Art. 3. 1. Dotychczasowe zadania i kompetencje Pełnomocnika Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej do Spraw Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz zadania Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych stają się, z dniem wejścia w życie ustawy, zadaniami i kompetencjami Agencji, o której mowa w art. 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. 2. Projekt statutu Agencji przygotuje Dyrektor Agencji w terminie 30 dni od dnia powołania na stanowisko.


Ustawa z dnia 12 września 1996 r. o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Art. 4. 1. Wojewoda realizuje zadania, o których mowa w art. 1 i 2, w postaci wojewódzkiego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. 2. Wojewoda odpowiada za koordynację przygotowania i realizację programu, o którym mowa w ust. 1, udziela pomocy merytorycznej instytucjom i osobom fizycznym realizującym zadania objęte tym programem oraz współdziała z centralnymi organami administracji państwowej i organami samorządu terytorialnego w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych. 3. W celu realizacji programu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda może powołać pełnomocnika. 4. Środki finansowe na prowadzenie działań, o których mowa w ust. 2, ujmuje się w budżecie wojewody."; 4) po art. 4 dodaje się art. 4{1} w brzmieniu: "Art. 4{1}. 1. Prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych należy do zadań własnych gmin. W szczególności zadania te obejmują: 1) zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych od alkoholu, 2) udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe, pomocy psychospołecznej i prawnej, a w szczególności ochrony przed przemocą w rodzinie, 3) prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej, w szczególności dla dzieci i młodzieży, 4) ustalanie szczegółowych zasad wydawania i cofania zezwoleń na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży oraz kontrolę przestrzegania zasad obrotu tymi napojami, 5) wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, służącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych. 2. Realizacja zadań, o których mowa w ust. 1, prowadzona jest w postaci gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, uchwalanego corocznie przez radę gminy. 3. Rady gmin powołują gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych, w szczególności inicjujące działania w zakresie określonym w ust. 1 oraz podejmujące czynności zmierzające do orzeczenia o zastosowaniu wobec osoby uzależnionej od alkoholu obowiązku poddania się leczeniu w zakładzie lecznictwa odwykowego. Do gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych nie stosuje się przepisów art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261 i Nr 106, poz. 496). 4. W skład gminnych komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wchodzą osoby przeszkolone w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych."; 5) skreśla się art. 8; 6) art. 9 otrzymuje brzmienie: "Art. 9. 1. Obrót hurtowy napojami alkoholowymi może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez Ministra Przemysłu i Handlu. 2. Do zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 3 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 41, poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34, poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31, poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321, Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457 i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127, poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85, poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700 i Nr 147, poz. 713 oraz z 1996 r. Nr 41, poz. 177 i Nr 45, poz. 199), o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej. 3. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się oddzielnie na obrót następującymi rodzajami napojów alkoholowych: 1) piwem, 2) napojami alkoholowymi (z wyjątkiem piwa) o zawartości do 18% alkoholu oraz winem, z zastrzeżeniem pkt 3, 3) wyrobami spirytusowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu oraz winami importowanymi o zawartości powyżej 22% alkoholu. 4. Zezwolenia na obrót hurtowy wydaje się na czas oznaczony: 1) napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 - nie dłuższy niż 2 lata, 2) napojami alkoholowymi, o których mowa w ust. 3 pkt 3 - nie dłuższy niż rok. 5. W razie zmiany stanu faktycznego lub prawnego podmiotu gospodarczego, w stosunku do danych zawartych w zezwoleniu, podmiot gospodarczy jest zobowiązany do zgłoszenia zmiany Ministrowi Przemysłu i Handlu w terminie 14 dni od dnia jej powstania. 6. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, cofa się w przypadku: 1) nieprzestrzegania zasad obrotu napojami alkoholowymi określonych w ustawie, 2) nieprzestrzegania warunków określonych w zezwoleniu, 3) wprowadzenia do obrotu napojów alkoholowych pochodzących z nielegalnych źródeł, 4) powtarzającego się zakłócania porządku publicznego w miejscu obrotu, 5) popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną za działalność podmiotu gospodarczego posiadającego zezwolenie. 7. Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wygasają w przypadku: 1) likwidacji podmiotu gospodarczego lub zawiadomienia o zaprzestaniu prowadzenia hurtowego obrotu napojami alkoholowymi, 2) utraty warunków wymaganych do uzyskania zezwolenia, 3) upływu terminu ważności zezwolenia, 4) zmiany podmiotu gospodarczego, któremu udzielono zezwolenia. 8. Minister Przemysłu i Handlu może - na wniosek podmiotu gospodarczego, którego zezwolenie wygasło z przyczyn wymienionych w ust. 7 pkt 1, 2 i 4 - określić termin przeznaczony na wyprzedaż posiadanych zapasów napojów alkoholowych. Termin ten nie może być dłuższy niż 3 miesiące, od dnia stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia. 9. Podmiot gospodarczy, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o jego cofnięciu."; 7) po art. 9 dodaje się art. 9{1} w brzmieniu: "Art. 9{1}. Sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, prowadzi się w wyodrębnionych punktach sprzedaży, którymi są: 1) sklepy branżowe ze sprzedażą napojów alkoholowych, 2) wydzielone stoiska w innych placówkach handlowych."; 8) art. 10 otrzymuje brzmienie: "Art. 10. Akty prawne wpływające na strukturę cen napojów alkoholowych powinny służyć ograniczaniu spożycia tych napojów oraz zmianie struktury ich spożycia na rzecz napojów o niskiej zawartości procentowej alkoholu."; 9) w art. 11: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Na wydatki związane z realizacją Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych przeznacza się corocznie z budżetu państwa środki w wysokości 1% podatku akcyzowego od wyrobów alkoholowych.", b) skreśla się ust. 3; 10) po art. 11 dodaje się art. 11{1} w brzmieniu: "Art. 11{1}. 1. W celu pozyskania dodatkowych środków na finansowanie zadań określonych w art. 4{1} ust. 1 gminy pobierają opłatę za zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, o których mowa w art. 18. 2. Opłatę za zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, ustala się w wysokości odpowiadającej urzędowej cenie detalicznej: 1) 5 litrów spirytusu luksusowego za każdy rok objęty zezwoleniem - na sprzedaż napojów zawierających do 18% alkoholu, 2) 20 litrów spirytusu luksusowego za każdy rok objęty zezwoleniem - na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% alkoholu. 3. Opłatę, o której mowa w ust. 2, podwyższa się: 1) o 50% w przypadku punktów sprzedaży, których wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych w roku poprzednim przekroczyła równowartość 10 000 ECU, 2) o 100% w przypadku punktów sprzedaży, których wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych w roku poprzednim przekroczyła równowartość 30 000 ECU. 4. Opłata, o której mowa w ust. 1, wnoszona jest do kasy gminy w rocznych okresach, wraz z pisemnym oświadczeniem o wartości sprzedaży napojów alkoholowych w roku poprzednim."; 11) w art. 12 w ust. 2 po wyrazie "alkoholowych" skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy "i warunki sprzedaży tych napojów."; 12) w art. 14 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. W innych nie wymienionych miejscach, obiektach lub na określonych obszarach gminy, ze względu na ich charakter, rada gminy może wprowadzić czasowy lub stały zakaz sprzedaży, podawania, spożywania oraz wnoszenia napojów alkoholowych."; 13) w art. 16 w ust. 1 skreśla się wyraz "regulaminowym"; 14) w art. 18: a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży wydaje się oddzielnie na następujące rodzaje tych napojów: 1) do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo, 2) powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu, 3) powyżej 18% zawartości alkoholu.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Zezwolenia na prowadzenie sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza miejscem sprzedaży wydaje się tylko wtedy, gdy punkt sprzedaży spełnia warunki sprzedaży i usytuowania odpowiadające zasadom określonym przez radę gminy zgodnie z art. 12 ust. 2.", c) w ust. 6: - pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) powtarzającego się, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez daną placówkę,", - w pkt 3 wyraz "wprowadzania" zastępuje się wyrazem "wprowadzenia", - w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem, - po pkt 4 dodaje się pkt 5 i 6 w brzmieniu: "5) przedstawienia fałszywych danych w oświadczeniu, o którym mowa w art. 11{1} ust. 4, 6) popełnienia przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez osobę odpowiedzialną za działalność podmiotu gospodarczego posiadającego zezwolenie.", d) po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu: "7a. Podmiot gospodarczy, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o jego cofnięciu.", e) w ust. 8: - w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem, - po pkt 4 dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) nie dokonania kolejnej wpłaty za zezwolenie w terminie miesiąca od rozpoczęcia kolejnego roku ważności zezwolenia."; 15) po art. 18 dodaje się art. 18{1} w brzmieniu: "Art. 18{1}. Na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w czasie i w miejscu organizowanych imprez odbywających się na wolnym powietrzu - podmiotom gospodarczym posiadającym zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oraz jednostkom Ochotniczych Straży Pożarnych mogą być wydawane jednorazowe zezwolenia, do których nie stosuje się przepisów art. 18."; 16) w art. 20 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1; 17) w art. 22 w ust. 2 w pkt 1 po wyrazie "organizację" dodaje się wyrazy ", kwalifikacje personelu"; 18) art. 23 otrzymuje brzmienie: "Art. 23. 1. Członkowie rodziny osoby uzależnionej od alkoholu, dotknięci następstwami nadużywania alkoholu przez osobę uzależnioną, uzyskują w publicznych zakładach opieki zdrowotnej bezpłatne świadczenia zdrowotne w zakresie terapii i rehabilitacji współuzależnienia oraz profilaktyki. 2. Dzieci osób uzależnionych od alkoholu, dotknięte następstwami nadużywania alkoholu przez rodziców, uzyskują bezpłatnie pomoc psychologiczną i socjoterapeutyczną w publicznych zakładach opieki zdrowotnej i publicznych poradniach specjalistycznych oraz placówkach opiekuńczo-wychowawczych i resocjalizacyjnych. 3. Pomoc niesiona dzieciom przez osoby lub instytucje może być udzielona wbrew woli rodziców lub opiekunów będących w stanie nietrzeźwym."; 19) w art. 42 wyrazy "Minister Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska" zastępuje się wyrazami "Minister - Szef Urzędu Rady Ministrów"; 20) w art. 43: a) w ust. 1 skreśla się wyrazy "aresztu, ograniczenia wolności albo", b) w ust. 3 wyrazy "art. 14 ust. 1-6" zastępuje się wyrazami "art. 14 ust. 1 i ust. 3-6" oraz skreśla się wyrazy "ograniczenia wolności do 3 miesięcy albo"; 21) w art. 44 skreśla się wyrazy "pozbawienia wolności do lat 2, ograniczenia wolności albo"; 22) art. 45 otrzymuje brzmienie: "Art. 45. Kto wbrew postanowieniom zawartym w art. 13 ust. 1 i 2: 1) dostarcza napoje alkoholowe do miejsc sprzedaży lub 2) nie uwidacznia informacji o szkodliwości spożywania alkoholu, podlega karze grzywny."; 23) po art. 45 dodaje się art. 45{1}-45{3} w brzmieniu: "Art. 45{1}. Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 44 i art. 45 następuje na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.


Art. 4. 1. Podmioty, którym na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów wydano zezwolenia na obrót hurtowy piwem, winami, miodami pitnymi oraz innymi napojami o zawartości do 18% alkoholu (bez piwa) na czas nie oznaczony, przedłożą Ministrowi Przemysłu i Handlu, w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy, posiadane zezwolenia w celu oznaczenia terminu ich ważności na 2 lata od dnia oznaczenia, bez pobierania opłaty skarbowej. 2. W przypadku nieprzedłożenia zezwolenia w terminie określonym w ust. 1, zezwolenie wygasa.


Art. 45{2}.{ }1.{ }Kto wbrew postanowieniu zawartemu w art. 13 ust. 3 prowadzi reklamę napojów alkoholowych, podlega karze grzywny od 10 000 do 500 000 złotych. 2. Orzekanie w sprawach o czyn wymieniony w ust. 1 następuje na podstawie przepisów o postępowaniu karnym. 3. Jeżeli czyn określony w ust. 1 został popełniony w zakresie działalności podmiotu gospodarczego, za sprawcę czynu zabronionego uznaje się osobę odpowiedzialną za zlecenie lub prowadzenie reklamy napojów alkoholowych.


Art. 45{3}. 1. Kto bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom prowadzi obrót hurtowy napojami alkoholowymi, podlega karze grzywny od 10 000 zł do 500 000 zł. 2. W wypadkach mniejszej wagi sprawca czynu określonego w ust. 1 podlega karze grzywny do 5 000 zł. 3. Orzekanie w sprawach o czyn wymieniony w ust. 1 następuje na podstawie przepisów o postępowaniu karnym. 4. Jeżeli czyn określony w ust. 1 został popełniony w zakresie działalności podmiotu gospodarczego, za sprawcę czynu zabronionego uznaje się osobę odpowiedzialną za wprowadzenie napojów alkoholowych do obrotu hurtowego."; 24) w art. 50 skreśla się ust. 2 oraz oznaczenie ust. 1; 25) użyte w art. 25, art. 26 ust. 3 i art. 40 ust. 5 w różnych przypadkach wyrazy "komisja do spraw przeciwdziałania alkoholizmowi" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych".


Art. 5. Wygasają, z dniem 31 grudnia 1996 r., zezwolenia na prowadzenie obrotu hurtowego wyrobami spirytusowymi, wydane na czas nie oznaczony na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.


Art. 6. Do spraw o wydanie zezwolenia na prowadzenie hurtowego obrotu napojami alkoholowymi, wszczętych, a nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, mają zastosowanie przepisy tej ustawy.


Art. 7. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 8. Ustawa wchodzi w życie po upływie 60 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 27 września 1996 r. o zmianie ustawy o rybactwie śródlądowym

Art. 1. W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz.U. Nr 21, poz. 91, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Ustawa reguluje zasady i warunki ochrony, chowu, hodowli i połowu ryb w powierzchniowych wodach śródlądowych, zwanych dalej "wodami".", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Ryby i inne organizmy wodne żyjące w wodzie stanowią jej pożytki."; 2) art. 5 otrzymuje brzmienie: "Art. 5. Osoba dokonująca połowu ryb na rzecz uprawnionego do rybactwa jest obowiązana posiadać i okazywać na żądanie dokument stwierdzający upoważnienie uprawnionego do połowu ryb."; 3) w art. 6: a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Uprawniony do rybactwa w obwodzie rybackim jest obowiązany prowadzić racjonalną gospodarkę rybacką. 2. Racjonalna gospodarka rybacka polega na wykorzystaniu produkcyjnych możliwości wód, zmierzając jednocześnie do poprawy jakości naturalnego środowiska i jego zasobów, zgodnie z operatem rybackim określającym zasady tej gospodarki.", b) skreśla się ust. 3, a dotychczasowy ust. 4 oznacza się jako ust. 3, c) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej, w drodze rozporządzenia, określa wymagania, jakim powinien odpowiadać operat rybacki, oraz jednostki uprawnione do opiniowania tych operatów."; 4) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Za amatorski połów ryb uważa się pozyskiwanie ich wędką lub kuszą. 2. Amatorski połów ryb może uprawiać osoba posiadająca dokument uprawniający do takiego połowu, zwany dalej "kartą wędkarską" lub "kartą łowiectwa podwodnego", a jeżeli połów ryb odbywa się w wodach uprawnionego do rybactwa - posiadająca ponadto jego zezwolenie. 3. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej są zwolnione osoby do lat 14, z tym że mogą one uprawiać amatorski połów ryb wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej posiadającej taką kartę. 4. Z obowiązku posiadania karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego są zwolnieni cudzoziemcy czasowo przebywający w Polsce, posiadający zezwolenie, o którym mowa w ust. 2. Z obowiązku tego zwolnione są także osoby uprawiające amatorski połów ryb w wodach uprawnionej do rybactwa osoby fizycznej, jeżeli uzyskały od niej zezwolenie na połów w tych wodach. 5. Kartę wędkarską lub kartę łowiectwa podwodnego wydaje wojewoda, po złożeniu przez osobę zainteresowaną egzaminu ze znajomości ochrony i połowu ryb przed komisją powołaną przez społeczną organizację amatorskiego połowu ryb; z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające średnie lub wyższe wykształcenie rybackie. 6. Osoba, wobec której orzeczono cofnięcie karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego, może przystąpić do powtórnego egzaminu najwcześniej po upływie terminu, o którym mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3. 7. Społeczna organizacja amatorskiego połowu ryb za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 5, pobiera opłaty w wysokości przez siebie ustalonej. 8. Uprawniony do rybactwa za wydane zezwolenie na uprawianie amatorskiego połowu ryb może pobierać opłatę w wysokości przez siebie ustalonej."; 5) w art. 8: a) w ust. 1: - pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) w odległości mniejszej niż 50 m od budowli i urządzeń hydrotechnicznych piętrzących wodę,", - w pkt 5 po wyrazie "sieciami" dodaje się wyrazy ", wędkami lub kuszami", - pkt 11 otrzymuje brzmienie: "11) więcej niż dwiema wędkami jednocześnie, a w wypadku ryb łososiowatych i lipieni - więcej niż jedną wędką,", b) w ust. 2 na końcu zdania skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy "i krześliskach."; 6) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Osoba fizyczna lub prawna przetwarzająca lub wprowadzająca ryby do obrotu jest obowiązana posiadać dokument stwierdzający pochodzenie ryb."; 7) w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wody płynące stanowiące własność Skarbu Państwa dzieli się na obwody rybackie."; 8) w art. 13: a) w ust. 3 na końcu zdania skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy "oraz nakaz określony w art. 20 ust. 2.", b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Obręb hodowlany nie może być ustanowiony w przyujściowych odcinkach cieków wpadających do morza."; 9) w art. 14 w ust. 1 po wyrazie "zimowania" dodaje się przecinek i wyraz "bytowania"; 10) w art. 15: a) w ust. 1 po wyrazie "ustanawia" dodaje się wyrazy "i znosi", b) w ust. 2 po wyrazie "ustanowieniu" dodaje się wyrazy "i zniesieniu"; 11) w art. 17 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. W szczególnie uzasadnionych wypadkach, w celu zapewnienia rybom możliwości swobodnego odbycia tarła, wojewoda, w drodze obwieszczenia, może wydać zakaz połowu niektórych gatunków ryb, w określonych wodach, na czas niezbędny do ich ochrony oraz zobowiązać innych użytkowników wód do utrzymania dróg swobodnego przepływu ryb."; 12) w art. 19 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Przepis ust. 2 nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku zalania gruntów nastąpiło połączenie się z wodami użytkowanymi przez innego uprawnionego do rybactwa."; 13) w art. 20: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Rybackie narzędzia i urządzenia połowowe może posiadać wyłącznie uprawniony do rybactwa, z wyjątkiem osób prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji i obrotu tymi narzędziami i urządzeniami.", b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: "4. Uprawniony do rybactwa ma obowiązek trwale oznakować narzędzia rybackie i urządzenia połowowe w sposób umożliwiający ustalenie ich właściciela. 5. Zabrania się osobom nieuprawnionym podejmowania z wody narzędzi rybackich i urządzeń połowowych."; 14) w art. 21: a) w pkt 2 skreśla się wyrazy "wydawania kart wędkarskich oraz kart łowiectwa podwodnego", b) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) wzór karty wędkarskiej i karty łowiectwa podwodnego oraz wysokość opłat pobieranych za ich wydanie,", c) w pkt 4 wyrazy "narzędzia połowowe" zastępuje się wyrazami "rybackie narzędzia i urządzenia połowowe"; 15) w art. 22: a) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: "3. Państwowa Straż Rybacka jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną podległą bezpośrednio wojewodzie. 4. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej pełnią służbę w organach administracji państwowej i podlegają przepisom ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i poz. 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640 oraz z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496), z uwzględnieniem przepisu art. 26 ust. 1 niniejszej ustawy.", b) dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu: "5. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo do otrzymania bezpłatnego umundurowania, oznak służbowych, odznaki służbowej, odzieży specjalnej i wyposażenia osobistego z obowiązkiem ich noszenia w czasie pełnienia obowiązków służbowych. 6. W wypadkach szczególnie uzasadnionych komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybackiej może zezwolić na używanie ubioru cywilnego w czasie wykonywania obowiązków służbowych.", c) dotychczasowy ust. 5 oznacza się jako ust. 7; 16) art. 23 otrzymuje brzmienie: "Art. 23. W czasie wykonywania czynności służbowych strażnik Państwowej Straży Rybackiej jest uprawniony do: 1) kontroli dokumentów uprawniających do połowu ryb u osób dokonujących połowu oraz dokumentów stwierdzających pochodzenie ryb u osób przetwarzających lub wprowadzających ryby do obrotu, 2) kontroli ilości masy i gatunków odłowionych ryb, przetwarzanych lub wprowadzanych do obrotu oraz przedmiotów służących do ich połowu, 3) zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do ich połowu w wypadku niemożności ustalenia ich posiadacza, 4) żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzania kontroli, a w wypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia: a) legitymowania osób podejrzanych w celu ustalenia ich tożsamości, b) odebrania za pokwitowaniem ryb i przedmiotów służących do ich połowu, z tym że ryby należy przekazać za pokwitowaniem uprawnionemu do rybactwa, a przedmioty zabezpieczyć, c) zatrzymywania za pokwitowaniem dokumentów, o których mowa w pkt 1, z tym że dokumenty te wraz z wnioskiem o ukaranie przekazuje się w terminie 7 dni właściwemu kolegium do spraw wykroczeń, d) kontroli środków transportowych w celu sprawdzenia zawartości ich ładunku w miejscach związanych z połowem ryb, e) przeszukiwania osób i pomieszczeń na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego w celu znalezienia przedmiotów mogących stanowić dowód w sprawie lub podlegających przepadkowi, f) doprowadzenia do najbliższego komisariatu lub posterunku Policji osób, w stosunku do których zachodzi uzasadniona potrzeba podjęcia dalszych czynności wyjaśniających, 5) dokonywania czynności sprawdzających w postępowaniu w sprawach o wykroczenia określone w przepisach ustawy, udziału w tych sprawach w charakterze oskarżyciela publicznego oraz wnoszenia środków zaskarżenia od rozstrzygnięć zapadłych w kolegium do spraw wykroczeń, 6) nakładania grzywien w drodze mandatu karnego za wykroczenia określone w ustawie, 7) żądania niezbędnej pomocy od instytucji państwowych, zwracania się o taką pomoc do jednostek gospodarczych, organizacji społecznych, jak również w nagłych przypadkach do każdego obywatela o udzielenie doraźnej pomocy na zasadach określonych w przepisach o Policji, określających szczegółowo zasady żądania takiej pomocy, 8) wstępu i wjazdu: a) do pomieszczeń magazynowych i miejsc składowania ryb oraz na tereny obrębów hodowlanych, b) na tereny pozostające w administracji urzędów morskich, na tereny lasów, zakładów przemysłowych, ośrodków turystyczno-wypoczynkowych, gospodarstw rolnych w zakresie niezbędnym do prowadzenia kontroli na wodach przyległych do tych terenów, c) na wały przeciwpowodziowe, śluzy, tamy, na teren elektrowni, młynów i tartaków wodnych, przepompowni oraz innych urządzeń piętrzących wodę z wyjątkiem terenów i obiektów Sił Zbrojnych, Straży Granicznej i Policji oraz innych szczególnego przeznaczenia chronionych tajemnicą państwową, 9) prowadzenia działań kontrolnych w miejscach wymienionych w pkt 8 bez konieczności uzyskania zgody ich właściciela lub użytkownika, 10) noszenia broni palnej krótkiej, broni gazowej i broni sygnałowej, 11) noszenia kajdanek i ręcznego miotacza gazu."; 17) po art. 23 dodać art. 23a w brzmieniu: "Art. 23a. 1. Strażnik Państwowej Straży Rybackiej może, wobec osób uniemożliwiających wykonywanie przez niego czynności określonych w ustawie, stosować środki przymusu bezpośredniego w postaci: 1) siły fizycznej, 2) psa służbowego, 3) kajdanek, 4) chemicznych środków obezwładniających w postaci ręcznego miotacza gazu, 5) broni gazowej. 2. Zastosowanie przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, powinno odpowiadać potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji i zmierzać do podporządkowania się osoby wydanym poleceniom. 3. Jeżeli zastosowanie środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w ust. 1, okazało się niewystarczające lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, strażnik Państwowej Straży Rybackiej ma prawo użycia broni palnej w następujących wypadkach: 1) w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie własne lub innej osoby, 2) przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie, przemocą odebrać broń palną strażnikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej, 3) przeciwko osobie nie podporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu lub zdrowiu strażnika albo innej osobie. 4. Użycie broni palnej powinno następować w sposób wyrządzający najmniejszą szkodę osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia jej życia, a także narazić na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia innych osób. 5. Do wykonywania przez strażnika Państwowej Straży Rybackiej czynności, o których mowa w art. 23, a także do użycia przez niego środków przymusu, o których mowa w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy o Policji. 6. Strażnikowi Państwowej Straży Rybackiej wykonującemu obowiązki przysługują uprawnienia określone odrębnymi przepisami odnoszącymi się do: 1) Straży Ochrony Przyrody - w zakresie przestrzegania przepisów o ochronie przyrody, 2) Państwowej Straży Łowieckiej - w zakresie zwalczania kłusownictwa, 3) strażników leśnych - w zakresie zwalczania szkodnictwa leśnego. 7. Czynności, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonywane w sposób możliwie najmniej naruszający dobra osobiste osoby, w stosunku do której zostały podjęte. 8. Na sposób przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1 i w art. 23, przysługuje zażalenie do prokuratora. 9. Strażnicy Państwowej Straży Rybackiej przy wykonywaniu czynności służbowych korzystają z ochrony prawnej przewidzianej w przepisach Kodeksu karnego dla funkcjonariusza publicznego. 10. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, określa szczegółowe zasady i warunki: 1) współdziałania Państwowej Straży Rybackiej z Policją, 2) posiadania, przechowywania i ewidencjonowania broni palnej, gazowej i sygnałowej oraz amunicji do niej i ręcznych miotaczy gazu, kajdanek oraz sprawowania przez Policję nadzoru w tym zakresie nad Strażą."; 18) w art. 24 w ust. 3 na końcu zdania skreśla się kropkę i dodaje się wyrazy ", w imieniu których nadzór nad jej działalnością sprawuje komendant wojewódzki Państwowej Straży Rybackiej."; 19) w art. 26 w ust. 1 po wyrazach "wzory oznak" dodaje się przecinek i wyrazy "legitymacji służbowej, odznaki służbowej", 20) art. 27 otrzymuje brzmienie: "Art. 27. 1. Kto: 1) dokonuje amatorskiego połowu ryb bez posiadania dokumentów lub zezwolenia, o których mowa w art. 7 ust. 2, uprawniających do takiego połowu, 2) dokonując amatorskiego połowu ryb narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-4 i pkt 11-13, 3) narusza przepisy art. 2, art. 3, art. 9, art. 10 ust. 2 oraz art. 11, art. 13 ust. 2, art. 16 i art. 20 ust. 1 i 2 oraz 4 i 5, 4) narusza oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych (art. 16 i art. 21 pkt 4) bądź nie będąc do tego uprawniony umieszcza takie oznakowania, - podlega karze grzywny. 2. W razie ukarania za wykroczenia wymienione w ust. 1, kolegium do spraw wykroczeń może orzec: 1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości do pięciokrotnej wartości przywłaszczonych ryb, 2) przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia, 3) zakaz amatorskiego połowu ryb na okres od 6 do 18 miesięcy. 3. W wypadku orzeczenia kary dodatkowej, o której mowa w ust. 2 pkt 3, orzeka się o cofnięciu karty wędkarskiej lub karty łowiectwa podwodnego. 4. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może również dotyczyć przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy. 5. Za czyny wymienione w ust. 1, popełnione przez osobę niepełnoletnią posiadającą kartę wędkarską, na wniosek osób uprawnionych do kontroli, organ wydający cofa wydaną kartę do czasu uzyskania pełnoletności."; 21) po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu: "Art. 27a.{ }1. Kto: 1) poławia ryby nie będąc uprawnionym do rybactwa (art. 4), 2) dokonuje połowu ryb bez upoważnienia, o którym mowa w art. 5, 3) narusza zakazy określone w art. 8 ust. 1 pkt 1-10 i ust. 2, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 2, 4) narusza zakazy określone w art. 10 ust. 1, art. 14 ust. 2 oraz art. 19 ust. 1, - podlega karze pozbawienia wolności do lat dwóch, ograniczenia wolności albo grzywny. 2. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1 orzeka się: 1) nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego uprawnionego do rybactwa w wysokości określonej przez sąd, 2) przepadek narzędzi lub innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa. 3. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów nie stanowiących własności sprawcy.".


Art. 2. Wydane na podstawie dotychczasowych przepisów karty wędkarskie lub karty łowiectwa podwodnego zachowują ważność do dnia 31 grudnia 1998 r. Osoby posiadające te karty, przy ich wymianie w terminie określonym w zdaniu poprzednim na karty wymagane według przepisów tej ustawy, są zwolnione z obowiązku składania egzaminu, o którym mowa w art. 7 ust. 5.


Art. 3. Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 2 marca 2000 r. o zmianie ustawy o pracowniczych programach emerytalnych oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz.U. Nr 139, poz. 932 oraz z 1998 r. Nr 98, poz. 610 i Nr 162, poz. 1118) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2: a) w pkt 1 wyraz "menadżerskiego" zastępuje się wyrazem "menedżerskiego", a po wyrazach "jeżeli jest ona objęta" dodaje się wyrazy "obowiązkowymi ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi z tego tytułu" oraz skreśla się wyrazy "ubezpieczeniem społecznym z tego tytułu", b) po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu: "6a) grupowe inwestycyjne ubezpieczenie na życie pracowników - rodzaj ubezpieczenia w ramach grupy 3 działu I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z zastrzeżeniem art. 7a,", c) pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie: "11) wypłata transferowa - przeniesienie środków zgromadzonych przez uczestnika w ramach pracowniczego programu emerytalnego do zakładu ubezpieczeń, towarzystwa ubezpieczeń, funduszu inwestycyjnego lub pracowniczego funduszu emerytalnego, gromadzącego środki w ramach innego pracowniczego programu emerytalnego w przypadkach, o których mowa w art. 28 ust. 1, 12) zwrot - wycofanie środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego, jeżeli nie zachodzą przesłanki do wypłaty bądź wypłaty transferowej,", d) w pkt 14 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 15 w brzmieniu: "15) wynagrodzenie - przychód uczestnika uzyskiwany od pracodawcy prowadzącego pracowniczy program emerytalny, stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 26, poz. 228, Nr 60, poz. 636, Nr 72, poz. 802, Nr 78, poz. 875 i Nr 110, poz. 1256 oraz z 2000 r. Nr ..., poz. ...), bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 tej ustawy."; 2) w art. 3: a) w ust. 1 po wyrazach "bądź statuty pracowniczych funduszy emerytalnych" dodaje się wyrazy "a także, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 1, umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym" oraz skreśla się wyrazy "pracowni-ków wpłacanych przez pracodawcę", b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do podmiotów, które nie zarządzają całością środków gromadzonych w ramach programu."; 3) w art. 4 w ust. 4 po wyrazie "ograniczenia," dodaje się wyrazy "którzy podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym,"; 4) w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Prawo do uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym przysługuje pracownikowi, który jest zatrudniony u danego pracodawcy nie krócej niż 3 miesiące, chyba że zakładowa umowa emerytalna stanowi inaczej."; 5) w art. 6: a) w ust. 1 skreśla się wyraz "ponadto", a po wyrazach "uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym" dodaje się wyrazy " ,w dniu złożenia wniosku o zarejestrowanie programu,", b) skreśla się ust. 2; 6) w art. 7: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Pracownicze programy emerytalne mogą być prowadzone, według wyboru pracodawców, w jednej z następujących form: 1) pracowniczego funduszu emerytalnego, 2) umowy o wnoszenie przez pracodawcę składek pracowników do funduszu inwestycyjnego, 3) umowy grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników z zakładem ubezpieczeń, 4) umowy grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników z towarzystwem ubezpieczeń, na podstawie której pracownicy staną się jego członkami.", b) w ust. 2 wyrazy "dla ubezpieczenia na życie związanego z funduszem inwestycyjnym" zastępuje się wyrazami "dla grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników" oraz wyrazy "ubezpieczenia na życie związanego z funduszem inwestycyjnym" zastępuje się wyrazami "grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie", c) w ust. 3 wyrazy "funduszy i towarzystw emerytalnych" zastępuje się wyrazami "towarzystw i funduszy emerytalnych", d) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Umowy ubezpieczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, nie mogą wskazywać pracodawcy jako uposażonego do wypłaty świadczenia, chyba że jest on członkiem najbliższej rodziny. Członkami najbliższej rodziny są: małżonek, dzieci, rodzice oraz wnuki zmarłego."; 7) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu: "Art. 7a. 1. Do działalności zakładów ubezpieczeń i towarzystw ubezpieczeń w zakresie zawieranych przez nie w ramach pracowniczego programu emerytalnego umów grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników stosuje się przepisy ust. 217. 2. Umowy, o których mowa w art. 7 ust. 2, powinny określać część składki, która: 1) staje się środkami, 2) jest przeznaczona na ochronę ubezpieczeniową, 3) pokrywa koszty zakładu ubezpieczeń lub towarzystwa ubezpieczeń. 3. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń są obowiązane do dokonywania wyceny aktywów funduszy w ramach pracowniczego programu emerytalnego i do ogłaszania wyceny nie rzadziej niż raz w miesiącu w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, wraz z danymi pozwalającymi uczestnikowi programu na ustalenie wartości przypadającej mu części aktywów funduszu. 4. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń są obowiązane do ogłaszania w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim rocznych i półrocznych szczegółowych informacji o funduszach tworzonych w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników. Informacja roczna i informacja półroczna powinny być także doręczone uczestnikowi na jego żądanie. 5. Szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 4, określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw instytucji finansowych. 6. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń lokują aktywa stanowiące pokrycie funduszy tworzonych w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników jedynie w: 1) obligacjach, bonach i innych papierach wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski, a także w pożyczkach i kredytach udzielonych tym podmiotom, 2) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, opiewających na świadczenia pieniężne, gwarantowanych lub poręczanych przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski, a także w depozytach, kredytach i pożyczkach gwarantowanych lub poręczanych przez te podmioty, 3) depozytach bankowych i bankowych papierach wartościowych, 4) akcjach spółek notowanych na regulowanym rynku giełdowym, 5) akcjach spółek notowanych na regulowanym rynku pozagiełdowym lub spółek nie notowanych na regulowanym rynku giełdowym i na regulowanym rynku pozagiełdowym, lecz dopuszczonych do publicznego obrotu, 6) akcjach narodowych funduszy inwestycyjnych, 7) certyfikatach inwestycyjnych emitowanych przez fundusze inwestycyjne zamknięte lub fundusze inwestycyjne mieszane, 8) jednostkach uczestnictwa zbywanych przez fundusze inwestycyjne otwarte i specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte, 9) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które zostały dopuszczone do publicznego obrotu, 10) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które nie są dopuszczone do publicznego obrotu, 11) zabezpieczonych całkowicie obligacjach emitowanych przez podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które zostały dopuszczone do publicznego obrotu, 12) zabezpieczonych całkowicie obligacjach emitowanych przez podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego, ich związki lub miasto Warszawę, które nie zostały dopuszczone do publicznego obrotu, 13) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez spółki publiczne, innych niż papiery wartościowe, o których mowa w pkt 11 i 12, 14) listach zastawnych, 15) innych lokatach, które, w drodze rozporządzenia, może określić Rada Ministrów. 7. Na podstawie ogólnego zezwolenia udzielonego przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, i na warunkach określonych w tym zezwoleniu aktywa stanowiące fundusze tworzone w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników mogą być lokowane poza granicami kraju w papierach wartościowych emitowanych przez spółki notowane na giełdach rynków kapitałowych państw obcych będących członkami OECD lub innych państw obcych, które określone zostaną w tym zezwoleniu, a także w papierach skarbowych emitowanych przez rządy lub banki centralne tych państw oraz tytułach uczestnictwa emitowanych przez instytucje wspólnego inwestowania mające siedzibę w tych państwach, jeżeli instytucje te oferują publicznie tytuły uczestnictwa i umarzają je na żądanie uczestnika. 8. W stosunku do lokat, o których mowa w ust. 7, stosuje się limit określony na podstawie art. 63 ust. 4 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. 9. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń nie mogą lokować więcej niż 5% wartości aktywów stanowiących fundusze tworzone w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników w papiery wartościowe wyemitowane przez jeden podmiot i w wierzytelności wobec tego podmiotu. 10. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń mogą lokować do 10% wartości aktywów stanowiących fundusze tworzone w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników w papiery wartościowe wyemitowane przez jeden podmiot i w wierzytelności wobec tego podmiotu, jeżeli łączna wartość takich lokat nie przekroczy 40% wartości funduszu. 11. Zakład ubezpieczeń i towarzystwo ubezpieczeń mogą lokować do 100% wartości aktywów stanowiących fundusze służące gromadzeniu środków pracowniczego programu emerytalnego w lokatach określonych w ust. 6 pkt 8. Do lokat tych nie stosuje się ograniczeń określonych w ust. 9 i 10. 12. Ograniczeń, o których mowa w ust. 10, nie stosuje się do lokat w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa albo Narodowy Bank Polski oraz do lokat w papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez państwa należące do OECD oraz międzynarodowe instytucje finansowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska lub przynajmniej dwa z państw należących do OECD, z zastrzeżeniem ust. 8. 13. Lokaty, o których mowa w ust. 6, dokonywane w papiery wartościowe jednego emitenta lub gwarantowane przez jeden podmiot nie mogą przewyższać 35% wartości funduszu, chyba że warunki umowy ubezpieczenia na to zezwalają i wskazują tego emitenta lub gwaranta. 14. W przypadku gdy pracowniczy program emerytalny realizowany jest w oparciu o umowę ubezpieczenia przewidującą lokowanie 100% środków w jednostkach uczestnictwa funduszu, w razie upadłości zakładu ubezpieczeń lub towarzystwa ubezpieczeń jednostki te nie wchodzą do masy upadłości, a środki zgromadzone przy użyciu takiej formy lokaty, o ile nie nastąpi wypłata transferowa, są wypłacane uczestnikom programu emerytalnego. Jednostki uczestnictwa nie mogą być przedmiotem postępowania układowego prowadzonego w stosunku do zakładu ubezpieczeń lub towarzystwa ubezpieczeń, jak również egzekucji skierowanej przeciwko nim. 15. W przypadku nieopłacenia składki ubezpieczenia na życie oraz związanego z ryzykiem chorobowym i wypadkowym składka ta nie może być potrącana ze środków zgromadzonych w funduszach tworzonych w związku z zawartymi w ramach pracowniczego programu emerytalnego umowami grupowego inwestycyjnego ubezpieczenia na życie pracowników. 16. W przypadku gdy 100% środków, o których mowa w ust. 6, lokowane ma być w jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych, umowa z zakładem ubezpieczeń lub towarzystwem ubezpieczeń oraz zakładowa umowa emerytalna powinny określać fundusz inwestycyjny lub fundusze inwestycyjne, których jednostki uczestnictwa będą nabywane w ramach umowy, a także tryb zmiany funduszu inwestycyjnego. 17. Oferując produkt określony w art. 7 ust. 1 pkt 3 i 4, zakład ubezpieczeń lub towarzystwo ubezpieczeń obowiązane są posługiwać się nazwą "grupowe inwestycyjne ubezpieczenie na życie"."; 8) w art. 9: a) w ust. 1 wyrazy "zabezpieczenia emerytalnego wraz z warunkami, które zaoferują zakładowe umowy emerytalne" zastępuje się wyrazami "programu wraz z warunkami, które zaoferują w zakładowych umowach emerytalnych", b) w ust. 2 kropkę na końcu zdania skreśla się i dodaje się wyrazy "oraz art. 14 ust. 3 zdanie drugie."; 9) w art. 10: a) w ust. 2 wyrazy "międzyzakładowego programu emerytalnego" zastępuje się wyrazami "umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym", b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. W sytuacji przystąpienia do zarejestrowanej umowy o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym w formie pracowniczego funduszu emerytalnego, zakładowa umowa emerytalna wskazuje istniejący pracowniczy fundusz emerytalny."; 10) w art. 11 w ust. 1 wyraz "zabezpieczenia" zastępuje się wyrazami "pracowniczego programu"; 11) art. 12 i 13 otrzymują brzmienie: "Art. 12. Zakładowa umowa emerytalna jest umową zawieraną przez pracodawcę z reprezentacją pracowników.


Art. 13. Pracownicza umowa emerytalna jest umową zawieraną przez dobrowolne przystąpienie pracownika do pracowniczego programu emerytalnego."; 12) w art. 14: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Zakładowa umowa emerytalna określa w szczególności: 1) formę pracowniczego programu emerytalnego wraz ze wskazaniem funduszu inwestycyjnego lub funduszy inwestycyjnych, zakładu albo towarzystwa ubezpieczeń bądź pracowniczego funduszu emerytalnego, który będzie gromadził środki finansowe i zarządzał nimi na podstawie umowy z pracodawcą, 2) warunki i tryb przystępowania i występowania z programu, 3) wysokość składki podstawowej, 4) minimalną wysokość możliwej do zadeklarowania miesięcznej składki dodatkowej, 5) terminy i sposób deklarowania składek dodatkowych przez uczestników oraz terminy naliczania i potrącania tych składek przez pracodawcę w celu przelewu na rachunki uczestników, 6) terminy naliczania oraz przelewu składek podstawowych na rachunki uczestników, 7) warunki gromadzenia i zarządzania środkami przez zakład lub towarzystwo ubezpieczeń, fundusz inwestycyjny bądź pracowniczy fundusz emerytalny, z którym pracodawca zawarł umowę, a w szczególności koszty i opłaty obciążające pracodawcę i uczestnika, 8) warunki zmiany i wypowiedzenia zakładowej i pracowniczej umowy emerytalnej, 9) przypadki i warunki wypowiedzenia umowy z podmiotem zarządzającym środkami, 10) warunki, terminy, sposób, koszty i opłaty oraz skutki dla uprawnień uczestnika wynikające z dokonania wypłaty, wypłaty transferowej, przeniesienia środków między funduszami inwestycyjnymi oraz zwrotu, 11) wzór planu emerytalnego, 12) przypadki i warunki zmiany formy pracowniczego programu emerytalnego lub podmiotu zarządzającego środkami.", b) w ust. 3: - skreśla się wyrazy " , bądź wskazywać istniejący pracowniczy fundusz emerytalny i pracownicze towarzystwo emerytalne", - dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: " Zakładowa umowa emerytalna ustalająca realizację programu w formie pracowniczego funduszu emerytalnego podlega dołączeniu do wniosku o wydanie zezwolenia na utworzenie pracowniczego towarzystwa emerytalnego, o którym mowa w ustawie o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, a w przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 3, podlega dołączeniu do wniosku o wydanie zezwolenia na objęcie lub nabycie akcji pracowniczego towarzystwa emerytalnego.", c) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: "4a. W przypadkach i na warunkach określonych w zakładowej umowie emerytalnej uczestnik może dokonać zmiany funduszu poprzez przeniesienie środków do innego funduszu w ramach jednego pracowniczego programu emerytalnego. Przeniesienie środków nie jest dokonywane w trybie wypłaty transferowej.", d) w ust. 5 skreśla się wyrazy "i poszczególnych form zabezpieczenia emerytalnego"; 13) w art. 15 w ust. 5 po wyrazach "sądy powszechne" dodaje się wyrazy "właściwe dla siedziby pracodawcy"; 14) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu: "Art. 15a. Umowa z podmiotem zarządzającym środkami powinna określać w szczególności: 1) warunki gromadzenia i zarządzania środkami, w tym koszty i opłaty obciążające pracodawcę i uczestnika, 2) przypadki i warunki wypowiedzenia umowy, 3) warunki dokonywania wypłaty, zwrotu i wypłaty transferowej."; 15) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. 1. Pracownicza umowa emerytalna jest umową zawieraną po złożeniu przez pracownika pisemnej deklaracji dobrowolnego uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym. Pracownicza umowa emerytalna jest sporządzana w formie pisemnej i zawiera: 1) oznaczenie stron umowy, 2) informacje zgodne z deklaracją, o której mowa w art. 17, 3) plan emerytalny. 2. Plan emerytalny określa: 1) formę pracowniczego programu emerytalnego wraz ze wskazaniem funduszu inwestycyjnego, zakładu ubezpieczeń, towarzystwa ubezpieczeń bądź pracowniczego funduszu emerytalnego, który będzie gromadził środki finansowe i zarządzał nimi na podstawie umowy z pracodawcą, 2) wysokość składki podstawowej, 3) minimalną wysokość możliwej do zadeklarowania miesięcznej składki dodatkowej oraz sposób jej deklarowania, 4) warunki, w zależności od formy programu: a) umowy zawieranej z zakładem ubezpieczeń lub towarzystwem ubezpieczeń, b) umowy zawieranej z funduszem inwestycyjnym, c) statutu pracowniczego funduszu emerytalnego, 5) warunki wypłaty, wypłaty transferowej i zwrotu środków zgromadzonych na rachunku uczestnika, z podaniem, w zależności od formy programu, symulowanego planu wypłat według przewidywanych warunków, czasu gromadzenia środków, stopy rentowności i wielkości składek oraz kosztów i opłat związanych z prowadzeniem programu, a także wskazaniem ryzyka związanego z uczestnictwem w programie, 6) warunki zmiany lub wypowiedzenia pracowniczej umowy emerytalnej oraz ich konsekwencje, w tym finansowe, 7) informacje obejmujące: a) prawa osoby uposażonej i spadkobierców na wypadek śmierci pracownika, b) przypadki i konsekwencje likwidacji programu, c) możliwość zadysponowania prawami do zgromadzonych środków, d) skutki podatkowe wnoszenia składki. 3. Pracodawca obowiązany jest do informowania uczestników o zmianach stanu prawnego w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 7."; 16) w art. 17 w ust. 2: a) w pkt 1 skreśla się wyrazy "podstawowej lub podstawowej i" a wyrazy "do podmiotu zarządzającego środkami" zastępuje się wyrazami "prowadzony przez podmiot zarządzający środkami", b) w pkt 3 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: "4) oświadczenie pracownika, że nie utracił prawa do uczestnictwa w pracowniczych programach emerytalnych do dnia złożenia oświadczenia."; 17) w art. 18 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Zakładowa umowa emerytalna może przewidywać dobrowolne wnoszenie przez uczestników akcji pracodawcy do pracowniczego funduszu emerytalnego. 2. Do akcji nabytych od Skarbu Państwa, wnoszonych zgodnie z ust. 1, nie stosuje się zakazu zbywania akcji zawartego w przepisach o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych."; 18) w art. 19: a) w ust. 1 wyraz "Pracownik" zastępuje się wyrazem "Uczestnik", b) w ust. 2 w zdaniu pierwszym po wyrazach "a pracodawca nie jest akcjonariuszem" dodaje się wyraz "towarzystwa", c) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. W sprawach dotyczących pracowniczego programu emerytalnego pracodawca nie może być pełnomocnikiem uczestnika."; 19) w art. 20: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Umowa o wspólnym międzyzakładowym programie emerytalnym, zakładowa umowa emerytalna, pracownicze umowy emerytalne, umowy z zakładami i towarzystwami ubezpieczeń oraz umowy z funduszami inwestycyjnymi stają się skuteczne nie wcześniej niż z dniem rejestracji przez Urząd Nadzoru.", b) w ust. 2 wyrazy "art. 16" zastępuje się wyrazami "art. 15"; 20) art. 21 i 22 otrzymują brzmienie: "Art. 21. W przypadku gdy uczestnik pracowniczego programu emerytalnego przestał spełniać jego warunki, a w szczególności gdy ustało jego zatrudnienie u pracodawcy prowadzącego program emerytalny, do czasu wypłaty lub wypłaty transferowej środki pozostają na jego rachunku.


Art. 2. W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadku i darowizn (Dz.U. z 1997 r. Nr 16, poz. 89, Nr 137, poz. 926 i Nr 139, poz. 932) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 w ust. 2 skreśla się wyrazy " , a także nabycie nie należących do spadku praw do środków zgromadzonych w pracowniczym funduszu emerytalnym, funduszu inwestycyjnym otwartym lub specjalistycznym funduszu inwestycyjnym otwartym - w wyniku realizacji pracowniczego programu emerytalnego, na podstawie rozrządzenia dokonanego przez uczestnika na wypadek jego śmierci"; 2) w art. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu: "4) nabycie środków z pracowniczego programu emerytalnego na podstawie rozrządzenia dokonanego przez uczestnika na wypadek jego śmierci lub w drodze spadku.".


Art. 22. 1. Składkę podstawową finansuje pracodawca, a składkę dodatkową uczestnik. 2. Wysokość składki podstawowej określa się procentowo od wynagrodzenia uczestnika. 3. Pracownik może zadeklarować składkę dodatkową. Wysokość składki dodatkowej określa się kwotowo lub procentowo od wynagrodzenia uczestnika. 4. Składka podstawowa nie może być wyższa niż 7% wynagrodzenia uczestnika. 5. Wysokość składki podstawowej określa zakładowa umowa emerytalna, a wysokość składki dodatkowej - pracownik w deklaracji uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym. 6. Składka podstawowa nie jest wliczana do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne. 7. Uczestnik może zmienić wysokość składki dodatkowej, ze skutkiem na przyszłość, w formie zmiany deklaracji uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym. 8. Pracodawca jest obowiązany do terminowego i prawidłowego: 1) naliczania i odprowadzania składek podstawowych, 2) naliczania, potrącania i odprowadzania składek dodatkowych. 9. Składki są odprowadzane na indywidualne rachunki uczestników prowadzone przez podmiot zarządzający środkami. 10. Składki dodatkowe są potrącane z wynagrodzenia uczestnika otrzymywanego u pracodawcy prowadzącego pracowniczy program emerytalny po opodatkowaniu. 11. Składkę dodatkową za dany miesiąc potrąca się z wynagrodzenia za ten miesiąc, chyba że zakładowa umowa emerytalna stanowi inaczej. 12. Pracodawca nalicza i pobiera składki: 1) w odniesieniu do składników wynagrodzenia należnych za okresy nie dłuższe niż miesiąc - w terminie wypłaty tych składników obowiązującym u pracodawcy, i odprowadza je w okresach miesięcznych, 2) w odniesieniu do składników należnych za okresy dłuższe niż miesiąc - w terminie wypłaty tych składników, i odprowadza je również w tym terminie."; 21) skreśla się art. 23 i 24; 22) w art. 26: a) w ust. 1: - w pkt 4 na końcu dodaje się wyrazy "lub przeniesienie środków do innego funduszu zarządzanego przez to samo towarzystwo", - w pkt 6 skreśla się wyrazy "albo uposażonych wskazanych w umowie ubezpieczenia", b) w ust. 4 wyrazy "ust. 1 pkt 3" zastępuje się wyrazami "ust. 1 pkt 3-5"; 23) w art. 27: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W zakresie nie uregulowanym w ustawie zasady obliczania i wypłat środków zgromadzonych na rachunkach w pracowniczym funduszu emerytalnym regulują przepisy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, na rachunkach w funduszach inwestycyjnych - przepisy o funduszach inwestycyjnych, a na rachunkach towarzystw bądź zakładów ubezpieczeń przepisy o działalności ubezpieczeniowej. Szczegółowe zasady określają odpowiednio statuty, ogólne warunki ubezpieczenia lub regulaminy.", b) w ust. 3 wyrazy "z dnia 2 grudnia 1994 r. - Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 136, poz. 703, z 1995 r. Nr 132, poz. 641, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i z 1997 r. Nr 71, poz. 449)" zastępuje się wyrazami "z dnia 18 grudnia 1998 r. Prawo dewizowe (Dz.U. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 83, poz. 931)"; 24) w art. 28: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wypłata transferowa jest dokonywana do innego pracowniczego programu emerytalnego na podstawie dyspozycji pracownika po ustaniu uczestnictwa w dotychczasowym programie i przystąpieniu do nowego na skutek zmiany pracodawcy, wypowiedzenia udziału w programie przez pracownika bądź likwidacji pracowniczego programu emerytalnego, a także zmiany formy pracowniczego programu emerytalnego lub podmiotu nim zarządzającego.", b) w ust. 2 wyrazy "przetransferować środki" zastępuje się wyrazami "dokonać wypłaty transferowej"; 25) w art. 29: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Zwrot środków zgromadzonych w programie następuje w razie wypowiedzenia umowy przez uczestnika w związku z likwidacją programu w przypadku, o którym mowa w art. 34 ust. 1 pkt 4, jeżeli nie zachodzą przesłanki do wypłaty bądź wypłaty transferowej.", b) skreśla się ust. 3; 26) w art. 31 skreśla się ust. 3 i 4; 27) w art. 32 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Uczestnik może rozrządzenie zmienić lub odwołać w każdej chwili."; 28) w art. 34: a) w ust. 1: - pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) likwidacji wszystkich funduszy inwestycyjnych, w których gromadzone były składki w ramach pracowniczego programu emerytalnego,", - po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu: "3a) likwidacji pracowniczego funduszu emerytalnego,", - w pkt 4 na końcu zdania kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) wykreślenia programu z rejestru.", b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Umowy z podmiotami zarządzającymi środkami powinny zapewniać w przypadku likwidacji programu utrzymanie środków na rachunkach uczestników do czasu ich wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu. 3. Pracodawca w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-3a, ma obowiązek zapewnić zawarcie umowy z nowym towarzystwem, zakładem ubezpieczeń lub funduszem inwestycyjnym albo wnoszenia składek pracowników do innego istniejącego pracowniczego funduszu emerytalnego i zaproponować zmianę zakładowej umowy emerytalnej w niezbędnym zakresie."; 29) w art. 35: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Do powstania pracowniczego programu emerytalnego konieczne jest zawarcie zakładowej umowy emerytalnej, a następnie zawarcie umowy z funduszem inwestycyjnym, zakładem ubezpieczeń lub towarzystwem ubezpieczeń wzajemnych bądź powstanie towarzystwa emerytalnego i pracowniczego funduszu emerytalnego, z zastrzeżeniem art. 10 ust. 3, wpis do rejestru prowadzonego przez Urząd Nadzoru.", b) w ust. 2 skreśla się wyraz "towarzystwa" i na końcu dodaje się wyrazy " ,informacje o stanie zatrudnienia, umocowaniu reprezentacji pracowników do zawarcia umowy oraz zaświadczenia o braku zaległości w opłacaniu składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne i braku zaległości podatkowych"; 30) w art. 36 w ust. 3 wyraz "pracowniczej" zastępuje się wyrazem "zakładowej"; 31) w art. 40: a) w ust. 2 wyrazy "Minister Pracy i Polityki Społecznej" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego", b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, zasady sporządzania symulowanego planu wypłat, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 5."; 32) po art. 45a dodaje się art. 45b i 45c w brzmieniu: "Art. 45b. 1. Pracodawcy prowadzący dla pracowników grupowe ubezpieczenia na życie związane z funduszem inwestycyjnym lub inną formę grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne, korzystający na mocy odrębnych przepisów z prawa do odliczania poniesionych wydatków od podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne, mogą dostosować istniejące umowy do warunków ustawy i utworzyć pracowniczy program emerytalny. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, pracownik może zdecydować o kontynuowaniu gromadzenia środków w ramach pracowniczego programu emerytalnego 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2: 1) środki zgromadzone przed przystąpieniem pracownika do pracowniczego programu emerytalnego traktowane są jak środki pochodzące ze składki podstawowej w rozumieniu niniejszej ustawy i nie są wliczane do podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne, 2) pracodawca nie jest zobowiązany do zwrotu kwot z tytułu dokonanych odliczeń na ubezpieczenia społeczne.


Art. 3. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932, 933 i 934 i Nr 141, poz. 943 i 945, z 1998 r. Nr 66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 930 i Nr 162, poz. 1121 i 1122 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 689, Nr 72, poz. 801 i Nr 80, poz. 902) w art. 21 w ust. 1 pkt 58 otrzymuje brzmienie: "58) wypłaty środków z pracowniczego programu emerytalnego dokonywane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków w razie śmierci uczestnika,".


Art. 4. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945 oraz z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 159 w ust. 1 w pkt 3 po lit. g) dodaje się lit. h) w brzmieniu: "h) Urzędu Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi,"; 2) w art. 161 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Na podstawie zawartego porozumienia informacje stanowiące tajemnicę zawodową lub informacje poufne Komisja może przekazać, na zasadzie wzajemności, Urzędowi Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi.".


Art. 45c. 1. Przepisy art. 45b stosuje się odpowiednio, jeżeli pracodawca i reprezentacja pracowników zrezygnowali z grupowego ubezpieczenia na życie związanego z funduszem inwestycyjnym lub z innej formy grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne oraz nadali pracowniczemu programowi emerytalnemu inną formę niż dotychczasowa. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zakład ubezpieczeń, towarzystwo ubezpieczeń lub fundusz inwestycyjny są obowiązane, na podstawie dyspozycji pracownika, przekazać te środki na jego rachunek prowadzony w ramach pracowniczego programu emerytalnego.".


Art. 5. 1. Pracodawcy prowadzący pracownicze programy emerytalne w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy dostosują, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, treść umów stanowiących pracowniczy program emerytalny do przepisów niniejszej ustawy. 2. Pracownicze programy emerytalne, które nie zostaną dostosowane zgodnie z ust. 1, podlegają wykreśleniu z rejestru przez Urząd Nadzoru. 3. Do postępowań o wpis do rejestru pracowniczego programu emerytalnego wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i nie zakończonych wydaniem ostatecznej decyzji stosuje się przepisy obowiązujące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, a terminy określone w art. 37 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, biegną od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 6. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolistej Polskiej jednolity tekst ustawy o pracowniczych programach emerytalnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 7. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 lipca 1999 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych na usuwanie skutków powodzi

Art. 1. Ustawa reguluje zasady stosowania dopłat do oprocentowania kredytów udzielonych przez banki na usuwanie skutków powodzi, które miały miejsce począwszy od lipca 1997 r., zwanych dalej "dopłatami".


Art. 10. Upoważnia się ministra właściwego do spraw usuwania skutków powodzi do sfinansowania należnych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy Bankowi Gospodarstwa Krajowego dopłat do udzielonych przez banki kredytów powodziowych oraz prowizji z tytułu udzielonych dopłat.


Art. 11. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia i ma zastosowanie, z wyjątkiem art. 4, również do kredytów, o których mowa w art. 1, udzielonych przed dniem jej wejścia w życie.


Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) remoncie - należy przez to rozumieć wykonanie w istniejącym lokalu mieszkalnym, budynku mieszkalnym lub w obiekcie infrastruktury technicznej robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, przy czym dopuszcza się stosowanie materiałów innych niż użyte pierwotnie, 2) odtworzeniu - należy przez to rozumieć odbudowę budynku mieszkalnego lub obiektu infrastruktury technicznej w całości lub części, w miejscu i o wymiarach budynku lub obiektu odtwarzanego, jeżeli odtworzeniu podlegają ich elementy konstrukcyjne, a także odbudowę takiego budynku lub obiektu o podobnych parametrach, w innym miejscu, na nieruchomości stanowiącej własność lub będącej w użytkowaniu wieczystym właściciela uszkodzonego albo zniszczonego budynku lub obiektu, w wypadku gdy odtworzenie budynku lub obiektu w tym samym miejscu jest, na skutek powodzi, niemożliwe lub nieuzasadnione ze względu na zagrożenie powodzią, 3) obiekcie infrastruktury technicznej - należy przez to rozumieć związane z budynkami mieszkalnymi urządzenia budowlane i budowle będące sieciami uzbrojenia terenu w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, takie jak: przyłącza i sieci wodociągowe, kanalizacyjne, ciepłownicze, gazowe, elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, 4) mieszkaniu komunalnym - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny tworzący mieszkaniowy zasób gminy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 1998 r. Nr 120, poz. 787 i Nr 162, poz. 1119).


Art. 3. 1. Dopłaty mogą być stosowane do oprocentowania kredytów udzielonych przez banki właścicielom lub zarządcom budynków mieszkalnych, lokali mieszkalnych oraz obiektów infrastruktury technicznej towarzyszących budownictwu mieszkaniowemu, zwanych dalej "kredytobiorcami", na: 1) remont lokalu mieszkalnego, 2) remont lub odtworzenie budynku mieszkalnego, 3) remont lub odtworzenie części budynku mieszkalnego stanowiącej współwłasność właścicieli lokali znajdujących się w tym budynku, 4) remont lub odtworzenie obiektu infrastruktury technicznej, 5) odtworzenie budynku mieszkalnego lub obiektu o podobnych parametrach w innym miejscu, na nieruchomości stanowiącej własność lub będącej w użytkowaniu wieczystym właściciela uszkodzonego lub zniszczonego budynku lub obiektu, w wypadku gdy odtworzenie budynku lub obiektu w tym samym miejscu jest niemożliwe albo nieuzasadnione ze względu na zagrożenie powodzią. 2. Dopłaty mogą być stosowane do oprocentowania kredytów udzielonych gminom na budowę mieszkań komunalnych dla osób, które w wyniku powodzi utraciły lokal lub budynek mieszkalny i nie mają możliwości ich odbudowy z własnych środków. 3. Dopłaty są udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego i dotyczą oprocentowania kredytów udzielonych na cele, o których mowa w ust. 1 i 2, przez ten bank oraz inne banki, które zawrą z nim umowę.


Art. 4. 1. Kredyty mogą być udzielane do wysokości: 1) odpowiadającej 20-krotności najniższego wynagrodzenia za pracę, określonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, obowiązującego w miesiącu złożenia wniosku o udzielenie kredytu - na remont lokalu mieszkalnego, budynku mieszkalnego lub części budynku mieszkalnego stanowiącej udział właściciela lokalu mieszkalnego we współwłasności budynku, na podstawie uproszczonego kosztorysu robót budowlanych, 2) 100% wartości kosztorysowej na: a) remont lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego albo jego części, o której mowa w pkt 1, jeśli wartość robót przekracza kwotę, o której mowa w pkt 1, b) odtworzenie budynku mieszkalnego albo jego części, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lub budowę mieszkań komunalnych, c) remont lub odtworzenie obiektu infrastruktury technicznej. 2. Kredyty mogą być udzielane na okres do 10 lat, z możliwością karencji w spłacie kapitału do 24 miesięcy.


Art. 5. 1. Dopłaty mogą być stosowane do oprocentowania kredytów udzielonych na cele, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, jeżeli: 1) szkody poniesione w wyniku powodzi zostały potwierdzone przez właściwy organ gminy; nie dotyczy to kredytów udzielanych gminom, 2) kwota kredytu nie przekracza wartości kosztorysowej przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2, 3) oprocentowanie kredytu nie przekracza 1, 10 stopy redyskonta weksli w Narodowym Banku Polskim, 4) kredyt został udzielony nie później niż w ciągu 24 miesięcy od miesiąca, w którym powstały szkody w wyniku powodzi, 5) bank, który udzielił kredytu, potwierdzi, że kredytobiorca zapłacił należne odsetki i raty kapitałowe. 2. Dopłaty do oprocentowania kredytów na usuwanie skutków powodzi z lipca 1997 r. mogą być stosowane, jeśli kredyty zostały udzielone do dnia 31 grudnia 1999 r. 3. Dopłata stanowi część odsetek należnych bankowi i odpowiada różnicy między odsetkami wynikającymi z oprocentowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, a odsetkami płaconymi przez kredytobiorcę w wysokości 2% w stosunku rocznym. 4. Jeżeli wartość kosztorysowa remontu lub odtworzenia budynku mieszkalnego przekracza iloczyn powierzchni użytkowej budynku i ostatnio ustalonego przez wojewodę wskaźnika przeliczeniowego 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, o którym mowa w ustawie wymienionej w art. 2 pkt 4, dopłatą może być objęte oprocentowanie kredytu, którego kwota nie przekracza tego iloczynu.


Art. 6. 1. Dopłaty nie mogą być stosowane, jeżeli bank, który udzielił kredytu, stwierdził, że: 1) kredyt został w części lub w całości wykorzystany niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wybudowane przez gminę mieszkania komunalne nie zostały przydzielone osobom, które w wyniku powodzi utraciły lokal mieszkalny lub budynek mieszkalny. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, kredytobiorca jest obowiązany do spłaty odsetek w pełnej wysokości wynikającej z umowy kredytu za okres korzystania z kredytu, a bank udzielający kredytu zwróci niezwłocznie Bankowi Gospodarstwa Krajowego kwotę otrzymanych dotychczas dopłat do oprocentowania tego kredytu. 3. Środki, o których mowa w ust. 2, Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje niezwłocznie do budżetu państwa. 4. Dopłaty nie mogą być stosowane do oprocentowania kredytu udzielonego na roboty, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, jeżeli na ich wykonanie w danym obiekcie była udzielona pożyczka lub kredyt ze środków Krajowego Funduszu Mieszkaniowego albo kredyt z dopłatami do oprocentowania na podstawie niniejszej ustawy lub przepisów odrębnych; nie dotyczy to szkód powstałych w wyniku kolejnej powodzi.


Art. 7. 1. Dopłaty są udzielane Bankowi Gospodarstwa Krajowego oraz bankom, z którymi Bank Gospodarstwa Krajowego zawrze umowy określające warunki kredytowania. 2. Bank Gospodarstwa Krajowego udziela kredytów na warunkach określonych w umowach, o których mowa w ust. 1.


Art. 8. 1. Dopłaty będą dokonywane ze środków budżetowych przekazywanych przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, będą oprocentowane na zasadach stosowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego dla rachunków bieżących.


Art. 9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) szczegółowe zasady i tryb rozliczeń z tytułu dopłat ze środków budżetu państwa do oprocentowania kredytów udzielonych przez banki na usuwanie skutków powodzi oraz prowizji przysługującej Bankowi Gospodarstwa Krajowego z tytułu tych rozliczeń, zapewniając terminowość otrzymywania przez Bank Gospodarstwa Krajowego środków na dopłaty i prowizję oraz terminowość rozliczeń tego Banku z Prezesem Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, 2) prowizję dla Banku Gospodarstwa Krajowego uwzględniając koszty konieczne ponoszone przez ten bank z tytułu udzielanych dopłat.


Ustawa z dnia 12 września 1996 r. o zmianie ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych oraz o zmianie innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz.U. Nr 68, poz. 341, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1994 r. Nr 98, poz. 472 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 9 w brzmieniu: "9) loterie promocyjne, w których uczestniczy się przez nabycie towaru lub usługi i tym samym nieodpłatnie uczestniczy się w loterii, a podmiot urządzający loterię oferuje wygrane pieniężne lub rzeczowe."; 2) w art. 6: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Loterie fantowe, gry bingo fantowe i loterie promocyjne mogą być urządzane przez osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej na podstawie udzielonego zezwolenia.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Gry, o których mowa w ust. 1, mogą być urządzane jednorazowo w skali ogólnokrajowej lub lokalnej."; 3) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. Zabrania się reklamowania na terytorium kraju gier losowych i zakładów wzajemnych określonych w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 i ust. 2, przez co rozumie się zachęcanie do udziału w grach i zakładach, przekonywanie o ich zaletach, miejscach, w których są urządzane, i możliwościach uczestnictwa."; 4) w art. 9 w pkt 1: a) w lit. a) wyrazy "25 sztuk" zastępuje się wyrazami "30 sztuk", b) w lit. b) wyrazy "od 25 do 50 sztuk" zastępuje się wyrazami "od 15 do 70 sztuk"; 5) w art. 13 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może przekazać określonym izbom i urzędom skarbowym uprawnienia do zatwierdzania regulaminów oraz dokonywanych w nich zmian, przedstawianych przez podmioty wymienione w art. 6 ust. 1, prowadzące działalność w skali lokalnej."; 6) art. 15 otrzymuje brzmienie: "Art. 15. Spółka posiadająca lub ubiegająca się o zezwolenie na prowadzenie zakładów wzajemnych lub zmianę jego warunków, dotyczące wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt, obowiązana jest uzyskać zgodę krajowych organizatorów takiego współzawodnictwa na wykorzystanie jego wyników."; 7) w art. 17 w ust. 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "w zamian za imienny dowód jej uiszczenia, będący jednocześnie jednorazową kartą wstępu."; 8) w art. 18: a) w ust. 1 skreśla się wyrazy "oraz w salonach gry bingo pieniężne", b) w ust. 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "Rejestracja, o której mowa w ust. 1, jest warunkiem wstępu do kasyna gry i polega na zapisywaniu, gromadzeniu i każdorazowym sprawdzaniu danych osobowych wchodzących do kasyna:", c) w ust. 3 wyrazy "do ośrodka gier" zastępuje się wyrazami "do kasyna"; 9) w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister Finansów, w drodze rozporządzenia, może przekazać określonym izbom skarbowym lub urzędom skarbowym uprawnienie do wydawania zezwoleń na urządzanie gier losowych przez podmioty wymienione w art. 6 ust. 1, prowadzące działalność w skali lokalnej, oraz określać szczegółowe warunki ich przyznawania."; 10) art. 25 otrzymuje brzmienie: "Art. 25. Wysokość kapitału spółki akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ubiegającej się o zezwolenie, o którym mowa w art. 24 ust. 1, nie może wynosić mniej niż: 1) 2,5 mln złotych - gdy zezwolenie dotyczy prowadzenia kasyna gry, 2) 1,5 mln złotych - gdy zezwolenie dotyczy prowadzenia salonu gier w automatach losowych, salonu bingo pieniężne lub przyjmowania zakładów wzajemnych."; 11) po art. 28 dodaje się art. 28a w brzmieniu: "Art. 28a. Przepisów art. 26-28 nie stosuje się do działalności w zakresie loterii promocyjnej."; 12) w art. 29: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Kasyna gry mogą być lokalizowane w miastach liczących: 1) od 250 do 350 tys. mieszkańców - jedno kasyno, 2) powyżej 350 do 500 tys. mieszkańców - dwa kasyna, 3) powyżej 500 do 1000 tys. mieszkańców - trzy kasyna, 4) powyżej 1000 tys. mieszkańców - pięć kasyn.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Salony gier w automatach losowych mogą być lokalizowane w miastach liczących: 1) od 50 do 100 tys. mieszkańców - jeden salon, 2) powyżej 100 do 200 tys. mieszkańców - dwa salony, 3) powyżej 200 do 300 tys. mieszkańców - trzy salony, 4) powyżej 300 do 500 tys. mieszkańców - cztery salony, 5) powyżej 500 do 700 tys. mieszkańców - pięć salonów, 6) powyżej 700 do 1000 tys. mieszkańców - sześć salonów, 7) powyżej 1000 tys. mieszkańców - siedem salonów."; 13) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Salony gry bingo pieniężne mogą być lokalizowane w miastach liczących: 1) od 100 do 200 tys. mieszkańców - jeden salon, 2) powyżej 200 do 400 tys. mieszkańców - dwa salony, 3) powyżej 400 do 700 tys. mieszkańców - trzy salony, 4) powyżej 700 do 1000 tys. mieszkańców - pięć salonów, 5) powyżej 1000 tys. mieszkańców - siedem salonów."; 14) art. 31 otrzymuje brzmienie: "Art. 31. Minister Finansów w szczególnie uzasadnionych przypadkach może wyrazić zgodę na lokalizację ośrodków gier w innych miejscowościach oraz na większą ich liczbę od określonej w art. 29 i 30, z tym że ogólna liczba ośrodków gier nie może wzrosnąć więcej niż o 5 kasyn, 20 salonów gier w automatach losowych i o 20 salonów gier w bingo pieniężne."; 15) w art. 32: a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) dane osobowe (imiona i nazwiska, wiek, obywatelstwo, miejsce zamieszkania, zawód, cechy dokumentu tożsamości) wspólników będących osobami fizycznymi, przedstawiających sobą co najmniej jedną setną wartości kapitału spółki, członków władz spółki (zarządu, rady nadzorczej) oraz osób sprawujących zarząd nad ośrodkami gier; w przypadku spółek osób prawnych i fizycznych należy podać również informacje o obecnym i przeszłym statusie prawnym, o sytuacji finansowej oraz o źródłach pochodzenia kapitału, o którym mowa w art. 25,", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Wniosek o udzielenie zezwolenia na urządzenie loterii promocyjnej powinien zawierać: 1) określenie rodzaju loterii, 2) nazwę i status prawny podmiotu występującego z wnioskiem, 3) dane osobowe (imiona i nazwiska, wiek, obywatelstwo, miejsce zamieszkania, cechy dokumentu tożsamości) osób zarządzających podmiotem występującym z wnioskiem, 4) określenie obszaru, na którym planuje się urządzenie loterii, 5) określenie czasu, w którym planuje się urządzenie loterii, 6) określenie planowanej wielkości sprzedaży towarów lub dowodów udziału w loterii, 7) bankowe gwarancje wypłat nagród, 8) projekt regulaminu loterii, w szczególności zasady postępowania reklamacyjnego, o którym mowa w art. 12."; 16) w art. 35: a) skreśla się ust. 2, b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Zezwolenie na urządzenie loterii promocyjnej obejmuje: 1) nazwę podmiotu urządzającego loterię, 2) nazwę loterii, 3) nazwiska osób zarządzających podmiotem urządzającym loterię, 4) obszar, na którym loteria będzie urządzana, 5) czas urządzania loterii, 6) planowaną wielkość sprzedaży towarów lub dowodów udziału w loterii, 7) nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności.", c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Do zezwoleń, o których mowa w ust. 1, 3 i 3a, dołącza się zatwierdzone regulaminy gier, zakładów wzajemnych i loterii."; 17) art. 36 otrzymuje brzmienie: "Art. 36. 1. Zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier urządzanych w kasynie i w salonie gry bingo pieniężne udziela się na okres 6 lat. 2. Zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier w automatach losowych urządzanych w salonie gier w automatach losowych oraz w zakresie zakładów wzajemnych udziela się na okres 3 lat. 3. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 2, może być udzielone na okres dłuższy, nie przekraczający jednak 6 lat, jeżeli gry w automatach losowych lub zakłady wzajemne będą urządzane w obiekcie wybudowanym po udzieleniu zezwolenia lub w budynku, którego adaptacja wiązałaby się z koniecznością przeprowadzenia kapitalnego remontu. 4. Zezwolenia na urządzenie loterii fantowej, gry bingo fantowe i loterii promocyjnej udziela się na okres nie dłuższy niż 2 lata. 5. Zezwolenia, o których mowa w ust. 4, wygasają, jeżeli w okresie 1 roku od dnia ich udzielenia nie podjęto działalności."; 18) art. 39 otrzymuje brzmienie: "Art. 39. 1. Podmiot urządzający gry losowe lub zakłady wzajemne uiszcza opłaty za udzielone zezwolenie oraz za złożenie egzaminu i wydanie świadectwa zawodowego osobom, o których mowa w art. 19 ust. 1. 2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i wpłacane są na wyodrębniony rachunek Ministra Finansów. 3. 10% środków, o których mowa w ust. 1, przeznacza się na zakupy specjalistycznego sprzętu i wyposażenia oraz szkolenie, zapewniające zwiększenie skuteczności nadzoru i kontroli podmiotów urządzających gry losowe i zakłady wzajemne. 4. Ze środków, o których mowa w ust. 3, mogą być również pokrywane koszty dodatkowych badań dokumentów przedstawionych przez wnioskodawców i koszty weryfikacji podmiotów urządzających gry losowe i zakłady wzajemne, zleconych przez Ministra Finansów wyspecjalizowanym instytucjom. 5. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 3, jest prowadzona przez Ministra Finansów w formie określonej w art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz.U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640 oraz z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496). 6. Minister Finansów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1. Wysokość opłat podlega w każdym roku podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w okresie trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego."; 19) w art. 40 dodaje ust. 4 w brzmieniu: "4. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem od gier prowadzenie działalności w zakresie wymienionym w art. 2 ust. 1 pkt 9."; 20) w art. 42 pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) w automatach losowych - kwota stanowiąca różnicę między kwotą uzyskaną z wymiany żetonów użytych do gry lub wpłaconą do kasy salonu i zakredytowaną w pamięci automatu lub wpłaconą do automatu a sumą wygranych uzyskanych przez uczestników gier,"; 21) art. 45 otrzymuje brzmienie: "Art. 45. 1. Stawka podatku od gier wynosi dla: 1) loterii fantowych, gry bingo fantowe, gry bingo pieniężne oraz zakładów wzajemnych - 10%, 2) loterii pieniężnej - 15%, 3) gier liczbowych - 20 %, 4) gier prowadzonych w kasynach gry: +---------------------------+------------------------------+ | Podstawa opodatkowania | | | za okresy dekadowe | Stawka podatkowa | +---------------------------+------------------------------+ |do 60 tys. zł | 25 % | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 60 do 120 tys. zł | 15 tys. zł + 30 % od kwoty | | | powyżej 60 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 120 do 200 tys. zł | 33 tys. zł + 35 % od kwoty | | | powyżej 120 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 200 do 300 tys. zł | 61 tys. zł + 40 % od kwoty | | | powyżej 200 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 300 tys. zł | 101 tys. zł + 50 % od kwoty | | | powyżej 300 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ 5) gier prowadzonych w salonach gier w automatach losowych: +---------------------------+------------------------------+ | Podstawa opodatkowania | | | za okresy dekadowe | Stawka podatkowa | +---------------------------+------------------------------+ |do 15 tys. zł | 30 % | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 15 do 30 tys. zł | 4,5 tys. zł + 40 % od kwoty | | | powyżej 15 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 30 do 50 tys. zł | 10,5 tys. zł + 50 % od kwoty | | | powyżej 30 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ |powyżej 50 tys. zł | 20,5 tys. zł + 60 % od kwoty | | | powyżej 50 tys. zł | +---------------------------+------------------------------+ 2. Stawka podatku od gier z tytułu prowadzenia działalności w zakresie zakładów wzajemnych na sportowe współzawodnictwo zwierząt na podstawie zezwoleń udzielonych wyłącznie na ich urządzenie - wynosi 2%. 3. Od początku roku podatkowego 1997 Minister Finansów w terminie do 30 listopada roku poprzedzającego rok podatkowy, w drodze rozporządzenia, dokonuje corocznie waloryzacji podstawy opodatkowania za okresy dekadowe dla gier prowadzonych w kasynach gry i salonach gier w automatach losowych w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen konsumpcyjnych towarów i usług w okresie pierwszych trzech kwartałów roku poprzedzającego rok podatkowy w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego."; 22) w art. 47a ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. W grach liczbowych stanowiących monopol państwa ustanawia się dopłaty do stawek w wysokości 20% stawki ustalonej dla danej gry."; 23) w art. 47b: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Podmiot urządzający gry liczbowe obowiązany jest przekazywać wpływy z dopłat, o których mowa w art. 47a ust. 1, na wyodrębniony rachunek utworzony w tym celu przez Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki.", b) w ust. 2 wyrazy "przeznacza się" zastępuje się wyrazami "przeznaczone są", c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu: "2a. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w art. 47a ust. 1, jest prowadzona przez Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w formie określonej w art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz.U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640 oraz z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496). 2b. Minister Finansów w porozumieniu z Prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady dofinansowywania inwestycji, o których mowa w ust. 2, tryb składania wniosków oraz przekazywania środków i ich rozliczania.", d) w ust. 3 po wyrazie "zasad" stawia się przecinek i dodaje się wyrazy "w terminach"; 24) skreśla się art. 47c; 25) w art. 49: a) w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "Podmioty urządzające gry i prowadzące działalność w zakresie gier losowych lub zakładów wzajemnych obowiązane są, na każde wezwanie, umożliwić inspektorom kontroli skarbowej oraz innym osobom upoważnionym przez Ministra Finansów dokonanie wszystkich czynności niezbędnych do zagwarantowania skuteczności kontroli i nadzoru, a w szczególności:", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do upoważnionych przedstawicieli Najwyższej Izby Kontroli, przeprowadzających kontrolę w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej Izbie Kontroli."; 26) po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu: "Art. 52a. Minister Finansów corocznie przedkłada właściwej komisji sejmowej informację o realizacji ustawy.".


Art. 117. §1. Kto prowadzi działalność w zakresie gier losowych lub zakładów wzajemnych bez wymaganego zezwolenia lub w działalności takiej pośredniczy - podlega karze pozbawienia wolności do lat 3 lub grzywny do 500 000 zł albo obu tym karom łącznie. §2. W wypadku określonym w § 1, podlegają przepadkowi - stanowiące przedmiot przestępstwa skarbowego - dokumenty i urządzenia gry losowej lub zakładu wzajemnego oraz wygrane, które na podstawie tych dokumentów przypadają grającym, a także pieniądze uzyskane ze sprzedaży udziału w grze i wpłaconych stawek.


Art. 118. Kto prowadzi bez wymaganego zezwolenia działalność w zakresie loterii fantowej lub gry bingo fantowe - podlega karze grzywny do 100 000 zł.


Art. 119. §1. Kto uczestniczy w grach losowych i zakładach wzajemnych urządzanych bez wymaganego zezwolenia - podlega karze grzywny do 5000 zł. §2. Art. 117 § 2 stosuje się odpowiednio.


Art. 120. Kto urządza grę losową lub zakład wzajemny niezgodnie z przepisami ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych albo z regulaminem gry lub zakładu wzajemnego - podlega karze grzywny do 100 000 zł.


Art. 121. Kto nie będąc do tego uprawniony z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej trudni się sprzedażą losów lub innych dowodów udziału w grze losowej lub zakładzie wzajemnym - podlega karze ograniczenia wolności lub grzywny do 5000 zł albo obu tym karom łącznie.".


Art. 2. W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r. (Dz.U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 120, poz. 615 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1995 r. Nr 132, poz. 641) przepisy działu II rozdziału 4 otrzymują brzmienie: "Rozdział 4 Przestępstwa w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych


Art. 3. W ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz.U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640 oraz z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496) w art. 54 w ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu: "6) informację o wykorzystaniu środków finansowych pochodzących z dopłat do stawek w grach liczbowych.".


Art. 4. Podmioty prowadzące działalność w zakresie gier losowych i zakładów wzajemnych na podstawie udzielonych zezwoleń obowiązane są, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, dostosować statuty spółek do wymogów niniejszej ustawy pod rygorem utraty zezwolenia.


Art. 5. Minister Finansów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy o grach losowych i zakładach wzajemnych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu jednolitego.


Art. 6. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 45 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 1, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości dotyczące utrzymania czystości i porządku, a także warunki udzielania zezwoleń podmiotom świadczącym usługi w zakresie objętym regulacją ustawy. 2. Zasady wykorzystywania lub unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych regulują odrębne przepisy.


Art. 10. 1. Kto prowadzi działalność określoną w art. 7 bez wymaganego zezwolenia - podlega karze aresztu lub karze grzywny. 2. Kto nie wykonuje obowiązków wymienionych w art. 5 ust. 1 - podlega karze grzywny. 3. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, toczy się według przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Rozdział 6 Przepisy o zmianie przepisów obowiązujących oraz przepisy końcowe


Art. 11. W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany: 1) skreśla się art. 57; 2) w art. 58: a) w pkt 2 skreśla się wyrazy "i art. 57", b) skreśla się pkt 3.


Art. 12. W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261 i Nr 106, poz. 496) w art. 7 w ust. 1 w pkt 3: a) po wyrazach "utrzymania czystości" dodaje się wyrazy "i porządku", b) wyraz "utylizacji" zastępuje się wyrazem "unieszkodliwiania".


Art. 13. Podmioty gospodarcze prowadzące w dniu wejścia w życie ustawy działalność, na którą zgodnie z art. 7 wymagane jest uzyskanie zezwolenia, są zobowiązane uzyskać stosowne zezwolenie w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie.


Art. 14. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.


Art. 2. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) właścicielach nieruchomości - należy przez to rozumieć także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomościami, 2) odpadach komunalnych - należy przez to rozumieć stałe i ciekłe odpady powstające w gospodarstwach domowych, w obiektach użyteczności publicznej i obsługi ludności, w tym nieczystości gromadzone w zbiornikach bezodpływowych, porzucone wraki pojazdów mechanicznych oraz odpady uliczne, z wyjątkiem odpadów niebezpiecznych z zakładów opieki zdrowotnej i zakładów weterynaryjnych. 2. Obiekty użyteczności publicznej i obsługi ludności, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są to w szczególności urzędy organów administracji, zakłady opieki zdrowotnej i opieki społecznej, szkoły i placówki w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, placówki kulturalno-oświatowe, zakłady poprawcze i schroniska dla nieletnich. 3. Jeżeli nieruchomość jest zabudowana budynkami wielolokalowymi, w których ustanowiono odrębną własność lokali, obowiązki właściciela nieruchomości obciążają osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. Nr 85, poz. 388), lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany. Rozdział 2 Zadania gmin


Art. 3. 1. Utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. 2. Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania, a w szczególności: 1) tworzą warunki do wykonywania prac związanych z utrzymaniem czystości i porządku na terenie gminy lub zapewniają wykonanie tych prac przez tworzenie odpowiednich jednostek organizacyjnych, 2) zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację, własnych lub wspólnych z innymi gminami, składowisk odpadów komunalnych i obiektów wykorzystywania lub unieszkodliwiania tych odpadów, 3) zapobiegają zanieczyszczaniu ulic, placów i terenów otwartych przez: likwidację składowania odpadów w miejscach do tego nie przeznaczonych i przeciwdziałanie takiemu składowaniu, budowę i utrzymanie szaletów publicznych, ustawianie koszy ulicznych na odpady w rejonach intensywnego ruchu pieszego, organizowanie odbioru odpadów komunalnych z urządzeń ruchomych, 4) określają wymagania wobec osób utrzymujących zwierzęta domowe w zakresie bezpieczeństwa i czystości w miejscach publicznych, 5) organizują ochronę przed bezdomnymi zwierzętami na zasadach określonych w odrębnych przepisach, 6) tworzą warunki do selektywnej zbiórki, segregacji i składowania odpadów przydatnych do wykorzystywania oraz współdziałają z jednostkami organizacyjnymi i osobami podejmującymi zbieranie i zagospodarowywanie tego rodzaju odpadów, 7) współdziałają z właściwymi organami administracji rządowej w organizowaniu gospodarki odpadami niebezpiecznymi wydzielonymi z odpadów komunalnych.


Art. 4. Rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego terenowego inspektora sanitarnego, ustala, w drodze uchwały, szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: 1) wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości, 2) rodzaju urządzeń przeznaczonych do gromadzenia odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, a także zasad ich rozmieszczania, 3) częstotliwości, zasad i sposobu usuwania odpadów komunalnych z nieruchomości oraz z innych terenów przeznaczonych do użytku publicznego, 4) obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku, 5) zasad utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach, 6) wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania. Rozdział 3 Obowiązki właścicieli nieruchomości


Art. 5. 1. Właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez: 1) wyposażenie nieruchomości w urządzenia służące do gromadzenia odpadów komunalnych oraz utrzymywaniu tych urządzeń w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym oraz przyłączenie do istniejącej kanalizacji sanitarnej, 2) gromadzenie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych w urządzeniach, o których mowa w pkt 1, 3) usuwanie i unieszkodliwianie odpadów komunalnych, 4) oczyszczanie ze śniegu i lodu oraz usuwanie błota i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości. 2. Wykonywanie obowiązków określonych w ust. 1, na terenie budowy należy do kierownika budowy. 3. Oczyszczanie przystanków komunikacyjnych oraz wydzielonych krawężnikiem lub oznakowaniem poziomym torowisk pojazdów szynowych ze śniegu i lodu oraz usuwanie odpadów komunalnych, błota i innych zanieczyszczeń na tych terenach należy do obowiązków jednostek użytkujących tereny służące komunikacji publicznej. 4. Obowiązki utrzymania czystości i porządku na terenach nie wymienionych w ust. 1-3 należą w odniesieniu do dróg publicznych - do zarządu drogi, a w odniesieniu do pozostałych terenów - do gminy.


Art. 6. 1. Właściciele nieruchomości, przy wykonywaniu obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 3, zobowiązani są do udokumentowania korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub podmiot posiadający zezwolenie na wykonywanie usług usuwania odpadów komunalnych przez okazanie umowy i dowodów płacenia za usługi lub okazanie, na żądanie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, dowodów płacenia za składowanie odpadów na składowisku odpadów komunalnych. 2. Rada gminy może ustalić, w drodze uchwały, górne stawki opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi w zakresie usuwania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, świadczone przez gminne jednostki organizacyjne oraz podmioty posiadające zezwolenie, o którym mowa w art. 7. 3. W przypadku gdy właściciele nieruchomości nie udokumentują korzystania z usług gminnych jednostek organizacyjnych lub podmiotów posiadających zezwolenie, o którym mowa w art. 7, obowiązek usuwania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych przejmuje gmina, pobierając od tych właścicieli nieruchomości opłaty. 4. Stawki opłat, o których mowa w ust. 3, ustala rada gminy. 5. Szczegółowe zasady rozliczania świadczonych usług usuwania i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, o których mowa w ust. 2 i 3, ustala rada gminy. 6. Rada gminy ustalając stawki opłat, o których mowa w ust. 2 i 4, stosuje niższe stawki za usuwanie i unieszkodliwianie odpadów komunalnych, jeżeli gromadzone są w sposób selektywny. 7. Przepisów ust. 1-6 nie stosuje się do obiektów wykorzystywanych do celów wojskowych Ministerstwa Obrony Narodowej oraz jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, w zakresie usuwania odpadów komunalnych. Rozdział 4 Warunki udzielania zezwoleń na świadczenie usług