Art. 75b. 1. Rada Kasy Chorych wybiera spośród swojego składu przewodniczącego, wiceprzewodniczących i sekretarza rady oraz przewodniczącego i członków komisji skarg i wniosków. 2. Komisja skarg i wniosków rozpatruje skargi i wnioski ubezpieczonych i udziela im odpowiedzi, współpracując w tym zakresie z dyrektorem Kasy Chorych i zastępcą dyrektora do spraw medycznych oraz składa kwartalne sprawozdania radzie Kasy."; 73) art. 76 otrzymuje brzmienie: "Art. 76. Do zakresu działania rady Kasy Chorych należy w szczególności: 1) uchwalanie statutu Kasy Chorych, 2) podejmowanie decyzji o utworzeniu oddziałów Kasy Chorych i ustalanie obszaru ich działania, 3) powoływanie i odwoływanie dyrektora Kasy Chorych, oraz na jego wniosek dwóch zastępców dyrektora, w tym zastępcy dyrektora do spraw medycznych, 4) powoływanie i odwoływanie członków komisji skarg i wniosków, 5) uchwalanie planu finansowego oraz przyjmowanie i zatwierdzanie rocznych oraz kwartalnych sprawozdań finansowych, 6) uchwalanie planu pracy oraz rozpatrywanie i przyjmowanie kwartalnych oraz rocznych sprawozdań z jego wykonania, 7) rozpatrywanie okresowych sprawozdań z działalności zarządu Kasy Chorych oraz komisji skarg i wniosków, 8) uchwalenie regulaminu rady i zarządu Kasy Chorych, 9) podejmowanie uchwał dotyczących majątku Kasy Chorych, inwestycji przekraczających upoważnienia statutowe dla zarządu oraz nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości, 10) wybór przedstawicieli do Krajowego Związku Kas Chorych, 11) inne zadania zastrzeżone w ustawie i statucie Kasy Chorych do właściwości rady."; 74) skreśla się art. 77; 75) art. 78 otrzymuje brzmienie: "Art. 78. 1. Rada Kasy Chorych odbywa posiedzenia nie rzadziej niż raz na dwa miesiące. 2. Posiedzenia zwołuje i przewodniczy im przewodniczący rady Kasy Chorych lub działający z jego upoważnienia wiceprzewodniczący. 3. Nadzwyczajne posiedzenie rady Kasy Chorych jest zwoływane na wniosek zarządu Kasy, Prezesa Urzędu Nadzoru, Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej albo co najmniej 1/3 członków rady Kasy, w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia doręczenia żądania przewodniczącemu rady Kasy lub pełniącemu jego obowiązki wiceprzewodniczącemu."; 76) art. 79 otrzymuje brzmienie: "Art. 79. 1. Rada Kasy Chorych, z zastrzeżeniem ust. 2, podejmuje uchwały w obecności co najmniej połowy liczby członków. 2. Na posiedzeniach nadzwyczajnych rada Kasy Chorych podejmuje uchwały w obecności co najmniej 2/3 liczby członków. 3. Uchwały rady Kasy Chorych zapadają bezwzględną większością głosów członków obecnych na posiedzeniu. 4. Bezwzględna większość głosów ma miejsce wówczas, gdy za kandydatem lub wnioskiem oddana została liczba głosów co najmniej o jeden większa od sumy pozostałych ważnie oddanych głosów. 5. Protokoły z posiedzeń rady Kasy Chorych są dostępne do wglądu dla ubezpieczonych w Kasie Chorych."; 77) skreśla się art. 80; 78) w art. 81 ust. 1"3 otrzymują brzmienie: "1. Członkowie rady Kasy Chorych za udział w posiedzeniu otrzymują diety oraz zwrot kosztów przejazdów, a zamiejscowi również zwrot kosztów noclegów. 2. Przepis ust. 1 stosuje się do członków komisji skarg i wniosków. 3. Wysokość diet. o których mowa w ust. 1 i 2, uchwala rada Kasy Chorych, przy czym nie może ona przekraczać 2/3 przeciętnego wynagrodzenia."; 79) art. 82 otrzymuje brzmienie: "Art. 82. 1. Zarząd Kasy Chorych tworzą dyrektor oraz 2-5 członków, w tym 2 zastępców dyrektora. 2. Zarząd Kasy Chorych reprezentuje Kasę na zewnątrz, kieruje działalnością Kasy i decyduje we wszystkich sprawach nie zastrzeżonych do kompetencji rady Kasy. 3. Statut Kasy Chorych określa zakres obowiązków dyrektora Kasy Chorych i jego zastępców. 4. Zarząd Kasy Chorych podejmuje decyzje zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków, w tym dyrektora lub jego zastępcy. 5. Oświadczenia woli w imieniu zarządu Kasy Chorych składa dyrektor zarządu lub z jego upoważnienia jeden z jego zastępców. 6. Do zadań zarządu Kasy Chorych należy w szczególności: 1) wykonywanie uchwał rady Kasy Chorych, 2) opracowywanie projektu planu pracy Kasy Chorych, 3) opracowywanie projektu planu finansowego Kasy Chorych, 4) wykonywanie planu finansowego i planu pracy Kasy Chorych, 5) zarządzanie funduszami i mieniem Kasy Chorych, 6) lokowanie funduszu rezerwowego Kasy Chorych, 7) opracowywanie kwartalnych i rocznych sprawozdań z działalności Kasy Chorych oraz kwartalnych i rocznych sprawozdań finansowych, 8) negocjowanie umów ze świadczeniodawcami, ich zawieranie i rozliczanie oraz kontrola ich wykonywania, 9) podejmowanie decyzji w sprawach określonych w ustawie i statucie Kas Chorych, 10) zapewnienie obsługi organizacyjno"technicznej organów Kasy Chorych, 11) przedstawianie radzie Kasy Chorych projektów utworzenia oddziałów Kasy, ich lokalizacji, obszaru i zakresu działania, 12) kierowanie działalnością oddziałów Kasy Chorych, 13) przekazywanie do Urzędu Nadzoru statutu i innych uchwał rady Kasy Chorych, planu finansowego oraz kwartalnych i rocznego sprawozdania finansowego, sprawozdań kwartalnych i rocznego z działalności Kasy Chorych nie później niż w ciągu 7 dni od dnia ich przyjęcia przez radę Kasy, a także informacji, o których mowa w art. 130 ust. 4, 14) podawanie do publicznej wiadomości statutu Kasy Chorych, rocznego planu finansowego oraz rocznego sprawozdania finansowego, 15) przygotowanie i przedstawianie radzie Kasy Chorych corocznych prognoz przychodów i kosztów, 16) przygotowywanie i przedstawianie radzie Kasy Chorych projektu planu zabezpieczenia ambulatoryjnej opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 55a. 7. Dyrektor wykonuje, jako pracodawca, czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników biura Kasy Chorych."; 80) art. 83 otrzymuje brzmienie: "Art. 83. 1. Zastępcą dyrektora Kasy Chorych do spraw medycznych jest lekarz. 2. Do zakresu działania zastępcy dyrektora Kasy Chorych do spraw medycznych należy w szczególności: 1) dokonywanie ocen zachorowalności i chorobowości wśród ubezpieczonych w Kasie Chorych oraz opracowywanie wniosków dotyczących działania Kasy w tym zakresie, 2) monitorowanie dostępności i jakości świadczeń zdrowotnych zapewnianych przez Kasę Chorych oraz przeprowadzanie lub zlecanie przeprowadzenia kontroli w tym zakresie i przedstawianie wniosków zarządowi Kasy, 3) współpraca z komisją skarg i wniosków w zakresie dotyczącym udzielania świadczeń ."; 81) po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu: "Art. 83a. Członkowie zarządu Kasy Chorych oraz pracownicy Kasy Chorych nie mogą jednocześnie być członkami rady Kasy Chorych, świadczeniodawcami, właścicielami, pracownikami lub osobami współpracującymi z zakładami opieki zdrowotnej, które zawarły umowę z Kasą Chorych, a także członkami organów zakładu ubezpieczeń prowadzącego działalność ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczeń zdrowotnych na podstawie ustawy o działalności ubezpieczeniowej."; 82) skreśla się art. 84"88; 83) w rozdziale 6 skreśla się oddział 2 i 3 oraz tytuł " Oddział 4 Krajowy Związek Kas"; 84) art. 107 otrzymuje brzmienie: "Art. 107.1. Krajowy Związek Kas Chorych zrzesza Kasy Chorych. 2. Siedzibą Krajowego Związku Kas Chorych jest Warszawa. 3. Krajowy Związek Kas Chorych prowadzi działalność na podstawie ustawy i statutu Krajowego Związku Kas Chorych. 4. Krajowy Związek Kas Chorych uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru. Przepisy art. 67 stosuje się odpowiednio."; 85) art. 108 otrzymuje brzmienie: "Art. 108. Krajowy Związek Kas Chorych reprezentując wspólne interesy Kas Chorych, wspiera Kasy Chorych w wypełnianiu ich zadań, a w szczególności: 1) określa po zasięgnięciu opinii krajowych przedstawicieli świadczeniodawców zasady wzajemnej współpracy, a w szczególności: zasady udzielania świadczeń zdrowotnych, ich jakości i dostępności oraz analizy przyczyn wzrostu kosztów świadczeń, zasady rozliczeń ze świadczeniodawcami oraz zasady kontroli realizacji umów, 2) reprezentuje Kasy Chorych wobec organów administracji rządowej oraz Sejmu i Senatu, 3) ustala zakres niezbędnych danych gromadzonych w systemach informatycznych Kas Chorych i przez świadczeniodawców, a także zakres i procedury wymiany danych pomiędzy Kasami Chorych oraz Kasami Chorych i świadczeniodawcami, Urzędem Nadzoru, Krajowym Związkiem Kas Chorych, 4) prowadzi działalność konsultacyjną, informacyjną oraz szkoleniową dla Kas Chorych, 5) zbiera i opracowuje materiały informacyjne dla potrzeb Kas Chorych, 6) sporządza coroczną prognozę przychodów i kosztów wszystkich Kas Chorych oraz Krajowego Związku Kas Chorych na kolejne 3 lata oraz prognozę długoterminową, 7) opracowuje wzorcową dokumentację na potrzeby wszystkich Kas Chorych, 8) przygotowuje informacje o działalności Kas Chorych dla Sejmu i Senatu oraz dla Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej."; 86) art. 109 otrzymuje brzmienie: "Art. 109. Organami Krajowego Związku Kas Chorych są: 1) Rada Krajowego Związku Kas Chorych, 2) dyrektor Biura Krajowego Związku Kas Chorych."; 87) art. 110 otrzymuje brzmienie: "Art. 110. W skład Rady Krajowego Związku Kas Chorych wchodzą po jednym przedstawicielu regionalnej Kasy Chorych gdy Kasa liczy do 2 000 000 członków, a w przypadku gdy liczy powyżej 2 000 000 członków dwóch przedstawicieli."; 88) w art. 111 dodaje się na końcu wyrazy "i kończy się w dniu pierwszego posiedzenia nowo wybranej Rady Krajowego Związku Kas Chorych."; 89) art. 112 otrzymuje brzmienie: "Art. 112. Rada Krajowego Związku Kas Chorych wybiera spośród swojego składu przewodniczącego i zastępców przewodniczącego oraz sekretarza."; 90) art. 113 otrzymuje brzmienie: "Art. 113. Do zakresu działania Rady Krajowego Związku Kas Chorych należy: 1) uchwalanie statutu, 2) powoływanie i odwoływanie dyrektora Biura Krajowego Związku Kas Chorych, 3) występowanie do organów administracji państwowej i instytucji państwowych, instytucji samorządu terytorialnego i samorządów zawodowych zrzeszających osoby wykonujące zawody medyczne oraz organizacji związkowych o podjęcie określonych inicjatyw lub działań w sprawach związanych z ubezpieczeniem zdrowotnym, 4) uchwalanie programów działania i planu finansowego oraz przyjmowanie i zatwierdzanie rocznego sprawozdania finansowego i rocznego sprawozdania z wykonania programów działania, 5) wykonywanie zadań, o których mowa w art. 108 i w statucie."; 91) po art. 113 dodaje się art. 113a w brzmieniu: "Art. 113a. 1. Statut Krajowego Związku Kas Chorych określa szczegółowo zasady funkcjonowania, organizację i finansowanie działalności organów Krajowego Związku Kas Chorych oraz Biura Krajowego Związku Kas. 2. Statut Krajowego Związku Kas Chorych zatwierdza Urząd Nadzoru."; 92) art. 114 otrzymuje brzmienie: "Art. 114. 1. Posiedzenia Rady Krajowego Związku Kas Chorych zwołuje przewodniczący Rady lub pełniący jego obowiązki zastępca przewodniczącego. 2. Posiedzenie Rady jest także zwoływane na wniosek Prezesa Urzędu Nadzoru, Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej oraz 1/3 liczby członków Rady Krajowego Związku Kas Chorych, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wniosku przewodniczącemu rady lub pełniącemu jego obowiązki zastępcy przewodniczącego."; 93) w art. 115 w ust. 2 skreśla się na końcu kropkę i dodaje się wyrazy "lub gdy głosowanie dotyczy wyborów przewodniczącego i zastępców przewodniczącego oraz sekretarza."; 94) skreśla się art. 116; 95) w art. 117 w ust. 2 wyrazy "150%" zastępuje się wyrazami "300%"; 96) art. 118 otrzymuje brzmienie: "Art. 118. Do zakresu działania dyrektora Biura Krajowego Związku Kas Chorych należy w szczególności: 1) bieżące zarządzanie funduszami i mieniem Krajowego Związku Kas Chorych, 2) organizacja Biura Krajowego Związku Kas Chorych, 3) przekazywanie do Urzędu Nadzoru statutu i innych uchwał Rady Krajowego Związku Kas Chorych, w tym planu finansowego i sprawozdania finansowego, oraz sprawozdania z działalności Krajowego Związku Kas Chorych, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia ich przyjęcia przez Radę, 4) wykonywanie uchwał Rady Krajowego Związku Kas Chorych, 5) przygotowywanie programów działania i planu finansowego oraz sprawozdania finansowego i sprawozdania z działalności oraz innych dokumentów przedkładanych na posiedzenia Rady, 6) zapewnienie obsługi technicznej i organizacyjno"finansowej Rady Krajowego Związku Kas Chorych."; 97) skreśla się art. 119; 98) art. 120 otrzymuje brzmienie: "Art. 120. Dyrektor Biura Krajowego Związku Kas Chorych wykonuje, jako pracodawca, czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników biura."; 99) skreśla się art. 121"123; 100) tytuł rozdziału 7 otrzymuje brzmienie: "Gospodarka finansowa Kas Chorych i Krajowego Związku Kas Chorych"; 101) art. 124 otrzymuje brzmienie: "Art. 124. Krajowy Związek Kas Chorych oraz Kasy Chorych prowadzą gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie."; 102) skreśla się art. 125 i 126; 103) art. 127 otrzymuje brzmienie: "Art. 127. Przychodami Kasy Chorych są: 1) składki na ubezpieczenie zdrowotne, 2) dochody z lokat i papierów wartościowych emitowanych i gwarantowanych przez Skarb Państwa, 3) odsetki od nieopłaconych w terminie składek, 4) darowizny i zapisy, 5) kwoty wyrównania finansowego, o którym mowa w art. 135, 6) środki na zadania, o których mowa w art. 31b ust. 2 pkt 1 i 3, 7) inne przychody."; 104) art. 128 otrzymuje brzmienie: "Art. 128. 1. Kosztami Kasy Chorych są: 1) koszty świadczeń dla ubezpieczonych, 2) koszty działalności Kasy Chorych i jej oddziałów, w szczególności utrzymania nieruchomości, wynagrodzenia, narzuty na wynagrodzenia, diety i zwroty kosztów podróży, 3) odpisy na fundusz rezerwowy Kasy Chorych, 4) odpisy na rzecz Krajowego Związku Kas Chorych, 5) odszkodowania, 6) zwroty kosztów świadczeń zdrowotnych udzielanych przez inne Kasy Chorych lub instytucje w przypadkach określonych ustawą, 7) wyrównanie finansowe, o którym mowa w art. 135, 8) koszty realizacji zadań, o których mowa w art. 31b ust. 2 pkt 1 i 3. 2. Przychody Kasy Chorych są przeznaczone na finansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1, oraz inwestycji służących potrzebom Kasy Chorych."; 105) art.129 otrzymuje brzmienie: "Art. 129. 1. Wysokość środków na koszty administracyjne Kasy Chorych i jej oddziałów określa corocznie rada Kasy w planie finansowym Kasy. 2. Wysokość odpisu ze środków Kasy Chorych na rzecz Krajowego Związku Kas Chorych ustala corocznie Rada Krajowego Związku Kas Chorych, w oparciu o przyjęte zadania. Odpis ten w okresie roku kalendarzowego nie może przekroczyć kwoty 0,05% rocznych planowanych przychodów Kasy Chorych ze składek na ubezpieczenie zdrowotne."; 106) art. 130 otrzymuje brzmienie: "Art. 130. 1. Kasa Chorych tworzy fundusz rezerwowy. 2. Fundusz rezerwowy Kasy Chorych przeznaczony jest wyłącznie na sfinansowanie różnicy spowodowanej przewagą kosztów działalności bieżącej nad przychodami Kasy Chorych. 3. Każdorazowe uruchomienie funduszu rezerwowego wymaga uchwały rady Kasy Chorych. 4. Kasa Chorych zawiadamia Urząd Nadzoru o uruchomieniu funduszu rezerwowego w terminie 7 dni od jego uruchomienia."; 107) art. 131 otrzymuje brzmienie: "Art. 131. 1. Wysokość odpisu na fundusz rezerwowy wynosi 1% miesięcznych przychodów Kasy Chorych ze składek na ubezpieczenie zdrowotne. 2. Środki funduszu rezerwowego są lokowane: 1) w papierach wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa, 2) na rachunkach bankowych w bankach mających siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i których kapitał własny wynosi co najmniej 100 000 000 zł, z tym że w jednym banku nie może być lokowane więcej niż 15% środków funduszu rezerwowego, 3. Dochody z lokat, o których mowa w ust. 2, zasilają fundusz rezerwowy do wysokości określonej w ust. 4. 4. Fundusz rezerwowy tworzony jest do wysokości 4% kwoty planowanych rocznych przychodów Kasy Chorych ze składek na ubezpieczenie zdrowotne."; 108) po art. 131 dodaje się art. 131a"131d w brzmieniu: "Art. 131a. Kasa Chorych jest obowiązana lokować swoje środki wyłącznie w papierach wartościowych, o których mowa w art. 131 ust. 2 pkt 1, lub na rachunkach bankowych, z zastrzeżeniem art. 131 ust. 2 pkt 2, w taki sposób, aby osiągnąć jak największy stopień bezpieczeństwa i rentowności przy jednoczesnym zachowaniu płynności środków.


Ustawa z dnia 18 lipca 1998 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 8. W ustawie z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz.163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz.113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r.Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932"934 i Nr 141 poz. 943 i 945 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 430 i Nr 74, poz. 471) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 27b otrzymuje brzmienie: "Art. 27b. 1. Podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne: 1) opłaconej w roku podatkowym bezpośrednio przez podatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, 2) pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. 2. Kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,5% podstawy wymiaru tej składki. 3. Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1 ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie."; 2) w art. 30 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) odliczyć od przychodów wydatki określone w art. 26 ust. 1 oraz od zryczałtowanego podatku dochodowego w pierwszej kolejności wydatki określone w art. 27b ust. 1 pkt 1, a następnie wydatki określone w art. 27a ust. 1; w przypadku dokonywania odliczeń stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 ust. 2"12, art. 27a ust. 2"17 i art. 27b ust. 2 i 3."; 3) w art. 32 ust. 3b otrzymuje brzmienie: "3b. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3 zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez zakład pracy zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym."; 4) w art. 33 ust. 3a otrzymuje brzmienie: "3a. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust. 2 i 3, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez spółdzielnię zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. Kwotę składki zmniejszającej zaliczkę oblicza się w sposób określony w ust. 3."; 5) w art. 34: a) ust. 4a otrzymuje brzmienie: "4a. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 2 zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez organ rentowy zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.", b) w ust. 9 wyrazy "obniżony o kwotę składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych" zastępuje się wyrazami "obniżony, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej." 6) w art. 35 ust. 9 otrzymuje brzmienie: "9. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w ust. 3"8, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w tym miesiącu przez płatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym."; 7) w art. 37 w ust. 1 w ostatnim zdaniu wyrazy "obniżony przez płatnika o kwotę składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych" zastępuje się wyrazami "obniżony przez płatnika, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej"; 8) w art. 38 w ust. 1 wyrazy "kwotę składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym" zastępuje się wyrazami "kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2,"; 9) w art. 39 w ust. 1 w zdaniu pierwszym wyrazy "składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych w roku podatkowym przez płatnika" zastępuje się wyrazami "składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez płatnika i składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2,"; 10) w art. 41 ust. 1a otrzymuje brzmienie: "1a. Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej przez płatnika, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym."; 11) w art. 42 w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy "składek na ubezpieczenie zdrowotne pobranych w roku podatkowym przez płatnika" zastępuje się wyrazami "składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej w roku podatkowym przez płatnika i składki na ubezpieczenie zdrowotne odliczonej, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2,"; 12) w art. 43 w ust. 4 po wyrazie "obniżone" dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2"; 13) w art. 44 ust. 3b otrzymuje brzmienie: "3b. Zaliczki, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3 oraz w ust. 3a, zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne opłaconej bezpośrednio w tych miesiącach przez podatnika zgodnie z przepisami o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.".


Art. 9. W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 oraz z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 769) w art. 8: 1) w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) przedsiębiorstwo państwowe "Polskie Koleje Państwowe" reprezentowane przez Zarząd PKP."; 2) w ust. 2 skreśla się pkt 2 .


Ustawa z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych rozwiązaniach prawnych związanych z usuwaniem skutków powodzi z lipca i sierpnia 2001 r. oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 1. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) powódź - zalanie wodami śródlądowymi w następstwie opadów atmosferycznych, jakie miało miejsce w lipcu i sierpniu 2001 r., 2) osoby poszkodowane - osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód majątkowych albo utraciły, chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu.


Art. 10. Dopłaty do oprocentowania kredytów, zaciągniętych na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych (Dz.U. Nr 13, poz. 60 i Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719, z 1997 r. Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770, Nr 158, poz. 1044, z 1999 r. Nr 27, poz. 243, Nr 63, poz. 702, Nr 70, poz. 778, z 2000 r. Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 72, poz. 744 i 746), w okresie od dnia 1 lipca 2000 r. do dnia 30 czerwca 2001 r., z przeznaczeniem na cele wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, dla osób posiadających gospodarstwa rolne lub prowadzących działy specjalne produkcji rolnej, w których wystąpiły poważne szkody wskutek powodzi, mogą być stosowane za okres nie dłuższy niż 24 miesiące od dnia otrzymania kredytu.


Art. 11. 1. Gminy, o których mowa w wykazie określonym na podstawie art. 2, otrzymujące w 2001 r., na podstawie ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999-2001 (Dz.U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119, z 2000 r. Nr 95, poz. 1041 oraz z 2001 r. Nr 39, poz. 459 i Nr 55, poz. 574), subwencję wyrównawczą, mogą ubiegać się o zwrot części dochodów utraconych z tytułu przysługujących a nie pobranych kwot podatku od nieruchomości, które uległy zniszczeniu wskutek powodzi. 2. Przez utracone dochody, o których mowa w ust. 1, rozumie się kwoty podatku od nieruchomości przysługujące a nie pobrane za drugie półrocze 2001 r. w wyniku wprowadzenia przez gminę zwolnień od tego podatku. 3. Zwrotu, o którym mowa w ust. 1 dokonuje, w ramach części rekompensującej subwencji ogólnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek gminy, zaopiniowany przez właściwego wojewodę, złożony w terminie do dnia 31 października 2001 r. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 3, uwzględniając konieczność zawarcia w nim danych o skutkach finansowych zastosowanych przez gminę zwolnień. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje podziału środków przeznaczonych na dokonanie zwrotu, o którym mowa w ust. 1, proporcjonalnie do utraconych przez gminy dochodów i przekazuje je gminom w terminie do 31 grudnia 2001 r.


Art. 12. 1. Osobom poszkodowanym przez powódź i z tego powodu znajdującym się w niedostatku, przysługuje od Kasy Chorych bezpłatne zaopatrzenie w leki objęte wykazami leków podstawowych, uzupełniających i recepturowych oraz leków, o których mowa w art. 39 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz. 1041 i Nr 122, poz. 1311 i 1324 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 52, poz. 539), z zastrzeżeniem art. 38 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. 2. Osoby, o których mowa w ust. 1, poza okazaniem recepty, o której mowa w art. 35 ustawy wymienionej w ust. 1, powinny okazać odpowiednie zaświadczenie wydane przez organ gminy, potwierdzające okoliczności, o których mowa w ust. 1. 3. Osoba realizująca receptę odnotowuje na recepcie kod gminy oraz numer zaświadczenia uprawniającego do bezpłatnego zaopatrzenia w leki. 4 Recepty dla osób, o których mowa w ust. 1, zachowują swoją ważność do dnia 31 października 2001 r. 5. Opłatę ryczałtową i częściową odpłatność, za leki o których mowa w art. 37 i 39 ustawy wymienionej w ust. 1, ponosi budżet państwa poprzez odpowiednie zmniejszenie zobowiązań Kas Chorych wobec budżetu państwa z tytułu udzielonej pożyczki, o której mowa w art. 169i tej ustawy. 6. Koszty realizacji recept przez osoby, o których mowa w ust. 1, nieobjęte powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym, za leki o których mowa w art. 37 i 39 ustawy wymienionej w ust. 1, ponosi budżet państwa w sposób określony w ust. 5. 7. Na wniosek Kasy Chorych gminy przekazują dane dotyczące zaświadczeń, o których mowa w ust. 2, obejmujące numery tych zaświadczeń oraz dane identyfikacyjne osób, których dotyczą. 8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zmniejsza zobowiązania Kas Chorych z tytułu spłaty pożyczki o kwoty wynikające z realizacji przez Kasy Chorych opłaty ryczałtowej i częściowej odpłatności oraz kosztów, o których mowa w ust. 5 i 6, na podstawie zbiorczego zestawienia recept.


Art. 13. 1. Kasy Chorych dysponujące środkami umożliwiającymi wcześniejszą spłatę całości lub części otrzymanej pożyczki, o której mowa w art. 169i ustawy wymienionej w art. 12 ust. 1, mogą przekazać organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwej dla terenu dotkniętego powodzią środki na usuwanie skutków zniszczeń dokonanych u świadczeniodawców posiadających zawarte z Kasą Chorych umowy na wykonywanie świadczeń zdrowotnych. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, organ jednostki samorządu terytorialnego właściwej dla terenu objętego powodzią przekazuje świadczeniodawcom do dnia 31 października 2001 r. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych zmniejsza zobowiązania Kas Chorych z tytułu spłaty pożyczki o kwoty odpowiadające środkom przekazanym przez daną Kasę Chorych organom jednostek samorządu terytorialnego na usuwanie zniszczeń, o których mowa w ust. 1. 4. Wojewoda dokonuje kontroli celowości i gospodarności wykorzystania środków przekazanych przez Kasy Chorych świadczeniodawcom na podstawie ust. 1; do kontroli mają zastosowanie zasady wynikające z art. 93 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497 i Nr 46, poz. 499).


Art. 14. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób oznakowania i realizacji recept realizowanych bezpłatnie na podstawie art. 12, uwzględniając możliwość sporządzenia zbiorczego zestawienia tych recept, 2) sposób i warunki przekazywania środków finansowych, o których mowa w art. 13 ust. 1, przez Kasę Chorych organom jednostek samorządu terytorialnego oraz przez te organy świadczeniodawcom, uwzględniając w szczególności stopień zniszczenia obiektów i urządzeń wykorzystywanych przez świadczeniodawców.


Art. 15. 1. Organy administracji publicznej działające w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego są obowiązane załatwiać sprawy związane z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności i bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania. 2. W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, stronie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu. W sprawach tych przepisów art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. 3. W przypadku stwierdzenia bezczynności organu Naczelny Sąd Administracyjny może wymierzyć temu organowi grzywnę. Orzeczenie o ukaraniu grzywną podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez opatrywania go klauzulą wykonalności. Przepis art. 31 ust. 6 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 115, z 1997 r. Nr 71, poz. 471, Nr 106, poz. 697, Nr 114, poz. 739, Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 91, poz. 1008) stosuje się odpowiednio. 4. Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny i sądy powszechne rozpoznają sprawy związane z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności.


Art. 16. 1. Właściciel lub zarządca budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego uszkodzonego lub zniszczonego przez powódź może, z kredytu uzyskanego na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych na usuwanie skutków powodzi. (Dz.U. Nr 62. poz. 690 oraz z 2001 r. Nr ..., poz. ...), dokonać spłaty całości lub części kredytu bankowego lub pożyczki bankowej, zaciągniętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na budowę lub remont tego budynku lub lokalu. 2. Kredyt uzyskany na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w ust. 1, nie może zostać przeznaczony na spłatę kredytu lub pożyczki udzielanej ze środków publicznych lub z dopłatami do oprocentowania ze środków publicznych.


Art. 17. 1. Do zbywania z zasobu Skarbu Państwa i zasobów jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości przeznaczonych na cele mieszkaniowe na rzecz osób poszkodowanych, stosuje się odpowiednio art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543). 2. W przypadku budowy lub odbudowy urządzeń infrastruktury technicznej na obszarach dotkniętych powodzią nie stosuje się przepisów działu III rozdziału 7 ustawy, wymienionej w ust. 1.


Art. 18. 1. W okresie do dnia 30 czerwca 2002 r. na obszarach dotkniętych powodzią do wydobywania kopalin pospolitych, określonych w art. 16 ust. 2a ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268), w celu likwidacji szkód powstałych w wyniku powodzi nie stosuje się przepisów tej ustawy. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, wydobywanie kopalin w celu likwidacji szkód powstałych w wyniku powodzi następuje na podstawie decyzji starosty wydanej niezwłocznie po otrzymaniu wniosku. 3. Wniosek o wydanie decyzji na wydobywanie kopaliny, o której mowa w ust. 2, powinien zawierać: 1) oznaczenie przedsiębiorcy ubiegającego się o decyzję, 2) określenie prawa wnioskodawcy do terenu, na którym ma być wydobywana kopalina, 3) określenie rodzaju kopaliny, która ma być przedmiotem wydobycia, oraz sposobu jej wydobycia, 4) oświadczenie wnioskodawcy, że wydobyta kopalina będzie wykorzystywana w całości do likwidacji szkód powstałych w wyniku powodzi. 4. W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się: 1) przedsiębiorcę wydobywającego kopalinę, 2) rodzaj wydobywanej kopaliny, 3) sposób wydobywania kopaliny, 4) teren, na którym ma być wydobywana kopalina, 5) wymagania dotyczące wydobywania kopaliny, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa powszechnego i ochrony środowiska. 5. Przedsiębiorcy wydobywający kopalinę pospolitą na obszarach dotkniętych powodzią na podstawie koncesji udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują prawo do wydobywania tych kopalin na warunkach określonych w tych koncesjach.


Art. 19. W okresie do dnia 31 lipca 2002 r. na obszarach dotkniętych powodzią: 1) nie stosuje się przepisów art. 82 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 72, poz. 747), w stosunku do urządzeń wodnych uszkodzonych lub zniszczonych w czasie powodzi, 2) odwołania od decyzji o pozwoleniach wodnoprawnych, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4-12 ustawy wymienionej w ust. 1, nie wstrzymują wykonania tych decyzji, 3) nie wymaga się przeprowadzenia, na podstawie odrębnych przepisów, postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, polegających na remoncie, odbudowie lub odbudowie wraz z modernizacją obiektu budowlanego, dla których wymagane jest uzyskanie: a) decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, b) pozwolenia wodnoprawnego w zakresie wykonywania urządzeń wodnych, c) decyzji ustalającej warunki prowadzenia robót polegających na regulacji wód oraz budowie wałów przeciwpowodziowych, a także robót melioracyjnych, odwodnień budowlanych oraz innych robót ziemnych zmieniających stosunki wodne - na terenach o szczególnych wartościach przyrodniczych.


Art. 2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin lub miejscowości dotkniętych powodzią, z uwzględnieniem art. 36, a także biorąc pod uwagę dane przekazane przez właściwych wojewodów.


Art. 20. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, po przeprowadzeniu kontroli w jednostkach organizacyjnych znajdujących się na obszarach dotkniętych powodzią, może zaniechać, w całości lub w części, w okresie do dnia 31 grudnia 2001 r., wymierzania kar pieniężnych określonych w przepisach ustawy, o której mowa w art. 19 pkt 1, przepisach o odpadach oraz przepisach o ochronie środowiska, o ile naruszenie przepisów nastąpiło w związku z powodzią.


Art. 21. Środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, określone w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, Nr 118, poz. 561, Nr 139, poz. 647 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 75, poz. 486 i Nr 113, poz. 717), mogą być przeznaczone na pomoc pracownikom innego pracodawcy poszkodowanym przez powódź.


Art. 22. Pracodawca może powierzyć pracownikowi wykonywanie pracy innego rodzaju niż wynikający z nawiązanego stosunku pracy, jeżeli jest to konieczne w związku z usuwaniem skutków powodzi u tego pracodawcy. W takim przypadku pracownik zachowuje prawo do dotychczasowego wynagrodzenia, obliczonego według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego.


Art. 23. Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych przez pracownika w związku z zatrudnieniem bezpośrednio przy usuwaniu skutków powodzi nie podlega wliczeniu do limitu godzin nadliczbowych, o którym mowa w art. 133 § 2 Kodeksu pracy.


Art. 24. 1. Przyczynę usprawiedliwiającą nieobecność pracownika w pracy stanowi faktyczna niemożność świadczenia pracy w związku z powodzią. 2. Za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z przyczyny, o której mowa w ust. 1, pracownik zachowuje prawo do odpowiedniej części najniższego wynagrodzenia, określonego przez ministra właściwego do spraw pracy na podstawie art. 774 pkt 1 Kodeksu pracy, przez okres nie dłuższy niż 5 dni roboczych. 3. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania wobec pracowników, których uprawnienie do wynagrodzenia za czas usprawiedliwionej nieobecności w pracy z powodu powodzi lub do innej formy rekompensaty utraconego wynagrodzenia z tego tytułu wynika z odrębnych przepisów. 4. Wynagrodzenie określone w ust. 2 wypłaca pracodawca.


Art. 25. 1. Członkom rodziny osoby, która zmarła w związku z powodzią, przysługuje jednorazowe świadczenie pieniężne w wysokości jednorazowego odszkodowania przewidzianego ustawą z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 36, poz. 206, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 i Nr 100, poz. 461 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 166, poz. 1118). 2. W okresie od dnia 1 września do dnia 31 grudnia 2001 r. przy ocenie prawa do zasiłku rodzinnego na członków rodziny osób dotkniętych skutkami powodzi nie stosuje się przepisów dotyczących dochodu uprawniającego do tego zasiłku. 3. Jednorazowe świadczenie pieniężne wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych ze środków przyznanych z budżetu państwa.


Art. 26. 1. Składki na ubezpieczenie społeczne pracowników w części należnej od płatnika składek oraz odsetki za zwłokę za miesiąc lipiec i sierpnień 2001 r. mogą być umorzone na wniosek płatnika składek umotywowany szkodami majątkowymi doznanymi wskutek powodzi. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do ubezpieczonych opłacających składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu prowadzenia pozarolnicznej działalności gospodarczej. 3. Należności Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników oraz odsetek za zwłokę za III i IV kwartał 2001 r. oraz I i II kwartał 2002 r. od ubezpieczonych rolników, którzy doznali szkód wskutek powodzi, mogą być umorzone na ich wniosek umotywowany doznaniem szkód w prowadzonym gospodarstwie rolnym.


Art. 27. Upoważnia się ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa do przeznaczania, do dnia 31 grudnia 2001 r., do wysokości 50 mln zł, środków finansowych, o których mowa w art. 39 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz.U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107, poz. 691, z 2000 r. Nr 122, poz. 1319 oraz z 2001 r. Nr 63, poz. 637), na cele związane z usuwaniem skutków powodzi.


Art. 28. Organy udzielające pomocy na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr 60, poz. 704), których siedziba znajduje się w gminach lub miejscowościach dotkniętych powodzią, nie mają obowiązku składania sprawozdań, o których mowa w art. 35 ust. 2 tej ustawy, za III i IV kwartał 2001 r.


Art. 29. Skutki finansowe wynikające z regulacji, o których mowa w art. 9 i 18, nie stanowią dla gmin podstawy do ubiegania się z budżetu państwa o rekompensatę niepobranych dochodów bądź poniesionych wydatków.


Art. 3. Podatnicy podatku dochodowego: 1) od osób prawnych, określeni w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, Nr 60, poz. 700 i 703, Nr 86, poz. 958, Nr 103, poz. 1100, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1315 i 1324), 2) od osób fizycznych, uzyskujący przychody ze źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764 i Nr 74, poz. 784) - którzy ponieśli rzeczywiste szkody materialne w związku z powodzią, mogą obniżyć dochód o wysokość straty, o której mowa odpowiednio w art. 7 ust. 2 ustawy wymienionej w pkt 1 oraz w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy wymienionej w pkt 2, poniesionej w roku podatkowym obejmującym lipiec i sierpień 2001 r., w okresie najbliższych kolejnych pięciu lat podatkowych; wysokość obniżenia dochodu w danym roku podatkowym określa podatnik.


Art. 30. W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 88, poz. 553, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452, Nr 45, poz. 497, Nr 63, poz. 634, 73, poz. 764, Nr 76, poz. 811) art. 88j otrzymuje brzmienie: "Art. 88j. Środki powiatowych funduszy przeznacza się na wspomaganie działalności, o której mowa w art. 88 pkt 1-7a, oraz na: 1) realizację przedsięwzięć związanych ze składowaniem i unieszkodliwianiem odpadów, w tym współfinansowanie inwestycji ekologicznych o charakterze ponadgminnym, 2) inne zadania ustalone przez radę powiatu służące ochronie środowiska i gospodarce wodnej, wynikające z zasady zrównoważonego rozwoju.".


Art. 31. W ustawie z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na usuwanie skutków powodzi (Dz.U. Nr 62, poz. 690) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów udzielanych przez banki na usuwanie skutków powodzi. 2. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do osuwisk ziemnych i huraganów."; 2) w art. 2 w pkt 3 po wyrazach "takie jak:" dodaje się wyrazy "drogi wewnętrzne,"; 3) w art. 3: a) w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: "6) zakup lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego o podobnych parametrach, jeżeli remont lub odtworzenie lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego zniszczonego w wyniku powodzi jest niemożliwe albo nieuzasadnione ze względu na zagrożenie powodzią,", b) w ust. 2 po wyrazach "na budowę" dodaje się wyrazy "lub zakup"; 4) w art. 4 w ust. 1 w pkt 2: a) zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "2) 100% wartości kosztorysowej lub ceny nabycia odpowiednio na:" b) w lit. c) kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d) w brzmieniu: "d) zakup lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego, w przypadku kredytu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6."; 5) w art. 5: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) kwota kredytu nie przekracza odpowiednio ceny nabycia albo wartości kosztorysowej przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2.", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Jeżeli cena nabycia lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego, lub też wartość kosztorysowa remontu lub odtworzenia budynku mieszkalnego, przekracza iloczyn powierzchni użytkowej uszkodzonego lub zniszczonego lokalu lub budynku i ostatnio ustalonego przez wojewodę wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 2 pkt 4, dopłatą może być objęte oprocentowanie części kredytu w kwocie odpowiadającej temu iloczynowi."; 6) w art. 6 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w przypadku kredytu na zakup lokalu mieszkalnego albo budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 6.".


Art. 32. W ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o wykonywaniu budżetu państwa w roku 2001 oraz o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 - 2001 (Dz. U. Nr 55, poz. 574) w art. 4 w ust. 5 wyraz "zostaną" zastępuje się wyrazami "mogą zostać".


Art. 33. Dopłaty, o których mowa w ustawie wymienionej w art. 31: 1) mogą być również stosowane do oprocentowania kredytów udzielanych na usuwanie skutków osuwisk ziemnych, które miały miejsce począwszy od 2000 r.; w przypadku kredytów udzielonych na ten cel przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie stosuje się art. 4 ustawy, o której mowa w art. 31, 2) do oprocentowania kredytów udzielonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na usuwanie skutków powodzi, które miały miejsce począwszy od 1997 r., stosowane są na zasadach dotychczasowych .


Art. 34. 1. Kto wydobywa na podstawie decyzji, o której mowa w art. 18 ust. 2, kopaliny pospolite i wykorzystuje je na cele inne niż określone w art. 18 ust. 1, wyrządzając szkodę w mieniu, podlega karze aresztu lub grzywny. 2. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1 następuje na zasadach i w trybie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.


Art. 35. Rozporządzenie wydane na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy wymienionej w art. 32, zachowuje moc do czasu wydania rozporządzenia na podstawie art. 4 ust. 5 tej ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 36. Przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do osób poszkodowanych wskutek osuwisk ziemnych lub huraganów.


Art. 37. Przepisy art. 23 i 24 stosuje się także do przypadków usuwania skutków powodzi i niemożności świadczenia pracy przez pracownika w związku z powodzią, zaistniałych przed dniem wejścia w życie ustawy, nie wcześniej jednak niż przed początkiem powodzi.


Art. 38. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z wyjątkiem art. 31, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 4. 1. Kosztami uzyskania przychodów dla podatników, o których mowa w art. 3, poza przypadkami określonymi w ustawach wymienionych w art. 3, są także: 1) wierzytelności odpisane jako nieściągalne, uprzednio zarachowane jako przychody należne, których nieściągalność została spowodowana niewypłacalnością dłużnika wskutek powodzi albo 2) rezerwy utworzone na pokrycie wierzytelności uprzednio zarachowanych jako przychody należne, których nieściągalność została uprawdopodobniona niewypłacalnością dłużnika wskutek powodzi, 3) w jednostkach organizacyjnych będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych uprawnionych, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek): a) wymagalne a nieściągalne kredyty (pożyczki), pomniejszone o kwotę niespłaconych odsetek i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów, udzielone przed dniem 31 sierpnia 2001 r. osobom poszkodowanym przez powódź albo b) rezerwy utworzone na pokrycie wymagalnych a nieściągalnych kredytów (pożyczek), o których mowa w lit. a), z wyjątkiem rezerw utworzonych na pokrycie takich kredytów (pożyczek), które zostały udzielone z naruszeniem prawa, przy czym naruszenie to powinno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, 4) poniesione koszty inwestycji rozpoczętych przed dniem 31 sierpnia 2001 r., a zaniechanych do dnia 31 grudnia 2001 r. w związku z powodzią. 2. Przepisy ust. 1 pkt 1-3 stosuje się wyłącznie w przypadku otrzymania od dłużnika kopii oświadczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1.


Art. 5. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 3, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych na zasadach określonych w ustawach wymienionych w art. 3, przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazach rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiących załączniki do tych ustaw, zwanych dalej "Wykazami", podwyższając je o współczynnik: 1) nie wyższy niż 4 - w przypadku środków trwałych wymienionych w pozycjach 04 - 10 Wykazów, 2) nie wyższy niż 6 - w przypadku środków trwałych wymienionych w pozycjach 01 - 03 Wykazów. 2. Stawki amortyzacyjne podwyższone zgodnie z ust. 1 pkt 1, stosuje się do wartości początkowej środków trwałych w pierwszym roku podatkowym ich używania, a w następnych latach - do ich wartości początkowej, pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym roczna kwota amortyzacji, obliczona według tej zasady, miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji, obliczonej przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej niepodwyższonej, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, według rocznej stawki amortyzacyjnej wynikającej z Wykazów. 3. Stawki amortyzacyjne podwyższone zgodnie z ust. 1 pkt 2, stosuje się w każdym roku podatkowym do wartości początkowej środków trwałych. 4. Przepisy ust. 1-3 mają zastosowanie do środków trwałych wprowadzonych przez podatnika po raz pierwszy do ewidencji (wykazu) środków trwałych i oddanych do używania w okresie od dnia 1 września 2001 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. 5. Wydatki na odbudowę, w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia .............. 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. Nr ..., poz. ...) obiektów budowlanych zniszczonych w wyniku powodzi, zwiększają ich wartość początkową. Wartość tę mogą również zwiększać wydatki na remont tych obiektów, o ile nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Dotychczas stosowane do tych obiektów stawki amortyzacyjne mogą być podwyższone przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 4 w przypadku odbudowy, albo nie wyższego niż 2 w przypadku remontu tych obiektów. 6. W przypadku ulepszenia uszkodzonych w wyniku powodzi środków trwałych innych niż obiekty, o których mowa w ust. 5, nabytych lub wytworzonych we własnym zakresie do dnia 31 sierpnia 2001 r., dotychczas stosowane do tych środków trwałych stawki amortyzacyjne mogą być podwyższone przy zastosowaniu współczynnika nie wyższego niż 3. 7. Wydatki na remont środków trwałych, o których mowa w ust. 6, mogą zwiększać wartość początkową tych środków, o ile nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W tym przypadku przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.


Art. 6. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 3, są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym, właściwym dla nich w sprawach podatku dochodowego, oświadczenie o poniesieniu rzeczywistych szkód materialnych w terminie do dnia 30 listopada 2001 r. Oświadczenie, poświadczone przez organ gminy, na terenie której wystąpiła powódź, powinno zawierać co najmniej zwięzły opis szkód, bez konieczności dokonywania ich wyceny. 2. W przypadku zniszczenia wskutek powodzi dokumentów niezbędnych do określenia zobowiązania podatkowego za rok podatkowy obejmujący lipiec i sierpień 2001 r., przyjmuje się wszelkie dokumenty oraz zeznania świadków pozwalające na udowodnienie wysokości przychodów, kosztów ich uzyskania, dochodu (straty), podstawy opodatkowania, należnego podatku oraz wysokości odliczeń od podatku. Obowiązek zebrania tych dokumentów i wskazania świadków ciąży na podatniku. 3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do podatników, którym rok podatkowy upłynął przed dniem 1 lipca 2001 r., lecz obowiązek złożenia zeznania wstępnego upływa poczynając od dnia 1 lipca 2001 r.


Art. 7. 1. Podatnicy, o których mowa w art. 3, obowiązani na podstawie ustaw wymienionych w art. 3 do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, którzy od początku roku podatkowego do dnia 31 sierpnia 2001 r., od dochodu wykazanego w deklaracjach na podatek dochodowy za ten okres wpłacili należny podatek wynikający z tych deklaracji, a następnie w deklaracji sporządzonej najpóźniej za październik 2001 r. wykazali stratę, mają prawo w 2001 r. do zwrotu tej części zapłaconego podatku dochodowego, która odpowiada różnicy między kwotą podatku zapłaconego a kwotą podatku należnego za ten okres. 2. Zwrot zapłaconego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, przysługuje na wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją na podatek dochodowy, jeżeli podatnik złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 6 ust. 1. 3. Urząd skarbowy zwraca kwotę zapłaconego podatku dochodowego, określoną zgodnie z ust. 1, w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia złożenia deklaracji, o której mowa w ust. 1.


Art. 8. 1. W okresie do dnia 31 grudnia 2002 r. zwalnia się od podatku dochodowego: 1) dotacje, subwencje, dopłaty, zapomogi i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych albo od osób prawnych na usuwanie skutków powodzi, 2) darowizny otrzymane przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych na cele, o których mowa w pkt 1, 3) kwoty umorzonych pożyczek przyznanych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych: a) osobom niepełnosprawnym - na cele działalności gospodarczej, b) zakładom pracy chronionej - na cele inwestycyjne - jeżeli w związku z powodzią nastąpiła utrata możliwości spłaty tych pożyczek. 2. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, mają zastosowanie do podatników wymienionych w art. 3. 3. Jeżeli przychody, o których mowa w ust. 1, zostały wydatkowane na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, nie stosuje się przepisów art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy wymienionej w art. 3 pkt 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy wymienionej w art. 3 pkt 2. 4. Zwalnia się od podatku od spadków i darowizn darowizny na rzecz osób poszkodowanych w wyniku powodzi. 5. Zwalnia się od opłaty skarbowej czynności, zaświadczenia i zezwolenia związane z odtwarzaniem dokumentów zniszczonych lub utraconych w wyniku powodzi. 6. Zwolnienia, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje się do dnia 31 grudnia 2003 r.


Art. 9. 1. Posiadaczom gospodarstw rolnych, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, oraz osobom prowadzącym działy specjalne produkcji rolnej na obszarach dotkniętych powodzią przysługuje pomoc w naturze, udzielana za pośrednictwem gminy. 2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, polega na możliwości nieodpłatnego otrzymania z Agencji Rynku Rolnego pszenicy za zalane przez powódź grunty orne, sady i stawy rybne, zwane dalej "użytkami". 3. Wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, ustala się przyjmując: 1) 1 tonę pszenicy na 1 hektar użytków - za pierwsze 10 hektarów użytków zalanych przez powódź, 2) 0,5 tony pszenicy na 1 hektar użytków - za obszar przekraczający 10 hektarów użytków zalanych przez powódź. 4. Udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek osoby poszkodowanej, złożony niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia 15 września 2001 r., w gminie, na terenie której powstała szkoda. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 4, zawiera: 1) imię, nazwisko i adres zamieszkania albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy, 2) określenie wielkości powierzchni zalanych przez powódź użytków. 6. Zarząd gminy po sprawdzeniu wniosków, niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia 30 września 2001 r., przekazuje je do właściwego terytorialnie wojewody. 7. Wojewoda, po dokonaniu weryfikacji wniosków przekazanych przez zarząd gminy, zgłasza do Prezesa Agencji Rynku Rolnego niezwłocznie, nie później jednak niż do dnia 15 października 2001 r., zbilansowane potrzeby poszczególnych gmin w zakresie pomocy, o której mowa w ust. 1. 8. Agencja Rynku Rolnego niezwłocznie po otrzymaniu zbilansowanych potrzeb, o których mowa w ust. 7, udostępnia gminom pszenicę w najbliższym magazynie. 9. Gmina odbiera pszenicę z magazynów, o których mowa w ust. 8, i przekazuje ją osobom poszkodowanym. 10. Przy udzielaniu pomocy, o której mowa w ust. 1, wykorzystuje się rezerwy państwowe.


Ustawa z dnia 11 sierpnia 2001 r. o zmianie ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach

Art. 1. W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz.U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650, Nr 145, poz. 946, Nr 155, poz. 1014 i Nr 160, poz. 1061 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117, Nr 70, poz. 816 i Nr 116, poz. 1216) w art. 64a: a) w ust. 1 po wyrazach "31 stycznia 1998 r." dodaje się wyrazy "oraz od dnia 1 września 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r.", b) w ust. 2 wyrazy "1997 i 1998 r." zastępuje się wyrazami "1997, 1998 i 2001 r.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, prowadzona jest przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów lub osobę przez niego upoważnioną, w formie określonej w art. 21 ustawy wymienionej w art. 47b ust. 2a.", d) w ust. 5 wyrazy "1998 i 1999 r." zastępuje się wyrazami "1998, 1999 oraz 2001 r.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 4 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej

Art. 1. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz.U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 160, poz. 1078 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10 w ust. 6, w art. 22 w ust. 6, w art. 24 w ust. 3, w art. 28 w ust. 2, w art. 42 w ust. 3, w art. 44 w ust. 3, w art. 45 w ust. 3, w art. 46 w ust. 3 i w art. 49 w ust. 3 wyrazy "Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu", a wyraz "zarządzenia" zastępuje się wyrazem "rozporządzenia"; 2) w art. 19 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzone są również w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz Szefowi Obrony Cywilnej Kraju. 4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, wzorcowy program zajęć dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 3."; 3) w art. 22: a) w ust. 2 po wyrazie "pracę" dodaje się wyrazy "lub umowy cywilnoprawnej", b) w ust. 5 wyrazy "Minister Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw pracy"; 4) w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania określa, w drodze rozporządzenia, zasady współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży."; 5) w art. 27 ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu określa, w drodze rozporządzenia, warunki szkolenia sportowego i przygotowań do udziału w reprezentacji narodowej zawodnika, o którym mowa w ust. 3, powołanego do czynnej służby wojskowej."; 6) po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu: "Art. 28a. 1. Reprezentantom Polski na igrzyskach olimpijskich zimowych lub letnich, którzy: 1) zdobyli co najmniej jeden medal olimpijski, 2) ukończyli 35 rok życia i nie uprawiają wyczynowo sportu, 3) mają obywatelstwo polskie, 4) mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 5) nie byli karani za przestępstwo umyślne - przysługuje świadczenie pieniężne z budżetu państwa, zwane dalej "świadczeniem". 2. Świadczenie przysługuje w danym roku kalendarzowym w wysokości przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym, ogłaszanego na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802), z tym że świadczenie za styczeń i luty przysługuje w wysokości świadczenia w grudniu poprzedniego roku kalendarzowego. 3. Świadczenie przyznaje Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu na wniosek osoby zainteresowanej lub z własnej inicjatywy. 4. Osoby zainteresowane obowiązane są udokumentować spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1, w tym przedstawić zaświadczenie Polskiego Komitetu Olimpijskiego o zdobyciu medalu olimpijskiego. 5. Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu wydaje decyzje w przedmiocie przyznania świadczenia w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku. 6. Świadczenie wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym zostało przyznane. 7. Świadczenie ulega zawieszeniu począwszy od miesiąca, w którym osoba je otrzymująca nie spełnia któregokolwiek z warunków wymaganych do przyznania świadczenia. 8. W zakresie postępowania dotyczącego ustalenia lub odmowy przyznania świadczenia mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. 9. Świadczenie wypłacane jest co miesiąc przez Urząd Kultury Fizycznej i Sportu."; 7) w art. 32 skreśla się ust. 1-3; 8) w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Sportowa spółka akcyjna może być klubem sportowym jednosekcyjnym lub wielosekcyjnym. W danej dyscyplinie lub dziedzinie sportu sportowa spółka akcyjna może prowadzić tylko jedną sekcję sportową."; 9) po art. 36 dodaje się art. 36a w brzmieniu: "Art. 36a. Sportowa spółka akcyjna przystępująca do ligi zawodowej w miejsce sekcji stowarzyszenia kultury fizycznej przejmuje z dniem zgłoszenia do ligi zawodowej ogół praw i obowiązków majątkowych oraz niemajątkowych tej sekcji."; 10) w art. 39 skreśla się ust. 3; 11) w art. 48: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwana dalej "Komisją". Członków Komisji powołuje, po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, i odwołuje Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Listę, o której mowa w ust. 2 pkt 4, zatwierdza Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia.", c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb działania Komisji."; 12) w art. 49 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, placówki odpowiedzialne za przeprowadzenie analiz antydopingowych oraz tryb, sposób i zasady odpłatności za kontrolne badania antydopingowe."; 13) w art. 62 skreśla się ust. 4.


Art. 2. Do dnia 30 czerwca 2002 r. w skład ligi zawodowej, o której mowa w art. 36 ustawy wymienionej w art. 1, mogą wchodzić oprócz sportowych spółek akcyjnych również stowarzyszenia kultury fizycznej.


Art. 3. W styczniu i lutym 2000 r. świadczenie, o którym mowa w art. 28a ustawy wymienionej w art. 1, przysługuje w wysokości przeciętnego wynagrodzenia w 1998 r., ogłoszonego na podstawie art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802).


Art. 4. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w art. 1 zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze, z wyjątkiem przepisów wydanych na podstawie art. 48 ust. 1 i 3 ustawy, o której mowa w art. 1.


Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 6, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.


Ustawa z dnia 20 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o dyscyplinie wojskowej oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz.U. Nr 141, poz. 944, i Nr 160, poz. 1083 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 553) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Dyscyplina wojskowa zobowiązuje żołnierza do przestrzegania przepisów prawa dotyczących służby wojskowej lub innych przepisów prawa przewidujących odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach i w trybie określonych w ustawie oraz do wykonywania rozkazów i decyzji wydanych w sprawach służbowych."; 2) w art. 3: a) pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) przełożony - żołnierza lub osobę nie będącą żołnierzem, którym na mocy przepisu prawa, rozkazu lub decyzji podporządkowano żołnierza,", b) dodaje się pkt 3a w brzmieniu: "3a) wyższy przełożony dyscyplinarny - przełożonego dyscyplinarnego, którego przepisy ustawy upoważniają do rozpoznawania odwołania wniesionego od orzeczenia, decyzji lub postanowienia przełożonego dyscyplinarnego albo orzeczenia organu wojskowego uprawnionego do wymierzenia kary dyscyplinarnej, wydanych w pierwszej instancji, oraz do podejmowania innych czynności w sprawach dyscyplinarnych,", c) pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) ukaranie - wymierzenie kary dyscyplinarnej, w tym z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz zastosowanie środka dyscyplinarnego,", d) pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) przewinienie dyscyplinarne - naruszenie, w wyniku działania lub zaniechania działania, przepisu prawa dotyczącego służby wojskowej lub innego przepisu prawa przewidującego odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach i w trybie określonych w ustawie albo rozkazu lub decyzji wydanych w sprawach służbowych, które nie jest przestępstwem lub wykroczeniem albo przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym,", e) pkt 9 otrzymuje brzmienie: "9) organ orzekający - przełożonego dyscyplinarnego, organ wojskowy uprawniony do wymierzenia kary dyscyplinarnej lub sąd wojskowy,", f) pkt 10 otrzymuje brzmienie: "10) organ odwoławczy - wyższego przełożonego dyscyplinarnego lub sąd wojskowy uprawnionych do rozpatrzenia odwołania od orzeczenia, decyzji lub postanowienia przełożonego dyscyplinarnego, orzeczenia organu wojskowego uprawnionego do wymierzenia kary dyscyplinarnej albo orzeczenia sądu wojskowego."; 3) w art. 4: a) w ust. 1 wyrazy "ust. 2 i 3" zastępuje się wyrazami "ust. 3", b) skreśla się ust. 2; 4) w art. 5: a) w ust. 1: - pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) Minister Obrony Narodowej - w stosunku do wszystkich żołnierzy,", - pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3) Szef Sztabu Generalnego - w stosunku do podporządkowanych mu żołnierzy, 4) przełożony zajmujący stanowisko służbowe dowódcy nie niższe niż stanowisko dowódcy plutonu lub równorzędne - w stosunku do podporządkowanych mu żołnierzy.", - skreśla się pkt 5 i 6, b) skreśla się ust. 2, c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, równorzędne stanowiska służbowe, o których mowa w ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem odpowiedniości stanowisk służbowych, wynikającej z wewnętrznej organizacji Ministerstwa Obrony Narodowej, jednostek organizacyjnych podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych oraz przedsiębiorstw państwowych, dla których jest on organem założycielskim."; 5) w art. 8 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Nagrody rzeczowej udziela się w postaci przedmiotu, którego wartość nie może być wyższa od dwukrotnego najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, obowiązującego w dniu udzielenia tej nagrody. 4. Nagrody pieniężnej udziela się w wysokości, która nie może być wyższa od dwukrotnego uposażenia zasadniczego ostatnio otrzymanego przez wyróżnionego żołnierza."; 6) w art. 10: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Udzielenie żołnierzowi wyróżnienia i wyrażenie mu uznania stwierdza się w rozkazie dziennym lub specjalnym albo w decyzji.", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Żołnierz, któremu nadano tytuł honorowy, jest uprawniony do noszenia odznaki tego tytułu, z zastrzeżeniem art. 29b."; 7) w art. 12: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, b) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) szczegółowe warunki i tryb udzielania żołnierzom wyróżnień oraz wyrażania im uznania, z zastrzeżeniem ust. 2,", c) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Szczegółowe warunki i tryb udzielania żołnierzom wyróżnienia w postaci nagrody pieniężnej określają odrębne przepisy."; 8) w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Żołnierze pełniący służbę w pododdziale lub oddziale, któremu nadano tytuł honorowy, są uprawnieni do noszenia odznaki tego tytułu, z zastrzeżeniem art. 29b."; 9) w art. 18 w ust. 1: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) czyny, za które, w myśl odrębnych przepisów, właściwe organy są uprawnione do nakładania kar porządkowych lub wymierzania kar pieniężnych, jeżeli właściwy organ wystąpił do dowódcy jednostki wojskowej z wnioskiem o ukaranie dyscyplinarne,", b) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) czyny o znamionach przestępstwa lub wykroczenia albo przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, jeżeli sąd lub prokurator albo inny organ uprawniony do orzekania w tych sprawach wystąpił do dowódcy jednostki wojskowej z wnioskiem o ukaranie dyscyplinarne, w wypadkach przewidzianych w odrębnych przepisach."; 10) w art. 20 skreśla się ust. 2; 11) w art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Karę aresztu koszarowego można wymierzyć za czyny, o których mowa w art. 18 ust. 1, oraz za przewinienie dyscyplinarne popełnione w czasie odbywania kary zakazu opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania lub w ciągu trzech miesięcy od dnia jej odbycia, a także w warunkach, o których mowa w art. 31 ust. 2."; 12) w art. 26 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Karę aresztu izolacyjnego można wymierzyć za czyny, o których mowa w art. 18 ust. 1, oraz za przewinienie dyscyplinarne popełnione w czasie odbywania kary zakazu opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania lub odbywania kary aresztu koszarowego albo w ciągu trzech miesięcy od dnia odbycia jednej z tych kar, a także w warunkach, o których mowa w art. 31 ust. 2. 3. W czasie odbywania kary, o której mowa w ust. 1, ukarany przebywa w wojskowym areszcie dyscyplinarnym, a ponadto ma obowiązek wykonywać pod kontrolą dodatkowe zadania służbowe na rzecz jednostki wojskowej, określone przez przełożonego, w wymiarze do 6 godzin dziennie."; 13) w art. 27 w ust. 2 i w art. 28 w ust. 2 wyrazy "art. 18 ust. 1" zastępuje się wyrazami "art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3"; 14) w art. 29: a) w ust. 1: - po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu: "2a) zobowiązanie do wykonania dodatkowych zadań służbowych, 2b) pozbawienie prawa do noszenia odznaki tytułu honorowego,", - pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) podanie informacji o ukaraniu do wiadomości innych osób.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Środek dyscyplinarny można zastosować samoistnie albo obok kary dyscyplinarnej, z zastrzeżeniem art. 29a ust. 2 pkt 2."; 15) po art. 29 dodaje się art. 29a i 29b w brzmieniu: "Art. 29a. 1. Środek dyscyplinarny zobowiązania do wykonania dodatkowych zadań służbowych stosuje się na okres od trzech do siedmiu dni. 2. Środek dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 1: 1) oznacza obowiązek wykonywania przez ukaranego w czasie wolnym od zajęć służbowych zadań służbowych na rzecz jednostki wojskowej określonych przez przełożonego dyscyplinarnego w wymiarze do trzech godzin dziennie, 2) można zastosować obok kary dyscyplinarnej wymienionej w art. 22 ust. 1 pkt 1-3 oraz 7 i 9.


Art. 10. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.


Art. 2. Tracą moc przepisy art. 34, 35, 39 ust. 1 i 4 oraz art. 45 i 47 ustawy z dnia 21 maja 1963 r. o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej (Dz.U. z 1992 r. Nr 5, poz. 17 oraz z 1997 r. Nr 117, poz. 753 i Nr 141, poz. 944).


Art. 29b. Środek dyscyplinarny pozbawienia prawa do noszenia odznaki tytułu honorowego obejmuje utratę prawa do noszenia odznaki tytułu honorowego, o którym mowa w art. 10 ust. 3 lub art. 15 ust. 3, w okresie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu do dnia zatarcia ukarania."; 16) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organ orzekający wymierza karę dyscyplinarną według swojego uznania, w granicach przewidzianych ustawą, uwzględniając stopień winy, stopień szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby wojskowej oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do żołnierza."; 17) art. 32 i 33 otrzymują brzmienie: "Art. 32. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, jeżeli okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości i jest wystarczające zwrócenie żołnierzowi uwagi albo przeprowadzenie z nim rozmowy ostrzegawczej.


Art. 3. W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 146, poz. 961 i Nr 162, poz. 1114 i 1126, z 1999 r. Nr 50, poz. 500, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1156 oraz z 2001 r. Nr 48, poz. 506) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 78 w: a) ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) zastosowania prawomocnym wyrokiem sądu środka karnego pozbawienia praw publicznych albo degradacji,", b) ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) zastosowania prawomocnym wyrokiem sądu środka karnego obniżenia stopnia wojskowego,"; 2) w art. 80 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) prawomocnego wyroku sądu, w którym został zastosowany środek karny pozbawienia praw publicznych albo degradacji lub obniżenia stopnia wojskowego,"; 3) w art. 81 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Przywrócenie stopnia wojskowego w razie jego utraty wskutek zastosowania środka karnego pozbawienia praw publicznych nie może nastąpić przed upływem czasu, na który został zastosowany ten środek karny.".


Art. 33. Organ orzekający może odstąpić od ukarania, jeżeli stopień winy lub stopień szkodliwości przewinienia dyscyplinarnego dla służby wojskowej nie jest znaczny, a właściwości i warunki osobiste żołnierza oraz dotychczasowy przebieg jego służby uzasadniają przypuszczenie, że pomimo odstąpienia od ukarania będzie on przestrzegał dyscypliny wojskowej."; 18) art. 35 i 36 otrzymują brzmienie: "Art. 35. Warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej kary dyscyplinarnej następuje na okres próby, który wynosi od miesiąca do trzech i biegnie od dnia, w którym orzeczenie stało się prawomocne.


Art. 36. Organ orzekający może zarządzić wykonanie wymierzonej kary dyscyplinarnej, które zostało zawieszone, jeżeli żołnierz w okresie próby uchyla się od spełnienia obowiązku wynikającego z zastosowanego środka dyscyplinarnego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2b, albo popełnia przewinienie dyscyplinarne."; 19) w dziale III tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: "Osadzenie w izbie zatrzymań i zawieszenie w czynnościach służbowych"; 20) art. 38 otrzymuje brzmienie: "Art. 38. 1. Przełożony dyscyplinarny może podjąć decyzję o osadzeniu w izbie zatrzymań żołnierza będącego w stanie nietrzeźwości w obiekcie zajmowanym przez organ wojskowy, a także w rejonie obiektów koszarowych lub zakwaterowania przejściowego jednostki wojskowej albo w innym miejscu wykonywania zadań służbowych lub w miejscu publicznym, który zachowaniem swoim daje powód do zgorszenia, znajduje się w okolicznościach zagrażających jego zdrowiu lub życiu albo zagraża zdrowiu lub życiu innej osoby. 2. Przełożony dyscyplinarny może podjąć decyzję o doprowadzeniu żołnierza, o którym mowa w ust. 1, do miejsca zamieszkania lub zakwaterowania. 3. Żołnierza osadzonego w izbie zatrzymań zwalnia się niezwłocznie po wytrzeźwieniu, nie później niż z upływem dwudziestu czterech godzin od chwili osadzenia. 4. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 i 2, przysługują również Żandarmerii Wojskowej i wojskowym organom porządkowym. 5. Żołnierzowi osadzonemu w izbie zatrzymań w warunkach, o których mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie do wojskowego sądu garnizonowego. W zażaleniu żołnierz może się domagać zbadania zasadności i legalności osadzenia jak również decyzji o osadzeniu oraz prawidłowości jej wykonania. 6. Termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni od dnia osadzenia. Do rozpoznania zażalenia jest właściwy, bez względu na stopień wojskowy żołnierza, wojskowy sąd garnizonowy miejsca osadzenia; przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się. 7. W przypadku stwierdzenia bezzasadności lub nielegalności osadzenia albo poważnych nieprawidłowości związanych z wykonaniem osadzenia sąd powiadamia o tym prokuratora i organ przełożony wobec organu, który wydał decyzję o osadzeniu lub wykonywał osadzenie. 8. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia i Ministrem Sprawiedliwości, odpowiednio do ich właściwości, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb osadzania żołnierza, o którym mowa w ust. 1, w izbie zatrzymań, sposób postępowania z osadzonym żołnierzem oraz organizację osadzania żołnierzy w izbach zatrzymań, z uwzględnieniem właściwości organów wojskowych do podejmowania decyzji o osadzeniu żołnierza w izbie zatrzymań i trybu podejmowania tej decyzji, trybu doprowadzania do izby zatrzymań żołnierza, w stosunku do którego została wydana decyzja o osadzeniu w izbie zatrzymań, warunków przyjęcia żołnierza doprowadzonego do izby zatrzymań i postępowania w razie jego nieprzyjęcia do izby zatrzymań, składu obsługi izby zatrzymań, czynności dokonywanych przez obsługę wobec osadzonych żołnierzy i sposobu ich dokumentowania, a także rodzajów pomieszczeń wydzielanych w izbach zatrzymań dla osadzonych żołnierzy i niezbędnego wyposażenia tych izb."; 21) w art. 39: a) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Przełożony dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 1, w szczególnie uzasadnionych wypadkach może podjąć decyzję o przedłużeniu okresu zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych do trzech miesięcy.", b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania w sprawach zawieszania żołnierzy w czynnościach służbowych, z uwzględnieniem postępowania przełożonego dyscyplinarnego przed podjęciem decyzji o zawieszeniu żołnierza w czynnościach służbowych, elementów decyzji wydawanych w sprawach zawieszania żołnierzy w czynnościach służbowych, sposobu i terminu ich doręczania żołnierzom oraz zawiadamiania właściwych przełożonych, organów wojskowych i zainteresowanych osób, a także czynności dokonywanych w postępowaniu odwoławczym i ich terminów, jak również obiegu dokumentów i sposobu ich przechowywania w tym postępowaniu."; 22) art. 40-42 otrzymują brzmienie: "Art. 40. Decyzje o zawieszeniu w czynnościach służbowych i o przedłużeniu okresu zawieszenia w czynnościach służbowych doręcza się żołnierzowi niezwłocznie na piśmie wraz z uzasadnieniem oraz poucza się go o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania.


Art. 4. W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 28, poz. 153, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 162, poz. 1117 oraz z 1999 r. Nr 1, poz. 7) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 75 w ust. 1 pkt 10 i 11 otrzymują brzmienie: "10) zastosowania prawomocnym wyrokiem sądu środka karnego wydalenia z zawodowej służby wojskowej albo zakazu wykonywania zawodu żołnierza zawodowego, 11) prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia z zawodowej służby wojskowej,"; 2) w art. 102 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz po pkt 4 dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej usunięcia z czynnej służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego."; 3) w art. 103: a) w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności albo aresztu wojskowego, 2) zastosowania prawomocnym wyrokiem sądu środka karnego pozbawienia praw publicznych albo degradacji,", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Kandydata na żołnierza zawodowego można zwolnić ze służby kandydackiej wskutek zastosowania prawomocnym wyrokiem sądu środka karnego obniżenia stopnia wojskowego.".


Art. 41. 1. Od decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych i o przedłużeniu okresu zawieszenia w czynnościach służbowych żołnierzowi przysługuje odwołanie. 2. Wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji o zawieszeniu żołnierza w czynnościach służbowych i przedłużeniu okresu zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych.


Art. 42. 1. Odwołanie od decyzji o zawieszeniu żołnierza w czynnościach służbowych i o przedłużeniu okresu zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych rozpoznaje wyższy przełożony dyscyplinarny, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Odwołanie od decyzji o zawieszeniu żołnierza w czynnościach służbowych oraz o przedłużeniu okresu zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych, wydanych przez Ministra Obrony Narodowej, rozpoznaje wojskowy sąd garnizonowy. 3. W sprawach, o których mowa w ust. 2, bez względu na stopień wojskowy żołnierza, orzeka wojskowy sąd garnizonowy obejmujący swoją właściwością jednostkę wojskową, w której żołnierz pełnił służbę w chwili wydania decyzji przez Ministra Obrony Narodowej. 4. Organ odwoławczy rozpoznaje odwołanie niezwłocznie."; 23) art. 43 i 44 skreśla się; 24) w art. 45 skreśla się wyrazy "art. 38 ust. 1 i 4 oraz"; 25) w art. 46: a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W wypadkach określonych w ustawie postępowanie dyscyplinarne można ograniczyć do postępowania przed organem orzekającym w pierwszej instancji i przed organem odwoławczym.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Postępowanie dyscyplinarne jest jawne wyłącznie dla jego uczestników, chyba że przepis ustawy stanowi inaczej."; 26) w art. 47: a) ust. 1-3 otrzymują brzmienie: "1. W postępowaniu dyscyplinarnym uczestniczy rzecznik dyscyplinarny. 2. Rzeczników dyscyplinarnych wyznacza, spośród żołnierzy zawodowych, na okres trzech lat, przełożony dyscyplinarny zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy jednostki wojskowej. 3. Przełożony dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 2, może wyznaczyć żołnierza zawodowego, za jego pisemną zgodą, do pełnienia funkcji rzecznika dyscyplinarnego na kolejne trzy lata.", b) w ust. 4 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) otrzymania w opinii okresowej, oceny ogólnej niższej od dobrej,"; 27) po art. 47 dodaje się art. 47a w brzmieniu: "Art. 47a. Z tytułu pełnienia funkcji rzecznika dyscyplinarnego żołnierzowi zawodowemu przysługuje miesięczne dodatkowe wynagrodzenie, przewidziane wyłącznie w niniejszej ustawie."; 28) art. 48 otrzymuje brzmienie: "Art. 48. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, przełożonych dyscyplinarnych uprawnionych do wyznaczania rzeczników dyscyplinarnych oraz wymagania, jakie powinien spełniać rzecznik dyscyplinarny, a także warunki i tryb przyznawania i wypłacania dodatkowego wynagrodzenia przysługującego rzecznikom dyscyplinarnym oraz wysokość i termin płatności tego wynagrodzenia, z uwzględnieniem zwiększenia obowiązków służbowych związanych z pełnioną funkcją rzecznika dyscyplinarnego oraz ilości prowadzonych spraw i stopnia ich skomplikowania."; 29) w art. 49: a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) został pokrzywdzony czynem, którego dotyczy postępowanie dyscyplinarne.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. Przełożony dyscyplinarny i wyższy przełożony dyscyplinarny podlega wyłączeniu z urzędu także wtedy, gdy brał udział w sprawie jako rzecznik dyscyplinarny albo przełożony dyscyplinarny. 1b. Rzecznik dyscyplinarny podlega wyłączeniu z urzędu także wtedy, gdy: 1) jest podwładnym żołnierza objętego postępowaniem dyscyplinarnym, 2) brał udział w sprawie jako przełożony dyscyplinarny.", c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. O wyłączeniu, o którym mowa w ust. 2, rozstrzyga organ odwoławczy.", d) w ust. 5 skreśla się wyrazy "art. 38 ust. 1-4 oraz"; 30) w art. 50: a) w ust. 1 wyrazy "art. 49 ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "art. 49 ust. 1, 1a lub 2", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. W razie wyłączenia, na podstawie przepisów art. 49 ust. 1, 1b lub 2, rzecznika dyscyplinarnego, czynności w postępowaniu dyscyplinarnym przejmuje inny rzecznik dyscyplinarny."; 31) w art. 51 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Prokurator wojskowy, który wszczął lub przejął postępowanie dyscyplinarne na podstawie przepisu ust. 1, występuje do wojskowego sądu garnizonowego z wnioskiem o ukaranie albo wydanie orzeczenia, o którym mowa w art. 74 pkt 1, 2 lub 3. 3. Wojskowy sąd garnizonowy rozpoznając wniosek prokuratora wojskowego, o którym mowa w ust. 2, może wydać orzeczenie, o którym mowa w art. 74 pkt 1, 2 lub 3, albo orzeczenie o ukaraniu, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 2."; 32) w art. 54: a) w ust. 1 skreśla się wyrazy "ust. 1", b) w ust. 2 w pkt 3 po wyrazach "na wniosek" dodaje się wyrazy "Żandarmerii Wojskowej lub"; 33) art. 55 otrzymuje brzmienie: "Art. 55. 1. Minister Obrony Narodowej może wszcząć postępowanie dyscyplinarne w stosunku do każdego żołnierza. 2. Przełożony dyscyplinarny może wszcząć postępowanie dyscyplinarne w stosunku do podporządkowanego mu żołnierza, z wyjątkiem swojego zastępcy. 3. Postępowanie dyscyplinarne w związku z czynem określonym w art. 18 ust. 1 wszczyna dowódca jednostki wojskowej lub na jego polecenie albo wniosek inny przełożony dyscyplinarny. 4. Przełożony dyscyplinarny bada z urzędu swoją właściwość na każdym etapie postępowania dyscyplinarnego, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu przełożonemu dyscyplinarnemu."; 34) po art. 55 dodaje się art. 55a- 55c w brzmieniu: "Art. 55a. 1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się, jeżeli: 1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających przypuszczenie jego popełnienia, 2) czyn nie nosi cech przewinienia dyscyplinarnego, 3) czyn nie zawiera znamion naruszenia prawa, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2, 4) żołnierzowi będącemu sprawcą czynu lub osobą współdziałającą, o których mowa w art. 19 ust. 1 lub 2, nie można przypisać winy albo zachodzi inna okoliczność wyłączająca odpowiedzialność dyscyplinarną, także z mocy odrębnych przepisów, 5) uznaje się za wystarczające zastosowanie środków, o których mowa w art. 32, 6) zachodzą okoliczności wyłączające ukaranie dyscyplinarne, o których mowa w art. 37 ust. 1, 3 lub 4 albo w innych przepisach, 7) możliwość przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego jest wyłączona, gdyż: a) żołnierz, który miałby być nim objęty zmarł, b) postępowanie dyscyplinarne co do tego samego czynu tego samego żołnierza zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się, c) w sprawie o czyn, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 lub 3, brak jest wniosku uprawnionego organu o ukaranie dyscyplinarne. 2. Po wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, w razie stwierdzenia okoliczności, o której mowa w ust. 1 w: 1) pkt 1-4 - wydaje się orzeczenie o uniewinnieniu, 2) pkt 5-7 - wydaje się orzeczenie o umorzeniu tego postępowania.


Art. 5. W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 7, poz. 44 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 80, poz. 496, Nr 106, poz. 678 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 500 i Nr 110, poz. 1255) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 40 w ust. 1 pkt 1a otrzymuje brzmienie: "1a) prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary pieniężnej wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym,"; 2) w art. 42: a) skreśla się ust. 1a, b) w ust. 3 wyrazy "w ust. 1, 1a i 2" zastępuje się wyrazami "w ust. 1 i 2".


Art. 55b. 1. Do odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego na wniosek, o którym mowa w art. 54 ust. 3, stosuje się odpowiednio art. 49 ust. 1-4, art. 50 ust. 1 i 2, art. 51 ust. 1 i 4 oraz art. 55 ust. 1 i 2. 2. Odmowa wszczęcia postępowania dyscyplinarnego następuje w formie postanowienia. 3. Osobom, o których mowa w art. 54 ust. 3, doręcza się odpis postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wraz z uzasadnieniem oraz poucza się ich o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania.


Art. 55c. 1. Od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego osobom, o których mowa w art. 54 ust. 3, przysługuje odwołanie. 2. W sprawach odwołania od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, w tym wydanego przez prokuratora wojskowego na podstawie art. 51 ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 56, 58, 77, 80-83 i 86. 3. Postanowienie organu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, wydane po rozpatrzeniu odwołania od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, doręcza się osobom, o których mowa w art. 54 ust. 3, oraz w wypadku, o którym mowa w art. 50 ust. 1 albo art. 51 ust. 1, przełożonemu dyscyplinarnemu albo Ministrowi Obrony Narodowej."; 35) w art. 56 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. W kwestiach nie uregulowanych w ustawie w sprawach o przewinienia dyscyplinarne w postępowaniu przed sądem wojskowym stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego o postępowaniu uproszczonym, z wyjątkiem art. 469-471 oraz art. 483."; 36) art. 57 otrzymuje brzmienie: "Art. 57. 1. Przełożony dyscyplinarny lub organ wojskowy uprawniony do wymierzenia kary dyscyplinarnej orzeka podczas raportu dyscyplinarnego, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W wypadku, gdy zebrany materiał to uzasadnia, orzeczenie o uniewinnieniu lub umorzeniu postępowania dyscyplinarnego można wydać bez przeprowadzenia raportu dyscyplinarnego. 3. W wypadku, o którym mowa w ust. 2, o treści orzeczenia zawiadamia się na piśmie osoby uprawnione do złożenia odwołania, o których mowa w art. 76 ust. 1-2a, pouczając je o prawie oraz terminie złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia, a także o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania."; 37) art. 59 otrzymuje brzmienie: "Art. 59. 1. Przełożony dyscyplinarny orzeka w pierwszej instancji we wszystkich sprawach dyscyplinarnych, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 25 i ust. 3. 2. Kary dyscyplinarne, o których mowa w art. 22 ust. 1, mogą wymierzać: 1) wymienione w pkt 1-5 - każdy przełożony dyscyplinarny, 2) wymienioną w pkt 6 - wojskowy sąd garnizonowy, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, 3) wymienione w pkt 7 i 9 - przełożony dyscyplinarny zajmujący stanowisko służbowe nie niższe niż dowódcy jednostki wojskowej, 4) wymienioną w pkt 8 - przełożony dyscyplinarny lub organ wojskowy, którzy mają prawo wyznaczania na to stanowisko, 5) wymienioną w pkt 10 - dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni nadterminową zasadniczą służbę wojskową, przełożony dyscyplinarny, który ma prawo zwalniania ze służby wojskowej pełnionej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego oraz przełożony dyscyplinarny lub organ wojskowy, którzy mają prawo zwalniania z zawodowej służby wojskowej. 3. Jeżeli sąd wojskowy, stwierdzając winę, nie znajduje podstaw do wymierzenia kary aresztu izolacyjnego, może orzec inną karę dyscyplinarną, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1-5, zastosować środek dyscyplinarny albo odstąpić od ukarania."; 38) po art. 59 dodaje się art. 59a w brzmieniu: "Art. 59a. 1. W wypadku przeniesienia żołnierza do innej jednostki organizacyjnej lub innego pododdziału wszczęte wobec niego postępowanie dyscyplinarne przejmuje i orzeka w pierwszej instancji nowy przełożony dyscyplinarny, chyba że dotychczasowy przełożony dyscyplinarny zachowuje właściwość. 2. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o przełożonym dyscyplinarnym, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, to przepisy te stosuje się również do nowego przełożonego dyscyplinarnego, o którym mowa w ust. 1."; 39) w art. 61: a) w ust. 1 skreśla się pkt 2, b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Notatkę służbową sporządza się, jeżeli rzecznik dyscyplinarny lub przełożony dyscyplinarny uzna to za konieczne. 3. Wszczęcie i przejęcie postępowania dyscyplinarnego, stopień wojskowy, imię i nazwisko rzecznika dyscyplinarnego uczestniczącego w tym postępowaniu oraz wyznaczenie terminu i miejsca raportu dyscyplinarnego stwierdza się w rozkazie dziennym lub decyzji.", c) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Z rozkazem lub decyzją, o których mowa w ust. 3, zapoznaje się żołnierza objętego postępowaniem dyscyplinarnym albo obwinionego."; 40) w art. 63 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Protokół spisuje przeprowadzający czynność lub żołnierz wyznaczony do protokołowania przez przełożonego dyscyplinarnego, a podpisują go uczestnicy czynności."; 41) art. 64 skreśla się; 42) art. 66 otrzymuje brzmienie: "Art. 66. Rzecznik dyscyplinarny przeprowadza postępowanie wyjaśniające na polecenie lub na wniosek przełożonego dyscyplinarnego, który wszczął postępowanie dyscyplinarne."; 43) art. 67 skreśla się; 44) art. 68 otrzymuje brzmienie: "Art. 68. 1. Postępowanie wyjaśniające nie powinno trwać dłużej niż czternaście dni. 2. W szczególnie uzasadnionym wypadku termin, o którym mowa w ust. 1, może być przedłużony przez przełożonego dyscyplinarnego, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, na dalszy czas oznaczony."; 45) po art. 68 dodaje się art. 68a w brzmieniu: "Art. 68a. 1. Jeżeli rzecznik dyscyplinarny uzna, że zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy dotyczącej żołnierza objętego postępowaniem dyscyplinarnym, zawiadamia tego żołnierza i jego obrońcę, jeżeli został ustanowiony, o terminie i miejscu zapoznania się z całością materiałów sprawy oraz poucza o prawie złożenia wniosku o ich uzupełnienie, w ciągu trzech dni od daty tej czynności. 2. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo żołnierza objętego postępowaniem dyscyplinarnym lub jego obrońcy do udziału w czynności, o której mowa w ust. 1, nie wstrzymuje postępowania."; 46) w art. 69: a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Sprawozdanie powinno zawierać: 1) imię i nazwisko obwinionego, 2) dane dotyczące przebiegu służby obwinionego oraz jego wyróżnień i ukarań, 3) stwierdzenie pouczenia obwinionego o przysługujących mu prawach określonych w art. 53 ust. 1 i 2, 4) określenie przewinienia dyscyplinarnego zarzucanego obwinionemu, ze wskazaniem czasu, miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, 5) wskazanie dowodów popełnienia przewinienia, 6) wskazanie innych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, 7) stwierdzenie i datę zapoznania obwinionego z całością materiałów sprawy lub wzmiankę o nieprzeprowadzeniu tej czynności z przyczyny, o której mowa w art. 68a ust. 2. 3. We wniosku zamieszcza się propozycję co do orzeczenia.", b) ust. 4 skreśla się; 47) art. 70 otrzymuje brzmienie: "Art. 70. 1. Postępowania wyjaśniającego można nie przeprowadzać, jeżeli: 1) okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego oraz wina żołnierza nie budzą wątpliwości, 2) postępowanie dyscyplinarne wszczęto na jeden z wniosków, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 2-4. 2. Jeżeli w wypadkach, o których mowa w ust. 1, postępowania wyjaśniającego nie przeprowadza się, rzecznik dyscyplinarny poucza obwinionego o przysługujących mu prawach określonych w art. 53 ust. 1 i 2 oraz przedstawia przełożonemu dyscyplinarnemu dane dotyczące przebiegu służby obwinionego, jego wyróżnień i ukarań, a także wniosek, w którym zamieszcza propozycję co do orzeczenia."; 48) art. 71 skreśla się; 49) art. 72 otrzymuje brzmienie: "Art. 72. 1. Przełożony dyscyplinarny, który wszczął postępowanie dyscyplinarne, po rozpatrzeniu sprawozdania i wniosku rzecznika dyscyplinarnego, o których mowa w art. 69 lub art. 70 ust. 2: 1) w wypadku gdy nie jest uprawniony do wymierzenia danej kary dyscyplinarnej, przedstawia: a) właściwemu przełożonemu dyscyplinarnemu albo organowi wojskowemu uprawnionemu do wymierzenia kary dyscyplinarnej, wniosek o wymierzenie tej kary, b) dowódcy jednostki wojskowej wniosek o wystąpienie do wojskowego sądu garnizonowego o wymierzenie kary aresztu izolacyjnego albo 2) wyznacza termin i miejsce raportu dyscyplinarnego, z zastrzeżeniem art. 57 ust. 2. 2. W wypadku złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, w nim wymieniony organ orzekający wyznacza termin i miejsce raportu dyscyplinarnego. 3. Przełożony dyscyplinarny albo organ wojskowy uprawniony do wymierzenia kary dyscyplinarnej w czasie raportu dyscyplinarnego: 1) odczytuje wnioski, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a lub w art. 54 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 3, 2) wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego, 3) wysłuchuje obwinionego i jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony i wniósł o takie wysłuchanie, 4) rozpatruje sprawę i wydaje orzeczenie, pouczając o prawie, terminie i trybie wniesienia odwołania."; 50) po art. 72 dodaje się art. 72a i 72b w brzmieniu: "Art. 72a. W wypadku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 lit. a, przełożony dyscyplinarny albo organ wojskowy uprawniony do wymierzenia kary dyscyplinarnej, orzekający w pierwszej instancji na wniosek przełożonego dyscyplinarnego, który wszczął postępowanie dyscyplinarne: 1) umożliwia temu przełożonemu, jeżeli o to wnosi, udział w raporcie dyscyplinarnym i przedstawienie swojego stanowiska w sprawie, 2) może orzec odmiennie niż we wniosku.


Art. 6. W ustawie z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001-2006 (Dz.U. Nr ..., poz. ...) skreśla się art. 13.".


Art. 7. Jeżeli przewinienie dyscyplinarne zostało popełnione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) żołnierz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach określonych w niniejszej ustawie, chyba że przepisy dotychczasowe są dla niego względniejsze, 2) postępowanie dyscyplinarne, a także uchylanie prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych oraz orzeczeń sądów honorowych prowadzi się według przepisów niniejszej ustawy; jeżeli jednak zostało wydane orzeczenie w pierwszej instancji, postępowanie dyscyplinarne prowadzi się do jego zakończenia według przepisów dotychczasowych.


Art. 72b. W wypadku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 lit. b, w postępowaniu przed dowódcą jednostki wojskowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 72 ust. 2 i 3 oraz art. 72a."; 51) art. 73-75 otrzymują brzmienie: "Art. 73. W wypadkach przewidzianych w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3 ustalenia co do faktów oraz ocena prawna czynu zawarta we wniosku o ukaranie dyscyplinarne właściwego organu uprawnionego do nakładania kar porządkowych lub wymierzania kar pieniężnych albo w orzeczeniu sądu lub postanowieniu prokuratora są wiążące dla przełożonego dyscyplinarnego.


Art. 74. Orzeczenie organu orzekającego stanowi o: 1) uniewinnieniu, 2) umorzeniu postępowania dyscyplinarnego, 3) odstąpieniu od ukarania, 4) ukaraniu.