And what this does is it raises the possibility to us that in a world in which we want to promote cooperation and exchange, and in a world that might be dependent more than ever before on cooperation to maintain and enhance our levels of prosperity, his actions suggest to us it might be inevitable that we have to confront the idea that our destiny is to be one world with one language.
O que isto fai é que nos ofrece a posibilidade de que nun mundo en que queremos incentivar a cooperación e o intercambio, e nun mundo que é máis dependente agora ca nunca na cooperación para manter e mellorar os nosos niveis de prosperidade, as súas accións suxírennos que podería ser inevitábel que teñamos a asumir a idea de que o noso destino é ser un único mundo cunha única lingua.