Art. 64. W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 1989 r. Nr 58, poz. 349 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w ust. 1 po wyrazach "Skarbu Państwa" stawia się przecinek i dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2,"; 2) w art. 4: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. W przypadku prowadzenia scalania gruntów w związku z budową autostrady, koszty wykonania scalenia i wymiany gruntów, oraz poscaleniowego zagospodarowania gruntów pokrywa Agencja Budowy i Eksploatacji Autostrad.".


Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 65. 1. W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i z 1993 r. Nr 47, poz. 212) wprowadza się następujące zmiany: 1) dodaje się art. 4a w brzmieniu: "Art. 4a. Rada Ministrów, na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, ustala, w drodze rozporządzenia, sieć autostrad i dróg ekspresowych."; 2) w art. 13: a) w ust. 2 skreśla się pkt 1, b) w ust. 4 skreśla się wyrazy "i w art. 16c ust. 6 niniejszej ustawy", c) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Zasady ustalania i pobierania opłat za przejazdy autostradami budowanymi i eksploatowanymi zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, są określone przepisami o autostradach płatnych."; 3) dodaje się art. 13a w brzmieniu: "Art. 13a. Zadania w zakresie budowy i eksploatacji autostrad i dróg ekspresowych mogą być realizowane: 1) na zasadach ogólnych określonych w ustawie, 2) na zasadach określonych w przepisach o autostradach płatnych."; 4) skreśla się rozdział 1a; 5) dodaje się art. 23a w brzmieniu: "Art. 23a. Uprawnienia Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych i dyrekcji okręgowych dróg publicznych określone w art. 21 ust. 1 i 2 oraz w art. 23 ust. 1 pkt 1, nie dotyczą autostrad płatnych."; 6) art. 40a otrzymuje brzmienie: "Art. 40a. Opłaty pochodzące ze źródeł, o których mowa w art. 13 ust. 2, oraz opłaty i kary określone w art. 40 ust. 4, stanowią dochody środków specjalnych zarządów dróg, przeznaczonych na utrzymanie dróg.". 2. Na okres roku od dnia wejścia w życie ustawy utrzymuje się w mocy przepisy wydane na podstawie art. 16d pkt 2 ustawy, o której mowa w ust. 1.


Art. 66. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96) w art. 11 w ust. 1 skreśla się pkt 7a.


Art. 67. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, Nr 54, poz. 254 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3) dodaje się art. 38a w brzmieniu: "Art. 38a. Przekazanie lasów, gruntów i innych nieruchomości Skarbu Państwa zarządzanych przez Lasy Państwowe, Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad na pasy drogowe autostrad, następuje nieodpłatnie na podstawie umowy między Dyrektorem Generalnym a Prezesem Agencji.".


Art. 68. W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 5, poz. 23 i Nr 6, poz. 29 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 90, poz. 419 i Nr 105, poz. 509) w art. 24 dodaje się ust. 7 w brzmieniu: "7. Agencja, w drodze umowy, przekaże nieodpłatnie Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad grunty wchodzące w skład Zasobu na pasy drogowe autostrad.".


Art. 69. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406 i Nr 90, poz. 419) w art. 6 w ust. 1 dodaje się pkt 8 w brzmieniu: "8) Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad.".


Art. 7. 1. Agencja przygotowuje i koordynuje budowę i eksploatację autostrad w zakresie określonym ustawą. 2. Do zadań Agencji należy: 1) prowadzenie prac studialnych dotyczących autostrad, obejmujących również ocenę ich oddziaływania na środowisko przyrodnicze, 2) współpraca z organami właściwymi w sprawach zagospodarowania przestrzennego, obrony narodowej, geodezji i gospodarki gruntami, ewidencji gruntów i budynków, scalania i wymiany gruntów, melioracji wodnych, ochrony gruntów rolnych i leśnych, ochrony środowiska oraz ochrony zabytków, 3) nabywanie gruntów pod autostrady na rzecz Skarbu Państwa, 4) opracowywanie projektów kryteriów oceny ofert w postępowaniu przetargowym, 5) prowadzenie przetargów, opracowywanie projektów koncesji i negocjowanie umów koncesyjnych, 6) uzgadnianie projektu budowlanego autostrady lub jej odcinka w zakresie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, o których mowa w art. 2 ust. 2, 7) kontrola budowy i eksploatacji autostrady w zakresie zgodności z udzieloną koncesją i przestrzegania warunków umowy koncesyjnej, 8) wykonywanie innych zadań w sprawach autostrad, określonych przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej.


Art. 70. W okresie nie dłuższym niż do dnia 31 grudnia 1996 r. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów, zapewni Agencji, w ramach budżetu Ministerstwa, środki finansowe na podjęcie działalności.


Art. 71. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 8. 1. Organem Agencji jest Prezes Agencji. 2. Prezes Agencji kieruje jej działalnością i reprezentuje ją na zewnątrz. 3. Do dokonywania czynności prawnych samodzielnie, w imieniu Agencji, uprawniony jest jej Prezes.


Art. 9. 1. Prezes Agencji jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej. 2. Prezes Agencji składa Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej roczne sprawozdanie z działalności oraz informację właściwej komisji sejmowej, w terminie 6 miesięcy od zakończenia roku kalendarzowego.


Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o zmianie ustawy o zamówieniach publicznych

Art. 1. W ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz.U. Nr 76, poz. 344) w art. 75 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, może być wnoszone w pieniądzu, obligacjach państwowych, poręczeniach instytucji państwowych, gwarancjach bankowych, zastawach na papierach wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa, a za zgodą zamawiającego - w akcjach dopuszczonych do obrotu i notowań giełdowych, płatnych okazicielowi książeczkach oszczędnościowych lub wekslach oraz poręczeniach osób fizycznych lub osób prawnych. Zabezpieczenie nie może przekraczać dwukrotnej wartości zastrzeżonych kar umownych lub 80% wartości zamówienia."


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.


Ustawa z dnia 21 października 1994 r. o zmianie ustawy o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy

Art. 1. W ustawie z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy (Dz.U. Nr 123, poz. 551) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 wyrazy "do dnia 31 grudnia 1994 r." zastępuje się wyrazami "do dnia 31 grudnia 1995 r."; 2) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Stawka podatku importowego wynosi do dnia 31 grudnia 1994 r. 6 % podstawy opodatkowania, a w okresie od dnia 1 stycznia 1995 r. do dnia 31 grudnia 1995 r. - 5%."; 3) w art. 6 w ust. 1 wyrazy "(Dz.U. Nr 75, poz. 445, z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 73, poz. 320 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 oraz z 1993 r. Nr 4, poz. 15 i Nr 60, poz. 279)" zastępuje się wyrazami "(Dz.U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312)"; 4) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu: "Art. 6a. 1. Zwalnia się od podatku importowego sprzęt i urządzenia medyczne sprowadzane dla publicznych zakładów opieki zdrowotnej. 2. Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej, w drodze zarządzenia, określi szczegółową listę rodzajów sprzętu i urządzeń medycznych objętych zwolnieniem, o którym mowa w ust. 1, oraz warunki stosowania tego zwolnienia."; 5) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu: "Art. 7a. 1. W przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobrał lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, organ podatkowy właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania podatnika wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. 2. Podmiotem zobowiązanym do zapłacenia podatku, o którym mowa w ust. 1, jest importer towaru, który powinien zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji urzędu skarbowego a podatkiem pobranym przez urząd celny w terminie 14 dni od daty otrzymania tej decyzji. 3. W razie stwierdzenia w toku kontroli, że wartość celna towaru została zaniżona, podatek, o którym mowa w ust. 1, może być ustalony po dokonaniu przez właściwy organ zmiany decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym."; 6) w art. 9: a) w ust. 1 wyrazy "(Dz.U. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127)" zastępuje się wyrazami "(Dz.U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599)", b) w ust. 2 w pkt 2 po wyrazie "towaru" dodaje się wyrazy "lub wyrobu", c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Zwiększenia podatku naliczonego, o którym mowa w ust. 1, może również dokonać na podstawie kopii dokumentów, o których mowa w ust. 2: 1) producent eksportowanego wyrobu, wytworzonego z towarów obciążonych podatkiem importowym, w przypadku gdy eksporterem nie jest podmiot, który dokonał importu tych towarów, 2) eksporter towaru nie będący importerem tego towaru."; 7) po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu: "Art. 9a. Przepisy art. 9 stosuje się do eksportu towarów lub wyrobów dokonanego nie później niż w dniu 31 grudnia 1997 r.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu art. 1 pkt 4, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.


Ustawa z dnia 16 listopada 1994 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Art. 1. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 3: a) po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu: "3a) wydania towarów lub świadczenia usług w zamian za wierzytelności, 3b) wydania towarów lub świadczenia usług w miejsce świadczenia pieniężnego,", b) dodaje się pkt 6 w brzmieniu: "6) towarów, o których mowa w art. 6a."; 2) w art. 3 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) sprzedaży przedsiębiorstwa, zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans lub innej zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowiącej wyodrębniony organizacyjnie zakład (oddział),"; 3) w art. 5 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników wymienionych w ust. 1 pkt 4."; 4) w art. 6 w ust. 4 skreśla się zdanie drugie; 5) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu: "Art. 6a. 1. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają również towary własnej produkcji oraz towary, które po nabyciu nie zostały odprzedane, w przypadku: 1) rozwiązania spółki prawa cywilnego lub handlowego nie mającej osobowości prawnej albo 2) zaprzestania przez podatnika będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego{,} na podstawie odrębnych przepisów, do zawiadomienia właściwego organu o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 14 ust. 1 i 6. 3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik będący osobą fizyczną zaprzestał wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu przez co najmniej 6 miesięcy, bez zawiadomienia właściwych organów, na podstawie odrębnych przepisów, o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. 4. Przepisy ust. 1 i 3 mają zastosowanie do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. 5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, podatnicy obowiązani są do sporządzenia spisu z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwanego dalej "spisem z natury". Podatnicy obowiązani są: 1) sporządzić spis z natury w ciągu 30 dni od dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, 2) zawiadomić o dokonanym spisie z natury, ustalonej wartości towarów i kwocie podatku należnego urząd skarbowy w terminie 14 dni od dnia zakończenia sporządzenia tego spisu. 6. Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu, w którym powinien być sporządzony spis z natury, nie później jednak niż 30 dnia od dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. 7. Zwalnia się od podatku od towarów i usług przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, czynności określone w art. 2 ust. 1 i 3 pkt 1-5, których przedmiotem są towary objęte spisem z natury, pod warunkiem rozliczenia podatku, o którym mowa w ust. 1 i ust. 6. 8. Podstawą opodatkowania jest wartość towarów wymienionych w ust. 1, ustalona zgodnie z art. 15 ust. 3. 9. Przy rozliczeniu podatku stosuje się odpowiednio przepis art. 21 ust. 1, przy czym podatek naliczony zmniejsza podatek należny tylko do wysokości kwoty podatku należnego. 10. Jeżeli spis z natury nie został sporządzony w terminie określonym w ust. 5 lub sporządzony został w sposób nierzetelny, urząd skarbowy określa wartość towarów w drodze oszacowania i określa wysokość zobowiązania podatkowego przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 22% bez możliwości odliczenia podatku naliczonego. 11. Przepisy ust. 1, 3, 5-8 i 10 stosuje się odpowiednio do producentów wyrobów akcyzowych, z tym że w przypadku, gdy stawki podatku akcyzowego zostały ustalone w kwocie na jednostkę wyrobu, podstawą opodatkowania jest ilość wyrobów akcyzowych."; 6) w art. 7: a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) import towarów zwolnionych od cła na podstawie art. 12, 14 ust. 1 pkt 1-5, 7-36 i 38, art. 15, art. 17 ust. 1 pkt 1 i 3-10 oraz ust. 2, a także art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (Dz.U. z 1994 r. Nr 71, poz. 312),", b) w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) działalność, o której mowa w art. 12 ust. 1-6 i art. 13 pkt 2-8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419 i Nr 113, poz. 547).", c) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 4, nie stosuje się w przypadku importu wyrobów akcyzowych wymienionych w poz. 13-15, 17 i 19 załącznika nr 6, zwolnionych od cła na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 i 3-10 ustawy określonej w ust. 1 pkt 4."; 7) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Zobowiązanie podatkowe lub kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że urząd skarbowy określi je w innej wysokości."; 8) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu: "Art. 11a. 1. W przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości. 2. Podmiotem zobowiązanym do zapłacenia podatku, o którym mowa w ust. 1, jest importer towaru, który obowiązany jest zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji urzędu skarbowego a podatkiem pobranym przez urząd celny, w terminie 14 dni od daty otrzymania tej decyzji. 3. W razie stwierdzenia w toku kontroli, że wartość celna towaru została zaniżona, podatek, o którym mowa w ust. 1, może być ustalony po dokonaniu przez właściwy organ zmiany decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym. 4. Różnica, o której mowa w ust. 2, dotycząca podatku od towarów i usług, stanowi podatek naliczony w rozumieniu art. 19 ust. 2."; 9) w art. 14: a) w ust. 1 i 3 wyrazy "1,2 mld zł" zastępuje się wyrazami "800 mln zł", b) w ust. 8 wyrazy "znacznie niższą niż" zastępuje się wyrazami "znacznie odbiegającą od tej, którą", c) skreśla się ust. 9 i 12, d) w ust. 10: - w pkt 1 lit.b) wyrazy "16 i 17" zastępuje się wyrazami "16, 17 i 20", - pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa i rzeczoznawstwa, a także usługi jubilerskie."; 10) w art. 18 dodaje się ust. 4-7 w brzmieniu: "4. Stawkę podatku 0%, o której mowa w ust. 3, stosuje się pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 4, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej sprzedaży w ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 4, za dany miesiąc, lecz w miesiącu następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 4, przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten miesiąc. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim, mają zastosowanie stawki właściwe dla sprzedaży tego towaru w kraju. 6. Przepis ust. 5 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument odprawy celnej wystawiony przez wewnętrzny urząd celny. 7. Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 5 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od dokonanej sprzedaży, w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik dokument ten otrzymał."; 11) w art. 19 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Obniżenie kwoty podatku należnego, o której mowa w ust. 1 i 3, nie może nastąpić jednak wcześniej niż w miesiącu otrzymania przez nabywcę towaru lub wykonania usługi albo otrzymania przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty) podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 6 ust. 8."; 12) w art. 21: a) w ust. 6 w zdaniu pierwszym i trzecim liczbę "15" zastępuje się liczbą "25", b) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu: "6a. Na wniosek podatnika urząd skarbowy jest obowiązany do zwrotu różnicy podatku w ciągu 15 dni od dnia złożenia rozliczenia, jeżeli podatnik w ciągu 12 miesięcy przed datą złożenia deklaracji podatkowej terminowo regulował podatek od towarów i usług, podatek akcyzowy oraz inne zobowiązania podatkowe stanowiące dochody budżetu państwa. Przepis ust. 6 zdanie drugie stosuje się odpowiednio."; 13) w art. 26 liczbę "15" zastępuje się liczbą "25"; 14) w art. 37 w ust. 1: a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) paliw do silników (załącznik nr 6, poz. 1) 80% i 400%,", b) pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) wyrobów winiarskich, piwa, pozostałych napojów alkoholowych oraz wyrobów tytoniowych (załącznik nr 6, poz. 14, 15, 17 i 19) 70% i 230%."; 15) w art. 38: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Sprzedaż wyrobów akcyzowych na eksport nie podlega akcyzie, z wyjątkiem wyrobów, które przed dokonaniem eksportu zostały oznaczone stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów znakami skarbowymi akcyzy.", b) w ust. 2 dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu: "4) określi szczegółowe zasady ustalania i poboru podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych określonych w poz. 20 załącznika nr 6 oraz sposób opodatkowania tych wyrobów, w przypadku zastosowania opakowań z tworzyw sztucznych do towarów w nich importowanych, 5) może określić inne niż wymienione w art. 35 ust. 2 i 3 momenty powstania obowiązku podatkowego."; 16) w art. 51 w ust. 1: a) w pkt 1 wyrazy "1994 r." zastępuje się wyrazami "1995 r.", b) w pkt 2 w lit.c) po wyrazie "mieszkaniowego" dodaje się wyrazy "lub ich części, z wyjątkiem lokali użytkowych"; 17) w art. 54: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Do dnia 31 grudnia 1998 r. towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 2, nie wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej, podlegają opodatkowaniu stawką określoną w art. 18 ust. 1.", b) w ust. 2 wyrazy "Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z" zastępuje się wyrazami "Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Współpracy Gospodarczej z Zagranicą i"; 18) w art. 55 w ust. 2 wyrazy "1994 r." zastępuje się wyrazami "1995 r."; 19) w załączniku nr 1 po poz. 6 dodaje się poz. 6a w brzmieniu: +-------+-------------+-----------------------------------+ | Poz. | Symbol SWW | Nazwa towaru (grupy towarów) | +-------+-------------+-----------------------------------+ | "6a | 2549-4 |Miód pszczeli standaryzowany" | +-------+-------------+-----------------------------------+ 20) w załączniku nr 2 poz. 12 i 13 otrzymują brzmienie: +------+-------------+-------------------------------------+ | Poz. | Symbol KU | Nazwa usługi | +------+-------------+-------------------------------------+ | | | | | "12 | 91-93 |Usługi w zakresie administracji pań- | | | |stwowej i samorządu terytorialnego, | | | |wymiaru sprawiedliwości, obrony naro-| | | |dowej oraz bezpieczeństwa publiczne- | | | |go, z wyłączeniem: | | | |- usług wykonywanych na podstawie | | | | umów cywilno-prawnych | | | |- usług notarialnych (KU 92104) i | | | | usług adwokackich (KU 924) | | | | | | 13 | 94-95 |Usługi w zakresie finansów i ubezpie-| | | |czeń, z wyłączeniem: | | | |- pośrednictwa w zakresie ubezpieczeń| | | |- usług polegających na oddaniu w od-| | | | płatne użytkowanie rzeczy | | | |- działalności lombardów, z wyjątkiem| | | | usług świadczonych przez banki" | +------+-------------+-------------------------------------+ 21) w załączniku nr 3: a) poz. 12, 28 i 75 otrzymują brzmienie: +-------+-------------+-------------------------------------+ | Poz. |Symbol SWW/KU| Nazwa towaru lub usługi (grupy | | | | towarów lub usług) | +-------+-------------+-------------------------------------+ | "12 |0973-111, -112|Igły lekarskie drożne, strzykawki | | | |lekarskie" | | | | | | "28 | 25 |Wyroby przemysłu spożywczego - część | | | |III z wyłączeniem wyrobów cukierni- | | | |czych trwałych (SWW: 251), przypraw | | | |i dodatków piekarskich i ciastkar- | | | |skich (SWW: 2524), wód mineralnych i | | | |innych napojów bezalkoholowych | | | |(SWW: 253), octu, musztardy i kwasów | | | |spożywczych (SWW: 2541), używek natu-| | | |ralnych i ich ekstraktów (SWW: 2543),| | | |tytoniu i wyrobów tytoniowych | | | |(SWW: 255)" | | | | | | "75 | 88 |Usługi w zakresie turystyki i wypo- | | | |czynku, z wyłączeniem usług świadczo-| | | |nych przez hotele 5-gwiazdkowe" | | | | | +-------+-------------+-------------------------------------+ b) skreśla się poz. 33, 34 i 47; 22) w załączniku nr 5: a) poz. 2, 32 i 64 otrzymują brzmienie: +-------+-------------+---------------------------------------+ | Poz. | Symbol SWW | Nazwa towaru (grupy towarów) | +-------+-------------+---------------------------------------+ | "2 |0454-1 |Pręty i profile średnie" | | | | | | "32 |091 |Urządzenia do automatycznej regulacji | | | |i sterowania - wyłącznie urządzenia i | | | |zestawy urządzeń do automatycznej regu-| | | |lacji dostaw ciepła oraz zdalnego ste- | | | |rowania pracą systemów ciepłowniczych, | | | |a także części do tych urządzeń" | | | | | | "64 |1484, 1485 |Zaprawy i wyprawy (bez ogniotrwałych), | | | |mieszanki mineralno-bitumiczne" | +-------+-------------+---------------------------------------+ b) skreśla się poz. 43; 23) w załączniku nr 6: a) poz. 1 i 4 otrzymują brzmienie: +-------+-------------+--------------------------------------+ | Poz. | Symbol SWW | Nazwa towaru (grupy towarów) | +-------+-------------+--------------------------------------+ | "1 |0241-1, 0242-2|Półprodukty paliwowe z przeróbki ropy| | | |naftowej oraz paliwa do silników" | | | | | | "4 |0844-9 |Wyposażenie specjalistyczne obiektów | | | |działalności rozrywkowej osobno nie | | | |wymienione: | | | |- rulety wraz ze stołami do rulety | | | |- stoły do gry w karty | | | |- automaty hazardowe | | | |- maszyny i urządzenia losujące | | | |- elektroniczne maszyny i urządzenia | | | | do gry" | +-------+-------------+--------------------------------------+ b) dodaje się poz. 20 w brzmieniu: +-------+-------------+--------------------------------------+ | Poz. | Symbol SWW | Nazwa towaru (grupy towarów) | +-------+-------------+--------------------------------------+ | "20 |bez względu |Opakowania z tworzyw sztucznych, w | | |na symbol SWW|tym również zastosowane do towarów | | | |w nich importowanych" | +-------+-------------+--------------------------------------+


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów art. 1: 1) pkt 9 lit.a), pkt 12, 13, 15, 16 i 18, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., 2) pkt 23 lit.b), który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1995 r.


Ustawa z dnia 2 grudnia 1994 r. o zmianie ustawy o pracownikach urzędów państwowych

Art. 1. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425 oraz z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. Ustawa określa obowiązki i prawa urzędników państwowych oraz innych pracowników zatrudnionych w: 1) Kancelarii Sejmu, 2) Kancelarii Senatu, 3) Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 4) urzędach naczelnych i centralnych organów administracji państwowej, 5) urzędach podległych Prezesowi Rady Ministrów oraz naczelnym i centralnym organom administracji państwowej, 6) Biurze Trybunału Konstytucyjnego, 7) Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, 8) Biurze Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, 9) Krajowym Biurze Wyborczym oraz w wojewódzkich biurach wyborczych, 10) Państwowej Inspekcji Pracy, 11) urzędach terenowych organów administracji rządowej, 12) regionalnych izbach obrachunkowych."; 2) art. 3 otrzymuje brzmienie: "Art. 3. Urzędnikiem państwowym może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim, 2) ukończyła osiemnaście lat życia i ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych, 3) jest nieskazitelnego charakteru, 4) ma odpowiednie wykształcenie i odbyła aplikację administracyjną, 5) posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku."; 3) skreśla się art. 4-6; 4) po art. 7 dodaje się art. 7{1} w brzmieniu: "Art. 7{1}. 1. Kierownik urzędu może skierować urzędnika mającego wykształcenie prawnicze do odbycia aplikacji legislacyjnej prowadzonej w urzędzie wskazanym przez Prezesa Rady Ministrów. Aplikacja ma na celu przygotowanie urzędnika do wykonywania obowiązków pracownika służby legislacyjnej. Wzajemne prawa i obowiązki urzędu i urzędnika, związane ze skierowaniem na aplikację legislacyjną, określa umowa zawarta między kierownikiem urzędu a urzędnikiem państwowym. 2. Aplikacja legislacyjna kończy się egzaminem. Urzędnika państwowego, który zdał egzamin, zatrudnia się na stanowisku, do którego został przygotowany w toku aplikacji. Stanowisko to określa, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów, a dla urzędników Urzędu Rady Ministrów - Prezes Rady Ministrów. 3. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa, na wniosek Rady Legislacyjnej, program aplikacji legislacyjnej, zasady i warunki przeprowadzania egzaminu, skład komisji egzaminacyjnej oraz wzór zaświadczenia stwierdzającego zdanie egzaminu. 4. Uprawnienia przewidziane w ust. 1 i 3 Prezes Rady Ministrów wykonuje po zasięgnięciu opinii Szefów Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i Kancelarii Prezydenta."; 5) skreśla się art. 8; 6) w art. 10 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. W razie reorganizacji urzędu urzędnika państwowego mianowanego można przenieść na inne stanowisko służbowe, odpowiadające kwalifikacjom pracownika, jeżeli ze względu na likwidację stanowiska zajmowanego przez urzędnika nie jest możliwe dalsze jego zatrudnienie na tym stanowisku. Po przeniesieniu przysługuje wynagrodzenie stosowne do wykonywanej pracy, lecz przez okres sześciu miesięcy nie niższe od dotychczasowego. 1b. Jeżeli jest to konieczne ze względu na szczególne potrzeby urzędu, urzędnika państwowego mianowanego można przenieść na inne stanowisko, odpowiadające kwalifikacjom urzędnika i równorzędne pod względem wynagrodzenia."; 7) w art. 13: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) likwidacji urzędu lub jego reorganizacji, jeżeli nie jest możliwe przeniesienie urzędnika państwowego mianowanego na inne stanowisko w tym samym urzędzie,", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Do rozwiązania stosunku pracy w wypadkach określonych w ust. 1 pkt 1-3 stosuje się przepis art. 38 Kodeksu pracy."; 8) po art. 13 dodaje się art. 13{1} w brzmieniu: "Art. 13{1}. 1. W razie rozwiązania stosunku pracy z urzędnikiem państwowym mianowanym, z przyczyn określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2, w okresie między ustaniem zatrudnienia w likwidowanym lub reorganizowanym urzędzie a podjęciem pracy lub działalności gospodarczej, urzędnikowi temu przysługuje świadczenie pieniężne ze środków budżetu państwa, przez okres nie dłuższy niż sześć miesięcy, obliczane jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Świadczenie to nie przysługuje urzędnikowi państwowemu, który nabył prawo do emerytury. 2. W razie gdy w okresie, o którym mowa w ust. 1, były urzędnik pobiera zasiłek wychowawczy, chorobowy albo macierzyński, wysokość świadczenia pieniężnego ulega odpowiedniemu obniżeniu. 3. Okres pobierania świadczenia pieniężnego, o którym mowa w ust. 1, wlicza się do okresów pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin - na takich warunkach, na jakich wlicza się okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych, określonych w przepisach o zatrudnieniu i bezrobociu. Od świadczenia pieniężnego urząd odprowadza składkę na ubezpieczenie społeczne na zasadach przewidzianych dla wynagrodzenia wypłacanego w czasie trwania stosunku pracy."; 9) w art. 14 w ust. 1 i 2 po wyrazie "ulega" dodaje się wyrazy "z mocy prawa"; 10) w art. 15 skreśla się zdanie drugie; 11) po art. 15 dodaje się art. 15{1} w brzmieniu: "Art. 15{1}. W okresie wypowiedzenia urzędnik państwowy mianowany może być zwolniony z pełnienia obowiązków, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia."; 12) w art. 17 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Urzędnik państwowy jest obowiązany chronić interesy państwa oraz prawa i słuszne interesy obywateli. 2. Urzędnik państwowy obowiązany jest w szczególności: 1) przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa, 2) strzec autorytetu Rzeczypospolitej Polskiej oraz dążyć do pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, 3) racjonalnie gospodarować środkami publicznymi, 4) rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania, 5) dochowywać tajemnicy państwowej i służbowej, 6) rozwijać własną wiedzę zawodową, 7) godnie zachowywać się w pracy oraz poza nią."; 13) w art. 20 w ust. 1 wyrazy "przedstawicielstwa pracowniczego" zastępuje się wyrazami "zakładowej organizacji związkowej"; 14) w art. 21: a) w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "z zastrzeżeniem ust. 3a.", b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania i awansowania oraz wymagania kwalifikacyjne w zakresie wykształcenia i praktyki zawodowej urzędników Urzędu Rady Ministrów."; 15) w art. 22 w ust. 2 skreśla się wyraz "uspołecznionych"; 16) w art. 23: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: "6) po 45 latach pracy - 400% wynagrodzenia miesięcznego.", b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa zasady ustalania okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej, a także zasady jej obliczania i wypłacania."; 17) w art. 24 w ust. 1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: "Wysokość i zasady przyznawania indywidualnych nagród z tego funduszu określają odrębne przepisy."; 18) w art. 26 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa świadczenia przysługujące absolwentom Krajowej Szkoły Administracji Publicznej, którzy przesiedlają się na pobyt stały do innej miejscowości w związku z podjęciem zatrudnienia na stanowiskach wskazanych przez Prezesa Rady Ministrów."; 19) w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W razie rozwiązania z urzędnikiem państwowym stosunku pracy z powodu likwidacji urzędu albo jego reorganizacji uniemożliwiającej dalsze zatrudnienie pracownika, urzędnikowi państwowemu przysługuje emerytura, jeżeli mężczyzna ukończył sześćdziesiąt lat, a kobieta - pięćdziesiąt pięć lat i ma wymagany okres zatrudnienia."; 20) w art. 28: a) w ust. 2 wyrazy "w uspołecznionych zakładach pracy" zastępuje się wyrazami "w innych zakładach pracy", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy."; 21) w art. 29: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Czas pracy urzędników państwowych nie może przekraczać 8 godzin na dobę i średnio 40 godzin tygodniowo, w przyjętym okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 4 tygodnie.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W wypadkach uzasadnionych rodzajem pracy i jej organizacją mogą być stosowane rozkłady czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie czasu pracy do 12 godzin na dobę. W tych rozkładach czas pracy nie może jednak przekraczać średnio 40 godzin na tydzień, w przyjętym okresie rozliczeniowym nie dłuższym niż 12 tygodni.", c) w ust. 3 wyrazy "Przepisu ust. 2" zastępuje się wyrazami "Przepisów ust. 1a i 2"; 22) w art. 30{1} skreśla się powołanie art. 4; 23) w art. 36: a) w ust. 2 wyrazy "przedstawicielstwa pracowniczego" zastępuje się wyrazami "zakładowej organizacji związkowej", b) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: "4. Komisje dyscyplinarne I instancji powołuje się we wszystkich urzędach państwowych, z tym że wojewoda może powołać komisję dyscyplinarną I instancji dla urzędników zatrudnionych w urzędach kilku rejonowych organów rządowej administracji ogólnej. Uprawnienie takie przysługuje również innym organom rządowej administracji specjalnej stopnia wojewódzkiego w stosunku do podległych im urzędów. 5. Komisje dyscyplinarne II instancji (odwoławcze) powołuje się przy: 1) Marszałku Sejmu - dla urzędników Kancelarii Sejmu, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Krajowego Biura Wyborczego, 2) Marszałku Senatu - dla urzędników Kancelarii Senatu, 3) Prezydencie Rzeczypospolitej Polskiej - dla urzędników Kancelarii Prezydenta, 4) Prezesie Rady Ministrów - dla urzędników urzędów podległych Prezesowi Rady Ministrów oraz urzędów naczelnych i centralnych organów administracji państwowej, 5) właściwym ministrze - dla urzędników urzędów podległych naczelnym i centralnym organom administracji państwowej, 6) Ministrze-Szefie Urzędu Rady Ministrów - dla urzędników urzędów wojewódzkich i regionalnych izb obrachunkowych, 7) Przewodniczącym Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji - dla urzędników Biura Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, z uwzględnieniem ust. 5{a}, 8) Prezesie Trybunału Konstytucyjnego - dla urzędników Biura Trybunału Konstytucyjnego, z uwzględnieniem ust. 5{a}, 9) Rzeczniku Praw Obywatelskich - dla urzędników Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, 10) Kierowniku Krajowego Biura Wyborczego - dla urzędników wojewódzkich biur wyborczych, 11) wojewodzie - dla urzędników urzędów rejonowych organów rządowej administracji ogólnej.", c) dodaje się ust. 5{a} w brzmieniu: "5{a}. Komisja dyscyplinarna II instancji (odwoławcza) dla urzędników wymienionych w ust. 5 pkt 7, może być powołana przy Prezydencie Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, a dla urzędników wymienionych w ust. 5 pkt 8 - przy Marszałku Sejmu, na wniosek Prezesa Trybunału Konstytucyjnego."; 24) w art. 37 w ust. 1 po zdaniu pierwszym dodaje się zdanie w brzmieniu: "Jeżeli z powodu nieobecności w pracy urzędnik nie ma możliwości złożenia wyjaśnień, bieg miesięcznego terminu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia stawienia się urzędnika do pracy."; 25) w art. 38 w ust. 1 po wyrazach "na niższe" dodaje się wyrazy "lub inne"; 26) skreśla się rozdział 7; 27) art. 44 otrzymuje brzmienie: "Art. 44. Przepisy ustawy stosuje się do pracowników administracyjnych, pomocniczych, technicznych i obsługi Sądu Najwyższego i innych sądów, prokuratury, a także do kuratorów zawodowych i komorników, ze zmianami wynikającymi z przepisów szczególnych."; 28) art. 48 otrzymuje brzmienie: "Art. 48. 1. Przepisy określone w art. 2 pkt 1, art. 7 ust. 6, art. 7{1} ust. 2, art. 20 ust. 4, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 2, art. 26 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 31 ust. 4 i art. 36 ust. 7 wydają, w drodze zarządzenia: 1) Marszałek Sejmu - w odniesieniu do pracowników Kancelarii Sejmu, Biura Trybunału Konstytucyjnego, Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Krajowego Biura Wyborczego, 2) Marszałek Senatu - w odniesieniu do pracowników Kancelarii Senatu, 3) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej - w odniesieniu do pracowników Kancelarii Prezydenta, Biura Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Sądu Najwyższego. 2. Uprawnienie wynikające z art. 31 ust. 3 przysługuje odpowiednio organom wymienionym w ust. 1. 3. Przewidziane w ustawie uprawnienia ministrów przysługują odpowiednio kierownikom urzędów wymienionych w ust. 1. 4. Wydawanie przepisów wymienionych w ust. 1 oraz wypełnianie uprawnienia wynikającego z art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 3 w stosunku do pracowników Krajowego Biura Wyborczego określają odrębne przepisy."; 29) w art. 52 skreśla się wyrazy "oraz prezydentów miast stopnia wojewódzkiego".


Art. 2. 1. Począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy z pracownikami urzędów państwowych wymienionych w art. 1 ustawy o pracownikach urzędów państwowych wymienionej w art. 1 niniejszej ustawy, nie nawiązuje się stosunku pracy na podstawie mianowania. Nawiązanie stosunku pracy następuje na podstawie umowy o pracę lub, jeżeli przepisy szczególne tak stanowią, na podstawie powołania. 2. Zatrudnienie: 1) doradców w zespole doradców członków Rady Ministrów, 2) doradców lub pełniących funkcje doradcze innych osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, które są wybrane i powołane na określony czas, następuje na podstawie umowy o pracę zawartej na okres pełnienia funkcji przez osobę zajmującą kierownicze stanowisko państwowe. Wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę może być dokonane za dwutygodniowym wypowiedzeniem. 3. Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie mianowania pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. W przypadku przeniesienia urzędnika mianowanego, o którym mowa w art. 10 ust. 2 ustawy o pracownikach urzędów państwowych, przepisu ust. 1 nie stosuje się. 4. Do mianowania pracowników nie wymienionych w ust. 1 stosuje się dotychczasowe zasady.


Art. 3. Przepisy art. 13{1} ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1 niniejszej ustawy i w brzmieniu określonym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio do pracowników, którzy pobierali wynagrodzenie ze środków budżetu państwa i podjęli pracę po ustaniu zatrudnienia w urzędzie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 4. Ukończenie z wynikiem pozytywnym, przed dniem wejścia w życie ustawy, aplikacji legislacyjnej prowadzonej w Urzędzie Rady Ministrów jest równoznaczne ze zdaniem egzaminu, o którym mowa w art. 7{1} ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 niniejszej ustawy.


Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 21 stycznia 1994 r. o zmianie ustawy o utracie mocy obowiązującej przez ustawę z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń

Art. 1. W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utracie mocy obowiązującej przez ustawę z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń (Dz.U. Nr 134, poz. 648) w art. 3 w pkt 7 wyrazy "wypłat dokonanych w roku 1994" zastępuje się wyrazami "wypłat dokonanych w roku 1993".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1994 r.


Ustawa z dnia 20 marca 1998 r. o zmianie ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681, z 1996 r. Nr 87, poz. 395, Nr 100, poz. 461, Nr 136, poz. 636 i Nr 147, poz. 687 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 106, poz. 676, Nr 111, poz. 725 i Nr 141, poz. 943) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust.1 pkt 3a otrzymuje brzmienie: "3a) okresy działalności kombatanckiej, działalności równorzędnej z tą działalnością, a także okresy zaliczane do okresów tej działalności oraz okresy podlegania represjom wojennym i okresu powojennego, określone w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,"; 2) w art. 4 w ust. 1 skreśla się pkt 1; 3) w art. 6 w ust. 4 skreśla się wyrazy "z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2".


Art. 2. 1. Ponowne ustalenie wysokości świadczenia, przy uwzględnieniu nowych okresów składkowych, następuje na wniosek uprawnionego. 2. Podwyższone świadczenia wraz z należnymi odsetkami wypłaca się za okres od dnia 11 września 1997 r., jeżeli wniosek w tej sprawie został zgłoszony w ciągu 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o samorządzie województwa oraz ustawy - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw

Art. 1. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. Nr 91, poz. 576) w art. 24 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Do radnego województwa stosuje się odpowiednio przepisy art. 24e - 24h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 107, poz. 686, Nr 113, poz. 734 i Nr 123, poz. 775).".


Art. 2. W ustawie z dnia 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz.U. Nr 95, poz. 602) w art. 194 w ust. 1 w pierwszym zdaniu wyrazy "oraz w powiecie" zastępuje się wyrazami "oraz mandatu radnego powiatu lub województwa".


Art. 3. 1. Radni sejmików województw wybrani w dniu 11 października 1998 r., do których ma zastosowanie art. 24f ust. 2 ustawy o samorządzie terytorialnym, obowiązani są zrzec się stanowiska lub funkcji w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Radni sejmików województw wybrani w dniu 11 października 1998 r. składają oświadczenie, o którym mowa w art. 24h ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym, do dnia 31 marca 1999 r., według stanu majątkowego na dzień 31 grudnia 1998 r. 3. Przepis art. 24h ust. 6 ustawy o samorządzie terytorialnym stosuje się również do przypadku określonego w ust. 2.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 18 marca 1999 r. o ratyfikacji Umowy w sprawie statusu przedstawicielstw i przedstawicieli państw trzecich przy Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, sporządzonej w Brukseli dnia 14 września 1994 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy w sprawie statusu przedstawicielstw i przedstawicieli państw trzecich przy Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, sporządzonej w Brukseli dnia 14 września 1994 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Komitetu Badań Naukowych

Art. 1. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o utworzeniu Komitetu Badań Naukowych (Dz.U. Nr 8, poz. 28 i z 1993 r. Nr 52, poz. 240) w art. 3 w pkt 2, dodaje się lit.d) w brzmieniu: "d) Polską Akademię Umiejętności.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ratyfikacji Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO)

Art. 1. Upoważnia się Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do ratyfikowania Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), sporządzonego w Marakeszu dnia 15 kwietnia 1994 r.


Ustawa KONSTYTUCYJNA z dnia 17 marca 1995 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

Art. 1. W ustawie konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 4 otrzymuje brzmienie: "Art. 4. 1. Kadencja Sejmu trwa 4 lata. 2. Kadencja Sejmu rozpoczyna się w dniu pierwszego posiedzenia i trwa do czasu zebrania się posłów na pierwszym posiedzeniu Sejmu następnej kadencji. 3. Prezydent zarządza wybory do Sejmu i Senatu w dzień wolny od pracy, przypadający w ciągu miesiąca poprzedzającego upływ kadencji. 4. Sejm może zostać rozwiązany mocą własnej uchwały podjętej większością 2/3 głosów ustawowej liczby posłów. 5. Prezydent może rozwiązać Sejm w wypadkach określonych w niniejszej ustawie, po zasięgnięciu opinii Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu. 6. Od dnia rozwiązania Sejmu, mocą własnej uchwały lub zarządzeniem Prezydenta, Sejm nie może uchwalać zmian ustaw konstytucyjnych ani ordynacji wyborczych, a także ustaw o zmianie ustawy budżetowej oraz ustaw wywołujących zasadnicze skutki finansowe dla budżetu Państwa. 7. W razie rozwiązania Sejmu mają zastosowanie postanowienia ust. 2. Rozwiązanie Sejmu oznacza równoczesne rozwiązanie Senatu. 8. Prezydent zarządza wybory do Sejmu i Senatu w dzień wolny od pracy, przypadający nie wcześniej niż w 2 miesiące i nie później niż w 3 miesiące od dnia ogłoszenia uchwały Sejmu lub zarządzenia Prezydenta o rozwiązaniu Sejmu."; 2) w art. 10 skreśla się ust. 3; 3) w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Rada Ministrów, w uzasadnionych wypadkach, może określić wniesiony przez siebie projekt ustawy jako pilny, z wyjątkiem projektów ustaw konstytucyjnych, ustawy budżetowej, ustaw podatkowych, ustaw dotyczących wyborów Prezydenta, Sejmu, Senatu oraz organów samorządu terytorialnego, ustaw regulujących ustrój, właściwość i zasady funkcjonowania organów Państwa oraz samorządu terytorialnego, a także kodeksów.".


Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zadania państwa w zakresie łagodzenia skutków bezrobocia, zatrudnienia oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy. 2. Ustawa ma zastosowanie do: 1) obywateli polskich zamieszkałych w Polsce, poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zatrudnienie za granicą u pracodawców zagranicznych, 2) cudzoziemców przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadających kartę stałego pobytu lub którym nadano status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Polski, 3) cudzoziemców, którym dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy udzielił zgody na zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Na zasadach określonych w ustawie zasiłki i inne świadczenia z tytułu pozostawania bez pracy przysługują osobom, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2.


Art. 10. 1. Naczelna Rada Zatrudnienia składa się z 24 osób, powoływanych w równych częściach spośród przedstawicieli reprezentatywnych organizacji związkowych, organizacji pracodawców, organów administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego. 2. Wojewódzkie rady zatrudnienia składają się z 16 osób, powoływanych w równych częściach spośród przedstawicieli działających na terenie danego województwa organizacji związków zawodowych, organizacji pracodawców, organów administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego. Przewodniczącym wojewódzkiej rady zatrudnienia jest wojewoda. 3. Rejonowe rady zatrudnienia składają się z 12 osób, powoływanych w równych częściach spośród przedstawicieli działających na terenie rejonu organizacji związków zawodowych, organizacji pracodawców, organów administracji rządowej oraz samorządu terytorialnego. Przewodniczącym rejonowej rady zatrudnienia jest kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej. 4. Członków Naczelnej Rady Zatrudnienia i wojewódzkich rad zatrudnienia powołuje Minister Pracy i Polityki Socjalnej, natomiast członków rejonowych rad zatrudnienia powołuje wojewoda spośród kandydatów zgłoszonych przez organy i organizacje, o których mowa w ust. 1-3. 5. Członek rady zatrudnienia może zostać odwołany: 1) na wniosek organu lub organizacji, która zgłosiła kandydaturę członka rady, 2) z inicjatywy odpowiednio Ministra Pracy i Polityki Socjalnej oraz wojewody, po zasięgnięciu opinii organu lub organizacji, które zgłosiły kandydaturę członka rady. 6. Kadencja rad zatrudnienia trwa 4 lata. 7. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, organizację oraz tryb działania rad zatrudnienia oraz zasady, na jakich mogą uczestniczyć w posiedzeniach rad zatrudnienia przedstawiciele nauki oraz innych organów, organizacji i instytucji nie reprezentowanych w radach zatrudnienia. 8. Pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy w celu wzięcia udziału w posiedzeniach rady zatrudnienia. Za czas zwolnienia pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia ustalonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Koszty wynagrodzenia ponoszone przez pracodawcę mogą być refundowane z Funduszu Pracy. 9. Na wniosek członków rad zatrudnienia zamieszkałych poza miejscem obrad rady koszty przejazdów publicznymi środkami komunikacji finansowane są ze środków Funduszu Pracy. 10. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady refundacji kosztów, o których mowa w ust. 8 i 9. Rozdział 3 Zasady i formy przeciwdziałania bezrobociu oraz łagodzenia jego skutków


Art. 11. Organy zatrudnienia realizują zadania państwa w zakresie zatrudnienia, przeciwdziałania bezrobociu i łagodzenia jego skutków.


Art. 12. 1. Pośrednictwo pracy polega na udzielaniu pomocy bezrobotnym i innym osobom poszukującym pracy w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia oraz pracodawcom w znalezieniu odpowiednich pracowników. 2. Pośrednictwo pracy prowadzą rejonowe urzędy pracy. Pośrednictwo pracy jest wykonywane nieodpłatnie i opiera się na następujących zasadach: 1) dostępności usług pośrednictwa dla wszystkich osób poszukujących pracy oraz dla pracodawców, 2) dobrowolności - oznaczającej wolne od przymusu korzystanie z usług pośrednictwa pracy przez poszukujących pracy, 3) równości - oznaczającej obowiązek rejonowych urzędów pracy udzielania wszystkim poszukującym pracy pomocy w znalezieniu zatrudnienia, bez względu na ich narodowość, przynależność do organizacji politycznych, społecznych, na płeć, wyznanie i inne okoliczności, 4) jawności - oznaczającej, że każde wolne miejsce pracy zgłoszone do urzędu podawane jest do wiadomości poszukującym pracy. 3. Pracodawcy mają obowiązek na bieżąco informować rejonowe urzędy pracy, właściwe dla siedziby pracodawcy, o wolnych miejscach pracy lub miejscach przygotowania zawodowego. 4. Pracodawca przed zatrudnieniem pracownika obowiązany jest uzyskać od niego oświadczenie o pozostawaniu lub nie pozostawaniu w rejestrze bezrobotnych. 5. Pracodawca obowiązany jest zawiadomić w formie pisemnej w ciągu 7 dni właściwy rejonowy urząd pracy o zatrudnieniu osoby zarejestrowanej jako bezrobotna lub o powierzeniu jej innej pracy zarobkowej.


Art. 13. 1. Rejonowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i inne osoby poszukujące pracy oraz prowadzą karty rejestracyjne tych osób. 2. Bezrobotni mają obowiązek zgłaszania się do właściwego rejonowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. 3. Kierownik rejonowego urzędu pracy, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która: 1) nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 2) uzyskała w miesiącu dochód w wysokości połowy najniższego wynagrodzenia lub wyższy, 3) otrzymała pożyczkę z Funduszu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej lub rolniczej, 4) trzykrotnie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny, w okresie 6 miesięcy, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia albo wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 6 miesięcy, 5) nie stawiła się w rejonowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje po upływie 14 dni od wyznaczonego terminu stawienia się w rejonowym urzędzie pracy, 6) odmówiła poddania się badaniom lekarskim mającym na celu ustalenie zdolności do pracy, 7) na wniosek bezrobotnego.


Art. 14. Rejonowe urzędy pracy w razie braku możliwości zapewnienia bezrobotnym odpowiedniego zatrudnienia: 1) inicjują i finansują szkolenie bezrobotnych oraz przyznają i wypłacają zasiłki szkoleniowe, 2) inicjują organizowanie dodatkowych miejsc pracy i udzielają pracodawcom pomocy finansowej w zakresie określonym w ustawie, 3) inicjują oraz finansują, w zakresie ustalonym w ustawie, prace interwencyjne, a także roboty publiczne, 4) udzielają pożyczek z Funduszu Pracy na podjęcie działalności na własny rachunek, 5) przyznają i wypłacają zasiłki, 6) aktywizują bezrobotnych w ramach programów specjalnych oraz w ramach zajęć w klubach pracy.


Art. 15. 1. Rejonowy urząd pracy inicjuje szkolenie bezrobotnych w celu zwiększenia ich szans na uzyskanie zatrudnienia, podwyższenia dotychczasowych kwalifikacji zawodowych lub zwiększenia aktywności zawodowej, a w szczególności w razie: 1) braku kwalifikacji zawodowych, 2) konieczności zmiany kwalifikacji w związku z brakiem propozycji odpowiedniego zatrudnienia, 3) utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym zawodzie. 2. Rejonowy urząd pracy kieruje bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że szkolenie to zapewni uzyskanie pracy, koszt tego szkolenia nie przekroczy dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia, a także spełniony jest przynajmniej jeden z warunków, o których mowa w ust. 1. 3. Szkolenie powinno trwać nie dłużej niż 6 miesięcy, a w przypadkach uzasadnionych programem szkolenia w danym zawodzie, nie dłużej niż 12 miesięcy. 4. Skierowanie na szkolenie może być poprzedzone określeniem przez doradcę zawodowego rejonowego urzędu pracy predyspozycji bezrobotnego do wykonywania zawodu, który uzyska w wyniku szkolenia, oraz, w uzasadnionych przypadkach, skierowaniem na specjalistyczne badania lekarskie. 5. Na wniosek pracodawcy, który zatrudnia co najmniej 50 pracowników, rejonowy urząd pracy, po zasięgnięciu opinii rejonowej rady zatrudnienia, może zrefundować z Funduszu Pracy koszty szkolenia pracowników, do wysokości 50%, nie więcej jednak niż do wysokości przeciętnego wynagrodzenia na jedną osobę, jeżeli po ukończeniu szkolenia zostaną zatrudnieni zgodnie z kierunkiem odbytego szkolenia przez tego pracodawcę na innych stanowiskach pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy. 6. Pracodawca, który nie spełnił warunku, o którym mowa w ust. 5, obowiązany jest do zwrotu kosztów szkolenia finansowanych ze środków Funduszu Pracy.


Art. 16. 1. Zasiłek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, jeżeli w dniu jego rozpoczęcia miał prawo do zasiłku. Jeżeli prawo do zasiłku powstałoby w okresie odbywania szkolenia, zasiłek szkoleniowy przysługuje od dnia nabycia tego prawa. 2. Wysokość zasiłku szkoleniowego wynosi 115% zasiłku. 3. W przypadku skierowania bezrobotnego na szkolenie, koszty tego szkolenia są finansowane z Funduszu Pracy, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. Bezrobotny, który z własnej winy nie ukończył szkolenia, jest obowiązany do zwrotu kosztów szkolenia, chyba, że powodem nie ukończenia szkolenia było podjęcie zatrudnienia. 5. Osobom pobierającym zasiłki szkoleniowe przysługują, na zasadach przewidzianych dla pracowników: 1) zasiłki porodowe, rodzinne, pielęgnacyjne i pogrzebowe, 2) świadczenia z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych powstałych w okresie szkolenia, 3) świadczenia zakładów opieki zdrowotnej, które są udzielane na podstawie wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej, dokonywanego przez rejonowy urząd pracy. 6. Zasiłki szkoleniowe przysługują również za udokumentowane okresy niezdolności do pracy, za które przysługiwałyby zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. 7. Zasiłki, o których mowa w ust. 5 pkt 1, oraz zasiłki szkoleniowe wypłacane na warunkach określonych w ust. 6 podlegają rozliczeniu przez rejonowe urzędy pracy w ciężar składek na ubezpieczenie społeczne, w trybie przewidzianym dla tych składek. 8. Świadczenia, o których mowa w ust. 5 pkt 2, z wyjątkiem renty inwalidzkiej lub rodzinnej, wypłacane są przez rejonowy urząd pracy na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, po sporządzeniu protokołu okoliczności i przyczyn wypadku przez zespół powypadkowy jednostki szkolącej lub po stwierdzeniu przez państwowego inspektora sanitarnego choroby zawodowej. Świadczenia te rozliczane są w ciężar składek na ubezpieczenie społeczne, w trybie przewidzianym dla tych składek. 9. Świadczenia określone w ust. 5 pkt 3 przysługują także członkowi rodziny osoby pobierającej zasiłek szkoleniowy na zasadach przewidzianych dla członków rodzin pracowników, na podstawie wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej, dokonywanego przez rejonowy urząd pracy. 10. Rejonowy urząd pracy może sfinansować ze środków Funduszu Pracy w części lub w całości koszty szkolenia pracowników będących w okresie wypowiedzenia, zwalnianych z przyczyn dotyczących zakładu pracy.


Art. 17. 1. Poradnictwo zawodowe polega na udzieleniu bezrobotnym i innym osobom poszukującym pracy pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia oraz pracodawcom w doborze kandydatów do pracy na stanowiska wymagające szczególnych predyspozycji psychofizycznych. 2. Poradnictwo zawodowe kieruje się następującymi zasadami: 1) dostępności usług dla wszystkich osób bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy oraz dla pracodawców, 2) dobrowolności korzystania z usług poradnictwa zawodowego, 3) równości w korzystaniu z usług poradnictwa zawodowego bez względu na narodowość, płeć, wyznanie, przynależność do organizacji politycznych i społecznych oraz inne okoliczności, 4) swobody wyboru zawodu i miejsca zatrudnienia, 5) bezpłatności korzystania z usług poradnictwa zawodowego, 6) poufności i ochrony danych osobistych bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy, korzystających z usług poradnictwa zawodowego. 3. Poradnictwo zawodowe prowadzą rejonowe urzędy pracy. 4. Poradnictwo zawodowe świadczone jest w formie porad indywidualnych i grupowych. 5. Porady indywidualne mogą być poprzedzone specjalistycznymi badaniami lekarskimi i psychologicznymi. Koszty badań nie obciążają bezrobotnego i innych osób poszukującą pracy. 6. Przeprowadzenie badań, o których mowa w ust. 5, może nastąpić wyłącznie za zgodą bezrobotnego lub innej osoby poszukującej pracy.


Art. 18. 1. Rejonowy urząd pracy może udzielać z Funduszu Pracy pożyczek: 1) pracodawcom na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy dla bezrobotnych skierowanych na te miejsca, 2) jednorazowo bezrobotnym oraz pracownikom w okresie wypowiedzenia, zwalnianym z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, na podjęcie działalności gospodarczej lub rolniczej, z wyjątkiem zakupu ziemi. 2. Wysokość pożyczki nie może przekraczać dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia; w razie pożyczki na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy wysokość ta dotyczy utworzenia jednego miejsca pracy. 3. Pracodawca, któremu udzielono pożyczki, jest zobowiązany do zorganizowania dodatkowych miejsc pracy w terminach określonych w umowie pożyczki i zatrudniania skierowanych bezrobotnych przez okres co najmniej 24 miesięcy. 4. Pożyczka dla osób, o których mowa w ust. 1 pkt 2, może być umorzona na wniosek pożyczkobiorcy przez kierownika rejonowego urzędu pracy do wysokości 50%, pod warunkiem prowadzenia działalności przez okres co najmniej 24 miesięcy oraz po spełnieniu innych warunków określonych w umowie. 5. Warunki udzielania pożyczek, wysokość stopy procentowej oraz warunki spłaty określa się w umowie zawieranej przez rejonowy urząd pracy z pożyczkobiorcą. 6. Wykazy pracodawców i osób, którym udzielono pożyczki, podawane są do wiadomości publicznej w rejonowym urzędzie pracy. 7. Przepisy ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2, 3, 5 i 6 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego podmiotu gospodarczego w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, zwanego dalej "jednoosobowym podmiotem gospodarczym", jeżeli zamierza zatrudnić pracownika. 8. W przypadkach szczególnie uzasadnionych trudną sytuacją materialną osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy po zasięgnięciu opinii kierownika rejonowego urzędu pracy oraz rejonowej rady zatrudnienia może, na wniosek pożyczkobiorcy, odroczyć termin spłaty pożyczki albo umorzyć jej spłatę w części lub w całości. 9. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania pożyczek, wysokość stopy procentowej oraz warunki spłat, o których mowa w ust. 5.


Art. 19. 1. Rejonowy urząd pracy zwraca pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6 miesięcy skierowanych bezrobotnych, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody i zasiłki z ubezpieczenia społecznego oraz składki na ubezpieczenie społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 36% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia. 2. Rejonowy urząd pracy może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1, zwrotu poniesionych przez pracodawcę kosztów, z tytułu zatrudnienia do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych w ramach prac interwencyjnych, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak najniższego wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia. 3. Jeżeli pracodawca bezpośrednio po zakończeniu prac interwencyjnych trwających co najmniej 6 miesięcy zatrudniał skierowanego bezrobotnego przez okres dalszych 6 miesięcy, zawierając po upływie tego okresu umowę o pracę na czas nie określony w pełnym wymiarze czasu pracy, rejonowy urząd pracy może przyznać pracodawcy jednorazową refundację wynagrodzenia w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie wyższej jednak niż 150% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia tego warunku. 4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do jednoosobowego podmiotu gospodarczego, jeżeli zamierza zatrudnić bezrobotnego w ramach prac interwencyjnych. 5. Rejonowy urząd pracy, kierując bezrobotnego do prac interwencyjnych, ma obowiązek wziąć pod uwagę jego wiek, stan zdrowia oraz rodzaje uprzednio wykonywanej pracy.


Art. 2. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) absolwencie - oznacza to zarejestrowanego w rejonowym urzędzie pracy w okresie 12 miesięcy od dnia ukończenia szkoły lub nauki określonego w dyplomie, świadectwie lub zaświadczeniu: a) absolwenta dziennej ponadpodstawowej szkoły publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej albo szkoły wyższej państwowej lub niepaństwowej, b) absolwenta studiów podyplomowych lub doktoranckich, podjętych w okresie 6 miesięcy od dnia ukończenia szkoły wyższej, c) absolwenta szkoły wieczorowej lub zaocznej, o której mowa pod lit.a, jeżeli w ostatnich 12 miesiącach trwania nauki nie był zatrudniony, d) absolwenta co najmniej 12-miesięcznego przygotowania zawodowego odbytego w ramach Ochotniczych Hufców Pracy, e) absolwenta dziennych kursów zawodowych, trwających co najmniej 24 miesiące, jeżeli w okresie ostatnich 12 miesięcy ich trwania nie był zatrudniony, f) absolwenta szkoły podstawowej specjalnej, g) niepełnosprawnego, który uzyskał uprawnienia do wykonywania zawodu, 2) bezrobotnym - oznacza to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, nie zatrudnioną i nie wykonującą innej pracy zarobkowej, z zastrzeżeniem art. 26 ust. 1, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit.g, nie uczącą się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) rejonowym urzędzie pracy, jeżeli: a) ukończyła 18 lat, z wyjątkiem młodocianych absolwentów, b) kobieta nie ukończyła 60 lat, a mężczyzna 65 lat, c) nie nabyła prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej albo po ustaniu zatrudnienia nie pobiera świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub wychowawczego, d) nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych albo gospodarstwa stanowiącego dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu przepisów podatkowych, chyba że dochód z działów specjalnych produkcji rolnej obliczony dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych nie przekracza wysokości przeciętnego dochodu z pracy w rolnictwie nieuspołecznionym z 2 ha przeliczeniowych, ustalonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie przepisów o podatku rolnym, e) nie podlega ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu z tytułu stałej pracy jako domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub stanowiącym dział specjalny produkcji rolnej, z którego podatek dochodowy od osób fizycznych przekracza dochody z 2 ha przeliczeniowych, o których mowa w lit.d, f) nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega - na podstawie odrębnych przepisów - obowiązkowi ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, g) jest osobą niepełnosprawną, której stan zdrowia pozwala na podjęcie zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, h) nie jest osobą tymczasowo aresztowaną lub nie odbywa kary pozbawienia wolności, 3) cudzoziemcach - oznacza to osoby nie posiadające obywatelstwa polskiego, 4) dochodach - oznacza to dochody podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5) dodatkowym miejscu pracy - oznacza to miejsce pracy utworzone dla bezrobotnego w wyniku udzielenia pożyczki z Funduszu Pracy, 6) klubie pracy - oznacza to zajęcia dla bezrobotnych w celu nabycia umiejętności poszukiwania i uzyskiwania zatrudnienia, 7) koszcie szkolenia - oznacza to: a) uprzednio uzgodnioną należność przysługującą jednostce szkoleniowej, b) koszt ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, c) koszt przejazdu i zakwaterowania, jeżeli szkolenie odbywa się w innej miejscowości niż miejsce zamieszkania bezrobotnego, d) koszt niezbędnych badań lekarskich, 8) najniższym wynagrodzeniu - oznacza to najniższe wynagrodzenie pracowników, ogłoszone przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie odrębnych przepisów, 9) nielegalnym zatrudnieniu lub innej nielegalnej pracy zarobkowej - oznacza to: a) zatrudnienie przez pracodawcę osoby bez zawarcia z nią w wymaganym terminie umowy o pracę na piśmie, b) nie zgłoszenie osoby zatrudnionej lub wykonującej inną pracę zarobkową do ubezpieczenia społecznego, c) zatrudnienie lub powierzenie innej pracy zarobkowej cudzoziemcowi nie posiadającemu karty stałego pobytu lub statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej bez zezwolenia lub zgody dyrektora właściwego wojewódzkiego urzędu pracy lub na innym stanowisku albo na innych warunkach niż określone w zezwoleniu lub zgodzie, d) podjęcie przez cudzoziemca nie posiadającego karty stałego pobytu lub statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej bez zgody dyrektora właściwego wojewódzkiego urzędu pracy, 10) nielegalnej działalności - oznacza to: a) prowadzenie pośrednictwa pracy albo kierowanie obywateli polskich do pracy za granicą bez wymaganego upoważnienia, b) prowadzenie pośrednictwa pracy albo kierowanie obywateli polskich do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, w celu osiągnięcia zysku, 11) odpowiednim zatrudnieniu - oznacza to zatrudnienie, do którego bezrobotny ma przygotowanie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, jeżeli zatrudnienie jest odpowiednie ze względu na stan zdrowia bezrobotnego, a łączny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia i z powrotem środkami komunikacji publicznej nie przekracza 3 godzin, 12) organach zatrudnienia - oznacza to Prezesa Krajowego Urzędu Pracy oraz dyrektorów wojewódzkich urzędów pracy i kierowników rejonowych urzędów pracy, 13) osobie samotnie wychowującej dzieci - oznacza to osobę, o której mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, 14) osobie współpracującej - oznacza to osobę współpracującą w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin, a także przepisów o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, 15) poszukującym pracy - oznacza to osobę niezatrudnioną, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, poszukującą zatrudnienia oraz osobę zatrudnioną zgłaszającą zamiar i gotowość podjęcia zatrudnienia w wyższym wymiarze czasu pracy, albo dodatkowego lub innego zatrudnienia, zarejestrowaną w rejonowym urzędzie pracy, 16) innej pracy zarobkowej - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych (usług rolniczych), 17) pracodawcy - oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one pracowników, 18) pracach interwencyjnych - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, jeżeli zatrudnienie to nastąpiło w wyniku umowy zawartej z rejonowym urzędem pracy, 19) programach specjalnych - oznacza to działania, w celu promocji zatrudnienia, inicjowane przez organy zatrudnienia na rzecz osób zakwalifikowanych do grup ryzyka na lokalnych rynkach pracy, 20) przeciętnym wynagrodzeniu - oznacza to przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", 21) robotach publicznych - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, przy wykonywaniu prac zorganizowanych przez organy samorządu terytorialnego lub administracji rządowej i finansowanych ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa lub funduszy celowych, 22) szkoleniu - oznacza to przyuczenie do zawodu, przekwalifikowanie lub podwyższenie kwalifikacji zawodowych, 23) zasiłku - oznacza to zasiłek dla bezrobotnych, 24) zasiłku szkoleniowym - oznacza to zasiłek wypłacany w okresie szkolenia, 25) zatrudnieniu - oznacza to wykonywanie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego oraz umowy o pracę nakładczą. 2. Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przedłuża się o czas odbywania przez absolwenta zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej. 3. Badania lekarskie, mające na celu stwierdzenie zdolności bezrobotnego do pracy, przeprowadzają, na wniosek kierownika rejonowego urzędu pracy, lekarze publicznych zakładów opieki zdrowotnej uprawnieni do przeprowadzania badań lekarskich pracowników na podstawie odrębnych przepisów. Rozdział 2 Organy zatrudnienia i rady zatrudnienia


Art. 20. 1. Rejonowy urząd pracy zwraca organizatorowi robót publicznych, który zatrudniał skierowanych bezrobotnych przez okres do 6 miesięcy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody, zasiłki z ubezpieczenia społecznego oraz składki na ubezpieczenie społeczne bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz 75% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia. 2. Rejonowy urząd pracy może dokonywać, w zakresie i na zasadach określonych w ust. 1, zwrotu poniesionych przez organizatora robót publicznych kosztów, z tytułu zatrudnienia do 12 miesięcy skierowanych bezrobotnych, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak przeciętnego wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc ich zatrudnienia. 3. Na wniosek organizatora robót publicznych kierownik rejonowego urzędu pracy może przyznawać zaliczki ze środków Funduszu Pracy na poczet wypłat wynagrodzeń oraz składki na ubezpieczenie społeczne. 4. Na wniosek organizatora robót publicznych, w rejonach administracyjnych (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy, po uzyskaniu opinii rejonowej rady zatrudnienia, może wyrazić zgodę na refundowanie do 50% rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych, jednakże w wysokości nie wyższej niż 25% kwoty wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne bezrobotnych, finansowanych z Funduszu Pracy. 5. Przepis art. 19 ust. 5 stosuje się odpowiednio.


Art. 21. 1. Rejonowy urząd pracy zwraca organowi samorządu terytorialnego, który zatrudnił skierowanego bezrobotnego w ramach robót publicznych trwających nie dłużej niż 7 dni w miesiącu, wynagrodzenie w wysokości jednej dwudziestej piątej najniższego wynagrodzenia wraz ze składką na ubezpieczenie społeczne za każdy dzień zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. 2. Przepis art. 19 ust. 5 stosuje się odpowiednio.


Art. 22. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz przyznawania zaliczek i finansowania rzeczowych kosztów organizacji robót publicznych.


Art. 23. 1. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po dniu zarejestrowania się we właściwym rejonowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 25 ust. 2 i art. 27, jeżeli: 1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, propozycji szkolenia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz 2) w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 180 dni: a) był zatrudniony co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie albo osiągał wynagrodzenie co najmniej w wysokości połowy najniższego wynagrodzenia, z wyłączeniem okresu urlopu bezpłatnego trwającego dłużej niż jeden miesiąc, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2, b) wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę nakładczą, jeżeli osiągał z tego tytułu dochód w wysokości co najmniej połowy najniższego wynagrodzenia, c) był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, d) wykonywał pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo też współpracował przy wykonywaniu tych umów, jeżeli podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy wynosiła co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia, e) podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracy, jeżeli podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy wynosiła co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia, f) wykonywał pracę w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, jeżeli podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy wynosiła co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia, g) wykonywał pracę w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub spółdzielni kółek rolniczych (usług rolniczych), będąc członkiem tej spółdzielni, jeżeli podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy wynosiła co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia, h) opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem za granicą u pracodawcy zagranicznego. 2. Do 180 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się również okresy: 1) zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego absolwentów szkół wyższych, służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, ćwiczeń wojskowych, okresowej służby wojskowej oraz zasadniczej służby w obronie cywilnej i służby zastępczej, 2) okresy urlopów bezpłatnych udzielanych dla opiekujących się małymi dziećmi oraz wychowawczych zaliczanych do okresów zatrudnienia na podstawie odrębnych przepisów, 3) pobierania renty inwalidzkiej, świadczenia rehabilitacyjnego lub - po ustaniu zatrudnienia - zasiłku chorobowego, macierzyńskiego, albo zasiłku opiekuńczego, 4) nie wymienione w ust. 1 pkt 2, za które opłacana była składka na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy, której podstawa wymiaru wynosiła co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia. 3. Warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do bezrobotnych absolwentów zarejestrowanych po raz pierwszy. 4. Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnym zwolnionym z zakładów karnych i aresztów śledczych, zarejestrowanym w okresie 3 miesięcy od dnia zwolnienia, jeżeli suma okresów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i w ust. 2, przypadających w okresie 12 miesięcy przed pozbawieniem wolności, oraz wykonywania pracy w okresie pozbawienia wolności wynosiła co najmniej 180 dni. W przypadku pobierania zasiłków w trakcie przerw w odbywaniu kary, przepis art. 25 ust. 11 stosuje się odpowiednio. 5. W razie równoczesnego spełnienia kilku warunków uprawniających do zasiłku, bezrobotnemu przysługuje wybór podstawy jego przyznania.


Art. 24. 1. Wysokość zasiłku wynosi 36% przeciętnego wynagrodzenia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz ust. 5. 2. Absolwentom przysługuje zasiłek w wysokości: 1) 12% przeciętnego wynagrodzenia - w przypadku młodocianych, do czasu osiągnięcia pełnoletności, 2) 28% przeciętnego wynagrodzenia - w przypadku pełnoletnich. 3. Bezrobotnemu, z którym rozwiązany został stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, przysługuje zasiłek w wysokości 75% wynagrodzenia obliczonego według zasad dotyczących obliczania podstawy wymiaru emerytury, określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, jednakże w kwocie nie niższej od najniższego wynagrodzenia. Zasiłek podlega waloryzowaniu na zasadach przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. 4. Zasiłek, o którym mowa w ust. 3, przysługuje osobie, która ukończyła lub ukończy wiek 55 lat kobieta, 60 lat mężczyzna w roku kalendarzowym, w którym rozwiązano stosunek pracy lub stosunek służbowy, i posiada co najmniej minimalny okres zatrudnienia uprawniający do emerytury, jeżeli dla tej osoby nie ma propozycji odpowiedniego zatrudnienia. 5. W razie rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy z osobami, o których mowa w art. 25 ust. 4 pkt 1-3, zamieszkałymi w dniu rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego w rejonach administracyjnych (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, wysokość zasiłku wynosi 52% przeciętnego wynagrodzenia; zasiłek ten nie może być jednak wyższy od zasiłku, o którym mowa w ust. 3, oraz nie może być niższy od najniższego wynagrodzenia. 6. W rejonach administracyjnych (gminach), które utraciły status rejonu zagrożonego szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio przez okres 12 miesięcy od dnia utraty tego statusu. 7. Zasiłki wypłaca się w okresach miesięcznych z dołu. Zasiłek ustala się dzieląc kwotę przysługującego zasiłku przez 30 dni i mnożąc przez liczbę dni kalendarzowych przypadających w okresie, za który przysługuje zasiłek. 8. Uprawnionym do zasiłku lub zasiłku szkoleniowego przysługują odsetki, jeżeli rejonowy urząd pracy, z przyczyn niezależnych od bezrobotnego, nie wypłacił zasiłków w terminie.


Art. 25. 1. Okres pobierania zasiłku nie może przekraczać 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2-9. 2. Bezrobotnym absolwentom przysługuje zasiłek za okres od pierwszego dnia czwartego miesiąca po zarejestrowaniu się w rejonowym urzędzie pracy do końca dwunastego miesiąca od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub zaświadczeniu jako data ukończenia szkoły albo nauki. 3. Bezrobotni, którzy nabyli prawo do zasiłku, a okresy ich zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności oraz okresy wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz w ust. 2 pkt 1, 2 i 4 wynosiły łącznie do dnia rejestracji co najmniej 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, zachowują prawo do zasiłku przez okres do 18 miesięcy. 4. Bezrobotni, którzy nabyli prawo do zasiłku, zachowują do niego prawo do czasu uzyskania uprawnień emerytalnych, jeżeli: 1) okresy ich zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności oraz okresy wymienione w art. 23 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 1, 2 i 4 do dnia rejestracji wynosiły łącznie co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn, 2) w okresach wymienionych w ust. 3 wykonywali prace uznane w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przez okres co najmniej 15 lat, 3) osiągnęły wiek co najmniej 58 lat kobieta i 63 lata mężczyzna, jeżeli z chwilą ukończenia wieku odpowiednio 60 i 65 lat spełniać będą warunki do uzyskania emerytury, lub 4) spełniają warunki wymienione w art. 24 ust. 3 i 4. 5. W razie urodzenia dziecka przez kobietę pobierającą zasiłek w okresie, o którym mowa w ust. 1-3, lub w ciągu miesiąca po jego zakończeniu, okres ten ulega przedłużeniu o czas, przez który przysługiwałby jej, zgodnie z odrębnymi przepisami, zasiłek macierzyński. 6. Prawo do zasiłku do czasu otrzymania i przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych zachowuje, na warunkach określonych w ustawie, bezrobotny, który ma na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko, na które przysługuje zasiłek rodzinny, jeżeli: 1) bezrobotny jest osobą samotnie wychowującą dzieci i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania lub 2) małżonek bezrobotnego jest również bezrobotny i oboje utracili prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania. 7. Okres pobierania zasiłku przedłuża się o jeden miesiąc, jeżeli bezrobotny ukończył szkolenie, na które został skierowany w ostatnim miesiącu posiadania prawa do zasiłku, i szkolenie trwało co najmniej 14 dni. 8. Okres pobierania zasiłku, o którym mowa w ust. 1-3, 5 i 7, ulega skróceniu o czas nie przysługiwania zasiłku z przyczyn wymienionych w art. 27 ust. 1 pkt 1-3 oraz o okres pobierania zasiłku szkoleniowego w przypadku nie ukończenia szkolenia z własnej winy. 9. Prawo do zasiłku, o którym mowa w ust. 6, wygasa z dniem nieuzasadnionej odmowy przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych przez pobierającego zasiłek lub jego małżonka, a także utraty statusu bezrobotnego. 10. Do bezrobotnych, o których mowa w ust. 4, nie stosuje się przepisu art. 13 ust. 2. Bezrobotni ci mają jednak obowiązek zgłaszania się na wezwanie do właściwego rejonowego urzędu pracy wystosowane w celu przedłożenia propozycji zatrudnienia oraz przedstawiania raz w miesiącu oświadczenia o uzyskiwanych dochodach. Przepis art. 27 ust. 4 stosuje się odpowiednio. 11. Bezrobotny, który w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku szkoleniowego podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, uzyskując dochód w wysokości co najmniej połowy najniższego wynagrodzenia w okresie miesiąca, lecz nie przepracował 180 dni z przyczyn leżących po stronie pracodawcy i zarejestrował się w ciągu 7 dni od dnia ustania zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, ponownie nabywa prawo do zasiłku: 1) na okres, o którym mowa w ust. 1-3, 5 i 7, pomniejszony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego, 2) o którym mowa w ust. 4 i 6. 12. Osoba, która utraciła na okres nie dłuższy niż 180 dni status bezrobotnego, a w dniu kolejnej rejestracji spełnia warunki określone w art. 23, uzyskuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku.


Art. 26. 1. Zachowuje status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku bezrobotny, który po upływie co najmniej 30 dni od dnia zarejestrowania w rejonowym urzędzie pracy: 1) podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową i uzyskuje dochód w wysokości niższej od połowy najniższego wynagrodzenia albo 2) uzyskuje dochód z innego tytułu, w wysokości określonej w pkt 1, z wyłączeniem osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d i f. 2. Bezrobotny jest obowiązany zawiadomić niezwłocznie rejonowy urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności.


Art. 27. 1. Prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który: 1) z przyczyn nie usprawiedliwionych nie stawił się w wyznaczonym terminie w rejonowym urzędzie pracy, 2) odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, szkolenia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, 3) u ostatniego pracodawcy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy (stosunku służbowego) bez wypowiedzenia, 4) otrzymał jednorazowy ekwiwalent pieniężny za urlop górniczy będący świadczeniem socjalnym lub jednorazową odprawę zamiast zasiłku socjalnego - przewidziane w Układzie Zbiorowym Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych. 2. Bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, zasiłek przysługuje: 1) po okresie 90 dni - w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1-3, 2) po upływie okresu, za jaki został wypłacony ekwiwalent lub odprawa, o których mowa w ust. 1 pkt 4. 3. Bezrobotny pobierający zasiłek, który w okresie krótszym niż 30 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia zawiadomił rejonowy urząd pracy. Zasiłek za ten okres nie przysługuje. 4. Bezrobotny obowiązany jest do składania rejonowemu urzędowi pracy co miesiąc pisemnego oświadczenia o dochodach oraz innych dokumentów niezbędnych dla ustalenia jego uprawnień do świadczeń przewidzianych w ustawie. W razie niedokonania tych czynności zasiłek lub inne świadczenia przysługują od dnia złożenia oświadczenia i innych wymaganych dokumentów.


Art. 28. 1. Bezrobotny, który pobrał nienależnie świadczenie pieniężne, obowiązany jest do jego zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. 2. Za nienależnie pobrane świadczenia w rozumieniu ust. 1 uważa się: 1) świadczenia wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do świadczeń, jeżeli bezrobotny pobierający świadczenia był pouczony o tych okolicznościach, 2) świadczenia wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd rejonowego urzędu pracy przez bezrobotnego. 3. Roszczenia bezrobotnego i urzędu pracy z tytułu zasiłków i zasiłków szkoleniowych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. 4. Zwrotu nienależnie pobranych zasiłków i zasiłków szkoleniowych można żądać w kwocie nie przekraczającej 12 ostatnio pobranych zasiłków. 5. Roszczenia pracodawców i jednoosobowych podmiotów gospodarczych z tytułu refundacji z Funduszu Pracy należnych świadczeń ulegają przedawnieniu z upływem 12 miesięcy od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. 6. Kierownik rejonowego urzędu pracy na wniosek bezrobotnego może, po zasięgnięciu opinii rejonowej rady zatrudnienia, odroczyć zwrot nienależnie pobranego świadczenia na okres nie dłuższy niż 2 lata lub rozłożyć jego spłatę na raty. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych szczególnie trudną sytuacją materialną bezrobotnego dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy może, po zasięgnięciu opinii kierownika rejonowego urzędu pracy i rejonowej rady zatrudnienia, odstąpić od żądania zwrotu części lub całości tego świadczenia. 7. Kwoty nienależnie pobranych świadczeń, o których mowa w ust. 2, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.


Art. 29. 1. Bezrobotnemu, któremu przyznano prawo do emerytury lub renty za okres, za który otrzymał zasiłek lub zasiłek szkoleniowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych wypłaca świadczenie pomniejszone o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych temu bezrobotnemu za ten okres zasiłków i przekazuje tę kwotę na konto Funduszu Pracy właściwego rejonowego urzędu pracy. 2. Kwota pomniejszenia, o której mowa w ust. 1, za okres pobierania zasiłku nie może być wyższa niż przyznana za ten okres kwota emerytury lub renty.


Art. 3. 1. Krajowy Urząd Pracy jest centralnym organem administracji państwowej i podlega Ministrowi Pracy i Polityki Socjalnej. 2. Prezes Krajowego Urzędu Pracy jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, zaopiniowany przez Naczelną Radę Zatrudnienia. 3. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, organizację, szczegółowe zasady i zakres działania Krajowego Urzędu Pracy oraz wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy.


Art. 30. 1. Okresy pobierania zasiłków i zasiłków szkoleniowych wlicza się do okresów pracy wymaganych do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz do okresów składkowych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. 2. Okresów pobierania zasiłków i zasiłków szkoleniowych nie wlicza się jednak do: 1) okresów wymaganych do nabycia prawa i długości okresu pobierania zasiłku, 2) okresu zatrudnienia, od którego zależy nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego, 3) stażu pracy określonego w odrębnych przepisach, wymaganego do wykonywania niektórych zawodów. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do okresu pobierania świadczeń socjalnych i zasiłków socjalnych wypłacanych na podstawie Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych.


Art. 31. 1. Bezrobotnym pobierającym zasiłki przysługują świadczenia, o których mowa w art. 16 ust. 5 pkt 1 i 3 oraz ust. 6, a członkom ich rodzin - świadczenia, o których mowa w art. 16 ust. 5 pkt 3. 2. Świadczenia wymienione w art. 16 ust. 5 pkt 1 i 3 przysługują również absolwentom w okresie pierwszych 3 miesięcy po dniu zarejestrowania się, a członkom ich rodzin - świadczenia, o których mowa w art. 16 ust. 5 pkt 3. 3. Świadczenia wymienione w art. 16 ust. 5 pkt 3 przysługują bezrobotnemu nie uprawnionemu do zasiłku, dla którego nie ma propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub szkolenia albo skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy, oraz członkom jego rodziny. 4. Rejonowy urząd pracy wydaje osobie skierowanej w celu podjęcia zatrudnienia poza miejscem stałego zamieszkania bilet kredytowy na przejazd do miejsca przyszłego zatrudnienia najtańszym środkiem komunikacji publicznej. W przypadku nie podjęcia zatrudnienia z przyczyn niezawinionych przez osobę skierowaną, bilet powrotny wydaje rejonowy urząd pracy właściwy dla pracodawcy, do którego wydano skierowanie. 5. Do świadczeń określonych w ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepis art. 16 ust. 7.


Art. 32. Pracodawca, który zatrudnił skierowanego absolwenta, zwolniony jest przez okres 12 miesięcy od dnia zatrudnienia absolwenta od ustalania składki od wynagrodzeń na Fundusz Pracy.


Art. 33. 1. Rejonowy urząd pracy może dokonywać z Funduszu Pracy, przez okres do 12 miesięcy, zwrotu poniesionych przez pracodawcę, z tytułu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego absolwenta, kosztów wypłaconego wynagrodzenia, nagród, zasiłków z ubezpieczenia społecznego oraz składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty 36% przeciętnego wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne od tego wynagrodzenia, obowiązującego w ostatnim dniu każdego rozliczonego miesiąca. 2. Rejonowy urząd pracy może dokonywać z Funduszu Pracy, przez okres do 18 miesięcy, zwrotu poniesionych przez pracodawcę, z tytułu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego absolwenta, kosztów wypłaconego wynagrodzenia, nagród, zasiłków z ubezpieczenia społecznego oraz składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak najniższego wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc. 3. Przepis ust. 1 stosuje się także do jednoosobowego podmiotu gospodarczego, jeżeli zatrudni absolwenta.


Art. 34. Kwoty obliczonych zasiłków i zasiłków szkoleniowych za należny okres zaokrągla się w górę do dziesięciu groszy.


Art. 35. 1. W rejonach administracyjnych (gminach), w których stopa bezrobocia nie przekracza połowy średniej stopy bezrobocia w kraju, okres pobierania zasiłków może być skrócony do 6 miesięcy. 2. Rada Ministrów, przyjmując jako podstawowe kryteria stopę bezrobocia i przewidywany jego wzrost, określa w drodze rozporządzenia rejony administracyjne (gminy) zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, w których na podstawie odrębnych przepisów mogą być stosowane szczególne instrumenty ekonomiczno-finansowe i inne preferencje w celu ograniczenia bezrobocia i jego skutków. 3. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia: 1) może wprowadzić we wszystkich lub niektórych rejonach, o których mowa w ust. 2, wydłużony okres pobierania zasiłków, określając równocześnie okres i dodatkowe warunki wymagane do wydłużonej wypłaty zasiłków, 2) określa rejony, o których mowa w ust. 1.


Art. 36. 1. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady: 1) prowadzenia pośrednictwa pracy, poradnictwa zawodowego, organizowania szkoleń bezrobotnych oraz tworzenia zaplecza metodycznego dla potrzeb informacji zawodowej i poradnictwa zawodowego, 2) prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz innych osób poszukujących pracy, 3) przyznawania świadczeń określonych w ustawie, 4) ustalania trybu opłacania składek na Fundusz Pracy przez osoby, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 3, 5) organizowania i finansowania klubów pracy. 2. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji i realizacji programów specjalnych, zakres ich stosowania, sposób klasyfikacji grup ryzyka oraz wysokość i sposób finansowania tych programów z Funduszu Pracy. 3. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, klasyfikację zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy oraz zakres jej stosowania.


Art. 37. 1. Prezes Krajowego Urzędu Pracy może upoważnić do prowadzenia pośrednictwa pracy lub kierowania do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych inne niż urzędy pracy organy, organizacje lub instytucje. 2. Jeżeli warunki i obowiązki określone w upoważnieniu, o którym mowa w ust. 1, nie są przestrzegane, Prezes Krajowego Urzędu Pracy może cofnąć upoważnienie. 3. Przy udzielaniu, odmowie udzielenia lub cofnięciu upoważnień, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem rozdziału 7. 4. Prowadzenie pośrednictwa pracy lub kierowanie do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych w celu osiągnięcia zysku jest zakazane. Rozdział 4 Świadczenia przysługujące rolnikom zwalnianym z pracy


Art. 38. Osobom podlegającym ubezpieczeniu społecznemu rolników, które zostały zwolnione z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy i nie są uprawnione do zasiłku dla bezrobotnych, przysługują świadczenia na warunkach i w zakresie określonych w niniejszym rozdziale.


Art. 39. Świadczenia obejmują: 1) pokrycie składek na ubezpieczenie społeczne rolników za osobę, o której mowa w art. 38, w okresie pierwszych czterech kwartałów po rozwiązaniu stosunku pracy, z wyłączeniem okresu pobierania zasiłku szkoleniowego, 2) finansowanie kosztów szkolenia w celu podjęcia zatrudnienia lub działalności gospodarczej poza gospodarstwem rolnym; przepis art. 16 ust. 4 stosuje się odpowiednio, 3) prawo do zasiłku szkoleniowego w wysokości 2/3 zasiłku określonego w art. 16 ust. 2, 4) świadczenie z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, powstałych w związku z odbywaniem szkolenia, na zasadach przewidzianych dla pracowników, 5) jednorazową pożyczkę, o której mowa w art. 18, na podjęcie działalności gospodarczej lub na zakup ziemi, nie wyłączając działalności wytwórczej lub usługowej związanej z rolnictwem.


Art. 4. 1. Zadania określone w ustawie realizuje Minister Pracy i Polityki Socjalnej przy pomocy Krajowego Urzędu Pracy oraz wojewódzkich i rejonowych urzędów pracy, które współdziałają z organizacjami, organami i instytucjami zajmującymi się problematyką zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, a w szczególności z organami samorządu terytorialnego, organizacjami związków zawodowych, pracodawców i bezrobotnych. 2. Minister Pracy i Polityki Socjalnej, w zakresie objętym ustawą, koordynuje działalność innych organów, organizacji i instytucji.


Art. 40 Świadczenia określone w art. 39 przysługują osobie, o której mowa w art. 38, jeżeli: 1) w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień zgłoszenia wniosku o przyznanie świadczenia pozostawała w stosunku pracy i osiągała wynagrodzenie stanowiące podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy wynoszące co najmniej połowę najniższego wynagrodzenia przez okres 180 dni i stosunek ten został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, 2) podatek z gospodarstwa rolnego lub działu specjalnego nie przekracza kwoty podatku rolnego z 5 ha przeliczeniowych albo w przeliczeniu na 1 członka gospodarstwa domowego nie mającego stałych pozorolniczych źródeł dochodu nie przekracza kwoty podatku rolnego z 1 ha przeliczeniowego.