ඔන්න කොහොමින් කොහොමින් හරි දෙවෙනි උපන් දිනෙත් පහුවුනා.අද නෙමෙයි ඊයේ තිබුනෙ. ඒ කියන්නෙ 2011 - 11 - 11 වෙනිදා පටන් ගත්ත මේ බ්ලොග් පැටියා ට දැන් අවරුදු දෙකක් වෙනවා. යන්තම් බඩගාගෙන යන්න පුළුවන්. තවම දනගාන්න බෑ. එකට තව කල් යයි. මේ සන්තෝසෙට මගේ යාළුවා සහ මම ඊයෙ දවසෙම පාටි දැම්ම. වෙන කොහෙවත් නෙමෙයි සිනමන් ග්‍රෑන්ඩ් හොටෙල් එකේ. හොඳට කාල හොඳට බීල නටල හෙන ජොලියක් ගත්ත ඉතින්. කියල වැඩක් නෑ. අවුල කියන්නෙ අපේ අම්ම කතා කලානේ. එතකොටම ඇහැරුනා .  අවරුදු දෙකක් කියන්නෙ මහා ලොකු කාලයක් නෙමෙයි.නමුත් බ්ලොග්කරණයේදී නම් අවරුදු දෙකක් කියන්නෙ දැනුම් සම්භාරයක්. මිතුරන් මහා ගොඩක්. ඒ වගේම තමයි සතුට දුක බෙදාගන්න අම්බලමක්. ලෝකේ කොහේ හිටියත් මෙතැනදී අපි හැමෝම හම්බ වෙනවා. හම්බ වෙලා එක එක්කෙනාට සිද්ධ උන ජොලි සිද්ධි දුක සිද්ධි අත්දැකීම් බෙදාහදා ගන්නවා.මට ඒ කාලෙ ඉඳන්ම මගේම කියල වෙබ් අඩවියක් හදාගන්න උවමනා වෙලා තිබුනා. ඒ කාලේ මම බ්ලොග් ගැන දන්නේ නෑ . කොහොම හරි මගේ යාලුවා අංජන මට දවසක් ලින්කුවක් එවල තිබුනා. මමත් බැලුව. ඒකෙ තිබුනෙ බ්ලොග් එකක්. නම තමයි මගේ ලෝකය . මේක දැක්කෙ නැත්නම් මම බ්ලොග් එකක් පටන් ගන්න තියා ඒ ගැන දැනගන්නේවත් නෑ තව කාලයක් යනකම්. ඒක කාලයක් තිස්සේ බලල අන්තිමට මම මගේම කියල එකක් පටන් ගත්ත. නමක් කල්පනා කරනකොට මගේ ඔලුවට ඒක පාරටම ආවේ ඒ ටික කාලයකට කලින් ප්‍රදර්ශනය වෙවී තිබුන නාට්‍යයක නමක්. ඉතින් ඒ නම තමයි ලාබයි ඇපල්. මෙතැනදී හම්බ උන මිතුරන් කැල , මිතුරුකම , සුහදකම සෑහෙන්න වටිනවා. මේ බ්ලොග් කරන අයගෙන් මම පෞද්ගලිකව අඳුනන අය ඉන්නෙ දෙන්නයි එහෙම නැත්නම් තුන් දෙනයි. නමුත් ඇපල් නමින් මා හඳුනන අය ඕන තරම් අන්තර්ජාලයේ ඉන්නවා . මහා විශාල ප්‍රමාණයක් නොවුනත් , ඒක පොස්ටුවකට වැටෙන හිට් ගාන 200 පන්නන්නෙ ඉඳල හිටලා උනත් මට ඒ හොඳටම ඇති. ඉස්සර නම් හිට් ගාන 100 පන්නම දැනෙන සතුට කියල වැඩක් නෑ. දැන් නම් 250 පන්නල එනවා. සමහර කාල වලට මාසෙකට එක පෝස්ටුවක් විතරක් දාපු කාලවලුත් තිබ්බ. ඒකට සමාව ඉල්ලලා පෝස්ටුවක් දැම්මම මට බැනගෙන බැනගෙන යන අයත් ඉන්නවා . ඒ හින්දා මම තීරණයක් ගත්ත ආයිත් සමාව නොඉල්ලන්න වැඩ කොරන්න. නැත්නම් හැමදාම මේ සුමේ කොරන්න පුළුවනැයි මම අහන්නෙ . ඒ බැනුම් වලින් ඇත්තටම මාව දිරිමත් උනා.කාලෙයක් නොලියා හිටියත් මාව අමතක වෙලා නෑ කියල හිත යටින් සතුටකුත් එක්ක කඳුලකුත් මතුවුනා. සතුටට. එහෙම දිරිමත් කරපු හැමෝටම ගොඩාක් පින්. හැමෝගෙම හයියෙන් මෙච්චර දුරක් එන්න ලැබුන ඒක ගැන මට ගොඩක් සතුටුයි.ඇත්තටම කියනවනම් මම ඊයෙ තමයි මේක දාන්න ඕනා කියල හිතාගෙන ආවෙ. බෝඩිමේ ඉඳන් ගෙදර ඇවිත් හොඳට නිදාගෙන ඇහැරලා තිබුන වැඩ ටික කරද්දී මට ඉබේම අමතක වෙලා ගියානේ...බලන්නකෝ එකෙත් හැටි. මගේ යාළුවො මගේ මතක ශක්තියේ විශිෂ්ටත්වය ගැන එක එක ඒවා කියන එක ගැන පුදුම වෙන්න දෙයක් නෑ බලාගෙන යනකොට . හනේ හපොයි.එහෙනම් මෙන්න මම ඇත්තටම උපන් දිනෙක කරන්න කැමති දේ...මට ජයවේවා.
Koholkini, not the second birthday, but yesterday.That blog begins on the 11th of 2011 - 11th this blog.You can crawl.Can't know yet.They will postpone together.This is my friend and my balit.Not now, in the Cinnamon Grand Hotel.So good times have a good beelah.There is no need.The mess is talking to our mother.Soon there.Two years, two years, but two years in blogging.Friends a lot of people.And the happiness is a barren to share the grief.Wherever we stay here, we'll meet here.Jolly, Jolly's case experience shared the evidence of Jolly.I don't know about blog at that time.Somehow, my friend's gold was a link.I also looked at.It was a blog.The name is my world.If you do not see this, I will not learn about it.It was the last time I finally started.When I thought a name, it was a drama before the show was a long time ago.That's that name is chem.Friends, Friends, Friends, here is worth a lot.There are people whom I personally get to the blogs.But those who know me in the name of Apple are on the Internet.Even if it is not large, I've been enough to start with 200 fits that fall into a poet.In the past, there is no need to feel the pleasure of 100 hits.Now the 250s are coming.Sometimes there were only one poster for a month.There are people who apologize to it and get to get to my offspring.That's why I did not apologize to my decision.Otherwise, I ask you every day.I was actually encouraged by those banries, and I had a tear with happiness under the reason that they did not forget me.To happiness.Many people who encouraged that.I am so happy that everyone has come so far.When I had come home from boarding, I was automatically forgotten ... Look at the one.It is not surprising that my friends say it is about the excellence of my memory.Hane's Gaxy. And here's what I really like to do a birthday ... let me win.
कोहोल्की, दूसरा जन्मदिन नहीं, बल्कि कल।यह ब्लॉग 11 वीं 2011 - 11 वीं इस ब्लॉग से शुरू होता है।आप क्रॉल कर सकते हैं।अभी तक नहीं जान सकते।वे एक साथ स्थगित कर देंगे।यह मेरा दोस्त और मेरा बालित है।अब नहीं, दालचीनी ग्रैंड होटल में।तो अच्छे समय में एक अच्छा बीला है।कोई जरूरत नहीं है।गड़बड़ हमारी माँ से बात कर रही है।जल्द ही वहाँ।दो साल, दो साल, लेकिन ब्लॉगिंग में दो साल।दोस्त बहुत से लोग।और खुशी दुःख को साझा करने के लिए एक बंजर है।हम जहां भी यहां रहते हैं, हम यहां मिलेंगे।जॉली, जॉली के मामले के अनुभव ने जॉली के सबूतों को साझा किया।मैं उस समय ब्लॉग के बारे में नहीं जानता।किसी तरह, मेरे दोस्त का सोना एक लिंक था।मैंने भी देखा।यह एक ब्लॉग था।नाम मेरी दुनिया है।यदि आप इसे नहीं देखते हैं, तो मैं इसके बारे में नहीं सीखूंगा।यह आखिरी बार था जब मैंने आखिरकार शुरू किया।जब मैंने एक नाम सोचा, तो यह शो से पहले एक नाटक था, जो बहुत पहले था।वह नाम रसायन है।दोस्तों, दोस्तों, दोस्तों, यहाँ बहुत लायक है।ऐसे लोग हैं जिन्हें मैं व्यक्तिगत रूप से ब्लॉग पर मिलता हूं।लेकिन जो लोग मुझे एप्पल के नाम पर जानते हैं, वे इंटरनेट पर हैं।यहां तक ​​कि अगर यह बड़ा नहीं है, तो मैं 200 फिट के साथ शुरू करने के लिए पर्याप्त हूं जो एक कवि में गिरते हैं।अतीत में, 100 हिट्स के आनंद को महसूस करने की आवश्यकता नहीं है।अब 250 के दशक आ रहे हैं।कभी -कभी एक महीने के लिए केवल एक पोस्टर होता था।ऐसे लोग हैं जो इससे माफी मांगते हैं और मेरी संतान को प्राप्त करते हैं।इसलिए मैंने अपने फैसले से माफी नहीं मांगी।अन्यथा, मैं आपसे हर दिन पूछता हूं।मुझे वास्तव में उन बैनरीज़ द्वारा प्रोत्साहित किया गया था, और मुझे इस कारण से खुशी के साथ एक आंसू था कि वे मुझे नहीं भूलते थे।खुशी के लिए।बहुत से लोग जिन्होंने इसे प्रोत्साहित किया।मैं बहुत खुश हूं कि हर कोई अब तक आया है।जब मैं बोर्डिंग से घर आया था, तो मैं स्वचालित रूप से भूल गया था ... एक को देखो।यह आश्चर्य की बात नहीं है कि मेरे दोस्त कहते हैं कि यह मेरी स्मृति की उत्कृष्टता के बारे में है।हेन की गैक्सी।