Indeed, we should think of the Church as a living organism, made up of people we know and with whom we journey, and not as an abstract and distant reality.
Мы павінны думаць пра Касцёл як пра жывы арганізм, што складаецца з людзей, якіх мы ведаем і з якімі крочым, а не як пра абстрактную і далёкую рэчаіснасць <…>.