Art. 2. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2000 r. Nr 101, poz. 1092) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 13: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Jednostki samorządu terytorialnego oraz inne podmioty organizacyjne, wskazane w odrębnych ustawach, mogą uczestniczyć w pokrywaniu części kosztów funkcjonowania Policji.", b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3c w brzmieniu: "3a. Środki przekazane Policji na podstawie porozumień, o których mowa w art. 5a ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. Nr 106, poz. 680, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr ...., poz. ....) przeznacza się na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 112 ust. 3, oraz na pokrycie innych kosztów funkcjonowania Policji. 3b. Gospodarkę środkami, o których mowa w ust. 3a, prowadzi się w Policji w ramach wyodrębnionego środka specjalnego. 3c. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb gospodarowania środkami, o których mowa w ust. 3b."; 2) art. 33 otrzymuje brzmienie: "Art. 33. 1. Czas pełnienia służby policjanta jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do wypoczynku. 2. Zadania służbowe policjanta powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie w ramach 40-godzinnego tygodnia służby, w 3-miesięcznym okresie rozliczeniowym. 3. W zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2 policjantowi udziela się czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 112 ust. 3. 4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, rozkład czasu służby, uwzględniając tygodniowy oraz dzienny wymiar czasu służby, dopuszczalne przypadki przedłużania czasu służby ponad ustalony wymiar, a także wprowadzenie dla policjantów zmianowego rozkładu czasu służby, sposób pełnienia przez policjantów dyżurów domowych oraz warunki i zasady udzielania policjantom czasu wolnego, jak również określi grupy policjantów zwolnionych z pełnienia służby w porze nocnej, niedziele i święta."; 3) w art. 112 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Policjantowi uczestniczącemu bezpośrednio, na podstawie porozumienia, o którym mowa w art. 5a ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych, w zabezpieczeniu przez Policję bezpieczeństwa i porządku publicznego w trakcie imprezy masowej w czasie, o którym mowa w art. 33 ust. 3, wypłaca się dodatkowe wynagrodzenie za każdą rozpoczętą godzinę wykonywania tych czynności, w wysokości 2/170 kwoty przeciętnego miesięcznego uposażenia zasadniczego policjantów wraz z dodatkami o charakterze stałym, ustalonego za czerwiec roku ubiegłego i ogłaszanego przez Komendanta Głównego Policji w Dzienniku Urzędowym Komendy Głównej Policji.".


Ustawa z dnia 30 marca 2001 r. o zmianie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych i ustawy o Policji

Art. 3. Akty prawne wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienionych niniejszą ustawą zachowują moc do czasu zastąpienia ich przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 14 dotyczącego art. 15 ust. 2, który wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 1 lutego 2001 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji

Art. 1. W ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz.U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1995 r. Nr 66, poz. 335 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1999 r. Nr 90, poz. 999 oraz z 2000 r. Nr 29, poz. 356 i 358, Nr 73, poz. 852) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) nadawcą społecznym jest nadawca: a) którego program upowszechnia działalność wychowawczą i edukacyjną, działalność charytatywną, respektuje chrześcijański system wartości za podstawę przyjmując uniwersalne zasady etyki oraz zmierza do ugruntowania tożsamości narodowej, b) w którego programie nie są rozpowszechniane audycje ani inne przekazy, o których mowa w art. 18 ust. 5, c) który nie nadaje reklam lub telesprzedaży oraz sponsorowanych audycji lub innych sponsorowanych przekazów, d) który nie pobiera opłat z tytułu rozpowszechniania, rozprowadzania lub odbierania jego programu,"; 2) w art. 6 w ust. 2 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: "3a) uznawanie za nadawcę społecznego lub odbieranie tego przymiotu, na warunkach określonych ustawą,"; 3) dodaje się art. 37a w brzmieniu: "Art. 37a. Nadawca jest obowiązany do corocznego składania do Krajowej Rady sprawozdania finansowego, w formie przewidzianej w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. Nr 121, poz. 591, z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 118, poz. 754, Nr 139, poz. 933 i 934, Nr 140, poz. 939, Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 60, poz. 382, Nr 106, poz. 668, Nr 107, poz. 669, Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 9, poz. 75, Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 60, poz. 703, Nr 94, poz. 1037 i Nr 113, poz. 1186)."; 4) w art. 38 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu: "7) osoba posiadająca koncesję nie złoży sprawozdania finansowego, o którym mowa w art. 37a."; 5) dodaje się art. 39b w brzmieniu: "Art. 39b. 1. O uznanie za nadawcę społecznego może do Krajowej Rady wystąpić: 1) stowarzyszenie w ramach realizacji celów statutowych, 2) fundacja w ramach realizacji celów statutowych, 3) kościelna lub wyznaniowa osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego o uregulowanej w ustawie sytuacji prawnej. 2. Nadawca społeczny jest zwolniony z opłat za udzielenie lub zmianę koncesji. 3. W przypadku naruszenia przez nadawcę społecznego wymogów określonych w art. 4 pkt 1a, organ koncesyjny wydaje decyzję o uchyleniu decyzji o uznaniu za nadawcę społecznego. Stwierdza w niej obowiązek uiszczenia opłat, o których mowa w ust. 2, wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia udzielenia lub zmiany koncesji."; 6) w art. 43 w ust. 1 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: "2a) programy krajowych nadawców społecznych dostępne na danym obszarze,".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 17 lutego 1999 r. o ratyfikacji Traktatu Północnoatlantyckiego, sporządzonego w Waszyngtonie dnia 4 kwietnia 1949 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Traktatu Północnoatlantyckiego, sporządzonego w Waszyngtonie dnia 4 kwietnia 1949 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych

Art. 1. Ustawa reguluje sposób prowadzenia rolniczych badań rynkowych polegających na zbieraniu i opracowywaniu informacji o poziomie cen i wielkości obrotu artykułami rolno-spożywczymi niezależnie od miejsca jego prowadzenia, związanych z danym przedsiębiorcą.


Art. 10. Kto: 1) ujawnia lub w sposób niezgodny z ustawą wykorzystuje dane rynkowe, z którymi zapoznał się w związku z wykonywaniem pracy lub czynności na zlecenie prowadzącego rolnicze badania rynkowe, 2) będąc obowiązanym do nieodpłatnego przekazywania danych rynkowych nie przekazuje lub wbrew obowiązkowi określonemu w ustawie przekazuje dane rynkowe niezgodne ze stanem faktycznym, 3) będąc obowiązanym do nieodpłatnego przekazywania danych rynkowych uniemożliwia wykonanie kontroli prawidłowości przekazywania danych rynkowych albo na żądanie osoby upoważnionej do kontroli nie przekazuje informacji związanych z przedmiotem kontroli, w szczególności nie udziela pisemnych lub ustnych wyjaśnień w sprawach objętych kontrolą - podlega karze grzywny.


Art. 11. Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 10 następuje na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.


Art. 12. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.


Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) artykuły rolno-spożywcze - produkty rolne w postaci surowców, półproduktów, wyrobów gotowych otrzymywanych z tych surowców i półproduktów, w tym środki spożywcze, używki, a także zwierzęta gospodarskie oraz ryby, 2) dane rynkowe - informacje o poziomie cen i wielkości obrotu artykułami rolno-spożywczymi niezależnie od miejsca jego prowadzenia, związanych z przedsiębiorcą, 3) przedsiębiorca - przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193), a także osoby fizyczne lub prawne prowadzące działalność wytwórczą w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu, hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa oraz rybactwa śródlądowego.


Art. 3. 1. Rolnicze badania rynkowe prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych. 2. Do zadań ministra właściwego do spraw rynków rolnych w zakresie prowadzenia rolniczych badań rynkowych należy: 1) opracowywanie metodologii rolniczych badań rynkowych, 2) zbieranie danych rynkowych, 3) tworzenie i zarządzanie elektroniczną bazą danych obejmującą dane rynkowe oraz ich zabezpieczanie, 4) przetwarzanie oraz analiza danych rynkowych, 5) udostępnianie i rozpowszechnianie wyników rolniczych badań rynkowych, 6) szkolenie w zakresie rolniczych badań rynkowych.


Art. 4. 1. Przedsiębiorcy sprzedający lub kupujący artykuły rolno-spożywcze, domy maklerskie, domy składowe oraz przedsiębiorcy prowadzący giełdy towarowe są obowiązani do nieodpłatnego przekazywania danych rynkowych, jeżeli: 1) są objęci zakresem zbierania danych rynkowych określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 9, 2) zostali zawiadomieni przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych. 2. Wybór giełdy towarowej, domu maklerskiego, domu składowego oraz innego przedsiębiorcy sprzedającego lub kupującego artykuły rolno-spożywcze do nieodpłatnego przekazywania danych rynkowych, następuje w drodze losowania lub doboru celowego spośród przedsiębiorców spełniających warunki, o których mowa w art. 9 ust. 1. 3. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera informacje o zakresie, formie i terminach przekazywania danych rynkowych.


Art. 5. 1. Wyniki rolniczych badań rynkowych są jawne. 2. Wyniki rolniczych badań rynkowych są udostępniane i rozpowszechniane w szczególności przez: 1) wydawanie biuletynów informacyjnych lub 2) zamieszczanie ich na stronie internetowej ministerstwa obsługującego urząd ministra właściwego do spraw rynków rolnych.


Art. 6. 1. Dane rynkowe mogą być wykorzystywane tylko w celu wykonania ustawy. 2. Dane osobowe przedsiębiorcy są chronione na zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych.


Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może zlecić zbieranie danych rynkowych podmiotom, które zapewnią niezbędne warunki do zbierania tych danych, a w szczególności posiadają warunki organizacyjne i techniczne umożliwiające zbieranie danych rynkowych. 2. Zlecenie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności: 1) miejsce zbierania danych rynkowych oraz ich zakres, 2) termin i sposób zbierania danych rynkowych, 3) termin i formę przekazywania danych rynkowych ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, 4) sposób zabezpieczenia danych rynkowych podczas ich zbierania, przetwarzania i przekazywania.


Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może kontrolować prawidłowość przekazywanych danych rynkowych przez przedsiębiorców, o których mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie ich rzetelności. 2. W ramach kontroli, o której mowa w ust. 1, osoba upoważniona przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych ma prawo: 1) wstępu do pomieszczeń kontrolowanego w godzinach od 7 do 21, 2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli, w tym informacji o wielkości produkcji artykułów rolnospożywczych, w odniesieniu do których są zbierane dane rynkowe, jeżeli kontrolowany prowadzi produkcję tych artykułów. 3. Na żądanie osoby przeprowadzającej kontrolę, kontrolowany jest obowiązany do umożliwienia przeprowadzenia kontroli, a w szczególności do umożliwienia sporządzania przez osobę przeprowadzającą kontrolę notatek z udostępnionych dokumentów i innych nośników informacji oraz do udzielania pisemnych lub ustnych wyjaśnień w sprawach objętych kontrolą. 4. Przed przystąpieniem do kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę jest obowiązana okazać kontrolowanemu upoważnienie ministra właściwego do spraw rynków rolnych. 5. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, zawiera: datę wydania, okres ważności, oznaczenie organu który je wydał, powołanie podstawy prawnej, imię, nazwisko oraz stanowisko służbowe osoby upoważnionej, oznaczenie kontrolowanego, zakres upoważnienia, podpis ministra właściwego do spraw rynków rolnych oraz pieczęć urzędową. 6. Osoba przeprowadzająca kontrolę przedstawia wyniki kontroli w protokole kontroli sporządzonym w dwóch egzemplarzach, z których jeden jest przekazywany kontrolowanemu za pokwitowaniem. 7. Kontrolowany ma prawo do pisemnego zgłoszenia ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych zastrzeżeń dotyczących wyników kontroli zawartych w protokole, o którym mowa w ust. 6, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części, minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje na piśmie swoje stanowisko kontrolowanemu w terminie 14 dni od dnia otrzymania zgłoszenia o zastrzeżeniach. Brak stanowiska w tym terminie oznacza akcpetację zastrzeżeń zgłoszonych przez kontrolowanego.


Art. 9. 1. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres zbieranych danych rynkowych oraz sposób wyłaniania przedsiębiorców obowiązanych do ich przekazywania, a także formę i terminy przekazywania tych danych, kierując się metodologią badań oraz zasadami obowiązującymi w tym zakresie w prawie Unii Europejskiej. 2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określać, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy do zbierania danych rynkowych, z uwzględnieniem zakresu zbierania danych rynkowych.


Ustawa z dnia 30 marca 2001 r. o zmianie ustawy o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami

Art. 1. W ustawie z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz.U. Nr 157, poz. 1026, z 1999 r. Nr 55, poz. 587 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 119, poz. 1250) w art. 9 w ust. 1 skreśla się pkt 1.


Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. Nr 102, poz. 475, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i z 2000 r. 94, poz. 1037) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: a) w ust. 1: - w pkt 1 wyrazy "zobowiązań podatkowych" zastępuje się wyrazami "obowiązków podatkowych", - w pkt 3 przecinek na końcu zdania zastępuje się kropką, - skreśla się pkt 4, b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do czynności wykonywanych na rzecz osób trzecich odpowiedzialnych za zaległości podatkowe oraz następców prawnych podatników, płatników lub inkasentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062 oraz z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315)."; 2) w art. 4 w ust. 1 w pkt 3 w lit. d) przecinek zastępuje się kropką i skreśla się pkt 4; 3) w art. 6: a) w ust. 1: - skreśla się pkt 1, - pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) odbyła w Polsce dwuletnią praktykę zawodową,", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Na listę doradców podatkowych wpisuje się również osoby, które spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2-5 oraz: 1) są członkami Państwowej Komisji Egzaminacyjnej do Spraw Doradztwa Podatkowego, lub 2) posiadają stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych lub nauk ekonomicznych w zakresie prawa finansowego lub finansów."; 4) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Krajowa Rada Doradców Podatkowych prowadzi listę doradców podatkowych, zwaną dalej "listą", oraz podejmuje decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej. Krajowa Rada Doradców Podatkowych doręcza te decyzje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych w ciągu 14 dni od dnia ich podjęcia. 2. Wpisu na listę dokonuje się na wniosek osoby spełniającej warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 lub 2. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera następujące dane: 1) nazwisko, imię oraz datę urodzenia, 2) miejsce zamieszkania, 3) miejsce wykonywania doradztwa podatkowego (siedzibę), 4) numer identyfikacji podatkowej (NIP), 5) zmiany danych wymienionych w pkt 1-4, dokonane w ciągu 5 lat poprzedzających złożenie wniosku o wpis. 4. Do wniosku dołącza się w szczególności: 1) oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3, 2) aktualne zaświadczenie o niekaralności z Centralnego Rejestru Skazanych Ministerstwa Sprawiedliwości, 3) dokumenty potwierdzające spełnienie warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 6. 5. Wpis doradcy podatkowego na listę obejmuje: 1) numer i datę wpisu, 2) dane wymienione w ust. 3 pkt 1-4. 6. Doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich zmianach danych określonych w ust. 3 w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian."; 5) w art. 8 ust. 2 wyrazy "będę wykonywał" zastępuje się wyrazami "będę wykonywać"; 6) użyte w art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 16, art. 18 ust. 1, art. 50 ust. 3 pkt 4, art. 63 ust. 1-3, art. 69 ust. 4, art. 72 ust. 2, art. 73, art. 83 ust. 1 i 2, art. 84 ust. 1 i 4, art. 88, art. 92 w różnych przypadkach wyrazy "Minister Finansów" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw finansów publicznych"; 7) w art. 10: a) w ust. 1 pkt 2 wyrazy "w razie" zastępuje się wyrazami "w przypadku", b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Utrata prawa wykonywania zawodu, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), następuje w wyniku prawomocnego orzeczenia: 1) środka karnego zakazu wykonywania zawodu, 2) środka karnego pozbawienia praw publicznych, 3) o całkowitym lub o częściowym ubezwłasnowolnieniu, 4) sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu.", c) w ust. 2 i 3 wyrazy "art. 6 ust. 1-4" zastępuje się wyrazami "art. 6 ust. 1 pkt 2-4", d) w ust. 4: - skreśla się wyrazy "dopełniła obowiązku ubezpieczenia i", - wyrazy "art. 6 ust. 1 pkt 1-4" zastępuje się wyrazami "art. 6 ust. 1 pkt 2-4"; 8) w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Krajowa Rada Doradców Podatkowych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, oraz termin jej uiszczenia."; 9) art. 12 otrzymuje brzmienie: "Art. 12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i zakres podawania do publicznej wiadomości danych dotyczących osób wpisanych na listę doradców podatkowych, mając na uwadze upowszechnienie informacji o nadanym numerze wpisu na listę doradców podatkowych oraz o miejscu wykonywania czynności doradztwa podatkowego."; 10) art. 13 otrzymuje brzmienie: "Art. 13. 1. Decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej oraz o odmowie dopuszczenia do egzaminu są decyzjami administracyjnymi. 2. Decyzję podpisuje przewodniczący posiedzenia, na którym decyzja została podjęta. 3. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego."; 11) art. 14 otrzymuje brzmienie: "Art. 14. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi rejestr osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, zwany dalej "rejestrem". 2. Wpis dokonywany jest na wniosek osoby prawnej spełniającej warunki, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lub 3. Obowiązek złożenia wniosku ciąży na organie zarządzającym osoby prawnej. 3. Wniosek osoby prawnej o dokonanie wpisu w rejestrze zawiera: 1) dane wymienione w ust. 4, 2) odpis umowy spółki lub statutu, 3) aktualny wypis z właściwego rejestru sądowego. 4. Wpis w rejestrze zawiera następujące dane: 1) pełną i skróconą firmę (nazwę) osoby prawnej, adres jej siedziby oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), 2) formę organizacyjno-prawną, 3) nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) wspólników (akcjonariuszy), członków zarządów oraz organów nadzoru spółek, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, 4) nazwiska, imiona i adresy oraz numery identyfikacji podatkowej (NIP) członków organów zarządzających osób prawnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1. 5. Osoba prawna wpisana do rejestru jest obowiązana zawiadomić ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wszelkich zmianach danych określonych w ust. 4 w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian. 6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Finansów komunikat o dokonaniu wpisu osoby prawnej do rejestru, a także o zmianie lub skreśleniu tego wpisu. 7. Komunikat, o którym mowa w ust. 6, zawiera pełną i skróconą nazwę osoby prawnej oraz adres jej siedziby. 8. Komunikat, o którym mowa w ust. 6, minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 60 dni, od dnia dokonania wpisu do rejestru lub od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5."; 12) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych pobiera opłatę za dokonanie wpisu w rejestrze. 2. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i termin uiszczenia opłaty za wpis do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, biorąc pod uwagę koszty postępowania administracyjnego oraz innych czynności związanych z prowadzeniem rejestru oraz publikowaniem komunikatów."; 13) w art. 20: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego, zwana dalej "Komisją Egzaminacyjną", ustala zakres tematyczny egzaminu na doradcę podatkowego dla osób zajmujących stanowiska lub wykonujących zawody wymienione w ust. 2.", b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Zakres tematyczny egzaminu, o którym mowa w ust. 3, ustalany jest w stosunku do sędziów i prokuratorów po zasięgnięciu opinii Ministra Sprawiedliwości, a w stosunku do adwokatów, radców prawnych, notariuszy i biegłych rewidentów - właściwego samorządu zawodowego."; 14) w art. 21: a) w ust. 1 wyrazy "art. 6 ust. 1 pkt 1-3" zastępuje się wyrazami "art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3", b) w ust. 2 wyrazy "art. 6 ust. 1 pkt 1-3 i 5" zastępuje się wyrazami "art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 5", a wyrazy "Państwowa Komisja Egzaminacyjna do Spraw Doradztwa Podatkowego" zastępuje się wyrazami "Komisja Egzaminacyjna", c) w ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: "Praktykę po zdaniu egzaminu odbywa się w urzędach i w izbach skarbowych, w urzędach kontroli skarbowej, u doradców podatkowych lub w spółkach doradztwa podatkowego.", d) dodaje się ust. 4a w brzmieniu: "4a. Krajowa Rada Doradców Podatkowych może zwolnić obywatela polskiego lub obywatela Unii Europejskiej z wymogu określonego w art. 6 ust. 1 pkt 6, jeżeli nabyli oni w państwie członkowskim Unii Europejskiej uprawnienia doradcy podatkowego i wykonywali zawód doradcy podatkowego co najmniej przez 2 lata w jednym z państw członkowskich Unii Europejskiej.", e) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki odbywania praktyki, o której mowa w ust. 4, oraz rodzaje zatrudnienia traktowane na równi z praktyką, mając na uwadze zapewnienie odpowiednich warunków w celu przygotowania kandydatów na doradców podatkowych do wykonywania zawodu."; 15) art. 22 otrzymuje brzmienie: "Art. 22. 1. Egzamin na doradcę podatkowego przeprowadza Komisja Egzaminacyjna. 2. Komisja Egzaminacyjna składa się z pięćdziesięciu pięciu członków powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej spośród jej członków. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych odwołuje przewodniczącego lub członka Komisji Egzaminacyjnej: 1) na jego wniosek, 2) z urzędu - w przypadku prawomocnego skazania za popełnione przestępstwo. 4. Kadencja Komisji Egzaminacyjnej trwa 4 lata; Komisja może działać do czasu powołania Komisji Egzaminacyjnej kolejnej kadencji, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia zakończenia kadencji. 5. Kadencja osoby powołanej w miejsce odwołanego członka kończy się wraz z upływem kadencji Komisji Egzaminacyjnej. 6. Komisja Egzaminacyjna składa się z: 1) dwudziestu przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych powoływanych spośród pracowników Ministerstwa Finansów, organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, 2) pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego delegowanych przez Prezesa tego Sądu, 3) dziesięciu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem tematycznym egzaminu powoływanych spośród kandydatów zgłaszanych przez placówki naukowe lub wyższe uczelnie, 4) dwudziestu przedstawicieli Krajowej Rady Doradców Podatkowych powoływanych spośród kandydatów przedstawianych przez tę Radę. 7. Komisja Egzaminacyjna ustala wykaz pytań i zadań oraz podaje go do publicznej wiadomości. 8. Komisja Egzaminacyjna przeprowadza egzaminy w sześcioosobowych składach egzaminacyjnych. 9. Obsługę administracyjno-biurową Komisji Egzaminacyjnej zapewnia minister właściwy do spraw finansów publicznych."; 16) art. 23 otrzymuje brzmienie: "Art. 23. 1. Przewodniczący Komisji Egzaminacyjnej kieruje jej pracami, wyznacza składy egzaminacyjne spośród członków Komisji, ustala przewodniczących tych składów oraz terminy egzaminów. 2. Przewodniczącemu Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie. 3. Członkom Komisji Egzaminacyjnej przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach Komisji oraz zwrot kosztów podróży i noclegów."; 17) w art. 24 w ust. 3 wyraz "powtórzony" zastępuje się wyrazem "powtarzany"; 18) w art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze koszty przeprowadzania egzaminów oraz wydatki związane z funkcjonowaniem Komisji Egzaminacyjnej."; 19) art. 26 otrzymuje brzmienie: "Art. 26. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych określi, w drodze rozporządzenia, regulamin przeprowadzania egzaminów na doradcę podatkowego. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość wynagrodzenia Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej, 2) sposób ustalania i wysokość wynagrodzeń członków Komisji Egzaminacyjnej za udział w posiedzeniach Komisji, przeprowadzanie egzaminów oraz przygotowywanie projektów pytań i zadań egzaminacyjnych, uwzględniając zakres obowiązków poszczególnych członków, 3) szczegółowe zasady przysługującego członkom Komisji Egzaminacyjnej zwrotu kosztów podróży i noclegów, poniesionych w związku z udziałem w pracach Komisji."; 20) art. 27 otrzymuje brzmienie: "Art. 27. 1. Doradca podatkowy wykonuje ten zawód jako: 1) osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek lub jako uczestnik spółki niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem spółki komandytowej i spółki komandytowoakcyjnej, 2) osoba pozostająca w stosunku pracy z podmiotami, o których mowa w pkt 1, oraz z podmiotami, o których mowa w art. 3 i art. 4 ust. 1. 2. Doradcy podatkowi mogą wykonywać swój zawód uczestnicząc w spółkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, pod warunkiem że wspólnikami w tych spółkach są wyłącznie doradcy podatkowi."; 21) art. 28 otrzymuje brzmienie: "Art. 28. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może być zatrudniony także: 1) w samorządzie doradców podatkowych, 2) w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego."; 22) art. 29 skreśla się; 23) art. 30 otrzymuje brzmienie: "Art. 30. Doradcy podatkowi będący wspólnikami spółek, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1, przesyłają w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpis umowy spółki, a w stosunku do spółek handlowych także wypis z rejestru przedsiębiorców."; 24) w art. 31: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód nie może prowadzić działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4, oraz pozostawać w stosunku pracy lub stosunku służbowym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2 i w art. 28.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Doradca podatkowy wykonujący ten zawód może również: 1) prowadzić działalność w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych, 2) świadczyć usługi doradztwa lub prowadzić rozliczenia w zakresie innych zobowiązań publicznoprawnych."; 25) art. 34 otrzymuje brzmienie: "Art. 34. 1. Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych w terminie 30 dni od daty wpisu na listę o zamiarze niewykonywania zawodu przez okres co najmniej 6 miesięcy, licząc od dnia wpisu. 2. Doradca podatkowy obowiązany jest zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o przerwie w wykonywaniu zawodu trwającej dłużej niż 6 miesięcy. 3. Okresy, o których mowa w ust. 1 i 2, traktuje się jako zawieszenie wykonywania zawodu."; 26) art. 35 skreśla się; 27) w art. 36 w pkt 2 skreśla się wyrazy "zgodnie z zasadami określonymi przez Krajową Radę Doradców Podatkowych"; 28) w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do osób zatrudnionych przez doradcę podatkowego oraz przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie wykonywania przez te osoby czynności doradztwa podatkowego."; 29) w art. 38 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Organy podatkowe, pracownicy zatrudnieni w organach podatkowych, organy kontroli skarbowej, pracownicy urzędów kontroli skarbowej, a także minister właściwy do spraw finansów publicznych oraz pracownicy Ministerstwa Finansów nie mogą w jakiejkolwiek formie reklamować konkretnego podmiotu świadczącego doradztwo podatkowe. 3. Przepis ust. 1 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie wykonywania przez te podmioty czynności doradztwa podatkowego."; 30) art. 39 otrzymuje brzmienie: "Art. 39. 1. Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać przez okres 5 lat kopie sporządzanych na piśmie opinii, wystąpień w imieniu podatników, płatników, inkasentów oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, w sprawach obowiązków podatkowych, a także udzielonych im porad. 2. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, doradca podatkowy obowiązany jest zniszczyć dokumenty określone w ust. 1. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1."; 31) w art. 40: a) w ust. 2 wyraz "także" zastępuje się wyrazem "odpowiednio", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Firma (nazwa), o której mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko doradcy podatkowego oraz ustawowe określenie zawodu "doradca podatkowy", a w przypadku spółek niemających osobowości prawnej imiona i nazwiska wszystkich wspólników oraz ustawowe określenie zawodu "doradca podatkowy". Tytuły służbowe lub inne godności i tytuły, z wyjątkiem stopni i tytułów naukowych, nie mogą być zamieszczone w oznaczeniu firmy (nazwy)."; 32) art. 41 otrzymuje brzmienie: "Art. 41. 1. W postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach obowiązków podatkowych pełnomocnikiem podatnika, płatnika, inkasenta oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, może być również doradca podatkowy. 2. Doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. 3. Doradca podatkowy może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa."; 33) dodaje się art. 41a w brzmieniu: "Art. 41a. 1. Wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego ustala umowa z klientem. 2. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach obowiązków podatkowych, stanowiące podstawę do zasądzenia przez sąd kosztów zastępstwa prawnego."; 34) w art. 43 w ust. 1 po wyrazach "art. 2 ust. 1" dodaje się wyrazy "oraz art. 31 ust. 2-4"; 35) w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, ciąży na doradcach podatkowych wykonujących zawód we własnym imieniu i na własny rachunek oraz w formie spółek niemających osobowości prawnej. W przypadkach określonych w art. 27 ust. 1 pkt 2 obowiązek ten ciąży na podmiotach zatrudniających doradców podatkowych."; 36) art. 45 otrzymuje brzmienie: "Art. 45. Przepisy art. 43 i 44 stosuje się odpowiednio do adwokatów, radców prawnych oraz biegłych rewidentów, jeżeli zatrudniają doradców podatkowych i nie ubezpieczyli się od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone przy wykonywaniu tych zawodów."; 37) art. 46 otrzymuje brzmienie: "Art. 46. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, Polskiej Izby Ubezpieczeń i Rzecznika Ubezpieczonych, określi, w drodze rozporządzenia, ogólne warunki ubezpieczenia, o których mowa w art. 44, w tym: 1) datę powstania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia, 2) podstawowy zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, 3) minimalną sumę gwarancyjną ubezpieczenia, 4) zakres praw i obowiązków ubezpieczającego i zakładu ubezpieczeń, wynikających z umowy ubezpieczenia."; 38) w art. 48 w ust. 3 wyraz "dydaktyczną" zastępuje się wyrazem "oświatową"; 39) w art. 49 w ust. 2 wyrazy "sądu dyscyplinarnego" zastępuje się wyrazami "Sądu Dyscyplinarnego"; 40) w art. 50 w ust. 3 w tiret wyrazy "30 dni" zastępuje się wyrazami "90 dni"; 41) w art. 51: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Do zadań Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych należy: 1) uchwalanie programu działania Krajowej Izby Doradców Podatkowych, 2) ustalenie liczby członków organów, o których mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2-5, oraz wybór tych organów, z zastrzeżeniem ust. 3, 3) wybór przewodniczącego Krajowej Rady Doradców Podatkowych i Rzecznika Dyscyplinarnego oraz jego zastępców w liczbie określonej przez Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych, 4) uchwalanie statutu Krajowej Izby Doradców Podatkowych, 5) ustalanie wysokości składek członkowskich, 6) uchwalanie zasad gospodarki finansowej, 7) rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań przedstawianych przez organy Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz udzielanie absolutorium Krajowej Radzie Doradców Podatkowych na wniosek Krajowej Komisji Rewizyjnej, 8) uchwalanie zasad etyki zawodowej, 9) tworzenie regionalnych oddziałów Krajowej Izby Doradców Podatkowych oraz określanie ich organizacji i zakresu działania, 10) określanie zasad stałego podnoszenia kwalifikacji przez doradców podatkowych, 11) podejmowanie innych uchwał.", b) w ust. 3 wyrazy "sądu dyscyplinarnego" zastępuje się wyrazami "Sądu Dyscyplinarnego"; 42) w art. 52 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Uchwały Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych są podejmowane zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby osób uprawnionych do głosowania."; 43) w art. 53 ust. 2 wyrazy "sądu dyscyplinarnego" zastępuje się wyrazami "Sądu Dyscyplinarnego"; 44) w art. 55 w ust. 1 pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) podpisuje decyzje, o których mowa w art. 7 i 10."; 45) w art. 60 w ust. 1 i w ust. 2 po wyrazie "finansowej" dodaje się wyrazy "i majątkowej"; 46) w art. 62 ust. 1-3 otrzymują brzmienie: "1. Przewodniczący Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych statut Krajowej Izby Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia zakończenia Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 45 dni od dnia otrzymania statutu może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały zatwierdzającej statut z powodu niezgodności z prawem. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 2, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, w terminie 14 dni od dnia jej wydania."; 47) w art. 65: a) w ust. 1 w pkt 1 wyrazy "sąd dyscyplinarny" zastępuje się wyrazami "Sąd Dyscyplinarny", b) w ust. 6 wyrazy "sądu dyscyplinarnego" zastępuje się wyrazami "Sądu Dyscyplinarnego"; 48) art. 66 otrzymuje brzmienie: "Art. 66. Obwiniony może ustanowić obrońcę."; 49) art. 67 otrzymuje brzmienie: "Art. 67. Przedstawiciel ministra właściwego do spraw finansów publicznych, a także przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości jeżeli postępowanie zostało wszczęte na wniosek Ministra Sprawiedliwości - może być obecny na rozprawie również w przypadku wyłączenia jawności."; 50) w art. 69 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wniosek o ukaranie składa do Sądu Dyscyplinarnego Rzecznik Dyscyplinarny."; 51) art. 70 otrzymuje brzmienie: "Art. 70. Po otrzymaniu wniosku o ukaranie przewodniczący Sądu Dyscyplinarnego wyznacza termin rozprawy i zawiadamia o nim Rzecznika Dyscyplinarnego, obwinionego, jego obrońcę oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Ministra Sprawiedliwości i Krajową Radę Doradców Podatkowych, a w razie potrzeby wzywa świadków i biegłych."; 52) art. 74 i art. 75 otrzymują brzmienie: "Art. 74. Orzeczenie z uzasadnieniem wydane przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji doręcza się obwinionemu, Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Ministrowi Sprawiedliwości oraz Krajowej Radzie Doradców Podatkowych.


Art. 10. W ustawie z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. Nr 122, poz. 593, z 1995 r. Nr 74, poz. 368, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1124) w art. 18a po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu: "3) doradca podatkowy wykonujący zawód w spółce niemającej osobowości prawnej z wyłącznym udziałem doradców podatkowych".


Art. 11. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133, poz. 883 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 50, poz. 580 i Nr 116, poz. 1216) w art. 43 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) dotyczących osób korzystających z ich usług medycznych, obsługi notarialnej, adwokackiej, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub biegłego rewidenta,".


Art. 12. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 2. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych powołuje Komisję Egzaminacyjną drugiej kadencji w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Komisja Egzaminacyjna drugiej kadencji działa do ostatniego dnia miesiąca, w którym Krajowa Rada Doradców Podatkowych przedstawi ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych kandydatów na członków Komisji Egzaminacyjnej następnej kadencji. 3. Komisja Egzaminacyjna drugiej kadencji składa się z pięćdziesięciu pięciu osób, w tym z: 1) piętnastu przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych, 2) piętnastu pracowników naukowych lub naukowo-dydaktycznych w dziedzinach objętych zakresem tematycznym egzaminu, 3) pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, delegowanych przez prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, 4) dwudziestu doradców podatkowych.


Art. 3. Do biegu terminów określonych w art. 24 ust. 3 i 4 ustawy wymienionej w art. 1 nie wlicza się okresu pomiędzy zakończeniem prac przez Komisję Egzaminacyjną pierwszej kadencji a terminem pierwszego egzaminu wyznaczonego przez Komisję Egzaminacyjną drugiej kadencji.


Art. 4. Osoby prawne wpisane do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego, które dotychczas nie uiściły opłaty, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, są obowiązane do jej uiszczenia w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 5. 1. Osoba fizyczna, której doręczono decyzję o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych, a która nie złożyła ślubowania, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) składa ślubowanie oraz uiszcza opłatę za dokonanie wpisu albo 2) składa wniosek o uchylenie decyzji o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych. 2. W razie niedokonania którejkolwiek z czynności, o których mowa w ust. 1 i w terminie określonym w ust. 1, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje decyzję o uchyleniu decyzji o dokonaniu wpisu warunkowego na listę doradców podatkowych. 3. Osoby fizyczne, które złożyły ślubowanie, a nie uiściła opłaty za dokonanie wpisu, są obowiązane do jej wpłaty w terminie określonym w ust. 1; w przypadku niedokonania wpłaty przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.


Art. 6. 1. Pierwszy Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych, zwany dalej Zjazdem, odbędzie się nie później niż w terminie 8 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Zjazd odbędzie się w Warszawie. 2. Delegatami na Zjazd są doradcy podatkowi wybrani na Wojewódzkich Zgromadzeniach Wyborczych Doradców Podatkowych.


Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy powołuje Komisję Organizacyjną Zjazdu, zwaną dalej Komisją, która zwołuje Zjazd. 2. Komisja, z zastrzeżeniem ust. 3, składa się z 33 doradców podatkowych powołanych w jednej trzeciej spośród osób zgłoszonych przez stowarzyszenia zrzeszające doradców podatkowych oraz w dwóch trzecich spośród osób zgłoszonych przez doradców podatkowych niezrzeszonych w tych stowarzyszeniach. 3. Skład Komisji może być powiększony o przedstawicieli ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w liczbie nie większej niż 12 osób. 4. Uprawnieni do zgłaszania kandydatów na członków Komisji, o których mowa w ust. 2 zgłaszają tych kandydatów spośród osób wpisanych na listę doradców podatkowych, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 5. Komisja w terminie 14 dni od dnia powołania wybierze ze swego grona Przewodniczącego, Wiceprzewodniczącego oraz Skarbnika Komisji. 6. Doradcom podatkowym będącym członkami Komisji nie przysługuje bierne prawo wyborcze na pierwszym Krajowym Zjeździe Doradców Podatkowych.


Art. 75. 1. Od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje obwinionemu i Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Ministrowi Sprawiedliwości oraz przewodniczącemu Krajowej Rady Doradców Podatkowych kasacja do Sądu Najwyższego. 2. Orzeczenie, od którego służy kasacja podmiotom wymienionym w ust. 1, nie podlega wykonaniu do czasu upływu terminu do jej wniesienia. 53) dodaje się art. 75a-75d w brzmieniu: "Art. 75a. Kasacja może być wniesiona z powodu rażącego naruszenia prawa, jak również rażącej niewspółmierności kary dyscyplinarnej.


Art. 75b. Kasację wnosi się do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem.


Art. 75c. 1. Od kasacji, o której mowa w art. 75 ust. 1, nie uiszcza się opłaty sądowej. 2. Orzeczenie, od którego wniesiono kasację, nie podlega wykonaniu do czasu rozpoznania kasacji. 3. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasację na rozprawie w składzie trzech sędziów.


Art. 75d. Do rozpoznania kasacji, o której mowa w art. 75 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego o kasacji, z wyłączeniem art. 526 § 2 oraz art. 530 § 2 i 3."; 54) art. 78 skreśla się; 55) art. 80 otrzymuje brzmienie: "Art. 80. Członkowie sądu dyscyplinarnego w zakresie orzekania są niezawiśli i podlegają tylko ustawom i zasadom etyki zawodowej."; 56) w art. 82: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) podejmując wykonywanie zawodu w formie spółki niemającej osobowości prawnej, nie dopełnia obowiązku przekazania Krajowej Radzie Doradców Podatkowych odpisu umowy spółki lub wypisu z rejestru przedsiębiorców w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy lub uprawomocnienia się postanowienia sądu rejestrowego", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Tej samej karze podlega członek zarządu osoby prawnej, która nie dopełnia obowiązku zawiadomienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych o wszelkich zmianach danych objętych wpisem do rejestru osób prawnych uprawnionych do wykonywania doradztwa podatkowego w terminie 30 dni od zaistnienia tych zmian."; 57) w art. 83: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Do dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów publicznych pobiera opłatę, o której mowa w art. 11ust. 1.", b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: "4. W terminie 30 dni od dnia wyboru Krajowej Rady Doradców Podatkowych minister właściwy do spraw finansów publicznych przekazuje środki finansowe, o których mowa w ust. 3, Krajowej Radzie Doradców Podatkowych, po potrąceniu kwoty stanowiącej równowartość 25% wpływów uzyskanych z tej opłaty na pokrycie kosztów poniesionych w związku z wykonywaniem uprawnień określonych w ust. 1 i w art. 84. 5. Kwota, którą potrącono zgodnie z ust. 4, stanowi dochód budżetu państwa."; 58) w art. 86 ust. 2-4 otrzymują brzmienie: "2. Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla z listy doradcę podatkowego, który został wpisany warunkowo, jeżeli w ciągu 8 lat od dnia doręczenia decyzji o dokonaniu wpisu nie spełni warunku, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7. 3. Doradcy podatkowi, którzy zostali wpisani na listę warunkowo, są dopuszczani do egzaminu, jeżeli spełniają warunki określone w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3. 4. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wydaje decyzję o przekształceniu wpisu warunkowego we wpis na wniosek zainteresowanego doradcy podatkowego, jeżeli: 1) spełni warunek, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7, lub 2) spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 2, 3) spełnia warunki, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2-4, oraz udowodni, że przez okres co najmniej 8 lat poprzedzających złożenie wniosku wykonywał czynności doradztwa podatkowego."; 59) art. 90 i art. 91 skreśla się.


Art. 8. 1. Do zadań Komisji należy w szczególności: 1) opracowanie regulaminu zwołania Zjazdu oraz zasad i trybu wyłaniania delegatów na Zjazd na Wojewódzkich Zgromadzeniach Wyborczych Doradców Podatkowych, 2) zwołanie Wojewódzkich Zgromadzeń Wyborczych Doradców Podatkowych, 3) zorganizowanie Zjazdu. 2. Regulamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, określa: 1) organizację, skład oraz zasady i tryb działania komisji wyborczych Wojewódzkich Zgromadzeń Wyborczych Doradców Podatkowych, 2) szczegółowe zasady i tryb wyboru delegatów na Zjazd, 3) terminy i miejsce publikacji komunikatów dotyczących Wojewódzkich Zgromadzeń Wyborczych Doradców Podatkowych oraz Zjazdu. 3. Koszty organizacji Wojewódzkich Zgromadzeń Wyborczych Doradców Podatkowych oraz Zjazdu są pokrywane ze środków, o których mowa w art. 83 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1.


Art. 9. Przepisów art. 27 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1 nie stosuje się do spółek niemających osobowości prawnej powstałych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 106, poz. 1118) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art.1: a) ust.2 otrzymuje brzmienie: "2. Do spraw objętych przepisami ustawy uregulowanych umowami międzynarodowymi, którymi związana jest Rzeczpospolita Polska, stosuje się postanowienia tych umów.", b) w ust. 3 wyrazy "z wyjątkiem art. 5" zastępuje się wyrazami "z wyjątkiem art. 5 ust. 1"; 2) w art. 3 wyrazy "dokument paszportowy" zastępuje się wyrazami "dokument podróży"; 3) w art. 4: a) pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1) dokumencie podróży - oznacza to dokument uznany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej, uprawniający do przekroczenia granicy, wydany cudzoziemcowi przez organ państwa obcego, organ polski lub organizację międzynarodową albo podmiot upoważniony przez organ państwa obcego lub obcą władzę o charakterze państwowym, 2) wizie - oznacza to zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej lub organ, którego właściwość w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, uprawniające go do wjazdu, przejazdu, pobytu i wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w czasie, w celu i na warunkach w nim określonych,", b) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu: "2a) strefie tranzytowej lotniska międzynarodowego - oznacza to teren lotniska międzynarodowego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozciągający się między pokładem statku powietrznego a stanowiskiem kontroli granicznej, który obejmuje płytę oraz pomieszczenia lotniska,", c) skreśla się pkt 3, d) pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) karcie pobytu - oznacza to dokument wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, e) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: "4a) nieprzerwanym przebywaniu - oznacza to pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli cudzoziemiec nie opuścił tego terytorium na czas dłuższy niż 2 miesiące w roku kalendarzowym, z wyłączeniem wypadków związanych z wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,", f) pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie: "5) polskim dokumencie podróży dla cudzoziemca - oznacza to dokument podróży wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uprawniający do wielokrotnego przekraczania granicy, 6) tymczasowym polskim dokumencie podróży dla cudzoziemca - oznacza to dokument podróży wydany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej uprawniający do jednokrotnego przekroczenia granicy,", g) w pkt 9 wyrazy "państwo, w którym zamieszkuje" zastępuje się wyrazami "państwo, w którym stale zamieszkuje", h) pkt 10 i 11 otrzymują brzmienie: "10) bezpiecznym kraju pochodzenia - oznacza to taki kraj pochodzenia cudzoziemca, w którym ze względu na system prawa i jego stosowanie oraz ze względu na stosunki polityczne w nim panujące nie występują prześladowania z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub przekonań politycznych, a organizacjom pozarządowym i międzynarodowym umożliwia się działanie na rzecz przestrzegania praw człowieka, 11) bezpiecznym kraju trzecim - oznacza to państwo niebędące krajem pochodzenia cudzoziemca, które ratyfikowało i stosuje Konwencję Genewską oraz Protokół Nowojorski, a w szczególności państwo, w którym: a) nie występuje zagrożenie dla życia lub wolności cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, zgodnie z art. 33 Konwencji Genewskiej, b) zapewnia się cudzoziemcom dostęp do postępowania o nadanie statusu uchodźcy, c) cudzoziemiec ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy korzysta z ochrony przed wydaleniem, zgodnie z przepisami Konwencji Genewskiej, d) cudzoziemiec ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy nie jest narażony na tortury lub niehumanitarne albo poniżające traktowanie."; 4) art. 5 otrzymuje brzmienie: "Art. 5. 1. Cudzoziemiec może przekroczyć granicę oraz przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada ważny dokument podróży oraz wizę, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. 2. Cudzoziemcy będący obywatelami niektórych państw mogą przekroczyć granicę po uiszczeniu opłaty związanej z wjazdem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jest to niezbędne dla zachowania zasady wzajemności w stosunkach z tymi państwami."; 5) w art. 7: a) skreśla się ust. 1, b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Wiza może, z zastrzeżeniem ust. 2a, uprawniać do jednokrotnego, dwukrotnego lub wielokrotnego wjazdu.", c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Wiza może uprawniać wyłącznie do wjazdu do strefy tranzytowej lotniska międzynarodowego, pobytu w tej strefie i wyjazdu z niej.", d) skreśla się ust. 3, e) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Wiza określa: 1) okres ważności wizy, nie dłuższy niż 5 lat, podczas którego może nastąpić pierwszy wjazd i musi nastąpić ostatni wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) okres pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności wizy, 3) cel wjazdu i pobytu.", f) po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Wiza może określać także inne warunki i informacje, w szczególności: 1) miejsce, w którym powinno nastąpić przekroczenie granicy, 2) liczbę dzieci oraz innych osób towarzyszących cudzoziemcowi, któremu wydano wizę, wpisanych do dokumentu podróży cudzoziemca."; 6) w art. 8: a) skreśla się ust. 1, b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Wizę wydaje się na okres pobytu nie dłuższy niż 3 miesiące. 3. W okresie, o którym mowa w ust. 2, cudzoziemiec, który spełnia warunki określone w art. 6 ust. 1, może wystąpić o wydanie kolejnych wiz. Łączny okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wiz nie może przekroczyć 6 miesięcy w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia pierwszego wjazdu.", c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Jeżeli wizę wydano na okres ważności stanowiący wielokrotność jednego roku, to okres pobytu, o którym mowa w ust. 2, odnosi się do każdego roku okresu ważności wizy.", d) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy międzynarodowej przewidującej częściowe albo całkowite zniesienie obowiązku wizowego lub na podstawie jednostronnego zniesienia obowiązku wizowego stosownie do przepisów, o których mowa w art. 98 ust. 2, może wystąpić o wydanie wiz, przy czym łączny okres pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie tych umów i wiz nie może przekroczyć 6 miesięcy w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia pierwszego wjazdu.", e) po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Wizę w celu przejazdu cudzoziemca przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje się na okres nie dłuższy niż 5 dni, a wizę, o której mowa w art.7 ust. 2a - na okres nie dłuższy niż 2 dni."; 7) art. 9 otrzymuje brzmienie: "Art. 9. 1. Jeżeli celem wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej, wiza może być wydana cudzoziemcowi, który przedstawi zezwolenie na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca lub powierzenia mu innej pracy zarobkowej, jeżeli zezwolenie na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej nie jest wymagane. 2. Jeżeli celem wjazdu i pobytu jest przejazd przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wiza może być wydana cudzoziemcowi posiadającemu prawo wjazdu do państwa docelowego lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej."; 8) art. 10 otrzymuje brzmienie: "Art. 10. 1. Wizę zamieszcza się w dokumencie podróży, jeżeli okres jego ważności przekracza co najmniej o 3 miesiące termin, w którym musi nastąpić wyjazd z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy. 2. Jeżeli dokument podróży nie spełnia warunku, o którym mowa w ust. 1, odmawia się wydania wizy."; 9) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu: "Art.10a. 1. Cudzoziemcowi polskiego pochodzenia można wydać wizę w celu repatriacji. 2. Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony jako członek najbliższej rodziny repatrianta, wydaje się wizę w celu przesiedlenia się. 3. Do wydania wiz, o których mowa w ust.1 i 2, nie stosuje się przepisów art. 7-10. 4. Wizy, o których mowa w ust.1 i 2, wydaje się na okres ważności 12 miesięcy. W tym czasie powinien nastąpić wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Wizy, o których mowa w ust.1 i 2, upoważniają do jednokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 6. Od osób przekraczających granicę na podstawie wiz, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wymaga się posiadania środków, o których mowa w art. 6 ust.1. 7. Zasady i tryb wydawania wizy w celu repatriacji określa ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji (Dz.U. Nr 106, poz. 1118 oraz z 2001 r. Nr ...., poz. ...), z zastrzeżeniem art. 79 ust. 3 i 5."; 10) skreśla się art. 11; 11) art. 12 otrzymuje brzmienie: "Art. 12. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem terminów, o których mowa w art. 8, oraz przed upływem okresu ważności wizy, chyba że uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej."; 12) w art. 13: a) w ust. 1: - zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy lub odmawia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:", - pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) wydana została ostateczna decyzja o wydaleniu,", - po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) została wydana ostateczna decyzja o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,", - w pkt 5 po wyrazach "broń," dodaje się wyrazy "amunicję,", - w pkt 6 po wyrazach "jest członkiem organizacji prowadzącej taką działalność" dodaje się wyrazy "albo przekroczył granicę wbrew przepisom", - po pkt 8 dodaje się pkt 8a i 8b w brzmieniu: "8a) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa, 8b) jego wjazd i pobyt są niepożądane ze względu na zobowiązania wynikające z postanowień ratyfikowanych umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską,", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Odmawia się wydania wizy lub odmawia wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem: 1) 1 roku od daty dobrowolnego wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wydaniem decyzji o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) 3 lat od daty wykonania decyzji o wydaleniu, 3) 5 lat od daty wykonania decyzji o wydaleniu, w wypadku pokrycia kosztów wydalenia przez Skarb Państwa, 4) 5 lat od daty zakończenia wykonania kary odbywanej na podstawie wyroków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 5) 1 roku od daty uregulowania zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa lub od daty, w której zobowiązania te uległy przedawnieniu, 6) terminu wynikającego z umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, o których mowa w ust. 1 pkt 8b, 7) 3 lat od stwierdzenia którejkolwiek z okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 3-8 i 9, z możliwością przedłużenia na kolejne okresy do 3 lat w wypadku utrzymywania się tych okoliczności.", c) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Odmawia się wydania wizy albo wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli od daty uprzedniej odmowy nie upłynęło 12 miesięcy, a cudzoziemiec nie przedstawił nowych okoliczności mających wpływ na podjęcie takiej decyzji.", d) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Małoletniemu cudzoziemcowi pozostawionemu bez przedstawiciela ustawowego można odmówić wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, mimo iż posiada on ważny dokument podróży, środki wymagane do wjazdu i pobytu oraz wizę lub jest uprawniony do wjazdu na podstawie umowy obowiązującej Rzeczpospolitą Polską.", e) w ust. 5 wyrazy "w dokumencie paszportowym" zastępuje się wyrazami "w dokumencie podróży", f) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu: "5a. Decyzja o odmowie wydania wizy, podejmowana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, określa termin opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.", g) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Decyzja o odmowie wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega natychmiastowemu wykonaniu i powoduje z mocy prawa unieważnienie wizy."; 13) art. 14 otrzymuje brzmienie: "Art. 14. 1. Cudzoziemcowi, wobec którego zachodzą okoliczności określone w art. 13 ust. 1, można wydać wizę, jeżeli: 1) przepisy prawa polskiego wymagają od niego osobistego stawiennictwa przed polskim organem władzy publicznej, 2) przebywa już na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie może opuścić tego terytorium ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym ratowaniu życia, 3) ubiega się o wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na konieczność poddania się zabiegom lekarskim służącym ratowaniu życia, którym nie może zostać poddany w innym państwie, 4) zachodzi wyjątkowa sytuacja osobista wymagająca jego obecności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 5) wymaga tego interes Rzeczypospolitej Polskiej. 2. W wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, łączny okres pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wiz może przekroczyć 6 miesięcy."; 14) w art. 15: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) cudzoziemca przebywającego bezpośrednio przed wystawieniem zaproszenia legalnie przez okres co najmniej 5 lat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,", b) w ust. 4 w pkt 3 wyrazy "w przeszłości nie wypełnił przyjętego na siebie zobowiązania, o którym mowa w ust.2." zastępuje się wyrazami "nie wykonał zobowiązań wynikających z uprzednio wystawionego zaproszenia.", c) w ust. 5 wyrazy "lub stwierdzenia jego nieważności" skreśla się, d) po ust.5 dodaje się ust.5a w brzmieniu: "5a. Wpis do ewidencji zaproszeń należy unieważnić, jeżeli po jego dokonaniu ujawnione zostaną okoliczności, o których mowa w ust.4. Unieważnienie wpisu następuje w drodze decyzji."; 15) art. 17 otrzymuje brzmienie: "Art. 17. 1. Zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, można, z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 24a-24d, udzielić na wniosek cudzoziemca, jeżeli wykaże on, że zachodzą okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 6 miesięcy. 2. Okolicznościami, o których mowa w ust. 1, mogą być w szczególności: 1) uzyskanie zezwolenia na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej albo pisemnego oświadczenia pracodawcy o zamiarze zatrudnienia cudzoziemca lub powierzenia mu innej pracy zarobkowej, jeżeli zezwolenie na zatrudnienie lub wykonywanie innej pracy zarobkowej nie jest wymagane, 2) prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie przepisów prawa obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, korzystnej dla gospodarki narodowej, a w szczególności przyczyniającej się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy, 3) kontynuowanie przez cudzoziemca o uznanym dorobku artystycznym twórczości na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 4) podjęcie studiów przez cudzoziemca mającego zapewnione środki finansowe niezbędne na pokrycie kosztów studiów oraz utrzymania podczas studiów, bez potrzeby korzystania ze świadczeń pomocy społecznej, potwierdzone zaświadczeniem państwowej lub niepaństwowej szkoły wyższej o przyjęciu na studia, 5) udział w szkoleniach i stażach zawodowych realizowanych w ramach programów Unii Europejskiej, 6) małżeństwo z obywatelem polskim lub cudzoziemcem posiadającym zezwolenie na osiedlenie się, jeżeli nie zostało ono zawarte wyłącznie w celu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art.16 pkt 1, 7) konieczność przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53, lub niemożnością wykonania decyzji o wydaleniu z przyczyn niezależnych od organu lub cudzoziemca, 8) orzeczenie sądu o niedopuszczalności wydania cudzoziemca albo rozstrzygnięcie Ministra Sprawiedliwości o odmowie wydania cudzoziemca, 9) zamiar wspólnego zamieszkiwania członków rodziny z pracownikiem migrującym, o którym mowa w Europejskiej Karcie Społecznej sporządzonej w Turynie dnia 18 października 1961 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 8, poz.67). 3. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić, na wniosek obywatela polskiego, jego małoletniemu dziecku, jeżeli wnioskodawca sprawuje nad nim władzę rodzicielską. 4. Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony dla członków najbliższej rodziny repatrianta wydaje się w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji."; 16) po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu: "Art. 17a. O zawarciu małżeństwa wyłącznie w celu uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, może świadczyć w szczególności: 1) przyjęcie korzyści majątkowej przez jednego z małżonków za wyrażenie zgody na zawarcie małżeństwa, 2) niewypełnianie prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa, 3) brak wspólnego zamieszkiwania małżonków, 4) fakt, iż małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawarciem małżeństwa, 5) fakt, iż małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga, 6) fakt, iż małżonkowie nie są zgodni co do danych osobowych dotyczących drugiego współmałżonka (nazwiska, adresu, narodowości, zawodu) i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą."; 17) art. 18 otrzymuje brzmienie: "Art. 18. 1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 16 pkt 1, może być udzielone na okres do 2 lat i przedłużane każdorazowo na kolejne okresy nie dłuższe jednak niż 2 lata. 2. Przedłużenie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, może nastąpić po stwierdzeniu istnienia okoliczności uzasadniających dalsze zamieszkiwanie cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności okoliczności, o których mowa w art. 17 ust. 2."; 18) po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu: "Art. 18a. Cudzoziemiec jest obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem okresu, na jaki udzielono mu zezwolenia, o którym mowa w art. 16 pkt 1, lub na jaki przedłużono to zezwolenie, chyba że uzyskał wizę lub zezwolenie na osiedlenie się."; 19) w art. 19: a) w ust. 1 w zdaniu wstępnym po wyrazach "udzielone cudzoziemcowi," dodaje się wyrazy "na jego wniosek," zaś pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 5 lat na podstawie wiz lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, a na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną - przez okres 3 lat.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Do pięcioletniego okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie zalicza się okresu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego mu wyłącznie w związku z okolicznością, o której mowa w art. 17 ust. 2 pkt 4.", c) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Cudzoziemcowi można odmówić udzielenia zezwolenia na osiedlenie się pomimo spełnienia przez niego warunków określonych w ust. 1, jeżeli okaże się, że ma on zobowiązania wobec kraju pochodzenia lub osób w nim zamieszkałych. 3. Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, uważa się za spełnione, jeżeli cudzoziemiec ma dochody lub mienie wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania i leczenia swojego i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, bez potrzeby korzystania ze wsparcia materialnego ze środków pomocy społecznej, lub ma w Rzeczypospolitej Polskiej członka bądź członków rodziny zobowiązanych do łożenia na jego utrzymanie i będących w stanie wywiązać się z tego obowiązku, a także jeżeli wskaże lokal mieszkalny, w którym zamierza przebywać i przedstawi tytuł prawny do jego zajmowania."; 20) po art. 19 dodaje się art. 19a i 19b w brzmieniu: "Art. 19a. Zezwolenia na osiedlenie się udziela się małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po przedstawieniu pisemnej zgody jego przedstawicieli ustawowych, jeżeli co najmniej jednemu z nich udzielono zezwolenia na osiedlenie się.


Art. 10. Do pracy w Urzędzie mogą być oddelegowani funkcjonariusze Straży Granicznej i Policji, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.


Art. 104. 1. Kto: 1) nie opuszcza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed upływem terminów, o których mowa w art. 8 i 21, 2) nie przedstawia dokumentów i zezwoleń uprawniających go do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na żądanie właściwych organów oraz odmawia okazania środków niezbędnych do pokrycia kosztów pobytu, 3) narusza nakazy lub zakazy określone w decyzji, o której mowa w art. 54 ust. 1, 4) nie opuszcza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie określonym w decyzji wydanej na podstawie art. 22 lub 24 ust.1, podlega karze grzywny. 2. Orzekanie następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. 3. Nakaz karny wydany w postępowaniu nakazowym jest natychmiast wykonalny."; 101) w art. 89 ust. 2 i 3, art. 93 ust. 1, art. 96 ust. 1 i 2, art. 99 i 102 użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw wewnętrznych"; 102) w art. 93 ust. 1 i art. 96 ust. 1 i 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Spraw Zagranicznych" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Minister właściwy do spraw zagranicznych".


Art. 11. 1. Składniki majątkowe, w tym nieruchomości i mienie ruchome, służące wykonywaniu zadań i kompetencji określonych w art.68c ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach, a pozostające w trwałym zarządzie i używaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, z dniem 1 lipca 2001 r. przechodzą nieodpłatnie, z mocy prawa, w trwały zarząd i używanie Urzędu. 2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób wyodrębnienia dla Urzędu składników majątkowych, o których mowa w ust. 1, pozostających dotychczas w trwałym zarządzie i używaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może nieodpłatnie przekazać Urzędowi w trwały zarząd lub używanie inne składniki majątkowe, niż określone w ust. 2.


Art. 12. 1. Dokumenty i zezwolenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność na czas, na jaki zostały wydane. 2. Dokumenty podróży wydane cudzoziemcom przed wejściem w życie ustawy podlegają wymianie na polskie dokumenty podróży dla cudzoziemców w ciągu 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 3. Dokumenty podróży przewidziane w Konwencji Genewskiej wydane przed wejściem w życie ustawy podlegają wymianie na dokumenty przewidziane w Konwencji Genewskiej nowego wzoru w ciągu 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3 mogą być wydawane na blankietach dotychczasowego wzoru, nie dłużej jednak niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 5. Dane cudzoziemców, zgromadzone w wykazie na podstawie dotychczasowych przepisów, przechowuje się przez czas, na jaki zostały w nim zamieszczone, o ile nie jest to sprzeczne z niniejszą ustawą.


Art. 13. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o osobach posiadających kartę czasowego pobytu lub kartę stałego pobytu, należy przez to rozumieć osoby, którym udzielono odpowiednio zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się.


Art. 14. 1. Postępowania administracyjne wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 106, poz. 1118) i niezakończone do tego dnia decyzją ostateczną toczą się według przepisów dotychczasowych, z tym że kompetencje ministra właściwego do spraw wewnętrznych przechodzą na Prezesa. 2. W wypadku przejęcia postępowania Prezes zawiadamia o tym strony postępowania w ciągu 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy.


Art. 15. 1. Postępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz.U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353) i niezakończone do tego dnia decyzją administracyjną toczą się według przepisów dotychczasowych, z tym że kompetencje starosty przechodzą na wojewodę, a kompetencje ministra właściwego do spraw wewnętrznych na Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców. 2. Sprawy wszczęte i niezakończone, o których mowa w ust.1, starostowie przekażą właściwym wojewodom, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, informując o tym strony postępowania. 3. Sprawy wszczęte i niezakończone, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych przekaże Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców w terminie 30 dni od dnia powstania Urzędu, informując o tym strony postępowania.


Art. 16. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez 1 rok, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy z 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 106, poz. 1118), o ile nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.


Art. 17. Dokumenty wydane cudzoziemcom na podstawie ustawy z 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach (Dz.U. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 106, poz. 1118) podlegają nieodpłatnej wymianie na dokumenty określone w niniejszej ustawie.


Art. 18. 1. Komendant Główny Straży Granicznej przekaże Prezesowi do dnia 1 października 2001 r. dane zgromadzone w wykazie, o którym mowa w art. 64 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach. 2. Do dnia przekazania danych, o którym mowa w ust. 1, Komendant Główny Straży Granicznej wykonuje zadania Prezesa określone w art. 90 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach. W tym okresie Prezesowi przysługuje prawo składania wniosków o dokonanie wpisu danych do wykazu lub o skreślenie ich z wykazu. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych utworzy Krajowy System Informatyczny do dnia 31 grudnia 2002 r.


Art.18c. 1. Wojewoda i konsul Rzeczypospolitej Polskiej prowadzą rejestry: 1) wniosków o nabycie obywatelstwa polskiego oraz osób, które nabyły obywatelstwo polskie, 2) wniosków o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego oraz osób, które utraciły obywatelstwo polskie, 3) oświadczeń o wyborze dla dziecka obywatelstwa państwa obcego. 2. Rejestr, o którym mowa w ust.1 pkt 1, obejmuje następujące dane: datę złożenia wniosku, imię (imiona) i nazwisko oraz nazwisko rodowe wnioskodawcy, imiona i nazwiska rodziców, datę i miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania, poprzednio posiadane obywatelstwo lub posiadane aktualnie obywatelstwo inne niż polskie, adnotacje o przedłożeniu dowodu utraty obcego obywatelstwa, imię i nazwisko dziecka objętego wnioskiem, adnotacje o wyrażeniu zgody przez dziecko, które ukończyło 16 lat, podstawę prawną nabycia obywatelstwa polskiego i datę jego nabycia. 3. Rejestr, o którym mowa w ust.1 pkt 2, obejmuje następujące dane: datę złożenia wniosku, imię (imiona) i nazwisko oraz nazwisko rodowe osoby składającej wniosek, imiona i nazwiska rodziców, datę i miejsce urodzenia, miejsce zamieszkania, imię i nazwisko dziecka objętego wnioskiem, adnotacje o wyrażeniu zgody przez dziecko, które ukończyło 16 lat, adnotacje o posiadanym obywatelstwie obcym lub o przyrzeczeniu nabycia obcego obywatelstwa, podstawę prawną utraty obywatelstwa polskiego i datę utraty obywatelstwa polskiego. 4. Rejestr, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, obejmuje następujące dane: datę złożenia oświadczenia o wyborze dla dziecka obywatelstwa państwa obcego, imię (imiona) i nazwisko dziecka, imiona i nazwiska rodziców, datę i miejsce urodzenia dziecka, miejsce zamieszkania, adnotacje o obywatelstwie państwa obcego, które zostało dla dziecka wybrane.


Art.18d. 1. Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przesyła organom, o których mowa w art.18c ust. 1, kopie zaświadczeń w sprawach obywatelstwa polskiego uwzględniających dane określone w art. 18c ust. 2 i 3. 2. Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przesyła Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców kopie postanowień Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawach obywatelstwa polskiego.


Art.18e. 1. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców prowadzi centralny rejestr danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego na podstawie informacji uzyskanych od organów uprawnionych do prowadzenia rejestrów w tych sprawach oraz dokumentów, o których mowa w art.18d. 2. Organy uprawnione do prowadzenia rejestrów, o których mowa w art.18c ust.1, przekazują dane określone w tych rejestrach Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców niezwłocznie po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy o nabyciu lub utracie obywatelstwa polskiego. 3. Rejestr, o którym mowa w ust.1, obejmuje dane określone w art.18c ust. 2, 3 i 4.


Art.18f. 1. Dane zgromadzone w rejestrach, o których mowa w art.18c i art.18e, podlegają ochronie na podstawie odrębnych przepisów i mogą być wykorzystywane w postępowaniach o nabycie obywatelstwa polskiego, o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego, stwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego oraz w celach statystycznych. 2. Dane, o których mowa w ust.1, nie mogą być udostępnione organom lub instytucjom zagranicznym, z wyjątkiem przypadków, gdy zezwalają na to przepisy prawa.


Art.18g. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzory rejestrów, o których mowa w art.18c i 18e, 2) terminy i sposoby przekazywania informacji do centralnego rejestru danych o nabyciu i utracie obywatelstwa polskiego. 2. Rejestry, o których mowa w art.18c i 18e, mogą być prowadzone w szczególności w systemach informatycznych.".


Art. 19. Marszałek Sejmu w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 19b. Zezwolenia na osiedlenie się udziela się, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 2 i 3, cudzoziemcowi, na jego wniosek, jeżeli przebywał nieprzerwanie na podstawie wiz lub zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 10 lat."; 21) art. 20 otrzymuje brzmienie: "Art. 20. 1. Cudzoziemcowi, który otrzymał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się, wydaje się kartę pobytu. 2. Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony jako członek najbliższej rodziny repatrianta lub w celu połączenia z rodziną, kartę pobytu wydaje się po wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej."; 22) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. 1. Karta pobytu określa rodzaj wydanego zezwolenia, okres jej ważności oraz potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Karta pobytu uprawnia, w okresie jej ważności, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy. 3. Kartę pobytu wydaje się na okres, na jaki udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Karta pobytu wydana w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się podlega wymianie po upływie 10 lat od dnia wydania. 4. Cudzoziemiec jest obowiązany zwrócić posiadaną kartę pobytu organowi, który ją wydał, w wypadku nabycia obywatelstwa polskiego, cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się lub wyjazdu na stałe za granicę. 5. W razie zgonu cudzoziemca obowiązek zwrotu karty pobytu spoczywa na osobach obowiązanych do zgłoszenia zgonu, stosownie do przepisów o aktach stanu cywilnego."; 23) w art. 22 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach "w art. 13 ust. 1" dodaje się wyrazy " , chyba że chodzi o zezwolenie, o którym mowa w art. 17 ust. 2 pkt 7"; 24) w art. 23 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu: "2. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 19b, odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrona porządku publicznego. 3. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 19b, można odmówić udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli nie posiada własnych środków utrzymania, ubezpieczenia zdrowotnego umożliwiającego pokrycie kosztów leczenia lub możliwości wykonywania zawodu."; 25) po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu: "Rozdział 3a Łączenie rodzin "Art. 24a. 1. Na wniosek cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, albo przez co najmniej 3 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, albo na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, wydanego w związku z nadaniem statusu uchodźcy, zwanego dalej "wnioskodawcą", cudzoziemcowi znajdującemu się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: 1) pozostającemu z wnioskodawcą w związku małżeńskim uznawanym na gruncie prawa Rzeczypospolitej Polskiej, 2) małoletniemu stanu wolnego będącemu: a) dzieckiem wnioskodawcy sprawującego nad nim faktycznie władzę rodzicielską albo opiekę, b) dzieckiem wnioskodawcy, przysposobionym w okresie poprzedzającym przyjazd wnioskodawcy do Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie orzeczenia właściwego organu oraz posiadającym te same prawa i obowiązki co dziecko cudzoziemca, c) dzieckiem współmałżonka wnioskodawcy przebywającego poza granicą Rzeczypospolitej Polskiej a nie będącemu dzieckiem wnioskodawcy, jeżeli jedno ze współmałżonków lub oboje sprawują nad nim władzę rodzicielską albo opiekę - udziela się zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną udziela się, jeżeli: 1) pobyt współmałżonka lub małoletniego dziecka wnioskodawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie zagrozi zdrowiu publicznemu, 2) warunki materialne i mieszkaniowe wnioskodawcy wskazują, że pobyt jego rodziny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie będzie stanowił obciążenia dla systemu pomocy społecznej, 3) wnioskodawca będzie mógł zapewnić członkom swojej rodziny możliwość korzystania ze świadczeń z tytułu ubezpieczeń zdrowotnych. 3. Przepisów ust. 2 pkt 2 i 3 nie stosuje się, jeżeli wnioskodawca zamieszkuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z nadaniem statusu uchodźcy.


Art. 2. W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz.U. z 2000 r. Nr 28, poz.353) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 12 skreśla się; 2) w art. 16: a) ust.2 otrzymuje brzmienie: "2. Wnioski o nadanie obywatelstwa polskiego i o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego osoby zamieszkałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wnoszą za pośrednictwem właściwego wojewody, a osoby zamieszkałe za granicą - za pośrednictwem konsula."; b) po ust.2 dodaje się ust. 3-6 w brzmieniu: "3. Wnioski, o których mowa w ust. 2, wraz z własnym stanowiskiem, wojewoda i konsul, z zastrzeżeniem ust. 5, przekazują Prezesowi Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców. 4. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców przekazuje wnioski, o których mowa w ust. 2, do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wraz ze swoim stanowiskiem. 5. Wnioski, o których mowa w ust. 2, wojewoda i konsul przekazują bezpośrednio do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w każdym przypadku, gdy Prezydent tak zadecyduje. 6. Wojewoda i konsul informują Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców o przekazaniu wniosków, o których mowa w ust. 2, do Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przypadkach określonych w ust. 5."; 3) w art. 17: a) w ust. 2 wyraz "starosta" zastępuje się wyrazem "wojewoda"; b) w ust. 3: - skreśla się wyrazy "oraz w art.12 ust.3 i 4", - wyraz "starosta" zastępuje się wyrazem "wojewoda"; 4) w art. 18 skreśla się oznaczenie ust. 1 oraz ust. 2; 5) art. 18b skreśla się; 6) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu: "Rozdział 4a Rejestry


Art. 20. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2001 r., z tym że: 1) art. 2 pkt 1, art. 3, 8 i 9 wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, 2) art. 11 ust. 2 wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 24b. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną udziela się na okres 12 miesięcy. 2. Jeżeli współmałżonek lub małoletnie dziecko stanu wolnego wnioskodawcy zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez co najmniej 3 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, albo na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, wydanego w związku z nadaniem statusu uchodźcy, wjechali na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie to przedłuża się na czas ważności zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wydanego wnioskodawcy. 3. Jeżeli współmałżonek lub małoletnie dziecko stanu wolnego wnioskodawcy zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, wjechali na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie ważności zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zezwolenie to przedłuża się na 2 lata. 4. Do postępowania o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną nie stosuje się przepisów art. 17.


Art. 24c. 1. Cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną, wydaje się wizę w celu połączenia z rodziną. 2. Do wydania wizy, o której mowa w ust.1, nie stosuje się przepisów art. 7-10. 3. Wizę, o której mowa w ust.1, wydaje się na okres 12 miesięcy. W tym czasie powinien nastąpić wjazd cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Wiza, o której mowa w ust.1, upoważnia do jednokrotnego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Od współmałżonka lub małoletniego dziecka stanu wolnego wnioskodawcy wjeżdżających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w ust.1, nie wymaga się posiadania środków, o których mowa w art.6 ust.1.


Art. 24d. Odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w celu połączenia z rodziną, a wydane zezwolenie cofa, jeżeli: 1) wniosek o jego udzielenie zawierał nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje, 2) związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu umożliwienia współmałżonkowi uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 3) pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej współmałżonka lub małoletniego dziecka stanu wolnego wnioskodawcy stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego."; 26) tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie: "Prawa i obowiązki cudzoziemców"; 27) po art. 25 dodaje się art. 25a i 25b w brzmieniu: "Art. 25a. Cudzoziemca ubiegającego się o wydanie wizy, udzielenie lub przedłużenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony albo udzielenie zezwolenia na osiedlenie się należy pouczyć, na piśmie w języku dla niego zrozumiałym, o zasadach i trybie postępowania oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach.


Art. 25b 1. Cudzoziemiec zobowiązany jest złożyć wniosek o: 1) wydanie kolejnej wizy - na co najmniej 14 dni przed upływem okresu pobytu na podstawie poprzedniej wizy, 2) udzielenie lub przedłużenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony - na co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub okresu, na jaki udzielone zostało poprzednie zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, 3) udzielenie zezwolenia na osiedlenie się - na co najmniej 60 dni przed upływem okresu, na jaki udzielone zostało zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony. 2. Organ pierwszej instancji obowiązany jest wydać decyzję w sprawach, o których mowa w ust. 1, jeżeli wniosek został złożony w terminach określonych w ust. 1, przed upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W wypadku niemożności wydania decyzji w tym terminie organ pierwszej instancji obowiązany jest wydać cudzoziemcowi wizę na okres niezbędny do zakończenia postępowania w tej instancji. 3. Jeżeli wniosek został złożony po upływie terminów określonych w ust.1, a postępowanie nie zostało zakończone przed upływem okresu pobytu na podstawie wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, cudzoziemiec obowiązany jest opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej."; 28) art. 26-31 otrzymują brzmienie: "Art. 26. 1. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega kontroli legalności pobytu. 2. Cudzoziemiec, który nie posiada ważnej wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony albo osiedlenie się, powinien niezwłocznie opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 27. 1. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinien, na żądanie właściwych organów, przedstawić dokumenty i zezwolenia uprawniające go do pobytu na tym terytorium. 2. Od cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, wizy lub umowy międzynarodowej przewidującej częściowe albo całkowite zniesienie obowiązku wizowego lub na podstawie jednostronnego zniesienia obowiązku wizowego stosownie do przepisów, o których mowa w art. 98 ust. 2, właściwe organy mogą zażądać wykazania, że posiada środki niezbędne do pokrycia kosztów pobytu. 3. Cudzoziemiec, który utracił dokument podróży, jest obowiązany niezwłocznie zgłosić ten fakt Policji.


Art. 28. 1. Cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który utracił dokument podróży albo którego dokument podróży uległ zniszczeniu bądź utracił ważność, wydaje się, na jego wniosek, polski dokument podróży dla cudzoziemca, jeżeli uzyskanie przez niego innego dokumentu podróży nie jest możliwe. 2. Polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się na okres do 2 lat, nie dłuższy jednak niż okres ważności karty pobytu. 3. Wydanie polskiego dokumentu podróży nie zwalnia cudzoziemca od obowiązku podjęcia działań w celu uzyskania innego dokumentu podróży. 4. W wypadku uzyskania innego dokumentu podróży lub cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się cudzoziemiec jest obowiązany niezwłocznie zwrócić polski dokument podróży dla cudzoziemca. 5. W wypadku zgonu cudzoziemca przepisy art. 21 ust. 5 stosuje się odpowiednio.


Art. 29. Cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, który podczas pobytu za granicą utracił swój dokument podróży albo którego dokument uległ zniszczeniu bądź utracił ważność, wydaje się, na jego wniosek, tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca uprawniający go do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uzyskanie przez niego innego dokumentu podróży nie jest możliwe.


Art. 3. W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 9, poz. 34, z 1997 r. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 117, poz.757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych po powiadomieniu państwa przyjmującego i braku jego sprzeciwu może powierzyć wykonywanie funkcji konsula na rzecz Rzeczypospolitej Polskiej kierownikowi przedstawicielstwa dyplomatycznego lub konsulowi państwa trzeciego. 2. Minister właściwy do spraw zagranicznych po powiadomieniu państwa przyjmującego i braku jego sprzeciwu może powierzyć kierownikowi przedstawicielstwa dyplomatycznego lub konsulowi Rzeczypospolitej Polskiej wykonywanie funkcji konsula na rzecz państwa trzeciego."; 2) w art. 23 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) udziela wiz.".


Art. 30. Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieposiadającemu dokumentu podróży kraju pochodzenia albo którego dokument podróży uległ zniszczeniu bądź utracił ważność, można wydać, na jego wniosek albo z urzędu, tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca uprawniający go do wyjazdu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub inny dokument, którego wydanie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską, jeżeli uzyskanie przez niego innego dokumentu podróży nie jest możliwe.


Art. 31. Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy jednak niż 7 dni."; 29) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu: "Rozdział 4a Pobyt cudzoziemca zatrzymanego, umieszczonego w ośrodku strzeżonym, w areszcie w celu wydalenia lub pozbawionego wolności w wykonaniu orzeczeń wydanych na podstawie ustaw


Art. 31a. Pobyt cudzoziemca zatrzymanego, umieszczonego w ośrodku strzeżonym, w areszcie w celu wydalenia lub pozbawionego wolności w wykonaniu orzeczeń wydanych na podstawie ustaw uważa się za legalny w okresie obowiązywania właściwych decyzji lub orzeczeń.