And most of all, we still had two beautiful boys to live for, who needed us now, and deserved to have as normal a life as we could possibly give them.
له‌هه‌مووی زیاتر، هێشتا دوو كوڕی جوانمان هه‌بوو بۆیان بژین، كه‌ ئێستا پێویستییان پێمانبوو، شایه‌نی ئه‌وه‌ بوون ژیانێكی ئاساییان هه‌بێت به‌ گوێره‌ی توانا پێیان ببه‌خشین.