I hold up a warning to our senses, if you have any left, and “to the unhappy people likewise, whose affairs are committed to you.”* I call not with the rancor of an enemy, but the earnestness of a friend, on the deluded people of England, lest, between your blunders and theirs, they sink beneath the evils contrived for us.
Мы самі будуем сваё жыццё, і апраўданні “ой, гэта недасяжна, я гэтага не змагу, я так далёка ад Амерыкі, я не ведаю англійскай мовы, я не здолею заехаць туды, я баюся зменаў — проста слабасць!