When Socrates made his noble defence before the court that tried him, he said: “You, O Athenians, I embrace and love, but I will obey God rather than you; and if you would dismiss me, and spare my life, on condition that I should cease to teach my fellow-citizens, I would rather die a thousand times than accept the proposal.”
Узяты ў палон Хрыстос кажа сваім суддзям: “І не за самазванства вы мяне судзіце… Уваскрэсні зараз Бог, уваскрэсні той, з каго пачалася ваша справа, вы і з ім зрабілі б тое ж, што са мной” [9; 242].