Z publikované literatury vyplývá, že studie in vitro, které zkoumaly vázání na bílkoviny lidského séra za použití paklitaxelu v koncentracích od 0, 03 do 1, 2 µM, prokázaly, že se váže asi 87% paklitaxelu; přítomnost ranitidinu, dexametazonu či difenhydraminu neovlivnila vázání paklitaxelu na bílkoviny.
Gebaseerd op de gepubliceerde literatuur geven in vitro onderzoeken van humane serum-eiwitbinding met gebruik van paclitaxelconcentraties variërend van 0,03 tot 1,2 µM aan dat ongeveer 87% van paclitaxel gebonden wordt; de aanwezigheid van ranitidine, dexamethason of difenhydramine had geen invloed op de eiwitbinding van paclitaxel.