Naela Ayesh, who strived to build a self-sufficient Palestinian economy by encouraging women in Gaza to grow vegetables in their backyards, an activity deemed illegal by the Israeli authorities at that time; Rabeha Diab, who took over decision-making authority for the entire uprising when the men who had been running it were deported; Fatima Al Jaafari, who swallowed leaflets containing the uprising's directives in order to spread them across the territories without getting caught; and Zahira Kamal, who ensured the longevity of the uprising by leading an organization that went from 25 women to 3,000 in a single year.
نایلا ئایش، کە ململانێی زۆری کرد بۆ بنیاتنانی ئابورییەکی فەڵەستینی خۆ ژیەنەر بە هاندانی ژنانی غەزە بەوەی  سەوزە بڕوێنن لە حەوشەی پشتەوەیان، چالاکییەک کە ئەوکاتە لەلایەن دەسەڵاتدارانی ئیسرائیلیەوە بە نایاسایی دانرابوو؛ رابیحە دیاب، کە بەرپرسیاربوو لە دەسەڵاتی بڕیاردان بۆ هەموو ڕاپەڕینەکە ئەوکاتەی پیاوەکانی خەریکی بەڕێوەبردنی بوون لە ناوچەکانیان دوورخرانەوە؛ فاتیمە ئەل جەعفەری، بڵاونامەکانی قوتدا کە وردەکاری ڕاپەڕینەکەی تێدابوو بۆ بڵاوکردنیان بەدرێژایی ناوچەکان بێ ئەوەی بگیرێت؛ هەروەها زاهیرە کەمال، کە دەیویست دڵنیابێتەوە لە زۆر بەردەوامبوونی ڕاپەڕینەکە بە سەرکردایەتیکردنی ڕێکخراوێک کە لە ماوەی ساڵێکدا لە ٢٥ ژنەوە بوو بە ٣٠٠٠ ژن.