Art. 37f. 1. Organ nadzoru cofa zezwolenie na wniosek zakładu ubezpieczeń lub z urzędu po zasięgnięciu opinii zakładu ubezpieczeń, jeżeli osoba fizyczna: 1) przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 37e, 2) złożyła zawiadomienie o zaprzestaniu wykonywania zawodu, 3) prowadzi działalność z naruszeniem przepisów prawa. 2. Zakład ubezpieczeń odpowiedzialny jest za wykonywanie czynności uprawnionego agenta. Ograniczeń odpowiedzialności wynikających z art. 429 Kodeksu cywilnego nie stosuje się. 3. Osoba będąca agentem ubezpieczeniowym jest obowiązana przy każdej czynności należącej do zakresu działalności agencyjnej okazywać pełnomocnictwo zakładu ubezpieczeń w imieniu którego działa oraz zezwolenie, o którym mowa w art. 37e ust. 3. 4. Zakład ubezpieczeń prowadzi wykaz agentów ubezpieczeniowych prowadzących działalność na rzecz danego zakładu. 5. Jeżeli agent ubezpieczeniowy przestał spełniać warunki określone w art. 37e ust. 2 po zawarciu umowy agencyjnej, a braki te nie zostały usunięte bezzwłocznie, zakład ubezpieczeń obowiązany jest wypowiedzieć umowę agencyjną. Okres wypowiedzenia nie może przekroczyć 3 miesięcy od chwili stwierdzenia tego faktu przez zakład ubezpieczeń.


Ustawa z dnia 8 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy o działalności ubezpieczeniowej, o zmianie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Kodeks handlowy oraz o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Art. 37g. 1. Działalność brokerska polega na zawieraniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia w imieniu ubezpieczającego lub na pośredniczeniu przy zawieraniu umów ubezpieczenia na rzecz ubezpieczonego. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do umów reasekuracyjnych. 3. Działalność brokerska może być prowadzona wyłącznie za zezwoleniem organu nadzoru. 4. Działalność brokerska może być prowadzona przez osoby fizyczne lub prawne.


Art. 37h. 1. Podmiot posiadający zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej wykonuje czynności brokerskie przy pomocy osób, które spełniają warunki określone w art. 37i ust. 1 pkt 1. 2. Osoba fizyczna prowadząca działalność brokerską nie może pozostawać w stosunku pracy z zakładem ubezpieczeń, nie może być członkiem władz tego zakładu oraz nie może być stroną umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, których przedmiotem jest pośredniczenie w zawieraniu umów ubezpieczenia w imieniu zakładu ubezpieczeń. 3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do członków władz osoby prawnej, prowadzącej działalność brokerską. 4. Osoba prawna prowadząca działalność brokerską nie może jednocześnie prowadzić działalności określonej w art. 37e ust. 1. 5. Określenia "broker ubezpieczeniowy" lub "broker reasekuracyjny" mogą być używane w nazwie lub reklamie oraz do oznaczenia działalności, wyłącznie przez podmiot posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej.


Art. 37i. 1. Organ nadzoru wydaje zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej na wniosek: 1) osoby fizycznej, jeżeli osoba ta: a) ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, b) ma pełną zdolność do czynności prawnych, c) nie była prawomocnie skazana za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub przestępstwo karno-skarbowe, d) zdała egzamin przed Komisją Egzaminacyjną dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych, e) daje rękojmię należytego prowadzenia działalności brokerskiej, f) zawarła umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności brokerskiej, 2) osoby prawnej, jeżeli osoba ta: a) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, b) członkowie zarządu dają rękojmię należytego prowadzenia działalności brokerskiej, a co najmniej połowa z nich spełnia warunki, o których mowa w pkt 1 lit. a-d, c) spełnia warunki określone w pkt 1 lit.f. 2. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d, nie dotyczy osób posiadających stopień naukowy w dziedzinie nauk prawnych lub ekonomicznych.


Art. 37j. 1. Zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej zawiera: 1) imię i nazwisko (firmę) oraz miejsce zamieszkania wnioskodawcy (siedzibę), 2) zakres działalności brokerskiej. 2. Podmiot, który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej jest obowiązany ją rozpocząć najpóźniej w ciągu 6 miesięcy od daty uzyskania zezwolenia. Po bezskutecznym upływie tego terminu, zezwolenie wygasa. {}Art. 37k.{ }Organ nadzoru cofa zezwolenie na prowadzenie działalności { }brokerskiej, jeżeli osoby, o których mowa w art. 37i: 1) przestały spełniać warunki niezbędne do uzyskania zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej, 2) prowadzą działalność z naruszeniem przepisów prawa lub interesu ubezpieczonych, 3) nie wykonują działalności brokerskiej przez 3 kolejne lata. {}Art. 37l.{}1.{}Organ nadzoru prowadzi listę podmiotów prowadzących { }działalność brokerską. 2. Wpis na listę, o której mowa w ust. 1, jest dokonywany z urzędu, z chwilą wydania zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej. 3. Minister Finansów, na wniosek organu nadzoru, ogłasza listę podmiotów wymienionych w ust. 1 w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów. {}Art. 37ł.{}1.{}Organ nadzoru: 1) powołuje Komisję Egzaminacyjną dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych oraz określa jej skład i sposób przeprowadzenia egzaminu, 2) ustala wysokość opłat egzaminacyjnych dla osób przystępujących do egzaminu przed Komisją, o której mowa w pkt 1, a także wysokość wynagrodzenia dla członków Komisji za udział w przeprowadzeniu egzaminu, 3) ustala zakres obowiązujących tematów egzaminu i tryb jego składania. 2. W skład Komisji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, wchodzi przedstawiciel samorządu brokerskiego. {}Art. 37m.{ }Organ nadzoru dokonuje skreślenia z listy brokerów w przypadku: 1) złożenia odpowiedniego wniosku przez osobę fizyczną lub prawną prowadzącą działalność brokerską, 2) wykreślenia z rejestru handlowego podmiotu, o którym mowa w art. 37i ust. 1 pkt 2, 3) śmierci lub utraty pełnej zdolności do czynności prawnych podmiotu, o którym mowa w art. 37i ust. 1 pkt 1, 4) cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności brokerskiej.


Art. 37n. 1. Agent ubezpieczeniowy i broker przy wykonywaniu czynności zawodowych obowiązany jest działać zgodnie z przepisami prawa i zasadami uczciwego obrotu. 2. Agenta ubezpieczeniowego i brokera obowiązuje tajemnica zawodowa obejmująca wszelkie informacje jakie uzyskał w związku z prowadzeniem działalności. Przepis art. 9 stosuje się odpowiednio do agenta ubezpieczeniowego."; 36) art. 38 otrzymuje brzmienie: "Art. 38. 1. Podejmowanie i prowadzenie działalności ubezpieczeniowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez spółki z udziałem kapitału zagranicznego i zagraniczne zakłady ubezpieczeń, wymaga zezwolenia Ministra Finansów. 2. Nabywanie i obejmowanie akcji zakładów ubezpieczeń przez podmioty zagraniczne, określają przepisy o spółkach z udziałem zagranicznym chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. 3. Zezwolenia Ministra Finansów wymaga nabycie lub objęcie udziałów lub akcji albo nabycie praw z udziałów lub akcji w liczbie przekraczającej wysokości określone w art. 11d ust. 1 pkt 2 przez podmiot zagraniczny w działającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółce, jeżeli spółka ta jest akcjonariuszem zakładu ubezpieczeń w wysokości co najmniej 15% akcji."; 37) art. 39 otrzymuje brzmienie: "Art. 39. 1. Minister Finansów, po zasięgnięciu opinii organu nadzoru, może wydać zezwolenie na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej przez spółkę z udziałem kapitału zagranicznego, jeżeli spółka spełnia warunki wymagane od polskich zakładów ubezpieczeń. 2. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 ust. 2 i 3 oraz art. 31. 3. Minister Finansów może odmówić wydania zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej przez spółkę z udziałem kapitału zagranicznego, jeżeli spółka nie spełnia wymagań określonych w art. 33 dla polskich zakładów ubezpieczeń."; 38) po art. 39 dodaje się art. 39a w brzmieniu: "Art. 39a. 1. Nabycie przez podmiot zagraniczny akcji lub praw z akcji zapewniających przekroczenie odpowiednio 25%, 33%, 50%, 60% i 75% głosów na walnym zgromadzeniu, wymaga zgody Ministra Finansów. Odmowa zgody może nastąpić jedynie z przyczyn wskazanych w art. 39 ust. 3. 2. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 dołącza się: 1) aktualny wyciąg z rejestru handlowego, 2) dokumenty przedstawiające sytuację prawną i finansową wnioskodawcy."; 39) w art. 41 w ust. 1 wyrazy "Ubezpieczyciel zagraniczny" zastępuje się wyrazami "Zagraniczny zakład ubezpieczeń"; 40) art. 42 otrzymuje brzmienie: "Art. 42. 1. Minister Finansów, po uzyskaniu opinii organu nadzoru, wydaje na wniosek zainteresowanego zagranicznego zakładu ubezpieczeń zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w art. 41 ust. 1. 2. Zmiana rzeczowego lub terytorialnego zakresu działania wymaga zezwolenia Ministra Finansów. 3. W celu uzyskania zezwolenia zakład ubezpieczeń składa Ministrowi Finansów: 1) wniosek o wydanie zezwolenia zawierający dane, o których mowa w art. 30 ust. 2 i 3 oraz w art. 31, 2) zaświadczenie organu nadzorczego kraju, w którym zagraniczny zakład ubezpieczeń ma swoją siedzibę, o posiadaniu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej, przy czym zaświadczenie to powinno dokładnie określać grupę ubezpieczeń prowadzonych przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, 3) bilans oraz rachunek zysków i strat trzech ostatnich lat działalności, 4) dowód posiadania środków własnych w wysokości co najmniej 50% minimum kapitału gwarancyjnego, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 3, 5) dowód, że polskie zakłady ubezpieczeń mogą podjąć działalność ubezpieczeniową na terenie kraju pochodzenia zagranicznego zakładu ubezpieczeń, 6) dane o kwalifikacjach osoby proponowanej na głównego przedstawiciela. 4. Zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowiązany do posiadania środków własnych w wysokości marginesu wypłacalności, o którym mowa w art. 45, przy czym podstawą do obliczenia marginesu wypłacalności jest działalność głównego przedstawiciela. 5. Zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowiązany do wpłacenia kaucji z tytułu zabezpieczenia przyszłych zobowiązań zakładu ubezpieczeń. Kaucja wynosi 25% minimalnego kapitału gwarancyjnego, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 3, i jest zaliczana na poczet posiadanych środków własnych. 6. Środki własne zagranicznego zakładu ubezpieczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i ust. 4, są lokowane w Polsce. 7. Zagraniczny zakład ubezpieczeń jest obowiązany do tworzenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, o których mowa w art. 49, z tytułu zobowiązań jakie mogą wyniknąć z zawartych umów ubezpieczenia, które są lokowane w Polsce zgodnie z przepisami rozdziału 6. 8. Zezwolenie na podjęcie działalności może być wydane, jeżeli zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 39 i w art. 41 ust 1, oraz została wpłacona kaucja, o której mowa w ust. 5. 9. Minister Finansów, na wniosek organu nadzoru, może cofnąć zezwolenie na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej przez zagraniczny zakład ubezpieczeń, jeżeli: 1) zagraniczny zakład ubezpieczeń utracił zezwolenie na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej w kraju będącym jego siedzibą, a także w przypadkach określonych w art. 35, 2) za cofnięciem zezwolenia przemawiają ważne względy ochrony interesów państwa. 10. Zezwolenie nie może być wydane zagranicznemu zakładowi ubezpieczeń prowadzącemu jednocześnie działalność w dziale ubezpieczeń na życie i w dziale pozostałych ubezpieczeń osobowych i majątkowych."; 41) art. 43 otrzymuje brzmienie: "Art. 43. 1. Podmiot zagraniczny, po opłaceniu należnego podatku, ma prawo zakupić bez odrębnego zezwolenia w banku upoważnionym na podstawie przepisów prawa dewizowego waluty obce za kwoty wypłacone przez zakład ubezpieczeń z tytułu udziału w zysku na podstawie imiennego zaświadczenia wystawionego przez podmiot uprawniony do badania rocznego sprawozdania finansowego (bilansu) zakładu ubezpieczeń, który dokonał tego badania. 2. Podmiot zagraniczny ma prawo przekazać za granicę (transfer dochodów), bez odrębnego zezwolenia dewizowego, waluty obce zakupione w banku, o którym mowa ust. 1. 3. Podmiot zagraniczny, po opłaceniu należnych podatków, ma prawo do zakupu w banku, o którym mowa w ust. 1, walut obcych i przekazania ich za granicę, bez odrębnego zezwolenia dewizowego, za: 1) kwoty uzyskane ze sprzedaży albo umorzenia objętych lub nabytych akcji zakładu ubezpieczeń, 2) kwoty należne w przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń."; 42) art. 45 otrzymuje brzmienie: "Art. 45. 1. Zakład ubezpieczeń jest obowiązany posiadać środki własne w wysokości nie niższej niż margines wypłacalności. 2. Kapitał gwarancyjny wynosi trzecią część marginesu wypłacalności, jednak nie mniej niż minimalna wysokość kapitału gwarancyjnego dla każdej grupy ubezpieczeń oraz dla działalności reasekuracyjnej."; 43) po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu: "Art. 45a. 1. Wartość środków własnych stanowiących pokrycie marginesu wypłacalności zakładu ubezpieczeń, z zastrzeżeniem ust. 2, oblicza się jako sumę algebraiczną: 1) opłaconą część kapitału akcyjnego (zakładowego) - wielkość dodatnia, 2) kapitał zapasowy - wielkość dodatnia, 3) kapitał rezerwowy z aktualizacji wyceny - wielkość dodatnia, 4) kapitał rezerwowy pozostały -wielkość dodatnia, 5) wartości niematerialne i prawne - wielkość ujemna, 6) nie podzielony wynik finansowy z lat ubiegłych: zysk - wielkość dodatnia, strata - wielkość ujemna, 7) wynik finansowy netto okresu sprawozdawczego: zysk - wielkość dodatnia, strata - wielkość ujemna, 8) połowę należnych wpłat na poczet kapitału akcyjnego w przypadku spółek akcyjnych - wartość dodatnia, 9) połowę należnych wpłat na poczet kapitału zakładowego, jeżeli co najmiej 25% kapitału zostało opłacone , w przypadku towarzystw ubezpieczeń wzajemnych - wartość dodatnia, 2. Do środków własnych zakładu ubezpieczeń prowadzącego działalność w formie towarzystwa, w dziale pozostałych ubezpieczeń osobowych i ubezpieczeń majątkowych zalicza się: 1) środki określone w ust. 1, 2) środki w wysokości 50 % nie wpłaconych dopłat, których towarzystwo może zażądać od ubezpieczonych na podstawie statutu; wartość tych środków nie może przekroczyć 50% obliczonego marginesu wypłacalności oraz 50% środków, o których mowa w ust. 1."; 44) w art. 46 w ust. 1 skreśla się pkt 1; 45) po art. 46 dodaje się art. 46a w brzmieniu: "Art. 46a. 1. Zakład ubezpieczeń jest obowiązany przedstawiać organowi nadzoru kwartalne i roczne sprawozdania finansowe podpisane przez zarząd, w przypadku ubezpieczeń na życie również przez aktuariusza, a w przypadku pozostałych ubezpieczeń majątkowych i osobowych dołączyć opinię aktuariusza. 2. Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, zasady sporządzania kwartalnych i rocznych sprawozdań finansowych przedstawianych organowi nadzoru, formę tych sprawozdań oraz sposób potwierdzania przez zarząd zgodności tych sprawozdań ze stanem faktycznym. 3. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają przepisów o rachunkowości."; 46) art. 48 otrzymuje brzmienie: "Art. 48. 1. Jeżeli środki własne zakładu ubezpieczeń są niższe niż: 1) wymagany margines wypłacalności - zakład ubezpieczeń jest obowiązany przedłożyć na żądanie organu nadzoru, plan przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych (plan finansowy), 2) wymagany kapitał gwarancyjny - zakład ubezpieczeń jest obowiązany niezwłocznie: a) powiadomić organ nadzoru, b) przedstawić do zatwierdzenia organowi nadzoru plan krótkoterminowego podwyższenia środków własnych (krótkoterminowy plan wypłacalności). 2. Organ nadzoru może wyznaczyć zakładowi ubezpieczeń termin na sporządzenie planu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b oraz zlecić jego uzupełnienie lub ponowne opracowanie. 3. Jeżeli zakład ubezpieczeń nie opracuje krótkoterminowego planu wypłacalności lub przedstawiony plan nie gwarantuje przywrócenia wypłacalności i organ nadzoru odmówi jego zatwierdzenia albo gdy realizacja tego planu okaże się nieskuteczna, organ nadzoru może ustanowić zarząd komisaryczny na okres nie krótszy niż 6 miesięcy i nie dłuższy niż rok. Ustanowienie zarządu komisarycznego nie wpływa na organizację i sposób działania zakładu ubezpieczeń jako osoby prawnej, z wyjątkiem zmian przewidzianych w ustawie. 4. Na zarząd komisaryczny przechodzi prawo podejmowania decyzji we wszelkich sprawach zastrzeżonych w ustawie i statucie do właściowści organów zakładu ubezpieczeń. Z dniem ustanowienia zarządu komisarycznego zarząd zakładu ubezpieczeń ulega rozwiązaniu , a ustanowione prokury i pełnomocnictwa wygasają. Na czas trwania zarządu komisarycznego kompetencje innych organów zakładu ubezpieczeń ulegają zawieszeniu. 5. Na decyzję o ustanowieniu zarządu komisarycznego, radzie nadzorczej zakładu ubezpieczeń służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. 6. Zarząd komisaryczny opracowuje i uzgadnia z organem nadzoru krótkoterminowy plan wypłacalności, zapewnia należyte jego wykonanie oraz nie rzadziej niż co trzy miesiące, informuje organ nadzoru o wynikach jego realizacji. 7. Szczegółowe zadania zarządu komisarycznego, terminy ich wykonania oraz wynagrodzenia członków zarządu komisarycznego określa się w decyzji o ustanowieniu zarządu. Koszty działalności zarządu komisarycznego obciążają zakład ubezpieczeń. 8. Ustanowienie zarządu komisarycznego podlega zgłoszeniu do rejestru właściwego dla zakładu ubezpieczeń."; 47) po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu: "Art.48a. 1. Suma ubezpieczenia od pojedynczego ryzyka na udziale własnym nie może przekroczyć 25% łącznej wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i kapitału własnego. 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, organ nadzoru może wyrazić zgodę na wysokość innej sumy ubezpieczenia, niż określana w ust. 1."; 48) art. 49 otrzymuje brzmienie: "Art. 49. 1. Zakład ubezpieczeń tworzy: 1) kapitał zapasowy lub rezerwowy, 2) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe. 2. Zakład ubezpieczeń może tworzyć w ciężar kosztów: 1) fundusz prewencyjny przeznaczony na finansowanie działalności zapobiegawczej, w wysokości nie przekraczającej 1% składki na udziale własnym, 2) fundusze i rezerwy specjalne przewidziane w statucie. 3. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe na udziale własnym zwane są funduszem ubezpieczeniowym."; 49) w art. 50 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Na rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe składają się: 1) rezerwa składek, 2) rezerwa na ryzyka niewygasłe, 3) rezerwa na nie wypłacone odszkodowania i świadczenia, w tym rezerwa na skapitalizowaną wartość rent, 4) rezerwa na wyrównanie szkodowości (ryzyka) 5) rezerwa w dziale ubezpieczeń na życie, 6) rezerwa w dziale ubezpieczeń na życie, gdy ryzyko lokaty (inwestycyjne) ponosi ubezpieczający, 7) rezerwa na premie i rabaty (bonifikaty) dla ubezpieczonych 8) pozostałe rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe określone w statucie. 3. Rezerwy, o których mowa w ust. 2 pkt 5, 6 i 7 oraz rezerwa na skapitalizowaną wartość rent zwiększane są w całości lub określonej części o dochody z tytułu lokat tych rezerw z uwzględnieniem warunków umowy ubezpieczenia i odpowiednich formuł matematycznych wykorzystywanych przy obliczaniu rezerw."; 50) art. 51 otrzymuje brzmienie: "Art. 51. 1. Tworzy się Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zwany dalej "Funduszem". 2. Do zadań Funduszu należy wypłacanie odszkodowań i świadczeń z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego, o którym mowa w art.4 pkt 1 i 3, w granicach określonych na podstawie przepisu art. 5: 1) za szkodę na osobie, gdy szkoda wyrządzona została w okolicznościach uzasadniających odpowiedzialność cywilną: a) posiadacza pojazdu lub kierującego pojazdem mechanicznym, a nie ustalono ich tożsamości i nie zidentyfikowano pojazdu, b) rolnika, a nie ustalono jego tożsamości, 2) za szkodę na mieniu i osobie, gdy: a) posiadacz zidentyfikowanego pojazdu mechanicznego, którego ruchem szkodę tą wyrządzono, nie był ubezpieczony ubezpieczeniem obowiązkowym, b) rolnik lub osoba pracująca w jego gospodarstwie rolnym wyrządzili szkodę pozostającą w związku z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, a rolnik nie miał ubezpieczenia obowiązkowego. 3. Jeżeli poszkodowany, w przypadkach określonych w ust. 2, może zaspokoić roszczenie na podstawie umowy ubezpieczenia dobrowolnego, Fundusz wyrównuje szkodę w części niezaspokojonej. 4. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń zaspokajanie roszczeń osób uprawnionych z tytułu: 1) umów ubezpieczenia, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 3, 2) umów ubezpieczenia na życie w wysokości 50% wierzytelności, nie więcej jednak niż kwota będąca równowartością w złotych 30 000 ECU, według średniego kursu Narodowego Banku Polskiego, zgodnie z tabelą kursową ogłaszaną przez Narodowy Bank Polski obowiązującą w dniu ogłoszenia upadłości. 5. Fundusz nie wypłaca odszkodowań z tytułu ubezpieczenia, o którym mowa w art.4 pkt 1 za szkody spowodowane ruchem pojazdów będących w posiadaniu osób zagranicznych; nie dotyczy to poszkodowanych obywateli polskich. 6. Wypłaty z Funduszu, o których mowa w ust.2, na rzecz osób zagranicznych, w rozumieniu przepisów prawa dewizowego, dokonywane są na zasadzie wzajemności co do zasady i zakresu."; 51) w art. 52 użyte dwukrotnie wyrazy "Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny" zastępuje się dwukrotnie wyrazem "Fundusz"; 52) art. 53 otrzymuje brzmienie: "Art. 53. 1. Dochodami Funduszu są: 1) wpłaty zakładów ubezpieczeń prowadzących działalność w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 3, 2) dochody z lokat środków Funduszu dokonywanych według zasad określonych w art. 61-64, 3) wpływy z tytułu opłat, przewidzianych w art. 90e ust. 1, z zastrzeżeniem art. 90e ust. 3, 4) wpłaty zakładów ubezpieczeń prowadzących ubezpieczenia w dziale I (ubezpieczenia na życie) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń prowadzącego działalność ubezpieczeniową w tym zakresie. 2. Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość procentu składki wnoszonej przez zakłady ubezpieczeń na rzecz Funduszu, oraz terminy wpłat oddzielnie dla ubezpieczeń określonych w dziale I i II."; 53) po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu: "Art. 53a. 1. Fundusz jest obowiązany, w ciągu 3 miesięcy od zakoń{}{ }czenia roku obrotowego, sporządzić oraz przedstawić organowi nadzoru bilans na ostatni dzień roku obrotowego oraz sprawozdanie z działalności Funduszu w tym okresie. 2. W razie ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, Fundusz obowiązany jest do składania sprawozdania z działalności na koniec każdego kwartału. 3. Zgromadzenie Członków Funduszu zatwierdza sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, po wydaniu opinii przez organ nadzoru. 4. Minister Finansów określa, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady sporządzania sprawozdania oraz jego badania."; 54) art. 54 otrzymuje brzmienie: "Art. 54. 1. Organami Funduszu są: Zgromadzenie Członków, Rada Funduszu i Zarząd. 2. Statut Funduszu określa organizację, sposób działania oraz zasady gospodarki finansowej, a w szczególności: 1) sposób powołania, organizację oraz kadencję organów Funduszu, 2) zakres kompetencji organów Funduszu, 3) prawa i obowiązki członków oraz sposób głosowania, 4) zasady działania Funduszu, 5) zasady prowadzenia gospodarki finansowej, 6) zasady uchwalania zmian statutu, 7) udział w organach funduszu przedstawicieli zakładów ubezpieczeń prowadzących ubezpieczenia w dziale I (ubezpieczenia na życie) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń prowadzących ubezpieczenia w tym dziale. 3. Statut i jego zmiany sporządza się w formie aktu notarialnego. 4. Organ nadzoru zatwierdza statut i jego zmiany. Minister Finansów na wniosek organu nadzoru ogłasza statut lub jego zmiany w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów. 5. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń przedstawiciel organu nadzoru staje się członkiem Rady Funduszu, do zakończenia procesu związanego z zaspokajaniem roszczeń i świadczeń upadłego zakładu ubezpieczeń. Przedstawiciel może żądać od zarządu informacji i wyjaśnień. 6. Koszty działalności Funduszu pokrywane są z jego dochodów."; 55) art. 55 otrzymuje brzmienie: "Art. 55. 1. Fundusz obowiązany jest wypłacić odszkodowanie lub spełnić świadczenie, o którym mowa w art. 51 ust. 2 pkt 1 , w terminie do 60 dni licząc od dnia otrzymania akt szkody od zakładu ubezpieczeń. 2. W przypadku, gdy w sprawie dotyczącej odszkodowania toczy się postępowanie karne lub przed kolegium do spraw wykroczeń, Fundusz obowiązany jest wypłacić odszkodowanie lub spełnić świadczenie, o którym mowa w art. 51 ust. 2 pkt 1, w terminie do 14 dni od zakończenia tych postępowań, jednakże bezsporną część odszkodowania lub świadczenia wypłaca się w terminie 30 dni od dnia zawiadomienia. 3. Po wypłacie odszkodowania, Fundusz dochodzi zwrotu wypłaconych kwot od sprawcy i osoby, która nie dopełniła obowiązku zawarcia umowy na ubezpieczenie, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 3. W uzasadnionych przypadkach Fundusz może odstąpić od dochodzenia części lub całości odszkodowania. 4. Odsetki za zwłokę w wypłacie odszkodowania ponoszą Fundusz i zakład ubezpieczeń, każdy w swoim zakresie. 5. Fundusz nie odpowiada za szkody na osobie i mieniu wyrządzone przez kierującego, posiadaczowi pojazdu lub wyrządzone rolnikowi przez osoby jemu bliskie lub za które ponosi odpowiedzialność."; 56) art. 56 otrzymuje brzmienie: "Art. 56. 1. Fundusz przejmuje z masy upadłościowej upadłego zakładu ubezpieczeń zobowiązania szkodowe wraz z aktami oraz wypłaca poszkodowanym i uprawnionym świadczenia z umów ubezpieczenia, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 3. 2. Po wypłaceniu świadczeń, o których mowa w ust. 1, Fundusz niezwłocznie przedstawia syndykowi wypłacone kwoty jako swoją wierzytelność wobec masy upadłości. 3. Wierzytelności, o których mowa w ust. 2, Fundusz może zgłaszać syndykowi do czasu prawomocnego wykonania planu podziału funduszów masy. Art. 167 §1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 października 1934 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, z 1994 r. Nr 1, poz. 1) nie stosuje się do wierzytelności Funduszu. 4. W razie gdy posiadane przez Fundusz środki nie wystarczają na zaspokojenie wszelkich roszczeń kierowanych wobec Funduszu, Minister Finansów na wniosek organu nadzoru określi, w drodze rozporządzenia, dodatkowy procent składki wnoszonej przez członków Funduszu oraz terminy wpłat."; 57) art. 57 otrzymuje brzmienie: "Art. 57. 1. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń prowadzącego ubezpieczenia w dziale I (ubezpieczenia na życie): 1) Minister Finansów na wniosek organu nadzoru określi, w drodze rozporządzenia, procent składki wnoszonej na rzecz Funduszu przez zakłady ubezpieczeń prowadzących ubezpieczenia w dziale I (ubezpieczenia na życie), 2) Fundusz wyodrębnia rachunek, na który wnoszone są wpłaty określone w pkt 1, 3) Fundusz zaspokaja roszczenia do wysokości określonej w art. 51 ust. 4 pkt 2, na podstawie ustalonej w postępowaniu upadłościowym listy wierzytelności. 2. Przepisy art. 56 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio."; 58) w art 58 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) zasady reasekuracji ryzyk ubezpieczeniowych za granicą"; 59) art. 60 otrzymuje brzmienie: "Art. 60. Zakład ubezpieczeń dokonuje lokat środków na warunkach określonych w niniejszym rozdziale."; 60) art. 61 otrzymuje brzmienie: "Art. 61. 1. Zakład ubezpieczeń obowiązany jest lokować swoje środki w taki sposób, aby uwzględniając rodzaj i strukturę prowadzonych ubezpieczeń osiągnąć jak największy stopień bezpieczeństwa i rentowności przy jednoczesnym zachowaniu płynności środków. 2. Zakład ubezpieczeń zawiadamia organ nadzoru o: 1) nabyciu udziałów bądź akcji podmiotu gospodarczego, jeżeli przekraczają one 10% wartości nominalnego kapitału akcyjnego (zakładowego) tego podmiotu, 2) lokatach w przedsiębiorstwach zależnych od zakładu ubezpieczeń lub od których on jest zależny. 3. Jeżeli sposób lokowania środków zakładu ubezpieczeń może zagrozić jego wypłacalności, organ nadzoru może nałożyć ograniczenia sposobów lokowania tych środków. 4. Nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot dominujący."; 61) art. 63 otrzymuje brzmienie: "Art. 63. 1. Zakład ubezpieczeń jest obowiązany, z zastrzeżeniem ust. 3, lokować środki stanowiące pokrycie funduszu ubezpieczeniowego w kraju, wyłącznie w : 1) bonach skarbowych, 2) obligacjach Skarbu Państwa, 3) innych papierach wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez państwo, depozytach skarbowych, pożyczkach udzielanych Skarbowi Państwa i pożyczkach gwarantowanych przez Skarb Państwa, 4) w obligacjach gmin, 5) obligacjach emitowanych przez inne podmioty niż określone w pkt 2-4, 6) w pożyczkach zabezpieczonych hipotecznie, 7) w nieruchomościach (z wyłączeniem nieruchomości rolnych), 8) w akcjach dopuszczonych do publicznego obrotu, 9) udziałach i akcjach w krajowych spółkach prawa handlowego nie dopuszczonych do publicznego obrotu, 10) depozytach bankowych, 11) pożyczkach pod zastaw praw wynikających z umowy ubezpieczenia na życie, 12) funduszach powierniczych. 2. Organ nadzoru może wyrazić zgodę na lokowanie funduszu ubezpieczeniowego w innych lokatach, niż w określonych w ust. 1. 3. Fundusze ubezpieczeniowe z tytułu ubezpieczeń zawieranych w walutach obcych są lokowane w tych walutach. 4. Minister Finansów może, w drodze zarządzenia, wydać zezwolenie ogólne na lokatę funduszy ubezpieczeniowych poza granicami kraju i określić warunki zezwolenia."; 62) art. 64 otrzymuje brzmienie: "Art. 64. 1. Udział lokat wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 5 nie może przekraczać 5% funduszu ubezpieczeniowego. 2. Udział lokat wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 6 i 7 nie może łącznie przekraczać 25% funduszu ubezpieczeniowego, przy czym udział lokat w jednej nieruchomości nie może przekraczać 5% funduszu ubezpieczeniowego, zaś udział lokat w pożyczkach zabezpieczonych hipotecznie nie może przekraczać 5% funduszu ubezpieczeniowego, a udział lokat w pożyczce nie może przekraczać 50% wartości nieruchomości hipotecznej. 3. Udział lokat wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 8 i 12 nie może łącznie przekraczać 30% funduszu ubezpieczeniowego. 4. Udział lokat wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 9 nie może przekraczać 15% funduszu ubezpieczeniowego, z tym że udział lokat w jednym podmiocie lub grupie podmiotów zależnych nie może przekraczać 10% funduszu ubezpieczeniowego. 5. Udział lokat wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 10 nie może łącznie przekraczać 20% sumy funduszy własnych banku. 6. Udział lokat wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 11 nie może przekraczać 15% funduszu ubezpieczeniowego. 7. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1-6, nie dotyczą ubezpieczeń na życie, jeżeli są one związane z funduszem inwestycyjnym."; 63) art. 66 otrzymuje brzmienie: "Art. 66. 1. Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z innym zakładami ubezpieczeń umowę o przeniesienie całości lub części ubezpieczeń (przeniesienie portfela). Umowa wymaga zatwierdzenia przez organ nadzoru. 2. Zarówno zakład ubezpieczeń przejmujący portfel ubezpieczeniowy jak i zakład ubezpieczeń przekazujący portfel po zawarciu umowy są obowiązani posiadać środki własne w wysokości marginesu wypłacalności. 3. Organ nadzoru może, w uzasadnionych przypadkach, zwolnić zakład ubezpieczeń przekazujący lub przejmujący portfel od obowiązku , o którym mowa w ust. 2. 4. Przed zatwierdzeniem umowy organ nadzoru ogłosi dwukrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, o zamierzonym przeniesieniu portfela i wezwie ubezpieczonych do zgłaszania sprzeciwów w terminie 3 miesięcy od daty ostatniego ogłoszenia. 5. Organ nadzoru zatwierdza umowę o przeniesienie portfela, jeżeli interesy ubezpieczonych i uprawnionych są w pełni zabezpieczone, a ogólna suma ubezpieczeń osób, które zgłosiły sprzeciw nie przekroczy jednej dziesiątej części przenoszonego portfela ubezpieczeń. 6. Ubezpieczeni, którzy zgłosili sprzeciw, mają prawo wypowiedzenia umowy ubezpieczenia na ostatni dzień trzeciego miesiąca od daty zatwierdzenia umowy, o której mowa w ust. 1. 7. Jednocześnie z przekazaniem portfela następuje przekazanie środków finansowych zakładu ubezpieczeń przekazującego do zakładu ubezpieczeń przyjmującego w odpowiedniej dla danego rodzaju ubezpieczeń wysokości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. 8. W przypadku likwidacji przymusowej lub upadłości zakładu ubezpieczeń przepisy ust. 4-6 nie mają zastosowania."; 64) w art. 68 w ust. 1 po wyrazach "Ministra Finansów" dodaje się wyrazy "i organ nadzoru"; 65) w art. 70 w ust. 2 na końcu dodaje się wyrazy "i organ nadzoru"; 66) art. 72 otrzymuje brzmienie: "Art. 72. Minister Finansów na wniosek organu nadzoru może zarządzić likwidację przymusową w przypadku, gdy: 1) działalność zakładu ubezpieczeń jest prowadzona z naruszeniem przepisów prawa lub jest sprzeczna z planem działalności, 2) walne zgromadzenie nie podejmie uchwały o pokryciu straty bilansowej lub pomimo podjęcia takiej uchwały strata ta nie zostanie pokryta w określonym terminie, 3) zarząd komisaryczny ustanowiony w trybie art. 48 ust. 3 nie doprowadził do przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych zakładu ubezpieczeń, 4) zakład ubezpieczeń nie spełnia świadczeń ubezpieczeniowych albo spełnia je z opóźnieniem lub częściowo."; 67) art. 76 otrzymuje brzmienie: "Art. 76. Organ nadzoru może zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń, jeżeli zakład ubezpieczeń przestał płacić długi lub gdy jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie długów, a zarząd komisaryczny, ustanowiony w trybie art. 48 ust. 3, nie doprowadził do przywrócenia prawidłowych stosunków finansowych zakładu ubezpieczeń."; 68) po art. 76 dodaje się art. 76a w brzmieniu: "Art. 76a. Przed rozstrzygnięciem wniosku o ogłoszenie upadłości sąd zwraca się o opinię do organu nadzoru."; 69) art. 77 otrzymuje brzmienie: "Art. 77. 1. O ogłoszeniu upadłości orzeka sąd wojewódzki właściwy dla siedziby zakładu ubezpieczeń. 2. Organowi nadzoru służy środek odwoławczy na postanowienie sądu w przedmiocie ogłoszenia upadłości."; 70) art. 78 otrzymuje brzmienie: "Art. 78. 1. W przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, sąd wyznacza syndyka masy upadłości po zasięgnięciu opinii organu nadzoru. Syndykiem może być inny zakład ubezpieczeń. 2. Wszelkie urzędy, instytucje oraz inne zakłady ubezpieczeń mają obowiązek udzielania syndykowi informacji niezbędnych do realizowania jego zadań."; 71) art. 79 otrzymuje brzmienie: "Art. 79. 1. Do reprezentowania w postępowaniu upadłościowym interesów ubezpieczonych, uposażonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia sąd, po zasięgnięciu opinii organu nadzoru, wyznacza kuratora, który ma prawo wnoszenia środków zaskarżenia na rzecz tych podmiotów. 2. Kurator jest uprawniony do zawarcia z innym zakładem ubezpieczeń umowy o przeniesienie portfela. Przepisy art. 66 stosuje się odpowiednio. 3. Umowa o przeniesienie portfela może przewidywać obniżenie sum ubezpieczenia lub wysokości wypłacanych okresowo odszkodowań i świadczeń. 4. W przypadku zatwierdzenia umowy przeniesienia portfela przez organ nadzoru kurator ogłasza jej treść dwukrotnie w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim."; 72) art. 80 otrzymuje brzmienie: "Art. 80. W przypadku nie zawarcia przez kuratora umowy o przeniesienie portfela w terminie: 1) 3 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości - w odniesieniu do ubezpieczeń obowiązkowych i ubezpieczeń na życie, 2) 1 miesiąca od dnia ogłoszenia upadłości - w odniesieniu do pozostałych ubezpieczeń. umowy ubezpieczenia zawarte z zakładem ubezpieczeń, którego upadłość została ogłoszona, wygasają."; 73) art. 81 otrzymuje brzmienie: "Art. 81. Wierzytelności z tytułu umów ubezpieczenia ulegają zaspokojeniu przed podatkami i innymi daninami publicznymi należnymi za ostatnie dwa lata przed ogłoszeniem upadłości."; 74) art. 82 otrzymuje brzmienie: "Art. 82. 1. Tworzy się Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń jako centralny organ administracji państwowej. 2. Państwowym Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń kieruje Prezes, którego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Ministra Finansów. 3. Wiceprezesa Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń powołuje i odwołuje Minister Finansów na wniosek Prezesa Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń. 4. Prezesem i wiceprezesem Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń może być osoba: 1) z wyższym wykształceniem prawniczym, ekonomicznym lub matematycznym, 2) posiadająca co najmniej 2-letnie doświadczenie w działalności ubezpieczeniowej. 5. Ilekroć w ustawie jest mowa o organie nadzoru, rozumie się przez to Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń."; 75) po art. 82 dodaje się art. 82a-82c w brzmieniu: "Art. 82a. 1. Zadaniem nadzoru jest ochrona interesów osoby ubezpieczonej i zapobieganie sytuacji, w której zakład ubezpieczeń nie będzie w stanie wypłacać ubezpieczonemu należnego świadczenia. 2. Nadzór nad działalnością zakładów ubezpieczeń i pośredników ubezpieczeniowych polega w szczególności na: 1) podejmowaniu działań mających na celu zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku ubezpieczeń i ochronę ubezpieczonych, 2) wydawaniu zezwoleń na prowadzenie działalności brokerskiej i agencyjnej, 3) kontroli prowadzenia działalności przez zakłady ubezpieczeń i brokerów, 4) podejmowaniu innych działań przewidzianych w ustawie.


Art. 4. 1. Zakłady ubezpieczeń prowadzące, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, działalność ubezpieczeniową w formie spółek akcyjnych są obowiązane w terminie 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dostosować swoją działalność do warunków określonych w art. 11b oraz w art. 63 i 64 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Zakłady ubezpieczeń prowadzące, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, działalność ubezpieczeniową w formie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych są obowiązane, w terminie 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dostosować swoją działalność do warunków określonych w rozdziale 2 oraz w art. 63 i 64 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 3. Zakłady ubezpieczeń prowadzące, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, działalność ubezpieczeniową w dziale pozostałych ubezpieczeń osobowych i majątkowych są obowiązane, w terminie trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dostosować się do wymagań art. 37a ust. 2 i art. 46a ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 5. 1. Powołanie Komisji Egzaminacyjnej dla Aktuariuszy oraz Komisji Egzaminacyjnej dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych nastąpi nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia utworzenia Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeniowego. 2. Osoby wykonujące w dniu wejścia w życie ustawy zawód aktuariusza, są obowiązane w terminie roku od dnia powołania Komisji, o której mowa w ust. 1, dostosować się do wymagań określonych w art. 37b ust. 1 pkt 5. 3. Zezwolenie na prowadzenie działalności brokerskiej wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność pod warunkiem dostosowania przez brokerów swojej działalności do wymagań określanych w ustawie, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą w terminie roku od dnia powołania Komisji, o której mowa w ust. 1. 4. Osoby wykonujące czynności pośrednictwa ubezpieczeniowego (działalność agencyjną) obowiązane są w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy dostosować się do wymagań art. 37e ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 6. Zakłady ubezpieczeń prowadzące przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy działalność ubezpieczeniową w zakresie działu I (grupa 4 i 5) określonego w załączniku do ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, obowiązane są do wystąpienia z wnioskiem do Ministra Finansów o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie tych grup w ciągu 6 miesiący od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 7. 1. Do spraw o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej, wszczętych a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. 2. Do spraw karnych wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, chyba że przepisy karne w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą są korzystniejsze dla obwinionego.


Art. 8. 1. Do czasu zaspokojenia roszczeń osób uprawnionych do odszkodowań i świadczeń z tytułu ubezpieczenia w Zakładzie Ubezpieczeń "Westa" S.A. i Zakładzie Ubezpieczeń na życie "Westa-Life" S.A. postępowanie w sprawach dotyczących zaspokojenia tych roszczeń toczy się na podstawie dotychczasowych zasad, z zastrzeżeniem ust. 3. 2. Fundusz Ochrony Ubezpieczonych ma obowiązek spełnić świadczenia wobec osób uprawnionych w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania częściowej listy wierzytelności; w razie przekroczenia terminu uprawnionym przysługują odsetki. 3. W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny przejmuje prawa i obowiązki Funduszu Ochrony Ubezpieczonych. Po upływie tego terminu organy Funduszu Ochrony Ubezpieczonych ulegają likwidacji. 4. Wpłaty zakładów ubezpieczeń na rzecz Funduszu Ochrony Ubezpieczonych, do czasu jego likwidacji, zaliczane są w ciężar kosztów uzyskania przychodów zakładów ubezpieczeń. 5. Postępowanie upadłościowe zakładów ubezpieczeń, o których mowa w ust. 1, toczy się na podstawie dotychczasowych przepisów.


Art. 82b 1. Organ nadzoru współdziała z organami administracji rządowej i innymi instytucjami w zakresie kształtowania polityki gospodarczej państwa dotyczącej ubezpieczeń. 2. Do postępowania przed organem nadzoru stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego chyba, że ustawa stanowi inaczej. 3. Na decyzję organu nadzoru służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.


Art. 82c 1. Organizację Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń określa statut nadany, w drodze rozporządzenia, przez Radę Ministrów na wniosek Ministra Finansów. 2. Pracownicy Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń nie mogą być akcjonariuszami (udziałowcami), członkami władz w zakładach ubezpieczeń oraz wykonywać czynności związanych z działalnością ubezpieczeniową lub pośrednictwa ubezpieczeniowego. 3. Do pracowników, o których mowa w ust. 2, nie mają zastosowania przepisy o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej. 4. Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania pracowników Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń, Rzecznika Ubezpieczonych i pracowników Biura Rzecznika Ubezpieczonych z uwzględnieniem poziomu płac w instytucjach ubezpieczeniowych."; 76) art. 83 otrzymuje brzmienie: "Art. 83. 1. Organ nadzoru może przeprowadzić w każdym czasie kontrolę działalności i stanu majątkowego zakładu ubezpieczeń. 2. Przy przeprowadzaniu kontroli organ nadzoru może korzystać z usług podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych. 3. Organ nadzoru może żądać od zakładów ubezpieczeń wyjaśnień i informacji dotyczących zakładu ubezpieczeń i jego gospodarki finansowej oraz zarządzić przekazywanie wymaganych danych. 4. Organ nadzoru może wydawać zalecenia mające na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości i dostosowanie działalności zakładu ubezpieczeń do przepisów prawa. 5. W razie niewykonywania zaleceń, o których mowa w ust. 4, prowadzenia działalności z naruszeniem przepisów prawa, statutu, odmowy udzielenia wyjaśnień i informacji, o których mowa w ust. 3, organ nadzoru może: 1) nakładać na członków zarządu zakładu ubezpieczeń lub prokurentów kary pieniężne do wysokości trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące przed nałożeniem kary, 2) nakładać na zakład ubezpieczeń kary pieniężne do wysokości 0,5% zbioru składki brutto za rok poprzedni, 3) występować do właściwego organu zakładu ubezpieczeń z wnioskiem o odwołanie członka zarządu lub prokurenta, 4) występować z wnioskiem do właściwego organu zakładu ubezpieczeń o zawieszenie w czynnościach członków zarządu zakładu ubezpieczeń do czasu rozpatrzenia wniosku o ich odwołanie. 6. Zakład ubezpieczeń przekazuje organowi nadzoru wzory umów ubezpieczenia i wniosków o ubezpieczenie, teksty ogólnych warunków ubezpieczenia oraz inne formularze używane przez zakład przy zawieraniu umów ubezpieczenia, w terminie 14 dni od dnia wprowadzenia ich do obrotu. 7. W razie ogłaszania przez zakład ubezpieczeń, w formie reklamy lub przy pomocy formularzy, informacji niezgodnych ze stanem faktycznym lub mających na celu wprowadzenie w błąd, organ nadzoru może: 1) zakazać zakładowi ubezpieczeń prowadzenia reklamy w określony sposób lub używania druków o określonej treści, 2) dokonać sprostowania na koszt zakładu ubezpieczeń, 3) nałożyć karę pieniężną oraz podjąć inne czynności, o których mowa w ust. 5. 8. Minister Finansów, w porozumieniu z organem nadzoru określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i tryb przeprowadzania kontroli."; 77) po art. 83 dodaje się art. 83a i art. 83b w brzmieniu: "Art. 83a 1. Organ nadzoru może żądać od władz zakładu ubezpieczeń zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia oraz umieszczenia poszczególnych spraw na porządku obrad najbliższego walnego zgromadzenia. 2. Jeżeli w ciągu dwóch tygodni od dnia przedstawienia żądania walne zgromadzenie nie zostanie zwołane, organ nadzoru zwołuje walne zgromadzenie. Koszty zwołania i odbycia walnego zgromadzenia ponosi zakład ubezpieczeń. 3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2, organ nadzoru deleguje swego przedstawiciela do udziału w walnym zgromadzeniu akcjonariuszy albo członków towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych. 4. Przedstawiciel organu nadzoru, o którym mowa w ust. 3, może zabierać głos w sprawach objętych porządkiem obrad walnego zgromadzenia, a także w innych sprawach nie objętych porządkiem obrad.


Art. 83b 1. Organ nadzoru może przeprowadzić w każdym czasie kontrolę działalności i stanu majątkowego podmiotów prowadzących działalność brokerską. 2. Organ nadzoru może żądać od podmiotów, o których mowa w ust. 1, wyjaśnień i informacji dotyczących ich działalności i gospodarki finansowej oraz zarządzić przekazywanie wymaganych danych. 3. Przepisy art. 83 stosuje się odpowiednio do nadzoru nad działalnością podmiotów prowadzących działalność brokerską z zastrzeżeniem, że kary pieniężne, wynoszą: 1) do wysokości trzykrotnej prowizji uzyskanej za ostatnie 3 miesiące przed nałożeniem kary - w przypadku osoby prawnej, 2) do wysokości dwudziestokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw - w przypadku osoby fizycznej."; 78) art. 84 otrzymuje brzmienie: "Art. 84. 1. Koszty nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową i brokerską oraz koszty działalności Rzecznika Ubezpieczonych i jego Biura ponoszą zakłady ubezpieczeń do wysokości 0,3% zbioru składek brutto. 2. Koszty funkcjonowania działalności Rzecznika Ubezpieczonych nie mogą przekroczyć 2% wysokości kosztów nadzoru. 3. Należności z tytułu nadzoru podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 4. Minister Finansów, w porozumieniu z organem nadzoru, określa, w drodze zarządzenia, sposób obliczania wpłat na pokrycie kosztów, o których mowa w ust. 1, proporcjonalnie do zbioru składek, terminy uiszczenia wpłat oraz wysokość odsetek za ich nieuiszczenie w terminie, a także podział tych wpłat na organ nadzoru, Rzecznika Ubezpieczonych i jego Biuro."; 79) rozdział 10 otrzymuje brzmienie: "Rozdział 10 Ubezpieczeniowy samorząd gospodarczy


Art. 86. 1. Zakłady ubezpieczeń prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tworzą ubezpieczeniowy samorząd gospodarczy. 2. Organizacją ubezpieczeniowego samorządu gospodarczego jest Polska Izba Ubezpieczeń, zwana dalej "Izbą". 3. Przynależność do Izby jest obowiązkowa i powstaje z chwilą podjęcia przez zakład ubezpieczeń działalności ubezpieczeniowej. 4. Izba ma osobowość prawną. Siedzibą Izby jest miasto stołeczne Warszawa.


Art. 86a. 1. Organami Izby są: 1) zebranie przedstawicieli, 2) zarząd, 3) komisja rewizyjna, 4) inne organy, jeżeli statut tak stanowi. 2. Wybory do organów Izby są powszechne, każdy zakład ubezpieczeń ma jeden głos. 3. Kadencja organów, o których mowa w ust. 1, nie może być dłuższa niż 4 lata.


Art. 87. 1. Statut Izby i jego zmiany uchwala zebranie przedstawicieli bezwzględną większością głosów ogółu zebranych. Statut i jego zmiany podlegają zatwierdzeniu przez Ministra Finansów. 2. W statucie Izby określa się w szczególności: 1) nazwę Izby i jej siedzibę, 2) zadania Izby oraz sposób i formy ich realizacji, 3) organy Izby, zakres ich uprawnień oraz tryb wyboru, 4) sposób nabywania i utraty członkostwa Izby, 5) zasady gospodarki finansowej.


Art. 88. 1. Zakłady ubezpieczeń opłacają składki członkowskie w wysokości określonej w statucie. 2. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość procentu składki, którą zakład ubezpieczeń ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.


Art. 89. Do zadań Izby należy w szczególności: 1) reprezentowanie zakładów ubezpieczeń wobec organów władzy i administracji państwowej oraz podejmowanie działań w celu ochrony ich interesów, 2) wyrażanie opinii o projektach aktów prawnych dotyczących działalności ubezpieczeniowej oraz współdziałanie na wniosek właściwych podmiotów przy ich opracowywaniu, 3) współdziałanie z organem nadzoru ubezpieczeniowego w zakresie wynikającym z przepisów ustawy, 4) współdziałanie z organizacjami i stowarzyszeniami krajowymi i zagranicznymi w zakresie ubezpieczeń, 5) stwarzanie możliwości polubownego i pojednawczego rozstrzygania sporów między członkami Izby, 6) kształtowanie i upowszechnianie zasad etyki zawodowej w działalności ubezpieczeniowej, 7) sprawowanie pieczy nad przestrzeganiem zasad uczciwej konkurencji na rynku ubezpieczeniowym.


Art. 89a. 1. Majątek Izby powstaje ze składek członkowskich, wpisowego, dotacji, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z majątku Izby oraz z dochodów z działalności, o której mowa w ust. 2. 2. Izba może prowadzić działalność gospodarczą w ramach powołanego przez siebie podmiotu gospodarczego. Dochód z działalności gospodarczej służy do realizacji zadań statutowych Izby i nie może być przeznaczony do podziału między jej członków.


Art. 9. 1. Przy udostępnianiu osobom trzecim akcji spółki akcyjnej Skarbu Państwa powstałej po przekształceniu Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3 oraz art. 44 ustawy z dnia 13 lipca 1990 roku o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 51, poz. 298 oraz z 1991 r. Nr 60, poz. 253 i Nr 111, poz. 480) z wyłączeniem przepisów art. 19 ust. 1 zdanie drugie i art. 28. 2. Uprawnienia Ministra Przekształceń Własnościowych w zakresie udostępniania osobom trzecim akcji Skarbu Państwa wykonuje Minister Finansów.


Art. 90. Członkostwo w Izbie ustaje z chwilą wydania ostatecznej decyzji przez organ nadzoru o likwidacji dobrowolnej lub przymusowej zakładu ubezpieczeń bądź z chwilą ogłoszenia jego upadłości."; 80) po rozdziale 10 dodaje się rozdziały 10a, 10b i 10c w brzmieniu: "Rozdział 10a Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych


Art. 90a. 1. Zakłady ubezpieczeń, które prowadzą działalność w zakresie ubezpieczenia obowiązkowego określonego w art. 4 pkt 1, w razie objęcia zakresem tego ubezpieczenia obszarów poza granicami kraju, zrzeszają się w Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych. Przynależność tych zakładów ubezpieczeń do Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych jest obowiązkowa. 2. Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych ma osobowość prawną. Siedzibą Biura jest miasto stołeczne Warszawa. 3. Przedmiotem działalności Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych jest w szczególności: 1) wystawianie dokumentów ubezpieczeniowych ważnych w innych krajach, 2) zawieranie umów z zagranicznymi biurami ubezpieczeń komunikacyjnych o wzajemnym uznawaniu dokumentów ubezpieczeniowych, 3) organizowanie likwidacji lub bezpośrednia likwidacja szkód spowodowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez pojazdy z rejestracją zagraniczną posiadające ważne dokumenty ubezpieczeniowe, wystawione przez zagraniczne biura ubezpieczeń komunikacyjnych, 4) określanie zasad i trybu dystrybucji przez zakłady ubezpieczeń krótkoterminowych umów ubezpieczenia dla pojazdów wjeżdżających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez ważnego dokumentu ubezpieczenia, a w szczególności ustalanie wzorów dokumentów ubezpieczenia oraz ewidencjonowania tych umów. 4. Działalność Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych jest finansowana przez zakłady ubezpieczeń - członków Biura. Ze składek finansowana jest bieżąca działalność oraz inne zobowiązania Biura wynikające z umów określonych w ust. 3 pkt 2. 5. Polskie Biuro Ubezpieczeń Komunikacyjnych, z dniem wypłaty odszkodowania za jednego ze swoich członków, może dochodzić od niego zwrotu wypłaconego odszkodowania. 6. Szczegółowe zadania, organizację i zasady działania oraz zasady gospodarki finansowej Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych określa statut, uchwalany przez zakłady ubezpieczeń zrzeszone w Biurze. Organ nadzoru zatwierdza statut i jego zmiany. Minister Finansów na wniosek organu nadzoru ogłasza statut lub jego zmiany w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów. Rozdział 10b Rzecznik Ubezpieczonych


Art. 90b. 1. Interesy ubezpieczonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia reprezentuje Rzecznik Ubezpieczonych. 2. Rzecznik Ubezpieczonych ma osobowość prawną. Siedzibą Rzecznika Ubezpieczonych jest miasto stołeczne Warszawa. 3. Rzecznika Ubezpieczonych powołuje Minister Finansów. 4. Kadencja Rzecznika Ubezpieczonych trwa 4 lata. 5. Minister Finansów może na wniosek Rady, o której mowa w art.90d, odwołać Rzecznika Ubezpieczonych przed upływem kadencji. 6. Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady działania i tryb powoływania Rzecznika Ubezpieczonych.


Art. 90c. 1. Do zadań Rzecznika Ubezpieczonych należy w szczególności: 1) reprezentowanie i ochrona konsumenckich interesów ubezpieczonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia, 2) opiniowanie projektów aktów prawnych dotyczących ubezpieczeń, 3) informowanie organu nadzoru o dostrzeżonych nieprawidłowościach w działalności zakładów ubezpieczeń, 4) inicjowanie i prowadzenie działalności edukacyjno-informacyjnej w zakresie ubezpieczeń. 2. Działalność Rzecznika Ubezpieczonych finansowana jest z: 1) wpłat zakładów ubezpieczeń w wysokości kosztów, o których mowa w art. 84 ust. 1, 2) darowizn, spadków i zapisów. 3. Rzecznik Ubezpieczonych składa coroczne Ministrowi Finansów sprawozdanie ze swojej działalności. 4. Rzecznik Ubezpieczonych nie może być akcjonariuszem (udziałowcem), członkiem władz w zakładach ubezpieczeń oraz nie może być zatrudnionym w żadnym zakładzie ubezpieczeń.


Art. 90d. 1. Rzecznik Ubezpieczonych wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Rzecznika Ubezpieczonych. 2. Rzecznik Ubezpieczonych powołuje na okres swojej kadencji, Radę Ubezpieczonych, jako organ opiniodawczo-doradczy. 3. Rada Ubezpieczonych składa się z dwunastu członków, wskazanych po trzech przez: 1) Krajowy Sejmik Samorządowy, 2) krajowe organizacje konsumenckie, 3) ogólnokrajowe organizacje pracodawców, 4) Rzecznika Praw Obywatelskich. 4. Rzecznik Ubezpieczonych może odwołać członka Rady po zasięgnięciu opinii podmiotu, który wskazał członka do uczestnictwa w Radzie Ubezpieczonych. 5. Członkom Rady Ubezpieczonych nie przysługuje wynagrodzenie za udział w jej posiedzeniach. Rozdział 10c Opłaty i przepisy karne


Art. 90e. 1. Osoba fizyczna lub prawna, która nie dopełnia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, o którym mowa w art. 4, jest obowiązana wnieść opłatę w wysokości trzykrotnej średniej podstawowej rocznej składki ubezpieczeniowej należnej w roku kalendarzowym, za który nie dopełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. 2. Należności z tytułu opłaty, o której mowa w ust. 1: 1) podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, 2) przedawniają się z upływem lat trzech od dnia powstania obowiązku ubezpieczenia. 3. Wpływy z opłat, o których mowa w ust.1, z wyjątkiem opłat z tytułu nie dopełnienia obowiązku określonego w art. 4 pkt 2, stanowią dochód Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. 4. Wpływy z opłat z tytułu nie dopełnienia obowiązku określonego w art. 4 pkt 2 stanowią dochód gminy właściwej ze względu na położenie budynków. 5. Wniesienie opłaty, o której mowa w ust. 1, nie zwalnia z obowiązku zawarcia umów ubezpieczenia, o których mowa w art. 4. 6. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, organy uprawnione i organy obowiązane do przeprowadzenia kontroli wykonania obowiązku określonego w art. 4 oraz tryb ustalania opłaty, o której mowa w ust. 1.


Art. 90f. 1. Kto bez wymaganego zezwolenia prowadzi działalność ubezpieczeniową lub brokerską, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej.


Art. 90g. 1. Kto biorąc udział w czynnościach mających na celu powstanie zakładu ubezpieczeń albo będąc członkiem władz zakładu ubezpieczeń lub likwidatorem działa na szkodę zakładu ubezpieczeń, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5. 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej.


Art. 90h. 1. Kto nie będąc uprawnionym przez zakład ubezpieczeń zawiera w jego imieniu umowy ubezpieczenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 działając w imieniu osoby prawnej.


Art. 90i. 1. Kto będąc członkiem władz zakładu ubezpieczeń podaje organowi nadzoru informacje niezgodne ze stanem faktycznym albo w inny sposób wprowadza w błąd ten organ, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej.


Art. 90j. 1. Kto prowadząc działalność gospodarczą, nie będąc zakładem ubezpieczeń lub brokerem, używa w nazwie zakładu albo do określenia działalności lub w reklamie, wyrazów wskazujących na działalność ubezpieczeniową lub brokerską w zakresie ubezpieczeń podlega karze pozbawienia wolności do roku, ograniczenia wolności albo grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu określonego w ust. 1, działając w imieniu osoby prawnej."; 81) skreśla się art. 91-94; 82) w art. 98 w ust. 2 skreśla się pkt 1; 83) w art. 99 skreśla się wyrazy "z tym, że przepisy art. 41 i 42 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r."; 84) załącznik do ustawy otrzymuje brzmienie: "PODZIAŁ RYZYKA WEDŁUG DZIAŁÓW, GRUP I RODZAJÓW UBEZPIECZEŃ Dział I Ubezpieczenia na życie 1. Ubezpieczenia na życie. 2. Ubezpieczenia posagowe, zaopatrzenia dzieci. 3. Ubezpieczenia na życie, jeżeli są związane z funduszem inwestycyjnym. 4. Ubezpieczenia rentowe. 5. Ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe, jeśli są uzupełnieniem ubezpieczeń wymienionych w grupach 1-4. Dział II Pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe 1. Ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej: 1) świadczenia jednorazowe, 2) świadczenia powtarzające się, 3) świadczenia kombinowane, 4) przewóz osób. 2. Ubezpieczenie choroby: 1) świadczenia jednorazowe, 2) świadczenia powtarzające się, 3) świadczenia kombinowane. 3. Ubezpieczenie casco pojazdów lądowych, z wyjątkiem pojazdów szynowych, obejmujące szkody w: 1) pojazdach samochodowych, 2) pojazdach lądowych bez własnego napędu. 4. Ubezpieczenie casco pojazdów szynowych obejmujące szkody w pojazdach szynowych. 5. Ubezpieczenie casco statków powietrznych obejmujące szkody w pojazdach powietrznych. 6. Ubezpieczenie żeglugi morskiej i śródlądowej obejmujące szkody w: 1) statkach żeglugi morskiej, 2) statkach żeglugi śródlądowej. 7. Ubezpieczenie przedmiotów w transporcie obejmujące szkody na transportowanych przedmiotach, niezależnie od każdorazowo stosowanych środków transportu. 8. Ubezpieczenie szkód spowodowanych żywiołami obejmującymi szkody rzeczowe, nie ujęte w grupach 3-7, spowodowanymi przez: 1) ogień, 2) eksplozję, 3) burzę, 4) inne żywioły, 5) energię jądrową, 6) obsunięcia ziemi lub tąpnięcia. 9. Ubezpieczenie pozostałych szkód rzeczowych (jeżeli nie zostały ujęte w grupie 3, 4, 5, 6 lub 7) wywołanych przez grad lub mróz oraz inne przyczyny (jak np kradzież), jeżeli przyczyny te nie są ujęte są w grupie 8. 10. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikającej z posiadania i użytkowania pojazdów lądowych z napędem własnym, łącznie z ubezpieczeniem odpowiedzialności przewoźnika. 11. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej wszelkiego rodzaju, wynikającej z posiadania i użytkowania pojazdów powietrznych, łącznie z ubezpieczeniem odpowiedzialności przewoźnika. 12. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej za żeglugę morską i śródlądową, wynikającą z posiadania i użytkowania statków żeglugi śródlądowej i statków morskich, łącznie z ubezpieczeniem odpowiedzialności przewoźnika. 13. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej (ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej ogólnej) nie ujętej w grupach 10-12. 14. Ubezpieczenie kredytu, w tym: 1) ogólnej niewypłacalności, 2) kredytu eksportowego, 3) spłaty rat, 4) kredytu hipotecznego, 5) kredytu rolniczego. 15. Gwarancja ubezpieczeniowa: 1) bezpośrednia, 2) pośrednia. 16. Ubezpieczenie różnych ryzyk finansowych, w tym: 1) ryzyka zatrudnienia, 2) niewystarczającego dochodu, 3) złych warunków atmosferycznych, 4) utraty zysków, 5) stałych wydatków ogólnych, 6) nieprzewidzianych wydatków handlowych, 7) utraty wartości rynkowej, 8) utraty stałego źródła dochodu, 9) pośrednich strat handlowych poza wyżej wymienionymi, 10) innych strat finansowych. 17. Ubezpieczenie ochrony prawnej. 18. Ubezpieczenie świadczenia pomocy na korzyść osób, które popadły w trudności w czasie podróży lub podczas nieobecności w miejscu zamieszkania.".


Ustawa z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka

Art. 1. 1. Ustanawia się Rzecznika Praw Dziecka. 2. Rzecznik Praw Dziecka, zwany dalej Rzecznikiem, stoi na straży praw dziecka określonych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Konwencji o Prawach Dziecka i innych przepisach prawa, z poszanowaniem odpowiedzialności, praw i obowiązków rodziców. 3. Rzecznik przy wykonywaniu swoich uprawnień kieruje się dobrem dziecka oraz bierze pod uwagę, że naturalnym środowiskiem jego rozwoju jest rodzina.


Art. 10. 1. Rzecznik może: 1) zwrócić się do organów władzy publicznej, organizacji lub instytucji o złożenie wyjaśnień i udzielenie niezbędnych informacji, a także o udostępnienie akt i dokumentów, w tym zawierających dane osobowe, 2) zwrócić się do właściwych organów, w tym Rzecznika Praw Obywatelskich, organizacji lub instytucji o podjęcie na rzecz dziecka działań z zakresu ich kompetencji. 2. Rzecznik Praw Obywatelskich podejmuje sprawy skierowane przez Rzecznika Praw Dziecka.


Art. 11. 1. Rzecznik przedstawia właściwym organom władzy publicznej, organizacjom i instytucjom oceny i wnioski zmierzające do zapewnienia skutecznej ochrony praw i dobra dziecka oraz usprawnienia trybu załatwiania spraw w tym zakresie. 2. Rzecznik może również występować do właściwych organów z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej bądź o wydanie lub zmianę innych aktów prawnych. 3. Organy, instytucje i organizacje, do których Rzecznik zwrócił się z wnioskami określonymi w ust. 1 i 2, są obowiązane ustosunkować się do tych wniosków w terminie 30 dni od daty ich otrzymania.


Art. 12. 1. Rzecznik przedstawia Sejmowi i Senatowi, corocznie, informację o swojej działalności i uwagi o stanie przestrzegania praw dziecka. 2. Informacja Rzecznika jest podawana do wiadomości publicznej.


Art. 13. 1. Rzecznik wykonuje swoje zadania przy pomocy Biura Rzecznika Praw Dziecka. 2. Organizację Biura określa statut nadawany przez Marszałka Sejmu.


Art. 14. Wydatki związane z funkcjonowaniem Rzecznika są ujmowane w ustawie budżetowej i pokrywane z budżetu państwa.


Art. 15. W ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz.U. Nr 20, poz. 101, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1991 r. Nr 100, poz. 443, z 1993 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 73, poz. 350, Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 75, poz. 469 i Nr 133, poz. 883 oraz z 1998 r. Nr 155, poz. 1016 i Nr 160, poz. 1065) w art. 2 w pkt 2 po wyrazach "Rzecznika Praw Obywatelskich," dodaje się wyrazy "Rzecznika Praw Dziecka,".


Art. 16. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 70, poz. 778) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w ust. 1 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu: "7a) Biurze Rzecznika Praw Dziecka,"; 2) w art. 36 w ust. 5 po pkt 9a dodaje się pkt 9b w brzmieniu: "9b) Rzeczniku Praw Dziecka - dla urzędników Biura Rzecznika Praw Dziecka,"; 3) w art. 48: a) w ust. 1a wyrazy " pkt 1, 2, 6, 7, 9, 10 i 13" zastępuje się wyrazami "pkt 1, 2, 6, 7, 7a, 9, 10 i 13", b) w ust. 2 wyrazy "pkt 6 i 7" zastępuje się wyrazami "pkt 6, 7 i 7a", c) w ust. 3 wyrazy "pkt 1, 2, 6, 7, 9, 10 i 13" zastępuje się wyrazami "pkt 1, 2, 6, 7, 7a, 9, 10 i 13".


Art. 17. W ustawie z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 471, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. W sprawach dzieci Rzecznik współpracuje z Rzecznikiem Praw Dziecka."; 2) w art. 9 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: "2a) na wniosek Rzecznika Praw Dziecka,".


Art. 18. W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej (Dz.U. z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 133, poz. 883, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 155, poz. 1014 i 1016 i Nr 160, poz. 1059 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 684 i Nr 72, poz. 802) w art. 2 w ust. 2 w pkt 1 po wyrazach "Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich," dodaje się wyrazy "Biurze Rzecznika Praw Dziecka,".


Art. 19. W ustawie z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. Nr 73, poz. 350 i Nr 137, poz. 638, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 121, poz. 770 i Nr 160, poz. 1080, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 52, poz. 527 i 528) w art. 30 w ust. 1 po wyrazach "w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich," dodaje się wyrazy "w Biurze Rzecznika Praw Dziecka,".


Art. 2. 1. W rozumieniu ustawy dzieckiem jest każda istota ludzka od poczęcia do osiągnięcia pełnoletności. 2. Uzyskanie pełnoletności określają odrębne przepisy.


Art. 20. W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485 i Nr 70, poz. 778) w art. 83 w ust. 2 po wyrazach "Rzecznika Praw Obywatelskich," dodaje się wyrazy "Rzecznika Praw Dziecka,".


Art. 21. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.


Art. 3. 1. Rzecznik, w sposób określony w niniejszej ustawie, podejmuje działania mające na celu zapewnienie dziecku pełnego i harmonijnego rozwoju, z poszanowaniem jego godności i podmiotowości. 2. Rzecznik działa na rzecz ochrony praw dziecka, w szczególności: 1) prawa do życia i ochrony zdrowia, 2) prawa do wychowania w rodzinie, 3) prawa do godziwych warunków socjalnych, 4) prawa do nauki. 3. Rzecznik podejmuje działania zmierzające do ochrony dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem, demoralizacją, zaniedbaniem oraz innym złym traktowaniem. 4. Rzecznik szczególną troską i pomocą otacza dzieci niepełnosprawne.


Art. 4. 1. Rzecznika powołuje Sejm, za zgodą Senatu, na wniosek Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, grupy co najmniej 35 posłów lub co najmniej 15 senatorów. 2. Szczegółowy tryb zgłaszania kandydatów na Rzecznika określa uchwała Sejmu. 3. Uchwałę Sejmu o powołaniu Rzecznika Marszałek Sejmu przesyła niezwłocznie Marszałkowi Senatu. 4. Senat podejmuje uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na powołanie Rzecznika w ciągu miesiąca od dnia otrzymania uchwały Sejmu, o której mowa w ust. 3. Niepodjęcie uchwały przez Senat w ciągu miesiąca oznacza wyrażenie zgody. 5. Jeżeli Senat nie wyrazi zgody na powołanie Rzecznika, Sejm powołuje na to stanowisko inną osobę. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio. 6. Dotychczasowy Rzecznik pełni swoje obowiązki do czasu złożenia ślubowania przez nowego Rzecznika, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1.


Art. 5. Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Rzecznik składa przed Sejmem następujące ślubowanie: "Ślubuję uroczyście, że przy wykonywaniu powierzonych mi obowiązków Rzecznika Praw Dziecka dochowam wierności Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, będę strzec praw dziecka, kierując się przepisami prawa, dobrem dziecka i dobrem rodziny. Ślubuję, że powierzone mi obowiązki będę wypełniać bezstronnie, z najwyższą sumiennością i starannością, że będę strzec godności powierzonego mi stanowiska oraz dochowam tajemnicy państwowej i służbowej.". Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania "Tak mi dopomóż Bóg".


Art. 6. 1. Kadencja Rzecznika trwa 5 lat, licząc od dnia złożenia ślubowania przed Sejmem. 2. Kadencja Rzecznika wygasa w razie jego śmierci lub odwołania. 3. Ta sama osoba nie może być Rzecznikiem dłużej niż przez dwie kolejne kadencje.


Art. 7. 1. Rzecznik jest w swojej działalności niezależny od innych organów państwowych i odpowiada jedynie przed Sejmem na zasadach określonych w ustawie. 2. Rzecznik nie może być bez uprzedniej zgody Sejmu pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani pozbawiony wolności. Rzecznik nie może być zatrzymany lub aresztowany, z wyjątkiem ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie powiadamia się Marszałka Sejmu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego. 3. Rzecznik nie może zajmować innego stanowiska, ani wykonywać innych zajęć zawodowych, a także nie może prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z obowiązkami i godnością jego urzędu. 4. Po zaprzestaniu wykonywania obowiązków Rzecznik ma prawo powrócić na stanowisko zajmowane poprzednio lub otrzymać stanowisko równorzędne z poprzednio zajmowanym.


Art. 8. 1. Sejm, za zgodą Senatu, odwołuje Rzecznika przed upływem kadencji, jeżeli: 1) zrzekł się on sprawowania urzędu, 2) stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków na skutek choroby lub utraty sił, stwierdzonych orzeczeniem lekarskim, 3) sprzeniewierzył się złożonemu ślubowaniu. 2. Sejm podejmuje uchwałę w sprawie odwołania Rzecznika na wniosek Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, grupy co najmniej 35 posłów lub co najmniej 15 senatorów. 3. Uchwałę Sejmu o odwołaniu Rzecznika Marszałek Sejmu przesyła niezwłocznie Marszałkowi Senatu. 4. Senat podejmuje uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na odwołanie Rzecznika w ciągu miesiąca od dnia otrzymania uchwały Sejmu, o której mowa w ust. 3. Niepodjęcie uchwały przez Senat w ciągu miesiąca oznacza wyrażenie zgody.


Art. 9. Rzecznik podejmuje działania przewidziane w ustawie z własnej inicjatywy, biorąc pod uwagę w szczególności informacje wskazujące na naruszenie praw lub dobra dziecka.


Ustawa z dnia 18 grudnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym

Art. 1. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602 i Nr 123, poz. 779) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 144: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Porozumienia zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczące zadań odpowiadających zakresowi określonemu w ust. 1, tracą moc z dniem 1 lipca 1999 r.", b) w ust. 3 po wyrazach "jako zlecone zadania, o których mowa w" dodaje się wyrazy "art. 10 ust. 3, art. 65 ust. 1-4"; 2) w art. 147 w ust. 1 i 2 wyrazy "w dniu 1 lipca 1998 r." zastępuje się wyrazami "w dniu 1 lipca 1999 r."; 3) w art. 149 w pkt 1 wyrazy "pkt 1" zastępuje się wyrazami "pkt 3"; 4) art. 151 otrzymuje brzmienie: "Art. 151. 1. Traci moc ustawa z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 i Nr 26, poz. 114 oraz z 1995 r. Nr 104, poz. 515), z wyjątkiem art. 60, 69-70 i 72-82, które tracą moc z dniem 30 czerwca 1999 r. 2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez okres 18 miesięcy od dnia wejścia jej w życie, zachowują moc przepisy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą."; 5) art. 152 otrzymuje brzmienie: "Art. 152. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem: 1) art. 49 ust. 2 pkt 5, art. 80, 99 i 109 ust. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 1998 r., 2) art. 39 ust. 3 i art. 85, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., 3) art. 74 ust. 2 pkt 2 lit. a), art. 77, 87, 88, 90-98 i 100-108, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 1999 r.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

Art. 1. W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. - o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 12, poz. 49, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1991 r. Nr 7, poz. 25, z 1992 r. Nr 33, poz. 144, z 1995 r. Nr 130, poz. 629, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 60, poz. 369) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 13 w ust. 1 w pkt 3 na końcu dodaje się wyrazy "albo uzyskała specjalizację I lub II stopnia z dziedziny medycyny lub ukończyła studium podyplomowe o kierunku zdrowie publiczne lub zarządzanie w służbie zdrowia,"; 2) w art. 20: a) w ust. 2 po wyrazie "określają" dodaje się wyrazy "w drodze rozporządzenia", b) w ust. 3 po wyrazie "określa" dodaje się wyrazy "w drodze rozporządzenia"; 3) w art. 21 po wyrazie "określa" dodaje się wyrazy "w drodze rozporządzenia"; 4) po art. 38 w rozdziale 5 dodaje się art. 38a w brzmieniu: "Art. 38a. Przepis art. 13 ust. 1 pkt 3 ma zastosowanie do państwowych inspektorów sanitarnych powoływanych po dniu 1 września 1997 r.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 30 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o działalności ubezpieczeniowej

Art. 1. W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 52 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje ust. 2 i 3 w brzmieniu: "2. Fundusz ma prawo wystawiania tytułu wykonawczego w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji opłaty, o której mowa w art. 90e ust. 1. 3. W zakresie określonym w ust. 2 Fundusz ma prawo używania pieczęci urzędowej zawierającej pośrodku wizerunek orła, a w otoku napis odpowiadający nazwie jednostki organizacyjnej uprawnionej do używania tej pieczęci."; 2) w art. 66: a) w ust. 7 wyrazy "z przekazaniem portfela" zastępuje się wyrazami "z przeniesieniem portfela", b) dodaje się ust. 9 w brzmieniu: "9. Organ nadzoru może w uzasadnionych przypadkach określić wartość środków finansowych, o których mowa w ust. 7, lub wyrazić zgodę na przeniesienie portfela ubezpieczeń bez przekazania środków finansowych."; 3) w art. 84 w ust. 2 wyrazy "nie mogą przekroczyć 2%" zastępuje się wyrazami "stanowią 3%".


Art. 2. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484 i Nr 96, poz. 592) w art 17 w ust. 1 pkt 22 otrzymuje brzmienie: "22) dochody z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, Rzecznika Ubezpieczonych oraz Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych,".


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wykonywaniu budżetu państwa w roku 2001 oraz o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2001

Art. 1. 1. Ustanowienie przez Radę Ministrów, na podstawie odrębnych przepisów, kontyngentów taryfowych oraz plafonów taryfowych dla towarów przywożonych na polski obszar celny nie może spowodować ubytków dochodów budżetu państwa z tytułu cła na kwotę większą niż 920.000 tys. zł, w tym 200.000 tys. zł w związku z ustanowieniem kontyngentów taryfowych oraz plafonów taryfowych niewynikających z zobowiązań międzynarodowych oraz innych zobowiązań zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Limit, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kontyngentów taryfowych oraz pla fonów taryfowych wiążących się z importem interwencyjnym podstawowych pro duktów żywnościowych w przypadku wystąpienia niekorzystnych warunków agro meteorologicznych, importem towarów o charakterze strategicznym oraz towarów związanych z modernizacją Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 10. 1. Upoważnia się dysponentów części budżetu państwa, w których zostały zapla nowane niepodatkowe dochody budżetu państwa, do: 1) odpłatnego zlecania jednostkom organizacyjnym, innym niż organy adminis tracji publicznej, w tym również bankom, poboru niepodatkowych należności budżetu państwa, 2) przeznaczenia do 4% dochodów, zrealizowanych w trybie określonym w pkt 1, na pokrycie kosztów związanych z poborem tych dochodów. 2. Upoważnia się państwowe jednostki budżetowe realizujące, w drodze egzekucji administracyjnej, dochody budżetu państwa (niebędące podatkami) do przeznaczania 5% uzyskanych dochodów na opłacenie należnej organom egzekucyjnym opłaty określonej w art. 66 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 114, poz. 1193, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315).


Art. 11. 1. W 2001 r. będą realizowane zobowiązania budżetu państwa z tytułu dopłat do należnego bankom oprocentowania kredytów bankowych udzielonych do dnia 31 grudnia 1993 r. na podstawie rozporządzeń Rady Ministrów: 1) z dnia 21 maja 1991 r. w sprawie zakresu, zasad i trybu udzielania kredytobiorcom pomocy ze środków budżetowych w 1991 r. w spłacie części należnego bankom oprocentowania od kredytów (Dz.U. Nr 50, poz. 217), 2) z dnia 3 marca 1992 r. w sprawie szczegółowego zakresu, zasad i trybu finansowania z budżetu państwa dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych w roku 1992 (Dz.U. Nr 24, poz. 102), 3) z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie szczegółowego zakresu, zasad i trybu finansowania z budżetu państwa dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych w roku 1993 (Dz.U. Nr 30, poz. 137). 2. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do zawarcia odpowiednich umów na dopłaty, o których mowa w ust. 1, do kredytów bankowych udzielonych do dnia 31 grudnia 1993 r.


Art. 12. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do przekazania instytucjom ubezpieczeniowym środków finansowych w wysokości wynikającej z zastosowania ulg w składkach na ubezpieczenia komunikacyjne AC dla inwalidów wojennych i wojsko wych, uprawnionych do tych ulg na podstawie odrębnych przepisów.


Art. 13. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania i wykorzystania dotacji przeznaczonej na finansowanie restrukturyzacji zatrudnienia w przemyśle hutnictwa żelaza i stali, ujętej w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, a w szczególności określi tryb udzielania, sposób wykorzystania i rozliczania dotacji oraz warunki uzyskania przez pracowników hutnictwa żelaza i stali uprawnień do osłon socjalnych, zasady, tryb przyznawania, ustalania kwot oraz obliczania i wypłacania osłon socjalnych dla pracowników przemysłu hutnictwa żelaza i stali. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania i wykorzystania dotacji przeznaczonej na finansowanie restrukturyzacji zatrudnienia w podmiotach przemysłowego potencjału obronnego, ujętej w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, a w szczególności określi tryb udzielania i sposób wykorzystania i rozliczania dotacji oraz warunki uzyskania przez pracowników podmiotów przemysłowego potencjału obronnego uprawnień do osłon socjalnych, zasady, tryb przyznawania, ustalania kwot oraz obliczania i wypłacania odpraw ustawowych i osłon socjalnych dla pracowników tego przemysłu.


Art. 14. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania i wykorzystania dotacji przeznaczonej dla górnictwa soli, rud cynku i ołowiu, barytu i węgla brunatnego wydobywanego metodą głębinową, ujętej w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, a w szczególności określi tryb udzielania, sposób wykorzystania i rozliczania dotacji. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przyznawania osłon socjalnych dla zatrudnionych pod ziemią pracowników górnictwa soli, rud cynku i ołowiu, barytu i węgla brunatnego wydobywanego metodą głębinową w ramach dotacji ujętej w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, a w szczególności określi warunki uzyskania uprawnień do urlopu górniczego lub zasiłku socjalnego oraz sposób obliczania i tryb wypłacania świadczeń socjalnych z tytułu urlopów górniczych i zasiłków socjalnych.


Art. 15. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania i wykorzystania dotacji przeznaczonej na finansowanie restrukturyzacji zatrudnienia w przemyśle koksowniczym, ujętej w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, a w szczególności określi tryb udzielania, sposób wykorzystania i rozliczania dotacji oraz warunki uzyskania przez pracowników koksownictwa uprawnień do osłon socjalnych, zasady, tryb przyznawania, ustalania kwot oraz obliczania i wypłacania osłon socjalnych dla pracowników tego przemysłu.


Art. 16. 1. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania przeniesień kwoty środków na uposażenia, nagrody roczne i pozostałe należności żołnierzy i funkcjonariuszy - pomiędzy częściami i działami odpowiednio na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa. 2. Upoważnia się Ministra Sprawiedliwości do dokonywania przeniesień limitów za trudnienia i środków na wynagrodzenia pomiędzy grupami osób będących sędziami i prokuratorami oraz asesorami i aplikantami, określonymi w załączniku do ustawy budżetowej.


Art. 17. 1. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania w ciągu roku wzajemnych przeniesień wydatków planowanych na obsługę długu publicznego Skarbu Państwa pomiędzy częściami przeznaczonymi na obsługę długu zagra nicznego Skarbu Państwa oraz obsługę długu krajowego Skarbu Państwa. 2. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania w ciągu roku transakcji finansowych na instrumentach pochodnych, polegających na wy mianie płatności odsetkowych, z których uzyskane środki finansowe pomniejszają wydatki związane z kosztami obsługi długu krajowego lub zagranicznego. 3. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania w ciągu roku transakcji finansowych na instrumentach pochodnych, polegających na wy mianie płatności kapitałowych, z których uzyskane środki finansowe pomniejszają rozchody w części krajowej lub zagranicznej.


Art. 18. Do dokonywania przeniesień limitów zatrudnienia i środków na wynagrodzenia, o których mowa w art. 16 ust. 2, oraz do przeniesień środków i wydatków, o których mowa w art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1, nie stosuje się ograniczeń określonych w art. 96 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 4 ust. 7.


Art. 19. 1. Wydatki budżetowe ujęte w budżecie państwa w części obrona narodowa przez naczone na realizację programów modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczy pospolitej Polskiej, nie mogą być wykorzystane na inne cele. 2. W przypadku wystąpienia oszczędności w wydatkach planowanych w dziale obrona narodowa upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do ich przezna czenia na realizację programów, o których mowa w ust. 1.


Art. 2. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do sprzedaży aktywów finan sowych zwolnionych w wyniku operacji przedterminowego wykupu zadłużenia zagra nicznego.


Art. 20. Wydatki budżetowe ujęte w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, przeznaczone na realizację programów reformy górnictwa węgla kamiennego, w tym dla gmin górniczych, restrukturyzacji przemysłu hutnictwa żelaza i stali, koksownictwa oraz górnictwa siarki, nie mogą być wykorzystane na inne cele.


Art. 21. 1. W przypadku nieprzekazania przez Ministra Obrony Narodowej zakresu częstotliwości na potrzeby operatorów UMTS, środki przewidziane na uzupełnienie finansowania wydatków na techniczną modernizację armii, przeznacza się na: 1) zakupy uzbrojenia " do kwoty nieprzekraczającej 100.000 tys. zł, 2) koszty integracji z Unią Europejską " do kwoty nieprzekraczającej 100.000 tys. zł. 2. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonania, w zakresie określonym w ust. 1, odpowiednich zmian w budżecie państwa.


Art. 22. Niewykorzystane środki rezerw celowych dotyczących: 1) rozpoczęcia programu wyposażania Sił Zbrojnych w samoloty wielozadaniowe wraz z niezbędną w tym celu infrastrukturą lotniskową, 2) prac badawczo-rozwojowych rozstrzygających możliwość dokończenia programu samolotu szkoleniowego przeznacza się na modernizację techniczną Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 23. 1. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania w roku 2001 refundacji, o której mowa w art. 36 ust. 4 pkt 2 i 3 oraz w ust. 5 i 6 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191, Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r. Nr 34, poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40, poz. 180, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285, z 1996 r. Nr 23, poz. 102 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 43). 2. W zakresie ustalonym w ust. 1 mają zastosowanie tryb i terminy określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 36 ust. 8 ustawy, o której mowa w ust. 1.


Art. 24. 1. Ze środków specjalnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 4 ust. 7, gromadzonych na podstawie odrębnych ustaw przez państwowe jednostki budżetowe, z wyjątkiem środków specjalnych ujętych w częściach budżetu państwa, których dysponentami są wojewodowie i Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, a także minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w odniesieniu do środków specjalnych, o których mowa w art. 49 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz.U. z 1991 r. Nr 18, poz. 80, Nr 75, poz. 329, Nr 101, poz. 444 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 18, poz. 82 i Nr 60, poz. 280, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 80, poz. 368 i Nr 113, poz. 547, z 1995 r. Nr 1, poz. 2, Nr 95, poz. 474 i Nr 154, poz. 791, z 1996 r. Nr 90, poz. 405, Nr 106, poz. 496, Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 106, poz. 675, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 123, poz. 777, z 2000 r. Nr 26, poz. 306 i Nr 84, poz. 948 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18) oraz w art. 56 ust. 2 i art. 59a ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 15, poz. 180, Nr 26, poz. 306, Nr 31, poz. 383, Nr 60, poz. 703, Nr 84, poz. 948 i Nr 122, poz. 1315) dokonuje się wpłaty do budżetu państwa w wysokości 18,5% planowanych wpływów. 2. Wpłata, o której mowa w ust. 1, jest przekazywana do budżetu państwa w częściach, co kwartał, w wysokości 25% wpłaty w terminie 20 dni po zakończeniu kwartału, a za IV kwartał w terminie do dnia 20 grudnia 2001 r. Wpłata ze środków specjalnych ujętych w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, nastąpi w dwóch równych częściach - w terminie do dnia 30 czerwca 2001 r. oraz do dnia 20 grudnia 2001 r. 3. W przypadku powstania nadwyżki pomiędzy planowanym a faktycznym stanem środków obrotowych na koniec roku, dysponent środków specjalnych, o których mowa w ust. 1, w terminie 5 dni od dnia przyjęcia sprawozdania finansowego, dokona wpłaty do budżetu państwa w wysokości 18,5% tej nadwyżki.


Art. 25. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowych od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60 poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228, Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64) w art. 52 w pkt 1 skreśla się lit. c).


Art. 26. W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2001 (Dz.U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119 oraz z 2000 r. Nr 95, poz. 1041) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w pkt 9 wyrazy "o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a)-e)" zastępuje się wyrazami "o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a)-e) i h)"; 2) w art. 16a w ust. 3 wyraz "podatnika" zastępuje się wyrazem "płatnika"; 3) w art. 20: a) w ust. 2 skreśla się pkt 1, b) skreśla się ust. 3; 4) w art. 21 w ust. 6 po wyrazie "wyrównawczej" dodaje się wyrazy "i wpłat, o których mowa w art. 23"; 5) w art. 36 w ust. 1 wyrazy "oraz dróg powiatowych i krajowych" zastępuje się wyrazami "oraz dróg powiatowych, wojewódzkich i krajowych".


Art. 27. Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrze właściwym do spraw finansów należy przez to rozumieć odpowiednio ministra właściwego do spraw budżetu, ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub ministra właściwego do spraw instytucji finansowych.


Art. 28. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 25, który wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2001 r.


Art. 3. 1. Upoważnia się Wojewodę Lubuskiego do przekazania dotacji podmiotowej na działalność Polsko-Niemieckiego Towarzystwa Wspierania Gospodarki S.A., której wysokość określa ustawa budżetowa. 2. Zobowiązuje się Radę Ministrów do przekazania komisji sejmowej właściwej do spraw budżetu sprawozdania Wojewody Lubuskiego z wykorzystania środków dotacji, o której mowa w ust. 1, w terminie określonym dla przedłożenia sprawozdania z wykonania budżetu państwa.


Art. 4. 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe na dofinan sowanie bieżących zadań własnych, związanych z: 1) dofinansowaniem kosztów wdrażania reformy oświaty, 2) realizacją zadań oświaty i wychowania, 3) inicjatywami wspierania edukacji na wsi, w tym pomocą materialną dla młodzieży wiejskiej, 4) usuwaniem skutków powodzi, 5) programem działań osłonowych i restrukturyzacji w ochronie zdrowia. 2. Środki na realizację zadań, o których mowa w ust. 1, ujęte są w rezerwach celowych budżetu państwa. 3. Podziału środków na poszczególne jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 8, dokonuje, w porozumieniu z wojewodami, minister właściwy do spraw: 1) oświaty i wychowania " odnośnie środków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, 2) zdrowia " odnośnie środków, o których mowa w ust. 1 pkt 5. 4. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb udzielania dotacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem skutków finansowych powstałych w 2000 roku dla jednostek samorządu terytorialnego w wyniku zmiany zasad wynagradzania nauczycieli, określonych w art. 30 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 22, poz. 291 i Nr 122, poz. 1323). 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin, powiatów i woje wództw, którym zostaną udzielone dotacje na cele wymienione w ust. 1 pkt 4 oraz szczegółowe zasady udzielania i sposób rozliczania tych dotacji. 6. O przeznaczeniu dotacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, decyduje organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego. 7. Do rozliczenia dotacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie mają zastosowania postanowienia art. 93 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315). 8. Podział środków na dotacje, o których mowa w ust. 1, uwzględnia wymogi wynikające z wyodrębnienia w trybie art. 7 ustawy z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego (Dz.U. Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041 i Nr 109, poz. 1158), zadań finansowanych z tych dotacji.


Art. 5. Środki określone w części 83 oraz w części 85 budżetu państwa, przeznaczone na dofinansowanie zadań własnych inwestycyjnych jednostek samorządu terytorialnego są objęte kontraktami wojewódzkimi.


Art. 6. 1. Izbom rolniczym przysługuje dotacja celowa na wykonywanie ich zadań ustawowych. 2. Środki finansowe na realizację zadań, o których mowa w ust. 1, ujęte są w rezerwie celowej budżetu państwa. 3. Minister właściwy do spraw finansów, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa przekazuje izbom rolniczym dotacje, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem właściwych wojewodów.


Art. 7. 1. Zarząd jednostki samorządu terytorialnego informuje właściwego wojewodę o zmianach dokonanych na zasadach i w trybie art. 61a ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2001 (Dz.U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119 oraz z 2000 r. Nr 95, poz. 1041), w pełnej szczegółowości klasyfikacji budżetowej, w terminie 14 dni od dnia podjęcia uchwały w tej sprawie. 2. Wojewodowie przedkładają ministrowi właściwemu do spraw finansów w pełnej szczegółowości klasyfikacji budżetowej, zbiorczą informację wraz z częścią opisową o dokonanych przez zarządy jednostek samorządu terytorialnego zmianach przeznaczenia dotacji celowych otrzymanych z budżetu państwa na realizację zadań własnych, w terminach określonych dla złożenia kwartalnych sprawozdań z wykonania dochodów i wydatków budżetu państwa.


Art. 8. Upoważnia się ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania do przeprowadzenia centralnych zakupów ze środków ujętych w odpowiednich rezerwach celowych budżetu państwa: 1) autobusów szkolnych przeznaczonych na dowożenie dzieci do szkół, 2) wyposażenia pracowni internetowych w szkołach w sprzęt komputerowy i oprogramowanie.


Art. 9. Odpis od funduszu emerytalno-rentowego na fundusz administracyjny Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wynosi 353.100 tys. zł.