උණහපුළුවාට උගේ පැටියා මැණිකකි. මවකට දසමසක් කුසේ තියාගෙන, උපන්දාසිට තම ලේ කිරිකර පොවා හදාගත් තම දරුවා සුරූපී වුවද, විරූපී වුවද, ආබාධිත වුවද මවට මැණිකක් බඳුය.තම දරුවා වෙනුවෙන් මුළු ජීවිතයේම ඕනෑම වද වේදනාවක් විඳීමට ඇය සූදානම්ය. ඉකුත් දිනෙක මහරගම පතිරගොඩ නාලන්දාරාම විහාරයේ පැවැති ආරෝග්‍යා ආබාධිතයන් සඳහා වන පදනම ක්‍රියාත්මක කළ ආබාධිතයන්ට වෛද්‍ය උපකරණ බෙදාදීමේදී මේ මව සහ දරුවාද පැමිණ සිටියහ.මොනරාගල දිස්ත්‍රික්කයේ බඩල්කුඹුර පදිංචි චන්ද්‍රානි දිසානායක මහත්මියට ආබාධිත පුතෙක් ලැබුණි. කතාකරන වයසේදී පුතා කතා කළේ නැත. සෙමෙන් මනස වැඩෙන දරුවෙක් බවට හේ පත්විය. දරුවාට අවුරුදු එක හමාරක් වනවිට සැමියා දරුවාත් බිරියත් තනිකර යන්නට ගියේය. ඇයට කිසිදු හව්හරනක් නොවීය. ජීවත්වීම ගැටලුවක් විය. දරුවා ආබාධිත හෙයින් රැකියාවකට ගෙදරින් පිටවීම අසීරු විය. එමනිසා මහරගම ප්‍රදේශයේ නිවෙසක නැවැතී ඒ ගේ හිමි කාන්තාවට ඇඳුම් මැසීමේ කටයුත්තට උදව්වූවාය. බොහෝ අවස්ථාවල සිඟිති දරුවා උකුලේ හොවාගෙන, නිදිකරවා මහ රෑ වනතුරු ඈ ඇඳුම් මැසීම කළාය. දරුවා වැඩෙත්ම එයද කළ නොහැකි විය.ඇයට ඇයගේ කටයුතු කර ගැනීමට හැකිවනසේ ආරෝග්‍යා පදනමේ අධ්‍යක්‍ෂ උනපානේ අරියධම්ම හිමියන්ට කරන ලද ආයාචනයකට අනුව දරුවාට සුවසේ වාඩිවී සිටීමට හැකි විශේෂ පුටුවක් ලැබුණි.දරුවා පුටුවේ වැඩිකරවා කෑම බීම පුටුවටම සූදානම් කර තබා ඇඳුම් මැසීම ඈ කරගෙන ගියාය. දරුවා වැඩෙත්ම තෑගි ලැබූ පුටුව ඔහුට ප්‍රමාණවත් නොවීය. ගඟෙන් වැටුණු මිනිසාට ගොනා ඇන්නාක් මෙන් ඇඳුම් මැසීම කළ නිවසේ හිමිකාරිය ඇයට වැටුප් ගෙවීම නවතාලීය. අන්තයටම අසරණ වූ චන්ද්‍රපානි මහරගමට ආයිබෝවන් කියා අසරණ දරුවාද රැගෙන ඇගේ උපන් ගම වූ බඩල්කුඹුරට ගියාය.දැන් දරුවාගේ වයස අවුරුදු 6කි. ඔහුට ඇවිදීමට, කතා කිරීමට නොහැකිය. යන තැනෙකට දරුවා රැගෙන යායුතුය.දෙවැනි වරටද ආරෝග්‍යා පදනමට සිංගප්පූරුවෙන් ලැබුණ විශේෂිත ළමා පුටුවක් ඉකුත්දා පරිත්‍යාග කෙරිණ. දරුවා පුටුවේ හිඳවා බඳ පටි වෙලූ පසු ඔහු තමන්ගේ පාඩුවේ සිටී. දරුවා පුටුවේ වාඩිවී සිටීම නිසා ඇයට පුරුදු මැහුම් රැකියාව කරගත හැකිය. එහෙත් ඇයට රෙදි මහන මැෂිමක්වත් නැත. රෙදි මසා දරුවා ජීවත් කරගැනීමට ඇයට රෙදි මහන මැෂිමක් ලබාදිය හැකි පින්වතෙක්, දානපතියෙක් වෙතොත් ඇයට මැෂිමක් ලබාදී ඇගේත් අසරණ ආබාධිත දරුවාගේත් ජීවිත රැක ගැනීමට මහෝපකාරී විය හැකිය..
The fuggle of her puppy is a gem.Despite disability, but his mother is prepared to suffer, although his child is deformed, even though his child has been deformed, even though his child has been deformed by a mother.The mother and child were also present in the Badalkumbura, a resident of the Pathiragoda, Pathiragoda, Pathiragoda.At the age of speaking, son did not speak.He was slowly to be a growing child.By one and a half and a half, her husband and wife went to go to her child.She was not hauveled.Living was a problem.As the child was disabled, it was difficult to leave home.So staying in a house in Maharagama and helped that the owners of the owner had to seize clothes.In most cases the young child, laps, and sleeping, and she seeded her clothes.As the child grew, it was impossible to do it.As the child grew, the chair was not enough for him.The home owner stopped paying the wages to her when he had been bull.Chandrapani, who was helpless, was a return to the Maharagama and went to her hometown. The child is 6 years old.He can't walk, talk.The child is going to carry a special child chair for the hospital.He is in his loss after the child was in the chair.The child's sitting in the chair can make a habring sewing job.But she has no clothy machine.If she can give her fabric machine to live a fabric to life, a milerator may give her a machine and can help protect her as well as the helpless child.
उसके पिल्ला का झगड़ा एक रत्न है।विकलांगता के बावजूद, लेकिन उसकी मां पीड़ित होने के लिए तैयार है, हालांकि उसका बच्चा विकृत हो गया है, भले ही उसका बच्चा विकृत हो गया हो, भले ही उसका बच्चा एक माँ द्वारा विकृत हो गया हो।मां और बच्चा भी बडकुम्बुरा में मौजूद थे, जो पाथिरागोडा, पाथिरागोडा, पाथिरागोडा की निवासी थे।बोलने की उम्र में, बेटा नहीं बोलता था।वह धीरे -धीरे एक बढ़ता हुआ बच्चा था।डेढ़ डेढ़ तक, उसके पति और पत्नी अपने बच्चे के पास जाने गए।वह हवलदार नहीं थी।जीना एक समस्या थी।चूंकि बच्चा विकलांग था, इसलिए घर छोड़ना मुश्किल था।इसलिए महारागामा में एक घर में रहना और मदद की कि मालिक के मालिकों को कपड़े जब्त करना पड़ा।ज्यादातर मामलों में छोटे बच्चे, गोद, और सोते हुए, और उसने अपने कपड़े बोले।जैसे -जैसे बच्चा बढ़ता गया, ऐसा करना असंभव था।जैसे -जैसे बच्चा बढ़ता गया, कुर्सी उसके लिए पर्याप्त नहीं थी।जब वह बैल था, तो घर के मालिक ने उसे मजदूरी देना बंद कर दिया।चंद्रपनी, जो असहाय थे, महारागामा में वापसी थी और अपने गृहनगर चली गई।वह नहीं चल सकता, बात कर सकता है।बच्चा अस्पताल के लिए एक विशेष बच्चे की कुर्सी ले जाने वाला है।बच्चे के कुर्सी पर होने के बाद वह अपने नुकसान में है।कुर्सी पर बैठे बच्चे को एक हबिंग सिलाई का काम कर सकते हैं।लेकिन उसके पास कोई कपड़े की मशीन नहीं है।यदि वह जीवन के लिए एक कपड़े जीने के लिए अपनी कपड़े मशीन दे सकती है, तो एक मिलरेटर उसे एक मशीन दे सकता है और उसे असहाय बच्चे के साथ -साथ उसकी रक्षा करने में मदद कर सकता है।