As Shiva despaired  over the desolate Earth, He came to realize that  the material world could not be so easily dismissed.
دوای ئەوەی شیڤا لە زەوی بێهیوا بوو، گەیشتە ئەو ئەنجامەی کە جیهانی ماددە بە ئاسانی لەناو نابرێت.