Now, I will admit that my brothers and I make fun of her for this, but people ask me all the time how I deal with the suffering that I see in my work in refugee camps and disaster zones, and I think of my mom and that seed of possibility that she planted in me.
ئێستا، دانی پێداده‌نێم كه‌ من و براكانم گاڵته‌ی پێ ده‌كه‌ین بۆ ئه‌مه‌، به‌ڵام خه‌ڵك هه‌میشه‌ پرسیارم لێ ده‌كه‌ن چۆن مامه‌ڵه‌ له‌گه‌ڵ ناخۆشییه‌كانم ده‌كه‌م كه‌ له‌ ئیشه‌كه‌م ده‌یبینم له‌ كه‌مپی ئاواره‌كان و  ناوچه‌ی كاره‌ساته‌كان، و بیر له‌ دایكم ده‌كه‌مه‌وه‌ و ئه‌و تۆوه‌ی شیانه‌ كه‌ له‌ مندا ڕواندی.