При клиничните изпитвания с Наглазим, реакциите, свързани с инфузията, обикновено са били овладяни чрез спиране или забавяне скоростта на инфузия и предварително лечение на пациентите с антихистамини и/ или антипиретици (парацетамол), което е позволило да се продължи лечението на пациента.
Στις κλινικές δοκιμές του Naglazyme, οι IAR μπορούσαν συνήθως να αντιμετωπιστούν διακόπτοντας ή επιβραδύνοντας το ρυθμό έγχυσης και χορηγώντας στον ασθενή κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή προ αυτής αντιισταμινικά ή/ και αντιπυρετικά (παρακεταμόλη), δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στον ασθενή να συνεχίσει τη θεραπεία.