But by the end of his grand performance of power and control, Prospero’s final lines see him humbled by his audience - and the power that they hold over his creations.
بەڵام لە کۆتایی ئەم چالاکی دەسەڵات و دەستبەسەرداگرتنە، کۆتا قسەکانی، پڕۆسپێرۆ دەکات بە کەسێکی سادە لە لایەن بینەرەوە- و ئەو هێزەی کە هەیانە بەسەر درووسکراوەکانی