They didn't talk about vulnerability being comfortable, nor did they really talk about it being excruciating -- as I had heard it earlier in the shame interviewing.
Նրանք չէին խոսում խոցելիության ոչ հարմարավետության, ոչ էլ իրականում տանջալից լինելու մասին, մի բան , որի մասին նախկինում լսել էի, ամոթի զգացումի վերաբերյալ հարցազրույցում: Նրանք ուղղակի խոսում էին դրա անհրաժեշտության մասին: