U subjektů s poškozením jater byla absorpční rychlost snížena a byla variabilnější, což mělo za následek opoždění tmax z cca 50 minut u subjektů s normální jaterní funkcí na cca 85 minut u subjektů se středním a těžkým poškozením jater.
Bij patiënten met een verminderde leverfunctie was de absorptiesnelheid gedaald en meer variabel, hetgeen resulteerde in een vertraagde tmax van ongeveer 50 minuten bij patiënten met een normale leverfunctie tot ongeveer 85 minuten bij patiënten met een matig tot ernstig verminderde leverfunctie.