Art. 6. W jednostkach za koszty uzyskania przychodów, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 5, poz. 25, Nr 86, poz. 433, Nr 96, poz. 478, Nr 133, poz. 654 i Nr 142, poz. 704, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 34, poz. 146, Nr 90, poz. 405, Nr 137, poz. 639 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96, poz. 592, Nr 107 poz. 685, Nr 118, poz. 754, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776 i poz. 777, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932-934, Nr 140, poz. 939 i Nr 141, poz. 945 oraz z 1998 r. Nr 60, poz. 383, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 931 i Nr 162, poz. 1112 i poz. 1121, z 1999 r. Nr 49, poz. 484, Nr 62, poz. 689 i Nr 95, poz. 1101 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 488), uznaje się: 1) rezerwy tworzone w ciągu roku obrachunkowego w ciężar kosztów na wypłatę świadczeń (nagród) przysługujących na podstawie § 3 ust. 2 i § 22 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1981 r. w sprawie szczególnych przywilejów dla pracowników górnictwa - Karta Górnika (Dz.U. z 1982 r. Nr 2, poz. 13), 2) nieumorzoną wartość likwidowanego majątku kopalń, w stosunku do których podjęta została decyzja o całkowitej lub częściowej likwidacji.


Ustawa z dnia 14 lipca 2000 r. o restrukturyzacji finansowej górnictwa siarki

Art. 7. 1. Rada Ministrów przedstawi corocznie Sejmowi w projekcie budżetu państwa propozycję odpowiedniej kwoty dotacji dla jednostek, o których mowa w art. 1. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady wykorzystania środków budżetowych przeznaczonych na restrukturyzację górnictwa siarki, w szczególności na: 1) likwidację w całości lub w części zakładów górniczych oraz osłony socjalne dla zwalnianych pracowników, 2) usuwanie szkód powstałych na terenach gmin w wyniku eksploatacji górniczej prowadzonej w przeszłości przez będące w likwidacji bądź zlikwidowane kopalnie.


Art. 8. Do zobowiązań, o których mowa w art. 2 ust. 1 i ust. 2, nie stosuje się przepisów art. 24 ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i poz. 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 118).


Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny

Art. 1. W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 271) w księdze trzeciej "Zobowiązania" wprowadza się następujące zmiany: 1) po tytule XVII dodaje się tytuł XVII{1} w brzmieniu: "Tytuł XVII{1} Umowa leasingu "Art. 709{1}. Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.


Art. 2. 1. Przepisów ustawy nie stosuje się do umów leasingu zawartych przed dniem jej wejścia w życie. 2. Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. Do umów agencyjnych zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy tej ustawy po upływie roku od dnia jej wejścia w życie, jeżeli umowy te zostały zawarte pomiędzy osobami, o których mowa w art. 758 § 1 Kodeksu cywilnego w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 709{18}. Do umowy, przez którą jedna strona zobowiązuje się oddać rzecz stanowiącą jej własność do używania albo do używania i pobierania pożytków drugiej stronie, a druga strona zobowiązuje się zapłacić właścicielowi rzeczy w umówionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej wartości rzeczy w chwili zawarcia tej umowy stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego tytułu."; 2) tytuł XXIII "Umowa agencyjna" otrzymuje brzmienie: "Tytuł XXIII Umowa agencyjna


Art. 709{17}. Do odpowiedzialności finansującego za wady rzeczy powstałe na skutek okoliczności, za które finansujący ponosi odpowiedzialność, uprawnień i obowiązków stron w razie dochodzenia przez osobę trzecią przeciwko korzystającemu roszczeń dotyczących rzeczy, odpowiedzialności korzystającego i osoby trzeciej wobec finansującego w razie oddania rzeczy tej osobie przez korzystającego do używania, zabezpieczenia rat leasingu i świadczeń dodatkowych korzystającego, zwrotu rzeczy przez korzystającego po zakończeniu leasingu oraz do ulepszenia rzeczy przez korzystającego stosuje się odpowiednio przepisy o najmie, a do zapłaty przez korzystającego rat przed terminem płatności stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży na raty.


Art. 709{16}. Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.


Art. 709{15}. W razie wypowiedzenia przez finansującego umowy leasingu na skutek okoliczności, za które korzystający ponosi odpowiedzialność, finansujący może żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i rozwiązania umowy leasingu.


Art. 709{13}. §1. Korzystający obowiązany jest płacić raty w terminach umówionych. §2. Jeżeli korzystający dopuszcza się zwłoki z zapłatą co najmniej jednej raty, finansujący powinien wyznaczyć na piśmie korzystającemu odpowiedni termin dodatkowy do zapłacenia zaległości z zagrożeniem, że w razie bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu może wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły termin wypowiedzenia. Postanowienia umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne.


Art. 709{12}. §1. Bez zgody finansującego korzystający nie może oddać rzeczy do używania osobie trzeciej. §2. W razie naruszenia obowiązku określonego w § 1, finansujący może wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły termin wypowiedzenia.


Art. 709{10}. Bez zgody finansującego korzystający nie może czynić w rzeczy zmian, chyba że wynikają one z przeznaczenia rzeczy.


Art. 709{9}. Korzystający powinien używać rzeczy i pobierać jej pożytki w sposób określony w umowie leasingu, a gdy umowa tego nie określa w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu rzeczy.


Art. 709{14}. §1. W razie zbycia rzeczy przez finansującego nabywca wstępuje w stosunek leasingu na miejsce finansującego. §2. Finansujący powinien niezwłocznie zawiadomić korzystającego o zbyciu rzeczy.


Art. 709{7}. §1. Korzystający obowiązany jest utrzymywać rzecz w należytym stanie, w szczególności dokonywać jej konserwacji i napraw niezbędnych do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym, z uwzględnieniem jej zużycia wskutek prawidłowego używania oraz ponosić ciężary związane z własnością lub posiadaniem rzeczy. §2. Jeżeli w umowie leasingu nie zostało zastrzeżone, że konserwacji i napraw rzeczy dokonuje osoba mająca określone kwalifikacje, korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić finansującego o konieczności dokonania istotnej naprawy rzeczy. §3. Korzystający obowiązany jest umożliwić finansującemu sprawdzenie rzeczy w zakresie określonym w § 1 i 2.


Art. 709{6}. Jeżeli w umowie leasingu zastrzeżono, że korzystający obowiązany jest ponosić koszty ubezpieczenia rzeczy od jej utraty w czasie trwania leasingu, w braku odmiennego postanowienia umownego, koszty te obejmują składkę z tytułu ubezpieczenia na ogólnie przyjętych warunkach.


Art. 709{5}. §1. Jeżeli po wydaniu korzystającemu rzecz została utracona z powodu okoliczności, za które finansujący nie ponosi odpowiedzialności, umowa leasingu wygasa. §2. Korzystający powinien niezwłocznie zawiadomić finansującego o utracie rzeczy. §3. Jeżeli umowa leasingu wygasła z przyczyn określonych w § 1, finansujący może żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz z tytułu ubezpieczenia rzeczy, a także naprawienia szkody.


Art. 709{4}. §1. Finansujący powinien wydać korzystającemu rzecz w takim stanie, w jakim znajdowała się ona w chwili wydania finansującemu przez zbywcę. §2. Finansujący nie odpowiada wobec korzystającego za przydatność rzeczy do umówionego użytku. §3. Finansujący obowiązany jest wydać korzystającemu razem z rzeczą odpis umowy ze zbywcą lub odpisy innych posiadanych dokumentów dotyczących tej umowy, w szczególności odpis dokumentu gwarancyjnego co do jakości rzeczy, otrzymanego od zbywcy lub producenta.


Art. 709{3}. Jeżeli rzecz nie zostanie wydana korzystającemu w ustalonym terminie na skutek okoliczności, za które ponosi on odpowiedzialność, umówione terminy płatności rat pozostają niezmienione.


Art. 709{11}. Jeżeli mimo upomnienia na piśmie przez finansującego, korzystający narusza obowiązki określone w art. 7097 § 1 lub w art. 7099 albo nie usunie zmian w rzeczy dokonanych z naruszeniem art. 70910, finansujący może wypowiedzieć umowę leasingu ze skutkiem natychmiastowym, chyba że strony uzgodniły termin wypowiedzenia.


Art. 709{2}. Umowa leasingu powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności.


Art. 709{8}. §1. Finansujący nie odpowiada wobec korzystającego za wady rzeczy, chyba że wady te powstały na skutek okoliczności, za które finansujący ponosi odpowiedzialność. Postanowienia umowne mniej korzystne dla korzystającego są nieważne. §2. Z chwilą zawarcia przez finansującego umowy ze zbywcą z mocy ustawy przechodzą na korzystającego uprawnienia z tytułu wad rzeczy przysługujące finansującemu względem zbywcy, za wyjątkiem uprawnienia odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą. §3. Wykonanie przez korzystającego uprawnień określonych w § 2, nie wpływa na jego obowiązki wynikające z umowy leasingu, chyba że finansujący odstąpi od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy. §4. Korzystający może żądać odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy, jeżeli uprawnienie finansującego do odstąpienia wynika z przepisów prawa lub umowy ze zbywcą. Bez zgłoszenia żądania przez korzystającego finansujący nie może odstąpić od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy. §5. W razie odstąpienia przez finansującego od umowy ze zbywcą z powodu wad rzeczy, umowa leasingu wygasa. Finansujący może żądać od korzystającego natychmiastowego zapłacenia wszystkich przewidzianych w umowie a niezapłaconych rat, pomniejszonych o korzyści, jakie finansujący uzyskał wskutek ich zapłaty przed umówionym terminem i wygaśnięcia umowy leasingu oraz umowy ze zbywcą.


Art. 758{2}. Każda ze stron może żądać od drugiej pisemnego potwierdzenia treści umowy oraz postanowień ją zmieniających lub uzupełniających. Zrzeczenie się tego uprawnienia jest nieważne.


Art. 758. §1. Przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. §2. Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie.


Art. 758{1}. §1. Jeżeli sposób wynagrodzenia nie został w umowie określony, agentowi należy się prowizja. §2. Prowizją jest wynagrodzenie, którego wysokość zależy od liczby lub wartości zawartych umów. §3. Jeżeli wysokość prowizji nie została w umowie określona, należy się ona w wysokości zwyczajowo przyjętej w stosunkach danego rodzaju, w miejscu działalności prowadzonej przez agenta, a w razie niemożności ustalenia prowizji w ten sposób, agentowi należy się prowizja w odpowiedniej wysokości, uwzględniającej wszystkie okoliczności bezpośrednio związane z wykonaniem zleconych mu czynności.


Art. 759. W razie wątpliwości poczytuje się, że agent jest upoważniony do przyjmowania dla dającego zlecenie zapłaty za świadczenie, które spełnia za dającego zlecenie, oraz do przyjmowania dla niego świadczeń, za które płaci, jak również do odbierania zawiadomień o wadach oraz oświadczeń dotyczących wykonania umowy, którą zawarł w imieniu dającego zlecenie.


Art. 760. Każda ze stron obowiązana jest do zachowania lojalności wobec drugiej.


Art. 760{1}. §1. Agent obowiązany jest w szczególności przekazywać wszelkie informacje mające znaczenie dla dającego zlecenie oraz przestrzegać jego wskazówek uzasadnionych w danych okolicznościach, a także podejmować, w zakresie prowadzonych spraw, czynności potrzebne do ochrony praw dającego zlecenie. §2. Postanowienia umowy sprzeczne z treścią § 1 są nieważne.


Art. 760{2}. §1. Dający zlecenie obowiązany jest przekazywać agentowi dokumenty i informacje potrzebne do prawidłowego wykonania umowy. §2. Dający zlecenie obowiązany jest w rozsądnym czasie zawiadomić agenta o przyjęciu lub odrzuceniu propozycji zawarcia umowy oraz o niewykonaniu umowy, przy zawarciu której agent pośredniczył lub którą zawarł w imieniu dającego zlecenie. §3. Dający zlecenie obowiązany jest zawiadomić w rozsądnym czasie agenta o tym, że liczba umów, których zawarcie przewiduje lub wartość ich przedmiotu będzie znacznie niższa niż ta, której agent mógłby się normalnie spodziewać. §4. Postanowienia umowy sprzeczne z treścią § 1-3 są nieważne.


Art. 760{3}. W razie gdy agent zawierający umowę w imieniu dającego zlecenie nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, umowę uważa się za potwierdzoną, jeżeli dający zlecenie niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o zawarciu umowy nie oświadczy klientowi, że umowy nie potwierdza.


Art. 761. §1. Agent może żądać prowizji od umów zawartych w czasie trwania umowy agencyjnej, jeżeli do ich zawarcia doszło w wyniku jego działalności lub jeżeli zostały one zawarte z klientami pozyskanymi przez agenta poprzednio dla umów tego samego rodzaju. §2. Jeżeli agentowi zostało przyznane prawo wyłączności w odniesieniu do oznaczonej grupy klientów lub obszaru geograficznego, a w czasie trwania umowy agencyjnej została bez udziału agenta zawarta umowa z klientem z tej grupy lub obszaru, agent może żądać prowizji od tej umowy. Dający zlecenie obowiązany jest w rozsądnym czasie zawiadomić agenta o zawarciu takiej umowy.


Art. 761{1}. §1. Agent może żądać prowizji od umowy zawartej po rozwiązaniu umowy agencyjnej, jeżeli - przy spełnieniu przesłanek z art. 761 - propozycję zawarcia umowy dający zlecenie lub agent otrzymał od klienta przed rozwiązaniem umowy agencyjnej. §2. Agent może żądać prowizji od umowy zawartej po rozwiązaniu umowy agencyjnej także wtedy, gdy do jej zawarcia doszło w przeważającej mierze w wyniku jego działalności w okresie trwania umowy agencyjnej, a zarazem w rozsądnym czasie od jej rozwiązania.


Art. 761{6}. Przepisy art. 761-7615 stosuje się w razie gdy prowizja stanowi całość lub część wynagrodzenia, chyba że strony uzgodniły stosowanie tych przepisów do innego rodzaju wynagrodzenia.


Art. 761{3}. §1. W braku odmiennego postanowienia umowy agencyjnej agent nabywa prawo do prowizji z chwilą, w której dający zlecenie powinien był, zgodnie z umową z klientem, spełnić świadczenie albo faktycznie je spełnił, albo też swoje świadczenie spełnił klient. Jednakże strony nie mogą umówić się, że agent nabywa prawo do prowizji później niż w chwili, w której klient spełnił świadczenie albo powinien był je spełnić, gdyby dający zlecenie spełnił świadczenie. §2. Jeżeli umowa zawarta pomiędzy dającym zlecenie i klientem ma być wykonywana częściami, agent nabywa prawo do prowizji w miarę wykonywania tej umowy. §3. Roszczenie o zapłatę prowizji staje się wymagalne z upływem ostatniego dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym agent nabył prawo do prowizji. Postanowienie umowy mniej korzystne dla agenta jest nieważne.


Art. 761{4}. Agent nie może żądać prowizji, gdy oczywiste jest, że umowa z klientem nie zostanie wykonana na skutek okoliczności, za które dający zlecenie nie ponosi odpowiedzialności, jeżeli zaś prowizja została już agentowi wypłacona, podlega ona zwrotowi. Postanowienie umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne.


Art. 761{5}. §1. Dający zlecenie obowiązany jest złożyć agentowi oświadczenie zawierające dane o należnej mu prowizji nie później niż w ostatnim dniu miesiąca następującego po kwartale, w którym agent nabył prawo do prowizji. Oświadczenie to powinno wskazywać wszystkie dane stanowiące podstawę do obliczenia wysokości należnej prowizji. Postanowienie umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne. §2. Agent może domagać się udostępnienia informacji potrzebnych do ustalenia, czy wysokość należnej mu prowizji została prawidłowo obliczona, w szczególności może domagać się wyciągów z ksiąg handlowych dającego zlecenie albo żądać, aby wgląd i wyciąg z tych ksiąg został zapewniony biegłemu rewidentowi wybranemu przez strony. Postanowienie umowy agencyjnej mniej korzystne dla agenta jest nieważne. §3. W razie nieudostępnienia agentowi informacji, o których mowa w § 2, agent może domagać się ich udostępnienia w drodze powództwa wytoczonego w okresie sześciu miesięcy od dnia zgłoszenia żądania dającemu zlecenie. §4. W razie nieosiągnięcia przez strony porozumienia co do wyboru biegłego rewidenta, o którym mowa w § 2, agent może domagać się, w drodze powództwa wytoczonego w okresie sześciu miesięcy od dnia zgłoszenia żądania dającemu zlecenie, dokonania wglądu i wyciągu z ksiąg przez biegłego wskazanego przez sąd.


Art. 761{7}. §1. W umowie agencyjnej zawartej w formie pisemnej można zastrzec, że agent za odrębnym wynagrodzeniem (prowizja del credere), w uzgodnionym zakresie, odpowiada za wykonanie zobowiązania przez klienta. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, agent odpowiada za to, że klient spełni świadczenie. W razie niezachowania formy pisemnej poczytuje się umowę agencyjną za zawartą bez tego zastrzeżenia. §2. Odpowiedzialność agenta może dotyczyć tylko oznaczonej umowy lub umów z oznaczonym klientem, przy których zawarciu pośredniczył albo które zawarł w imieniu dającego zlecenie.


Art. 761{2}. Agent nie może żądać prowizji, o której mowa w art. 761, jeżeli prowizja ta należy się zgodnie z art. 7611 poprzedniemu agentowi, chyba że z okoliczności wynika, że względy słuszności przemawiają za podziałem prowizji między obu agentów.


Art. 762. W braku odmiennego postanowienia umowy agent może domagać się zwrotu wydatków związanych z wykonaniem zlecenia tylko o tyle, o ile były uzasadnione i o ile ich wysokość przekracza zwykłą w danych stosunkach miarę.


Art. 763. Dla zabezpieczenia roszczenia o wynagrodzenie oraz o zwrot wydatków i zaliczek udzielonych dającemu zlecenie agentowi przysługuje ustawowe prawo zastawu na rzeczach i papierach wartościowych dającego zlecenie, otrzymanych w związku z umową agencyjną, dopóki przedmioty te znajdują się u niego lub osoby, która je dzierży w jego imieniu, albo dopóki może nimi rozporządzać za pomocą dokumentów.


Art. 764{9}. Do umowy o treści określonej w art. 758 § 1, zawartej z agentem przez osobę nie będącą przedsiębiorcą stosuje się przepisy niniejszego tytułu, z wyłączeniem art. 761-761{2}, art. 761{5} oraz art. 764{3}-764{8}.".


Art. 764{8}. Jeżeli agent wypowiedział umowę na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi dający zlecenie, może on zwolnić się z obowiązku przestrzegania ograniczenia działalności konkurencyjnej przez złożenie dającemu zlecenie oświadczenia na piśmie przed upływem miesiąca od dnia wypowiedzenia.


Art. 764{7}. Dający zlecenie może do dnia rozwiązania umowy odwołać ograniczenie działalności konkurencyjnej z takim skutkiem, że po upływie sześciu miesięcy od chwili odwołania jest on zwolniony z obowiązku wypłacania sumy, o której mowa w art. 764{6} § 3 i 4. Odwołanie ograniczenia działalności konkurencyjnej wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.


Art. 764{6}. §1. Strony mogą, w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ograniczyć działalność agenta mającą charakter konkurencyjny na okres po rozwiązaniu umowy agencyjnej (ograniczenie działalności konkurencyjnej). Ograniczenie jest ważne, jeżeli dotyczy grupy klientów lub obszaru geograficznego, objętych działalnością agenta oraz rodzaju towarów lub usług stanowiących przedmiot umowy. §2. Ograniczenie działalności konkurencyjnej nie może być zastrzeżone na okres dłuższy niż dwa lata od rozwiązania umowy. §3. Dający zlecenie obowiązany jest do wypłacania agentowi odpowiedniej sumy pieniężnej za ograniczenie działalności konkurencyjnej w czasie jego trwania, chyba że co innego wynika z umowy albo że umowa agencyjna została rozwiązana na skutek okoliczności, za które agent ponosi odpowiedzialność. §4. Jeżeli wysokość sumy, o której mowa w § 3, nie została w umowie określona, należy się suma w wysokości odpowiedniej do korzyści osiągniętych przez dającego zlecenie na skutek ograniczenia działalności konkurencyjnej oraz utraconych z tego powodu możliwości zarobkowych agenta.


Art. 764{5}. Do czasu rozwiązania umowy strony nie mogą umówić się w sposób odbiegający na niekorzyść agenta od postanowień art. 7643 i art. 7644.


Art. 764{2}. §1. Umowa agencyjna, chociażby była zawarta na czas oznaczony, może być wypowiedziana bez zachowania terminów wypowiedzenia z powodu niewykonania obowiązków przez jedną ze stron w całości lub znacznej części, a także w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności. §2. Jeżeli wypowiedzenia dokonano na skutek okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność druga strona, jest ona zobowiązana do naprawienia szkody poniesionej przez wypowiadającego w następstwie rozwiązania umowy.


Art. 764{3}. §1. Po rozwiązaniu umowy agencyjnej agent może żądać od dającego zlecenie świadczenia wyrównawczego, jeżeli w czasie trwania umowy agencyjnej pozyskał nowych klientów lub doprowadził do istotnego wzrostu obrotów z dotychczasowymi klientami, a dający zlecenie czerpie nadal znaczne korzyści z umów z tymi klientami. Roszczenie to przysługuje agentowi, jeżeli biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, a zwłaszcza utratę przez agenta prowizji od umów zawartych przez dającego zlecenie z tymi klientami, przemawiają za tym względy słuszności. §2. Świadczenie wyrównawcze nie może przekroczyć wysokości wynagrodzenia agenta za jeden rok, obliczonego na podstawie średniego rocznego wynagrodzenia uzyskanego w okresie ostatnich pięciu lat. Jeżeli umowa agencyjna trwała krócej niż pięć lat, wynagrodzenie to oblicza się z uwzględnieniem średniej z całego okresu jej trwania. §3. Uzyskanie świadczenia wyrównawczego nie pozbawia agenta możności dochodzenia odszkodowania na zasadach ogólnych. §4. W razie śmierci agenta, świadczenia wyrównawczego, o którym mowa w § 1, mogą żądać jego spadkobiercy. §5. Możliwość dochodzenia roszczenia o świadczenie wyrównawcze zależy od zgłoszenia przez agenta lub jego spadkobierców odpowiedniego żądania wobec dającego zlecenie przed upływem roku od rozwiązania umowy.


Art. 764{1}. §1. Umowa zawarta na czas nieoznaczony może być wypowiedziana na miesiąc naprzód w pierwszym roku, na dwa miesiące naprzód w drugim roku oraz na trzy miesiące naprzód w trzecim i następnych latach trwania umowy. Ustawowe terminy wypowiedzenia nie mogą być skracane. §2. Ustawowe terminy wypowiedzenia mogą zostać umownie przedłużone, z tym że termin ustalony dla dającego zlecenie nie może być krótszy niż termin ustalony dla agenta. Przedłużenie terminu dla agenta powoduje takie samo przedłużenie dla dającego zlecenie. §3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, termin wypowiedzenia upływa z końcem miesiąca kalendarzowego. §4. Przepisy § 1-3 mają zastosowanie do umowy zawartej na czas oznaczony, a przekształconej z mocy art. 764 w umowę zawartą na czas nieoznaczony. Okres, na jaki umowa na czas oznaczony była zawarta, uwzględnia się przy ustalaniu terminu wypowiedzenia.


Art. 764. Umowę zawartą na czas oznaczony, a wykonywaną przez strony po upływie terminu, na jaki została zawarta, poczytuje się za zawartą na czas nieoznaczony.


Art. 764{4}. Świadczenie wyrównawcze nie przysługuje agentowi jeżeli: 1) dający zlecenie wypowiedział umowę na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi agent, usprawiedliwiających wypowiedzenie umowy bez zachowania terminów wypowiedzenia, 2) agent wypowiedział umowę, chyba że wypowiedzenie jest uzasadnione okolicznościami, za które odpowiada dający zlecenie albo jest usprawiedliwione wiekiem, ułomnością lub chorobą agenta, a względy słuszności nie pozwalają domagać się od niego dalszego wykonywania czynności agenta, 3) agent za zgodą dającego zlecenie, przeniósł na inną osobę swoje prawa i obowiązki wynikające z umowy.


Ustawa BUDŻETOWA NA ROK 2000 z dnia 21 stycznia 2000 r.

Art. 1. 1. Dochody budżetu państwa ustala się, zgodnie z załącznikiem nr 1, na kwotę 140.909.815 tys. zł. 2. Wydatki budżetu państwa ustala się, zgodnie z załącznikiem nr 2, na kwotę nie większą niż 156.309.815 tys. zł. 3. Deficyt budżetu państwa ustala się na kwotę nie większą niż 15.400.000 tys. zł.


Art. 10. 1. Przychody, wydatki i rozliczenia z budżetem państwa państwowych zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych i środków specjalnych wynoszą: 1) przychody własne 4.486.144 tys. zł, 2) dotacje z budżetu, w ujęciu kasowym 29.798 tys. zł, 3) wydatki, bez wpłat do budżetu 4.365.820 tys. zł, 4) wpłaty do budżetu, w ujęciu kasowym 97.057 tys. zł. 2. Zestawienie przychodów własnych, dotacji z budżetu państwa, wydatków oraz wpłat do budżetu państwowych zakładów budżetowych, gospodarstw pomocniczych państwowych jednostek budżetowych i środków specjalnych, w podziale na części budżetowe, określa załącznik nr 5.


Art. 11. Ustala się plany finansowe państwowych funduszy celowych, zgodnie z załącznikiem nr 6.


Art. 12. Wykaz inwestycji wieloletnich określa załącznik nr 7.


Art. 13. Dotacje celowe na finansowanie zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, określa załącznik nr 8.


Art. 14. Ustala się dotacje celowe na dofinansowanie zadań własnych gmin polegających na wypłacie dodatków mieszkaniowych na podstawie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 i Nr 162, poz. 1119 oraz z 1999 r. Nr 111, poz. 1281) w wysokości 550.000 tys. zł.


Art. 15. Ustala się ogólną kwotę dotacji przedmiotowych do wyrobów i usług w wysokości 651.700 tys. zł, z tego na dopłaty do: 1) krajowych przewozów pasażerskich na wyrównanie przewoźnikom kolejowym utraconych przychodów z tytułu honorowania ustawowych uprawnień do ulgowych i bezpłatnych przejazdów, o których mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz.U. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 40, poz. 150, Nr 80, poz. 368 i Nr 113, poz. 547, z 1995 r. Nr 50, poz. 261, z 1996 r. Nr 100, poz. 460 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126), z wyłączeniem uprawnień, o których mowa w art. 43 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. Nr 73, poz. 350 i Nr 137, poz. 638, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 121, poz. 770 i Nr 160, poz. 1080, z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 52, poz. 527 i 528), przy czym kwota ta nie uwzględnia podatku od towarów i usług 607.660 tys. zł, 2) podręczników szkolnych do kształcenia zawodowego i podręczników akademickich 11.540 tys. zł, 3) samochodów osobowych sprzedawanych w ramach przedpłat 3.800 tys. zł, 4) posiłków sprzedawanych w barach mlecznych 19.700 tys. zł, 5) utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych 9.000 tys. zł.


Art. 16. Ustala się dotacje przedmiotowe na dofinansowanie kosztów niektórych zadań w zakresie postępu biologicznego w rolnictwie, upowszechniania doradztwa rolniczego, zwalczania zakaźnych chorób zwierząt, w tym wykupu krów chorych na białaczkę oraz badań pozostałości chemicznych i biologicznych w tkankach zwierząt i produktach pochodzenia zwierzęcego, monitoringu jakości gleb, roślin, produktów rolniczych i spożywczych, prac geodezyjno-urządzeniowych na potrzeby rolnictwa, nawozów wapniowych, chemizacji rolnictwa i ochrony roślin uprawnych, produkcji rolnej metodami ekologicznymi, monitorowania dostępu polskich artykułów rolno-spożywczych do rynków zagranicznych i wielkości importu - w wysokości 446.588 tys. zł.


Art. 17. Wykaz jednostek, dla których zaplanowano dotacje podmiotowe oraz kwoty dotacji zawiera załącznik nr 9.


Art. 18. Zestawienie dotacji dla państwowych agencji i fundacji z udziałem Skarbu Państwa zawiera załącznik nr 10.


Art. 19. 1. Upoważnia się Wojewodę Lubuskiego do przekazania dotacji podmiotowej w wy-sokości 2.682 tys. zł na działalność Polsko-Niemieckiego Towarzystwa Wspierania Gospodarki S.A. 2. Zobowiązuje się Radę Ministrów do przekazania komisji sejmowej właściwej do spraw budżetu sprawozdania Wojewody Lubuskiego z wykorzystania środków dotacji, o której mowa w ust. 1, w terminie określonym dla przedłożenia sprawozdania z wykonania budżetu państwa.


Art. 2. Środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, nie podlegające zwrotowi oraz wydatki nimi finansowane w kwocie 2.488.464 tys. zł, określa załącznik nr 3.


Art. 20. Ustala się kwotę dotacji na inwestycje realizowane przez przedsiębiorstwo "Polskie Koleje Państwowe", na liniach kolejowych o państwowym znaczeniu, w wysokości 480.430 tys. zł.


Art. 21. 1. W budżecie państwa tworzy się rezerwy w wysokości: 1) 60.620 tys. zł - na dotacje przeznaczone na wspieranie realizacji lokalnych programów restrukturyzacyjnych, 2) 50.300 tys. zł - na dotacje przeznaczone na dofinansowanie inwestycji infrastrukturalnych, realizowanych jako zadania własne gmin w systemie robót publicznych w powiatach (gminach) zagrożonych szczególnie wysokim bezrobociem strukturalnym, 3) 456.000 tys. zł - na usuwanie skutków powodzi, 4) 536.608 tys. zł - finansowane kredytem na usuwanie skutków powodzi, 5) 427.543 tys. zł - finansowane kredytami na infrastrukturę drogową i portową, 6) 234.270 tys. zł - finansowane kredytem na program aktywizacji obszarów wiejskich, 7) 12.300 tys. zł - na dotacje przeznaczone na dofinansowanie inwestycji określonych w programie współpracy przygranicznej, 8) 30.610 tys. zł - na budowę i modernizację drogowych przejść granicznych, w tym międzynarodowego przejścia granicznego w Kuźnicy. 2. Podziału rezerw wymienionych w ust. 1 dokonuje minister właściwy do spraw finansów w porozumieniu z właściwymi dysponentami części budżetowych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.


Art. 22. Tworzy się ogólną rezerwę budżetową w wysokości 100.000 tys. zł.


Art. 23. 1. Ustala się limity zatrudnienia, wynagrodzenia i rezerwę na podwyżki dla pracowników państwowej sfery budżetowej, zgodnie z załącznikami nr 11 i 12. 2. Kwoty bazowe, o których mowa w art. 29 ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 110, poz. 1255) wynoszą dla: 1) osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, członków korpusu służby cywilnej, etatowych członków samorządowych kolegiów odwoławczych, sądowych kuratorów zawodowych, komorników sądowych, asesorów i aplikantów sądowych i prokuratorskich oraz funkcjonariuszy Służby Celnej 1.490,30 zł, 2) sędziów i prokuratorów - 1.211,50 zł, 3) żołnierzy i funkcjonariuszy, którzy podjęli służbę przed dniem 1 stycznia 1999 r. - 1.211,50 zł, 4) żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy, którzy podjęli służbę po dniu 1 stycznia 1999 r. - 1.446,70 zł. 3. Średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej wynosi 106,7%. 4. Tworzy się rezerwy dla państwowych jednostek budżetowych na: 1) zwiększenia wynikające ze zmian organizacyjnych i nowych zadań: a) wynagrodzeń - w wysokości 9.600 tys. zł, b) limitów zatrudnienia dla 400 osób, 2) zwiększenie wynagrodzeń - w wysokości 5.200 tys. zł - przeznaczonych na: a) wypłaty wynagrodzeń dla osób odwołanych z kierowniczych stanowisk państwowych, b) wypłaty nagród jubileuszowych, odpraw emerytalnych, odpraw związanych z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy oraz ekwiwalentów za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy dla: - osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, - jednostek organizacyjnych stanowiących wyodrębnioną część budżetową, w których limit zatrudnienia nie przekracza 50 osób. 5. Podwyższenie wynagrodzeń dla pracowników państwowej sfery budżetowej nastąpi od dnia 1 stycznia 2000 r. 6. Podziału rezerwy, o której mowa w ust. 1, dokona Rada Ministrów. 7. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania przeniesień kwoty środków na uposażenia żołnierzy i funkcjonariuszy pomiędzy częściami i działami odpowiednio na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa.


Art. 24. Ustala się dla służby cywilnej: 1) limit mianowań urzędników 2800 osób, 2) limity i środki na wynagrodzenia - w wysokości 2.400.089 tys. zł, 3) środki na szkolenia - w wysokości 17.506 tys. zł.


Art. 25. Ustala się wskaźniki, o których mowa w art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802): 1) wzrost emerytur i rent - 6,0%, 2) wskaźnik realnej przeciętnej emerytury i renty brutto w odniesieniu do średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem 100,3%, 3) wskaźnik waloryzacji emerytur i rent od dnia 1 czerwca 2000 r. - 104,3%, 4) średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów - 105,4%, 5) średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem 105,7%, 6) średnioroczny wskaźnik przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej - 107,7%.


Art. 26. Wysokość odpisu, o którym mowa w art. 76 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887, Nr 162 poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802 i Nr 78, poz. 875), wynosi 2.734.200 tys. zł.


Art. 27. Kwota wydatków na prewencję rentową, o których mowa w art. 57 ustawy wymienionej w art. 26, wynosi 87.310 tys. zł.


Art. 28. Należności, o których mowa w art. 76 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w art. 26, z tytułu poniesionych kosztów poboru i dochodzenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych składek na otwarte fundusze emerytalne ustala się na 0,76% przypisu składek.


Art. 29. Prognozowane na 2000 r. przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej wynosi 1.826 zł.


Art. 3. Ustala się przychody budżetu państwa na kwotę 118.243.846 tys. zł, a rozchody budżetu państwa na kwotę nie większą niż 102.843.846 tys. zł, z tytułów wymienionych w załączniku nr 4.


Art. 30. Odpis od funduszu emerytalno-rentowego na fundusz administracyjny Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wynosi 331.200 tys. zł.


Art. 31. Wpływy, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o wykorzystaniu wpływów z prywatyzacji części mienia Skarbu Państwa na cele związane z reformą systemu ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 106, poz. 673), określa się na kwotę 11.000.000 tys. zł.


Art. 32. Ustala się etaty Policji w liczbie 102.795.


Art. 33. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o finansowaniu dróg publicznych (Dz.U. Nr 123, poz. 780 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 150, poz. 983) ustala się wydatki związane z budową, modernizacją, utrzymaniem oraz ochroną dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych a także zarządzaniem nimi - w wysokości 3.860.000 tys. zł.


Art. 34. 1. Wydatki budżetowe w kwocie 1.459.233 tys. zł, ujęte w budżecie państwa w części, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej, przeznaczone na realizację programów modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, nie mogą być wykorzystane na inne cele. 2. W przypadku wystąpienia oszczędności w wydatkach planowanych w dziale obrona narodowa upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do ich przeznaczenia na realizację programów, o których mowa w ust. 1.


Art. 35. Przychody z prywatyzacji spółek przemysłowego potencjału obronnego przeznaczone na jego restrukturyzację a także na proces modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, określa się na kwotę 95.000 tys. zł.


Art. 36. 1. Wydatki budżetowe w kwocie 1.826.500 tys. zł, ujęte w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki, przeznacza się na realizację programów: 1) reformy górnictwa węgla kamiennego w kwocie 1.786.500 tys. zł, z tego na: a) likwidację kopalń 454.500 tys. zł, b) restrukturyzację zatrudnienia 1.118.700 tys. zł, w tym: na spłatę pożyczek zaciągniętych w Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. 50.000 tys. zł, c) usuwanie szkód górniczych wywołanych reaktywacją starych zrobów 30.000 tys. zł, d) ekwiwalenty pieniężne za deputaty węglowe dla emerytów i rencistów górnictwa wypłacane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych 100.000 tys. zł, e) deputaty węglowe przysługujące emerytom i rencistom górniczym kopalń całkowicie likwidowanych 29.000 tys. zł, f) renty wyrównawcze przysługujące od kopalń całkowicie likwidowanych 20.000 tys. zł, g) tworzenie nowych miejsc pracy w gminach górniczych 20.000 tys. zł, h) monitorowanie przebiegu postępowania oddłużeniowego, zmian stanu zatrudnienia oraz nadzorowanie i kontrolę wydatkowania środków budżetowych 9.800 tys. zł, i) utrzymanie biur pomocy zawodowej Górniczej Agencji Pracy Sp. z o.o. 2.500 tys. zł, j) obsługę wypłat ekwiwalentów, o których mowa w lit. d), dokonywanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych 2.000 tys. zł, 2) restrukturyzacji przemysłu hutnictwa żelaza i stali - na restrukturyzację zatrudnienia w kwocie 40.000 tys. zł. 2. Wydatki określone w ust. 1 nie mogą być wykorzystane na inne cele. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów oraz ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, tryb udzielania i sposób wykorzystania dotacji przeznaczonych na finansowanie restrukturyzacji zatrudnienia w przemyśle hutnictwa żelaza i stali oraz warunki uzyskania uprawnień, zasady i tryb przyznawania, ustalania kwot, obliczania i wypłacania osłon socjalnych dla pracowników przemysłu hutnictwa żelaza i stali w ramach dotacji ujętych w budżecie państwa w części, o której mowa w ust. 1.


Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb udzielania oraz sposób wykorzystania dotacji w kwocie 170.730 tys. zł, przeznaczonej dla górnictwa siarki, soli, rud cynku i ołowiu, barytu i węgla brunatnego wydobywanego metodą głębinową, ujętej w budżecie państwa w części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego oraz ministrem właściwym do spraw finansów, określi, w drodze rozporządzenia, warunki uzyskania uprawnień, sposób obliczania oraz szczegółowe zasady i tryb wypłacania osłon socjalnych z tytułu urlopów górniczych i zasiłków socjalnych dla zatrudnionych pod ziemią pracowników górnictwa, o którym mowa w ust. 1, w ramach dotacji, o której mowa w ust. 1.


Art. 38. 1. Upoważnia się dysponentów części budżetu państwa, w których zostały zaplanowane niepodatkowe dochody budżetu państwa, do: 1) odpłatnego zlecania jednostkom organizacyjnym, innym niż organy administracji państwowej, w tym również bankom, poboru niepodatkowych należności budżetu państwa z tytułu: a) przejściowego wykupu odsetek od kredytów mieszkaniowych, b) spłat pożyczek ze zniesionych funduszy celowych, 2) przeznaczenia do 4% dochodów, zrealizowanych w trybie określonym w pkt 1, na pokrycie kosztów związanych z poborem tych dochodów. 2. Upoważnia się państwowe jednostki budżetowe realizujące, w drodze egzekucji administracyjnej, dochody budżetu państwa (nie będące podatkami) do przeznaczania 5% uzyskanych dochodów na opłacenie należnej organom egzekucyjnym opłaty określonej w art. 66 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1126).


Art. 39. Dochody uzyskane ze sprzedaży lub likwidacji sprzętu stanowiącego wyposażenie jednostek Służby Więziennej, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu oraz komend głównych i wojewódzkich Państwowej Straży Pożarnej i Policji przeznacza się w 95% na pokrycie kosztów sprzedaży, likwidacji sprzętu i jego odtworzenia, a 5% przekazuje się do budżetu państwa.


Art. 4. Źródłem pokrycia pożyczkowych potrzeb budżetu państwa, w tym deficytu budżetu państwa, są środki pozostające na rachunku budżetu państwa w dniu 31 grudnia 1999 r., przychody z tytułu sprzedaży skarbowych papierów wartościowych, przychody z prywatyzacji, w tym uzyskane w 1999 r., przychody z tytułu kredytów i pożyczek zagranicznych oraz przychody z innych tytułów.


Art. 40. Ustala się obowiązkową składkę na Fundusz Pracy w wysokości 2,45% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne, określonej w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684, Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1112, poz. 1118 i 1126 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636).


Art. 41. 1. W 2000 r. będą realizowane zobowiązania budżetu państwa z tytułu dopłat do należnego bankom oprocentowania kredytów bankowych udzielonych do dnia 31 grudnia 1993 r. na podstawie rozporządzeń Rady Ministrów: 1) z dnia 21 maja 1991 r. w sprawie zakresu, zasad i trybu udzielania kredytobiorcom pomocy ze środków budżetowych w 1991 r. w spłacie części należnego bankom oprocentowania od kredytów (Dz.U. Nr 50, poz. 217), 2) z dnia 3 marca 1992 r. w sprawie szczegółowego zakresu, zasad i trybu finansowania z budżetu państwa dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych w roku 1992 (Dz.U. Nr 24, poz. 102), 3) z dnia 14 kwietnia 1993 r. w sprawie szczegółowego zakresu, zasad i trybu finansowania z budżetu państwa dopłat do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych w roku 1993 (Dz.U. Nr 30, poz. 137). 2. Minister właściwy do spraw finansów zawrze odpowiednie umowy na dopłaty, o których mowa w ust. 1, do kredytów bankowych udzielonych do dnia 31 grudnia 1993 r.


Art. 42. Łączna kwota wpłat gmin, o której mowa w art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 i 2000 (Dz.U. Nr 150, poz. 983 i Nr 162, poz. 1119) - wynosi 132.649 tys. zł.


Art. 43. 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymać dotacje celowe na dofinansowanie bieżących zadań własnych, związanych z: 1) kosztami wdrożenia reformy systemu oświaty, 2) realizacją programu ograniczania ubóstwa wśród dzieci i młodzieży oraz na stypendia dla uczniów szczególnie uzdolnionych, 3) poprawą warunków nauczania w szkołach wiejskich i remontami szkół oraz pomocą stypendialną dla młodzieży wiejskiej, 4) usuwaniem skutków powodzi, 5) kosztami wdrażania programów restrukturyzacyjnych i osłonowych w ochronie zdrowia. 2. Środki na zadania, o których mowa w ust. 1, ujęte są w rezerwach celowych. 3. Podziału środków, o których mowa w ust. 1, na poszczególne jednostki samorządu terytorialnego dokonują: 1) minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z wojewodami - w odniesieniu do środków, o których mowa w pkt 1-3, 2) minister właściwy do spraw zdrowia - w odniesieniu do środków, o których mowa w pkt 5. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz gmin, powiatów i województw oraz szczegółowe zasady udzielania i sposób rozliczania dotacji, o których mowa w ust. 1 pkt 4.


Art. 44. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do dokonywania w ciągu roku wzajemnych przeniesień wydatków planowanych na obsługę długu publicznego pomiędzy częściami przeznaczonymi na obsługę długu zagranicznego oraz obsługę długu krajowego.


Art. 45. 1. W przypadku wystąpienia oszczędności w dotacji przedmiotowej, o której mowa w art. 15 pkt 1, upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do ich przeznaczenia na dotację celową na dofinansowanie zadań bieżących samorządów województw w zakresie organizowania i dotowania kolejowych przewozów pasażerskich o zasięgu wojewódzkim. 2. Podziału dotacji dla samorządów poszczególnych województw, powiatów, gmin i związków międzygminnych, dokonuje minister właściwy do spraw finansów na wniosek ministra właściwego do spraw transportu.


Art. 46. W przypadku wystąpienia oszczędności w dotacji dla Funduszu Alimentacyjnego upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do ich przeznaczenia na zwiększenie wydatków na zasiłki z pomocy społecznej.


Art. 47. 1. W przypadku wystąpienia oszczędności w wydatkach planowanych na obsługę zadłużenia zagranicznego i długu krajowego, upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do ich przeznaczenia w pierwszej kolejności na zwiększenie dotacji dla Funduszu Pracy o kwotę nie przekraczającą 100.000 tys. zł. Pozostałe zaś oszczędności w równych kwotach przeznaczyć na: 1) zakup niezbędnego wyposażenia i sprzętu oraz realizacji inwestycji w Policji do kwoty 100.000 tys. zł, 2) wsparcie reformy systemu oświaty do kwoty 100.000 tys. zł, 3) realizację programów rozwoju regionalnego poszczególnych województw do kwoty 60.000 tys. zł. 2. W terminie 30 dni po zakończeniu każdego kwartału minister właściwy do spraw finansów dokonuje oszacowania kwoty oszczędności na obsługę zadłużenia zagranicznego i długu krajowego. Zwiększenie wydatków na cele określone w ust. 1 nie może przekroczyć: 1) 70% kwoty oszczędności oszacowanych na dzień 31 marca i 30 czerwca 2000 r., 2) 90% kwoty oszczędności oszacowanych na dzień 30 września 2000 r. 3. Minister właściwy do spraw finansów w terminie 45 dni po zakończeniu każdego kwartału informuje komisję sejmową właściwą do spraw budżetu o kwotach szacunkowych oszczędności i ich rozdysponowaniu.


Art. 48. Upoważnia się ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania do przeprowadzenia centralnych zakupów autobusów szkolnych przeznaczonych na dowożenie dzieci do szkół ze środków zaplanowanych w cz. 83 - rezerwy celowe poz. 22


Art. 49. Upoważnia się ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania do przeprowadzenia centralnych zakupów wyposażenia pracowni internetowych w sprzęt komputerowy i oprogramowanie dla gimnazjów ze środków zaplanowanych w cz. 83 rezerwy celowe poz. 68.


Art. 5. 1. Przyrost zadłużenia na dzień 31 grudnia 2000 r. z tytułu emisji i wykupu skarbowych papierów wartościowych w kraju, według wartości nominalnej, nie może przekroczyć kwoty 30.000.000 tys. zł. 2. Przyrost zadłużenia z tytułu zaciągniętych w 2000 r. kredytów, uzyskanych pożyczek zagranicznych i z tytułu emisji skarbowych papierów wartościowych, nie może przekroczyć kwoty 5.970.000 tys. zł, w tym z tytułu emisji skarbowych papierów wartościowych, według wartości nominalnej, nie może przekroczyć kwoty 2.985.000 tys. zł. 3. Limity określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do kredytów i pożyczek zagranicznych oraz emisji skarbowych papierów wartościowych w kraju i za granicą przeznaczonych na sfinansowanie spłaty, w tym przedterminowej, lub zamiany zobowiązań Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem, że wartość nominalna nowo zaciągniętych zobowiązań, na wymienione cele, nie przekroczy kwoty 24.000.000 tys. zł.


Art. 50. Do przeniesień środków i wydatków: 1) o których mowa w art. 44, art. 45 ust. 1, art. 46 i art. 47 - nie stosuje się przepisów art. 96 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255), 2) o których mowa w art. 34 ust. 2 - nie stosuje się ograniczenia określonego w art. 96 ust. 2 ustawy wymienionej w pkt 1.


Art. 51. 1. Ustanowienie przez Radę Ministrów, na podstawie odrębnych przepisów, kontyngentów taryfowych dla towarów przywożonych na polski obszar celny nie może spowodować ubytków dochodów budżetu państwa z tytułu cła na kwotę większą niż 810.000 tys. zł, w tym 160.000 tys. zł w związku z ustanowieniem kontyngentów taryfowych nie wynikających z zobowiązań międzynarodowych oraz innych zobowiązań zagranicznych Polski. 2. Limit, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy kontyngentów taryfowych wiążących się z importem interwencyjnym podstawowych produktów żywnościowych w przypadku wystąpienia niekorzystnych warunków agrometeorologicznych, importem tzw. towarów strategicznych oraz towarów związanych z modernizacją Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. 3. Określa się limit zwolnień od cła, o którym mowa w art. 190 § 7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802) w wysokości 50.000 tys. zł.


Art. 52. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do utworzenia - w przypadku uzyskania oszczędności w części 39 Transport, w rozdz. 5611 Drogi publiczne krajowe i w rozdz. 5895 Pozostała działalność - rezerwy celowej do wysokości 100.000 tys. zł na dofinansowanie inwestycji komunikacyjnych w Warszawie.


Art. 53. Ilekroć w ustawie jest mowa o ministrze właściwym do spraw finansów należy przez to rozumieć odpowiednio ministra właściwego do spraw budżetu, ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub ministra właściwego do spraw instytucji finansowych.


Art. 54. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r., z tym że art. 6, art. 8, art. 36 ust. 3, art. 37, art. 40, art. 43 ust. 4 i art. 45-49 z mocą od dnia ogłoszenia.


Art. 6. 1. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do sprzedaży aktywów finansowych odzyskanych w wyniku operacji przedterminowego wykupu zadłużenia zagranicznego. 2. Przychody uzyskane ze sprzedaży aktywów określonych w ust. 1, mogą być przeznaczone wyłącznie na spłaty, w tym przedterminowe, zobowiązań Skarbu Państwa.


Art. 7. Poręczenia i gwarancje mogą być udzielane przez Skarb Państwa w 2000 r. do kwoty 18.000.000 tys. zł, w tym gwarancje naprawienia szkód - do kwoty 1.000.000 tys. zł.


Art. 8. Upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów do udzielania ze środków budżetu państwa: 1) kredytów i pożyczek rządom innych krajów na sfinansowanie importu z Rzeczypospolitej Polskiej towarów i usług - do kwoty 976.125 tys. zł, 2) pożyczek Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A. - na wypłatę gwarantowanych przez Skarb Państwa odszkodowań z tytułu ubezpieczenia kontraktów eksportowych - do kwoty 128.110 tys. zł, 3) pożyczek Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych - na wypłatę świadczeń gwarantowanych przez państwo - do kwoty 2.000.000 tys. zł, 4) pożyczek dla Kas Chorych - na zapewnienie płynności finansowej - do łącznej kwoty nie przekraczającej 1.000.000 tys. zł.


Art. 9. Ustala się w 2000 r. limit ubezpieczeń kontraktów eksportowych, o którym mowa w art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych (Dz.U. Nr 86, poz. 398, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 154, Nr 79, poz. 484 i Nr 121, poz. 770) - na kwotę 3.400.000 tys. zł.


Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o jednorazowym dodatku rodzinnym w 2000 r.

Art. 1. Ustawa określa zasady i tryb przyznania oraz wypłaty w 2000 r. jednorazowego dodatku rodzinnego.


Art. 2. 1. Prawo do jednorazowego dodatku rodzinnego przysługuje obywatelowi polskiemu zamieszkałemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz cudzoziemcowi posiadającemu kartę stałego pobytu lub status uchodźcy, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, na którego utrzymaniu pozostaje troje i więcej dzieci, które do dnia 31 października 2000 r.: 1) nie ukończyły 16 roku życia, 2) kształcą się w szkole lub w szkole wyższej i nie ukończyły 20 roku życia, 3) kształcą się w szkole lub w szkole wyższej i ukończyły 20 rok życia, ale ukończenie tego wieku przypadało na ostatni lub przedostatni rok nauki, odpowiednio w poprzednim albo bieżącym roku szkolnym lub akademickim, 4) są uprawnione do zasiłku pielęgnacyjnego. 2. Przez dzieci, o których mowa w ust. 1, rozumie się: 1) dzieci własne uprawnionego, dzieci jego małżonka i dzieci przysposobione, 2) wnuki, rodzeństwo, inne dzieci - których opiekunem prawnym został ustanowiony uprawniony lub jego małżonek, 3) dzieci przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej. 3. Nie pozostaje na utrzymaniu, w rozumieniu ustawy, dziecko, które: 1) pozostaje w związku małżeńskim, chyba że oboje małżonkowie kształcą się w szkole lub w szkole wyższej, 2) przebywa w domu pomocy społecznej, placówce opiekuńczo-wychowawczej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej lub w ośrodku szkolnowychowawczym, w tym specjalnym, jeżeli jest to pobyt całodobowy, za który rodzice lub opiekunowie prawni nie ponoszą odpłatności, 3) kształci się w szkole wojskowej lub innej szkole zapewniającej nieodpłatnie pełne utrzymanie (wyżywienie, zakwaterowanie, umundurowanie), 4) przebywa w zakładzie karnym lub poprawczym. 4. Jednorazowy dodatek rodzinny przysługuje uprawnionemu, bez względu na osiągany dochód, na trzecie i każde kolejne dziecko spełniające jeden z warunków określonych w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 3. 5. Wysokość jednorazowego dodatku rodzinnego wynosi 145 zł na każde dziecko, o którym mowa w ust. 4.


Art. 3. 1. Prawo do jednorazowego dodatku rodzinnego ustala i dodatek ten wypłaca z urzędu uprawnionemu do zasiłku rodzinnego zgodnie z ustawą z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych (Dz.U z 1998 r. Nr 102, poz. 651, Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636 i Nr 110, poz. 1256) podmiot wypłacający zasiłek rodzinny, na podstawie dokumentów stanowiących podstawę do ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego za październik 2000 r. 2. W innych niż określone w ust. 1 przypadkach, ustalenie prawa do jednorazowego dodatku rodzinnego oraz jego wypłata następuje na udokumentowany wniosek złożony przez osobę ubiegającą się o ten dodatek, w terminie do dnia 31 października 2000 r., u pracodawcy lub w innej jednostce organizacyjnej właściwej dla wypłaty zasiłku rodzinnego, zgodnie z art. 20 ustawy, o której mowa w ust. 1. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien zawierać dane dotyczące: 1) pracodawcy lub innej jednostki organizacyjnej zobowiązanej do wypłaty jednorazowego dodatku rodzinnego, 2) osoby ubiegającej się o wypłatę jednorazowego dodatku rodzinnego (imię, nazwisko, data urodzenia, numer PESEL, numer NIP, a w razie gdy nie nadano tych numerów lub jednego z nich - seria i numer dowodu osobistego lub paszportu oraz w razie potrzeby numer emeryturyrenty lub numer konta w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego), 3) dzieci pozostających na utrzymaniu osoby ubiegającej się o jednorazowy dodatek rodzinny (imię, nazwisko, numer PESEL, data urodzenia, stan cywilny), 4) inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień do jednorazowego dodatku rodzinnego, wynikające z art. 2. 4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2. 5. Wypłata jednorazowego dodatku rodzinnego z urzędu następuje w terminie wypłaty zasiłków rodzinnych za październik 2000 r., natomiast na wniosek nie później niż do dnia 15 grudnia 2000 r. 6. Na jedno dziecko wypłaca się tylko jeden jednorazowy dodatek rodzinny. 7. W przypadku zbiegu prawa rodziców lub opiekunów prawnych do jednorazowego dodatku rodzinnego, dodatek wypłaca się temu z rodziców lub opiekunów, który jest uprawniony do zasiłku rodzinnego za październik 2000 r., a w sytuacji, o której mowa w ust. 2, temu, który zażąda wypłaty dodatku, z zastrzeżeniem ust. 8. 8. Jeżeli dzieci nie pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z obojgiem rodziców, uprawnionym do jednorazowego dodatku rodzinnego jest ten z rodziców, z którym dzieci przebywają.


Art. 4. W sprawach określonych w art. 1, w zakresie nieuregulowanym ustawą, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy, o której mowa w art. 3 ust. 1.


Art. 5. Jednorazowe dodatki rodzinne są finansowane z budżetu państwa.


Art. 6. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 września 2000 r. o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o zmianie innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. 1. Ustawa określa warunki przygotowania budowy, zasady koncesjonowania budowy i eksploatacji albo koncesjonowania wyłącznie eksploatacji autostrad płatnych, zwanych dalej "autostradami", a także organy właściwe w tych sprawach. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, autostrady lub ich odcinki, które będą budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne. 3. Na zasadach określonych w ustawie mogą być budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane, jako płatne, drogi ekspresowe. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, drogi ekspresowe, które mogą być budowane i eksploatowane albo wyłącznie eksploatowane jako płatne. 5. Określenie autostrad i dróg ekspresowych w przepisach, o których mowa w ust. 2 i 4, może nastąpić, jeżeli będzie możliwość korzystania z innej, ogólnodostępnej drogi publicznej."; 2) użyte w art. 2 w ust. 1, w art. 6, w art. 7 w ust. 2 w pkt 8, w art. 9 w ust. 1 i 2, w art. 16 w ust. 1, w art. 17 w ust. 1 i 2, w art. 18 w pkt 7, w art. 45, w art. 47 w ust. 1, w art. 55 w ust. 1 i w art. 61 w różnych przypadkach wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw transportu"; 3) w art. 2: a) w ust. 1 wyrazy "Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw architektury i budownictwa", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, przepisy techniczno-budowlane dotyczące autostrad, uwzględniając w szczególności warunki projektowania i budowy autostrad, ich połączeń z innymi drogami, wyposażenia technicznego autostrad, nośności i stateczności budowli ziemnych oraz konstrukcji nawierzchni autostrad, bezpieczeństwa użytkowania, a także ochrony środowiska."; 4) art. 3 otrzymuje brzmienie: "Art. 3. 1. Za przejazd autostradą są pobierane opłaty. 2. Opłaty za przejazd autostradą pobiera spółka, która posiada koncesję udzieloną na zasadach określonych w ustawie, zwana dalej "koncesjonariuszem". 3. Opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód koncesjonariusza, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. W przypadku udzielania koncesjonariuszowi dofinansowania w formie, o której mowa w art. 39d ust. 1 pkt 3, opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód funduszu, o którym mowa w art. 39. 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb rozliczeń pomiędzy koncesjonariuszem a funduszem, z uwzględnieniem zakresu i warunków tego dofinansowania. 6. W przypadku, w którym opłaty za przejazd autostradą stanowią przychód koncesjonariusza, umowa koncesyjna określi warunki i zakres podziału zysku pomiędzy koncesjonariuszem a funduszem, o którym mowa w art. 39. 7. Wysokość opłat za przejazd autostradą ustala na warunkach określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 8: 1) minister właściwy do spraw transportu w drodze rozporządzenia, jeżeli opłaty stanowią przychody funduszu, o którym mowa w art. 39, 2) koncesjonariusz, jeżeli opłaty stanowią jego przychód. 8. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki ustalania i pobierania opłat za przejazdy autostradami oraz sposób ogłaszania wysokości tych opłat, uwzględniając w szczególności liczbę przejechanych kilometrów oraz kategorię pojazdu. 9. Od opłat za przejazd autostradą są zwolnione pojazdy uprzywilejowane uczestniczące w akcji."; 5) w art. 7 w ust. 2: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) nabywanie nieruchomości pod autostrady na rzecz Skarbu Państwa i gospodarowanie nimi w ramach posiadanego prawa do nieruchomości,", b) pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) przeprowadzanie postępowań przetargowych i opracowywanie projektów koncesji,"; 6) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Wynagrodzenie Prezesa Agencji ustala Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw transportu."; 7) w art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Prezes Agencji, w uzgodnieniu z ministrami właściwymi do spraw transportu oraz finansów publicznych, ustala roczny plan finansowy Agencji."; 8) w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Agencja otrzymuje dotacje, ustalane corocznie w ustawie budżetowej, na związane z budową autostrad prace studialne i dokumentacyjne, nabywanie nieruchomości i gospodarowanie nimi, odszkodowania, należności z tytułu ochrony gruntów leśnych, prace scaleniowe i wymienne, przebudowę urządzeń infrastruktury technicznej, przeprowadzanie ratowniczych badań archeologicznych i badań ekologicznych oraz opracowywanie ich wyników."; 9) po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu: "Art. 12a. Agencja jest uprawniona do gospodarowania środkami pochodzącymi z pomocy zagranicznej, przekazywanymi Rządowi Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umów lub deklaracji dawcy, na realizację zadań w zakresie finansowania budowy i eksploatacji autostrad albo wyłącznie eksploatacji autostrad, jeżeli te umowy lub deklaracje tak stanowią."; 10) art. 13 otrzymuje brzmienie: "Art. 13. 1. Agencja może zaciągać kredyty długoterminowe oraz emitować obligacje za zgodą ministra właściwego do spraw transportu oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, na zasadach wynikających z odrębnych ustaw. 2. Na zobowiązania Agencji, o których mowa w ust. 1, mogą być udzielone poręczenia lub gwarancje Skarbu Państwa, pod warunkiem przeznaczenia objętych nimi kredytów lub wpływów z emisji obligacji na cele wymienione w art. 39d ust. 1."; 11) w art. 14 w ust. 2 wyrazy "Ministra Finansów" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw finansów publicznych"; 12) w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Rady, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin działania Rady do Spraw Autostrad, jej organizację i tryb pracy oraz skład, zapewniając w jej składzie uczestnictwo przedstawicieli zainteresowanych organów administracji publicznej."; 13) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. Minister właściwy do spraw administracji publicznej udziela wskazań lokalizacyjnych autostrady lub jej odcinków po zaopiniowaniu ich projektu przez Prezesa Rządowego Centrum Studiów Strategicznych i po uzgodnieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, rolnictwa, transportu, środowiska oraz Ministrem Obrony Narodowej, a także z Prezesem Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast oraz z Głównym Inspektorem Sanitarnym."; 14) w art. 20: a) w ust. 1: - w pkt 3 wyrazy "biegłego z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa" zastępuje się wyrazami "biegłego z listy wojewody", - w pkt 5 wyrazy "Ministra Kultury i Sztuki" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw rolnictwa i rozwoju wsi, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz transportu określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinny odpowiadać oceny, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5, z uwzględnieniem okresu budowy i eksploatacji autostrady, określenia jej wpływu na powietrze, powierzchnię ziemi łącznie z glebą, złoża kopalin, wody powierzchniowe i podziemne, klimat akustyczny, ludzi, świat zwierzęcy i roślinny, a także krajobraz, we wzajemnym ich powiązaniu, oraz analizy przebiegu autostrady i jej wariantów z punktu widzenia strat w rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej oraz wpływu autostrady na zarejestrowane dobra kultury i wartości krajobrazu kulturowego."; 15) w art. 25 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "oraz doręcza je wnioskodawcy, a pozostałe strony zawiadamia o jego wydaniu i treści w drodze obwieszczeń w urzędach gmin i w prasie lokalnej."; 16) w art. 26 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Agencja może nabywać, w drodze umowy, na własność Skarbu Państwa nieruchomości poza pasem drogowym autostrady w celu dokonania ich zamiany na nieruchomości położone w pasie drogowym autostrady."; 17) w art. 27 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Odszkodowanie jest wypłacane przez Agencję z dotacji, o których mowa w art. 12 ust. 3."; 18) w art. 29 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. W przypadku gdy nieruchomości przeznaczone na pasy drogowe autostrad mają nieuregulowany stan prawny, wszczęcie postępowania następuje na wniosek Prezesa Agencji, bez konieczności zachowania warunków określonych w ust. 1."; 19) w art. 31 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Decyzja, o której mowa w ust. 1, uprawnia do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego."; 20) w art. 33 w ust. 2 w zdaniu drugim kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "które jest wypłacane przez Agencję z dotacji, o których mowa w art. 12 ust. 3."; 21) art. 36 otrzymuje brzmienie: "Art. 36. 1. Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzjami o ustaleniu lokalizacji autostrady nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych, z tym że określone w tych przepisach należności oraz jednorazowe odszkodowania w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu w odniesieniu do gruntów leśnych i zadrzewionych, przeznacza się na Fundusz Leśny w Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych - z tytułu wyłączenia gruntów Skarbu Państwa, zarządzanych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe". 2. Należności oraz jednorazowe odszkodowania w wysokości ustalonej przez organy właściwe w sprawach ochrony gruntów leśnych, Agencja przekazuje na rachunek bankowy funduszu, o którym mowa w ust. 1, po nabyciu przez Agencję wszystkich gruntów w danym obrębie ewidencji gruntów, w terminie do dnia 30 czerwca każdego roku."; 22) art. 38 otrzymuje brzmienie: "Art. 38. 1. Budowę autostrad, z zastrzeżeniem ust. 2, finansuje się: 1) ze środków własnych koncesjonariuszy oraz uzyskanych przez nich kredytów bankowych i pożyczek, 2) ze środków pochodzących z budżetu państwa ustalanych corocznie w ustawie budżetowej na cele, o których mowa w art. 12 ust. 3, 3) ze środków funduszu, o którym mowa w art. 39, na warunkach określonych w koncesji i umowie koncesyjnej, 4) z innych źródeł. 2. W przypadku gdy przewiduje się udzielenie koncesji wyłącznie na eksploatację autostrady lub jej odcinka, budowę tej autostrady lub jej odcinka finansuje się na zasadach dotyczących finansowania i budowy dróg publicznych określonych w odrębnych przepisach. 3. Koncesjonariuszowi mogą być udzielone przez Skarb Państwa gwarancje i poręczenia zgodnie z przepisami o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne."; 23) art. 39 otrzymuje brzmienie: "Art. 39. W Banku Gospodarstwa Krajowego tworzy się Krajowy Fundusz Autostradowy, zwany dalej "Funduszem."; 24) po art. 39 dodaje się art. 39a-39l w brzmieniu: "Art. 39a. 1. Przychodami Funduszu są: 1) środki przekazywane z budżetu państwa w wysokości stanowiącej część planowanych dochodów budżetowych z tytułu podatku akcyzowego od samochodów, 2) odsetki z tytułu oprocentowania środków Funduszu oraz odsetki od lokat okresowo wolnych środków Funduszu w bankach, 3) wpływy z inwestycji środków Funduszu w papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski oraz papiery wartościowe określające świadczenia pieniężne, gwarantowane lub poręczane przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski, 4) przychody ze sprzedaży akcji i udziałów w spółkach, przekazane Bankowi Gospodarstwa Krajowego przez Skarb Państwa, w celu zasilenia Funduszu, 5) przychody z akcji i udziałów, o których mowa w pkt 4, 6) środki pochodzące z opłat za przejazdy autostradą, o których mowa w art. 3 ust. 4, 7) kwoty wpłacone przez koncesjonariuszy zgodnie z art. 3 ust. 6, 8) kwoty wpłacone z tytułu zwrotu pożyczek udzielonych zgodnie z art. 39d ust. 1 pkt 1 i 2, 9) środki z kredytów zaciągniętych przez Agencję na cele, o których mowa w art. 39d ust. 1, 10) wpływy z obligacji emitowanych przez Agencję na cele, o których mowa w art. 39d ust. 1, 11) darowizny i zapisy, 12) wpływy z innych środków publicznych, 13) wpływy z innych tytułów. 2. Rada Ministrów określa procentowo, w drodze rozporządzenia, w terminie do końca czerwca każdego roku, część planowanych dochodów budżetowych z tytułu podatku akcyzowego od samochodów, o której mowa w ust. 1 pkt 1, przeznaczoną na Fundusz w kolejnym roku budżetowym, z uwzględnieniem przewidywanego zakresu dofinansowania z Funduszu realizacji zadań związanych z budową autostrad.


Art. 10. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie, zachowują moc dotychczasowe przepisy, o ile nie są sprzeczne z ustawą.


Art. 11. Minister właściwy do spraw transportu ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, tekst jednolity ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu jednolitego.


Art. 12. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 2. W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany: a) w ust. 2 pkt 1a otrzymuje brzmienie: "1a) przejazdy po autostradach i drogach ekspresowych budowanych i eksploatowanych albo wyłącznie eksploatowanych jako płatne, określonych zgodnie z przepisami o autostradach płatnych", b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Zasady ustalania i pobierania opłat za przejazdy, o których mowa w ust. 2 pkt 1a, regulują przepisy o autostradach płatnych.".


Art. 3. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679) art. 38a otrzymuje brzmienie: "Art. 38a. Przekazanie nieruchomości Skarbu Państwa, zarządzanych przez Lasy Państwowe, w użytkowanie Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad następuje nieodpłatnie na podstawie umowy między Dyrektorem Generalnym a Prezesem Agencji.".


Art. 39b. Dochody Banku Gospodarstwa Krajowego stanowiące równowartość przychodów Funduszu, o których mowa w art. 39a ust. 1, są wolne od podatku dochodowego.


Art. 39c. 1. W celu zasilenia Funduszu minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może, w imieniu Skarbu Państwa, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu, przekazać nieodpłatnie Bankowi Gospodarstwa Krajowego akcje i udziały w spółkach, stanowiące własność Skarbu Państwa, z uwzględnieniem zaakceptowanego przez Radę Ministrów zakresu dofinansowania ze środków Funduszu zadań związanych z budową autostrad oraz wartości tych akcji i udziałów. 2. Akcje i udziały Skarbu Państwa, o których mowa w ust. 1, Bank Gospodarstwa Krajowego zbywa w uzgodnieniu z ministrami właściwymi do spraw finansów publicznych, Skarbu Państwa oraz transportu. 3. O zbyciu akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, Bank Gospodarstwa Krajowego zawiadamia ministrów właściwych do spraw finansów publicznych, Skarbu Państwa oraz transportu. 4. Do przekazania akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, oraz do ich zbywania nie stosuje się przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. Nr 106, poz. 493 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 106, poz. 673, Nr 115, poz. 741 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550). 5. Zwalnia się od opłaty skarbowej zbycie akcji i udziałów, o których mowa w ust. 1, przez Bank Gospodarstwa Krajowego.


Art. 39d. 1. Środki Funduszu, które przeznacza się na dofinansowanie realizacji zadań związanych z budową autostrad, mogą być przekazywane w następujących formach: 1) dotacji lub pożyczek nieoprocentowanych, udzielanych koncesjonariuszom, na warunkach określonych w koncesji i umowie koncesyjnej, w okresie budowy autostrady lub jej odcinka, 2) pożyczek nieoprocentowanych, udzielanych koncesjonariuszom na pokrycie części okresowych niedoborów bieżących przychodów z tytułu eksploatacji autostrady, w celu zapewnienia płynności wydatków związanych z bieżącą obsługą i spłatą kredytów lub pożyczek bądź obligacji wyemitowanych w związku z budową autostrady, 3) płatności koncesjonariuszom: a) stałych kosztów ponoszonych z tytułu zachowania nieprzerwanej dostępności do autostrady, jej utrzymania i przejezdności, b) zmiennych kwot uzależnionych od spełnienia przez koncesjonariuszy wymogów określonych w koncesji i umowie koncesyjnej, jeżeli opłaty za przejazdy autostradą stanowią przychody Funduszu. 2. Ze środków finansowych Funduszu dokonuje się spłaty kredytów i wykupu obligacji, o których mowa w art. 13 ust. 1, oraz spłaty zobowiązań wynikających z wykonania przez Skarb Państwa obowiązków z tytułu gwarancji i poręczeń, o których mowa w art. 13 ust. 2. 3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw transportu może, za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, przeznaczyć środki Funduszu, w części nie przekraczającej 25% tych środków, na pokrycie kosztów działalności Agencji, finansowanych z jej przychodów. 4. Ze środków finansowych Funduszu dokonuje się wypłaty wynagrodzenia prowizyjnego przysługującego Bankowi Gospodarstwa Krajowego.


Art. 39e. 1. Wypłaty z Funduszu środków finansowych na podstawie art. 39d ust. 1, w zakresie zaakceptowanym przez Radę Ministrów zgodnie z art. 42a i wynikającym z koncesji i umowy koncesyjnej, są gwarantowane przez Skarb Państwa. 2. Do gwarancji, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 4, art. 31, art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz.U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 60, poz. 693). 3. Gwarancje, o których mowa w ust. 1: 1) udzielane są przez Radę Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych uzgodniony z ministrem właściwym do spraw transportu, po akceptacji przez Radę Ministrów formy i zakresu dofinansowania ze środków Funduszu zgodnie z art. 42a, 2) nie mogą przekraczać zaakceptowanego przez Radę Ministrów zakresu dofinansowania zgodnie z art. 42a, 3) są ograniczone w czasie terminem wypłat dofinansowania w trybie ustalonym zgodnie z art. 42a.


Art. 39f. Bank Gospodarstwa Krajowego, działając w uzgodnieniu z Prezesem Agencji, dokonuje na rzecz koncesjonariuszy wypłat ze środków finansowych Funduszu, w formach określonych w art. 39d ust. 1, w zakresie wynikającym z koncesji i umowy koncesyjnej.


Art. 39g. 1. Okresowo wolne środki Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, Bank Gospodarstwa Krajowego może: 1) lokować w innych bankach, 2) inwestować w papiery wartościowe, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3. 2. Suma lokat, o których mowa w ust. 1 pkt 1, w jednym banku lub grupie banków powiązanych ze sobą kapitałowo lub organizacyjnie, nie może przekroczyć 15% okresowo wolnych środków Funduszu. 3. Wysokość środków Funduszu przeznaczonych na lokaty i inwestycje, o których mowa w ust. 1, Bank Gospodarstwa Krajowego uzgadnia z Prezesem Agencji.


Art. 39h. Bank Gospodarstwa Krajowego, działając w uzgodnieniu z Prezesem Agencji, dokonuje ze środków Funduszu spłaty kredytów, wykupu obligacji oraz spłaty zobowiązań, o których mowa w art. 39d ust. 2.


Art. 39i. Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje Agencji, ze środków Funduszu, środki finansowe, o których mowa w art. 39d ust. 3, na zlecenie ministra właściwego do spraw transportu.


Art. 39j. Szczegółowy sposób i terminy dokonywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego wypłat, lokat i inwestycji ze środków Funduszu, o których mowa w art. 39f-39i, określi umowa zawarta pomiędzy ministrem właściwym do spraw transportu a Bankiem Gospodarstwa Krajowego.


Art. 39k. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego pobiera wynagrodzenie prowizyjne z tytułu prowadzenia Funduszu. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, oraz tryb i terminy jego wypłaty, uwzględniając koszty Banku ponoszone w związku z obsługą Funduszu, lokowaniem i inwestowaniem środków Funduszu.


Art. 39l. 1. Bank Gospodarstwa Krajowego: 1) wyodrębnia w swoim planie finansowym plan finansowy Funduszu, opracowany w uzgodnieniu z Prezesem Agencji i zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz ministra właściwego do spraw transportu, 2) sporządza dla Funduszu odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat, wchodzące w skład sprawozdania finansowego Banku. 2. Bank Gospodarstwa Krajowego składa ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz ministrowi właściwemu do spraw transportu, w terminie do końca miesiąca następującego po każdym kwartale, informację o wysokości środków Funduszu oraz zestawienie zbiorcze operacji dokonanych za jego pośrednictwem za dany kwartał."; 25) art. 41 otrzymuje brzmienie:


Art. 4. W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 i Nr 60, poz. 700) w art. 17 w ust. 1 pkt 4k otrzymuje brzmienie: "4k) dochody Banku Gospodarstwa Krajowego prowadzącego Krajowy Fundusz Mieszkaniowy, Fundusz Termomodernizacji i Krajowy Fundusz Autostradowy oraz banku prowadzącego kasę mieszkaniową, stanowiące równowartość dochodu uzyskanego przez te Fundusze lub kasę mieszkaniową z tytułów określonych w odrębnych przepisach - w części przeznaczonej wyłącznie na realizację wymienionych w tych przepisach celów, odpowiednio Funduszy lub kasy mieszkaniowej,";


Art. 41. Wybór koncesjonariusza następuje w drodze przeprowadzanego przez Agencję trójstopniowego postępowania przetargowego: 1) kwalifikacji wstępnej, 2) przetargu ograniczonego do zakwalifikowanych do złożenia oferty, zwanego dalej "przetargiem", 3) negocjacji umowy koncesyjnej."; 26) w art. 42: a) w ust. 1 po wyrazach "w prasie o zasięgu krajowym" dodaje się wyrazy "oraz w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich", b) w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) przedmiot działalności objęty koncesją,", c) w ust. 3 po pkt 2dodaje się pkt 3 w brzmieniu: "3) informacji o zakresie i formach dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu."; 27) po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu: "Art. 42a. Przed zaproszeniem do udziału w kwalifikacji wstępnej minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa Agencji, przedkłada Radzie Ministrów informację o przewidywanych warunkach postępowania przetargowego oraz do akceptacji przewidywane zasady dofinansowania ze środków Funduszu, określając zakres i formę tego dofinansowania."; 28) art. 43 otrzymuje brzmienie: "Art. 43. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2, w postępowaniu przetargowym mogą uczestniczyć spółki akcyjne z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej o kapitale akcyjnym nie mniejszym niż równowartość 5 mln EURO, których przedmiotem przedsiębiorstwa jest, zgodnie ze statutem, wyłącznie budowa lub eksploatacja autostrad. 2. Na etapie kwalifikacji wstępnej dokumentację mogą składać uczestnicy, którzy nie spełniają warunków określonych w ust. 1. Uczestnicy, którzy złożyli dokumentację do kwalifikacji wstępnej mogą brać udział w dalszych etapach postępowania przetargowego pod warunkiem, że po zakończeniu kwalifikacji wstępnej zostanie zarejestrowana spółka spełniająca wymogi określone w ust. 1. Projekt statutu oraz projekty aktów o zawiązaniu spółki i objęciu akcji powinny zostać złożone w dokumentacji do kwalifikacji wstępnej."; 29) w art. 48 w ust. 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) informacje o terminie i formie wniesienia wadium oraz o jego wysokości, zatwierdzonej na wniosek Prezesa Agencji przez ministra właściwego do spraw transportu."; 30) w art. 50 wyrazy "art. 44-46" zastępuje się wyrazami "art. 44-47"; 31) po art. 50 dodaje się art. 50a-50c w brzmieniu: "Art. 50a. Komisja przetargowa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu i Prezesowi Agencji protokół z postępowania przetargowego, o którym mowa w art. 41 pkt 1 i 2, oraz zawiadamia oferentów o wynikach tego postępowania.


Art. 5. W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym (Dz.U. z 2000 r. Nr 9, poz. 131) w art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Nie nalicza się obowiązkowej opłaty rocznej od aktywów Krajowego Funduszu Mieszkaniowego, Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych, Funduszu Termomodernizacji oraz Krajowego Funduszu Autostradowego, utworzonych w Banku Gospodarstwa Krajowego, oraz od środków zgromadzonych na rachunku rezerw poręczeniowych i gwarancyjnych Skarbu Państwa w tym banku.".


Art. 50b. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2, Agencja przeprowadza negocjacje ze spółką, której oferta została w wyniku przetargu uznana przez komisję przetargową za najkorzystniejszą. 2. Negocjacje, o których mowa w ust. 1, mogą być prowadzone jednocześnie z więcej niż jedną spółką, w zakresie treści złożonych ofert, o ile ich oferty zostały uznane przez komisję przetargową za równorzędne. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Prezes Agencji jest obowiązany do opracowania wytycznych prowadzenia negocjacji, z uwzględnieniem w szczególności wymagań dotyczących stopnia zdolności oferenta do finansowania budowy i eksploatacji autostrady przy ograniczonym korzystaniu ze środków publicznych oraz terminu realizacji procesu inwestycyjnego. 4. Wytyczne, o których mowa w ust. 3, podlegają zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw transportu.


Art. 50c. Jeżeli negocjacje nie zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy koncesyjnej w terminie 9 miesięcy od dnia ich rozpoczęcia, Prezes Agencji może, za zgodą ministra właściwego do spraw transportu, uznać postępowanie przetargowe za bezskuteczne lub przeprowadzić negocjacje ze spółką, której oferta była druga w kolejności po ofercie najkorzystniejszej."; 32) w art. 51 w ust. 1 po wyrazie "przetargu" dodaje się wyrazy "lub negocjacji umowy koncesyjnej"; 33) skreśla się art. 52; 34) po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu: "Art. 52a. 1. Prezes Agencji przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu protokół z negocjacji umowy koncesyjnej oraz zawiadamia spółki uczestniczące w negocjacjach o ich wyniku. 2. W przypadku, gdy negocjacje zostaną zakończone uzgodnieniem treści umowy koncesyjnej Prezes Agencji przedstawia ministrowi właściwemu do spraw transportu projekt koncesji i umowy koncesyjnej, wraz z protokołem, o którym mowa w ust. 1."; 35) art. 53 otrzymuje brzmienie: "Art. 53. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki postępowania przetargowego oraz tryb pracy komisji przetargowej, uwzględniając w szczególności zakres przedmiotowy specyfikacji warunków kwalifikacji wstępnej, informacji o warunkach przetargu oraz ofert składanych przez uczestników przetargu, a także kryteria oceny poszczególnych etapów postępowania przetargowego. 36) art. 54 otrzymuje brzmienie: "Art. 54. Koncesji udziela się spółce, z którą została uzgodniona treść umowy koncesyjnej."; 37) w art. 55: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Za udzielenie koncesji pobiera się opłatę, która może być uiszczona jednorazowo lub w ratach.", b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość, sposób i termin uiszczenia opłaty za udzielenie koncesji, mając na uwadze przewidywaną wysokość kosztów budowy danego odcinka autostrady, określoną w ofercie złożonej w postępowaniu przetargowym przez oferenta, z którym została uzgodniona treść umowy koncesyjnej."; 38) w art. 56 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu: "6) wysokość i formy dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu, w zakresie zaakceptowanym przez Radę Ministrów, 7) wysokość i sposób uiszczenia opłaty za udzielenie koncesji."; 39) w art. 57 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) utrzymania autostrady, w zakresie określonym w art. 57a, według standardów określonych w przepisach prawa i umowie."; 40) po art. 57 dodaje się art. 57a w brzmieniu:


Art. 57a. 1. Koncesjonariusz jest obowiązany do utrzymania, modernizacji i ochrony autostrady wraz z nawierzchnią drogową i obiektami mostowymi w jej pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tej autostrady, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Utrzymanie wchodzących w skład pasa drogowego autostrady przejazdów z przecinającymi ją drogami i innymi liniami komunikacyjnymi w części drogowej i mostowej obejmującej skarpy nasypów i wykopów, urządzenia odwadniające, nawierzchnie, torowiska, chodniki, pobocza, poręcze oraz urządzenia organizacji i bezpieczeństwa ruchu, należy do zarządców właściwych dla tych dróg lub linii komunikacyjnych, w których ciągu są one zlokalizowane."; 41) w art. 58 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) niezawarcia umowy koncesyjnej w terminie 30 dni od daty, w której decyzja o udzieleniu koncesji stała się ostateczna,"; 42) skreśla się art. 59; 43) w art. 60 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Na wniosek Prezesa Agencji, minister właściwy do spraw transportu może wezwać koncesjonariusza do usunięcia, w wyznaczonym terminie, stwierdzonych nieprawidłowości. 4. W przypadku gdy koncesjonariusz nie usunął nieprawidłowości w terminie, o którym mowa w ust. 3, art. 58 ust. 1 stosuje się odpowiednio."; 44) w art. 61 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Minister właściwy do spraw transportu uzgadnia z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych postanowienia umowy, o której mowa w ust. 1, w zakresie dotyczącym zobowiązań finansowych Skarbu Państwa."; 45) w art. 62 w ust. 1: a) po pkt 2 dodaje się pkt 2a i 2b w brzmieniu: "2a) wysokość i formy dofinansowania budowy autostrady ze środków Funduszu, 2b) warunki i zakres podziału zysku pomiędzy koncesjonariusza a Fundusz.". b) pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) sposób, terminy i zasady odpłatności z tytułu udostępnienia koncesjonariuszowi przez Agencję gruntów pod budowę autostrady oraz warunki zagospodarowania znajdujących się na nich budynków, budowli, urządzeń, drzewostanu i upraw,", c) w pkt 7: - w lit d) wyrazy "Sił Zbrojnych" zastępuje się wyrazami "Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej" i dodaje się wyrazy "oraz sił zbrojnych państw sojuszniczych", - po lit. d) dodaje się lit e) w brzmieniu: "e) zapewnienia Policji pomieszczeń w zakresie przewidzianym w przepisach techniczno-budowlanych dotyczących autostrad płatnych, umożliwiających skuteczne realizowanie przez nią zadań w zakresie czuwania nad bezpieczeństwem i porządkiem w ruchu drogowym oraz jego kontrolowania na obszarze autostrad płatnych,", d) po pkt 8 dodaje się pkt 8a i 8b w brzmieniu: "8a) warunki dopuszczenia autostrady do eksploatacji, 8b) zakres uprawnień koncesjonariusza jako zarządcy autostrady,"; 46) po art. 62 dodaje się art. 62a w brzmieniu: "Art. 62a. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, ogólne kierunki współpracy koncesjonariusza z administracją drogową, Policją, pogotowiem ratunkowym oraz jednostkami systemu ratowniczogaśniczego z uwzględnieniem realizacji ich zadań ustawowych, przy zachowaniu nieprzerwanego dostępu do autostrady i jej przejezdności."; 47) w art. 63 otrzymuje brzmienie:


Art. 6. W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz.U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr 60, poz. 693) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: a) w pkt 2 dodaje się lit. c w brzmieniu: "c) wykonania zobowiązań wynikających z obligacji wyemitowanych przez Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad,", b) w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 12 i 13 w brzmieniu: "12) Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad - należy przez to rozumieć jednostkę utworzoną na podstawie ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr ..., poz. ...), 13) Krajowym Funduszu Autostradowym - należy przez to rozumieć fundusz, o którym mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550 i Nr ..., poz. ...)"; 2) w art. 7 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Poręczenia lub gwarancje mogą być również udzielane na zobowiązania Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad pod warunkiem przeznaczenia objętego nimi kredytu na zasilenie Krajowego Funduszu Autostradowego."; 3) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie: "Poręczenia i gwarancje wykonania zobowiązań wynikających z obligacji"; 4) w art. 12 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych, może udzielać, w imieniu Skarbu Państwa, gwarancji spełnienia świadczeń pieniężnych wynikających z obligacji wyemitowanych przez Agencję Budowy i Eksploatacji Autostrad."; 5) w art. 14 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Poręczenia i gwarancje mogą również obejmować wykonanie zobowiązań Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad, wynikających z obligacji wyemitowanych w celu zasilenia Krajowego Funduszu Autostradowego.; 6) art. 15 otrzymuje brzmienie: "Art. 15. Z tytułu udzielenia poręczenia lub gwarancji pobierana jest opłata prowizyjna w wysokości nie wyższej niż 1% kwoty objętej poręczeniem lub gwarancją."; 7) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. Do poręczeń i gwarancji stosuje się odpowiednio przepisy art. 4, 5, 6 i 8.";


Art. 63. 1. W przypadku udzielenia koncesji wyłącznie na eksploatację autostrady, przepisy rozdziału niniejszego stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Umowa koncesyjna zawarta wyłącznie na eksploatację autostrady powinna określić warunki przejęcia autostrady od jej dotychczasowego zarządcy.".


Art. 7. W ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.U Nr 101, poz. 1178) w art. 14 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) budowy i eksploatacji albo wyłącznie eksploatacji autostrad płatnych oraz dróg ekspresowych, do których stosuje się przepisy o autostradach płatnych,".


Art. 8. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych oraz ministrem właściwym do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Bankowego, dostosuje w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, w drodze rozporządzenia, statut Banku Gospodarstwa Krajowego do przepisów ustawy, biorąc pod uwagę zasady tworzenia i wykorzystywania Funduszu.


Art. 9. 1. Koncesje udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy oraz zawarte umowy koncesyjne pozostają w mocy. 2. W przypadku niezawarcia umowy koncesyjnej z koncesjonariuszem, któremu została udzielona koncesja zgodnie z przepisami dotychczasowymi, stosuje się przepisy dotychczasowe i odpowiednio zmiany wynikające z ustawy. 3. Do postępowania przetargowego wszczętego przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się odpowiednio przepisy tej ustawy.


Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych Rozdział 1 Przedmiot opodatkowania

Art. 1. 1. Podatkowi podlegają: 1) następujące czynności cywilnoprawne: a) umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych, b) umowy pożyczki, c) umowy poręczenia, d) umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy, e) umowy dożywocia oraz ustanowienia odpłatnej renty, f) umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat, g) umowy majątkowe małżeńskie, h) ustanowienie hipoteki, i) ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności, j) umowy depozytu nieprawidłowego, k) umowy spółki (akty założycielskie), 2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, 3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1. 2. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o czynnościach cywilnoprawnych, przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do przedmiotów opodatkowania określonych w ust. 1 pkt 2 i 3. 3. W przypadku umowy spółki za zmianę umowy uważa się: 1) przy spółce cywilnej lub jawnej - podwyższenie wniesionego do spółki wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, 2) przy spółce komandytowej - wniesienie lub podwyższenie wniesionego do spółki wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie majątku spółki, 3) przy spółce z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcyjnej wniesienie lub podwyższenie wniesionego do spółki wkładu, którego wartość powoduje zwiększenie kapitału zakładowego (akcyjnego), 4) dopłaty, pożyczki udzielane spółce przez wspólników (akcjonariuszy) oraz oddanie przez wspólnika (akcjonariusza) spółce rzeczy lub praw majątkowych do nieodpłatnego używania. 4. Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, jeżeli ich przedmiotem są: 1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 5. Umowa spółki oraz zmiana umowy spółki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli siedziba spółki znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 6. Umowy poręczenia i umowy małżeńskie majątkowe podlegają podatkowi, jeżeli przynajmniej jedna strona umowy ma miejsce zamieszkania albo siedzibę w kraju. 7. Jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami spółka powstała w wyniku przekształcenia innej spółki lub połączenia się innych spółek wstępuje we wszelkie prawa i obowiązki przekształconej spółki lub każdej z łączących się spółek, podatek od czynności cywilnoprawnych zapłacony od umowy lub zmiany umowy spółki, która uległa przekształceniu lub połączeniu podlega zaliczeniu na poczet podatku należnego od umowy spółki, która powstała w wyniku przekształcenia spółki lub łączenia się spółek. 8. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio również do umowy spółki, która przejęła cały majątek innej spółki lub spółek.


Art. 10. 1. Podatnik jest obowiązany bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego. 2. Płatnikami podatku są: 1) notariusze - od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego, 2) nabywcy rzeczy - od umów sprzedaży, jeżeli nabywca kupuje te rzeczy do przerobu lub sprzedaży. 3. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej lub wypłacenie należności od uprzedniego zapłacenia podatku. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady poboru podatku przez określenie: wzoru deklaracji, sposobu pobierania, zapłaty i zwrotu podatku oraz sposobu prowadzenia rejestrów tego podatku.


Art. 11. 1. Podatek, z zastrzeżeniem ust. 2, podlega zwrotowi, jeżeli: 1) uchylone zostały skutki prawne oświadczenia woli (nieważność względna), 2) nie spełnił się warunek zawieszający, od którego uzależniono wykonanie czynności cywilnoprawnej, 3) umowa spółki w wyniku ostatecznej decyzji odmawiającej spółce wydania koncesji na podjęcie działalności gospodarczej została rozwiązana, 4) podwyższenie kapitału spółki określone w uchwale zarejestrowane zostanie w wysokości niższej, zwrotowi podlega podatek stanowiący różnicę między podatkiem zapłaconym a podatkiem należnym od podwyższenia kapitału ujawnionego w rejestrze handlowym. 2. Podatek nie podlega zwrotowi po upływie 5 lat od końca roku, w którym został zapłacony. Rozdział 6 Właściwość organów podatkowych