එම නිසා එම දෙපළටම මහජන ජූරියේ අනුකම්පාව ලබාගත හැක්කේ 2005 සිට නැවත පටන් ගන්නා බවට ස්ථීරසාර ප‍්‍රතිඥාවක් ලබාදීම තුළින් පමණි. දැන් ඉතිහාසය මුහුණ දී තිබෙන්නේ තම ගමන අවසන්වීමේ අභියෝගයටය. රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාට 2002 සිට නැවත පටන් ගැනීමට අවස්ථාව ලැබුණහොත් ඒ ඉතිහාසයේ අවසානය බවට සැකයක් නැත. එයට හේතුව ඔහු මෙවර 2002 ගමන නැවත ආරම්භ කළ පසුව ඔහු කැමති වූවත් අකමැති වූවත් ඒ ගමන ආපසු හැරවීමට අධිරාජ්‍යවාදීන් ඉඩ නොදීමයි. දැන් අප දකින්නේ ඉතිහාසයේ අධිකරණය එක් ඇසකින් මහජන ජූරිය දෙසත් අනෙක් ඇසින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ සහ සෝමවංශ අමරසිංහ දෙපළ දෙස බලා සිටින තත්වයකි. කවුරු කාට සාධාරණය ඉටුකරනු ඇත්ද?
Therefore, the pity of the public jury can only be obtained from the 2005 to resume since 2005.His history has faced the challenge of concluding his journey.If Ranil Wickremesinghe has been able to resume since 2002, there is no doubt that the end of it is the end of that history.Because he returned to the 2002 journey this year, he did not allow imperialists to reverse the journey.Now we see that the judiciary in history is a situation stating at the public juath of public jury in one eye.Who will do justice?
इसलिए, सार्वजनिक जूरी की दया केवल 2005 से 2005 से फिर से शुरू करने के लिए प्राप्त की जा सकती है।उनके इतिहास को उनकी यात्रा के समापन की चुनौती का सामना करना पड़ा है।यदि रानिल विक्रमेसिंघे 2002 से फिर से शुरू करने में सक्षम है, तो इसमें कोई संदेह नहीं है कि इसका अंत उस इतिहास का अंत है।क्योंकि वह इस साल 2002 की यात्रा पर लौट आए, उन्होंने साम्राज्यवादियों को यात्रा को उलटने की अनुमति नहीं दी।अब हम देखते हैं कि इतिहास में न्यायपालिका एक आंख में सार्वजनिक जूरी के सार्वजनिक जुथ में बताने वाली स्थिति है।न्याय कौन करेगा?