(මෙහෙම කියන්නේ තිලකේ) තිලකේ ගේ තිලක සිත  ගැන අතන මෙතන හැම තැනම කියවෙන හින්දා අමුතුවෙන් මම කියන්න යන්නේ නෑ.    මෙන්න මේ කතාව කියවපු දවසේ මට හීන් දාඩිය දැම්මා. වෙන මොකක්වත් හින්දා නෙමෙයි අපේ අතීතය මතක් වෙලා.     එතකොට මම බොහොම පුංචියි. වම්බටු ගෙඩියක් විතර උස තියෙන්න ඇති. ඒ විතරක් නම් කමක් නෑ ඒ කාලේ මට තිබුනේ එසේ මෙසේ කැසිල්ලකුත් නෙමෙයි. එක විනාඩිපහක් එක තැනක ඉන්න බෑ කියලා හැමෝම මට දොස් කියනවා ඒ කාලේ. ඒ ඉතින් බොරුවකුත් නෙමෙයි. අනේ මන්දා ඒ කාලේ කහඹිළියා ගෑවෙන්න මම කොහේ හරි ගොල්ලක ගියාද කියලා හැමවෙලේම.      අපේ ගම් පළාතේ භීෂණය ආවේ බොහෝම භයානක විදියට. රෑට රෑට හමුදා ජීප් එකකින් හරි ලොකු ට්‍රක් එකකින් හරි ගොඩබහින  මිලිටරි බුවාලා හැමපැත්තකින්ම ගම වට කරනවා.  ඉන්න අහිංසකම කොල්ලා වුනත් පටව ගත්තා පහුවදාට කොහේ හරි පාරක් අයිනේ අමු අමුවෙන් පිච්චුනා ටයර් අස්සේ. ඒ දුප්පත් ගම්වල භීෂණය කියන එක බිහි කලේ රාජ්‍ය මැදිහත්වීමෙන් කියලා ඒ වෙනකොට අවුරුදු දොළහක් වුන මටත් තේරුනා.  කවුරුවත් කැමති වෙන්නෑනේ බිල්ලෙක් ඔළුව හැරවුවාම පහුවදාට ටයර් එකක අමු අමුවේ පිච්චෙන්න. ඒ කාලේ තිබුන එකම විකල්පය ලාම්පුවක්වත් පත්තුනොකර පහ හය වෙද්දි කොහේට හරි ගුලිවෙලා ආත්මාරක්ශාව වෙනුවෙන් හැන්ගෙන්න. මේ කියන කාලේ කොහොමටවත් අපිට පවර් තිබුනේත් නෑ. තිබුනත් ට්‍රාන්ස්ෆෝමර් අරවා මේවා ගිණි තියලා විදුලිය සැපයීමක් නොතිබුන ගාණයි. අපේ ගම්වල ඒ වෙනකම් හොර හතුරු බිය කියලා දෙයක් තිබුනෙත් නෑ. ඒත් මේ බූට් සපත්තු එන්න ගත්තත් හරි කොල්ලෝ විතරක් නෙමෙයි කෙල්ලොත් පරිස්සම් කරගන්න ගම්මුන්ට සිදුවුනා. අපේ අම්මාට තිබුන ලොකුම හීනය අපි හතර දෙනා ලොකුමහත් කරගන්න එක විතරයි. ඉතින් අපි කිකිළි පස්සේ යන පැටව් ටික වගේ ඇයගේ පස්සෙන් කිසි සද්දයක් බද්දයක් නැතිව. අර කහඹිළියා ගෑවිච්ච මම ඒ වෙනකොට අතුරුදහන් වෙලා.    ඒ දවස් වල බොහොමයක් රැයවල් ගෙවුනේ අවදියෙන්. අපිට කරදරයක් වෙන්නේ නෑ කියලා විස්වාශයක් තිබුනත් අපි දන්න කියන අයට එහෙම නෑ කියන එක ඒ වෙද්දි බොහොම දරුණු විදියට අත්දකිමින් හිටියේ අපි. අපේ ගෙදර බොහොමයක් වෙලාවට ලොකු මුට්ටිවල කෑම ඉදුනේ. අපි වෙනුවෙන් නෙමෙයි අපේ අම්මගේ දරුවෝ නොවුන තවත් කාගේ හරි දරුවෝ වෙනුවෙන් අපේ අම්මගේ ආදරය හින්දා. අපේ ඉඩම් වල තිබුන තාවකාලික ගෙවල් ඒ වෙද්දි බොහෝ අයගේ ස්ථිර නේවාසිකාගාර වෙලා. ජීවිතය ගැන දේශපාලනය ගැන ලොකු අවබෝධයක් නොතිබුනාට ඒ කැම්පස්වල ඉගෙනගත්ත සහෝදරයින්ගේ කතාවන් අදටත් මගේ හිතේ දෝංකාර දෙනවා. ඒ විතරක් නෙමෙයි ඔවුන්ගේ ආදරය අසරණකම අදටත් මාව ගල් කරනවා. " අපේ ගෙවල්වලට බූට් සපත්තු එන්න ගත්තේ ගම්වල හිටපු එකිනෙකාගේ කුහකගතිත් එක්කමයි. අනේ එක දවසක ' නැන්දේ කන්න මොනවා හරි තියෙනවාද' කියලා අහලා එවෙලේ අපි කාලා ඉතිරිවෙලා තිබුන කෑම කාලා භාගෙට ඉරිච්ච කමිසෙයි කලිසමයි ඇඳගෙන එලියට බැහැලා  ගිය සරත් අයියා  පහුවදා උදේ අක්කයි මායි ටවුමට යනකොට පාරේ මැද පිච්චෙනවා  අර කිළිටි ඇඳුමෙන් භාගයක්ම ඉතිරිත් වෙලා." ඒ වගේ දේවල් ළමාකාලේම අත්දැකපු මට භීෂණය කියන වචනය ඇහෙද්දිත් බයයි.    ඒත් ඒවා වචනයෙන් අකුරු කරන්න අපි හැමෝටම බෑ. මේ තිලක සිත ලියන සහෘදයා නම් ඒවා අකුරු කරන්නේ හරියට ඒ සිදුවීම් අස්සේ අපිත් ජීවත්වෙනවා වගේ. මේ පොතේ ලියවෙන බොහො කතා අස්සේ ඒ 87-89 අඳුරු කාලයේ සිදුවීමුත් තියෙනවා කතුවරයා මුහුණදෙන.   තිලකසිරි ඒකනායක වෘත්තියෙන් ඉන්ජිනේරුවෙක් වුනාට ඔහු ලියන්නෙක් වෙලා තියෙන්නේ පේරාදෙණි යුගයෙන් කියලයි මම හිතන්නේ. ඔහු බ්ලොග් ලියන්න එන්නේ මෑතකදි වුනාට අතීතයේදි ඔහු පුවත්පත් වලට ලියපු කෙනෙක්. ඔහුගේ අපූරු වියමන් ජනගතවෙන මේ මොහොතේ ඔහු එක්ක බුලත් විටක් කන්න ඔහු ඔබටත් ආරාධනා කරනවා.  අගෝස්තු 08 දා දොරට වඩින තිලකසිරිගේ "තිලක සිත"                                               තිලකසිරි ඒකනායකගේ "තිලක සිත" කතා එකතුව ජනගත කිරීමේ උළෙල, 2014 අගෝස්තු මස 08 වන සිකුරාදා, සවස 3:30ට, කොළඹ 07, නිදහස් මාවතේ, ජාතික පුස්තකාල සේවා මණ්ඩලීය ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්වෙයි. සඹැඳිය බූන්දියෙන්.
Here, you are not going to tell you about the Thilaka's Thilaka mind of Thilaka.On the day I read this story, I was put to death.We remember our past, not anything else.Then I was very small.There may have been about a phobing tall.It's not just that time I had a Casile.It was at that time everyone blames me that one half of a thousand ami could not be in one place.So no lie.Oh, everyone, I always went somewhere I went somewhere.The horror of our village came very dangerous.At night, at night, the village is surrounded by all military bucks that land on a large truck or a large truck at night.The innocent boy, the boy, took the loader, Tires in the sight.I had a twelve years that had created the terror of the poor village and the terror of the poor village.When a billach is left behind, burn on a tire to the Fifteen One.Deliver the only option or five six alternatives to the lamp and faded away.We had no pulls at the time.Although there was a volume of transformers, these were not a fire and there was no electricity supply.There was no such thing in our villages.But the villagers have come to come, but the guys are not just the boots.Only the biggest dream of our mother has only to bigger.So as we have a chicks, we will never give her a sound tax.I've disappeared at that time that the Yembua was amassed.Many nights paid in the days.Even if we have a brief, we were very severely experienced when we knew not.At most of our home, the food was ripening in big guts.It is not our mother's love for anyone whose children, not our mother's children.The temporary houses on our lands have been the permanent hostels of many.The stories of the brothers who learned in campus were still in my heart when they did not understand politics about life.Moreover, their love is still rock me."When we have come to a half-lived skeleton pants on our homes, we came to a half of the road, 'Is there any of the streets in the morning.' Once at the same day, when we were left to eat, 'one day.Blessing half of that dynamic garment left half. "I was afraid to hear the word terror experienced like that.But all of us cannot text them.Flina, who is writing these Thilaka, and likes we will live as we live in harvest.There are many people in this bookEven though Thilakasiri was engaged in Ekanayake, he thinks that he was a scribe from Peradeniya.He's coming to write blogs recently, he was writing to newspapers.He invites you to eat with him at the moment that his wonderful life is populated.Thilaksiri's "Thilaka '" Thilakasiri Ekanayake' Thilaka Head Festival will be held on Friday, August 08, 2014 at 3:30 pm on Friday, Colombo 07, 2014 at 3:30 pm on Friday, Colombo 07, 2014.In the tendency.
यहाँ, आप थिलका के थिलका के थिलका दिमाग के बारे में आपको बताने नहीं जा रहे हैं।जिस दिन मैंने इस कहानी को पढ़ा, मुझे मौत के घाट उतार दिया गया।हम अपने अतीत को याद करते हैं, कुछ और नहीं।तब मैं बहुत छोटा था।एक फोबिंग लंबा होने के बारे में हो सकता है।यह सिर्फ उस समय नहीं है जब मेरे पास एक कैसिल था।यह उस समय था जब हर कोई मुझे दोषी ठहराता है कि एक हजार अमी का एक आधा एक स्थान पर नहीं हो सकता है।तो कोई झूठ नहीं।ओह, हर कोई, मैं हमेशा कहीं चला गया मैं कहीं गया था।हमारे गाँव का आतंक बहुत खतरनाक हो गया।रात में, रात में, गाँव सभी सैन्य रुपये से घिरा हुआ है जो एक बड़े ट्रक या रात में एक बड़े ट्रक पर उतरता है।निर्दोष लड़का, लड़का, लोडर, दृष्टि में टायर ले गया।मेरे पास एक बारह साल थे जिसने गरीब गाँव का आतंक और गरीब गाँव का आतंक पैदा किया था।जब एक बिलच को पीछे छोड़ दिया जाता है, तो एक टायर पर पंद्रह को जलाएं।दीपक के लिए एकमात्र विकल्प या पांच छह विकल्प वितरित करें और दूर फीका।उस समय हमारे पास कोई पुल नहीं था।हालांकि ट्रांसफार्मर की मात्रा थी, ये आग नहीं थीं और बिजली की आपूर्ति नहीं थी।हमारे गांवों में ऐसी कोई बात नहीं थी।लेकिन ग्रामीण आने वाले हैं, लेकिन लोग केवल जूते नहीं हैं।हमारी माँ का केवल सबसे बड़ा सपना केवल बड़ा है।इसलिए जैसा कि हमारे पास एक लड़कियां हैं, हम उसे कभी भी एक साउंड टैक्स नहीं देंगे।मैं उस समय गायब हो गया हूं कि यम्बुआ को एकत्र किया गया था।दिनों में कई रातों का भुगतान किया।यहां तक ​​कि अगर हमारे पास एक संक्षिप्त है, तो हम बहुत गंभीर रूप से अनुभव करते थे जब हम नहीं जानते थे।हमारे अधिकांश घर में, भोजन बड़ी हिम्मत में पक रहा था।यह हमारी माँ का प्यार नहीं है, जिसके बच्चे, हमारी माँ के बच्चे नहीं।हमारी भूमि पर अस्थायी घर कई के स्थायी हॉस्टल रहे हैं।कैंपस में सीखे गए भाइयों की कहानियां तब भी मेरे दिल में थीं जब वे जीवन के बारे में राजनीति को नहीं समझते थे।इसके अलावा, उनका प्यार अभी भी मुझे रॉक कर रहा है।"जब हम अपने घरों पर एक आधे-प्रतिष्ठित कंकाल पैंट में आए हैं, तो हम सड़क के आधे हिस्से में आए हैं, 'क्या सुबह में कोई भी सड़कें हैं।' 'एक दिन।मैं इस तरह का अनुभव किया गया आतंक शब्द सुनने से डरता था।लेकिन हम सभी उन्हें पाठ नहीं कर सकते।फ्लिना, जो इन थिलका को लिख रहा है, और पसंद करता है कि हम फसल में रहते हैं।इस पुस्तक में कई लोग हैंभले ही थिलकसिरी एकनायके में लगे हुए थे, लेकिन उन्हें लगता है कि वह पेरडेनिया से एक मुंशी था।वह हाल ही में ब्लॉग लिखने के लिए आ रहा है, वह समाचार पत्रों को लिख रहा था।वह आपको इस समय उसके साथ खाने के लिए आमंत्रित करता है कि उसका अद्भुत जीवन आबाद है।थिलकसिरी का "थिलक" थिलकसिरी एकनायके 'थिलका हेड फेस्टिवल शुक्रवार, 08 अगस्त, 2014 को शुक्रवार को दोपहर 3:30 बजे, कोलंबो 07, 2014 को शुक्रवार को दोपहर 3:30 बजे, कोलंबो 07, 2014 को आयोजित किया जाएगा।प्रवृत्ति में।