В проучвания върху плъхове и маймуни на токсичността при многократно приложение с продължителност до 9 месеца, основните ефекти върху прицелните органи са били установени в стомашно- чревния тракт (повръщане и диария при маймуни), надбъбречна жлеза (кортикална конгестия и/ или кръвоизлив при плъхове и маймуни с некроза, последвана от фиброза при плъхове), кръвотворна и лимфо- образуваща система (костно- мозъчна хипоцелуларност; деплеция на лимфоиди от тимус, слезка и лимфни възли), екзокринен панкреас (дегранулация на ацинарните клетки с некроза на единични клетки), слюнчена жлеза (ацинарна хипертрофия), костно- ставни (удебеляване на растежните плочки), матка (атрофия) и яйчници (намалено
Σε µελέτες τοξικότητας επαναλαµβανόµενων δόσεων διάρκειας έως 9 µηνών, οι οποίες πραγµατοποιήθηκαν σε αρουραίους και πιθήκους, οι κύριες επιδράσεις στα όργανα- στόχους εντοπίστηκαν στο γαστρεντερικό σωλήνα (έµετος και διάρροια σε πιθήκους), στα επινεφρίδια (συµφόρηση ή/ και αιµορραγία του φλοιού σε αρουραίους και πιθήκους µε νέκρωση ακολουθούµενη από ίνωση σε αρουραίους), στο αιµολεµφοποιητικό σύστηµα (υποκυτταρικότητα του µυελού των οστών και ελάττωση της λεµφικής λειτουργίας του θύµου αδένα, του σπληνός και των λεµφαδένων), στην εξωκρινή µοίρα του παγκρέατος (αποκοκκίωση κυψελιδωτών κυττάρων µε νέκρωση µεµονωµένων κυττάρων), στους σιελογόνους αδένες (υπερτροφία λοβίων), στις αρθρώσεις των οστών (πάχυνση της αυξητικής ζώνης), στη µήτρα (ατροφία) και τις ωοθήκες (µειωµένη ανάπτυξη ωοθυλακίων).