Art. 3. W ustawie z dnia 4 lipca 1996 r. o zmianie ustaw o podatku rolnym, o lasach, o podatkach i opłatach lokalnych oraz o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 91, poz. 409) w art. 3: a) skreśla się pkt 3, b) skreśla się w pkt 13 lit. b w pkt 1.


Ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i ustawy o finansowaniu gmin

Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że: 1) art. 1 pkt 1 i art. 2 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., 2) określone w art. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, górne granice stawek podatku od nieruchomości mają zastosowanie w 1997 r.


Ustawa z dnia 24 października 1996 r. o zmianie ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych

Art. 1. W ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych (Dz.U. Nr 13, poz. 60 i Nr 83, poz. 418) w art. 6 w ust. 1 i 2 wyrazy "stopy oprocentowania kredytu redyskontowego" zastępuje się wyrazami "stopy redyskontowej weksli przyjmowanych od banków do redyskonta przez Narodowy Bank Polski".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 7 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej i niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: a) w ust. 1: - w pkt 1 na końcu skreśla się wyrazy "do których stosuje się przepisy o zobowiązaniach podatkowych", - po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) ujawnianie i kontrola nie zgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, a także dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów,", - pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu państwa, środkami państwowych jednostek budżetowych i państwowych jednostek gospodarki pozabudżetowej oraz środkami państwowych funduszy celowych, zarówno u przekazujących, jak i otrzymujących te środki,", - w pkt 3 po wyrazie "badanie" dodaje się wyrazy "celowości w czasie podejmowania decyzji i", - po pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu: "4) kontrola źródeł pochodzenia majątku, w przypadku niezgłoszenia do opodatkowania działalności gospodarczej, a także dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, 5) wykonywanie szczególnego nadzoru podatkowego.", b) w ust. 2 po wyrazach "w ust. 1 pkt 1" dodaje się wyrazy "i pkt 1a" oraz skreśla się wyrazy "a także innych niż wymienione w tym przepisie należności pieniężnych budżetu państwa"; 2) w art. 3 skreśla się pkt 1; 3) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1."; 4) w art. 6: a) w ust. 1 po wyrazie "ustawie" dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem ust. 2a", b) w ust. 2 skreśla się wyrazy "- ujawnione w toku kontroli", c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Szczególny nadzór podatkowy, w zakresie i trybie określonym w rozdziale 3b niniejszej ustawy, wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej."; 5) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Organy administracji państwowej i samorządowej oraz inne państwowe i gminne jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać i udzielać organom kontroli skarbowej pomocy technicznej przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie. 2. Organy kontroli skarbowej są upoważnione do korzystania z będących w posiadaniu organów podatkowych informacji o podatnikach."; 6) w art. 9 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: "4a. Jeżeli podmiot posiada oddziały (zakłady) na terenie działania innego urzędu kontroli skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia kontroli w tym oddziale (zakładzie) upoważniony jest również inspektor zatrudniony w urzędzie kontroli skarbowej, którego terytorialny zasięg działania obejmuje miejsce położenia tego oddziału (zakładu)."; 7) art. 10 otrzymuje brzmienie: "Art. 10. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością inspektorów kontroli skarbowej oraz pracowników operacyjnych w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie. 2. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej: 1) określa zadania i sprawuje kontrolę urzędów kontroli skarbowej, 2) organizuje szkolenia inspektorów oraz pracowników operacyjnych, 3) organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej i zapewnia jego współdziałanie z systemem informacji innych instytucji, organizacji państwowych i samorządowych, 4) powołuje spośród inspektorów wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej i ich odwołuje, 5) upoważnia inspektorów zatrudnionych w Ministerstwie Finansów do przeprowadzania kontroli, a także w uzasadnionych przypadkach decyduje o zmianie inspektora prowadzącego postępowanie kontrolne, 6) ustala plany kontroli, 7) upoważnia inspektorów zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do przeprowadzania kontroli poza właściwością miejscową określoną w art. 9 ust. 4, 8) analizuje wyniki działalności kontroli skarbowej i przedstawia Ministrowi Finansów propozycje ich wykorzystania, 9) uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się kontrolą skarbową. 3. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy jednostki organizacyjnej wyodrębnionej w tym celu w strukturze Ministerstwa Finansów. 4. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może podawać do wiadomości publicznej zbiorczą informację dotyczącą działalności kontroli skarbowej."; 8) w art. 11 w ust. 2 po pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu: "4) dokonuje, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zmiany inspektora prowadzącego postępowanie kontrolne, 5) może podawać do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące działalności kontroli skarbowej na terenie objętym zasięgiem działania urzędu kontroli skarbowej."; 9) w art. 12 w ust. 1 wyrazy "z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2" zastępuje się wyrazami "z zastrzeżeniem art. 14"; 10) art. 13-18 otrzymują brzmienie: "Art. 13. 1. Postępowanie kontrolne, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 1, wszczyna inspektor po okazaniu kontrolowanemu legitymacji służbowej i upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, z równoczesnym doręczeniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania kontrolnego. 2. W przypadku nieobecności kontrolowanego czynności kontrolne mogą być przeprowadzone po okazaniu dokumentów, o których mowa w ust. 1, osobie zastępującej kontrolowanego lub jego pracownikom bądź przywołanemu świadkowi; z czynności tych sporządza się protokół i przedstawia niezwłocznie kontrolowanemu. 3. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli wydawane jest przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa: 1) imię i nazwisko inspektora, 2) numer legitymacji służbowej inspektora, 3) oznaczenie kontrolowanego, 4) termin ważności upoważnienia. 4. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania kontrolnego wystawiane jest przez inspektora i zawiera: 1) imię i nazwisko inspektora prowadzącego kontrolę oraz imiona i nazwiska pracowników jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej, wykonujących czynności kontrolne, 2) przewidywany czas trwania kontroli, 3) miejsce prowadzenia kontroli, 4) zakres kontroli, 5) prawa i obowiązki kontrolowanego. 5. Minister Finansów, w drodze zarządzenia, określa wzory legitymacji pracowników jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej oraz ustala zasady ich wydawania i wymiany.


Art. 14. 1. Jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, postępowanie kontrolne może być wszczęte po okazaniu legitymacji służbowej osobom wymienionym w art. 13 ust. 1 i 2. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kontrolowanemu należy niezwłocznie doręczyć upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz zawiadomienie o wszczęciu postępowania kontrolnego; niedopełnienie tych obowiązków powoduje nieważność postępowania kontrolnego. O nieważności przeprowadzonego postępowania kontrolnego informuje się kontrolowanego, a materiały pochodzące z kontroli zostają zniszczone. 3. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego; w przypadku jego nieobecności przepis art. 13 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 4. Jeżeli ustalenie danych oznaczających (identyfikujących) kontrolowanego jest niemożliwe, przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2, dokonuje się po ustaleniu tych danych. 5. Inspektor może zawiesić postępowanie, jeżeli w okresie 14 dni od wszczęcia postępowania nie ustali danych oznaczających (identyfikujących) kontrolowanego. Z tych samych przyczyn inspektor może umorzyć postępowanie, jeżeli od wszczęcia postępowania upłynęło co najmniej 30 dni; postępowanie umorzone może być jednak podjęte w każdym czasie, gdy ustali się osobę, w stosunku do której może być prowadzone postępowanie kontrolne.


Art. 15. 1. Inspektor ma obowiązek zapoznać kontrolowanego z jego prawami i obowiązkami wynikającymi z ustawy; kontrolowany potwierdza podpisem na zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, że zapoznał się z tymi prawami i obowiązkami. 2. Kontrolowany ma obowiązek wskazać na piśmie, w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego, osobę upoważnioną do działania w jego imieniu, zwłaszcza w czasie jego nieobecności.


Art. 16. 1. Czynności kontrolne prowadzone są przede wszystkim w siedzibie kontrolowanego oraz w innych miejscach związanych z prowadzoną przez niego działalnością i w godzinach jej prowadzenia. 2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy kontrolowany prowadzi działalność w lokalu mieszkalnym. 3. Na żądanie inspektora kontrolowany będący osobą fizyczną jest obowiązany złożyć oświadczenie o stanie majątkowym na określony dzień, jeżeli z toczącego się postępowania wynika, że nie ujawnił wszystkich obrotów lub przychodów mających istotne znaczenie do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego; do oświadczeń tych stosuje się przepis art. 247 Kodeksu karnego, o czym należy pouczyć kontrolowanego. 4. Inspektor może, za zgodą prokuratora, dokonywać czynności kontrolnych w lokalu, w którym zamieszkuje osoba fizyczna zobowiązana do uiszczenia należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 1a, w razie powzięcia wiarygodnych wiadomości, że osoba ta nie zgłosiła osiąganych przychodów do opodatkowania lub zgłosiła je w niepełnej wysokości. Z czynności tych sporządza się protokół, który wymaga zatwierdzenia przez prokuratora. Przepisy Kodeksu postępowania karnego o przeszukaniu odnoszące się do Policji mają również zastosowanie do inspektorów.


Art. 17. 1. Kontrolowany jest obowiązany umożliwić inspektorowi dokonanie czynności kontrolnych, a w szczególności: 1) udostępnić obiekty, urządzenia i składniki majątkowe, których badanie wchodzi w zakres kontroli skarbowej, 2) zapewnić wgląd w dokumentację i prowadzone ewidencje objęte zakresem kontroli, 3) sporządzać kopie dokumentów określonych przez kontrolującego, 4) zapewnić warunki do pracy, w tym, w miarę możliwości, samodzielne pomieszczenie i miejsce do przechowywania dokumentów, 5) umożliwić filmowanie i fotografowanie oraz dokonywanie nagrań dźwiękowych, jeżeli film, fotografia lub nagranie może stanowić dowód lub przyczynić się do utrwalenia dowodu w sprawie będącej przedmiotem kontroli, 6) udostępnić środki łączności, a w przypadku gdy kontrolowanym jest podmiot gospodarczy - także inne konieczne środki techniczne, jakimi dysponuje w zakresie niezbędnym do wykonywania czynności kontrolnych, 7) przedstawić, na żądanie inspektora, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji finansowo-księgowej, 8) przeprowadzić inwentaryzację na żądanie i w niezbędnym zakresie określonym przez inspektora. 2. Czynności określone w ust. 1 kontrolowany jest obowiązany wykonać nieodpłatnie. 3. W przypadku gdy kontrolowany nie jest w stanie zapewnić warunków pracy, o których mowa w ust. 1 pkt 4, jest obowiązany, na żądanie inspektora, wydać stosowne ewidencje i dokumenty na czas trwania postępowania kontrolnego; czynności w tym zakresie są przeprowadzane w jednostce organizacyjnej kontroli skarbowej. Z wydania ewidencji i dokumentów sporządza się protokół, który podpisuje również kontrolowany. 4. W sprawach objętych zakresem kontroli, kontrolowany ma obowiązek, w wyznaczonym terminie, udzielić wyjaśnień lub dostarczyć żądany dokument inspektorowi lub innym osobom dokonującym czynności kontrolnych. 5. Inspektor oraz osoby dokonujące czynności kontrolnych są uprawnione do wstępu oraz poruszania się po terenie jednostki kontrolowanej na podstawie legitymacji służbowej, bez potrzeby uzyskiwania przepustki, oraz nie podlegają rewizji osobistej przewidzianej w regulaminie wewnętrznym tej jednostki; podlegają natomiast przepisom o bezpieczeństwie i higienie pracy obowiązującym w kontrolowanej jednostce.


Art. 18. 1. W toku postępowania kontrolnego inspektor może w szczególności: 1) badać dokumenty i ewidencje, objęte zakresem kontroli, 2) zabezpieczać zebrane dowody, 3) zarządzać inwentaryzację wraz z rozliczeniem jej wyniku, 4) dokonywać oględzin, 5) legitymować osoby w celu ustalenia tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli, 6) przesłuchiwać świadków, 7) zasięgać opinii biegłych, 8) zbierać inne niezbędne materiały w zakresie objętym kontrolą, 9) przesłuchiwać kontrolowanego w charakterze strony, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały nie wyjaśnione okoliczności mające znaczenie dla postępowania kontrolnego. 2. W razie niestawienia się kontrolowanego, świadka lub biegłego na wezwanie inspektora w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym, stosuje się odpowiednio przepisy art. 110 § 2 i art. 115 § 2 ustawy karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz.U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1995 r. Nr 132, poz. 641), o czym należy uprzedzić osobę wezwaną."; 11) w art. 19 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Kontrolowany powinien być powiadomiony o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin w sposób umożliwiający kontrolowanemu udział w przeprowadzeniu tych dowodów nie później niż przed podjęciem tych czynności. 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli okoliczności faktyczne uzasadniają natychmiastowe podjęcie czynności, a kontrolowany jest nieobecny."; 12) w art. 20: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Inspektor, w związku z prowadzonym u kontrolowanego postępowaniem kontrolnym, może po okazaniu legitymacji służbowej dokonać sprawdzenia prawidłowości i rzetelności badanych dokumentów u kontrahentów kontrolowanego prowadzących działalność gospodarczą, bez względu na ich siedzibę; z czynności tych sporządza się protokół, który podpisują osoby obecne przy dokonywaniu tych czynności. Przepis art. 9 ust. 4 nie ma w tym przypadku zastosowania.", b) w ust. 3 wyrazy "art. 13-19" zastępuje się wyrazami "art. 17 i 19"; 13) w art. 23 w ust. 3 skreśla się wyrazy "niezwłocznie lub najpóźniej"; 14) art. 24 otrzymuje brzmienie: "Art. 24. 1. Inspektor jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w art. 23 ust. 3, i w terminie 3 dni zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia. 2. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, inspektor wydaje: 1) decyzję lub decyzje w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego - gdy ustalenia dotyczą podatków i innych należności budżetowych, których określanie lub ustalanie należy do właściwości urzędów skarbowych, 2) wynik kontroli - gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości innych niż wymienione w pkt 1 lub gdy nieprawidłowości nie stwierdzono. 3. Przy ustalaniu zobowiązań podatkowych organowi kontroli skarbowej przysługują uprawnienia organu podatkowego, w zakresie obliczania podatku w drodze szacunkowej, przewidziane w przepisach podatkowych oraz uprawnienia przewidziane w art. 168 § 2 i art. 169 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego."; 15) art. 25-28 otrzymują brzmienie: "Art. 25. Decyzję doręcza się kontrolowanemu oraz właściwemu urzędowi skarbowemu reprezentującemu Skarb Państwa, który staje się wierzycielem obowiązków wynikających z tej decyzji.


Art. 2. W Kodeksie postępowania karnego w art. 265 w § 2 skreśla się wyrazy "w toku kontroli".


Art. 26. 1. Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1, służy odwołanie do: 1) izby skarbowej właściwej dla podatnika, płatnika lub inkasenta, jeżeli decyzję wydał inspektor zatrudniony w urzędzie kontroli skarbowej, 2) Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, jeżeli decyzję wydał inspektor zatrudniony w Ministerstwie Finansów. 2. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem inspektora, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. 3. Do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej inspektora właściwy jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej; do wznowienia postępowania stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.


Art. 27. 1. Wynik kontroli powinien zawierać: 1) oznaczenie organu kontroli skarbowej, 2) oznaczenie kontrolowanego, 3) datę wydania, 4) zakres kontroli, 5) powołanie podstawy prawnej, 6) końcowe ustalenia i wnioski w zakresie określonym w art. 24 ust. 2 pkt 2, 7) termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez inspektora, 8) pieczęć urzędową i podpis inspektora. 2. Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu, a właściwemu organowi lub dysponentowi części budżetu doręcza się ponadto dokumentację z czynności kontrolnych; jeżeli wynik kontroli zawiera ustalenia obejmujące zagadnienia należące do właściwości różnych organów, każdemu z tych organów doręcza się wyciąg i dokumentację zawierającą ustalenia w sprawie, w której właściwy jest ten organ. 3. Kontrolowany jest obowiązany, w ciągu 30 dni po upływie terminu określonego w ust. 1 pkt 7, poinformować organ kontroli skarbowej o sposobie usunięcia wskazanych nieprawidłowości.


Art. 28. Przepisu art. 24 ust. 2 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli ustalenia inspektora dotyczą spraw zakończonych decyzją organu podatkowego. W tym przypadku organ kontroli skarbowej sporządza wynik kontroli, który przekazuje właściwemu organowi podatkowemu i kontrolowanemu."; 16) skreśla się art. 29 i 30; 17) w art. 32: a) w ust. 1-3 wyrazy "organ kontroli skarbowej" zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami "Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej", b) skreśla się ust. 4; 18) art. 33 otrzymuje brzmienie: "Art. 33. 1. Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie karnej skarbowej, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie: 1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków, 2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków, 3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, a także umów depozytowych, 4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi, 5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi. 2. Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się również do innych niż banki podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie. 3. Towarzystwa funduszy powierniczych, na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji o umorzonych jednostkach uczestnictwa; przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio. 4. W żądaniu, o którym mowa w ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej określa zakres informacji oraz termin ich przekazania; żądanie oznacza się klauzulą "Tajemnica skarbowa", a jego przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej."; 19) po art. 33 dodaje się art. 33a i 33b w brzmieniu: "Art. 33a. 1. Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art. 33 ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym wszczętym przez inspektora na podstawie wydanego upoważnienia, po uprzednim wezwaniu podatnika przez inspektora do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli podatnik uprzednio: 1) nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo 2) nie upoważni inspektora do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych w art. 33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo 3) w terminie wyznaczonym przez inspektora nie udzieli informacji lub upoważnienia, o których mowa w pkt 1 lub 2. 2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji, 2) dowody potwierdzające, że: a) podatnik odmówił udzielenia informacji lub b) podatnik nie wyraził zgody na udzielenie inspektorowi upoważnienia do zażądania tych informacji, lub c) w terminie określonym przez inspektora podatnik nie udzielił informacji albo upoważnienia. 3. Instytucje finansowe wymienione w art. 33 ust. 1-3 odmawiają udzielenia informacji, jeżeli żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2. 4. Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę wzajemnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami; przepis art. 33 ust. 4 stosuje się odpowiednio. 5. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej składają Ministrowi Finansów półroczne sprawozdania zawierające informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu postępowań karnych skarbowych i kontrolnych w porównaniu z liczbą spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji określonych w art. 33. 6. Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi, łącznie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.


Art. 3. W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz.U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1995 r. Nr 132, poz. 641) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 106 otrzymuje brzmienie: "Art. 106. Kto utrudnia inspektorowi kontroli skarbowej lub uprawnionemu pracownikowi jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej albo pracownikowi organu podatkowego wszczęcie postępowania kontrolnego lub przeprowadzanie kontroli - podlega karze grzywny do 25 000 złotych."; 2) w art. 174 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) w sprawach o pozostałe przestępstwa i wykroczenia skarbowe - urzędy skarbowe, a w sprawach o przestępstwa i wykroczenia skarbowe ujawnione przez organy kontroli skarbowej - inspektorzy kontroli skarbowej.".


Art. 33b. 1. W toku postępowania karnego skarbowego lub kontrolnego prowadzonego przez inspektora dostęp do informacji, o których mowa w art. 33, przysługuje wyłącznie pracownikowi prowadzącemu postępowanie, jego przełożonym oraz Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej. 2. Akta sprawy należy przechowywać w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej. 3. Po zakończeniu postępowania karnego skarbowego lub kontrolnego informacje, o których mowa w art. 33, są wyłączane z akt sprawy i przechowywane w kasach pancernych lub szafach pancernych; Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej dokonuje w aktach sprawy adnotacji o wyłączeniu informacji. 4. Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o których mowa w art. 33, następuje wyłącznie w przypadkach określonych w art. 34a."; 20) art. 34 otrzymuje brzmienie: "Art. 34. 1. Informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej stanowią tajemnicę skarbową. 2. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są: 1) pracownicy urzędów kontroli skarbowej, 2) Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz pracownicy Ministerstwa Finansów, o których mowa w art. 10 ust. 3, 3) osoby, które na podstawie odrębnych przepisów odbywają praktykę zawodową w urzędach kontroli skarbowej. 3. Osoby wymienione w ust. 2 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej treści: "Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.". 4. Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia lub praktyki zawodowej. 5. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa. 6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą skarbową."; 21) po art. 34 dodaje się art. 34a-34c w brzmieniu: "Art. 34a. 1. Akta zawierające informacje wymienione w art. 33 organy kontroli skarbowej udostępnią wyłącznie: 1) Ministrowi Finansów, Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej, izbie skarbowej lub podatkowej komisji odwoławczej - w toku postępowania administracyjnego lub karnego skarbowego, 2) urzędom skarbowym albo innym organom kontroli skarbowej - w związku z wszczętym, na podstawie uprzednio wydanego postanowienia, postępowaniem administracyjnym albo w związku z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub karnym skarbowym, 3) Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi w rozumieniu przepisów o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, 4) Ministrowi Sprawiedliwości, Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego - w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej, a także Rzecznikowi Praw Obywatelskich, jeżeli strona wniesie podanie o złożenie rewizji nadzwyczajnej, 5) Prokuratorowi Generalnemu: a) w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej, b) na wniosek właściwego prokuratora, - w przypadkach określonych w Dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego, - w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 6) Sądowi Najwyższemu - w związku z rozpoznaniem rewizji nadzwyczajnej. 2. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 33b ust. 1. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane w sposób przewidziany w art. 33 ust. 4. 4. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej udostępnia Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta, o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 33, chyba że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie odrębnych przepisów. 5. Akta nie zawierające informacji, o których mowa w art. 33, organy kontroli skarbowej udostępniają: 1) Ministrowi Finansów lub Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej, 2) organom podatkowym, 3) innym organom kontroli skarbowej, 4) Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli, 5) sądowi albo prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem, 6) biegłym powołanym w toku postępowania kontrolnego - w zakresie określonym przez organ kontroli skarbowej, 7) innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.


Art. 34b. 1. Organy kontroli skarbowej udostępniają informacje wynikające z akt kontroli, z wyłączeniem informacji określonych w art. 33, organom podatkowym, innym organom kontroli skarbowej, Generalnemu Inspektorowi Kontroli Skarbowej i Ministrowi Finansów. 2. W zakresie i na zasadach określonych odrębnymi przepisami organy kontroli skarbowej obowiązane są udostępniać informacje wynikające z akt kontroli skarbowych. 3. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępniane są również: 1) organom celnym, 2) rejonowym urzędom pracy, 3) jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, 4) Policji, Urzędowi Ochrony Państwa, Straży Granicznej, 5) innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w art. 27 ust. 2. 4. Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2 oznacza się klauzulą "Tajemnica skarbowa".


Art. 34c. Przepisy art. 34a i 34b nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 73 i 74 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w art. 150 § 1 i 2 ustawy karnej skarbowej."; 22) art. 35 otrzymuje brzmienie: "Art. 35. Na żądanie dyrektora urzędu kontroli skarbowej wydawca i redaktor dziennika lub czasopisma są obowiązani do udzielania posiadanych informacji o nazwach i adresach podmiotów gospodarczych lub nazwiskach i adresach osób fizycznych zamieszczających odpłatne ogłoszenia i reklamy w sprawach działalności gospodarczej."; 23) dodaje się rozdział 3a i 3b w brzmieniu: "Rozdział 3a Przepisy karne


Art. 35a. 1. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje objęte tą tajemnicą, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 2. Kto, będąc obowiązanym do zachowania tajemnicy skarbowej, ujawnia informacje określone w art. 33 ust. 1-3, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5. 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2. 4. Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego. Rozdział 3b Szczególny nadzór podatkowy


Art. 35b. 1. Szczególnemu nadzorowi podatkowemu podlega produkcja, import, eksport oraz obrót niektórymi wyrobami akcyzowymi, a także czynności bezpośrednio z nimi związane, jak wytwarzanie, uszlachetnianie, przerabianie, zużywanie, skażanie, rozlew, przyjmowanie, magazynowanie, wydawanie, przewóz oraz stosowanie i oznaczanie tych wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z odrębnymi przepisami. 2. Przepis art. 5 ust. 1 stosuje się odpowiednio.


Art. 35c. 1. Szczególny nadzór podatkowy wykonują jednostki organizacyjne kontroli skarbowej przez swoich pracowników, zwanych dalej pracownikami szczególnego nadzoru podatkowego, w formie kontroli okresowych, doraźnych lub przez sprawowanie stałego nadzoru. 2. Do wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego stosuje się odpowiednio przepisy określone w art. 9 ust. 4, 4a, 5 i 6, art. 10 ust. 2 pkt 5 i 7, art. 16-20, art. 31, art. 34 i art. 34a-34c oraz przepisy rozdziału 3a.


Art. 35d. 1. Pracownicy szczególnego nadzoru podatkowego są uprawnieni do: 1) żądania powtórzenia, jeżeli to możliwe, każdej czynności, w której wyniku uzyskuje się dane o przyjmowanych, wydawanych lub wprowadzanych do procesu produkcyjnego surowcach, materiałach, produkcji w toku i półfabrykatach oraz uzyskanych produktach, wyrobach gotowych i wysokości strat produkcyjnych, 2) pobierania próbek surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych w celu ich zbadania, 3) nakładania zabezpieczeń urzędowych, 4) przepisy art. 16 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 18 stosuje się odpowiednio. 2. Czynności kontrolne, o których mowa w ust. 1, są wykonywane na podstawie upoważnienia określonego przez Ministra Finansów, wydawanego przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. 3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują pracownikom szczególnego nadzoru podatkowego także w stosunku do podmiotów wykonujących czynności określone w art. 35b, bez zachowania warunków oraz form przewidzianych przepisami prawa.


Art. 35e. 1. Podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu obowiązane są zapewnić warunki i środki do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w tym: 1) przesłać do urzędu kontroli skarbowej co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności, o której mowa w art. 35b, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności w zakresie określonym przez Ministra Finansów, 2) dostosować urządzenia i pomieszczenia do nakładania zabezpieczeń urzędowych, 3) dostarczyć legalizowane przyrządy pomiarowe, odczynniki oraz sprzęt techniczny, niezbędne do kontroli ilości i jakości surowców, półfabrykatów i wyrobów gotowych, 4) oznaczyć urządzenia i pomieszczenia służące do działalności objętej szczególnym nadzorem podatkowym w sposób określony przez Ministra Finansów, 5) zgłaszać niezwłocznie urzędowi kontroli skarbowej albo stałemu nadzorowi podatkowemu, o ile jest w danym podmiocie sprawowany, przypadki zniszczenia lub kradzieży wyrobów objętych szczególnym nadzorem podatkowym bądź znaków skarbowych akcyzy, 6) zgłaszać urzędowi kontroli skarbowej albo stałemu nadzorowi podatkowemu informacje o terminach czynności, o których mowa w art. 35b, w zakresie określonym przez Ministra Finansów, 7) prowadzić dokumentację i ewidencje zgodnie ze wzorami ustalonymi przez Ministra Finansów. 2. Przepisy art. 17 ust. 1, 3, 4 i 5 stosuje się odpowiednio. 3. Koszty związane z realizacją obowiązków określonych w ust. 1 i 2 obciążają podmioty podlegające szczególnemu nadzorowi podatkowemu.


Art. 35f. W podmiotach podlegających szczególnemu nadzorowi podatkowemu przeprowadza się urzędowe sprawdzenie przed rozpoczęciem wykonywania czynności, o których mowa w art. 35b, w zakresie i na zasadach określonych przez Ministra Finansów.


Art. 35g. 1. Wyroby akcyzowe objęte szczególnym nadzorem podatkowym, wytworzone lub będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 35b, bez spełnienia obowiązków określonych w art. 35f, podlegają zajęciu. 2. Do czynności zajęcia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego oraz przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.


Art. 35h. 1. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia: 1) wyroby akcyzowe, które w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 35b, są objęte szczególnym nadzorem podatkowym, 2) zakres i zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w stosunku do poszczególnych wyrobów akcyzowych podlegających temu nadzorowi, 3) zakres i zasady wykonywania szczególnego nadzoru podatkowego w oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy, 4) zasady i tryb nakładania zabezpieczeń urzędowych oraz rodzaje lub formy tych zabezpieczeń, o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt 3, 5) zakres i zasady urzędowego sprawdzenia, o których mowa w art. 35f, 6) szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania doraźnych i okresowych kontroli oraz sprawowania stałego nadzoru przez pracowników szczególnego nadzoru podatkowego, 7) wzór pisemnego upoważnienia, o którym mowa w art. 35d ust. 2, 8) szczegółowe zasady i tryb pobierania próbek, o których mowa w art. 35d ust. 1 pkt 2, 9) rodzaje i wzory prowadzonej dokumentacji i ewidencji, o której mowa w art. 35e ust. 1 pkt 1 i 7, 10) sposób i warunki zgłaszania czynności, o których mowa w art. 35e ust. 1 pkt 6. 2. Minister Finansów może określić, w drodze rozporządzenia: 1) tryb niszczenia wyrobów akcyzowych objętych szczególnym nadzorem podatkowym w przypadku stwierdzenia ich nieprzydatności do spożycia, dalszego przerobu lub zużycia, 2) zasady i warunki przyjmowania, magazynowania, wydawania i przewożenia wyrobów akcyzowych objętych szczególnym nadzorem podatkowym."; 24) art. 36 otrzymuje brzmienie: "Art. 36. 1. Kontrola skarbowa, w granicach swoich zadań, uzyskuje, w tym również w drodze czynności operacyjno-rozpoznawczych, gromadzi, przetwarza i wykorzystuje informacje o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach majątkowych podlegających kontroli w celu ustalenia należności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1, 1a i ust. 2, oraz w sprawach wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 5 i art. 3. 2. Przy wykonywaniu zadań określonych w ust. 1 mogą być dokonywane czynności operacyjno-rozpoznawcze umożliwiające uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób tajny lub poufny. 3. W celu wykrycia przestępstw: 1) gospodarczych, powodujących znaczną szkodę majątkową, 2) przeciwko mieniu znacznej wartości, 3) skarbowych, polegających na uszczupleniu podatku lub innej należności Skarbu Państwa znacznej wartości - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, po uzyskaniu zgody Prokuratora Generalnego, może zarządzić na czas określony stosowanie środków technicznych, umożliwiających w sposób tajny uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów. 4. Czynności operacyjno-rozpoznawcze, o których mowa w ust. 1 i 2, wykonują pracownicy operacyjni zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej. 5. Czynności operacyjno-rozpoznawcze określone w ust. 1 i 2 mogą być podjęte tylko wówczas, gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne do wykrycia przestępstwa, ujawnienia jego sprawców i ujawnienia oraz zabezpieczenia dowodów. 6. Materiały uzyskane w wyniku czynności operacyjno-rozpoznawczych, które nie stanowią informacji potwierdzających zaistnienie przestępstwa, podlegają niezwłocznemu, protokolarnemu, komisyjnemu zniszczeniu. 7. Przy wykonywaniu zadań, o których mowa w ust. 1, kontrola skarbowa współdziała z Policją, Urzędem Ochrony Państwa, Głównym Urzędem Ceł oraz Strażą Graniczną. 8. Informacje uzyskiwane w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych są tajne i mogą być wykorzystane wyłącznie przez organy kontroli skarbowej dla celów postępowania kontrolnego."; 25) art. 37 otrzymuje brzmienie: "Art. 37. 1. Pracownik operacyjny przy wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 36, może korzystać z pomocy osób nie będących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej. 2. Minister Finansów jest obowiązany ujawnić dane o osobie, o której mowa w ust. 1, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przypadku wszczęcia postępowania karnego o przestępstwo wymienione w art. 109 Kodeksu karnego lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego w związku z wykonywaniem czynności operacyjno-rozpoznawczych. 3. Osobom udzielającym pomocy pracownikom operacyjnym w wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 36, może być przyznane wynagrodzenie. 4. Jeżeli w czasie udzielania pomocy lub w związku z pomocą, o której mowa w ust. 1, osoby udzielające pomocy utraciły życie lub poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub członkom ich rodzin odszkodowanie przysługuje na zasadach i w trybie określonych przez Ministra Finansów w drodze rozporządzenia. 5. Tworzy się fundusz operacyjny przeznaczony na wypłatę wynagrodzeń lub odszkodowań, o których mowa w ust. 3 i 4; ustawa budżetowa, w części dotyczącej Ministerstwa Finansów, określa wysokość funduszu w danym roku. 6. Minister Finansów, uwzględniając przepisy o ochronie tajemnicy państwowej, określi w drodze zarządzeń: 1) w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji - sposób prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz rodzaje stosowanych środków technicznych, o których mowa w art. 36 ust. 1-3, 2) zasady dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 5."; 26) w art. 38 w ust. 3: a) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: "2a) przesłuchiwania kontrolowanego w charakterze strony,", b) pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) wydawania decyzji,", c) pkt 7 i 8 otrzymują brzmienie: "7) podpisywania aktów oskarżenia lub wniosków o ukaranie, 8) czynności, o których mowa w art. 16 ust. 4."; 27) w art. 39: a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) jest zatrudniony w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej i posiada co najmniej 5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią praktykę w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej,", b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Inspektorzy podlegają corocznej ocenie kwalifikacyjnej."; 28) w art. 40 po ust. 1 dodaje się nowe ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. Pracownikom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, którzy nie są inspektorami, a wykonują osobiście czynności kontrolne lub czynności operacyjno-rozpoznawcze, przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, w wysokości do 50% wynagrodzenia. 1b. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, określi zasady, wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1a."; 29) art. 42 i 43 otrzymują brzmienie: "Art. 42. 1. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora z zajmowanego stanowiska, jeżeli inspektor: 1) złożył rezygnację z zajmowanego stanowiska, 2) nie spełnia warunków określonych w art. 39 ust. 1 pkt 1 lub 2, 3) otrzymał ujemną ocenę kwalifikacyjną, potwierdzoną ponowną ujemną oceną dokonaną nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od poprzedniej oceny, 4) utracił zdolność fizyczną lub psychiczną do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzoną orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia, 5) nabył prawo do emerytury na podstawie ogólnie obowiązujących przepisów. 2. Odwołanie inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 3 i 4, nie stanowi rozwiązania stosunku pracy; nowe warunki pracy i płacy proponuje odwołanemu inspektorowi dyrektor urzędu kontroli skarbowej - jeżeli inspektor jest zatrudniony w tym urzędzie, albo Minister Finansów - jeżeli inspektor jest zatrudniony w Ministerstwie Finansów. 3. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora, jeżeli wystąpiły przyczyny uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, określone w ustawie o pracownikach urzędów państwowych; odwołanie w tym trybie jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia.


Art. 4. 1. Żądania, o których mowa w art. 1 pkt 18 i 19 niniejszej ustawy, nie mogą dotyczyć informacji o zdarzeniach zaistniałych przed dniem 1 stycznia 1997 r. 2. Przepisów, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do żądań wymienionych w art. 1 pkt 18 niniejszej ustawy, w zakresie dotyczącym informacji o zdarzeniach określonych w art. 33 ust. 1.


Art. 43. W sprawach z zakresu stosunku pracy, nie uregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów oraz innych pracowników urzędów kontroli skarbowej stosuje się przepisy o pracownikach urzędów państwowych.".


Art. 5. 1. W okresie trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy instytucje finansowe wymienione w art. 1 pkt 17 mogą wystąpić z wnioskiem do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, w zależności od tego, kto zażądał przekazania informacji, o ograniczenie ich zakresu. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składany jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania żądania i wymaga uzasadnienia. 3. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, postanawia ostatecznie o zakresie żądanych informacji.


Art. 6. Sprawy wszczęte, a nie zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na zasadach i w trybie określonych przez przepisy dotychczasowe.


Art. 7. Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o kontroli skarbowej, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 8. 1. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. 2. Przepisy art. 1 pkt 24 i 25 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.


Ustawa z dnia 7 listopada 1996 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn

Art. 1. W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. Nr 45, poz. 207, z 1989 r. Nr 74, poz. 443 oraz z 1995 r. Nr 85, poz. 428 i Nr 133, poz. 654) w art. 4 w ust. 1 pkt 13 otrzymuje brzmienie: "13) nabycie w drodze spadku lub darowizny budynku w części zajętej przez osoby trzecie na podstawie umów najmu, do których mają zastosowanie przepisy o czynszu regulowanym, określonym w ustawie o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych,".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 7 listopada 1996 r. o obowiązkowych egzemplarzach bibliotecznych

Art. 1. Ustawa określa obowiązki wydawców w zakresie przekazywania dzieł oraz obowiązki bibliotek w zakresie gromadzenia dorobku wydawniczego.


Art. 10. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 2. 1. Przez określenie "wydawca" należy rozumieć osobę prawną, jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej oraz osobę fizyczną, która prowadzi na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej działalność polegającą na publikowaniu dzieł; domniemywa się, że wydawcą jest osoba, której nazwę lub nazwisko uwidoczniono w tym charakterze na egzemplarzach publikacji. 2. Przez określenie "publikacja" należy rozumieć dzieła zwielokrotnione dowolną techniką w celu rozpowszechnienia, a w szczególności: 1) piśmiennicze, jak: książki, broszury, gazety, czasopisma i inne wydawnictwa ciągłe, druki ulotne, afisze, 2) graficzne i graficzno-piśmiennicze, jak: mapy, plakaty, plany, wykresy, tabele, rysunki, ilustracje, nuty, 3) audiowizualne utrwalające dźwięk, obraz lub obraz i dźwięk, jak: płyty, taśmy, kasety, przeźrocza, mikrofilmy, mikrofisze, 4) zapisane na nośnikach elektronicznych, 5) oprogramowanie komputerowe.


Art. 3. 1. Wydawca, który udostępnia publicznie egzemplarze publikacji na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, obowiązany jest do nieodpłatnego przekazania uprawnionym bibliotekom liczby egzemplarzy publikacji (egzemplarze obowiązkowe), określonej w art. 5 ust. 1-3. 2. Obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1, podlega również bezpośredni producent dzieła wyprodukowanego w kraju dla wydawcy zagranicznego. 3. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, obowiązane są także do przekazywania uprawnionym bibliotekom egzemplarzy obowiązkowych: 1) kolejnych wydań tego samego dzieła, 2) poszczególnych mutacji gazet i czasopism, w tym również poszczególnych wersji językowych, 3) wydań bibliofilskich, 4) reprintów dzieł wcześniej już publikowanych, 5) dzieł, które pierwotnie nie były publicznie udostępniane, w tym takich, które utraciły charakter tajny lub poufny. 4. W przypadku gdy to samo dzieło wydawca publikuje w różnych standardach edytorskich, obowiązek przekazania egzemplarzy obowiązkowych odnosi się do standardu najwyższego. 5. Minister Kultury i Sztuki określi, w drodze rozporządzenia, w zakresie niezbędnym do zachowania dorobku wydawniczego, wykaz bibliotek uprawnionych do otrzymywania egzemplarzy obowiązkowych poszczególnych rodzajów publikacji oraz zasady i tryb ich przekazywania.


Art. 4. 1. Osoby, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, nie są obowiązane do przekazywania egzemplarzy obowiązkowych: 1) druków przeznaczonych wyłącznie do użytku służbowego organów administracji państwowej, organów samorządu terytorialnego, wojska oraz do użytku wewnętrznego organizacji politycznych, społecznych i innych, jeżeli takie przeznaczenie zostało określone przed wykonaniem druku, 2) papierów i znaków wartościowych, 3) druków artystycznych o charakterze oryginału, 4) druków, zapisów utrwalających dźwięk, obraz lub obraz i dźwięk, dokonywanych na dowolnym nośniku lub dowolną techniką, przeznaczonych do użytku osobistego, 5) formularzy, biletów, etykiet i opakowań. 2. Minister Kultury i Sztuki może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć z obowiązku przekazywania egzemplarzy obowiązkowych także inne rodzaje dzieł niż określone w ust. 1.


Art. 5. 1. Bibliotece Narodowej w Warszawie i Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie przekazuje się po dwa egzemplarze obowiązkowe. 2. Bibliotece Sejmowej w Warszawie przekazuje się po jednym egzemplarzu obowiązkowym dzienników urzędowych organów administracji rządowej. 3. Pozostałym bibliotekom uprawnionym przekazuje się po jednym egzemplarzu obowiązkowym. 4. Biblioteki, o których mowa w ust. 1, mają obowiązek wieczystego archiwizowania jednego egzemplarza obowiązkowego.


Art. 6. Filmotece Narodowej w Warszawie przekazuje się po jednym egzemplarzu kopii filmu kinowego i telewizyjnego. Obowiązek ten ciąży na producencie filmu. Przepisy art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.


Art. 7. Przesyłki egzemplarzy obowiązkowych, wysyłane do bibliotek uprawnionych do ich otrzymywania, są zwolnione z opłat pocztowych.


Art. 8. 1. Kto uchyla się od obowiązku przekazania uprawnionej bibliotece lub Filmotece Narodowej w Warszawie egzemplarza obowiązkowego, podlega karze grzywny. 2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.


Art. 9. Tracą moc przepisy art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o bibliotekach (Dz.U. Nr 12, poz. 63, z 1984 r. Nr 26, poz. 129, z 1989 r. Nr 29, poz. 155 i Nr 35, poz. 192 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198).


Ustawa z dnia 19 lutego 1999 r. o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Australią o ekstradycji

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Australią o ekstradycji, podpisanej w Kanberze dnia 3 czerwca 1998 r.


Ustawa z dnia 6 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego

Art. 1. W ustawie z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 13, poz. 96, z 1982 r. Nr 16, poz. 124 i Nr 41, poz. 273, z 1983 r. Nr 44, poz. 203, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 i Nr 31, poz. 138, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 i Nr 34, poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 43, poz. 251, Nr 53, poz. 306 i Nr 72, poz. 422, z 1991 r. Nr 83, poz. 371 i Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1994 r. Nr 74, poz. 332 i Nr 126, poz. 615, z 1995 r. Nr 89, poz. 443 i poz. 444 i Nr 95, poz. 475 oraz z 1996 r. Nr 152, poz. 720) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 214 otrzymuje brzmienie: "Art. 214. Oskarżony może składać w każdym czasie wniosek o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego; w przedmiocie wniosku rozstrzyga najpóźniej w ciągu 3 dni prokurator, a po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu, sąd, przed którym sprawa się toczy. Na postanowienie sądu w przedmiocie wniosku zażalenie nie przysługuje."; 2) w art. 222 § 4 otrzymuje brzmienie: "§4. Przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na okres oznaczony, przekraczający terminy określone w §2 i 3, może dokonać tylko Sąd Najwyższy na wniosek sądu, przed którym sprawa się toczy, a w postępowaniu przygotowawczym na wniosek Prokuratora Generalnego - jeżeli konieczność taka powstaje w związku z zawieszeniem postępowania karnego, przedłużającą się obserwacją psychiatryczną oskarżonego, przedłużającym się opracowywaniem opinii biegłego, wykonywaniem czynności dowodowych w sprawie o szczególnej zawiłości lub poza granicami kraju, celowym przewlekaniem postępowania przez oskarżonego, a także z powodu innych istotnych przeszkód, których organy prowadzące postępowanie nie mogły usunąć.".


Art. 2. 1. Wnioski o uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpoznaniu według przepisów dotychczasowych. 2. W razie złożenia, na podstawie art. 222 §4 w brzmieniu nadanym art. 1 niniejszej ustawy, wniosku o przedłużenie tymczasowego aresztowania zastosowanego przed dniem 4 sierpnia 1996 r. - tymczasowe aresztowanie zostaje utrzymane do czasu rozpoznania tego wniosku przez Sąd Najwyższy.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. zmieniająca ustawę o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych

Art. 1. W ustawie z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz.U. Nr 141, poz. 692) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. Ustawę stosuje się do: 1) gmin o statusie miasta, określonych w załączniku, 2) gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy, 3) miejskich stref usług publicznych."; 2) w art. 2: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Gminy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przejmują od Ministrów: Kultury i Sztuki, Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Zdrowia i Opieki Społecznej, a także od właściwych wojewodów, do prowadzenia, jako zadania własne, publiczne szkoły ponadpodstawowe, szkoły artystyczne I i II stopnia, przedszkola i szkoły specjalne oraz inne placówki publiczne wymienione w art. 2 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496), z wyłączeniem szkół specjalnych i placówek o zasięgu wojewódzkim lub ogólnokrajowym.", b) w ust. 2 po wyrazach "w art. 1" dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2", c) w ust. 3: - po wyrazach "w art. 1" dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2", - po wyrazach "w art. 22 ust. 1 pkt 1" dodaje się wyrazy "i w art. 40 ust. 1, 2 i 4", d) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przechodzą, jako zadania własne, zadania i odpowiadające im kompetencje należące dotychczas do urzędów skarbowych, określone w art. 19 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426 i z 1996 r. Nr 43, poz. 189), w zakresie należności z tytułu podatków i opłat, dla których organ gminy jest właściwy do ich ustalania i pobierania."; 3) w art. 3 po wyrazach "w art. 1" skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2."; 4) w art. 4: a) w ust. 1 po wyrazach "w art. 1" dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Przepis ust. 1 nie dotyczy zadań i kompetencji określonych w: 1) rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych (Dz.U. Nr 77, poz. 673 i Nr 114, poz. 975, z 1928 r. Nr 26, poz. 229, z 1932 r. Nr 26, poz. 229, Nr 60, poz. 573 i Nr 67, poz. 622, z 1934 r. Nr 110, poz. 976, z 1938 r. Nr 27, poz. 245, z 1948 r. Nr 49, poz. 373 i z 1951 r. Nr 1, poz. 4), 2) rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa (Dz.U. z 1933 r. Nr 60, poz. 454, z 1934 r. Nr 110, poz. 976, z 1938 r. Nr 18, poz. 132, z 1969 r. Nr 13, poz. 95 i z 1971 r. Nr 12, poz. 115), 3) art. 7 ustawy z dnia 13 lipca 1939 r. o nadzorze nad niektórymi środkami żywienia zwierząt (Dz.U. Nr 63, poz. 419 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198), 4) dekrecie z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym (Dz.U. z 1959 r. Nr 14, poz. 78, z 1961 r. Nr 32, poz. 161 i z 1971 r. Nr 27, poz. 250), 5) ustawie z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach (Dz.U. z 1989 r. Nr 52, poz. 310, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 107, poz. 462 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496), 6) art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496), 7) ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, Nr 103, poz. 446 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 47, poz. 212 i Nr 131, poz. 629, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 31, poz. 118, Nr 84, poz. 384, Nr 85, poz. 388, Nr 89, poz. 415 i Nr 123, poz. 601, z 1995 r. Nr 99, poz. 486 oraz z 1996 r. Nr 5, poz. 33, Nr 90, poz. 405 i Nr 106, poz. 496), z wyjątkiem art. 10 ust. 3, 8) ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 1993 r. Nr 71, poz. 342, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i z 1996 r. Nr 124, poz. 585), 9) art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 147, poz. 713 oraz z 1996 r. Nr 91, poz. 409), 10) ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.U. z 1995 r. Nr 57, poz. 299 i Nr 101, poz. 504 oraz z 1996 r. Nr 59, poz. 268 i Nr 106, poz. 496), 11) art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. Nr 123, poz. 600 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496).", c) w ust. 3 po wyrazach "w art. 1" skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2."; 5) art. 5 otrzymuje brzmienie: "Art. 5. 1. Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przechodzą, jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące dotychczas do wojewodów albo do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, określone w: 1) art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne (Dz.U. z 1989 r. Nr 27, poz. 148 i Nr 74, poz. 442, z 1991 r. Nr 60, poz. 253 i Nr 111, poz. 480 oraz z 1994 r. Nr 121, poz. 591), 2) ustawie z dnia 1 lutego 1983 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1992 r. Nr 11, poz. 41 i Nr 26, poz. 114 oraz z 1995 r. Nr 104, poz. 515): a) w art. 7 ust. 2 w zakresie: - zatwierdzania projektów organizacji ruchu, - prowadzenia ewidencji projektów organizacji ruchu, - wydawania zezwoleń na niestosowanie się do niektórych znaków drogowych, b) w art. 54 ust. 1 pkt 2 - w odniesieniu do dróg położonych w granicach administracyjnych gminy, 3) art. 19 ust. 1 pkt 2 i 4 lit. a) ustawy o drogach publicznych - w odniesieniu do modernizacji i budowy dróg, 4) art. 40 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 103, poz. 446 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496) - w zakresie zasobu geodezyjnego i kartograficznego z obszaru gminy, 5) art. 32 ust. 1 i 2, art. 41, art. 51 ust. 2 i 2a i art. 99a ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622), 6) art. 38 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 114, poz. 492, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 89, poz. 415, z 1995 r. Nr 147, poz. 713 i z 1996 r. Nr 91, poz. 409). 2. Przepis ust. 1 pkt 2 i 3 nie dotyczy autostrad i dróg ekspresowych."; 6) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. Do właściwości organów gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przechodzą, jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, zadania i odpowiadające im kompetencje należące dotychczas do właściwości wojewódzkich konserwatorów zabytków, określone w art. 8 ust. 3, art. 18, art. 20, art. 37 ust. 1 i art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i o muzeach (Dz.U. Nr 10, poz. 48, z 1983 r. Nr 38, poz. 173, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 56, poz. 322 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496)."; 7) skreśla się art. 7; 8) skreśla się art. 8; 9) w art. 9 po wyrazach "w art. 1" dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2"; 10) w art. 10 skreśla się pkt 4; 11) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. 1. Dochody własne gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, przejmujących zadania i kompetencje jako zadania własne na mocy niniejszej ustawy, zwiększa się o kwotę równą iloczynowi wskaźnika (U) udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ogólnej kwoty wpływów w kraju z podatku dochodowego od osób fizycznych, zaplanowanych w ustawie budżetowej, z zastrzeżeniem ust. 2. Kwota ta nie może być niższa niż kwota otrzymana w poprzednim roku, podwyższona o prognozowany w ustawie budżetowej wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych. 2. Kwotę, obliczoną zgodnie z ust. 1, zwiększa się o 2%, z przeznaczeniem na finansowanie nakładów inwestycyjnych związanych z zadaniami określonymi w art. 2 i 3. 3. Wskaźnik U, o którym mowa w ust. 1, oblicza się odrębnie dla każdej gminy do ósmego miejsca po przecinku, według wzoru, o którym mowa w art. 28 ust. 1, przy czym liczbę 0,99 zastępuje się liczbą 1,00. Wskaźnik U skorygowany zgodnie z trybem określonym w art. 28 ust. 6 i 7, od 1997 r. dla gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1, określa załącznik do ustawy, z zastrzeżeniem ust. 8-10. 4. Kwota udziału gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, o której mowa w ust. 1, podlega przekazaniu przez Ministra Finansów z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki właściwych budżetów gmin w wysokości 1/12, w terminie do 10 dnia każdego miesiąca, z zastrzeżeniem ust. 5. 5. Kwota udziału gmin, o której mowa w ust. 4, w styczniu każdego roku, podlega przekazaniu przez Ministra Finansów, w terminie do dnia 20 tego miesiąca. 6. Jeżeli dochody, o których mowa w ust. 1, zrealizowane na rzecz gminy, o której mowa w art. 1 pkt 1 i 2, nie zostaną przekazane w terminach, o których mowa w ust. 4 i 5, gminie przysługują odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych. 7. Minister Finansów informuje gminy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, o wysokości wskaźnika oraz o kwocie udziału danej gminy we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych, będącej iloczynem wskaźnika udziału gminy i planowanej w projekcie ustawy budżetowej ogólnej kwoty wpływów z tego podatku w skali kraju, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego rok budżetowy. 8. Minister Finansów zawiadamia gminy o ostatecznej wysokości wskaźnika i kwocie udziału, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej. 9. Minister Finansów, w trybie określonym w art. 27 ust. 3, obniża wskaźnik U dla gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, w przypadkach gdy państwowe jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 2 i 3, nie zostały przejęte do prowadzenia przez gminy jako zadania własne. 10. W przypadkach, o których mowa w art. 24 i 31, Minister Finansów, w trybie określonym w art. 27 ust. 3, dokona, w drodze rozporządzenia, zmiany wskaźnika U, który obowiązywać będzie od następnego roku budżetowego. 11. W przypadkach podziału gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, Minister Finansów, na podstawie zgodnych uchwał rad zainteresowanych gmin o podziale planowanej kwoty udziału, o której mowa w ust. 1, ustali dla nich wskaźnik U. Łączna kwota udziałów gmin nie może być większa niż kwota udziału gminy podlegającej podziałowi."; 12) art. 14 otrzymuje brzmienie: "Art. 14. 1. Zadania i kompetencje, o których mowa w ustawie, mogą być przekazywane tworzonym w tym celu miejskim strefom usług publicznych, zwanym dalej "strefami", w których skład wchodzą gminy o statusie miasta oraz związane z nimi inne gminy, z wyłączeniem gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2. 2. Zadania i odpowiadające im kompetencje, określone w art. 2-6 i 9, przekazywane są strefom w całości jako zadania zlecone. 3. Zadania i odpowiadające im kompetencje, określone w art. 2 ust. 3 i art. 5 ust. 1 pkt 3, w odniesieniu do wszystkich dróg wojewódzkich na obszarze strefy, są przekazywane strefom przez właściwe organy jako zadania zlecone."; 13) w art. 17: a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Do delegatów gmin w zgromadzeniu strefy stosuje się przepisy art. 24, art. 24a, art. 24d i art. 25 ust. 1 i 3-5 ustawy o samorządzie terytorialnym.", b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: "7. Do zmiany statutu strefy właściwe jest jej zgromadzenie. Uchwały zgromadzenia strefy w sprawie zmiany statutu strefy zapadają bezwzględną większością głosów statutowego składu zgromadzenia."; 14) w art. 20 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Dochodami własnymi gmin w rozumieniu ustawy są dochody, o których mowa w art. 4 pkt 1-5 ustawy o finansowaniu gmin."; 15) w art. 22: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy urzędów administracji rządowej, zatrudnieni przy wykonywaniu zadań podlegających przejęciu przez gminy, o których mowa w art. 1 pkt 1, stają się pracownikami samorządowymi. Stosunki pracy z tymi pracownikami wygasają z dniem 30 czerwca 1996 r., jeżeli przed tym terminem nie zostaną z nimi nawiązane nowe stosunki pracy na dalszy okres.", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Wojewodowie podpiszą z prezydentami gmin, o których mowa w art. 1 pkt 1, oraz z burmistrzami gmin warszawskich i prezydentem miasta stołecznego Warszawy porozumienia określające imienne wykazy pracowników, o których mowa w ust. 1 i 6.", c) dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu: "5. Z dniem przejęcia przez strefę zadań i kompetencji pracownicy urzędów administracji rządowej, zatrudnieni przy wykonywaniu zadań podlegających przejęciu przez strefę, stają się pracownikami samorządowymi. Stosunki pracy z tymi pracownikami wygasają po upływie 6 miesięcy od dnia przejęcia przez strefę zadań, jeżeli przed tym terminem nie zostaną z nimi nawiązane nowe stosunki pracy na dalszy okres. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio. 6. Z dniem, o którym mowa w art. 32 pkt 2, pracownicy urzędów administracji rządowej, zatrudnieni przy wykonywaniu zadań podlegających przejęciu przez gminy warszawskie oraz miasto stołeczne Warszawa, stają się pracownikami samorządowymi. Stosunki pracy z tymi pracownikami wygasają po upływie 6 miesięcy od tej daty, jeżeli przed tym terminem nie zostaną z nimi nawiązane nowe stosunki pracy na dalszy okres. Przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio. 7. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, 5 i 6, wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić w trybie przewidzianym w art. 41{1} Kodeksu pracy."; 16) w art. 23 w ust. 1 po wyrazach "w art. 1" skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2."; 17) w art. 24: a) w ust. 1 po wyrazach "w art. 1" dodaje się wyrazy "pkt 1 i 2", b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do publicznych szkół ponadpodstawowych przejmowanych od osób prawnych przez gminy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2, do prowadzenia jako zadanie własne na podstawie art. 104 ust. 4 ustawy o systemie oświaty.", c) w ust. 3 wyrazy "ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "ust. 1, 2 i 2a"; 18) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu: "Art. 25a. W przypadku przekazania przez gminę zadań i kompetencji, o których mowa w art. 2-9, organom administracji rządowej właściwym do ich realizacji przed dniem 1 stycznia 1996 r., a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy przed dniem, o którym mowa w art. 32 pkt 2, mienie oraz pracownicy, o których mowa w art. 22 ust. 1, podlegają przejęciu przez te organy. Przepis art. 22 stosuje się odpowiednio."; 19) w art. 26 po wyrazach "przed dniem 1 stycznia 1996 r.," dodaje się wyrazy "a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy przed dniem, o którym mowa w art. 32 pkt 2,"; 20) w art. 27 w ust. 1: a) w pkt 1 po wyrazach "powstałe przed dniem 31 grudnia 1995 r.," dodaje się wyrazy "a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy przed dniem 31 grudnia roku poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 32 pkt 2,", b) w pkt 2 po wyrazach "inne powstałe przed dniem 1 października 1995 r.," dodaje się wyrazy "a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy przed dniem 1 października roku poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 32 pkt 2,", c) w pkt 3 po wyrazach "powstałe w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 1995 r.," dodaje się wyrazy "a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy od dnia 1 października do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 32 pkt 2,"; 21) w art. 28: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Dla 1996 r. wskaźnik, o którym mowa w art. 11 ust. 1, oblicza się odrębnie dla każdej gminy według wzoru: R95 x 1,253 + (C95 x 0,25 + N95) x 1,198 U = ------------------------------------------ x 0,99 K96 gdzie: R95 - oznacza wydatki płacowe w 1995 r., C95 - oznacza pozapłacowe wydatki bieżące w 1995 r. w 4 następujących działach: - oświata i wychowanie, - kultura i sztuka, - ochrona zdrowia, - opieka społeczna, N95 - oznacza pozapłacowe wydatki bieżące w 1995 r., K96 - oznacza ogólną kwotę zaplanowanych w projekcie ustawy budżetowej wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w kraju w 1996 r.", b) w ust. 5 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy w terminie 1 miesiąca od dnia, o którym mowa w art. 32 pkt 2.", c) w ust. 6 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "a w odniesieniu do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy w terminie 4 miesięcy od dnia, o którym mowa w art. 32 pkt 2.", d) w ust. 11 po wyrazach "w art. 1" dodaje się wyrazy "pkt 1"; 22) po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu: "Art. 28a. 1. Wskaźnik U dla gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy określi Minister Finansów, odrębnie dla każdej gminy i miasta stołecznego Warszawy, według wzoru określonego w art. 28 ust. 1, zgodnie z trybem określonym w art. 28 ust. 5-7. 2. Tworzy się rezerwę celową w budżecie państwa na rok wejścia w życie ustawy w stosunku do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy, w wysokości 1% ogólnej sumy kwot udziałów w podatku dochodowym od osób fizycznych, określonej dla tych gmin i miasta stołecznego Warszawy, zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2."; 23) w art. 29 wyrazy "wymienionymi w załączniku do ustawy" zastępuje się wyrazami "o których mowa w art. 1 pkt 1 i 2"; 24) art. 30 otrzymuje brzmienie: "Art. 30. Rada Ministrów przedkłada Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie do 30 września każdego roku, informację o skutkach obowiązywania ustawy, wraz z propozycjami niezbędnych zmian."; 25) w art. 31 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu: "2. Rada Ministrów może, na wspólny wniosek zainteresowanej gminy oraz właściwego organu administracji rządowej, dokonać zmian w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 sierpnia 1997 r. 3. Rada Ministrów może w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku określić, w drodze rozporządzenia, państwowe jednostki organizacyjne oraz drogi lub ich odcinki, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 2, nie podlegające przejęciu."; 26) po art. 31 dodaje się art. 31a w brzmieniu: "Art. 31a. W przypadku podziału gminy, o której mowa w art. 1 pkt 1 i 2, Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym, określi, które z gmin powstałych w wyniku podziału tej gminy przejmą zadania i kompetencje wynikające z niniejszej ustawy."; 27) w art. 32 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) w stosunku do gmin warszawskich i miasta stołecznego Warszawy ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r."; 28) załącznik otrzymuje brzmienie określone w załączniku do ustawy.


Art. 2. Kwota udziału gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych za grudzień 1996 r. podlega przekazaniu przez Ministra Finansów z centralnego rachunku bieżącego budżetu państwa na rachunki właściwych budżetów gmin w terminie do dnia 31 stycznia 1997 r.


Art. 3. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia 31 marca 1997 r. jednolity tekst ustawy o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r. {Załącznik do ustawy z dnia } {5 grudnia 1996 r. (poz. 723)} Lp. Miasto Wskaźnik U 1. BIAŁYSTOK 0,00117576 2. BIELSKO-BIAŁA 0,00155677 3. BYDGOSZCZ 0,00249057 4. BYTOM 0,00123955 5. CHORZÓW 0,00152531 6. CZĘSTOCHOWA 0,00184672 7. DĄBROWA GÓRNICZA 0,00093890 8. ELBLĄG 0,00074716 9. GDAŃSK 0,00278784 10. GDYNIA 0,00150595 11. GLIWICE 0,00119713 12. GORZÓW WIELKOPOLSKI 0,00080012 13. GRUDZIĄDZ 0,00042541 14. JASTRZĘBIE-ZDRÓJ 0,00054985 15. JAWORZNO 0,00065756 16. KALISZ 0,00099039 17. KATOWICE 0,00179244 18. KIELCE 0,00170604 19. KOSZALIN 0,00074690 20. KRAKÓW 0,00373768 21. LEGNICA 0,00070531 22. LUBLIN 0,00169590 23. ŁÓDŹ 0,00618389 24. MYSŁOWICE 0,00060131 25. OLSZTYN 0,00146645 26. OPOLE 0,00100263 27. PŁOCK 0,00111308 28. POZNAŃ 0,00528862 29. RADOM 0,00131796 30. RUDA ŚLĄSKA 0,00056053 31. RYBNIK 0,00064772 32. RZESZÓW 0,00184854 33. SIEMIANOWICE ŚLĄSKIE 0,00068951 34. SŁUPSK 0,00068727 35. SOPOT 0,00034233 36. SOSNOWIEC 0,00142118 37. SZCZECIN 0,00157925 38. ŚWIĘTOCHŁOWICE 0,00060353 39. TARNÓW 0,00074128 40. TORUŃ 0,00091529 41. TYCHY 0,00083566 42. WAŁBRZYCH 0,00092234 43. WŁOCŁAWEK 0,00077241 44. WROCŁAW 0,00353664 45. ZABRZE 0,00105319 46. ZIELONA GÓRA 0,00081488


Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zmianie ustawy o finansowaniu gmin

Art. 1. W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o finansowaniu gmin (Dz.U. Nr 129, poz. 600, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 101, poz. 504, Nr 124, poz. 601 i Nr 154, poz. 794) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 w pkt 3 lit. a) otrzymuje brzmienie: "a) 16% wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na terenie gminy, ustalony w sposób określony w art. 6, z zastrzeżeniem art. 27,"; 2) w art. 6 wyrazy "wskaźnik 0,15" zastępuje się wyrazami "wskaźnik 0,16"; 3) art. 27 otrzymuje brzmienie: "Art. 27. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 1997 r. do dnia 31 grudnia 1999 r. udziały gmin we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych ustala się mnożąc ogólną kwotę wpływów z tego podatku przez wskaźnik 0,16 i współczynnik skorygowanego udziału dochodów gminy z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych w łącznych dochodach gmin z tego podatku w roku poprzedzającym rok bazowy, wyliczony według zasad określonych w ust. 2. 2. Współczynnik, o którym mowa w ust. 1, oblicza się następująco: 1) ogólną kwotę wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w roku poprzedzającym rok bazowy w województwie, w którym położona jest gmina, mnoży się przez wskaźnik 0,16 oraz wskaźnik liczby mieszkańców gminy do ogólnej liczby mieszkańców w danym województwie według stanu na dzień 30 czerwca roku poprzedzającego rok bazowy, 2) ogólną kwotę wpływów z podatku dochodowego od osób fizycznych w roku poprzedzającym rok bazowy mnoży się przez wskaźnik 0,16 i wskaźnik, o którym mowa w art. 6, to jest wskaźnik równy udziałowi należnego w roku poprzedzającym rok bazowy podatku dochodowego od osób fizycznych zamieszkałych na terenie gminy w ogólnej kwocie należnego podatku w tym samym roku, 3) oblicza się różnicę pomiędzy kwotą obliczoną zgodnie z pkt 2 a kwotą obliczoną zgodnie z pkt 1, a następnie mnoży się przez wskaźnik wynoszący: a) dla 1997 r. - 0,30, b) dla 1998 r. - 0,50, c) dla 1999 r. - 0,75, 4) kwotę obliczoną zgodnie z pkt 1 koryguje się o kwotę obliczoną zgodnie z pkt 3, 5) oblicza się iloraz kwoty wyliczonej zgodnie z pkt 4 i łącznej kwoty dochodów z tytułu udziałów we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych w roku poprzedzającym rok bazowy."; 4) w art. 27a w ust. 1 wyrazy "1996-1999" zastępuje się wyrazami "1997-1999"; 5) po art. 27d dodaje się art. 27e w brzmieniu: "Art. 27e. 1. Od dnia 1 stycznia 1998 r. udział gmin w podatku dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. a), wynosi 17%. 2. Podwyższeniu ulegają odpowiednio wskaźniki, o których mowa w art. 6 i w art. 27.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.


Ustawa z dnia 20 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach rud uranu oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Art. 1. W ustawie z dnia 2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach i zakładach rud uranu (Dz.U. Nr 111, poz. 537, z 1995 r. Nr 138, poz. 681, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 80, poz. 902) wprowadza się następujące zmiany: 1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: "o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych"; 2) preambuła otrzymuje brzmienie: "Uznając, że przymusowe zatrudnianie żołnierzy zastępczej służby wojskowej w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach wydobywania rud uranu i batalionach budowlanych stanowiło szczególny rodzaj represji z przyczyn politycznych, uchwala się, co następuje:"; 3) w art. 1 w ust. 1 w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek oraz dodaje się pkt 3 w brzmieniu: "3) przymusowo zatrudnianym w batalionach budowlanych w latach 1949-1959"; 4) w art. 5 w ust. 1a po wyrazie "górników" dodaje się wyrazy "bądź stowarzyszenia zrzeszającego byłych żołnierzy batalionów budowlanych"; 5) w art. 6 po wyrazie "kamieniołomach" wyraz "i" zastępuje się przecinkiem oraz po wyrazie "uranowych" dodaje się wyrazy "i batalionach budowlanych".


Art. 2. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64 i Nr 52, poz. 539) w art. 21 w ust. 1 w pkt 63 po wyrazie "kamieniołomach" wyraz "i" zastępuje się przecinkiem oraz po wyrazie "uranu" dodaje się wyrazy "i batalionach budowlanych".


Art. 3. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215, z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 27, poz. 298) w art. 6 w ust. 2 w pkt 2 w lit. d) wyraz "oraz" zastępuje się przecinkiem, a po wyrazie "uranu" dodaje się wyrazy "oraz batalionach budowlanych".


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.


Ustawa z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego oraz ustawy o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego oraz o zmianie ustawy o związkach zawodowych

Art. 1. W ustawie z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego (Dz.U. z 1996 r. Nr 143, poz. 661 i z 1997 r. Nr 82, poz. 518) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Jeżeli niemożliwe jest ustalenie podmiotu, o którym mowa w ust. 2 lub 3, zobowiązanego do zwrotu majątku, obowiązek zwrotu obciąża Skarb Państwa."; 2) w art. 2: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Jeżeli jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, nie istnieją w dniu wejścia w życie ustawy bądź po tym dniu przestały istnieć, to zwrot składników majątkowych następuje na rzecz ogólnokrajowej organizacji związków zawodowych lub organizacji społecznej, w której była zrzeszona obecnie nie istniejąca jednostka organizacyjna, chyba że organizacje te na podstawie stosownych uchwał lub decyzji wskażą jednostki organizacyjne niższego szczebla, na rzecz których należy dokonać zwrotu majątku. W tym przypadku zwrot majątku następuje na rzecz tych jednostek.", b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Przepis ust.2 stosuje się także wobec związków zawodowych i ich ogólnokrajowych organizacji oraz organizacji społecznych uznawanych za tożsame ze związkami i ich ogólnokrajowymi organizacjami oraz organizacjami społecznymi rozwiązanymi w wyniku wprowadzenia stanu wojennego.", c) w ust. 3 w zdaniu drugim po wyrazach "bilansach lub innych dokumentach księgowych," dodaje się wyrazy "także w razie sporządzenia ich po dniu 12 grudnia 1981 roku , "; 3) w art. 3: a) w ust. 1 wyrazy "art. 2 ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "art. 2 ust. 1, 2 i 2a", b) w ust. 2 wyrazy "art. 2 ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "art. 2 ust. 1, 2 i 2a"; 4) w art. 31: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano składniki majątkowe podlegające zwrotowi na podstawie art. 1 ust. 1, w przypadku ich zniszczenia, zaginięcia lub zużycia w stopniu uniemożliwiającym dalsze użytkowanie, obowiązane są do wypłaty odszkodowania w wysokości odpowiadającej wartości poszczególnych składników majątkowych według stanu na dzień ich przejęcia, powiększonej o kwotę odsetek obliczonych w sposób określony w ust. 2. W przypadku braku danych pozwalających na ustalenie wartości poszczególnych składników majątkowych według stanu na dzień ich przejęcia, podstawę ustalenia odszkodowania stanowi łączna wartość tych składników, stwierdzona w protokołach przekazania lub innych dokumentach, o których mowa w art. 2 ust. 3.", b) w ust. 6 po wyrazach "o których mowa w ust. 4 i 5" dodaje się wyrazy "oraz w art. 1 ust. 4"; 5) w art. 3{2}: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Różnica i nadpłata, o których mowa odpowiednio w art. 3{1} ust. 4 i 5, są kompensowane w formie: 1) przeniesienia praw do składników majątkowych stanowiących własność Skarbu Państwa albo przeniesienia - w porozumieniu z właściwym organem gminy - praw do składników majątkowych stanowiących własność komunalną, za którą odpłatność pokryje Skarb Państwa, 2) obligacji Skarbu Państwa.", b) ust. 3 skreśla się; 6) dodaje się art. 3{4}-3{11} w brzmieniu: "Art. 3{4}. 1. Podmiotowi uprawnionemu do uzyskania różnicy lub nadpłaty, o których mowa w art. 3{1} ust. 4 i 5, służy, z zastrzeżeniem art. 10{1}, prawo zgłoszenia wyboru form kompensaty, w terminach określonych w ust. 2. W tych terminach dopuszczalne jest także zgłoszenie żądania kompensaty w obu formach wskazanych w art. 3{2} ust. 1 przez określenie jaka część zobowiązania ma być kompensowana w danej formie. 2. Termin zgłoszenia właściwemu wojewodzie potwierdzonych ostatecznymi orzeczeniami Społecznej Komisji Rewindykacyjnej kwot zobowiązań podlegających kompensowaniu w formach określonych w art. 3{2} ust. 1 upływa, w przypadku zobowiązań wynikających z orzeczeń: 1) wydanych do dnia 30 listopada 1998 r. - z dniem 6 lutego 1999 r., 2) wydanych od dnia 1 grudnia 1998 r. do dnia 31 maja 1999 r. - z dniem 20 lipca 1999 r., 3) wydanych po dniu 31 maja 1999 r. - z dniem 31 stycznia 2000 r.


Art. 2. 1. Uchyla się art. 3 ustawy z dnia 10 maja 1996 r. o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego oraz o zmianie ustawy o związkach zawodowych (Dz.U. Nr 75, poz. 355). 2. W sprawie o zwrot majątku, zakończonej orzeczeniem wydanym przed dniem 4 sierpnia 1996 r., Społeczna Komisja Rewindykacyjna na wniosek strony zmienia dotychczasowe orzeczenie lub je uchyla i wydaje nowe orzeczenie rozstrzygające o istocie sprawy, w zakresie uwzględniającym treść przepisów: 1) art. 2 ust. 3a, art. 3 ust. 3 i art. 3{1} ust. 2-5 i art. 10 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, dodanych ustawą wymienioną w ust. 1, 2) art. 1 ust. 4, art. 2 ust. 2a i 10 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, dodanych niniejszą ustawą, 3) art. 2 ust. 2, art. 2 ust. 3, art. 3 ust. 1 i 2 oraz art. 3{1} ust. 1 i 6 ustawy wymienionej w art.1, w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą, 4) art. 2 ustawy wymienionej w ust. 1. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Strona, która uchybi temu terminowi, może wystąpić o jego przywrócenie na zasadach określonych w art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego, składając jednocześnie wniosek, o którym mowa w ust. 2.


Art. 3{7}. 1. W przypadku wyboru przez uprawnionego kompensaty w formie obligacji Skarbu Państwa ma on obowiązek wskazać rachunek papierów wartościowych otwarty w ramach umowy o świadczeniu usług brokerskich. Kompensata zobowiązań Skarbu Państwa w formie obligacji następuje wyłącznie poprzez przekazanie ich na wskazany rachunek. 2. Brak wskazania przez uprawnionego rachunku papierów wartościowych na który mają być przekazane obligacje, upoważnia właściwego wojewodę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji w celu doprowadzenia do wskazania przez uprawnionego odpowiedniego rachunku papierów wartościowych i nie powoduje po stronie Skarbu Państwa zwłoki w uregulowaniu zobowiązania w formie obligacji. 3. Kompensata w formie obligacji następuje, z zastrzeżeniem art. 3{8}: 1) w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 6 lutego 1999 r. - nie później niż do dnia 6 maja 1999 r., 2) w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 20 lipca 1999 r. - nie później niż do dnia 5 listopada 1999 r., 3) w przypadku zgłoszeń, których termin upływa z dniem 31 stycznia 2000 r. - nie później niż do dnia 8 maja 2000 r. 4. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki emisji obligacji, o których mowa w art. 3{2} ust. 1 pkt 2, a w szczególności wartość nominalną, wysokość i sposób oprocentowania.


Art. 3{8}. Minister Finansów może odstąpić od emisji obligacji, o których mowa w art. 3{2} ust. 1 pkt 2, jeżeli taka emisja byłaby niecelowa ze względu na zbyt niską łączną wartość zobowiązań Skarbu Państwa zgłoszonych w którymkolwiek z terminów określonych w art. 3{4} ust. 2 oraz zobowiązań regulowanych na zasadach określonych w art. 3{5} ust. 2 oraz art. 3{6} ust. 3 zdanie drugie i ust. 5 zdanie drugie. W takim przypadku uregulowanie powyższych zobowiązań nastąpi w formie gotówkowej, także przez złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego w okolicznościach określonych w art. 3{9}, w terminie odpowiednio: 1) do dnia 31 grudnia 1999 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3{4} ust. 2 pkt 1, 2) do dnia 31 grudnia 2000 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3{4} ust. 2 pkt 2, 3) do dnia 31 grudnia 2001 r. dla zgłoszeń, o których mowa w art. 3{4} ust. 2 pkt 3.


Art. 3{9}. Wojewoda składa należną na podstawie przepisów niniejszej ustawy kwotę gotówki do depozytu sądowego, jeżeli: 1) uprawniony podmiot odmawia jej przyjęcia albo wypłata należności natrafia na trudne do przezwyciężenia przeszkody, 2) należność dotyczy podmiotu, który przestał istnieć po ustaleniu zobowiązania.


Art. 3{10}. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe zasady i tryb regulowania zobowiązań Skarbu Państwa w formach określonych w art. 3{2} ust. 1, w tym: a) dane dotyczące treści zgłoszenia wyboru formy kompensaty oraz formy i treści ofert, o których mowa w art. 3{6} ust. 1; rozporządzenie powinno wymieniać takie rodzaje danych podlegających przedstawieniu w ofertach, które pozwolą uprawnionym na właściwe ustosunkowanie się do tych ofert oraz rodzaje danych, jakie powinno zawierać zgłoszenie wyboru formy kompensaty, aby mogło dojść do realizacji zobowiązania Skarbu Państwa, b) tryb ustalania składników majątkowych, o których mowa w art. 3{2} ust. 1 pkt 1; rozporządzenie powinno określać sposób ich ustalania oraz gromadzenia i udostępniania danych dotyczących tych składników tak, aby zapewnić uprawnionym zapoznanie się z rzeczywistymi możliwościami kompensowania zobowiązań Skarbu Państwa w tej formie, c) zasady przekazywania przez wojewodów Ministrowi Finansów informacji o zobowiązaniach Skarbu Państwa, w tym przeznaczonych do skompensowania w formie obligacji; rozporządzenie powinno określać terminy przekazywania informacji o zobowiązaniach Skarbu Państwa oraz formę i zakres takich informacji tak, aby umożliwić Ministrowi Finansów sprawdzenie zgodności tych informacji z treścią orzeczeń Społecznej Komisji Rewizyjnej, mających być źródłem zobowiązań Skarbu Państwa oraz weryfikację prawidłowości naliczania odsetek ustawowych, a także ocenę aktualnego stanu realizacji zobowiązań Skarbu Państwa i zaplanowanie środków budżetowych na pokrycie zobowiązań pozostałych do uregulowania, d) szczegółowe zasady realizacji obowiązku wskazania rachunku papierów wartościowych, na który mają być przekazane obligacje; rozporządzenie powinno określać terminy i tryb ustalania przez wojewodów rachunków papierów wartościowych, na które miałyby być przekazane obligacje, w sposób zapewniający uregulowanie zobowiązań Skarbu Państwa w tej formie w terminach przewidzianych w art.3{7} ust. 3, 2) zasady regulowania zobowiązań Skarbu Państwa w formie gotówkowej, a w szczególności obowiązki wojewodów w zakresie ustalania rachunku bankowego, na który ma być przekazana równowartość zobowiązania wraz z odsetkami ustawowymi, 3) szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji zobowiązań Skarbu Państwa, o których mowa w art. 3{1} ust. 4 i 5, obowiązki sprawozdawcze związane z tą ewidencją, a w szczególności dane podlegające wpisowi do ewidencji, w tym dotyczące powstania, wysokości i sposobu uregulowania zobowiązania Skarbu Państwa, tak, aby mogły one stanowić podstawę do sporządzania przez wojewodów informacji dla Ministra Finansów, o których mowa w pkt 1 lit. c, oraz corocznych ogólnych informacji dla Przewodniczącego Społecznej Komisji Rewindykacyjnej o stanie i formach realizacji zobowiązań Skarbu Państwa.


Art. 3{11}. 1. Wojewodowie właściwi w sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 4 i w art. 3{1} ust. 4 i 5, prowadzą ewidencję zobowiązań Skarbu Państwa wynikających z ostatecznych orzeczeń Społecznej Komisji Rewindykacyjnej. 2. Wpisowi do ewidencji podlegają w szczególności informacje: 1) dotyczące kwoty zobowiązań, o których mowa w ust. 1, 2) dotyczące dotrzymania lub braku dotrzymania terminu zgłoszenia wyboru form kompensaty, o których mowa w art. 3{2} ust. 1, 3) dotyczące formy, w której nastąpiło uregulowanie zobowiązania Skarbu Państwa i jego wartość. 3. Ewidencja, o której mowa w ust. 1, jest jawna i ogólnie dostępna w siedzibie urzędu wojewody."; 7) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Komisja rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie mające moc decyzji administracyjnej. 2. Orzeczenie Komisji jest ostateczne z dniem jego wydania i stanowi tytuł do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w administracji. 3. Na orzeczenie Komisji przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przed wniesieniem skargi należy w terminie 21 dni od dnia doręczenia orzeczenia zwrócić się do Komisji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga może być wniesiona po upływie 30 dni a przed upływem 60 dni od dnia doręczenia wezwania, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. W terminie 30 dni od dnia wpływu wezwania Komisja może je uwzględnić przez uchylenie lub zmianę dotychczasowego orzeczenia. Od orzeczenia Komisji uwzględniającego wezwanie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia, z pominięciem trybu wezwania. 5. W sprawach zaskarżania orzeczeń Komisji nie stosuje się przepisu art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1997 r. Nr 75, poz.471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971). 6. W sprawach rozpatrywanych ponownie przez Komisję w wyniku uchylenia orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny Komisja nie może wydać orzeczenia mniej korzystnego dla strony skarżącej niż orzeczenie uchylone, chyba że skargę wnosił również inny uczestnik postępowania. 7. Orzeczenie Komisji staje się prawomocne z upływem terminu do dokonania wezwania, o którym mowa w ust. 3, a w przypadku złożenia wezwania - z upływem terminu do wniesienia skargi bądź z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi."; 8) dodaje się art. 7{1} w brzmieniu: "Art. 7{1}. 1. Przewodniczący Społecznej Komisji Rewindykacyjnej przedkłada Ministrowi Finansów ogólną informację o potencjalnych zobowiązaniach Skarbu Państwa, jakie mogą powstać z mocy orzeczeń tej Komisji w sprawach wszczętych a nie zakończonych: 1) według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. - w terminie do dnia 15 stycznia 1999 r., 2) według stanu na dzień 30 czerwca 1999 r. - w terminie do dnia 15 lipca 1999 r., 3) według stanu na dzień 31 stycznia 2000 r. - w terminie do dnia 15 lutego 2000 r. 2. Przewodniczący Społecznej Komisji Rewindykacyjnej współdziała z Ministrem Finansów w zakresie weryfikacji przesyłanych przez wojewodów informacji o zobowiązaniach Skarbu Państwa podlegających uregulowaniu w gotówce lub kompensowaniu w formie obligacji. 3. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi zasady współdziałania, o którym mowa w ust. 2; w szczególności rozporządzenie powinno określać terminy i przedmiot weryfikacji informacji przesyłanych przez wojewodów tak, aby ograniczyć ryzyko wypłacania przez Skarb Państwa nienależnych świadczeń oraz formę przedstawiania przez Przewodniczącego Społecznej Komisji Rewindykacyjnej - w oparciu o dane tej Komisji - wyników badania zgodności informacji wojewody z treścią orzeczenia Społecznej Komisji Rewindykacyjnej mającego być źródłem danego zobowiązania z zaznaczeniem czy nie istnieją okoliczności mogące uzasadniać zaniechanie wykonania lub wstrzymanie się z wykonaniem określonego zobowiązania przez Skarb Państwa."; 9) w art. 10 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Nie uwzględnia się upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku postępowania wszczętego na podstawie wniosku złożonego w tym terminie okaże się, że wnioskodawca uprawniony jest do zwrotu także innych składników majątkowych niż wskazane we wniosku i zażąda zwrotu tych składników."; 10) dodaje się art. 10{1} w brzmieniu: "Art. 10{1}.W przypadku zobowiązań Skarbu Państwa ustalonych w orzeczeniach Komisji, które uprawomocnią się po dniu 31 grudnia 1999 r., kompensowanie zobowiązań nastąpi w formie gotówkowej, także przez złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego w okolicznościach określonych w art. 3{9}.".


Art. 3. 1. W sprawie o zwrot majątku, zakończonej orzeczeniem wydanym po dniu 3 sierpnia 1996 r., Społeczna Komisja Rewindykacyjna na wniosek strony zmienia dotychczasowe orzeczenie lub je uchyla i wydaje nowe orzeczenie rozstrzygające o istocie sprawy, w zakresie uwzględniającym treść przepisów wymienionych w art. 2 ust. 2 pkt 2 i 3. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 2 ust. 3.


Art. 3{6}. 1. W przypadku wyboru przez uprawnionego kompensaty w formie określonej w art. 3{2} ust. 1 pkt 1 wojewoda, z zastrzeżeniem ust. 3 zdanie drugie i ust. 5 zdanie drugie, przedstawia, nie więcej niż dwukrotnie, oferty przeniesienia praw do określonych składników majątkowych mienia Skarbu Państwa lub komunalnego, wycenionych zgodnie z zasadami określonymi w odrębnych przepisach. 2. Oferta może dotyczyć tylko składników majątkowych o wartości nie przewyższającej łącznej wartości zgłoszonego przez uprawnionego zobowiązania oraz należnych odsetek ustawowych naliczonych do przewidywanego dnia przeniesienia na uprawnionego praw do składników majątkowych. 3. Wojewoda przedstawia pierwszą ofertę kompensaty w formie przeniesienia praw do składników majątkowych, nie później niż w terminie 7 dni od dnia dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 3{4} ust. 1. Jeżeli wojewoda nie dysponuje składnikami majątkowymi umożliwiającymi złożenie oferty, w tym samym terminie zawiadamia o tym uprawnionego, a kompensata następuje w formie obligacji. 4. Uprawniony jest obowiązany do złożenia oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu oferty, o której mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej przedstawienia; brak oświadczenia uprawnionego w tym terminie jest jednoznaczny z odrzuceniem oferty. 5. W przypadku odrzucenia pierwszej oferty, wojewoda przedstawia drugą ofertę w terminie 7 dni od dnia odrzucenia pierwszej oferty. Jeżeli wojewoda nie dysponuje składnikami majątkowymi umożliwiającymi złożenie oferty w tym samym terminie zawiadamia o tym uprawnionego, a kompensata następuje w formie obligacji. 6. Uprawniony jest obowiązany do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu drugiej oferty w terminie 7 dni od dnia jej przedstawienia; brak oświadczenia uprawnionego w tym terminie jest jednoznaczny z odrzuceniem oferty. 7. W przypadku gdy uprawniony odrzuci drugą ofertę, która została mu przedstawiona: 1) przed dniem 6 lutego 1999 r. lub dniem 20 lipca 1999 r., to może w terminie do dnia 31 stycznia 2000 r., żądać kompensaty w obligacjach, 2) przed lub po dniu 31 stycznia 2000 r., to może żądać kompensaty w gotówce, stanowiącej połowę wartości przyznanej kompensaty. 8. Jeżeli w dniu przeniesienia na uprawnionego praw do składników majątkowych łączna wartość zgłoszonego do skompensowania zobowiązania oraz odsetek ustawowych naliczonych do tego dnia przewyższa lub jest niższa od wartości tych składników, wzajemne rozliczenie następuje w gotówce do końca roku, w którym nastąpiło uregulowanie zobowiązania. 9. Koszty przeniesienia praw do składników majątkowych określonych w art. 3{2} ust. 1 pkt 1, pokrywane są z budżetu państwa w części dotyczącej budżetu właściwego wojewody. 10. Kompensata w formie przeniesienia praw do składników majątkowych mienia Skarbu Państwa lub komunalnego następuje w terminie 6 miesięcy od dnia przyjęcia przez uprawnionego oferty.


Art. 3{5}. 1. Właściwy wojewoda zawiadamia uprawnionego o ustawowym terminie, w którym można dokonać zgłoszenia wyboru formy kompensaty, nie później niż na 14 dni przed upływem tego terminu. Brak takiego zawiadomienia nie wstrzymuje biegu terminu na dokonanie zgłoszenia wyboru formy kompensaty. 2. Prawo wyboru formy kompensaty wygasa, jeżeli uprawniony nie dokona zgłoszenia w terminie, o którym mowa w art. 3{4} ust. 2. W takim przypadku kompensata następuje w formie obligacji z zastrzeżeniem art. 3{8} i art. 10{1}.


Art. 4. 1. Przepis art. 7 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą stosuje się do orzeczeń Społecznej Komisji Rewindykacyjnej wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że termin do zwrócenia się do Komisji z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wynosi 2 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. W przypadku gdy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy strona zwróciła się z wezwaniem do Społecznej Komisji Rewindykacyjnej do usunięcia naruszenia prawa i nie złożyła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, to termin do jej złożenia wynosi 2 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 5. 1. Sprawy o zwrot majątku wszczęte, a nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają jej przepisom. 2. Postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach skarg na orzeczenia Społecznej Komisji Rewindykacyjnej wydane z powołaniem się na art. 3 ustawy wymienionej w art. 2 ust. 1, które nie zostały zakończone do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają umorzeniu jako bezprzedmiotowe. 3. W przypadku umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w okolicznościach określonych w ust. 2, Społeczna Komisja Rewindykacyjna wszczyna z urzędu postępowanie, jeżeli zachodzi konieczność zmiany dotychczasowego orzeczenia lub jego uchylenia i wydania nowego orzeczenia rozstrzygającego o istocie sprawy, w zakresie uwzględniającym treść przepisów wymienionych w art. 2 ust. 2.


Art. 6. Zgłoszenia wyboru kompensaty w formie określonej w art. 3{2} ust 1 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 1, którego termin upływa z dniem 6 lutego 1999 r., można dokonać nie wcześniej, niż po upływie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.