U pacientů, u nichž se předpokládá zvýšená expozice, je třeba při předepisování a zvyšování titrace ranolazinu postupovat opatrně: • Konkomitantní podávání středně silných inhibitorů CYP3A4 (viz body 4. 2 a 4. 5). • Konkomitantní podávání inhibitorů P- gp (viz body 4. 2 a 4. 5). • Mírná porucha činnosti jater (viz body 4. 2 a 5. 2). • Mírná až středně závažná porucha činnosti ledvin (clearance kreatininu 30 – 80 ml/ min) (viz body 4. 2, 4. 8 a 5. 2). • Starší osoby (viz body 4. 2, 4. 8 a 5. 2). • Pacienti s nízkou hmotností (≤ 60 kg) (viz body 4. 2, 4. 8 a 5. 2). • Pacienti se středně těžkým až těžkým městnavým srdečním selháváním (III. – IV. třída podle klasifikace NYHA) (viz body 4. 2 a 5. 2).
Voorzichtigheid is geboden bij het voorschrijven of omhoog titreren van ranolazine bij patiënten bij wie een verhoogde blootstelling wordt verwacht: • bij gelijktijdige gebruik van matig sterke CYP3A4-remmers (zie rubrieken 4.2 en 4.5) • bij gelijktijdige gebruik van P-gp-remmers (zie rubrieken 4.2 en 4.5) • bij patiënten met een lichte leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.2 en 5.2) • bij patiënten met een lichte tot matig-ernstige nierfunctiestoornis (creatinineklaring 30– 80 ml/min) (zie rubrieken 4.2, 4.8 en 5.2) • bij ouderen (zie rubrieken 4.2, 4.8 en 5.2) • bij patiënten met een laag gewicht (≤ 60 kg) (zie rubrieken 4.2, 4.8 en 5.2) • bij patiënten met matig-ernstig tot ernstig hartfalen (NYHA-klasse III– IV) (zie rubrieken 4.2 en 5.2).