Използва се при пациенти, които преди това са имали автогенен трансплантант (костен трансплантант, взет от собствените им кости, обикновено от бедрото), който е неуспешен или когато такaвa трансплантaция е невъзможна.
Χορηγείται σε ασθενείς που έχουν λάβει προηγουμένως αυτομόσχευμα (οστικό μόσχευμα λαμβανόμενο από δικό τους οστό, συνήθως από το ισχίο) το οποίο έχει αποτύχει ή σε περιπτώσεις που δεν είναι εφικτή η χρήση αυτομοσχεύματος.