කොල්ලකා මා ආත්මය, උදම් අනමින් දොස් නගා... මළවුවකු කළ මගෙ ජීවය, ඔච්චමට පුරවා සිනා... සැබැ මිනිසුන් වාරුවෙන්, යළි නැගි කළ සිනහවෙන්... පාන නුඹ ඔය සිනහවන්, තරම් මට නැත කිසිත් පිළිකුල්... මළවුවන්ගෙන් නොනැගිට්ටෙමි මා, පිළිගන්න ඔය සෙනෙහෙ සිත්... කරමි මා පිං යළි යළිත්, නොදකින්න මතු ලෝ තලේ .... නුඹ වන් වු, මිනිස් වෙස් ගත්අමනසුන්.....   නන්දා මාලනි මහත්මියගේ "පුජාසනය" ගීතය ඇසුවිට ආ අදහසකි.
Boy I blame the spirit, tunkey ... You have no interesting smile ... you have nothing to do with you,I'm sense of love ...
लड़का मैं आत्मा को दोष देता हूं, ट्यूनी ... आपके पास कोई दिलचस्प मुस्कान नहीं है ... आपका आपके साथ कोई लेना -देना नहीं है, मैं प्यार की भावना हूँ ...