Art. 23. 1. Grupy producentów rolnych będą mogły ubiegać się o preferencyjne kredyty inwestycyjne o rocznym oprocentowaniu dla kredytobiorcy w wysokości 0,25 stopy redyskontowej weksli, na takich zasadach, jak dla kredytów inwestycyjnych w przetwórstwie rolno-spożywczym. 2. Grupa może również korzystać z dopłat do oprocentowania kredytów zaciągniętych na cele obrotowe na zasadach ogólnych.


Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 24. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa może poręczać kredyty inwestycyjne, o których mowa w art. 23 ust. 1. Rozdział 5 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i przepisy końcowe


Art. 25. W ustawie z dnia 24 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741 i Nr 117, poz. 751, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 271) w art. 613 dodaje się § 4 w brzmieniu: "§4. Przez producenta rolnego rozumie się również grupę producentów rolnych lub ich związek.".


Art. 26. W ustawie z dnia 30 maja 1989 r. o izbach gospodarczych (Dz.U. Nr 35, poz. 195, z 1992 r. Nr 75, poz. 368, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 769 i 770 oraz Nr 139, poz. 934) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 5 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Izba gospodarcza, utworzona przez grupy producentów rolnych i ich związki oraz przedsiębiorców prowadzących działalność przetwórczą lub handlową w zakresie produktów lub grupy produktów w rozumieniu przepisów o grupach producentów rolnych i ich związkach, powinna działać na rzecz dostosowywania produkcji, przetwórstwa i handlu do wymogów rynku, w szczególności w zakresie ilości i jakości produktów."; 2) w art. 7 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu: "1b. W razie utworzenia izby przez podmioty, o których mowa w art. 5 ust. 2a, liczba założycieli powinna wynosić odpowiednio 10 i 20.".


Art. 27. W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 1991 r. Nr 9 poz. 31, Nr 101, poz. 444, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1994 r. Nr 123, poz. 600, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, Nr 149, poz. 704, z 1997 r. Nr 5, poz. 24, Nr 107, poz. 689, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 780 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 150, poz. 983 i Nr 160, poz. 1058) w art. 7 dodaje się pkt 13 w brzmieniu: "13) budynki i budowle nowo wybudowane bądź zmodernizowane, oddane do użytkowania, wykorzystywane przez grupę na działalność statutową, po uzyskaniu wpisu grupy do rejestru grup, - w okresie 5 lat od dnia uzyskania wpisu grupy do rejestru.".


Art. 28. W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369, Nr 98, poz. 473, z 1997 r. Nr 41, poz. 255, Nr 79, poz. 484 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 547 i 550) w art. 3 w ust.1 dodaje się pkt 9a w brzmieniu: "9a) powstawania i rozwoju grup producentów rolnych i ich związków.".


Art. 29. Ustawa wchodzi w życie po upływie jednego miesiąca od dnia ogłoszenia.


Art. 3. 1. Grupa producentów rolnych, zwana dalej "grupą", prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną pod warunkiem, że: 1) została utworzona przez producentów jednego produktu rolnego, zwanego dalej "produktem", lub grupy produktów w celach określonych w art. 2, 2) działa na podstawie statutu lub umowy, zwanych dalej "aktem założyielskim", spełniających wymagania określone w art. 4, 3) składa się z członków, udziałowców lub akcjonariuszy, zwanych dalej "członkami grupy", z których żaden nie może mieć więcej niż 20% głosów na walnym zgromadzeniu lub zgromadzeniu wspólników, 4) osiąga co najmniej: - w pierwszym roku działalności - 51%, - w drugim roku działalności - 60%, - w trzecim roku i następnych latach działalności - 75%, udokumentowanych przychodów ze sprzedaży produktów grupy wytworzonych w gospodarstwach jej członków, 5) określi obowiązujące członków grupy zasady produkcji, w tym dotyczące jakości i ilości produktów lub grup produktów oraz sposoby przygotowania produktów do sprzedaży. 2. Warunek, o którym mowa w pkt 4, obowiązuje po pierwszym roku działalności grupy.


Art. 4. 1. Akt założycielski grupy, z wyjątkiem grupy, oprócz wymagań określonych w odrębnych przepisach powinien zawierać w szczególności: 1) zasady przyjmowania do grupy nowych członków oraz występowania członków z grupy, przy czym minimalny okres członkostwa nie może być krótszy niż trzy pełne lata obrachunkowe od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 7, a informacja o zamiarze wystąpienia z grupy powinna być złożona na piśmie co najmniej 12 miesięcy przed końcem roku obrachunkowego, 2) zasady zbywania akcji lub udziałów w spółce akcyjnej lub spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, 3) wymóg przynależności tylko do jednej grupy w zakresie danego produktu lub grupy produktów, 4) wymóg sprzedaży przez członków grupy całości produktów lub grupy produktów za pośrednictwem grupy oraz odstępstwa od tej zasady, 5) zasady dostarczania przez członków grupy informacji dotyczących wielkości sprzedaży i cen uzyskiwanych za produkty, z uwagi na które grupa została powołana, a są sprzedawane poza grupą, 6) zasady tworzenia i wykorzystywania funduszu specjalnego, o którym mowa w art. 5, 7) sankcje wobec członka grupy, który nie wypełnia nałożonych na niego obowiązków. 2. W akcie założycielskim mogą być również zawarte postanowienia dotyczące w szczególności: 1) zaopatrzenia członków grupy w środki produkcji, 2) zasad wspólnego użytkowania sprzętu rolniczego, 3) promocji produktów lub grupy produktów wprowadzanych do obrotu, 4) przechowywania, konfekcjonowania i standaryzacji produktów lub grupy produktów.


Art. 5. 1. Grupa producentów może tworzyć fundusz specjalny. Wysokość oraz zasady zwrotu funduszu specjalnego określa akt założycielski. 2. Fundusz specjalny jest przeznaczony na wypłacanie członkom grupy zaliczek za dostarczone produkty lub grupy produktów oraz na inne cele określone w akcie założycielskim.


Art. 6. Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Izb Rolniczych, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz produktów i grup produktów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, minimalną roczną wielkość produkcji towarowej oraz minimalną liczbę członków grupy, o której mowa w art. 3, biorąc pod uwagę zróżnicowanie regionalne, koncentrację podaży, sytuację na rynku produktów rolnych oraz aktualny stan zorganizowania producentów. Rozdział 3 Rejestracja grup i związków


Art. 7. 1. Wojewoda, właściwy ze względu na siedzibę grupy stwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, spełnienie przez grupę warunków określonych w art. 3 i 4 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 6 i dokonuje wpisu do rejestru grup. 2. Od decyzji wojewody, o której mowa w ust. 1, przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rolnictwa.


Art. 8. Wniosek o wydanie decyzji administracyjnej dla grupy, o której mowa w art. 3, zawiera: 1) nazwę i siedzibę wnioskodawcy, 2) dane osobowe osób upoważnionych do reprezentowania grupy zgodnie z jej aktem założycielskim, 3) oznaczenie produktu lub grupy produktów, 4) wypis z rejestru sądowego dotyczący wnioskodawcy, 5) akt założycielski wnioskodawcy, 6) listę członków wnioskodawcy, 7) plan działania grupy, opracowany na okres co najmniej 3 lat, zgodny ze statutem.


Art. 9. 1. Rejestr grup prowadzi wojewoda. 2. Rejestr grup zawiera: 1) nazwę i siedzibę grupy, 2) datę wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 7 ust. 1, 3) nazwę produktu lub grupy produktów, ze względu na które grupa otrzymała decyzję, 4) dane osób upoważnionych do reprezentowania grupy zgodnie z jej aktem założycielskim. 3. Rejestr jest jawny. 4. Grupa jest obowiązana do informowania wojewody o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze.


Ustawa z dnia 15 grudnia 1994 r. o ratyfikacji Traktatu o otwartych przestworzach

Art. 1. Upoważnia się Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do ratyfikowania Traktatu o otwartych przestworzach, podpisanego w Helsinkach dnia 24 marca 1992 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 17 lipca 1997 r. o szczególnych zasadach gospodarki gruntami i wywłaszczania nieruchomości na terenach objętych powodzią z lipca 1997 r.

Art. 1. 1. Wojewoda - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, a rada gminy - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy, odpowiednio, w drodze zarządzenia lub uchwały, mogą odstąpić od przeprowadzania przetargu przy zbywaniu nieruchomości położonych na terenach objętych powodzią z lipca 1997 r., zwanych dalej "terenami powodziowymi", przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe dla osób, których lokale lub budynki mieszkalne uległy zniszczeniu oraz realizację urządzeń infrastruktury technicznej lub innych celów publicznych w związku z usuwaniem skutków powodzi. 2. Przy zbywaniu nieruchomości, o których mowa w ust. 1, wykaz nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży lub oddania w użytkowanie wieczyste wywiesza się, na okres 21 dni, w siedzibie odpowiednio - urzędu rejonowego lub urzędu gminy, a ponadto informację o wywieszeniu tego wykazu podaje się do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości.


Art. 2. 1. Ceny nieruchomości, o których mowa w art. 1, mogą być rozkładane na raty na nie dłużej niż 10 lat. 2. W wypadku, o którym mowa w ust. 1, wierzytelność Skarbu Państwa lub gminy podlega zabezpieczeniu, w szczególności - zabezpieczeniu hipotecznemu. Pierwsza rata podlega zapłacie nie później niż do dnia zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości. 3. Wojewoda - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, a rada gminy - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy - mogą odstąpić od oprocentowania ceny rozłożonej na raty, mogą również udzielić bonifikaty od ceny nieruchomości.


Art. 3. Przepisy art. 2 stosuje się odpowiednio do pierwszej opłaty za oddanie nieruchomości na terenach powodziowych w użytkowanie wieczyste.


Art. 4. Terenowy organ rządowej administracji ogólnej - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, a rada gminy - w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy - mogą, na wniosek zainteresowanych, podejmować decyzje o umorzeniu, w całości lub w części, zobowiązań z tytułu nabycia od Skarbu Państwa lub gminy, na własność lub w użytkowanie wieczyste, nieruchomości położonych na terenach powodziowych. Umorzenia dokonuje się za zgodą odpowiednio - wojewody lub rady gminy.


Art. 5. Właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości położonych na terenach powodziowych są zwolnieni z opłat adiacenckich, w wypadku wzrostu wartości nieruchomości w wyniku odbudowy obiektów infrastruktury technicznej na terenach powodziowych.


Art. 6. 1. W przypadku usuwania szkód spowodowanych siłą wyższą, których powstaniu nie można było zapobiec, odpowiednio wojewoda albo rada gminy - mogą zezwolić na czasowe zajęcie nieruchomości na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. 2. W przypadku konieczności nabywania nieruchomości niezbędnych do wykonania robót drogowych związanych z usuwaniem skutków powodzi z lipca 1997 r. mają odpowiednio zastosowanie przepisy art. 29-32 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127, poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775) z tym, że kompetencje Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad wykonuje właściwy terytorialnie naczelny dyrektor okręgu dróg publicznych.


Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje do dnia 1 lipca 1998 r.


Ustawa z dnia 17 lipca 1997 r. o szczególnych zasadach postępowania administracyjnego i sądowego w związku z usuwaniem skutków powodzi z lipca 1997 r.

Art. 1. 1. Przepisy ustawy stosuje się w sprawach związanych z usuwaniem skutków powodzi, która miała miejsce w lipcu 1997 r., zwanej dalej "powodzią", oraz w stosunku do osób poszkodowanych w wyniku powodzi. 2. Przez osoby poszkodowane w rozumieniu ustawy rozumie się osoby fizyczne, osoby prawne oraz podmioty gospodarcze nie posiadające osobowości prawnej, które na skutek powodzi doznały szkód majątkowych albo utraciły możliwość korzystania z zajmowanego lokalu. 3. Zaświadczenie o okolicznościach, o których mowa w ust. 2, wydaje organ gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania lub prowadzenia działalności gospodarczej osoby poszkodowanej.


Art. 2. 1. Organy administracji państwowej i inne organy działające w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego są obowiązane załatwiać sprawy związane z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności i bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od dnia wszczęcia postępowania. 2. W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 1, stronie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu. W sprawach tych, przepisów art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. 3. W razie stwierdzenia bezczynności organu, Naczelny Sąd Administracyjny może wymierzyć temu organowi grzywnę. Orzeczenie o ukaraniu grzywną podlega wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez opatrywania go klauzulą wykonalności. Przepis art. 31 ust. 6 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515) stosuje się odpowiednio.


Art. 3. 1. W postępowaniu administracyjnym oraz w postępowaniu sądowym w sprawach związanych z usuwaniem skutków powodzi osoby poszkodowane nie ponoszą opłat skarbowych i innych opłat administracyjnych oraz kosztów sądowych. 2. Postępowanie w razie zaginięcia lub zniszczenia akt w zakresie dotyczącym odtworzenia akt sądowych zniszczonych lub zaginionych wskutek powodzi jest wolne od kosztów sądowych. 3. Przepis ust. 2 stosuje się także do postępowania o założenie ksiąg wieczystych dla nieruchomości, których księgi wieczyste zaginęły lub uległy zniszczeniu wskutek powodzi.


Art. 4. Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny i sądy powszechne rozpoznają sprawy związane z usuwaniem skutków powodzi w pierwszej kolejności.


Art. 5. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

Art. 1. W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174, Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 28, poz. 153) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej mogą brać udział ponadto w zwalczaniu klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków."; 2) w art. 60: a) ust. 8 otrzymuje brzmienie: "8. Powołanie do odbycia ćwiczeń wojskowych, przeprowadzanych w trybie natychmiastowego stawiennictwa, może nastąpić w celu: 1) sprawdzenia gotowości mobilizacyjnej i bojowej jednostek wojskowych, 2) udziału jednostek wojskowych w zwalczaniu klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków.", b) po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu: "8a. W przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 2, do odbycia ćwiczeń wojskowych powołuje się żołnierzy rezerwy przede wszystkim spoza obszaru objętego klęską żywiołową, nadzwyczajnym zagrożeniem środowiska i likwidacją ich skutków."; 3) w art. 100 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Niezależnie od ćwiczeń wojskowych, podoficerów, chorążych i oficerów rezerwy można powołać do okresowej służby wojskowej w przypadkach uzasadnionych potrzebami obrony Państwa lub potrzebami Sił Zbrojnych, a także zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków."; 4) w art. 200 w ust. 1 po wyrazach "przygotowania obrony Państwa" dodaje się wyrazy "oraz zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków."; 5) w art. 208: a) w ust. 1 po wyrazach "inne jednostki organizacyjne" dodaje się po przecinku wyrazy ", a także osoby fizyczne", b) w ust. 2 po wyrazach "obrony Państwa" dodaje się wyrazy "a także zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków."; 6) w art. 209 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Ograniczeń, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz w art. 210 i 211, nie stosuje się do używania nieruchomości i rzeczy ruchomych udostępnionych w celu zwalczania klęsk żywiołowych, nadzwyczajnych zagrożeń środowiska i likwidacji ich skutków.".


Ustawa z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o uposażeniu żołnierzy

Art. 1. W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 oraz z 1996 r. Nr 7, poz. 44 i Nr 139, poz. 647) w art. 31 wprowadza się następujące zmiany: 1) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Żołnierzom, o których mowa w ust. 1 mogą być przyznawane dodatki do uposażenia, uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej, przewidziane dla żołnierzy odbywających zasadniczą służbę wojskową."; 2) w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) zasady przyznawania dodatku funkcyjnego oraz dodatków uzasadnionych szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca 1997 r.


Ustawa z dnia 17 lipca 1997 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych

Art. 1. W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. Nr 14, poz. 60, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 75, poz. 332, z 1993 r. Nr 47, poz. 212, z 1994 r. Nr 127, poz. 627 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31) dodaje się art. 23b w brzmieniu: "Art. 23b. 1. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej może, w przypadku wystąpienia klęski żywiołowej, powołać okręgowych koordynatorów odbudowy wszystkich kategorii dróg i obiektów mostowych. 2. Koordynatorami, o których mowa w ust. 1, ustanawia się naczelnych dyrektorów okręgowych dróg publicznych. 3. Do zadań koordynatorów należy: 1) oszacowanie skutków zniszczeń dróg i obiektów mostowych, 2) ocena stanu technicznego obiektów, o których mowa w pkt 1, 3) ustalenie stanu zagrożenia technicznego obiektów, o których mowa w pkt 1, 4) ustalenie stopnia pilności odtwarzania poszczególnych obiektów i zakresu niezbędnych robót o charakterze natychmiastowym (przywrócenie przejezdności) i docelowym (odbudowa), 5) ustalenie harmonogramu prac w zakresie likwidacji skutków klęski żywiołowej. 4. Koordynatorzy, o których mowa w ust. 1, realizują swoje zadania, w porozumieniu z wojewodami i organami samorządu terytorialnego, na obszarze swojego działania.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady administrowania obrotem z zagranicą towarami i usługami, a także obrotem specjalnym. 2. Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu z zagranicą towarami i usługami w takim zakresie w jakim obrót ten jest uregulowany odrębnymi przepisami prawa oraz umowami międzynarodowymi.


Art. 10. 1. Minister Gospodarki, ustanawiając kontyngent, określi równocześnie zgodnie z art. 12 sposób jego rozdysponowania. 2. Minister Gospodarki, ustanawiając plafon oraz sposób rozdysponowania kontyngentu określi maksymalną ilość bądź wartość towaru na jaką może być udzielone pozwolenie, zwaną "transzą". 3. Minister Gospodarki, ustanawiając nieautomatyczną rejestrację obrotu, określi równocześnie minimalną ilość bądź wartość towaru, na jaką może być udzielone pozwolenie. 4. Minister Gospodarki, ustanawiając kontyngent, plafon, automatyczną rejestrację obrotu lub nieautomatyczną rejestrację obrotu, może nałożyć na osoby dokonujące obrotu z zagranicą, obowiązek składania sprawozdań z wykorzystania pozwoleń.


Art. 11. 1. Rozporządzenia o ustanowieniu kontyngentu, plafonu i nieautomatycznej rejestracji obrotu, wchodzą w życie nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia ich ogłoszenia. 2. Minister Gospodarki, w szczególnych wypadkach, może określić krótszy termin wejścia w życie rozporządzenia.


Art. 12. 1. Rozdysponowania kontyngentu dokonuje się w następujący sposób: 1) według kolejności złożenia kompletnych wniosków, albo 2) w proporcji do liczby osób składających wnioski, albo 3) proporcjonalnie do wartości obrotów zrealizowanych przez osobę wnioskującą. 2. Plafon jest rozdysponowywany zgodnie z ust. 1 pkt 1.


Art. 13. 1. Rozdysponowanie kontyngentu lub plafonu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 polega na wydaniu pozwolenia na podstawie kompletnych wniosków rozpatrywanych zgodnie z kolejnością ich złożenia. 2. Rozdysponowanie kontyngentu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 polega na wydaniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad: 1) rozpatruje się wnioski złożone w okresie 21 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia o ustanowieniu kontyngentu, 2) kontyngent rozdysponowywany jest proporcjonalnie do liczby osób składających wnioski, 3) wydane pozwolenie nie może przekraczać wielkości wnioskowanych przez osobę, 4) okres ważności pozwolenia wynosi 3 miesiące, chyba że w pozwoleniu ustalono inny termin ważności. 3. Rozdysponowanie kontyngentu zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 polega na wydaniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad: 1) rozpatruje się wnioski złożone w okresie 21 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia o ustanowieniu kontyngentu, 2) kontyngent rozdysponowywany jest proporcjonalnie do sumy wartości obrotów, za okres 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, towarem objętym kontyngentem, na jaką opiewają wszystkie złożone wnioski, 3) wydane pozwolenie, nie może przekraczać wielkości wnioskowanych przez osobę, 4) jeżeli osoby składające wniosek, przed jego złożeniem, nie dokonywały obrotu z zagranicą towarem objętym kontyngentem, kontyngent może być rozdysponowany na rzecz tych osób, proporcjonalnie do ich liczby, łącznie do wysokości 15% wielkości ustanowionego kontyngentu. 4. Ponowne rozdysponowanie kontyngentu, o którym mowa w ust. 2 i 3, następuje co 3 miesiące od daty jego wejścia w życie.


Art. 14. W ramach automatycznej rejestracji obrotu, pozwolenia wydawane są we wnioskowanej ilości lub wartości towaru.


Art. 15. W ramach nieautomatycznej rejestracji obrotu, pozwolenia mogą być wydawane na ilość lub wartość towaru mniejszą niż wnioskowana, nie mniejszą jednak niż określona zgodnie z art. 10 ust. 3.


Art. 16. Obowiązkowi uzyskania pozwolenia nie podlegają towary zwolnione od cła na podstawie art. 190 i art. 194 Kodeksu celnego.


Art. 17. 1. Minister Gospodarki, w drodze decyzji, wydaje i odmawia wydania pozwolenia oraz cofa wydane pozwolenia. 2. Odmowa wydania pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca: 1) nie spełnił wymogów określonych w trybie art. 20, 2) naruszył w ciągu 24 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, warunki uprzednio wydanego pozwolenia, 3) nie złożył w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 6, 4) został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu lub dokumentom albo takim wyrokiem została skazana osoba kierująca podmiotem będącym wnioskodawcą. 3. Odmowa wydania pozwolenia następuje w wypadku wcześniejszego rozdysponowania kontyngentu. 4. Odmowa wydania pozwolenia może nastąpić, jeżeli wymaga tego interes gospodarczy państwa. 5. Cofnięcie pozwolenia następuje, jeżeli nastąpiło naruszenie warunków na jakich zostało ono wydane.


Art. 18. 1. Pozwolenie wydaje się na czas określony. 2. Pozwolenie wydaje się na określoną ilość lub wartość towaru. 3. Wnioskodawcy może być wydane jedno pozwolenie na dany towar, ważne do czasu jego wykorzystania lub upływu terminu jego ważności.


Art. 19. 1. Minister Gospodarki, w porozumieniu z Ministrem Finansów, w drodze rozporządzenia, może określić wypadki, w których pozwolenia na przywóz i wywóz towarów będą wydawały organy celne. 2. W wypadku wydawania przez organy celne pozwoleń, o których mowa w art. 15, ilość lub wartość towaru objęta tym pozwoleniem nie może być mniejsza niż określona zgodnie z art. 10 ust. 3.


Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) towar - rzecz ruchomą oraz energię, będące przedmiotem obrotu towarowego, 2) obrót towarami z zagranicą - przywóz towarów na polski obszar celny, wywóz towarów z polskiego obszaru celnego lub przewóz towarów przez polski obszar celny, niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę, 3) obrót specjalny z zagranicą - a) przywóz na polski obszar celny, wywóz z polskiego obszaru celnego oraz przewóz przez polski obszar celny, broni, amunicji, materiałów wybuchowych oraz wyrobów i ich części lub technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, niezależnie od sposobu ich przemieszczania przez granicę, b) zawarcie przez osobę krajową, zarówno w kraju jak i za granicą, umowy, jeżeli umowa ta dotyczy broni, amunicji, materiałów wybuchowych oraz wyrobów i ich części lub technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, c) świadczenie przez osobę krajową na rzecz osoby zagranicznej oraz przez osobę zagraniczną na rzecz osoby krajowej usług związanych z bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi oraz wyrobami i ich częściami, technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, 4) usługa - usługę wymienioną w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także roboty budowlano-montażowe, 5) obrót usługami z zagranicą - eksport lub import usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, 6) kontyngent - wymagającą uzyskania pozwolenia określoną ilość lub wartość towaru, która może być przywieziona na polski obszar celny lub wywieziona z polskiego obszaru celnego w oznaczonym czasie, 7) plafon - wymagającą uzyskania pozwolenia określoną ilość lub wartość towaru, która może być przywieziona na polski obszar celny lub wywieziona z polskiego obszaru celnego, a nawet zostać przekroczona przed terminem zamknięcia (zamknięcie plafonu), 8) automatyczna rejestracja obrotu - uzyskanie pozwolenia udzielanego we wnioskowanej ilości lub wartości towaru, na przywóz lub wywóz, 9) nieautomatyczna rejestracja obrotu - uzyskanie pozwolenia udzielanego co najmniej w ilości lub wartości towaru zagwarantowanej przepisami niniejszej ustawy, na przywóz lub wywóz, 10) limit usług - określoną ilość lub wartość usług, wymagającą uzyskania, pozwolenia w obrocie usługowym z zagranicą, która może być zrealizowana w oznaczonym czasie, 11) rejestracja usługi - uzyskanie pozwolenia udzielanego w obrocie usługowym z zagranicą, 12) Porozumienie WTO - Porozumienie ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO) sporządzone w Marakeszu dnia 15 kwietnia 1994 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483), 13) osoba krajowa - osoba w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 ustawy - Kodeks celny.


Art. 20. 1. Minister Gospodarki określi w drodze rozporządzenia: 1) wzory wniosków stosowane w postępowaniu o wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 9, 2) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku, 3) warunki wydania i wykorzystania pozwolenia, 4) wzory pozwoleń, 5) sposób i tryb ewidencjonowania wydanych pozwoleń, 6) wzór i tryb składania sprawozdań z wykorzystania pozwolenia, jeżeli obowiązek taki został ustanowiony zgodnie z art. 10 ust. 4. 2. Minister Gospodarki w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi w drodze rozporządzenia wysokość opłat za wydanie pozwolenia.


Art. 21. 1. Minister Gospodarki, z własnej inicjatywy lub na wniosek zainteresowanego ministra, w drodze rozporządzenia, może dokonać zamknięcia plafonu. 2. Pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów w ramach plafonu przestają być wydawane z dniem wejścia w życie rozporządzenia o jego zamknięciu. Rozdział 3 Reglamentacja, koncesje i zakazy w obrocie usługami z zagranicą


Art. 22. 1. Rada Ministrów lub inny organ administracji rządowej właściwy w sprawach obrotu usługami z zagranicą, jeżeli wymaga tego interes narodowy lub podstawowy interes gospodarczy kraju, może wprowadzić ograniczenia w obrocie usługami z zagranicą zgodnie z zasadami ich stosowania określonymi w Porozumieniu WTO, w wypadkach gdy: 1) jest to konieczne dla zapewnienia równowagi bilansu płatniczego w rozumieniu Porozumienia WTO, 2) obrót usługami jest dokonywany na podstawie umów międzynarodowych przewidujących rozliczenia w jednostkach rozrachunkowych stosowanych w handlu zagranicznym, 3) jest to konieczne dla ochrony zasad współżycia społecznego, 4) jest to konieczne dla ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub ochrony roślin, ochrony środowiska, 5) jest to konieczne do zapewnienia przestrzegania ustaw i przepisów wykonawczych nie pozostających w sprzeczności z postanowieniami Porozumienia WTO, łącznie z ustawami i przepisami dotyczącymi utrzymania monopolu, ochrony własności intelektualnej, 6) jest to konieczne do ochrony prywatności jednostek w zakresie rozpowszechniania, a także przetwarzania danych osobowych oraz ochrony poufności ich akt i rachunków, 7) jest to uzasadnione względami porządku społecznego lub bezpieczeństwa publicznego, 8) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa, 9) służą wypełnieniu zobowiązań wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, 10) jest to uzasadnione względami polityki państwa. 2. W wypadkach określonych w ust. 1, Rada Ministrów może ustanowić, na czas określony, w drodze rozporządzenia, zakaz obrotu usługami z zagranicą.


Art. 23. Zasady udzielania koncesji w zakresie obrotu usługami z zagranicą regulują odrębne przepisy.


Art. 24. 1. Ograniczenia w obrocie usługami z zagranicą mogą być wprowadzane w formie ustanowienia: 1) limitów usług, 2) rejestracji usług. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykazy usług objętych: 1) limitami usług oraz wysokość tych limitów, 2) rejestracją usług. 3. Rada Ministrów może w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, nałożyć obowiązek składania sprawozdań z wykorzystania pozwoleń, o których mowa w art. 26. 4. Rada Ministrów wskazuje w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, organ odpowiedzialny za administrowanie usługami objętymi wykazami, o których mowa w ust. 2.


Art. 25. Organ odpowiedzialny za administrowanie usługami określi, w drodze rozporządzenia, sposób rozdysponowania limitów usług.


Art. 26. 1. Organ odpowiedzialny za administrowanie usługami, wydaje pozwolenia na dokonywanie obrotu usługami z zagranicą, jeżeli ustanowiono wykaz zgodnie z art. 24 ust. 2 lub obrót taki został objęty wymogiem uzyskania koncesji. 2. Pozwolenia na obrót usługami, o których mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2, wydawane są wnioskodawcy w wielkości określonej we wniosku.


Art. 27. 1. Organ odpowiedzialny za administrowanie usługami, w drodze decyzji, wydaje i odmawia wydania pozwolenia oraz cofa wydane pozwolenia. 2. Odmowa wydania pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca: 1) nie spełnił wymogów określonych na podstawie art. 29 ust. 1, 2) naruszył w ciągu 24 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, warunki uprzednio wydanego pozwolenia, 3) nie złożył w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 4) został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu lub dokumentom lub takim wyrokiem została skazana osoba kierująca podmiotem będącym wnioskodawcą. 3. Odmowa wydania pozwolenia następuje także w wypadku wcześniejszego rozdysponowania limitów usług. 4. Odmowa wydania pozwolenia może nastąpić, jeżeli wymaga tego interes gospodarczy państwa. 5. Cofnięcie pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca naruszył warunki na jakich zostało ono mu wydane.


Art. 28. Pozwolenie wydaje się na czas określony.


Art. 29. 1. Organ odpowiedzialny za administrowanie usługami, określi w drodze rozporządzenia: 1) wzory wniosków stosowane w postępowaniu o wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 26 ust. 1, a także wzory tych pozwoleń, 2) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku, 3) warunki wydania i wykorzystania pozwolenia, 4) wzór i tryb składania sprawozdań z wykorzystania pozwolenia, jeżeli obowiązek taki został ustanowiony zgodnie z art. 24 ust. 3, 5) sposób i tryb ewidencjonowania wydanych pozwoleń. 2. Organ odpowiedzialny za administrowanie usługami w porozumieniu z Ministrem Finansów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za wydanie pozwolenia. Rozdział 4 Obrót specjalny z zagranicą, zakazy i ograniczenia


Art. 3. 1. Obrót towarami z zagranicą i obrót usługami z zagranicą jest wolny od ograniczeń lub wymogu uzyskiwania koncesji, chyba że przepisy ustaw lub umowy międzynarodowe stanowią inaczej. 2. Obrót towarami z zagranicą i obrót usługami z zagranicą jest dozwolony każdemu, na równych prawach z zachowaniem warunków i ograniczeń określonych w przepisach ustaw lub umowach międzynarodowych. 3. Przywóz na polski obszar celny, wywóz z polskiego obszaru celnego oraz przewóz przez polski obszar celny broni i amunicji przez osoby fizyczne, na potrzeby inne niż handlowe i przemysłowe, regulują odrębne przepisy.


Art. 30. 1. Obrót specjalny z zagranicą może podlegać zakazom i ograniczeniom określonym w ustawach lub umowach międzynarodowych. 2. Wykaz broni, amunicji, materiałów wybuchowych oraz wyrobów i ich części, technologii i usług, o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym, określony jest na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o zasadach szczególnej kontroli obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi (Dz.U. Nr 129, poz. 598, z 1996 r. Dz.U. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554).


Art. 31. Zakazy i ograniczenia w obrocie specjalnym z zagranicą mogą być wprowadzone w wypadku, gdy: 1) wymagają tego względy bezpieczeństwa lub obronności państwa, 2) wymaga tego ważny interes polityki państwa, 3) jest to niezbędne dla wypełniania zobowiązań przyjętych na podstawie umów międzynarodowych.


Art. 32. 1. Rada Ministrów, może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, zakaz obrotu specjalnego z zagranicą lub jego ograniczenie. 2. Rada Ministrów, może określić, w rozporządzeniu o którym mowa w ust. 1, państwa, z którymi obrót specjalny z zagranicą jest zakazany lub ograniczony, a także wyroby i ich części, technologie lub usługi, którymi obrót specjalny z zagranicą jest zakazany lub ograniczony. 3. W wypadku wprowadzenia zakazu, o którym mowa w ust. 2, tracą ważność wydane promesy i pozwolenia na dokonanie obrotu specjalnego, chyba że Rada Ministrów określi inaczej.


Art. 33. 1. Osoby dokonujące obrotu specjalnego z zagranicą obowiązane są uzyskać wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących obrót specjalny z zagranicą, zwany dalej Rejestrem, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej albo jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa, realizujących zobowiązania lub porozumienia wynikające z umów międzynarodowych, dotyczące w szczególności współpracy wojskowej, policyjnej bądź udziału polskich sił zbrojnych w misjach pokojowych, jeżeli działalność ta nie jest działalnością gospodarczą. 3. Rejestr prowadzi Minister Gospodarki. 4. Minister Gospodarki dokonuje wpisu do Rejestru, na wniosek osoby zainteresowanej, po zasięgnięciu opinii Ministrów: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji, Spraw Zagranicznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa. 5. Minister Gospodarki może odmówić dokonania wpisu, jeżeli: 1) osoba prowadziła obrót bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi oraz wyrobami i ich częściami lub technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym z naruszeniem obowiązujących przepisów, 2) wymaga tego ważny interes gospodarki narodowej, 3) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa, 4) wymaga tego ważny interes polityki zagranicznej państwa. 6. Wpis oraz odmowa dokonania wpisu do Rejestru następuje w drodze decyzji. 7. Minister Gospodarki wykreśla w drodze decyzji wpis do Rejestru: 1) na wniosek osoby objętej wpisem, 2) w razie zawiadomienia przez osobę objętą wpisem, o zaprzestaniu działalności gospodarczej w dziedzinie obrotu specjalnego z zagranicą, zgodnie z ust. 8, 3) w wypadku wykreślenia osoby objętej wpisem z rejestru podmiotów gospodarczych, 4) jeżeli osoba naruszyła przepisy niniejszej ustawy w zakresie obrotu specjalnego z zagranicą lub została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo skarbowe, przestępstwo przeciwko mieniu lub dokumentom albo takim wyrokiem została skazana osoba kierująca podmiotem objętym wpisem, 5) jeżeli wymaga tego ważny interes gospodarki narodowej, 6) jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa, 7) jeżeli wymaga tego ważny interes polityki zagranicznej państwa. 8. Osoba objęta wpisem do Rejestru jest obowiązana zawiadomić Ministra Gospodarki o zaprzestaniu prowadzenia obrotu specjalnego z zagranicą. 9. Wykreślenie z Rejestru następuje po zasięgnięciu opinii Ministrów: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji, Spraw Zagranicznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa. 10. W wypadku wykreślenia wpisu do Rejestru z przyczyn wymienionych w ust. 7 pkt 6 lub 7, stosuje się ust. 6.


Art. 34. 1. Odmowa dokonania wpisu i wykreślenie wpisu do Rejestru z przyczyn określonych w art. 33 ust. 5 pkt 3 i 4 oraz ust. 7 pkt 6 i 7 nie wymaga uzasadnienia. 2. Decyzja w przedmiocie wykreślenia z Rejestru, o której mowa w ust. 1, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.


Art. 35. Wpisu do Rejestru dokonuje się na czas określony, nie dłuższy jednak niż 5 lat.


Art. 36. Minister Gospodarki ustali, w drodze rozporządzenia, wzór Rejestru oraz sposób jego prowadzenia, a także wzór wniosku o dokonanie wpisu do rejestru oraz określi niezbędne dokumenty i informacje, które należy dołączyć do wniosku.


Art. 37. 1. Osoba zamierzająca zawrzeć umowę, o której mowa w art. 2 pkt 3 lit. b, jest obowiązana zawiadomić niezwłocznie Ministra Gospodarki o zamiarze podjęcia w tym celu negocjacji. 2. O zamiarze podjęcia negocjacji przez osobę zamierzającą zawrzeć umowę, o której mowa w art. 2 pkt 3 lit. b, Minister Gospodarki informuje Ministrów: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji, Spraw Zagranicznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa. 3. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna być, pod rygorem nieważności, zawarta w formie pisemnej. 4. Minister Gospodarki może określić dla osoby, o której mowa w ust. 1, warunki, które powinny być spełnione w wypadku ubiegania się o wydanie pozwolenia na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą.


Art. 38. 1. Obrót specjalny z zagranicą może zostać dokonany po uzyskaniu pozwolenia na jego dokonanie. 2. Pozwolenia na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą wydaje w drodze decyzji Minister Gospodarki na wniosek zainteresowanej osoby, po zasięgnięciu opinii Ministrów: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji, Spraw Zagranicznych oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa. 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w wypadku określonym w art. 33 ust. 2. 4. Minister Gospodarki może określić w pozwoleniu na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą warunki dokonania tego obrotu. 5. Minister Gospodarki, odmawia w drodze decyzji wydania pozwolenia, jeżeli: 1) osoba nie uzyskała wpisu do Rejestru lub wpis został wykreślony, 2) osoba naruszyła przepisy ustawy, w zakresie obrotu specjalnego, 3) wymaga tego ważny interes gospodarki narodowej, 4) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa, 5) wymaga tego ważny interes polityki zagranicznej państwa. 6. Minister Gospodarki, cofa w drodze decyzji wydane pozwolenie w wypadku: 1) stwierdzenia naruszenia warunków określonych w niniejszej ustawie, 2) stwierdzenia naruszenia warunków określonych w pozwoleniu, 3) jeżeli wymaga tego ważny interes gospodarki narodowej, 4) jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa, 5) jeżeli wymaga tego ważny interes polityki zagranicznej państwa. 7. Minister Gospodarki stwierdzając naruszenia, o których mowa w ust. 6 pkt 1 lub 2, może zobowiązać osobę do odpowiednich działań lub zaniechań przywracających stan wolny od tych naruszeń, w terminie nie przekraczającym jednego miesiąca. 8. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, Minister Gospodarki cofa w drodze decyzji pozwolenie, o którym mowa w ust. 2. 9. Jeżeli odmowa wydania lub cofnięcie wydanego pozwolenia następuje z przyczyn wskazanych w ust. 5 pkt 4 lub 5 oraz ust. 6 pkt 4 lub 5, decyzja nie wymaga uzasadnienia, a decyzja o cofnięciu pozwolenia podlega natychmiastowemu wykonaniu. 10. Minister Gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków o wydanie pozwolenia na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą oraz dokumenty i informacje, które należy dołączyć do tych wniosków oraz tryb postępowania z pozwoleniami. 11. Osoba, która otrzymała pozwolenie na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą, jest obowiązana do zwrotu Ministrowi Gospodarki oryginału pozwolenia, po jego wykorzystaniu lub upływie terminu ważności.


Art. 39. Decyzja wydana z przyczyn wskazanych w art. 38 ust. 5 pkt 4 i 5 oraz ust. 6 pkt 4 i 5 nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego.


Art. 4. Obrót z zagranicą towarami i usługami jest zakazany, jeżeli taki zakaz wynika z przepisów ustaw lub z umów międzynarodowych.


Art. 40. 1. Osoby zamierzające dokonać obrotu specjalnego z zagranicą mogą się ubiegać o uzyskanie promesy pozwolenia, o którym mowa w art. 38. 2. Minister Gospodarki w promesie, o której mowa w ust. 1, może określić warunki, bez spełnienia których nie będzie wydane pozwolenie na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą. 3. Do wydania, odmowy wydania lub cofnięcia promesy stosuje się odpowiednio art. 38. 4. Minister Gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków o wydanie promesy pozwolenia oraz niezbędne dokumenty i informacje, które należy dołączyć do wniosków.


Art. 41. 1. Minister Gospodarki może, na wniosek zainteresowanej osoby, wydać świadectwo o końcowym użytkowniku. 2. Świadectwo o końcowym użytkowniku jest dokumentem przeznaczonym do okazania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i zaświadcza o objęciu kontrolą przez właściwe organy transakcji obrotu specjalnego z zagranicą w zakresie przywozu na polski obszar celny broni, amunicji, materiałów wybuchowych oraz wyrobów i ich części lub technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. 3. Świadectwo o końcowym użytkowniku może również zawierać i potwierdzać szczególne warunki lub obowiązki dotyczące realizacji obrotu specjalnego z zagranicą. 4. Minister Gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór świadectwa o końcowym użytkowniku oraz tryb jego wydawania.


Art. 42. 1. Za dokonanie wpisu do Rejestru oraz za wydanie promesy pozwolenia, pozwolenia na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą lub świadectwa o końcowym użytkowniku pobiera się opłatę. 2. Minister Gospodarki, w porozumieniu z Ministrem Finansów, określi w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1.


Art. 43. 1. Osoby dokonujące obrotu specjalnego z zagranicą, są obowiązane do prowadzenia jego ewidencji. 2. Minister Gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1.


Art. 44. 1. Osoby dokonujące obrotu specjalnego z zagranicą, są obowiązane do przekazywania Ministrowi Gospodarki informacji o jego realizacji. 2. Minister Gospodarki przekazuje okresową informację o realizacji obrotu specjalnego z zagranicą Ministrom: Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji, Spraw Zagranicznych oraz Szefowi Urzędu Ochrony Państwa. 3. Minister Gospodarki określa, w drodze rozporządzenia , tryb przekazywania informacji o realizacji obrotu specjalnego z zagranicą, o której mowa w ust. 1.


Art. 45. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, przez które towary będące przedmiotem obrotu specjalnego z zagranicą mogą być wprowadzane na polski obszar celny lub wyprowadzane z polskiego obszaru celnego.


Art. 46. 1. W wypadku przywozu na polski obszar celny lub wywozu z polskiego obszaru celnego towarów będących przedmiotem obrotu specjalnego z zagranicą, warunkiem nadania przeznaczenia celnego tym towarom jest przedstawienie organowi celnemu pozwolenia na dokonanie obrotu specjalnego. 2. Organ celny, po przyjęciu zgłoszenia celnego towarów będących przedmiotem obrotu specjalnego z zagranicą, jest obowiązany odnotować fakt tego przyjęcia na pozwoleniu na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą. Rozdział 5 Kontrola przestrzegania warunków obrotu specjalnego z zagranicą


Art. 47. 1. Przestrzeganie warunków obrotu specjalnego z zagranicą, określonych w ustawie oraz w wydanych pozwoleniach na jego dokonanie, podlega kontroli. 2. Organem właściwym w sprawach kontroli, o której mowa w ust. 1, jest Minister Gospodarki.


Art. 48. 1. Kontrole prowadzi Zespół kontrolny, zwany dalej "Zespołem" powoływany przez Ministra Gospodarki. 2. Ministrowie: Spraw Wewnętrznych i Administracji, Obrony Narodowej, Spraw Zagranicznych, Finansów, Szef Urzędu Ochrony Państwa oraz Prezes Głównego Urzędu Ceł, na wniosek Ministra Gospodarki, oddelegują do jego dyspozycji w celu utworzenia Zespołu, funkcjonariuszy podległych sobie organów kontroli lub funkcjonariuszy, żołnierzy i pracowników innych podległych, albo podporządkowanych jednostek organizacyjnych. 3. Członkowie Zespołu wykonują czynności kontrolne na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, wydanego przez Ministra Gospodarki oraz legitymacji służbowej. 4. Minister Gospodarki, określi w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia do przeprowadzania kontroli. 5. Minister Gospodarki powołując Zespół, wyznacza jego kierownika, który koordynuje przebieg czynności kontrolnych i sporządza protokół z wyników kontroli. 6. Do kontroli, o której mowa w ust. 1-5, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 100, poz. 442, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, Nr 152, poz. 720, z 1997 r. Nr 71, poz. 449, Nr 121, poz. 770), dotyczące postępowania kontrolnego.


Art. 49. 1. Protokół z wynikami kontroli, kierownik Zespołu przekazuje Ministrowi Gospodarki. 2. Minister Gospodarki, określi w drodze rozporządzenia, dane, które powinien zawierać protokół ustalający wyniki kontroli. 3. W wypadku dokonania obrotu towarami, technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, lub ich wykorzystania w sposób niezgodny z warunkami określonymi w pozwoleniu na dokonanie obrotu specjalnego z zagranicą, albo naruszający wymogi określone umowami międzynarodowymi lub przepisami odrębnymi, Minister Gospodarki wzywa osobę do przywrócenia wymaganego stanu w określonym terminie nie przekraczającym miesiąca. 4. O wynikach kontroli Minister Gospodarki informuje każdorazowo Ministrów: Spraw Wewnętrznych i Administracji, Obrony Narodowej, Spraw Zagranicznych, Finansów, Szefa Urzędu Ochrony Państwa oraz Prezesa Głównego Urzędu Ceł. Rozdział 6 Przepisy karne


Art. 5. Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozdział 2 Ograniczenia, koncesje i zakazy w obrocie towarami z zagranicą


Art. 50. 1. Kto dokonuje obrotu specjalnego z zagranicą bez ważnego wpisu do Rejestru lub ważnego pozwolenia na dokonywanie obrotu specjalnego z zagranicą, podlega grzywnie i karze pozbawienia wolności od jednego roku do lat 10. 2. Tej samej karze podlega ten, kto będąc obowiązany do kierowania działalnością osoby krajowej, nie dopełnia obowiązku albo przekracza swoje uprawnienia i przez to dopuszcza do dokonania przez osobę krajową obrotu specjalnego z zagranicą. 3. Jeżeli sprawca czynu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, działa nieumyślnie - podlega karze grzywny. 4. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1-3, sąd może orzec przepadek towarów, technologii lub innych przedmiotów służących do popełnienia albo pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, nie wyłączając środków płatniczych, papierów wartościowych i wartości dewizowych, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy. Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe


Art. 51. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41 poz. 324, z 1990 r. Nr 26 poz. 149, Nr 34 poz. 198, Nr 86 poz. 504, z 1991 r. Nr 31 poz. 128, Nr 41 poz. 179, Nr 73 poz. 321, Nr 105 poz. 452, Nr 106 poz. 457, Nr 107 poz. 460, z 1993 r. Nr 28 poz. 127, Nr 47 poz. 212, Nr 134 poz. 646, z 1994 r. Nr 27 poz. 96, Nr 127 poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369, Nr 75, poz. 471, Nr 88, poz. 554, Nr 96, poz. 591, Nr 98, poz. 602, Nr 106, poz. 677, Nr 113, poz. 733, Nr 114, poz. 740, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 124, poz. 783), wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 20 dodaje się ust. 7 a w brzmieniu: "7a. Minister Gospodarki, w drodze rozporządzenia, może określić zasady udzielania koncesji w zakresie objętym rozporządzeniem, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 9.", 2) w art. 21 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Koncesje w obrocie z zagranicą towarami i usługami, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 9, wydaje się na czas oznaczony.".


Art. 52. W ustawie z dnia 2 grudnia 1993 r. o zasadach szczególnej kontroli obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi (Dz.U. Nr 129, poz. 598, z 1996 r. Dz.U. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy "Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Minister Gospodarki" w odpowiednich przypadkach; 2) w art. 3 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. Wydawanie i cofanie pozwoleń na przywóz, wywóz lub tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broni, amunicji i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym regulują przepisy ustawy z dnia ... o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym (Dz.U. Nr ...., poz. ...). 1b. Certyfikatu importowego, o którym mowa w ust. 1 ustawy nie wydaje się na przywóz, wywóz lub tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broni, amunicji i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym."; 3) w art. 16 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Ministrowie: Spraw Wewnętrznych i Administracji, Obrony Narodowej, Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Zdrowia i Opieki Społecznej, Szef Urzędu Ochrony Państwa a także Prezesi Państwowej Agencji Atomistyki i Głównego Urzędu Ceł spowodują na wniosek Ministra Gospodarki oddelegowanie do jego dyspozycji, w celu utworzenia zespołów, funkcjonariuszy podległych sobie organów kontroli lub funkcjonariuszy, żołnierzy lub pracowników innych podległych albo podporządkowanych jednostek organizacyjnych.".


Art. 53. W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407 i Nr 121, poz. 770) w art. 14 po § 6 dodaje się nowy § 6a w brzmieniu: "§6a. Do pozwoleń, o których mowa w § 6 stosuje się odpowiednio art. 17, 18 i 20 ustawy z dnia .... o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami oraz o obrocie specjalnym (Dz.U. Nr ..., poz. ...).".


Art. 54. 1. Postępowania w sprawie udzielenia koncesji lub pozwolenia na przywóz lub wywóz towarów oraz na eksport i import usług, wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i do tego dnia nie zakończone ostateczną decyzją będą toczyć się według przepisów niniejszej ustawy. 2. Koncesje na podjęcie działalności gospodarczej w zakresie obrotu z zagranicą towarami i usługami, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie ustawy, o której mowa w art. 51, pozostają w mocy przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że ustanowione w nich terminy obowiązywania upływają wcześniej.


Art. 55. 1. W zakresie obrotu specjalnego z zagranicą nie stosuje się art. 11 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej. 2. Koncesje wydane na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 9 ustawy o działalności gospodarczej na dokonywanie obrotu z zagranicą bronią, amunicją, materiałami wybuchowymi oraz wyrobami i ich częściami, technologiami i usługami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, pozostają w mocy przez okres 1 roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że ustanowione w nich terminy obowiązywania upływają wcześniej.


Art. 56. W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o zmianie ustawy - Kodeks celny oraz o zmianie ustawy - Prawo celne (Dz.U. Nr 64, poz. 407) art. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) w art. 297 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "z wyjątkiem art. 106f.".


Art. 57. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.


Art. 6. 1. Rada Ministrów lub inny organ administracji rządowej właściwy w sprawach obrotu towarami z zagranicą, jeżeli wymaga tego interes narodowy lub podstawowy interes gospodarczy kraju, może wprowadzić ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą zgodnie z zasadami ich stosowania określonymi w Porozumieniu WTO, w wypadkach gdy: 1) jest to niezbędne dla zapobieżenia lub złagodzenia zasadniczego niedoboru środków żywności lub innych produktów o podstawowym znaczeniu dla kraju, 2) jest to niezbędne do stosowania norm lub przepisów dotyczących klasyfikacji, kwalifikowania lub marketingu produktów stanowiących przedmiot handlu międzynarodowego, 3) dotyczą obrotu wszelkimi produktami rolnymi lub produktami rybołówstwa i jest to niezbędne do funkcjonowania programów rządowych służących do: a) ograniczenia ilości podobnego produktu produkcji krajowej, którego znacząca sprzedaż lub produkcja została dozwolona lub, jeżeli nie istnieje znacząca produkcja krajowa tego towaru, a towar importowany jest jego bezpośrednim substytutem, bądź b) likwidacji czasowej nadwyżki podobnego produktu produkcji krajowej niezależnie od wielkości produkcji krajowej tego produktu, gdy towar importowany jest jego bezpośrednim substytutem, poprzez udostępnienie tej nadwyżki pewnym grupom konsumentów krajowych nieodpłatnie lub po cenach niższych od aktualnych cen rynkowych, bądź c) ograniczenia ilości dozwolonej produkcji każdego produktu pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, którego produkcja jest bezpośrednio zależna, całkowicie lub głównie od surowca importowanego z powodu nieznacznej krajowej produkcji takiego surowca, 4) jest to konieczne dla zapewnienia równowagi bilansu płatniczego w rozumieniu Porozumienia WTO, 5) obrót towarami jest dokonywany na podstawie umów międzynarodowych przewidujących rozliczenia w jednostkach rozrachunkowych stosowanych w handlu zagranicznym, 6) jest to konieczne dla ochrony zasad współżycia społecznego, 7) jest to konieczne dla ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub ochrony roślin, ochrony środowiska, 8) dotyczą obrotu z zagranicą złotem, srebrem lub platyną, 9) jest to konieczne do zapewnienia przestrzegania ustaw i przepisów wykonawczych nie pozostających w sprzeczności z postanowieniami Porozumienia WTO, łącznie z ustawami i przepisami dotyczącymi regulacji obrotu z zagranicą, utrzymania monopolu, ochrony własności intelektualnej, 10) dotyczą produktów pracy więźniów, 11) jest to konieczne dla ochrony dóbr kultury mających wartość artystyczną, historyczną lub archeologiczną, 12) dotyczą zachowania wyczerpywalnych zasobów naturalnych, 13) jest to konieczne do wykonania zobowiązań, wynikających z międzynarodowych porozumień towarowych, 14) jest to konieczne w celu ograniczenia wywozu surowców pochodzenia krajowego, niezbędnych dla zapewnienia podstawowej ilości tego surowca krajowemu przemysłowi przetwórczemu, 15) jest to istotne przy nabywaniu lub dystrybucji produktów, których odczuwa się powszechny lub lokalny niedobór; pod warunkiem, że wymienione środki będą zgodne z zasadą, że wszystkie strony Porozumienia WTO mają prawo do udziału w międzynarodowych dostawach takich produktów, zaś środki niezgodne z innymi postanowieniami Porozumienia WTO zostaną zniesione, gdy tylko okoliczności, które spowodowały ich stosowanie przestaną istnieć, 16) jest to uzasadnione względami porządku społecznego lub bezpieczeństwa publicznego, 17) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa, 18) wystąpiła klęska żywiołowa, 19) służą wypełnieniu zobowiązań wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, 20) jest to uzasadnione względami polityki państwa. 2. W wypadkach określonych w ust. 1, Rada Ministrów może ustanowić, na czas określony, w drodze rozporządzenia, zakaz obrotu towarami z zagranicą. 3. Rada Ministrów, ustanawiając zakaz, o którym mowa w ust. 2, może określić procedury celne, w ramach których nie stosuje się zakazu, a także normy ilościowe lub wartościowe, których zakaz obrotu nie obejmuje.


Art. 7. Zasady udzielania koncesji w zakresie obrotu towarowego z zagranicą regulują odrębne przepisy.


Art. 8. 1. Ograniczenie obrotu towarami z zagranicą w przywozie na polski obszar celny lub wywozie z polskiego obszaru celnego, może być wprowadzone w formie ustanowienia: 1) kontyngentu, 2) plafonu i jego zamknięcia, 3) automatycznej rejestracji obrotu, 4) nieautomatycznej rejestracji obrotu. 2. Minister Gospodarki, w porozumieniu z Ministrem Finansów, po zasięgnięciu opinii właściwego ministra oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, może ustanowić, w drodze rozporządzenia: 1) kontyngent, 2) plafon, 3) automatyczną rejestrację obrotu, 4) nieautomatyczną rejestrację obrotu. 3. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1, ustanawiane są na czas określony.


Art. 9. 1. Pozwolenie na przywóz towarów na polski obszar celny lub na wywóz towarów z polskiego obszaru celnego, zwane dalej "pozwoleniem", jest wymagane, jeżeli przedmiotem przywozu lub wywozu są towary: 1) którymi obrót z zagranicą wymaga uzyskania koncesji, 2) objęte ograniczeniami, o których mowa w art. 8 ust. 1, 3) którymi obrót z zagranicą dokonywany jest na podstawie umów międzynarodowych przewidujących rozliczenia w jednostkach rozrachunkowych stosowanych w handlu zagranicznym. 2. Minister Gospodarki w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 8 ust. 2, może określić wypadki, w których przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego nie wymaga uzyskania pozwolenia. 3. Za wydanie pozwolenia Minister Gospodarki pobiera opłaty traktowane jako opłaty w sprawach celnych w rozumieniu przepisów Kodeksu celnego.


Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 20, poz. 170, Nr 79, poz. 885 i Nr 90, poz. 1001 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 19, poz. 238) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2a w ust. 1: a) w pkt 1 na końcu dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem art. 4a,", b) w pkt 2 po wyrazach "bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania" dodaje się wyrazy " , jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,", c) po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu: "2b) dochodzie dziecka - oznacza to dochód dziecka, do którego zalicza się kwotę otrzymywanej renty rodzinnej wraz z dodatkiem dla sierot zupełnych, zasiłek pielęgnacyjny, dodatek pielęgnacyjny, otrzymywane alimenty oraz kwotę odpowiadającą dochodom uzyskiwanym z majątku dziecka,", d) po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu: "9a) rodzinnym domu pomocy - oznacza to usługi opiekuńcze i bytowe świadczone całodobowo przez osobę lub rodzinę dla nie mniej niż trzech i nie więcej niż ośmiu osób wymagających z powodu wieku wsparcia w tej formie,", e) w pkt 13 na końcu dodaje się wyrazy "w podziale na następujące typy placówek: placówki wsparcia dziennego, placówki interwencyjne, placówki rodzinne, placówki socjalizacyjne, placówki resocjalizacyjne,"; 2) w art. 3 w pkt 4 po wyrazie "macierzyństwa" dodaje się wyrazy "lub wielodzietności"; 3) w art. 4 w ust. 1 w zdaniu wstępnym wyrazy "art. 33g ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "art. 33g ust. 1-3"; 4) po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu: "Art. 4a. Przy ustalaniu prawa do zasiłku stałego, zasiłku stałego wyrównawczego i gwarantowanego zasiłku okresowego w składzie rodziny nie uwzględnia się dzieci wychowywanych w ramach rodziny zastępczej, a do dochodu rodziny nie wlicza się ich dochodów i pomocy pieniężnej, o której mowa w art. 33g ust. 1-3, chyba że zasiłek ma być przyznany ze względu na te dzieci."; 5) w art. 6 w ust. 1a w zdaniu pierwszym po wyrazach "odmowy przyznania" dodaje się przecinek i wyraz "zaprzestania"; 6) w art. 11 w pkt 2a wyraz "oraz" zastępuje się przecinkiem, a na końcu dodaje się wyrazy "i art. 31b ust. 3"; 7) w art. 11b w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: "6) organizowanie i prowadzenie jednostek organizacyjnych pomocy społecznej o zasięgu ponadpowiatowym."; 8) w art. 12 w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) wydawanie i cofanie zezwoleń lub zezwoleń warunkowych na prowadzenie domów pomocy społecznej oraz prowadzenie rejestru domów pomocy społecznej, placówek opiekuńczo-wychowawczych i ośrodków adopcyjnoopiekuńczych,"; 9) po art. 12a dodaje się art. 12b w brzmieniu: "Art. 12b. Do zadań ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w zakresie pomocy społecznej należy w szczególności: 1) tworzenie koncepcji i określenie kierunków rozwoju oraz tworzenie prawa w obszarze pomocy społecznej, 2) zlecanie i finansowanie badań, ekspertyz i analiz z zakresu pomocy społecznej, 3) określanie standardów dla zadań pomocy społecznej realizowanych przez jednostki organizacyjne oraz nadzór nad ich wdrażaniem, 4) analiza skuteczności pomocy społecznej głównie poprzez ocenę instrumentów, odbiorców pomocy społecznej oraz efektywność poszczególnych rodzajów świadczeń, 5) inspirowanie i promowanie nowych form i metod działania, w tym szkolenie kadr, 6) tworzenie i finansowanie resortowych programów osłonowych, zlecanie ich do realizacji administracji rządowej i samorządowej oraz podmiotom określonym w art. 12a, a także kontrola ich wykonania, 7) współdziałanie z organizacjami pozarządowymi o charakterze regionalnym lub ogólnokrajowym, 8) współfinansowanie oraz nadzór nad funkcjonowaniem i rozwojem systemu informatycznego w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej."; 10) w art. 18: a) w ust. 2 po wyrazie "zakres" dodaje się wyrazy "i miejsce świadczenia", b) po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu: "6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, standardy, rodzaj i zakres usług bytowych i opiekuńczych świadczonych przez rodzinny dom pomocy oraz zasady kierowania do rodzinnego domu pomocy, odpłatności i nadzoru nad rodzinnymi domami pomocy."; 11) w art. 19 skreśla się ust. 1a; 12) w art. 21 w ust. 1 po wyrazach "mieszkaniach chronionych" dodaje się wyrazy " , rodzinnych domach pomocy"; 13) w art. 27 w ust. 3 po wyrazach "w rodzinie zastępczej" dodaje się przecinek i wyrazy "również po ustaniu funkcji tej rodziny"; 14) w art. 27a ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie: "4. Osobie, o której mowa w ust. 1 i 2, uprawnionej do renty lub emerytury, z wyłączeniem renty rodzinnej, renta socjalna nie przysługuje. 5. Osoba, o której mowa w ust. 1 i 2, traci prawo do renty socjalnej za miesiąc, w którym osiągnęła dochód z tytułu pracy lub działalności gospodarczej przekraczający wysokość renty."; 15) w art. 31 po ust. 4f dodaje się ust. 4g w brzmieniu: "4g. Do osób, o których mowa w ust. 4a, nie stosuje się art. 6 ust. 1a."; 16) w art. 31b: a) w ust. 3 wyrazy "rezygnującą z pracy" zastępuje się wyrazami " , która zrezygnuje z zatrudnienia", b) w ust. 9 wyrazy "1 i 2" zastępuje się wyrazami "1-3", a po wyrazie "stałego" dodaje się wyrazy "lub złożenia wniosku o opłacanie składki"; 17) w art. 33c po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Pełnienie funkcji rodziny zastępczej z mocy prawa ustaje z dniem osiągnięcia przez dziecko pełnoletności."; 18) w art. 33d: a) po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: "3a) wywiązują się z obowiązku łożenia na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby, o ile taki obowiązek z mocy prawa lub orzeczenia sądu na nich ciąży,", b) w pkt 6 skreśla się wyraz "pozytywną", c) skreśla się zdanie drugie; 19) art. 33e otrzymuje brzmienie: "Art. 33e. 1. Rodziny zastępcze dzielą się na: 1) spokrewnione z dzieckiem, 2) niespokrewnione z dzieckiem, 3) rodziny, o których mowa w pkt 2, pełniące zadania pogotowia rodzinnego. 2. Rodziny zastępcze powinny uczestniczyć w szkoleniu organizowanym przez powiatowe centrum pomocy rodzinie lub na jego zlecenie, przez ośrodek adopcyjno-opiekuńczy lub inny podmiot. 3. Szkolenie rodzin zastępczych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, prowadzi się według indywidualnego planu szkolenia, w zależności od potrzeb rodziny. 4. Szkolenie rodzin zastępczych, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, prowadzi się według programów szkolenia uwzględniających zakres programowy szkolenia, określony w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 33g ust. 7 pkt 4. 5. Program szkolenia zatwierdza minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego na wniosek powiatowego centrum pomocy rodzinie, ośrodka adopcyjno-opiekuńczego lub innego podmiotu prowadzącego szkolenie, 6. Zatwierdzenie lub odmowa zatwierdzenia programu szkolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej."; 20) art. 33g otrzymuje brzmienie: "Art. 33g. 1. Starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w tej rodzinie dziecka w wysokości 40% kwoty, o której mowa w ust. 4, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50% dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 10% kwoty, o której mowa w ust. 4. 2. Starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania rodziny zastępczej udziela pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w tej rodzinie dziecka, uwzględniając: 1) wiek, 2) stopień rozwoju, 3) stan zdrowia, 4) stopień niedostosowania społecznego, w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, lecz nieprzekraczającej 80% kwoty, o której mowa w ust. 4, pomniejszonej o kwotę odpowiadającą 50% dochodu tego dziecka, nie mniej jednak niż 20% kwoty, o której mowa w ust. 4. 3. Rodzina zastępcza, o której mowa w art. 33e ust. 1 pkt 2 i 3, otrzymuje dodatkowo na każde umieszczone w niej dziecko kwotę odpowiadającą 10% kwoty, o której mowa w ust. 4, z tytułu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem i jego wychowania. 4. Podstawą ustalenia wysokości pomocy pieniężnej, o której mowa w ust. 1, jest kwota 1 387 zł. Rodzina zastępcza może zrezygnować z przysługującej pomocy pieniężnej. 5. Pomoc pieniężna, o której mowa w ust. 1, może być przyznana w części lub w całości w formie niepieniężnej w przypadku wykorzystywania jej w sposób niezgodny z przeznaczeniem lub marnotrawieniem. 6. Pomoc pieniężną przyznaje się w drodze decyzji administracyjnej. 7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe zasady działania rodzin zastępczych, 2) szczegółowe zasady doboru rodzin zastępczych i umieszczenia dzieci w tych rodzinach, 3) tryb przygotowywania i szkolenia rodzin zastępczych, 4) zakres programowy szkolenia rodzin zastępczych i tryb zatwierdzenia programów szkolenia rodzin zastępczych. 8. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość oraz szczegółowe zasady przyznawania pomocy pieniężnej, o której mowa ust. 2, 2) szczegółowe warunki finansowania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, w tym także przebywającego poza rodziną zastępczą, 3) szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia rodzinom, o których mowa w art. 33e ust. 1 pkt 3, z tytułu pozostawania w gotowości przyjęcia dziecka albo świadczonej opieki i wychowania, w zależności od czasu pobytu dziecka w tej rodzinie, liczby dzieci, stanu ich zdrowia i rozwoju, 4) zasady i wysokość odpłatności rodziców za pobyt ich dzieci w rodzinach zastępczych oraz sposób i tryb postępowania w tych sprawach."; 21) w art. 33j ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Starosta może odstąpić od ustalenia odpłatności, o której mowa w ust. 1, na wniosek rodziców dziecka lub z urzędu ze względu na trudną sytuację materialną."; 22) w art. 33k w ust. 4 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "z tym że opłata ponoszona przez opiekunów prawnych nie może być wyższa niż 50% kwoty stanowiącej dochód dziecka."; 23) w art. 33ł: a) w ust. 1 wyrazy "rodzinnych formach opieki zastępczej" zastępuje się wyrazami "rodzinnej opiece zastępczej", b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: "7. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości, określa, w drodze rozporządzenia, podmioty uprawnione do zakładania i prowadzenia niepublicznych ośrodków adopcyjnoopiekuńczych oraz staż pracy i kwalifikacje wymagane od osób zatrudnionych w publicznych i niepublicznych ośrodkach adopcyjnoopiekuńczych, a także warunki lokalowe, jakimi powinny dysponować te ośrodki.", c) po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu: "7a. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego wyznacza, w drodze rozporządzenia, ośrodek adopcyjno-opiekuńczy prowadzący centralny bank danych o dzieciach oczekujących na przysposobienie, którym nie można zapewnić opieki w rodzinie adopcyjnej w Rzeczypospolitej Polskiej, a także ośrodek adopcyjno-opiekuńczy lub ośrodki adopcyjno-opiekuńcze upoważnione do współpracy z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi w zakresie przysposobienia związanego ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania dziecka w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie."; 24) w art. 33n: a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Obsługę finansowo-księgową publicznych placówek rodzinnych prowadzi starosta. Placówki rodzinne otrzymują środki na bieżące funkcjonowanie, w tym zryczałtowane kwoty na utrzymanie dzieci. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określa, w drodze rozporządzenia, stawki na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej.", b) w ust. 5 skreśla się wyrazy "na zasadach określonych w ust. 6 i 7", c) skreśla się ust. 6 i 7; 25) art. 33p otrzymuje brzmienie: "Art. 33p. 1. Osoba, która osiągnęła pełnoletność w rodzinie zastępczej, oraz osoba pełnoletnia opuszczająca niektóre typy placówek opiekuńczo-wychowawczych i domów pomocy społecznej oraz schroniska dla nieletnich, zakłady poprawcze i specjalne ośrodki szkolnowychowawcze zostaje objęta pomocą mającą na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem poprzez pracę socjalną, a także pomocą: 1) pieniężną na usamodzielnienie, 2) pieniężną na kontynuowanie nauki, 3) w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym, 4) w uzyskaniu zatrudnienia, 5) na zagospodarowanie - w formie rzeczowej. 2. Podstawę ustalenia wysokości pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, stanowi kwota 1 387 zł. 3. Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki przysługuje osobie, o której mowa w ust. 1, jeżeli kontynuuje ona naukę w gimnazjum, szkole ponadpodstawowej, szkole ponadgimnazjalnej lub w szkole wyższej. Pomoc w miesięcznej wysokości 30% kwoty, o której mowa w ust. 2, przyznaje się do czasu ukończenia nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 lat. 4. Pomoc, o której mowa w ust. 3, przysługuje również osobie pełnoletniej nieopuszczającej placówki, o której mowa w ust. 1, kontynuującej naukę. 5. Pomoc, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, przysługuje osobom, o których mowa w ust. 1, znajdującym się w trudnej sytuacji dochodowej. 6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach można odmówić przyznania pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, lub zaprzestać udzielania tej pomocy. 7. W uzasadnionych przypadkach na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu pomoc, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, można zawiesić. 8. Pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, udziela starosta powiatu właściwego ze względu na miejsce pobytu dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej lub skierowaniem do placówki, o której mowa w ust. 1. 9. Pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 3-5, udziela starosta właściwy ze względu na miejsce osiedlenia się osoby, która osiągnęła pełnoletność w rodzinie zastępczej, lub osoby opuszczającej placówkę, o której mowa w ust. 1. 10. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania oraz Ministrem Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki i kryteria dochodowe, jakie powinna spełnić osoba, która osiągnęła pełnoletność w rodzinie zastępczej lub osoba opuszczająca niektóre typy placówek opiekuńczo-wychowawczych i domów pomocy społecznej oraz zakłady poprawcze, schroniska dla nieletnich i specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, uprawniające do pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, 2) szczegółowe zasady i tryb przyznania, zawieszenia, zaprzestania udzielania lub odmowy przyznania pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, wysokość pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki oraz wartości i składniki pomocy na zagospodarowanie, 3) typy placówek opiekuńczo-wychowawczych oraz domów pomocy społecznej, z których osoby je opuszczające są uprawnione do korzystania z pomocy, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2."; 26) w art. 35: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Opłatę za pobyt w ośrodkach wsparcia i w mieszkaniach chronionych ustala podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną, uwzględniając przyznany zakres usług. Osoby nie ponoszą opłat, jeśli ich dochód lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego ustalonego w art. 4 ust. 1. Do dochodu nie wlicza się pomocy udzielonej na podstawie art. 33p ust. 1 pkt 1 i 2.", b) w ust. 2a w zdaniu wstępnym wyrazy "zwalnia się" zastępuje się wyrazami "mogą być zwolnione", c) po ust. 2i dodaje się ust. 2j w brzmieniu: "2j. Opłaty, o których mowa w ust. 1, przeznaczane są na utrzymanie domu pomocy społecznej."; 27) art. 35a otrzymuje brzmienie: "Art. 35a. 1. Wymienione w ustawie kwoty określające: 1) wartość dochodu odpowiadającą dochodowi z 1 ha przeliczeniowego, 2) wysokość dochodu uprawniającą do świadczeń z pomocy społecznej, 3) wysokość zasiłku stałego lub renty socjalnej, 4) wysokość dodatku do zasiłku stałego lub renty socjalnej, 5) minimalną wysokość zasiłku okresowego oraz zasiłku stałego wyrównawczego, 6) kwoty świadczeń pieniężnych na utrzymanie przysługujące uchodźcom, 7) podstawę ustalania pomocy pieniężnej dla rodziny zastępczej, a także wynagrodzenia dla rodziny zastępczej pełniącej zadania pogotowia rodzinnego oraz pomocy pieniężnej na usamodzielnienie lub kontynuowanie nauki oraz pomocy rzeczowej dla osób, które osiągnęły pełnoletność w rodzinie zastępczej, oraz osób opuszczających niektóre typy placówek opiekuńczo-wychowawczych i domów pomocy społecznej oraz schroniska dla nieletnich, zakłady poprawcze i specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, a także kwoty do własnego dysponowania przez dzieci przebywające w placówkach opiekuńczowychowawczych, zwaną dalej "podstawą", podlegają w każdym roku waloryzacji o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, raz w roku od dnia 1 czerwca, jeśli średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem jest niższy niż 110%, lub dwa razy w roku, od dnia 1 marca i od dnia 1 września, jeśli średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem wynosi co najmniej 110%. 2. Wskaźniki waloryzacji, o których mowa w ust. 1, ustalane są na podstawie wskaźnika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych przyjętego w ustawie budżetowej na dany rok kalendarzowy, z uwzględnieniem ust. 3 i 4. Kwoty te podlegają zaokrągleniu do 1 zł. Przy waloryzacji dwa razy w roku ustala się w tych terminach jednakowe wskaźniki waloryzacji, równe 12 wskaźnika przyjętego w ustawie budżetowej. 3. Jeżeli faktyczny wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych w danym roku kalendarzowym różnił się od przyjętego w ustawie budżetowej, wskaźnik kolejnej waloryzacji podlega pomnożeniu przez wskaźnik weryfikacyjny, o którym mowa w ust. 4. 4. Wskaźnik weryfikacyjny stanowi iloraz faktycznego wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w danym roku kalendarzowym oraz wskaźnika wzrostu przyjętego na ten rok kalendarzowy w ustawie budżetowej, wyrażony w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu. 5. Podstawa, o której mowa w ust. 1 pkt 7, po zwaloryzowaniu według zasad wymienionych w ust. 1-4, zwana dalej "podstawą zwaloryzowaną cenowo", jest dodatkowo zwiększana o kwotę stanowiącą 20% różnicy między wysokością kwoty bazowej określanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774, Nr 72, poz. 801 i 802 i Nr 106, poz. 1215, z 2000 r. Nr 2, poz. 26, Nr 9, poz. 118, Nr 19, poz. 238, Nr 56, poz. 678 i Nr 84, poz. 948 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 27, poz. 298), obowiązującej od terminu waloryzacji, o którym mowa w ust. 1, a wysokością podstawy zwaloryzowanej cenowo. 6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" wskaźniki waloryzacji oraz kwoty, o których mowa w ust. 1 pkt 1-6 oraz w ust. 5."; 28) w art. 36 w ust. 2 w zdaniu drugim po wyrazie "wiadomości" dodaje się wyraz "publicznej"; 29) w art. 37 w ust. 3 po wyrazie "16" dodaje się przecinek i wyraz "17" oraz po wyrazie "31" dodaje się przecinek i wyraz "31b"; 30) w art. 38 po ust. 2 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Osoby odbywające karę pozbawienia wolności tracą prawo do świadczeń z pomocy społecznej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. 4. Osobom tymczasowo aresztowanym zawiesza się prawo do świadczeń z pomocy społecznej, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej."; 31) w art. 39 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. W celu ustalenia sytuacji dochodowej osób, o których mowa w ust. 1, oraz ich możliwości udzielenia pomocy osobie lub rodzinie ubiegającej się o świadczenia pomocy społecznej przeprowadza się wywiad środowiskowy (rodzinny)."; 32) w art. 43: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Decyzja o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia może być wydana po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego (rodzinnego) lub jego aktualizacji, dokonywanej nie rzadziej niż co 6 miesięcy. Wywiad przeprowadza pracownik socjalny, również dla potrzeb jednostki organizacyjnej pomocy społecznej z terenu innej gminy.", b) ust. 3a otrzymuje brzmienie: "3a. Wywiad środowiskowy (rodzinny) przeprowadza się w celu ustalenia sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osób i rodzin, w tym, o których mowa w art. 39, wydania opinii w celu ustanowienia rodziny zastępczej w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie ustanowienia rodziny zastępczej, przyznania pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka, dokonywania oceny sytuacji opiekuńczo-wychowawczej dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej, przyznania pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki, skierowania dziecka do placówki opiekuńczo-wychowawczej.", c) w ust. 3b po wyrazach "o pomoc" dodaje się przecinek i wyrazy "a także osoby, o których mowa w art. 39,", d) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Świadczenia pieniężne pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, w którym złożono wniosek, świadczenie przyznaje się za niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia i składki na ubezpieczenie społeczne ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem.", e) w ust. 6a po wyrazie "środowiskowego" dodaje się wyraz "(rodzinnego)"; 33) w art. 47a: a) w ust. 2 wyraz "starostę" zastępuje się wyrazami "zarząd powiatu", b) w ust. 5 na końcu dodaje się wyrazy "i inni pracownicy centrum upoważnieni na wniosek kierownika", c) w ust. 5b skreśla się wyrazy "lub odpowiednimi przepisami o systemie oświaty"; 34) w art. 49: a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2f w brzmieniu: "2a. Ustala się następujące stopnie specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego: 1) I stopień specjalizacji zawodowej z zakresu pracy socjalnej, mający na celu uzupełnienie wiedzy i doskonalenie umiejętności zawodowych pracowników socjalnych, 2) II stopień specjalizacji zawodowej z zakresu pracy socjalnej, mający na celu pogłębienie wiedzy i doskonalenie umiejętności pracy z wybranymi grupami osób korzystających z pomocy społecznej. 2b. Tworzy się Centralną Komisję Egzaminacyjną do spraw stopni specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych działającą przy ministrze właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, który powołuje jej członków. 2c. Do zadań Komisji, o której mowa w ust. 2b, należy: 1) przeprowadzanie postępowania w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej oraz egzaminu dla pracowników socjalnych ubiegających się o II stopień specjalizacji zawodowej w marcu i październiku każdego roku, 2) nadawanie II stopnia specjalizacji zawodowej, 3) prowadzenie rejestru wydanych dyplomów, 4) powoływanie przewodniczącego i członków regionalnych komisji egzaminacyjnych do spraw stopni specjalizacji zawodowej w zawodzie pracownika socjalnego, 5) kontrolowanie pracy komisji regionalnych, 6) opiniowanie dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego kandydatów na konsultantów prac dyplomowych na II stopień specjalizacji, o których mowa w ust. 3, 7) przedstawianie ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego informacji dotyczących zasięgu, przebiegu i poziomu szkoleń w zakresie specjalizacji, 8) opiniowanie spraw spornych dotyczących pracy komisji regionalnych. 2d. Tworzy się regionalne komisje egzaminacyjne do spraw stopni specjalizacji zawodowej pracowników socjalnych, działające przy urzędach marszałków w samorządach wojewódzkich. 2e. Do zadań komisji, o których mowa w ust. 2d, należy: 1) przeprowadzanie postępowania w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej oraz egzaminu dla pracowników socjalnych, ubiegających się o I stopień specjalizacji zawodowej, 2) nadawanie I stopnia specjalizacji zawodowej, 3) prowadzenie rejestru wydanych dyplomów, 4) opracowywanie informacji, opinii i wniosków dotyczących I stopnia specjalizacji zawodowej dla Centralnej Komisji Egzaminacyjnej oraz dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. 2f. Szkolenie w zakresie specjalizacji w zawodzie pracownika socjalnego mogą realizować jednostki prowadzące kształcenie i doskonalenie zawodowe po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, minima programowe obowiązujące dla specjalizacji w zawodzie pracownik socjalny, tryb postępowania w sprawie nadawania stopni specjalizacji i wydawania dyplomów, warunki uzyskiwania przez pracowników socjalnych stopni specjalizacji zawodowej, z uwzględnieniem przygotowywania prac dyplomowych przez kandydatów ubiegających się o uzyskanie II stopnia specjalizacji oraz kryteriów, jakim powinni odpowiadać kandydaci na konsultantów tych prac wskazani przez podmioty ubiegające się o zgodę ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego na prowadzenie szkoleń w zakresie specjalizacji, a także określi warunki, jakie powinny spełniać podmioty prowadzące szkolenia w zakresie specjalizacji."; 35) w art. 51 w ust. 3 skreśla się wyrazy " , na stanowisku pracownika socjalnego, i"; 36) w art. 51a w ust. 1 wyrazy "zatrudnione na stanowiskach kierowniczych w jednostkach organizacyjnych" zastępuje się wyrazami "kierujące jednostkami organizacyjnymi"; 37) w art. 55e: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Decyzję administracyjną o skierowaniu do odpowiedniego typu domu pomocy społecznej wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się lub, z jego upoważnienia, kierownik powiatowego centrum pomocy rodzinie, lub inni pracownicy centrum upoważnieni na wniosek kierownika, po uzgodnieniu z podmiotem prowadzącym dom, jeżeli okres oczekiwania na miejsce w domu pomocy społecznej nie przekracza 3 miesięcy.", b) skreśla się ust. 5.


Art. 2. W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 9, poz. 118, Nr 95, poz. 1041, Nr 104, poz. 1104 i Nr 119, poz. 1249 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64, Nr 27, poz. 298 i Nr 39, poz. 459) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6 w ust. 2 po wyrazach "z pomocy społecznej" dodaje się wyrazy "i osób, za które ośrodek pomocy społecznej opłaca składkę z tytułu sprawowania przez nie opieki nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji lub nad ciężko chorym członkiem rodziny"; 2) w art. 16 w ust. 6 po wyrazach "z pomocy społecznej" dodaje się wyrazy "i osób sprawujących opiekę nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji lub nad ciężko chorym członkiem rodziny"; 3) w art. 18 w ust. 5 po wyrazach "z pomocy społecznej" dodaje się wyrazy " , osób sprawujących opiekę nad dzieckiem wymagającym stałej pielęgnacji lub nad ciężko chorym członkiem rodziny".


Art. 3. Ośrodki adopcyjno-opiekuńcze upoważnione przed dniem wejścia w życie ustawy do prowadzenia: 1) centralnego banku danych o dzieciach zakwalifikowanych do przysposobienia związanego ze zmianą dotychczasowego miejsca zamieszkania dziecka w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie, 2) współpracy z licencjonowanymi przez rządy innych państw organizacjami lub ośrodkami adopcyjnymi w zakresie przysposobienia, o którym mowa w pkt 1, mogą prowadzić odpowiednio ten bank danych i współpracę nie dłużej niż przez okres 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 4. Przepisy wykonawcze wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, na podstawie upoważnień zmienionych tą ustawą, zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień w brzmieniu ustalonym niniejszą ustawą, o ile nie są sprzeczne z tą ustawą.


Art. 5. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt 23 w zakresie dotyczącym art. 35a ust. 5, który wchodzi w życie w terminie pierwszej waloryzacji po dniu 1 stycznia 2001 r.


Ustawa z dnia 29 września 1995 r. o zmianie ustawy o samorządzie terytorialnym oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. Nr 16, poz. 95, Nr 32, poz. 191, Nr 34, poz. 199, Nr 43, poz. 253 i Nr 89, poz. 518, z 1991 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 110, poz. 473, z 1992 r. Nr 85, poz. 428 i Nr 100, poz. 499, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 86, poz. 397 i Nr 122, poz. 593 oraz z 1995 r. Nr 74, poz. 368) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 4: a) w ust. 1 po wyrazie "łączenie" dodaje się przecinek i wyraz "podział", b) w ust. 2 po wyrazie "łączeniu" dodaje się wyraz "podziale,"; 2) w art. 5 ust. 1-3 otrzymują brzmienie: "1. Gmina może tworzyć jednostki pomocnicze: sołectwa oraz dzielnice, osiedla i inne. 2. Jednostkę pomocniczą tworzy rada gminy, w drodze uchwały, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami lub z ich inicjatywy. 3. Zasady tworzenia, łączenia, podziału oraz znoszenia jednostki pomocniczej określa statut gminy."; 3) w art. 7 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przekazanie gminie, w drodze ustawy, nowych zadań własnych wymaga zapewnienia koniecznych środków finansowych na ich realizację w postaci zwiększenia dochodów własnych gminy lub subwencji. Przepis art. 8 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio."; 4) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. 1. Ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów. 2. Zadania z zakresu administracji rządowej gmina może wykonywać również na podstawie porozumienia z organami tej administracji. 3. Gmina otrzymuje środki finansowe w wysokości koniecznej do wykonania zadań, o których mowa w ust. 1 i 2. 4. Szczegółowe zasady i terminy przekazywania środków finansowych, o których mowa w ust. 3, określają ustawy nakładające na gminy obowiązek wykonywania zadań zleconych lub zawarte porozumienia. 5. W przypadku niedotrzymania terminów, o których mowa w ust. 4, gminie przysługują odsetki w wysokości ustalonej dla zaległości podatkowych."; 5) w art. 13 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Referendum w sprawie odwołania rady gminy przed upływem kadencji przeprowadza się wyłącznie na wniosek mieszkańców, na zasadach określonych w ust. 1 i 2, nie wcześniej jednak niż po upływie 12 miesięcy od dnia wyborów lub od dnia ostatniego referendum w sprawie odwołania rady gminy przed upływem kadencji."; 6) w art. 14 w ust. 1 wyrazy "przepis szczególny" zastępuje się wyrazem "ustawa"; 7) w art. 18: a) w ust. 2: - pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) uchwalanie budżetu gminy, rozpatrywanie sprawozdania z wykonania budżetu oraz podejmowanie uchwały w sprawie udzielenia lub nieudzielenia absolutorium zarządowi z tego tytułu,", - pkt 7 otrzymuje brzmienie: "7) ustalanie zakresu działania jednostek pomocniczych, zasad przekazywania im składników mienia do korzystania oraz zasad przekazywania środków budżetowych na realizację zadań przez te jednostki,", - w pkt 9 lit.c) i d) otrzymują brzmienie: "c) zaciągania długoterminowych pożyczek i kredytów, d) ustalania maksymalnej wysokości pożyczek i kredytów krótkoterminowych zaciąganych przez zarząd w roku budżetowym,", - po lit. h) dodaje się lit. i) w brzmieniu: "i) ustalania maksymalnej wysokości pożyczek i poręczeń udzielanych przez zarząd w roku budżetowym.", b) skreśla się ust. 3; 8) po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu: "Art. 18a. 1. Rada gminy kontroluje działalność zarządu oraz gminnych jednostek organizacyjnych; w tym celu powołuje komisję rewizyjną. 2. W skład komisji rewizyjnej wchodzą radni, z wyjątkiem radnych pełniących funkcje, o których mowa w art. 19 ust. 1, oraz będących członkami zarządu. Przepisu art. 21 ust. 2 nie stosuje się. 3. Komisja rewizyjna opiniuje wykonanie budżetu gminy i występuje z wnioskiem do rady gminy w sprawie udzielenia lub nieudzielenia absolutorium zarządowi. Wniosek w sprawie absolutorium podlega zaopiniowaniu przez regionalną izbę obrachunkową. 4. Komisja rewizyjna wykonuje inne zadania zlecone przez radę w zakresie kontroli. Uprawnienie to nie narusza uprawnień kontrolnych innych komisji, powoływanych przez radę gminy na podstawie art. 21 ust. 1. 5. Zasady i tryb działania komisji rewizyjnej określa statut gminy."; 9) art. 19 otrzymuje brzmienie: "Art. 19. 1. Rada gminy wybiera ze swego grona przewodniczącego i 1-3 wiceprzewodniczących bezwzględną większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu tajnym. 2. Przewodniczący rady organizuje pracę rady i prowadzi jej obrady. W przypadku nieobecności przewodniczącego, zadania przewodniczącego wykonuje jego zastępca. 3. Funkcji, o których mowa w ust. 1, nie można łączyć z funkcją członka zarządu. 4. Odwołanie przewodniczącego i wiceprzewodniczących następuje na wniosek co najmniej 1/4 ustawowego składu rady gminy w trybie określonym w ust. 1."; 10) w art. 20 w ust. 2 na końcu dodaje się wyrazy "do rad na obszarze całego kraju."; 11) art. 22 otrzymuje brzmienie: "Art. 22. 1. Organizację wewnętrzną oraz tryb pracy organów gminy określa statut gminy. 2. Statut gminy podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym."; 12) w art. 23 dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Radni mogą tworzyć kluby radnych, działające na zasadach określonych w statucie gminy."; 13) po art. 24 dodaje się art. 24a-24d w brzmieniu: "Art. 24a. 1. Z radnym nie może być nawiązywany stosunek pracy w urzędzie gminy, w której radny uzyskał mandat. 2. Przepis ust. 1 dotyczy również kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. 3. Przepis ust. 1 nie dotyczy radnych wybranych do zarządu, z którymi stosunek pracy nawiązywany jest na podstawie wyboru. 4. Nawiązanie przez radnego stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest równoznaczne ze zrzeczeniem się mandatu.


Art. 10. 1. Rady gmin dostosują statuty do zmian wynikających ze zmian do ustawy wymienionej w art. 1 w terminach: 1) 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy - w przypadku gmin liczących do 300 000 mieszkańców, 2) 4 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy - w przypadku gmin liczących powyżej 300 000 mieszkańców. 2. Rady gmin warszawskich oraz Rada m.st. Warszawy obowiązane są również dostosować statuty do zmian wynikających z ustawy wymienionej w art. 7. 3. W terminie 1 roku od dnia wejścia w życie ustawy rady gmin ogłoszą w wojewódzkim dzienniku urzędowym jednolite teksty statutów gmin.


Art. 11. W terminach określonych w art. 10 ust. 1 rady gmin dostosują skład komisji rewizyjnej do zasad wynikających z art. 18a ust. 2 ustawy wymienionej w art. 1.


Art. 12. W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy rady gmin liczących ponad 100 000 mieszkańców przeprowadzą wybory uzupełniające do sejmiku samorządowego, zgodnie z zasadą określoną w art. 78 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art 1.


Art. 13. 1. Wybory do rad gmin zarządzone przed dniem wejścia w życie ustawy przeprowadza się na podstawie dotychczasowych przepisów. 2. Do postępowania w sprawie referendum gminnego wszczętego z inicjatywy rady gminy lub na wniosek mieszkańców przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.


Art. 14. Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst: 1) ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, 2) ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, 3) ustawy z dnia 11 października 1991 r. o referendum gminnym, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisu art. 37b ustawy wymienionej w art. 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.