But he’s since become their slave, and rants with furious regret: “And then I loved thee,/ And showed thee all the qualities o’ th’ isle/ The fresh springs, brine pits, barren place  and fertile./ Cursed be I that did so!” With his thunderous language and seething anger, Caliban constantly reminds Prospero of what came before: this island’s mine by Sycorax my mother, Which thou takest from me.
بەڵام لەو ساتەوەی بۆتە کۆیلەی ئەوان و بە پەشیمانییەکی زۆرەوە بۆڵە بۆڵ دەکات: دواتر خۆشمویست و پێم پیشاندا هەموو تایبەتمەندییەکانی دورگە بچووکەکە، کانییە نوێیەکان، کونی خوێواو و زەوی وشک و بە پیت. !نەفرەتی لە من کە وامکرد'' بە زمانە بروسکاوییەکەی و تووڕەبوونە کوڵاویەکەی، کاڵیبان هەمیشە ڕابردوو بە بیر پڕۆسپێرۆ دەهێنێتەوە: بە پێی سایکۆڕاکس، دایکی من، ئەم دوورگەیە هی منە کە تۆ لە منت بردووە.