The thing that sticks with me the most is that he was apologizing to me for crying in front of me, and at the same time, he was also giving me props, lifting me up, for not crying.
Մի բան, որ մինչև հիմա չեմ մոռանում, այն էր, որ նա ներողություն էր խնդրում ինձանից իմ ներկայությամբ լացելու համար։ Միևնույն ժամանակ, նա նաև խրախուսում էր, ուժ էր տալիս ինձ չլացելու համար։