Behind each of the million children in institutions, there is usually a story of parents who are desperate and feel they've run out of options, like Natalia in Moldova, who only had enough money to feed her baby, and so had to send her older son to the institution; or Desi, in Bulgaria, who looked after her four children at home until her husband died, but then she had to go out to work full time, and with no support, felt she had no option but to place a child with disabilities in an institution; or the countless young girls too terrified to tell their parents they're pregnant, who leave their babies in a hospital; or the new parents, the young couple who have just found out that their firstborn child has a disability, and instead of being provided with positive messages about their child's potential, are told by the doctors, "Forget her, leave her in the institution, go home and make a healthy one."
لە پشت هەر ملیۆنە منداڵێکەوە لەو دامەزراوانەدا هەمیشە چیرۆکێکی دایک و باوک هەیە کە تووشی نا ئومێدی بوون و وا هەست دەکەن کە ئیتر هیچ هەڵبژاردنێکیان لە بەردەستدا نەماوە، وەک (ناتالیا) لە مۆڵدۆڤا کە تەنها هێندەی پارە هەبوو کە نانی پێ بدات بە منداڵەکەی بۆیە دەبوایە کە کوڕە گەورەترەکەی بنێرێت بۆ هەتیوخانە یاخود (دێزی) لە بولگاریا، کە ئاگای لە هەر چوار منداڵەکەی دەبوو و بەخێوی دەکردن لە ماڵەکەی خۆیدا، تا ئەو کاتەی کە مێردەکەی مرد دوای ئەوە دەبوایە بچێتە دەرەوە بۆ کار کردن هیچ پاڵنەرێکیشی نەبوو، هەستی دەکرد کە هیچ هەڵبژاردنی تری لە بەردەستدا نی یە تەنها ئەوە نەبێت کە منداڵێکیان بنێرێتە یەکێک لەو دامەزراوانەی کە چاودێری دەروونی منداڵان دەکەن یاخود ئە ڕێژە لە ڕادە بە دەرەی کچان کە زۆر لەوە دەترسن کە بە باوانیان بڵێن کە ئەوان دوو گیانن، و منداڵەکانیان لە نەخۆشخانە جێ دەهێڵن یاخود دایک و باوکە تازەکان، دووانە لاوەکان کە تازە بۆیان دەرکەوتووە کە یەکەمین منداڵیان نوقسانی هەیە لە بری ئەوەی شتێکی دڵخۆشکەریان پێ بگات لەبارەی دۆخی منداڵەکانیانەوە، دکتۆرەکانیان پێیان دەڵێن؛ لەبیری کەن، لە هەتیوخانەیەک جێی بهێڵن بڕۆنەوە ماڵەوە و منداڵێکی تەندرووستی تر درووست بکەن