4 В дългосрочно рандомизирано (4 до 6 години) проучване, включващо монотерапия при скоро диагностицирани пациенти със захарен диабет тип 2, е установена повишена честота на костни фрактури след първата година от лечението на пациенти от женски пол, приемащи розиглитазон (9, 3%; 2, 7 пациенти на 100 пациент- години) спрямо метформин (5, 1%; 1, 5 пациенти на 100 пациент- години) или глибурид/ глибенкламид (3, 5%, 1, 3 пациенти на 100 пациент- години).
4 Σε μία μακροχρόνια, τυχαιοποιημένη (4 έως 6 χρόνια) μελέτη μονοθεραπείας σε πρόσφατα διαγνωσθέντες ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, παρατηρήθηκε μία αυξημένη επίπτωση εμφάνισης καταγμάτων οστών μετά το πρώτο έτος θεραπείας σε γυναίκες ασθενείς που ελάμβαναν ροσιγλιταζόνη (9, 3%, 2, 7 ασθενείς ανά 100 ασθενείς- έτη) σε σύγκριση με τη μετφορμίνη (5, 1%, 1, 5 ασθενείς ανά 100 ασθενείς- έτη) ή τη γλιβουρίδη/ γλιβενκλαμίδη (3, 5%, 1, 3 ασθενείς ανά 100 ασθενείς- έτη).