В две многоцентрови клинични проучвания пациенти с de novo бъбречна присадка, лекувани с Rapamune, микофенолат мофетил (MMF), кортикостероиди и IL- 2 рецепторен антагонист имат значително по- висока степен на остро отхвърляне и по- висока смъртност в цифрово изражение в сравнение с пациенти, лекувани с инхибитор на калциневрин, микофенолат мофетил, кортикостероиди и IL- 2 рецепторен антагонист (вж. точка 4. 4).
Σε δύο πολυκεντρικές κλινικές µελέτες, οι de novo ασθενείς µε νεφρικό µόσχευµα που τους χορηγήθηκε Rapamune, µυκοφαινολάτη µοφετίλ, κορτικοστεροειδών και ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της Ιντερλευκίνης 2 είχαν σηµαντικά υψηλότερους ρυθµούς οξείας απόρριψης και αριθµητικά υψηλότερους ρυθµούς θανάτων σε σύγκριση µε τους ασθενείς που τους χορηγήθηκε αναστολέας της καλσινευρίνης, µυκοφαινολάτη µοφετίλ, κορτικοστεροειδή και ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα της Ιντερλευκίνης 2 (βλ. παράγραφο 4. 4).