Art. 25. 1. Wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga, z zastrzeżeniem ust. 5, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. 2. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowi część postępowania zmierzającego do wydania decyzji, o których mowa w ust. 3, i wymaga udziału organu, o którym mowa w art. 37. 3. Decyzją, o której mowa w ust. 1, jest: 1) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - wydawana na podstawie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego oraz decyzja o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawana na podstawie przepisów Prawa budowlanego, 3) koncesja na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż kopalin, na wydobywanie kopalin ze złóż, na bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze oraz składowanie odpadów w podziemnych wyrobiskach górniczych, na poszukiwanie i wydobywanie surowców mineralnych znajdujących się w odpadach powstałych po robotach górniczych oraz po procesach wzbogacania kopalin - wydawana na podstawie przepisów Prawa geologicznego i górniczego, 4) pozwolenie wodnoprawne w zakresie: a) wykonywania urządzeń wodnych, b) poboru wód podziemnych, c) rolniczego wykorzystania ścieków - wydawane na podstawie przepisów Prawa wodnego, 5) decyzja ustalająca warunki prowadzenia robót polegających na regulacji wód oraz budowie wałów przeciwpowodziowych, a także robót melioracyjnych, odwodnień budowlanych oraz innych robót ziemnych zmieniających stosunki wodne - na terenach o szczególnych wartościach przyrodniczych, zwłaszcza na terenach, na których znajdują się skupienia roślinności o szczególnej wartości przyrodniczej, terenach o walorach krajobrazowych i ekologicznych, terenach masowych lęgów ptactwa, występowania skupień gatunków chronionych i tarlisk ryb - wydawana na podstawie przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska, 6) decyzja zatwierdzająca projekt scalania lub wymiany gruntów - wydawana na podstawie przepisów o scalaniu i wymianie gruntów rolnych i leśnych, 7) decyzja o zmianie lasu na użytek rolny - wydawana na podstawie przepisów o lasach, 8) decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady - wydawana na podstawie przepisów o autostradach płatnych - oraz decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi ekspresowej, jeżeli przepisy ustawy o autostradach płatnych mają zastosowanie do tej drogi, gdy decyzje te dotyczą odcinków, które we wskazaniach lokalizacyjnych zostały wskazane jako newralgiczne z uwagi na uwarunkowania ochrony środowiska lub możliwość wystąpienia konfliktów społecznych. 4. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza się także przed udzieleniem wskazań lokalizacyjnych autostrady oraz drogi ekspresowej, jeżeli przepisy o autostradach płatnych mają zastosowanie do tej drogi. 5. Przepisy dotyczące decyzji, o których mowa w ust. 3, stosuje się odpowiednio do wskazań lokalizacyjnych udzielanych na mocy przepisów o autostradach płatnych; przepisy dotyczące organów właściwych do wydania tych decyzji stosuje się do organu właściwego do udzielania wskazań lokalizacyjnych. 6. Postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko nie przeprowadza się, jeżeli: 1) wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest zależne od uzyskania decyzji wymienionej w ust. 3 pkt 4, 2) wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3 pkt 4, jest uzależnione od wydania decyzji wymienionej w ust. 3 pkt 5, i postępowanie to zostało przeprowadzone przed wydaniem tej decyzji. 7. Decyzje, o których mowa w ust. 3, wymagają uzasadnienia. 8. Uzasadnienie decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o sposobie wykorzystania uwag i wniosków zgłoszonych w sposób określony w art. 12-17 oraz informacje dotyczące konieczności wykonania analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 35.


Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 26. W postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) dobra kultury, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a)-c), e) dostępność do złóż kopalin, 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania na środowisko, 3) wymagany zakres monitoringu.


Art. 27. 1. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadza organ administracji publicznej właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 25 ust. 3. 2. Decyzję, o której mowa w art. 25 ust. 3, wydaje się, z zastrzeżeniem ust. 3, po uzgodnieniu z właściwymi organami, o których mowa w art. 37. 3. W sprawach, o których mowa w art. 25 ust. 3 pkt 2, do przeprowadzenia uzgodnienia z właściwymi organami, o których mowa w art. 37, jest obowiązany wnioskodawca; uzgodnienie następuje w drodze decyzji.


Art. 28. 1. Wnioskodawca, przed wystąpieniem o wydanie decyzji, o których mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1 i 3-8, oraz wskazań lokalizacyjnych, o których mowa w art. 25 ust. 4, może zwrócić się z zapytaniem do organu właściwego do wydania decyzji o określenie zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięć, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1. 2. Do zapytania, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć informacje o planowanym przedsięwzięciu, zawierające w szczególności dane o: 1) rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, 2) powierzchni zajmowanego terenu lub obiektu budowlanego i poprzednich formach ich użytkowania, 3) rodzaju technologii, 4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, 5) przewidywanej ilości wykorzystywanych surowców, wody i energii, 6) przedsięwzięciach chroniących środowisko, 7) rodzajach i przewidywanej ilości zanieczyszczeń wprowadzanych do środowiska przy zastosowaniu przedsięwzięć chroniących środowisko. 3. Organ, określając zakres raportu, uwzględnia wymagania, o których mowa w art. 31 ust. 1 i 5, w stopniu uzasadnionym rodzajem i usytuowaniem przedsięwzięcia oraz skalą jego oddziaływania na środowisko. 4. Postanowienie ustalające zakres raportu wydaje się po zasięgnięciu opinii właściwych organów, o których mowa w art. 37 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.


Art. 29. 1. Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3, wnioskodawca dołącza raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. 2. W postępowaniu dotyczącym przedsięwzięć określonych w art. 30 ust. 1 pkt 2 do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1 i 3-7, załącza się informacje zawierające dane określone w art. 28 ust. 2. 3. W postępowaniu o wydanie decyzji zatwierdzającej projekt scalania lub wymiany gruntów rolnych i leśnych raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko sporządza organ prowadzący postępowanie.


Art. 3. Przepisów ustawy wprowadzających wymóg uzgadniania i opiniowania nie stosuje się, jeżeli organ przeprowadzający postępowanie w zakresie oceny oddziaływania na środowisko jest jednocześnie organem, z którym należy uzgodnić bądź którego opinii należy zasięgnąć. Rozdział 2 Dostęp do informacji


Art. 30. 1. Sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagają: 1) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, 2) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek jest ustalony na podstawie ust. 2. 2. Obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stwierdza, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1 i 3-7, określając jednocześnie zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; właściwy organ uwzględnia łącznie szczegółowe kryteria określone w ust. 4 pkt 3 i ocenia potrzebę sporządzenia raportu dla przedsięwzięć określonych w ust. 4 pkt 2. 3. Jeżeli w postępowaniu w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stwierdzono obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, raport powinien być sporządzony także w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę dotyczącym tego samego przedsięwzięcia. 4. Rada Ministrów, uwzględniając potencjalne oddziaływanie na środowisko przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, w drodze rozporządzenia, określi: 1) rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wymagających sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, 2) rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany, 3) szczegółowe kryteria związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko do sporządzenia raportu, takie jak rodzaj, usytuowanie przedsięwzięcia oraz rodzaj i skala jego potencjalnego oddziaływania na środowisko, kwalifikujące to przedsięwzięcie do sporządzenia raportu.


Art. 31. 1. Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać: 1) opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności: a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji, b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych, c) przewidywane rodzaje i ilości zanieczyszczeń, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia, 2) opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, 3) opis analizowanych wariantów planowanego przedsięwzięcia, w tym wariantu: a) polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, b) najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru, 4) określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w razie wystąpienia nadzwyczajnego zagrożenia środowiska, a także potencjalnego transgranicznego oddziaływania na środowisko, 5) uzasadnienie wybranego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na ludzi, faunę, florę, glebę, wodę, powietrze, klimat, dobra materialne, dobra kultury, krajobraz oraz wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, 6) opis potencjalnie znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: a) istnienia przedsięwzięcia, b) użytkowania zasobów naturalnych, c) zanieczyszczenia, oraz opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę, 7) opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, zmniejszanie lub kompensowanie szkodliwych oddziaływań na środowisko, 8) porównanie proponowanych rozwiązań technologicznych z innymi dostępnymi rozwiązaniami stosowanymi w praktyce krajowej lub światowej z punktu widzenia czystszej produkcji, w razie, gdy planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem maszyn lub innych urządzeń technicznych, 9) wskazanie, czy dla przedsięwzięcia konieczne jest ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania w rozumieniu przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska, oraz określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich, 10) przedstawienie zagadnień w formie graficznej, 11) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, 12) przedstawienie propozycji monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie budowy i eksploatacji, 13) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano opracowując raport, 14) streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie, 15) nazwisko osoby lub osób sporządzających raport, 16) źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu. 2. Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinien uwzględniać oddziaływanie przedsięwzięcia na etapach jego realizacji, eksploatacji oraz likwidacji. 3. Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzany w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, powinien: 1) zawierać informacje, o których mowa w ust. 1, ze szczegółowością i dokładnością odpowiednio do posiadanych danych wynikających z projektu budowlanego i innych informacji uzyskanych po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady albo drogi ekspresowej, jeżeli przepisy ustawy o autostradach płatnych mają zastosowanie do tej drogi, 2) określać stopień i sposób uwzględnienia wymagań dotyczących ochrony środowiska, zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz innych decyzjach administracyjnych dotyczących ochrony środowiska. 4. Zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określony w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uwzględnia się w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla tego samego przedsięwzięcia. 5. Raport oddziaływania na środowisko, sporządzony przed udzieleniem wskazań lokalizacyjnych wydawanych na podstawie przepisów o autostradach płatnych, oprócz informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, powinien wskazywać także propozycję określenia odcinków newralgicznych z uwagi na uwarunkowania ochrony środowiska lub możliwość wystąpienia konflików społecznych, dla których na etapie decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady albo drogi ekspresowej, jeżeli przepisy o autostradach płatnych mają zastosowanie do tej drogi, konieczne będzie przeprowadzenie kolejnego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. 6. Minister właściwy do spraw środowiska oraz minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, biorąc pod uwagę konieczność identyfikacji istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanej autostrady albo drogi ekspresowej zasobów przyrodniczych i dóbr kultury oraz ustalenia wpływu na te zasoby i dobra określą, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla autostrady albo drogi ekspresowej, jeżeli przepisy o autostradach płatnych będą miały zastosowanie do tej drogi. 7. Raport, o którym mowa w ust. 6, w zakresie, w jakim dotyczy on zidentyfikowania istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania autostrady albo drogi ekspresowej dóbr kultury oraz ustalenia wpływu na te dobra, sporządza biegły z listy rzeczoznawców ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.


Art. 32. Organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3, poddaje raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postępowaniu, o którym mowa w art. 12-17.


Art. 33. Z uwagi na uwarunkowania ochrony środowiska lub możliwość wystąpienia konfliktów społecznych organ właściwy do udzielenia wskazań lokalizacyjnych na podstawie przepisów o autostradach płatnych wskazuje w nich odcinki newralgiczne, dla których na etapie wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady albo drogi ekspresowej, jeżeli przepisy o autostradach płatnych mają zastosowanie do tej drogi, konieczne będzie przeprowadzenie kolejnego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.


Art. 34. Jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż wnioskowany, organ administracji publicznej, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1 i 3-8, wariant dopuszczony do realizacji, lub w razie braku zgody wnioskodawcy - umarza postępowanie.


Art. 35. 1. Organ administracji publicznej może: 1) decyzją, o której mowa w art. 25 ust. 3, nałożyć obowiązki dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, 2) decyzją, o której mowa w art. 25 ust. 3 pkt 2, dla przedsięwzięć, dla których sporządza się raport oddziaływania na środowisko, nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedłożenia analizy porealizacyjnej, określając zakres oraz termin jej przedłożenia. 2. W analizie porealizacyjnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko i w decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3 pkt 2, z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego zminimalizowania.


Art. 36. Decyzja, o której mowa w art. 25 ust. 3, podjęta z naruszeniem wymagań określonych w art. 12-17, art. 25 ust. 2, art. 38, 43 i 46 jest nieważna.


Art. 37. 1. Organem właściwym do uzgadniania przed wydaniem decyzji, o której mowa w art. 25 ust. 3 pkt 1, 2 i 4-8, oraz wydawania opinii odpowiednio w sprawie obowiązku sporządzania raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub jego zakresu jest: 1) właściwy wojewoda - w odniesieniu do przedsięwzięć, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1, 2) starosta oraz powiatowy inspektor sanitarny - w odniesieniu do przedsięwzięć, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2. 2. Organem właściwym w sprawach, o których mowa w art. 25 ust. 4 i 5, jest minister właściwy do spraw środowiska oraz Główny Inspektor Sanitarny. Rozdział 6 Postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko


Art. 38. 1. W przypadku potencjalnego transgranicznego oddziaływania na środowisko, pochodzącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na skutek: 1) realizacji planowanych przedsięwzięć objętych decyzjami, o których mowa w art. 25 ust. 3, 2) realizacji projektów polityk, strategii, planów lub programów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, przeprowadza się postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko. 2. Postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko przeprowadza się także gdy potencjalne oddziaływanie pochodzące spoza granic Rzeczypospolitej Polskiej mogłoby ujawnić się na jej terytorium.


Art. 39. 1. Organ administracji publicznej przeprowadzający postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w przypadku stwierdzenia potencjalnego transgranicznego oddziaływania na środowisko na skutek realizacji planowanego przedsięwzięcia: 1) wydaje postanowienie o przeprowadzeniu postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko, w którym określa obowiązek sporządzenia przez wnioskodawcę dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia tego postępowania w języku państwa, na terytorium którego może oddziaływać przedsięwzięcie, oraz zakres tej dokumentacji, 2) niezwłocznie informuje ministra właściwego do spraw środowiska o potencjalnym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia i przekazuje dokumentację potrzebną do podjęcia działań, o których mowa w art. 40. 2. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.


Art. 4. Każdy ma prawo do informacji o środowisku i jego ochronie na warunkach określonych ustawą.


Art. 40. 1. Minister właściwy do spraw środowiska, po uzyskaniu informacji o potencjalnym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia, niezwłocznie powiadamia o tym państwo, na terytorium którego przedsięwzięcie to może oddziaływać oraz proponuje termin na odpowiedź, czy państwo to jest zainteresowane uczestnictwem w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. 2. Minister właściwy do spraw środowiska załącza do powiadomienia dane, o których mowa w art. 28 ust. 2.


Art. 41. Jeżeli państwo, o którym mowa w art. 40 ust. 1, powiadomi, iż jest zainteresowane uczestnictwem w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z organem administracji publicznej przeprowadzającym postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, uzgadnia z tym państwem terminy etapów postępowania.


Art. 42. 1. Minister właściwy do spraw środowiska, po uzyskaniu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przekazuje go niezwłocznie państwu uczestniczącemu w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. 2. Organ administracji publicznej przeprowadzający postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko prowadzi, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw środowiska, konsultacje z państwem, na terytorium którego może oddziaływać, w sprawie środków eliminowania lub zmniejszania transgranicznego oddziaływania na środowisko. 3. Minister właściwy do spraw środowiska może przejąć prowadzenie konsultacji, o których mowa w ust. 2, jeżeli uzna to za celowe ze względu na wagę lub zawiłość sprawy. 4. W konsultacjach, o których mowa w ust. 2, uczestniczy minister właściwy do spraw środowiska, a w konsultacjach, o których mowa w ust. 3, uczestniczy organ administracji publicznej przeprowadzający postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.


Art. 43. 1. Uwagi i wnioski złożone przez państwo uczestniczące w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko oraz wyniki konsultacji, o których mowa w art. 42, rozpatruje się przy wydawaniu decyzji, o których mowa w art. 25 ust. 3, oraz przy wydawaniu postanowienia w sprawie ustalenia zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. 2. Wydanie decyzji, o których mowa w art. 25 ust. 3, nie powinno nastąpić przed zakończeniem postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko.


Art. 44. Minister właściwy do spraw środowiska przekazuje państwu uczestniczącemu w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 3.


Art. 45. 1. Minister właściwy do spraw środowiska, po otrzymaniu dokumentów zawierających informacje o przedsięwzięciu podejmowanym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej mogącym mieć oddziaływanie na środowisko na jej terytorium, niezwłocznie przekazuje je wojewodzie właściwemu ze względu na obszar potencjalnego transgranicznego oddziaływania na środowisko. 2. Wojewoda, w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wykłada do wglądu w języku polskim dokumenty, o których mowa w ust. 1; przepis art. 13 ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. 3. Wojewoda przedkłada ministrowi właściwemu do spraw środowiska projekt stanowiska dotyczącego przedsięwzięcia mogącego oddziaływać na środowisko na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Minister właściwy do spraw środowiska powiadamia państwo podejmujące przedsięwzięcie o potencjalnym oddziaływaniu na środowisko na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej o stanowisku dotyczącym tego przedsięwzięcia.


Art. 46. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio w przypadku uchylenia, zmiany oraz stwierdzenia nieważności decyzji, o których mowa w art. 25 ust. 3.


Art. 47. Do postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko projektów polityk, strategii, planów lub programów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2, których realizacja może spowodować transgraniczne oddziaływanie na środowisko, przepisy art. 40-45 stosuje się odpowiednio.


Art. 48. Do postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko przepisy art. 6 i 7 stosuje się odpowiednio.


Art. 49. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się, o ile umowy międzynarodowe nie przewidują innego trybu postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko. Rozdział 7 Komisje do spraw ocen oddziaływania na środowisko


Art. 5. 1. Organy administracji publicznej są obowiązane udostępniać każdemu informacje o środowisku i jego ochronie znajdujące się w ich posiadaniu. 2. Udostępnieniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają: 1) wnioski o wydanie decyzji, o których mowa w pkt 2 lit. a - d, pkt 3 lit. a i b, pkt 4, pkt 5 lit. a i b oraz pkt 8, 2) z zakresu przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska: a) decyzje ustalające rodzaj i ilość substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzania do powietrza, b) decyzje o dopuszczalnym poziomie hałasu przenikającego do środowiska, c) zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów, d) zezwolenia na zamierzone uwolnienie genetycznie zmodyfikowanych organizmów do środowiska w celach eksperymentalnych lub wprowadzenie do obrotu produktu zawierającego organizmy genetycznie zmodyfikowane lub składającego się z takich organizmów albo ich części, e) wykazy rodzajów i ilości zanieczyszczeń wprowadzonych do powietrza, f) decyzje o wymiarze, odroczeniu terminu płatności i rozłożeniu na raty kar pieniężnych za naruszanie wymagań ochrony środowiska, polegające na: - przekroczeniu co do rodzaju lub ilości substancji dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza, określonych decyzją właściwego organu, - przekroczeniu dopuszczalnego poziomu hałasu, określonego decyzją właściwego organu, g) decyzje o wymiarze kar pieniężnych za naruszenie wymagań ochrony środowiska, polegające na: - zniszczeniu terenów zieleni lub drzew i krzewów, powodowanym niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności, - usuwaniu drzew i krzewów bez zezwolenia, 3) z zakresu przepisów o odpadach: a) zezwolenia na wytwarzanie odpadów, b) zezwolenia na usuwanie, wykorzystywanie lub unieszkodliwianie odpadów niebezpiecznych, c) dokumenty sporządzane na potrzeby ewidencji odpadów, d) decyzje o wymiarze, odroczeniu terminu płatności i rozłożeniu na raty kar pieniężnych za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nie wyznaczonym lub niezgodnie z wymaganiami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę składowiska odpadów, 4) z zakresu przepisów o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na usuwaniu, wykorzystywaniu lub unieszkodliwianiu odpadów komunalnych, 5) z zakresu przepisów Prawa wodnego: a) pozwolenia wodnoprawne na pobór wód, b) pozwolenia wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, c) wykazy ilości pobranej wody oraz ilości, rodzaju i przeciętnego składu ścieków wprowadzonych do wód lub do ziemi, d) decyzje o wymiarze, odroczeniu terminu płatności i rozłożeniu na raty kar pieniężnych za wprowadzenie do wód lub do ziemi ścieków nieodpowiadających wymaganym warunkom, e) decyzje o karach pieniężnych za pobór wody w ilości większej niż ustalona w pozwoleniu wodnoprawnym oraz za piętrzenie wody wyższe od dozwolonego, 6) projekty polityk, strategii, planów lub programów, o których mowa w art. 19 ust. 1 przed skierowaniem ich do postępowania, o którym mowa w art. 1217 oraz uzyskaniem opinii organu, o którym mowa w art. 24, 7) polityki, strategie, plany lub programy, o których mowa w art. 19 ust. 1, 8) decyzje, o których mowa w art. 25 ust. 3, 9) postanowienia, o których mowa w art. 30 ust. 2, 10) wskazania lokalizacyjne, o których mowa w art. 25 ust. 4, 11) raporty oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, 12) analizy porealizacyjne, 13) dokumentacje mierniczo-geologiczne zlikwidowanych zakładów górniczych, 14) wyniki prac badawczych i studialnych z zakresu ochrony środowiska. 3. Udostępnianiu, o którym mowa w ust. 1, podlegają także inne informacje w postaci dokumentów, danych gromadzonych w szczególności w formie pisemnej, wizualnej, fonicznej i baz danych na innych nośnikach dotyczące: 1) stanu elementów przyrodniczych środowiska i ich wzajemnego oddziaływania, 2) zanieczyszczeń wprowadzanych do środowiska oraz działań i środków wpływających lub mogących wpływać negatywnie na środowisko, 3) wpływu stanu środowiska na zdrowie i warunki życia ludzi oraz na dobra kultury, 4) działań oraz środków, w szczególności administracyjnych i ekonomicznych, mających na celu ochronę środowiska, 5) planów, programów oraz analiz finansowych związanych z podejmowaniem rozstrzygnięć istotnych dla ochrony środowiska, 6) raportów bezpieczeństwa i planów operacyjno-ratowniczych, o których mowa w przepisach o ochronie i kształtowaniu środowiska. 4. Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, udostępnia się na pisemny wniosek, z zastrzeżeniem ust. 5. 5. Informację nie wymagającą wyszukiwania, która może być przekazana w formie ustnej, udostępnia się bez pisemnego wniosku. 6. Organy administracji publicznej właściwe w sprawach, o których mowa w ust. 2, są obowiązane do prowadzenia publicznie dostępnych wykazów danych o tych dokumentach oraz mogą zamieszczać w tych wykazach dane o dokumentach, o których mowa w ust. 3. 7. Publicznie dostępne wykazy dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 11 i 12, prowadzą także organy administracji publicznej właściwe do prowadzenia postępowania, w ramach którego lub w wyniku którego, sporządzane są te dokumenty. 8. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór publicznie dostępnego wykazu zawierającego w szczególności nazwy zamieszczanych w nim dokumentów, miejsca i daty ich wydania, miejsca przechowywania oraz zastrzeżenia dotyczące udostępniania informacji.


Art. 50. 1. Tworzy się Krajową Komisję do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko, zwaną dalej "Krajową Komisją" jako organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego do spraw środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko. 2. Przewodniczącego Krajowej Komisji, zastępców przewodniczącego, sekretarza i członków Krajowej Komisji w liczbie od 40 do 60 osób powołuje minister właściwy do spraw środowiska spośród przedstawicieli nauki, praktyki oraz organizacji społecznych, których statutowym celem jest ochrona środowiska. 3. Do zadań Krajowej Komisji należy w szczególności: 1) wydawanie opinii w sprawach przedłożonych przez ministra właściwego do spraw środowiska w związku z jego uprawnieniami wynikającymi z ustawy, 2) monitorowanie funkcjonowania systemu ocen oddziaływania na środowisko oraz przedstawianie opinii i wniosków, w tym dotyczących rozwoju metodologii i programów szkoleniowych w zakresie ocen oddziaływania na środowisko, 3) wydawanie opinii w sprawach projektów aktów prawnych dotyczących systemu ocen oddziaływania na środowisko, 4) współpraca z komisjami, o których mowa w art. 51 ust. 1. 4. Minister właściwy do spraw środowiska może, na wniosek wojewody, zwrócić się do Krajowej Komisji o wydanie opinii w sprawach należących na mocy ustawy do kompetencji wojewody.


Art. 51. 1. Tworzy się wojewódzkie komisje do spraw ocen oddziaływania na środowisko, zwane dalej "wojewódzkimi komisjami" jako organy opiniodawczo-doradcze wojewodów w zakresie ocen oddziaływania na środowisko. 2. Przewodniczącego wojewódzkiej komisji, zastępcę przewodniczącego, sekretarza i członków komisji, w liczbie od 20 do 40 osób, powołuje wojewoda w porozumieniu z marszałkiem województwa, spośród przedstawicieli nauki, praktyki oraz organizacji społecznych, których statutowym celem jest ochrona środowiska. 3. Do zadań wojewódzkich komisji należy w szczególności: 1) wydawanie opinii w sprawach przedłożonych przez wojewodę w związku z jego uprawnieniami wynikającymi z ustawy, 2) przedstawianie opinii i wniosków dotyczących rozwoju programów szkoleniowych w zakresie ocen oddziaływania na środowisko, 3) współpraca z Krajową Komisją i innymi wojewódzkimi komisjami. 4. Wojewoda może, na wniosek starosty, zwrócić się do wojewódzkiej komisji o wydanie opinii w sprawach należących na mocy ustawy do kompetencji starosty. 5. Dwóch lub więcej wojewodów może powołać wspólną wojewódzką komisję.


Art. 52. 1. Wydatki związane z działalnością Krajowej Komisji i wojewódzkich komisji są pokrywane z części budżetu państwa, której dysponentem jest odpowiednio minister właściwy do spraw środowiska albo wojewoda. 2. Obsługę biurową Krajowej Komisji i wojewódzkich komisji zapewnia odpowiednio minister właściwy do spraw środowiska albo wojewoda.


Art. 53. Członkom Krajowej Komisji i wojewódzkich komisji oraz zapraszanym na posiedzenie specjalistom, zamieszkałym poza miejscowością, w której odbywa się posiedzenie i biorącym w nim udział, przysługuje zwrot diet, kosztów podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.


Art. 54. 1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób funkcjonowania Krajowej Komisji oraz wojewódzkich komisji. 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, ustalone zostaną: 1) organizacja komisji, 2) tryb działania komisji. Rozdział 8 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe


Art. 55. W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz.192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, ,z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 25 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli wymagane jest sporządzenie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko."; 2) w art. 26 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) wykonania ekspertyzy wykraczającej swym przedmiotem poza zakres przeglądu ekologicznego w rozumieniu przepisów o ochronie i kształtowaniu środowiska."; 3) w art. 55 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jest wojewoda, gdy dotyczy ona przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko."; 4) w art. 120 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przepisy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko określają przypadki, gdy pozwolenie wodnoprawne zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.".


Art. 56. W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 662, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550 i Nr 62, poz. 718) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w ust. 2 po wyrazie "krajobraz" dodaje się wyrazy "i klimat"; 2) w art. 3 w pkt 15 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 16 w brzmieniu: "16) opracowaniu ekofizjograficznym - rozumie się przez to dokumentację sporządzaną dla potrzeb planów zagospodarowania przestrzennego, charakteryzującą poszczególne elementy przyrodnicze środowiska na obszarze objętym planem i ich wzajemne powiązania."; 3) w art. 6: a) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: "4a. Wymagania, o których mowa w ust. 1-4, określa się na podstawie opracowań ekofizjograficznych, stosownie do rodzaju planu, cech poszczególnych elementów przyrodniczych środowiska i ich wzajemnych powiązań.", b) po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: "6. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i zakres opracowań ekofizjograficznych, o których mowa w ust. 4a."; 4) w art. 20 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Wojewoda, w drodze decyzji, ustala warunki prowadzenia robót, o których mowa w ust. 1 i 2."; 5) skreśla się art. 22; 6) w art. 28 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wojewoda, gdy dotyczy ona przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko."; 7) w art. 30: a) ust. 2a otrzymuje brzmienie: "2a. Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jest wojewoda, gdy dotyczy ona przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.", b) skreśla się ust. 9 i 10; 8) w art. 51 ust. 2a otrzymuje brzmienie: "2a. Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 2, jest wojewoda, gdy dotyczy ona przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko."; 9) po art. 67 dodaje się art. 67a w brzmieniu: "Art. 67a. 1. W razie stwierdzenia okoliczności wskazujących na możliwość szkodliwego wpływu działalności jednostki organizacyjnej na środowisko, starosta, wykonując zadania z zakresu administracji rządowej, z zastrzeżeniem ust. 2, może, w drodze decyzji, zobowiązać tę jednostkę do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. 2. Organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, jest wojewoda, jeżeli działalność stanowi przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. 3. Przegląd ekologiczny przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko powinien zawierać: 1) zwięzły opis przedsięwzięcia obejmujący: a) charakter, rozmiar przedsięwzięcia i jego usytuowanie, b) powierzchnię zajmowanego terenu lub obiektu budowlanego, c) rodzaj technologii, d) istniejące w sąsiedztwie lub bezpośrednim zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia obiekty i obszary poddane ochronie na podstawie przepisów o ochronie przyrody, Prawa wodnego oraz przepisów o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym, 2) analizę posiadanych decyzji z zakresu ochrony środowiska oraz ocenę ich wykonania, 3) określenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym również w przypadku wystąpienia nadzwyczajnego zagrożenia środowiska, 4) opis działań mających na celu zapobieganie i zmniejszanie oddziaływania na środowisko, 5) porównanie zastosowanych rozwiązań technologicznych z innymi dostępnymi rozwiązaniami stosowanymi w praktyce krajowej lub światowej z punktu widzenia czystszej produkcji, 6) wskazanie, czy dla przedsięwzięcia konieczne jest ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania, określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich, 7) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano opracowując przegląd, 8) zwięzłe streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w przeglądzie, 9) nazwisko osoby lub osób sporządzających przegląd. 4. W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ właściwy do jej wydania może: 1) ograniczyć zakres przedmiotowy przeglądu, 2) wskazać metody badań i studiów. 5. Jeżeli możliwość szkodliwego wpływu na środowisko wynika z działalności niestanowiącej przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, starosta, wykonując zadania z zakresu administracji rządowej, określa, które z wymagań wymienionych w ust. 3 należy uwzględnić przy sporządzaniu przeglądu ekologicznego."; 10) w art. 68 skreśla się ust. 5-7; 11) skreśla się art. 70; 12) w art. 70a w ust. 1 skreśla się wyrazy "w art. 20 ust. 3, art. 68 ust. 6 i art. 70 ust. 1 niniejszej ustawy, a także"; 13) w art. 71 ust. 2-3a otrzymują brzmienie: "2. Jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub z przeglądu ekologicznego, o którym mowa w art. 67a, wynika, że mimo zastosowania rozwiązań, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wyeliminowane uciążliwe oddziaływania na środowisko, to dla oczyszczalni ścieków, składowisk odpadów komunalnych, tras komunikacyjnych, kompostowni, lotnisk, linii i stacji elektroenergetycznych oraz obiektów radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych tworzy się obszar ograniczonego użytkowania. 3. Obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, z zastrzeżeniem ust. 3a, tworzy rada powiatu, w drodze uchwały, określając granice obszaru, ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu, wymagania techniczne dotyczące budynków oraz sposób korzystania z terenu, wynikające z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko lub z przeglądu ekologicznego. 3a. Obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, tworzy wojewoda, w drodze prawa miejscowego, uwzględniając wymagania, o których mowa w ust. 3."; 14) w art. 82: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Z zastrzeżeniem ust. 2a, starosta wykonując zadanie z zakresu administracji rządowej, może ustalać w drodze decyzji zakres i sposób wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę interes społeczny, istniejący stan zniszczenia lub zagrożenia środowiska oraz możliwości wykonania obowiązku.", b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Jeżeli działalność wpływająca szkodliwie na środowisko stanowi przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko organem właściwym do określenia zakresu obowiązku, o którym mowa w ust. 1, jest wojewoda."; 15) w art. 86b skreśla się ust. 6; 16) w art. 86e w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 86b ust. 4,"; 17) w art. 100 skreśla się ust. 2-5 oraz oznaczenie ust. 1; 18) w art. 110: a) skreśla się ust. 1c, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi wysokość, warunki i tryb nakładania kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 1b, uwzględniając rodzaj i ilość substancji wprowadzanych do powietrza z naruszeniem przepisów, czas trwania tych przekroczeń, przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w odniesieniu do pory dnia i pory nocy, a także gatunki i odmiany drzew oraz krzewów usuwanych bez zezwolenia.".


Art. 57. W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącym planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, oraz w sprawie lokalizacji autostrady albo drogi ekspresowej, jeżeli przepisy o autostradach płatnych mają zastosowanie do tej drogi wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli zgłosi swój udział w postępowaniu."; 2) w art. 20 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Kierownicy jednostek organizacyjnych i osoby fizyczne oddające do eksploatacji nowe lub zmodernizowane obiekty lub urządzenia związane z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, są obowiązani zawiadomić właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o terminie przekazania do eksploatacji takich obiektów lub urządzeń.".


Art. 58. W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. Nr 27, poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. Wniosek o udzielenie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, poza wymaganiami przewidzianymi w art. 18, powinien określać cel, zakres, rodzaj i harmonogram zamierzonych prac."; 2) w art. 20 w ust. 2 w pkt 2 przecinek zastępuje się kropką i skreśla się pkt 3; 3) w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W przypadku zamierzonego składowania odpadów promieniotwórczych do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć także analizę zagrożenia radiacyjnego w zakresie określonym przez Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki.".


Art. 59. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414, z 1996 r. Nr 100, poz. 465, Nr 106, poz. 496 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 111, poz. 726, z 1998 r. Nr 22, poz. 118 i Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 41, poz. 412, Nr 49, poz. 483 i Nr 62, poz. 682 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 29, poz. 354 i Nr 43, poz. 489) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 29 w ust. 1 pkt 5a otrzymuje brzmienie: "5a) tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu; zwolnienie to nie dotyczy obiektów związanych z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko."; 2) w art. 32: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: 1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wymaganego przepisami o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, 2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów,", b) w ust. 2 po wyrazach "w ust. 1" dodaje się wyrazy "pkt 2"; 3) w art. 33: a) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, wymaganymi przepisami szczególnymi,", b) w ust. 3 w pkt 1 skreśla się wyrazy "i środowiska", c) w ust. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi,"; 4) w art. 38 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Przepisy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wskazują przypadki, gdy decyzje o pozwoleniu na budowę zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.".


Art. 6. Nie udostępnia się informacji, o których mowa w art. 5, jeżeli ich udostępnienie mogłoby naruszyć przepisy o ochronie informacji niejawnych lub danych jednostkowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. Nr 88, poz. 439, z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668) oraz nie udostępnia się informacji, dotyczących: 1) spraw objętych toczącym się postępowaniem sądowym, dyscyplinarnym lub karnym, jeżeli ujawnienie informacji mogłoby zakłócić przebieg postępowania, 2) spraw będących przedmiotem praw autorskich oraz patentowych, jeżeli udostępnienie akt mogłoby naruszyć te prawa, 3) dokumentów lub danych dostarczonych przez osoby trzecie, jeżeli nie miały one obowiązku ich dostarczenia i złożyły zastrzeżenie o ich nieudostępnianiu, 4) dokumentów lub danych, których ujawnienie mogłoby spowodować zagrożenie środowiska.


Art. 60. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, Nr 41, poz. 412 i Nr 111, poz. 1279 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10 skreśla się ust. 2; 2) w art. 18 w ust. 2 w pkt 6 skreśla się wyrazy "i prognozę, o której mowa w art. 10 ust. 2,"; 3) w art. 40: a) w ust. 3c wyraz "większa" zastępuje się wyrazem "największa", b) w ust. 4 skreśla się pkt 1 i 2, c) skreśla się ust. 4a i 5; 4) w art. 41: a) w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie, gdy inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.", b) skreśla się ust. 2a; 5) w art. 50: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przepisy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wskazują przypadki, gdy decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach."; 6) w art. 60: a) dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, b) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przepisy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wskazują przypadki, gdy programy zawierające zadania rządowe służące realizacji ponadlokalnych celów publicznych zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.".


Art. 61. W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r, Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) prowadzenie prac studialnych dotyczących autostrad, przygotowywanie dokumentów wymaganych w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, na etapie udzielenia wskazań lokalizacyjnych i wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, o którym mowa w przepisach o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,"; 2) w art. 20: a) w ust. 1 skreśla się pkt 3 i 5, b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinna odpowiadać ocena, o której mowa w ust. 1 pkt 4. Ocena ta powinna umożliwić analizę wpływu realizacji autostrady na potencjał produkcyjny gruntów rolnych i leśnych.".


Art. 62. W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach (Dz.U. Nr 96, poz. 592, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 22, poz. 272) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 8 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób postępowania z odpadami, o których mowa w ust. 3 i 4, wydaje lub uzgadnia wojewoda, z zachowaniem trybu, o którym mowa w ust. 1 i 3, gdy wytwarzanie odpadów wiąże się z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko."; 2) w art. 11 ust. 3a otrzymuje brzmienie: "3a. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, wydaje wojewoda, z zachowaniem trybu określonego w ust. 3, jeżeli dotyczy ono przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.".


Art. 63. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe.


Art. 64. Jeżeli postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dotyczące przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1, wszczęto przed dniem wejścia w życie ustawy, do określenia zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, przepis art. 28 stosuje się odpowiednio. Postanowienie w sprawie zakresu raportu wydaje organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę.


Art. 65. 1. Jeżeli postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dotyczące przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, wszczęto przed dniem wejścia w życie ustawy, do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, dotyczącego tego samego przedsięwzięcia załącza się informację zawierającą dane określone w art. 28 ust. 2. 2. Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę, na podstawie informacji, o której mowa w ust. 1, określa w drodze postanowienia, po zasięgnięciu opinii organu, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2, o obowiązku sporządzania raportu i jego zakresie; uzgodnienia decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę z organem, o którym mowa w art. 37 ust. 1 pkt 2, dokonuje organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę.


Art. 66. Ilekroć w dotychczasowych przepisach jest mowa o inwestycjach szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo o inwestycjach mogących pogorszyć stan środowiska, należy przez to rozumieć odpowiednio przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 1 albo w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy.


Art. 67. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez okres roku od dnia wejścia w życie ustawy, zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.


Art. 68. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.


Art. 7. 1. Organ administracji publicznej jest obowiązany udostępnić informację bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Termin, o którym mowa w ust. 1, może ulec przedłużeniu do 2 miesięcy ze względu na stopień skomplikowania sprawy; w tym przypadku przepisy art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. 3. Dokumenty, o których dane zamieszczane są w publicznie dostępnych wykazach, udostępnia się w dniu złożenia wniosku o udostępnienie informacji. 4. Organ administracji publicznej może w drodze decyzji: 1) na uzasadniony wniosek przekazującego informacje, o których mowa w art. 5 ust. 2 i 3, wyłączyć z udostępniania dane o wartości handlowej, w tym zwłaszcza dane technologiczne, o ile ich ujawnienie mogłoby pogorszyć jego konkurencyjną pozycję, 2) odmówić udostępnienia informacji, jeżeli wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania bądź przeznaczonych do wewnętrznego komunikowania się, albo jeżeli wniosek o udostępnienie informacji jest w sposób oczywisty niemożliwy do zrealizowania lub sformułowany w sposób zbyt ogólny, albo jeżeli zachodzą inne wskazane w ustawie przesłanki odmowy. 5. Przepisów ust. 4 nie stosuje się, jeżeli informacja dotyczy: 1) ilości i rodzajów wprowadzanych do powietrza substancji zanieczyszczających oraz miejsca ich wprowadzania, 2) stanu, składu i ilości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi oraz miejsca ich wprowadzania, 3) rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytwarzania, 4) poziomu emitowanego hałasu, 5) poziomu emitowanych pól elektromagnetycznych. 6. W przypadku odmowy udostępnienia informacji ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.


Art. 8. Jeżeli jest możliwe oddzielenie fragmentu informacji podlegającej wyłączeniu z udostępniania z przyczyn, o których mowa w art. 6 i 7, organ administracji publicznej udostępnia pozostałą część informacji.


Art. 9. Organ administracji publicznej, udostępniając informacje przekazane przez osoby trzecie, wskazuje źródło ich pochodzenia.


Ustawa z dnia 20 maja 1999 r. o zmianie ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne

Art. 1. W ustawie z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 67, poz. 398, Nr 79, poz. 465, z 1993 r. Nr 45, poz. 205, z 1995 r. Nr 95, poz. 472 oraz z 1997 r. Nr 70, poz. 443 i Nr 121, poz. 770) w art. 44 wyrazy " , utracili prawo wybieralności lub złożyli niezgodne z prawdą oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 4" zastępuje się wyrazami "lub utracili prawo wybieralności".


Art. 2. W ustawie z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje publiczne (Dz.U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 27 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Postępowania lustracyjnego nie wznawia się, z przyczyn, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. b), po upływie 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia."; 2) w art. 30 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Prawomocne orzeczenie Sądu stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego z prawdą oświadczenia powoduje pozbawienie jej na lat 10 biernego prawa wyborczego na urząd Prezydenta.".


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 16 marca 2000 r. o ratyfikacji Umowy między Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego o współpracy w dziedzinie informacji atomowych, sporządzonej w Paryżu dnia 18 czerwca 1964 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy między Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego o współpracy w dziedzinie informacji atomowych, sporządzonej w Paryżu dnia 18 czerwca 1964 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 listopada 1998 r. o zmianie ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest

Art. 1. W ustawie z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (Dz.U. Nr 101, poz. 628) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. 1. Osobom spełniającym warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, określone w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 66, poz. 431 i Nr 106, poz. 668), przysługuje zasiłek przedemerytalny, o którym mowa w art. 37j ust. 3 i 6 tej ustawy, jeżeli posiadają okres uprawniający do emerytury, w tym co najmniej 10 lat były zatrudnione w pełnym wymiarze czasu pracy w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do niniejszej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Do okresu zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, zalicza się okresy: 1) zatrudnienia w zakładach wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 oraz w przedsiębiorstwach powstałych w wyniku przekształcenia, podziału lub połączenia tych zakładów lub w przedsiębiorstwach korzystających z ich majątku do czasu zaprzestania produkcji wyrobów zawierających azbest i oczyszczenia tych zakładów z azbestu, nie później jednak niż do 31 grudnia 1999 r., 2) zatrudnienia w innych przedsiębiorstwach, jeżeli pracownik był oddelegowany i wykonywał stale pracę na terenie zakładów, o których mowa w pkt 1. 3. Prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługuje osobie spełniającej warunki, o których mowa w ust. 1 i 2, która w dniu wejścia w życie ustawy była zatrudniona w zakładach wymienionych w ust. 2, a rozwiązanie stosunku pracy z ostatnim pracodawcą nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy."; 2) po art. 6 dodaje się art. 6a i 6b w brzmieniu: "Art. 6a. 1. Na wniosek pracodawcy wymienionego w załączniku nr 2 do ustawy, rejonowy urząd pracy może zrefundować z Funduszu Pracy koszty szkolenia pracowników przez okres do 6 miesięcy obejmujące także wynagrodzenie należne szkolonym pracownikom w okresie odbywania szkolenia oraz opłacone od tych wynagrodzeń składki na ubezpieczenie społeczne, jeżeli po zakończeniu szkolenia pracownicy zostaną zatrudnieni przez tego pracodawcę, zgodnie z kierunkiem odbytego szkolenia, przez okres co najmniej 12 miesięcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Koszty szkolenia, o których mowa w ust. 1, są refundowane z Funduszu Pracy w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak za jedną osobę miesięcznie kwoty trzykrotnego najniższego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy dotyczącej refundacji tych kosztów. 3. Pracodawca, który nie spełnił warunku, o którym mowa w ust. 1, obowiązany jest do zwrotu kosztów szkolenia refundowanych z Funduszu Pracy.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 4 w zakresie dotyczącym ust. 3 w dodawanym art. 7a, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, 2) art. 1 pkt 2 w zakresie dotyczącym dodawanego art. 6b oraz art 1a, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.


Art. 6b. 1. Pracownikom zakadów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, z którymi w okresie od 28 września 1998 r. do 31 grudnia 1998 r. stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości: 1) dwunastomiesięcznego wynagrodzenia - zatrudnionym w zakładze przez okres co najmniej 10 lat, 2) sześciomiesięcznego wynagrodzenia - zatrudnionym w zakładzie przez okres co najmniej 5 lat, 3) trzymiesięcznego wynagrodzenia - zatrudnionym w zakładzie przez okres co najmniej roku. 2. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 1, ustala się według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. 3. Pracownikom uprawnionym do odprawy, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje odprawa przewidziana w przepisach o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy lub w innych przepisach. Kwotę odprawy, o której mowa w ust. 1, pomniejsza się o kwotę innej, uprzednio wypłaconej odprawy. 4. Odprawa, o której mowa w ust. 1, finansowana jest ze środków Funduszu Pracy. 5. Na wniosek pracodawcy, złożony nie później niż do dnia 28 grudnia 1998 r., zawierający wykaz osób uprawnionych do odprawy oraz przysługujące tym osobom kwoty, kierownik rejonowego urzędu pracy przekazuje do dnia 31 grudnia 1998 r., na konto pracodawcy, środki Funduszu Pracy przeznaczone na wypłatę odpraw. 6. Środki Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 5, nie wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi na konto rejonowego urzędu pracy, nie później niż w ciągu 30 dni od dnia ich otrzymania przez zakład pracy. 7. Wysokość odprawy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 25krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w II kwartale 1998 r."; 3) w art. 7: a) w ust. 1 wyrazy "książeczkę dla osoby narażonej na działanie pyłów zawierających włókna azbestu" zastępuje się wyrazami "książeczkę badań profilaktycznych dla osoby", b) w ust. 2 na końcu kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "a w przypadku likwidacji lub upadłości pracodawcy - wojewódzki ośrodek medycyny pracy."; 4) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu: "Art. 7a. 1. Pracownicy i byli pracownicy zakładów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, zatrudnieni w tych zakładach w okresie przed dniem wejścia w życie ustawy, są uprawnieni do: 1) specjalistycznych badań lekarskich, o których mowa w art. 229 § 5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 i Nr 106, poz. 668), 2) zwolnienia z odpłatności związanej z leczeniem uzdrowiskowym, z którego mogą korzystać raz w roku na podstawie skierowania lekarza sprawującego opiekę nad pracownikami lub byłymi pracownikami, 3) korzystania z bezpłatnych leków związanych z chorobami wywołanymi pracą przy azbeście. 2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, finansowane są ze środków budżetu państwa. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz leków, o których mowa w ust. 1 pkt 3.". 5) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu: "Art. 1a. 1. Pracownikom zakładów wymienionych w załączniku nr 2 i 3 do ustawy, o której mowa w art. 1, zatrudnionym w tych zakładach w dniu 28 września 1997 r. przysługuje jednorazowe odszkodowanie w wysokości: 1) 14 000 złotych - osobom zatrudnionym przez okres co najmniej 20 lat, 2) 11 400 złotych - osobom zatrudnionym przez okres co najmniej 15 lat, 3) 7 600 złotych - osobom zatrudnionym przez okres co najmniej 10 lat, 4) 3 800 złotych - osobom zatrudnionym przez okres co najmniej 5 lat. 2. Do okresu zatrudnienia, od którego zależy prawo i wysokość odszkodowania, podlegają zaliczeniu okresy pozostawania w stosunku pracy, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 1998 r. z zakładach, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem okresów urlopów bezpłatych. Do ustalania okresu zatrudnienia stosuje się przepisy art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1. 3. W przypadku pozostawania w stosunku pracy w niepełnym wymiarze czasu pracy okres zatrudnienia, o którym mowa w ust. 2, ustala się w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. 4. Odszkodowania, o których mowa w ust. 1, finansowane są ze środków Funduszu Pracy. 5. Na wniosek pracodawcy, złożony nie później niż w ciągu 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zawierający wykaz osób uprawnionych do odszkodowania oraz przysługujące tym osobom kwoty, kierownik rejonowego urzędu pracy przekazuje, nie później niż do dnia 31 grudnia 1998 r., na konto pracodawcy, środki Funduszu Pracy przeznaczone na wypłatę odszkodowań. 6. Środki Funduszu Pracy, o których mowa w ust. 5, nie wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi na konto rejonowego urzędu pracy, nie później niż w ciągu 30 dni od dnia ich otrzymania przez zakład pracy.".


Ustawa z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Gospodarki

Art. 1. 1. Do zadań Ministra Gospodarki należy inicjowanie polityki Państwa w zakresie gospodarczego rozwoju kraju, jej realizacja oraz zapewnienie koordynacji działań w tym zakresie. 2. Minister Gospodarki jest właściwy w sprawach gospodarki, w tym handlu międzynarodowego i energetyki oraz współpracy z organizacjami samorządu gospodarczego, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów administracji rządowej.


Art. 2. Do zakresu działania Ministra Gospodarki należy w szczególności: 1) przygotowywanie i przedstawianie Radzie Ministrów: a) krótko- i średniookresowych programów gospodarczych i społeczno-gospodarczych o charakterze: - ogólnym, - sektorowym, - regionalnym, uwzględniających działania proeksportowe i promocję polskiej gospodarki za granicą oraz wymogi zrównoważonego rozwoju, b) założeń polityki społeczno-gospodarczej na rok budżetowy, c) założeń polityki energetycznej Państwa, d) projektów ustaw i rozporządzeń Rady Ministrów dotyczących gospodarki, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, e) ocen stanu gospodarki, w tym handlu międzynarodowego oraz skuteczności realizacji polityki gospodarczej, 2) podejmowanie i rozwijanie, w stosunkach wielostronnych i dwustronnych, działań na rzecz dostępu do rynków zagranicznych dla polskich towarów, usług i kapitału oraz na rzecz rozwoju współpracy z właściwymi organizacjami, a także tworzenie i utrzymywanie w tym celu placówek ekonomiczno-handlowych za granicą, 3) inicjowanie polityki przemysłowej Państwa i kierowanie jej realizacją, w tym polityki proeksportowej, sprzyjającej rozwojowi małych i średnich przedsiębiorstw, 4) inicjowanie polityki Państwa i realizowanie zadań Rady Ministrów w zakresie współpracy gospodarczej z zagranicą, w tym: napływu kapitału zagranicznego oraz umów o ochronie i popieraniu inwestycji, kształtowania polityki taryfowej i pozataryfowej, regulacji i kontroli, na podstawie odrębnych przepisów, obrotu z zagranicą, w tym obrotu specjalnego, 5) współdziałanie z Ministrem Spraw Zagranicznych w reprezentowaniu Rządu w stosunkach gospodarczych z zagranicą, 6) udział w ustalaniu cen urzędowych, jeżeli wynika to z odrębnych przepisów, 7) prowadzenie spraw związanych z działalnością w dziedzinie handlu i usług, na warunkach i w trybie określonych w odrębnych przepisach, 8) wykonywanie zadań z zakresu obronności i bezpieczeństwa państwa, stosownie do kompetencji określonych w odrębnych przepisach, 9) wykonywanie innych zadań z zakresu gospodarczego rozwoju kraju i stosunków gospodarczych z zagranicą, określonych w odrębnych przepisach.


Art. 3. Minister Gospodarki odpowiada, na zasadach i w trybie oraz w granicach określonych odrębnymi przepisami, w szczególności za: 1) stan rezerw państwowych, 2) funkcjonowanie krajowych systemów energetycznych, z uwzględnieniem zasad racjonalnej gospodarki i potrzeb bezpieczeństwa energetycznego kraju.


Art. 4. W celu realizacji swoich zadań Minister Gospodarki współdziała, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach, z: 1) Rządowym Centrum Studiów Strategicznych, organami administracji rządowej i samorządu terytorialnego oraz innymi państwowymi osobami prawnymi, 2) organami: samorządu gospodarczego, zawodowego, związków zawodowych i organizacji pracodawców. ČÇArt. 5. 1. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania Ministra Gospodarki. 2. Organizację Ministerstwa Gospodarki, wykaz organów i jednostek organizacyjnych podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Gospodarki określa statut nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów.


Art. 6. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.


Ustawa z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

Art. 1. 1. Do zadań Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji należy inicjowanie i realizacja polityki oraz zapewnienie koordynacji działań w dziedzinach: ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, ochrony granicy państwa oraz ochrony przeciwpożarowej, administracji publicznej, stosunków państwa z Kościołem Katolickim oraz innymi kościołami i związkami wyznaniowymi. 2. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest właściwy w sprawach z zakresu państwowego nadzoru budowlanego, geodezji i kartografii, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów. 3. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wykonuje określone w ustawie i w odrębnych przepisach zadania z dziedziny obronności i ochrony bezpieczeństwa państwa. 4. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wykonuje określone w odrębnych ustawach uprawnienia w stosunku do terenowych organów rządowej administracji ogólnej oraz organów samorządu terytorialnego.


Art. 10. Jeżeli informacje uzyskane przez organy i jednostki organizacyjne nadzorowane, podległe i podporządkowane Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji mogą mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa państwa, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest obowiązany niezwłocznie przekazać je do wiadomości Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów.


Art. 11. 1. Organizację Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, wykaz centralnych organów administracji rządowej oraz innych organów i jednostek organizacyjnych podległych, nadzorowanych i podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji określa statut nadany, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów. 2. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.


Art. 12. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.


Art. 2. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest ministrem właściwym do spraw administracji, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.


Art. 3. Do zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji należą w szczególności: 1) sprawy związane z inicjowaniem polityki rządu w zakresie bezpieczeństwa państwa i porządku publicznego, 2) nadzór nad działalnością Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Obrony Cywilnej - w zakresie ustalonym odrębnymi ustawami, 3) sprawy z zakresu kontroli ruchu granicznego, wjazdu, przejazdu, wyjazdu i pobytu cudzoziemców, 4) koordynacja działań porządkowo-ochronnych oraz czynności ratowniczych w razie klęsk żywiołowych i innych podobnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu powszechnemu, 5) sprawy z zakresu organizacji i planowania cywilnej ochrony ludności, mienia i środowiska w okresie pokoju i wojny, 6) ogólna koordynacja działań w zakresie ochrony tajemnicy państwowej i służbowej, 7) sprawowanie zwierzchniego nadzoru nad postępowaniem mandatowym w sprawach o wykroczenia poddane orzecznictwu kolegiów przy sądach rejonowych, 8) sprawy związane z zapewnieniem funkcjonowania administracji rządowej, w tym: a) wykonywanie nadzoru nad działalnością terenowych organów rządowej administracji ogólnej w zakresie określonym w odrębnych przepisach, b) koordynowanie działalności i funkcjonowania terenowych organów rządowej administracji ogólnej i specjalnej oraz ich współdziałania z administracją samorządową, c) kształcenie i doskonalenie kadr administracji publicznej, d) koordynowanie działań w zakresie rozwoju łączności i informatyki, 9) inicjowanie oraz doskonalenie organizacji i metod działania administracji publicznej, 10) sprawy podziału terytorialnego, w tym terytorialnych podziałów do celów specjalnych, oraz ustalania i zmiany urzędowych nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych w zakresie określonym w odrębnych przepisach, 11) sprawy mniejszości narodowych nie zastrzeżone odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów, 12) sprawy państwowego nadzoru budowlanego oraz regulacji w zakresie techniki budowlanej, w tym specjalistycznego nadzoru budowlanego w zakresie określonym w odrębnych przepisach, 13) nadzór nad działalnością Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Głównego Geodety Kraju na zasadach określonych w odrębnych przepisach, 14) sprawy geodezji i kartografii, 15) wykonywanie zadań w dziedzinie stosunków państwa z Kościołem Katolickim oraz z innymi kościołami i związkami wyznaniowymi, 16) nadzór nad szkołami i jednostkami badawczo-rozwojowymi, których działalność dotyczy dziedzin i spraw określonych w art. 1, oraz nad podporządkowanymi jednostkami organizacyjnymi, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, 17) wspieranie działalności naukowej i społecznej, podejmowanej zwłaszcza na rzecz przeciwdziałania przestępczości i zjawiskom kryminogennym, 18) wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.


Art. 4. Do trybu powołania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji stosuje się art. 61 ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 84, poz. 426, z 1995 r. Nr 38, poz. 184 i Nr 150, poz. 729 oraz z 1996 r. Nr 106, poz. 488).


Art. 5. 1. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, w celu realizacji swoich zadań, współdziała, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach, z innymi organami administracji rządowej oraz organami samorządu terytorialnego. 2. Prezes Rady Ministrów, na wniosek Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji, Obrony Narodowej i Szefa Urzędu Ochrony Państwa, ustala, w drodze rozporządzenia, szczegółowy rozdział kompetencji między Policję, Urząd Ochrony Państwa, Państwową Straż Pożarną, Straż Graniczną i Obronę Cywilną oraz wojskowe organy porządkowe i Wojskowe Służby Informacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej oraz zasady ich współdziałania.


Art. 6. 1. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wykonuje zadania przy pomocy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. 2. W Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji zatrudnia się pracowników na zasadach określonych w przepisach o pracownikach urzędów państwowych lub o służbie cywilnej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. 3. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, stanowiska w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, na których mogą być zatrudniani oddelegowani funkcjonariusze Policji, Państwowej Straży Pożarnej lub Straży Granicznej.


Art. 7. 1. Jednostki organizacyjne Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej i Obrony Cywilnej, związki zawodowe oraz funkcjonariusze i pracownicy tych jednostek nie mogą uczestniczyć w żadnej działalności, w tym gospodarczej, jeśli działalność ta mogłaby prowadzić do wykorzystania autorytetu urzędowego, informacji służbowych lub środków publicznych do celów pozasłużbowych albo w sposób sprzeczny z ich przeznaczeniem. 2. Na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, uzgodniony z właściwym ministrem, państwowe jednostki organizacyjne są obowiązane uwzględniać potrzeby Policji, Państwowej Straży Pożarnej, Straży Granicznej oraz jednostek wojskowych podległych temu ministrowi - w zakresie produkcji, usług i dostaw środków technicznych niezbędnych do wykonywania ich zadań.


Art. 8. 1. Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji mogą zostać podporządkowane jednostki wojskowe na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Do zadań tych jednostek może należeć ochrona osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe oraz osób, które ze względu na dobro państwa należy objąć ochroną, ochrona delegacji państw obcych przebywających na terenie Polski i przedstawicieli organizacji międzynarodowych w Polsce oraz ochrona i zapewnienie należytego funkcjonowania urządzeń i obiektów służących najwyższym organom państwowym. 2. Rada Ministrów może przyznać, w drodze rozporządzenia, żołnierzom jednostek wojskowych podporządkowanych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji uprawnienia funkcjonariuszy Policji określone w art. 15, w art. 16, w art. 17 i w art. 20a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515 oraz z 1996 r. Nr 59, poz. 269) w zakresie niezbędnym do wykonywania ich zadań.


Art. 9. 1. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji może zezwalać pracownikom, policjantom, strażakom, funkcjonariuszom straży granicznej i żołnierzom resortu spraw wewnętrznych i administracji na udzielenie wiadomości stanowiącej tajemnicę państwową lub służbową określonej osobie lub instytucji. Zezwolenie to nie może jednak dotyczyć sytuacji, o której mowa w art. 21 ustawy wymienionej w art. 8 ust. 2 oraz w art. 9a ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz.U. Nr 78, poz. 462, z 1991 r. Nr 94, poz. 422, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1993 r. Nr 12, poz. 52, z 1994 r. Nr 53, poz. 214 oraz z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515). 2. W razie odmowy zwolnienia pracownika, policjanta, strażaka, funkcjonariusza Straży Granicznej, żołnierza resortu spraw wewnętrznych i administracji lub osoby udzielającej im pomocy w wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych od obowiązku zachowania tajemnicy państwowej albo odmowy zezwolenia na udostępnienie dokumentów lub materiałów objętych tajemnicą państwową, pomimo żądania prokuratora lub sądu, zgłoszonego w związku z postępowaniem karnym o przestępstwo wymienione w art. 109 Kodeksu karnego lub o zbrodnię godzącą w życie ludzkie albo o występek przeciwko życiu i zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka - Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przedstawia żądane dokumenty i materiały oraz wyjaśnienia Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego. Jeżeli Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego stwierdzi, że uwzględnienie żądania prokuratora lub sądu jest konieczne do prawidłowości postępowania karnego, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest obowiązany zwolnić od zachowania tajemnicy lub udostępnić dokumenty i materiały objęte tajemnicą.


Ustawa z dnia 5 stycznia 1995 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach

Art. 1. W ustawie z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 1992 r. Nr 7, poz. 30 i Nr 25, poz. 112) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 15 skreśla się ust. 4 i 6; 2) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu: "Art. 15a. 1. Policja lub Straż Graniczna ma prawo zatrzymać cudzoziemca, w stosunku do którego zachodzą okoliczności uzasadniające jego wydalenie albo występują okoliczności, o których mowa w art. 15 ust. 5 lub art. 16 ust. 1 i 2. Zatrzymanemu cudzoziemcowi przysługują uprawnienia przewidziane w Kodeksie postępowania karnego dla osoby zatrzymanej. 2. Niezwłocznie po zatrzymaniu cudzoziemca należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o jego wydaleniu albo przystąpić do wykonania obowiązku odstawienia go do granicy, a w razie zaistnienia okoliczności, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 2, wystąpić do prokuratora z wnioskiem o wyznaczenie cudzoziemcowi miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku lub o zastosowanie aresztu w celu wydalenia. 3. Jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania nie doręczono cudzoziemcowi odpisu postanowienia o wyznaczeniu miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku lub o zastosowaniu aresztu w celu wydalenia, należy cudzoziemca niezwłocznie zwolnić."; 3) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. 1. Jeżeli niezwłoczne odstawienie cudzoziemca do granicy nie jest możliwe i zachodzi uzasadniona obawa, że cudzoziemiec będzie uchylać się od wykonania decyzji o wydaleniu, prokurator wyznacza mu miejsce przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku do czasu wykonania tej decyzji. 2. Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że cudzoziemiec nie podporządkuje się zasadom obowiązującym w strzeżonym ośrodku, albo gdy cudzoziemiec przebywający w tym ośrodku opuści go bez zezwolenia, można zastosować areszt w celu wydalenia na okres niezbędny do wykonania decyzji o wydaleniu. 3. Postanowienie o wyznaczeniu cudzoziemcowi miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku lub o zastosowaniu aresztu w celu wydalenia wydaje prokurator rejonowy, właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. 4. Na przewidziane w ust. 3 postanowienie prokuratora przysługuje, w terminie 7 dni, zażalenie do sądu rejonowego, właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Na postanowienie sądu zażalenie nie przysługuje. 5. Cudzoziemca przebywającego w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia należy niezwłocznie zwolnić, jeżeli w ciągu 90 dni od chwili jego zatrzymania nie wykonano decyzji o wydaleniu albo ustały przyczyny uzasadniające stosowanie tych środków."; 4) art. 17 otrzymuje brzmienie: "Art. 17. 1. Cudzoziemca nie umieszcza się w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia w przypadku gdy może to spowodować poważne zagrożenie dla jego życia lub ciężkie skutki dla jego rodziny. 2. Jeżeli stan zdrowia cudzoziemca przebywającego w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia tego wymaga, należy umieścić go w odpowiednim zakładzie leczniczym. 3. Prokurator, wydając postanowienie o wyznaczeniu cudzoziemcowi miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku lub o zastosowaniu aresztu w celu wydalenia, ma obowiązek: 1) zawiadomienia o tym właściwego przedstawicielstwa dyplomatycznego lub urzędu konsularnego - na wniosek cudzoziemca, którego to dotyczy, 2) zawiadomienia sądu opiekuńczego, jeżeli zachodzi potrzeba opieki nad jego dziećmi, 3) przedsięwzięcia niezbędnych czynności do ochrony jego mienia. 4. Cudzoziemca należy powiadomić, w formie pisemnej, o przysługujących mu prawach, poczynionych wystąpieniach oraz wydanych zarządzeniach."; 5) art. 18 otrzymuje brzmienie: "Art. 18. 1. Strzeżone ośrodki dla cudzoziemców tworzy i znosi Minister Spraw Wewnętrznych. Ośrodki te podlegają komendantom wojewódzkim Policji. 2. Areszt w celu wydalenia jest wykonywany w pomieszczeniach wyznaczonych przez Ministra Spraw Wewnętrznych. 3. Nadzór nad prawidłowością wykonania postanowienia o wyznaczeniu miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku lub o zastosowaniu aresztu w celu wydalenia sprawuje prokurator."; 6) w art. 20 w ust. 2 po wyrazie "prawnej" dodaje się wyrazy "albo jednostce organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej"; 7) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. Decyzje w sprawach, o których mowa w art. 15, wydają, właściwi ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, wojewodowie z urzędu lub na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji albo komendanta oddziału Straży Granicznej."; 8) w art. 26: a) w ust. 1 wyrazy "art. 16 ust. 1" zastępuje się wyrazami "art. 16 ust. 2", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Nakaz karny wydany w postępowaniu nakazowym jest natychmiast wykonalny.".


Art. 2. Postępowania w sprawie wyznaczenia cudzoziemcowi miejsca przymusowego pobytu w strzeżonym ośrodku oraz w sprawie zastosowania wobec cudzoziemca aresztu w celu wydalenia, wszczęte na podstawie przepisów dotychczasowych, podlegają umorzeniu, a decyzji wydanych w takich postępowaniach nie wykonuje się.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o urzędzie Ministra Skarbu Państwa Rozdział 1 Urząd Ministra Skarbu Państwa

Art. 1. 1. Do zadań Ministra Skarbu Państwa należy inicjowanie polityki Państwa w zakresie gospodarowania mieniem Skarbu Państwa oraz państwowych osób prawnych, w tym prywatyzacji tego mienia, oraz ochrony interesów Skarbu Państwa, jak również jej realizacja oraz zapewnienie koordynacji działań w tym zakresie. 2. Minister Skarbu Państwa może również inicjować politykę Państwa w zakresie przekształceń własnościowych mienia komunalnego. 3. Minister Skarbu Państwa jest właściwy w sprawach dotyczących gospodarowania mieniem Skarbu Państwa i ochrony interesów Skarbu Państwa, za wyjątkiem spraw, które na mocy odrębnych przepisów należą do innych organów administracji rządowej i państwowych jednostek organizacyjnych. 4. Minister Skarbu Państwa reprezentuje Skarb Państwa w zakresie określonym w ust. 3.


Art. 10. 1. Agencja z upoważnienia Ministra Skarbu Państwa dokonuje, w imieniu Skarbu Państwa, prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego w trybie i na zasadach określonych w przepisach o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Prywatyzacji przedsiębiorstw lub spółek, o których mowa w art. 2a ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 111, poz. 480, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, Nr 133, poz. 685 i z 1996 r. Nr ..., poz. ...), dokonuje Minister Skarbu Państwa. Rada Ministrów może, na wniosek Ministra Skarbu Państwa, powierzyć Agencji wykonywanie określonych czynności w odniesieniu do tych przedsiębiorstw i spółek. 3. Agencja może prowadzić inną niż wymieniona w ust. 1 i 2, wyodrębnioną działalność, w zakresie i w formach określonych w statucie Agencji. 4. Dochody z prywatyzacji, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 1, stanowią dochody budżetu Państwa.


Art. 11. Organami Agencji są: 1) Prezes, 2) Rada Nadzorcza.


Art. 12. 1. Prezes Agencji jest powoływany i odwoływany, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 10, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek Ministra Skarbu Państwa zgłoszony w porozumieniu z Ministrem Gospodarki. 2. Agencją kieruje Prezes i reprezentuje ją na zewnątrz. 3. Prezes Agencji przedstawia Ministrowi Skarbu Państwa oraz Ministrowi Gospodarki kwartalne sprawozdanie z działalności Agencji. 4. Prezes Agencji, za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa, przedstawia Radzie Ministrów roczne sprawozdanie z działalności Agencji, które po przyjęciu przez Radę Ministrów, Minister Skarbu Państwa przedstawia Sejmowi.


Art. 13. 1. Rada Nadzorcza Agencji, zwana dalej "Radą", składa się z przewodniczącego i ośmiu członków, w tym czterech przedstawicieli Ministra Skarbu Państwa oraz po dwóch przedstawicieli ministrów: Finansów oraz Gospodarki. 2. Kadencja Rady trwa trzy lata. 3. Przewodniczącego Rady oraz jej członków powołuje na okres kadencji i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra Skarbu Państwa zgłoszony, w przypadku przedstawicieli ministrów: Finansów oraz Gospodarki, w porozumieniu z tymi ministrami. 4. Prezes Rady Ministrów może, w okresie kadencji, odwołać przewodniczącego lub członka Rady po zasięgnięciu opinii Ministra Skarbu Państwa oraz właściwego ministra, o którym mowa w ust. 3. 5. W przypadku odwołania przewodniczącego lub członka Rady przed upływem kadencji, Prezes Rady Ministrów powołuje przewodniczącego lub członka na okres do końca kadencji. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio. 6. Rada wykonuje stały nadzór we wszystkich dziedzinach działalności Agencji, a w szczególności: 1) bada i ocenia sprawozdania z działalności Agencji oraz jej sprawozdania finansowe, 2) podejmuje uchwały w sprawie zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego i udzielenia pokwitowania Prezesowi Agencji z wykonania obowiązków w poprzednim roku, 3) opiniuje roczne plany rzeczowo-finansowe, o których mowa w art. 15 ust. 1 i 2, 4) może żądać od Prezesa i pracowników Agencji informacji i wyjaśnień oraz przeglądać dokumenty. 7. Rada Nadzorcza wykonuje swoje czynności zbiorowo, może jednak delegować swoich członków do indywidualnego wykonywania poszczególnych czynności nadzorczych. 8. Rada przedkłada swoje opinie Ministrowi Skarbu Państwa oraz Ministrowi Gospodarki. 9. Rada przedkłada uchwały, o których mowa w ust. 6 pkt 2, Prezesowi Rady Ministrów za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa. 10. Prezes Rady Ministrów może, w terminie miesiąca od powiadomienia o nie udzieleniu Prezesowi Agencji pokwitowania z wykonania obowiązków, odwołać Prezesa Agencji. W tym zakresie przepisu art. 12 ust. 1 nie stosuje się.


Art. 14. 1. Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. 2. Przychodami Agencji są: 1) wynagrodzenie prowizyjne za wykonywanie czynności określonych w art. 10 ust. 1 i 2, 2) wpływy z prowadzonej przez Agencję wyodrębnionej działalności, o której mowa w art. 10 ust. 3, 3) środki budżetowe, w przypadkach określonych w art. 16, 4) inne wpływy. 3. Przychód z prowizji, o której mowa w ust. 2 pkt 1, może być, po odliczeniu kosztów jego uzyskania, przeznaczony wyłącznie na inwestycje Agencji niezbędne dla jej działania w zakresie, o którym mowa w art. 10. 4. Dochody z tytułu wynagrodzenia prowizyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych.


Art. 15. 1. Agencja prowadzi gospodarkę finansową na podstawie rocznego planu rzeczowo-finansowego, który zatwierdza Minister Skarbu Państwa po zasięgnięciu opinii Ministra Finansów. Projekt planu przedstawia do zatwierdzenia Prezes, po uprzednim zaopiniowaniu przez Radę. 2. Roczny plan rzeczowo-finansowy Agencji zawiera w szczególności przewidywane przychody oraz wydatki na realizację zadań, o których mowa w art. 10, jak również na pokrycie kosztów funkcjonowania Agencji. 3. Agencja na zasadach przewidzianych w statucie, tworzy fundusz statutowy oraz w ciężar jej kosztów fundusz rezerwowy w wysokości nie wyższej niż 5% przychodów Agencji, przeznaczony na pokrycie ewentualnych strat wynikających z prowadzonej działalności. Agencja może tworzyć inne fundusze, o ile statut tak stanowi. 4. Rada Ministrów, określi w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej Agencji, w tym źródła przychodów wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 4, a także wysokość prowizji, o której mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1.


Art. 16. Działalność Agencji, z wyłączeniem działalności, o której mowa w art. 10 ust. 3, może być finansowana z budżetu Państwa, na zasadach określonych przez Radę Ministrów: 1) w okresie pierwszego roku działalności Agencji, 2) jeżeli przychody z wynagrodzenia, o którym mowa w art. 14 ust. 2, nie wystarczają na pokrycie kosztów czynności, o których mowa w art. 10 ust. 1 i 2, 3) w przypadkach powierzenia Agencji przez Ministra Skarbu Państwa za zgodą Prezesa Rady Ministrów, czynności innych niż wymienione w art. 10 ust. 2 i 3. Rozdział 3 Zasady reprezentowania Skarbu Państwa


Art. 17. 1. Kierownicy urzędów państwowych, w rozumieniu przepisów o pracownikach urzędów państwowych, reprezentują Skarb Państwa w odniesieniu do powierzonego im mienia i w zakresie zadań ich urzędów, określonych w odrębnych przepisach. W strukturach organizacyjnych urzędów państwowych wyznacza się komórki albo stanowiska pracy do obsługi spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa. 2. Kierownicy jednostek organizacyjnych podporządkowanych kierownikom urzędów państwowych mogą - w granicach określonych w ust. 1 - reprezentować Skarb Państwa na podstawie udzielonych im pełnomocnictw. 3. Przepisy ust.1 i 2 stosuje się również do Najwyższej Izby Kontroli. 4. Rada Ministrów, na wniosek Ministra Skarbu Państwa, może w drodze rozporządzenia, rozciągnąć przepisy ust. 1 i 2 na kierowników innych państwowych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej.


Art. 18. 1. Minister Skarbu Państwa może zlecać, z zachowaniem zasad i trybu określonego w odrębnych przepisach, osobom prawnym lub fizycznym dokonywanie określonych czynności cywilnoprawnych oraz faktycznych w zakresie jego właściwości, udzielając w tym zakresie stosownych pełnomocnictw, z tym jednak, że pełnomocnictwo dotyczące wykonywania zadań, określonych w art. 2 pkt 5 i 6 może być udzielone, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 1 i 2, za zgodą Rady Ministrów, wyłącznie państwowej osobie prawnej. 2. Minister Skarbu Państwa, w porozumieniu z właściwymi organami administracji rządowej, może udzielać kierownikom państwowych jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej upoważnień do wykonywania zadań określonych w art. 2 pkt 5-8.


Art. 19. 1. Podmioty, o których mowa w art. 17 i 18, przedstawiają Ministrowi Skarbu Państwa sprawozdania z wykonywania zadań w zakresie wynikającym ze spraw związanych z reprezentowaniem Skarbu Państwa. 2. Rada Ministrów, na wniosek Ministra Skarbu Państwa, złożony w porozumieniu z Prezesem Głównego Urzędu Statystycznego, określa, w drodze rozporządzenia, zakres, tryb oraz terminy składania sprawozdań, o których mowa w ust. 1.


Art. 2. Do zakresu działania Ministra Skarbu Państwa należy w szczególności: 1) przygotowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów oraz - z jej upoważnienia - Sejmowi corocznych sprawozdań o stanie mienia Skarbu Państwa oraz o ekonomicznych, finansowych i społecznych skutkach prywatyzacji, 2) przygotowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów: a) założeń polityki ochrony interesów Skarbu Państwa oraz gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, b) projektów rocznych kierunków prywatyzacji oraz programów prywatyzacji majątku państwowego, c) projektów ustaw i rozporządzeń Rady Ministrów dotyczących ochrony interesów Skarbu Państwa, gospodarowania mieniem państwowym oraz prywatyzacji, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, d) corocznych sprawozdań z realizacji kierunków prywatyzacji, 3) prowadzenie zbiorczej ewidencji majątku Skarbu Państwa, 4) prowadzenie ewidencji podmiotów, w szczególności państwowych jednostek organizacyjnych, którym przysługuje prawo wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa lub do działania w imieniu Skarbu Państwa, 5) wykonywanie uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa, w szczególności: a) w zakresie praw z akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa, łącznie z wynikającymi z nich prawami osobistymi, b) w stosunku do mienia pozostałego po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej lub przypadającego Skarbowi Państwa w wyniku likwidacji spółki z jego udziałem, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, 6) składanie w imieniu Skarbu Państwa oświadczeń woli o utworzeniu spółki prawa handlowego lub przystąpieniu do takiej spółki oraz o utworzeniu fundacji bądź innej osoby prawnej, przewidzianej przepisami prawa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, 7) kontrola wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa przez państwowe jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 4, 8) kontrola wykonywania przez inne organy administracji państwowej oraz państwowe osoby prawne zadań określonych w odrębnych przepisach, w zakresie przekształceń własnościowych, 9) realizacja innych zadań określonych w przepisach o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych oraz w przepisach o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji.


Art. 20. Rada Ministrów, na wniosek Ministra Skarbu Państwa, określa, w drodze rozporządzenia: 1) zakres, szczegółowe zasady i tryb kontroli, o której mowa w art. 2 pkt 7 i 8, 2) tryb powierzania mienia kierownikom urzędów państwowych, 3) tryb powierzania mienia kierownikom jednostek organizacyjnych podporządkowanych kierownikom urzędów państwowych oraz tryb udzielania im pełnomocnictw do reprezentowania Skarbu Państwa, 4) szczegółowe zasady ewidencjonowania majątku Skarbu Państwa, w tym zbiorczej ewidencji, o której mowa w art. 2 pkt 3, oraz związane z tym obowiązki państwowych jednostek organizacyjnych, którym powierzono to mienie.


Art. 21. Do czasu przygotowania zbiorczej ewidencji majątku Skarbu Państwa, o której mowa w art. 2 pkt 3, Minister Skarbu Państwa opracowuje okresowo sprawozdania analityczne, w zakresie prowadzonej przez właściwe organy, ewidencji majątku Skarbu Państwa.


Art. 22. Ustawa wchodzi w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej.


Art. 3. 1. Ministrowi Skarbu Państwa przysługują, określone w odrębnych przepisach, uprawnienia względem państwowych osób prawnych w rozumieniu art. 44{1} Kodeksu cywilnego, jeżeli nie zostały one zastrzeżone na rzecz innych organów państwowych. 2. Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika, jakiej państwowej osobie prawnej przysługują prawa majątkowe do składnika mienia państwowego, prawa te przysługują Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Państwa.


Art. 4. 1. Minister Skarbu Państwa może przyjąć wykonywanie zastępstwa procesowego w poszczególnych sprawach cywilnych, w tym gospodarczych: 1) Skarbu Państwa w zakresie działania innych organów administracji rządowej i państwowych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej, 2) państwowych osób prawnych - na wniosek właściwych organów, kierowników jednostek organizacyjnych lub organów zarządzających państwowych osób prawnych. 2. Przepis ust. 1 stosuje się w przypadku spraw szczególnie skomplikowanych lub gdy wartość przedmiotu sporu jest znaczna. 3. O przyjęciu lub odmowie wykonywania zastępstwa procesowego Minister Skarbu Państwa zawiadamia wnioskodawcę w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wniosku.