В клиничната практика това би означавало моксифлоксацин да се използва в комбинация с одобрен агент, активен срещу резистентни към N. gonorrhoeae (напр. цефалоспорин), за емпирична терапия на тазова възпалителна болест, освен ако може да се изключи наличието на резистентна към моксифлоксацин N. gonorrhoeae.
Στην κλινική πρακτική αυτό σημαίνει ότι η μοξιφλοξασίνη πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με εγκεκριμένο παράγοντα ενεργό έναντι των N. gonorrhoeae με ανθεκτικότητα στις φθοριοκινολόνες (όπως για παράδειγμα η κεφαλοσπορίνη) για την εμπειρική θεραπεία φλεγμονών της πυέλου, εκτός εάν μπορούν να αποκλειστούν τα N. gonorrhoeae με ανθεκτικότητα στη μοξιφλοξασίνη.