The increasing adoption of routine screening will raise the question: What do we call a disease that can rationalize treatment, and what is just an abnormality that should not be a source of concern?
A crecente adopción  de exames rutineiros implicará a cuestión: a que chamamos “enfermidade”,  que pode xustificar o seu tratamento, e que é unha “anomalía” que non debería ser motivo de preocupación?