В контролирани клинични изпитвания е установено, че лечението с ламивудин в продължение на 1 година води до значително подтискане на репликацията на ДНК на вируса на хепатит В (HBV DNA) [34- 57% от пациентите са били под нивата, които могат да се регистрират с проби (хибридизационен тест Abbott Genostics solution, LLOD < 1, 6 pg/ ml)}, до нормализиране на стойностите на АЛАТ (40- 72% от пациентите), до индуциране на HBeAg сероконверсия [изчезване на HBeAg и на ДНК на хепатит В вируса (HBV DNA) с поява на антитела срещу HBeAg (установено с конвенционална проба) при 16- 18% от пациентите], до подобряване на чернодробната хистологична картина (при 38- 52% от пациентите е наблюдавано намаляване на индекса на хистологична активност по Knodell [HAI] с ≥ 2 точки) и до забавяне прогресията на фиброзата (3- 17% от пациентите) и прогресията към цироза.
Εμπειρία σε ασθενείς με ΧΗΒ και θετικό HBeAg και αντιρροπούμενη ηπατοπάθεια: σύμφωνα με ελεγχόμενες κλινικές μελέτες, η αγωγή 1 έτους με λαμιβουδίνη περιόρισε σημαντικά τον ρυθμό αντιγραφής του HBV DNA {34- 57% των ασθενών ήταν κάτω από τα όρια ανίχνευσης της δοκιμασίας (Abbott Genostics solution hybridization assay, LLOD < 1. 6pg/ ml)}, ομαλοποίησε τα επίπεδα της ALT (40- 72% των ασθενών), οδήγησε σε ορομετατροπή ως προς το HBeAg (απώλεια του HBeAg και ανίχνευση HbeAb με απώλεια HBV DNA [με συμβατική δοκιμασία], 16- 18% των ασθενών), βελτίωσε την ιστολογική εικόνα (38- 52% των ασθενών είχαν ≥ 2 βαθμούς μείωση του Δείκτη Ιστολογικής Δραστηριότητας [ΔΙΔ] Knodell]) και επιβράδυνε την εξέλιξη σε ίνωση (σε 3- 17% των ασθενών) και εξέλιξη σε κίρρωση.