Нуждите от инсулин могат да бъдат намалени при пациенти с чернодробно увреждане, в резултат на намален капацитет на глюконеогенезата и намалено разграждане на инсулина, докато при пациенти с хронично чернодробно увреждане повишената инсулинова резистентност може да доведе до повишени инсулинови нужди.
Maksapuudulikkusega patsientidel võivad glükoneogeneesi võime ja insuliini lagunemise vähenemine põhjustada insuliinivajaduse vähenemist, samas võib kroonilise maksapuudulikkusega patsientidel insuliiniresistentsuse tõus esile kutsuda insuliinivajaduse suurenemist.