При здрави доброволци мъже и жени в постменопауза интравенозното приложение на ранитидин е предизвикало увеличение на бионаличността на ибандроновата киселина с около 20% (което е в нормалните граници на вариабилност на бионаличността на ибандроновата киселина), вероятно в резултат от намалената стомашна киселинност.
Σε υγιείς άρρενες εθελοντές και σε µετεµµηνοπαυσιακές γυναίκες, η ενδοφλεβίως χορηγούµενη ρανιτιδίνη επέφερε αύξηση της βιοδιαθεσιµότητας του ιβανδρονικού οξέος κατά 20% περίπου (η οποία ευρίσκεται εντός της φυσιολογικής µεταβλητότητας της βιοδιαθεσιµότητας του ιβανδρονικού οξέος), πιθανώς λόγω µείωσης της γαστρικής οξύτητας.