Основният показател за ефикасност е спадането спрямо изходното на най- подходящото (т. е. с най- висока амплитуда) ниво на повърхностната електромиография (ЕМГ) в тонуса на стерноклеидомастоидния мускул по време на максимална спонтанна активация 14 дни след инжекцията.
Η βασική µεταβλητή αποτελεσµατικότητας ήταν η µείωση κάτω από το αρχικό όριο της µελέτης του καταλληλότερου επιπέδου (για παράδειγµα υψηλότερο πλάτος) της επιφανειακής ηλεκτροµυογραφίας σε δυστονικό στερνοκλειδοµαστοειδή µυ κατά τη µέγιστη εθελοντική ενεργοποίηση, 14 ηµέρες µετά από τη χορήγηση της ένεσης.