අවුරුදු තුනකටත් වැඩි කාලයක් පාළු කම රජ කරපු අපේ ගෙදර අද උදේ ඉඳන්ම එකම ගාලගෝටියක්. ඒ හැම කෙනෙක් අතරම මම හොයන්න උත්සාහ ගත්තෙ ඔයාව. ඒ ඇයිද කියන්න දන්නෙ නෑ... අතරින් පතර පුංචි කසුකුසුවකුත් මට ඇහුනා. ඒ ඇහුනු දේවල් විස්වාස නොකර ඉන්න මම හිත හයිය කර ගන්න ඕනෙ.අවසන් කටයුතු කරනවා කිව්වෙ අනිද්දනෙ. දවස් තුනක් තියෙනෙවා. ඔයාට වැඩ ඇති, එහෙම ලේසියෙන් වැඩ ටික අතරමඟ දාල එන්න පුළුවන්ද නේද...හත්මුතු පරම්පරාව කියන්නෙ කවුද කියලා හරියටම අද නම් බලාගත්තා. අපේ මඟුල් ගෙදරට ආවා වගේ දහ ගුණයක් විතර නෑදෑයො අද ඇවිල්ලා... දකිනකොට නම් හරි සතුටුයි. ඒත් ඒ මූනවල් වල තියෙන දුක් පෙනුම දකිනකොට මම කොහොමද හිනාවෙලා ඉන්නෙ. ඔයා ඉක්මනට එන්නකො. මම ආයෙමත් අඳුන්නලා දෙන්නම් කට්ටියවම.දෙවෙනි දවසත් උනා. සැරින් සැරේ වාහන වල සද්ද ඇහෙද්දි මම ගේට්ටුව ලඟට ගිහින් බැළුවෙ ඒ ඔයාගෙ කාර් එක වෙන්න ඇති කියලා.. අද නම් දුරම ඉන්න නෑදෑයොත් ආවා. අප්පච්චිගෙයි අම්මගෙයි හිත මිත්‍රයො... අනේ ඔයත් ඉක්මනට එනව නම්....ම්ම්ම්ම් අද නම් අවසන් කටයුතු කරනවලු.. අම්මයි අප්පච්චියි ලඟින් මමත් වාඩි උනා හාමුදුරුවො පාංශකූලෙ දෙන්න වැඩියාම. අම්ම අඬන හැටි දැක්කාම මගේ ඇස් වලින් කඳුළු බේරෙන එක නතර කරන්නෙ කොහොමද... ඔයා ඇවිත් හිටිය නම්, ඔයාගෙ උරහිසට ඔළුව තියාගන්න තිබුනා. හිමීට අප්පච්චි ලඟට කිට්ටු වෙලා අප්පච්චිගෙ උරහිසට ඔලුව තියාගත්තා. පාංශකූලෙ ඉවර වෙලා කනත්තට යනකන්, අප්පච්චිගෙ පිටිපස්සෙන් කකුල් දෙක අද්ද අද්ද ගාට ගාට ගියාට, බෙල්ල කරකව කරකව පිටිපස්ස බැළුවෙ හති දමාගෙන දුවගෙන එන ඔයාව හරි ගෙනඟ මැද්දෙන් පීරගෙන එන ඔයාගෙ කාර් එක හරි දකිනකන්.පෙට්ටිය වල උඩින් තියලත් අන්තිම පාරට කවුරු හරි බලන්න ඉන්නවනම් කියලා ඇරලා පෙන්නුවා... සෙනඟ පීරලා බැල්මක් දාලා බැලුවෙ දැන් වත් ඇවිල්ල ඇති කියලා හිතාගෙන... අනේ ඔයා දැක්ක නම්....ලස්සනම ලස්සන සුදුපාට සාරියක් මට අන්දලා තිබුනා.. පුංචි පබලු වලින් වැඩ දාලා... මතකද මම තෝරගත්ත‍ මගෙ මඟුල් සාරියත් පුංචි පබළු වලින් වැඩ දාපු එකක්. ඒ වගේම ලස්සන මල්... මං ආස කලා වගේම අමු මල් වලින් අදත් සරසලා තිබුනා... ඒත් පුංචි අඩුවක්. ඔයා ආස කරපු ඒ පොකුටු කොන්ඩෙ නම් නෑ... අන්තිම පාරට ඔයා බලන්න ආපු දවසින් පස්සෙ මහරගමදි දීපු බෙහෙත් වලට අහුරු පිටින් ගැලවුන නිසා අන්තිමට පිහිටට හිටියෙ බොරු කොන්ඩයක් තමයි... සේරම වැඩ ඉවර උනාට පස්සෙ එක්කෙනා දෙන්නා කනත්තෙන් එහාට ගියා... අම්මයි අප්පච්චියිත් ගියා... මාව එක්කන් යන්න අමතක කරලා ගියා. මට මතක් උනා ආයෙමත් අපේ මඟුල් ගෙදර. අම්මයි අප්පච්චියි එදත් මාව දාලා ඔය විදිහටම ගියා. එදා නම් ඔයා හිටියනෙ. යන සෙනඟ අතරේ ආයෙමත් ඇස් දිව්වා...මට සින්දුවක් මතක් උනා.....  එදා මෙදා තුර කදුලට විවරවුදෑස් පියන්පත් කවුළු වසාලයේ තලාගිය ‍ස්නේහයේ සුවසිනා පිරුණු රත් දෙතොල් වසා...මිලාන වී ගිය - රෝස කුසුම් පෙතිකම්මුල් සුදුමැලි පාට පොවාදෑත ලයේ බැද අවසන් ගමනකසොදුරිය මට‍ නොකියාම ගියා...මගේ කතාවට සම්පූර්ණයෙන්ම ගැලපෙන්නෙ නැති උනත්, ඒ මතකයත් එක්ක ගඟක් වගේ ගලන්න ගත්ත කඳුළු මට නවත්තන්න බැරි උනා.ඔයාගෙ දෙමව්පියො නෑදෑයො නැතත් ඔයා එයි කියලා මම විශ්වාස කලා. මාස දෙකකට උනත් ඔයා මට දුන්නු ආදරේ බොරුවක් ම නෙමෙයි කියල මම හිතුවා. මට සමාවෙන්න...... මම ඔයාගෙ වෙච්චි ඒ දවස වෙද්දි මෙහෙම දෙයක් දැනන් හිටිය නම්, කවදාවත් ඔයාව මෙහෙම අතරමං කරන්නෙ නෑ...... සත්තකින්ම ඒ වෙනකොට අපි කවුරුත් දැනගෙන හිටියෙ නෑ........................... (සත්‍ය සිදුවීමකි...).
Our home for more than three years, our home was the only gall.I tried to find you among them.I don't know why ...I shouldn't believe what they heard. "There have been three days.Can you take the work of work, not that?Our fucking house came home about 10 times the neighbors ...But how can I laugh at the appearance of those things?Come back soon.I'll give birth to the day. The day was the day.When I heard the sound of time, I had gone to the gate and became your car.Paidigi mother-in-law ... Please, if you are coming soon, the last work ...When you see the mom crying, how can you stop my eyes to escape tears ... If you were here, you had to have your head.The Himah was close to Pachchi to the shoulder to the shoulder.When the sins came to the cemetery, they saw the lows from the back and the last road, and showed him to see if he was seeing it.... looked at the people a glare, thinking that there was no more beautiful white sari.One of the work.And beautiful flowers ... I loved the arts as well as the rawal flowers, but a little.The clutter condemn, you loved, and the end of the time you saw the last time to visit, was the last of the false hair, and after all, the two of the work ...Went ... forgot to take me.I missed our wedding home again.My mother and you left me so far.You were then.Between the people, I missed the eyes again ...I didn't tell me ... I couldn't stop the tears with that memory with that memory, but you believed that even if there were no relatives.Two months, I thought I was not a lie that you gave me.I'm sorry .................... (a true event ...).
तीन साल से अधिक समय तक हमारा घर, हमारा घर एकमात्र पित्त था।मैंने आपको उनके बीच खोजने की कोशिश की।मैं नहीं जानता कि क्यों ...मुझे विश्वास नहीं करना चाहिए कि उन्होंने क्या सुना। "तीन दिन हो गए हैं।क्या आप काम का काम ले सकते हैं, ऐसा नहीं?हमारा कमबख्त घर लगभग 10 बार पड़ोसियों के घर आया ...लेकिन मैं उन चीजों की उपस्थिति पर कैसे हंस सकता हूं?जल्द ही वापस आ गए।मैं दिन को जन्म दूंगा।जब मैंने समय की आवाज़ सुनी, तो मैं गेट पर चला गया और आपकी कार बन गई।पेडिगी सास ... कृपया, यदि आप जल्द ही आ रहे हैं, तो अंतिम काम ...जब आप माँ को रोते हुए देखते हैं, तो आप आँसू से बचने के लिए मेरी आँखों को कैसे रोक सकते हैं ... यदि आप यहां थे, तो आपको अपना सिर रखना था।हिमाह कंधे से कंधे के लिए पचची के करीब था।जब पाप कब्रिस्तान में आए, तो उन्होंने पीछे और आखिरी सड़क से चढ़ाव देखा, और उसे यह देखने के लिए दिखाया कि क्या वह इसे देख रहा है। काम में से एक।और सुंदर फूल ... मैं कला के साथ -साथ रावल फूल भी प्यार करता था, लेकिन थोड़ा।अव्यवस्था की निंदा, आप प्यार करते थे, और उस समय का अंत जो आपने आखिरी बार यात्रा करने के लिए देखा था, झूठे बालों में से आखिरी था, और आखिरकार, दो काम ... चला गया ... मुझे लेने के लिए भूल गया।मैं फिर से हमारी शादी के घर से चूक गया।मेरी माँ और तुमने मुझे अब तक छोड़ दिया।आप तब थे।लोगों के बीच, मैंने फिर से आँखें याद कीं ... मैंने मुझे नहीं बताया ... मैं उस स्मृति के साथ उस स्मृति के साथ आँसू को रोक नहीं सका, लेकिन आप मानते थे कि भले ही कोई रिश्तेदार नहीं थे।दो महीने, मुझे लगा कि मैं झूठ नहीं था जो आपने मुझे दिया था।मुझे क्षमा करें ... ................. (एक सच्ची घटना ...)।