7, 49% спрямо 13, 3%; употреба на β- агонист: - 28, 28% спрямо - 43, 89%).
W porównaniu z beklometazonem w postaci wziewnej (200 µg, dwa razy na dobę; dozownik ciśnieniowy z komorą inhalacyjną) montelukast umożliwił uzyskanie szybszej reakcji na leczenie, chociaż podczas 12 tygodni obserwacji w tym badaniu, beklometazon zapewnił większą średnią skuteczność leczenia (odsetek zmiany względem wartości początkowej odpowiednio podczas stosowania montelukastu lub beklometazonu wynosił: w odniesieniu do FEV1: odpowiednio 7, 49% i 13, 3%; w odniesieniu do zużycia ß- agonisty: odpowiednio - 28, 28% i - 43, 89%).