සිතු ඉස්කෝලේගියේ කෝච්චියේ. සිතූලගේ ගෙදර ඉඳන් ස්ටේෂන් එකට යන්න විනාඩි පහළවක් විතර ඇවිදන් යන්නඕනේ. ඔය උදේ පාන්දරම නැගිටිනවා කියන නරක පුරුද්ද සිතූට කවදාවත් තිබ්බේ නැති නිසා සිතූහැමදාම ගෙදරින් එළියට බහින්නේ කෝච්චිය එන්න ඔන්න මෙන්න තියලා. ඉතින් සිතූට සිද්ධ වෙනවා අර විනාඩි පහළවේ දුර විනාඩි පහෙන් අද්දන්න.කොහොමින්කොහොමහරි ඉතා වේගෙන් රන් එකක් දීලා සිතුවා ස්ටේෂන් එකට් එනකොට කෝච්චිය අද්දලත් ඉවරයි.ඉතින් මහා බයානක විදියට අද්දන කෝච්චියේ ෆුට් බෝඩ් එකේ එල්ලෙන්න සිතූට සිද්ධ වෙනවා.ඊට පස්සේ ස්ටේෂන් දෙක තුනක් යනකම් සිතූට වෙන්නේ කෝච්චියේ යන ඇන්ටිලගෙන් බැනුම් අහන්න.මට බනිනවා විතරක් නෙවෙයි ඒ කේලම් ඔක්කොම හැරෙන තැපෑලෙන් අපේ අම්මගේ කනේ තියන්නත් මේඇන්ටිලා ටික පසුබට වෙන්නේ නෑ. ඉතින් හැමදාම හවසට බැනුම් වැස්සක තෙමෙන්න වුණා.දැන්නම්සිතූ සාන්ත දාන්ත තීන්ත කූඩුවක් වුණාට (දන්නෝ දනිති) ඒ දවස් ගැන නම් කියලා වැඩක් නෑ.ටියුෂන් ක්ලාස් වලදි ඉගෙන ගන්න එක ඉතාම කලාතුරකින් කරපු වැඩක්. ඒවටම හරියන යාළුවෝ සෙට්එකකුත් හිටියා. පන්තියේ හිටපු හැම ළමයටම ගෑණු පිරිමි භේදයක් නැතුව නම් දාන එක අපේ ප්‍රියතමවැඩක්. මේ වැඩේ නම් නවත්තන්නේ නැතුව දිගටම කරගෙන යන්න පුළුවන් වෙලා තියනවා කැම්පස්එකේදිත්. අපි කාටහරි දාපු නමක් ඊට පස්සේ අපේ මුළු බැච් එකම පාවිච්චි කරන්න පටන් ගන්නනිසා අපිට ඒ නම් වෙනස් කරන්න වෙන වාර අනන්තයි.ඒ ලෙවල්ක්ලාස් වලදි නම් අපේ පාඩම් වලට අදාල වෙන නම් තමයි දැම්මේ. ආත්‍රපෝඩා, වොට්සන් සහ ක්‍රික්වගේ අපේ පාඩම් වලට ඕනේ වෙන නම් තමයි දැම්මේ. ඒත් දැන් නම් නම් තැබීමේ ඉහළටම ගිහින්නිසා අනිවාර්යයෙන්ම අපි දාන නම් වලට නිධාන කතාවක් තියෙනවා. එ දවස්වල ඉන්ටවල් එකක් දෙනකන්ඉන්නේ පන්තියෙන් එළියට පැනගන්න. හදිස්සියේවත් ඉන්ටවල් දෙන්න පරක්කු වුණොත් එහෙම ඉන්ටවල්ඉල්ලලා උද්ගෝෂණ කරන්නත් අපි පසුබට වුණෙ නැහැ. ඒ දවස් වල මිස් කියපු දෙයක් තමයි ඒ පන්තියේහිටපු කොල්ලෝ ටික හොඳයි කියලා අපිට වඩා. ඉන්ටවල් එකෙන් පස්සේ පන්තියට එන්නේ හැමතැනමරවුම් ගහලා විනාඩි දහයක් විතර පරක්කු වෙලා. ඒ වෙද්දි කොල්ලොත් ඔක්කොම පන්තියට ඇවිත්.මිස් පාඩම් පටන් ගන්න අපි එනකම් බලන් ඉන්නවා. මොනවා වුණත්අපේ සෙට් එකේ හැමෝම අන්තිමට කැම්පස් සිලෙක්ට් වෙච්ච එක ගැන නම් අදටත් අපි හැමෝම ගොඩක්සතුටුයි. මොන පිස්සු වැඩේ කරලා හරි අන්තිමට ඉගෙන ගන්න වැඩෙත් හරියට කරපු නිසා. ඒත්පාසල් දෙකක් අතර සිදු වූ වලියක් මැද්දට පැනීම වගේ බරපතල වැඩත් ඒ කාලේ කරලා තියෙනවා.ඒ දවස් වල මමයි මගේ යාළුවයි මොන තරම් කලබල කරලා තියනවද කියලා කියනවා නම් දවසක් අපිදෙන්නා පහළට යනකොට අපිව දැකලා බය වෙච්ච පාර එක ළමයෙක් උණු තේ එකක් ඇඟෙත් හලා ගත්තා.කෝච්චියේෆුට් බෝඩ් එකේ යන එකයි අර කෝච්චි පෙට්ටි දෙකක් මැද්දෙන් එහා පැත්තට වැඩිම වාර ගණනක්යන එකයි තමයි ඒ කාලේ මගේ ප්‍රියතම වැඩේ. ඒ වගේම සීට් අල්ල ගන්න ප්ලැට්ෆෝම් එක නැතිපැත්තෙන් කෝච්චියට නැගීම, ජනේලෙන් පැනීම වගේ දේවලුත් කරන්න වෙනවා. ඒත් ඔය හැම දේකටමතිත තියන්න වුණේ ඒ ලෙවල් විබාගෙට මාස දෙකක් තියලා ඔය වගේ වීර වික්‍රමයක් කරන්න ගිහින්අතකුත් කකුලකුත් කඩා ගැනීම නිසා. දැන් වුණත් අද්දන කෝච්චියකට නගින්න ගියාම වැටිච්චහැටි මතක් වෙන නිසා කෝච්චිය නවත්තන කල් ඉඳලා තමයි කෝච්චියට නගින්නේ. ඒ දවස්වල වගේ දුවලා පැනලා සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න පුළුවන් නම් කොච්චර හොඳද. ඒත් දැන් නම් ඉතින්අපි හිතන්නවත් බැරි තරම් වෙනස් වෙලා.
At the time of the thought school.From the Houtala's house, the station is about to walk about a few minutes.It is here to come out of the house, because you have never had the bad habit of getting rid of the morning.So the thoughts happen to the distance five minutes. When the station would have been to be hanging at the Fort board.It is not only bladed by antyila but not only hesitate to put all the posts of all the mom.So a banning rain had always been banning every evening. It did not matter if there was a caller of St. Dhans (Those Who Those Who Know).And they had a set of friends.Our favorite is a favorite of every child for the class of women.If this is the case, you have been able to continue.Afterward, we begin to use all our bits, and we will be in the same way to change the names of our lessees.The lessons of Arthropda, Watson, and Crick were needed.But now, the best of the names of the names of now, we have a noble story to the duties.One of the tones of one day, get out of the class.We did not hesitate to make it late innocent and agony.Miss in those days, Miss, were better than we were good.After the tong, the class comes to class everywhere and about ten minutes.The collateral is come to class. We are waiting for us to start studying.Whatever the case, we are all the most people today if everyone is about the campus cyloch last.What crazy work, and finally done it, and the finally played.At that time, when the diminishing of a hole between two, the road to my friend was made up of the time when my friend had gone down, one kid of the road to see us was heated.It was the highest number of securing boxes in the middle of two boxes.Also, the platphome climbing the platfoam has to climb the arbitrary, like the junction.But everything you had to put it because they had two months to make a street adventure for two months.Even when you now climb a train, the train is to stop the train.If you could run away like those days, how good.But now we have changed too much.
थॉट स्कूल के समय।हौतला के घर से, स्टेशन लगभग कुछ मिनटों तक चलने वाला है।यह घर से बाहर आने के लिए है, क्योंकि आपको सुबह से छुटकारा पाने की बुरी आदत नहीं थी।तो विचार पांच मिनट की दूरी पर होता है।इसलिए एक बारिश हमेशा हर शाम प्रतिबंधित होती रही थी।और उनके पास दोस्तों का एक सेट था।हमारा पसंदीदा महिलाओं की कक्षा के लिए हर बच्चे का पसंदीदा है।यदि यह मामला है, तो आप जारी रखने में सक्षम हैं।बाद में, हम अपने सभी बिट्स का उपयोग करना शुरू करते हैं, और हम अपने पट्टों के नाम बदलने के लिए उसी तरह से होंगे।आर्थ्रोप्डा, वाटसन और क्रिक के सबक की जरूरत थी।लेकिन अब, अब के नामों के नामों में से सबसे अच्छा, हमारे पास कर्तव्यों के लिए एक महान कहानी है।एक दिन के स्वर में से एक, कक्षा से बाहर निकलें।हमने इसे देर से निर्दोष और पीड़ा देने में संकोच नहीं किया।उन दिनों में मिस, मिस, हम अच्छे थे, इससे बेहतर थे।जीभ के बाद, कक्षा हर जगह और लगभग दस मिनट की कक्षा में आती है।संपार्श्विक कक्षा में आ गया है।जो भी हो, हम आज सभी सबसे अधिक लोग हैं अगर हर कोई कैंपस सिलोच के बारे में है।क्या पागल काम, और अंत में इसे किया, और अंत में खेला।उस समय, जब दो के बीच एक छेद का कम होना, मेरे दोस्त के लिए सड़क उस समय से बना था जब मेरा दोस्त नीचे चला गया था, हमें देखने के लिए सड़क का एक बच्चा गर्म हो गया था। दो बक्से के बीच में।इसके अलावा, प्लैटफोम पर चढ़ने वाले प्लैटफोम को जंक्शन की तरह मनमानी चढ़ना पड़ता है।लेकिन आपको जो कुछ भी करना पड़ा क्योंकि उनके पास दो महीने के लिए एक सड़क रोमांच बनाने के लिए दो महीने थे।यहां तक ​​कि जब आप अब एक ट्रेन पर चढ़ते हैं, तो ट्रेन को ट्रेन को रोकना होता है।यदि आप उन दिनों की तरह भाग सकते हैं, तो कितना अच्छा है।लेकिन अब हम बहुत बदल गए हैं।