Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wszczyna postępowanie ochronne: 1) na pisemny wniosek osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, występującej na rzecz przemysłu krajowego; wniosek uważa się za złożony na rzecz przemysłu krajowego, jeżeli popierają go producenci krajowi, których łączna produkcja stanowi co najmniej 25 % produkcji towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego, a wnioskodawca przedstawi dane i informacje dotyczące znaczącej części łącznej produkcji krajowej tego towaru. 2) z urzędu, jeżeli dysponuje danymi uzasadniającymi wszczęcie postępowania ochronnego. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, powinien zawierać w szczególności informacje lub dane dotyczące: 1) wnioskodawcy, 2) nazwy towaru, wobec którego wnioskowane jest postępowanie ochronne, 3) sprzedaży towaru podobnego lub bezpośrednio konkurencyjnego produkcji krajowej, 4) przemysłu krajowego w zakresie: a) wielkości produkcji krajowej, b) stopnia wykorzystania zdolności produkcyjnych, c) relacji przywozu ogółem do produkcji krajowej, d) stanu zapasów, e) zysków i strat, f) eksportu, g) inwestycji, h) stanu zatrudnienia, wydajności i wynagrodzenia, 5) udziału produkcji krajowej i importu w rynku, 6) kraju eksportu towaru, 7) importerów, 8) ceny towaru przywożonego na polski obszar celny, 9) istnienia związku przyczynowego zachodzącego między nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny a poważną szkodą lub zagrożeniem wyrządzenia takiej szkody przemysłowi krajowemu. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, a także sposób jego złożenia, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 2. 4. W wypadku gdy wniosek nie spełnia wymogów określonych zgodnie z ust. 2 i 3 lub przedstawione dane okażą się niewystarczające, minister właściwy do spraw gospodarki, nie później niż w terminie 15 dni od dnia wpłynięcia wniosku, wzywa wnioskodawcę, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni od dnia otrzymania wezwania. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie minister właściwy do spraw gospodarki może, gdy uzasadniają to okoliczności sprawy, wyznaczyć dodatkowy termin do usunięcia braków. 5. Za datę wpływu wniosku, o którym mowa w ust. 4, uznaje się datę wpływu wniosku, w którym usunięto braki. 6. W wypadku wycofania wniosku przez wnioskodawcę przed wydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania ochronnego, postępowania nie wszczyna się. 7. Jeżeli wnioskodawca wycofa wniosek po wszczęciu postępowania ochronnego, minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze postanowienia, umorzy postępowanie, chyba że naruszałoby to interes publiczny. 8. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 7, przysługuje zażalenie.


Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie przed nadmiernym przywozem na polski obszar celny niektórych towarów tekstylnych i odzieżowych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w terminie 30 dni od dnia wpływu wniosku, wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania ochronnego, jeżeli: 1) informacje i dane zawarte we wniosku wskazują, że nie zachodzą warunki, o których mowa w art. 3, 2) wymaga tego interes publiczny. 2. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.


Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady postępowania przy gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych w celu wykrywania i ścigania sprawców przestępstw oraz zapobiegania i zwalczania przestępczości, a także podmioty właściwe w tych sprawach.


Art. 10. 1. W przypadku choroby lub zdarzenia losowego powodujących czasową niemożność sprawowania funkcji przez Szefa Centrum, minister właściwy do spraw wewnętrznych powierza pełnienie obowiązków Szefa Centrum jego zastępcy lub innej osobie zatrudnionej w Centrum. 2. Jeżeli niemożność sprawowania funkcji przez Szefa Centrum z przyczyn, o których mowa w ust. 1, trwa przez okres dłuższy niż 3 miesiące, minister właściwy do spraw wewnętrznych występuje do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o odwołanie Szefa Centrum. 3. Osoba, której powierzono pełnienie obowiązków Szefa Centrum, wykonuje je do czasu ustania przyczyny powierzenia tych obowiązków lub powołania nowego Szefa Centrum.


Art. 11. 1. Szef Centrum składa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych coroczne sprawozdanie ze swojej działalności za ubiegły rok kalendarzowy wraz z wnioskami wynikającymi z realizacji niniejszej ustawy, w terminie do dnia 31 marca. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po uzyskaniu opinii Ministra Sprawiedliwości, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, przedkłada Prezesowi Rady Ministrów coroczne sprawozdanie z działalności Szefa Centrum wraz z uzyskanymi opiniami oraz własną oceną sprawozdania, w terminie do dnia 31 maja. 3. Prezes Rady Ministrów przyjmuje bądź odrzuca sprawozdanie z działalności Szefa Centrum. 4. W przypadku negatywnej oceny sprawozdania, minister właściwy do spraw wewnętrznych występuje z wnioskiem do Prezesa Rady Ministrów o zawieszenie w czynnościach Szefa Centrum i powierzenie pełnienia jego obowiązków jego zastępcy lub innej osobie zatrudnionej w Centrum. Prezes Rady Ministrów może zawiesić Szefa Centrum i powierzyć pełnienie jego obowiązków osobie wskazanej we wniosku do czasu przyjęcia bądź odrzucenia sprawozdania.


Art. 12. Do pracy w Centrum mogą być, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, oddelegowywani żołnierze oraz funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Inspekcji Celnej lub Służby Więziennej, jak również pracownicy i funkcjonariusze podmiotów uprawnionych. Rozdział 3 Informacje kryminalne, ich rejestracja i ochrona


Art. 13. 1. Zakres gromadzonych informacji kryminalnych obejmuje następujące dane: 1) datę i miejsce popełnienia przestępstwa, 2) rodzaj popełnionego przestępstwa i kwalifikację prawną czynu, 3) sygnaturę akt, pod którą zostały zarejestrowane czynności lub postępowanie, 4) nazwę organu lub jednostki organizacyjnej prowadzącej czynności lub postępowanie oraz informację o sposobie nawiązania kontaktu z tym organem lub jednostką organizacyjną, 5) informacje o: a) osobach, przeciwko którym prowadzone jest postępowanie karne, w tym postępowanie w sprawach o przestępstwa skarbowe lub w stosunku do których prowadzone są czynności operacyjno"rozpoznawcze, b) przedmiotach wykorzystanych do popełnienia przestępstwa lub utraconych w związku z przestępstwem, c) przedsiębiorcach, spółkach cywilnych, fundacjach, stowarzyszeniach co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że zostały wykorzystane w celu popełnienia przestępstwa, zgromadzone w rejestrach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, d) numerach rachunków bankowych lub rachunków papierów wartościowych, co do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, że zostały wykorzystane w celu popełnienia przestępstwa lub że gromadzone są na nich środki pochodzące z przestępstwa, e) innych postępowaniach lub czynnościach prowadzonych na podstawie ustaw przez podmioty, o których mowa w art. 19 i 20, istotnych z punktu widzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub postępowania karnego, w tym postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe, 2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a) obejmują: 1) dane personalne: a) nazwisko, b) imiona, c) imiona i nazwiska poprzednie, d) datę i miejsce urodzenia, e) płeć, f) pseudonim, g) adres miejsca zameldowania, h) adres miejsca pobytu, i) cechy dokumentów tożsamości: rodzaj dokumentu, datę wystawienia dokumentu, organ wystawiający dokument, numer, serię dokumentu, j) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), k) numer identyfikacji podatkowej NIP, l) numer identyfikacyjny REGON, 2) inne dane przekazane przez podmioty, o których mowa w art. 19 i 20, pozwalające na określenie tożsamości osoby, a w szczególności rysopis i przynależność do grupy przestępczej.


Art. 14. 1. Informacje kryminalne, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1"4 oraz pkt 5 lit. a) i e) są przechowywane w bazach danych przez okres 15 lat. 2. Informacje kryminalne, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. b), c) i d) są przechowywane w bazach danych przez okres 5 lat. 3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Szef Centrum może przedłużyć okres, o którym mowa w ust. 2, do lat 15. 4. Terminy, o których mowa w ust. 1"3, liczy się od dnia zarejestrowania informacji kryminalnych w bazach danych, z zastrzeżeniem ust. 5. 5. Jeżeli po dniu zarejestrowania nastąpiło przekazanie informacji kryminalnych przez Szefa Centrum, bieg terminów, o których mowa w ust. 1"3, liczy się od dnia ich przekazania.


Art. 15. Informacje kryminalne przekazane Szefowi Centrum przez podmiot zobowiązany podlegają zarejestrowaniu w bazach danych na karcie rejestracyjnej, o której mowa w art. 22 ust. 1.


Art. 16. 1. Informacje kryminalne gromadzone, przetwarzane i przekazywane podlegają ochronie określonej w ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych. 2. Szef Centrum udostępnia informacje kryminalne zgromadzone w bazach danych jedynie podmiotom uprawnionym oraz podmiotom zagranicznym na zasadach określonych w niniejszej ustawie.


Art. 17. 1. Szef Centrum jest uprawniony do otrzymywania wszelkich informacji kryminalnych od podmiotów zobowiązanych, które weszły w ich posiadanie zgodnie z prawem, w zakresie, o którym mowa w art. 13, nawet jeśli są one objęte ochroną na podstawie odrębnych przepisów o tajemnicach i informacjach prawnie chronionych. 2. Podmioty zobowiązane mają obowiązek przekazywania Szefowi Centrum informacji kryminalnych, o których mowa w ust. 1. 3. Przy przekazywaniu informacji kryminalnych podmiotom uprawnionym stosuje się przepisy odrębnych ustaw o tajemnicach i informacjach prawnie chronionych, a w szczególności o ochronie tajemnicy bankowej i skarbowej w zakresie uprawnień do ich otrzymywania. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie posiada prawa do otrzymywania informacji kryminalnych chronionych na podstawie odrębnych przepisów, przekazuje się mu skrócone informacje kryminalne zawierające wyłącznie dane, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 24.


Art. 18. 1. Gromadzenie i przetwarzanie informacji kryminalnych podlega kontroli Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. 2. W zakresie gromadzenia, przetwarzania i udostępniania informacji kryminalnych stosuje się przepisy art. 12, art. 14-19, art. 26 ust. 1, art. 27 ust. 2 pkt 2, art. 32 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 6, art. 33 ust. 1 pkt 1-3, art. 34-39 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych Rozdział 4 Gromadzenie, przetwarzanie, przekazywanie i analiza informacji kryminalnych


Art. 19. Podmiotami uprawnionymi, w zakresie swoich zadań ustawowych, do otrzymywania informacji kryminalnych z Centrum, zwanymi w niniejszej ustawie "podmiotami uprawnionymi", są: 1) organy prokuratury, 2) organy Policji, 3) organy Straży Granicznej, 4) organy Inspekcji Celnej, 5) organy celne, 6) urzędy skarbowe, 7) organy kontroli skarbowej, 8) Biuro Ochrony Rządu, 9) Żandarmeria Wojskowa, 10) organy informacji finansowej, 11) Generalny Inspektor Informacji Finansowej.


Art. 2. 1. Gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji kryminalnych może odbywać się jedynie w celu zapobiegania i zwalczania przestępczości. 2. Gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji kryminalnych na zasadach określonych w niniejszej ustawie, odbywa się bez wiedzy osób, których one dotyczą.


Art. 20. Podmiotami zobowiązanymi do przekazywania informacji kryminalnych do Centrum są podmioty uprawnione oraz: 1) organy administracji rządowej lub organy samorządu terytorialnego właściwe w sprawach ewidencji ludności, Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, ewidencji wojskowej osób podlegających obowiązkowi służby wojskowej, centralnej ewidencji pojazdów, centralnej ewidencji kierowców, rejestracji pojazdów, nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, administracji geodezyjnej i kartograficznej, ewidencji gruntów i budynków lub rejestracji stanu cywilnego, 2) sądy prowadzące Krajowy Rejestr Sądowy i księgi wieczyste, 3) organy Inspekcji Ochrony Środowiska, 4) organy Państwowej Straży Pożarnej, 5) organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, 6) Komisja Nadzoru Bankowego, 7) Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń, 8) Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, 9) Komisja Papierów Wartościowych i Giełd, 10) Państwowa Straż Rybacka, 11) nadleśniczowie i dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych, 12) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, 13) Prezes Głównego Urzędu Statystycznego i dyrektorzy urzędów statystycznych w zakresie prowadzonych przez nich krajowych rejestrów urzędowych, 14) dyrektor Biura Informacyjnego Krajowego Rejestru Karnego, 15) dyrektorzy jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, 16) Główny Inspektor Inspekcji Handlowej, 17) dyrektorzy parków narodowych, 18) Państwowa Straż Łowiecka - zwane w niniejszej ustawie "podmiotami zobowiązanymi".


Art. 21. 1. Podmioty uprawnione przekazują informacje kryminalne Szefowi Centrum niezwłocznie po jej uzyskaniu, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 1. Informacje kryminalne, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. e), podmioty uprawnione przekazują na zapytanie. 2. Podmioty zobowiązane, nie będące uprawnionymi, przekazują informacje kryminalne Szefowi Centrum wyłącznie udzielając odpowiedzi na jego zapytanie, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 1.


Art. 22. 1. Podmioty uprawnione przekazują z urzędu informacje kryminalne Szefowi Centrum na wypełnionych kartach rejestracyjnych. 2. Podmioty zobowiązane, w odpowiedzi na zapytanie Szefa Centrum, o którym mowa w art. 28 ust. 2, przekazują informacje kryminalne na wypełnionych kartach odpowiedzi. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory kart rejestracyjnych oraz kart odpowiedzi, uwzględniając zakres gromadzonych informacji kryminalnych, określonych w art. 13.


Art. 23. Przekazywanie informacji kryminalnych oraz zapytań w trybie niniejszej ustawy może następować również w drodze przekazu teleinformatycznego uwzględniającego wzory kart, o których mowa w art. 22 ust. 3.


Art. 24. 1. Podmioty zobowiązane nie przekazują informacji kryminalnych Szefowi Centrum lub ograniczają zakres przekazywanych informacji kryminalnych, jeżeli ich przekazanie mogłoby spowodować ujawnienie niejawnego osobowego źródła informacji. 2. Podmioty zobowiązane przekazują Szefowi Centrum informacje kryminalne niezwłocznie po ustaniu przyczyny nieprzekazania lub ograniczenia zakresu przekazanych informacji kryminalnych.


Art. 25. 1. Podmiot zobowiązany, który stwierdził nieprawdziwość przekazanej przez siebie Szefowi Centrum informacji kryminalnej, zawiadamia o tym Szefa Centrum. 2. W przypadku określonym w ust. 1, Szef Centrum niezwłocznie zawiadamia o nieprawdziwości informacji kryminalnej podmioty zobowiązane, które tę informację od niego otrzymały lub mu przekazały.


Art. 26. Przetwarzanie informacji kryminalnych dokonuje się przy wykorzystaniu urządzeń i systemów informatycznych i teleinformatycznych, kartotek, skorowidzów, ksiąg, wykazów i zbiorów ewidencyjnych.


Art. 27. 1. Informacje kryminalne podlegają usunięciu z baz danych, jeżeli: 1) jej gromadzenie jest zabronione, 2) zarejestrowane informacje kryminalne okazały się nieprawdziwe, 3) upłynie okres, o którym mowa w art. 14 ust. 1-3. 2. Zarządzając usunięcie informacji kryminalnej z bazy danych, Szef Centrum wskazuje informację kryminalną, miejsce, datę i tryb jej usunięcia oraz skład osobowy komisji.


Art. 28. 1. Szef Centrum przekazuje informacje kryminalne niezwłocznie po otrzymaniu od podmiotu uprawnionego zapytania wraz z uzasadnieniem. Szef Centrum może przekazać informacje kryminalne podmiotowi zobowiązanemu, nie będącemu podmiotem uprawnionym, na jego zapytanie zadane w związku z prowadzonym przez niego, na podstawie odrębnych przepisów, postępowaniem karnym. 2. Jeżeli zgromadzone w bazach danych informacje kryminalne są niewystarczające do udzielenia odpowiedzi na zapytanie, Szef Centrum występuje z zapytaniem do podmiotów zobowiązanych w zakresie koniecznym do udzielenia odpowiedzi. Podmiot zobowiązany, do którego Szef Centrum wystąpił z zapytaniem, jest obowiązany do niezwłocznego udzielenia odpowiedzi. 3. Szef Centrum przekazuje informacje kryminalne, udzielając odpowiedzi na zapytanie, na wypełnionej karcie odpowiedzi, o której mowa w art. 22 ust. 2. 4. Skierowanie zapytania przez podmiot zobowiązany do Szefa Centrum oraz skierowanie zapytania przez Szefa Centrum do podmiotu zobowiązanego jest dokonywane na wypełnionej karcie zapytania. 5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty zapytania, uwzględniając zakres gromadzonych informacji kryminalnych, określony w art. 13.


Art. 29. O przekazaniu informacji kryminalnej uzyskanej od podmiotu uprawnionego, Szef Centrum niezwłocznie informuje ten podmiot.


Art. 3. Ustawę stosuje się do organów administracji rządowej, państwowych jednostek organizacyjnych oraz organów samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 19 i 20, w zakresie w jakim realizują zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów.


Art. 30. Szef Centrum nie przekazuje informacji kryminalnych, jeżeli ich przekazanie mogłoby spowodować ujawnienie niejawnego osobowego źródła informacji.


Art. 31. Podmiot zobowiązany prowadzący czynności operacyjno-rozpoznawcze, który przekazał informację kryminalną, może zastrzec, jeżeli groziłoby to niepowodzeniem tych czynności, aby nie została ona przekazana bez jego zgody.


Art. 32. W sytuacji, o której mowa w art. 30, oraz w przypadku braku zgody, o której mowa w art. 31, Szef Centrum informuje podmiot występujący z zapytaniem, iż nie posiada informacji kryminalnych pozwalających na udzielenie odpowiedzi.


Art. 33. 1. Jeżeli zachodzi podejrzenie, że zapytanie zostało skierowane w celu innym niż wykrywanie i ściganie sprawców przestępstw oraz zapobieganie i zwalczanie przestępczości, Szef Centrum wstrzymuje przekazanie informacji kryminalnej oraz powiadamia o treści zapytania organ nadrzędny nad podmiotem kierującym zapytanie i żąda pisemnych wyjaśnień. 2. Po uzyskaniu wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, Szef Centrum przekazuje bądź odmawia przekazania informacji kryminalnej.


Art. 34. 1. W imieniu podmiotu uprawnionego zapytanie może kierować upoważniony funkcjonariusz lub pracownik. 2. Upoważnienie powinno określać rodzaje spraw, których może dotyczyć zapytanie. 3. Szef Centrum prowadzi rejestr osób upoważnionych uwzględniający zakres udzielonych upoważnień. 4. Jeżeli zapytanie pochodzi od osoby nieupoważnionej lub przekracza zakres upoważnienia, Szef Centrum nie przekazuje informacji kryminalnych oraz zawiadamia o tym podmiot uprawniony, przekazując mu treść złożonego zapytania.


Art. 35. 1. Podmiot zobowiązany, który poweźmie istotną wątpliwość co do prawdziwości przekazanej mu przez Szefa Centrum informacji kryminalnej jest obowiązany niezwłocznie poinformować o tym Szefa Centrum. 2. Szef Centrum przeprowadza czynności zmierzające do ustalenia, czy informacja, o której mowa w ust. 1, jest prawdziwa. 3. W razie ustalenia, że informacja kryminalna, o której mowa w ust. 1, jest nieprawdziwa, Szef Centrum zawiadamia o tym podmioty zobowiązane, które tę informację od Szefa Centrum otrzymały lub mu przekazały.


Art. 36. Treść zapytania skierowanego przez Szefa Centrum oraz do Szefa Centrum, a także treść odpowiedzi podmiotu zobowiązanego lub Szefa Centrum podlega zarejestrowaniu w bazach danych.


Art. 37. Szef Centrum składa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, raz w roku, w terminie do 31 marca, zbiorczą analizę zgromadzonych w Centrum informacji kryminalnych uwzględniającą w szczególności: rodzaje popełnionych przestępstw, ich rozkład geograficzny, wiek i płeć podejrzanych, użycie niebezpiecznych narzędzi, stosunek liczby wszczętych postępowań do liczby przedstawionych zarzutów, a także do liczby wyroków skazujących. Rozdział 5 Współpraca międzynarodowa


Art. 38. W celu realizacji swoich zadań ustawowych Szef Centrum może kierować zapytania do podmiotów zagranicznych. Przepis art. 36 stosuje się odpowiednio.


Art. 39. 1. Szef Centrum może, w celu wykrywania i ścigania sprawców przestępstw oraz zapobiegania i zwalczania przestępczości, przekazywać informacje kryminalne podmiotom zagranicznym. Przepis art. 15 stosuje się odpowiednio. 2. Przed przekazaniem informacji kryminalnej podmiotowi zagranicznemu Szef Centrum, z zastrzeżeniem ust. 3, uzyskuje zgodę podmiotu zobowiązanego, który tę informację przekazał. 3. Jeżeli obowiązek przekazania informacji kryminalnej wynika z postanowień ratyfikowanej umowy międzynarodowej, ust. 2 nie stosuje się.


Art. 4. W rozumieniu ustawy: 1) informacje kryminalne " to określone w art. 13 ust. 1 dane dotyczące spraw będących przedmiotem czynności operacyjno-rozpoznawczych, wszczętego lub zakończonego postępowania karnego, w tym postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe, oraz dotyczące innych postępowań lub czynności prowadzonych na podstawie ustaw przez podmioty określone w art. 19 i 20, istotnych z punktu widzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub postępowania karnego, 2) podmioty zagraniczne " to zagraniczne i międzynarodowe organy, instytucje i jednostki organizacyjne, właściwe w zakresie wykrywania i ścigania sprawców przestępstw oraz zapobiegania i zwalczania przestępczości oraz wymiany informacji kryminalnych, 3) gromadzenie informacji kryminalnych " to wprowadzanie do bazy danych informacji kryminalnych otrzymanych od podmiotów zobowiązanych, o których mowa w art. 20, oraz podmiotów zagranicznych, przekazanych w odpowiedzi na zapytanie lub z własnej inicjatywy, 4) przetwarzanie informacji kryminalnych " to czynności związane z utrwalaniem, przechowywaniem, wyszukiwaniem, analizowaniem i usuwaniem informacji kryminalnych, 5) usuwanie informacji kryminalnych " to trwałe zniszczenie informacji kryminalnych w bazach danych, 6) analiza informacji kryminalnych " to zestawianie cech, części lub składników informacji kryminalnych, a także wniosków z nich wynikających, 7) bazy danych " to prowadzone w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych uporządkowane i utrwalone zbiory przekazanych i zarejestrowanych informacji kryminalnych oraz zarejestrowanych zapytań i udzielonych odpowiedzi. Rozdział 2 Szef Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych


Art. 40. 1. Przekazywanie informacji kryminalnej za granicę może nastąpić, gdy kraj, do którego informacje są przekazywane, daje gwarancje ich ochrony co najmniej takie, jakie obowiązują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Przekazanie informacji za granicę do kraju, który nie daje gwarancji, o których mowa w ust. 1, może nastąpić jedynie po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz właściwej służby ochrony państwa w rozumieniu ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych.


Art. 41. W przypadku ustalenia, że informacja kryminalna przekazana podmiotowi zagranicznemu lub od niego otrzymana jest nieprawdziwa, Szef Centrum jest obowiązany poinformować o tym ten podmiot. Rozdział 6 Przepisy karne


Art. 42. Kto, wbrew przepisom ustawy, wstrzymuje przekazanie informacji kryminalnej albo świadomie przekazuje nieprawdziwą informację kryminalną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 43. Kto, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie powiadamia o nieprawdziwości przekazanej lub otrzymanej informacji kryminalnej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 44. Kto, wbrew przepisom ustawy, nie zarządza usunięcia bądź nie usuwa informacji kryminalnej z bazy danych Centrum, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. Rozdział 7 Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe


Art. 45. W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174, Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1995 r. Nr 141, poz. 692, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 146, poz. 961, Nr 162, poz. 1114 i Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 50, poz. 500 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1156) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 16 po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: "6. W granicach swoich zadań Żandarmeria Wojskowa współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych."; 2) w art. 49 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Wojskowi komendanci uzupełnień współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 46. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 1984 r. Nr 32, poz. 174, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 113, poz. 733, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 108, poz. 1227 oraz z 2001 r. Nr 43, poz. 476) w art. 47 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Organ gminy prowadzący ewidencję ludności współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 47. W ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. Nr 19, poz. 147, z 1991 r. Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1994 r. Nr 85, poz. 388, z 1996 r. Nr 107, poz. 499, z 1997 r. Nr 117, poz. 752, Nr 137, poz. 926 i Nr 140, poz. 940, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 74, poz. 855) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu: "Art. 23a. Sądy rejonowe prowadzące księgi wieczyste współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 48. W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz.U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750, Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) w art. 22 po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Państwowa Straż Rybacka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 49. W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 90, poz. 557, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752, Nr 117, poz. 753, Nr 124, poz. 782 i Nr 141, poz. 944, z 1998 Nr 98, poz. 98, poz. 607, Nr 155, poz. 1016, Nr 162, poz. 1123 i Nr 162, poz. 1125, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 553) w art. 3 w ust. 1 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu: "8a) współpracę z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych,".


Art. 5. 1. Centralnym organem administracji rządowej, właściwym w sprawach gromadzenia, przetwarzania i przekazywania informacji kryminalnych jest Szef Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, zwany dalej "Szefem Centrum". 2. Szefa Centrum powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych. 3. Szefa Centrum nadzoruje minister właściwy do spraw wewnętrznych. 4. Zastępcę Szefa Centrum powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Szefa Centrum.


Art. 50. W ustawie z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. Nr 36, poz. 180, z 1988 Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1998 r. 117, poz. 757 oraz z 1999 r. Nr 52, poz. 532) w art. 6 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Kierownik urzędu stanu cywilnego współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 51. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 i Nr 120, poz. 1268) po art. 7d dodaje się art. 7e w brzmieniu: "7e. Służba Geodezyjna i Kartograficzna współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 52. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092 oraz z 2001 r. Nr 41, poz. 465) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w ust. 2 w pkt 7 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu: "8) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych."; 2) w art. 14 po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: "5a. Policja może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej ustawowych zadań, korzystać z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych."; 3) w art. 21 w ust. 1 po wyrazie ,,prokuratora" dodaje się przecinek oraz wyrazy "a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych".


Art. 53. W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552, Nr 70, poz. 819, Nr 114, poz. 1193 i Nr 116, poz. 1216) w art. 82b po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Organ nadzoru współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 54. W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz.422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 124, poz. 583, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 498) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Straż Graniczna współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych."; 2) w art. 9 po ust. 1d dodaje się ust. 1e w brzmieniu: "1e. Straż Graniczna może, w zakresie koniecznym do wykonywania jej ustawowych zadań, korzystać z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych."; 3) w art. 9a w ust. 1 po wyrazie "prokuratora" dodaje się przecinek oraz wyrazy "a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych".


Art. 55. W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1997 r. Nr 141, poz. 943 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1157) w art. 2 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Inspekcja Ochrony Środowiska współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 56. W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. Nr 88, poz. 400, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 141, poz. 692, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, Nr 152, poz. 723 i Nr 156, poz. 773, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 106, poz. 680, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 45, poz. 436 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr ..., poz. ...) w art. 1 w ust. 2 w pkt 6 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu: "7) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 57. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572 i Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103 i Nr 116, poz. 1216)wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych."; 2) w art. 34b w ust.3 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: "4a) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych,".


Art. 58. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679, Nr 86, poz. 958 i Nr 120, poz. 1268) dodaje się art. 48a w brzmieniu: "Art. 48a. Nadleśniczy i dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 59. W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 114, poz. 492, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 Nr 89, poz. 415, z 1995 Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 349 i Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 21) w art. 16 po ust. 8 dodaje się ust. 9 w brzmieniu: "9. Dyrektor parku narodowego współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 6. Do zadań Szefa Centrum w szczególności należy: 1) gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji kryminalnych oraz zapewnienie ich legalności, prawdziwości i rzetelności, 2) organizacja i kierowanie pracą Centrum, 3) prowadzenie baz danych, 4) opracowywanie analiz informacji kryminalnych, 5) zapewnienie bezpieczeństwa gromadzonym i przetwarzanym w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych informacjom kryminalnym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133, poz. 883, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 50, poz. 580 i Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 32, poz. 474 i Nr 49, poz. 509) oraz ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz. 462 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 247, Nr 27, poz. 298 i Nr 56, poz. 580), 6) współpraca międzynarodowa przy wykonywaniu ratyfikowanych umów międzynarodowych w zakresie przekazywania informacji kryminalnych.


Art. 60. W ustawie z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.U. Nr 142, poz. 702, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 162, poz.1118, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 116, poz. 1216 i Nr 119, poz. 1249) w art.15 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: ",1a) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych,".


Art. 61. W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz.U. Nr 147, poz. 713, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554, Nr 110, poz. 715, i Nr 133, poz. 884, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 401 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) w art. 37 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Państwowa Straż Łowiecka współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 62. W ustawie z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. Nr 61, poz. 283 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 883, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 5) w art. 1 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: "4a. Służba Więzienna współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 63. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) w art. 5 w ust. 6 po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu: "7a) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych,".


Art. 64. W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 269, Nr 119, poz. 1250 i Nr 120, poz. 1268) po art. 283 dodaje się art. 283a w brzmieniu: "Art. 283a. Organy celne współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 65. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. o Inspekcji Celnej (Dz.U. Nr 71, poz. 449, z 1998 r. Nr 137, poz. 886, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 83, poz. 931 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 104, poz. 1103) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w ust. 2 w pkt 7 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu: "8) współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych."; 2) w art. 27 w ust. 4 po wyrazie ,,prokurator" dodaje się przecinek oraz wyrazy "a także Szef Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych".


Art. 66. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 80c w ust. 1 w pkt 10 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu: "11) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych."; 2) w art. 100c w ust. 1 w pkt 8 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu: "9) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych.".


Art. 67. W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 60, poz. 702, Nr 84, poz. 948 i Nr 114, poz. 1193) w art. 21 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Sąd rejestrowy współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 68. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. Nr 118, poz. 754, Nr 88, poz. 554 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 88, poz. 554 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037, Nr 103, poz. 1099, Nr 114, poz. 1191, Nr 116, poz. 1216 i Nr 122, poz. 1315) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany: 1) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Komisja współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych."; 2) w art. 161 w ust. 1 wyrazy "art. 13 pkt 1" zastępuje się wyrazami "art. 13 ust. 1 pkt 1".


Art. 69. W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 110, poz. 1256 oraz z 2000 r. Nr 60, poz. 702) po art. 200 dodaje się art. 200a w brzmieniu: "Art. 200a. Urząd Nadzoru współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 7. 1. Szef Centrum wykonuje swoje zadania przy pomocy Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, zwanego dalej "Centrum". 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa jego wewnętrzną organizację, uwzględniając konieczność zapewnienia ochrony informacji kryminalnych i sprawność działania Centrum.


Art. 70. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 28, poz. 394 i Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062 oraz z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315) w art. 299 w §3 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 71. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz.U. Nr 140, poz. 938, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 2000 r. Nr 53, poz. 648, Nr 62, poz. 718 i Nr 119, poz. 1252) w art. 25 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Komisja współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 72. W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887, Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298 i Nr 39, poz. 459) po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu: "Art. 75a. Organy Zakładu współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 73. W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 39, poz. 462 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 247 i Nr 27, poz. 298) w Załączniku nr 1w Dziale II pkt 28 i 29 otrzymują brzmienie: "28. Szczegółowa struktura organizacyjna i etatowa jednostek organizacyjnych Urzędu Ochrony Państwa, Wojskowych Służb Informacyjnych, Policji, Straży Granicznej oraz Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, chyba że zawierają informacje oznaczone wyższą klauzulą tajności. 29. System ewidencji danych o funkcjonariuszach, żołnierzach i pracownikach Urzędu Ochrony Państwa, Wojskowych Służb Informacyjnych, Policji, Straży Granicznej i Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych oraz dane z tej ewidencji, chyba że zawierają informacje oznaczone wyższą klauzulą tajności.".


Art. 74. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. Nr 122, poz. 1319) po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu: ",Art. 26a. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 75. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu: "Art. 10a. Główny Inspektor współpracuje z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.".


Art. 76. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 8. Na stanowisko Szefa Centrum może być powołana osoba, która spełnia następujące warunki: 1) posiada obywatelstwo polskie, 2) korzysta z pełni praw publicznych, 3) jest nieskazitelnego charakteru, 4) nie była skazana za przestępstwo, 5) posiada wyższe wykształcenie.


Art. 9. 1. Zwolnienie stanowiska Szefa Centrum następuje w przypadku: 1) rezygnacji ze stanowiska, 2) odwołania ze stanowiska, 3) zrzeczenia się obywatelstwa polskiego, 4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo, 5) śmierci. 2. W przypadku zwolnienia stanowiska Szefa Centrum, minister właściwy do spraw wewnętrznych powierza pełnienie jego obowiązków, do czasu powołania nowego Szefa Centrum, jednak na czas nie dłuższy niż 3 miesiące, jego zastępcy lub innej osobie zatrudnionej w Centrum.


Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze

Art. 10. 1. Przedsiębiorca, który przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskał koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, obejmującą także ich wydobywanie i wobec którego organ koncesyjny nie wydał odrębnej decyzji określającej szczegółowe warunki wydobywania kopaliny, przedstawi organowi koncesyjnemu dokumentację geologiczną, projekt zagospodarowania złoża. 2. Organ koncesyjny, na podstawie dokumentów o których mowa w ust. 1, ustala, w drodze odrębnej decyzji, szczegółowe warunki wydobywania kopaliny. Przepis art. 25 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio. 3. Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 2, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Przepis art. 16 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.


Art. 107. 1. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego jest centralnym organem administracji rządowej i podlega Prezesowi Rady Ministrów. 2. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów. 3. Kadencja Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego trwa 6 lat. 4. Po upływie kadencji Prezes Wyższego Urzędu Górniczego pełni obowiązki do czasu objęcia stanowiska przez nowego Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. Ta sama osoba może być Prezesem Wyższego Urzędu Górniczego nie dłużej niż przez dwie kolejne kadencje. 5. Kadencja Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego wygasa w razie jego odwołania lub śmierci. 6. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego, jeżeli: 1) zrzekł się stanowiska, 2) stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków na skutek choroby, 3) nie wykonuje lub wykonuje w sposób nienależyty obowiązki określone przepisami ustawy, 4) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnione przestępstwo. 7. Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. 8. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w szczególności: 1) jest organem właściwym w sprawach indywidualnych, rozpatrywanych w drodze postępowania administracyjnego w zakresie wynikającym z przepisów ustawy, 2) pełni funkcję organu wyższego stopnia, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w stosunku do dyrektorów okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych oraz sprawuje nadzór nad ich działalnością, 3) powołuje specjalne komisje do kompleksowego opiniowania stanu rozpoznania i zwalczania zagrożeń naturalnych i technicznych w zakładach górniczych oraz zagrożeń bezpieczeństwa powszechnego, związanego z ruchem zakładu górniczego. 4) gromadzi i archiwizuje dokumentację mierniczo-geologiczną zlikwidowanych zakładów górniczych oraz udostępnia tę dokumentację na zasadach i w sposób określony w odrębnych przepisach. 9. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wykonuje swoje zadania przy pomocy Wyższego Urzędu Górniczego, działającego pod jego bezpośrednim kierownictwem. 10. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Wyższemu Urzędowi Górniczemu statut. W statucie Wyższego Urzędu Górniczego Prezes Rady Ministrów określa strukturę organizacyjną Urzędu i jego siedzibę.


Art. 108. 1. Terenowymi organami administracji rządowej, podległymi Prezesowi Wyższego Urzędu Górniczego, są dyrektorzy okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych. 2. Dyrektorów i zastępców dyrektorów, o których mowa w ust. 1, powołuje i odwołuje Prezes Wyższego Urzędu Górniczego. 3. Dyrektorzy okręgowych i specjalistycznych urzędów górniczych wykonują swoje zadania przy pomocy okręgowych urzędów górniczych i specjalistycznych urzędów górniczych, działających pod ich bezpośrednim kierownictwem. 4. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe urzędy górnicze oraz ustala ich siedziby i właściwość miejscową zgodnie z podziałem terytorialnym Państwa, określonym w odrębnych przepisach. 5. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, może tworzyć i znosić specjalistyczne urzędy górnicze, obejmujące niektóre dziedziny działalności urzędów górniczych oraz określa ich nazwę, właściwość i siedzibę. 6. Organizację i zasady działania okręgowych i specjalistycznych urzędów górniczych określa Prezes Wyższego Urzędu Górniczego."; 73) w art. 109: a) w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) budowy i likwidacji zakładu górniczego, w tym rekultywacji gruntów i zagospodarowania terenów po działalności górniczej.", b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Organy nadzoru górniczego wydają, w drodze decyzji, zezwolenia na: 1) oddanie do ruchu w zakładzie górniczym obiektów, maszyn i urządzeń określonych w przepisach, wydanych na podstawie art. 78 ust. 1, 2) nabywanie, przechowywanie i używanie środków strzałowych i sprzętu strzałowego w zakładach górniczych. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do: 1) bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, 2) wykonywania robót geologicznych.", c) skreśla się ust. 4; 74) w art. 110 wyrazy "art. 78 ust. 1 pkt 3" zastępuje się wyrazami "art. 78 ust. 3"; 75) art. 111 i 112 otrzymują brzmienie: "Art. 111. 1. W zakresie ustalonym przepisami, o których mowa w ust. 2, maszyny, urządzenia, materiały, a także środki strzałowe oraz sprzęt strzałowy, zwane dalej "wyrobami", mogą być stosowane w zakładach górniczych tylko po dopuszczeniu ich, w drodze decyzji, przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego. 2. Rada Ministrów, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania wyrobów w warunkach zagrożeń występujących w ruchu zakładów górniczych, określi, w drodze rozporządzenia: 1) wyroby, których stosowanie w zakładach górniczych wymaga dopuszczenia, 2) wymagania techniczne dla wyrobów, o których mowa w pkt 1, 3) warunki i tryb wydawania, cofania lub unieważniania oraz terminy ważności decyzji o dopuszczeniu wyrobów do stosowania w zakładach górniczych, zakres oraz konieczność i przyczyny ponownego wydania decyzji i sposób przeprowadzania badań wyrobów, w tym prób wyrobów w ruchu zakładu górniczego, jednostki upoważnione do przeprowadzania badań wyrobów, rodzaje dokumentów wymaganych przed dopuszczeniem, znaki dopuszczenia oraz sposób oznaczania wyrobów tymi znakami.


Art. 11. 1. Do informacji geologicznej uzyskanej przed wejściem w życie ustawy stosuje się przepisy art. 47 ustawy, o której mowa w art. 1, w dotychczasowym brzmieniu, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Jeżeli w ciągu 6 miesięcy od trzykrotnego ogłoszenia, zamieszczonego w prasie ogólnopolskiej i specjalistycznej przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, nie zgłosi się podmiot posiadający prawo do danej informacji geologicznej, uzyskanej przed dniem wejścia w życie ustawy, zgromadzonej w Centralnym Archiwum Geologicznym, minister ten może, w drodze decyzji, stwierdzić prawo własności Skarbu Państwa do tej informacji geologicznej. 3. Zawiadomień o podjętych decyzjach i innych czynnościach organu, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się w drodze ogłoszeń zamieszczonych w prasie ogólnopolskiej i specjalistycznej. Zawiadomienia są skuteczne z upływem 10 dni od ich dokonania.


Art. 112. Przy wykonywaniu nadzoru i kontroli, pracownikom organów nadzoru górniczego przysługuje prawo wstępu do zakładów górniczych oraz do siedzib, obiektów i urządzeń podmiotów zawodowo trudniących się wykonywaniem czynności ratownictwa górniczego oraz dostępu do niezbędnych informacji, urządzeń i dokumentów. Mogą oni żądać udzielania wyjaśnień w zakresie ich uprawnień wynikających z ustawy."; 76) w art. 113 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) może zakazać, na czas nie przekraczający dwóch lat, wykonywania określonych czynności w ruchu zakładu górniczego osobom, o których mowa w art. 68 ust. 1 oraz w art. 70 ust. 1, w razie stwierdzenia naruszenia przez te osoby dyscypliny i porządku pracy, a zwłaszcza obowiązków określonych ustawą i wydanymi na jej podstawie przepisami."; 77) w art. 114 w ust. 2 skreśla się wyrazy "zapobiegawczą i"; 78) w tytule Działu VII skreśla się wyrazy "i kary pieniężne."; 79) w art. 118 w ust. 1: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych", b) skreśla się pkt 4 i 5; 80) w art. 119: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych", b) skreśla się pkt 4 i 5; 81) w art. 122 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) wykracza przeciwko innym niż określone w ust. 1 nakazom lub zakazom zawartym w rozporządzeniach wydanych na podstawie art. 78, albo nakazom lub zakazom określonym w art. 73, art. 75 ust. 1, art. 76 i art. 80,"; 82) art. 125 otrzymuje brzmienie: "Art. 125. Kto wykonuje czynności kierownictwa lub dozoru ruchu zakładu górniczego lub inne czynności w ruchu zakładu górniczego, bez kwalifikacji przewidzianych ustawą podlega karze grzywny."; 83) dodaje się art. 126a i 126b w brzmieniu: "Art. 126a. Kto nie wykonuje decyzji organu nadzoru górniczego, dotyczącej: 1) usunięcia nieprawidłowości powstałych wskutek naruszenia przepisów o ruchu zakładu górniczego, lub 2) wstrzymania w całości lub w części ruchu zakładu górniczego lub jego urządzeń, albo podjęcia niezbędnych środków zapobiegawczych ze względu na bezpośrednie zagrożenie dla zakładu, jego pracownika, bezpieczeństwa powszechnego lub środowiska, lub 3) zakazu wykonywania określonych czynności przez osoby, które naruszyły obowiązki określone ustawą i wydanymi na jej podstawie przepisami, lub 4) wstrzymania działalności lub podjęcia określonych czynności w celu doprowadzenia środowiska do właściwego stanu, w razie wykonywania działalności bez wymaganej koncesji, bez zatwierdzonego projektu prac geologicznych lub niezgodnie z koncesją albo zatwierdzonym projektem prac geologicznych podlega karze grzywny.


Art. 12. 1. Ten, kto rozpoznał i udokumentował złoże kopaliny, stanowiące przedmiot własności Skarbu Państwa oraz sporządził dokumentację geologiczną z dokładnością wymaganą do uzyskania koncesji na wydobywanie kopaliny, może żądać ustanowienia na jego rzecz użytkowania górniczego z pierwszeństwem przed innymi. 2. Spory w sprawach, o których mowa w ust. 1, rozstrzygają sądy powszechne. 3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, wygasa z upływem dwóch lat od dnia pisemnego zawiadomienia o przyjęciu dokumentacji przez organ administracji geologicznej."; 5) w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W odniesieniu do działalności, na którą ustawa nie wymaga koncesji, uprawnienia Skarbu Państwa, określone w art. 7 ust. 2, wykonują wojewodowie. W odniesieniu do takiej działalności, lecz prowadzonej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, organem właściwym jest minister właściwy do spraw środowiska, działający w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej."; 6) art. 15 otrzymuje brzmienie: "Art. 15. 1. Koncesji wymaga działalność gospodarcza w zakresie: 1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż kopalin, 2) wydobywania kopalin ze złóż, 3) bezzbiornikowego magazynowania substancji oraz składowania odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych. 2. Do koncesjonowania działalności, o której mowa w ust. l, stosuje się przepisy o działalności gospodarczej, chyba że ustawa stanowi inaczej. 3. Koncesji na działalność gospodarczą określoną w ust. 1 udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 3 miesiące."; 7) w art. 16: a) ust. 1-3 otrzymują brzmienie: "1. Koncesji na działalność: 1) określoną w art. 15 ust. l, wykonywaną w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, 2) w zakresie poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin podstawowych wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 1-3, solanek, wód leczniczych i termalnych oraz innych kopalin leczniczych zaliczonych do kopalin podstawowych na podstawie art. 5 ust. 6, 3) określoną w art. 15 ust. 1 pkt 3, udziela minister właściwy do spraw środowiska. 2. Z zastrzeżeniem przepisów ust. l i 2a, koncesji na poszukiwanie, rozpoznawanie lub wydobywanie kopalin podstawowych i pospolitych udziela wojewoda. 2a. Koncesji na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin pospolitych, jeżeli jednocześnie spełnione są odpowiednio następujące wymagania: 1) obszar zamierzonej działalności nie przekroczy powierzchni 2 ha, 2) wydobycie kopaliny w roku kalendarzowym nie przekroczy 20 000 m3, 3) działalność będzie prowadzona bez użycia materiałów wybuchowych - udziela starosta. 3. Udzielenie koncesji na: 1) wydobywanie kopalin podstawowych wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki, 2) wydobywanie kopalin leczniczych wymaga opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, 3) działalność w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, 4) poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie rud pierwiastków promieniotwórczych wymaga opinii Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki, 5) wydobywanie kopalin z gruntów pod wodami śródlądowymi oraz z obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi wymaga opinii organu odpowiedzialnego za utrzymanie wód oraz uzgodnienia z organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego, 6) działalność, o której mowa w ust. 2a, wymaga uzgodnienia z właściwym wojewodą oraz z właściwym organem nadzoru górniczego.", b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Udzielenie koncesji na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, a także każda jej zmiana, z wyjątkiem takiej działalności wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W razie braku takiego planu, stosuje się odpowiednio przepisy o ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu."; 8) w art. 18: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, b) w ust. 1 skreśla się pkt 1 i 2, c) dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu: "2. Dane objęte wnioskiem należy uzupełnić dowodami ich istnienia, w szczególności przez dołączenie załączników graficznych sporządzonych zgodnie z wymaganiami dotyczącymi map górniczych. 3. Organ koncesyjny może zobowiązać wnioskodawcę do przedstawienia danych określających stan prawny nieruchomości objętych wpływami zamierzonej działalności, a w przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym danych z ewidencji gruntów i budynków. Organ koncesyjny może również żądać złożenia kopii wniosku koncesyjnego wraz z załącznikami."; 9) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. Do wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, poza wymaganiami określonymi w art. 18, należy dołączyć projekt prac geologicznych."; 10) w art. 20: a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) projektowane położenie obszaru górniczego i terenu górniczego oraz ich granic.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć: 1) dowód istnienia prawa przysługującego wnioskodawcy do wykorzystania dokumentacji geologicznej w celu ubiegania się o koncesję, 2) projekt zagospodarowania złoża, zaopiniowany przez właściwy organ nadzoru górniczego, 3) dowód istnienia prawa przysługującego wnioskodawcy do nieruchomości gruntowej, w granicach której ma być wykonywana zamierzona działalność w zakresie wydobywania kopaliny metodą odkrywkową lub dowód przyrzeczenia jego ustanowienia.", c) dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu: "3. Wymagania określonego w ust. 2 pkt 3 nie stosuje się do wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie węgla brunatnego. 4. Organ koncesyjny może żądać przedłożenia dokumentacji geologicznej. 5. Wymagania określonego w art. 20 ust. 2 pkt 2 nie stosuje się do wniosku o udzielenie koncesji na wydobywanie kopalin pospolitych w zakresie uregulowanym art. 16 ust. 2a."; 11) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. 1.Wniosek o udzielenie koncesji na bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, poza wymaganiami przewidzianymi w art. 18, powinien określać: 1) rodzaj, ilość i właściwości substancji lub odpadów, 2) aktualne i przewidywane warunki geologiczne, hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie, 3) technologię magazynowania lub składowania, 4) projektowane granice przestrzeni, w której przewiduje się bezzbiornikowe magazynowanie substancji lub składowanie odpadów oraz granice przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami takiej działalności. 2. W razie zamierzonego składowania odpadów promieniotwórczych w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć zezwolenie Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki, jeżeli wydania tego zezwolenia wymagają przepisy Prawa atomowego."; 12) skreśla się art. 24; 13) w art. 25: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Koncesja na wydobywanie kopalin, poza wymaganiami przewidzianymi w art. 22, powinna ponadto wyznaczać granice obszaru i terenu górniczego oraz określać zasoby złoża kopaliny możliwe do wydobycia, a także minimalny stopień ich wykorzystania.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Jeżeli rzeczywiste szkodliwe wpływy robót górniczych zakładu górniczego przekroczą granice określonego w koncesji terenu górniczego, organ koncesyjny zmienia decyzję w zakresie dotyczącym granic terenu górniczego.", c) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Koncesja na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3, powinna także wyznaczać granice przestrzeni bezzbiornikowego magazynowania substancji lub składowania odpadów oraz granice przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami takiej działalności. Przy wyznaczaniu tych granic stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2 i 3."; 14) dodaje się art. 26a, 26b i 26c w brzmieniu: "Art. 26a. 1. Jeżeli nie sprzeciwia się temu interes publiczny związany z ochroną środowiska, zwłaszcza z racjonalną gospodarką złożami kopalin, bądź szczególnie ważny interes gospodarki narodowej, organ koncesyjny jest obowiązany, za zgodą przedsiębiorcy na rzecz którego koncesja została wydana, do przeniesienia tej koncesji na rzecz podmiotu, który: 1) wyraża zgodę na wszystkie wynikające z niej warunki, 2) w zakresie niezbędnym do wykonywania zamierzonej działalności wykaże się prawem do nieruchomości gruntowej, prawem użytkowania górniczego, bądź przyrzeczeniem ich uzyskania, z zastrzeżeniem art. 20 ust. 3, 3) wykaże, iż jest w stanie spełnić wymagania związane z wykonywaniem zamierzonej działalności. 2. Przeniesienie koncesji, o której mowa w ust. 1, powoduje również przeniesienie praw i obowiązków wynikających z innych decyzji podjętych na podstawie ustawy. 3. W razie podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1, organ koncesyjny może, w drodze odrębnej decyzji, zmienić warunki zabezpieczenia, o których mowa w art. 17.


Art. 12. 1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną albo prawomocnym orzeczeniem sądu, stosuje się przepisy ustawy. 2. Do opłat eksploatacyjnych i kar pieniężnych, należnych za okres sprzed wejścia w życie ustawy oraz ich egzekucji, stosuje się przepisy dotychczasowe.


Art. 126b. Kto nie dopełnia ciążącego na nim obowiązku w zakresie tworzenia funduszu likwidacyjnego zakładu górniczego oraz gromadzenia środków na tym funduszu podlega karze grzywny."; 84) art. 127 otrzymuje brzmienie: "Art. 127. Orzekanie w sprawach określonych w art. 119-126b następuje na zasadach i w trybie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia."; 85) skreśla się art. 128; 86) skreśla się art. 157a.


Art. 13. Z upływem jednego roku od dnia wejścia w życie ustawy, tracą moc zezwolenia na wydobywanie torfu wydane przed dniem 2 września 1994 r.


Art. 14. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc decyzje o ustanowieniu terenów zamkniętych zakładów górniczych.


Art. 15. 1. Po wejściu w życie ustawy wojewodowie i starostowie, niezwłocznie przekażą właściwym organom nadzoru górniczego akta spraw dotyczących zakładów górniczych, dotychczas nadzorowanych i kontrolowanych przez wojewodów i starostów jako organy nadzoru górniczego. 2. Po wejściu w życie ustawy minister właściwy do spraw środowiska niezwłocznie przekaże właściwym wojewodom akta spraw dotyczących kopalin podstawowych, dla których od dnia wejścia w życie ustawy wojewodowie staną się właściwymi organami.


Art. 16. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.


Art. 17. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 14 w zakresie dotyczącym art. 26a ustawy, o której mowa w art. 1, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Załącznik do ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. (poz. .....) GÓRNE I DOLNE GRANICE STAWEK OPŁAT EKSPLOATACYJNYCH Lp. Rodzaj kopaliny Jednostka Dolne granice Górne granice miary stawek stawek (zł/j.m.) (zł/j.m.) 1 Alabastry t 0,84 4,22 2 Amfibolity t 0,27 1,36 3 Anhydryty t 1,00 5,02 4 Baryty t 1,52 7,62 5 Bazalty t 0,32 1,60 6 Chalcedonity t 0,17 0,85 7 Diabazy t 0,20 1,01 8 Dolomity t 0,23 1,15 9 Gabra t 0,27 1,36 10 Gaz ziemny wysokometanowy tys. m3 2,08 10,40 11 Gaz ziemny pozostały tys. m3 0,92 4,58 12 Gipsy t 0,42 2,11 13 Gliny ogniotrwałe i t 0,94 4,70 ceramiczne 14 Gnejsy t 0,24 1,18 15 Granity t 0,29 1,44 16 Hornfelsy t 0,24 1,18 17 Kamienie ozdobne i kg 2,70 13,54 półszlachetne 18 Kreda jeziorna t 0,04 0,18 19 Kreda pisząca t 0,19 0,93 20 Kwarc t 0,51 2,54 21 Kwarcyty t 0,25 1,26 22 Łupki t 0,34 1,70 23 Magnezyty t 1,34 6,72 24 Margle t 0,11 0,54 25 Marmury t 1,01 5,07 26 Melafiry t 0,29 1,46 27 Opoki t 0,17 0,85 28 Piaski i żwiry t 0,15 0,77 29 Piaskowce t 0,20 1.02 30 Porfiry t 0,20 1,01 31 Ropa naftowa t 10,98 54,90 32 Rudy cynkowo-ołowiowe t 0,84 4,21 33 Rudy miedzi t 0,75 3,76 34 Rudy złota g Au (w 0,10 0,51 rudzie) 35 Serpentynity t 0,20 1,01 36 Siarka rodzima t 1,08 5,41 37 Sjenity t 0,24 1,18 38 Skały diatomitowe t 1,69 8,46 39 Solanki m{3} 0,68 3,38 40 Sól kamienna t NaCl 0,42 2,08 41 Surowce bentonitowe t 0,51 2,54 42 Surowce ilaste pozostałe t 0,34 1,71 43 Surowce kaolinowe t 0,84 4,22 44 Surowce skaleniowe t 0,68 3,38 45 Szarogłazy t 0,24 1,18 46 Torfy m3 0,20 1,01 47 Torfy lecznicze (borowiny) m3 0,68 3,38 48 Trawertyny t 0,17 0,85 49 Tufy t 0,20 1,01 50 Wapienie t 0,20 0,99 51 Węgiel brunatny t 0,43 2,14 52 Węgiel kamienny t 0,77 3,87 53 Wody lecznicze m3 0,69 3,44 54 Wody termalne m3 0,00 0,00 55 Zieleńce t 0,24 1,18 56 Ziemia krzemionkowa t 1,69 8,46 57 Zlepieńce t 1,01 5,07 58 Inne kopaliny t 1,01 5,07


Art. 2. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64 i Nr 52, poz. 539) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 23 w ust. 1 skreśla się pkt 24; 2) w art. 26 w ust. 1 skreśla się pkt 7.


Art. 26b. Odmowa udzielenia koncesji może nastąpić, jeżeli zamierzona działalność narusza wymagania ochrony środowiska, w tym związane z racjonalną gospodarką złożami kopalin, również w zakresie wydobycia kopalin towarzyszących, bądź uniemożliwia wykorzystanie nieruchomości zgodnie z ich przeznaczeniem.


Art. 26c. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał koncesję na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, obowiązany jest utworzyć fundusz likwidacji zakładu górniczego, zwany dalej "funduszem", chyba że obowiązek taki wynika z odrębnych przepisów. 2. Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, prowadzący: 1) wydobywanie kopaliny systemem podziemnym lub otworowym, bezzbiornikowe magazynowanie substancji lub składowanie odpadów w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, przeznacza na fundusz równowartość od 3% do 10% odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych zakładu górniczego, ustalanych stosownie do przepisów o podatku dochodowym, 2) wydobywanie kopaliny systemem odkrywkowym, przeznacza na fundusz równowartość 10% należnej opłaty eksploatacyjnej, o której mowa w art. 84. 3. Przedsiębiorca gromadzi środki funduszu na wyodrębnionym rachunku bankowym, dokonując wpłat na fundusz począwszy od dnia powstania obowiązku uiszczania opłaty eksploatacyjnej albo od rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie objętej obowiązkiem uiszczania opłaty eksploatacyjnej, do rozpoczęcia likwidacji zakładu górniczego. 4. Środki funduszu stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i mogą być wykorzystane wyłącznie w celu pokrycia kosztów likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, również w razie upadłości przedsiębiorcy. 5. O ile ustawa nie stanowi inaczej, bank rozpoczyna dokonywanie wypłat z funduszu wyłącznie po przedstawieniu przez przedsiębiorcę ostatecznej decyzji właściwego organu nadzoru górniczego zatwierdzającej plan ruchu likwidowanego zakładu górniczego lub jego oznaczonej części, a w przypadku przedsiębiorcy wydobywającego kopalinę pospolitą w warunkach określonych w art. 16 ust. 2a - po przedstawieniu decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji. 6. Przedsiębiorca jest obowiązany przedstawiać organowi koncesyjnemu oraz organowi nadzoru górniczego, na ich żądanie, aktualne wyciągi z rachunku bankowego, na którym gromadzi środki funduszu, a także informacje o sposobie ich wykorzystania. 7. Środki funduszu nie podlegają egzekucji, z wyjątkiem przypadków, gdy egzekucja jest prowadzona w związku z niewykonaniem przez przedsiębiorcę obowiązków w zakresie likwidacji zakładu górniczego lub jego oznaczonej części. 8. Po zakończeniu likwidacji zakładu górniczego, organ nadzoru górniczego, po zasięgnięciu opinii właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, wyraża zgodę na likwidację funduszu. 9. Określone w ust. 1-8 wymagania stosuje się odpowiednio do następcy prawnego przedsiębiorcy, który przejmuje niewykorzystane środki funduszu. 10. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady: 1) tworzenia i funkcjonowania funduszu, 2) ustalania wysokości równowartości odpisów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, w zależności od rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, 3) ustalania terminów przekazywania środków na fundusz, 4) wykorzystania środków funduszu, kierując się metodą i wielkością prowadzonej działalności oraz jej szkodliwością dla środowiska, a także potrzebą skutecznego zabezpieczenia środków na likwidację zakładów górniczych."; 15) skreśla się art. 27; 16) w art. 28: a) w ust. 1 pkt 3 skreśla się wyrazy "lub upadłości", b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W razie ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy organ koncesyjny w drodze decyzji może cofnąć koncesję bez odszkodowania."; 17) w art. 29: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Cofnięcie albo wygaśnięcie koncesji nie zwalnia dotychczasowego przedsiębiorcy z wykonania określonych w niej obowiązków dotyczących ochrony środowiska oraz obowiązków związanych z likwidacją zakładu górniczego. 2. Zakres i sposób wykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1, ustala organ koncesyjny w decyzji o cofnięciu koncesji albo w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie koncesji, w uzgodnieniu z właściwym wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta.", b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Do podmiotu, na który nałożono obowiązki określone w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy dotyczące przedsiębiorcy."; 18) dodaje się art. 29a w brzmieniu: "Art. 29a. Kopie decyzji wydawanych na podstawie przepisów niniejszego rozdziału, organ koncesyjny przesyła do wiadomości właściwym miejscowo organom administracji geologicznej i nadzoru górniczego."; 19) skreśla się art. 30; 20) w art. 31: a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Kwalifikacje osób, o których mowa w ust. 1, stwierdza: 1) minister właściwy do spraw środowiska, z zastrzeżeniem pkt 2, 2) wojewoda - w odniesieniu do osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do wykonywania czynności dozoru geologicznego nad pracami geologicznymi, z wyjątkiem badań geofizycznych oraz uprawnień do kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia materiałów wybuchowych, albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw środowiska, kierując się wymaganiami w zakresie bezpieczeństwa powszechnego, prawidłowości wykonywania prac geologicznych oraz potrzebami ochrony środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) kategorie prac geologicznych, 2) kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób wykonujących, dozorujących i kierujących określonymi kategoriami prac geologicznych, 3) sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji, 4) tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzania wiadomości kandydatów oraz zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu, 5) wysokość opłat związanych ze stwierdzaniem kwalifikacji, sposób ich uiszczania oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnej.", c) dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Stwierdzenia kwalifikacji dokonuje się przez wydanie świadectwa. 4. Organ administracji geologicznej właściwy do stwierdzenia kwalifikacji odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, dopuszczenia do egzaminu kandydata nie spełniającego wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2."; 21) w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Prace geologiczne obejmujące roboty geologiczne mogą być wykonywane tylko na podstawie projektu prac geologicznych."; 22) w art. 33: a) w ust. 2 wyrazy "Ministrem Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Projekt zatwierdza się na czas oznaczony."; 23) w art. 35: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wykonawca prac geologicznych jest zobowiązany zgłosić zamiar przystąpienia do wykonywania robót geologicznych organowi nadzoru górniczego oraz zarządowi gminy właściwym ze względu na miejsce wykonywanych robót.", b) skreśla się ust. 3; 24) art. 38 otrzymuje brzmienie: "Art. 38. Do wykonywania robót geologicznych stosuje się odpowiednio przepisy o ruchu zakładu górniczego, z zastrzeżeniem przepisów art. 67a."; 25) w art. 39 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do prac i robót geologicznych związanych z ruchem zakładu górniczego."; 26) w art. 41: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Dokumentację geologiczną złoża kopaliny sporządza się w celu określenia granic złoża, jego zasobów oraz geologicznych warunków występowania.", b) w ust. 2: - skreśla się pkt 4, - pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) hydrogeologiczne i inne geologiczno-górnicze warunki występowania złoża.", - skreśla się pkt 6, c) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. W przypadku gdy dokumentacja geologiczna ma stanowić podstawę do udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin, stopień rozpoznania złoża powinien umożliwić opracowanie projektu zagospodarowania złoża oraz wskazanie możliwości i kierunków rekultywacji terenów poeksploatacyjnych. 4. Dokumentację geologiczną sporządza się z uwzględnieniem kryteriów bilansowości zasobów złóż kopalin. Właściwy organ administracji geologicznej może zezwolić, w drodze decyzji, na zmianę kryteriów bilansowości."; 27) w art. 42: a) w ust. 1 w pkt 2: - lit. a) otrzymuje brzmienie: "a) projektowaniem odwodnień do wydobywania kopalin ze złóż,", - lit. f) otrzymuje brzmienie: "f) ustanawianiem obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych,", - dodaje się lit. g) w brzmieniu: "g) zakończeniem lub zmianą poziomu odwadniania likwidowanych zakładów górniczych.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Poza wymaganiami, o których mowa w ust. 2, dokumentacja hydrogeologiczna powinna również określać, stosownie do potrzeb: 1) zasoby i depresję w oznaczonych poziomach wodonośnych oraz w oznaczonym czasie, 2) techniczne możliwości wydobycia wody, 3) techniczne możliwości zatłaczania wód do górotworu, 4) wpływ, jaki na stosunki wodne wywiera bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze lub składowanie odpadów, 5) granice projektowanych stref ochronnych ujęć wód podziemnych oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, 6) ocenę hydrogeologiczną i prognozę skutków po zakończeniu odwodnienia zakładów górniczych, 7) rodzaj, charakter i stopień zanieczyszczeń gruntów i wód podziemnych."; 28) w art. 43: a) w ust. 1: - pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych,", - skreśla się pkt 3, b) w ust. 2 w pkt 2 wyraz "inżynierskich" zastępuje się wyrazem "budowlanych"; 29) skreśla się art. 44; 30) w art. 45: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Dokumentację geologiczną przekazuje się w czterech egzemplarzach właściwemu organowi administracji geologicznej.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania dokumentacji geologicznej organ, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia pisemnie o przyjęciu dokumentacji bez zastrzeżeń, a w przypadku gdy dokumentacja nie odpowiada wymaganiom określonym w przepisach prawa zażąda, w drodze decyzji, uzupełnienia lub poprawienia dokumentacji. W terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania uzupełnionej lub poprawionej dokumentacji organ zawiadamia o przyjęciu jej bez zastrzeżeń.", c) skreśla się ust. 4; 31) w art. 46 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Do zmiany dokumentacji geologicznej stosuje się przepisy art. 45."; 32) art. 47 otrzymuje brzmienie: "Art. 47.1. Prawo do informacji uzyskanych w wyniku prac geologicznych przysługuje Skarbowi Państwa. 2. Prawem do informacji geologicznej rozporządza Skarb Państwa, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. 3. Ten, kto poniósł koszt wykonania prac geologicznych prowadzonych na mocy decyzji wydanych na podstawie ustawy, ma wyłączne prawo do nieodpłatnego wykorzystywania uzyskanych w ich wyniku informacji geologicznych w celach badawczych, naukowych, jak również w celu wykonywania działalności regulowanej ustawą. Prawo to wygasa z upływem 5 lat od utraty mocy odpowiedniej decyzji, na podstawie której wykonano prace będące źródłem informacji, lub zezwalającej na wykonywanie innej działalności regulowanej ustawą albo przepisami odrębnymi. Jeżeli koncesja lub decyzja o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych nie stanowi inaczej, ten, komu przysługuje prawo wykorzystywania uzyskanych w ten sposób informacji geologicznych, może udostępnić je innym podmiotom. 4. Podmiot ubiegający się o koncesję na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin albo podmiot zamierzający prowadzić badania naukowe lub prace geologiczne, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, ma prawo do nieodpłatnego wykorzystania informacji geologicznej przysługującej Skarbowi Państwa w celu sporządzenia projektu prac geologicznych lub wykonywania opracowań naukowych. 5. Jeżeli informacja geologiczna, do której prawa przysługują Skarbowi Państwa, zawarta jest w dokumentacji geologicznej, rozporządzenie nią następuje wyłącznie na czas oznaczony. 6. Ten, kto prowadzi działalność na podstawie ustawy, jest obowiązany do bieżącego przekazywania organom administracji geologicznej informacji geologicznych, o których mowa w ust. 1, w tym próbek wraz z wynikami ich badań. Zakres i harmonogram przedstawiania informacji oraz próbek, może określać odpowiednio koncesja lub decyzja o zatwierdzeniu projektu prac geologicznych. 7. Jednostki samorządu terytorialnego mogą żądać od Skarbu Państwa nieodpłatnego udostępnienia informacji, o których mowa w ust. 1, dotyczących ich terytoriów, niezbędnych do wykonywania ich zadań własnych. Informacje uzyskane w tym trybie nie mogą być wykorzystywane przez jednostki samorządu terytorialnego do prowadzenia działalności gospodarczej ani udostępniane innym podmiotom. W sprawach spornych orzekają sądy powszechne. 8. Przychody z tytułu rozporządzania prawem do informacji geologicznej, należącej do Skarbu Państwa, pozostają w dyspozycji ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa i stanowią środek specjalny w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. 9. Przychody, o których mowa w ust. 8, przeznacza się na pokrycie kosztów: 1) przechowywania, udostępniania i obrotu informacją geologiczną, 2) pozyskiwania nowych informacji geologicznych, w tym sporządzania dokumentacji geologicznych. 10. W zakresie spraw, o których mowa w ust. 1, 2, 4, 5 i 7-9, zadania Skarbu Państwa wykonuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa."; 33) art. 48-50 otrzymują brzmienie: "Art. 48. Udokumentowane złoża kopalin oraz udokumentowane wody podziemne, w granicach projektowanych stref ochronnych ujęć oraz obszarów ochronnych zbiorników wód podziemnych, uwzględnia się w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.


Art. 3. Jeżeli wymaga tego potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony środowiska, Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, obejmie przepisami ustawy, w całości lub w części, prowadzenie określonych robót podziemnych z zastosowaniem techniki górniczej, określając miejsce oraz cel wykonywanych robót i zakres stosowania ustawy."; 2) w art. 5: a) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. W rozumieniu ustawy wszystkie kopaliny występujące w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej są kopalinami podstawowymi.", b) w ust. 3 po wyrazach "w ust. 2" dodaje się wyrazy "i ust. 2a", c) ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie: "5. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi: 1) złoża wód podziemnych zaliczonych do solanek, wód leczniczych i termalnych, mając na względzie ich szczególne walory wynikające z mineralizacji, własności fizycznych i chemicznych, ilości i warunków występowania, 2) złoża innych kopalin leczniczych o szczególnie cennych walorach ze względu na rodzaj i jakość kopaliny. 6. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może zaliczyć kopalinę pospolitą, występującą w określonym złożu lub określonej jednostce geologicznej, do kopalin podstawowych, biorąc pod uwagę jej rodzaj, ilość lub warunki zalegania."; 3) w art. 6: a) pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2) pracą geologiczną jest projektowanie i wykonywanie badań w celu ustalenia budowy geologicznej kraju, a zwłaszcza poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, wód podziemnych, określania warunków geologiczno-inżynierskich oraz sporządzanie map i dokumentacji geologicznych, 3) robotą geologiczną jest wykonywanie w ramach prac geologicznych wszelkich czynności poniżej powierzchni ziemi, w tym wykonywanych przy użyciu materiałów wybuchowych oraz likwidacja wyrobisk po tych czynnościach z wyłączeniem prac dotyczących ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych,", b) pkt 7 otrzymuje brzmienie: "7) zakładem górniczym jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących bezpośrednio do wydobywania kopaliny ze złoża, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane oraz technologicznie związane z nimi obiekty i urządzenia przeróbcze,", c) pkt 9 otrzymuje brzmienie: "9) terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego,", d) dodaje się pkt 10 i 11 w brzmieniu: "10) wyrobiskiem górniczym jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub w górotworze powstała w wyniku robót górniczych, 11) robotami górniczymi jest wykonywanie, zabezpieczanie lub likwidowanie wyrobisk górniczych w związku z działalnością regulowaną ustawą."; 4) art. 11 i 12 otrzymują brzmienie: "Art. 11. 1.Ustanowienie użytkowania górniczego może być poprzedzone przetargiem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. 2. Z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1, ustanowienie użytkowania górniczego, obejmującego poszukiwanie, rozpoznawanie lub wydobywanie gazu ziemnego, ropy naftowej oraz jej naturalnych pochodnych, a także metanu z węgla kamiennego, poprzedza się przetargiem. 3. Organami właściwymi do przeprowadzenia przetargu na nabycie prawa użytkowania górniczego są organy właściwe do udzielania koncesji. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady zamieszczania obwieszczeń o przetargu na nabycie prawa użytkowania górniczego i dane, które powinny być zamieszczone w obwieszczeniu, wymagania jakie powinien spełniać oferent oraz jakim powinna odpowiadać oferta, termin składania ofert oraz zakończenia przetargu, a także zasady i tryb organizowania i przeprowadzania przetargu, w tym powoływania i pracy komisji przetargowej. 5. Rada Ministrów wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, będzie kierowała się potrzebą zapewnienia obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów wyboru oferenta na nabycie użytkowania górniczego.


Art. 3. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 564, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 16 w ust. 1 skreśla się pkt 31; 2) w art. 18 w ust. 1 skreśla się pkt 2.


Art. 4. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 42) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 pkt 15 otrzymuje brzmienie: "15) terenie zamkniętym - należy przez to rozumieć teren, a w szczególnych przypadkach obiekt budowlany lub jego część, dostępny wyłącznie dla osób uprawnionych oraz wyznaczony w sposób określony w przepisach Prawa geodezyjnego i kartograficznego, niezbędny na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, będący w dyspozycji jednostek organizacyjnych podległych ministrom właściwym do: spraw wewnętrznych, spraw zagranicznych, Ministrowi Obrony Narodowej oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa", 2) art. 89a otrzymuje brzmienie: "Art. 89a. Do właściwości organów administracji architektonicznobudowlanej i nadzoru budowlanego w dziedzinie górnictwa należą sprawy i związane z nimi środki działania określone w ustawie, dotyczące obiektów i robót budowlanych zakładów górniczych.".


Art. 49. Na podstawie dokumentacji geologicznych i ewidencji zasobów, minister właściwy do spraw środowiska sporządza corocznie krajowy bilans zasobów złóż kopalin.


Art. 5. 1. Decyzje, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów prawa geologicznego i górniczego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pozostają w mocy z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc, wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze, koncesje na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie surowców mineralnych znajdujących się w odpadach po robotach górniczych oraz po procesach wzbogacania kopalin. 3. Pozostają w mocy świadectwa lub decyzje o stwierdzeniu (zatwierdzeniu) kwalifikacji osób, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów. Osoby, które legitymowały się uprawnieniami do kierowania w terenie wierceniami do głębokości 30 m, wykonywanymi poza obszarem górniczym złoża kopaliny podstawowej, z dniem wejścia w życie ustawy uzyskują uprawnienia do kierowania w terenie robotami geologicznymi wykonywanymi poza granicami obszaru górniczego, wykonywanymi bez użycia materiałów wybuchowych albo gdy projektowana głębokość wyrobiska nie przekracza 100 m. 4. Do projektów zagospodarowania złoża zatwierdzonych przed dniem wejścia w życie ustawy, których termin ważności upłynął po wejściu w życie ustawy, stosuje się odpowiednio jej przepisy o zmianie projektu zagospodarowania złoża.


Art. 50. 1. Minister właściwy do spraw środowiska określi w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać projekty prac geologicznych, a także zasady przedkładania do zatwierdzania projektów prac geologicznych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania koncesji, 2) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać: a) dokumentacje geologiczne złóż kopalin, b) dokumentacje hydrogeologiczne i geologiczno-inżynierskie, 3) kryteria bilansowości złóż kopalin, z wyłączeniem kopalin, o których mowa w art. 16 ust. 2a, oraz przypadki, w których można dopuścić zmianę kryteriów bilansowości, 4) szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać operaty ewidencyjne zasobów złóż kopalin, 5) zasady gromadzenia i udostępniania próbek i dokumentacji geologicznych, sposób postępowania z nimi, a także zakres ochrony informacji oraz próbek geologicznych uzyskanych w wyniku prowadzenia prac geologicznych, 6) przypadki, w których konieczne jest sporządzenie innej dokumentacji geologicznej niż określona w niniejszym rozdziale, szczegółowe wymagania, jakim powinna odpowiadać taka dokumentacja oraz zasady i tryb postępowania z nią, 7) sposób i zakres wykonywania obowiązku udostępniania i przekazywania informacji oraz próbek organom administracji geologicznej przez wykonawcę prac geologicznych. 2. Minister właściwy do spraw środowiska: 1) wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4 i 6, będzie kierował się wymaganiami w zakresie ochrony środowiska, potrzebą ochrony zasobów kopalin lub wód podziemnych, a ponadto w przypadku rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), uzależni szczegółowe wymagania od stanu skupienia kopaliny, rozmiarów działalności, a także od kategorii rozpoznania złoża, 2) wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7, uwzględni potrzebę zróżnicowania wymagań dotyczących przechowywania, udostępniania i likwidowania próbek geologicznych, a także przypadki odstępstw od tych wymagań, w zależności od rodzaju próbek i ich znaczenia dla celów stratygraficznych i naukowych."; 34) w art. 51 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Podstawą wyznaczenia obszaru górniczego jest dokumentacja geologiczna i projekt zagospodarowania złoża."; 35) art. 52 otrzymuje brzmienie: "Art. 52. 1. Rejestr obszarów górniczych prowadzi minister właściwy do spraw środowiska. 2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także przestrzenie wyznaczone do prowadzenia działalności określonej w art. 2. 3. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru obszarów górniczych, dane podlegające wpisowi do rejestru oraz dokumenty przechowywane w rejestrze, a także zakres i sposób udostępniania oraz przekazywania danych zawartych w rejestrze. 4. W rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 3, minister właściwy do spraw środowiska zapewni, aby rejestr stanowił wyczerpującą ewidencję obszarów górniczych utworzonych na terenie całego kraju, a ponadto uwzględni zróżnicowanie dostępności danych, przewidując, które dane będą miały charakter powszechnie dostępny, a które będą dostępne wyłącznie dla przedsiębiorców, których dotyczą."; 36) w art. 53: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Plan, o którym mowa w ust. 1, może w szczególności określić obiekty lub obszary, dla których wyznacza się filar ochronny, w granicach którego, ze względu na ochronę oznaczonych dóbr, wydobywanie kopalin nie może być prowadzone albo może być dozwolone tylko w sposób zapewniający ochronę tych dóbr.", b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Jeżeli przewidywane szkodliwe wpływy na środowisko będą nieznaczne, rada gminy może podjąć uchwałę o odstąpieniu od sporządzenia planu, o którym mowa w ust. 1."; 37) art. 54-56 otrzymują brzmienie: "Art. 54. 1. Projekt zagospodarowania złoża, o którym mowa w art. 20 ust. 2 pkt 2, sporządza ubiegający się o koncesję na wydobywanie kopalin ze złoża, na podstawie dokumentacji geologicznej z uwzględnieniem uwarunkowań techniczno-ekonomicznych. Projekt ten powinien określać zamierzenia w zakresie: 1) ochrony złóż kopalin, w tym kopalin towarzyszących i użytecznych pierwiastków śladowych występujących w złożu, zwłaszcza przez ich kompleksowe i racjonalne wykorzystanie, 2) technologii eksploatacji, zapewniającej ograniczenie ujemnych jej wpływów na środowisko. 2. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać projekty zagospodarowania złóż, kierując się zasadami racjonalnej gospodarki złożem, wymaganiami w zakresie ochrony środowiska, bezpieczeństwa życia i zdrowia ludzkiego oraz technicznych możliwości wydobywania kopaliny.


Art. 55. 1. Projekt zagospodarowania złoża podlega zmianie w przypadku: 1) zmiany dokumentacji geologicznej, 2) gdy wymagają tego warunki określone w koncesji, 3) gdy wymagają tego ustalenia planu, o którym mowa w art. 53, 4) istotnych zmian warunków technicznych lub szczególnych uwarunkowań ekonomicznych wydobywania kopalin. 2. Zmiany projektu zagospodarowania złoża dokonuje przedsiębiorca w formie dodatku do projektu zagospodarowania złoża. 3. Przedsiębiorca przedkłada dodatek, o którym mowa w ust. 2, organowi koncesyjnemu. 4. Organ koncesyjny w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania dodatku, o którym mowa w ust. 2, po uprzednim zasięgnięciu opinii organu nadzoru górniczego, zawiadamia pisemnie przedsiębiorcę o przyjęciu dodatku bez zastrzeżeń, a w przypadku gdy dodatek nie odpowiada wymaganiom ustawy lub ujęte w nim zmiany są nieuzasadnione zażąda od przedsiębiorcy, w drodze decyzji, zmiany lub uzupełnienia dodatku.


Art. 56. W razie istotnych zmian projektu zagospodarowania złoża, mających bezpośredni wpływ na warunki określone w koncesji, organ koncesyjny może, z urzędu lub na wniosek przedsiębiorcy, zmienić koncesję bez odszkodowania."; 38) po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu: "Art. 56a. Przepisów art. 54-56 nie stosuje się do wydobywania kopalin pospolitych w warunkach określonych w art. 16 ust. 2a."; 39) art. 57 i 58 otrzymują brzmienie: "Art. 57. 1. Do projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych zakładu górniczego stosuje się przepisy prawa budowlanego, chyba że ustawa stanowi inaczej. 2. W odniesieniu do działalności, o której mowa w ust. 1, zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego określone w przepisach prawa budowlanego, wykonują właściwe organy nadzoru górniczego.