Основните мерки за ефективност са били: броят на обострянията и броят на пациентите с обостряния на астмата, качеството на живот на пациентите (оценено чрез стандартни въпросници), както и намаляването на количеството инхалационен кортикостероид, който пациентът е трябвало да приема.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των παροξύνσεων και ο αριθμός των ασθενών με παροξύνσεις άσθματος, η ποιότητα ζωής του ασθενή (αξιολογήθηκε με βάση πρότυπα ερωτηματολόγια) και η μείωση της ποσότητας των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών που χρειάστηκε να χορηγηθούν στον ασθενή.