Spurgeon said, “If sinners will be damned, at least let them leap to hell over our bodies; and if they will perish, let them perish with our arms about their knees, imploring them to stay....If hell must be filled, at least let it be filled in the teeth of our exertions, and let not one go there unwarned or unprayed for.”
А скончыць хацелася б словамі А. Г. Дугіна: «Закрываючыся ад смерці, мы на самой справе ўпускаем яе ўнутр сябе, а упускаючы яе ўнутр сябе мы па-сапраўднаму ўваходзім з ёй у дыялог, а значыць мы ёсць і, такім чынам, па-сапраўднаму жывём».