Те са включвали вертебрални (на гръбначния стълб) фрактури, невертебрални фрактури и костни усложнения, за които са били необходими или лъчетерапия, или хирургична интервенция.
Το κύριο μέτρο αποτελεσματικότητας βασίστηκε στον αριθμό νέων οστικών επιπλοκών, στις οποίες συμπεριλήφθηκαν σπονδυλικά κατάγματα (κατάγματα της σπονδυλικής στήλης), μη σπονδυλικά κατάγματα και κάθε άλλη οστική επιπλοκή που απαιτεί θεραπεία με ακτινοθεραπεία ή με χειρουργική επέμβαση.