"ආශ්‍රමයේ භික්ෂූන් විසින් මා ආදරයෙන් පිළිගනු ලැබිණි. කුටියට රැගෙන ගිය මා එහි ටික වේලාවක් නිශ්ශබ්දව විවේකයෙන් සිටිය යුතුයැයි ඔවුහු යෝජනා කළහ. ඝෝෂාව ඉවසිය නොහැකි තරම් විය. බල්ලෝ නොන්වත්වාම උඩු බිරුලූහ. කපුටෝ ඉගිලෙන විටත් විශාල ඝෝෂාවක් කළහ. රැන්ගුන් ගුවන් තොටුපළට යන රථවාහන වල ඝෝෂාවත් යාබද වෙළඳ පලේ ශබ්දයත් නිසා පසුව මම නිශ්ශබ්දවත් ශාන්තවත් විවේකගැනීම නවත්වා භික්ෂූන්වහන්සේගේ කුටි අතරින් වැටී ඇති පාරවල් දිගේ ඇවිද්දෙමි. විවෘතව තිබූ සමහරෙක දොරතුලින් මම එබී බැලුවෙමි. එරමිණියා ගොතාගත් භික්ෂූහු ගල් ගැසුණු සේ භාවනාවේ යෙදී සිටියහ. ඔවුනට කිසිවක් නෑසුණහ. ඔවුහු කිසිවක් නොදුටුවෝය. බල්ලන්ගේ බිරීම්, කපුටන්ගේ කෑගැසීම් සහ අනෙක් ඝෝෂා මධ්‍යයේ ඔවුහු සියල්ල නිශ්චලව පවතින මානසික ලෝකයක පසුවූහ."මෙතනින් පොතම ගන්න.. තෙරුවන් සරණයි.
"I was welcomed with love by the monk of the monastery. The noise was too young. The crowd was not tolerant. The crowd was not tolerated.After the sound of the market, I stopped and walked along the roads of the monks who had fallen. They did not see.And in the midst of the other, they were all around the mental world. "Get the book here.
"मठ के भिक्षु द्वारा प्यार के साथ मेरा स्वागत किया गया था। शोर बहुत छोटा था। भीड़ सहिष्णु नहीं थी। भीड़ को बर्दाश्त नहीं किया गया था। बाजार की आवाज़ के बाद, मैं रुक गया और भिक्षुओं की सड़कों के साथ चला गया जो थे। गिरे।