Ако желаното кръвното налягане (< 140/ 90 mmHg) не е било постигнато, първо е прибавян хидрохлоротиазид (12, 5 mg) и при нужда след това е увеличавана дозата на лосартан или атенолол на 100 mg веднъж дневно.
Όταν ο στόχος της µείωσης της αρτηριακής πίεσης (< 140/ 90 mmHg) δεν επιτυγχανόταν, προστίθετο κατ’ αρχήν υδροχλωροθειαζίδη (12. 5 mg) και όταν απαιτείτο, η δόση της λοσαρτάνης ή της ατενολόλης αυξανόταν σε 100 mg µία φορά ηµερησίως.