One of the interesting things about the past is you particularly can't see -- my son asked me this the other day, "Dad, can you remember what I was like when I was two?
ئه‌وه‌ی که‌ سه‌رنج ڕاکێشه‌ له‌باره‌ی ڕابردوو ئه‌وه‌یه‌ ناتوانی بیبینیت ڕۆژێکیان کوڕه‌که‌م پرسیاری ئه‌مه‌ی لێکردم، وتی باوکه‌، به‌بیرت دێته‌وه‌ که‌من چۆن بووم له‌ته‌مه‌نی دوو ساڵیدا؟