But we don't even blink when we hear somebody say this, because we've heard that kind of stuff for so long and somehow we've completely internalized and accepted collectively this notion that creativity and suffering are somehow inherently linked and that artistry, in the end, will always ultimately lead to anguish.
بەڵام ئێمە دوو دڵ نابین کاتێک ئەم قسەیە لە یەکێک دەبیستین چونکە ئێمە ئەم جۆرە قسانەمان زۆر گوێ لێبوە بەشێوەیەک کە ڕەزامەندی خۆمان و دەوروبەرمان بەدەست بهێنین بەشێوەیەک لە شێوەکان ئەم بیرۆکەی داهێنان وچەوساندنەوەیە پەیوەستن بەیەکەوە لەگەڵ هونەریشدا، وە لەکۆتایشدا دەڕوات بەرەو نەهامەتی