Now, I may be a bit extreme, you know, in how little appetite I have for consuming memories, but even if you do more of this, there is a genuine question: Why do we put so much weight on memory relative to the weight that we put on experiences?
ئێستا رەنگە کەمێک توندڕەو بم لەوەدا کە توانام بۆ بەکارهێنانی یادەوەرییەکان چەند کەمە بەڵام تەنانەت ئەگەر زۆر لەم کارەش ئەنجام بدەن پرسیارێکی راستەقینە هەیە: بۆچی ئێمە نرخێکی ئەوەندە زۆر دەبەخشین بە یادەوەری بە بەراورد لەگەڵ ئەو نرخەدا کە دەیبەخشین بە ئەزمونەکان؟