Art. 11. 1. Roczne spłaty kredytów mieszkaniowych, zaciągniętych na podstawie umów określających równocześnie 40-letni okres spłaty kredytu i roczne obciążenie w wysokości 1% aktualnej wartości mieszkań, zajmowanych na warunkach lokatorskich lub 2% aktualnej wartości mieszkań zajmowanych na warunkach własnościowych, nie mogą być niższe od ilorazu kwoty zadłużenia z tytułu kredytu i odsetek, w tym odsetek przejściowo wykupionych ze środków budżetu państwa, na koniec roku poprzedniego oraz liczby lat, jaka pozostała do zakończenia okresu spłaty kredytu, z zastrzeżeniem ust. 3. 2. Wysokość obciążeń, o których mowa w ust. 1, podlega korekcie w związku z przepisami art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 3. 3. Na wniosek kredytobiorcy kredyty, o których mowa w ust. 1, mogą być także spłacane na zasadach określonych w art. 7.


Ustawa z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych oraz zmianie niektórych ustaw

Art. 12. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, warunki objęcia pomocą państwa, na zasadach określonych w art. 7, spłaty kredytów mieszkaniowych zaciągniętych do dnia 31 marca 1996 r. na dokończenie inwestycji mieszkaniowych rozpoczętych przed dniem 31 grudnia 1994 r. i zasiedlenie wybudowanych mieszkań, których zasiedlenie nie było możliwe przez okres nie krótszy niż 3 miesiące przed dniem wejścia w życie ustawy.


Art. 13. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 1995 r. Nr 54, poz. 288) w art. 218 w § 4 na końcu drugiego zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "zgodnie z zasadami, o których mowa w § 3 pkt 1.".


Art. 14. W zakresie uregulowanym ustawą tracą moc przepisy ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o uporządkowaniu stosunków kredytowych (Dz.U. Nr 74, poz. 440, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i z 1993 r. Nr 40, poz. 181).


Art. 15. Do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 3 ust. 5, zachowują moc przepisy dotychczasowe.


Art. 16. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.


Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) zadłużeniu kredytobiorcy z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytu - należy przez to rozumieć sumę kwoty środków przekazanych z budżetu państwa na przejściowe wykupienie należności banku z tytułu nie spłaconych przez kredytobiorcę odsetek od kredytu oraz kwot naliczanego przez bank oprocentowania tych odsetek, 2) spłatach lub należnościach z tytułu spłat kredytu - należy przez to rozumieć spłaty lub należności z tytułu spłat tego kredytu wraz z odsetkami, w tym odsetkami przejściowo wykupionymi ze środków budżetu państwa wraz z ich oprocentowaniem, 3) lokalu - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny w spółdzielni mieszkaniowej, lokal mieszkalny w budynku stanowiący odrębną własność lub dom mieszkalny, 4) kredytobiorcy - należy przez to rozumieć również członka spółdzielni mieszkaniowej zajmującego lokal obciążony kredytem zaciągniętym przez spółdzielnię.


Art. 3. 1. Bankom prowadzącym obsługę rachunków wkładów oszczędnościowych na książeczkach mieszkaniowych wystawionych do dnia 23 października 1990 r. przysługuje refundacja ze środków budżetu państwa wypłaconych premii gwarancyjnych od wkładów oszczędnościowych na budownictwo mieszkaniowe. 2. Wysokość premii gwarancyjnej nie może przekroczyć kwoty nakładów na nabycie lokalu lub kosztów jego budowy, albo kwoty zadłużenia z tytułu kredytu na budownictwo mieszkaniowe, od którego nie spłacone odsetki są wykupywane ze środków budżetu państwa. 3. W przypadku zbycia całości lub części lokalu, albo spółdzielczego prawa do lokalu przed upływem dwóch lat od dnia wypłacenia premii osoba, która otrzymała premię gwarancyjną po dniu wejścia w życie ustawy, jest obowiązana, z zastrzeżeniem ust. 4, do jej zwrotu na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy przenoszącej własność, lub spółdzielcze prawo do lokalu. Do zwrotu należności z tytułu premii stosuje się przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych. 4. Jeżeli osoba zobowiązana do zwrotu premii gwarancyjnej złoży oświadczenie, iż w ciągu dwóch lat od dnia zbycia, o którym mowa w ust. 3, wydatkuje środki w wysokości nie niższej, niż kwota uzyskanej premii gwarancyjnej, na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych w formie uprawniającej do uzyskania tej premii, obowiązek zwrotu premii ulega na ten okres zawieszeniu. W razie nie wydatkowania środków zgodnie z oświadczeniem premia gwarancyjna podlega zwrotowi wraz z odsetkami liczonymi od terminu zwrotu określonego w ust. 3. 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania premii gwarancyjnej, a także jej zwrotu oraz tryb rozliczeń z bankami z tytułu refundacji wypłaconych premii.


Art. 4. 1. Pomoc państwa w spłacie kredytów mieszkaniowych, o których mowa w art. 1 ust. 2, polega na: 1) odliczaniu od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na spłatę zadłużenia z tytułu kredytów zaciągniętych przez spółdzielnie mieszkaniowe - na warunkach określonych odrębnymi przepisami, 2) przejściowym wykupieniu ze środków budżetu państwa odsetek od kredytów mieszkaniowych, 3) umorzeniu części zadłużenia kredytobiorców z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytów mieszkaniowych. 2. Odsetki przejściowo wykupione ze środków budżetu państwa podlegają oprocentowaniu, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 3.


Art. 5. Pomoc państwa w spłacie kredytów mieszkaniowych, o których mowa w art. 1 ust. 2, może polegać również na jednorazowym wykupieniu ze środków budżetu państwa części zadłużenia z tytułu udzielonych kredytów mieszkaniowych na warunkach i w trybie określonym przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia.


Art. 6. 1. Z budżetu państwa przekazywane są bankom środki do wysokości różnicy pomiędzy należnym bankowi oprocentowaniem, obliczonym według stopy procentowej ustalonej przez Radę Ministrów, a wysokością odsetek spłacanych przez kredytobiorcę zgodnie z przepisami art. 7 i 8. 2. Banki są obowiązane wobec Skarbu Państwa do administrowania i egzekwowania zadłużenia kredytobiorców z tytułu przejściowego wykupienia odsetek od kredytów mieszkaniowych.


Art. 7. 1. Jeżeli kredyt został zaciągnięty, z zastrzeżeniem ust. 3, do dnia 31 maja 1992 r., wysokość obciążających kredytobiorcę miesięcznych spłat przypadających na dany lokal nie może być niższa od iloczynu powierzchni użytkowej lokalu oraz normatywu spłaty kredytu ustalanego w przeliczeniu na 1 m{2} powierzchni użytkowej lokalu. 2. Normatyw spłaty kredytu, o którym mowa w ust. 1, stanowi iloraz przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w województwie za I albo III kwartał, bez wypłat z zysku i nadwyżki bilansowej w spółdzielniach oraz nagród z zakładowego funduszu nagród, z uwzględnieniem sfery budżetowej bez przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe" oraz bez przedsiębiorstwa użyteczności publicznej Poczta Polska i Telekomunikacja Polska - Spółka Akcyjna, jednak nie wyższego niż 110% takiego wynagrodzenia w kraju oraz liczby, ustalonej przez Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w porozumieniu z Ministrem Finansów. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, raz na pół roku, wysokość normatywów w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". 3. Zasady spłaty kredytów, o których mowa w ust. 1, mają także zastosowanie do kredytów zaciągniętych przez spółdzielnie mieszkaniowe po terminie określonym w ust. 1, jeżeli kredyty te spełniały warunki przejściowego wykupienia odsetek ze środków budżetu państwa na podstawie odrębnych przepisów.


Art. 8. 1. Jeżeli kredyt został zaciągnięty przez osobę fizyczną w okresie od dnia 21 października 1991 r. do dnia 31 marca 1995 r. wysokość obciążających kredytobiorcę miesięcznych spłat nie może być niższa w całym okresie spłaty niż 25% udokumentowanych miesięcznych dochodów jego gospodarstwa domowego. Kredytobiorca jest obowiązany zapewnić bankowi możliwość kontroli spełnienia tego warunku. 2. Dochód gospodarstwa domowego w rozumieniu ustawy stanowi suma przychodów członków gospodarstwa domowego pomniejszonych o koszty ich uzyskania, w tym także stałych przychodów zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zaś w wypadku rolników - dochód wynikający z przemnożenia ilości posiadanych przez rolnika hektarów przeliczeniowych przez dochód z jednego hektara przeliczeniowego, ogłaszany przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".


Art. 9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb rozliczeń z bankami z tytułu przejściowego wykupienia ze środków budżetu państwa odsetek od kredytów mieszkaniowych, w tym: wysokość oprocentowania kredytów objętych przejściowym wykupem odsetek, wysokość odsetek podlegających wykupieniu, wysokość i sposób oprocentowania odsetek przejściowo wykupionych, zasady zaliczania przez banki wpłat dokonywanych przez kredytobiorców na poczet spłaty kredytu, a także rodzaje i sposób stosowania ulg w wypadku przejściowego pogorszenia się sytuacji materialnej kredytobiorcy.


Ustawa z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych

Art. 1. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31 i Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409 i Nr 149, poz. 704, z 1997 r. Nr 5, poz. 24, Nr 107, poz. 689, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 780 oraz z 1998 r. Nr 106 poz. 668) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 8 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) przyczepy i naczepy o ładowności powyżej 5 ton, z wyjątkiem wykorzystywanych na cele rolnicze przez podatnika podatku rolnego,"; 2) w art. 10 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przy określaniu stawek, o których mowa w ust. 1, rada gminy może uwzględniać rodzaj środka transportowego, ładowność, masę całkowitą, wiek, nacisk na siodło ciągnika albo liczbę miejsc do siedzenia.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.


Ustawa z dnia 30 maja 1996 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa

Art. 1. W ustawie z dnia 20 grudnia 1989 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. Nr 73, poz. 435, z 1990 r. Nr 53, poz. 306 i z 1993 r. Nr 47, poz. 213) dodaje się art. 10a w brzmieniu: "Art. 10a. 1. Działalność Rady finansowana jest ze środków budżetowych Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Członkom Rady przysługuje ryczałt, którego wysokość i zasady przyznawania określa Prezydent w drodze zarządzenia. 3. Ryczałt, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje członkom Rady zajmującym kierownicze stanowiska państwowe.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1996 r.


Ustawa z dnia 22 grudnia 1995 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 1995 r. Nr 1, poz. 1) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 1: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) absolwencie - oznacza to bezrobotnego w okresie do upływu 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie ukończenia szkoły lub zaświadczeniu o ukończeniu kursu, jeżeli jest: a) absolwentem ponadpodstawowej szkoły publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej albo szkoły wyższej państwowej lub niepaństwowej - dla młodzieży, b) absolwentem studiów podyplomowych lub doktoranckich, podjętych w okresie 6 miesięcy od dnia ukończenia szkoły wyższej, c) absolwentem szkoły, o której mowa w lit.a), dla dorosłych, jeżeli w ostatnich 12 miesiącach trwania nauki nie był zatrudniony, d) absolwentem co najmniej 12-miesięcznego przygotowania zawodowego, odbytego w ramach Ochotniczych Hufców Pracy, e) absolwentem dziennych kursów zawodowych, trwających co najmniej 24 miesiące, jeżeli w okresie ostatnich 12 miesięcy ich trwania nie był zatrudniony, f) absolwentem szkoły specjalnej, g) niepełnosprawnym, który uzyskał uprawnienia do wykonywania zawodu,", b) pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) dochodach - oznacza to wynagrodzenie lub dochody uzyskane z tytułu zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej wykonywanej w okresie posiadania statusu bezrobotnego oraz dochody z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych,", c) pkt 11 otrzymuje brzmienie: "11) odpowiednim zatrudnieniu - oznacza to zatrudnienie, do którego bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu, jego stan zdrowia pozwala mu na wykonywanie tego zatrudnienia, a łączny czas dojazdu do miejsca zatrudnienia i z powrotem środkami komunikacji publicznej nie przekracza 3 godzin,", d) po pkt 21 dodaje się pkt 21a i 21b w brzmieniu: "21a) stażu - oznacza to nabywanie umiejętności praktycznych do wykonywania pracy poprzez wykonywanie zadań w miejscu pracy przez absolwenta, bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą, 21b) stypendium - oznacza to kwotę wypłacaną z Funduszu Pracy bezrobotnemu, zarejestrowanemu w rejonowym urzędzie pracy po raz pierwszy jako absolwent, w okresie odbywania: szkolenia, stażu u pracodawcy oraz przez okres nauki w szkole ponadpodstawowej dla dorosłych,"; 2) w art. 3: a) w ust. 1 wyrazy "Krajowy Urząd Pracy" zastępuje się wyrazami "Prezes Krajowego Urzędu Pracy", b) w ust. 3 po wyrazach "oraz wojewódzkich" dodaje się wyrazy "lub międzywojewódzkich", c) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Ilekroć w przepisach jest mowa o wojewódzkich urzędach pracy, rozumie się przez to również międzywojewódzkie urzędy pracy."; 3) w art. 12 w ust. 3 wyrazy "miejscach pracy" zastępuje się wyrazami "miejscach zatrudnienia"; 4) w art. 13 w ust. 3 w pkt 4 wyraz "trzykrotnie" zastępuje się wyrazem "dwukrotnie" oraz skreśla się wyrazy "w okresie 6 miesięcy"; 5) w art. 16: a) w ust. 5 w pkt 1 skreśla się wyrazy ", rodzinne, pielęgnacyjne", b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Zasiłki szkoleniowe przysługują również za udokumentowane okresy niezdolności do pracy, za które na podstawie odrębnych przepisów pracownicy zachowują prawo do wynagrodzenia lub przysługują im zasiłki z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.", c) w ust. 10 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu: "Rejonowy urząd pracy może skierować i sfinansować szkolenie osób zarejestrowanych jako poszukujące pracy otrzymujące świadczenie socjalne lub zasiłek socjalny przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych."; 6) w art. 18 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) jednorazowo bezrobotnym, pracownikom w okresie wypowiedzenia zwalnianym z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz poszukującym pracy otrzymującym świadczenie socjalne lub zasiłek socjalny przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych - na podjęcie działalności gospodarczej lub rolniczej, z wyjątkiem zakupu ziemi."; 7) w art. 19 w ust. 1: a) skreśla się wyrazy "i zasiłki z ubezpieczenia społecznego", b) wyrazy "36% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego" zastępuje się wyrazami "kwoty zasiłku określonej w art. 24 ust. 1 obowiązującej"; 8) w art. 20 w ust. 1 skreśla się wyrazy ", zasiłki z ubezpieczenia społecznego"; 9) w art. 23: a) w ust. 1 w zdaniu wstępnym skreśla się wyrazy "art. 25 ust. 2 i", b) w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) urlopu wychowawczego, urlopu bezpłatnego udzielonego na podstawie przepisów w sprawie bezpłatnych urlopów dla matek pracujących, opiekujących się małymi dziećmi, innych udzielonych w tym celu urlopów bezpłatnych oraz okresy niewykonywania pracy spowodowane opieką nad dzieckiem: a) w wieku do 4 lat - w granicach do 3 lat na każde dziecko oraz łącznie - bez względu na liczbę dzieci - do 6 lat, b) na które ze względu na jego stan fizyczny, psychiczny lub psychofizyczny przysługuje pielęgnacyjny zasiłek rodzinny - dodatkowo do 3 lat na każde takie dziecko,", c) skreśla się ust. 3, d) w ust. 4 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie: "W przypadku pozbawienia wolności w okresie pobierania zasiłku lub zasiłku szkoleniowego, po zwolnieniu z zakładu karnego lub aresztu śledczego przysługuje prawo do zasiłku na okres pomniejszony o okres pobierania zasiłku przed pozbawieniem wolności i w trakcie przerw w odbywaniu kary."; 10) w art. 24: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wysokość zasiłku wynosi 260 złotych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5.", b) skreśla się ust. 2, c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. W razie rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy z osobami, o których mowa w art. 25 ust. 4 pkt 1-3, zamieszkałymi w dniu rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego i w okresie pobierania zasiłku w rejonach administracyjnych (gminach) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, wysokość zasiłku wynosi 160% kwoty zasiłku określonego w ust. 1; zasiłek ten przysługuje również w przypadku, gdy w okresie pobierania tego zasiłku rejon został wykreślony z wykazu rejonów administracyjnych (gmin) uznanych za zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym.", d) po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu: "6a. Zasiłki, z zastrzeżeniem ust. 3, podlegają waloryzacji o wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w poprzednim kwartale, od pierwszego dnia trzeciego miesiąca po upływie tego kwartału. Pierwsza waloryzacja następuje z dniem 1 czerwca 1996 r. 6b. Minister Pracy i Polityki Socjalnej, na podstawie obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie do 20 dnia drugiego miesiąca po zakończeniu każdego kwartału, ogłasza w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" kwoty zasiłków po waloryzacji."; 11) w art. 25: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Okres pobierania zasiłku nie może przekraczać 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 3-12.", b) skreśla się ust. 2, c) w ust. 5 wyrazy "w ust. 1-3" zastępuje się wyrazami "w ust. 1 i 3", d) w ust. 8: - wyrazy "w ust. 1-3" zastępuje się wyrazami "w ust. 1 i 3", - wyrazy "w art. 27 ust. 1 pkt 1-3" zastępuje się wyrazami "w art. 27 ust. 1 pkt 1-4", e) w ust. 11 w pkt 1 wyrazy "w ust. 1-3" zastępuje się wyrazami "w ust. 1 i 3", f) dodaje się ust. 13 w brzmieniu: "13. Bezrobotnemu, który nabył prawo do zasiłku wyłącznie w wyniku zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych, zasiłek przysługuje przez okres równy okresowi tego zatrudnienia, nie dłużej jednak niż 12 miesięcy."; 12) w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Zachowuje status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku bezrobotny, który: 1) po upływie co najmniej 30 dni od dnia zarejestrowania w rejonowym urzędzie pracy podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową i uzyskuje wynagrodzenie lub dochód w wysokości niższej od połowy najniższego wynagrodzenia albo 2) uzyskuje dochód z innego tytułu niż zatrudnienie lub innej pracy zarobkowej w wysokości określonej w pkt 1, z wyłączeniem osób, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d) i f)."; 13) w art. 27 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który: 1) z przyczyn nieusprawiedliwionych nie stawił się w wyznaczonym terminie w rejonowym urzędzie pracy, 2) odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia, szkolenia, wykonywania prac interwencyjnych lub robót publicznych, 3) u ostatniego pracodawcy rozwiązał umowę o pracę za wypowiedzeniem, 4) u ostatniego pracodawcy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy (stosunku służbowego) bez wypowiedzenia, 5) otrzymał jednorazowy ekwiwalent pieniężny za urlop górniczy będący świadczeniem socjalnym lub jednorazową odprawą zamiast zasiłku socjalnego, przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych, albo odszkodowanie za skrócenie okresu wypowiedzenia umowy o pracę. 2. Bezrobotnemu, o którym mowa w ust. 1, spełniającemu warunki określone w art. 23 zasiłek przysługuje: 1) po okresie 90 dni - w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1-3, 2) po okresie 180 dni - w przypadku wymienionym w ust. 1 pkt 4, 3) po upływie okresu, za który otrzymał ekwiwalent, odprawę lub odszkodowanie, o których mowa w ust. 1 pkt 5."; 14) w art. 28 w ust. 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu: "3) zasiłek lub zasiłek szkoleniowy wypłacony bezrobotnemu za okres, za który nabył prawo do emerytury, renty inwalidzkiej lub renty rodzinnej, jeżeli organ, który przyznał świadczenie, nie dokonał jego pomniejszenia na zasadach określonych w art. 29."; 15) art. 29 otrzymuje brzmienie: "Art. 29. 1. Bezrobotnemu, któremu przyznano prawo do emerytury, renty inwalidzkiej lub renty rodzinnej za okres, za który otrzymał zasiłek lub zasiłek szkoleniowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub inne organy rentowe, które przyznały świadczenie, wypłacają to świadczenie pomniejszone o kwotę odpowiadającą wysokości wypłaconych temu bezrobotnemu za ten okres zasiłków i przekazują te kwoty na konto Funduszu Pracy właściwego rejonowego urzędu pracy. 2. Kwota pomniejszenia, o której mowa w ust. 1, za okres pobierania zasiłku lub zasiłku szkoleniowego nie może być wyższa niż przyznana za ten okres kwota emerytury, renty inwalidzkiej lub renty rodzinnej."; 16) w art. 30: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Okresy pobierania zasiłku, zasiłku szkoleniowego oraz stypendiów, przyznanych na podstawie art. 37a i 37b, wlicza się do okresu pracy wymaganego do nabycia lub zachowania uprawnień pracowniczych oraz okresów składkowych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, z wyjątkiem okresów ich pobierania za czas udokumentowanej niezdolności do pracy, które wlicza się jako okresy nieskładkowe.", b) w ust. 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "Okresów pobierania zasiłków, zasiłków szkoleniowych oraz stypendiów, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się jednak do:", c) w ust. 3 wyrazy "ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3"; 17) w art. 31: a) skreśla się ust. 2, b) w ust. 5 skreśla się wyrazy "i 2", c) dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu: "6. Rejonowy urząd pracy może dokonać zwrotu części lub całości kosztów dojazdów do pracy i zakwaterowania osobie zamieszkałej w rejonie administracyjnym (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, która została skierowana i podjęła zatrudnienie, staż lub szkolenie poza miejscem stałego zamieszkania. 7. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i okres, przez który mogą być finansowane koszty, o których mowa w ust. 6, oraz szczegółowe warunki i tryb dokonywania zwrotu tych kosztów."; 18) skreśla się art. 32 i 33; 19) art. 34 otrzymuje brzmienie: "Art. 34. Kwoty zasiłków, zasiłków szkoleniowych i stypendiów za należny okres zaokrągla się w górę do 10 groszy."; 20) art. 35 otrzymuje brzmienie: "Art. 35. 1. W rejonach administracyjnych (gminach), w których stopa bezrobocia nie przekracza połowy średniej stopy bezrobocia w kraju, okres pobierania zasiłków może być skrócony do 6 miesięcy. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rejony, o których mowa w ust. 1."; 21) w art. 37 w ust. 3 wyrazy "z wyłączeniem rozdziału 7" zastępuje się wyrazami "z wyłączeniem rozdziału 7 w dziale II"; 22) po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a i 3b w brzmieniu: "Rozdział 3a Aktywizacja zawodowa absolwentów


Art. 2. W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385, z 1991 r. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591) w art. 84 w ust. 1 po wyrazie "uzyskania" dodaje się wyrazy "zezwolenia i".


Art. 3. W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 i z 1995 r. Nr 87, poz. 435) w art. 12 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Koszty obsługi Funduszu obciążają środki finansowe Funduszu. Koszty poboru składek na Fundusz obciążają ten Fundusz i są zwracane Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 0,5% przypisu składek na Fundusz.".


Art. 37a. Absolwentowi skierowanemu przez rejonowy urząd pracy na szkolenie przysługuje w okresie jego odbywania, nie dłużej jednak niż do końca okresu posiadania statusu absolwenta, stypendium w wysokości 1/40 kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, za każdy dzień odbywania tego szkolenia; przepisy art. 16 ust. 4-6 oraz ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio.


Art. 37b. 1. Rejonowy urząd pracy może, na wniosek lub za zgodą absolwenta, skierować go do odbycia u pracodawcy stażu przez okres nie przekraczający 12 miesięcy. 2. Staż, o którym mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy zawartej przez rejonowy urząd pracy z pracodawcą, który wyraził zgodę na jego odbycie przez absolwenta, według programu określonego w umowie. 3. Nadzór nad odbywaniem stażu przez absolwenta sprawuje rejonowy urząd pracy. 4. Rejonowy urząd pracy może, za zgodą pracodawcy, powierzyć na podstawie umowy zlecenia sprawowanie nadzoru nad odbywaniem stażu, przez skierowanego absolwenta, wyznaczonemu przez tego pracodawcę pracownikowi i przyznać mu z Funduszu Pracy wynagrodzenie miesięczne w wysokości do 10% łącznej kwoty stypendium przysługującego nadzorowanym absolwentom. 5. Absolwentowi w okresie odbywania stażu, nie dłużej jednak niż do końca okresu posiadania statusu absolwenta, przysługuje stypendium wypłacane przez rejonowy urząd pracy w wysokości 1/40 kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, za każdy dzień odbywania tego stażu; przepisy art. 16 ust. 4-6 oraz ust. 8 i 9 stosuje się odpowiednio. 6. Minister Pracy i Polityki Socjalnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania stażu, o którym mowa w ust. 1.


Art. 37c. Rejonowy urząd pracy ustala, opłaca i rozlicza, w wysokości i na zasadach przewidzianych dla zasiłków i zasiłków szkoleniowych, składkę na ubezpieczenie społeczne od stypendiów wypłaconych na podstawie art. 37a i 37b.


Art. 37d. 1. Bezrobotnemu zamieszkałemu w rejonie administracyjnym (gminie) uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, który w okresie do 6 miesięcy od dnia utraty statusu absolwenta podjął dalszą naukę w szkole ponadpodstawowej dla dorosłych, rejonowy urząd pracy na wniosek bezrobotnego przyznaje stypendium w wysokości 60% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 1, wypłacane przez okres 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Podstawą wypłaty stypendium jest zaświadczenie wystawione przez szkołę, potwierdzające kontynuowanie nauki. 3. Stypendium nie przysługuje w przypadku przerwania nauki, podjęcia zatrudnienia lub utraty statusu bezrobotnego.


Art. 37e. 1. Rejonowy urząd pracy może dokonywać z Funduszu Pracy, przez okres do 12 miesięcy, zwrotu poniesionych przez pracodawcę, z tytułu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego absolwenta, kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty zasiłku określonej w art. 24 ust. 1, i składki na ubezpieczenie społeczne od tej kwoty, obowiązującej w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca. 2. Rejonowy urząd pracy może dokonywać z Funduszu Pracy, przez okres do 18 miesięcy, zwrotu poniesionych przez pracodawcę, z tytułu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego absolwenta, kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak najniższego wynagrodzenia, i składki na ubezpieczenie społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiąc.


Art. 37f. 1. Absolwenci, na swój wniosek lub za ich zgodą, mogą zostać skierowani przez rejonowy urząd pracy, na zasadach robót publicznych, do wykonywania przez okres do 6 miesięcy pracy nie związanej z wyuczonym zawodem, w wymiarze nie przekraczającym połowy wymiaru czasu pracy w instytucjach użyteczności publicznej oraz organizacjach zajmujących się problematyką: kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej oraz opieki społecznej. 2. Rejonowy urząd pracy zwraca pracodawcy, który zatrudnił absolwentów skierowanych do prac, o których mowa w ust. 1, część poniesionych kosztów na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych absolwentów i połowy najniższego wynagrodzenia obowiązującego w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca łącznie ze składką na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.


Art. 37g. Pracodawca, który zatrudnił skierowanego absolwenta, zwolniony jest przez okres 12 miesięcy lub przez okres, o którym mowa w art. 37e ust. 2, od dnia zatrudnienia absolwenta, od opłacania składki na Fundusz Pracy należnej od wynagrodzenia tego absolwenta. Rozdział 3b Wspieranie regionalnych i lokalnych rynków pracy


Art. 37h. 1. Rada Ministrów, przyjmując jako podstawowe kryteria stopę bezrobocia i przewidywany jego wzrost, określa, w drodze rozporządzenia, rejony administracyjne (gminy) zagrożone szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, w których na podstawie odrębnych przepisów mogą być stosowane szczególne instrumenty ekonomiczno-finansowe i inne preferencje w celu ograniczenia bezrobocia i jego skutków. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki przyznawania dotacji, której wysokość ustala ustawa budżetowa, na dofinansowanie inwestycji infrastrukturalnych realizowanych jako zadania własne gmin w systemie robót publicznych w rejonach administracyjnych (gminach), o których mowa w ust. 1. 3. Rada Ministrów może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, we wszystkich lub niektórych rejonach, o których mowa w ust. 1, wydłużony okres pobierania zasiłków, określając równocześnie okres i dodatkowe warunki wymagane do wydłużonej wypłaty zasiłków.


Art. 37i. 1. Rada Ministrów, przyjmując jako podstawowe kryterium zagrożenie województwa lub jego części strukturalną recesją i degradacją społeczną, spowodowaną w szczególności: 1) koncentracją przestarzałego przemysłu, 2) likwidacją państwowych przedsiębiorstw rolnych, 3) ograniczaniem produkcji lub likwidacją wielkich zakładów przemysłowych mających decydujący wpływ na rozwój województwa lub rejonu, może określić, w drodze rozporządzenia, województwa lub rejony administracyjne (gminy) objęte zakresem działania rejonowego urzędu pracy, w których regionalne programy mające na celu restrukturyzację gospodarki, a także ograniczanie negatywnych skutków bezrobocia, mogą być wspierane środkami budżetu państwa określonymi na ten cel w ustawie budżetowej. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki wspierania z budżetu państwa programów restrukturyzacyjnych w województwach lub rejonach administracyjnych (gminach), o których mowa w ust. 1. 3. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, województwa lub rejony administracyjne (gminy), o których mowa w ust. 1, w których mogą być stosowane, określone na podstawie odrębnych przepisów, wszystkie lub niektóre instrumenty ekonomiczno-finansowe i inne preferencje, o których mowa w art. 37h ust. 1. 4. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, przyznać bezrobotnym zamieszkałym we wszystkich bądź niektórych województwach lub rejonach administracyjnych (gminach), o których mowa w ust. 1, prawo do zasiłku lub stypendium, o których mowa w art. 24 ust. 5 i w art. 37d."; 23) w art. 47 skreśla się ust. 5; 24) w art. 48 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Postanowienia ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do obywateli polskich zatrudnionych przez pracodawców zagranicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli pracodawca zagraniczny nie posiada w Polsce siedziby ani przedstawicielstwa."; 25) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i kryteria rozdziału limitu zatrudnienia pracowników polskich za granicą w celu realizacji umów o dzieło przez polskie podmioty gospodarcze, jeżeli został on ustanowiony w umowie międzynarodowej."; 26) w art. 50 skreśla się ust. 13; 27) w art. 53 w ust. 1 w pkt 1 po lit.e) dodaje się lit.f) w brzmieniu: "f) otrzymujące świadczenie socjalne lub zasiłek socjalny, przewidziane w Układzie zbiorowym pracy dla pracowników zakładów górniczych,"; 28) w art. 56 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Koszty poboru składek na Fundusz Pracy obciążają ten fundusz i są zwracane Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 0,5% przypisu składek na Fundusz Pracy."; 29) w art. 57 w ust. 1: a) w pkt 5 po wyrazach "art. 19-21" dodaje się wyrazy "i 37f", b) w pkt 7 wyrazy "art. 33" zastępuje się wyrazami "art. 37e", c) w pkt 17 skreśla się wyrazy "wojewódzkich i rejonowych", d) dodaje się pkt 26-29 w brzmieniu: "26) stypendiów, o których mowa w art. 37a i 37b, oraz składek na ubezpieczenie społeczne od tych stypendiów, a także stypendiów, o których mowa w art. 37d, 27) wynagrodzeń, o których mowa w art. 37b ust. 4, 28) kosztów poboru składek, o których mowa w art. 56 ust. 2a, 29) kosztów zakwaterowania i dojazdów do pracy, o których mowa w art. 31 ust. 6."; 30) w art. 57 w ust. 4 wyrazy "pkt 2-5 i 7" zastępuje się wyrazami "pkt 2-5, 7, 13, 26, 27 i 29"; 31) w art. 73 skreśla się ust. 3; 32) po art. 73 dodaje się art. 73a w brzmieniu: "Art. 73a. Okresy zatrudnienia obywateli polskich w byłej Niemieckiej Republice Demokratycznej i w byłej Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej na podstawie umów i porozumień międzynarodowych, przypadające przed dniem 1 grudnia 1991 r., traktowane są jak okresy zatrudnienia w Państwie Polskim w zakresie uprawnień pracowniczych oraz w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, o ubezpieczeniu społecznym oraz o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.".


Art. 4. 1. Absolwenci zarejestrowani jako bezrobotni przed dniem wejścia w życie ustawy uprawnieni są do zasiłków, zasiłków szkoleniowych i innych świadczeń na dotychczasowych zasadach. 2. Bezrobotni, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nabyli prawo do zasiłku, o którym mowa w art. 24 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują do niego prawo także w przypadku, gdy zamieszkują w rejonie administracyjnym (gminie) nie uznanym za zagrożony szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym. 3. Stypendia, o których mowa w art. 37a, 37b i 37d ustawy wymienionej w art. 1, mogą być przyznane absolwentom, którzy zarejestrują się jako bezrobotni począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 4. Przepis art. 1 pkt 11 lit.f) ustawy stosuje się do bezrobotnych skierowanych do prac interwencyjnych lub robót publicznych począwszy od dnia jej wejścia w życie.


Art. 5. Przepisy wykonawcze, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie upoważnienia zawartego w art. 49 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1, zachowują moc do czasu wydania przepisów na podstawie upoważnienia w brzmieniu określonym w niniejszej ustawie, nie dłużej niż 6 miesięcy.


Art. 6. 1. Okres zatrudnienia od 1 lipca do 31 grudnia 1994 r. w wymiarze niższym od połowy wymiaru czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie zalicza się do okresu, od którego zależy nabycie prawa i długość okresu pobierania zasiłku, jeżeli w okresie tego zatrudnienia nie był pobierany zasiłek. 2. Zasiłek uzyskany na podstawie ust. 1 przyznawany jest na wniosek bezrobotnego od dnia złożenia wniosku; zasiłek przysługuje, jeżeli bezrobotny w dniu rejestracji spełniał warunki do jego otrzymania po zaliczeniu okresów zatrudnienia, o których mowa w ust. 1.


Art. 7. Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 8. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 1996 r., z wyjątkiem przepisów: 1) art. 1 pkt 13 dotyczącego art. 27 ust. 1 pkt 3, który wchodzi w życie pierwszego dnia czwartego miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia ustawy, 2) art. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1995 r.


Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy o Trybunale Stanu

Art. 1. W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o Trybunale Stanu (Dz.U. z 1993 r. Nr 38, poz. 172, z 1996 r. Nr 73, poz. 350 oraz z 1999 r. Nr 35, poz. 321) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 1-3 otrzymują brzmienie: "Art. 1. 1. Za naruszenie Konstytucji lub ustawy, w związku z zajmowanym stanowiskiem lub w zakresie swojego urzędowania, odpowiedzialność konstytucyjną przed Trybunałem Stanu ponoszą: 1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, 2) Prezes Rady Ministrów oraz członkowie Rady Ministrów, 3) Prezes Narodowego Banku Polskiego, 4) Prezes Najwyższej Izby Kontroli, 5) członkowie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, 6) osoby, którym Prezes Rady Ministrów powierzył kierowanie ministerstwem, 7) Naczelny Dowódca Sił Zbrojnych. 2. W zakresie określonym w art. 107 Konstytucji odpowiedzialność przed Trybunałem Stanu ponoszą również posłowie i senatorowie.


Art. 13b. W przypadku zakończenia kadencji Sejmu postępowanie w sprawie odpowiedzialności posła, który nie uzyskał ponownie mandatu, określonej w art. 107 ust. 2 Konstytucji, ulega umorzeniu, które stwierdza Marszałek Sejmu nowej kadencji."; 12) art. 15 i 16 otrzymują brzmienie: "Art. 15. 1. W skład Trybunału Stanu mogą być wybrani obywatele polscy korzystający z pełni praw publicznych, niekarani sądownie, niezatrudnieni w organach administracji rządowej. 2. Osoby wybrane w skład Trybunału Stanu składają przed Marszałkiem Sejmu przyrzeczenie sędziowskie.


Art. 16. Sędziowie Trybunału Stanu sprawują swoje funkcje nieodpłatnie, z tym że zachowują prawo do diet i zwrotu poniesionych kosztów podróży."; 13) w art. 17 w ust. 2 wyrazy "więcej niż trzech członków Trybunału Stanu lub ich zastępców" zastępuje się wyrazami "członka Trybunału Stanu"; 14) art. 18-20 otrzymują brzmienie: "Art. 18. 1. Trybunał Stanu jest sądem pierwszej instancji oraz sądem drugiej instancji. 2. W postępowaniu przed Trybunałem Stanu oraz Komisją Odpowiedzialności Konstytucyjnej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej. 3. W postępowaniu przed Trybunałem Stanu powództwo cywilne jest niedopuszczalne. 4. W warunkach określonych w art. 2 Trybunał Stanu może zlecić Prokuratorowi Generalnemu przeprowadzenie w określonym zakresie postępowania co do czynu wypełniającego znamiona przestępstwa. 5. W postępowaniu przed Trybunałem Stanu oskarżeni, świadkowie i biegli zwolnieni są od obowiązku zachowania tajemnicy służbowej i państwowej.


Art. 19. 1. W pierwszej instancji Trybunał Stanu orzeka w składzie: przewodniczący i 4 członków. 2. W drugiej instancji Trybunał Stanu orzeka w składzie: przewodniczący i 6 członków, z wyłączeniem sędziów, którzy uczestniczyli w rozpatrzeniu sprawy w pierwszej instancji. 3. W sprawach pytań prawnych orzeka cały skład Trybunału Stanu, z wyłączeniem sędziów, którzy w danej sprawie uczestniczyli w orzekaniu w pierwszej instancji. 4. Poza rozprawą Trybunał Stanu orzeka w składzie: przewodniczący i 2 członków.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 2. 1. Prezydent może być pociągnięty do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu za naruszenie Konstytucji, ustawy lub za popełnienie przestępstwa. 2. W okresie sprawowania urzędu Prezydenta nie biegnie przedawnienie odpowiedzialności karnej za te przestępstwa, za które osoba sprawująca ten urząd nie została postawiona w stan oskarżenia przed Trybunałem Stanu. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do Marszałka Sejmu i Marszałka Senatu, którzy tymczasowo wykonują obowiązki Prezydenta. 4. Członkowie Rady Ministrów ponoszą odpowiedzialność przed Trybunałem Stanu za naruszenie Konstytucji lub ustaw, a także za przestępstwa popełnione w związku z zajmowanym stanowiskiem. 5. Osoby, o których mowa w ust. 4, mogą być pociągnięte do odpowiedzialności karnej przed Trybunałem Stanu za przestępstwa popełnione w związku z zajmowanym stanowiskiem, jeżeli w uchwale Sejmu o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej tych osób 39czne pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej i karnej uznano za celowe. W takim przypadku Trybunał Stanu przejmuje do łącznego rozpoznania sprawę, która toczy się już przed sądem.


Art. 20. 1. Trybunał Stanu rozpatruje sprawę w granicach określonych w akcie oskarżenia. 2. Oskarżyciel nie może zarzucić oskarżonemu innych czynów niż objęte aktem oskarżenia. 3. Trybunał Stanu nie może przekazać sprawy Zgromadzeniu Narodowemu, Sejmowi albo Senatowi w celu uzupełnienia lub rozszerzenia przeprowadzonego postępowania."; 15) dodaje się art. 20a-20e w brzmieniu: "Art. 20a. W postępowaniu przed Trybunałem Stanu udział obrońcy jest konieczny.


Art. 20b. Wykluczenie jawności rozprawy przed Trybunałem Stanu może uzasadnić wyłącznie wzgląd na bezpieczeństwo państwa lub tajemnicę państwową.


Art. 20c. 1. Termin do wniesienia apelacji wynosi 30 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. 2. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 14 dni. 3. Od wyroku Trybunału Stanu wydanego w drugiej instancji kasacja nie przysługuje.


Art. 20d. Umorzenie albo warunkowe umorzenie postępowania przed Trybunałem Stanu może nastąpić jedynie na rozprawie.


Art. 20e. Obsługę kancelaryjną Trybunału Stanu zapewnia Sąd Najwyższy."; 16) art. 21 i art. 22 skreśla się; 17) art. 24 skreśla się; 18) w art. 25: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Za czyny określone w art. 3, o ile nie wypełniają znamion przestępstwa, Trybunał Stanu wymierza łącznie lub osobno następujące kary: 1) utratę czynnego i biernego prawa wyborczego na urząd Prezydenta, do Sejmu, do Senatu oraz do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, 2) zakaz zajmowania kierowniczych stanowisk lub pełnienia funkcji związanych ze szczególną odpowiedzialnością w organach państwowych i w organizacjach społecznych, 3) utratę wszystkich lub niektórych orderów, odznaczeń i tytułów honorowych oraz utratę zdolności do ich uzyskania.", b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Za naruszenie zakazów, o których mowa w art. 107 ust. 1 Konstytucji, Trybunał Stanu orzeka pozbawienie mandatu poselskiego.", c) w ust. 2 wyrazy " , z tym że kara, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może być orzekana na stałe" skreśla się, d) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. W razie uznania przez Trybunał Stanu chociażby nieumyślnego popełnienia czynów określonych w art. 2 ust. 1 i art. 3 Trybunał orzeka odpowiednio w odniesieniu do Prezydenta - złożenie z urzędu, a w odniesieniu do pozostałych osób, z zastrzeżeniem ust. 1a - utratę zajmowanego stanowiska, z którego pełnieniem związana jest odpowiedzialność konstytucyjna. 4. Trybunał Stanu z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu lub szczególne okoliczności sprawy może poprzestać na uznaniu winy oskarżonego."; 19) dodaje się art. 26a i 26b w brzmieniu: "Art. 26a. Jeżeli po rozpoczęciu rozprawy, a przed wydaniem wyroku, zostanie wybrany nowy skład Trybunału Stanu, rozprawę w danej instancji prowadzi od początku Trybunał Stanu w nowym składzie.


Art. 26b. W zakresie odpowiedzialności konstytucyjnej senatorów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy odnoszące się do odpowiedzialności konstytucyjnej posłów. W tym zakresie kompetencje Sejmu i jego organów przysługują odpowiednio Senatowi i jego organom."; 20) w art. 28 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: "Jeżeli czyn uprzednio popełniony polegał na chociażby nieumyślnym naruszeniu Konstytucji lub ustawy, Trybunał Stanu ogranicza się do stwierdzenia dokonanych naruszeń prawa.".


Art. 3. Odpowiedzialność konstytucyjna obejmuje czyny, którymi osoby wymienione w art. 1 ust. 1, w związku z zajmowanym stanowiskiem lub w zakresie swojego urzędowania, chociażby nieumyślnie, naruszyły Konstytucję lub ustawę."; 2) w art. 5 wyrazy "ust. 2" zastępuje się wyrazami "ust. 1"; 3) dodaje się art. 5a w brzmieniu: "Art. 5a. Prawo do pociągnięcia posła do odpowiedzialności konstytucyjnej przysługuje wyłącznie Sejmowi."; 4) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. 1. Wstępny wniosek o postawienie Prezydenta w stan oskarżenia może być złożony Marszałkowi Sejmu przez co najmniej 140 członków Zgromadzenia Narodowego. 2. Wstępny wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2-7, może być złożony Marszałkowi Sejmu przez: 1) Prezydenta, 2) posłów, w liczbie co najmniej 115. 3. Wstępny wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3-7, może być złożony Marszałkowi Sejmu również przez komisję śledczą powołaną na podstawie art. 111 Konstytucji. 4. Wstępny wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej posła może być złożony do Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej przez Marszałka Sejmu. 5. Wstępny wniosek o postawienie w stan oskarżenia lub o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej musi spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia i zawierać podpisy wszystkich wnioskodawców, a także wskazywać osobę upoważnioną do występowania w imieniu wnioskodawców w dalszym postępowaniu przed organami Sejmu. 6. Jeżeli wstępny wniosek, o którym mowa w ust. 1-4, nie odpowiada warunkom określonym w ustawie, Marszałek Sejmu, w uzgodnieniu z Prezydium Sejmu, po zasięgnięciu opinii Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej, wzywa reprezentanta wnioskodawców, o którym mowa w ust. 5, do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni, wskazując niezbędny zakres uzupełnienia. 7. W przypadku nieuzupełnienia wstępnego wniosku w terminie i w zakresie, o którym mowa w ust. 6, Marszałek Sejmu postanawia o pozostawieniu wniosku bez biegu."; 5) w art. 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy " która wszczyna postępowanie."; 6) w art. 8 po wyrazie "przesyła" dodaje się wyraz "niezwłocznie"; 7) w art. 9: a) w ust. 1 wyrazy "art. 21" zastępuje się wyrazami "art. 18 ust. 5", b) w ust. 4 wyrazy "art. 1 ust. 2 pkt 2-7" zastępuje się wyrazami "art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2", c) dodaje się ust. 6-9 w brzmieniu: "6. Wnioski mniejszości mogą zawierać jedynie wnioski o umorzenie postępowania, postawienie w stan oskarżenia lub o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej. 7. Wnioski mniejszości do sprawozdań, o których mowa w ust. 3 i 4, zawierające wnioski o postawienie w stan oskarżenia lub o pociągnięcie do odpowiedzialności konstytucyjnej powinny spełniać warunki wymagane przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w stosunku do aktu oskarżenia. 8. Jeżeli wnioski, o których mowa w ust. 5 i 6, nie odpowiadają warunkom określonym w ustawie, odpowiednio przewodniczący Zgromadzeniu Narodowemu albo Marszałek Sejmu, w uzgodnieniu z Prezydium Sejmu, wzywa wnioskodawców do ich uzupełnienia w terminie 14 dni, wskazując niezbędny zakres uzupełnienia wniosku. 9. W przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie i w zakresie, o których mowa w ust. 8, wniosek taki uznaje się za nieprzedstawiony przez Komisję Odpowiedzialności Konstytucyjnej."; 8) w art. 10: a) w ust. 1 zdanie drugie skreśla się, b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Z dniem podjęcia uchwały o postawieniu Prezydenta w stan oskarżenia przed Trybunałem Stanu sprawowanie urzędu przez Prezydenta ulega zawieszeniu.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Po podjęciu przez Zgromadzenie Narodowe uchwały o postawieniu Prezydenta w stan oskarżenia Marszałek Sejmu przesyła, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2b, przewodniczącemu Trybunału Stanu, uchwałę Zgromadzenia Narodowego wraz z uchwałą Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej albo wnioskiem mniejszości, które w dalszym postępowaniu przed Trybunałem Stanu stanowią akt oskarżenia."; 9) w art. 11: a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Przepisu ust. 1 zdanie drugie nie stosuje się do mandatu poselskiego.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Po podjęciu uchwały o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej Sejm wybiera spośród posłów, w terminie 3 miesięcy, dwóch oskarżycieli, z których co najmniej jeden posiada kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska sędziego. W razie utraty uprawnień przez oskarżycieli ich obowiązki do czasu wyboru nowych oskarżycieli wykonuje Marszałek Sejmu.", c) w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: "Po wyborze oskarżycieli, o których mowa w ust. 2, Marszałek Sejmu przesyła, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 3b, przewodniczącemu Trybunału Stanu uchwałę, o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej wraz z uchwałą Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej albo wnioskiem mniejszości, które w dalszym postępowaniu przed Trybunałem Stanu stanowią akt oskarżenia."; 10) w art. 13: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Postawienie Prezydenta w stan oskarżenia może nastąpić uchwałą Zgromadzenia Narodowego, podjętą większością co najmniej 23 głosów ustawowej liczby członków Zgromadzenia Narodowego.", b) dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. Uchwałę o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3-7 oraz ust. 2, Sejm podejmuje bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów. 1b. Uchwałę o pociągnięciu do odpowiedzialności przed Trybunałem Stanu osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2, Sejm podejmuje większością 35 ustawowej liczby posłów.", c) dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu: "2a. Niezależnie od treści wniosku, o którym mowa w art. 9 ust. 3, Zgromadzenie Narodowe głosuje nad postawieniem Prezydenta w stan oskarżenia. 2b. Jeżeli Zgromadzenie Narodowe podjęło uchwałę o postawieniu Prezydenta w stan oskarżenia, a Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej wnosiła o umorzenie postępowania wobec niego, nie przedstawiając w swoim sprawozdaniu wniosku mniejszości o postawienie w stan oskarżenia, to aktem oskarżenia jest uchwała o postawieniu w stan oskarżenia wraz z wnioskiem wstępnym o postawienie w stan oskarżenia. Akt oskarżenia przewodniczący Zgromadzeniu Narodowemu przesyła przewodniczącemu Trybunału Stanu.", d) w ust. 3 wyrazy "art. 1 ust. 2 pkt 2-7 w trybie określonym w ust. 1" zastępuje się wyrazami "art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2 w trybie określonym w ust. 1a i 1b", e) dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu: "3a. Niezależnie od treści wniosku, o którym mowa w art. 9 ust. 4, Sejm głosuje nad pociągnięciem do odpowiedzialności konstytucyjnej osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2. 3b. Jeżeli Sejm podjął uchwałę o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2-7 i ust. 2, a Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej wnosiła o umorzenie postępowania wobec nich, nie przedstawiając w swoim sprawozdaniu wniosku mniejszości o pociągnięcie do odpowiedzialności, to aktem oskarżenia jest uchwała o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej wraz z wnioskiem wstępnym o pociągnięcie do odpowiedzialności. Akt oskarżenia Marszałek Sejmu przesyła przewodniczącemu Trybunału Stanu."; 11) dodaje się art. 13a i 13b w brzmieniu: "Art. 13a. 1. Jeżeli po nadaniu biegu przez Marszałka Sejmu wnioskowi wstępnemu, a przed podjęciem przez Sejm uchwały o postawieniu w stan oskarżenia lub o pociągnięciu do odpowiedzialności konstytucyjnej albo przed stwierdzeniem umorzenia postępowania w sprawie upłynie kadencja Sejmu, postępowanie w danej sprawie toczy się nadal w Sejmie następnej kadencji. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Marszałek Sejmu kieruje sprawę do Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej. 3. Komisja Odpowiedzialności Konstytucyjnej nie jest związana uchwałami podjętymi przez komisję sejmową, która uprzednio rozpatrywała daną sprawę; w poczet materiału dowodowego zalicza się dowody zebrane w dotychczasowym postępowaniu. 4. Sejm nowej kadencji wybiera posłów oskarżycieli.


Ustawa z dnia 12 kwietnia 1996 r. o utworzeniu Agencji Techniki i Technologii

Art. 1. 1. Tworzy się Agencję Techniki i Technologii, zwaną dalej "Agencją". Agencja jest państwową osobą prawną. 2. Agencja nie odpowiada za zobowiązania Skarbu Państwa, a Skarb Państwa nie odpowiada za zobowiązania Agencji. 3. Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.


Art. 10. W okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy dochody Agencji są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych.


Art. 11. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 2. Minister Przemysłu i Handlu sprawuje nadzór nad Agencją.


Art. 3. 1. Do zadań Agencji należy: 1) promowanie i wspomaganie wdrażania innowacyjnych technik i technologii oraz komercjalizacja wyników badań w celu podwyższenia poziomu nowoczesności i konkurencyjności polskich produktów, 2) działanie na rzecz realizacji założeń i programów polityki państwa w dziedzinie wykorzystania nowych technik i technologii w gospodarce, 3) wyszukiwanie, ocena i promocja nowych rozwiązań technicznych i technologicznych w celu ich gospodarczego wykorzystania, zarówno przez podmioty krajowe, jak i zagraniczne, 4) opracowywanie propozycji rozwiązań pobudzających innowacyjność w działalności podmiotów gospodarczych. 2. Agencja realizuje swoje zadania w szczególności przez: 1) gromadzenie i analizowanie informacji o nowoczesnych rozwiązaniach w zakresie techniki i technologii oraz udostępnianie tych informacji, za zgodą uprawnionych, podmiotom zainteresowanym wdrożeniem lub wykorzystaniem tych rozwiązań, 2) przedsięwzięcia o charakterze inspirującym, doradczym i informacyjnym w zakresie technicznych i ekonomicznych perspektyw, możliwości i warunków wykorzystania nowych technik i technologii w gospodarce, 3) finansowanie lub udział w finansowaniu zadań, o których mowa w ust. 1. 3. W zakresie wykonywania swoich zadań Agencja może: 1) udzielać, w wysokości określonej w planie finansowym Agencji, pożyczek zaciąganych w celu gospodarczego wykorzystania nowoczesnych rozwiązań w zakresie techniki i technologii, 2) udzielać, w wysokości określonej w planie finansowym Agencji, poręczeń spłaty pożyczek i kredytów zaciąganych w celu gospodarczego wykorzystania nowoczesnych rozwiązań w zakresie techniki i technologii oraz dokonywać dopłat do oprocentowania takich pożyczek i kredytów, 3) prowadzić działalność gospodarczą, 4) obejmować udziały i akcje w spółkach, 5) wydawać opinie o technicznych i ekonomicznych perspektywach, możliwościach i warunkach wykorzystania nowych technik i technologii w gospodarce, które mogą służyć uzyskaniu pożyczki lub kredytu. 4. Agencja może otrzymywać wynagrodzenie za czynności, o których mowa w ust. 2 i 3. 5. Działania, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, Agencja może prowadzić za pośrednictwem banków w zakresie działalności finansowej, a w zakresie innych zadań za pośrednictwem innych osób prawnych na podstawie umów zawieranych przez Agencję z tymi podmiotami. 6. Minister Przemysłu i Handlu w uzgodnieniu z Ministrem Finansów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kierunki działań Agencji w ramach zadań, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz sposoby ich realizacji, warunki udzielania pożyczek i poręczeń, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, w tym także preferencyjnych.


Art. 4. Agencja działa na podstawie ustawy oraz statutu nadanego przez Prezesa Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, określającego organizację Agencji, szczegółowe zasady gospodarki finansowej, dopuszczalny zakres działalności gospodarczej, obejmowania udziałów i akcji w spółkach oraz zasady działania Rady Agencji, o której mowa w art. 6.


Art. 5. 1. Organem Agencji jest Prezes, powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Ministra Przemysłu i Handlu. 2. Prezes kieruje Agencją i reprezentuje ją na zewnątrz. 3. Prezes Agencji składa roczne sprawozdania z działalności Agencji Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, Ministrowi Przemysłu i Handlu oraz Ministrowi Finansów do dnia 30 czerwca roku następnego.


Art. 6. 1. Organem doradczym i opiniodawczym Prezesa Agencji jest Rada Agencji Techniki i Technologii, zwana dalej "Radą Agencji", w skład której wchodzą po jednym przedstawicielu: Ministra Przemysłu i Handlu, Przewodniczącego Komitetu Badań Naukowych, Ministra Edukacji Narodowej, Ministra Finansów, Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Ministra Obrony Narodowej, Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, Prezesa Polskiej Akademii Nauk oraz Urzędu Patentowego. Po jednym przedstawicielu do składu Rady Agencji może również zaproponować Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, Rada Główna Jednostek Badawczo-Rozwojowych, Rada Główna Szkolnictwa Wyższego oraz Krajowa Izba Gospodarcza. 2. Członków Rady Agencji powołuje i odwołuje Minister Przemysłu i Handlu na wniosek właściwych organów i organizacji, o których mowa w ust. 1. 3. Rada Agencji wybiera i odwołuje spośród swoich członkow Przewodniczącego Rady Agencji.


Art. 7. 1. Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. 2. Przychodami Agencji są: 1) wpływy z tytułu czynności wykonywanych przez Agencję, 2) odsetki od lokat bankowych, 3) środki budżetowe określane corocznie w ustawie budżetowej, 4) środki uzyskane w ramach bezzwrotnej lub kredytowej pomocy zagranicznej, 5) inne wpływy. 3. Roczny plan finansowy Agencji zatwierdza Minister Przemysłu i Handlu w uzgodnieniu z Ministrem Finansów. Projekt planu przedstawia do zatwierdzenia Prezes Agencji wraz z opinią Rady Agencji. 4. Roczny plan finansowy Agencji zawiera w szczególności przewidywane przychody oraz wydatki na realizację zadań, o których mowa w art. 3 ust. 1, jak również na pokrycie kosztów funkcjonowania Agencji. 5. Środki uzyskane w ramach bezzwrotnej lub kredytowej pomocy zagranicznej gromadzone są na wydzielonych kontach Agencji, a ich wydatkowanie i ewidencję określają odrębne przepisy lub umowy międzynarodowe. 6. Koszty działalności Agencji, w tym wynagrodzenia pracowników, pokrywane są z przychodów, o których mowa w ust. 2. 7. Wynagrodzenie Prezesa Agencji ustala Prezes Rady Ministrów. 8. Zasady prowadzenia rachunkowości przez Agencję określają odrębne przepisy.


Art. 8. Zaciąganie przez Agencję kredytów i pożyczek długoterminowych oraz emisja obligacji wymagają zgody Ministra Finansów.


Art. 9. 1. Agencja tworzy fundusz statutowy. 2. Na fundusz statutowy Agencji składają się w szczególności równowartość netto środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz środki pieniężne zgromadzone z dochodów Agencji. 3. Agencja może, na zasadach przewidzianych w statucie Agencji, tworzyć w ciężar kosztów Agencji, w wysokości nie wyższej niż 5% przychodów Agencji, fundusz rezerwowy przeznaczony na pokrycie ewentualnych strat prowadzonej działalności. 4. Majątek trwały Agencji podlega amortyzacji na ogólnych zasadach. 5. Fundusze inne niż określone w ust. 1 i 3 Agencja może tworzyć po uzyskaniu zgody Ministra Finansów.


Ustawa z dnia 10 maja 1996 r. o zmianie ustawy o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego oraz o zmianie ustawy o związkach zawodowych

Art. 1. W ustawie z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego (Dz. U. z 1991 r. Nr 4, poz. 17) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: a) w ust. 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "W przypadku gdy niemożliwe jest ustalenie pierwotnej wartości poszczególnych, zniszczonych, zaginionych lub zużytych składników majątku albo ustalenie ich cen w chwili wydawania orzeczenia o zwrocie, odszkodowanie ustala się w wysokości odpowiadającej ich łącznej wartości, stwierdzonej w protokołach przekazania majątku, bilansach lub innych dokumentach księgowych, podwyższonej w relacji do wzrostu przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, jaki nastąpił odpowiednio między dniem 12 grudnia 1981 r. lub dniem faktycznego pozbawienia majątku a dniem wydania orzeczenia.", b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Od odszkodowania, o którym mowa w ust. 3, potrąca się - waloryzowaną na zasadach przewidzianych w art. 3 ust. 1 - wartość składników majątkowych zużytych na potrzeby osób będących członkami podmiotów uprawnionych do odszkodowania."; 2) w art. 3 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. W sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 2 ust. 3a."; 3) po art. 3 dodaje się art. 3{1}-3{3} w brzmieniu: "Art. 3{1}. 1. Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym prze- kazano składniki majątkowe podlegające zwrotowi na podstawie przepisu art. 1 ust. 1, w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 3, obowiązane są do wypłaty odszkodowania w wysokości odpowiadającej wartości składnika majątku według stanu na dzień jego przejęcia, a według cen z dnia wydania orzeczenia o zwrocie. 2. Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano, podlegające zwrotowi na podstawie przepisu art. 3 ust. 1, środki finansowe w walucie polskiej, obowiązane są do zwrotu tych środków z odsetkami wynikającymi ze stopy procentowej ustalanej przez Narodowy Bank Polski dla oprocentowania kredytu refinansowego, naliczonymi za okres od dnia 1 lutego 1991 r. do dnia wydania orzeczenia o zwrocie. 3. Związki zawodowe i organizacje społeczne, którym przekazano, podlegające zwrotowi na podstawie przepisu art. 3 ust. 2, środki finansowe w walucie obcej, obowiązane są do zwrotu tych środków po naliczeniu odsetek w wysokości 3 % w skali rocznej, liczonych od dnia 1 lutego 1991 r. do dnia wydania orzeczenia o zwrocie. 4. Różnice pomiędzy kwotami należnymi podmiotom uprawnionym na podstawie przepisu art. 2 ust. 3 i 3a oraz art. 3 a kwotami, które związki zawodowe i organizacje społeczne są obowiązane zwrócić na podstawie odpowiednio ust. 1-3, wypłaca Skarb Państwa. 5. Skarb Państwa obowiązany jest do wyrównania nadpłaty, jeżeli organizacje zobowiązane do zwrotu wypłaciły organizacjom uprawnionym do jego uzyskania kwoty wyższe od wynikających z przepisów ust. 1-3. 6. W sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5, w imieniu Skarbu Państwa występują wojewodowie właściwi ze względu na siedzibę organizacji uprawnionej do uzyskania zwrotu majątku lub środków finansowych.


Art. 2. Jeżeli przed wejściem w życie ustawy, o której mowa w art. 1, organ państwowy lub państwowa jednostka organizacyjna zwróciły równowartość majątku bez jej waloryzacji, mają do niego zastosowanie przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, z wyłączeniem art. 2 ust. 3a oraz art. 3 ust. 3.


Art. 3. W zakresie uregulowanym niniejszą ustawą i nie objętym orzeczeniem Społecznej Komisji Rewindykacyjnej, na wniosek strony wszczyna się postępowanie.


Art. 3{2}. 1. Różnica i nadpłata, o których mowa odpowiednio w art. 3{1} ust. 4 i 5, są kompensowane w formie: 1) przeniesienia praw do składników majątkowych stanowiących własność Skarbu Państwa albo przeniesienia - w porozumieniu z właściwym organem gminy - praw do składników majątkowych stanowiących własność komunalną, za którą odpłatność pokryje Skarb Państwa, 2) przeniesienia praw do składników majątku restrukturyzowanych bądź prywatyzowanych przedsiębiorstw państwowych (mienie zbędne) - za zgodą uprawnionego związku zawodowego lub organizacji społecznej, 3) nieodpłatnego nabycia - za zgodą Rady Ministrów - akcji jednoosobowych spółek Skarbu Państwa oraz akcji spółek, w których udział Skarbu Państwa wynosi ponad 50%, z pominięciem trybu publicznego, 4) obligacji Skarbu Państwa. 2. Przepisy ust. 1, a także art. 2 ust. 4 stosuje się do zobowiązań Skarbu Państwa z tytułu odpowiednio różnicy, wyrównania nadpłaty lub odszkodowania, jeżeli ich wartość przekracza 10 000 złotych wobec zakładowej organizacji związkowej oraz 100 000 złotych wobec organizacji związkowych szczebla ponadzakładowego i organizacji społecznych, w stosunku do nadwyżki ponad tę kwotę. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z Ogólnopolskim Porozumieniem Związków Zawodowych i Niezależnym Samorządnym Związkiem Zawodowym "Solidarność", szczegółowe zasady i tryb regulowania zobowiązań Skarbu Państwa, o których mowa w art. 3{1} ust. 4 i 5.


Art. 3{3}. Za okres od dnia wydania przez Społeczną Komisję Rewindykacyjną orzeczenia o zwrocie majątku do dnia jego wykonania nalicza się odsetki ustawowe. Przepisy art. 3{1 }ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio."; 4) w art. 7 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. W sprawach rozpatrywanych ponownie przez Komisję w wyniku uchylenia orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny Komisja nie może wydać orzeczenia mniej korzystnego dla strony skarżącej niż orzeczenie uchylone, chyba że skargę wnosił również inny uczestnik postępowania."; 5) w art. 10: a) dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Nie uwzględnia się upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w wyniku postępowania wszczętego na podstawie wniosku złożonego w tym terminie okaże się, że zobowiązany do zwrotu jest inny podmiot niż wskazany we wniosku i wnioskodawca zażąda zwrotu majątku od tego podmiotu.".


Art. 4. Sprawy o zwrot majątku, wszczęte, a nie zakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podlegają jej przepisom.


Art. 5. Minister Pracy i Polityki Socjalnej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 6. W ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. Nr 55, poz. 234, z 1994 r. Nr 43, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 24, poz. 110) w art. 45 wprowadza się następujące zmiany: 1) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Nieruchomości Zrzeszenia Związków Zawodowych wraz z ich wyposażeniem, przekazane na zasadach i w trybie określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 61 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 48 ust. 1 niniejszej ustawy, podlegają podziałowi, w równych częściach, pomiędzy Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność" i Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych.", 2) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Minister Pracy i Polityki Socjalnej, w terminie do dnia 30 czerwca 1997 r., w oparciu o inwentaryzację nieruchomości, o których mowa w ust. 1, określi w drodze rozporządzenia wykazy nieruchomości, które od dnia wejścia w życie rozporządzenia stanowić będą wyłączną własność Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" lub Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych; wykazy te stanowić będą podstawę do ujawnienia prawa własności w księgach wieczystych. 4. Minister Pracy i Polityki Socjalnej w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, określi ponadto szczegółowe zasady i tryb: 1) przeniesienia praw do nieruchomości podlegających podziałowi, o którym mowa w ust. 1, 2) rozliczeń związanych z tym podziałem, jeżeli wartość poszczególnych nieruchomości nie pozwoli na równy ich podział.", 3) dodaje się ust. 5-7 w brzmieniu: "5. Inwentaryzację, o której mowa w ust. 3, przeprowadzi komisja powołana przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej. 6. Minister Pracy i Polityki Socjalnej dokona, w drodze decyzji, rozliczeń, o których mowa w ust. 4 pkt 2. 7. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3 i 4, Minister Pracy i Polityki Socjalnej wyda po zasięgnięciu, w trybie określonym w art. 19 ust. 2, opinii Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność" i Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych.".


Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 30 maja 1996 r. o uposażeniu byłego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 1. 1. Ustawa określa uprawnienia byłego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej "byłym Prezydentem", wybranego poczynając od 1989 r. w wyborach powszechnych lub przez Zgromadzenie Narodowe. 2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują po zakończeniu kadencji albo przed upływem kadencji, jeżeli opróżnienie urzędu Prezydenta nastąpiło wskutek zrzeczenia się urzędu lub uznania przez Zgromadzenie Narodowe trwałej niezdolności do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia. 3. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, przysługują również ostatniemu Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie - Ryszardowi Kaczorowskiemu. 4. Ustawa określa również uprawnienia członków rodziny byłego Prezydenta. 5. Przez członków rodziny rozumie się małżonka oraz dzieci spełniające warunki określone w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin do uzyskania renty rodzinnej.


Art. 10. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Art. 2. 1. Byłemu Prezydentowi przysługuje dożywotnio miesięczne uposażenie w wysokości odpowiadającej połowie kwoty wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w przepisach o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe dla Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zwane dalej "uposażeniem". 2. Uposażenie wypłaca się po zakończeniu okresu, za który przysługuje wynagrodzenie ustalone dla Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Uposażenie traktuje się w zakresie ubezpieczeń społecznych oraz przepisów podatkowych tak jak wynagrodzenie za pracę.


Art. 3. 1. W razie zbiegu prawa do uposażenia byłego Prezydenta z wynagrodzeniem, uposażeniem lub dochodem z tytułu: 1) wykonywania mandatu posła lub senatora, 2) zajmowania kierowniczego stanowiska państwowego w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz.U. Nr 20, poz. 101, z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1991 r. Nr 100, poz. 443, z 1993 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 142, poz. 701), 3) pozostawania w stosunku pracy lub w stałym stosunku zlecenia, 4) prowadzenia działalności gospodarczej - wypłaca się tylko jedno z nich wybrane przez byłego Prezydenta. 2. W razie zbiegu prawa do emerytury lub renty inwalidzkiej określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym lub ubezpieczeniu społecznym z prawem do uposażenia, wypłaca się tylko jedno z tych świadczeń wybrane przez byłego Prezydenta.


Art. 4. Byłemu Prezydentowi na prowadzenie biura przysługują środki finansowe w wysokości i na zasadach określonych dla posłów otrzymujących środki finansowe na utworzenie, funkcjonowanie i finansowanie biura poselskiego.


Art. 5. 1. Były Prezydent zachowuje uprawnienie do ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych. 2. Wydatki związane z ochroną są pokrywane z budżetu państwa w części dotyczącej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.


Art. 6. Byłemu Prezydentowi oraz członkom jego rodziny przysługują świadczenia publicznych zakładów opieki zdrowotnej na zasadach określonych dla pracowników i członków ich rodzin oraz na warunkach określonych dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe i członków ich rodzin.


Art. 7. W razie śmierci byłego Prezydenta członkom jego rodziny przysługuje renta rodzinna oraz inne świadczenia w wysokości i na zasadach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym lub ubezpieczeniu społecznym.


Art. 8. Trybunał Stanu może orzec w wyroku skazującym byłego Prezydenta karę dodatkową utraty uprawnień przewidzianych ustawą.


Art. 9. Wydatki wynikające z uprawnień określonych w art. 2 i art. 4 ustawy są pokrywane z budżetu państwa w części dotyczącej Kancelarii Prezydenta.


Ustawa z dnia 31 maja 1996 r. o zmianie ustawy o zobowiązaniach podatkowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz.U. z 1993r. Nr 108, poz. 486 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1995r. Nr 5, poz. 25 i Nr 85, poz. 426) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 34 dodaje się art. 34a-34c w brzmieniu: "Art. 34a. 1. Na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie karnej skarbowej, banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego w zakresie: 1) posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków, 2) posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków, 3) zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, a także umów depozytowych, 4) nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa, a także obrotu tymi papierami wartościowymi, 5) obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi. 2. Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się również do innych niż banki podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie. 3. Towarzystwa funduszy powierniczych, na pisemne żądanie naczelnika urzędu skarbowego, są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji o umorzonych jednostkach uczestnictwa; przepis ust. 1, w części dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio. 4. W żądaniu, o którym mowa w ust. 1 - 3, naczelnik urzędu skarbowego określa zakres informacji oraz termin ich przekazania; żądanie oznacza się klauzulą "Tajemnica skarbowa", a jego przekazanie następuje w trybie przewidzianym dla dokumentów zawierających wiadomości stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu przepisów o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej. 5. Odpis żądania, o którym mowa w ust. 4, naczelnik urzędu skarbowego przekazuje dyrektorowi właściwej izby skarbowej.


Art. 2. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1992r. Nr 72, poz. 359, z 1993r. Nr 6, poz. 29, Nr 28, poz. 127 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591, z 1995r. Nr 4, poz. 18 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 10, poz. 61) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 48 w ust. 4 wyrazy "sąd, prokurator lub Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej" zastępuje się wyrazami "sąd lub prokurator", 2) po art. 48 dodaje się art. 48{1} w brzmieniu: "Art. 48{1}. Zakres oraz zasady udzielania informacji przez banki organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej regulują odrębne ustawy.".


Art. 3. W ustawie z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz.U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313 i Nr 121, poz. 591 oraz z 1996 r. nr 45, poz. 199) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu: "Art. 32a. Zasady oraz zakres udzielania organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej informacji przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwa maklerskie regulują odrębne ustawy.", 2) po art. 113b dodaje się art. 113c w brzmieniu: "Art. 113c. Zasady oraz zakres udzielania organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej informacji przez towarzystwa regulują odrębne ustawy.".


Art. 34b. 1. Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art. 34a ust. 1-3, naczelnik urzędu skarbowego może wystąpić również w związku z postępowaniem administracyjnym wszczętym przez urząd skarbowy na podstawie wydanego postanowienia, po uprzednim wezwaniu podatnika do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji finansowych o przekazanie tych informacji, jeżeli podatnik uprzednio: 1) nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo 2) nie upoważni urzędu skarbowego do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych w art. 34a ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo 3) w terminie wyznaczonym przez urząd skarbowy nie udzieli informacji lub upoważnienia, o których mowa w pkt 1 lub 2. 2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji, 2) dowody potwierdzające, że: a) podatnik odmówił udzielenia informacji lub b) podatnik nie wyraził zgody na udzielenie urzędowi skarbowemu upoważnienia do zażądania tych informacji, lub c) w terminie określonym przez urząd skarbowy podatnik nie udzielił informacji albo upoważnienia. 3. Instytucje finansowe wymienione w art. 34a ust. 1-3 odmawiają udzielenia informacji, jeżeli żądanie naczelnika urzędu skarbowego nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2. 4. Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę wzajemnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami; przepis art. 34a ust. 4 stosuje się odpowiednio. 5. Naczelnicy urzędów skarbowych składają Ministrowi Finansów półroczne sprawozdania zawierające informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu postępowań karnych skarbowych i administracyjnych w porównaniu z liczbą spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji określonych w art. 34a. 6. Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi łącznie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa. 7. Minister Finansów lub jego upoważniony przedstawiciel może również zażądać informacji, o których mowa w art. 34a ust. 1-3, w razie wystąpienia władz podatkowych państw obcych - w zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.


Art. 34c. 1. W toku postępowania karnego skarbowego lub administracyjnego prowadzonego przez urząd skarbowy dostęp do informacji, o których mowa w art. 34a, przysługuje wyłącznie pracownikowi załatwiającemu sprawę, jego bezpośredniemu przełożonemu oraz naczelnikowi urzędu skarbowego. 2. Akta sprawy należy przechowywać w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej. 3. Po zakończeniu postępowania karnego skarbowego lub administracyjnego informacje, o których mowa w art. 34a, są wyłączane z akt sprawy i przechowywane w kasach pancernych lub szafach pancernych; naczelnik urzędu skarbowego dokonuje w aktach sprawy adnotacji o wyłączeniu informacji. 4. Przepis art. 34a ust. 4 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio do informacji uzyskanych w trybie art. 34b ust. 7. 5. Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o których mowa w art. 34a, następuje wyłącznie w przypadkach określonych w art. 49c ust. 1."; 2) po art. 49 dodaje się art. 49a-49i w brzmieniu: "Art. 49a. 1. Indywidualne dane zawarte w deklaracjach oraz w innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. 2. Przepis ust. 1 stosuje się również do danych zawartych w: 1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez inne, niż wymienione w ust. 1, podmioty, 2) aktach postępowania administracyjnego w sprawach z zakresu prawa podatkowego oraz w aktach spraw karnych skarbowych, 3) informacjach uzyskanych przez organy podatkowe z banków oraz z innych źródeł niż wymienione w ust. 1 lub w pkt 1 i 2.


Art. 4. 1. Art. 34a-34c ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Przepisów wymienionych w ust. 1 nie stosuje się do zdarzeń określonych w art. 34a ust. 1-3 zaistniałych przed dniem ogłoszenia niniejszej ustawy.


Art. 49b. 1. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązani są: 1) pracownicy urzędów skarbowych, 2) wójtowie lub burmistrzowie (prezydenci miast) oraz pracownicy samorządowych służb finansowych, 3) pracownicy izb skarbowych oraz osoby wchodzące w skład podatkowych komisji odwoławczych, 4) etatowi oraz pozaetatowi członkowie samorządowych kolegiów odwoławczych, a także pracownicy biur tych kolegiów, 5) Minister Finansów oraz pracownicy Ministerstwa Finansów, 6) osoby, które na podstawie odrębnych przepisów odbywają praktykę zawodową w Ministerstwie Finansów lub w organach podatkowych. 2. Osoby wymienione w ust. 1 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej treści: "Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.". 3. Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia lub praktyki zawodowej. 4. Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa. 5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą skarbową.


Art. 49c. 1. Akta zawierające informacje wymienione w art. 34a urzędy skarbowe udostępniają wyłącznie: 1) Ministrowi Finansów, izbie skarbowej lub podatkowej komisji odwoławczej - w toku postępowania administracyjnego lub karnego skarbowego, 2) innym urzędom skarbowym albo organom kontroli skarbowej - w związku z wszczętym postępowaniem administracyjnym, kontrolnym lub karnym skarbowym, 3) sądom - w razie złożenia przez stronę żądania skierowania sprawy karnej skarbowej na drogę postępowania sądowego, 4) Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi w rozumieniu przepisów o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, 5) Ministrowi Sprawiedliwości, Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego, Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego - w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej, a także Rzecznikowi Praw Obywatelskich, jeżeli strona wniesie podanie o złożenie rewizji nadzwyczajnej, 6) Prokuratorowi Generalnemu: a) w związku z badaniem sprawy w celu złożenia rewizji nadzwyczajnej, b) na wniosek właściwego prokuratora - w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego, - w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 7) Sądowi Najwyższemu - w związku z rozpoznaniem rewizji nadzwyczajnej. 2. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 lub 2 stosuje się odpowiednio przepisy art. 34c ust. 1. 3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane w sposób przewidziany w art. 34a ust. 4. 4. Urzędy skarbowe udostępniają Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta, o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 34a, chyba że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie odrębnych przepisów. 5. Akta nie zawierające informacji, o których mowa w art. 34a, organy podatkowe udostępniają: 1) Ministrowi Finansów, 2) innym organom podatkowym, 3) organom kontroli skarbowej, 4) Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli, 5) sądowi albo prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem, 6) biegłym powołanym w toku postępowania administracyjnego - w zakresie określonym przez organ podatkowy, 7) innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.


Art.49d. 1. Organy podatkowe udostępniają informacje wynikające z akt spraw podatkowych, z wyłączeniem informacji określonych w art. 34a, innym organom podatkowym, organom kontroli skarbowej i Ministrowi Finansów. 2. W zakresie i na zasadach określonych odrębnymi przepisami, organy podatkowe obowiązane są udostępniać informacje wynikające z akt spraw podatkowych. 3. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępniane są również: 1) organom celnym, 2) rejonowym urzędom pracy, 3) jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. 4. Jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mogą być udostępniane również informacje o numerach rachunków bankowych posiadanych przez podatników. 5. Dokumenty, zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2-4, oznacza się klauzulą "Tajemnica skarbowa". 6. W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, informacje zawarte w aktach podatkowych lub inne informacje mogą być przekazywane władzom podatkowym państw obcych, pod warunkiem że obowiązujące w tych państwach przepisy prawa dają rękojmię wykorzystania przekazanych informacji zgodnie z zasadami przyjętymi w zawartych umowach.


Art. 49e. Przepisy art. 49c i 49d nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 73 i 74 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz w art. 150 § 1 i 2 ustawy karnej skarbowej.


Art. 49f. Organy podatkowe, za zgodą podatnika, obowiązane są wydać zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych podatnika na żądanie: 1) jednostek organizacyjnych, które na podstawie ustaw regulujących zasady funkcjonowania tych jednostek uprawnione są do udzielania kredytów (pożyczek), 2) kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą, 3) małżonka, 4) wspólnika spółek wymienionych w art. 47 ust. 1.


Art. 49g. Minister Finansów określi, w drodze zarządzenia, szczegółowe zasady i tryb wydawania zaświadczeń, o których mowa w art. 49f.


Art. 49h. 1. Minister Finansów podaje do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące podatków. 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Minister Finansów może podać do wiadomości publicznej informacje dotyczące wysokości zapłaconych podatków lub stanu zaległości podatkowych poszczególnych podatników prowadzących działalność gospodarczą. 3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również organom podatkowym. 4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują również Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.


Art. 49i. 1. Kto będąc obowiązany do zachowania tajemnicy skarbowej ujawnia informacje objęte tą tajemnicą, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 2. Kto będąc obowiązany do zachowania tajemnicy skarbowej ujawnia informacje określone w art. 34a ust. 1-3, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5. 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2 działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 2. 4. Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.


Art. 5. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.


Ustawa z dnia 10 maja 1996 r. o zmianie ustaw o prokuraturze, o Sądzie Najwyższym, o Trybunale Konstytucyjnym oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawy - Prawo o adwokaturze

Art. 1. W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509 oraz z 1995 r. Nr 34, poz. 163) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. 1. Prokuratorami powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Prokuratury Krajowej, prokuratur apelacyjnych, wojewódzkich i rejonowych. 2. Prokuratorami wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury są prokuratorzy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wojskowych prokuratur okręgowych i wojskowych prokuratur garnizonowych."; 2) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. 1. Prokurator przy wykonywaniu czynności określonych w ustawach jest niezależny, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2-5. 2. Prokurator jest obowiązany wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego prokuratora. Polecenie dotyczące treści czynności procesowej prokurator przełożony wydaje na piśmie, a na żądanie prokuratora - wraz z uzasadnieniem. W razie przeszkody w doręczeniu polecenia w formie pisemnej dopuszczalne jest przekazanie polecenia ustnie, z tym że przełożony jest obowiązany niezwłocznie potwierdzić je na piśmie. 3. Jeżeli prokurator nie zgadza się z poleceniem, może żądać zmiany polecenia lub wyłączenia go od wykonania czynności albo od udziału w sprawie. O wyłączeniu rozstrzyga ostatecznie prokurator bezpośrednio przełożony nad prokuratorem, który wydał polecenie, chyba że wydał je Prokurator Generalny. 4. Żądanie, o którym mowa w ust. 2 i 3, prokurator zgłasza na piśmie wraz z uzasadnieniem przełożonemu, który wydał polecenie. 5. Polecenie dotyczące treści czynności procesowej, wydane przez prokuratora przełożonego innego niż prokurator bezpośrednio przełożony, nie może obejmować sposobu zakończenia postępowania przygotowawczego i postępowania przed sądem. 6. W przypadku gdy w postępowaniu sądowym ujawnią się nowe okoliczności, prokurator samodzielnie podejmuje decyzje związane z dalszym tokiem tego postępowania. 7. Prokurator przełożony w razie stwierdzenia oczywistej obrazy prawa przy prowadzeniu sprawy wytyka, niezależnie od innych uprawnień, właściwemu prokuratorowi uchybienie, po uprzednim zażądaniu - w razie potrzeby - wyjaśnień. Stwierdzenie i wytknięcie uchybienia nie wpływa na rozstrzygnięcie sprawy. 8. W razie stwierdzenia oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa, prokurator przełożony jest obowiązany żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi, który obrazy się dopuścił."; 3) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. Prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury powołuje Prokurator Generalny, a prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - Prokurator Generalny na wniosek Ministra Obrony Narodowej."; 4) w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Prokuratora Krajowego jako zastępcę Prokuratora Generalnego oraz innych zastępców Prokuratora Generalnego powołuje, spośród prokuratorów Prokuratury Krajowej, i odwołuje z tych stanowisk - Prezes Rady Ministrów na wniosek Prokuratora Generalnego."; 5) w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Zastępców Naczelnego Prokuratora Wojskowego i wojskowych prokuratorów okręgowych powołuje i odwołuje Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Do pełnienia pozostałych funkcji w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury powołuje, spośród prokuratorów, i odwołuje z pełnienia tych funkcji Prokurator Generalny w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej."; 6) w art. 16 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy "oraz zasięga opinii właściwego zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej" zastępuje się wyrazami "oraz zasięga odpowiednio opinii zebrania prokuratorów Prokuratury Krajowej albo opinii właściwego zgromadzenia prokuratorów w prokuraturze apelacyjnej"; 7) w art. 17: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Krajowa oraz prokuratury apelacyjne, wojewódzkie i rejonowe. Prokuratura Krajowa wchodzi w skład Ministerstwa Sprawiedliwości. Prokuraturą Krajową, w zakresie określonym przez Prokuratora Generalnego, kieruje Prokurator Krajowy.", b) w ust. 8 wyrazy "prokuratury okręgów wojskowych, prokuratury rodzajów sił zbrojnych" zastępuje się wyrazami "wojskowe prokuratury okręgowe"; 8) w art. 22 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2) wyraża opinię o kandydatach na prokuratorów prokuratury apelacyjnej i wojewódzkiej, 3) wyraża opinię w przedmiocie odwołania prokuratora prokuratury apelacyjnej i wojewódzkiej,"; 9) po art. 22 dodaje się art. 22a i 22b w brzmieniu: "Art. 22a. 1. Kolegium prokuratury wojewódzkiej składa się z czterech do dziesięciu członków wybieranych w dwóch trzecich przez zebranie prokuratorów prokuratury wojewódzkiej oraz delegatów prokuratorów prokuratur rejonowych, a w jednej trzeciej powołanych przez prokuratora wojewódzkiego spośród podległych mu prokuratorów. Przewodniczącym kolegium prokuratury wojewódzkiej jest prokurator wojewódzki. 2. Prokurator Generalny ustala regulamin wyboru delegatów, o których mowa w ust. 1. 3. Kadencja kolegium prokuratury wojewódzkiej trwa dwa lata. 4. Posiedzenie kolegium prokuratury wojewódzkiej zwołuje prokurator wojewódzki z własnej inicjatywy lub na wniosek jednej trzeciej liczby członków kolegium.


Art. 2. W ustawie z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 1994 r. Nr 13, poz. 48 i z 1995 r. Nr 34, poz. 163) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 16 w ust. 2 po wyrazach "Ministra Sprawiedliwości" dodaje się wyrazy "- Prokuratora Generalnego"; 2) w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W posiedzeniach pełnego składu Sądu Najwyższego, składu połączonych izb oraz składu całej izby udział Prokuratora Generalnego lub jego zastępcy jest obowiązkowy. W pozostałych składach może brać udział prokurator Prokuratury Krajowej, a w Izbie Wojskowej - prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej."; 3) w art. 28 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Osoby, o których mowa w ust. 2, mogą być zatrudniane na podstawie powołania na stanowisku sędziego również w niepełnym wymiarze czasu pracy.".


Art. 22b. Kolegium prokuratury wojewódzkiej: 1) rozpatruje wnioski wynikające z wizytacji i lustracji prokuratur, 2) wyraża opinię o kandydatach na asesorów prokuratorskich oraz prokuratorów prokuratur rejonowych, 3) wyraża opinię w przedmiocie odwołania prokuratora prokuratury rejonowej, 4) wyraża opinię w innych sprawach przedstawionych przez prokuratora wojewódzkiego."; 10) w art. 23 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Rada Prokuratorów przy Prokuratorze Generalnym składa się z: trzech przedstawicieli wybranych przez zebranie prokuratorów Prokuratury Krajowej, przedstawiciela wybranego przez zebranie prokuratorów Naczelnej Prokuratury Wojskowej, przedstawiciela wybranego przez zebranie prokuratorów delegowanych do Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - Instytutu Pamięci Narodowej, przedstawicieli wybranych przez zgromadzenia prokuratorów w prokuraturach apelacyjnych - po jednym z każdej prokuratury apelacyjnej - oraz trzech prokuratorów powołanych przez Prokuratora Generalnego. Wybory prokuratorów na zebraniach odbywają się według regulaminów uchwalonych przez te zebrania. Przewodniczącym Rady jest Prokurator Generalny."; 11) w art. 24 w ust. 2 po wyrazach "wybieranych przez" dodaje się wyrazy "zebranie prokuratorów Prokuratury Krajowej i"; 12) w art. 25 skreśla się ust. 3; 13) w art. 41 w ust. 2 wyrazy "prokuratorzy okręgów wojskowych, prokuratorzy rodzajów sił zbrojnych" zastępuje się wyrazami "wojskowi prokuratorzy okręgowi"; 14) w art. 49 w ust. 3 po wyrazach "Prokurator Generalny - w stosunku do" dodaje się wyrazy "prokuratorów Prokuratury Krajowej,"; 15) w art. 53 w ust. 4 po wyrazach "w stosunku do prokuratorów apelacyjnych" dodaje się wyrazy "oraz prokuratorów Prokuratury Krajowej"; 16) w art. 67 w ust. 2 po wyrazach "w tym okresie" dodaje się wyrazy "w kolegium prokuratury wojewódzkiej,"; 17) w art. 94 w ust. 2 wyrazy "prokurator okręgu wojskowego lub rodzaju sił zbrojnych" zastępuje się wyrazami "wojskowy prokurator okręgowy"; 18) w art. 99 w ust. 1 skreśla się pkt 3, a w pkt 2 przecinek zastępuje się kropką; 19) w art. 108 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W zakresie służby wojskowej Naczelny Prokurator Wojskowy podlega Ministrowi Obrony Narodowej, a pozostali prokuratorzy wojskowi - właściwym prokuratorom przełożonym.".


Art. 3. W ustawie z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470, z 1993 r. Nr 47, poz. 213, z 1994 r. Nr 122, poz. 593 i z 1995 r. Nr 13, poz. 59) w art. 26 w ust. 1 wyrazy "lub prokuratora prokuratury apelacyjnej wyznaczonego przez Prokuratora Generalnego" zastępuje się wyrazami "lub jego zastępcy" oraz na końcu dodaje się nowe zdanie w brzmieniu: "W pozostałych składach może brać udział prokurator Prokuratury Krajowej.".


Art. 4. W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509 oraz z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406) wprowadza się następującą zmianę: 1) w art. 51: a) w § 3 skreśla się wyrazy "w niepełnym wymiarze czasu pracy", b) po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu: "§4. Osoby, o których mowa w § 3, mogą być zatrudniane na podstawie powołania na stanowisku sędziego również w niepełnym wymiarze czasu pracy.".


Art. 5. W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U. Nr 16, poz. 124 i Nr 25, poz. 187, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1986 r. Nr 42, poz. 202, z 1990 r. Nr 36, poz. 206 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17) w art. 67 wyrazy "prokuratorów Prokuratury Generalnej" zastępuje się wyrazami "prokuratorów Prokuratury Krajowej".


Art. 6. Minister Sprawiedliwości ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze obwieszczenia, jednolity tekst ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze - z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 4 marca 1999 r. o zmianie ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych

Art. 1. W ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych (Dz.U. Nr 13, poz. 60, Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770 i Nr 158, poz. 1044) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu: "Art. 10a. Dopłaty do oprocentowania kredytów zaciągniętych w 1998 r. przez krajowych przedsiębiorców prowadzących produkcję rolniczą, z przeznaczeniem na: 1) zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji rolniczej, 2) zakup rzeczowych środków obrotowych do produkcji żywności metodami ekologicznymi i przystosowanie gospodarstw rolnych do tej produkcji, 3) postęp biologiczny w rolnictwie, - mogą być stosowane za okres nie dłuższy niż 20 miesięcy od dnia otrzymania kredytu.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.