Нуждите от инсулин могат да бъдат намалени при пациенти с чернодробно увреждане, в резултат на намален капацитет на глюконеогенезата и намалено разграждане на инсулина, докато при пациенти с хронично чернодробно увреждане повишената инсулинова резистентност може да доведе до повишени инсулинови нужди.
Insuliinivajadus võib väheneda maksakahjustusega patsientidel, kuna väheneb glükoneogeneesi maht ja insuliini lõhustumine, kuid samas võib kroonilise maksakahjustusega patsientidel insuliiniresistentsuse tõus kutsuda esile insuliinivajaduse suurenemist.