Ustawa z dnia 12 maja 2000 r. o zmianie ustawy o prokuraturze, ustawy o dyscyplinie wojskowej oraz ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

Art. 1. W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 1994 r. Nr 19, poz. 70 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 90, poz. 557, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 752 i 753, Nr 124, poz. 782 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1123 i 1125 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636, Nr 75 poz. 853 i Nr 110, poz. 1255) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyte w art. 16 w ust. 1 i 5, w art. 20 w pkt 4, w art. 24 w ust. 2, w art. 54 w ust. 2, w art. 67 w ust. 2, w art. 70 w ust. 1 i 4, w art. 73 w ust. 3, w art. 76 w ust. 2, w art. 77 w ust. 2, w art. 81 w ust. 1, w art. 82 w ust. 1, w art. 83, w art. 88 w ust. 1 i w art. 114 w ust. 1 w różnych liczbach i przypadkach wyrazy "komisja dyscyplinarna" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami "sąd dyscyplinarny"; 2) użyte w art. 54 w ust. 1 i w art. 81 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy "właściwa komisja dyscyplinarna" zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami "właściwy sąd dyscyplinarny"; 3) użyte w art. 70 w ust. 1 w pkt 1 w lit. a) i w pkt 2 oraz w ust. 3, w art. 73 w ust. 1 i 2 i w art. 88 w ust. 2 w różnych przypadkach wyrazy "Komisja Dyscyplinarna" zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami "Sąd Dyscyplinarny"; 4) użyte w art. 70 w ust. 1 w pkt 1 w lit. b), w art. 73 w ust. 1 i w art. 83 w zdaniu drugim w różnych przypadkach wyrazy "Odwoławcza Komisja Dyscyplinarna" zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami "Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny"; 5) użyty w art. 70 w ust. 2, w art. 76 w ust. 3, w art. 78 w ust. 1 i w art. 79 w różnych liczbach i przypadkach wyraz "komisja" zastępuje się użytymi w odpowiedniej liczbie i przypadku wyrazami "sąd dyscyplinarny"; 6) w art. 16 w ust. 5 po wyrazach "ze służby prokuratorskiej" dodaje się przecinek i wyrazy "z zastrzeżeniem art. 83 ust. 2,"; 7) w art. 18 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, określa strój urzędowy prokuratorów biorących udział w rozprawach sądowych, uwzględniając charakter uroczysty stroju, odpowiedni do powagi sądu i utrwalonej tradycji."; 8) w art. 27 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Organ do którego zwrócił się prokurator jest obowiązany w terminie 30 dni od daty otrzymania wystąpienia zawiadomić prokuratora o podjętych środkach lub zajętym stanowisku, bądź o sposobie zakończenia kontroli lub postępowania."; 9) w art. 54 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego odmawiającego zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej przysługuje organowi lub osobie, która wnosiła o zezwolenie, oraz rzecznikowi dyscyplinarnemu odwołanie do odwoławczego sądu dyscyplinarnego w terminie 7 dni od daty jego ogłoszenia. W tym samym terminie prokuratorowi przysługuje odwołanie od orzeczenia zezwalającego na pociągnięcie tego prokuratora do odpowiedzialności karnej."; 10) w art. 56 w ust. 2 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Zwrot kosztów nie przysługuje prokuratorowi, którego zatrudnienie w innej prokuraturze jest następstwem kary dyscyplinarnej określonej w art. 67 ust. 1 pkt 4, do czasu jej zatarcia."; 11) skreśla się art. 61; 12) w art. 62 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Wynagrodzenie zasadnicze prokuratorów jest równe wynagrodzeniu sędziów w takich samych jednostkach organizacyjnych sądów."; 13) w art. 62a wyrazy "przepisy art. 59 § 2-5 i § 7, art. 71{1} § 2-6" zastępuje się wyrazami "przepisy art. 59 § 3-7, art. 71{1}"; 14) w art. 64 wyrazy " ,59 i 61" zastępuje się wyrazami "i 59"; 15) w art. 67 w ust. 2 po wyrazach "prokuratury apelacyjnej" dodaje się wyrazy "i w zgromadzeniu prokuratorów"; 16) w art. 69 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "W stosunku do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury przełożonym dyscyplinarnym jest Naczelny Prokurator Wojskowy."; 17) w art. 70 w ust. 3 wyraz "dwóch" zastępuje się wyrazem "czterech"; 18) w art. 71: a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Prawo zawieszenia w czynnościach przysługuje przełożonym dyscyplinarnym. Na decyzję przełożonego dyscyplinarnego o zawieszeniu w czynnościach przysługuje zażalenie do prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który wydał decyzję, chyba że wydał ją Prokurator Generalny. 3. Zawieszenie w czynnościach ustaje z mocy prawa, jeżeli w ciągu trzech miesięcy od dnia zawieszenia nie wszczęto przeciwko prokuratorowi postępowania dyscyplinarnego, a także, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, z chwilą prawomocnego zakończenia tego postępowania.", b) po ust. 3 dodaje się ust. 4-7 w brzmieniu: "4. W toku postępowania dyscyplinarnego sąd dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić zawieszenie w czynnościach. 5. Sąd dyscyplinarny drugiej instancji, wydając orzeczenie dyscyplinarne, może orzec o utrzymaniu w mocy zawieszenia w czynnościach do dnia wniesienia kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, lub upływu terminu do jej wniesienia. 6. W wypadku wniesienia kasacji zawieszenie w czynnościach pozostaje w mocy do czasu jej rozpoznania, chyba że Sąd Najwyższy uchyli je wcześniej. 7. Przełożony dyscyplinarny może w każdym czasie uchylić zawieszenie w czynnościach, także w wypadkach, o których mowa w ust. 5 i 6."; 19) po art. 71 dodaje się art. 71a w brzmieniu: "Art. 71a. 1. W wypadku, gdy prokurator został zawieszony w czynnościach, sąd dyscyplinarny, na wniosek przełożonego dyscyplinarnego, może obniżyć do 50% wysokość jego wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia. 2. Jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte w ciągu trzech miesięcy od dnia zawieszenia w czynnościach albo zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem, prokuratorowi wypłaca się zatrzymane wynagrodzenie."; 20) art. 72 otrzymuje brzmienie: "Art. 72. 1. Za przewinienia dyscyplinarne mniejszej wagi, nieuzasadniające wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, przełożony prokurator wymierza podległym prokuratorom karę porządkową upomnienia. 2. Ukarany może, w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu upomnienia, o którym mowa w ust. 1, wnieść sprzeciw do prokuratora bezpośrednio przełożonego nad prokuratorem, który tę karę wymierzył. 3. W razie wniesienia sprzeciwu, prokurator przełożony, o którym mowa w ust. 2, uchyla karę porządkową upomnienia lub przekazuje sprawę rzecznikowi dyscyplinarnemu z żądaniem, o którym mowa w art. 77 ust. 1."; 21) w art. 73 w ust. 2 wyraz "Komisji" zastępuje się wyrazami "Sądu Dyscyplinarnego"; 22) w art. 83 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 6 w brzmieniu: "2. Od orzeczenia wydanego przez sąd dyscyplinarny w drugiej instancji stronom i Prokuratorowi Generalnemu przysługuje kasacja do Sądu Najwyższego. 3. Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa lub rażącej niewspółmierności kary dyscyplinarnej. 4. Termin do wniesienia kasacji wynosi: 1) dla strony - 30 dni, 2) dla Prokuratora Generalnego - 3 miesiące - od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, odpowiednio, stronie lub Prokuratorowi Generalnemu. 5. Strona wnosi kasację za pośrednictwem sądu dyscyplinarnego, który wydał zaskarżone orzeczenie. 6. Prokurator Generalny wnosi kasację bezpośrednio do Sądu Najwyższego."; 23) po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu: "Art. 83a. 1. Od kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, nie uiszcza się opłaty sądowej. 2. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie, w składzie trzech sędziów."; 24) art. 85 otrzymuje brzmienie: "Art. 85. 1. Przewodniczący sądu dyscyplinarnego przesyła niezwłocznie odpis prawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem Prokuratorowi Generalnemu w celu wykonania orzeczenia. 2. Orzeczenie dyscyplinarne, od którego stronie służy kasacja, nie podlega wykonaniu do czasu wniesienia kasacji lub upływu terminu do jej wniesienia. 3. Orzeczenie dyscyplinarne, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu jej rozpoznania. 4. Prokurator Generalny może z urzędu wstrzymać wykonanie prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego po upływie terminu do wniesienia kasacji przez strony, a przed upływem terminu do wniesienia kasacji przez Prokuratora Generalnego. 5. W przypadku wniesienia kasacji przez Prokuratora Generalnego w trybie określonym w ust. 4, stosuje się przepis ust. 3."; 25) skreśla się art. 87; 26) art. 89 otrzymuje brzmienie: "Art. 89. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie: 1) do postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, 2) do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 83 ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 521, art. 524, art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3."; 27) art. 112 i 113 otrzymują brzmienie: "Art. 112. 1. Prokurator wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej sądowej lub administracyjnej bez zezwolenia Sądu Dyscyplinarnego w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, ani zatrzymany bez zgody Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Nie dotyczy to zatrzymania na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa. Do wydania zezwolenia na pociągnięcie prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury do odpowiedzialności karnej wolno przedsięwziąć tylko czynności niecierpiące zwłoki, zawiadamiając o tym niezwłocznie prokuratora przełożonego. Przepisy art. 54 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. 2. Za przewinienia dyscyplinarne aplikanci wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury odpowiadają na podstawie wojskowych przepisów dyscyplinarnych.


Art. 113. Za przewinienia dyscyplinarne i wykroczenia prokuratorom wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury mogą być wymierzone kary dyscyplinarne: 1) upomnienie, 2) nagana, 3) ostrzeżenie o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku, 4) przeniesienie na niższe stanowisko, 5) wydalenie ze służby prokuratorskiej."; 28) w art. 114: a) w ust. 1 w zdaniu drugim skreśla się przecinek i wyrazy "wniosek zaś o pozbawienie stopnia oficerskiego jest równoznaczny z wnioskiem oficerskiego sądu honorowego w tym przedmiocie", b) w ust. 2 skreśla się wyrazy "i asesorów".


Art. 2. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz.U. Nr 141, poz. 944 i Nr 160, poz. 1083) art. 116 otrzymuje brzmienie: "Art. 116. Prokuratorzy i asesorzy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za przewinienia dyscyplinarne na zasadach określonych w ustawie o prokuraturze.".


Art. 3. W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz.U. Nr 155, poz. 1016 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360) w art. 51 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Członków Sądu Dyscyplinarnego oraz Odwoławczego Sądu Dyscyplinarnego dla prokuratorów Instytutu Pamięci wybiera, w ustalonej przez siebie liczbie, na okres 4 lat, zgromadzenie prokuratorów Głównej Komisji spośród prokuratorów Instytutu Pamięci. Sąd Dyscyplinarny oraz Odwoławczy Sąd Dyscyplinarny wybierają ze swego grona przewodniczących. 3. Sąd Dyscyplinarny w Instytucie Pamięci orzeka w pierwszej instancji w składzie trzech członków, a w drugiej instancji - w składzie pięciu członków. W składzie orzekającym w drugiej instancji nie może brać udziału członek Sądu, który brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia.".


Art. 4 1. Istniejące w dniu wejścia w życie ustawy komisje dyscyplinarne stają się sądami dyscyplinarnymi w rozumieniu niniejszej ustawy. 2. Kadencja sądów dyscyplinarnych, o których mowa w ust. 1, trwa do końca, ustalonej na podstawie przepisów dotychczasowych, kadencji komisji dyscyplinarnych istniejących w dniu wejścia ustawy w życie.


Art. 5 Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych w dniu wejścia jej w życie orzeczeniami komisji dyscyplinarnych, wydanymi w drugiej instancji.


Art. 6 Czynności procesowe dokonane przed wejściem w życie ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych.


Art. 7 Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne

Art. 1. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. Nr 54, poz. 348 i Nr 158, poz. 1042, z 1998 r. Nr 94, poz. 594, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 1999 r. Nr 88, poz. 980 i Nr 110, poz. 1255) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3: a) pkt 14 otrzymuje brzmienie: "14) gmina - gminy oraz związki i porozumienia międzygminne w zakresie uregulowanym ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 107, poz. 686, Nr 113, poz. 734 i Nr 123, poz. 775, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 26, poz. 306),", b) w pkt 17 wyraz "opłat" zastępuje się wyrazami "stawek opłat"; 2) w art. 5 w ust. 2 wyraz "ceny" zastępuje się wyrazami "cen i stawek opłat oraz warunków wprowadzania w nich zmian"; 3) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. 1. Upoważnieni przedstawiciele przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła wykonują kontrole układów pomiarowych, dotrzymania zawartych umów i prawidłowości rozliczeń. 2. Upoważnionym przedstawicielom, o których mowa w ust. 1, po okazaniu legitymacji i pisemnego upoważnienia wydanego przez właściwy organ przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przysługuje prawo: 1) wstępu na teren nieruchomości lub do pomieszczeń, gdzie przeprowadzana jest kontrola, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, 2) przeprowadzania w ramach kontroli niezbędnych przeglądów urządzeń będących własnością przedsiębiorstwa energetycznego, a także prac związanych z ich eksploatacją lub naprawą oraz dokonywania badań i pomiarów, 3) zbierania i zabezpieczania dowodów naruszania przez odbiorcę warunków używania układów pomiarowych oraz warunków umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, może wstrzymać dostarczanie paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, jeśli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 2, stwierdzono, że: 1) instalacja znajdująca się u odbiorcy stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia albo środowiska, 2) nastąpił nielegalny pobór paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przeprowadzania kontroli, wzory protokołów kontroli i upoważnień do kontroli oraz wzór legitymacji. 5. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 4, powinno określać w szczególności: 1) przedmiot kontroli, 2) szczegółowe uprawnienia upoważnionych przedstawicieli, o których mowa w ust. 1, 3) tryb przeprowadzania kontroli."; 4) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła są obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie, umowy sprzedaży paliw lub energii, lub umowy o świadczenie usług przesyłowych z odbiorcami lub podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki dostarczania, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przypadku, gdy ubiegający się o zawarcie umowy nie ma tytułu prawnego do korzystania z obiektu, do którego paliwa gazowe, energia elektryczna lub ciepło mają być dostarczone. 3. Przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do spełniania technicznych warunków dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła określonych w odrębnych przepisach i koncesji. 4. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, paliw gazowych lub ciepła są obowiązane zapewniać realizację i finansowanie budowy i rozbudowy sieci, w tym na potrzeby przyłączeń podmiotów ubiegających się o przyłączenie, na warunkach określonych w przepisach, o których mowa w art. 9 i 46, oraz w założeniach, o których mowa w art. 19. Za przyłączenie do sieci przewidzianej w założeniach, o których mowa w art. 19, pobiera się opłatę określoną na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat za przyłączenie do sieci. 5. Stawki opłat za przyłączenie do sieci, o których mowa w ust. 4, kalkuluje się na podstawie jednej czwartej średniorocznych nakładów inwestycyjnych na budowę odcinków sieci służących do przyłączenia podmiotów ubiegających się o przyłączenie, określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16. 6. Koszty wynikające z nakładów, o których mowa w ust. 5, w zakresie w jakim zostały pokryte opłatami za przyłączenie do sieci, nie stanowią podstawy do ustalania w taryfie stawek opłat za przesyłanie i dystrybucję paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła. 7. Przyłączany podmiot jest obowiązany umożliwić przedsiębiorstwu energetycznemu, o którym mowa w ust. 1, w obrębie swojej nieruchomości budowę i rozbudowę sieci, w zakresie niezbędnym do realizacji przyłączenia oraz udostępnić pomieszczenia lub miejsca na zainstalowanie układów pomiarowych, na warunkach określonych w umowie o przyłączenie. 8. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane powiadomić przyłączany podmiot o planowanych terminach prac, o których mowa w ust. 7, z wyprzedzeniem umożliwiającym przyłączanemu podmiotowi przygotowanie nieruchomości lub pomieszczeń do przeprowadzenia i odbioru tych prac."; 5) art. 9 otrzymuje brzmienie: "Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, w odniesieniu do paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła szczegółowe warunki przyłączenia podmiotów do sieci, obrotu paliwami gazowymi, energią elektryczną i ciepłem, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardy jakościowe obsługi odbiorców. 2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności: 1) kryteria podziału przyłączanych podmiotów albo odbiorców na grupy, 2) tryb przyłączania podmiotów do sieci, 3) podstawowe elementy umowy o przyłączenie, umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usług przesyłowych, 4) sposób prowadzenia przez przedsiębiorstwo energetyczne obrotu paliwami gazowymi, energią elektryczną lub ciepłem, w tym wytwarzanych w źródłach odnawialnych, oraz energią elektryczną wytwarzaną w skojarzeniu z ciepłem, 5) zadania przedsiębiorstw energetycznych prowadzących ruch sieciowy i eksploatację sieci, 6) parametry techniczne nośników energii, 7) sposób załatwiania reklamacji, 8) zakres informacji przekazywanych między przedsiębiorstwami energetycznymi oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, nałoży na przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem lub przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej lub ciepła obowiązek zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz określi szczegółowy zakres tego obowiązku, uwzględniając technologię wytwarzania energii, wielkość źródła energii oraz sposób uwzględniania w taryfach kosztów jej zakupu."; 6) w art. 12 skreśla się ust. 3; 7) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. 1. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła sporządzają dla obszaru swojego działania plany rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe, energię elektryczną lub ciepło, uwzględniając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo kierunki rozwoju gminy określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. 2. Przedsiębiorstwa, o których mowa w ust. 1, sporządzają plany rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe, energię elektryczną lub ciepło na okresy nie krótsze niż trzy lata. 3. Plany, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności: 1) przewidywany zakres dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, 2) przedsięwzięcia w zakresie modernizacji, rozbudowy albo budowy sieci oraz ewentualnych nowych źródeł paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, w tym źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych, 3) przedsięwzięcia racjonalizujące zużycie paliw i energii u odbiorców, 4) przewidywany sposób finansowania inwestycji, 5) przewidywane przychody niezbędne do realizacji planów, 6) przewidywany harmonogram realizacji inwestycji. 4. Plany, o których mowa w ust. 1, powinny zapewniać minimalizację nakładów i kosztów ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne tak, aby nakłady i koszty nie powodowały w poszczególnych latach nadmiernego wzrostu cen i stawek opłat dla paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, przy zapewnieniu ciągłości, niezawodności i jakości dostaw. 5. W celu racjonalizacji przedsięwzięć inwestycyjnych przy sporządzaniu planów, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła są obowiązane współpracować z przyłączonymi podmiotami oraz gminami, na których obszarze przedsiębiorstwa te prowadzą działalność gospodarczą. Współpraca powinna polegać w szczególności na: 1) przekazywaniu przyłączonym podmiotom informacji o planowanych przedsięwzięciach w takim zakresie, w jakim przedsięwzięcia te będą miały wpływ na pracę urządzeń przyłączonych do sieci albo na zmianę warunków przyłączenia lub dostawy energii elektrycznej, paliw gazowych lub ciepła, 2) zapewnieniu spójności między planami przedsiębiorstw energetycznych a założeniami i planami, o których mowa w art. 19 i 20. 6. Projekty planów, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem planów rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na ciepło, podlegają uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki."; 8) w art. 17 w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy "w zakresie określonym w art. 19 ust. 5"; 9) w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Gmina realizuje zadania, o których mowa w ust. 1, zgodnie z założeniami polityki energetycznej państwa, miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy."; 10) w art. 23: a) w ust. 2: - pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) zatwierdzanie i kontrolowanie taryf paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła pod względem zgodności z zasadami określonymi w art. 45 i 46, w tym: a) analizowanie i weryfikowanie kosztów przyjmowanych przez przedsiębiorstwa energetyczne jako uzasadnione do kalkulacji cen i stawek opłat w taryfach, b) ustalanie współczynników korekcyjnych określających projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania przedsiębiorstwa energetycznego oraz zmianę warunków prowadzenia przez to przedsiębiorstwo danego rodzaju działalności gospodarczej, c) ustalanie okresu obowiązywania współczynnika korekcyjnego, o którym mowa w lit. b,", - po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: "2a) zatwierdzanie i kontrolowanie cen węgla brunatnego na zasadach określonych w art. 48, w zakresie, o którym mowa w pkt 2,", b) w ust. 3 po wyrazach "o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 3," dodaje się wyrazy "z wyjątkiem spraw, o których mowa w art. 32 ust. 1 pkt 4,"; 11) w art. 28 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kopalń węgla brunatnego w zakresie określonym w art. 48."; 12) w art. 31 w ust. 3 w pkt 2 wyrazy "oraz taryf" zastępuje się wyrazami "i taryf oraz cen węgla brunatnego, stosowanych przez kopalnie w stosunku do elektrowni,"; 13) art. 32 otrzymuje brzmienie: "Art. 32. 1. Uzyskania koncesji wymaga prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie: 1) wytwarzania paliw i energii, z wyłączeniem: wytwarzania paliw stałych, wytwarzania energii elektrycznej w źródłach o mocy poniżej 5 MW, wytwarzania paliw gazowych z gazu płynnego, wytwarzania ciepła w źródłach o mocy poniżej 1 MW, 2) magazynowania paliw gazowych i ciekłych, z wyłączeniem: lokalnego magazynowania gazu płynnego w instalacjach o przepustowości poniżej 1 MJs oraz magazynowania paliw ciekłych w obrocie detalicznym, 3) przesyłania i dystrybucji paliw i energii, z wyłączeniem: przesyłania i dystrybucji paliw gazowych w sieci o przepustowości poniżej 1 MJs oraz przesyłania i dystrybucji ciepła, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 1 MW, 4) obrotu paliwami i energią, z wyłączeniem: obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji o napięciu poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy, obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 100 000 EURO i obrotu paliwami ciekłymi, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 500 000 EURO. 2. Koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 4, w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, będą wydawane z uwzględnieniem dywersyfikacji źródeł gazu oraz bezpieczeństwa energetycznego. 3. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, minimalny poziom dywersyfikacji dostaw gazu z zagranicy poprzez ustalenie maksymalnego procentowego udziału gazu z jednego źródła. Rozporządzenie określi poziom dywersyfikacji na okres co najmniej 10 lat. 4. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła uzyskiwanego w przemysłowych procesach technologicznych, a także, gdy wielkość mocy zamówionej przez odbiorców nie przekracza 1 MW."; 14) art. 44 otrzymuje brzmienie: "Art. 44. Przedsiębiorstwa energetyczne są obowiązane do prowadzenia, w ramach zakładowych planów kont, ewidencji księgowej w sposób umożliwiający obliczanie ich kosztów stałych, kosztów zmiennych i przychodów, odrębnie dla wytwarzania, przesyłania i dystrybucji oraz obrotu, dla każdego rodzaju paliw lub energii, a także w odniesieniu do poszczególnych grup taryfowych."; 15) w art. 45: a) w ust. 1 po wyrazach "energii elektrycznej i ciepła" skreśla się przecinek oraz wyrazy "o których mowa w art. 47 ust. 1,", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględnia się koszty, które wynikają z nakładów ponoszonych na przedsięwzięcia inwestycyjne podjęte przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej w latach 1993-1998, służące poprawie ochrony środowiska i efektywności wytwarzania energii elektrycznej, w części, jaką zatwierdzi Prezes URE, z uwzględnieniem przychodów uzyskanych ze sprzedaży energii elektrycznej na rynku konkurencyjnym, o którym mowa w art. 49 ust. 1.", c) w ust. 4 wyraz "taryfy" zastępuje się wyrazami "ceny i stawki opłat określone w taryfach", d) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła kalkulują stawki opłat za usługi przesyłowe w taki sposób, aby udział opłat stałych za świadczenie usług przesyłowych w łącznych opłatach za te usługi dla danej grupy odbiorców nie był większy niż: 1) 40% - dla paliw gazowych i energii elektrycznej, 2) 30% - dla ciepła."; 16) po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu: "Art. 45a. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne na podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie lub cen i stawek opłat ustalanych na rynku konkurencyjnym, o którym mowa w art. 49 ust. 1, wylicza opłaty za dostarczane do odbiorcy paliwa gazowe, energię elektryczną lub ciepło. 2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem udzielonych odbiorcy upustów i bonifikat, stanowią koszty zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczanych do budynku, w którym znajdują się lokale mieszkalne i użytkowe, zamieszkane lub użytkowane przez osoby nie będące odbiorcami. 3. Przedsiębiorstwo energetyczne udziela upustów lub bonifikat, o których mowa w ust. 2, za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców w wysokości określonej w taryfie lub w umowie. 4. Koszty zakupu, o których mowa w ust. 2, są rozliczane w opłatach pobieranych od osób, o których mowa w ust. 2. Wysokość opłat powinna być ustalana w taki sposób, aby zapewniała wyłącznie pokrycie ponoszonych przez odbiorcę kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła. 5. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do ustalania przez odbiorcę - właściciela lub zarządcę budynku opłat dla osób, o których mowa w ust. 2, do których ciepło dostarczane jest z własnych źródeł i instalacji cieplnych. 6. W przypadku gdy wyłącznym odbiorcą paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła dostarczanych do budynku jest właściciel lub zarządca budynku wielolokalowego, jest on odpowiedzialny za rozliczanie na poszczególne lokale całkowitych kosztów zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła. 7. Odbiorca może zlecić prowadzenie rozliczeń, o których mowa w ust. 6, innej osobie albo jednostce organizacyjnej na podstawie odrębnej umowy."; 17) art. 46 otrzymuje brzmienie: "Art. 46. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych i po zasięgnięciu opinii Prezesa URE określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla paliw gazowych, energii elektrycznej i ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, energią elektryczną i ciepłem. 2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności rodzaje stosowanych taryf, w tym rodzaje stosowanych cen i stawek opłat, oraz sposób: 1) ustalania kryteriów podziału odbiorców na grupy taryfowe, 2) kalkulowania cen i stawek opłat oraz obliczania opłat, w tym stawek opłat za przyłączenie do sieci, 3) różnicowania cen i stawek opłat dla grup taryfowych ze względu na ponoszone koszty, 4) uwzględniania w kalkulacji kosztów, o których mowa w art. 9 ust. 3 i art. 45 ust. 1a, poprawy efektywności i warunków prowadzonej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne, 5) prowadzenia rozliczeń między przedsiębiorstwami energetycznymi, w tym w zakresie określonym w art. 45 ust. 1a, 6) prowadzenia rozliczeń z odbiorcami, w tym wysokość opłat za nielegalny pobór paliw i energii oraz niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców."; 18) w art. 47: a) w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesje przedkładają taryfy z własnej inicjatywy lub na żądanie Prezesa URE.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Prezes URE: 1) ogłasza w Biuletynie URE, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego, zatwierdzone taryfy dla paliw gazowych i energii elektrycznej - w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia taryfy, 2) kieruje do ogłoszenia, na koszt przedsiębiorstwa energetycznego, we właściwym miejscowo wojewódzkim dzienniku urzędowym zatwierdzone taryfy dla ciepła - w terminie 7 dni od dnia zatwierdzenia taryfy."; 19) w art. 48 w ust. 2 wyrazy "art. 47 ust. 2-4" zastępuje się wyrazami "art. 47 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4"; 20) w art. 49 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, może dotyczyć określonej części działalności prowadzonej przez przedsiębiorstwo energetyczne, w zakresie, w jakim działalność ta prowadzona jest na rynku konkurencyjnym."; 21) w art. 52: a) skreśla się ust. 3, b) w ust. 4 w pkt 2 na końcu dodaje się wyrazy "oraz wzory etykiet"; 22) w art. 54: a) w ust. 3 po wyrazach "są powoływane" dodaje się wyrazy "na okres 5 lat", b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Organ uprawniony do powoływania komisji kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 3, może odwołać członka komisji w przypadku: 1) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie funkcji, 2) rezygnacji z członkostwa w komisji, 3) niewywiązywania się z obowiązków członka komisji, 4) utraty kwalifikacji umożliwiających powołanie w skład komisji."; 23) skreśla się art. 55; 24) w art. 56: a) w ust. 1: - po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) nie przestrzega obowiązku zakupu energii elektrycznej, nałożonego przepisami wydanymi na podstawie art. 9 ust. 3,", - pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) stosuje ceny i taryfy, nie przestrzegając obowiązku ich przedstawienia Prezesowi URE do zatwierdzenia, o którym mowa w art. 47,", b) w ust. 3 użyte dwukrotnie wyrazy "podmiotu gospodarczego" zastępuje się wyrazem "przedsiębiorcy", c) w ust. 5 wyrazy "kierownika podmiotu gospodarczego" zastępuje się wyrazami "kierownika przedsiębiorstwa energetycznego".


Art. 2. Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej w terminie do dnia 31 grudnia 2000 r. dostosują uzgodnione z Prezesem URE przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy plany rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną do wymogów określonych w niniejszej ustawie.


Art. 3. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes URE udzieli z urzędu koncesji przedsiębiorstwom energetycznym działającym lub będącym w budowie w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, o ile spełniają one warunki określone w dotychczas obowiązujących przepisach, a wymóg uzyskania koncesji wynika z przepisów niniejszej ustawy.


Art. 4. 1. Koncesje udzielone przedsiębiorstwom energetycznym przed dniem wejścia w "ycie niniejszej ustawy wygasają z dniem 31 grudnia 2000 r. w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą. 2. Przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w ust. 1, mogą na dotychczasowych zasadach prowadzić obrót gazem ziemnym z zagranicą, jeżeli przed dniem 31 grudnia 2000 r. złożą wniosek o udzielenie przez Prezesa URE koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą, jednak nie dłużej niż do dnia prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie. 3. W sprawach o udzielenie koncesji na obrót paliwami gazowymi wszczętych a nie zakończonych do dnia 31 grudnia 2000 r. stosuje się przepisy ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 5. Obowiązujące taryfy, sporządzone na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów, zachowują ważność po dniu 1 lipca 2000 r. w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z przepisami niniejszej ustawy i przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie upoważnień, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 6. Komisje kwalifikacyjne powołane na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów działają do upływu pięciu lat od dnia powołania tych komisji.


Art. 7. Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie upoważnień zmienionych tą ustawą zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, o ile nie są sprzeczne z jej przepisami.


Art. 8. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 28 kwietnia 2000 r. o ratyfikacji Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Konwencji ramowej o ochronie mniejszości narodowych, sporządzonej w Strasburgu dnia 1 lutego 1995 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Tworzy się Krajowy Rejestr Karny, zwany dalej "Rejestrem". 2. W Rejestrze gromadzi się dane o osobach: 1) prawomocnie skazanych za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, 2) przeciwko którym prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, 3) przeciwko którym prawomocnie umorzono postępowanie karne w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe na podstawie amnestii, 4) prawomocnie skazanych przez sądy państw obcych, wobec których kara lub środek karny wykonywane są w Rzeczypospolitej Polskiej, 5) wobec których prawomocnie orzeczono środki zabezpieczające w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, 6) nieletnich, wobec których prawomocnie orzeczono środki wychowawcze, poprawcze lub leczniczo-wychowawcze, albo którym wymierzono karę na podstawie art. 13 lub art. 94 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. Nr 35, poz. 228, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1995 r. Nr 89, poz. 443, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i z 2000 r. Nr 12, poz. 136), zwanej dalej "ustawą o postępowaniu w sprawach nieletnich", 7) prawomocnie skazanych za wykroczenia na karę aresztu, 8) poszukiwanych listem gończym, 9) tymczasowo aresztowanych, 10) nieletnich umieszczonych w schroniskach dla nieletnich.


Art. 10. 1. Dane o osobach, o których mowa w art. 1 ust. 2, gromadzone są: 1) w kartotekach, stanowiących zbiory ewidencyjne dokumentów, 2) w bazie danych systemu informatycznego. 2. Dane zawarte w bazie danych systemu informatycznego są tożsame z danymi zawartymi w kartotekach.


Art. 11. 1. Dokumentami, na podstawie których przetwarza się dane osobowe, są: 1) karta rejestracyjna, 2) zawiadomienie o zmianach ewidencyjnych, zwane dalej "zawiadomieniem". 2. Kartę rejestracyjną sporządza sąd pierwszej instancji niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia wydanego wobec osoby, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-7. 3. Zawiadomienie sporządzane jest przez organ wykonujący orzeczenie w postępowaniu karnym w sprawach o przestępstwa i przestępstwa skarbowe, w sprawach nieletnich, a także przez sąd orzekający o tymczasowym aresztowaniu lub umieszczeniu nieletniego w schronisku dla nieletnich oraz przez prokuratora.


Art. 12. 1. W karcie rejestracyjnej umieszcza się: 1) dane identyfikujące osobę - nazwisko, w tym także przybrane, imiona, nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo, nazwisko rodowe matki, miejsce zamieszkania, zawód wyuczony i wykonywany, a także numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwany dalej numerem PESEL, oraz numer i serię dowodu tożsamości, 2) oznaczenie organu, który wydał orzeczenie oraz sygnaturę akt sprawy, 3) datę wydania oraz uprawomocnienia się orzeczenia, 4) datę i miejsce popełnienia czynu zabronionego, będącego przedmiotem postępowania, 5) kwalifikację prawną czynu zabronionego przyjętą w orzeczeniu, 6) orzeczone kary lub środki karne, zabezpieczające, wychowawcze, poprawcze i wychowawczo-lecznicze oraz podstawę prawną ich orzeczenia, 7) nazwisko, imię, stanowisko oraz podpis osoby sporządzającej. 2. Zawiadomienie zawiera dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 7, oraz informacje o: 1) rozesłaniu oraz odwołaniu listów gończych, 2) zastosowaniu oraz uchyleniu aresztu tymczasowego, a także miejscu osadzenia tymczasowo aresztowanego, 3) rozpoczęciu, zakończeniu oraz miejscu wykonywania kar: dożywotniego pozbawienia wolności, 25 lat pozbawienia wolności, pozbawienia wolności, aresztu wojskowego i aresztu, 4) zarządzeniu wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, ograniczenia wolności lub grzywny, 5) odroczeniu i przerwie wykonania kary pozbawienia wolności, 6) warunkowym zwolnieniu i odwołaniu takiego zwolnienia, 7) zawieszeniu wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności, 8) zamianie kary ograniczenia wolności na zastępczą karę grzywny lub zastępczą karę pozbawienia wolności, 9) zwolnieniu z odbycia reszty kary ograniczenia wolności, 10) zawieszeniu wykonania odroczonej kary pozbawienia wolności, 11) podjęciu warunkowo umorzonego postępowania karnego w sprawach o przestępstwa lub przestępstwa skarbowe, 12) zamianie grzywny na zastępczą karę pozbawienia wolności albo na pracę społecznie użyteczną, 13) wykonaniu przez podmiot odpowiedzialny posiłkowo kary grzywny lub środka karnego ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów, 14) wykonaniu kar, 15) wykonaniu środków karnych, z wyjątkiem środków określonych w art. 39 pkt 5 Kodeksu karnego, w art. 22 § 2 pkt 1 Kodeksu karnego skarbowego oraz w art. 28 § 1 pkt 4 Kodeksu wykroczeń, 16) rozpoczęciu, zakończeniu i miejscu wykonywania środków zabezpieczających, o których mowa w art. 93-98 Kodeksu karnego, oraz o uchyleniu lub wykonaniu pozostałych środków zabezpieczających, 17) umorzeniu postępowania wykonawczego, 18) zarządzeniu wykonania warunkowo zawieszonego umieszczenia w zakładzie poprawczym lub kary orzeczonej w miejsce zakładu poprawczego, 19) warunkowym zwolnieniu z zakładu poprawczego i odwołaniu takiego zwolnienia, 20) warunkowym odstąpieniu od wykonania orzeczenia o umieszczeniu w zakładzie poprawczym, 21) zmianie lub uchyleniu środka wychowawczego oraz leczniczowychowawczego, 22) przerwaniu lub odroczeniu wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych, 23) odstąpieniu od stosowania orzeczonego środka wychowawczego, 24) umieszczeniu lub zwolnieniu nieletniego ze schroniska dla nieletnich, 25) powołaniu nieletniego do zasadniczej służby wojskowej lub służby zastępczej, 26) uchyleniu prawomocnego orzeczenia w wyniku kasacji, 27) zastosowaniu amnestii, 28) ułaskawieniu przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 29) wznowieniu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem odnotowanym w Rejestrze, 30) stwierdzeniu nieważności prawomocnego orzeczenia sądu odnotowanego w Rejestrze, 31) przywróceniu terminu do zaskarżenia orzeczenia odnotowanego w Rejestrze, 32) zarządzeniu zatarcia skazania, 33) śmierci osoby, której dane osobowe zgromadzono w Rejestrze. 3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb sporządzania oraz dostarczania do Rejestru kart rejestracyjnych i zawiadomień, a także wzory kart rejestracyjnych i zawiadomień, o których mowa w art. 11 ust. 1, mając na uwadze konieczność zapewnienia niezwłocznej aktualizacji danych gromadzonych w Rejestrze.


Art. 13. W Rejestrze prowadzi się wyodrębnione kartoteki: 1) kart rejestracyjnych i zawiadomień, zawierających informacje o osobach odpowiadających na zasadach określonych w Kodeksie karnym, Kodeksie karnym skarbowym oraz Kodeksie wykroczeń, 2) kart rejestracyjnych i zawiadomień, zawierających informacje o nieletnich, w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, 3) zawiadomień zawierających informacje o osobach pozbawionych wolności oraz osobach poszukiwanych listem gończym.


Art. 14. 1. Dane osobowe osób, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-4 i 7, usuwa się z Rejestru, jeżeli z mocy prawa skazanie uległo zatarciu, a nadto po otrzymaniu zawiadomienia o: 1) zarządzeniu zatarcia skazania przez sąd, na podstawie art. 107 § 2 i 4 oraz art. 337 Kodeksu karnego, 2) zatarciu skazania w drodze ułaskawienia lub na podstawie amnestii, 3) przywróceniu terminu do zaskarżenia orzeczenia odnotowanego w Rejestrze albo uchyleniu takiego orzeczenia w wyniku kasacji lub wznowienia postępowania, 4) stwierdzeniu nieważności orzeczenia odnotowanego w Rejestrze, 5) zwolnieniu skazanego od kary pozbawienia wolności, na podstawie art. 336 § 3 i 4 Kodeksu karnego, lub od kary ograniczenia wolności, na podstawie art. 62 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego, 6) podjęciu warunkowo umorzonego postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe. 2. Dane osobowe nieletniego, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6, usuwa się z Rejestru: 1) po ukończeniu 18 roku życia przez nieletniego, wobec którego wykonywane były środki wychowawcze, z wyjątkiem przypadków, gdy: a) środek wychowawczy zastosowano w okresie warunkowego zawieszenia wykonania umieszczenia w zakładzie poprawczym, b) wykonanie środka wychowawczego ustało z mocy prawa po ukończeniu przez nieletniego 21 roku życia albo z chwilą powołania nieletniego do zasadniczej służby wojskowej lub służby zastępczej, 2) po upływie terminów określonych w art. 11 § 4, art. 87 § 4, art. 88 § 4 i art. 89 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, 3) po ukończeniu 23 roku życia przez sprawcę czynu karalnego, gdy w miejsce umieszczenia w zakładzie poprawczym wymierzona została kara na podstawie art. 94 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, 4) na zasadach określonych w Rozdziale XII Kodeksu karnego, gdy w miejsce umieszczenia w zakładzie poprawczym wymierzona została kara na podstawie art. 13 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich. 3. Dane osób, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 5, usuwa się z Rejestru: 1) gdy upłynął termin, o którym mowa w art. 94 § 3 Kodeksu karnego, 2) z upływem roku od uchylenia środka zabezpieczającego orzeczonego na podstawie art. 99 § 1 Kodeksu karnego lub art. 43 § 1 pkt 1 i § 2 Kodeksu karnego skarbowego, 3) z upływem roku od wykonania środka zabezpieczającego orzeczonego na podstawie art. 100 Kodeksu karnego lub art. 43 § 1 pkt 2-5 Kodeksu karnego skarbowego. 4. Dane osoby tymczasowo aresztowanej usuwa się z Rejestru po otrzymaniu zawiadomienia o uchyleniu tego środka zapobiegawczego. 5. Dane osoby poszukiwanej listem gończym usuwa się z Rejestru po otrzymaniu zawiadomienia o odwołaniu listu gończego. 6. Dane osobowe nieletniego umieszczonego w schronisku dla nieletnich usuwa się z Rejestru po otrzymaniu zawiadomienia o jego zwolnieniu. 7. Dane osób zmarłych usuwa się z Rejestru po uzyskaniu zawiadomienia o ich zgonie.


Art. 15. Dane oraz informacje, podlegające gromadzeniu w Rejestrze, zawarte w kartach rejestracyjnych i zawiadomieniach, wprowadza się niezwłocznie do bazy danych systemu informatycznego.


Art. 16. Do wprowadzania danych do bazy danych systemu informatycznego oraz do dokonywania zmian w bazie danych tego systemu uprawnione są wyłącznie osoby upoważnione przez osobę kierującą biurem informacyjnym.


Art. 17. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, sposób, tryb oraz warunki techniczne i organizacyjne gromadzenia danych osobowych w Rejestrze oraz usuwania tych danych z Rejestru, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania Rejestru oraz zabezpieczenia gromadzonych w nim danych osobowych przed dostępem osób nieuprawnionych, wykorzystywaniem przez osoby nieuprawnione, uszkodzeniem lub zniszczeniem.


Art. 18. 1. W przypadku stwierdzenia okoliczności, wskazujących na prawdopodobieństwo wprowadzenia do Rejestru danych osobowych sprzecznych z treścią orzeczenia lub nieodpowiadających zapisom w odpowiednich aktach, dyrektor biura informacyjnego przeprowadza postępowanie w celu ustalenia prawidłowych danych. Adnotację o wszczęciu takiego postępowania umieszcza się na odpowiedniej karcie rejestracyjnej lub zawiadomieniu. 2. Prawomocna decyzja, rozstrzygająca o sprostowaniu, stanowi podstawę do dokonania zmiany odpowiednich zapisów na karcie rejestracyjnej lub zawiadomieniu. 3. Sprostowanie oczywistych błędów pisarskich i innych omyłek w danych, o których mowa w art. 10 ust. 2, nie wymaga przeprowadzenia postępowania, jeżeli następuje z urzędu lub jest zgodne z wnioskiem strony. Czynność taką utrwala się w formie adnotacji na właściwej karcie rejestracyjnej lub zawiadomieniu, a o jej dokonaniu zawiadamia się stronę.


Art. 19. 1. Informacji o osobie na podstawie zgromadzonych w Rejestrze danych osobowych, udziela się na zapytanie podmiotów wymienionych w art. 6 lub na wniosek osoby, o której mowa w art. 7. 2. Zapytanie o udzielenie informacji o osobie powinno zawierać: 1) nazwisko, w tym także przybrane, imiona, nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, nazwisko rodowe matki, miejsce zamieszkania, obywatelstwo oraz numer PESEL osoby, której zapytanie dotyczy, 2) określenie rodzaju i zakresu danych o osobie, które mają być przedmiotem informacji, 3) wskazanie postępowania, w związku z którym zachodzi potrzeba uzyskania danych o osobie, 4) nazwę podmiotu kierującego zapytanie, 5) datę wystawienia, 6) podpis sędziego, prokuratora albo uprawnionej osoby lub organu podmiotu kierującego zapytanie. 3. Wniosek osoby, o której mowa w art. 7, o udzielenie informacji z Rejestru powinien zawierać: nazwisko, w tym także przybrane, imiona, nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, nazwisko rodowe matki, miejsce zamieszkania, obywatelstwo oraz numer PESEL i podpis wnioskodawcy. Jeżeli we wniosku nie określono rodzaju i zakresu danych, które mają być przedmiotem informacji, informacja ta powinna zawierać odpis wszystkich zapisów dotyczących wnioskodawcy, zamieszczonych na kartach rejestracyjnych i zawiadomieniach. 4. Jeżeli zapytanie lub wniosek nie spełniają wymogów, o których mowa w ust. 2 lub 3, wzywa się pytającego lub wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 14 dni, z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie zapytania lub wniosku bez rozpoznania, chyba że braki dotyczą wyłącznie okoliczności, o których mowa w ust. 2 pkt 1, a tożsamość osoby, której zapytanie dotyczy, nie budzi wątpliwości.


Art. 2. 1. Rejestr prowadzi podległa Ministrowi Sprawiedliwości jednostka budżetowa pod nazwą "Biuro Informacyjne Krajowego Rejestru Karnego", zwana dalej "biurem informacyjnym". 2. Działalność biura informacyjnego finansowana jest z budżetu państwa, ze środków przewidzianych w budżecie Ministra Sprawiedliwości. 3. Organizację biura określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości.


Art. 20. Informacja o osobie, sporządzona na podstawie danych osobowych zgromadzonych w Rejestrze, zawiera: 1) dane identyfikujące osobę - nazwisko, w tym także przybrane, imiona, nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia, imiona rodziców, obywatelstwo, nazwisko rodowe matki, miejsce zamieszkania, zawód wyuczony, a także numer PESEL, 2) dane osobowe w zakresie objętym zapytaniem lub wnioskiem albo stwierdzenie, że osoba nie figuruje w Rejestrze, 3) datę wydania, 4) nazwisko i imię osoby upoważnionej do jej wydania, 5) pieczęć urzędową.


Art. 21. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, sposób i tryb udzielania informacji o osobach, na podstawie danych zgromadzonych w Rejestrze, mając na uwadze potrzebę przekazywania takich informacji, w określonych przypadkach, także przy pomocy urządzeń służących do automatycznego ich przekazywania, a także określi wzór zapytania o udzielenie informacji o osobie, o którym mowa w art. 19 ust. 2, oraz wzór formularza informacji o osobie, o której mowa w art. 20.


Art. 22. 1. Biuro informacyjne niezwłocznie informuje właściwy sąd o ponownym prawomocnym skazaniu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe osoby, wobec której warunkowo umorzono postępowanie karne, warunkowo zawieszono wykonanie kary, zastosowano warunkowe zwolnienie z zakładu karnego albo umorzono postępowanie na podstawie przepisów o amnestii, z których wynika, że takie skazanie może mieć wpływ na jej stosowanie. 2. W sprawach o wykroczenia biuro informacyjne informuje właściwy sąd o ponownym prawomocnym skazaniu za wykroczenie osoby, wobec której warunkowo zawieszono wykonanie kary aresztu.


Art. 23. Informacja o osobie, o której mowa w art. 20, stanowi zaświadczenie, w rozumieniu przepisów Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego.


Art. 24. 1. Za wydanie z Rejestru informacji o osobie pobiera się opłatę, stanowiącą dochód budżetu państwa. Od uiszczenia opłaty zwolnione są podmioty wymienione w art. 6 pkt 1-9 i 11. 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1. Rozdział 3 Przepis karny


Art. 25. Kto bez uprawnienia uzyskuje z Rejestru informację o osobie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Rozdział 4 Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe


Art. 26. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 oraz z 1999 r. Nr 83, poz. 931) w art. 213 § 3 skreśla się.


Art. 27. W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz.U. Nr 35, poz. 228, z 1992 r. Nr 24, poz. 101, z 1995 r. Nr 89, poz. 443, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 i z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 84 § 4 skreśla się.


Art. 28. W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 751, 752 i 753, Nr 121, poz. 769, Nr 124, poz. 782 i Nr 133, poz. 882, z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 160, poz. 1064 i Nr 162, poz. 1118 i 1125 oraz z 1999 r. Nr 20, poz. 180, Nr 60, poz. 636, Nr 75, poz. 853, Nr 83, poz. 931 i Nr 110, poz. 1255) art. 27 skreśla się.


Art. 29. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133, poz. 883 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 43 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) przetwarzanych przez właściwe organy dla potrzeb postępowania sądowego oraz na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Karnym,".


Art. 3. 1. Biurem informacyjnym kieruje dyrektor, którego powołuje i odwołuje Minister Sprawiedliwości. 2. Dyrektor jest organem biura informacyjnego.


Art. 30. 1. Istniejące zasoby danych osobowych oraz informacji zgromadzonych w Centralnym Rejestrze Skazanych, prowadzonym na podstawie rozporządzenia Ministrów Sprawiedliwości i Obrony Narodowej z dnia 30 sierpnia 1993 r. w sprawie prowadzenia rejestru osób prawomocnie skazanych, udzielania informacji z rejestru oraz trybu zbierania danych w postępowaniu karnym dotyczących tych osób (Dz.U. Nr 82, poz. 388), przejmuje Rejestr, jeżeli dane te podlegają gromadzeniu na podstawie niniejszej ustawy; w pozostałym zakresie dane te likwiduje się. 2. Istniejące zasoby danych osobowych oraz informacji zgromadzonych w Centralnym Rejestrze Nieletnich, prowadzonym na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 sierpnia 1996 r. w sprawie gromadzenia danych dotyczących środków wychowawczych i poprawczych stosowanych wobec nieletnich oraz sposobu udzielania informacji sądom i prokuratorom o tych środkach (Dz.U. Nr 107, poz. 509), przejmuje Rejestr, jeżeli dane te podlegają gromadzeniu na podstawie niniejszej ustawy; w pozostałym zakresie dane te likwiduje się. 3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przejęcia lub likwidacji danych osobowych, o których mowa w ust. 1 i 2, mając na uwadze konieczność zapewnienia ciągłości dostępu do tych danych uprawnionym podmiotom oraz zasady ochrony danych osobowych.


Art. 31. Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o "Centralnym Rejestrze Skazanych" lub "Centralnym Rejestrze Nieletnich", należy przez to rozumieć "Krajowy Rejestr Karny".


Art. 32. Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 4. 1. Do zadań biura informacyjnego należy: 1) przetwarzanie danych osobowych, podlegających gromadzeniu w Rejestrze, 2) zabezpieczanie danych osobowych zgromadzonych w Rejestrze przed dostępem osób nieuprawnionych, 3) przygotowywanie projektów decyzji, postanowień i rozpatrywanie skarg w sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych zgromadzonych w Rejestrze. 2. Biuro informacyjne jest administratorem danych osobowych zgromadzonych w Rejestrze, w rozumieniu art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133, poz. 883 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136), zwanej dalej "ustawą o ochronie danych osobowych".


Art. 5. Dane osobowe zgromadzone w Rejestrze nie mogą być z niego usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej.


Art. 6. Prawo do uzyskania informacji o osobach, których dane osobowe zgromadzone zostały w Rejestrze, przysługuje: 1) Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, 2) Marszałkowi Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, w odniesieniu do posłów, 3) Marszałkowi Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, w odniesieniu do senatorów, 4) sądom sprawującym w Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości, w związku z prowadzonym postępowaniem, 5) Trybunałowi Stanu i Trybunałowi Konstytucyjnemu, w związku z prowadzonymi postępowaniami, 6) prokuratorom, Policji i innym organom uprawnionym do prowadzenia postępowania przygotowawczego w sprawach karnych i karnych skarbowych oraz czynności sprawdzających w sprawach o wykroczenia, w związku z prowadzonym postępowaniem, 7) Urzędowi Ochrony Państwa i Wojskowym Służbom Informacyjnym, w zakresie, w jakim jest to konieczne dla wykonania nałożonych na nie zadań określonych w ustawie, 8) organom wykonującym orzeczenia w postępowaniu karnym, w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, w sprawach o wykroczenia oraz w sprawach nieletnich, w związku z prowadzonym postępowaniem wykonawczym, w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonania orzeczenia, 9) organom administracji rządowej, organom samorządu terytorialnego oraz innym organom wykonującym zadania publiczne, w przypadkach kiedy jest to uzasadnione potrzebą wykonania nałożonych na nie zadań, określonych w ustawie, 10) pracodawcom, w zakresie niezbędnym dla zatrudnienia pracownika, co do którego z przepisów ustawy wynika wymóg niekaralności, korzystania z pełni praw publicznych, a także ustalenia uprawnienia do zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, 11) władzom państw obcych, jeżeli wynika to z ratyfikowanej umowy międzynarodowej, a w przypadku braku takiej umowy, pod warunkiem wzajemności.


Art. 7. Każdemu przysługuje prawo do uzyskania informacji, czy jego dane osobowe zgromadzone są w Rejestrze. Osobie, której dane osobowe znajdują się w zbiorach danych zgromadzonych w Rejestrze, na jej wniosek, udostępnia się informację o treści wszystkich zapisów dotyczących tej osoby.


Art. 8. 1. Zgromadzone w zbiorach Rejestru dane osobowe mogą być, na zasadach określonych w art. 29 i art. 30 ustawy o ochronie danych osobowych, przetwarzane i wykorzystywane do badań naukowych, a także, po pozbawieniu tych danych informacji identyfikujących osobę, do celów statystycznych. 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i sposób przetwarzania oraz przekazywania danych, o których mowa w ust. 1, do celów statystycznych oraz badań naukowych, mając na uwadze potrzebę corocznego przygotowania odpowiednich informacji dla oceny stopnia zagrożenia przestępczością.


Art. 9. Do postępowania prowadzonego na podstawie niniejszej ustawy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Rozdział 2 Zasady i sposób przetwarzania danych osobowych


Ustawa z dnia 26 maja 2000 r. o zmianie ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie ustawy o pracowniczych ogrodach działkowych

Art. 1. W ustawie z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz.U. Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 80, poz. 507, Nr 103, poz. 651, Nr 115, poz. 741, Nr 140, poz. 939 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 162, poz. 1121 oraz z 1999 r. Nr 108, poz. 1226) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 22: a) w ust. 2 wyrazy "Ministrem Finansów" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw finansów publicznych", b) w ust. 4 wyrazy "ministrowi właściwemu do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej" zastępuje się wyrazami "Prezesowi Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast"; 2) art. 33a otrzymuje brzmienie: "Art. 33a. 1. Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej jest Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej sprawuje nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. 3. Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. 4. Wiceprezesów Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej na wniosek Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast."; 3) w art. 33b: a) w pkt 5 wyraz "projektów" zastępuje się wyrazem "programów", b) w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 7 w brzmieniu: "7) wykonywanie przewidzianych przepisami szczególnymi zadań związanych z funkcjonowaniem pracowniczych ogrodów działkowych."; 4) w art. 33c: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) przygotowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej projekty ustaw, rozporządzeń i uchwał dotyczących polityki mieszkaniowej i rozwoju miast,", b) pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) wykonuje inne zadania z zakresu gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, określone w odrębnych przepisach."; 5) w art. 33d ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej nadaje, w drodze rozporządzenia, statut Urzędowi Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, uwzględniając jego organizację wewnętrzną i tryb pracy.".


Art. 2. W ustawie z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz.U. z 1996 r. Nr 85, poz. 390, z 1997 r. Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 86, poz. 965) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 17 w ust. 2 i 3: a) wyrazy "Minister Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw pracy", b) wyrazy "Ministrem Finansów" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw finansów publicznych"; 2) w art. 30 w ust. 3 wyrazy "ministra właściwego do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast" zastępuje się wyrazami "Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast".


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 15 grudnia 1999 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Art. 1. W ustawie z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. Nr 61, poz. 283 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 883) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 127 w ust. 2 wyrazy "1 roku" zastępuje się wyrazami "3 lat"; 2) w art. 132 skreśla się ust. 4; 3) po art. 132 dodaje się art. 132a w brzmieniu: "Art. 132a. 1. Od orzeczenia sądu dyscyplinarnego funkcjonariuszowi, wyższemu przełożonemu oraz Ministrowi Sprawiedliwości służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. 2. Minister Sprawiedliwości może wnieść skargę, o której mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia wyższemu przełożonemu.".


Art. 2. W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126 oraz z 1999 r. Nr 75, poz. 853) w art. 19 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) dyscyplinarnych, chyba że ustawa stanowi inaczej,".


Art. 3. 1. Przepisy ustawy stosuje się do spraw niezakończonych orzeczeniami sądów dyscyplinarnych w dniu jej wejścia w życie. 2. Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spraw zakończonych orzeczeniami sądów dyscyplinarnych wydanymi po dniu 16 marca 1999 r.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 11 maja 2000 r. o zmianie ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Art. 1. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1256) w art. 32 w ust. 1 wyrazy "ubezpieczonemu będącemu pracownikiem" zastępuje się wyrazami "ubezpieczonemu podlegającemu obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.


Ustawa z dnia 24 maja 2000 r. o ratyfikacji Konwencji o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Konwencji o praniu, ujawnianiu, zajmowaniu i konfiskacie dochodów pochodzących z przestępstwa, sporządzonej w Strasburgu dnia 8 listopada 1990 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 24 maja 2000 r. o ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii o zabezpieczeniu społecznym, podpisanej w Warszawie dnia 7 września 1998 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii o zabezpieczeniu społecznym, podpisanej w Warszawie dnia 7 września 1998 r.


Ustawa z dnia 26 maja 2000 r. o ratyfikacji Traktatu Karty Energetycznej oraz Protokołu Karty Energetycznej dotyczącego Efektywności Energetycznej i Odnośnych Aspektów Ochrony Środowiska

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Traktatu Karty Energetycznej oraz Protokołu Karty Energetycznej dotyczącego Efektywności Energetycznej i Odnośnych Aspektów Ochrony Środowiska, sporządzonych w Lizbonie dnia 17 grudnia 1994 r.


Ustawa z dnia 9 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych

Art. 1. W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 i Nr 43, poz. 170 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. 1. Organizacjom radiowym i telewizyjnym wolno nadawać opublikowane utwory muzyczne oraz drobne utwory słowne i słownomuzyczne wyłącznie na podstawie umowy zawartej z właściwą organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi. 2. Prawo do pierwszego nadania utworów zamówionych przez nadawcę może przysługiwać mu na podstawie umowy innej niż określona w ust. 1. 3. Twórca może oświadczyć właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, z zachowaniem formy pisemnej pod rygorem nieważności, że o nadaniu swoich opublikowanych utworów, o których mowa w ust. 1, będzie decydować osobiście. 4. Operatorom sieci kablowych wolno reemitować w sieciach kablowych utwory nadawane w programach organizacji radiowych i telewizyjnych wyłącznie na podstawie umowy zawartej z właściwą organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi."; 2) w art. 25 w ust. 1: a) w pkt 1 lit. b) i c) otrzymują brzmienie: "b) aktualne artykuły na tematy polityczne, gospodarcze lub religijne, chyba że zostało wyraźnie zastrzeżone, że ich dalsze rozpowszechnianie jest zabronione, c) aktualne wypowiedzi i fotografie reporterskie,", b) w pkt 2 wyrazy " , artykułów i wypowiedzi" zastępuje się wyrazami "i artykułów"; 3) w art. 36: a) w zdaniu wstępnym wyraz "pięćdziesięciu" zastępuje się wyrazem "siedemdziesięciu", b) pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2) w odniesieniu do utworu, którego twórca nie jest znany - od daty pierwszego rozpowszechnienia, chyba że pseudonim nie pozostawia wątpliwości co do tożsamości autora lub jeżeli autor ujawnił swoją tożsamość, 3) w odniesieniu do utworu, do którego autorskie prawa majątkowe przysługują z mocy ustawy innej osobie niż twórca - od daty rozpowszechnienia utworu, a gdy utwór nie został rozpowszechniony - od daty jego ustalenia,", c) dodaje się pkt 4 w brzmieniu: "4) w odniesieniu do utworu audiowizualnego - od śmierci najpóźniej zmarłej z wymienionych osób: głównego reżysera, autora scenariusza, operatora obrazu, autora dialogów, kompozytora muzyki skomponowanej do utworu audiowizualnego."; 4) art. 37 otrzymuje brzmienie: "Art. 37. Jeżeli bieg terminu wygaśnięcia autorskich praw majątkowych rozpoczyna się od rozpowszechnienia utworu, a utwór rozpowszechniono w częściach, odcinkach, fragmentach lub wkładkach, bieg terminu liczy się oddzielnie od daty rozpowszechnienia każdej z wymienionych części."; 5) skreśla się art. 38; 6) w art. 39 wyrazy "art. 36-38" zastępuje się wyrazami "art. 36 i art. 37"; 7) art. 69 otrzymuje brzmienie: "Art. 69. Współtwórcami utworu audiowizualnego są osoby, które wniosły wkład twórczy w jego powstanie, a w szczególności: reżyser, operator obrazu, twórca adaptacji utworu literackiego, twórca stworzonych dla utworu audiowizualnego utworów muzycznych lub słowno-muzycznych oraz twórca scenariusza."; 8) art. 70 otrzymuje brzmienie: "Art. 70. 1. Domniemywa się, że producent utworu audiowizualnego nabywa na mocy umowy o stworzenie utworu albo umowy o wykorzystanie już istniejącego utworu wyłączne prawa majątkowe do eksploatacji tych utworów w ramach utworu audiowizualnego jako całości. 2. Główny reżyser, operator obrazu, twórcy scenariusza, twórcy innych utworów literackich lub muzycznych, które stworzone zostały do utworu audiowizualnego lub w nim wykorzystane oraz artyści wykonawcy są uprawnieni do: 1) wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego w kinach, 2) stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania, 3) stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki publicznego udostępniania utworów, 4) stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego. 3. Korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi. 4. Stosowne wynagrodzenie za korzystanie z polskiego utworu audiowizualnego za granicą lub zagranicznego utworu audiowizualnego w Rzeczypospolitej Polskiej może być ustalone ryczałtowo."; 9) w art. 74: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.", b) w ust. 4: - w pkt 1 po wyrazach "czynności te" skreśla się wyraz "nie", - pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) rozpowszechniania, w tym najmu, programu komputerowego lub jego kopii."; 10) w art. 75: a) w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) obserwowanie, badanie i testowanie funkcjonowania programu komputerowego w celu poznania jego idei i zasad przez osobę posiadającą prawo korzystania z egzemplarza programu komputerowego, jeżeli będąc do tych czynności upoważniona, dokonuje ona tego w trakcie wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania lub przechowywania programu komputerowego,", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 3, nie mogą być: 1) wykorzystane do innych celów niż osiągnięcie współdziałania niezależnie stworzonego programu komputerowego, 2) przekazane innym osobom, chyba że jest to niezbędne do osiągnięcia współdziałania niezależnie stworzonego programu komputerowego, 3) wykorzystane do rozwijania, wytwarzania lub wprowadzania do obrotu programu komputerowego o istotnie podobnej formie wyrażenia lub do innych czynności naruszających prawa autorskie."; 11) po art. 77 dodaje się art. 77{1} w brzmieniu: "Art. 77{1}. Uprawniony może domagać się od użytkownika programu komputerowego zniszczenia posiadanych przez niego środków technicznych (w tym programów komputerowych), których jedynym przeznaczeniem jest ułatwianie niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych zabezpieczeń programu."; 12) w art. 79 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Przepis ust. 1 stosuje się w odniesieniu do usuwania lub obchodzenia zabezpieczeń technicznych przed udostępnianiem, zwielokrotnianiem lub rozpowszechnianiem utworu, jeżeli działania te mają na celu bezprawne korzystanie z utworu. 4. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku usuwania lub zmiany bez upoważnienia jakichkolwiek informacji identyfikujących dzieło, autora, podmiot praw autorskich do dzieła lub informacji o warunkach eksploatacji dzieła, o ile zostały one dołączone do egzemplarza dzieła lub są przekazywane w związku z rozpowszechnianiem dzieła, a także zawinionego rozpowszechniania dzieł z bezprawnie usuniętymi lub zmodyfikowanymi takimi informacjami."; 13) art. 85 otrzymuje brzmienie: "Art. 85. 1. Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. 2. Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania."; 14) art. 89 otrzymuje brzmienie: "Art. 89. Prawo, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 2 i 3, wygasa z upływem pięćdziesięciu lat następujących po roku, w którym artystyczne wykonanie ustalono. Jeżeli jednak w tym czasie nastąpiła publikacja utrwalenia tego wykonania lub jego publiczne odtworzenie, okres ochrony liczy się od tych zdarzeń, a gdy miały miejsce obydwa - od tego z nich, które miało miejsce wcześniej."; 15) po oddziale 3 dodaje się oddział 3{1} "Prawa do pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych" w brzmieniu: "Art. 99{1}. Wydawcy, który jako pierwszy w sposób zgodny z prawem opublikował lub w inny sposób rozpowszechnił utwór, którego czas ochrony już wygasł, a jego egzemplarze nie były jeszcze publicznie udostępniane, przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania tym utworem i korzystania z niego na wszystkich polach eksploatacji przez okres dwudziestu pięciu lat od daty publikacji.


Art. 2. 1. Przepisy ustawy stosuje się do korzystania po jej wejściu w życie z utworów, artystycznych wykonań, fonogramów i wideogramów, które według niniejszej ustawy korzystają z ochrony. 2. Jeżeli rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy korzystanie z artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub programu radiowego albo telewizyjnego było według przepisów dotychczasowych dozwolone, natomiast po tym dniu wymaga zezwolenia, to może ono być dokończone, pod warunkiem, że uprawniony otrzyma stosowne wynagrodzenie. 3. Ustawa nie narusza własności egzemplarzy utworów rozpowszechnionych przed dniem jej wejścia w życie i egzemplarzy fonogramu lub wideogramu, na których utrwalono artystyczne wykonania przed dniem jej wejścia w życie. 4. Dokończenie korzystania z fonogramu lub wideogramu dotyczy także zakończenia sprzedaży ich egzemplarzy w ciągu dwunastu miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, o ile egzemplarze te zgłoszone zostały w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Zgłoszenie powinno wskazywać numer katalogowy nagrania, zawarte w nim utwory, z podaniem autorów, artystów wykonawców, czasu trwania nagrania, oraz liczbę i rodzaj egzemplarzy. 5. Przepis ust. 1 stosuje się do utworów obywateli państw obcych stale zamieszkałych za granicą, pod warunkiem wzajemności.


Art. 3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu jednolitego.


Art. 99{2}. Temu, kto po upływie czasu ochrony prawa autorskiego do utworu przygotował jego wydanie krytyczne lub naukowe, nie będące utworem, przysługuje wyłączne prawo do rozporządzania takim wydaniem i korzystania z niego w zakresie, o którym mowa w art. 50 pkt 1-3 oraz 8 i 9 przez okres trzydziestu lat od daty publikacji.


Art. 99{3}. Przepisy art. 99{1} i art. 99{2} stosuje się odpowiednio do utworów i tekstów, które ze względu na czas ich powstania lub charakter nigdy nie były objęte ochroną prawa autorskiego.


Art. 99{4}. Przy wyznaczaniu czasu ochrony, o którym mowa w art. 99{1} i w art. 99{2}, stosuje się odpowiednio przepisy art. 37 i art. 39."; 16) art. 100 otrzymuje brzmienie: "Art. 100. Wykonywanie praw do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów, a także pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych, podlega odpowiednio ograniczeniom wynikającym z przepisów art. 23-35."; 17) art. 101 otrzymuje brzmienie: "Art. 101. Do artystycznych wykonań, fonogramów, wideogramów, nadań programów, pierwszych wydań oraz wydań naukowych i krytycznych stosuje się odpowiednio przepisy art. 1 ust. 3 i 4, art. 6, art. 22, art. 39, art. 51, art. 79 ust. 1 i 3 oraz art. 80."; 18) art. 103 otrzymuje brzmienie: "Art. 103. Spory dotyczące praw pokrewnych należą do właściwości sądów okręgowych."; 19) w art. 115: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w inny sposób niż określony w ust. 1 lub 2, narusza cudze prawa autorskie lub prawa pokrewne określone w art. 16, art. 17, art. 18, art. 19 ust. 1 lub 2, art. 20 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1 lub 2, art. 86, art. 94 ust. 2 i art. 97, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku."; 20) w art. 117 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Kto bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom w celu rozpowszechnienia utrwala lub zwielokrotnia cudzy utwór w wersji oryginalnej lub w postaci opracowania, artystyczne wykonanie, fonogram, wideogram lub nadanie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2."; 21) art. 118 otrzymuje brzmienie: "Art. 118. 1. Kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiot będący nośnikiem utworu, artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu rozpowszechnianego lub zwielokrotnionego bez uprawnienia albo wbrew jego warunkom nabywa lub pomaga w jego zbyciu albo przedmiot ten przyjmuje lub pomaga w jego ukryciu, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. 2. Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełniania przestępstwa określonego w ust. 1 stałe źródło dochodu albo działalność przestępną, określoną w ust. 1, organizuje lub nią kieruje, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 5. 3. Jeżeli na podstawie towarzyszących okoliczności sprawca przestępstwa określonego w ust. 1 lub 2 powinien i może przypuszczać, że przedmiot został uzyskany za pomocą czynu zabronionego, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2."; 22) po art. 118 dodaje się art. 118{1} w brzmieniu: "Art. 118{1}. 1. Kto wytwarza przedmioty przeznaczone do niedozwolonego usuwania lub obchodzenia technicznych zabezpieczeń przed odtwarzaniem, przegrywaniem lub zwielokrotnianiem utworu, bądź też służące do nielegalnego odbioru nadawanych programów, przeznaczonych dla zamkniętego grona odbiorców, uzyskujących do nich dostęp po zapłaceniu wynagrodzenia usługodawcy albo dokonuje obrotu takimi przedmiotami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3. 2. Kto posiada, przechowuje lub wykorzystuje przedmioty, o których mowa ust. 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku."; 23) art. 119 otrzymuje brzmienie: "Art. 119. Kto uniemożliwia lub utrudnia wykonywanie prawa do kontroli korzystania z utworu, artystycznego wykonania, fonogramu lub wideogramu albo odmawia udzielenia informacji przewidzianych w art. 47, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku."; 24) skreśla się art. 120; 25) w art. 121 w ust. 1 wyrazy "lub 118" zastępuje się wyrazami " , 118 lub 118{1}"; 26) art. 122 otrzymuje brzmienie: "Art. 122. Ściganie przestępstw określonych w art. 115, art. 116 ust. 1, 2 i 4, art. 117 ust. 1, art. 118 ust. 1, art. 118{1} oraz art. 119 następuje na wniosek pokrzywdzonego."; 27) po art. 122 dodaje się art. 122{1} w brzmieniu: "Art. 122{1}. W sprawach o przestępstwa określone w art. 115-119 pokrzywdzonym jest również właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi."; 28) art. 123 otrzymuje brzmienie: "Art. 123. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, może wyznaczyć sądy rejonowe właściwe do rozpoznawania spraw o przestępstwa, o których mowa w art. 115-119 - na obszarze właściwości danego sądu okręgowego."; 29) w art. 124 skreśla się ust. 3; 30) w art. 125 w ust. 1 w pkt 2 skreśla się zdanie: "Nie dotyczy to artystycznych wykonań ustalonych wcześniej niż dwadzieścia lat przed dniem jej wejścia w życie."; 31) w art. 126: a) w ust. 1 w pkt 3 skreśla się zdanie: "Nie dotyczy to fonogramów, wideogramów oraz programów radiowych i telewizyjnych sporządzonych lub nadanych wcześniej niż dwadzieścia lat przed dniem jej wejścia w życie.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Zasady, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie stosuje się do korzystania przez szkoły w celach dydaktycznych ze sporządzonych przed dniem wejścia w życie ustawy nadań, fonogramów i wideogramów nie będących filmami fabularnymi oraz spektaklami teatralnymi, a także do korzystania z utrwalonych na fonogramach i wideogramach artystycznych wykonań."; 32) po art. 127 dodaje się art. 127{1} w brzmieniu: "Art. 127{1}. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze zarządzenia, utworzy zespół do spraw przeciwdziałania naruszeniom prawa autorskiego i praw pokrewnych oraz określi jego skład, zadania i tryb działania.".


Ustawa z dnia 9 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz ustawy o zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6: a) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego przechodzą w stan spoczynku po ukończeniu swojej kadencji.", b) w ust. 3 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Do sędziów, którzy skorzystają z tego prawa, nie ma zastosowania przepis ust. 2a."; 2) w art. 39 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli wydanie orzeczenia o akcie normatywnym, który utracił moc obowiązującą przed wydaniem orzeczenia, jest konieczne dla ochrony konstytucyjnych wolności i praw."; 3) w art. 46: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Skarga konstytucyjna, zwana dalej "skargą", może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia.", b) ust. 3 i 4 skreśla się; 4) w art. 48 w ust. 1 wyrazy "Skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego" zastępuje się wyrazami "Skargę i zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu sporządzają adwokat lub radca prawny"; 5) w art. 59 w ust. 2 skreśla się wyraz "inny".


Art. 2. W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 124, poz. 782 oraz z 1998 r. Nr 98, poz. 607) w art. 7 skreśla się zdanie drugie.


Art. 3. Uprawnienia nabyte niniejszą ustawą przez sędziów Trybunału Konstytucyjnego przysługują od momentu wejścia w życie ustawy również sędziom Trybunału Konstytucyjnego pozostającym w stanie spoczynku.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 7 czerwca 2000 r. o zmianie ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

Art. 1. W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz.U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511 oraz z 1998 r. Nr 160, poz. 1063) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie: "5) rezydencie - należy przez to rozumieć rezydenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. - Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 83, poz. 931), 6) nierezydencie - należy przez to rozumieć nierezydenta w rozumieniu przepisów ustawy, o której mowa w pkt 5,"; 2) użyte w art. 2 w pkt 7 w lit. a) i w pkt 8 oraz w art. 19 w ust. 1 w zdaniu wstępnym w różnych przypadkach wyrazy "osoba krajowa" zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem "rezydent"; 3) użyte w art. 2 w pkt 7 w lit. b), w art. 19 w ust. 1 w zdaniu wstępnym oraz w art. 23 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy "osoba zagraniczna" zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem "nierezydent"; 4) użyte w art. 3 w ust. 1, 2 i w ust. 5, w art. 6 w ust, 2, w art. 10 w ust. 2, w art. 12 w ust. 1, w art. 17 w ust. 2, w art. 19 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 25 w ust. 3, w art. 26 w ust. 4, w art. 28 w ust. 1, 2 i w ust. 4, w art. 29, w art. 30 w ust. 1, w art. 33 w ust. 2, w art. 34 w ust. 1 w zdaniu wstępnym, w art. 36 w ust. 2, w art. 38 w ust. 3, w art. 39 w ust. 1, w art. 43 w ust. 1, 3 i w ust. 4 oraz w art. 45 w zdaniu wstępnym w różnych przypadkach wyrazy "Minister Finansów" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw finansów publicznych"; 5) w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Poręczenia lub gwarancje mogą być także udzielane pod warunkiem przeznaczenia objętego nimi kredytu na finansowanie zakupu materiałów lub wyrobów gotowych, przeznaczonych na realizację przedsięwzięć polegających na wykonaniu dóbr inwestycyjnych na eksport, o wartości kontraktowej powyżej 10 mln EURO."; 6) w art. 23 w ust. 1 wyrazy "Minister Kultury i Sztuki" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego"; 7) użyte w art. 26 w ust. 4 i w ust. 5, w art. 28 w ust. 1, 2 i w ust. 4 oraz w art. 35 w ust. 3 w różnych przypadkach wyrazy "Minister Skarbu Państwa" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw Skarbu Państwa".


Ustawa z dnia 7 czerwca 2000 r. o nadaniu Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy nazwy "Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego"

Art. 1. Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy nadaje się nazwę "Akademia Bydgoska im. Kazimierza Wielkiego".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2000 r.


Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa

Art. 1. W ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 1996 r. Nr 54, poz. 245 i z 1997 r. Nr 140, poz. 939) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W razie nabycia nieruchomości wbrew przepisom ustawy, o nieważności nabycia orzeka sąd także na żądanie, właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego lub wojewody albo na żądanie ministra właści wego do spraw wewnętrznych."; 2) w art. 8 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych prowadzi rejestr nieruchomości, udziałów i akcji, nabytych lub objętych przez cudzoziemców bez zezwolenia w przypadkach określonych w art. 8 ust. 1 oraz rejestr nieruchomości, udziałów i akcji nabytych lub objętych przez cudzoziemców na podstawie wymaganych zezwoleń, o których mowa w art. 1 ust. 1 oraz w art. 3e ust. 1 i 3. 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania i szczegółowe zasady prowadzenia rejestrów, o których mowa w ust. 4."; 3) dodaje się art. 8a w brzmieniu: "Art. 8a. 1. Notariusz przesyła ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w terminie 7 dni od dnia sporządzenia, wypis z aktu notarialnego, mocą którego cudzoziemiec nabył lub objął nieruchomość, udziały lub akcje w spółce, będącej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem nieruchomości. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do sądu, jeżeli nabycie nieruchomości nastąpiło na podstawie prawomocnego orzeczenia oraz gdy nabycie lub objęcie udziałów lub akcji nastąpiło na podstawie wpisu do rejestru handlowego.".


Art. 10. W dekrecie z dnia 23 kwietnia 1953 r. o świadczeniach w celu zwalczania klęsk żywiołowych (Dz.U. Nr 23, poz. 93, z 1959 r. Nr 27, poz. 167, z 1970 r. Nr 16, poz. 138, z 1983 r. Nr 44, poz. 200 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: a) w ust. 1 wyrazy "prezydia rad narodowych (gminnych, miejskich, powiatowych, wojewódzkich) właściwe" zastępuje się wyrazami "odpowiednio właściwy wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta oraz wojewoda ", b) w ust. 2 wyrazy "prezydiami rad narodowych" zastępuje się wyrazami "wójtami, burmistrzami (prezydentami miast), starostami oraz wojewodami", c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Koordynację zorganizowanej akcji społecznej odbywającej się na obszarze: 1) gmin, znajdujących się w jednym powiecie, sprawuje - starosta, 2) powiatów, znajdujących się w jednym województwie, sprawuje właściwy miejscowo wojewoda, 3) powiatów, znajdujących się w kilku województwach, sprawuje wskazany przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wojewoda tego województwa, którego teren w największym stopniu został objęty klęską, 4) kilku województw sprawuje - minister właściwy do spraw wew nętrznych."; 2) art. 3 otrzymuje brzmienie: "Art. 3.1. Jeżeli środki, którymi dysponuje właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego albo wojewoda, są niewystarczające, organy te mogą wprowadzić obowiązek świadczeń osobistych i rzeczowych na cele zorganizowanej akcji społecznej. 2. O nałożeniu obowiązku, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego zawiadamia bezzwłocznie starostę i wojewodę. 3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Zasady i formy ogłoszenia określają odrębne przepisy."; 3) w art. 4 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1; 4) w art. 5 w ust. 1 wyrazy "prezydium właściwej miejskiej, dzielnicowej lub gminnej rady narodowej" zastępuje się wyrazami "odpowiednio wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo wojewoda"; 5) w art. 9 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1.


Art. 100. W ustawie z dnia 28 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. Nr 88, poz. 439, z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i z 1998 r. Nr 121, poz. 769): 1) w art. 2 pkt 10 i w art. 22 wyrazy "podległe mu urzędy statystyczne" zastępuje się wyrazami "podlegli mu dyrektorzy urzędów statystycznych"; 2) w art. 13 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: "6. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego jest obowiązany do udostępniania organom administracji rządowej i jednostkom samorządu terytorialnego, danych dotyczących realizowanych przez nie zadań, w ujęciu odpowiednim do ustawowego usytuowania poszczególnych zadań publicznych."; 3) w art. 14 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Wynikowe informacje statystyczne są ujmowane w programie badań statystyki publicznej, o którym mowa w ust. 3, z uwzględnieniem ustawowego usytuowania poszczególnych zadań publicznych."; 4) w art. 25 w ust. 5 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu: "Dyrektor urzędu statystycznego jest organem administracji niezespolonej w województwie"; 5) użyte w ustawie wyrazy "samorządu terytorialnego" zastępuje się wyrazami "jednostek samorządu terytorialnego".


Art. 101. W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach (Dz.U. Nr 83, poz. 420, Nr 118, poz. 574 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 118, poz. 754) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) gminy, powiaty, województwa, zwane dalej "jednostkami samorządu terytorialnego", a także związki tych jednostek oraz miasto stołeczne Warszawa,"; 2) w art 5 w ust. 1 w pkt 2 wyraz "gminy" zastępuje się wyrazami "jednostki samorządu terytorialnego"; 3) w art. 6: a) w ust. 2 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) udzieleniu poręczenia przez jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 5,", b) w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) jednostek samorządu terytorialnego, ich związków oraz miasta stołecznego Warszawy,", c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Jednostki samorządu terytorialnego oraz miasto stołeczne Warszawa mogą poręczać zobowiązania wynikające z obligacji emitowanych przez: 1) inne jednostki samorządu terytorialnego oraz związki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, 2) spółki prawa handlowego, w których dana jednostka samorządu terytorialnego lub miasto stołeczne Warszawa dysponuje ponad 50% głosów na zgromadzeniu wspólników lub walnym zgromadzeniu akcjonariuszy, 3) przedsiębiorstwa, dla których organem założycielskim jest jednostka samorządu terytorialnego lub miasto stołeczne Warszawa do wysokości 15% dochodów jednostki samorządu terytorialnego planowanych w roku, w którym następuje udzielenie poręczenia. Udzielenie poręczenia wymaga uchwały organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego lub Rady miasta stołecznego Warszawy."; 4) w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. W przypadku emisji obligacji przez jednostki samorządu terytorialnego, ich związki oraz miasto stołeczne Warszawę, wymagania określone w ust. 1 pkt 7 oraz w ust. 3 i 4 uważa się za spełnione poprzez udostępnienie sprawozdania z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego za rok poprzedzający emisję obligacji wraz z opinią regionalnej izby obrachunkowej."; 5) w art. 24 w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: "W przypadku zniesienia lub podziału jednostki samorządu terytorialnego będącej emitentem obligacji, odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z emisji obligacji ponoszą solidarnie jednostki samorządu terytorialnego, które przejęły jej mienie.".


Art. 102. W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 97, poz. 479 i z 1998 r. Nr 59, poz. 375) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Organizowanie imprez o charakterze religijnym na drogach publicznych wymaga uzgodnienia, w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, z właściwymi organami administracji rządowej lub samorządowej."; 2) użyty w art. 23 i w art. 37 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbie wyraz "gmina" zastępuje się wyrazami "jednostek samorządu terytorialnego".


Art. 103. W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 97, poz. 480 i z 1998 r. Nr 59, poz. 375) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Organizowanie imprez o charakterze religijnym na drogach publicznych wymaga uzgodnienia, w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, z właściwymi organami administracji rządowej lub samorządowej."; 2) użyty w art. 26 i w art. 43 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbie wyraz "gmina" zastępuje się wyrazami "jednostek samorządu terytorialnego".


Art. 104. W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 97, poz. 481 i z 1998 r. Nr 59, poz. 375) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Organizowanie imprez o charakterze religijnym na drogach publicznych wymaga uzgodnienia, w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, z właściwymi organami administracji rządowej lub samorządowej,"; 2) użyty w art. 23 w ust. 3 i w art. 35 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbie wyraz "gmina" zastępuje się wyrazami "jednostek samorządu terytorialnego".


Art. 105. W ustawie z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Polskokatolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 97, poz. 482 i z 1998 r. Nr 59, poz. 375) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Organizowanie imprez o charakterze religijnym na drogach publicznych wymaga uzgodnienia, w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, z właściwymi organami administracji rządowej lub samorządowej."; 2) użyty w art. 20 i art. 34 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbie wyraz "gmina" zastępuje się wyrazami "jednostek samorządu terytorialnego".


Art. 106. W ustawie z dnia 6 lipca 1995 r. o przedsiębiorstwie państwowym "Polskie Koleje Państwowe" (Dz.U. Nr 95, poz. 474, z 1996 r. Nr 147, poz. 687 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 591, Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10: a) skreśla się ust. 3, b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Na zadania kolejowej służby zdrowia przekazywana jest dotacja z budżetu państwa."; 2) w art. 13 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. W przypadkach uzasadnionych względami gospodarczymi lub społecznymi PKP może przekazać zbędne mienie nieodpłatnie na rzecz Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub państwowej jednostki organizacyjnej w drodze umowy. Przepisy ust. 2"4 stosuje się odpowiednio."; 3) skreśla się rozdział 4; 4) w art. 27: a) skreśla się pkt 3, b) pkt 9 otrzymuje brzmienie: "9) zatwierdza projekty likwidacji linii kolejowych lub ich części - po uzyskaniu opinii sejmiku województwa i rad powiatów, na obszarze których przebiega ta linia, zaś w przypadku odcinka linii kolejowej przebiegającego wyłącznie na terenie jednego powiatu " po uzyskaniu opinii rady tego powiatu,", c) skreśla się pkt 13.