රංගන ශිල්පී පි‍්‍රයංකර රත්නායක ගේ නවතම වේදිකා නාට්‍ය ‘අද වගේ දවසක ඇන්ටීගනී’ මංගල දැක්ම පසුගිය 16 සහ 17 වැනි දෙදිනෙහි ලයනල් වෙන්ඩ්ට් රඟහලේ දී පැවැත්විණි. මීට ප්‍රථම ‘ඊඩිපස්’ සහ ‘තටු ඇවිදින්’ නමින් පරිවර්තික වේදිකා නාට්‍ය දෙකක් නිර්මාණය කළ පි‍්‍රයංකර රත්නායක ගේ තෙවැනි වේදිකා නාට්‍ය නිෂ්පාදනය මෙය වෙයි. මෙය ප්‍රවීණ ලේඛක ආරියවංශ රණවීර ගේ පරිවර්තනයකි. ‘අද වගේ දවසක ඇන්ටීගනී’ නැවැතත් දර්ශන වාර දෙකක් මේ මස 30 සහ 31 වැනිදා ලුම්බිණි රඟහලේ දී සවස 6.30 ට වේදිකාගත වේ. එය නිමිති කොට ගනිමින් අපි ඔහු හා කතා කළෙමු.* ‘අද වගේ දවසක ඇන්ටීගනී’ නාට්‍යයට ඔබ පදනම් වෙන්නේ ගී‍්‍රක නාට්‍යය ‘ඇන්ටීගනී’ බව දැන ගත්තා. මෙවැනි කතා තේමාවක් වර්තමාන සමාජයට ගැළපේ යැයි ඔබ විශ්වාස කරනවා ද?මේ නාට්‍යය මම නිෂ්පාදනය කළේ සොනකිලස් ගේ ‘ඇන්ටීගනී’ නාට්‍යයෙන්. මේ නාට්‍යය තෝරා ගන්නට ඇත්තට ම මට හේතුව වුණේ මෙහි අන්තර්ගත වී තිබෙන සර්වකාලීන වැදගත්කම යි. ‘ඇන්ටීගනී’ නාට්‍යයේ එදා සොනකිලස් ගෙනා චරිත, ඒ පරිසරය, ඒ සමාජ කාරණා අදටත් අපගේ සමාජයේ දකින්නට තිබෙනවා. එවකට තිබූ ප්‍රශ්න අදටත් අදාලයි. ඒ අදාලත්වය නිසා තමයි මම ‘අද, වගේ දවසක ඇන්ටීගනී’ කියන ඒ වචනය පාවිච්චි කෙළේ.* ඔබ තුළ විශාල රුචිකත්වයක් පරිවර්තන නාට්‍ය වලට තිබෙන බව පෙනෙනවා?පරිවර්තන ස්වතන්ත්‍ර කියලා මට විශේෂත්වයක් නැහැ. මට අවශ්‍ය කරන්නේ ඉතා හොඳ පිටපතක්. මට දැනෙන විදියට... අපේ රටේ හොඳ ස්වතන්ත්‍ර රචකයන්ගේ හිඟයක් දකින්නට තියෙනවා. මේ මගේ පෞද්ගලික මතයක්. ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණශීලී රචකයන් සිටින්නේ ඉතාම සීමිත පිරිසක්.පරිවර්තනයක් හෝ වේවා ස්වතන්ත්‍ර පිටපතක් හෝ වේවා මම බලාපොරොත්තු වෙන්නේ අපේ සමාජයට අපේ ජීවිතයට ගැළපෙන විදියට නිර්මාණයක් ගොඩ නඟන්නටයි. ඒ කටයුත්තට පහසු ඕනෑම හොඳ පිටපතකට මගේ අකමැත්තක් නැහැ. කොහොමත් නාට්‍යයක් කරනවා කියන්නේ අසීරු වැඩක්. අපේ වින්දනයත් ජනතාවගේ වින්දනයත් දෙකම සමබරව පවත්වා ගෙන යා හැකි විදියට නාට්‍යයක් ඉතාම වටිනාකමක් ඇතිව නිර්මාණය කළ යුත්තක්.* බොහෝ වෙලාවට ඔබ නාට්‍ය නිර්මාණයේ දී විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලබන සිසුන්ට ප්‍රමුඛත්වය ලබා දෙනවා. මේ යොමුකිරීම හරහා ඔබ බලාපොරොත්තු වන්නේ නව පරපුර අතර නාට්‍ය කලාව පිළිබඳ උනන්දුවක් ඇති කිරීමට ද? නැතිනම් ඔබ විශ්වවිද්‍යාලය තුළ ආචාර්යවරයකු වන නිසා ඔබට පහසු නිසා ද?මම නාට්‍ය නිෂ්පාදනයට යොමු වූ දා පටන්ම මගෙත් එක්ක වැඩ කෙළේ නාට්‍ය කලාව විෂය හැදෑරූ අයයි. සාමාන්‍යයෙන් තමා නියැළෙන ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳ උපාධියක් ලබනවා කියන්නේ එක්තරා සංධිස්ථානයක්. එයින් මම අදහස් කරන්නේ නැහැ මේ ක්ෂේත්‍රයේ නියැළෙන අනෙකුත් පිරිස විෂය නොදන්නා බව. නමුත් මේ ක්ෂේත්‍රයේ දී නාට්‍ය කලාව ඉගෙන ගැනීම විශේෂ සුදුසුකමක්.කාලාන්තරයක් තිස්සේ විශ්වවිද්‍යාලයේ නාට්‍ය හා රංග කලාව ඉගෙන ගන්න විද්‍යාර්ථයින් මගෙත් එක්ක දිගටම නාට්‍ය කටයුතුවලදී එකතු වුණා. මේ නාට්‍යයේත් ඒ සුපුරුදු ලක්ෂණය දකින්නට තිබෙනවා. වේදිකා නාට්‍ය තුළ ප්‍රවීණත්වයක් දක්වන බාහිර පිරිස සමඟ විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයනුත් රංගනයෙන් වගේම අනෙකුත් අංශවලින් නාට්‍යයට සම්බන්ධ වී සිටිනවා. අනෙක් හේතුව කාලාන්තරයක් තිස්සේ වැඩ කරලා තියෙන නිසා අපි එකිනෙකා හඳුනනවා. ඒනිසා මම වැඩක් කරද්දී ඒ අය දන්නවා; මම බලාපොරොත්තු වන්නේ මොනවාද කියලා. ඒ අවබෝධය නිර්මාණය සාර්ථක කර ගන්නට හුඟක් වැදගත් සාධකයක්.* පසුගිය කාලේට සාපේක්ෂව බලනවිට නාට්‍ය කලාව ගැන නාට්‍යකරුවන් ගේ වගේම ප්‍රේක්ෂකයන්ගේත් විශාල ප්‍රබෝධයක් දකින්නට ලැබෙනවා නේද?නාට්‍ය කලාව හා නාට්‍යකරුවන් අතර විශාල ප්‍රබෝධයක් අපි දැක්කේ 60, 70 දශකවල දී. නමුත් 80, 90 දශකවල දී ඒ උනන්දුව දකින්න තිබුණේ නැහැ. නාට්‍ය කලාව විතරක් නෙවි සමස්ත පිරිහීම කලාවට බහුල වශයෙන් මේ කාලවලදී අපි දැක්කා. එහෙම වෙන්න එක හේතුවක් වුණේ ඒ කාලය තුළ රටේ තිබූ වාතාවරණයයි. එක පැත්තකින් යුද්ධයක්.තවත් පැත්තකින් විප්ලවකාරී භීෂණයක්. රටේ ජනතාවට නාට්‍යයක්, චිත්‍රපටයක් බලන්න තරම් මානසික තත්ත්වයක් තිබුණේ නැහැ. නමුත් අද වෙනකොට ඒ සමාජ වටපිටාව සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් වෙලා. ආර්ථික අපහසුතා මඟ හැරී නොතිබුණත් අද රටේ පරිසරය යහපත්. එනිසා ජනතාවට දැන් ප්‍රසිද්ධ ස්ථානවලට සෙනඟ ගැවැසෙන ස්ථානවලට යන්නට බයක් නැහැ.
The latest stage drama of the actor Priyganara Ratnayake was held at the Liogegani 'War today on the 16th and 17th of the Lionel Wendt Theater.This is the production of Priyankara Ratnayake, who created two translated plaque plays 'Eptips' and 'Wings'.This is a translation of veteran writer Ariyawansa Ranaweera."Today, Antiageni is to stop 'antenniani, two semesters, and 6 pm on the Lumbini Theater on the 30th of this month.We have spoken to him by keeping it.Do you believe that a theme of such speech suits the present society? I was produced in Sonnacilles 'Antiegany' drama.It was because of me, the same was the significance that contained here.The temperature of Antonygani's drama, the environment and the environment still see in our society.The time questions are still relevant today.That is because of the connection, I used the word "Anthigi, like today, '.I want a very good copy.As far as I feel ... we see a shortage of good autonatics in our country.This is my personal opinion.Limited people are very limited, a large number of people.Any good copy of that work is my dislike.It is a hard work.Our feasibility should be created in a balanced value as our feeding and the feasibility of the people.Do you expect to have a new generation among the new generation?Otherwise you are easy for you, as you are a lecturer in the university? Since I made drama production, I worked with me.Generally, a degree in the field of the industry is a transition.I don't mean that other people engaged in this field are unknown.However, learning dramatic learning in this field is a special eligibility requirement.The usual feature is seen in this play.The university students and other sections are involved in the play with highlights of stage drama.The other reason for a long time, we know each other.So they know when I do a job;I know what I expect.It is very important to make it a success.But 80, 90, the 90s, the interest did not see it.We saw not only the drama art and we saw the entire deterioration of the degradation.One reason was the atmosphere of the country.One side.The people of this country had no drama and movie.But today, the social environment has changed completely.Despite the prevailing difficulties, the country's environment is good today.Therefore, the people are not afraid to go to public places.
अभिनेता प्रियागनारा रत्नायके का नवीनतम चरण नाटक लियोनेल वेंड्ट थिएटर के 16 वें और 17 वें पर आज लिओगगानी के युद्ध में आयोजित किया गया था।यह प्रियंकर रत्नायके का उत्पादन है, जिन्होंने दो अनुवादित पट्टिका नाटकों 'इप्टिप्स' और 'विंग्स' का निर्माण किया।यह अनुभवी लेखक अरियावांसा रानवीरा का अनुवाद है।"आज, एंटीग्गी को इस महीने की 30 तारीख को लुम्बिनी थिएटर पर 'एंटेनानी, दो सेमेस्टर और शाम 6 बजे रोकना है।हमने इसे रखकर उससे बात की है।क्या आप मानते हैं कि इस तरह के भाषण का एक विषय वर्तमान समाज के अनुरूप है?यह मेरी वजह से था, वही महत्व था जो यहां निहित था।एंटोनीगनी के नाटक, पर्यावरण और पर्यावरण का तापमान अभी भी हमारे समाज में दिखाई देता है।समय के प्रश्न आज भी प्रासंगिक हैं।यह कनेक्शन के कारण है, मैंने "एंथिगी, आज की तरह," शब्द का इस्तेमाल किया।मुझे बहुत अच्छी कॉपी चाहिए।जहां तक ​​मुझे लगता है ... हम अपने देश में अच्छे ऑटोनैटिक्स की कमी देखते हैं।यह मेरी व्यक्तिगत राय है।सीमित लोग बहुत सीमित हैं, बड़ी संख्या में लोग।उस काम की कोई भी अच्छी प्रति मेरी नापसंद है।यह एक कड़ी मेहनत है।हमारी व्यवहार्यता को संतुलित मूल्य में हमारे खिला और लोगों की व्यवहार्यता के रूप में बनाया जाना चाहिए।क्या आप नई पीढ़ी के बीच एक नई पीढ़ी की उम्मीद करते हैं?अन्यथा आप आपके लिए आसान हैं, जैसा कि आप विश्वविद्यालय में एक व्याख्याता हैं?आम तौर पर, उद्योग के क्षेत्र में एक डिग्री एक संक्रमण है।मेरा मतलब यह नहीं है कि इस क्षेत्र में लगे अन्य लोग अज्ञात हैं।हालांकि, इस क्षेत्र में नाटकीय सीखना एक विशेष पात्रता आवश्यकता है।इस नाटक में सामान्य सुविधा देखी गई है।विश्वविद्यालय के छात्र और अन्य खंड मंच नाटक के मुख्य आकर्षण के साथ नाटक में शामिल हैं।लंबे समय से अन्य कारण, हम एक दूसरे को जानते हैं।इसलिए वे जानते हैं कि मैं कब नौकरी करता हूं;मुझे पता है कि मुझे क्या उम्मीद है।इसे सफल बनाना बहुत महत्वपूर्ण है।लेकिन 80, 90, 90 के दशक में, ब्याज ने इसे नहीं देखा।हमने न केवल नाटक कला को देखा और हमने गिरावट की पूरी गिरावट देखी।एक कारण देश का माहौल था।एक तरफ।इस देश के लोगों के पास कोई नाटक और फिल्म नहीं थी।लेकिन आज, सामाजिक वातावरण पूरी तरह से बदल गया है।प्रचलित कठिनाइयों के बावजूद, देश का वातावरण आज अच्छा है।इसलिए, लोग सार्वजनिक स्थानों पर जाने से डरते नहीं हैं।