So you see, it's almost like a Pavlovian -- we lost the first hundred years of psychology by really trivial theories, where you say, how do people learn how to react to a situation? What I'm saying is, after we go through a lot of levels, including designing a huge, messy system with thousands of ports, we'll end up again with the central problem of psychology.
Así que xa vedes, é case coma un reflexo de Pavlov -- perdemos os primeiros século de psicoloxía en teorías triviais que falan sobre como aprendemos a reaccionar diante dunha situación. O que digo é, despois de pasar por moitos niveis, incluíndo o deseño dun enorme e complexo sistema de miles de pezas, acabaremos de novo  no problema central da psicoloxía.