Hlavním měřítkem účinnosti byl v první studii podíl pacientek, u kterých se během tří let vyskytla nová zlomenina obratle (páteře), a ve druhé studii podíl pacientek, u kterých se během tří let vyskytla nová osteoporotická periferní zlomenina (v jakémkoli jiném místě než na páteři).
De voornaamste graadmeter voor de werkzaamheid was het aandeel patiënten bij wie zich in de loop van drie jaar een nieuwe wervelfractuur (het eerste onderzoek) of een nieuwe osteoporotische perifere (niet in de wervelkolom) fractuur voordeed (het tweede onderzoek).