But today, not only does the word mean something different -- a sickening for a lost time rather than a lost place -- but homesickness itself is seen as less serious, sort of downgraded from something you could die from to something you're mainly worried your kid might be suffering from at a sleepover.
Nos nosos días, non só a palabra significa algo diferente --a señardade dun tempo perdido máis ca dun lugar perdido. O propio sentimento de nostalxia  concíbese como algo menos serio, un chanzo por debaixo  de algo que te poida matar, algo que como moito podes temer que sufra o teu fillo unha noite fóra da casa.