Art. 71. Mienie nabyte, na zasadach określonych w ustawie, przez jednostki samorządu terytorialnego podlega przepisom dotyczącym postępowania regulacyjnego, o którym mowa w: 1) art. 61-63 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375 i Nr 106, poz. 668), 2) art. 38a"38g ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz.U. Nr 29, poz. 155, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375), 3) art. 48a-48d ustawy z dnia 4 lipca 1991 r. o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego (Dz.U. Nr 66, poz. 287, Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 oraz z 1998 r. Nr 59, poz.375 i Nr 106, poz. 668), 4) art. 40-45 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko"Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 73, poz. 323 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375), 5) art. 24-26 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 73, poz. 324 i z 1998 r. Nr 59, poz. 375), 6) art. 40-42 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan-Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 97, poz. 480 i z 1998 r. Nr 59, poz. 375), 7) art. 30-34 ustawy z dnia 20 lutego 1997 r. o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 41, poz. 251 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375).


Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 72. 1. W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 1999 r., Agencja Mienia Wojskowego przekaże wojewodzie lub właściwemu organowi jednostki samorządu terytorialnego, w drodze umowy, nieruchomości będące własnością Skarbu Państwa, na cele związane z wykonywaniem przez te organy zadań administracji publicznej. 2. Do przekazywania nieruchomości, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 23 ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz.U. Nr 90, poz. 405 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 80, poz. 509 i Nr 121, poz. 770), z tym że odwołanie od decyzji Prezesa Agencji Mienia Wojskowego, której stroną jest wojewoda, rozpatruje Minister Skarbu Państwa.


Art. 73. 1. Nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. 2. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, wypłaca: 1) gmina - w odniesieniu do dróg będących w dniu 31 grudnia 1998 r. drogami gminnymi, 2) Skarb Państwa - w odniesieniu do pozostałych dróg. 3. Podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest ostateczna decyzja wojewody wydana na wniosek właściwego zarządu drogi. 4. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w odrębnej ustawie, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa. 5. Podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według stanu z dnia wejścia w życie ustawy, przy czym uwzględnia się wzrost wartości nieruchomości spowodowany trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę uprawnioną prawa do władania gruntem.


Art. 74. 1. Samorządy województw oraz powiaty przejmują z dniem 1 stycznia 1999 r. mieszczące się w zakresie ich zadań i kompetencji inwestycje centralne, których inwestorami w dniu 31 grudnia 1998 r. byli ministrowie lub dotychczasowi wojewodowie. 2. Kwoty dotacji celowych na kontynuację inwestycji, o których mowa w ust. 1, określa na dany rok ustawa budżetowa. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe zasady i tryb przekazywania samorządom województw i powiatom inwestycji, o których mowa w ust. 1, 2) wykaz inwestycji centralnych, o których mowa w ust. 1, podlegających przekazaniu samorządom województw oraz powiatom. Rozdział 5 Rozliczenia finansowe


Art. 75. 1. Wojewodowie są obowiązani rozliczyć dotacje udzielone ze środków budżetu państwa przez dotychczasowych wojewodów, którzy mieli swoje siedziby na obszarze województwa. 2. Jeżeli z rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, wynika obowiązek zwrotu całości lub części dotacji, środki te są przekazywane na rachunek bieżący właściwego wojewody, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.


Art. 76. Łączne sprawozdania budżetowe z wykonania budżetów dotychczasowych wojewodów za rok 1998, odrębnie dla każdego dotychczasowego województwa, przy uw zględnieniu podległości jednostek istniejącej w dniu 31 grudnia 1998 r., sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych wojewoda, na którego obszarze działania położone są miasta będące siedzibami dotychczasowych wojewodów.


Art. 77. 1. Środki pieniężne znajdujące się w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych, z wyjątkiem rachunków bieżących, państwowych jednostek budżetowych, zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych oraz instytucji kultury prowadzących gospodarkę finansową na zasadach określonych dla zakładów budżetowych: 1) o których mowa w art. 26 ust. 1 lub przejmowanych w całości przez wojewodów - pozostają w dyspozycji tych jednostek, 2) o których mowa w art. 26 ust. 2 lub przejmowanych w części przez wo jewodów - podlegają przekazaniu odpowiednim jednostkom, stosownie do decyzji właściwego organu administracji rządowej, 3) likwidowanych - podlegają przekazaniu jako dochód budżetu państwa po zakończeniu likwidacji. 2. Środki finansowe pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych sejmików samorządowych podlegają przekazaniu sejmikom województw.


Art. 78. 1. Środki pieniężne pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych: 1) wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym, 2) terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, - w dotychczasowych urzędach wojewódzkich podlegają przekazaniu na właściwe rachunki tych funduszy w urzędzie wojewódzkim województwa, którego obszar obejmuje miasta będące siedzibami dotychczasowych wojewodów. 2. Wojewodowie ustalą kwoty należne za rok 1998, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, i przekażą środki pieniężne odpowiednio: 1) Centralnemu Funduszowi Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym, 2) Centralnemu Funduszowi Ochrony Gruntów. 3. Wojewodowie, po przekazaniu środków, o których mowa w ust. 2, przekażą pozostałe środki pieniężne na rachunkach bieżących funduszy wymienionych w ust. 1 zarządom województw odpowiednio na rachunki: wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym lub terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, nie później niż do dnia 30 kwietnia 1999 r. 4. Wojewodowie sporządzą zestawienie należności i zobowiązań funduszy, o któ rych mowa w ust. 1, według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. i przekażą je zarządom województw, nie później niż do dnia 30 kwietnia 1999 r. 5. Należności i zobowiązania wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym oraz terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, których dysponentem był dotychczasowy wojewoda, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. należnościami i zobowiązaniami odpowiednio wojewódzkich funduszy gospodarki zasobem geodezyjnym i kartograficznym lub terenowych funduszy ochrony gruntów rolnych, których dysponentem jest zarząd województwa.


Art. 79. 1. Środki pieniężne, pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. na rachunkach bankowych dotychczasowego urzędu wojewódzkiego i dotychczasowego wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska, służących do gromadzenia i redystrybucji wpływów z tytułu opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska i za wprowadzanie w nim zmian oraz kar pieniężnych za naruszenie wymagań dotyczących ochrony środowiska, za naruszanie warunków, jakim powinny odpowiadać ścieki wprowadzane do wód lub do ziemi, a także za składowanie odpadów w miejscu na ten cel nie wyznaczonym lub niezgodnie z wymaganiami określonymi decyzją organu właściwego w sprawach nadzoru budowlanego o pozwoleniu na budowę składowiska odpadów, podlegają przekazaniu na właściwe rachunki: 1) urzędu wojewódzkiego województwa, na którego obszarze była siedziba dotychczasowego urzędu wojewódzkiego, 2) wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska województwa, na którego obszarze była siedziba dotychczasowych wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska - oraz podziałowi zgodnie z obowiązującymi w dniu 31 grudnia 1998 r. przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885). 2. Wojewodowie i wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska w województwach, o których mowa w ust. 1, sporządzą na dzień 31 grudnia 1998 r. zestawienie należności z tytułu opłat i kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, i zestawienie zobowiązań wobec dotychczasowych funduszy stanowiących dochody tych funduszy i przekażą je samorządom województwa i ministrowi właściwemu do spraw środowiska. 3. Samorząd województwa przejmuje z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa i obowiązki wynikające ze zobowiązań i należności, o których mowa w ust. 2. 4. Zobowiązania i należności nie ujawnione zmieniają kwotę wpłat na rachunek odpowiedniego funduszu.


Art. 8. 1. Organem pomocniczym Delegata Rządu jest Zespół do Spraw Wdrożenia Reformy Administracji Publicznej w Województwie, zwany dalej "Zespołem". W skład Zespołu wchodzą dotychczasowi wojewodowie mający siedziby na obszarze województwa oraz inne osoby powołane przez Delegata Rządu. 2. Delegat Rządu wyznacza sekretarza Zespołu kierującego bieżącymi pracami Zespołu. 3. Delegat Rządu może powoływać inne zespoły o charakterze opiniodawczodoradczym. 4. Obsługę merytoryczną, finansową, organizacyjno-prawną, techniczną i kancelaryjno-biurową Delegata Rządu oraz Zespołu wykonuje dotychczasowy urząd wojewódzki w mieście będącym siedzibą wojewody oraz inne dotychczasowe urzędy wojewódzkie na obszarze województwa.


Art. 80. 1. Zobowiązaniami Skarbu Państwa, powstałymi do dnia 31 grudnia 1998 r., są zobowiązania finansowe państwowych jednostek budżetowych i zakładów budżetowych, przejmowanych przez jednostki samorządu terytorialnego. 2. Zobowiązania sejmików województw powstałe przed dniem 31 grudnia 1998 r. stają się zobowiązaniami samorządów województw.


Art. 81. W celu wykonania zobowiązań, w tym wynikających z art. 56 ust. 3, marszałek województwa, z dniem wyboru, jest uprawniony do dysponowania środkami finansowymi wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedziby na obszarze województwa.


Art. 82. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, tryb rozliczenia środków budżetowych za rok 1998 oraz szczególne zasady i tryb sporządzenia i przekazywania sprawozdań budżetowych za rok 1998, a także szczególne zasady i terminy przeprowadzenia inwentaryzacji przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 16, 18 i 26, oraz inne jednostki przejmowane przez wojewodów.


Art. 83. 1. Zarządy województw i zarządy powiatów, a w przypadku ich niepowołania pełnomocnicy, o których mowa odpowiednio w art. 101 ust. 3 i 5 oraz w art. 102 ust. 3 i 4, w terminie do dnia 10 grudnia 1998 r. zawrą z bankiem umowę o obsługę bankową odpowiednio budżetu województwa lub powiatu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się trybu określonego w przepisach o zamówieniach publicznych. 3. Umowa, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do czasu zakończenia procedury wyboru banku do obsługi budżetu odpowiednio województwa lub powiatu, określonej w art. 73 ustawy o samorządzie województwa oraz w art. 62 ustawy o samorządzie powiatowym. 4. Zarządy województw i zarządy powiatów lub pełnomocnicy, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 15 grudnia 1998 r. przekażą Ministrowi Finansów informacje o numerach rachunków bankowych do obsługi ich budżetu. 5. Minister Finansów, w terminie do dnia 20 grudnia 1998 r., przekaże na rachunki, o których mowa w ust. 4, ratę części oświatowej subwencji ogólnej na styczeń 1999 r.


Art. 84. 1. Minister Finansów opracuje dla poszczególnych powiatów i województw samorządowych, z wyłączeniem miast na prawach powiatu, projekty ich budżetów na rok 1999, z uwzględnieniem podziału na działy klasyfikacji budżetowej, w terminie do dnia 30 listopada 1998 r. oraz przekaże te projekty właściwym organom stanowiącym tych jednostek. 2. W okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia podjęcia uchwał budżetowych, powiaty i województwa prowadzą gospodarkę finansową na podstawie projektów budżetów, o których mowa w ust. 1. 3. Minister Finansów do dnia 20 listopada 1998 r. przekaże właściwym organom władz mającym siedzibę w miastach na prawach powiatu informacje niezbędne do przygotowania projektu budżetu. 4. Zarządy miast na prawach powiatu przedkładają projekty budżetów na rok 1999 do 10 grudnia 1998 r.


Art. 85. 1. Miasto na prawach powiatu sporządza jeden budżet. 2. Uchwała budżetowa miasta na prawach powiatu określa poszczególne dochody z uwzględnieniem podziału według źródeł dochodów gmin, powiatów oraz rodzajów przewidzianych na zadania realizowane przez gminy i powiaty wydatków.


Art. 86. 1. Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się komisje orzekające w sprawach o na ruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby w miastach, które po tym dniu nie będą siedzibami wojewodów. 2. Komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach, w mieście będącym z dniem 1 stycznia 1999 r. siedzibą wojewody, stają się z tym dniem komisjami orzekającymi przy wo jewodzie. 3. Właściwość komisji orzekającej przy wojewodzie obejmuje swoim zakresem dotychczasowy zakres należący do właściwości komisji przy dotychczasowych wojewodach. 4. Postępowania w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje orzekające przy dotychczasowych wojewodach przekazuje się właściwej komisji przy wojewodzie, przy czym rozstrzygnięcia dotychczasowe pozostają w mocy. 5. Sprawozdanie o sposobie załatwienia spraw wniesionych w 1998 r. do komisji orzekających w sprawach o naruszenie dyscypliny budżetowej przy dotychczasowych wojewodach, odrębnie dla każdego dotychczasowego województwa, sporządzi i złoży komisja orzekająca przy wojewodzie, na którego obszarze działania położona jest siedziba dotychczasowego wojewody. 6. Nie wyegzekwowane do dnia 31 grudnia 1998 r. kary pieniężne za naruszenie dyscypliny budżetowej wymierzone przez komisje orzekające przy dotychczasowych wojewodach egzekwuje właściwa miejscowo komisja orzekająca przy wojewodzie. Rozdział 6 Przepisy dostosowujące oraz przepisy końcowe


Art. 87. Zadania i odpowiadające im kompetencje przejęte przez gminy o statusie miasta na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz.U. z 1997 r. Nr 36, poz. 224, Nr 123, poz. 780 i Nr 162, poz. 1120), stają się zadaniami i kompetencjami tych miast.


Art. 88. Z dniem 1 stycznia 1999 r. do właściwości gmin tworzących powiat warszawski przechodzą, jako zadania własne, zadania i odpowiadające im kompetencje określone w art. 19 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426 oraz z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680), w zakresie należności z tytułu podatków i opłat, dla których organ gminy jest właściwy do ich ustalenia i pobierania.


Art. 89. 1. Porozumienia zawarte przez gminy z organami administracji rządowej w zakresie przejęcia przez te gminy określonych w porozumieniach zadań i kompetencji wraz ze środkami na ich realizację, z zastrzeżeniem ust. 4, pozostają w mocy, z tym że w prawa i obowiązki organów administracji rządowej działających na podstawie ustawy o terenowych organach rządowej administracji ogólnej wstępują te organy i podmioty, które z dniem 1 stycznia 1999 r. przejęły zadania i kompetencje będące przedmiotem porozumienia. 2. Nie uregulowane do dnia 1 stycznia 1999 r. zobowiązania administracji rządowej wynikające z porozumień, pozostają zobowiązaniami Skarbu Państwa. 3. Porozumienia, o których mowa w ust. 1, obowiązują do czasu ich rozwiązania, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. 4. Gminom, które po dniu 1 stycznia 1999 r. poniosą na realizację zadań i kompetencji będących przedmiotem porozumienia nakłady konieczne wyższe niż określone w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje roszczenie o ich zwrot, chyba że zainteresowana gmina do dnia 31 stycznia 1999 r. wypowie warunki finansowe dotychczasowej współpracy przy wykonywaniu zadań i kompetencji przejętych przez organy i podmioty określone w ust. 1, ze skutkiem w postaci rozwiązania porozumienia, w przypadku gdy strony, w terminie dwóch miesięcy, nie ustalą nowych warunków finansowych. 5. Delegat Rządu sporządzi i przekaże zainteresowanym organom i podmiotom, o których mowa w ust. 1, wykaz zawartych przez te organy porozumień z gminami lub ich związkami.


Art. 9. Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają akty powołania dotychczasowych wojewodów i wicewojewodów. Wygaśnięcie aktu powołania jest równoznaczne z odwołaniem w rozumieniu przepisów o wynagradzaniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.


Art. 90. Gminy, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy przejęły zadania z zakresu geodezji i kartografii, nadal realizują te zadania, z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz.198, z 1991 r. Nr 103, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz. 349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).


Art. 91. Z dniem 1 stycznia 1999 r. samorządy województw oraz powiaty przejmują od wojewodów do prowadzenia jako zadania własne, działające odpowiednio na obszarze danego województwa lub powiatu, zakłady, ośrodki oraz domy, o których mowa w art. 22 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz.184, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321 i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr 40, poz. 184, z 1996 r. Nr 127, poz. 593 z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 113, poz. 732 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668).


Art. 92. Do czasu przyjęcia odmiennych uregulowań zarząd powiatu wykonuje zadania wymienione w art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o samorządzie powiatowym przy pomocy powiatowego centrum zarządzania kryzysowego wchodzącego w skład starostwa powiatowego.


Art. 93. 1. Dla bezrobotnych, którzy nabędą prawo do zasiłku w 1999 r., okres pobierania zasiłku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 141, poz. 225, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668 i Nr 108, poz. 684), ustala się z uwzględnieniem stopy bezrobocia, jaka występowała w dniu 30 czerwca 1998 r. na obszarze działania rejonowego urzędu pracy obejmującym gminę, na obszarze której zamieszkuje bezrobotny. 2. W składzie rad zatrudnienia, o których mowa w art. 8 i 9 ustawy wymienionej w ust. 1, rozpoczynających działalność po dniu 1 stycznia 1999 r., uwzględnia się przedstawicieli powiatów i samorządu województwa.


Art. 94. Do właściwości starosty przechodzą, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, jako zadania z zakresu administracji rządowej, określone w przepisach zadania urzędów rejonowych rządowej administracji ogólnej oraz zadania i kompetencje kierowników tych urzędów.


Art. 95. 1. Do dnia 31 grudnia 1999 r. ministrowie oraz kierownicy urzędów centralnych, każdy w zakresie swojego działania, dostosują istniejące systemy organizacyjne, ewidencyjne i informacyjne do nowej organizacji terytorialnej administracji publicznej. 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy Ministra Sprawiedliwości, w zakresie obowiązku dostosowania struktury sądownictwa powszechnego i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, do nowego podziału terytorialnego państwa.


Art. 96. 1. Postępowanie w sprawach indywidualnych wszczętych i nie zakończonych przed dniem 1 stycznia 1999 r., przechodzących do właściwości organów powiatów i samorządów województw przejmują starostowie i marszałkowie województw, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, z tym że: 1) wszystkie czynności podjęte w postępowaniu przed dniem 1 stycznia 1999 r., a także decyzje administracyjne pozostają w mocy, 2) odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez terenowe organy administracji rządowej stopnia wojewódzkiego przed dniem 1 stycznia 1999 r. w sprawach przechodzących do właściwości powiatów rozpatrują właściwi ministrowie lub kierownicy centralnych organów administracji rządowej, 3) odwołania od decyzji wydanych przez kierowników rejonowych urzędów rządowej administracji ogólnej przed dniem 1 stycznia 1999 r. w sprawach przechodzących do właściwości powiatów: a) z zakresu administracji rządowej - rozpatruje wojewoda, b) z zakresu zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego rozpatruje właściwe terytorialnie samorządowe kolegium odwoławcze. 2. Odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez naczelnych dyrektorów okręgów dróg publicznych przed dniem 1 stycznia 1999 r. rozpatruje Generalny Dyrektor Dróg Publicznych. 3. Odwołania od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez obwodowych i okręgowych kolejowych inspektorów sanitarnych rozpatruje wojewódzki inspektor sanitarny.


Art. 97. Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się kolegialne organy opiniodawczo-doradcze działające przy dotychczasowych wojewodach, kierownikach urzędów rejonowych i wojewódzkich sejmikach samorządowych.


Art. 98. 1. Z dniem przejęcia jednostek organizacyjnych, powiaty i samorząd województwa przejmują określone w przepisach szczególnych, uprawnienia i obowiązki organów prowadzących lub utrzymujących te jednostki. 2. Statuty, regulaminy lub inne przepisy organizacyjne w przejmowanych jednostkach organizacyjnych zachowują moc do czasu wydania przez organy powiatu lub samorządu województwa nowych przepisów, chyba że do ich wydania są właściwe inne organy.


Art. 99. Z dniem 31 grudnia 1998 r. wygasają porozumienia zawarte pomiędzy organami administracji rządowej i gminami lub innymi podmiotami, dotyczące wykonywania zadań i kompetencji administracji rządowej w zakresie opieki zdrowotnej.


Ustawa z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych Rozdział I Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady i tryb ustanawiania specjalnych stref ekonomicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzania takimi strefami oraz szczególne zasady i warunki prowadzenia na ich terenie działalności gospodarczej.


Art. 10. 1. Sposób wykonywania zarządu strefą przez zarządzającego określa regulamin strefy. 2. Regulamin strefy wydaje zarządzający. Wydanie oraz zmiana regulaminu strefy wymaga zatwierdzenia przez Ministra Przemysłu i Handlu. 3. Zarządzający doręcza regulamin strefy podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność na terenie strefy przy zawarciu umów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, a także podaje regulamin do wiadomości publicznej.


Art. 11. 1. Podmioty gospodarcze prowadzące działalność na terenie strefy mogą powołać radę strefy. 2. Rada strefy może przedstawiać opinie i wnioski w sprawach dotyczących prowadzenia działalności na terenie strefy i jej rozwoju. 3. Organizację i tryb działania rady strefy określa opracowany i uchwalony przez radę regulamin.


Art. 12. 1. Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne oraz osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą mogą być, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, całkowicie zwolnione odpowiednio od podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych w okresie równym połowie okresu na jaki ustanowiona została strefa. 2. Dochody, o których mowa w ust. 1, uzyskane w latach podatkowych następujących po roku podatkowym, w którym zgodnie z ust. 1 wygasło całkowite zwolnienie od podatku dochodowego, mogą być, w drodze rozporządzenia Rady Ministrów, zwolnione od podatku dochodowego w pozostałym okresie, na jaki ustanowiona została strefa, w części nie przekraczającej 50% takich dochodów. 3. Wydatki inwestycyjne nie dotyczące nabycia środków trwałych, związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, ponoszone przez podmioty gospodarcze, które nie mają prawa do zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1 lub 2, mogą być zaliczane w pełnej wysokości do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym zostały poniesione. 4. Stawki amortyzacji środków trwałych służących do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, mogą być podwyższane przez podmioty gospodarcze, które nie mają prawa do zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1 lub 2. 5. Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1, ustala: 1) przedmiot działalności gospodarczej, której prowadzenie uprawnia do zwolnień od podatku dochodowego, o których mowa w ust. 1 i 2, wysokość tych zwolnień, czas ich obowiązywania oraz warunki, od których spełnienia przez podmiot gospodarczy uzależnione jest prawo do tych zwolnień, 2) przedmiot działalności gospodarczej, której prowadzenie uprawnia do preferencji w zakresie podatku dochodowego, o których mowa w ust. 3 i 4, czas ich obowiązywania oraz wysokość współczynników mających zastosowanie do podwyższenia stawek amortyzacji, o którym mowa w ust. 4, a także może ustalić warunki, od których spełnienia przez podmiot gospodarczy uzależnione jest prawo do tych preferencji. 6. Warunki, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, mogą dotyczyć w szczególności: 1) zatrudnienia przy prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie strefy określonej minimalnej liczby pracowników i utrzymania co najmniej takiego poziomu zatrudnienia przez określony czas, 2) dokonania przez podmiot gospodarczy trwałej inwestycji o charakterze produkcyjnym na terenie strefy o wartości przewyższającej określoną kwotę, 3) osiągnięcia przez podmiot gospodarczy określonej minimalnej wielkości przychodów ze sprzedaży wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych na terenie strefy i utrzymania co najmniej takiej wielkości przez określony czas, 4) osiągnięcia przez podmiot gospodarczy określonej minimalnej wielkości przychodów z eksportu wyrobów wytworzonych na terenie strefy lub usług świadczonych na eksport i utrzymania co najmniej takiej wielkości przez określony czas. 7. Przedmiot działalności gospodarczej, której prowadzenie uprawnia do zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 i 2, lub preferencji podatkowych, o których mowa w ust. 3 i 4 nie może obejmować wydobywania kopalin.


Art. 13. Zwolnienia i preferencje ustalone przez Radę Ministrów na zasadach określonych w art. 12 nie mogą być pogorszone, z zastrzeżeniem art. 19, w okresie, na który ustanowiono strefę.


Art. 14. Podmioty gospodarcze uprawnione do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lub 2, albo do preferencji podatkowych, o których mowa w art. 12 ust. 3 i 4 składają deklaracje o wysokości dochodu osiągniętego od początku roku oraz zeznania o wysokości dochodu w roku podatkowym określone przepisami o podatku dochodowym od osób prawnych lub o podatku dochodowym od osób fizycznych wykazujące oddzielnie, według odrębnie ustalonego wzoru, wysokość dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.


Art. 15. 1. Na wniosek zarządzającego kierownik rejonowego urzędu rządowej administracji ogólnej właściwego ze względu na położenie strefy może, za zgodą wojewody, powierzyć zarządzającemu prowadzenie, w tym wydawanie decyzji administracyjnych w pierwszej instancji, następujących spraw z zakresu prawa budowlanego dotyczących terenu strefy: wydawanie decyzji o pozwoleniu na budowę, przenoszenie pozwolenia na budowę na inną osobę , orzekanie o utracie ważności pozwolenia na budowę, przyjmowanie zawiadomień o zakończeniu budowy, wydawanie pozwoleń na użytkowanie obiektu budowlanego, udzielanie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, nakazanie przeprowadzenia kontroli obiektu budowlanego i żądanie przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego. 2. Na wniosek zarządzającego rada gminy właściwej ze względu na położenie strefy może upoważnić zarządzającego do wydawania decyzji w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczących terenów położonych w strefie. Rozdział IV Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy


Art. 16. 1. Prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, z zastrzeżeniem ust. 2, wymaga zezwolenia, zwanego dalej "zezwoleniem". 2. Rozporządzenie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, może określać przedmiot lub zakres działalności gospodarczej, której prowadzenie na terenie strefy nie wymaga zezwolenia. 3. Jeżeli podjęcie działalności gospodarczej, z mocy odrębnych przepisów, wymaga koncesji lub innego zezwolenia, zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela się po uzyskaniu przez podmiot gospodarczy koncesji lub innego zezwolenia. 4. Minister Przemysłu i Handlu udziela, cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19. 5. Do postępowania w sprawie udzielania, cofania i zmiany zezwolenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące koncesjonowania działalności gospodarczej, ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy. 6. Minister Przemysłu i Handlu zasięga opinii zarządzającego przed wydaniem decyzji w sprawie udzielenia, odmowy udzielenia, cofnięcia lub zmiany zezwolenia. 7. Zezwolenie może być udzielone, jeżeli: 1) przedmiot działalności gospodarczej, która ma być prowadzona na terenie strefy przez podmiot gospodarczy ubiegający się o zezwolenie, jest zgodny z przedmiotem działalności gospodarczej, która może być prowadzona na terenie strefy, określonym w rozporządzeniu w sprawie ustanowienia strefy, 2) na terenie strefy istnieją warunki do prowadzenia działalności, którą zamierza podjąć podmiot gospodarczy ubiegający się o zezwolenie, w szczególności zakres zamierzonej działalności jest zgodny z planem rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9, i zarządzający strefą dysponuje wolnymi terenami, obiektami lub pomieszczeniami, które są niezbędne do prowadzenia działalności przez podmiot ubiegający się o zezwolenie, 3) podjęcie działalności na terenie strefy jest uzasadnione stopniem przyczynienia się zamierzonej działalności do osiągnięcia celów określonych w planie rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9. 8. Zezwolenie określa przedmiot oraz warunki działalności gospodarczej, która ma być prowadzona przez podmiot gospodarczy na terenie strefy i termin, w ciągu którego podmiot gospodarczy jest zobowiązany do rozpoczęcia na terenie strefy działalności określonej w zezwoleniu. 9. Zezwolenia udziela się na czas oznaczony. 10. Zezwolenie stanowi podstawę do korzystania przez podmiot gospodarczy ze zwolnień od podatku lub preferencji podatkowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 12 ust. 5.


Art. 17. 1. Ustalenie podmiotów gospodarczych, które uzyskają zezwolenie, następuje w drodze przetargu lub rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia. Sposób przeprowadzenia, zasady i warunki przetargu lub rokowań, a także kryteria oceny zamierzeń co do przedsięwzięć gospodarczych, które mają być podjęte przez podmioty gospodarcze na terenie strefy, ustala Minister Przemysłu i Handlu w drodze zarządzenia odrębnie w odniesieniu do każdej strefy. Warunki i kryteria oceny uwzględniają w szczególności stopień w jakim wielkość, przedmiot i charakter ekonomiczny planowanych przez podmiot gospodarczy przedsięwzięć gospodarczych na terenie strefy i warunków ich realizacji przyczyni się do osiągnięcia celów ustanowienia strefy określonych w planie rozwoju strefy. 2. W przypadku uzasadnionym ważnym interesem gospodarki lub charakterem działalności gospodarczej na terenie strefy, Minister Przemysłu i Handlu może odstąpić od przeprowadzenia przetargu i rokowań. W przypadku odstąpienia od przeprowadzenia przetargu i rokowań nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 1 w części dotyczącej powierzenia zarządzającemu udzielania zezwoleń. 3. Do przystąpienia do przetargu lub rokowań, o których mowa w ust. 1, nie jest wymagane uprzednie uzyskanie koncesji lub innego zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 3. Podmiot gospodarczy przystępujący do przetargu lub rokowań przedstawia promesę koncesji lub zezwolenia.


Art. 18. Minister Przemysłu i Handlu wykonuje kontrolę działalności gospodarczej podmiotu, który uzyskał zezwolenie, w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o koncesjonowaniu działalności gospodarczej. Ustawa nie narusza określonych przepisami uprawnień właściwych organów państwa do kontroli działalności podmiotów gospodarczych.


Art. 19. 1. Zezwolenie wygasa jeżeli podmiot gospodarczy, w terminie określonym w zezwoleniu, nie podjął na terenie strefy działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu. 2. Zezwolenie może być cofnięte albo jego zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu może zostać ograniczony, jeżeli podmiot gospodarczy: 1) zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej na obszarze strefy lub 2) naruszył przepisy prawa dewizowego, przepisy prawa celnego albo przepisy dotyczące zobowiązań podatkowych, lub 3) utracił, na skutek cofnięcia albo zmiany, koncesję lub inne zezwolenie wymagane z mocy odrębnych przepisów do podjęcia działalności gospodarczej, która jest prowadzona na terenie strefy, lub 4) rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub 5) nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie wyznaczonym w wezwaniu Ministra Przemysłu i Handlu do ich usunięcia. 3. W razie cofnięcia zezwolenia podmiot gospodarczy traci prawo do zwolnień i preferencji, o których mowa w art. 12 ust. 1-4 i jest zobowiązany do zapłaty odpowiednio, podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych objętego takimi zwolnieniami i preferencjami za okres od powstania okoliczności będącej podstawą cofnięcia zezwolenia.


Art. 2. Specjalną strefą ekonomiczną, zwaną dalej "strefą", jest wyodrębniona zgodnie z przepisami ustawy, niezamieszkała część terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na której terenie może być prowadzona działalność gospodarcza na zasadach określonych ustawą.


Art. 20. 1. Minister Przemysłu i Handlu może, w drodze zarządzenia, powierzyć zarządzającemu udzielanie, w jego imieniu, zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy oraz wykonywanie bieżącej kontroli działalności podmiotów gospodarczych, a także ustalić zakres tej kontroli. 2. W przypadku powierzenia zarządzającemu wykonania bieżącej kontroli, o której mowa w ust. 1, jest on upoważniony do dokonywania czynności kontrolnych przewidzianych dla organu koncesyjnego w przepisach o koncesjonowaniu działalności gospodarczej w zakresie ustalonym w zarządzeniu, o którym mowa w ust. 1. 3. Zarządzający niezwłocznie zawiadamia Ministra Przemysłu i Handlu o powstaniu okoliczności, o których mowa w art. 19 ust. 2, i może występować do Ministra Przemysłu i Handlu z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia, ograniczenie jego zakresu lub przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu. Rozdział V Zmiany w przepisach obowiązujących Przepisy przejściowe i końcowe


Art. 21. W ustawie z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 1933 r. Nr 24, poz. 202, z 1988 r. Nr 41, poz. 325 i z 1990 r. Nr 79, poz. 466) dodaje się art. 3a w brzmieniu: "Art. 3a. Decyzję w sprawie zezwolenia na nabycie nieruchomości położonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ustanowionej na podstawie odrębnych przepisów, wydaje się w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku przez stronę.".


Art. 22. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz.U. Nr 12, poz. 114, z 1981 r. Nr 24, poz. 124, z 1982 r. Nr 16, poz. 125, z 1983 r. Nr 6, poz. 35, Nr 44, poz. 203, z 1984 r. Nr 54, poz. 275, z 1985 r. Nr 14, poz. 60, Nr 23, poz. 100, z 1986 r. Nr 39, poz. 193, z 1988 r. Nr 20, poz. 135, Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 72, poz. 422, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 75, poz. 332, Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 24, poz. 101) po art. 60{1} dodaje się art. 60{2} w brzmieniu: "Art. 60{2}. Kto prowadzi działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej bez wymaganego zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.".


Art. 23. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 31, Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, Nr 94, poz. 467 i z 1993 r. Nr 121, poz. 540) w art. 7 w ust. 1 dodaje się pkt 12 w brzmieniu: "12) grunty, budowle i budynki położone na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, których właścicielem lub użytkownikiem wieczystym jest zarządzający strefą lub które służą do prowadzenia, na podstawie zezwolenia, działalności gospodarczej na terenie strefy.".


Art. 24. 1. Z dniem wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, Minister Przemysłu i Handlu przejmuje czynności i uprawnienia w stosunku do spółki ustanowionej zarządzającym, wykonywane przed tym dniem w imieniu Skarbu Państwa przez inny organ administracji państwowej, z tym że o udostępnieniu akcji lub udziałów należących do Skarbu Państwa takiej spółki powstałej z przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego na podstawie ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 51, poz. 298, Nr 85, poz. 498 i z 1991 r. Nr 60, poz. 253, Nr 111, poz. 480) postanawia Minister Przekształceń Własnościowych na wniosek Ministra Przemysłu i Handlu. 2. Do powstałej na podstawie ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych spółki będącej zarządzającym, nie stosuje się art. 17, art. 19 ust. 1 zdanie drugie, art. 23 ust. 1-3, art. 24, 28 i 29 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. 3. Organ administracji rządowej właściwy w sprawach gospodarki gruntami w odniesieniu do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub zarząd gminy w odniesieniu do gruntów stanowiących własność gminy może wnieść do spółki będącej zarządzającym prawo własności gruntów, których użytkownikiem wieczystym jest ta spółka lub gruntów, które pozostawały w użytkowaniu wieczystym przedsiębiorstwa państwowego likwidowanego w celu wniesienia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części mienia przedsiębiorstwa do spółki. Wniesienie prawa własności gruntów, które pozostawały w użytkowaniu wieczystym likwidowanego przedsiębiorstwa państwowego następuje w porozumieniu z organem założycielskim przedsiębiorstwa. W przypadkach określonych w niniejszym ustępie prawo użytkowania wieczystego wygasa z chwilą wniesienia prawa własności gruntu do spółki będącej zarządzającym. Minister Przemysłu i Handlu reprezentuje Skarb Państwa w spółce będącej zarządzającym w zakresie praw z akcji (udziałów) objętych przez Skarb Państwa w zamian za prawo własności gruntu wniesione w sposób określony w niniejszym ustępie.


Art. 25. 1. Zarządzający jest zwolniony od opłaty skarbowej oraz opłat sądowych z tytułu nabycia lub zbycia praw do nieruchomości położonych na terenie strefy. 2. Rada Ministrów w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 4 ust. 1, może zwolnić od podatku dochodowego od osób prawnych dochody zarządzającego w części wydatkowanej w roku podatkowym lub roku po nim następującym na cele rozwoju strefy, w tym na nabycie przez zarządzającego nieruchomości lub innych rzeczy służących do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy oraz modernizację i rozbudowę infrastruktury gospodarczej i technicznej na terenie strefy.


Art. 26. Rada Ministrów przedstawia Sejmowi informację o realizacji ustawy wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu.


Art. 27. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 15 wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.


Art. 3. Strefa może być ustanowiona w celu przyspieszenia rozwoju gospodarczego części terytorium kraju, w szczególności przez: 1) rozwój określonych dziedzin działalności gospodarczej, 2) rozwój nowych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz ich wykorzystanie w gospodarce narodowej, 3) rozwój eksportu, 4) zwiększenie konkurencyjności wytwarzanych wyrobów i świadczonych usług, 5) zagospodarowanie istniejącego majątku przemysłowego i infrastruktury gospodarczej, 6) tworzenie nowych miejsc pracy, 7) zagospodarowanie nie wykorzystanych zasobów naturalnych z zachowaniem zasad równowagi ekologicznej. Rozdział II Ustanawianie stref


Art. 4. 1. Rada Ministrów, na wniosek Ministra Przemysłu i Handlu, ustanawia strefę w drodze rozporządzenia. 2. Minister Przemysłu i Handlu przedstawia wniosek, o którym mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii wojewody oraz zgody rady gminy (rad gmin) właściwej (właściwych) ze względu na położenie strefy. 3. Minister Przemysłu i Handlu dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 1, założenia planu rozwoju strefy określonego w art. 9, obejmujące w szczególności analizę przewidywanych skutków społecznych i ekonomicznych ustanowienia strefy. 4. Rozporządzenie w sprawie ustanowienia strefy określa: 1) nazwę, teren i granice strefy, 2) zakres przedmiotowy działalności gospodarczej, która może być prowadzona na terenie strefy albo dziedziny działalności gospodarczej, której prowadzenie na terenie strefy jest wyłączone, 3) zarządzającego strefą, zwanego dalej "zarządzającym", 4) okres, na jaki ustanawia się strefę, 5) zwolnienia i preferencje dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą na terenie strefy na zasadach określonych w art. 12. 5. Minister Przemysłu i Handlu na wniosek właściwego wojewody, może zlecić mu przygotowanie wniosku, o którym mowa w ust. 1.


Art. 5. 1. Strefa może być ustanowiona z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, wyłącznie na gruntach stanowiących własność zarządzającego, Skarbu Państwa albo gminy (gmin), związku komunalnego lub będących w użytkowaniu wieczystym zarządzającego. 2. Strefa może być ustanowiona także, jeżeli nabycie przez zarządzającego prawa do gruntów, o którym mowa w ust. 1, wynika z umowy zobowiązującej, która przewiduje ustanowienie strefy jako jedyny warunek nabycia. 3. W przypadkach uzasadnionych ważnymi względami gospodarczymi, część strefy może obejmować grunty stanowiące własność: 1) Skarbu Państwa, których użytkownikiem wieczystym jest osoba inna niż zarządzający - za zgodą użytkownika wieczystego, 2) osób innych niż Skarb Państwa, gmina (związek komunalny) i zarządzający - za zgodą właściciela. Rozdział III Zarządzanie strefą, zwolnienia podatkowe i preferencje


Art. 6. Zarządzającym może być wyłącznie spółka akcyjna lub spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w stosunku do której Skarb Państwa posiada większość głosów, które mogą być oddane na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników oraz jest uprawniony do powoływania i odwoływania większości członków jej zarządu i rady nadzorczej.


Art. 7. 1. Minister Przemysłu i Handlu reprezentuje Skarb Państwa w zakresie jego praw i obowiązków jako akcjonariusza (wspólnika) spółki będącej zarządzającym oraz spółki tworzonej przez Skarb Państwa, lub z udziałem Skarbu Państwa, w celu ustanowienia jej zarządzającym. 2. Minister Przemysłu i Handlu, jako organ reprezentujący Skarb Państwa zapewnia udział osoby wyznaczonej przez wojewodę oraz osoby wyznaczonej przez radę gminy (jeżeli osoba taka została wyznaczona) właściwych ze względu na położenie strefy, w radzie nadzorczej spółki będącej zarządzającym strefą. Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym może zostać powołana osoba wskazana przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą na terenie strefy. Do składu rady nadzorczej spółki będącej zarządzającym nie może być powołana osoba, która jest członkiem władz lub pracownikiem podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy lub pozostaje w związku gospodarczym z takim podmiotem.


Art. 8. 1. Do zadań zarządzającego należy prowadzenie - zgodnie z planem rozwoju strefy określonym w art. 9, regulaminem strefy, o którym mowa w art. 10 oraz przepisami prawa - działań zmierzających do rozwoju działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy, a w szczególności: 1) umożliwianie, na podstawie umowy, podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność na terenie strefy używania i korzystania ze składników mienia położonych na obszarze strefy, których zarządzający jest właścicielem lub posiadaczem zależnym, 2) gospodarowanie w sposób ułatwiający prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy urządzeniami infrastruktury gospodarczej i technicznej oraz innymi składnikami mienia, których zarządzający jest właścicielem lub posiadaczem zależnym, 3) świadczenie, na podstawie umowy, podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność na obszarze strefy usług oraz tworzenie warunków do świadczenia usług przez osoby trzecie, 4) prowadzenie działań promujących podejmowanie działalności gospodarczej w strefie. 2. Zarządzający może zbywać przysługujące mu prawo własności nieruchomości i użytkowania wieczystego gruntów położonych na terenie strefy, jeżeli jest to zgodne z planem rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9. Zarządzającemu służy prawo pierwokupu w zakresie prawa własności i użytkowania wieczystego położonych na obszarze strefy nieruchomości. 3. Zarządzający może zlecać osobom trzecim wykonanie niektórych zadań, o których mowa w ust. 1. Zlecenie wykonania powinno odbywać się przede wszystkim w drodze przetargu.


Art. 9. 1. Minister Przemysłu i Handlu, w drodze rozporządzenia, ustala plan rozwoju strefy. 2. Plan rozwoju strefy określa w szczególności cele ustanowienia strefy oraz działania, środki techniczne i organizacyjne służące osiągnięciu tych celów, obowiązki zarządzającego dotyczące działań zmierzających do osiągnięcia celów ustanowienia strefy i terminy wykonania tych obowiązków. 3. Plan rozwoju strefy uwzględnia postanowienia właściwych planów zagospodarowania przestrzennego i powinien być zgodny z założeniami, o których mowa w art. 4 ust. 3.


Ustawa z dnia 30 września 1998 r. o zmianie ustawy o ustanowieniu Warszawskiego Krzyża Powstańczego

Art. 1. W ustawie z dnia 3 lipca 1981 r. o ustanowieniu Warszawskiego Krzyża Powstańczego (Dz.U. Nr 18, poz. 85) dodaje się art. 2a w brzmieniu: "Art. 2a. Warszawski Krzyż Powstańczy może być nadany m.st. Warszawie.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 21 października 1994 r. o podatku od sprzedaży akcji w publicznym obrocie

Art. 1. Ustawa reguluje zasady opodatkowania publicznego obrotu wtórnego akcjami.


Art. 10. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419 i Nr 113, poz. 547) w art. 23 w ust. 1 w pkt 12 po wyrazie "darowizn" dodaje się wyrazy "oraz podatku od sprzedaży akcji w publicznym obrocie".


Art. 11. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646 oraz z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419 i Nr 113, poz. 547) w art. 16 w ust. 1 w pkt 15 po wyrazach "podatku dochodowego" dodaje się wyrazy "podatku od sprzedaży akcji w publicznym obrocie".


Art. 12. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r., z wyjątkiem przepisu art. 5 ust. 4, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 2. 1. Opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży akcji w publicznym obrocie podlega sprzedaż akcji w publicznym obrocie wtórnym, z wyjątkiem sprzedaży w pierwszej ofercie publicznej. 2. Podatek od sprzedaży akcji w publicznym obrocie, zwany dalej "podatkiem", stanowi dochód budżetu państwa.


Art. 3. 1. Podatnikami podatku są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, sprzedające akcje w publicznym obrocie. 2. Zwalnia się od podatku Skarb Państwa.


Art. 4. Obowiązek podatkowy powstaje: 1) w obrocie giełdowym - z chwilą zapłacenia ceny, 2) w pozostałych przypadkach - z chwilą zawarcia umowy.


Art. 5. 1. Podstawę opodatkowania stanowi łączna cena zapłacona przez nabywcę akcji, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 4 pkt 2, podstawę opodatkowania stanowi: 1) przy sprzedaży akcji notowanych na giełdzie: a) w dniu, w którym odbywa się sesja giełdy - łączna cena wynikająca z zastosowania giełdowego kursu sprzedawanych akcji z tego dnia, b) w dniu, w którym nie odbywa się sesja giełdy - łączna cena wynikająca z zastosowania giełdowego kursu sprzedawanych akcji z ostatniej sesji giełdy, przed dniem zawarcia umowy, 2) przy sprzedaży akcji nie notowanych na giełdzie - łączna cena wynikająca z umowy. 3. Stawka podatku wynosi nie więcej niż 0,3% podstawy opodatkowania. 4. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia: 1) ustala stawkę podatku, o której mowa w ust. 3, 2) może wprowadzić, na czas określony, zwolnienia od podatku oraz określić ich zakres podmiotowy.


Art. 6. 1. Do obliczenia i pobrania podatku obowiązane są jako płatnicy podmioty prowadzące przedsiębiorstwa maklerskie oraz banki prowadzące działalność maklerską, sprzedające akcje na rachunek własny lub klienta. 2. Pobranie podatku następuje z chwilą przekazania ceny na rachunek pieniężny sprzedawcy. 3. Płatnicy przekazują pobrany podatek, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w następujących terminach: 1) podatek pobrany od 1 do 10 dnia miesiąca - do 20 dnia tego miesiąca, 2) podatek pobrany od 11 do 20 dnia miesiąca - do ostatniego dnia tego miesiąca, 3) podatek pobrany od 21 do ostatniego dnia miesiąca - do 10 dnia następnego miesiąca.


Art. 7. 1. W przypadku sprzedaży akcji bez pośrednictwa podmiotów i banków wymienionych w art. 6 ust. 1, do obliczenia oraz wpłacenia podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązani są podatnicy. 2. Termin płatności podatku przez podatników wynosi 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.


Art. 8. W terminach określonych w art. 6 ust. 3 oraz w art. 7 ust. 2 podatnicy i płatnicy obowiązani są złożyć właściwemu urzędowi skarbowemu deklarację podatkową, sporządzoną według ustalonego wzoru.


Art. 9. Właściwość miejscową urzędów skarbowych w sprawach podatku ustala się: 1) jeżeli pobór podatku następuje przez płatnika - według siedziby płatnika, 2) w pozostałych przypadkach - według miejsca zamieszkania lub siedziby podatnika; jeżeli podatnikiem jest osoba lub jednostka mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą, właściwy jest Drugi Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście.


Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie ustaw - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Kodeks postępowania cywilnego, Prawo o aktach stanu cywilnego, ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. Nr 9, poz. 59, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1986 r. Nr 36, poz. 180, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i z 1995 r. Nr 83, poz. 417) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. §1. Małżeństwo zostaje zawarte, gdy mężczyzna i kobieta jednocześnie obecni złożą przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego oświadczenia, że wstępują ze sobą w związek małżeński. §2. Małżeństwo zostaje również zawarte, gdy mężczyzna i kobieta zawierający związek małżeński podlegający prawu wewnętrznemu kościoła albo innego związku wyznaniowego w obecności duchownego oświadczą wolę jednoczesnego zawarcia małżeństwa podlegającego prawu polskiemu i kierownik urzędu stanu cywilnego następnie sporządzi akt małżeństwa. Gdy zostaną spełnione powyższe przesłanki małżeństwo uważa się za zawarte w chwili złożenia oświadczenia woli w obecności duchownego. §3. Przepis paragrafu poprzedzającego stosuje się, jeżeli ratyfikowana umowa międzynarodowa lub ustawa regulująca stosunki między państwem a kościołem albo innym związkiem wyznaniowym przewiduje możliwość wywołania przez związek małżeński podlegający prawu wewnętrznemu tego kościoła albo innego związku wyznaniowego takich skutków, jakie pociąga za sobą zawarcie małżeństwa przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego."; 2) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Jeżeli mimo niezachowania przepisów artykułów poprzedzających został sporządzony akt małżeństwa, każdy, kto ma w tym interes prawny, może wystąpić z powództwem o ustalenie nieistnienia małżeństwa."; 3) w art. 3 dodaje się § 3 w brzmieniu: "§3. Kierownik urzędu stanu cywilnego wyjaśnia osobom zamierzającym zawrzeć małżeństwo doniosłość związku małżeńskiego, przepisy regulujące prawa i obowiązki małżonków oraz przepisy o nazwisku małżonków i o nazwisku ich dzieci."; 4) w art. 4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie: "Małżeństwo przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego nie może być zawarte przed upływem miesiąca od dnia, kiedy osoby, które zamierzają je zawrzeć, złożyły kierownikowi urzędu stanu cywilnego pisemne zapewnienie, że nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie tego małżeństwa."; 5) dodaje się art. 41 w brzmieniu: "Art. 41. §1. Osobom zamierzającym zawrzeć małżeństwo w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 kierownik urzędu stanu cywilnego wydaje zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa oraz treść i datę złożonych przed nim oświadczeń w sprawie nazwisk przyszłych małżonków i ich dzieci. §2. Zaświadczenie traci moc po upływie trzech miesięcy od dnia jego wydania. §3. Wydając zaświadczenie kierownik urzędu stanu cywilnego informuje strony o dalszych czynnościach koniecznych do zawarcia małżeństwa."; 6) art. 5 otrzymuje brzmienie: "Art. 5. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który dowiedział się o istnieniu okoliczności wyłączającej zawarcie zamierzonego małżeństwa, odmówi przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński lub wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 41, a w razie wątpliwości zwróci się do sądu o rozstrzygnięcie, czy małżeństwo może być zawarte."; 7) w art. 6 § 1 otrzymuje brzmienie: "§1. Z ważnych powodów sąd może zezwolić, żeby oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński lub oświadczenie przewidziane w art. 1 § 2 zostało złożone przez pełnomocnika."; 8) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. §1. Jeżeli małżeństwo jest zawierane przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński powinny być złożone publicznie w obecności dwóch pełnoletnich świadków. §2. Kierownik urzędu stanu cywilnego zapytuje mężczyznę i kobietę, czy zamierzają zawrzeć ze sobą małżeństwo, a gdy oboje odpowiedzą na to pytanie twierdząco, wzywa ich do złożenia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński oraz oświadczeń w sprawie nazwisk małżonków i ich dzieci. §3. Każda z osób zawierających małżeństwo składa oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński, powtarzając za kierownikiem urzędu stanu cywilnego treść oświadczenia lub odczytując je na głos. Osoba nie mogąca mówić składa oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński podpisując akt małżeństwa. §4. Po złożeniu oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński przez obie strony kierownik urzędu stanu cywilnego ogłasza, że wskutek zgodnych oświadczeń obu stron małżeństwo zostało zawarte."; 9) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. §1. Duchowny, przed którym zawierany jest związek małżeński podlegający prawu wewnętrznemu kościoła albo innego związku wyznaniowego, nie może przyjąć oświadczeń przewidzianych w art. 1 § 2 - bez uprzedniego przedstawienia mu zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, sporządzonego przez kierownika urzędu stanu cywilnego. §2. Niezwłocznie po złożeniu oświadczeń, o których mowa w § 1, duchowny sporządza zaświadczenie stwierdzające, że oświadczenia zostały złożone w jego obecności przy zawarciu związku małżeńskiego podlegającego prawu wewnętrznemu kościoła albo innego związku wyznaniowego. Zaświadczenie to podpisują duchowny, małżonkowie i dwaj pełnoletni świadkowie obecni przy złożeniu tych oświadczeń. §3. Zaświadczenie, o którym mowa w § 2, wraz z zaświadczeniem sporządzonym przez kierownika urzędu stanu cywilnego na podstawie art. 41 § 1 duchowny przekazuje do urzędu stanu cywilnego przed upływem pięciu dni od zawarcia małżeństwa; nadanie jako przesyłki poleconej w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z przekazaniem do urzędu stanu cywilnego. Jeżeli zachowanie tego terminu nie jest możliwe z powodu siły wyższej, bieg terminu ulega zawieszeniu przez czas trwania przeszkody."; 10) art. 9 otrzymuje brzmienie: "Art. 9. §1. W razie niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu jednej ze stron oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński mogą być złożone niezwłocznie przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego bez złożenia lub przedstawienia dokumentów niezbędnych do zawarcia małżeństwa. Jednakże i w tym wypadku strony są obowiązane złożyć zapewnienie, że nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. §2. W razie niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu jednej ze stron oświadczenia przewidziane w art. 1 § 2 mogą być złożone przed duchownym bez przedstawienia zaświadczenia sporządzonego przez kierownika urzędu stanu cywilnego stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. W takim wypadku strony składają przed duchownym zapewnienie, że nie wiedzą o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Przepisy art. 1 § 3 oraz art. 2 i art. 8 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio."; 11) art. 10 otrzymuje brzmienie: "Art. 10. §1. Nie może zawrzeć małżeństwa osoba nie mająca ukończonych lat osiemnastu. Jednakże z ważnych powodów sąd opiekuńczy może zezwolić na zawarcie małżeństwa kobiecie, która ukończyła lat szesnaście, a z okoliczności wynika, że zawarcie małżeństwa będzie zgodne z dobrem założonej rodziny. §2. Unieważnienia małżeństwa zawartego bez zezwolenia sądu opiekuńczego przez kobietę nie mającą ukończonych lat osiemnastu, jak również unieważnienia małżeństwa zawartego nawet za zezwoleniem sądu, lecz przed ukończeniem przez kobietę lat szesnastu, może żądać każdy z małżonków. Jeżeli kobieta zaszła w ciążę, jej mąż nie może żądać unieważnienia małżeństwa z powodu braku przepisanego wieku. §3. Nie można unieważnić małżeństwa z powodu braku przepisanego wieku, jeżeli małżonek przed wytoczeniem powództwa ten wiek osiągnął."; 12) dodaje się art. 151 w brzmieniu: "Art. 151. §1. Małżeństwo może być unieważnione, jeżeli oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński lub oświadczenie przewidziane w art. 1 § 2 zostało złożone: 1) przez osobę, która z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome wyrażenie woli, 2) pod wpływem błędu co do tożsamości drugiej strony, 3) pod wpływem bezprawnej groźby drugiej strony lub osoby trzeciej, jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste. §2. Unieważnienia małżeństwa z powodu okoliczności wymienionych w § 1 może żądać małżonek, który złożył oświadczenie dotknięte wadą. §3. Nie można żądać unieważnienia małżeństwa po upływie sześciu miesięcy od ustania stanu wyłączającego świadome wyrażenie woli, od wykrycia błędu lub ustania obawy wywołanej groźbą - a w każdym wypadku po upływie lat trzech od zawarcia małżeństwa."; 13) art. 17 otrzymuje brzmienie: "Art. 17. Małżeństwo może być unieważnione tylko z przyczyn przewidzianych w przepisach działu niniejszego."; 14) art. 25 otrzymuje brzmienie: "Art. 25. §1. O nazwisku, które każdy z małżonków będzie nosił po zawarciu małżeństwa, decyduje jego oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Oświadczenie może być złożone bezpośrednio po zawarciu małżeństwa albo przed sporządzeniem przez kierownika urzędu stanu cywilnego zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. §2. Małżonkowie mogą nosić wspólne nazwisko będące dotychczasowym nazwiskiem jednego z nich. Każdy z małżonków może również zachować swoje dotychczasowe nazwisko albo połączyć z nim dotychczasowe nazwisko drugiego małżonka. Nazwisko utworzone w wyniku połączenia nie może składać się z więcej niż dwóch członów. §3. W razie niezłożenia oświadczenia w sprawie nazwiska, każdy z małżonków zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko."; 15) w art. 79 § 2 otrzymuje brzmienie: "§2. W razie niebezpieczeństwa grożącego bezpośrednio życiu ojca lub dziecka uznanie dziecka może nastąpić także przed notariuszem."; 16) w art. 88 § 1 otrzymuje brzmienie: "§1. Dziecko, co do którego istnieje domniemanie, że pochodzi ono od męża matki, nosi jego nazwisko, chyba że małżonkowie oświadczyli, że dziecko nosić będzie nazwisko matki. Oświadczenia w tej sprawie składane są jednocześnie ze złożeniem oświadczeń w sprawie nazwisk przyszłych małżonków.".


Art. 2. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 113, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 561 § 1 otrzymuje brzmienie: "§1. Zezwolenia na zawarcie małżeństwa kobiecie nie mającej ukończonych lat osiemnastu udziela sąd opiekuńczy na jej wniosek. Postanowienie o udzieleniu zezwolenia staje się skuteczne z chwilą uprawomocnienia się i nie może być zmienione ani uchylone."; 2) art. 564 otrzymuje brzmienie: "Art. 564. Postanowienie rozstrzygające o tym, czy okoliczność przedstawiona przez kierownika urzędu stanu cywilnego wyłącza zawarcie małżeństwa, a także o tym, czy okoliczności przedstawione przez kierownika urzędu stanu cywilnego uzasadniają odmowę: 1) przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński, 2) wydania zaświadczenia o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, o których mowa w art. 41 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 3) wydania zezwolenia na zawarcie małżeństwa przed upływem terminu, o którym mowa w art. 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 4) sporządzenia aktu małżeństwa zawartego zgodnie z art. 1 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 5) wydania zaświadczenia, że obywatel polski lub zamieszkały w Polsce cudzoziemiec nie mający żadnego obywatelstwa zgodnie z prawem polskim może zawrzeć małżeństwo za granicą, sąd wydaje po przeprowadzeniu rozprawy.".


Art. 3. W ustawie z dnia 29 września 1986 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. Nr 36, poz. 180, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i z 1995 r. Nr 83, poz. 417) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia: 1) przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński, 2) wydania zaświadczenia o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, o których mowa w art. 41 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 3) wydania zezwolenia na zawarcie małżeństwa przed upływem terminu, o którym mowa w art. 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 4) sporządzenia aktu małżeństwa zawartego zgodnie z art. 1 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 5) wydania zaświadczenia, że obywatel polski lub zamieszkały w Polsce cudzoziemiec nie mający żadnego obywatelstwa zgodnie z prawem polskim może zawrzeć małżeństwo za granicą, powiadamia na piśmie osobę zainteresowaną o przycznach odmowy. Osoba zainteresowana w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej pisma kierownika urzędu stanu cywilnego może wystąpić z wnioskiem do sądu rejonowego właściwego ze względu na siedzibę urzędu stanu cywilnego o rozstrzygnięcie, czy okoliczności przedstawione przez kierownika urzędu stanu cywilnego uzasadniają odmowę dokonania czynności. Prawomocne postanowienie sądu wiąże kierownika urzędu stanu cywilnego.", b) dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Wystąpienie z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, jest niedopuszczalne, jeżeli sąd na podstawie art. 5 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rozstrzygnął, że małżeństwo nie może być zawarte. 4. Odmowa dokonania innych czynności związanych z rejestracją stanu cywilnego niż określonych w ust. 2 oraz nie przewidzianych w ustawie, a mogących mieć wpływ na stan cywilny osób, następuje w formie decyzji."; 2) art. 12 otrzymuje brzmienie: "Art. 12. 1. Zawarcie małżeństwa następuje w urzędzie stanu cywilnego wybranym przez osoby zamierzające wstąpić w związek małżeński. 2. Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa wydaje kierownik urzędu stanu cywilnego miejsca zamieszkania jednej z osób zamierzających zawrzeć małżeństwo w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. 3. Akt małżeństwa zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego sporządza się w urzędzie stanu cywilnego właściwym ze względu na miejsce zawarcia małżeństwa."; 3) art. 27 otrzymuje brzmienie: "Art. 27. 1. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji określa, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe zasady sporządzania aktów stanu cywilnego, 2) sposób prowadzenia ksiąg stanu cywilnego, ich kontroli, przechowywania i zabezpieczenia, 3) wzory aktów stanu cywilnego i wzory odpisów aktów, 4) wzór zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa i wzór zaświadczenia stanowiącego podstawę sporządzenia aktu małżeństwa zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego; zaświadczenia te powinny stanowić jeden dokument i zawierać wszystkie dane niezbędne do sporządzenia aktu małżeństwa, 5) wzory protokołów sporządzanych w sprawach, o których mowa w art. 59 i 60, 6) wzór zaświadczenia, o którym mowa w art. 71. 2. Minister właściwy w sprawach administracji na podstawie informacji otrzymanych od właściwych przedstawicieli kościołów i innych związków wyznaniowych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" obwieszczenie zawierające wykaz stanowisk, których zajmowanie upoważnia do sporządzenia zaświadczenia stanowiącego podstawę sporządzenia aktu małżeństwa zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Osoba zajmująca jedno z tych stanowisk jest duchownym w rozumieniu przepisów o zawarciu małżeństwa."; 4) w art. 53 skreśla się wyrazy "z zachowaniem uroczystej formy"; 5) art. 56 otrzymuje brzmienie: "Art. 56. 1. Cudzoziemiec zamierzający zawrzeć małżeństwo jest obowiązany złożyć kierownikowi urzędu stanu cywilnego dokument stwierdzający, że zgodnie z właściwym prawem może zawrzeć małżeństwo. 2. Jeżeli otrzymanie dokumentu napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody, sąd w postępowaniu nieprocesowym na wniosek cudzoziemca może go zwolnić od złożenia dokumentu. 3. W postępowaniu o zwolnienie cudzoziemca od złożenia dokumentu sąd na podstawie właściwego prawa ustala, czy osoba ta może zawrzeć małżeństwo. 4. Przepisów powyższych nie stosuje się do cudzoziemca nie mającego obywatelstwa żadnego państwa, jeżeli ma on w Polsce miejsce zamieszkania."; 6) art. 58 otrzymuje brzmienie: "Art. 58. 1. Zawarcie małżeństwa następuje z zachowaniem uroczystej formy. Kierownik urzędu stanu cywilnego w czasie przyjmowania oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński nosi odznakę, której wzór i sposób noszenia określa, w drodze rozporządzenia, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. 2. Podczas składania oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński stoją wszyscy obecni, nie wyłączając kierownika urzędu stanu cywilnego. 3. Jeżeli zachodzą uzasadnione przyczyny, kierownik urzędu stanu cywilnego może przyjąć oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński poza lokalem urzędu stanu cywilnego."; 7) dodaje się art. 61a w brzmieniu: "Art. 61a. 1. Podstawą sporządzenia aktu małżeństwa zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego jest zaświadczenie sporządzone zgodnie z art. 8 § 2 tego Kodeksu, przekazane do urzędu stanu cywilnego. 2. Akt małżeństwa sporządza się niezwłocznie, nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu, w którym do urzędu stanu cywilnego nadeszły dokumenty określone w ust. 1. Jako datę zawarcia małżeństwa wpisuje się datę złożenia oświadczeń przewidzianych w art. 1 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. 3. Po sporządzeniu aktu małżeństwa przekazane dokumenty włącza się do akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego. 4. Jeżeli zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, przekazane do urzędu stanu cywilnego przez nadanie jako przesyłka polecona w polskim urzędzie pocztowym zostało utracone przed dotarciem do urzędu stanu cywilnego, kierownik tego urzędu, na wniosek osoby zainteresowanej, zwróci się do duchownego o potwierdzenie treści utraconego zaświadczenia oraz dostarczenie dowodu nadania przesyłki. Na tej podstawie kierownik urzędu stanu cywilnego sporządzi akt małżeństwa, jeżeli stwierdzi, że zachowany został termin, o którym mowa w art. 8 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. 5. Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia sporządzenia aktu małżeństwa, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 1, przekazano do urzędu stanu cywilnego po upływie terminu określonego w art. 8 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego."; 8) w art. 62: a) w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) stwierdzenie, że osoby zawierające małżeństwo złożyły zgodne oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Nazwisko (nazwiska), które będą nosili małżonkowie oraz nazwisko, które będą nosiły dzieci pochodzące z małżeństwa, wpisuje się do aktu małżeństwa na podstawie pisemnych oświadczeń złożonych zgodnie z art. 25 § 1 i art. 88 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Jeżeli obywatel polski zawierający małżeństwo w zagranicznym urzędzie stanu cywilnego nie złożył oświadczenia w sprawie swojego nazwiska może je złożyć wraz z wnioskiem o wpisanie aktu małżeństwa do polskiej księgi małżeństw, a gdy małżeństwo zawierali obywatele polscy mogą także złożyć oświadczenie o nazwisku dzieci zrodzonych z tego małżeństwa."; 9) po art. 62 dodaje się art. 62a w brzmieniu: "Art. 62a. Przed zawarciem małżeństwa podlegającego prawu wewnętrznemu kościoła albo innego związku wyznaniowego duchowny informuje osoby zamierzające zawrzeć to małżeństwo o treści podstawowych przepisów prawa polskiego dotyczących zawarcia małżeństwa i jego skutków."; 10) art. 71 otrzymuje brzmienie: "Art. 71. 1. Obywatel polski lub zamieszkały w Polsce cudzoziemiec nie mający obywatelstwa żadnego państwa zamierzający zawrzeć małżeństwo za granicą może otrzymać zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z prawem polskim może on zawrzeć małżeństwo. Przepis art. 41 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stosuje się odpowiednio. 2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje kierownik urzędu stanu cywilnego miejsca zamieszkania osoby, której zaświadczenie dotyczy. 3. Jeżeli obywatel polski zamieszkały za granicą nie miał miejsca zamieszkania w Polsce albo nie można ustalić jego ostatniego miejsca zamieszkania w Polsce albo wyjechał z Polski przed ukończeniem 16 roku życia i stale przebywa za granicą, zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje konsul.".


Art. 4. W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz.U. Nr 9, poz. 34 i z 1997 r. Nr 114, poz. 739) w art. 26 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu: "5) przyjmuje oświadczenia o uznaniu dziecka, 6) przyjmuje od małżonka rozwiedzionego oświadczenie o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa.".


Art. 5. W ustawie z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk (Dz.U. z 1963 r. Nr 59, poz. 328 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) skreśla się art. 4.


Art. 6. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 59, poz. 375) dodaje się art. 15a w brzmieniu: "Art. 15a. 1. Małżeństwo zawarte w formie przewidzianej przez prawo kanoniczne wywiera takie skutki, jak małżeństwo zawarte przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, jeżeli spełnione zostały wymagania określone w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. 2. Osobę duchowną, przed którą składa się oświadczenia o zawarciu małżeństwa, określa prawo kanoniczne.".


Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 listopada 1998 r.


Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki przygotowania budowy, zasady koncesjonowania i umów o budowę oraz eksploatację autostrad płatnych, zwanych dalej "autostradami", a także organy właściwe w tych sprawach. 2. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki, które będą budowane i eksploatowane jako płatne. 3. W uzasadnionych przypadkach Rada Ministrów może rozciągnąć, w drodze rozporządzenia, przepisy ustawy, w całości lub w części, na określone drogi ekspresowe. 4. Określenie autostrad i dróg ekspresowych w przepisach, o których mowa w ust. 2 i 3, może nastąpić jeżeli będzie możliwość korzystania z innej, ogólnodostępnej drogi publicznej.


Art. 10. 1. Zasady wynagradzania pracowników Agencji, z wyjątkiem Prezesa Agencji, określa zakładowy system wynagrodzeń. 2. Wynagrodzenie Prezesa Agencji ustala Prezes Rady Ministrów.


Art. 11. 1. Agencja realizuje zadania określone w art. 7, w granicach wyznaczonych rocznymi planami finansowymi, odpowiednio do gromadzonych środków. 2. Prezes Agencji, w uzgodnieniu z Ministrami: Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Finansów, ustala roczny plan finansowy Agencji.


Art. 12. 1. Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową. 2. Przychodami Agencji są: 1) wpływy z działalności Agencji, 2) wpływy z opłat za udzielenie koncesji, 3) wpływy z innych tytułów. 3. Agencja otrzymuje dotacje, ustalane corocznie w ustawie budżetowej, na wynikające z budowy autostrad: prace studialne i dokumentacyjne, nabywanie nieruchomości, odszkodowania, należności i opłaty roczne z tytułu ochrony gruntów rolnych i leśnych, prace scaleniowe i wymienne, przebudowę urządzeń infrastruktury technicznej, przeprowadzanie ratowniczych badań archeologicznych i badań ekologicznych oraz opracowywanie ich wyników.


Art. 13. Agencja może zaciągać kredyty długoterminowe, za zgodą Ministra Finansów, na zasadach ogólnych.


Art. 14. 1. Składniki majątkowe nabyte na cele funkcjonowania Agencji, tworzą fundusz statutowy Agencji. 2. Agencja tworzy fundusz statutowy, a inne fundusze może tworzyć po uzyskaniu zgody Ministra Finansów. 3. Na fundusz statutowy Agencji składają się w szczególności równowartość netto środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz środki pieniężne zgromadzone z dochodów Agencji. 4. Majątek trwały Agencji podlega amortyzacji na zasadach ogólnych. 5. Zasady prowadzenia rachunkowości przez Agencję określają odrębne przepisy.


Art. 15. 1. Dochody Agencji są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych. 2. Agencja jest zwolniona z opłat skarbowych oraz podatku od nieruchomości do dnia przekazania autostrady lub jej części do eksploatacji przez koncesjonariusza.


Art. 16. 1. Prezes Rady Ministrów, na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, nadaje, w drodze rozporządzenia, statut Agencji. 2. Statut Agencji określa w szczególności jej organizację, zasady udzielania pełnomocnictw, szczegółowe zasady gospodarki finansowej Agencji i tworzenie oddziałów terenowych. Rozdział 3 Rada do Spraw Autostrad


Art. 17. 1. Organem opiniodawczym Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej jest Rada do Spraw Autostrad, zwana dalej "Radą". 2. Członków Rady powołuje i odwołuje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej. 3. Przewodniczącego Rady wybiera i odwołuje Rada spośród swoich członków. 4. Regulamin działania Rady, na jej wniosek, ustala Minister Transportu i Gospodarki Morskiej.


Art. 18. Do zakresu działania Rady należy w szczególności opiniowanie: 1) projektów wniosków o udzielenie wskazań lokalizacyjnych i o ustalenie lokalizacji, 2) kryteriów oceny dokumentacji wstępnej i ofert w postępowaniu przetargowym, 3) wyników kwalifikacji wstępnej, 4) projektów koncesji, 5) zasad ustalania opłat za przejazdy autostradami, 6) planów ratowniczych oraz planów dotyczących infrastruktury mającej wpływ na stan bezpieczeństwa ruchu drogowego, 7) innych spraw dotyczących autostrad na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej. Rozdział 4 Lokalizacja autostrad


Art. 19. Minister - Kierownik Centralnego Urzędu Planowania udziela wskazań lokalizacyjnych autostrady lub jej odcinków w uzgodnieniu z Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz z Ministrami: Kultury i Sztuki, Obrony Narodowej, Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Transportu i Gospodarki Morskiej oraz z Głównym Inspektorem Sanitarnym.


Art. 2. 1. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej jest naczelnym organem administracji państwowej właściwym w sprawach przygotowania budowy i eksploatacji autostrad. Przepis ten nie narusza uprawnień Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, określonych przepisami prawa budowlanego. 2. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej wydaje, w drodze rozporządzenia, przepisy techniczno-budowlane dotyczące autostrad.


Art. 20. 1. Wniosek o udzielenie wskazań lokalizacyjnych autostrady powinien zawierać w szczególności: 1) ogólny przebieg autostrady i analizę jej powiązań z innymi drogami publicznymi, 2) charakterystykę podstawowych obiektów budowlanych, 3) ocenę oddziaływania autostrady na środowisko, sporządzoną przez biegłych wskazanych przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, 4) ocenę oddziaływania autostrady na grunty rolne i leśne, sporządzoną przez wojewodów, 5) ocenę oddziaływania autostrady na dobra kultury objęte ochroną na podstawie odrębnych przepisów, sporządzoną przez biegłego z listy rzeczoznawców Ministra Kultury i Sztuki. 2. Prezes Agencji składa wniosek, o którym mowa w ust. 1, po uzyskaniu opinii Rady, właściwych miejscowo wojewodów oraz zainteresowanych rad gmin i sejmików samorządowych. 3. Brak opinii, o której mowa w ust. 2, w terminie 30 dni od dnia zwrócenia się przez Prezesa Agencji o wyrażenie opinii, traktuje się jako nie wniesienie zastrzeżeń. 4. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w porozumieniu z Ministrami: Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, Kultury i Sztuki oraz Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, dla autostrad wymagania, jakim powinny odpowiadać oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5.


Art. 21. 1. Decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady, na wniosek Prezesa Agencji, wydaje wojewoda. 2. Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji powinien zawierać: 1) mapę w skali 1:5000, przedstawiającą istniejące uzbrojenie terenu, proponowany przebieg autostrady z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych i ustanowienia stref ochronnych, 2) wymagane odrębnymi przepisami zezwolenia i stanowiska właściwych organów. 3. O wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji wojewoda zawiadamia w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie lokalnej.


Art. 22. 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady, wydana zgodnie ze wskazaniami lokalizacyjnymi, powinna zawierać w szczególności: 1) wymagania dotyczące powiązania z innymi drogami publicznymi, 2) linie rozgraniczające teren, 3) warunki techniczne realizacji, 4) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony dóbr kultury, 5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. 2. Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady wnioskodawcy oraz zawiadamia o jej wydaniu i treści pozostałe strony w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie lokalnej.


Art. 23. 1. W uzasadnionym przypadku, na wniosek Prezesa Agencji, wojewoda może nadać decyzji o ustaleniu lokalizacji rygor natychmiastowej wykonalności. 2. Odwołanie strony od decyzji o ustaleniu lokalizacji powinno być rozpatrzone w terminie 14 dni, a skarga do sądu administracyjnego w terminie dwóch miesięcy.


Art. 24. Od decyzji, o której mowa w art. 21 ust. 1, służy stronie odwołanie do Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa.


Art. 25. 1. Przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym nie mają zastosowania w sprawach określonych w niniejszym rozdziale. 2. Wojewoda wydaje pozwolenia na budowę autostrady na zasadach i w trybie przepisów prawa budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. Ilekroć w przepisach prawa budowlanego mowa jest o decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady. Rozdział 5 Nabywanie nieruchomości pod autostrady


Art. 26. Agencja nabywa na własność Skarbu Państwa nieruchomości na cele budowy autostrad, w drodze umowy, z zastrzeżeniem art. 27.


Art. 27. 1. Nieruchomości przeznaczone na pasy drogowe autostrad stanowiące własność gminy, stają się, z mocy prawa, własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji dotycząca tych nieruchomości stała się ostateczna. 2. Za nieruchomości, o których mowa w ust. 1, gminie przysługuje odszkodowanie, ustalone według zasad obowiązujących przy wywłaszczaniu nieruchomości. 3. Wojewoda, w drodze decyzji, stwierdza nabycie nieruchomości przez Skarb Państwa oraz ustala odszkodowanie. 4. Odszkodowanie jest wypłacane ze środków finansowych Agencji.


Art. 28. W przypadku gdy przeznaczone na pasy drogowe nieruchomości, stanowiące własność Skarbu Państwa, zostały oddane w użytkowanie wieczyste, Agencja działając w imieniu Skarbu Państwa rozwiązuje z użytkownikiem wieczystym umowę użytkowania wieczystego.


Art. 29. Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, w odniesieniu do nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe autostrad, następuje na wniosek Prezesa Agencji po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego przez wojewodę na piśmie właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości do zawarcia umowy, o której mowa w art. 26 i 28. Termin ten nie może być krótszy niż 2 miesiące od dnia otrzymania przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, pisemnej oferty Agencji zawarcia umowy.


Art. 3. 1. Za przejazd autostradą są pobierane opłaty. 2. Opłaty za przejazdy autostradą ustala i pobiera spółka, która posiada koncesję udzieloną na zasadach określonych w ustawie, zwana dalej "koncesjonariuszem". 3. Od opłat za przejazdy autostradami są zwolnione pojazdy uprzywilejowane uczestniczące w akcji związanej z ratowaniem życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia, a także pojazdy policji ruchu drogowego. 4. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania i pobierania opłat za przejazdy autostradami oraz sposób ogłaszania wysokości tych opłat.


Art. 30. Postępowanie wywłaszczeniowe wszczyna i decyzje w jego toku wydaje wojewoda.


Art. 31. 1. Po wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego wojewoda, na wniosek Prezesa Agencji, udziela w uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe autostrad. 2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, z uwzględnieniem stanu przygotowania inwestycji oraz możliwości zbioru ziemiopłodów.


Art. 32. 1. Odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość powinno odpowiadać jej wartości rynkowej, ustalonej według stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady. 2. Wartość nieruchomości określają biegli lub inne osoby, o których mowa w art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, Nr 103, poz. 446 i Nr 107, poz. 464, z 1993 r. Nr 47, poz. 212 i Nr 131, poz. 629 oraz z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 31, poz. 118, Nr 84, poz. 384, Nr 85, poz. 388 i Nr 89, poz. 415). 3. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w razie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. 4. Odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości wypłacane jest ze środków finansowych przekazywanych wojewodzie przez Agencję.


Art. 33. 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady stanowi podstawę do wydania decyzji o wygaśnięciu zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej na pasy drogowe autostrad, stanowiącej własność Skarbu Państwa. Przepis art. 31 stosuje się odpowiednio. 2. Jeżeli przeznaczona na pasy drogowe autostrad nieruchomość, stanowiąca własność Skarbu Państwa, została wydzierżawiona lub wynajęta, decyzja o ustaleniu lokalizacji autostrady stanowi podstawę do wypowiedzenia umowy dzierżawy lub najmu ze skutkiem natychmiastowym. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umowy przysługuje od Agencji odszkodowanie. 3. Do rozwiązania użytkowania ustanowionego w drodze decyzji lub umowy, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 i 2.


Art. 34. 1. Z dniem nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości, ustanowione zostaje, z mocy prawa, na rzecz Agencji prawo użytkowania. 2. W stosunku do nieruchomości, o których mowa w art. 28 i 33, prawo użytkowania na rzecz Agencji zostaje ustanowione z mocy prawa odpowiednio z dniem rozwiązania użytkowania wieczystego, wygaśnięcia zarządu lub rozwiązania umów: użytkowania, dzierżawy lub najmu. 3. Ustanowienie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, stwierdza wojewoda w drodze decyzji.


Art. 35. Agencja jest zwolniona z opłat za użytkowanie nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe autostrad.


Art. 36. 1. Do gruntów rolnych i leśnych, objętych decyzjami o ustaleniu lokalizacji autostrady, nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych, z tym że określone w tych przepisach należności i opłaty roczne oraz, w odniesieniu do gruntów leśnych i zadrzewionych, jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu, przeznacza się: 1) na Fundusz Ochrony Gruntów Rolnych z przeznaczeniem na budowę i modernizację dróg gminnych, lokalnych miejskich lub wewnętrznych (dojazd do pól) - z tytułu wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej, z zastrzeżeniem pkt 2, 2) na Fundusz Leśny w Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych - z tytułu wyłączenia gruntów Skarbu Państwa, zarządzanych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe". 2. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrami: Finansów, Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej określi, w drodze zarządzenia, sposób i terminy przekazania przez Agencję środków finansowych, o których mowa w ust. 1.


Art. 37. W sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 32 ust. 2. Rozdział 6 Finansowanie budowy autostrad


Art. 38. Budowę autostrad finansuje się: 1) ze środków własnych koncesjonariuszy oraz uzyskanych przez nich kredytów bankowych, 2) ze środków finansowych z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie budżetowej na cele, o których mowa w art. 12 ust. 3, 3) z innych źródeł.


Art. 39. Koncesjonariusz może uzyskać poręczenie spłaty ze środków budżetu państwa kredytu bankowego lub pożyczki, na ogólnie obowiązujących zasadach, do wysokości nie wyższej niż 50% wartości inwestycji przewidzianej do realizacji w ramach koncesji. Rozdział 7 Postępowanie przetargowe


Art. 4. Przepisy rozdziałów 4 i 5 stosuje się odpowiednio do budowy autostrad niepłatnych. Rozdział 2 Agencja Budowy i Eksploatacji Autostrad


Art. 40. Budowa i eksploatacja autostrady wymaga uzyskania koncesji.


Art. 41. Wybór koncesjonariusza następuje w drodze przeprowadzanego przez Agencję dwustopniowego postępowania przetargowego: 1) kwalifikacji wstępnej, 2) przetargu ograniczonego do zakwalifikowanych do złożenia oferty, zwanego dalej "przetargiem".


Art. 42. 1. Agencja zaprasza do udziału w kwalifikacji wstępnej poprzez umieszczenie ogłoszenia w prasie o zasięgu krajowym. 2. Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać w szczególności: 1) oznaczenie autostrady, 2) określenie miejsca i terminu otrzymania specyfikacji warunków kwalifikacji wstępnej oraz wysokość opłat za specyfikację, 3) informację o miejscu i terminie: a) składania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej, b) ogłoszenia wyników, 4) informację o sposobie ogłoszenia wyników kwalifikacji wstępnej. 3. Specyfikacja warunków kwalifikacji wstępnej składa się w szczególności z: 1) podstawowych informacji technicznych dotyczących autostrady, 2) informacji o podstawowych wymaganiach procedury kwalifikacji wstępnej.


Art. 43. W postępowaniu przetargowym mogą uczestniczyć spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i spółki akcyjne z siedzibą w Polsce, o kapitale zakładowym (akcyjnym), nie mniejszym niż równowartość 10 milionów ECU.


Art. 44. 1. W czasie przygotowywania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej uczestnik może zwrócić się do Agencji o wyjaśnienie elementów specyfikacji warunków tej kwalifikacji. 2. Treść udzielonej odpowiedzi Agencja przesyła jednocześnie wszystkim uczestnikom kwalifikacji wstępnej.


Art. 45. Członków komisji przetargowej powołuje i odwołuje Minister Transportu i Gospodarki Morskiej.


Art. 46. 1. Uczestnicy kwalifikacji wstępnej mogą być zobowiązani do udzielenia dodatkowych wyjaśnień komisji przetargowej. 2. Agencja może przedłużyć termin składania dokumentacji do kwalifikacji wstępnej w sposób określony w art. 42 ust. 1.


Art. 47. 1. Oceny dokumentacji do kwalifikacji wstępnej dokonuje komisja przetargowa zgodnie z kryteriami określonymi przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w przepisach, o których mowa w art. 53. 2. Ocena dokumentacji złożonej do kwalifikacji wstępnej jest podstawą wyboru uczestników przetargu, zwanych dalej "oferentami". 3. Komisja przetargowa dokonuje wyboru oferentów. 4. Z czynności otwarcia i oceny dokumentacji do kwalifikacji wstępnej, wyboru oferentów i ogłoszenia wyników wyboru, sporządza się protokół. 5. Protokół, o którym mowa w ust. 4, udostępnia się uczestnikom kwalifikacji wstępnej na ich żądanie.


Art. 48. 1. Oferenci otrzymują pisemne zaproszenie do przetargu, z podaniem w szczególności terminu i miejsca składania ofert. 2. Oferenci otrzymują informację o warunkach przetargu po wpłaceniu na rachunek Agencji opłaty za informację oraz po złożeniu pisemnego oświadczenia o nieudostępnianiu osobom trzecim informacji uzyskanych w trakcie przetargu. 3. Informacja o warunkach przetargu zawiera w szczególności: 1) podstawową dokumentację techniczną, pozwalającą na sformułowanie oferty, 2) wymagania co do treści i zakresu oferty, 3) informacje o przewidywanych istotnych warunkach koncesji i umowy koncesyjnej, 4) informacje o terminie wpłaty wadium oraz o jego wysokości, zatwierdzonej na wniosek Prezesa Agencji przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej. 4. Prezes Agencji określa wysokość i tryb uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2.


Art. 49. Komisja przetargowa ocenia w szczególności: 1) stan ekonomiczno-finansowy, w tym wiarygodność finansową oferenta, 2) przygotowanie organizacyjne i techniczne oferenta lub wskazanych przez niego wykonawców do należytego wykonania autostrady, 3) plan finansowania oraz program budowy i eksploatacji autostrady, 4) stopień zdolności oferenta do finansowania budowy bez poręczeń, o których mowa w art. 39, 5) proponowany przez oferenta zakres zatrudnienia wykonawców polskich oraz stosowania materiałów i wyrobów produkcji krajowej.


Art. 5. 1. Tworzy się Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad, zwaną dalej "Agencją". Agencja jest państwową osobą prawną. 2. Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.


Art. 50. Do przetargu i ofert stosuje się odpowiednio przepisy art. 44-46.


Art. 51. 1. Wycofanie oferty w czasie przetargu powoduje utratę wadium. 2. Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta nie została przyjęta, podlega zwrotowi w terminie 14 dni po dokonaniu wyboru ofert przez komisję przetargową. 3. Wadium wniesione przez oferenta, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, podlega zwrotowi w terminie 14 dni po zawarciu umowy koncesyjnej. Wadium nie podlega zwrotowi w razie odstąpienia oferenta od zawarcia umowy koncesyjnej bez ważnych przyczyn.


Art. 52. Komisja przetargowa przedstawia Ministrowi Transportu i Gospodarki Morskiej protokół z postępowania przetargowego oraz zawiadamia oferentów o wynikach tego postępowania.


Art. 53. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady postępowania przetargowego oraz tryb pracy komisji przetargowej. Rozdział 8 Koncesje na budowę i eksploatację autostrad


Art. 54. Koncesji udziela się spółce, której oferta została w wyniku przetargu uznana przez komisję przetargową za najkorzystniejszą.


Art. 55. 1. Organem właściwym do udzielenia i cofnięcia koncesji jest Minister Transportu i Gospodarki Morskiej. 2. Udzielenie i cofnięcie koncesji następuje w drodze decyzji. 3. Za udzielenie koncesji pobiera się opłatę. 4. Koncesja może być udzielona na budowę i eksploatację, albo wyłącznie na eksploatację autostrady lub jej odcinka. 5. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi, w drodze zarządzenia, wysokość i sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3.


Art. 56. Koncesja określa w szczególności: 1) nazwę spółki i jej siedzibę, 2) przedmiot działalności objęty koncesją, 3) datę rozpoczęcia działalności, 4) obowiązki koncesjonariusza, określone w art. 57, 5) okres, na jaki została udzielona.


Art. 57. Koncesjonariusz jest obowiązany do: 1) zgromadzenia środków finansowych na budowę i podjęcie eksploatacji autostrady, 2) przygotowania dokumentacji technicznej wymaganej do podjęcia budowy autostrady, uzyskania pozwolenia na budowę i uzgodnień wymaganych odrębnymi przepisami, 3) przestrzegania przepisów techniczno-budowlanych i eksploatacyjnych dotyczących autostrad, oraz przepisów dotyczących ochrony środowiska i ochrony dóbr kultury, 4) terminowej realizacji procesu inwestycyjnego, 5) utrzymania autostrady według standardów określonych w przepisach prawa i umowie, 6) umożliwienia Agencji dokonania, w dowolnym czasie, kontroli budowy i eksploatacji autostrady oraz dostarczania w tym zakresie danych i dokumentów.


Art. 58. 1. Koncesja może być cofnięta w przypadku: 1) niezawarcia umowy koncesyjnej w terminie do 6 miesięcy od daty udzielenia koncesji, 2) naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 57 lub warunków umowy koncesyjnej, 3) zagrożenia ważnego interesu gospodarki narodowej, obronności lub bezpieczeństwa państwa, albo zagrożenia bezpieczeństwa ludzi. 2. Koncesja wygasa w przypadku rozwiązania umowy koncesyjnej.


Art. 59. 1. W przypadku cofnięcia koncesji z przyczyny określonej w art. 58 ust. 1 pkt 1, komisja przetargowa na wniosek Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej przeprowadza ponownie wybór najkorzystniejszej oferty spośród ofert już złożonych. 2. W przypadku niedokonania wyboru, o którym mowa w ust. 1, Agencja ogłasza nowe postępowanie przetargowe.


Art. 6. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej sprawuje nadzór nad Agencją.


Art. 60. 1. Agencja jest uprawniona do kontroli budowy i eksploatacji autostrady w zakresie: 1) zgodności z udzieloną koncesją, 2) przestrzegania warunków umowy koncesyjnej, 3) zgodności opłat za przejazdy autostradą ze szczegółowymi zasadami określonymi w przepisach, o których mowa w art. 3 ust. 4. 2. Osoby upoważnione przez Prezesa Agencji do dokonywania kontroli, są uprawnione w szczególności do: 1) wstępu na teren nieruchomości, na której jest prowadzona budowa lub eksploatacja autostrady, 2) żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych informacji oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli. Rozdział 9 Umowa koncesyjna


Art. 61. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej zawiera z koncesjonariuszem umowę koncesyjną.


Art. 62. 1. Umowa koncesyjna powinna określać w szczególności: 1) termin rozpoczęcia i zakończenia budowy, 2) okres eksploatacji autostrady i stawki opłat w chwili rozpoczęcia eksploatacji, 3) termin przekazania dokumentacji dotyczącej lokalizacji autostrady, 4) sposób i terminy udostępnienia przez Agencję gruntów pod budowę autostrady, warunki zagospodarowania znajdujących się na nich: budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu i innych upraw, 5) warunki i zakres zabezpieczenia obiektów archeologicznych odkrytych w trakcie budowy, 6) prawa koncesjonariusza do korzystania z gruntu i wzniesionych przez niego budynków, budowli i innych urządzeń, 7) zobowiązania koncesjonariusza do: a) budowy i eksploatacji autostrady zgodnie z obowiązującymi przepisami, b) zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady i jej przejezdności, c) zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników, d) ustalania, w uzgodnieniu z Ministerstwem Obrony Narodowej, limitu zwolnień pojazdów Sił Zbrojnych od opłat za przejazdy autostradami, 8) zasady współpracy koncesjonariusza z administracją drogową, Policją, pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczo-gaśniczego, 9) zasady zagospodarowania miejsc obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, uwzględniające konkurencję, 10) termin i sposób przekazania Agencji autostrady i dotyczącej jej dokumentacji po zakończeniu okresu eksploatacji, 11) zasady odpowiedzialności stron, 12) sposób rozstrzygania sporów wynikłych na tle realizacji umowy, 13) warunki rozwiązania umowy, 14) zasady wzajemnych rozliczeń w razie rozwiązania umowy. 2. Umowa ulega rozwiązaniu z mocy prawa z dniem uprawomocnienia się decyzji o cofnięciu koncesji.


Art. 63. W przypadku udzielenia koncesji wyłącznie na eksploatację autostrady, przepisy rozdziału niniejszego stosuje się odpowiednio. Rozdział 10 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe