And as I went village to village, I remember one day, when I was famished and exhausted, and I was almost collapsing in a scorching heat under a tree, and just at that time, one of the poorest men in that village invited me into his hut and graciously fed me.
بیرمە کاتێک لە گوندێکەوە دەچوومە گوندێکی تر ڕۆژێکیان زۆر هیلاک بووم و زۆرم برسی بوو کە خەریک بوو دەکەوتم لەو گەرما بەتینەدا لە ژێر دارێک دا ئیسراحەتم کرد ، لەو کاتەدا یەکێک لە هەژارترین پیاوەکانی ئەو لادێ یە دەعوەتی کردم بۆکوخەکەی و زۆر بە گەرمی میوانداری کردم و خواردنی دامێ .