Решението за продължаване или спиране на лечението трябва да се базира по- скоро на клиничната активност на заболяването, отколкото на статуса на неутрализираща активност.
Η απόφαση να συνεχιστεί ή να διακοπεί η θεραπεία πρέπει να βασίζεται μάλλον στη δραστηριότητα της κλινικής νόσου παρά στην κατάσταση της εξουδετερωτικής δραστηριότητας.