Art. 21. W Narodowym Instytucie nie może powstać stosunek podległości służbowej między małżonkami oraz osobami pozostającymi ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego stopnia oraz w stosunku przysposobienia, opieki lub kurateli.


Ustawa z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego[1]) Aktywność obywateli, oddolnie i na zasadach dobrowolności angażujących się w zorganizowane działania na rzecz dobra wspólnego, niosących pomoc i wsparcie potrzebującym oraz kształtujących pracą u podstaw zręby kultury narodowej i lokalnej nawiązuje do wielkiego dziedzictwa polskiej wolności i wyraża ideały społeczeństwa obywatelskiego. Społeczeństwo obywatelskie jest wspólną przestrzenią, która służy praktykowaniu cnót obywatelskich, takich jak odpowiedzialność za naród i wspólnoty lokalne, solidarność oraz zaangażowanie w budowę oddolnych instytucji obywatelskich. Bez umiejętności dostrzegania i pomnażania dobra wspólnego zabraknie obywatelskich więzi społecznych, które są fundamentem kapitału społecznego. Państwo polskie wspiera wolnościowe i chrześcijańskie ideały obywateli i społeczności lokalnych, obejmujące tradycję polskiej inteligencji, tradycje niepodległościową, narodową, religijną, socjalistyczną oraz tradycję ruchu ludowego, dostrzegając w nich kontynuację wielowiekowych tradycji Rzeczypospolitej Polskiej i tym samym chroniąc bogate dziedzictwo wspólnoty jej wolnych obywateli. Państwo polskie dąży do zrównoważonego rozwoju społeczeństwa obywatelskiego zarówno w wymiarze terytorialnym, jak i tematycznym, szczególną ochroną otaczając organizacje małe, krzewiące etos społecznikowski i pielęgnujące dziedzictwo lokalne. W tym celu, przyczyniając się do wypełnienia ideałów wolności, leżących u podstaw motywacji prospołecznych i postaw propaństwowych, a także do kształtowania dojrzałego patriotyzmu, państwo polskie będzie aktywnie działać na rzecz zwiększania zaangażowania obywateli i organizacji obywatelskich w życiu publicznym, zwiększania liczby inicjatyw oddolnych i lokalnych oraz poprawy instytucjonalnej zdolności organizacji obywatelskich do realizacji ich misji. Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 22. 1. Sposób działania Narodowego Instytutu określa regulamin ustanawiany przez Dyrektora. 2. Projekt regulaminu Narodowego Instytutu opiniuje Rada. Rozdział 3 Zadania Narodowego Instytutu


Art. 23. 1. Narodowy Instytut zarządza programami wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, realizując zadania, o których mowa w art. 24. 2. Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, programy wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.


Art. 24. 1. Do zadań Narodowego Instytutu należy realizacja działań na rzecz wspierania rozwoju wspólnoty obywatelskiej i społeczeństwa obywatelskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności przez zwiększanie instytucjonalnej sprawności organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form społeczeństwa obywatelskiego, ich niezależności oraz profesjonalizmu, przy jednoczesnym zachowaniu ich obywatelskiego charakteru. 2. Do zadań Narodowego Instytutu należy wzmacnianie potencjału organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form społeczeństwa obywatelskiego, w szczególności przez wspieranie pozyskiwania przez nie środków pozabudżetowych na działalność, której celem jest wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz wspieranie rozwoju kadr, ze szczególnym uwzględnieniem wolontariuszy i społeczników. 3. Do zadań Narodowego Instytutu należy także: 1) wspieranie zaangażowania obywateli, organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form społeczeństwa obywatelskiego w życie publiczne, procesy kształtowania polityk publicznych i podejmowania decyzji; 2) wspieranie obywatelskiej kontroli nad funkcjonowaniem instytucji publicznych i instytucji zaufania publicznego oraz zwiększenie ich przejrzystości i przestrzegania reguł dobrego rządzenia; 3) wspieranie oddolnej aktywności obywatelskiej, wzmacnianie etosu społecznikowskiego obywateli, wspieranie i upowszechnianie wolontariatu; 4) podtrzymywanie i upowszechnianie kultury oraz zakorzenionej w chrześcijańskim dziedzictwie tradycji narodowej i lokalnej, pielęgnowanie polskości oraz rozwoju świadomości narodowej, obywatelskiej i kulturowej, a także solidarności i wrażliwości społecznej; 5) promocja poszanowania i ochrony praw człowieka i praw obywatelskich; 6) edukacja obywatelska i kształtowanie postaw obywatelskich oraz wspieranie zaangażowania obywateli i organizacji obywatelskich w realizację zadań z zakresu edukacji formalnej i nieformalnej; 7) wspieranie ochrony środowiska oraz praw zwierząt; 8) udział w realizacji międzynarodowych programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, w tym programów współfinansowanych ze środków zagranicznych; 9) prowadzenie i wspieranie programów badań dotyczących społeczeństwa obywatelskiego; 10) upowszechnianie informacji w środowisku organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form społeczeństwa obywatelskiego o planowanych i ogłaszanych konkursach; 11) popularyzowanie efektów zrealizowanych zadań oraz prowadzenie repozytorium modelowych przedsięwzięć, dobrych praktyk, rezultatów i produktów wypracowanych w ramach programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego; 12) realizacja innych zadań zlecanych przez Przewodniczącego Komitetu, przy jednoczesnym zapewnieniu na ich realizację środków finansowych, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 4. 4. Przy realizacji zadań, o których mowa w ust. 1–3, Narodowy Instytut może współpracować z podmiotami zagranicznymi i krajowymi, w szczególności jako partner umów o wspólne przedsięwzięcie. 5. Narodowy Instytut realizuje zadania samodzielnie lub zleca realizację zadań, o których mowa w ust. 1–3, wyłonionym w drodze otwartego konkursu ofert organizacjom pozarządowym oraz podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. 6. Narodowy Instytut może uczestniczyć w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 i 1475), oraz przystępować do programów lub projektów współfinansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.


Art. 25. 1. Narodowy Instytut prowadzi ewaluację programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w trakcie ich trwania, w szczególności w celu rozstrzygnięcia, czy realizacja programów prowadzi do osiągnięcia celów programów oraz czy jest zgodna z celami polityki państwa w zakresie wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. 2. Po zakończeniu realizacji programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego jest przeprowadzana ich ewaluacja mająca na celu w szczególności ocenę stopnia osiągnięcia ich celów lub określenia przyczyn ich nieosiągnięcia. 3. Ewaluacja, o której mowa w ust. 1 i 2, prowadzona jest zgodnie z harmonogramem przewidzianym w tych programach. 4. Dyrektor przedstawia Radzie, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, informację o wynikach ewaluacji przeprowadzonych w roku ubiegłym. 5. Narodowy Instytut może zlecać przeprowadzenie ewaluacji zewnętrznym podmiotom, wybranym w drodze otwartego konkursu.


Art. 26. Przewodniczący Komitetu w ramach nadzoru: 1) sprawuje kontrolę nad działalnością Narodowego Instytutu pod względem legalności, gospodarności, celowości i rzetelności na zasadach i w trybie określonych w przepisach o kontroli w administracji rządowej; 2) zatwierdza: a) projekt rocznego planu finansowego Narodowego Instytutu, b) projekt rocznego planu działalności Narodowego Instytutu, c) roczne sprawozdanie z działalności Narodowego Instytutu, d) roczne sprawozdanie finansowe Narodowego Instytutu.


Art. 27. 1. Dyrektor, po uzyskaniu opinii Rady, przedstawia Przewodniczącemu Komitetu do zatwierdzenia końcowe sprawozdanie z realizacji programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, wraz z informacją o ewaluacji, o której mowa w art. 25 ust. 2. 2. Rada Ministrów podejmuje decyzje w sprawie kontynuacji finansowania programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. Rozdział 4 Tryb realizacji zadań Narodowego Instytutu


Art. 28. Do realizacji zadań Narodowego Instytutu, o których mowa w art. 24 ust. 1–3, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.


Art. 29. W przypadku realizacji zadań Narodowego Instytutu organem administracji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie jest Dyrektor.


Art. 3. Nadzór nad Narodowym Instytutem sprawuje Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego, o którym mowa w art. 34a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zwany dalej „Przewodniczącym Komitetu”. Rozdział 2 Organy i organizacja Narodowego Instytutu


Art. 30. 1. Narodowy Instytut realizuje programy, o których mowa w art. 23 ust. 1, samodzielnie lub w drodze otwartego konkursu ofert, o którym mowa w dziale II rozdziale 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. 2. Dyrektor ustala regulamin konkursu, który zatwierdza Rada. 3. Regulamin konkursu określa w szczególności: 1) przedmiot konkursu oraz czas jego trwania, w tym rodzaj zadania podlegającego dofinansowaniu w ramach realizowanego projektu; 2) podmioty uprawnione do udziału w konkursie; 3) termin, miejsce oraz formę składania oferty na realizację zadania; 4) wzór oferty na realizację zadania; 5) wzór umowy na realizację zadania; 6) kwotę przeznaczoną na realizację zadania; 7) zasady przyznawania dotacji w konkursie oraz maksymalny dopuszczalny poziom dofinansowania wniosku lub maksymalną dopuszczalną kwotę dofinansowania wniosku; 8) sposób podania do publicznej wiadomości wyników konkursu; 9) formę i sposób udzielania wnioskodawcy wyjaśnień w kwestiach dotyczących konkursu; 10) zasady rozliczania dotacji; 11) zasady sporządzania sprawozdania z realizacji zadania. 4. Przy ocenie wniosków złożonych w konkursie bierze się pod uwagę następujące kryteria: 1) adekwatność oferty w odniesieniu do celów programu oraz celów i potrzeb jego uczestników i organizacji zaangażowanych w jego realizację; 2) jakość planu działań zawartych w ofercie i jego realizacji; 3) potencjalny wpływ działań zawartych w ofercie na uczestników, organizacje zaangażowane w realizację oferty oraz inne podmioty będące interesariuszami działań, w tym także trwałość rezultatów działań zawartych w ofercie i jakość środków mających na celu upowszechnienie rezultatów; 4) możliwość realizacji oferty w grupie partnerskiej z uwzględnieniem doświadczenia jej członków; 5) zasadność planowanych kosztów w stosunku do celu, rezultatów i zakresu działań, które obejmuje oferta.


Art. 31. W ramach programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, o których mowa w art. 23 ust. 1, Narodowy Instytut może dofinansować rozwój instytucjonalny organizacji pozarządowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w tym kosztów organizacyjnych i administracyjnych ich działalności. Rozdział 5 Gospodarka finansowa Narodowego Instytutu


Art. 32. 1. Przychodami Narodowego Instytutu są: 1) dotacja celowa na realizację programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, o których mowa w art. 23 ust. 1, oraz zadań, o których mowa w art. 24 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1–11; 2) dotacja podmiotowa na pokrycie bieżących kosztów zarządzania programami i zadaniami, realizowanymi przez Narodowy Instytut, o których mowa w pkt 1, w tym kosztów wynagradzania członków komisji konkursowej w celu opiniowania złożonych ofert; 3) dotacja celowa na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji dotyczących obsługi realizacji zadań, o których mowa w pkt 1; 4) dotacja celowa na realizację zadań, o których mowa w art. 24 ust. 3 pkt 12. 2. Przychodami Narodowego Instytutu mogą być środki pochodzące z innych źródeł, a w szczególności z: 1) budżetu Unii Europejskiej; 2) programów finansowanych z udziałem niepodlegających zwrotowi środków z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) lub innych środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi; 3) odsetek od wolnych środków przekazanych w depozyt zgodnie z przepisami o finansach publicznych; 4) zapisów i darowizn. 3. Środki, o których mowa w ust. 1, niewykorzystane w danym roku budżetowym, podlegają zwrotowi do budżetu państwa zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 4. Wydatkowanie środków, o których mowa w ust. 1 i 2, przez Narodowy Instytut jest dokonywane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 5. Dotacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Dyrektora.


Art. 33. 1. Narodowy Instytut prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu finansowego ustalanego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, na okres roku obrotowego. Rokiem obrotowym jest rok budżetowy. 2. Podstawę gospodarki finansowej Narodowego Instytutu w okresie od dnia 1 stycznia do dnia zatwierdzenia przez Przewodniczącego Komitetu rocznego planu finansowego Narodowego Instytutu stanowi projekt tego planu przygotowany przez Dyrektora. 3. Zmian planu finansowego Narodowego Instytutu dokonuje się w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.


Art. 34. Realizacja poszczególnych tytułów wydatków jest dokonywana w granicach kwot ustalonych w planie finansowym.


Art. 34a. 1. W skład Komitetu wchodzą: 1) Przewodniczący Komitetu; 2) wiceprzewodniczący – sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Przewodniczącego Komitetu; 3) członkowie: a) ministrowie, których szczegółowy zakres działania określają przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2012 r. poz. 392 oraz z 2015 r. poz. 1064), reprezentowani przez sekretarza stanu, z zastrzeżeniem ust. 3, b) Dyrektor Narodowego Instytutu. 2. Przewodniczący Komitetu wchodzi w skład Rady Ministrów. 3. W każdym czasie w pracach Komitetu może brać udział minister. 4. W posiedzeniach Komitetu mogą uczestniczyć zaproszeni przez Przewodniczącego Komitetu przedstawiciele organów administracji rządowej. 5. W posiedzeniach Komitetu mogą również uczestniczyć z głosem doradczym osoby posiadające odpowiednią wiedzę lub doświadczenie w zakresie zagadnień objętych zadaniami Komitetu, zaproszone przez Przewodniczącego Komitetu z własnej inicjatywy lub wskazane przez poszczególnych członków Komitetu.


Art. 34b. 1. Do zadań Komitetu należy: 1) koordynowanie i monitorowanie współpracy organów administracji rządowej z sektorem organizacji pozarządowych oraz innych zorganizowanych form społeczeństwa obywatelskiego; 2) przygotowywanie i konsultowanie z organizacjami pozarządowymi oraz podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz monitorowanie ich wdrażania; 3) opracowywanie i opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. 2. Do zadań Komitetu należy także: 1) współpraca w sprawach związanych z rozwojem społeczeństwa obywatelskiego z innymi państwami, organizacjami oraz instytucjami międzynarodowymi i zagranicznymi; 2) współpraca w przygotowywaniu sprawozdań i raportów z realizacji wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących rozwoju społeczeństwa obywatelskiego; 3) przedstawianie opinii w sprawie możliwości przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do umów międzynarodowych dotyczących rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.


Art. 34c. 1. Przewodniczący Komitetu kieruje pracami Komitetu. 2. Przewodniczący Komitetu może, z własnej inicjatywy lub na wniosek członka Komitetu, tworzyć zespoły robocze, określając ich skład, zakres zadań oraz tryb i harmonogram prac.


Art. 34d. 1. Komitet podejmuje rozstrzygnięcia w drodze uchwał na posiedzeniach. 2. Uchwały Komitetu podejmowane są w głosowaniu jawnym, zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy członków Komitetu, w tym Przewodniczącego Komitetu. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos Przewodniczącego Komitetu. 3. Uchwały w imieniu Komitetu podpisuje Przewodniczący Komitetu. 4. Projekty uchwał Komitetu mogą być też poddane pod głosowanie w trybie obiegowym. 5. Osobom zaproszonym do udziału w posiedzeniu Komitetu, o których mowa w art. 34a ust. 4 i 5, nie przysługuje prawo głosowania nad uchwałami.


Art. 34e. Szczegółowy sposób i tryb pracy Komitetu określa regulamin uchwalony przez Komitet na pierwszym posiedzeniu.


Art. 34f. Komitet przyjmuje plan prac Komitetu i przedstawia go Radzie Ministrów do zatwierdzenia.


Art. 34g. 1. Obsługę Komitetu oraz Przewodniczącego Komitetu zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. 2. Posiedzenia Komitetu odbywają się w siedzibie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 3. W uzasadnionych przypadkach posiedzenia Komitetu mogą odbywać się w innym miejscu, wskazanym przez Przewodniczącego Komitetu. 4. Koszty obsługi, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.


Art. 34h. Przewodniczący Komitetu przedkłada Radzie Ministrów, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, sprawozdanie za poprzedni rok kalendarzowy, zawierające informacje o prowadzonej działalności w zakresie wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz o realizacji planu, o którym mowa w art. 34f.”; 12) użyte w art. 39 w ust. 1 i 3 wyrazy „z części budżetu, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego” zastępuje się wyrazami „z budżetu państwa z części, której dysponentem jest Kancelaria Prezesa Rady Ministrów”; 13) art. 41 otrzymuje brzmienie: „Art. 41. Obsługę administracyjno-biurową Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.”; 14) w dziale II dodaje się rozdział 7 w brzmieniu: „Rozdział 7 Pełnomocnicy wojewody do spraw społeczeństwa obywatelskiego


Art. 35. 1. Narodowy Instytut tworzy następujące fundusze: 1) fundusz statutowy; 2) fundusz rezerwowy; 3) zakładowy fundusz świadczeń socjalnych; 4) zakładowy fundusz nagród. 2. Fundusz statutowy Narodowego Instytutu odzwierciedla równowartość netto środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku, stanowiących wyposażenie Narodowego Instytutu na dzień rozpoczęcia przez niego działalności. 3. Fundusz rezerwowy: 1) zwiększa się o wartość zysku netto Narodowego Instytutu; 2) zmniejsza się o wartość straty netto Narodowego Instytutu. 4. Zakładowy fundusz nagród stanowi 8,5% funduszu płac.


Art. 36. 1. Roczne sprawozdanie finansowe Narodowego Instytutu podlega badaniu przez firmę audytorską, zgodnie z wymogami przeprowadzania badań określonymi w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości i w ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. poz. 1089). 2. Przewodniczący Komitetu dokonuje, po zasięgnięciu opinii Rady, wyboru firmy audytorskiej, o której mowa w ust. 1, w trybie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579). Rozdział 6 Zmiany w przepisach obowiązujących


Art. 37. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 2016 r. poz. 40) w art. 12 ust. 2a otrzymuje brzmienie: „2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do fundacji posiadających status organizacji pożytku publicznego, które zamieściły na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w Biuletynie Informacji Publicznej sprawozdanie merytoryczne z działalności oraz sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 573).”.


Art. 38. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 888, 1086 i 1566) w art. 31 w ust. 1 w pkt 8 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 9 i 10.


Art. 39. W ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 573) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu: „Art. 1a. Komitet do spraw Pożytku Publicznego, zwany dalej „Komitetem” jest organem administracji rządowej właściwym w sprawach pożytku publicznego i wolontariatu, w tym programowania, koordynowania i organizowania współpracy organów administracji publicznej i podmiotów działających w sferze pożytku publicznego.”; 2) w art. 2 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 i 9 w brzmieniu: „8) Narodowym Instytucie – rozumie się przez to Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (Dz. U. poz. …); 9) Dyrektorze Narodowego Instytutu – rozumie się przez to Dyrektora, o którym mowa w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.”; 3) art. 5c otrzymuje brzmienie: „Art. 5c. Minister, po zasięgnięciu opinii Rady Działalności Pożytku Publicznego, zwanej dalej „Radą”, może w zakresie swojej właściwości opracować resortowe programy wspierania rozwoju organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 oraz finansowo wspierać te programy, w szczególności w trybie, o którym mowa w art. 11.”; 4) użyte w art. 10a w ust. 6 i w art. 23 w ust. 5 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego” zastępuje się wyrazami „w porozumieniu z Przewodniczącym Komitetu”; 5) użyte w art. 19 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 19a w ust. 7d, w art. 23 w ust. 8, w art. 27ab w ust. 6, w art. 27c w ust. 3, w art. 28 w ust. 1, w art. 29 w ust. 1, 2 i 4, w art. 33 w ust. 1, w art. 33b, w art. 35 w ust. 1, w art. 36 w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia, w art. 37, w art. 40 oraz w art. 40a w różnym przypadku wyrazy „minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Przewodniczący Komitetu”; 6) użyte w art. 22 w ust. 6, w ust. 7 w pkt 1, w ust. 8 i 9, w art. 22a w ust. 1 w pkt 2 w lit. a, w art. 27 w ust. 2a, w art. 27a w ust. 2, 3a, 6 i 7, w art. 27aa w ust. 4 i 5, w art. 27ab w ust. 2, w art. 33 w ust. 2 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 3, w art. 33a w ust. 1 we wprowadzeniu do wyliczenia, w ust. 3 i 4 oraz w art. 33aa w różnym przypadku wyrazy „minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Dyrektor Narodowego Instytutu”; 7) użyte w art. 23 w ust. 2c, 2d i 6–6c, w art. 27a w ust. 3 w pkt 1 i w art. 33a w ust. 1 w pkt 1 wyrazy „internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego” zastępuje się wyrazami „podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej”; 8) w art. 27 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Dyrektor Narodowego Instytutu zamieszcza w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej sporządzoną na podstawie sprawozdań, o których mowa w art. 23 ust. 1–2 i 2b, informację dotyczącą w szczególności wydatkowania przez organizacje pożytku publicznego środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok poprzedni.”; 9) w art. 27a: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Dyrektor Narodowego Instytutu prowadzi w formie elektronicznej wykaz organizacji mających status organizacji pożytku publicznego na dzień 30 listopada roku podatkowego, na które podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może przekazać 1% podatku z zeznań podatkowych składanych za rok podatkowy, i nie później niż dnia 15 grudnia roku podatkowego zamieszcza ten wykaz na stronie podmiotowej Narodowego Instytutu w Biuletynie Informacji Publicznej.”, b) ust. 10 otrzymuje brzmienie: „10. Przewodniczący Komitetu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, tryby, terminy oraz format i strukturę danych dla wymiany informacji dotyczących organizacji pożytku publicznego, o których mowa w ust. 4 i 5, między Dyrektorem Narodowego Instytutu a Ministrem Sprawiedliwości oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawnej realizacji zadań związanych z tworzeniem i prowadzeniem wykazu, o którym mowa w ust. 1, oraz z przekazywaniem organizacjom pożytku publicznego środków pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych.”; 10) w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Przewodniczący Komitetu może powierzyć przeprowadzenie kontroli: 1) wojewodzie; 2) Dyrektorowi Narodowego Instytutu.”; 11) w dziale II po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu: „Rozdział 4a Organizacja i tryb działania Komitetu


Art. 4. Organami Narodowego Instytutu są: 1) Dyrektor Narodowego Instytutu, zwany dalej „Dyrektorem”; 2) Rada Narodowego Instytutu, zwana dalej „Radą”.


Art. 40. W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2016 r. poz. 1721, 1948, 2260 i 2261 oraz z 2017 r. poz. 1530 i 1600) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 w pkt 60 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 61 w brzmieniu: „61) Dyrektor Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego i jego zastępcy, członkowie Rady Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego.”; 2) w art. 8 w pkt 56 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 57 w brzmieniu: „57) pkt 61 – Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego.”; 3) w art. 21a ust. 2b otrzymuje brzmienie: „2b. Wydając orzeczenie stwierdzające fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, sąd orzeka zakaz pełnienia funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2–57 i 61, na okres od 3 do 10 lat.”; 4) w art. 21e ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Prawomocne orzeczenie sądu, stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, traktuje się jako obligatoryjną przesłankę pozbawienia tej osoby pełnionej przez nią funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2–54, 56, 57 i 61, z zastrzeżeniem art. 21f.”.


Art. 41. W ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 471, 1948 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 88, 379 i 1089) w art. 88a: 1) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Tworzy się Fundusz Wspierania Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, którego dysponentem jest Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego, o którym mowa w art. 34a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60 i 573).”; 2) ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Przewodniczący Komitetu do spraw Pożytku Publicznego określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania dofinansowania realizacji zadań, o których mowa w ust. 5, tryb składania wniosków oraz przekazywania środków, biorąc pod uwagę priorytety społeczne i konieczność zapewnienia ciągłości realizowanych zadań.”. Rozdział 7 Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe


Art. 41k. Wojewoda może ustanowić pełnomocnika wojewody do spraw społeczeństwa obywatelskiego. Przepisu art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2015 r. poz. 525, z późn. zm.[4])) nie stosuje się.


Art. 41l. Do zadań pełnomocnika wojewody do spraw społeczeństwa obywatelskiego należy: 1) monitorowanie wdrażania programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz programów, o których mowa w art. 5b ust. 1; 2) koordynowanie współpracy jednostek administracji rządowej w województwie z organizacjami pozarządowymi, które zgodnie z zakresem swoich zadań statutowych działają na rzecz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.”.


Art. 42. 1. Postępowania wszczęte, a niezakończone wydaniem decyzji ostatecznej albo prawomocnego postanowienia sądu, w zakresie wskazanym w art. 22 ust. 9, art. 27 ust. 2a, art. 27aa ust. 4, art. 33 ust. 2 i 3, art. 33a ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów, przy czym organ, który przejął zadania i kompetencje ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego zgodnie z przepisami niniejszej ustawy: 1) prowadzi w dalszym ciągu postępowania, które zostały wszczęte przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, o czym zawiadamia strony tych postępowań; 2) z mocy prawa wstępuje w miejsce ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego do toczących się w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy postępowań przed sądami rejestrowymi. 2. Należności i zobowiązania ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego związane z wykonywaniem jego kompetencji wynikających z działu II rozdziałów 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 39 stają się należnościami i zobowiązaniami Narodowego Instytutu z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. Narodowy Instytut staje się stroną umów i porozumień zawartych w celu wykonania kompetencji ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego wynikających z działu II rozdziałów 3 i 4 ustawy zmienianej w art. 39.


Art. 43. 1. Program Fundusz Inicjatyw Obywatelskich na lata 2014–2020 stanowiący załącznik do uchwały nr 209/2013 Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie przyjęcia Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich na lata 2014–2020 staje się programem wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego w rozumieniu art. 23 ust. 1 niniejszej ustawy. 2. Należności i zobowiązania ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego wynikające z realizacji uchwały, o której mowa w ust. 1, stają się należnościami i zobowiązaniami Narodowego Instytutu z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 3. Narodowy Instytut staje się stroną umów i porozumień zawartych w wyniku realizacji uchwały, o której mowa w ust. 1, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. 4. W przypadku postępowań administracyjnych dotyczących zwrotu dotacji udzielonych w ramach Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich na lata 2009–2013 stanowiącego załącznik do uchwały nr 238/2008 Rady Ministrów z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie przyjęcia krajowego Programu Operacyjnego Fundusz Inicjatyw Obywatelskich na lata 2009–2013 oraz w związku z realizacją uchwały, o której mowa w ust. 1, za organ, który udzielił dotacji w rozumieniu art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1870, z późn. zm.[5])), uznaje się Dyrektora. 5. Dyrektor prowadzi w dalszym ciągu niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania, które zostały wszczęte przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, i w których nie została wydana decyzja administracyjna, z zastrzeżeniem ust. 6. 6. Przewodniczący Komitetu prowadzi w dalszym ciągu niezakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy postępowania, które zostały wszczęte przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, i w których strona wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją administracyjną. 7. Dyrektor wstępuje z mocy prawa w miejsce ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego do toczących się w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) postępowań egzekucyjnych dotyczących dotacji, o których mowa w ust. 4, w charakterze wierzyciela; 2) postępowań przed sądami administracyjnymi dotyczących dotacji, o których mowa w ust. 4, w charakterze organu.


Art. 44. Do wykazu organizacji mających status organizacji pożytku publicznego, o którym mowa w art. 27a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39, na dzień 30 listopada 2016 r., na które podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może przekazać 1% podatku z zeznań podatkowych składanych za rok podatkowy, oraz do czynności związanych z jego tworzeniem i prowadzeniem stosuje się dotychczasowe przepisy wykonawcze, z tym zastrzeżeniem, że kompetencje przyznane tymi przepisami ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego wykonywać będzie Dyrektor.


Art. 45. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego realizujący do tego dnia zadania, które zostają przekazane niniejszą ustawą do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów lub Narodowego Instytutu, stają się członkami korpusu służby cywilnej zatrudnionymi w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 2. Dotychczasowy pracodawca jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy, zawiadomić na piśmie osoby, o których mowa w ust. 1, o zmianach, jakie mają nastąpić w ich stosunkach pracy. Przepis art. 231 § 4 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962) stosuje się odpowiednio. 3. Przepisu ust. 2 zdanie drugie nie stosuje się do urzędników służby cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1345, 1605, 1807, 1948 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 379).


Art. 46. 1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowania ustawy na lata 2017–2026 wyniesie 35 660 000 zł, z tym że w roku: 1) 2017 – 1 580 000 zł; 2) 2018 – 3 600 000 zł; 3) 2019 – 3 700 000 zł; 4) 2020 – 3 820 000 zł; 5) 2021 – 3 850 000 zł; 6) 2022 – 3 760 000 zł; 7) 2023 – 3 780 000 zł; 8) 2024 – 3 800 000 zł; 9) 2025 – 3 930 000 zł; 10) 2026 – 3 840 000 zł. 2. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitów wydatków, o których mowa w ust. 1, na dany rok budżetowy zostanie zastosowany mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu kosztów rzeczowych ponoszonych przez Narodowy Instytut. 3. Organem odpowiedzialnym za wdrożenie mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 2, jest Prezes Rady Ministrów. 4. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitów wydatków, o których mowa w ust. 1, jest Prezes Rady Ministrów.


Art. 47. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10a ust. 6, art. 19, art. 19a ust. 7d, art. 23 ust. 5 i 8, art. 27a ust. 10, art. 27ab ust. 6, art. 27c ust. 3, art. 33b oraz art. 40 ustawy zmienianej w art. 39 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10a ust. 6, art. 19, art. 19a ust. 7d, art. 23 ust. 5 i 8, art. 27a ust. 10, art. 27ab ust. 6, art. 27c ust. 3, art. 33b oraz art. 40 ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 48. Kadencja członków Rady Działalności Pożytku Publicznego, o których mowa w art. 36 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 39, powołanych na podstawie dotychczasowych przepisów trwa do końca okresu, na który zostali powołani.


Art. 49. Członkowie Rady pierwszej kadencji zostaną powołani w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 5. 1. Dyrektor jest powoływany przez Przewodniczącego Komitetu na pięcioletnią kadencję spośród osób, które: 1) posiadają obywatelstwo polskie; 2) korzystają z pełni praw publicznych; 3) posiadają wyższe wykształcenie magisterskie lub równorzędne; 4) posiadają wiedzę w zakresie działalności pożytku publicznego i wolontariatu oraz stowarzyszeń i fundacji w Rzeczypospolitej Polskiej oraz co najmniej pięcioletnie doświadczenie w organizacjach pozarządowych lub innych zorganizowanych formach społeczeństwa obywatelskiego; 5) nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 6) cieszą się nieposzlakowaną opinią i dają rękojmię prawidłowego wykonywania powierzonych zadań; 7) posiadają znajomość języka angielskiego w stopniu umożliwiającym swobodne porozumiewanie się w zakresie działalności Narodowego Instytutu; 8) posiadają doświadczenie w kierowaniu zespołami pracowniczymi oraz kompetencje kierownicze. 2. Dyrektor pełni obowiązki do dnia powołania swojego następcy, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 4.


Art. 50. W celu wykonania przepisów ustawy Prezes Rady Ministrów dokona, w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń, między częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.


Art. 51. 1. Tworzy się Narodowy Instytut. 2. Dyrektor jest uprawniony do podejmowania wszelkich działań przygotowawczych i organizacyjnych niezbędnych do utworzenia Narodowego Instytutu. 3. Dyrektor w terminie 30 dni od dnia powołania przedstawia do zatwierdzenia Przewodniczącemu Komitetu pierwszy plan finansowy Narodowego Instytutu na okres od dnia jego utworzenia do końca roku obrotowego. 4. Przepisów art. 8 ust. 5 oraz art. 12 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do pierwszego planu finansowego Narodowego Instytutu.


Art. 52. 1. Prezes Rady Ministrów określi składniki majątkowe i niemajątkowe stanowiące majątek Narodowego Instytutu w drodze decyzji wydanej nie później niż w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do wpisania do ksiąg wieczystych i rejestrów tytułu prawnego Narodowego Instytutu do określonych w decyzji składników majątkowych i niemajątkowych. 3. Narodowy Instytut przejmuje składniki, o których mowa w ust. 1, na utworzenie funduszu statutowego.


Art. 53. 1. Do dnia 31 grudnia 2017 r. obsługę administracyjno-biurową oraz prawną Dyrektora, w tym w zakresie realizacji zadań Narodowego Instytutu, zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. 2. W okresie, o którym mowa w ust. 1, ogłoszenia, o których mowa w art. 14 ust. 2, art. 17 ust. 1 oraz w art. 19 ust. 1, zamieszcza się również w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 3. Wydatki związane z zapewnieniem obsługi, o której mowa w ust. 1, są pokrywane z rezerwy celowej budżetu państwa na zmiany systemowe i niektóre zmiany organizacyjne, w tym nowe zadania oraz na zadania związane z poprawą finansów publicznych, w tym odbudową dochodów budżetu państwa.


Art. 54. Tworzy się Komitet do spraw Pożytku Publicznego.


Art. 55. 1. Do przyjętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rządowych programów, o których mowa w art. 5c ustawy zmienianej w art. 39, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczących wspierania rozwoju organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 39 stosuje się przepisy dotychczasowe. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do programu, o którym mowa w art. 43 ust. 1.


Art. 56. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 45 ust. 2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU / – / Marek Kuchciński [1]) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej, ustawę z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, ustawę z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawę z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. [2]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, 1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191, 659, 933, 935, 1089, 1475, 1529 i 1537. [3]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r. poz. 61, 245, 791 i 1089. [4]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2015 r. poz. 1960, z 2016 r. poz. 1948 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 935, 976, 1475 i 1566. [5]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948, 1984 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 60, 191, 659, 933, 935, 1089, 1475, 1529 i 1537.


Art. 6. 1. Przewodniczący Komitetu odwołuje Dyrektora przed upływem kadencji wyłącznie w przypadku: 1) zaprzestania spełniania któregokolwiek z wymagań określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 5; 2) rezygnacji ze stanowiska; 3) utraty zdolności do pełnienia powierzonych obowiązków na skutek długotrwałej choroby, trwającej co najmniej 6 miesięcy; 4) złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu. 2. Przewodniczący Komitetu może odwołać Dyrektora przed upływem kadencji w przypadku: 1) niezatwierdzenia rocznego sprawozdania z działalności Narodowego Instytutu lub jego nieprzedstawienia w terminie określonym w art. 8 ust. 7; 2) niezatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego Narodowego Instytutu lub jego nieprzedstawienia w terminie określonym w art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047, z późn. zm.[3])); 3) działania niezgodnego z prawem, zasadami rzetelności, gospodarności i celowości. 3. Kadencja Dyrektora przed jej upływem wygasa w razie śmierci Dyrektora. 4. W razie wygaśnięcia kadencji Dyrektora lub jego odwołania, do czasu powołania nowego Dyrektora, jego obowiązki pełni zastępca Dyrektora wskazany przez Przewodniczącego Komitetu.


Art. 7. 1. Zastępców Dyrektora, w liczbie nie więcej niż dwóch, powołuje Przewodniczący Komitetu na wniosek Dyrektora. Zastępcą Dyrektora może być osoba, która spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 1. 2. Przewodniczący Komitetu, na wniosek Dyrektora, odwołuje zastępców Dyrektora, w szczególności w przypadkach określonych w art. 6 ust. 1. 3. Dyrektor określa zakres zadań zastępcy (zastępców) Dyrektora.


Art. 8. 1. Dyrektor kieruje działalnością Narodowego Instytutu, w szczególności podejmuje decyzje we wszystkich sprawach niezastrzeżonych dla Rady. 2. Dyrektor jest uprawniony do samodzielnego dokonywania czynności prawnych w imieniu Narodowego Instytutu i reprezentuje go na zewnątrz. 3. Dyrektor jest odpowiedzialny za gospodarkę finansową Narodowego Instytutu oraz za zarządzanie i gospodarowanie majątkiem Narodowego Instytutu. 4. Dyrektor przygotowuje: 1) projekt rocznego planu finansowego Narodowego Instytutu; 2) projekt rocznego planu działalności Narodowego Instytutu; 3) roczne sprawozdanie z działalności Narodowego Instytutu; 4) roczne sprawozdanie finansowe Narodowego Instytutu; 5) końcowe sprawozdanie z realizacji programów wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, o których mowa w art. 23 ust. 1. 5. Dyrektor przedstawia Przewodniczącemu Komitetu do zatwierdzenia, po uzyskaniu opinii Rady, projekt rocznego planu finansowego Narodowego Instytutu i planu finansowego w układzie zadaniowym na dany rok budżetowy oraz na 2 kolejne lata, z uwzględnieniem terminów określonych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych dla przedłożenia materiałów do projektu ustawy budżetowej. 6. Dyrektor przedstawia do zatwierdzenia Przewodniczącemu Komitetu, w terminie do dnia 30 września każdego roku, po uzyskaniu opinii Rady, projekt rocznego planu działalności Narodowego Instytutu na kolejny rok. 7. Dyrektor przedstawia do zatwierdzenia Przewodniczącemu Komitetu, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku, po uzyskaniu opinii Rady, roczne sprawozdanie z działalności Narodowego Instytutu za rok poprzedni, obejmujące w szczególności informacje o stopniu realizacji poszczególnych zadań Narodowego Instytutu oraz stopniu wykorzystania środków przeznaczonych na ich finansowanie. 8. Dyrektor, po uzyskaniu opinii Rady, przedstawia do zatwierdzenia Przewodniczącemu Komitetu roczne sprawozdanie finansowe Narodowego Instytutu sporządzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, wraz ze sprawozdaniem z badania sporządzonym przez firmę audytorską, o której mowa w art. 36 ust. 1. 9. Przewodniczący Komitetu określi, w drodze rozporządzenia, wzór i niezbędne elementy rocznego sprawozdania z działalności Narodowego Instytutu, tak aby umożliwiały weryfikację podanych w sprawozdaniu informacji oraz ich przejrzystość.


Art. 9. 1. W skład Rady wchodzą: 1) członek powoływany i odwoływany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; 2) 3 członków powoływanych i odwoływanych przez Przewodniczącego Komitetu; 3) członek powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych; 4) 5 członków reprezentujących organizacje pozarządowe oraz podmioty określone w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie spośród kandydatów, z których każdy ma poparcie przynajmniej 20 organizacji pozarządowych lub podmiotów określonych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie; 5) członek reprezentujący jednostki samorządu terytorialnego. 2. Członkiem Rady może być osoba, która: 1) korzysta z pełni praw publicznych; 2) cieszy się nieposzlakowaną opinią; 3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 4) posiada wiedzę i co najmniej trzyletnie doświadczenie w zakresie funkcjonowania społeczeństwa obywatelskiego, pożytku publicznego i wolontariatu.


Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa cele i źródła finansowania Ogólnopolskiej Sieci Edukacyjnej, zwanej dalej „OSE”, operatora OSE oraz jego zadania.


Art. 10. 1. Wykonywanie przez operatora OSE zadań, o których mowa w art. 5 i art. 6, finansowane jest ze środków budżetu państwa w formie dotacji celowej udzielanej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji lub z budżetu środków europejskich. 2. Korzystanie przez szkołę: 1) z usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości 100 Mb/s lub usługi o niższych parametrach, świadczonej przez operatora OSE, 2) z usług, o których mowa w art. 5 pkt 3, świadczonych przez operatora OSE, 3) z usług, o których mowa w art. 5 pkt 5 – jest nieodpłatne. 3. Operator OSE pobiera opłatę wyłącznie za świadczenie szkole usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu o przepustowości przekraczającej 100 Mb/s, jeżeli organ prowadzący szkołę albo dyrektor szkoły, za zgodą tego organu, wystąpi z wnioskiem o świadczenie takiej usługi. 4. Opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej różnicy między kosztem świadczenia przez operatora OSE usługi, o której mowa w ust. 3, a kosztem świadczenia usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości 100 Mb/s. 5. Operator OSE prowadzi odrębną ewidencję przychodów i kosztów związanych: 1) ze świadczeniem usługi, o której mowa w ust. 3; 2) z wykonywaniem innych zadań operatora OSE. 6. Operator OSE nie osiąga zysku z tytułu realizacji zadań określonych w ustawie.


Art. 11. Ze środków dotacji celowej, o której mowa w art. 10 ust. 1, operator OSE w celu wykonywania zadań, o których mowa w art. 5 i art. 6, może ponosić wydatki: 1) na nabycie i eksploatację infrastruktury telekomunikacyjnej, urządzeń i systemów informatycznych, wartości niematerialnych i prawnych, przygotowanie dokumentacji oraz analiz niezbędnych do przeprowadzenia procesu inwestycyjnego, w szczególności na sporządzenie projektów technicznych, oraz na wsparcie w procesie zakupowym i instalacyjnym; 2) na wykonanie robót budowlanych, w tym nabycie niezbędnych materiałów, dotyczących infrastruktury i urządzeń, o których mowa w pkt 1, oraz na pokrycie związanych z tymi robotami należności publicznoprawnych, należnych na podstawie odrębnych przepisów, w szczególności za wydanie decyzji, zgód i zezwoleń; 3) na pokrycie kosztów administracyjnych, w tym kosztów zatrudnienia osób uczestniczących w realizacji zadań operatora OSE na podstawie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych, oraz kosztów związanych z zapewnieniem wsparcia użytkownikom OSE; 4) związane z uzyskaniem: a) dostępu telekomunikacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1907), b) dostępu, o którym mowa w art. 139 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, oraz dostępu, o którym mowa w art. 13, art. 17, art. 27 i art. 33 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1537, 1920 i 2003 oraz z 2017 r. poz. 1529 i 1566); 5) na najem, dzierżawę lub leasing infrastruktury telekomunikacyjnej; 6) na usługi: a) transmisji danych, b) dzierżawy łączy telekomunikacyjnych, c) dostawy energii, d) serwisu i naprawy infrastruktury i urządzeń, o których mowa w pkt 1, e) utrzymania i rozwoju oprogramowania i innych wartości niematerialnych i prawnych, f) doradcze, w tym opinie prawne lub ekspertyzy; 7) na najem powierzchni wraz z kosztami eksploatacyjnymi; 8) na nabycie, tworzenie i utrzymanie usług bezpieczeństwa teleinformatycznego, o których mowa w art. 5 pkt 3; 9) na nabycie, tworzenie, utrzymanie i udostępnianie usług, o których mowa w art. 5 pkt 5; 10) na pokrycie należności publicznoprawnych oraz kosztów obsługi finansowej; 11) na opracowanie, druk i dystrybucję materiałów informacyjnych i szkoleniowych; 12) na organizację szkoleń, seminariów i warsztatów.


Art. 12. 1. Operator OSE składa wniosek o udzielenie dotacji celowej do ministra właściwego do spraw informatyzacji do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego rok, na który dotacja ma być udzielona. 2. Wniosek zawiera opis zadań planowanych do zrealizowania przez operatora OSE w danym roku wraz z uzasadnieniem ich celowości oraz oszacowanie wysokości środków niezbędnych do realizacji tych zadań. Rozdział 4 Przepisy epizodyczne, przepisy przejściowe i przepis końcowy


Art. 13. W 2017 r. operator OSE składa wniosek, o którym mowa w art. 12 ust. 1, do dnia 31 grudnia 2017 r.


Art. 14. Tworzy się OSE.


Art. 15. 1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających z niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2018 r. – 13 000 000 zł; 2) 2019 r. – 77 000 000 zł; 3) 2020 r. – 129 000 000 zł; 4) 2021 r. – 138 000 000 zł; 5) 2022 r. – 164 000 000 zł; 6) 2023 r. – 164 000 000 zł; 7) 2024 r. – 164 000 000 zł; 8) 2025 r. – 164 000 000 zł; 9) 2026 r. – 164 000 000 zł; 10) 2027 r. – 164 000 000 zł. 2. Minister właściwy do spraw informatyzacji monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec każdego kwartału, a w przypadku IV kwartału – według stanu na dzień 20 listopada danego roku. 3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz w przypadku gdy w okresie od początku roku kalendarzowego do dnia ostatniej oceny, o której mowa w ust. 2, część limitu rocznego przypadającego proporcjonalnie na ten okres zostanie przekroczona co najmniej o 10% stosuje się mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy. 4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest minister właściwy do spraw informatyzacji.


Art. 16. Operator OSE świadczy usługi, o których mowa w art. 5 pkt 2 i 3 i art. 6, od dnia 1 września 2018 r.


Art. 17. Przepisy niniejszej ustawy dotyczące szkoły stosuje się również do dotychczasowych gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, z wyjątkiem szkół dla dorosłych, oraz do dotychczasowych szkół artystycznych, a także do klas dotychczasowych gimnazjów i klas dotychczasowych szkół ponadgimnazjalnych, które są prowadzone w szkołach innego typu, do czasu zakończenia kształcenia w tych szkołach lub klasach, zgodnie z odpowiednio przepisami ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 60 i 949) oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe.


Art. 18. 1. Przepisu art. 7 ust. 5 nie stosuje się do szkół wskazanych w harmonogramie, o którym mowa w art. 7 ust. 1, przed dniem 1 lipca 2020 r. 2. Organ prowadzący szkołę, o której mowa w ust. 1, zapewnia tej szkole szerokopasmowy dostęp do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s najpóźniej od dnia 1 stycznia 2021 r.


Art. 19. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 13, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU / – / Marek Kuchciński


Art. 2. OSE jest publiczną siecią telekomunikacyjną służącą świadczeniu publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych szkole w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949), z wyjątkiem szkół dla dorosłych, zwanej dalej „szkołą”.


Art. 3. OSE działa w celu: 1) umożliwienia szkole szerokopasmowego dostępu do Internetu; 2) podnoszenia poziomu kompetencji cyfrowych uczniów, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, i nauczycieli w ramach doskonalenia zawodowego nauczycieli; 3) umożliwienia wspomagania procesu kształcenia w szkole. Rozdział 2 Zadania operatora OSE


Art. 4. Operatorem OSE jest Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa – Państwowy Instytut Badawczy.


Art. 5. Do zadań operatora OSE należy: 1) przygotowanie OSE w sposób umożliwiający świadczenie z jej wykorzystaniem usług, o których mowa w pkt 2, 3 i 5, jej eksploatację, utrzymanie, usuwanie awarii, modernizację oraz nadzór nad jej funkcjonowaniem; 2) świadczenie szkole usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s; 3) świadczenie szkole usług bezpieczeństwa teleinformatycznego, obejmujących ochronę przed szkodliwym oprogramowaniem oraz monitorowanie zagrożeń i bezpieczeństwa sieciowego; 4) promowanie zasad bezpiecznego korzystania z technologii cyfrowych; 5) tworzenie i udostępnianie usług ułatwiających użytkownikom OSE dostęp do technologii cyfrowych.


Art. 6. W przypadku gdy warunki techniczne istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej nie pozwalają na świadczenie usługi spełniającej parametry, o których mowa w art. 5 pkt 2, minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na wniosek operatora OSE, zawierający: 1) uzasadnienie braku możliwości świadczenia usługi spełniającej parametry, o których mowa w art. 5 pkt 2, oraz 2) wskazanie maksymalnych parametrów usługi, której świadczenie jest możliwe – może zezwolić na świadczenie usługi niespełniającej parametrów określonych w art. 5 pkt 2 na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy.


Art. 7. 1. Operator OSE sporządza i na bieżąco aktualizuje, nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy, harmonogram wskazujący możliwy termin rozpoczęcia świadczenia usług, o których mowa w art. 5 pkt 2 i 3 albo art. 6, uwzględniając informacje o istniejącej i planowanej infrastrukturze telekomunikacyjnej umożliwiającej świadczenie szkole tych usług. 2. Harmonogram udostępnia się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej operatora OSE. 3. Organ prowadzący szkołę wskazaną w harmonogramie albo dyrektor szkoły, za zgodą tego organu, może złożyć do operatora OSE wniosek o świadczenie usług, o których mowa w art. 5 pkt 2 i 3 albo art. 6. 4. Operator OSE rozpoczyna świadczenie usług, o których mowa w art. 5 pkt 2 i 3 albo art. 6, w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku. 5. Organ prowadzący szkołę zapewnia tej szkole szerokopasmowy dostęp do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s, jeżeli organ ten albo dyrektor szkoły, za zgodą tego organu: 1) nie złożył do operatora OSE wniosku w terminie 6 miesięcy od dnia wskazania szkoły w harmonogramie lub 2) zaprzestał korzystania z usług operatora OSE, o których mowa w art. 5 pkt 2 i 3 albo art. 6. 6. Organ prowadzący szkołę obowiązany zapewnić szkole szerokopasmowy dostęp do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s może złożyć do ministra właściwego do spraw informatyzacji wniosek o udzielenie zgody na świadczenie usługi niespełniającej parametrów określonych w ust. 5, zawierający: 1) uzasadnienie braku możliwości wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 5; 2) wskazanie przyczyn niezłożenia wniosku do operatora OSE; 3) wskazanie maksymalnych parametrów usługi, której zapewnienie przez organ prowadzący szkołę jest możliwe. 7. Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, udziela, w formie decyzji, zgody, o której mowa w ust. 6, w przypadku gdy warunki techniczne istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej nie pozwalają na wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 5. W decyzji określa się czas, na który udzielana jest zgoda, nie dłuższy niż 12 miesięcy, oraz minimalne parametry usługi, której świadczenie zapewnia organ prowadzący szkołę.


Art. 8. 1. W ramach wykonywania zadań, o których mowa w art. 5 pkt 1–3 i art. 6, operator OSE wykorzystuje istniejącą infrastrukturę telekomunikacyjną, z uwzględnieniem przedsiębiorstw będących własnością Skarbu Państwa, z zachowaniem zasady równego traktowania i uczciwej konkurencji oraz otwartej, przejrzystej i niedyskryminującej procedury uzyskiwania dostępu do tej infrastruktury lub korzystania z usług transmisji danych. 2. Operator OSE może: 1) budować infrastrukturę telekomunikacyjną niezbędną do przygotowania OSE, jeżeli nie jest możliwe wykorzystanie istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej; 2) doprowadzić przyłącze telekomunikacyjne do szkoły w celu świadczenia usługi, o której mowa w art. 5 pkt 2, jeżeli: a) przyłącze telekomunikacyjne nie istnieje albo b) istniejące przyłącze nie pozwala na świadczenie szkole usługi spełniającej parametry, o których mowa w art. 5 pkt 2 – a doprowadzenie przyłącza pozwalającego na świadczenie szkole usługi spełniającej parametry, o których mowa w art. 5 pkt 2, nie jest planowane w ramach inwestycji realizowanych ze środków publicznych lub w ramach planów inwestycyjnych zgłoszonych zgodnie z przepisami wydanymi przez ministra właściwego do spraw informatyzacji na podstawie art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 i 1475). 3. Operator OSE: 1) zapewnia w szkole infrastrukturę obejmującą co najmniej jeden punkt dostępowy wraz z co najmniej dwudziestoczteroportowym przełącznikiem sieciowym, służącą podłączeniu w szkole komputerów, w miejscu wskazanym przez dyrektora szkoły, do szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s; 2) w szkole nieposiadającej punktu dostępowego – podłącza w szkole co najmniej jeden punkt dostępowy umożliwiający bezprzewodowe korzystanie z szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s; 3) w szkole posiadającej infrastrukturę o parametrach umożliwiających korzystanie z Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s – wykorzystuje istniejącą infrastrukturę do podłączenia w szkole komputerów, w miejscu wskazanym przez dyrektora szkoły, do szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s oraz podłącza co najmniej jeden punkt dostępowy umożliwiający bezprzewodowe korzystanie z szerokopasmowego dostępu do Internetu o symetrycznej przepustowości co najmniej 100 Mb/s.


Art. 9. Ustanowienie służebności przesyłu na gruntach stanowiących własność organu prowadzącego szkołę lub jednostki samorządu terytorialnego, na której terenie zlokalizowana jest ta szkoła, w celu doprowadzenia przyłącza telekomunikacyjnego do tej szkoły jest nieodpłatne w okresie świadczenia szkole usługi szerokopasmowego dostępu do Internetu. Rozdział 3 Finansowanie zadań operatora OSE


Ustawa z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji

Art. 1. W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2013 r. poz. 216) po art. 69e dodaje się art. 69f w brzmieniu: „Art. 69f. 1. W latach 2014–2016 ze środków Funduszu, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1, może być udzielona miastu stołecznemu Warszawie dotacja celowa z przeznaczeniem na dofinansowanie wypłaty odszkodowań, o których mowa w art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, z późn. zm.[1])). 2. Wysokość udzielonej dotacji w roku budżetowym nie może być wyższa niż 200 000 000 zł.”.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r. MARSZAŁEK SEJMU / – / Ewa Kopacz [1]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 106, poz. 675, Nr 143, poz. 963, Nr 155, poz. 1043, Nr 197, poz. 1307 i Nr 200, poz. 1323, z 2011 r. Nr 64, poz. 341, Nr 106, poz. 622, Nr 115, poz. 673, Nr 129, poz. 732, Nr 130, poz. 762, Nr 135, poz. 789, Nr 163, poz. 981, Nr 187, poz. 1110 i Nr 224, poz. 1337, z 2012 r. poz. 908, 951, 1256, 1429 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 829 i 1238.


Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych oraz ustawy o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej[1])

Art. 1. W ustawie z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych (Dz. U. Nr 87, poz. 954, z późn. zm.[2])) w załączniku nr 2 w części 3 – Sektor morski w lit. a Transport wprowadza się następujące zmiany: 1) po pozycji dotyczącej Holandii dodaje się pozycję w brzmieniu: „w Rumunii: – sternik morski II/4 ST CW („timonier maritim”),”; 2) po wyrazach „których szkolenie obejmuje” po pozycji dotyczącej Holandii dodaje się pozycję w brzmieniu: „– w Rumunii: dla sternika morskiego II/4 ST CW („timonier maritim”): ukończenie osiemnastu lat, 1) uzyskanie świadectwa marynarza (szkoła średnia o profilu morskim), praktyka w charakterze marynarza na statkach morskich trwająca dwadzieścia cztery miesiące, w tym co najmniej dwanaście miesięcy odbyte w ciągu ostatnich pięciu lat, zatwierdzony kurs upoważniający do awansu na poziom wykonawczy (7 dni) lub 2) uzyskanie świadectwa marynarza (szkoła średnia o profilu morskim) lub świadectwa operatora radiowego, operatora technicznego morskich radiowych usług ruchomych, praktyka morska trwająca dwadzieścia cztery miesiące w charakterze marynarza oraz operatora radiowego, operatora technicznego morskich radiowych usług ruchomych lub operatora systemu GMDSS-GOC, zatwierdzony kurs upoważniający do awansu na poziom wykonawczy (7 dni),”.


Art. 2. W ustawie z dnia 5 lipca 2002 r. o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 126, poz. 1069, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 150, poz. 1240 i Nr 163, poz. 1361) w załączniku nr 1 wprowadza się następujące zmiany: 1) po wyrazach „– w Królestwie Belgii – Avocat/Advocaat/Rechtsanwalt,” dodaje się wyrazy „– w Bułgarii – Адвокат,”; 2) po wyrazach „– w Republice Portugalii – Advogado,” dodaje się wyrazy „– w Rumunii – Avocat,”.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU /-/ Ludwik Dorn [1]) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Rady 2006/100/WE z dnia 20 listopada 2006 r. dostosowującej niektóre dyrektywy w dziedzinie swobodnego przepływu osób, w związku z przystąpieniem Bułgarii i Rumunii (Dz.Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 141). [2]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 62.


Ustawa z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej

Art. 1. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn.zm.[1])) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 14: a) w ust. 1 w pkt 1 po wyrazach „zwanej dalej „Szkołą”” skreśla się wyrazy „dyrektora Centrum Informatyki KAS, zwanego dalej „Centrum”,”, b) w ust. 3 po wyrazach „dyrektora Szkoły” skreśla się przecinek i wyrazy „dyrektora Centrum”; 2) w art. 18 po wyrazach „dyrektora Szkoły” skreśla się przecinek i wyrazy „dyrektora Centrum”; 3) w art. 36 w ust. 1 w pkt 6 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 7; 4) w art. 39 wyrazy „urzędu celno-skarbowego, Szkoły i Centrum” zastępuje się wyrazami „urzędu celno-skarbowego i Szkoły”; 5) w dziale III uchyla się rozdział 3; 6) w art. 145 w ust. 2 po wyrazach „dyrektora Szkoły” skreśla się przecinek i wyrazy „dyrektora Centrum”; 7) w art. 147 w ust. 5 wyrazy „naczelnik urzędu celno-skarbowego, dyrektor Szkoły i dyrektor Centrum” zastępuje się wyrazami „naczelnik urzędu celno-skarbowego i dyrektor Szkoły”; 8) w art. 149: a) w ust. 1 wyrazy „izbie administracji skarbowej, Szkole oraz Centrum” zastępuje się wyrazami „izbie administracji skarbowej oraz Szkole”, b) w ust. 4 w zdaniu drugim skreśla się wyrazy „i Centrum”, c) w ust. 5 wyrazy „dyrektor Szkoły, dyrektor Centrum” zastępuje się wyrazami „dyrektor Szkoły”.


Art. 2. W ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 379, 1537 i 1926) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w pkt 1a średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 2; 2) uchyla się art. 2; 3) w art. 163 w pkt 2 średnik zastępuje się kropką i uchyla się pkt 3; 4) w art. 164: a) uchyla się ust. 4, b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Pełnomocnik, o którym mowa w ust. 5, podlega Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.”; 5) art. 168 otrzymuje brzmienie: „Art. 168. Pracownicy Krajowej Informacji Skarbowej oraz izb administracji skarbowej wykonujący zadania z obszaru informatyki, z wyłączeniem informatyki śledczej, stają się z dniem 1 stycznia 2019 r. pracownikami zatrudnionymi w Centrum Informatyki Resortu Finansów i zachowują ciągłość pracy. Przepisy art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255 oraz z 2017 r. poz. 60 i 962) stosuje się odpowiednio.”; 6) w art. 172 w pkt 5 skreśla się przecinek i uchyla się pkt 6; 7) w art. 192: a) uchyla się ust. 1, b) ust. 2-4 otrzymują brzmienie: „2. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej oraz dyrektorzy izb administracji skarbowej przekażą Centrum Informatyki Resortu Finansów, nieodpłatnie, na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, sprzęt i wyposażenie użytkowane dotychczas przez pracowników, o których mowa w art. 168, oraz inne mienie niezbędne do wykonywania zadań przez Centrum Informatyki Resortu Finansów. 3. Prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień zawartych przez: 1) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, 2) dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 3) dyrektorów izb administracji skarbowej - dotyczących obszaru informatyki, z wyłączeniem informatyki śledczej, w zakresie dostarczania usług informatycznych będących przedmiotem działalności Centrum Informatyki Resortu Finansów, w tym finansowanych albo dofinansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, przejmuje Centrum Informatyki Resortu Finansów. 4. Należności i zobowiązania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektorów izb administracji skarbowej oraz izb administracji skarbowej, związane z przejętym przez Centrum Informatyki Resortu Finansów mieniem, o którym mowa w ust. 2, oraz wynikające z umów i porozumień, o których mowa w ust. 3, stają się należnościami i zobowiązaniami Centrum Informatyki Resortu Finansów.”; 8) w art. 260: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) art. 4 pkt 12, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r.”, b) w pkt 4 w lit. b na końcu dodaje się średnik i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: „5) art. 168 i art. 192 ust. 2-4, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.”.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 1 i art. 2 pkt 1-4 i 6, pkt 7 lit. a i pkt 8 lit. a, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. MARSZAŁEK SEJMU / – / Marek Kuchciński [1]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2225 oraz z 2017 r. poz. 88, 244, 379, 708, 768, 1086 i 1321.


Ustawa z dnia 6 grudnia 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego

Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r., Nr 89, poz. 555 z późn. zm.[1])) w art. 284 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Na postanowienie o odmowie wydania listu żelaznego oraz na postanowienia wydane w trybie art. 282 § 2 i art. 283 § 2 przysługuje zażalenie.”.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU / – / Ewa Kopacz [1]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 50, poz. 580, Nr 62, poz. 717, Nr 73, poz. 852 i Nr 93, poz. 1027, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2003 r. Nr 17, poz. 155, Nr 111, poz. 1061 i Nr 130, poz. 1188, z 2004 r. Nr 51, poz. 514, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889, Nr 240, poz. 2405 i Nr 264, poz. 2641, z 2005 r. Nr 10, poz. 70, Nr 48, poz. 461, Nr 77, poz. 680, Nr 96, poz. 821, Nr 141, poz. 1181, Nr 143, poz. 1203, Nr 163, poz. 1363, Nr 169, poz. 1416 i Nr 178, poz. 1479, z 2006 r. Nr 15, poz. 118, Nr 66, poz. 467, Nr 95, poz. 659, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1009 i 1013, Nr 167, poz. 1192 i Nr 226, poz. 1647 i 1648, z 2007 r. Nr 20, poz. 116, Nr 64, poz. 432, Nr 80, poz. 539, Nr 89, poz. 589, Nr 99, poz. 664, Nr 112, poz. 766, Nr 123, poz. 849 i Nr 128, poz. 903, z 2008 r. Nr 27, poz. 162, Nr 100, poz. 648, Nr 107, poz. 686, Nr 123, poz. 802, Nr 182, poz. 1133, Nr 208, poz. 1308, Nr 214, poz. 1344, Nr 225, poz. 1485, Nr 234, poz. 1571 i Nr 237, poz. 1651, z 2009 r. Nr 8, poz. 39, Nr 20, poz. 104, Nr 28, poz. 171, Nr 68, poz. 585, Nr 85, poz. 716, Nr 127, poz. 1051, Nr 144, poz. 1178, Nr 168, poz. 1323, Nr 178, poz. 1375, Nr 190, poz. 1474 i Nr 206, poz. 1589, z 2010 r. Nr 7, poz. 46, Nr 98, poz. 626, Nr 106, poz. 669, Nr 122, poz. 826, Nr 125, poz. 842, Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307, z 2011 r. Nr 48, poz. 245 i 246, Nr 53, poz. 273, Nr 112, poz. 654, Nr 117, poz. 678, Nr 142, poz. 829, Nr 191, poz. 1135, Nr 217, poz. 1280, Nr 240, poz. 1430, 1431 i 1438 i Nr 279, poz. 1645, z 2012 r. poz. 886, 1091, 1101, 1327, 1426, 1447 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 480, 765, 849, 1247, 1262 i 1282.


Ustawa z dnia 19 września 2003 r. o zmianie ustawy o Polskiej Konfederacji Sportu

Art. 1. W ustawie z dnia 7 czerwca 2002 r. o Polskiej Konfederacji Sportu (Dz.U. Nr 93, poz. 820) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 uchyla się ust. 3; 2) w art. 4 w ust. 1 uchyla się pkt 2; 3) w art. 7 w ust. 5 uchyla się pkt 1 i 3; 4) w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, po zasięgnięciu opinii Rady, w drodze rozporządzenia, nadaje Konfederacji statut, w którym w szczególności określa organizację wewnętrzną Konfederacji, szczegółowy zakres jej działania, a także zakres i sposób prowadzenia przez Konfederację działalności gospodarczej, uwzględniając stworzenie właściwych warunków do prawidłowej realizacji zadań przez Konfederację."; 5) w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Dotacje podmiotowe są przekazywane na finansowanie zadań wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 3 i działalności bieżącej Konfederacji, z wyłączeniem działalności gospodarczej, a także dofinansowanie zadań wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 1. Kwotę dotacji określa ustawa budżetowa."; 6) uchyla się art. 24 i art. 26; 7) w art. 27 uchyla się pkt 2.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 grudnia 2003 r.


Ustawa z dnia 19 września 2003 r. o zmianie ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców

Art. 1. W ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr 141, poz. 1177) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. Programy pomocowe opracowują organy administracji publicznej, działając w ramach swoich ustawowych kompetencji."; 2) w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organy administracji publicznej opracowujące programy pomocowe występują do organu nadzorującego z wnioskiem o wydanie opinii o projekcie takiego programu."; 3) po art. 46 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu: "Rozdział 6a Szczególny tryb opiniowania "Art. 46a. 1. Do opiniowania projektów programów pomocowych oraz projektów decyzji i umów, które będą stanowić podstawę udzielania pomocy indywidualnej, które będą obowiązywać po dniu przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, stosuje się przepisy ustawy z uwzględnieniem niniejszego rozdziału. 2. Programy pomocowe powinny mieć formę aktów normatywnych i zawierać podstawę prawną udzielenia pomocy oraz określać szczegółowe warunki jej udzielania. 3. Organ nadzorujący, po wydaniu opinii, o której mowa w art. 24 i art. 25, przekazuje projekty programów pomocowych oraz projekty decyzji i umów, które mają stanowić podstawę udzielania pomocy indywidualnej, do Komisji Europejskiej.


Art. 2. 1. Organ udzielający pomocy publicznej dla przedsiębiorcy na podstawie aktu normatywnego obowiązującego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, jest obowiązany wystąpić do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o wydanie opinii o projekcie decyzji lub umowy, która będzie stanowić podstawę udzielenia tej pomocy, w przypadku gdy jej udzielenie ma nastąpić bez zachowania szczegółowych warunków udzielania pomocy określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 2. Przepisy art. 25 ustawy wymienionej w art. 1 stosuje się odpowiednio. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki udzielania pomocy określonej w ust. 1, których stosowanie zwalnia z obowiązku wystąpienia o wydanie opinii o projekcie decyzji lub umowy, która będzie stanowić podstawę udzielenia pomocy. Wydając rozporządzenia Rada Ministrów bierze pod uwagę konieczność zapewnienia zgodności udzielania pomocy z warunkami jej dopuszczalności określonymi w umowach międzynarodowych określonych w art. 8 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1.


Art. 3. Projekty rozporządzeń, o których mowa w art. 2 ust. 2, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przekazuje do Komisji Europejskiej.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 46b. 1. W przypadku programu pomocowego, w którym akt prawa miejscowego zawiera podstawę prawną udzielania pomocy, a zastosowanie mają mieć szczegółowe warunki jej udzielania określone na podstawie ustawy zawierającej upoważnienie do ustanowienia tego aktu, przepisu art. 24 nie stosuje się; przekazaniu do Komisji Europejskiej podlega wyłącznie projekt aktu normatywnego określający szczegółowe warunki udzielania pomocy. 2. Akty prawa miejscowego zawierające podstawę prawną udzielania pomocy organy udzielające pomocy przesyłają do organu nadzorującego niezwłocznie po ich uchwaleniu. 3. W przypadku projektu programu pomocowego, w którym akt prawa miejscowego zawiera podstawę prawną udzielania pomocy, a w którym określono szczegółowe warunki udzielania pomocy inne niż warunki określone na podstawie ustawy zawierającej upoważnienie do ustanowienia tego aktu, organ nadzorujący, po wydaniu opinii, o której mowa w art. 24, przekazuje projekt programu pomocowego do Komisji Europejskiej.


Art. 46c. 1. Organ udzielający pomocy występuje do organu nadzorującego z wnioskiem o wydanie opinii o projekcie decyzji lub umowy, która będzie stanowić podstawę udzielenia pomocy objętej programem pomocowym, również w przypadku gdy jej udzielenie ma nastąpić bez zachowania szczegółowych warunków udzielania pomocy określonych w programie pomocowym. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku istotnej zmiany umowy lub decyzji określonej w tym przepisie. 3. Przepisy art. 25 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.".


Ustawa z dnia 17 października 2003 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych

Art. 1. W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 594 i Nr 96, poz. 874) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Rozchodami publicznymi są: 1) spłaty otrzymanych pożyczek i kredytów; 2) wykup papierów wartościowych; 3) udzielone pożyczki; 4) płatności wynikające z odrębnych ustaw, których źródłem finansowania są przychody z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego; 5) pożyczki udzielane na finansowanie zadań realizowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, zwane dalej "prefinansowaniem"."; 2) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. Przez potrzeby pożyczkowe budżetu państwa rozumie się środki finansowe niezbędne do: 1) sfinansowania deficytu budżetu państwa; 2) spłat wcześniej zaciągniętych zobowiązań; 3) sfinansowania udzielanych przez Skarb Państwa pożyczek; 4) wykonywania innych operacji finansowych związanych z długiem Skarbu Państwa; 5) prefinansowania wydatków."; 3) w art. 48 w ust. 1 dodaje się pkt 3 w brzmieniu: "3) spłatę wcześniej zaciągniętych zobowiązań z tytułu emisji papierów wartościowych oraz zaciągniętych pożyczek i kredytów."; 4) w art. 66 w ust. 2 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: "2a) na współfinansowanie zadań wynikających ze Wspólnej Polityki Rolnej oraz programów i projektów realizowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej;"; 5) w art. 86 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: "5a) rozchody obejmujące prefinansowanie zadań;".


Art. 2. W 2004 r. wydatki na współfinansowanie programów i projektów realizowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej mogą być dokonywane od dnia 1 stycznia.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o grach i zakładach wzajemnych

Art. 1. W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 132, poz. 1111 i Nr 178, poz. 1479 oraz z 2007 r. Nr 50, poz. 331) w art. 45a ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Podatnicy posiadający zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych uiszczają podatek od gier w formie zryczałtowanej w wysokości stanowiącej równowartość 180 euro miesięcznie od gier urządzanych na każdym automacie.”.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2008 r. MARSZAŁEK SEJMU /-/ Ludwik Dorn