Дългосрочната терапия (48- 54 месеца) има за резултат стабилизация на СГФ при пациенти- мъже с нормална изходна СГФ (≥ 90 ml/ min/ 1, 73 m2) и с лека до умерена ренална дисфункция (СГФ 60 до < 90 ml/ min/ 1, 73 m2), както и забавяне на темпа на влошаване на бъбречната функция и прогресирането до терминална бъбречна недостатъчност при пациенти мъже с болест на Фабри с по- тежка ренална дисфункция (СГФ 30 до < 60 ml/ min/ 1, 73 m2).
Πιο μακροπρόθεσμη θεραπεία (48- 54 μήνες) κατέληξε σε σταθεροποίηση του ρυθμού σπειραματικής διηθήσεως (GFR) σε ασθενείς αρσενικού γένους με φυσιολογικό GFR γραμμής αναφοράς (≥ 90 ml/ min/ 1, 73 m2) και με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (GFR 60 έως < 90 ml/ min/ 1, 73 m2), και σε μείωση του ρυθμού επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και της εξέλιξης της νεφρικής νόσου στο τελικό στάδιο σε ασθενείς αρσενικού γένους που έπασχαν από τη Νόσο του Fabry με πιο βαριά νεφρική δυσλειτουργία (GFR 30 έως < 60 ml/ min/ 1, 73 m2).