За да се избегнат потенциални реакции на несъвместимост инфузионният разтвор, използван за разреждане, трябва да бъде 0, 9% (т. / об.) натриев хлорид или 5% (т. / об.) разтвор на глюкоза.
Προς αποφυγή ενδεχομένης ασυμβατότητας, το χρησιμοποιούμενο προς αραίωση διάλυμα για έγχυση πρέπει να περιέχει ή 0, 9% w/ v χλωριούχο νάτριο ή 5% w/ v διάλυμα γλυκόζης.