Parker notes that in the Hebrew text of the conversation between the serpent and the woman both speakers consistently use plural verbs that can be translated as: v. 1b: “you [pl.] shall not eat”; v. 2b: “we may eat”; v. 3a: “you [pl.] shall not eat,” and “you [pl.] shall not touch”; v. 3b: “lest you [pl.] die”; v. 4b: “you [pl.] will not die”; v. 5a: “you [pl.] eat”; v. 5b: “you [pl.] will be”).
Узрадаваны і ўдзячны бацька напісаў свайму дабрадзею ліст: «[…] У наступную пятніцу сам выязджаю да Бабруйска і адшукаю Ігнася з усімі неабходнымі атэстатамі, а пасля наступнай нядзелі, зрабіўшы яму запас бялізны, рушу з ім у шлях да Вільні […]» [28].