God is invited to reveal God’s self as that sheltering presence beneath which the Psalmist can rest, secure that the storms of life might not subside but though they batter down hard, she or he can rise unscathed.
Бо Пан Бог не адмаўляе каштоўнасці таго, што добрае, але нагадвае, што толькі тады часовыя каштоўнасці могуць быць выкарыстаны адпаведным чынам, калі не будуць ставіцца «перад Ім».