So walks about thoughtful till bed-time; "Sleep," says he, "which unfits men for company, is the fittest state for me who can get none, so that I could under its dark shades pass away the remainder of my lonesome life, those anxious hours, which vex my soul, would inoffensively slip away."
А вось яшчэ ў лісце за 1917 год: "Любая, даруй, што трывожу тваю душу … Ты ведаеш, што апроч цябе я нікога не маю, не маю перад кім выспаведацца, адкрыць душу, которая так доўга маўчала … маўчала ўсё жыццё … ".