Art. 14. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji, może nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów, określając równocześnie termin, od którego należy składać i rozpatrywać wnioski o udzielenie pozwolenia. 2. Termin, o którym mowa w ust. 1, może biec od dnia ogłoszenia rozporządzenia o ustanowieniu automatycznej rejestracji, z tym że organ udzielający pozwoleń udziela ich od dnia wejścia w życie rozporządzenia. 3. W ramach automatycznej rejestracji pozwolenia są udzielane przy zachowaniu następujących zasad: 1) rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez organ udzielający pozwoleń; 2) pozwolenie jest udzielane na wnioskowaną ilość lub wartość towarów; 3) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia, może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia, a także dodatkowe dokumenty i informacje, które powinny być dołączone do wniosku. 5. Określając dodatkowe warunki oraz dokumenty i informacje, o których mowa w ust. 4, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli, uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia, może równocześnie określić przypadki, w których obrót ten nie wymaga uzyskania pozwolenia. 7. Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia właściwości towarów, ich przeznaczenie, specyfikę obrotu tymi towarami z zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.


Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarami z zagranicą[1] Dział I Przepisy ogólne

Art. 15. 1. Jeżeli w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji nie został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia, przyjęcie zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu lub procedury wywozu jest jednoznaczne z zarejestrowaniem przez organ celny faktu dokonania obrotu z zagranicą towarem objętym automatyczną rejestracją. 2. Organy celne przekazują informacje o dokonanym obrocie z zagranicą towarami objętymi automatyczną rejestracją. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 2, organy, którym te informacje są przekazywane, a także sposób rejestrowania towarów objętych automatyczną rejestracją, mając na względzie sprawny obieg tych informacji. Rozdział 3 Kontyngent i zakaz


Art. 16. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu może równocześnie określić dodatkowe warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia, a także dodatkowe dokumenty i informacje, które powinny być dołączone do wniosku. 2. Określając dodatkowe warunki, dokumenty i informacje, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli, uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, może określić przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia. 4. Określając przypadki, w których obrót towarami z zagranicą nie wymaga uzyskania pozwolenia, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia właściwości towarów, ich przeznaczenie, specyfikę obrotu tymi towarami z zagranicą lub potrzebę uproszczenia procedury.


Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, ustanawiając kontyngent określi sposób jego rozdysponowania zgodnie z art. 18. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 1, może określić wielkość transzy. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3, określi terminy składania i rozpatrywania wniosków o udzielenie pozwolenia. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, określi okres odniesienia, kwotę gwarantowaną oraz minimalną ilość lub wartość towarów, którymi obrót z zagranicą w okresie odniesienia jest warunkiem uznania za importera lub eksportera tradycyjnego. 5. Minister właściwy do spraw gospodarki, określając sposób rozdysponowania kontyngentu, stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 3, może określić wielkość transzy dla importerów nietradycyjnych.


Art. 18. 1. Rozdysponowania kontyngentu dokonuje się w jeden z następujących sposobów: 1) według kolejności otrzymania wniosków; 2) proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych; 3) proporcjonalnie do ilości lub wartości obrotów zrealizowanych przez osobę wnioskującą. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu może określić inny niż określony w ust. 1 sposób rozdysponowania kontyngentu, polegający na łączeniu sposobów, o których mowa w ust. 1, lub wybranych spośród nich elementów.


Art. 19. Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1, polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad: 1) rozpatruje się kompletne wnioski zgodnie z kolejnością ich otrzymania przez organ udzielający pozwoleń; 2) wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych; 3) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.


Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) obszar celny Wspólnoty - obszar celny w rozumieniu art. 3 rozporządzenia nr 2913/92/EWG z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r.), ostatnio zmienionego aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236 z 23.9.2003 r.); 2) towar - rzecz ruchomą oraz energię; 3) towary rolno-spożywcze - towary rolne objęte Wspólną Polityką Rolną, regulowaną przepisami wspólnotowymi, oraz towary przetworzone nieobjęte załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (towary z grupy non-aneks I); 4) obrót towarami z zagranicą - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywóz towarów do kraju trzeciego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę; 5) obrót towarami z krajami trzecimi - przywóz towarów pochodzących z kraju trzeciego na obszar celny Wspólnoty lub wywóz towarów do kraju trzeciego z obszaru celnego Wspólnoty, niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę; 6) kontyngent - określoną ilość lub wartość towaru, która może być przywieziona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wywieziona z tego terytorium, w oznaczonym czasie; 7) transza - określoną, maksymalną lub minimalną, ilość lub wartość towarów, na jaką może być udzielone pozwolenie; 8) okres odniesienia - okres poprzedzający złożenie wniosku o udzielenie pozwolenia; 9) importer lub eksporter wspólnotowy - osobę, która ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty Europejskiej; 10) importer lub eksporter tradycyjny - importera lub eksportera wspólnotowego, który dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w określonej minimalnej ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia; 11) importer lub eksporter nietradycyjny - importera lub eksportera wspólnotowego, który nie dokonywał obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, w określonej minimalnej ilości lub o określonej minimalnej wartości, w okresie odniesienia; 12) kwota gwarantowana - określoną ilość lub wartość towarów, zagwarantowaną dla importerów lub eksporterów nietradycyjnych; 13) kraj trzeci - kraj niebędący członkiem Wspólnoty Europejskiej. Dział II Obrót towarami z krajami trzecimi dokonywany na podstawie przepisów prawa wspólnotowego


Art. 20. Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2, polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad: 1) rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3; 2) wielkości określone we wniosku nie mogą przekraczać kontyngentu; 3) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach nie przekracza kontyngentu, wnioski te są uwzględniane; 4) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach przekracza kontyngent, kontyngent ten jest rozdysponowywany proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych, a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku; 5) jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 4, zaokrągla się w dół do najbliższej liczby całkowitej; 6) wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych; 7) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.


Art. 21. Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3, polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad: 1) rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3; 2) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych przez importerów lub eksporterów tradycyjnych nie przekracza kontyngentu pomniejszonego o kwotę gwarantowaną, wnioski te są uwzględniane; 3) jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych przez importerów lub eksporterów tradycyjnych przekracza kontyngent pomniejszony o kwotę gwarantowaną, kontyngent ten jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów tradycyjnych proporcjonalnie do ich udziału w sumie wielkości obrotów zrealizowanych w okresie odniesienia, a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku; 4) jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 3, zaokrągla się w dół do najbliższej liczby całkowitej; 5) kontyngent jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych do wysokości kwoty gwarantowanej, według kolejności otrzymania wniosków; 6) wielkości kontyngentu nierozdysponowane na rzecz importerów lub eksporterów tradycyjnych powiększają kwotę gwarantowaną i są rozdysponowywane na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych, według kolejności otrzymania wniosków; 7) w przypadku niezłożenia wniosków przez importerów lub eksporterów tradycyjnych kontyngent jest rozdysponowywany w całości na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych, według kolejności otrzymania wniosków; 8) wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych; 9) okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.


Art. 22. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu zakazu, może określić procedury celne oraz normy ilościowe lub wartościowe, których zakaz nie dotyczy. Rozdział 4 Pozwolenia


Art. 23. Pozwolenie na przywóz towarów z krajów trzecich lub wywóz towarów do krajów trzecich jest wymagane, jeżeli przedmiotem obrotu są towary objęte: 1) kontyngentem, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 3 i 4; 2) automatyczną rejestracją, o ile został nałożony obowiązek uzyskania pozwolenia.


Art. 24. Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od należności celnych na podstawie odrębnych przepisów.


Art. 25. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, w drodze decyzji administracyjnej, udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone pozwolenie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, w ramach środków administrowania obrotem towarami z zagranicą, wydaje Prezes Agencji Rynku Rolnego. 3. Od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.


Art. 26. 1. Odmowa udzielenia pozwolenia następuje: 1) jeżeli organ udzielający pozwoleń otrzyma wniosek po upływie terminu określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3; 2) jeżeli wniosek o udzielenie pozwolenia jest niekompletny; 3) jeżeli wielkości określone we wniosku przekraczają kontyngent, dla którego określono sposób rozdysponowania proporcjonalnie do wielkości wnioskowanych; 4) jeżeli wnioskodawca nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31; 5) w przypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyngentu. 2. Odmowa udzielenia kolejnych pozwoleń w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej rejestracji następuje w przypadku niedokonania zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności, chyba że udzielenie pozwolenia zostało uzależnione od złożenia kaucji.


Art. 27. Cofnięcie pozwolenia następuje: 1) jeżeli wymagają tego zobowiązania lub porozumienia międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska; 2) w przypadkach uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin.


Art. 28. 1. Na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego udziela się pozwoleń cząstkowych. 2. Suma ilości lub wartości towarów, na jakie udziela się pozwoleń cząstkowych, jest równa wielkości, na jaką zostałoby udzielone pozwolenie. 3. Jeżeli z wnioskiem o udzielenie pozwoleń cząstkowych występuje osoba, której udzielono pozwolenia, organ udzielający pozwoleń: 1) zatrzymuje pozwolenie, stosownie do którego udziela się pozwoleń cząstkowych; 2) pomniejsza łączną wielkość pozwoleń cząstkowych o wielkość już wykorzystaną; 3) określa termin ważności pozwoleń cząstkowych, który musi być zgodny z terminem ważności pozwolenia. 4. Ilekroć w ustawie jest mowa o pozwoleniu, należy przez to rozumieć odpowiednio wszystkie pozwolenia cząstkowe.


Art. 29. 1. Pozwolenia udziela się na czas określony. 2. Pozwolenia udziela się na określoną ilość lub wartość towarów. 3. Pozwolenia udziela się na okres nie dłuższy niż termin obowiązywania środka administrowania obrotem towarami z zagranicą. 4. Pozwolenie jest ważne od dnia jego udzielenia. 5. Kolejne pozwolenie na ten sam towar w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej rejestracji może być udzielone po dokonaniu zwrotu poprzednio udzielonego pozwolenia.


Art. 3. 1. Jeżeli z przepisów prawa wspólnotowego, w zakresie administrowania obrotem towarami z krajami trzecimi, wynika obowiązek uzyskania pozwolenia warunkującego: 1) dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty, 2) dopuszczenie towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty przy zastosowaniu stawek celnych preferencyjnych, 3) wywóz towaru z obszaru celnego Wspólnoty, 4) wywóz towaru z obszaru celnego Wspólnoty z zastosowaniem refundacji - pozwolenie to jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej. 2. Do dokumentów, które zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego muszą być dołączone do wniosku o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, sporządzonych w języku obcym, należy dołączyć tłumaczenie tych dokumentów na język polski sporządzone przez tłumacza przysięgłego.


Art. 30. Pozwolenie podlega zwrotowi w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.


Art. 31. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzory wniosków stosowanych w postępowaniu o udzielenie pozwoleń, 2) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku, 3) sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń, 4) wzory pozwoleń, 5) sposób i tryb ewidencjonowania udzielonych pozwoleń - mając na względzie maksymalne uproszczenie i ujednolicenie wymogów dotyczących dokumentów i informacji, które są niezbędne w postępowaniu o udzielenie pozwoleń, i ich ewidencjonowania. 2. Określając dokumenty, informacje oraz sposób udzielenia i wykorzystania pozwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, minister właściwy do spraw gospodarki uwzględnia w szczególności potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu towarami z zagranicą, uwzględniającą przesłanki określone w przepisach prawa wspólnotowego, o których mowa w art. 9. Rozdział 5 Kaucja


Art. 32. Minister właściwy do spraw gospodarki, w rozporządzeniu o ustanowieniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu, może uzależnić udzielenie pozwolenia od złożenia przez wnioskodawcę kaucji w określonej wysokości. Kaucję złożoną przez osobę trzecią na rzecz wnioskodawcy uznaje się za złożoną przez wnioskodawcę.


Art. 33. Kaucja podlega zwrotowi w terminie 21 dni od dnia zwrotu udzielonego pozwolenia, chyba że wnioskodawca, ubiegający się o udzielenie kolejnego pozwolenia na ten sam towar w ramach tego samego kontyngentu albo automatycznej rejestracji, wystąpi o uznanie uprzednio złożonej kaucji, za zabezpieczenie kolejnego pozwolenia, o którego udzielenie wnioskuje. W takim przypadku termin 21 dni biegnie od dnia zwrotu takiego kolejnego pozwolenia.


Art. 34. W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości co najmniej 95% kaucja podlega zwrotowi w całości, o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.


Art. 35. W przypadku wykorzystania udzielonego pozwolenia w wysokości do 95% kaucja podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa w stopniu równym różnicy między 95% wielkości, na jakie zostało udzielone pozwolenie, a stopniem faktycznego wykorzystania pozwolenia, o ile zwrot tego pozwolenia nastąpił nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności.


Art. 36. 1. Kaucja podlega przepadkowi w całości na rzecz Skarbu Państwa w przypadkach: 1) niepełnego wykorzystania udzielonego pozwolenia, w wysokości nieprzekraczającej 5%; 2) niedokonania zwrotu udzielonego pozwolenia w terminie 2 miesięcy od dnia upływu terminu jego ważności; 3) wykorzystania udzielonego pozwolenia niezgodnie z przeznaczeniem. 2. Kaucja nie podlega przepadkowi na rzecz Skarbu Państwa: 1) w przypadku uchylenia rozporządzenia o ustanowieniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu przed upływem terminu, na który automatyczna rejestracja albo kontyngent został ustanowiony - w odniesieniu do pozwoleń, których termin ważności wykracza poza termin wejścia w życie rozporządzenia o uchyleniu automatycznej rejestracji albo kontyngentu; 2) w przypadkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 38.


Art. 37. Jeżeli pozwolenie zostało udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w art. 34, 35 oraz 36 ust. 1 pkt 1, zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.


Art. 38. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) formy, w jakich kaucja może być składana, 2) szczegółowy tryb pobierania kaucji oraz jej zwrotu, w tym przypadki, w których wycofanie wniosku o udzielenie pozwolenia nie powoduje przepadku kaucji, 3) kwotę kaucji, do wysokości której organ udzielający pozwoleń nie pobiera kaucji - uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowego wykorzystania udzielonych pozwoleń oraz maksymalnego uproszczenia trybu pobierania i zwrotu kaucji.


Art. 39. Od kwoty zwróconej kaucji nie płaci się odsetek. Dział IV Zmiany w przepisach obowiązujących i przepisy końcowe


Art. 4. Z zastrzeżeniem warunków i zasad określonych w przepisach prawa wspólnotowego, w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103.


Art. 40. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. Nr 83, poz. 930, z 2000 r. Nr 60, poz. 703 i Nr 62, poz. 717, z 2001 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 106, poz. 1149, z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 141, poz. 1178 i Nr 213, poz. 1803, z 2003 r. Nr 84, poz. 774, Nr 137, poz. 1302 i Nr 162, poz. 1569 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr ..., poz. ...) w art. 53 § 33 otrzymuje brzmienie: "§ 33. Użyte w rozdziale 7 kodeksu określenie "reglamentacja pozataryfowa" oznacza odpowiednio środki polityki handlowej ustanowione przez Wspólnotę Europejską w ramach wspólnej polityki handlowej postanowieniami wspólnotowymi stosowanymi w odniesieniu do wywozu lub przywozu towarów, takie jak środki nadzoru lub ochrony, ograniczenia ilościowe i zakazy przywozu oraz wywozu, a także środki administrowania obrotem towarami lub usługami z zagranicą, ustanowione przez właściwy organ administracji państwowej.".


Art. 41. Wnioski o udzielenie pozwolenia na obrót towarami z krajami trzecimi przyjęte przed dniem wejścia w życie ustawy, w celu wykonania prawa wspólnotowego, uznaje się za przyjęte zgodnie z przepisami ustawy. Za zgodne z przepisami ustawy uznaje się również działania organów państwa zmierzające do wykonania w tym zakresie przepisów prawa wspólnotowego.


Art. 42. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 40, który wchodzi w życie z dniem 2 maja 2004 r. _______________________________ [1] Niniejszą ustawą zmienia się ustawę z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy. Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie - z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.


Art. 5. 1. Jeżeli przepisy prawa wspólnotowego nie stanowią inaczej, minister właściwy do spraw gospodarki na wniosek importera lub eksportera wspólnotowego, w drodze decyzji administracyjnej, udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone pozwolenie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. W zakresie towarów rolno-spożywczych decyzje, o których mowa w ust. 1, wydaje Prezes Agencji Rynku Rolnego. 3. Od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rynków rolnych.


Art. 6. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie obrotu towarami z krajami trzecimi, podejmuje niezbędne działania w celu wykonania przepisów prawa wspólnotowego, w szczególności zmierzające do wykonania obowiązku lub zalecenia, nałożonego w tych przepisach prawa na kraje należące do Wspólnoty Europejskiej. W tym celu może ogłosić, w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", niezbędne informacje o podejmowanych działaniach, umożliwiające skuteczne wykonanie przepisów prawa wspólnotowego. 2. W zakresie towarów rolno-spożywczych działania, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki podejmuje na wniosek i w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych.


Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzeń, w zakresie obrotu towarami rolno-spożywczymi z krajami trzecimi: 1) wykaz podmiotów uprawnionych do wywozu towarów w ramach pozawspólnotowych akcji humanitarnych, bez konieczności złożenia zabezpieczenia wynikającego z przepisów prawa wspólnotowego, 2) wykaz międzynarodowych organów kontroli i nadzoru uprawnionych do wystawiania dokumentów potwierdzających przywóz towarów do krajów trzecich - mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa wspólnotowego. 2. Prezes Agencji Rynku Rolnego przekazuje do Komisji Europejskiej wymagane przez przepisy prawa wspólnotowego informacje o działaniach podjętych w celu realizacji tych przepisów.


Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymogi, jakie powinien spełniać wniosek o udzielenie pozwolenia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, składany z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego. 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy określić w szczególności instrukcję wypełniania, stosowania i przekazywania wniosków oraz strukturę przesyłanych danych, mając na uwadze uproszczenie procedury przyjmowania wniosków o udzielenie pozwoleń. Dział III Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą Rozdział 1 Przepisy ogólne


Art. 9. Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą, o których mowa w art. 10 ust. 1, są ustanawiane: 1) w przywozie z krajów trzecich: a) zgodnie z art. 24 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3285/94 z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 518/94 (Dz. Urz. WE L 349 z 31.12.1994 r.), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 2474/2000 z dnia 9 listopada 2000 r. ustanawiającym, na podstawie art. 1 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3030/93, wykaz wyrobów włókienniczych i odzieżowych, które zostaną włączone do GATT 1994 dnia 1 stycznia 2002 r. oraz zmieniającym załącznik X do rozporządzenia (EWG) nr 3030/93 i załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 3285/94 (Dz. Urz. WE L 286 z 11.11.2000 r.), b) zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 519/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich i uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 1765/82, (EWG) 1766/82 oraz (EWG) 3420/83 (Dz. Urz. WE L 67 z 10.3.1994 r.), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 427/2003 z dnia 3 marca 2003 r. w sprawie mechanizmu tymczasowych środków ochronnych przy przywozie określonych towarów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 519/94 w sprawie wspólnych reguł przywozu z niektórych państw trzecich (Dz. Urz. UE L 65 z 8.3.2003 r.), c) zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 517/94 z dnia 7 marca 1994 r. w sprawie wspólnych reguł dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych z niektórych państw trzecich, nieobjętych umowami dwustronnymi, protokołami, innymi ustaleniami lub innymi szczegółowymi normami Wspólnoty dotyczącymi przywozu (Dz. Urz. WE L 67 z 10.3.1994 r.) ostatnio zmienionego rozporządzeniem nr 2309/2003 z dnia 29 grudnia 2003 r. zmieniającym załączniki IIIB, IV i VI do rozporządzenia nr 517/94/WE dotyczącego kontyngentów tekstylnych stosowanych w 2004 r. (Dz. Urz. UE L 342 z 30.12.2003 r.); 2) w wywozie do krajów trzecich: a) zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2603/69 z dnia 20 grudnia 1969 r. ustanawiającego wspólne reguły wywozu (Dz. Urz. WE L 324 z 27.12.1969 r.), ostatnio zmienionego rozporządzeniem (EWG) nr 3918/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. zmieniającym rozporządzenie (EWG) nr 2603/69 ustanawiające wspólne reguły wywozu (Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1991 r.), b) w przypadkach uzasadnionych koniecznością wprowadzenia formalności dla stosowania umów zgodnych z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.


Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw1)

Art. 1. W ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 i 2180 oraz z 2018 r. poz. 650 i 710) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 16: a) w pkt 1 w lit. j dodaje się przecinek i dodaje się lit. k w brzmieniu: „k) stopnie wodne”, b) pkt 45 otrzymuje brzmienie: „45) przerzutach wód – rozumie się przez to ujmowanie i przemieszczanie wód powierzchniowych oraz niezanieczyszczonych wód pochodzących z odwodnienia zakładów górniczych, w celu zwiększenia zasobów wodnych innych cieków naturalnych, kanałów, jezior oraz innych zbiorników wodnych, a także wód podziemnych;”, c) w pkt 65 lit. b otrzymuje brzmienie: „b) sztuczne zbiorniki usytuowane na wodach płynących oraz obiekty związane z tymi zbiornikami,”; 2) w art. 17: a) w ust. 1 w pkt 3 lit. b otrzymuje brzmienie: „b) obiektów mostowych, rurociągów, linii energetycznych, linii telekomunikacyjnych oraz innych urządzeń, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, prowadzonych przez wody powierzchniowe oraz przez wały przeciwpowodziowe,”, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Ilekroć w ustawie jest mowa o właściwym organie Inspekcji Ochrony Środowiska, należy przez to rozumieć: 1) w art. 109 ust. 14, art. 116, art. 118 ust. 1 i 2, art. 119 ust. 3, art. 151 ust. 1–11 i 14, art. 152 ust. 1 i 2, art. 154 ust. 1–5, art. 171 ust. 4 pkt 2, art. 297, art. 349 ust. 7, 11 i 12, art. 351 ust. 1 i 3–6 oraz w art. 352 ust. 1 i 2 – Głównego Inspektora Ochrony Środowiska; 2) w art. 37 ust. 12, art. 39 ust. 7, art. 108 ust. 1, 2, 5 i 6, art. 109 ust. 1 i 13, art. 110 ust. 3, art. 111 ust. 2, art. 282 ust. 8 i 9, art. 283 ust. 4 i 5, art. 284–287, art. 289, art. 296 ust. 1, 4, 7, 8, 10, 12–16, art. 300 ust. 1, art. 304 pkt 2, art. 325 ust. 6, art. 349 ust. 3–6, 9, 10 i 15, art. 400 ust. 9 oraz w art. 416 ust. 4 – wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.”; 3) po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu: „Art. 75a. Zakazuje się wprowadzania wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych: 1) bezpośrednio do wód podziemnych; 2) do urządzeń wodnych, o ile wody te zawierają substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego określone w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1, jeżeli byłoby to niezgodne z warunkami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 4.”; 4) w art. 99 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) warunki, jakie należy spełnić przy odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych, w tym najwyższe dopuszczalne wartości substancji zanieczyszczających, a także miejsce, sposób i minimalną częstotliwość pobierania próbek tych wód, metodyki referencyjne analizy i sposób oceny, czy wody opadowe lub roztopowe odprowadzane do wód lub do urządzeń wodnych odpowiadają wymaganym warunkom.”; 5) w art. 101 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Zakłady pobierające wodę, przeznaczające ścieki do rolniczego wykorzystania oraz wprowadzające ścieki do wód lub do ziemi są obowiązane prowadzić pomiary ilości pobranej wody oraz ilości i jakości ścieków oraz prowadzić ewidencję dokonywanych pomiarów.”; 6) w art. 166 po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu: „13a. Do uzgodnienia, o którym mowa w ust. 2, dokonywanego przez dyrektora właściwego urzędu morskiego przepisy ust. 3 i 5–12 stosuje się.”; 7) po art. 187 dodaje się art. 187a w brzmieniu: „Art. 187a. 1. W kosztach projektowania lub wykonywania urządzeń wodnych może uczestniczyć ten, kto zamierza odnosić z nich korzyści. 2. Przepis stosuje się także w przypadku ochrony przed powodzią lub suszą, żeglugi, poboru wód, energetycznego wykorzystania urządzeń wodnych, wprowadzania ścieków lub odprowadzania wody do urządzeń wodnych oraz innych usług wodnych, a także działalności gospodarczej związanej z wykorzystaniem urządzeń wodnych do celów rekreacyjnych, z wyłączeniem działalności wykonywanej przez uprawnionych do rybactwa. 3. Na wniosek inwestora projektującego lub wykonującego urządzenia wodne organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, w drodze decyzji, określa wysokość kosztów projektowania lub wykonywania urządzeń wodnych, które ponosi podmiot zamierzający odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych. 4. We wniosku, o którym mowa w ust. 3, inwestor projektujący lub wykonujący urządzenia wodne wskazuje podmiot zamierzający odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych oraz proponowaną wielkość udziału w kosztach projektowania lub wykonywania urządzeń wodnych. 5. Decyzja w przedmiocie ustalenia i podziału kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, określa: 1) zakres prognozowanych korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych oraz wysokość kosztów uczestnictwa w projektowaniu lub wykonywaniu tych urządzeń, które poniesie podmiot zamierzający odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych; 2) termin oraz sposób przekazania środków z tytułu uczestnictwa w kosztach projektowania lub wykonywania urządzeń wodnych, a także warunki, termin oraz sposób zwrotu tych środków. 6. Na wniosek podmiotu zamierzającego odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia i podziału kosztów, o których mowa w ust. 1 i 3, dokonuje się w treści pozwolenia wodnoprawnego lub przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego. 7. Inwestor projektujący lub wykonujący urządzenia wodne, który złoży wniosek, o którym mowa w ust. 3, dokonuje zwrotu środków z tytułu uczestnictwa w kosztach projektowania lub wykonywania urządzeń wodnych na rzecz podmiotu zamierzającego odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych na zasadach określonych w ust. 5 pkt 2. 8. Stronami postępowania o wydanie decyzji są inwestor projektujący lub wykonujący urządzenia wodne oraz podmiot zamierzający odnosić korzyści z projektowanych lub wykonywanych urządzeń wodnych. 9. Jeżeli inwestorem projektującym lub wykonującym urządzenia wodne są Wody Polskie decyzję, o której mowa w ust. 3, wydaje minister właściwy do spraw gospodarki wodnej.”; 8) w art. 196 ust. 11 otrzymuje brzmienie: „11. Właściciel urządzenia melioracji wodnych, które nie zostało wykonane na koszt Skarbu Państwa zgłasza to urządzenie do Wód Polskich, w terminie 30 dni od dnia przystąpienia do jego użytkowania w celu wpisania go do ewidencji melioracji wodnych.”; 9) w art. 201: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, zainteresowani właściciele gruntów wnoszą na rachunek bankowy Wód Polskich.”, b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Wody Polskie prowadzą wyodrębniony rachunek bankowy w celu gromadzenia wpływów z opłaty, o której mowa w ust. 1. Wpływy te, powiększone o przychody z oprocentowania środków na rachunku bankowym, są przekazywane na rachunek bieżący dochodów budżetowych ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej w terminie do końca następnego miesiąca po ich wpływie na wyodrębniony rachunek Wód Polskich.”; 10) w art. 216 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: „6. Urządzenia wodne, które zostały wykonane albo są wykonywane przez Wody Polskie na gruntach pokrytych śródlądowymi wodami płynącymi lub na będących własnością Skarbu Państwa nieruchomościach niebędących gruntami pokrytymi śródlądowymi wodami płynącymi, stanowią własność Skarbu Państwa.”; 11) w art. 240: a) w ust. 2: – pkt 23 otrzymuje brzmienie: „23) wykonuje kontrolę gospodarowania wodami, o której mowa w art. 335 ust. 1 pkt 1, oraz wydaje decyzje, o których mowa w art. 343 ust. 2, 3 i 6;”, – dodaje się pkt 24 i 25 w brzmieniu: „24) dokonuje uzgodnienia list programów priorytetowych Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w części dotyczącej gospodarki wodnej; 25) prowadzi sprawy, w których Prezes Wód Polskich pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.”, b) w ust. 3 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie: „b) zgód wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1, 3 i 4;”, c) w ust. 4 w pkt 16 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 17 w brzmieniu: „17) dokonują uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566), w zakresie melioracji wodnych.”; 12) w art. 264: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: „1. Wody Polskie, w zakresie swojej właściwości, mogą rozporządzać nieruchomościami niebędącymi mieniem, o którym mowa w art. 261 ust. 1, gruntami zabudowanymi urządzeniami wodnymi znajdującymi się poza linią brzegu lub urządzeniami wodnymi lub ich częściami, stanowiącymi własność Skarbu Państwa, przez ustanawianie ograniczonych praw rzeczowych, oddawanie w najem, dzierżawę, użyczenie lub zamianę, a wpływy z tego tytułu stanowią ich przychód. 2. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej, w zakresie swojej właściwości, może rozporządzać nieruchomościami niebędącymi mieniem, o którym mowa w art. 261 ust. 1, gruntami zabudowanymi urządzeniami wodnymi znajdującymi się poza linią brzegu lub urządzeniami wodnymi lub ich częściami, stanowiącymi własność Skarbu Państwa, przez ustanawianie ograniczonych praw rzeczowych, oddawanie w najem, dzierżawę, użyczenie lub zamianę, a wpływy z tego tytułu stanowią dochód budżetu państwa.”, b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Jeżeli wartość rynkowa przedmiotu rozporządzenia nie przekracza 200 000 zł, rozporządzenie nieruchomością przez Wody Polskie wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, z wyłączeniem umów zawieranych na czas oznaczony nie dłuższy niż 3 lata, przy czym zgoda jest wymagana, jeżeli po umowie zawartej na czas oznaczony strony zawierają kolejne umowy, których przedmiotem jest ta sama nieruchomość.”, c) dodaje się ust. 9 w brzmieniu: „9. Wody Polskie rozporządzają nieruchomościami niebędącymi mieniem, o którym mowa w art. 261 ust. 1, gruntami zabudowanymi urządzeniami wodnymi znajdującymi się poza linią brzegu lub urządzeniami wodnymi lub ich częściami, stanowiącymi własność Skarbu Państwa, w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa.”; 13) w art. 265 w ust. 7: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) następuje w związku z wykonaniem lub eksploatacją urządzenia wodnego, jeżeli wydano pozwolenie wodnoprawne albo udzielono przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego;”, b) w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11–14 w brzmieniu: „11) zawierana jest kolejna umowa, której przedmiotem jest ta sama nieruchomość; 12) zawierana jest umowa na czas oznaczony, nie dłuższy niż 6 miesięcy na cele związane z działalnością o charakterze sezonowym lub okolicznościowym; 13) zawierana jest umowa dzierżawy z właścicielem nieruchomości przylegającej do nieruchomości, o której mowa w art. 258 ust. 5 lub 7, z przeznaczeniem na poszerzenie istniejącej działki siedliskowej lub rekreacyjnej, z wyłączeniem prowadzenia działalności gospodarczej; 14) zawierana jest umowa dotycząca przeznaczenia nieruchomości na cele rolne.”; 14) w art. 269 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie ponoszą urzędy morskie.”; 15) w art. 270 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Opłaty stałej nie ponosi się za pobór wód do celów rolniczych lub leśnych na potrzeby nawadniania gruntów i upraw, na potrzeby chowu i hodowli ryb oraz do celów elektrowni wodnych.”; 16) w art. 272 po ust. 16 dodaje się ust. 16a i 16b w brzmieniu: „16a. Podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne za pobór wód do celów elektrowni wodnych jest obowiązany przekazywać Wodom Polskim deklaracje kwartalne o ilości energii elektrycznej wyprodukowanej w obiekcie energetyki wodnej, wyrażonej w MWh, zgodnie z wzorem zamieszczonym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Wód Polskich, w terminie 14 dni od dnia, w którym upływa dzień przypadający na koniec każdego kwartału. 16b. Deklaracja, o której mowa w ust. 16a, zawiera: 1) oznaczenie podmiotu składającego deklarację, określające: a) nazwę, b) REGON, c) adres siedziby, d) numer telefonu, e) adres e-mail; 2) określenie obiektu energetyki wodnej, którego dotyczy deklaracja; 3) określenie ilości energii elektrycznej wyprodukowanej w obiekcie energetyki wodnej; 4) określenie kwartału, za który jest składana deklaracja; 5) dane dotyczące pozwolenia wodnoprawnego: a) oznaczenie organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego, b) znak decyzji, c) datę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, d) datę obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego.”; 17) po art. 273 dodaje się art. 273a w brzmieniu: „Art. 273a. W przypadku złożenia reklamacji, o której mowa w art. 273 ust. 1, przepisów art. 10 § 1 oraz art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.”; 18) w art. 278 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „1a. Wysokość opłaty za wprowadzanie do wód lub do ziemi ścieków z chowu lub hodowli ryb w obiektach przepływowych charakteryzujących się poborem zwrotnym ustala się, biorąc pod uwagę substancję wyrażoną jako wskaźnik, o którym mowa w art. 275 ust. 8 pkt 6, który powoduje opłatę najwyższą.”; 19) po art. 279 dodaje się art. 279a w brzmieniu: „Art. 279a. 1. Nie wnosi się opłaty za usługi wodne, jeżeli wysokość tej opłaty ustalona przez Wody Polskie albo wójta, burmistrza lub prezydenta miasta nie przekracza 20 zł. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, podmiotowi obowiązanemu do ponoszenia opłat za usługi wodne nie przekazuje się informacji, o której mowa w art. 271 ust. 1 lub w art. 272 ust. 17 albo 22, lub w art. 275 ust. 13.”; 20) w art. 288 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) przyrządy użyte do pomiarów nie mają dowodów prawnej kontroli metrologicznej, w przypadku gdy takiej kontroli podlegają;”; 21) art. 289 otrzymuje brzmienie: „Art. 289. W przypadkach, o których mowa w art. 286, art. 287 i art. 290, właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska wymierza opłatę podwyższoną, o której mowa w art. 280 pkt 2 lit. b, za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym.”; 22) w art. 303 ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Podmioty korzystające z usług wodnych, wprowadzające ścieki do wód lub do ziemi zapewniają pobieranie próbek przez akredytowane laboratoria, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, oraz dokonują badania jakości ścieków w tych laboratoriach.”; 23) w art. 304 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: „2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, formę i układ przekazywanych wyników pomiarów ilości pobranych wód podziemnych i wód powierzchniowych oraz ilości i jakości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi, kierując się potrzebą ujednolicenia oraz uporządkowania przekazywanych wyników pomiarów.”; 24) w art. 331 w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie: „11) w zakresie związków spółek wodnych – związki spółek wodnych oraz właściwi wojewodowie;”; 25) w art. 335 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Kontrolę gospodarowania wodami w zakresie określonym w art. 334: 1) pkt 2 i 3 dotyczącą pobranych wód oraz ochrony wód przed zanieczyszczeniami, 2) pkt 6 dotyczącą stosowania programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu przez podmioty prowadzące produkcję rolną i działalność, o których mowa w art. 102 ust. 1 – wykonuje Inspekcja Ochrony Środowiska.”; 26) w art. 388 w ust. 2 uchyla się pkt 5 i 9; 27) w art. 389 pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9) prowadzenie przez wody powierzchniowe płynące oraz przez wały przeciwpowodziowe obiektów mostowych, rurociągów, przewodów w rurociągach osłonowych lub przepustów;”; 28) w art. 394 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. Jeżeli przedsięwzięcie obejmuje działania wymagające uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i zgłoszenia wodnoprawnego, wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego i zgłoszenie wodnoprawne rozpatruje się w ramach jednego postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia wodnoprawnego.”; 29) w art. 395 w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu: „14) lokalizowanie, na okres do 180 dni, tymczasowych obiektów budowlanych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią. ”; 30) w art. 397 uchyla się ust. 5; 31) w art. 400 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Pozwolenie wodnoprawne wydaje się w drodze decyzji na czas określony, nie dłuższy niż 30 lat, liczony od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.”; 32) w art. 401 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawach dotyczących pozwolenia wodnoprawnego doręcza się wnioskodawcy na adres wskazany we wniosku oraz zawiadamia się pozostałe strony w drodze obwieszczeń, odpowiednio w urzędzie zapewniającym obsługę ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej albo siedzibie właściwej jednostki organizacyjnej Wód Polskich, a także w Biuletynie Informacji Publicznej na stronach podmiotowych urzędów starostwa powiatowego i urzędów gmin, właściwych ze względu na zakres korzystania z wód.”; 33) w art. 403 w ust. 6: a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Jeżeli jest to konieczne dla szczegółowego określenia warunków i zakresu korzystania z wód, utrzymywania wód lub projektowania, wykonywania, lub utrzymywania urządzeń wodnych, lub uprawnień osób trzecich, w pozwoleniu wodnoprawnym można dodatkowo ustalić obowiązek:”, b) pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) wykonania robót lub uczestniczenia w kosztach projektowania, wykonywania lub utrzymania urządzeń wodnych stosownie do odnoszonych lub prognozowanych korzyści;”; 34) po art. 411 dodaje się art. 411a w brzmieniu: „Art. 411a. 1. Organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych, który wydał pozwolenie wodnoprawne, jest obowiązany, za zgodą strony, na której rzecz wydano pozwolenie wodnoprawne, do przeniesienia pozwolenia wodnoprawnego na rzecz innego podmiotu, jeżeli ten podmiot przyjmuje wszystkie warunki określone w tym pozwoleniu wodnoprawnym. 2. Przeniesienie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji. 3. Stronami postępowania o przeniesienie pozwolenia wodnoprawnego są podmiot, na którego rzecz wydano pozwolenie wodnoprawne, oraz podmiot zainteresowany nabyciem praw i obowiązków wynikających z tego pozwolenia wodnoprawnego. 4. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek podmiotu, na rzecz którego przenoszone jest pozwolenie wodnoprawne. 5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się oświadczenie podmiotu, na rzecz którego przenoszone jest pozwolenie wodnoprawne, o przyjęciu wszystkich warunków określonych w tym pozwoleniu wodnoprawnym. 6. Przeniesienia pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w ust. 4, odmawia się, jeżeli podmiot, na który ma nastąpić to przeniesienie, nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z: 1) dotychczas wydanych na jego rzecz pozwoleń wodnoprawnych albo 2) przeniesionych na jego rzecz pozwoleń wodnoprawnych.”; 35) w art. 412: a) po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu: „3a. Jeżeli przedmiotem wniosku o udzielenie przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego są usługi wodne lub korzystanie z wód związane z urządzeniem wodnym, które nie zostało wykonane do dnia złożenia takiego wniosku, wniosek o udzielenie takiego przyrzeczenia może zostać złożony nie wcześniej niż z dniem złożenia wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie tego urządzenia wodnego albo wniosku o udzielenie przyrzeczenia wydania takiego pozwolenia wodnoprawnego. 3b. Składając wniosek o udzielenie przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne lub korzystanie z wód związane z urządzeniem wodnym, które nie zostało wykonane do dnia złożenia takiego wniosku, wnioskodawca nie jest obowiązany dołączać informacji lub dokumentów, które były dołączone do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego albo do wniosku o udzielenie przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego.”, b) dodaje się ust. 6–8 w brzmieniu: „6. W przypadkach innych niż określone w art. 393 ust. 1–3, od dnia złożenia wniosku o udzielenie przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego, nie wydaje się pozwolenia wodnoprawnego dla innego zakładu ani nie udziela się przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego dla innego zakładu w zakresie objętym tym wnioskiem. 7. W okresie obowiązywania przyrzeczenia udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie wydaje się pozwolenia wodnoprawnego dla innego zakładu ani nie udziela się przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego dla innego zakładu, w zakresie objętym udzielonym przyrzeczeniem. 8. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi wzór wniosku o udzielenie przyrzeczenia wydania pozwolenia wodnoprawnego, w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i zamieści ten wzór w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu zapewniającego jego obsługę oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Wód Polskich.”; 36) po art. 440 dodaje się art. 440a w brzmieniu: „Art. 440a. 1. Dla projektów, których całkowite koszty kwalifikowalne przekraczają kwoty wskazane w art. 100 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.[1])), w celu potwierdzenia zgodności inwestycji lub działań z celami środowiskowymi, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich sporządza dokument potwierdzający zgodność z tymi celami środowiskowymi. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, gdy projekt obejmuje obszar działania więcej niż jednego regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządzany jest oddzielnie dla każdego obszaru działania, na którym planowana jest realizacja projektu. 3. Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się, na wniosek podmiotu planującego realizację danego projektu, w przypadku innym niż określony w art. 439. 4. Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/207 z dnia 20 stycznia 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu do wzoru sprawozdania z postępów, formatu dokumentu służącego przekazywaniu informacji na temat dużych projektów, wzorów wspólnego planu działania, sprawozdań z wdrażania w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”, deklaracji zarządczej, strategii audytu, opinii audytowej i rocznego sprawozdania z kontroli oraz metodyki przeprowadzania analizy kosztów i korzyści, a także zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w odniesieniu do wzoru sprawozdań z wdrażania w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”.”; 37) w art. 477 pkt 12 otrzymuje brzmienie: „12) przepisowi art. 304 ust. 1 nie przekazuje wyników prowadzonych pomiarów ilości pobieranych wód podziemnych i wód powierzchniowych lub ilości i jakości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi lub nieterminowo przekazuje te wyniki,”; 38) w art. 552 po ust. 2 dodaje się ust. 2a–2o w brzmieniu: „2a. Ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. następuje również na podstawie: 1) odczytów z przyrządów pomiarowych dokonywanych w ramach kontroli gospodarowania wodami albo 2) oświadczeń podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłat za usługi wodne, za poszczególne kwartały. 2b. Podmioty obowiązane do ponoszenia opłat za usługi wodne są obowiązane składać oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zgodnie z wzorami zamieszczonymi w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Wód Polskich: 1) Wodom Polskim w celu ustalenia wysokości opłat, o których mowa w art. 272 ust. 1–7 i 9 oraz art. 275 ust. 8 pkt 2 i 4, 2) wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, w celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 8 – w terminie 30 dni od dnia, w którym upływa dzień przypadający na koniec każdego kwartału, z tym że oświadczenia za IV kwartał 2020 r. podmioty korzystające z usług wodnych składają w terminie do dnia 14 stycznia 2021 r. 2c. Oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają: 1) oznaczenie podmiotu składającego oświadczenie, określające: a) nazwę, b) REGON, c) adres siedziby, d) numer telefonu, e) adres e-mail; 2) określenie kwartału, za który składane jest oświadczenie; 3) określenie miejsca korzystania z usług wodnych, którego dotyczy oświadczenie; 4) dane dotyczące pozwolenia wodnoprawnego: a) oznaczenie organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego, b) znak decyzji, c) datę udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, d) datę obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego. 2d. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 1 i 2, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w m3 ilość pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, z tym że jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne pobiera wody podziemne lub wody powierzchniowe do różnych celów lub potrzeb, także w podziale na te cele lub te potrzeby. 2e. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 3, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w MWh ilość energii elektrycznej wyprodukowanej w obiekcie energetyki wodnej oraz wyrażoną w m3 ilość wód podziemnych lub wód powierzchniowych pobranych bezzwrotnie na potrzeby technologiczne w tym obiekcie, nieprzeznaczonych wprost do produkcji energii elektrycznej. 2f. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 4, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają różnicę między ilością wód pobranych do celów zapewnienia funkcjonowania systemów chłodzenia elektrowni i elektrociepłowni a ilością wód z obiegów chłodzących elektrowni lub elektrociepłowni – wprowadzanych do wód lub do ziemi wyrażoną w dam3, wyliczoną na podstawie odczytów z urządzeń pomiarowych lub oszacowaną na podstawie obserwacji, analiz lub kalkulacji związanych z parametrami charakteryzującymi wydajność lub moc urządzenia. 2g. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 5, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają ilość odprowadzonych do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, wyrażoną w m3, wraz z informacją o istnieniu urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych i ich pojemności. 2h. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 6, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w kg ilość substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub do ziemi, w tym substancji wyrażonych jako wskaźnik: 1) pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT5); 2) chemicznego zapotrzebowania tlenu; 3) zawiesiny ogólnej; 4) sumy chlorków i siarczanów (Cl+SO4). 2i. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 7, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają ilość wprowadzanych do wód lub do ziemi wód pochodzących z obiegów chłodzących elektrowni lub elektrociepłowni wyrażoną w dam3, wraz z informacją o ich temperaturze, odczytaną z urządzeń pomiarowych lub oszacowaną na podstawie obserwacji, analiz lub kalkulacji związanych z parametrami charakteryzującymi wydajność lub moc urządzenia. 2j. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 8, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w m2 wielkość utraconej powierzchni biologicznie czynnej na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m2 na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej, wraz z informacją o powierzchni tej nieruchomości, istnieniu urządzeń do retencjonowania wody oraz o ich pojemności. 2k. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 9, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają ilość: 1) wydobytego kamienia wyrażoną w Mg; 2) wydobytego żwiru lub piasku wyrażoną w Mg; 3) wydobytych innych materiałów wyrażoną w Mg; 4) wyciętej trzciny lub wikliny wyrażoną w m3. 2l. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 275 ust. 8 pkt 2, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w m3/s ilość wód podziemnych pobranych zwrotnie na potrzeby chowu lub hodowli ryb oraz innych organizmów wodnych, jeżeli maksymalna ilość wód podziemnych możliwa do pobrania wynosi powyżej 0,05 m3/s. 2m. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 275 ust. 8 pkt 4, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w m3/s ilość wód powierzchniowych pobranych na potrzeby chowu lub hodowli ryb w obiektach przepływowych charakteryzujących się poborem zwrotnym, jeżeli maksymalna ilość wód powierzchniowych możliwa do pobrania wynosi powyżej 0,5 m3/s. 2n. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 275 ust. 8 pkt 5, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają powierzchnię zalewu stawów o wodzie stojącej wyrażoną w ha. 2o. W celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 275 ust. 8 pkt 6, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają wyrażoną w kg ilość substancji wprowadzanych ze ściekami do wód lub do ziemi, pochodzących z chowu lub hodowli ryb w obiektach przepływowych charakteryzujących się poborem zwrotnym, wyrażonych jako wskaźnik: 1) pięciodobowego biochemicznego zapotrzebowania tlenu (BZT5); 2) chemicznego zapotrzebowania tlenu; 3) zawiesiny ogólnej.”.


Art. 10. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczących pozwoleń wodnoprawnych wydawanych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczących pozwoleń wodnoprawnych wydawanych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, przepis art. 403 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. 3. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, dotyczących pozwoleń wodnoprawnych oraz przyrzeczeń wydania pozwoleń wodnoprawnych, wydawanych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, nie stosuje się przepisów art. 187a ust. 6 oraz art. 412 ust. 3a i 3b oraz 6–8 ustawy zmienianej w art. 1.


Art. 11. Właściciel urządzenia melioracji wodnych, które nie zostało wykonane na koszt Skarbu Państwa i które zostało wykonane po dniu wejścia w życie ustawy zmienianej w art. 1, zgłasza to urządzenie do Wód Polskich w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 12. 1. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących pozwoleń zintegrowanych, o których mowa w art. 202 ust. 1, art. 203 ust. 3, art. 208 ust. 1 oraz art. 211 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących pozwoleń zintegrowanych obejmujących korzystanie z wód w zakresie poboru wód lub wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi stosuje się przepis art. 185 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym.


Art. 13. 1. Do spraw wszczętych po dniu 31 grudnia 2017 r. i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji, przed wydaniem której jest przeprowadzana ponowna ocena oddziaływania na środowisko, stosuje się przepis art. 397 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. Opinie lub uzgodnienia, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 4 i ust. 1c, art. 70 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 pkt 4 oraz art. 90 ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4, wydane lub dokonane po dniu 31 grudnia 2017 r. pozostają skuteczne. 3. Organy, które po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy utraciły właściwość do wydawania ocen wodnoprawnych, niezwłocznie przekażą dokumentację dotyczącą spraw wszczętych i niezakończonych, o których mowa w ust. 1, dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej.


Art. 14. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji, przed wydaniem której jest przeprowadzana ponowna ocena oddziaływania na środowisko, przepisu art. 6a ustawy zmienianej w art. 4 nie stosuje się.


Art. 15. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 266 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc i mogą być zmieniane na podstawie tego przepisu, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 148 ust. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą być zmieniane, jednak nie dłużej niż przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 16. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 5 i 22, które wchodzą w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia; 2) art. 1 pkt 16, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2021 r. MARSZAŁEK SEJMU / – / Marek Kuchciński Załącznik do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. (poz. ...) WZÓR WNIOSEK O ZWROT UTRACONYCH DOCHODÓW Z TYTUŁU ZWOLNIENIA Z PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI GRUNTÓW POD WODAMI POWIERZCHNIOWYMI PŁYNĄCYMI JEZIOR ORAZ GRUNTÓW ZAJĘTYCH POD SZTUCZNE ZBIORNIKI WODNE, BĘDĄCYCH WŁASNOŚCIĄ SKARBU PAŃSTWA Skutki ustawowego zwolnienia z podatku od nieruchomości, określonego w art. 7 ust. 1 pkt 8a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785, z późn. zm.) za rok …. Nazwa gminy: ................................................................................................ Nazwa powiatu: ................................................................................................ Nazwa województwa: ......................................................................... Nazwa banku i nr rachunku, na który dokonuje się zwrotu: ............................................................. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ........................................................................ Symbole1) WOJEWÓDZTWO POWIAT GMINA RODZAJ GMINY Wyszczególnienie Podstawa opodatkowania podatkiem od nieruchomości (powierzchnia w ha)2) Stawka podatku od nieruchomości3) Wysokość utraconych dochodów w pełnych złotych (kol. 2 x kol. 3) 1 2 3 4 I. JEZIORA 1. 1 2 3 4 II. SZTUCZNE ZBIORNIKI WODNE 1. III. OGÓŁEM (I+II)4) ..................................................... ............................................................... (główny księgowy/skarbnik) (wójt, burmistrz, prezydent miasta) nr telefonu służbowego: .................................... .................................................. (rok, miesiąc, dzień) OBJAŚNIENIA: 1) Cyfrowe symbole (identyfikatory) jednostek podziału administracyjnego są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 997, z późn. zm.). 2) Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości podaje się odrębnie dla gruntów pod wodami powierzchniowymi płynącymi jezior oraz gruntów zajętych pod sztuczne zbiorniki wodne, które według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym sporządzany jest wniosek, są zwolnione z tego podatku. 3) Stawka podatku od nieruchomości, ustalona przez radę gminy, obowiązująca w roku, za który sporządzany jest wniosek. 4) Wysokość utraconych dochodów ustala się jako sumę kwot wyliczonych odrębnie dla gruntów pod wodami powierzchniowymi płynącymi jezior oraz gruntów zajętych pod sztuczne zbiorniki wodne, na podstawie danych zawartych w kolumnie 2 i 3. 1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz ustawę z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych. [1]) Zmiany niniejszego rozporządzenia zostały ogłoszone w: Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.13, str. 320, Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.13, str. 470, Dz. Urz. UE L 270 z 15.10.15, str. 1, Dz. Urz. UE L 200 z 26.07.16, str. 140, Dz. Urz. UE L 259 z 27.09.16, str. 79/2, Dz. Urz. UE L 338 z 13.12.16, str. 34, Dz. Urz. UE L 129 z 19.05.17, str. 1, Dz. Urz. UE L 176 z 07.07.17, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 335 z 12.12.17, str. 1.


Art. 2. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785, 2141, 2372 i 2432 oraz z 2018 r. poz. 650) w art. 7 ust. 7 otrzymuje brzmienie: „7. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb zwrotu utraconych dochodów, o których mowa w ust. 6, oraz wzór wniosku o zwrot tych dochodów, kierując się potrzebą zabezpieczenia gmin przed zmniejszeniem dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości, o którym mowa w ust. 1 pkt 8a.”.


Art. 3. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799 i 1356) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 147 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Prowadzący instalację oraz użytkownik urządzenia są obowiązani do okresowych pomiarów wielkości emisji.”; 2) w art. 148 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji, o których mowa w art. 147 ust. 1 i 2, mając na uwadze potrzebę zapewnienia systematycznej kontroli wielkości emisji z niektórych instalacji, źródeł spalania paliw oraz urządzeń spalania lub współspalania odpadów.”; 3) w art. 185 ust. 1a otrzymuje brzmienie: „1a. Stronami postępowania o wydanie pozwolenia zintegrowanego obejmującego korzystanie z wód obejmujące pobór wód lub wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi są odpowiednio podmioty, o których mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.”; 4) w art. 202 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w pozwoleniu zintegrowanym ustala się warunki emisji na zasadach określonych dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi, bez zalecania jakiejkolwiek techniki czy technologii.”; 5) w art. 203 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Na wniosek prowadzącego instalacje, o których mowa w art. 201 ust. 1, pozwoleniem zintegrowanym można objąć instalacje niewymagające pozwolenia zintegrowanego położone na terenie tego samego zakładu, co instalacja wymagająca takiego pozwolenia, ustalając dla nich warunki wprowadzania do środowiska substancji lub energii na zasadach określonych dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi.”; 6) w art. 208 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego spełnia wymagania określone dla wniosków o wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi oraz, jeżeli wody powierzchniowe lub podziemne są pobierane wyłącznie na potrzeby instalacji – wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód.”; 7) w art. 211 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Pozwolenie zintegrowane spełnia wymagania określone dla pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4, pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód oraz pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi.”; 8) w art. 400h w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) uchwalanie, z uwzględnieniem strategii, programów i dokumentów programowych, o których mowa w art. 14 ust. 1, i list przedsięwzięć priorytetowych przedkładanych przez wojewódzkie fundusze, planu działalności i zatwierdzanie list priorytetowych programów Narodowego Funduszu, do dnia 31 stycznia każdego roku; listy programów priorytetowych w części dotyczącej gospodarki wodnej wymagają uzgodnienia z Prezesem Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie;”.


Art. 4. W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, 1566 i 1999 oraz z 2018 r. poz. 810 i 1089) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu: „Art. 6a. 1. Jeżeli przedsięwzięcie, dla którego jest wydawana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach lub jest przeprowadzana ponowna ocena oddziaływania na środowisko, ma być realizowane na terenie położonym na obszarze właściwości miejscowej dwóch lub więcej organów opiniujących lub uzgadniających, orzekanie w imieniu tych organów należy do organu, na obszarze właściwości miejscowej którego znajduje się większa część terenu, na którym ma być realizowane przedsięwzięcie. 2. Przepis ust. 1 nie dotyczy opinii lub uzgodnień dokonywanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego.”.


Art. 5. W ustawie z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 433) w art. 2 w pkt 1 w lit. j dodaje się przecinek i dodaje się lit. k w brzmieniu: „k) stopnie wodne”.


Art. 6. Podmioty korzystające z usług wodnych składają po raz pierwszy Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu Wody Polskie oświadczenia, o których mowa w art. 552 ust. 2a pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, za pierwszy pełny kwartał przypadający po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 7. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy dotyczących reklamacji, o których mowa w art. 273 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.


Art. 8. Przepis art. 279a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do opłat za usługi wodne, o których mowa w: 1) art. 271 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, po raz pierwszy w stosunku do opłat za usługi wodne za 2019 r.; 2) art. 272 ust. 1–9 oraz art. 275 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, po raz pierwszy w stosunku do opłat za pierwszy pełny kwartał przypadający po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 9. 1. Zwrotu gminom utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8a ustawy zmienianej w art. 2, dokonują wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej: 1) za rok 2017; 2) za rok 2017 i za lata wcześniejsze, w związku z korektą deklaracji podatkowej złożonej przez podatnika lub wydaniem nowej decyzji przez organ podatkowy. 2. Wysokość utraconych dochodów, o których mowa w ust. 1, gminy wykazują we wniosku o zwrot utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8a ustawy zmienianej w art. 2, zwanym dalej „wnioskiem”. 3. Wniosek sporządza się zgodnie z wzorem określonym w załączniku do niniejszej ustawy. 4. Gmina we wniosku wykazuje: 1) podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości dla gruntów, które według stanu na dzień 31 grudnia roku, za który sporządzany jest wniosek, były zwolnione z tego podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8a ustawy zmienianej w art. 2; 2) stawki podatku od nieruchomości, ustalone przez radę gminy, obowiązujące w roku, za który sporządzany jest wniosek; 3) wysokość faktycznie utraconych dochodów, ustaloną jako suma kwot wyliczonych odrębnie dla gruntów na podstawie danych, o których mowa w pkt 1 i 2. 5. Gmina składa wniosek w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do właściwego wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, wykazując w nim faktyczne roczne utracone dochody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, wynikające z decyzji oraz z deklaracji podatkowych na dany rok podatkowy według stanu na dzień 31 grudnia 2017 r. 6. Wniosek złożony po terminie, o którym mowa w ust. 5, pozostawia się bez rozpatrzenia. 7. Gmina może złożyć korektę wniosku, o którym mowa w ust. 5, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio. 8. Gmina może złożyć wniosek lub korektę wniosku po terminie, o którym mowa odpowiednio w ust. 5 albo 7, do właściwego wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, wykazując w nich faktyczne roczne utracone dochody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w związku z korektą deklaracji podatkowej złożonej przez podatnika lub wydaniem nowej decyzji przez organ podatkowy. 9. Wniosek lub korekta wniosku, o której mowa w ust. 7 i 8, złożone w postaci elektronicznej podpisuje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP. 10. Wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej sprawdza wniosek lub korektę wniosku pod względem rachunkowym i formalnym. 11. W przypadku stwierdzenia we wniosku lub korekcie wniosku braków lub błędów wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej wzywa gminę do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku nieusunięcia braków lub błędów w tym terminie wniosek lub korektę wniosku pozostawia się bez rozpatrzenia. 12. Wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej przekazuje na rachunek budżetu gminy kwotę środków stanowiącą równowartość wysokości utraconych dochodów w terminie: 1) 90 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy – w przypadku utraconych dochodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 2) 90 dni od dnia złożenia wniosku lub korekty wniosku na podstawie ust. 8 – w przypadku utraconych dochodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.


Ustawa z dnia 21 maja 2009 r. o zmianie ustawy Kodeks spółek handlowych

Art. 1. W ustawie z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z późn. zm.[1])) w art. 411 § 3 otrzymuje brzmienie: ,,§ 3. Statut może ograniczyć prawo głosu akcjonariuszy dysponujących powyżej jednej dziesiątej ogółu głosów w spółce. Do liczby głosów jakimi dysponuje akcjonariusz dolicza się głosy przysługujące mu jako zastawnikowi lub użytkownikowi lub na podstawie innego tytułu prawnego. Ograniczenie może również dotyczyć innych osób, dysponujących prawem głosu jako zastawnik, użytkownik lub na podstawie innych tytułów prawnych. Ograniczenie to może dotyczyć wyłącznie wykonywania prawa głosu z akcji przekraczających limit głosów określony w statucie.”.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU /-/ Bronisław Komorowski [1]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1117, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 229, poz. 2276, z 2005 r. Nr 132, poz. 1108, Nr 183, poz. 1538 i Nr 184, poz. 1539, z 2006 r. Nr 133, poz. 935, Nr 208, poz.1540, z 2008 r. Nr 86, poz. 524, Nr 118, poz. 747, Nr 217, poz. 1381 i Nr 231, poz. 1547 oraz z 2009 r. Nr 13, poz. 69 i Nr 42, poz. 341.


Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

Art. 1. W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (Dz.U. Nr 63, poz. 638 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 78) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Przepisy ustawy stosuje się do opakowań wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach procedury dopuszczenia do obrotu lub wewnątrzwspólnotowego obrotu, opakowań będących przedmiotem działalności gospodarczej na terenie kraju oraz wszystkich powstałych z nich odpadów opakowaniowych."; 2) w art. 3: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Opakowania obejmują następujące kategorie: 1) opakowania jednostkowe, służące do przekazywania produktu użytkownikowi w miejscu zakupu, w tym przeznaczone do konsumpcji produktów naczynia jednorazowego użytku, 2) opakowania zbiorcze, zawierające wielokrotność opakowań jednostkowych produktów, niezależnie od tego, czy są one przekazywane użytkownikowi, czy też służą zaopatrywaniu punktów sprzedaży i które można zdjąć z produktu bez naruszenia jego cech, 3) opakowania transportowe, służące do transportu produktów w opakowaniach jednostkowych lub zbiorczych w celu zapobiegania ich uszkodzeniom, z wyłączeniem kontenerów do transportu drogowego, kolejowego, wodnego lub lotniczego.", b) w ust. 3 pkt 3a otrzymuje brzmienie: "3a) środkach niebezpiecznych - rozumie się przez to substancje i preparaty chemiczne zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze kategorii 1 lub 2, mutagenne kategorii 1 lub 2, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 lub 2 lub niebezpieczne dla środka z przypisanym symbolem N, określone w przepisach o substancjach i preparatach chemicznych, oraz środki ochrony roślin zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne lub toksyczne dla ludzi, pszczół lub organizmów wodnych, określone w przepisach o ochronie roślin uprawnych,"; 3) tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: "Obowiązki producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera i dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań"; 4) w art. 5 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań powinni ograniczać ilość i negatywne oddziaływanie na środowisko substancji stosowanych do produkcji opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych w taki sposób, aby:"; 5) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. 1. Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań mogą je znakować. 2. Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań, którzy je znakują, są obowiązani stosować oznakowanie określające: 1) rodzaj materiałów wykorzystanych do produkcji opakowania, 2) możliwość wielokrotnego użytku opakowania – w przypadku opakowań wielokrotnego użytku, 3) przydatność opakowania do recyklingu – w przypadku opakowań przydatnych do recyklingu. 3. Oznakowanie umieszcza się na opakowaniu lub na naklejonej na nim etykiecie, a jeżeli rozmiary opakowania na to nie pozwalają – na dołączonej do niego ulotce informacyjnej, w sposób, który nie stanowi przeszkody dla recyklingu odpadów opakowaniowych. 4. Oznakowanie powinno być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe również po otwarciu opakowania. 5. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory oznakowania opakowań, kierując się potrzebą prawidłowej gospodarki odpadami i odpadami opakowaniowymi."; 6) w art. 7: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Producent, importer, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksporter i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań są obowiązani do składania właściwemu marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy oraz wywiezionych za granicę opakowań, według rodzaju materiałów, z jakich zostały wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku, oraz o przestrzeganiu ograniczeń wynikających z art. 5 ust. 1 pkt 4, w terminie do dnia 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy.", b) ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: "4. Marszałek województwa, któremu przedstawiane jest sprawozdanie, może, w drodze decyzji, zobowiązać producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań do przedłożenia dokumentów, o których mowa w ust. 3. 5. Właściwość miejscową marszałka województwa ustala się według siedziby lub miejsca zamieszkania producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań, a w przypadku braku siedziby lub miejsca zamieszkania producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań na terenie kraju właściwy miejscowo jest Marszałek Województwa Mazowieckiego."; 7) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie: "Obowiązki producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera i dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach"; 8) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. 1. Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniu są obowiązani stosować opakowania spełniające wymagania określone w art. 5 ust. 1. 2. Przepisy art. 6 ust. 1-4 stosuje się do producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia."; 9) w art. 9 ust. 1-3 otrzymują brzmienie: "1. Obowiązki producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniach w zakresie osiągania poziomów odzysku i recyklingu określają przepisy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej. 2. Obowiązki producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniach w zakresie sprawozdawczości o ilości i rodzajach stosowanych opakowań określają przepisy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej. 3. Eksporter i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach jest obowiązany do składania właściwemu marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzaju materiału, z jakich zostały wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku zastosowanych do opakowań eksportowanych produktów, w terminie do dnia 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy. Przepis art. 7 ust. 5 stosuje się odpowiednio."; 10) w art. 10: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych są obowiązani ustalić wysokość kaucji na opakowania jednostkowe tych środków nie niższą niż 10% i nie wyższą niż 30% ceny środka niebezpiecznego zawartego w tym opakowaniu, z zastrzeżeniem ust. 2.", b) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych są obowiązani odebrać na własny koszt od sprzedawcy opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach. 4. Jeżeli zwrot pobranej kaucji przez sprzedawcę jest niemożliwy z powodu przerwy lub zakończenia działalności, producent, importer lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych jest obowiązany przyjmować od użytkowników opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po środkach niebezpiecznych. Przyjmując opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach, producent, importer lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia jest obowiązany zwrócić pobraną kaucję."; 11) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. 1. Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia, o których mowa w art. 10 ust. 1, są obowiązani do posiadania zezwolenia, o którym mowa w przepisach o odpadach, na prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy producentów, importerów i dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia, którzy zlecają osobom trzecim wykonanie obowiązku gospodarowania odpadami opakowaniowymi po środkach niebezpiecznych."; 12) w art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje napojów, których nie dotyczy obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając wymagania higieniczno-sanitarne."; 13) w art. 16: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Sprzedawca środków niebezpiecznych jest obowiązany pobrać kaucję za opakowania jednostkowe tych środków w wysokości ustalonej przez ich producenta, importera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Sprzedawca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany przyjmować od użytkowników opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po środkach niebezpiecznych w celu ich przekazania producentowi, importerowi lub dokonującemu wewnątrzwspólnotowego nabycia. Przyjmując opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach, sprzedawca jest obowiązany zwrócić pobraną kaucję."; 14) w art. 19 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) informację o realizacji przez producentów, importerów i dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań ograniczeń wynikających z art. 5 ust. 1 pkt 4."; 15) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. Kto produkując, importując, dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wprowadzając do obrotu opakowania lub produkty w opakowaniach, przekracza dopuszczalną maksymalną sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu, podlega karze grzywny."; 16) po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu: "Art. 21a. Kto znakuje opakowania niezgodnie z zasadami określonymi w art. 6 ust. 1-4, podlega karze grzywny."; 17) art. 22 otrzymuje brzmienie: "Art. 22. 1. Kto, produkując, importując, dokonując wewnątrzwsplnotowego nabycia, eksportując lub dokonując wewnątrzwsplnotowej dostawy opakowań, nie składa marszałkowi wojewdztwa sprawozdań o opakowaniach lub składa sprawozdanie niezgodne z dokumentami, niekompletne lub nieterminowo, podlega karze grzywny. 2. Tej samej karze podlega eksporter lub dokonujący wewnątrzwsplnotowej dostawy produktw w opakowaniu, ktry nie składa marszałkowi wojewdztwa sprawozdania o wywiezionych za granicę opakowaniach."; 18) w art. 23 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "Kto, produkując, importując lub dokonując wewnątrzwsplnotowego nabycia środkw niebezpiecznych:"; 19) w art. 28 wyrazy "opakowań po produktach będących w ofercie handlowej w tej jednostce" zastępuje się wyrazami "odpadów opakowaniowych po produktach w opakowaniach, które znajdują się w ofercie handlowej tej jednostki".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 1 pkt 2 lit. b oraz pkt 5, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.