For the first time, we are not placing on our lips and in our hearts all the words that God Himself inspired, all the words that our Lord pondered in His Sacred Heart and proclaimed with His lips, all the words that were meat and drink to old and new Israel — the spiritual bread of an innumerable host of priests and prophets, monks and nuns, hermits and holy fools, preachers and teachers.
Упершыню мы не кладзём на свае вусны і на свае сэрцы ўсе словы, якія натхніў сам Бог; усе тыя словы, над якімі наш Пан разважаў у сваім Найсвяцейшым Сэрцы і якія Ён абвяшчаў сваімі вуснамі; усе тыя словы, якія былі ежай і напоем для старога і новага Ізраэля, духоўным хлебам для незлічоных святароў і прарокаў, манахаў і манахінь, пустэльнікаў і юродзівых, прапаведнікаў і настаўнікаў.