Art. 6. W ustawie z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu gruźlicy (Dz.U. Nr 27, poz. 170, z 1974 r. Nr 47, poz. 280, z 1975 r. Nr 17, poz. 94, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1995 r. Nr 141, poz. 692 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając w szczególności warunki, jakim powinien odpowiadać lokal przeznaczony na przekwaterowanie oraz koszty przekwaterowania."; 2) w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki dokonywania zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności wzór zgłoszenia oraz termin jego dokonywania.".


Ustawa z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 60. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz.U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769, poz. 770 i Nr 160, poz. 1078, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 96, poz. 1106 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117 i Nr 72, poz. 839) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, wykaz dyscyplin i dziedzin sportu, w których mogą działać polskie związki sportowe, oraz szczegółowe warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 4, uwzględniając tendencje światowe do tworzenia się nowych dyscyplin."; 2) w art. 19 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzone są również w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi Urzędu Ochrony Państwa oraz Szefowi Obrony Cywilnej Kraju. 4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu Ochrony Państwa, określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowy program zajęć dla jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 3, ustalając wykaz jednostek organizacyjnych, które będą realizować plany i programy zajęć wychowania fizycznego."; 3) w art. 22 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie: "5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb zaliczania okresów pobierania stypendiów sportowych do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze wynikające ze stosunku pracy. 6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i cofania oraz wysokość stypendiów sportowych, o których mowa w ust. 4, uwzględniając obowiązki zawodnika pobierającego stypendium, skutki ich niewykonywania oraz podstawę i sposób ustalania wysokości stypendium."; 4) w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze rozporządzenia, zasady współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży, uwzględniając rodzaje zawodów i szczeble rozgrywek oraz warunki uczestnictwa zawodników."; 5) w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przyznawania i pozbawiania licencji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając wymogi do uzyskania licencji, okres jej ważności, dokument przyznający licencję, przypadki kiedy polski związek sportowy może pozbawić zawodnika licencji oraz określi organ odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego."; 6) w art. 27 ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze rozporządzenia, warunki szkolenia sportowego i przygotowań do udziału w reprezentacji narodowej zawodnika, o którym mowa w ust. 3, powołanego do czynnej służby wojskowej, ustalając ośrodki, w których będzie prowadzone szkolenie sportowe, system zatwierdzania planów szkoleniowych oraz obowiązki związane z ubezpieczeniem zawodników."; 7) w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze w rozporządzenia, rodzaje wyróżnień i wysokość nagród, o których mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i tryb ich przyznawania, uwzględniając osiągnięcia sportowe, za które zawodnicy otrzymują nagrody oraz organ przyznający wyróżnienia i nagrody."; 8) w art. 42 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki prowadzenia działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej, uwzględniając kwalifikacje osób prowadzących działalność w tej dziedzinie, ich prawa i obowiązki oraz podstawowe założenia organizacyjne."; 9) w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje, stopnie i tytuły zawodowe w dziedzinie kultury fizycznej oraz szczegółowe zasady i tryb ich uzyskiwania, uwzględniając stopnie trenerskie i specjalizacje instruktorskie, warunki uzyskiwania tych stopni i tytułów oraz tytułu menedżera sportu, a także jednostki uprawnione do prowadzenia kursów specjalistycznych i dokumenty stwierdzające posiadane kwalifikacje."; 10) w art. 45 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania odznaczeń, wyróżnień i nagród, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając rodzaje odznak i wyróżnień, rodzaje i wysokość nagród oraz tryb ich uzyskiwania, a także osiągnięcia, za które mogą być przyznane nagrody."; 11) w art. 46 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji sędziego sportowego, uwzględniając okres ważności licencji, wzór dokumentu potwierdzającego jej uzyskanie, przypadki kiedy polski związek sportowy może pozbawić sędziego licencji oraz organ odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego."; 12) w art. 48: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie, zwana dalej "Komisją".", b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, powołuje, w drodze rozporządzenia, Komisję, o której mowa w ust. 1, uwzględniając kwalifikacje członków Komisji w dziedzinie medycyny, kultury fizycznej, sportu, biologii lub prawa.", c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb działania Komisji, uwzględniając tryb przeprowadzania kontroli antydopingowej, sposób podejmowania uchwał w sprawach dotyczących interpretacji wyników kontroli antydopingowej oraz możliwość powoływania podkomisji."; 13) w art. 49 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszanie przepisów antydopingowych, uwzględniając obowiązki zawodnika dotyczące poddania się kontroli antydopingowej, sankcje za odmowę poddania się tym badaniom oraz sankcje dla zawodnika, u którego wykryto stosowanie zabronionych środków farmakologicznych lub metod uznanych za dopingowe oraz kompetencje organów dyscyplinarnych. 4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, placówki odpowiedzialne za przeprowadzanie analiz antydopingowych oraz tryb, sposób i zasady odpłatności za kontrolne badania antydopingowe, uwzględniając warunki, jakie powinny spełnić te placówki."; 14) w art. 50: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i zasady sprawowania opieki medycznej nad osobami uczestniczącymi w zajęciach wychowania fizycznego, sportowych i rekreacyjnych oraz w imprezach sportowych i rekreacyjnych.", b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki sanitarnohigieniczne obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz zasady sprawowania nadzoru nad ich przestrzeganiem.".


Art. 61. 1. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. Nr 106, poz. 489 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943) dodaje się art. 8a w brzmieniu: "Art. 8a. 1. Środki pochodzące z pobieranej od wierzycieli opłaty w wysokości 5% od kwot ściągniętych w trybie egzekucyjnym, a także wpłaconych w wyniku zastosowania środków egzekucyjnych oraz z opłat za czynności egzekucyjne urzędów skarbowych i opłaty manipulacyjnej, przeznacza się na wydatki związane z prowadzeniem egzekucji administracyjnej, na wynagrodzenia prowizyjne pracowników urzędów skarbowych wykonujących egzekucję administracyjną należności pieniężnych oraz na finansowanie przedsięwzięć usprawniających egzekucję administracyjną. 2. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w formie środków specjalnych, których dysponentami są naczelnicy urzędów skarbowych. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej środkami specjalnymi, o których mowa w ust. 1, ustalając: 1) rodzaje wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z prowadzeniem egzekucji administracyjnej, uwzględniając specyfikę działalności oraz potrzebę zapewnienia motywacyjnego systemu wynagradzania pracowników wykonujących egzekucję administracyjną, 2) obowiązki w zakresie sporządzania planów finansowych obejmujących przychody i wydatki, 3) przypadki, w których może nastąpić przekazanie środków specjalnych na usprawnienie funkcjonowania innych urzędów skarbowych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia skuteczności i ciągłości wykonywania egzekucji administracyjnej.".


Art. 62. W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. Nr 91, poz. 410, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1115 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.".


Art. 63. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz.U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929) dodaje się art. 12a w brzmieniu: "Art. 12a. Prezes Rady Ministrów, na wniosek właściwego członka Rady Ministrów, może tworzyć komisje do kodyfikacji dziedzin prawa.".


Art. 64. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych (Dz.U. Nr 106, poz. 495, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa jego wewnętrzną organizację i tryb pracy oraz wykaz komórek organizacyjnych, uwzględniając w szczególności zadania Centrum określone w art. 2 pkt 1, w tym zasady współpracy z samorządami województw, placówkami naukowymi i szkołami wyższymi oraz instytucjami międzynarodowymi. 2. Prezes Centrum ustala, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny Centrum określający zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych Centrum. 3. Dyrektor Generalny zatwierdza wewnętrzne regulaminy organizacyjne komórek organizacyjnych Centrum. 4. Prezes Centrum może, w drodze zarządzenia, tworzyć komisje, rady i zespoły jako organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze o charakterze stałym albo doraźnym, określając cel powołania, zakres zadań i tryb pracy tych organów.".


Art. 65. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152, z 1998 r. Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 64, poz. 729 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) art. 47 otrzymuje brzmienie: "Art. 47. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, może określić, w drodze rozporządzenia, zasady postępowania lekarzy w sytuacjach związanych ze szczególnym zagrożeniem zdrowia publicznego, uwzględniając w szczególności rodzaj i zakres zagrożenia.".


Art. 66. W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz.U. z 1997 r. Nr 9, poz. 44 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 685) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, obiekty, urządzenia i instalacje wchodzące w skład infrastruktury zapewniającej dostęp do portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej z uwzględnieniem usytuowania obiektów, urządzeń i instalacji oraz w zależności od ich rodzaju, ilości lub wymiarów.".


Art. 67. W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. " Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 269) w art. 293 skreśla się § 2.


Art. 68. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. Nr 90, poz. 557, Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 60, poz. 701) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 11 § 3 otrzymuje brzmienie: "§3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres informacji przesyłanych dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu śledczego, o których mowa w § 2, mając na uwadze konieczność zebrania danych osobopoznawczych niezbędnych do dokonania prawidłowej klasyfikacji skazanego dla indywidualnego z nim postępowania zmierzającego do realizacji celów jakim ma służyć wykonanie kary pozbawienia wolności."; 2) w art. 83 § 3 otrzymuje brzmienie: "§3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, powołuje ośrodki diagnostyczne, o których mowa w § 2, oraz określi zasady organizacji i warunki przeprowadzania badań w tych ośrodkach. Rozporządzenie uwzględni potrzebę: 1) wyjaśnienia psychologicznych i socjologicznych procesów zachowania skazanego, 2) zdiagnozowania ewentualnych zaburzeń psychicznych skazanego, 3) określenia ewentualnego postępowania leczniczego i rehabilitacyjnego, - w celu podjęcia właściwej decyzji klasyfikacyjnej i określenia warunków indywidualnego oddziaływania na skazanego."; 3) w art. 87 w § 5 wyraz "zarządzenia" zastępuje się wyrazem "rozporządzenia"; 4) w art. 249: a) § 3 otrzymuje brzmienie: "§3. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia: 1) sposoby prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach karnych i aresztach śledczych, 2) normy wyżywienia w zakładach karnych i aresztach śledczych, dzienne stawki budżetowe dla tych norm oraz zasady wydawania posiłków, 3) warunki bytowe osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, mając na uwadze zapewnienie osadzonym odzieży, obuwia, środków higieny, a także wyposażenie pomieszczeń w podstawowy sprzęt kwaterunkowy, 4) sposoby rozpatrywania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, a także ich ewidencję i dokumentowanie, 5) sposoby ochrony, obrony i zapewnienia bezpieczeństwa zakładów karnych i aresztów śledczych, mając na względzie obowiązki funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej i przywięziennych zakładów pracy, sposoby postępowania ze skazanymi, tymczasowo aresztowanymi i ukaranymi, a także warunki wstępu na teren zakładów karnych i aresztów śledczych osób nie będących funkcjonariuszami lub pracownikami Służby Więziennej albo pracownikami przywięziennych zakładów pracy.", b) dodaje się § 4 w brzmieniu: "§4. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze zarządzenia: 1) czynności administracyjne i rozliczenia finansowe związane z prowadzeniem depozytu przedmiotów wartościowych i środków pieniężnych osób pozbawionych wolności, w tym czynności związane z ich przyjmowaniem, ewidencjonowaniem, przechowywaniem i wydawaniem , tryb przekazywania zdeponowanych środków i przedmiotów między jednostkami organizacyjnymi więziennictwa, czynności związane z rozliczeniem należności za pracę osadzonych oraz tryb dokonywania zakupów przez osadzonych, 2) czynności administracyjne związane z wykonywaniem tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolności, w tym czynności związane z przyjmowaniem do zakładów karnych i aresztów śledczych oraz ze zwalnianiem osób osadzonych, sposób obliczania okresu wykonywania kary i środka przymusu oraz rodzaje i wzory ewidencji osadzonych, 3) tryb przeprowadzania kontroli jednostek organizacyjnych więziennictwa, z uwzględnieniem rodzajów kontroli, kompetencji do prowadzenia kontroli, jej zakresu i częstotliwości, sposobu jej przeprowadzania i dokumentowania jej przebiegu, a także sposobu ustalania i przekazywania zainteresowanym wyników kontroli, 4) organizację służby zdrowia w jednostkach organizacyjnych więziennictwa, z uwzględnieniem potrzeb całego więziennictwa i poszczególnych jego okręgów, możliwości organizacyjnych poszczególnych jednostek, doświadczeń placówek istniejących i zasad obowiązujących w organizacji zamkniętych i otwartych placówek lecznictwa."; 5) w art. 254 § 2 otrzymuje brzmienie: "§2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej i Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz pomieszczeń, o których mowa w art. 251 § 1, w których mogą być odrębnie umieszczeni tymczasowo aresztowani i skazani, oraz warunki, którym muszą one odpowiadać, kierując się koniecznością zapewnienia warunków określonych dla aresztów śledczych i zakładów karnych przy wykonywaniu tymczasowego aresztowania i kary pozbawienia wolności.".


Art. 69. W ustawie z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz.U. Nr 96, poz. 590 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany : 1) art. 24 otrzymuje brzmienie: "Art. 24. 1. Przepis art. 23 ust. 1 może być stosowany odpowiednio do niepaństwowej uczelni zawodowej. 2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb występowania niepaństwowej uczelni zawodowej o dotacje, o których mowa w art. 23, uwzględniając w szczególności liczbę własnej kadry dydaktycznej, liczbę kształconych studentów, zaangażowanie własnych środków w rozwój bazy materialnej uczelni oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym kształceniu. 3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i Komisji Akredytacyjnej Wyższego Szkolnictwa Zawodowego, może przyznać dotacje, o których mowa w ust. 2, określając ich wysokość i przeznaczenie."; 2) art. 29 otrzymuje brzmienie: "Art. 29. 1. Tworzy się Komisję Akredytacyjną Wyższego Szkolnictwa Zawodowego, zwaną dalej "Komisją" . 2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia: 1) warunki, jakim powinna odpowiadać uczelnia zawodowa, aby utworzyć i prowadzić kierunek lub specjalność zawodową, uwzględniając proporcje nauczycieli akademickich do liczby studentów, 2) wymagania kadrowe, niezbędne do prowadzenia kierunku lub specjalności zawodowej, uwzględniając liczbę nauczycieli akademickich posiadających tytuł naukowy lub stopień naukowy, zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy. 3. Komisja na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego lub z własnej inicjatywy: 1) ocenia programy nauczania oraz spełnianie przez uczelnię zawodową warunków określonych w ust. 2 oraz przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego opinie w sprawie prowadzenia przez uczelnię zawodową danego kierunku lub specjalności zawodowej, 2) ocenia jakość kształcenia, 3) opiniuje w porozumieniu z Radą Główną Szkolnictwa Wyższego kryteria przyznawania uczelniom zawodowym dotacji i innych środków z budżetu państwa, 4) opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących uczelni zawodowych. 4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zapewnia obsługę administracyjną oraz środki finansowe niezbędne do realizacji zadań Komisji.".


Art. 7. W ustawie z dnia 1 grudnia 1961 r. - Kodeks morski (Dz.U. z 1998 r. Nr 10, poz. 36) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 54 otrzymuje brzmienie: "Art. 54. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje, wzory i sposób prowadzenia dzienników i innych dokumentów statków, z uwzględnieniem rodzajów statków."; 2) w art. 249 § 3 otrzymuje brzmienie: "§ 3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, procentowy podział części wynagrodzenia za ratownictwo przypadającego dla załogi statku, z uwzględnieniem osobistego wkładu załogi statku w ratownictwo, oraz tryb postępowania w tych sprawach."; 3) w art. 251 § 2 otrzymuje brzmienie: "§ 2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zasady obliczania i przeznaczenia wynagrodzenia za ratownictwo należnego jednostkom pływającym wymienionym w § 1 oraz tryb postępowania w tych sprawach, z uwzględnieniem w szczególności wypadków wyłączających możliwość dochodzenia wynagrodzenia, organów uprawnionych do podejmowania decyzji w tej sprawie, trybu dochodzenia wynagrodzenia w przypadku braku umowy o ratownictwo, podmiotów uprawnionych do zawierania umów, górnej granicy wysokości wynagrodzenia oraz określenia podmiotu, na którego rachunek wynagrodzenie to podlega przekazaniu."; 4) art. 344 otrzymuje brzmienie: "Art. 344. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania organów administracji morskiej w zakresie przygotowania dokumentacji szkody uzasadniającej odpowiedzialność Międzynarodowego Funduszu, z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie umów międzynarodowych.".


Art. 70. W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. Nr 96, poz. 591, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 84, poz. 934) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania świadectw sprawności technicznej pojazdów szynowych oraz wzór tych świadectw, uwzględniając warunki uzyskania tych świadectw oraz czas ich ważności i przypadki utraty ważności."; 2) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty, które powinny znajdować się w pojeździe szynowym oraz ich wzory, ze szczególnym uwzględnieniem dokumentów określających stan techniczny pojazdu szynowego."; 3) w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru pojazdów szynowych, zawartość księgi rejestrowej oraz sposób oznakowania pojazdów szynowych.".


Art. 71. W ustawie z dnia 30 lipca 1997 r. o państwowym przedsiębiorstwie użyteczności publicznej "Poczta Polska" (Dz.U. Nr 106, poz. 675) w art.1 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb realizacji przez Pocztę Polską zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa, uwzględniając w szczególności zasady funkcjonowania Poczty Polskiej w stanach nadzwyczajnych.".


Art. 72. W ustawie z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego transportu drogowego (Dz.U. Nr 106, poz. 677 oraz z 1999 r. Nr 32, poz. 310) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających międzynarodowych przewoźników drogowych, może określić, w drodze rozporządzenia, liczbę koncesji lub promes koncesji na dany rok kalendarzowy, mając na względzie uzyskaną liczbę zezwoleń zagranicznych."; 2) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić: 1) w drodze rozporządzenia, polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych - do wydawania zezwoleń zagranicznych, 2) w drodze zarządzenia, kierownika jednostki organizacyjnej utworzonej w tym celu - do wydawania zezwoleń zagranicznych oraz wykonywania niektórych czynności związanych z udzielaniem koncesji, z uwzględnieniem warunków udzielonego upoważnienia."; 3) w art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia, upoważnić kierownika jednostki organizacyjnej utworzonej w tym celu lub polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych do pobierania opłat, o których mowa w art. 26, uwzględniając warunki i tryb pobierania opłat.".


Art. 73. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062) w art. 39 § 3 otrzymuje brzmienie: "§3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 2, uwzględniając tylko te dane, które podlegają ujawnieniu w księgach wieczystych oraz rejestrach zastawów.".


Art. 74. W ustawie z dnia 22 grudnia 1999 r. o czasowym podporządkowaniu niektórych jednostek wojskowych (Dz.U. z 2000 r. Nr 2, poz. 6) w art. 1 w ust. 1 wyrazy "do dnia 31 grudnia 2000 r." zastępuje się wyrazami "do dnia 31 marca 2001 r.".


Art. 75. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, ministrów i innych organów administracji rządowej, podjęte lub wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jeżeli zostały podjęte lub wydane bez upoważnienia ustawowego . 2. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc inne niż wymienione w ust. 1 akty normatywne Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów oraz ministrów lub innych organów administracji rządowej, podjęte lub wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zawierają normy prawne o charakterze powszechnie obowiązującym lub wewnętrznym, z wyjątkiem rozporządzeń. 3. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc rozporządzenia wydane przez organy inne niż wskazane w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej do wydawania rozporządzeń oraz wydane bez upoważnienia ustawowego. 4. Do dnia 31 grudnia 2001 r. Rada Ministrów ogłosi w Dzienniku Urzędowym "Monitor Polski" wykaz aktów prawnych, o których mowa w ust. 1-3.


Art. 76. Akty normatywne wydane na podstawie ustaw o stosunku Państwa do kościołów i związków wyznaniowych zachowują moc do czasu zawarcia przez Radę Ministrów umów z przedstawicielami tych kościołów i związków wyznaniowych oraz uchwalenia ustaw na ich podstawie w trybie art. 25 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 77. 1. Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych działa na dotychczasowych zasadach do czasu powołania Komisji na podstawie ustawy. 2. Komisje powołane do kodyfikacji dziedzin prawa działają do czasu ich rozwiązania.


Art. 78. Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.


Art. 79. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów: 1) art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r., 2) art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., 3) art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.


Art. 8. W ustawie z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich (Dz.U. Nr 58, poz. 320, z 1975 r. Nr 16, poz. 91 oraz 1989 r. Nr 33, poz. 175 i Nr 35, poz. 192) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 10 otrzymuje brzmienie: "Art. 10. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres udziału przewodniczących i wiceprzewodniczących izb morskich w pracy sądów, uwzględniając zakres zadań tych osób w izbach morskich oraz konieczność zachowania udziału sędziów czynnych zawodowo w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości."; 2) w art. 11: a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) do pozostałych pracowników " przepisy o pracownikach sądów i prokuratury.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, stanowiska, zaszeregowanie oraz szczegółowe zasady wynagradzania pracowników izb morskich, a także kwalifikacje wymagane dla pracowników izb morskich wymienionych w ust. 1 pkt 2, dostosowując odpowiednio przepisy, o których mowa w ust. 1, do zakresu działania i struktury organizacyjnej izb morskich."; 3) w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, na wniosek przewodniczącego izby morskiej, określi, w drodze zarządzenia, liczbę ławników dla izby z uwzględnieniem terytorialnego zakresu działania izby morskiej."; 4) w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin wewnętrznego urzędowania izb morskich, uwzględniając w tym zadania przewodniczącego izby, podstawowe zadania referentów, kierownika sekretariatu i sekretarza izby, szczegółowy sposób prowadzenia i protokołowania rozpraw, tryb występowania o pomoc prawną i komunikowania się z innymi organami oraz organizację pracy izby."; 5) w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, obowiązki kapitanatów (bosmanatów) portów w zakresie prowadzenia dochodzeń w sprawach wypadków morskich w celu wyjaśnienia wszystkich okoliczności wypadku.".


Art. 9. W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz.U. z 1999 r. Nr 98, poz. 1150) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 10: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może tworzyć, w drodze rozporządzenia, specjalistyczne jednostki organizacyjne, powoływane w celu ochrony zabytków, nadając im statut określający w szczególności zakres kompetencji jednostki organizacyjnej, obszar oraz formy jej działalności, a także zasady współdziałania z innymi organami ochrony dóbr kultury.", b) ust. 3 skreśla się; 2) w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania i cofania zezwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich, archeologicznych i wykopaliskowych oraz warunki ich prowadzenia, jak również kwalifikacje osób, które mają prawo prowadzenia tej działalności, w tym w szczególności wykształcenie i staż pracy wymagane od wykonawców prac konserwatorskich, archeologicznych i wykopaliskowych, dane zamieszczane we wniosku o udzielenie zezwolenia, rodzaje dokumentów załączanych do wniosku, sposób prowadzenia dokumentacji prac konserwatorskich, archeologicznych i wykopaliskowych w tym sposób dokumentowania poszczególnych etapów prac."; 3) w art. 23 skreśla się ust. 5; 4) dodaje się art. 25a i art. 25b w brzmieniu: "Art. 25a. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia, zasady zabezpieczenia zabytków przed zniszczeniem, uszkodzeniem, dewastacją i zaginięciem, w tym w szczególności na wypadek katastrofy, klęski żywiołowej lub konfliktu zbrojnego, uwzględniając zasady sporządzania planów ochrony, siły i środki do realizacji prac zabezpieczających, organizację ochrony na szczeblu ogólnokrajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym oraz w ramach instytucji będących w posiadaniu zabytków, a także zadania związane z objęciem zabytków ochroną specjalną.


Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. o objęciu poręczeniami Skarbu Państwa spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych

Art. 1. Ustawa określa zasady i warunki udzielania bankom poręczeń spłaty kredytów mieszkaniowych, udzielonych spółdzielniom mieszkaniowym, spłacanych na warunkach określonych w ustawie z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1996 r. Nr 5, poz. 32 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 80, poz. 508 i Nr 103, poz. 652 oraz z 2000 r. Nr 3, poz. 27), zwanej dalej "ustawą o pomocy państwa".


Art. 10. Odsetki skapitalizowane w okresie do dnia 31 grudnia 1999 r., przypadające od kredytów mieszkaniowych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy, banki zaliczają do wyniku finansowego tego okresu, za który odsetki przypadają.


Art. 11. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.


Art. 2. 1. Skarb Państwa, w drodze umowy poręczenia, udziela bankom poręczeń spłaty kredytów mieszkaniowych, spłacanych na zasadach określonych w ustawie o pomocy państwa, zwanych dalej "poręczeniami". 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, zwany dalej "Ministrem", w imieniu Skarbu Państwa zawiera z bankami umowy poręczenia. 3. Poręczenia są terminowe i udzielane do kwoty z góry oznaczonej. 4. Poręczenia są udzielane do wysokości 90% pozostających do spłaty kwot kredytów, o których mowa w art. 1. 5. Odpowiedzialność Skarbu Państwa z tytułu udzielanych poręczeń jest ograniczona w każdym przypadku oddzielnie do kwoty kredytu, odsetek skapitalizowanych i odsetek bieżących od kredytu. 6. Dokonane spłaty kredytu oraz kwoty uzyskane przez banki w wyniku działań zmierzających do odzyskania niespłaconej części kredytu lub odsetek zmniejszają odpowiednio zakres odpowiedzialności Skarbu Państwa, o której mowa w ust. 5.


Art. 3. 1. Wykonanie przez Skarb Państwa umów poręczenia następuje, jeżeli spłata kredytu nie zostanie dokonana w terminach wynikających z umowy kredytowej, w wysokości wynikającej z art. 7 i 11 ustawy o pomocy państwa, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Banki przed wystąpieniem o realizację poręczenia są obowiązane do podjęcia działań zmierzających do odzyskania kwot niespłaconych kredytów. Działania zmierzające do odzyskania kwot niespłaconych kredytów nie dotyczą środków przeznaczonych na spłatę kredytów, w wysokości określonej w art. 7 i 11 ustawy o pomocy państwa. 3. Szczegółowe warunki realizacji poręczeń określą umowy poręczenia, o których mowa w art. 2 ust. 2.


Art. 4. 1. Zadłużenie kredytobiorcy wobec Skarbu Państwa, z tytułu wykonania umów poręczenia, podlega oprocentowaniu, z zastrzeżeniem ust. 3. Naliczone odsetki podlegają kapitalizacji rocznej. 2. Oprocentowanie zadłużenia, o którym mowa w ust. 1, jest równe stopie oprocentowania kredytów, określonej w art. 5a ustawy o pomocy państwa, powiększonej o 2 punkty procentowe. 3. Zadłużenie kredytobiorcy powstałe z tytułu spłaty przez Skarb Państwa danej raty kredytu nie podlega oprocentowaniu, w przypadku gdy kwota spłaconej przez Skarb Państwa raty kredytu zostanie spłacona przez kredytobiorcę na rzecz Skarbu Państwa nie później niż w terminie płatności najbliższej raty kredytu na rzecz banku.


Art. 5. 1. Minister, w imieniu Skarbu Państwa, podejmuje działania zmierzające do odzyskania zadłużenia kredytobiorców wobec Skarbu Państwa z tytułu wykonania umów poręczenia, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Banki, beneficjenci poręczeń, są obowiązane, na warunkach określonych w odrębnej umowie z Ministrem, do podejmowania, za wynagrodzeniem, działań, o których mowa w ust. 1, chyba że Minister podejmie działania we własnym zakresie lub upoważni do tych działań, za wynagrodzeniem, inny bank. 3. Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, przysługuje w wysokości do 3% wyegzekwowanej kwoty, nie może ono być jednak niższe od rzeczywistych kosztów uzasadnionych działań windykacyjnych. Wynagrodzenie potrącane jest z wyegzekwowanej kwoty. 4. Sposób ustalenia wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3, określą umowy. 5. Przy podejmowaniu działań, o których mowa w ust. 1, banki mają prawo, bez uzyskania pisemnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji, wystawiać bankowe tytuły egzekucyjne stosownie do art. 96-98 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. " Prawo bankowe (Dz.U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz. 399). 6. Środki uzyskane przez banki w wyniku podjętych działań, o których mowa w ust. 1, są przekazywane przez banki, w terminie 7 dni, na rachunek wskazany przez Ministra.


Art. 6. 1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki rozliczeń z bankami z tytułu poręczeń Skarbu Państwa spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych. 2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności: 1) podmiot uprawniony do prowadzenia rozliczeń z tytułu poręczeń Skarbu Państwa spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych, 2) wzory formularzy rozliczeń, o których mowa w pkt 1, 3) wzory formularzy sprawozdań z prowadzonych działań zmierzających do odzyskania zadłużenia kredytobiorców wobec Skarbu Państwa z tytułu wykonania umów poręczenia spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych, 4) sposób rozliczania odzyskanych przez banki kwot niespłaconych kredytów, 5) tryb, terminy i warunki przekazywania bankom środków budżetowych na realizację poręczeń, o których mowa w pkt 1.


Art. 7. Do poręczeń udzielanych przez Skarb Państwa na podstawie ustawy nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz.U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 60, poz. 693), z wyjątkiem art. 29, 31, 44, 46 i 47.


Art. 8. W ustawie z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych oraz zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1996 r. Nr 5, poz. 32 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 80, poz. 508 i Nr 103, poz. 652 oraz z 2000 r. Nr 3, poz. 27) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu: "Art. 5a. Stopa oprocentowania kredytów mieszkaniowych objętych przejściowym wykupieniem odsetek ze środków budżetu państwa jest równa, w poszczególnych okresach kwartalnych, minimalnej stopie rentowności 28-dniowych operacji otwartego rynku, ogłaszanej przez Radę Polityki Pieniężnej w Dzienniku Urzędowym Narodowego Banku Polskiego według stawki obowiązującej w ostatnim dniu drugiego miesiąca kwartału poprzedzającego dany kwartał, powiększonej o 1 punkt procentowy."; 2) w art. 6: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Z budżetu państwa są przekazywane bankom środki w wysokości oprocentowania naliczonego według stopy procentowej określonej w art. 5a, pod warunkiem dokonywania przez kredytobiorcę spłat w wysokości wynikającej z przepisów art. 7 i 8, z zastrzeżeniem art. 8a ust. 3.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Warunek dokonywania przez kredytobiorcę spłat w wysokości wynikającej z art. 7 i 8, z zastrzeżeniem art. 8a ust. 3, uważa się za spełniony także wtedy, gdy spłaty za kredytobiorcę dokona Skarb Państwa na zasadach określonych w ustawie z dnia ...... o objęciu poręczeniami Skarbu Państwa spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych (Dz.U. Nr ..., poz. ...).", c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Odsetki przejściowo wykupione ze środków budżetu państwa są oprocentowane w wysokości stopy oprocentowania kredytu, o której mowa w art. 5a, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 3."; 3) w art. 8 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przez udokumentowanie dochodu gospodarstwa domowego kredytobiorcy, o którym mowa w ust. 1 i art. 8a ust. 5, należy rozumieć w szczególności złożenie przez kredytobiorcę oświadczenia o wysokości dochodów jego gospodarstwa domowego ustalonych zgodnie z ust. 2, 2a i 2b; w oświadczeniu kredytobiorcy powinno znaleźć się pouczenie o odpowie dzialności karnej za fałszywe zeznania, zgodnie z przepisami Kodeksu karnego."; 4) w art. 9: a) w ust. 2 wyrazy "w tym wysokość oprocentowania kredytów i odsetek" zastępuje się wyrazami "w tym sposób oprocentowania odsetek przejściowo wykupionych", b) w ust. 3 skreśla się pkt 1 i 2; 5) po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu: "Art. 9a. 1. Jeżeli kredytobiorca w okresie spłaty kredytu dokona wpłat przekraczających miesięczną wysokość obciążających go spłat, określoną w art. 7 lub 11, bank zalicza dodatkowe wpłaty w pierwszej kolejności na spłatę zadłużenia kredytobiorcy wobec Skarbu Państwa z tytułu wykonania przez Skarb Państwa umów poręczenia, o których mowa w art. 2 ust. 2, ustawy o objęciu poręczeniami Skarbu Państwa spłaty niektórych kredytów mieszkaniowych, a w drugiej kolejności na spłatę skapitalizowanych odsetek od kredytu, następnie zaś na spłatę kredytu. 2. Środki zaliczone na spłatę zadłużenia kredytobiorcy wobec Skarbu Państwa z tytułu wykonania przez Skarb Państwa umów poręczenia, o których mowa w ust. 1, nie stanowią nadwyżki, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4. 3. Jeżeli kredytobiorca w okresie spłaty kredytu dokona wpłat przekraczających miesięczny poziom określony w art. 8, bank zalicza dodatkowe wpłaty w pierwszej kolejności na spłatę zadłużenia z tytułu kredytu wraz ze skapitalizowanymi odsetkami."; 6) w art. 10 w ust. 1 w pkt 4 po przecinku dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem art. 9a ust. 2,".


Art. 9. Do czasu wydania rozporządzenia na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, refundacji bankom wypłacanych premii gwarancyjnych oraz zmianie niektórych ustaw w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pozostają w mocy przepisy dotychczasowe, o ile nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.


Ustawa z dnia 30 listopada 2000 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

Art. 1. W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116, z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483, Nr 63, poz. 700, Nr 70, poz. 777, Nr 72, poz. 802, Nr 109, poz. 1236 i Nr 110, poz. 1255 i 1256 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 18, poz. 230, Nr 95, poz. 1041 i Nr ..., poz. ...) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 w ust. 1 skreśla się wyrazy " , z uwzględnieniem art. 4a"; 2) art. 4a otrzymuje brzmienie: "Art. 4a. Realizację powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego przez inne niż Kasy Chorych instytucje ubezpieczeniowe ureguluje odrębna ustawa."; 3) w art. 69b skreśla się wyrazy "albo instytucji ubezpieczenia zdrowotnego, o której mowa w art. 4a"; 4) w art. 151a: a) w ust. 4 w pkt 2 przecinek zastępuje się kropką i skreśla pkt 3, b) w ust. 5, 6 i 7 skreśla się wyrazy "i 3"; 5) w art. 151c w ust. 1 i 3 skreśla się wyrazy "i 3"; 6) w art. 151d: a) skreśla się ust. 3, b) w ust. 4 skreśla się wyrazy "i 3"; 7) w art. 151e w ust. 1 wyrazy "art. 151d ust. 1-3" zastępuje się wyrazami "art. 151d ust. 1-2"; 8) w art. 169c w ust. 4 po wyrazach "W 2000 r." dodaje się wyrazy " , w 2001 r. i w 2002 r."; 9) w art. 169g w ust. 1 wyrazy "w 1999 r. i w 2000 r." zastępuje się wyrazami "w 1999 r., w 2000 r. i w 2001 r.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2001 r.


Ustawa z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy " Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną oraz ustawy " Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego

Art. 1. W ustawie z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 70, Nr 12, poz. 136, Nr 19, poz. 239, Nr 52, poz. 632 i Nr 95, poz. 1041) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Z dniem 1 stycznia 2002 r. zakładanie i prowadzenie szkół artystycznych przechodzi odpowiednio do zadań samorządu województwa lub powiatu."; 2) po art. 50 dodaje się art. 50a w brzmieniu: "Art. 50a. 1. Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie, na podstawie uchwały Sejmiku Województwa Wielkopolskiego, może być przekazane ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. 2. Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze porozumienia zawartego między Marszałkiem Województwa Wielkopolskiego a ministrem właściwym do spraw rolnictwa. 3. Porozumienie, o którym mowa w ust. 2, stanowi podstawę do wykreślenia Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu RolnoSpożywczego w Szreniawie z rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Samorząd Województwa Wielkopolskiego i wpisania do rejestru prowadzonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Z dniem wpisania do rejestru prowadzonego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu RolnoSpożywczego w Szreniawie staje się państwową instytucją kultury i zachowuje swój majątek.".


Art. 2. W ustawie z dnia 8 stycznia 1999 r. - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego(Dz.U. Nr 12, poz. 96 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 12 w ust. 3 wyrazy "Do dnia 31 grudnia 2000 r." zastępuje się wyrazami "Do dnia 31 grudnia 2001 r.".


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych, ustawy o transporcie kolejowym i ustawy o usługach turystycznych oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawy o działach administracji rządowej - w związku z dostosowaniem do prawa Unii Europejskiej

Art. 10. 1. Minister właściwy do spraw transportu przekazuje Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego sprawy wraz z aktami, które przechodzą do zakresu jego działania i nie są zakończone do tego dnia. 2. Pracownicy urzędu ministra właściwego do spraw transportu realizujący zadania, które przechodzą do zakresu działania Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego, stają się pracownikami Urzędu Transportu Kolejowego.


Art. 11. 1. Znosi się Główny Inspektorat Kolejnictwa. 2. Główny Inspektor Kolejnictwa przekazuje Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego prowadzenie spraw z zakresu jego działania, wraz z aktami spraw, niezakończonych do dnia zniesienia Głównego Inspektoratu Kolejnictwa. 3. Pracownicy Głównego Inspektoratu Kolejnictwa stają się pracownikami Urzędu Transportu Kolejowego. 4. Główny Inspektor Kolejnictwa przekazuje Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego składniki mienia Głównego Inspektoratu Kolejnictwa do dnia jego zniesienia, w drodze protokołu zdawczo-odbiorczego.


Art. 11b. 1. Nie można w drodze umowy wyłączyć lub ograniczyć odpowiedzialności określonej w art. 11a, także w razie wyboru prawa obcego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną klientowi wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o świadczenie usług turystycznych może być ograniczona tylko wówczas, gdy określa to umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska. 3. Organizatorzy turystyki w umowach z klientami mogą ograniczyć odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie usług w czasie imprezy turystycznej do dwukrotności ceny imprezy turystycznej względem każdego klienta. 4. Ograniczenie, o którym mowa w ust. 3, nie może dotyczyć szkód na osobie."; 13) w art. 12: a) w ust. 1: - w pkt 8 po wyrazie "klienta" dodaje się wyrazy "na piśmie", - w pkt 9 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 10 w brzmieniu: "10) ogólne informacje o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej.", b) po ust. l dodaje się ust. la w brzmieniu: "1a. Informacje, o których mowa w ust. l, nie mogą wprowadzać klienta w błąd."; 14) w art. 13: a) w ust. 1 pkt l otrzymuje brzmienie: "1) ogólne informacje o obowiązujących przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych, w szczególności o terminach oczekiwania na wydanie paszportu i wizy oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie turystycznej", b) w ust. 3: - w zdaniu wstępnym po wyrazie "obowiązany" dodaje się wyrazy "we właściwym czasie", - w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu: "4) szczegółowe informacje dotyczące połączeń komunikacyjnych oraz miejsca, jakie klient będzie zajmował w środku transportu, w szczególności kabiny na statku lub przedziału sypialnego w pociągu.", c) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Informacje, o których mowa w ust. l-3, powinny być podane klientowi na piśmie."; 15) w art. 14: a) w ust. 2: - w pkt 7 skreśla się przecinek i dodaje się wyrazy "oraz nazwę i adres ubezpieczyciela,", - po pkt 7 dodaje się pkt 7a i 7b w brzmieniu: ,,7a) termin powiadomienia klienta na piśmie o ewentualnym odwołaniu imprezy turystycznej lub usługi turystycznej z powodu niewystarczającej liczby zgłoszeń, jeżeli realizacja usług jest uzależniona od liczby zgłoszeń, 7b) termin zawiadomienia o przeniesieniu uprawnień i przejęciu obowiązków, o którym mowa w art. 16 ust. 2.", b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Osoba, która zawarła z klientem umowę o świadczenie usług turystycznych jest obowiązana niezwłocznie dostarczyć klientowi jeden egzemplarz tej umowy.", c) w ust. 7 w pkt 1 po wyrazie "klienta" dodaje się wyrazy "na piśmie"; 16) w art. 15 w ust. l wyrazy "i art. 14" zastępuje się wyrazami "art. 14 i art. 16a"; 17) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. 1. Klient może bez zgody organizatora turystyki przenieść na osobę spełniającą warunki udziału w imprezie turystycznej wszystkie przysługujące mu z tytułu umowy o świadczenie usług turystycznych uprawnienia, jeżeli jednocześnie osoba ta przejmuje wszystkie wynikające z tej umowy obowiązki. 2. Przeniesienie uprawnień i przejęcie obowiązków, o którym mowa w ust. 1, jest skuteczne wobec organizatora turystyki, jeżeli klient zawiadomi go o tym przed rozpoczęciem imprezy turystycznej w terminie określonym w umowie. 3. Za nieuiszczoną część ceny imprezy turystycznej oraz koszty poniesione przez organizatora turystyki w wyniku zmiany uczestnika imprezy turystycznej klient i osoba przejmująca jego uprawnienia odpowiadają solidarnie."; 18) po art. 16 dodaje się art. 16a i 16b w brzmieniu: "Art. 16a. 1. Organizator turystyki, który w czasie trwania danej imprezy turystycznej nie wykonuje przewidzianych w umowie usług, stanowiących istotną część programu tej imprezy, jest obowiązany, bez obciążania klienta dodatkowymi kosztami, wykonać w ramach tej imprezy odpowiednie świadczenia zastępcze. Jeżeli jakość świadczenia zastępczego jest niższa od jakości usługi określonej w programie imprezy turystycznej, klient może żądać odpowiedniego obniżenia ceny imprezy. 2. Jeżeli wykonanie świadczeń zastępczych, o których mowa w ust. l, jest niemożliwe albo klient z uzasadnionych powodów nie wyraził na nie zgody i odstąpił od umowy, organizator turystyki jest obowiązany, bez obciążania klienta dodatkowymi kosztami z tego tytułu, zapewnić mu powrót do miejsca rozpoczęcia imprezy turystycznej lub do innego uzgodnionego miejsca w warunkach nie gorszych niż określone w umowie. 3. W razie odstąpienia od umowy, o którym mowa w ust. 2, organizator turystyki nie może żądać od klienta żadnych dodatkowych świadczeń z tego tytułu, w szczególności zapłaty kary umownej. Klient może żądać naprawienia szkody wynikłej z niewykonania umowy. 4. W razie niemożności wykonania świadczenia zastępczego, o której mowa w ust. 2, klient może żądać naprawienia szkody wynikłej z niewykonania umowy, chyba że niemożność wykonania świadczenia zastępczego jest spowodowana wyłącznie: 1) działaniami lub zaniechaniami osób trzecich, nieuczestniczących w wykonywaniu świadczenia zastępczego, jeżeli tych działań lub zaniechań nie można było przewidzieć ani uniknąć, albo 2) siłą wyższą.


Art. 12. Główny Inspektor Kolejnictwa sporządza bilans na dzień zniesienia Głównego Inspektoratu Kolejnictwa oraz spis spraw, o których mowa w art. 11 ust. 2, i przekazuje je Prezesowi Urzędu Transportu Kolejowego w drodze protokołu zdawczoodbiorczego.


Art. 13. Finansowanie Urzędu Transportu Kolejowego do końca roku kalendarzowego, w którym przypada jego utworzenie, odbywa się ze środków finansowych przeznaczonych na funkcjonowanie Głównego Inspektoratu Kolejnictwa oraz z części budżetowej ministra właściwego do spraw transportu przeznaczonej na zadania realizowane dotychczas przez ministra właściwego do spraw transportu w zakresie, w którym przeszły do zakresu działania Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego.


Art. 14. Postępowania sądowe dotyczące zawarcia i wykonywania umów, o których mowa w art. 9 ust. 1 i art. 10 ust 1 i 2 ustawy wymienionej w art. 3, wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, są prowadzone według dotychczasowych przepisów.


Art. 15. Minister właściwy do spraw turystyki ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o usługach turystycznych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 16. W stosunku do państw członkowskich Unii Europejskiej przepis art. 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, traci moc z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.


Art. 16b. 1. Jeżeli w trakcie imprezy turystycznej klient stwierdza wadliwe wykonywanie umowy, powinien niezwłocznie zawiadomić o tym wykonawcę usługi oraz organizatora turystyki, w sposób odpowiedni dla rodzaju usługi. 2. Umowa powinna jednoznacznie określać obowiązek klienta w zakresie, o którym mowa w ust. 1."; 19) w art. 17 w ust. 1 w pkt 2 wyraz "ceł" zastępuje się wyrazami "opłat urzędowych"; 20) skreśla się art. 18; 21) po art. 19 dodaje się art. 19a w brzmieniu: "Art. 19a. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy działającego w okolicznościach określonych w art. 10b."; 22) po art. 33 dodaje się art. 33a w brzmieniu: "Art. 33a. Za sprawdzenie kwalifikacji osób ubiegających się o uprawnienia przewodnika turystycznego i pilota wycieczek oraz sprawdzenie znajomości języka obcego przez przewodnika turystycznego i pilota wycieczek pobiera się opłaty."; 23) w art. 40 po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu: "5. Minister właściwy do spraw turystyki może dokonywać kontroli w zakresie spełniania przez obiekt hotelarski wymagań przewidzianych dla rodzaju i kategorii, do których został zaszeregowany. Do kontroli wykonywanej przez ministra właściwego do spraw turystyki stosuje się odpowiednio ust. 3 i 4. 6. W razie stwierdzenia, że obiekt hotelarski nie spełnia wymagań przewidzianych dla rodzaju i kategorii, do których został zaszeregowany, minister właściwy do spraw turystyki występuje do właściwego organu o dokonanie zmiany rodzaju lub kategorii obiektu."; 24) po art. 44 dodaje się art. 44a w brzmieniu: "Art. 44a. 1. Za dokonanie oceny spełniania przez obiekt hotelarski wymagań niezbędnych do zaszeregowania obiektu do określonego rodzaju i kategorii pobiera się opłaty. 2. Minister właściwy do spraw turystyki określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat związanych z dokonywaniem ocen określonych w ust. 1 oraz tryb pobierania tych opłat."; 25) po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu: "Art. 51a. 1. Wojewodowie tworzą środki specjalne przeznaczone na finansowanie zadań związanych ze sprawdzaniem kwalifikacji kandydatów na przewodników turystycznych i pilotów wycieczek, sprawdzaniem znajomości języka obcego przez przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz dokonywaniem oceny spełniania przez obiekty hotelarskie wymagań przewidzianych dla rodzaju i kategorii, do których zostały zaszeregowane, zwane dalej "środkami specjalnymi". 2. Przychodem środków specjalnych są wpływy z opłat, o których mowa w art. 34 ust. 2 pkt 3 i art. 44a ust. 2. 3. Ze środków specjalnych mogą być finansowane: l) wynagrodzenia członków komisji egzaminacyjnych dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz komisji egzaminacyjnych języków obcych, a także członków zespołów oceniających obiekty hotelarskie, 2) podróże służbowe członków komisji egzaminacyjnych dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek oraz członków zespołów oceniających obiekty hotelarskie, 3) wydatki materiałowe, w szczególności związane z wydawaniem legitymacji dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek. 4. Dysponentem środków specjalnych jest wojewoda. 5. Dla środków specjalnych sporządza się roczny plan finansowy, który obejmuje planowane: 1) przychody, 2) wydatki na wynagrodzenia, 3) wydatki na podróże służbowe, 4) wydatki materiałowe.".


Art. 17. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 1, 2 i 5, art. 3 pkt 2, 4-7, art. 7 i art. 10-13, które wchodzą w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej oraz art. 3 pkt 8 i 9, art. 4-6 i art. 8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.


Art. 2. W ustawie z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz.U. Nr 96, poz. 590 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 44 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Zagraniczne uczelnie zawodowe mogą tworzyć jednostki organizacyjne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Do tworzenia, prowadzenia działalności i likwidacji jednostki organizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zakładania, prowadzenia działalności i likwidacji niepaństwowej uczelni zawodowej."; 2) w art. 52 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Zatrudnienie osoby niebędącej obywatelem polskim w uczelni zawodowej w charakterze nauczyciela akademickiego następuje bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody organu zatrudnienia. Zezwolenia i zgody nie wymaga także powierzenie osobie niebędącej obywatelem polskim innej pracy zarobkowej, w zakresie zadań określonych w art. 56 ust. 2. 2. Osoba, o której mowa w ust. 1, podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego oraz ubezpieczeń społecznych, a także korzysta z uprawnień przewidzianych w ustawie i innych uprawnień - na zasadach obowiązujących obywateli polskich pozostających w stosunku pracy.".


Art. 3. W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. Nr 96, poz. 591, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 84, poz. 934 oraz z 2000 r. Nr 84, poz. 948) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4 w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje pkt 12 i 13 w brzmieniu: "12) przewozach miejskich i podmiejskich " należy przez to rozumieć kolejowe przewozy pasażerskie wykonywane w ramach przewozów regionalnych, ograniczone do obszaru miasta i gmin z nim sąsiadujących lub kilku sąsiednich miast i sąsiadujących z nimi gmin, 13) infrastrukturze kolejowej - należy przez to rozumieć budynki, budowle i urządzenia wraz z zajętymi pod nimi gruntami, przeznaczone do prowadzenia ruchu kolejowego i do utrzymania linii kolejowych, niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu kolejowego."; 2) w art. 8 i w art. 13 w ust. 1 i 2 użyte w odpowiednich przypadkach wyrazy "Główny Inspektor Kolejnictwa" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Prezes Urzędu Transportu Kolejowego", a w art. 37 w ust. 1, w art. 38 w ust. 1-3, w art. 39 oraz w art. 40 użyte w odpowiednich przypadkach wyrazy "Główny Inspektor" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Prezes UTK"; 3) w art. 25 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wyłączyć obowiązek uzyskiwania koncesji przez przewoźników kolejowych wykonujących wyłącznie przewozy miejskie, podmiejskie lub regionalne, jeżeli uzna, że w odniesieniu do tych kategorii przewozów nadzór nad przestrzeganiem przepisów odnoszących się do bezpieczeństwa ruchu zapewni spełnienie celów publicznych w dostatecznym stopniu."; 4) art. 27 otrzymuje brzmienie: "Art. 27. Prezes Urzędu Transportu Kolejowego, zwany dalej "Prezesem UTK", jest organem właściwym do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji na działalność gospodarczą polegającą na: 1) zarządzaniu liniami kolejowymi, 2) wykonywaniu przewozów kolejowych."; 5) tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie: "Regulacja i nadzór techniczny w transporcie kolejowym oraz bezpieczeństwo ruchu kolejowego"; 6) art. 33-36 otrzymują brzmienie: "Art. 33. 1. Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach regulacji transportu kolejowego, nadzoru technicznego nad eksploatacją linii kolejowych, pojazdów szynowych oraz bezpieczeństwa ruchu kolejowego jest Prezes UTK. 2. Prezes UTK jest powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw transportu. 3. Wiceprezes Urzędu Transportu Kolejowego jest powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw transportu na wniosek Prezesa UTK. 4. Nadzór nad Prezesem UTK sprawuje minister właściwy do spraw transportu.


Art. 33b. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze rozporządzenia: 1) formy studiów i szkoleń, na które mogą być przyjmowani cudzoziemcy, 2) wymagania, jakie powinni spełniać cudzoziemcy ubiegający się o przyjęcie na studia i szkolenia lub uczestniczenie w badaniach naukowych, uwzględniając w szczególności poziom wykształcenia odpowiedni do podjęcia danej formy studiów lub szkolenia, stopień znajomości języka polskiego, stan zdrowia i predyspozycje do studiów na określonych kierunkach oraz rodzaje dokumentów, które są obowiązani przedstawić, 3) sposób ustalania wysokości stypendiów przyznawanych w ramach limitu, o którym mowa w art. 33a ust. 5, przyjmując za podstawę minimalną stawkę wynagrodzenia zasadniczego asystenta zatrudnionego w uczelni, tryb ich przyznawania i wypłacania oraz zawieszania i cofania, 4) sposób ustalania odpłatności za studia, szkolenia i uczestniczenie w badaniach naukowych, uwzględniając planowane koszty kształcenia, możliwość obniżania i zwalniania z opłat oraz organy uprawnione do podejmowania decyzji w tych sprawach, sposób wnoszenia opłat oraz przypadki, w których opłaty podlegają zwrotowi. 2. Warunki przyznawania stypendiów, o których mowa w art. 33a ust. 4 pkt 5, oraz ich wysokość ustala przyznający stypendium."; 3) w art. 64: a) w ust. 6 wyrazy "ust. 7" zastępuje się wyrazami "ust. 7 i 8", b) po ust. 7 dodaje się ust. 8 i 9 w brzmieniu: "8. Utworzenie za granicą zamiejscowej jednostki organizacyjnej uczelni wymaga zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych i ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. 9. Zagraniczne uczelnie mogą tworzyć jednostki organizacyjne z siedzibą na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Do tworzenia, prowadzenia działalności i likwidacji jednostki organizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zakładania, prowadzenia działalności i likwidacji uczelni niepaństwowej."; 4) w art. 84 ust. 1 i 3 otrzymują brzmienie: "1. Zatrudnienie cudzoziemca w uczelni w charakterze nauczyciela akademickiego następuje bez konieczności uzyskania zezwolenia i zgody organu zatrudnienia. Zezwolenia i zgody nie wymaga także powierzenie cudzoziemcowi innej pracy zarobkowej, w zakresie zadań określonych w art. 76. 3. Osoba, o której mowa w ust. 1, podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego oraz ubezpieczeń społecznych, a także korzysta z uprawnień przewidzianych w ustawie i innych uprawnień - na zasadach obowiązujących obywateli polskich pozostających w stosunku pracy."; 5) art. 150 otrzymuje brzmienie: "Art. 150. 1. Zasady uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych uzyskanych za granicą za równorzędne z dyplomami uzyskiwanymi w kraju określają umowy międzynarodowe. 2. W przypadku braku umów międzynarodowych dyplomy ukończenia studiów wyższych uzyskane za granicą mogą być uznane, w drodze nostryfikacji, za równorzędne z dyplomami uzyskiwanymi w kraju, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 1 i 3. 3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia: 1) tryb nostryfikacji, w tym możliwość zwalniania z całości lub części postępowania, 2) organy przeprowadzające postępowanie nostryfikacyjne, 3) warunki, w których dla celów dalszego kształcenia dyplomy mogą być uznawane bez przeprowadzania postępowania nostryfikacyjnego.".


Art. 34. 1. Do zakresu działania Prezesa UTK należy w szczególności: 1) zatwierdzanie opłat za udostępnianie linii kolejowych, 2) opiniowanie projektów planów inwestycyjnych zarządów kolei dotyczących linii kolejowych o państwowym znaczeniu, 3) uzgadnianie planów likwidacji linii kolejowych lub ich części, 4) koordynacja rozkładów jazdy w transporcie kolejowym, 5) kontrolowanie równości dostępu przewoźników kolejowych do linii kolejowych, 6) nakładanie kar pieniężnych na zasadach określonych w ustawie, 7) współdziałanie z właściwymi organami w zakresie: a) przeciwdziałania praktykom monopolistycznym zarządów kolei i przewoźników kolejowych, b) kształtowania systemu transportu kolejowego, 8) zbieranie i przetwarzanie informacji dotyczących rynku przewozów kolejowych, 9) nadzór nad bezpieczeństwem przewozu materiałów niebezpiecznych koleją, 10) przeprowadzanie egzaminu i nadawanie uprawnień doradcom do spraw bezpieczeństwa przewozu materiałów niebezpiecznych koleją, 11) wydawanie świadectw, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2, 12) prowadzenie rejestru świadectw, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2, 13) kontrola spełniania warunków określonych przepisami wydanymi na podstawie art. 7 ust. 3 i 4 oraz art. 19 pkt 1, 14) udział w badaniach wypadków kolejowych w celu wyjaśnienia ich przyczyn, 15) wykonywanie zadań administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego w dziedzinie transportu kolejowego, określonych w odrębnych przepisach, 16) podejmowanie działań na rzecz zwiększenia bezpieczeństwa, ze szczególnym uwzględnieniem ruchu kolejowego. 2. Prezes UTK składa corocznie Prezesowi Rady Ministrów, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw transportu, sprawozdanie ze swojej działalności zawierające w szczególności ocenę stanu bezpieczeństwa ruchu kolejowego.


Art. 35. 1. Do postępowania przed Prezesem UTK stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. 2. Od decyzji wydanych przez Prezesa UTK rozstrzygających co do istoty w sprawach, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 1, 4 i 5, przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu antymonopolowego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. 3. Od postanowień wydanych przez Prezesa UTK, od których służy zażalenie, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni.


Art. 36. 1. Prezes UTK wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Transportu Kolejowego, zwanego dalej "Urzędem". 2. W skład Urzędu wchodzą oddziały terenowe. 3. Prezes Rady Ministrów nadaje, w drodze rozporządzenia, statut określający organizację Urzędu, w tym siedziby oddziałów terenowych."; 7) w art. 41 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Czynności związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 11, są odpłatne. Odpłatne są również czynności związane z wykonywaniem zadań, o których mowa w art. 34 ust. 1 pkt 13, o ile polegają one na wykonywaniu specjalistycznych badań i pomiarów."; 8) po art. 41 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu: "Rozdział 5a Doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu materiałów niebezpiecznych koleją


Art. 4. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz.U. Nr 133, poz. 884 i Nr 158 poz. 1043, z 1998 r. Nr 113, poz. 714, z 1999 r. Nr 40, poz. 401 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 486) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 wyrazy "przedsiębiorców krajowych i zagranicznych" zastępuje się wyrazami "przedsiębiorców i przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. " Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178), zwanych dalej "przedsiębiorcami" "; 2) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Zawieranie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w imieniu przedsiębiorcy zagranicznego umów z klientami o świadczenie usług turystycznych jest dopuszczalne, jeżeli przedsiębiorca ten prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą na warunkach określonych w ustawie, o której mowa w art. 1."; 3) w art. 3: a) pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) organizowanie imprez turystycznych - przygotowywanie lub oferowanie, a także realizacja imprez turystycznych,", b) w pkt 7 wyraz "koncesje" zastępuje się wyrazem "zezwolenia", c) po pkt 7 dodaje się pkt 7a i 7b w brzmieniu: "7a) przewodnik turystyczny - osobę zawodowo oprowadzającą grupy wycieczkowe po wybranych obszarach, miejscowościach i obiektach oraz udzielającą o nich informacji, 7b) pilot wycieczek - osobę towarzyszącą, w imieniu organizatora turystyki, uczestnikom imprezy turystycznej, sprawującą opiekę nad nimi i czuwającą nad sposobem wykonania na ich rzecz usług,", d) skreśla się pkt 12 i 13; 4) w art. 5 po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: "4. Wojewoda jest uprawniony do występowania na rzecz klientów w sprawach wypłaty środków z tytułu umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji ubezpieczeniowej lub umowy ubezpieczenia, na zasadach określonych w treści tych umów. 5. Z sumy określonej w umowie gwarancji bankowej, umowie gwarancji ubezpieczeniowej lub umowie ubezpieczenia pokrywa się w pierwszej kolejności koszty sprowadzenia do kraju klientów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Jeżeli pozostała suma gwarancji jest niewystarczająca na zwrot wszystkich wpłat wniesionych przez klientów, wypłaty obniża się proporcjonalnie do wysokości pozostałej sumy."; 5) w art. 6 w ust. l w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu: "4) 6 lat praktyki w obsłudze turystów, w pozostałych przypadkach."; 6) w art. 7 w ust. 4 skreśla się wyrazy " , a wydane zezwolenie cofa"; 7) w art. 8 po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: ,,5. Wojewoda prowadzi ewidencję wydanych na terenie województwa zezwoleń i związanych z nimi umów gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, oraz udziela informacji o wydanych zezwoleniach na zasadach ustalonych dla rejestru."; 8) w art. 9: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Minister właściwy do spraw turystyki oraz wojewoda jest upoważniony do kontroli prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, o której mowa w art. 4 ust. 1, w zakresie: 1) spełniania wymagań niezbędnych do uzyskania zezwolenia, 2) zgodności prowadzonej działalności z wydanym zezwoleniem, 3) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych ustawą.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Minister właściwy do spraw turystyki oraz wojewoda jest upoważniony do kontroli działalności agentów turystycznych w zakresie: 1) zgodności prowadzonej działalności z zawartymi umowami agencyjnymi, 2) przestrzegania przez przedsiębiorców dających zlecenie agentom warunków wykonywania działalności gospodarczej określonych ustawą.", c) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. W razie stwierdzenia przez ministra właściwego do spraw turystyki w wyniku kontroli, o której mowa w ust. 1 i 1a, uchybień w sposobie prowadzenia działalności gospodarczej, występuje on do właściwego wojewody o podjęcie działań, o których mowa w ust. 2."; 9) w art. 10a: a) w ust. l w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 3 w brzmieniu: ,,3) nieusunięcia przez przedsiębiorcę stwierdzonych uchybień, pomimo wezwania, o którym mowa w art. 9 ust. 2.", b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: ,,3. Przepis ust. 2 stosuje się także do osób kierujących działalnością przedsiębiorstwa w imieniu przedsiębiorcy, któremu cofnięto zezwolenie lub który prowadził działalność bez wymaganego zezwolenia. Osoby te w okresie wskazanym w ust. 2 nie mogą również kierować działalnością przedsiębiorstwa lub jego jednostek organizacyjnych w zakresie wymagającym zezwolenia."; 10) po art. 10a dodaje się art. 10b w brzmieniu: "Art. 10b. Przedsiębiorcę występującego wobec klientów jako agent turystyczny uważa się za organizatora turystyki w rozumieniu ustawy, jeżeli: 1) w umowach zawieranych z klientami nie wskazuje jednoznacznie właściwego organizatora turystyki, którego reprezentuje, lub 2) działa jako agent organizatora turystyki, który nie jest uprawniony do zawierania umów z klientami na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub 3) działa bez ważnej umowy agencyjnej lub przekracza jej zakres."; 11) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. W zakresie nieuregulowanym ustawą do umów z klientami zawieranych przez organizatorów turystyki i pośredników turystycznych stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego oraz inne przepisy dotyczące ochrony konsumenta."; 12) po art. 11 dodaje się art. 11a i 11b w brzmieniu: "Art. 11a. 1. Organizator turystyki odpowiada za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o świadczenie usług turystycznych, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest spowodowane wyłącznie: 1) działaniem lub zaniechaniem klienta, 2) działaniem lub zaniechaniem osób trzecich, nie uczestniczących w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie, jeżeli tych działań lub zaniechań nie można było przewidzieć ani uniknąć, albo 3) siłą wyższą. 2. Wyłączenie odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy, w przypadkach wymienionych w ust. 1, nie zwalnia organizatora turystyki od obowiązku udzielenia w czasie trwania imprezy turystycznej pomocy poszkodowanemu klientowi.


Art. 41a. 1. Uprawnienia doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu materiałów niebezpiecznych koleją, zwanego dalej "doradcą do spraw bezpieczeństwa", nadaje Prezes UTK, na pięć lat, w drodze decyzji administracyjnej. 2. Warunkiem uzyskania uprawnień, o których mowa w ust. 1, jest ukończenie kursu przygotowawczego i zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prezesa UTK. 3. Egzamin, o którym mowa w ust. 2, obejmuje sprawdzenie znajomości zagadnień związanych z przewozem materiałów niebezpiecznych, w szczególności: 1) treści odpowiednich przepisów prawnych i umów międzynarodowych, 2) środków zapewniania właściwego poziomu bezpieczeństwa przewozu, 3) szczegółowej klasyfikacji materiałów niebezpiecznych, 4) wymagań w zakresie opakowań materiałów niebezpiecznych i konstrukcji cystern, 5) zasad oznakowania przewozów materiałów niebezpiecznych, 6) metod załadunku i rozmieszczania ładunku w wagonie, 7) sposobów sporządzania instrukcji dotyczących bezpieczeństwa i innej wymaganej dokumentacji, 8) zasad szkolenia personelu kolejowego w zakresie przewozu materiałów niebezpiecznych, 9) zasad zapobiegania skutkom wypadków. 4. Za egzamin, o którym mowa w ust. 2, pobiera się opłaty.


Art. 41b. 1. Przewoźnik kolejowy dokonujący przewozu materiałów niebezpiecznych powierza doradcy do spraw bezpieczeństwa nadzór nad: 1) prawidłowością procedur związanych z załadunkiem, rozładunkiem i przewozem materiałów niebezpiecznych, 2) kwalifikacjami personelu zatrudnionego przy przewozie materiałów niebezpiecznych, 3) stanem technicznym taboru i urządzeń w zakresie przewozu materiałów niebezpiecznych. 2. W jednostkach organizacyjnych innych niż przewoźnicy kolejowi, dokonujących przewozu materiałów niebezpiecznych, powinni być zatrudnieni doradcy do spraw bezpieczeństwa; obowiązek ten nie dotyczy jednostek organizacyjnych podlegających nadzorowi Ministra Obrony Narodowej. 3. Minister właściwy do spraw transportu określa, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowy program kursów przygotowawczych, wymagania jakie powinny spełniać podmioty prowadzące kursy przygotowawcze, zakres egzaminu oraz szczegółowy tryb przeprowadzania egzaminu dla kandydatów na doradców do spraw bezpieczeństwa, 2) szczegółowy zakres obowiązków doradcy w przedsiębiorstwie (jednostce organizacyjnej), 3) opłatę za egzamin w wysokości umożliwiającej pokrycie kosztów egzaminu poniesionych przez Urząd oraz tryb jej pobierania."; 9) po art. 54 dodaje się rozdział 8a w brzmieniu: "Rozdział 8a Kary pieniężne


Art. 5. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133,poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106 poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665 i Nr 73, poz. 852) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 479{1} w § 2 w pkt 3 po wyrazach "o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym" dodaje się wyrazy " , o transporcie kolejowym"; 2) w części pierwszej w księdze pierwszej w tytule VII w dziale IVa w tytule rozdziału 2 po wyrazach "z zakresu regulacji" dodaje się wyrazy "transportu kolejowego,"; 3) w art. 479{28} w § 1 po wyrazach "Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub delegatur tego Urzędu," dodaje się wyrazy "decyzji Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego,"; 4) w art. 479{31} w § 1 po wyrazach "z zakresu regulacji" dodaje się wyrazy "transportu kolejowego,".


Art. 54a. 1. Karze pieniężnej podlega przewoźnik kolejowy lub zarząd kolei, który : 1) stosuje opłaty za udostępnianie linii kolejowych niezatwierdzone przez Prezesa UTK lub wyższe od zatwierdzonych, 2) zarządzając linią kolejową, nie zapewnia przewoźnikom kolejowym równego dostępu do niej, 3) nie zapewnia wykonywania wymaganego nadzoru przez doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie materiałów niebezpiecznych koleją. 2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, nakłada Prezes UTK, w drodze decyzji administracyjnej, w wysokości do 10% rocznego przychodu ukaranego przedsiębiorcy, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym; ustalając wysokość kary, Prezes UTK uwzględnia stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, dotychczasową działalność przedsiębiorcy oraz jego możliwości finansowe. 3. Kary pieniężne podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym i stanowią dochód budżetu państwa.".


Art. 6. W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 751, 752 i 753, Nr 121, poz. 769, Nr 124, poz. 782 i Nr 133, poz. 882, z 1998 r. Nr 98, poz. 607, Nr 160, poz. 1064 i Nr 162, poz. 1118 i 1125, z 1999 r. Nr 20, poz. 180, Nr 60, poz. 636, Nr 75, poz. 853, Nr 83, poz. 931 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 551, Nr 50, poz. 580 i Nr 56, poz. 678) w art. 20 po wyrazach "z zakresu regulacji energetyki" dodaje się wyrazy "i regulacji transportu kolejowego".


Art. 7. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816 i Nr 73, poz. 852) w art. 27 w ust. 2 wyrazy "oraz Głównym Inspektorem Kolejnictwa" zastępuje się wyrazami "i Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego".


Art. 8. 1. Do czasu utworzenia Urzędu Transportu Kolejowego zadania w zakresie: 1) zatwierdzania opłat za udostępnianie linii kolejowych, 2) opiniowania projektów planów inwestycyjnych zarządów kolei dotyczących linii kolejowych o państwowym znaczeniu, 3) uzgadniania planów likwidacji linii kolejowych lub ich części, 4) koordynacji rozkładów jazdy w transporcie kolejowym, 5) kontrolowania równości dostępu przewoźników kolejowych do linii kolejowych, 6) nakładania kar pieniężnych w zakresie: a) stosowania przez zarząd kolei opłat za udostępnianie linii kolejowych niezatwierdzonych przez ministra właściwego do spraw transportu lub wyższych od zatwierdzonych, b) niezapewniania przez zarząd kolei przewoźnikom kolejowym równego dostępu do linii kolejowej, na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 3, 7) współdziałania z właściwymi organami w zakresie: a) przeciwdziałania praktykom monopolistycznym zarządów kolei i przewoźników kolejowych, b) kształtowania systemu transportu kolejowego, 8) zbierania i przetwarzania informacji dotyczących rynku przewozów kolejowych - wykonuje minister właściwy do spraw transportu. 2. Zadania, o których mowa w ust. 1, realizuje jednostka organizacyjna wyodrębniona w strukturze urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw transportu. 3. Minister właściwy do spraw transportu może powierzyć koordynację rozkładów jazdy przedsiębiorstwu państwowemu "Polskie Koleje Państwowe" lub jego następcy prawnemu. 4. Do czasu utworzenia Urzędu Transportu Kolejowego zadania w zakresie: 1) nadzoru nad bezpieczeństwem przewozu materiałów niebezpiecznych koleją, 2) przeprowadzania egzaminu oraz nadawania uprawnień doradcom do spraw bezpieczeństwa przewozu materiałów niebezpiecznych koleją, 3) określonym w rozdziale 5a ustawy, o której mowa w art. 3, 4) nakładania kar pieniężnych w przypadku niezapewniania wykonywania wymaganego nadzoru przez doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie materiałów niebezpiecznych koleją, na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 3 - wykonuje Główny Inspektor Kolejnictwa.


Art. 9. Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami ustawy, o której mowa w art. 3, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.


Art. l. W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 i 1118) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 33 skreśla się ust. 4; 2) po art. 33 dodaje się art. 33a i 33b w brzmieniu: "Art. 33a. 1. Osoby niebędące obywatelami polskimi, zwane dalej "cudzoziemca-mi", mogą podejmować i odbywać studia oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i szkoleniach na zasadach określonych w ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Na zasadach obowiązujących obywateli polskich mogą podejmować i odbywać studia oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i szkoleniach: 1) cudzoziemcy posiadający kartę stałego pobytu, 2) pracownicy migrujący, będący obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeżeli są lub byli zatrudnieni w Polsce, a także członkowie ich rodzin, o ile mieszkają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 3) obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej i członkowie ich rodzin, posiadający środki finansowe niezbędne na pokrycie kosztów utrzymania podczas studiów, przy czym osobom tym nie przysługuje prawo do stypendium socjalnego. 3. Cudzoziemcy niewymienieni w ust. 2 mogą podejmować i odbywać studia oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i szkoleniach na podstawie: 1) umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach, 2) umów zawieranych z partnerami zagranicznymi przez jednostki prowadzące kształcenie, na zasadach określonych w tych umowach, 3) decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, 4) decyzji kierownika jednostki prowadzącej kształcenie. 4. Cudzoziemcy, o których mowa w ust. 3, mogą podejmować i odbywać studia oraz uczestniczyć w badaniach naukowych i szkoleniach: 1) jako stypendyści strony polskiej, 2) na zasadach odpłatności, 3) bez odpłatności i świadczeń stypendialnych, 4) jako stypendyści strony wysyłającej, bez ponoszenia opłat za naukę, 5) jako stypendyści jednostki prowadzącej kształcenie albo innych osób prawnych lub fizycznych. 5. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego podaje corocznie do wiadomości w dzienniku urzędowym ministra limit stypendiów dla osób, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 3.


Ustawa z dnia 8 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych, ustawy " Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawy " Ordynacja podatkowa, ustawy o finansach publicznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - w związku z dostosowaniem do prawa Unii Europejskiej

Art. 1. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu: "2a) należności pieniężne z tytułu: a) zwrotów, interwencji i innych środków będących częścią systemu całkowitego lub częściowego finansowania Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji dla Rolnictwa, łącznie z sumami, które mają być pobrane w związku z tymi działaniami, b) danin, premii, kwot dodatkowych lub wyrównawczych i innych obowiązków nakładanych w handlu prowadzonym z państwami nienależącymi do Unii Europejskiej w zakresie wspólnej polityki rolnej, a także wpłat i innych obowiązków przewidzianych w systemie organizacji rynków cukru państw " członków Unii Europejskiej, c) ceł ustalonych według stawek wspólnych obowiązujących państwa " członków Unii Europejskiej oraz ceł i innych obowiązków przewidzianych w handlu z państwami nienależącymi do Unii Europejskiej, d) podatku od towarów i usług, e) naruszenia zasad ruchu wewnętrznego wewnątrz Unii Europejskiej towarów wysyłanych z jednego państwa członkowskiego do czasowego użytku w jednym lub kilku państwach członkowskich, f) odsetek i kosztów dodatkowych, związanych z zaspokajaniem należności, o których mowa w lit. a)"e) - na zasadach określonych w dziale I w rozdziale 7, 2b) należności przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,"; 2) w art. 3 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu: "§2. Egzekucję administracyjną stosuje się również do należności pieniężnych, o których mowa w art. 2 § 1 pkt 2a i 2b, wynikających z orzeczeń lub innych aktów prawnych wydanych przez właściwe organy obcych państw."; 3) w art. 5 dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu: "§2. Wierzycielem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku w drodze egzekucji administracyjnej jest również organ lub instytucja państwa obcego, na zasadach i w zakresie określonych w ustawie lub ratyfikowanej umowie międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska."; 4) w art. 20: a) w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) wojewoda,", b) § 3 otrzymuje brzmienie: "§3. Organem egzekucyjnym w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym, wynikających z decyzji z zakresu administracji rządowej wydanych przez przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne, spółdzielnie a także przez stowarzyszenia, organizacje zawodowe i samorządowe oraz inne organizacje społeczne jest wojewoda."; 5) w dziale I po rozdziale 6 dodaje się rozdział 7 w brzmieniu: "Rozdział 7 Udzielanie pomocy obcemu państwu przy dochodzeniu należności pieniężnych powstałych na jego terytorium oraz korzystanie z pomocy obcego państwa przy dochodzeniu takich należności powstałych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej


Art. 10. Do czasu wygaśnięcia pozostają w mocy prawa nabyte na podstawie przepisów uchylanych w art. 3.


Art. 11. Wnioski o zaniechanie ustalania zobowiązania podatkowego oraz zaniechanie poboru podatku złożone przed dniem wejścia w życie ustawy są rozpatrywane na podstawie dotychczasowych przepisów.


Art. 118. 1. Krajowy Depozyt tworzy obowiązkowy system rekompensat w celu gromadzenia środków na wypłaty rekompensat inwestorom, zwany dalej Ssystemem rekompensat". 2. Celem systemu rekompensat jest zapewnienie inwestorom wypłat, do wysokości określonej ustawą, środków pieniężnych zgromadzonych przez nich w domach maklerskich, w tym w ich oddziałach poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zrekompensowanie wartości utraconych papierów wartościowych i praw majątkowych przysługujących inwestorom z tytułu świadczonych na ich rzecz usług, w zakresie czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2, 2a i 2b oraz w art. 31 ust. 1 pkt 11, w przypadku ogłoszenia upadłości domu maklerskiego lub prawomocnego oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości ze względu na to, że majątek tego domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania. 3. W przypadku banków w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 41a ust. 7, prowadzących rachunki papierów wartościowych zgodnie z art. 57 system rekompensat obejmuje wyłącznie papiery wartościowe zapisane na tych rachunkach. 4. Koszty prowadzenia przez Krajowy Depozyt systemu rekompensat oraz opłaty należne z tytułu zarządzania systemem rekompensat są pokrywane z aktywów tego systemu.


Art. 119. W rozumieniu przepisów niniejszego rozdziału: 1) za dom maklerski uważa się dom maklerski, bank prowadzący działalność maklerską albo bank prowadzący rachunki papierów wartościowych, 2) za inwestora uważa się osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będącą stroną umowy zawartej z domem maklerskim, której przedmiotem jest świadczenie jednej z usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 30 ust. 2, 2a i 2b lub w art. 31 ust. 1 pkt 11, z wyłączeniem: a) Skarbu Państwa, b) banków, c) domów maklerskich oraz zagranicznych osób prawnych, o których mowa w art. 52, d) podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015, z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 483, Nr 48, poz. 552 i Nr 70, poz. 819), e) osób posiadających 5% lub więcej kapitału zakładowego domu maklerskiego, a także osób, które w stosunku do domu maklerskiego są podmiotami dominującymi lub zależnymi, f) członków zarządu, rady nadzorczej domu maklerskiego oraz osób pełniących w domu maklerskim funkcje dyrektorów i zastępców dyrektorów departamentów, jak również dyrektorów i zastępców dyrektorów oddziałów domu maklerskiego oraz oddziałów, o których mowa w art. 52, w przypadku gdy osoby te pełniły swoje funkcje w dniu ogłoszenia upadłości lub oddalenia wniosku o upadłość ze względu na to, że majątek domu maklerskiego nie wystarcza nawet na opłacenie kosztów postępowania, bądź w okresie bieżącego lub poprzedniego roku obrotowego, g) podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. Nr 139, poz. 933 oraz z 1999 r. Nr 72, poz. 801), h) podmiotów działających na podstawie ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 110, poz. 1256), i) gmin, związków gmin, powiatów, związków powiatów i województw, j) państw i ich jednostek terytorialnych posiadających osobowość prawną, k) osób odpowiedzialnych za badanie sprawozdań finansowych domu maklerskiego, osób zajmujących stanowisko głównego księgowego w domu maklerskim oraz osób odpowiedzialnych za sporządzanie i prowadzenie dokumentacji księgowej domu maklerskiego oraz oddziału, o którym mowa w art. 52, l) członków zarządu i rady nadzorczej, osób posiadających 5% lub więcej kapitału zakładowego oraz osób odpowiedzialnych za badanie sprawozdań finansowych podmiotu dominującego lub zależnego w stosunku do domu maklerskiego, ł) krewnych i powinowatych do drugiego stopnia osób, o których mowa w lit. e), f), k) i l), m) podmiotów, w stosunku do których podmiotem dominującym jest ten sam podmiot, który jest podmiotem dominującym w stosunku do domu maklerskiego, n) inwestorów, którzy wskutek niewywiązywania się ze swoich zobowiązań wobec domu maklerskiego przyczynili się do jego upadłości, 3) za środki pieniężne inwestorów uważa się środki pieniężne zapisane na rachunkach pieniężnych, o których mowa w art. 34 ust. 2, oraz inne środki pieniężne należne inwestorom od domu maklerskiego.


Art. 12. 1. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z zastrzeżeniem ust. 2-4. 2. Przepisy art. 5 pkt 1-3 oraz art. 6 pkt 1-3, 7 i 10 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r. 3. Przepisy art. 2 i art. 3 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 6 ust. 7 ustawy, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy i traci moc z dniem 1 stycznia 2002 r. 4. Z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej wchodzą w życie, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą: 1) art. 44 ust. 4 i ust. 5, art. 45 ust. 1a i ust. 4, art. 46 ust. 5, art. 50 ust. 5 i ust. 6, art. 50a, art. 52a"52c, art. 59a, art. 59b, art. 63 ust. 1 pkt 2 i ust. 5, art. 72 ust. 3 i ust. 4 pkt 2, art. 73 ust. 2 oraz art. 161a ustawy, o której mowa w art. 4, 2) art. 36a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 4 " w zakresie dotyczącym osoby prawnej, której udzielono w państwie członkowskim zezwolenia na co najmniej jedną z czynności, o których mowa w art. 52a ust. 1 tej ustawy, 3) art. 63a ustawy, o której mowa w art. 4 " w zakresie dotyczącym emitenta, którego papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu w państwie członkowskim, 4) art. 43, art. 59 oraz art. 112 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 6.


Art. 120. 1. Uczestnictwo domów maklerskich w systemie rekompensat jest obowiązkowe. 2. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do oddziałów zagranicznych osób prawnych, o których mowa w art. 52, o ile nie są uczestnikami systemu rekompensat obowiązującego w państwie ich siedziby lub system rekompensat w państwie siedziby nie zapewnia odszkodowań w wysokości określonej w ustawie. 3. Dom maklerski jest zwolniony z uczestnictwa w systemie rekompensat z chwilą: 1) zaprzestania działalności, oznaczoną w decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, lub 2) wygaśnięcia zezwolenia w przypadku, o którym mowa w art. 46.


Art. 121. 1. Domy maklerskie, z zastrzeżeniem ust. 4, wnoszą do systemu rekompensat obowiązkowe roczne wpłaty, zwane dalej "rocznymi wpłatami", w wysokości sumy iloczynów: 1) stawki nie wyższej niż 0,4% oraz średniego stanu środków pieniężnych, 2) stawki nie wyższej niż 0,01% średniej wartości papierów wartościowych i praw majątkowych klientów domu maklerskiego z ostatnich 12 miesięcy. 2. Przez średni stan środków pieniężnych klientów rozumie się stosunek sumy stanu środków pieniężnych klientów domu maklerskiego na poszczególne dni robocze w ciągu 12 miesięcy do ilości dni roboczych przypadających w tym okresie. 3. Przez średnią wartość papierów wartościowych i praw majątkowych klientów rozumie się stosunek sumy wartości papierów wartościowych i praw majątkowych klientów domu maklerskiego na poszczególne dni robocze w ciągu 12 miesięcy do ilości dni roboczych przypadających w tym okresie. 4. Banki prowadzące rachunki papierów wartościowych wnoszą do systemu rekompensat roczne wpłaty w wysokości ustalanej jako iloczyn stawki nie wyższej niż 0,01 % oraz średniej wartości papierów wartościowych klientów zapisanych na rachunkach papierów wartościowych, obliczanej zgodnie z zasadami określonymi w ust. 5. 5. Przez wartość papierów wartościowych i praw majątkowych klientów rozumie się cenę bieżącą ustaloną zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach określających szczególne zasady rachunkowości domów maklerskich. 6. Wysokość stawki, o której mowa w ust. 1 i 4, na kolejny rok określa i przekazuje domom maklerskim Krajowy Depozyt, nie później niż do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym wpłata ma być wniesiona. 7. Domy maklerskie wnoszą roczne wpłaty w czterech równych ratach płatnych do ostatniego dnia miesiąca kończącego każdy kwartał kalendarzowy, z tym że raty płatne w trzecim i czwartym kwartale w wysokości określonej w ust. 1 i 4, są dokonywane według średniego stanu tych środków w pierwszym półroczu roku obrotowego, w którym wpłaty są wnoszone, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9. 8. W przypadku gdy suma roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat przekroczy wysokość środków zgromadzonych w systemie rekompensat, kwoty należnych, a jeszcze niewpłaconych rat na poczet wpłat rocznych za dany rok płatne są w terminie 7 dni od ogłoszenia przez Krajowy Depozyt, w piśmie o zasięgu ogólnokrajowym, wezwania do ich wniesienia przez domy maklerskie. 9. W przypadku gdy suma roszczeń inwestorów z tytułu rekompensat przekroczy wysokość środków zgromadzonych w systemie rekompensat i należnych a jeszcze niewpłaconych rat na poczet wpłat rocznych za dany rok, kwota wpłat rocznych może zostać podwyższona przez zastosowanie stawki nie wyższej jednak niż 1,8%. 10. Podwyższenia, o którym mowa w ust. 9, dokonuje Rada Ministrów w drodze rozporządzenia, na wniosek Krajowego Depozytu po zasięgnięciu opinii Komisji. Kwoty wynikające z rozporządzenia płatne są w terminie określonym w rozporządzeniu. 11. W przypadku opóźnienia w dokonaniu wpłaty którejkolwiek z rat, o których mowa w ust. 7 i 8, lub kwoty określonej w ust. 10, Krajowemu Depozytowi przysługują odsetki w wysokości odsetek pobieranych od zaległości podatkowych. Wyciągi z ksiąg Krajowego Depozytu, podpisane przez upoważnionych członków zarządu Krajowego Depozytu i opatrzone jego pieczęcią, stwierdzające istnienie zobowiązania podmiotu objętego systemem rekompensat i zaopatrzone w oświadczenie, że oparte na nich roszczenia są wymagalne, mają moc tytułów wykonawczych bez potrzeby uzyskiwania dla nich klauzul wykonalności. 12. Środki wniesione przez domy maklerskie tytułem rocznych wpłat i odsetki, o których mowa w ust. 11, a także pożytki uzyskane z tytułu zarządzania tymi środkami, stanowią współwłasność łączną uczestników systemu i nie podlegają egzekucji prowadzonej z majątku uczestnika systemu. 13. W związku z uczestnictwem w systemie rekompensat domy maklerskie tworzą, w ciężar kosztów, rezerwy do wysokości wpłat wniesionych do systemu.