And the thing that struck me the most, that broke my heart, was walking down the main street of Sarajevo, where my friend Aida saw the tank coming 20 years ago, and in that road were more than 12,000 red chairs, empty, and every single one of them symbolized a person who had died during the siege, just in Sarajevo, not in all of Bosnia, and it stretched from one end of the city to a large part of it, and the saddest for me were the tiny little chairs for the children.
ئەو شتەی زۆر پێی کاریگەر بووم، کە دڵی شکاندم، ڕۆیشتنبوو بۆ خوارەوەی شەقامی سەرەکی ساراییڤۆ، ئەو شوێنەی کە ٢٠ ساڵ پێش ئێستا  ئایدەی هاوڕێم تانکەکەی لێ بینی بوو، و لەو شەقامەش زیاتر لە ١٢،٠٠٠  کورسی سوری لێبوو، بە چۆڵی، و هەر یەکێکیشیان ئاماژەبوو بۆ کەسێک کە لە کاتی ئابڵوقەدانەکەدا مردبوو، بە تەنیا لە ساراییڤۆ،  نەک لە هەموو بۆسنە، و لە کۆتایی شارەکەوە درێژ دەبێتەوە بۆ بەشێکی گەورەی، و خەمبارترینیان بۆ من کورسییە بچووکەکان بوون بۆ منداڵەکان.