හරිම පුදුමයි. ප්‍රබාකරන් මැරුවම ඒගොල්ලෝ මුළු රටේම ලේ නෑයන් වුනා. දැන් ආයේ අපිට ගැහුවම මැරුවම වහකදුරු වෙලා. කාලෙන් කාලෙට අපිට එයාලා පෙනෙන හැටි වෙනස් වුනාට එයාලා හැමදාම කලේ රස්සාව. ත්‍රස්තවාදීන් මර්දනය කිරීමේ ගෞරවය ඔවුන් පිලිගන්නවා නම්, නිරායුධ සාමාන්‍ය තරුණයන් තිදෙනෙකු මරා දැමීමේ පිළිකුල් සහගත නින්දාවත් ඔවුන් බාරගත යුතුයි. නැත්නම් ඒ දෙකම බාර නොගෙන සිටිය යුතුයි. එනිසා ඔවුන්ට දොස් කීම වැරදි නම් , ඒ අයට අනවශ්‍ය ගෞරවයක් දෙන්නවත් "ඔවුන් වෙනුවෙන් අපි" වෙන්නවත් අවශ්‍ය නැහැ කියලා මං හිහන්නේ.
So wonderful.They killed Prabhakaran, they were blood relative in the whole country.Now you have been killed when we killed again.When we changed how they had seen it during time, they did the job.If they accept the honor of the suppression of terrorists, they must accept the disgusting of three unarmed young men.Or they should not accept both.Therefore, if you blame them, I would not need to be unnecessary, "we will not even need to be" for them.
इतना अद्भुत।उन्होंने प्रभाकरन को मार डाला, वे पूरे देश में खून के रिश्तेदार थे।अब आप तब मारे गए हैं जब हमने फिर से मारा।जब हमने बदल दिया कि उन्होंने इसे समय के दौरान कैसे देखा था, तो उन्होंने काम किया।यदि वे आतंकवादियों के दमन के सम्मान को स्वीकार करते हैं, तो उन्हें तीन निहत्थे युवकों के घृणित को स्वीकार करना चाहिए।या उन्हें दोनों को स्वीकार नहीं करना चाहिए।इसलिए, यदि आप उन्हें दोष देते हैं, तो मुझे अनावश्यक होने की आवश्यकता नहीं होगी, "हमें उनके लिए" होने की भी आवश्यकता नहीं होगी।