Счита се, че има много механизми, отговорни за изграждането на устойчивост към макролидни съединения, а именно: изменение на рибозомалното целево положение, използване на активен механизъм на оттичане и производство на инактивиращи ензими.
Θεωρείται ότι υπάρχουν πολλαπλοί µηχανισµοί υπεύθυνοι για την ανάπτυξη αντοχής σε µακρολιδικές ενώσεις: συγκεκριµένα, αλλαγή της θέσης του ριβοσωµατικού στόχου, χρήση του µηχανισµού της ενεργητικής αποβολής και παραγωγή ενζύµων αδρανοποίησης.