බස් රථ වල හඬ පරයා, උදේ ඉඳන් ගී            ගයලා සත්සර මුව හැර දමලා, හිරු යන විට           බැහැලාඉදිකඩ ළඟ නෙතු දල්වා, මා එනතුරු මඟ         බලලාසිටි දියණිගෙ සිත සනසා, ලමි තුරුලට ගෙන      සිබලා දියණිගේ කුසගිනි නිවන්නට හදේ ගිනි අවුලා          තියාමම නුබේ පැන නොඇසෙනා මෙන් හිඳිමි තෙත්වුන නෙතු පියාහඬට සුවයක් නොලදහොත් අද, මහ හඬින් හෙට දින     ගයානුබේ කුසගිනි නිවනු කොහොමද දෙපා නැති වැන්දබු    පියාදියණියේ ඔබ හා දොඩන්නට වදන් ඇති මුත්        සිත පුරාහෙට දිනේ මහ මඟ ගයන්නට වදන් සුරකිමි         රනයුරාදුවේ උගතෙකු වෙලා මතු නුබ මගේ වෙහෙසෙහි      පලදරාආවොතින් ළඟ හිඳ ගයන්නම් මගේ හඬ වියැකෙන      තුරාඑක හැන්දෑවක බස් රථයකදී මට මුණගැහුණු බැරැන්ඩි හඬින් ගීතයක් ගායනා කල අබාධිත පුද්ගලයෙකු පිටුපස ඇතැයි මගේ සිතේ ගොඩ නැගුණු කතාව.
The fleet of the fleet of sarcasa, who was trying to shoot the mosque of the bus, and sanadhia, which was to leave the road to me, and sanadhia, which was blowing up, and sanadi was to leave the way of the sun.If you are not recovered today, how to shut up with a loud offering tomorrow, I have met with a temper in a bus, which is faded by the palpillary of my voice, to take up the mind.The story I built in my mind that a person who sings a song sung by a voice song.
सारकासा के बेड़े का बेड़ा, जो बस की मस्जिद को गोली मारने की कोशिश कर रहा था, और सनदिया, जो मुझे सड़क छोड़ने के लिए था, और सनादिया, जो उड़ा रहा था, और सनादी को सूरज का रास्ता छोड़ना था। यदि आप आज बरामद नहीं हुए हैं, तो कल एक जोरदार भेंट के साथ कैसे चुप रहो, मैं एक बस में एक गुस्से के साथ मिला है, जो मेरी आवाज के पैलिलरी द्वारा फीका है, जो मैंने अपने दिमाग में बनाया था। वह व्यक्ति जो एक आवाज गीत द्वारा गाया गया एक गीत गाता है।