При лечение на пациенти, които имат най- малко един рисков фактор за развитие на застойна сърдечна недостатъчност (напр. прекаран миокарден инфаркт или симптоматично заболяване на коронарните артерии), лекарите трябва да започнат с най- ниската съществуваща доза на пиоглитазон и да я увеличават постепенно.
Κατά την αντιµετώπιση ασθενών οι οποίοι έχουν τουλάχιστον έναν παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη συµφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (π. χ. προηγούµενο έµφραγµα του µυοκαρδίου ή συµπτωµατική στεφανιαία καρδιακή νόσο), οι γιατροί θα πρέπει να αρχίσουν µε τη χαµηλότερη διαθέσιµη δόση πιογλιταζόνης και να αυξάνουν σταδιακά τη δόση.