After my limbs were gone, that loss, for example, became fact, fixed -- necessarily part of my life, and I learned that I could no more reject this fact than reject myself.
دوای ئەوەی قاچم لەدەستدا، ئەو لەدەستدانە بە نمونە، بوو بە ڕاستییەک، جێگیر-- بەشێک لە ژیانمدا، وە من ئەوە فێربووم کە چیتر ناتوانم ئەم  ڕاستییە ڕەتبکەمەوە بێ ڕەتکردنەوەی خۆم.