При недоказана съвместимост, инфузионния разтвор винаги трябва да се прилага отделно (вж. също точка 6. 2).
Εκτός και αν η συµβατότητα έχει αποδειχθεί, το διάλυµα για έγχυση θα πρέπει πάντα να χορηγείται χωριστά (βλέπε επίσης λήµµα 6. 2).