Richard Ford: I was slow to learn to read, went all the way through school not really reading more than the minimum, and still to this day can't read silently much faster than I can read aloud, but there were a lot of benefits to being dyslexic for me because when I finally did reconcile myself to how slow I was going to have to do it, then I think I came very slowly into an appreciation of all of those qualities of language and of sentences that are not just the cognitive aspects of language: the syncopations, the sounds of words, what words look like, where paragraphs break, where lines break. I mean, I wasn't so badly dyslexic that I was disabled from reading. I just had to do it really slowly, and as I did, lingering on those sentences as I had to linger, I fell heir to language's other qualities, which I think has helped me write sentences.
ڕیچارد فۆڕد: من زۆر هێواش بووم له‌ فێربوون و خوێندنه‌وه‌دا، هه‌موو ڕێگه‌یه‌کم بڕی له‌ناو قوتابخانه‌ و زیاتر له‌ شێوه‌یه‌کی ناوه‌ندیم ده‌خوێنده‌وه‌ هه‌تا ئه‌مڕۆش من ناتوانم به‌بێده‌نگی بخوێنمه‌وه‌ خێراتر له‌وه‌ی که‌ به‌ده‌نگی به‌رز ده‌یخوێنمه‌وه‌ به‌ڵام بۆ من چه‌ندین قازانجم له‌وه‌ وه‌رگرتوه‌ چونکه‌ کاتێک له‌ کۆتایدا خۆم پێکهێنا تا چه‌ند به‌هێواشی پێویسته‌ بیخوێنمه‌وه‌، دوایی وابزانم زۆر هێواشتر بوومه‌وه‌ به‌ناو هه‌ڵسه‌نگاندنی هه‌موو باشیه‌کانی زمان وه‌ ئه‌و ڕستانه‌ی که‌ نه‌ک ته‌نها یه‌ک ڕه‌گی نیشانه‌کانی زمانن: کێشه‌کان و ده‌نگه‌کانی وشه‌کان له‌ چی وشه‌یه‌ک ده‌بێت په‌ڕه‌گرافه‌که‌، له‌ کوێدا جیاده‌بێته‌وه‌ دێڕه‌کان له‌کوێ ته‌واو ده‌بن، زۆر له‌ خوێندنه‌وه‌ دا خراپ نه‌بوو که‌ که‌ نه‌توانم هیچ بخوێنمه‌وه‌، ته‌نها پێویست بوو به‌هێواشی بیخوێنمه‌وه‌، وه‌ک ئه‌وه‌ی ده‌مکرد، له‌ڕسته‌کاندا دواکه‌وتم وه‌ک پێویست بوو داوابکه‌وم، هه‌ست به‌ میراتگری کوالێتی زمانه‌کانی تر ده‌که‌م که‌ هه‌ستده‌که‌م یارمه‌تی داوم بۆ نوسینی ڕسته‌کان