ඇත්තටම මම කුඩාකාලේ අපේ ගමේ ඉඳලා බස් පාරට යන්න ඔයෙන් එගොඩ වෙන්න ඒදණ්ඩක් දාලා තිබුනා.මම කවදාවත් ඕකේ ගියේ නැහැ.ඒ බයට. ඒ කාලේ පණ්ඩිතකම් කරන්න දන්නේ නැහැ.මම කුඩයි. ඒත් අපි තරුණ වයසට ආවට පසුව ගමේ හිටිය කෙල්ලෝ කොල්ලෝ රැලක් සමඟ හද ඇති රෑක ගිහින් ඒ ඒදණ්ඩේ කෙළවරෙන් උස්සලා අපි ඔයට දැම්මා. ඒ ගමේ නැන්දලා කට්ටියක් අපේ ගොයම් හදන්න නෑවිත් දුර පළාත්වලට ගොයම් හදන්න කුලියට ගියේ, ඒ ඒදණ්ඩෙන් එගොඩ වෙලා නිසා.
In fact, I had to go to the bus streets in our hometown and had none.Nothing knows at that time.But after we arrived young, we had a girl in the village and the girls in the village and lifted it out of the corner of the chance.It was because of the chanting that a mother of the village had to make our stalks to build our stalks.
वास्तव में, मुझे अपने गृहनगर में बस सड़कों पर जाना था और कोई भी नहीं था।उस समय कुछ भी नहीं जानता।लेकिन जब हम युवा पहुंचे, तो हमारे पास गाँव में एक लड़की थी और गाँव में लड़कियों ने इसे मौके के कोने से बाहर निकाल दिया।यह जप के कारण था कि गाँव की एक माँ को हमारे डंठल बनाने के लिए हमारे डंठल बनाना था।