Doporučené použití u lidských subjektů vychází především z citlivosti stanovené in vitro, z experimentálních údajů u zvířat a omezeně také z údajů u lidí.
Het aanbevolen gebruik bij menselijke patiënten is hoofdzakelijk gebaseerd op de in-vitro-gevoeligheid en op dierexperimentele gegevens, samen met een beperkt aantal gegevens over mensen.