හිතේ හිරවෙන හැම හැඟීමක් ගානෙම වචනවලට හරවන්න තරම් හයියක් නැති කාලෙක, මතකද දවසක් මම මේ පද පේලි ටික කොල කෑල්ලක ලියල අතේ ගුලි කරපු හැටි.අපි ආයේ දවසක හමුවෙමුද මේ අද වගේදැන් ඉර ගිලෙයි මුහුදේ කළුවර පිපේ දෙපසේවෙන්වමු ඉතිං හමුවන සිතින්අපි ආයේ දවසක.... අද වගේ.. අමතක වෙන්න විදියක් නෑ, ඒ කොල කෑල්ල අදටත් පරිස්සමට තියෙනවා ඔයා ගාව,මං දැක්කා,මං දන්නවා. එදා අපි පුදුම වුනා, හිතේ තිබුන හැම හැඟීමක්ම වචනවලට කැටි කරල තිබුන ඒ ගීතයේ ඉතිරියෙන් ඇයි මේ තරමටම අනර්ථයක් වුනේ කියලා..අදින් පසු ඔබඔබට හිමි මගඉතින් මටඋරුම තනි මගආයෙමත් හමු වන තුරාදෙතැන ඉමු අපි මග බලා...තුටින් හමු වුනසුහදබව අපිඅරං යමු අපෙ මතක මැදුරටආයෙමත් හමුවන තුරාඑකම තැනකදි ජීවිතේ.. මේ ගීය මෙහෙම කෙලවර වෙන්නේ ඇයි කියන ප්‍රශ්නයට පිලිතුරක් ලැබෙන්න අවුරුදු දෙකකටත් වැඩි කාලයක් ගත වෙලා ගියා..මීට දෑ අවුරුද්දකට තුන් අවුරුද්දකට කලිං අපි හිතපු අපේ මාවත්, අපි නොහිතපු පැතිදෙකකට අපිව ගෙනිහින්..ඔයාට මතක ඇති වැව් ඉස්මත්ත,ඔයයි මමයි විතරක් දන්න ඒ කතාවේ යට ගියාව.. ඔයා ගාව ඇති තවමත් ගිම්හානයට මත්තෙන්, ඔයාගෙම නමින් මම කුරුටුගාපු පදවැල් එකතුකරලා දුන්න පුංචි පොත.. බලන්න ඒකේ පෙරවදන,මං අපි හදපු ගහ ගැන දෙපෙත්තෙන් කිව්වා නේද. මම දන්නවා, ඔයා කොහේ කොතනක උන්නත් මේ සටහන දකිනවග. ඔයා වෙනුවෙන් මම මේ සටහන අවසාන වශයෙන් ඉතුරු කරන්නම්. මගෙ ජීවිතේටම ගත්ත අමාරුම තීරනයයි මම මේ ගන්නේ.. කවුරු කුමක් වෙනුවෙන්ද මම කියන්නේ නැහැ, ඔයාට විශ්වාස නැති නිසා.. හැමදාමත් ,ආදරෙයි මං පණටත් වඩා.. අදට වචන ටිකක් විතරක් වුනත්,දවසක මේක ඔයාට අවබෝධ වේවි,මං දන්නවා.ඉන්න තැනක සතුටින් ඉන්න. ඔයා,මම, ලෝකෙ කොයි මුල්ලක උන්නත් මං බලාගෙන ඉන්නවා.අවසාන වශයෙන් මේ ගී පද පේලියත් මම සටහන් තබන්නම්.හිරු හිනැහෙන ගන නිල්වන් අහසේපහනකි මා හිරු එලියෙන් නොදිලෙනපහන ඔබය ඔබමය මා පැතුමදහිරු නොව සැඩ කිරණින් මා වෙහෙසන..සඳ දිදුලන පුර පෝදා අහසේතරුවකි මා සඳ එළියෙන් නොපෙනෙනතරුව ඔබය ඔබමය මා පැතුමදසඳ නොව කල එළියෙන් ලොව බබලනඋඩවැඩියා සුපිපෙන වන උයනේකුසුමකි මා තණ බිම මත සැඟවුනකුසුම ඔබය ඔබමය මා පැතුමදඋඩවැඩියා මල නොව නෙත පිනවනකුසුම ඔබය ඔබමය මා පැතුමදඋඩවැඩියා මල නොව නෙත පිනවන.
Remember, a day, when I was gained in a piece of rows, when I was looking at the rows of green kills.Like you, there is no way.We were surprised that day, that the same thing was that the song had been free from the path that had been free to you, we were able to look after all of the song.For more than two years old, the tanks, who thought we didn't have three years ago, we would have been to a few years ago for a year ago, we would have been the tanks of the tanks, three years ago, three years ago.I only know it's the story, you still have the small book I have been in your own name, and I told the forefront of the starvation.I know, wherever you see, you see this note.For you, I'll leave this note last.I'm taking the hardest decision made of my life..You, I'm waiting for the world.In the invisible, you are not the flower of the garden, not the flower you hide on the grass I am in the blade of the world, not the burning of the world.
याद रखें, एक दिन, जब मैं पंक्तियों के एक टुकड़े में प्राप्त किया गया था, जब मैं हरे रंग की किलों की पंक्तियों को देख रहा था।हम उस दिन हैरान थे, कि एक ही बात यह थी कि गीत उस रास्ते से मुक्त था जो आपके लिए स्वतंत्र था, हम सभी गीतों की देखभाल करने में सक्षम थे। हमारे पास तीन साल पहले नहीं था, हम कुछ साल पहले एक साल पहले थे, हम तीन साल पहले, तीन साल पहले टैंक के टैंक थे। क्या मैं अपने नाम से छोटी किताब है, और मैंने भुखमरी में सबसे आगे बताया।मुझे पता है, आप जहां भी देखते हैं, आप इस नोट को देखते हैं।आपके लिए, मैं इस नोट को अंतिम रूप से छोड़ दूंगा।मैं अपने जीवन से बना सबसे कठिन निर्णय ले रहा हूं।आप, मैं दुनिया की प्रतीक्षा कर रहा हूं।