Art. 219. 1. W razie możliwości wystąpienia znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w przypadku nowej lub istotnie zmienianej instalacji wymagającej uzyskania pozwolenia zintegrowanego, stosuje się odpowiednio przepisy działu VI ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, z tym że przez dokumentację, o której mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumie się część wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, która umożliwi państwu, na którego terytorium może oddziaływać instalacja wymagająca uzyskania takiego pozwolenia, ocenę możliwego znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko. 2. Właściwy organ przekazuje państwu, o którym mowa w ust. 1, decyzję udzielającą nowe lub zmienione w wyniku istotnej zmiany instalacji pozwolenie zintegrowane wraz z uzasadnieniem zawierającym w szczególności: 1) wyniki konsultacji przeprowadzonych przed podjęciem decyzji oraz wyjaśnienie sposobu ich uwzględnienia w decyzji; 2) wykaz dokumentów referencyjnych BAT istotnych dla danej instalacji lub działalności; 3) sposób określenia warunków pozwolenia, w tym dopuszczalnych wielkości emisji, w odniesieniu do najlepszych dostępnych technik oraz wielkości emisji określonych w konkluzjach BAT.”; 57) w art. 305a ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli nie są spełnione warunki prowadzenia pomiarów, o których mowa w art. 147a, w tym pobierania próbek.”; 58) w tytule V w dziale III dodaje się rozdział 5 w brzmieniu: „Rozdział 5 Przepisy szczególne dotyczące kar za niespełnianie warunków uznawania za dotrzymane maksymalnych emisji substancji ze źródeł spalania paliw, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 146h


Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw[1]),[2])

Art. 22. Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 135 ust. 2 albo ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 135 ust. 2 albo ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 i mogą być zmieniane.


Art. 23. 1. Do źródeł spalania paliw, dla których pozwolenie na budowę wydano przed dniem 7 stycznia 2013 r. lub wniosek o wydanie takiego pozwolenia został złożony przed tym dniem, i źródła zostały oddane do użytkowania nie później niż w dniu 7 stycznia 2014 r., przepisy: 1) art. 157a ust. 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w zakresie decyzji wykonawczej Komisji z dnia 7 maja 2012 r. dotyczącej określenia okresów rozruchu i wyłączania do celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych, 2) art. 157a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 – stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r. 2. Do dnia 31 grudnia 2015 r. standardy emisyjne dla źródeł spalania paliw, o których mowa w ust. 1, dla których pierwsze pozwolenie na budowę wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., o łącznej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 50 MW, z których gazy odlotowe są odprowadzane do powietrza przez wspólny komin, stanowią standardy emisyjne odpowiadające łącznej nominalnej mocy cieplnej tych źródeł. 3. Do źródeł spalania paliw lub ich części wymienionych w Akcie dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej oraz dostosowań w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej, w Załączniku XII, w Rozdziale 13, w Sekcji D, w punkcie 2 literze b lub literze c (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864) przepisów art. 157a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się przy określaniu odpowiednio dopuszczalnych wielkości emisji tlenków azotu i dopuszczalnych wielkości emisji pyłu obowiązujących do terminów tam określonych.


Art. 24. Dane, o których mowa w art. 146b ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, są przekazywane po raz pierwszy do końca lutego 2017 r., przy czym: 1) w roku 2017 są to dane o udziale ciepła dostarczonego do publicznej sieci ciepłowniczej w postaci pary lub gorącej wody w produkcji ciepła użytkowego wytwarzanego w źródle spalania paliw osiągniętym 2016 r.; 2) w roku 2018 – dane, o których mowa w pkt 1, obliczone jako średnia arytmetyczna z roku 2016 i 2017; 3) w roku 2019 – dane, o których mowa w pkt 1, obliczone jako średnia arytmetyczna z roku 2016, 2017 i 2018; 4) w roku 2020 – dane, o których mowa w pkt 1, obliczone jako średnia arytmetyczna z roku 2016, 2017, 2018 i 2019; 5) od roku 2021 – dane, o których mowa w pkt 1, obliczone dla każdego roku jako średnia arytmetyczna z pięciu poprzedzających go lat.


Art. 25. Projekt Przejściowego Planu Krajowego przyjęty przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy może być zmieniany na podstawie art. 146f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.


Art. 26. Do zgłoszeń, o których mowa w art. 152 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, dokonanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przy wnoszeniu sprzeciwu, stosuje się przepisy dotychczasowe.


Art. 26c. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po uzyskaniu informacji o bezpośrednim zagrożeniu szkodą w środowisku lub o szkodzie w środowisku, które zostały spowodowane na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a których skutki mogą oddziaływać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezwłocznie zawiadamia o tym właściwy organ ochrony środowiska.


Art. 26d. Przepisów art. 26b i art. 26c nie stosuje się do poważnych awarii przemysłowych w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.”; 24) w art. 29 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: „3. Karze, o której mowa w ust. 1, podlega, kto będąc obowiązany na podstawie art. 19, nie informuje o zakończeniu działań zapobiegawczych lub naprawczych. 4. Karze, o której mowa w ust. 1, podlega, kto nie prowadzi badań, pomiarów lub monitoringu, będąc do tego obowiązany decyzją wydaną na podstawie art. 20 ust. 1 lub nie zapewnia wykonania badań i pomiarów zgodnie z art. 20 ust. 4, lub nie przechowuje wyników badań w wymaganym okresie wbrew art. 20 ust. 2.”; 25) po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu: „Art. 29a. Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 28 i art. 29 następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r. poz. 395, z późn. zm.[16])).”; 26) uchyla się art. 35.


Art. 27. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wygasają decyzje wydane dotychczas na podstawie art. 189 i art. 190 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, które nie wywołały skutków prawnych w związku z nieuzyskaniem tytułu prawnego do instalacji lub jej oznaczonej części.


Art. 28. 1. Pozwolenia zintegrowane wydane dla instalacji, które były eksploatowane w dniu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 201 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, oraz nie będą objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego od dnia wejścia w życie tych przepisów, pozostają w mocy na czas, na jaki zostały wydane, w zakresie, w jakim wymagają one uzyskania pozwolenia, o którym mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2–4 ustawy zmienianej w art. 1, oraz pozwolenia wodnoprawnego na pobór wód. 2. Pozwolenia zintegrowane wydane dla instalacji, które były eksploatowane w dniu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 201 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, oraz będą objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego – organ właściwy do ich wydania: 1) zmienia z urzędu, w zakresie czasu, na jaki zostały wydane, zgodnie z art. 188 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz 2) analizuje, i jeżeli to konieczne, zmienia z urzędu, w celu dostosowania do wymagań wynikających z przepisów art. 211 ust. 5 i ust. 6 pkt 3 i 12 ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 201 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1. 3. Obowiązek uzyskania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji, które: 1) są eksploatowane w dniu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 201 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 oraz 2) nie były objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego ze względu na rodzaj prowadzonej w niej działalności przed dniem wejścia w życie tych przepisów, a od dnia ich wejścia w życie będą objęte tym obowiązkiem – powstaje z dniem 1 lipca 2015 r. 4. Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio do pozwoleń zintegrowanych wydanych dla instalacji, których eksploatacja nie rozpoczęła się w dniu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 201 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1. 5. Na wniosek prowadzących instalację, o których mowa w ust. 3, pozwolenie zintegrowane może zostać wydane przed dniem 1 lipca 2015 r.


Art. 29. 1. Przy pierwszym postępowaniu w przedmiocie zmiany pozwolenia zintegrowanego wszczętym po zakończeniu postępowania w sprawie zmiany pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w art. 28 ust. 2, prowadzący instalację: 1) wymagającą uzyskania pozwolenia zintegrowanego oraz 2) gdy jej eksploatacja obejmuje wykorzystywanie, produkcję lub uwalnianie substancji powodujących ryzyko oraz występuje możliwość zanieczyszczenia gleby, ziemi lub wód gruntowych na terenie zakładu – opracowuje i przedkłada organowi właściwemu do wydania pozwolenia raport początkowy, o którym mowa w art. 208 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 2. W pozwoleniu zintegrowanym zmienionym w wyniku postępowania, o którym mowa w ust. 1, określa się także sposób prowadzenia systematycznej oceny ryzyka zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych substancjami powodującymi ryzyko, które mogą znajdować się na terenie zakładu w związku z eksploatacją instalacji, albo sposób i częstotliwość wykonywania badań zanieczyszczenia gleby i ziemi tymi substancjami oraz pomiarów zawartości tych substancji w wodach gruntowych, w tym pobierania próbek. 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w sprawie ograniczenia bez odszkodowania pozwolenia zintegrowanego dla instalacji, o której mowa w ust. 1, w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 195 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.


Art. 3. W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1205 oraz z 2014 r. poz. 40) wprowadza się następujące zmiany: 1) uchyla się art. 5b; 2) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu: „Art. 10a. Przepisów rozdziału 2 nie stosuje się do gruntów rolnych położonych w granicach administracyjnych miast.”; 3) art. 22a otrzymuje brzmienie: „Art. 22a. 1. Przepisów art. 20 i art. 22 nie stosuje się do rekultywacji gruntów, które zostały zanieczyszczone substancjami, preparatami, organizmami lub mikroorganizmami. 2. Do rekultywacji gruntów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do gruntów zanieczyszczonych: 1) po dniu 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2014 r. poz. 210); 2) przed dniem 30 kwietnia 2007 r. – przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.”.


Art. 30. 1. W terminie nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzący instalację spalania paliw, której częścią są źródła spalania paliw, do których może mieć zastosowanie druga zasada łączenia, o której mowa w art. 157a ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, przedkłada organowi właściwemu do wydania pozwolenia analizę dotyczącą możliwości technicznych odprowadzania gazów odlotowych ze źródeł jednym kominem oraz skutków ekonomicznych zastosowania tej zasady. 2. Organ właściwy do wydania pozwolenia może wystąpić do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o opinię, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 21a ustawy zmienianej w art. 4.


Art. 31. W przypadku konkluzji BAT opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy: 1) analizy, o której mowa w art. 215 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dokonuje się nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy; 2) w informacji, o której mowa w art. 215 ust. 4 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, wskazuje się termin nie dłuższy niż 4 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy; 3) w decyzji, o której mowa w art. 215 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1, określa się termin nie dłuższy niż 4 lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 315d. W przypadku niedotrzymywania maksymalnych emisji substancji, o których mowa w art. 146h pkt 2, z uwzględnieniem warunków uznawania ich za dotrzymane, o których mowa w art. 146h pkt 4, prowadzący instalację, o którym mowa w art. 146g, ponosi administracyjną karę pieniężną.


Art. 315e. Karę, o której mowa w art. 315d, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, biorąc pod uwagę każdą wprowadzoną do powietrza ilość substancji przekraczającą maksymalne emisje substancji, określone dla źródła spalania paliw w przepisach wydanych na podstawie art. 146h pkt 2, przy czym jednostkowa stawka kary wynosi 15 zł za każdy kilogram substancji.” 59) w art. 319 dodaje się ust. 5–7 w brzmieniu: „5. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio w sytuacji, gdy przedsięwzięcie, którego wykonanie zapewniło usunięcie przyczyn wymierzenia kar, zostało zrealizowane przed wydaniem przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, decyzji wymierzającej administracyjną karę pieniężną. 6. Wydanie przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska decyzji orzekającej o zmniejszeniu lub umorzeniu kary, w sytuacji, o której mowa w ust. 5, wymaga złożenia wniosku do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, przed upływem terminu, w którym ma być ona uiszczona. 7. Przepisy ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do odraczania terminu opłaty za korzystanie ze środowiska.”; 60) po art. 335 dodaje się art. 335a–335d w brzmieniu: „Art. 335a. 1. Kto nie prowadzi badań zanieczyszczenia gleby i ziemi, będąc do tego obowiązany decyzją wydaną na podstawie art. 101f ust. 1 lub nie przechowuje wyników badań w wymaganym okresie wbrew art. 101f ust. 4, podlega karze grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto nie zapewnia wykonania badań przez laboratorium zgodnie z art. 101f ust. 2.


Art. 32. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekaże, w formie elektronicznej bazy danych oraz wydruku, Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy rejestr bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku i szkód w środowisku, prowadzony na podstawie art. 28a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 2.


Art. 33. Główny Inspektor Ochrony Środowiska przekaże, na podstawie spisu zdawczo-odbiorczego, Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy otrzymane zgodnie z: 1) art. 25 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym – kopie zgłoszeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 i art. 24 ust. 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym; 2) art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym – informacje i zgłoszenia o zakończeniu działań zapobiegawczych lub naprawczych.


Art. 335b. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101e ust. 1, nie zgłasza regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi, podlega karze grzywny.


Art. 335c. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101h ust. 1 i 2, nie przeprowadza remediacji, podlega karze grzywny.


Art. 335d. 1. Kto, wbrew art. 101l ust. 1, prowadzi remediację niezgodnie z ustalonym planem remediacji lub będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101l ust. 2, nie przedkłada regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska projektu planu remediacji, podlega karze grzywny. 2. Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia przeprowadzenie remediacji lub prowadzenie badań zanieczyszczenia gleby i ziemi, zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 101l ust. 6, art. 101m ust. 7 i art. 101o ust. 1.”; 61) art. 336 otrzymuje brzmienie: „Art. 336. Kto, wbrew art. 101r, używa do prac ziemnych glebę lub ziemię, jeżeli przekroczona w nich jest dopuszczalna zawartość substancji powodującej ryzyko, podlega karze grzywny.”; 62) art. 339 otrzymuje brzmienie: „Art. 339. 1. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 145 pkt 1, wprowadzając do środowiska substancje lub energie, w zakresie, w jakim nie wymaga to pozwolenia, nie dotrzymuje standardów emisyjnych, podlega karze grzywny. 2. Tej samej karze podlega ten, kto: 1) nie postępuje w sposób, o którym mowa w art. 145 pkt 4; 2) nie zatrzymuje instalacji i urządzenia do spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z art. 145 pkt 5; 3) nie stosuje paliw, surowców lub materiałów, w tym substancji lub mieszanin, zgodnie z wymaganiami lub ograniczeniami, o których mowa w art. 145 pkt 6; 4) nie stosuje rozwiązań technicznych, zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 145 pkt 7; 5) nie przekazuje informacji lub danych, o których mowa w art. 145 pkt 8.”; 63) po art. 339 dodaje się art. 339a w brzmieniu: „Art. 339a. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 146g: 1) nie dotrzymuje maksymalnych emisji substancji, o których mowa w art. 146g pkt 1, 2) nie realizuje działań zapobiegających, o których mowa w art. 146g pkt 2, 3) nie przekazuje informacji, zgodnie z art. 146g pkt 3, 4) nie przestrzega wymagań, o których mowa w art. 146g pkt 4, podlega karze grzywny.”; 64) w art. 340 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) będąc obowiązany do zapewnienia wykonania pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska, w tym pobierania próbek, przez laboratorium lub certyfikowane jednostki badawcze, o których mowa w art. 147a ust. 1, nie spełnia tego obowiązku;”; 65) po art. 351b dodaje się art. 351c w brzmieniu: „Art. 351c. Kto, będąc obowiązany do sporządzenia raportu końcowego, nie spełnia tego obowiązku lub przedłożył raport niezgodny z wymaganiami, o których mowa w art. 217b ust. 3, podlega karze grzywny.”; 66) w art. 362 uchyla się ust. 6; 67) art. 363 otrzymuje brzmienie: „Art. 363. 1. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do: 1) ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia; 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego. 2. Przepisy art. 362 ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.”; 68) art. 377a otrzymuje brzmienie: „Art. 377a. Minister właściwy do spraw środowiska jest organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 95 ust. 1, oraz w art. 378 ust. 2a i 2aa.”; 69) w art. 378 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Zadania samorządu województwa, o których mowa w ust. 2a i 2aa, art. 91 ust. 1, 3, 3a i 5, art. 92 ust. 1, art. 94 ust. 2, art. 95 ust. 1, art. 96, art. 119 ust. 2, art. 135 ust. 2 oraz art. 162 ust. 3, 6 i 7, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.”; 70) w art. 400a w ust. 1: a) pkt 9 otrzymuje brzmienie: „9) przedsięwzięcia związane z ochroną powierzchni ziemi, z wyłączeniem remediacji polegających na samooczyszczaniu;”, b) po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu: „9a) przedsięwzięcia związane z niepolegającą na samooczyszczaniu remediacją historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi, jeżeli obowiązanym do przeprowadzenia remediacji jest regionalny dyrektor ochrony środowiska lub władająca powierzchnią ziemi jednostka samorządu terytorialnego;”, c) pkt 42 otrzymuje brzmienie: „42) inne zadania służące ochronie środowiska i gospodarce wodnej, wynikające z zasady zrównoważonego rozwoju i zgodne z polityką ochrony środowiska;”; 71) w art. 400b ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Celem działania wojewódzkich funduszy jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 1–9a i 11–42.”; 72) w art. 400h: a) w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: „4) uchwalanie, z uwzględnieniem strategii, programów i dokumentów programowych, o których mowa w art. 14 ust. 1, i list przedsięwzięć priorytetowych przedkładanych przez wojewódzkie fundusze, planu działalności i zatwierdzanie list priorytetowych programów Narodowego Funduszu, do dnia 31 stycznia każdego roku; listy programów priorytetowych w części dotyczącej gospodarki wodnej wymagają uzgodnienia z Prezesem Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej;”, b) w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) uchwalanie planów działalności wojewódzkich funduszy, do dnia 30 listopada każdego roku, na rok następny, z uwzględnieniem strategii, programów i dokumentów programowych, o których mowa w art. 14 ust. 1, oraz strategii działania wojewódzkich funduszy i wojewódzkich programów ochrony środowiska;”; 73) w art. 400k w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu: „8) wydawanie opinii w zakresie możliwości wspomagania ze środków Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy zadań regionalnych dyrektorów ochrony środowiska w zakresie historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi objętych harmonogramami, o których mowa w art. 101j ust. 1, oraz w zakresie bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku lub szkód w środowisku objętych harmonogramami, o których mowa w art. 16a ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie.”; 74) w art. 401c ust. 11 otrzymuje brzmienie: „11. Wysokości zobowiązań określonych w ust. 1–9a mogą być zmniejszane za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska. Przy udzielaniu zgody minister właściwy do spraw środowiska uwzględnia w szczególności potrzeby realizacji zasady zrównoważonego rozwoju, strategii, programów i dokumentów programowych, o których mowa w art. 14 ust. 1, oraz zobowiązań określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej i umowach międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”; 75) uchyla się tytuł VIII.


Art. 34. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uruchomi system teleinformatyczny do prowadzenia rejestru bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku i szkód w środowisku, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, nie później niż w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wprowadzi do rejestru, o którym mowa w art. 26a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, dane z rejestru, ze zgłoszeń i informacji otrzymanych na podstawie art. 32 i art. 33, w terminie 6 miesięcy od dnia uruchomienia systemu teleinformatycznego. 3. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wprowadzi do rejestru dane z otrzymanych, przed uruchomieniem systemu teleinformatycznego: 1) zgłoszeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9, 2) uzasadnionych zgłoszeń, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 3) informacji, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 9 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – w terminie 6 miesięcy od dnia jego uruchomienia. 4. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wprowadza do rejestru dane o zakończeniu prowadzonych przez siebie, przed uruchomieniem systemu teleinformatycznego, działań zapobiegawczych lub naprawczych oraz dane, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 9 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w terminie 6 miesięcy od dnia jego uruchomienia.


Art. 35. Regionalny dyrektor ochrony środowiska ustali pierwszy harmonogram zadań w zakresie historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi oraz pierwszy harmonogram zadań w zakresie bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku i szkód w środowisku, nie później niż w terminie 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 36. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie: 1) art. 105, art. 201 ust. 2 i art. 210 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 101a ust. 5, art. 201 ust. 2 i art. 210 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, 2) art. 145 ust. 1 pkt 1 i art. 146 ust. 2 i 4 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, 3) art. 148 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 148 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1: 1) w zakresie szczegółowych wymagań dotyczących ograniczenia emisji lotnych związków organicznych powstających w wyniku wykorzystywania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz w preparatach do odnawiania pojazdów – zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych w tym zakresie na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy; 2) w zakresie szczegółowych wymagań dla niektórych produktów ze względu na ich negatywne oddziaływanie na środowisko – zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych w tym zakresie na podstawie art. 169 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, i mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów.


Art. 37. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 28a ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 26a ust. 7 ustawy zmienianej w art. 9, jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 37b. W decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 1, regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, może nałożyć obowiązek prowadzenia badań zanieczyszczenia gleby i ziemi lub pomiarów zawartości substancji w wodzie, w tym pobierania próbek, lub monitoringu przyrodniczego różnorodności biologicznej i krajobrazowej, określając: 1) zakres badań, pomiarów lub monitoringu; 2) metodykę prowadzenia badań, pomiarów lub monitoringu; 3) termin i formę przedkładania wyników badań, pomiarów lub monitoringu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektorowi właściwego urzędu morskiego.


Art. 37c. 1. Jeżeli działania mogące znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszaru znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, zostały podjęte przez więcej niż jeden podmiot, odpowiedzialność tych podmiotów jest solidarna. 2. Jeżeli działania, o których mowa w ust. 1, zostały podjęte za zgodą lub wiedzą władającego powierzchnią ziemi, jest on obowiązany do prowadzenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych, a także do prowadzenia monitoringu solidarnie z podmiotem, który je podjął. Przez władającego powierzchnią ziemi rozumie się podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 44 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, decyzję, o której mowa w art. 37 ust. 1, kieruje się także do władającego powierzchnią ziemi.


Art. 37d. Podmiot obowiązany do przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych informuje regionalnego dyrektora ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektora właściwego urzędu morskiego, o ich zakończeniu.”; 4) w art. 118 w ust. 2 skreśla się wyrazy „(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.)”.


Art. 38. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie: 1) art. 10 ustawy zmienianej w art. 9, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ustawy zmienianej w art. 9, 2) art. 14 ustawy zmienianej w art. 9, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 14 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą – jednak nie dłużej niż przez okres 24 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 39. 1. W latach 2014–2023 maksymalny limit wydatków Inspekcji Ochrony Środowiska będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2014 r. – 0 zł; 2) 2015 r. – 40 tys. zł; 3) 2016 r. – 40 tys. zł; 4) 2017 r. – 40 tys. zł; 5) 2018 r. – 40 tys. zł; 6) 2019 r. – 40 tys. zł; 7) 2020 r. – 40 tys. zł; 8) 2021 r. – 40 tys. zł; 9) 2022 r. – 40 tys. zł. 10) 2023 r. – 40 tys. zł. 2. W latach 2014–2023 maksymalny limit wydatków Inspekcji Handlowej będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2014 r. – 0 zł; 2) 2015 r. – 40 tys. zł; 3) 2016 r. – 40 tys. zł; 4) 2017 r. – 40 tys. zł; 5) 2018 r. – 40 tys. zł; 6) 2019 r. – 40 tys. zł; 7) 2020 r. – 40 tys. zł; 8) 2021 r. – 40 tys. zł; 9) 2022 r. – 40 tys. zł. 10) 2023 r. – 40 tys. zł. 3. W latach 2014–2023 maksymalny limit wydatków nadzoru budowlanego będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2014 r. – 0 zł; 2) 2015 r. – 40 tys. zł; 3) 2016 r. – 40 tys. zł; 4) 2017 r. – 40 tys. zł; 5) 2018 r. – 40 tys. zł; 6) 2019 r. – 40 tys. zł; 7) 2020 r. – 40 tys. zł; 8) 2021 r. – 40 tys. zł; 9) 2022 r. – 40 tys. zł. 10) 2023 r. – 40 tys. zł. 4. W latach 2014–2023 maksymalny limit wydatków Urzędu Regulacji Energetyki będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi w: 1) 2014 r. – 0 zł; 2) 2015 r. – 40 tys. zł; 3) 2016 r. – 40 tys. zł; 4) 2017 r. – 40 tys. zł; 5) 2018 r. – 40 tys. zł; 6) 2019 r. – 40 tys. zł; 7) 2020 r. – 40 tys. zł; 8) 2021 r. – 40 tys. zł; 9) 2022 r. – 40 tys. zł. 10) 2023 r. – 40 tys. zł. 5. Organem monitorującym wykorzystanie limitu wydatków, określonego w ust. 1–4, jest odpowiednio minister właściwy do spraw środowiska, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, minister właściwy do spraw budownictwa oraz minister właściwy do spraw finansów publicznych. 6. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczenia przyjętego na dany rok budżetowy limitu wydatków, określonego w ust. 1–4, stosuje się mechanizm korygujący polegający na racjonalizacji wydatków.


Art. 4. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059, z późn. zm.[12])) w art. 23 w ust. 2 po pkt 21 dodaje się pkt 21a w brzmieniu: „21a) wydawanie, na wniosek organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, opinii dotyczącej skutków ekonomicznych, w tym wpływu na opłacalność wytwarzania energii, zastosowania do źródeł spalania paliw drugiej zasady łączenia, o której mowa w art. 157a ust. 2 pkt 2 tej ustawy;”.


Art. 40. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. MARSZAŁEK SEJMU / – / Ewa Kopacz [1]) Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz. Urz. UE L 334 z 17.12.2010, str. 17, z późn. zm.). [2]) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, ustawę z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, ustawę z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw, ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, ustawę z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, ustawę z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, ustawę z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych, ustawę z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustawę z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji oraz ustawę z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. [3]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 675, 983, 1036, 1238, 1304, 1650 oraz z 2014 r. poz. 822. [4]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 951 i 1513, z 2013 r. poz. 21 i 165 oraz z 2014 r. poz. 659. [5]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2011 r. Nr 279, poz. 1644, z 2012 r. poz. 1237, z 2013 r. poz. 714 oraz z 2014 r. poz. 379. [6]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1238 oraz z 2014 r. poz. 587, 822, 850 i poz. ... [7]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 143, poz. 1196, z 2003 r. Nr 7, poz. 78 i Nr 190, poz. 1865, z 2004 r. Nr 49, poz. 464, z 2005 r. Nr 113, poz. 954, z 2006 r. Nr 50, poz. 360 i Nr 133, poz. 935 oraz z 2014 r. poz. … . [8]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1101, 1342 i 1529, z 2013 r. poz. 35, 985, 1027, 1036, 1145, 1149 i 1289 oraz z 2014 r. poz. 183 i 567. [9]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1643 oraz z 2014 r. poz. 598 i 612. [10]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 675, 983, 1036, 1238, 1304, 1650 oraz z 2014 r. poz. 822. [11]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 227, poz. 1367, z 2012 r. poz. 1529, z 2013 r. poz. 898 oraz z 2014 r. poz. 822. [12]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 984 i 1238 oraz z 2014 r. poz. 457, 490 i 900. [13]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 143, poz. 1196, z 2003 r. Nr 7, poz. 78 i Nr 190, poz. 1865, z 2004 r. Nr 49, poz. 464, z 2005 r. Nr 113, poz. 954 oraz z 2006 r. Nr 50, poz. 360 i Nr 133, poz. 935. [14]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2012 r. poz. 1448 i 1512, z 2013 r. poz. 21, 455 i 1650 oraz z 2014 r. poz. 312. [15]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. 1238 oraz z 2014 r. poz. 587, 822, 850 i ... [16]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 765 i 1247, z 2014 r. poz. 486, 579 i 786. [17]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2013 r. poz. 1238 oraz z 2014 r. poz. 587, 822 i 850. [18]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 157, poz. 1241, z 2011 r. Nr 279, poz. 1644, z 2012 r. poz. 1237, z 2013 r. poz. 714 oraz z 2014 r. poz. 379.


Art. 5. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148) w art. 3 w ust. 1 po pkt 2c dodaje się pkt 2d w brzmieniu: „2d) przeprowadzanie kontroli, o której mowa w art. 168a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 i 1238 oraz z 2014 r. poz. 40, 47 i ...);”.


Art. 6. W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085, z późn. zm. [13])) uchyla się art. 13.


Art. 7. W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627, 628 i 842) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) uwzględnianie wymagań ochrony przyrody w strategiach, programach i dokumentach programowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 i 1238 oraz z 2014 r. poz. 40, 47 i ...), programach ochrony środowiska przyjmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego, koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, strategiach rozwoju województw, planach zagospodarowania przestrzennego województw, strategiach rozwoju gmin, studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i planach zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz w działalności gospodarczej i inwestycyjnej;”; 2) art. 37 otrzymuje brzmienie: „Art. 37. 1. Jeżeli działania mogące znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000 lub obszaru znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, zostały podjęte bez uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 34, lub uzgodnienia lub decyzji, o których mowa w art. 35a, regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, wydaje decyzję, w której nakazuje, w zależności od potrzeb, ich natychmiastowe wstrzymanie lub podjęcie niezbędnych działań zapobiegawczych lub działań naprawczych. 2. Jeżeli działania na obszarze Natura 2000 zostały podjęte sprzecznie z ustaleniami planu zadań ochronnych lub planu ochrony, regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, wydaje decyzję, o której mowa w ust. 1, chyba że podjęte działania realizowane są w ramach inwestycji celu publicznego. 3. Jeżeli w stosunku do działań, o których mowa w ust. 1 i 2, jest prowadzone postępowanie, o którym mowa w art. 48, art. 49b albo art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 oraz z 2014 r. poz. 40), regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, zawiesza postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, do czasu zakończenia przez właściwy organ postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. 4. W przypadku działań, o których mowa w ust. 1 i 2, do których mają jednocześnie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2014 r. poz. 210), nie prowadzi się postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1.”; 3) po art. 37 dodaje się art. 37a–37d w brzmieniu: „Art. 37a. 1. Jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 37 ust. 1, nakazuje się podjęcie niezbędnych działań zapobiegawczych lub działań naprawczych, w decyzji tej określa się: 1) stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko; 2) zakres i sposób przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych, w tym czynności zmierzających do ograniczenia oddziaływania na obszar Natura 2000 lub obszar znajdujący się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1; 3) termin rozpoczęcia i zakończenia działań zapobiegawczych lub działań naprawczych. 2. Przez działania zapobiegawcze i działania naprawcze rozumie się odpowiednio działania zapobiegawcze i działania naprawcze, o których mowa w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie. 3. Ustalając kolejność, zakres i sposób podejmowania działań naprawczych, regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, kieruje się charakterem, zasięgiem i rozmiarem negatywnego oddziaływania, a także możliwością naturalnej naprawy elementów przyrodniczych na obszarze, na którym negatywne oddziaływanie wystąpiło. 4. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, wydaje decyzję, o której mowa w art. 37 ust. 1, po zasięgnięciu opinii dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do negatywnego oddziaływania na obszarze parku narodowego.


Art. 8. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 1282, z późn. zm.[14])) w załączniku do ustawy w części I uchyla się ust. 12.


Art. 9. W ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2014 r. poz. 210) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) spowodowanych również przez inną działalność niż ta, o której mowa w pkt 1, podmiotu korzystającego ze środowiska, jeżeli dotyczą gatunków chronionych lub chronionych siedlisk przyrodniczych oraz wystąpiły z winy podmiotu korzystającego ze środowiska.”; 2) w art. 4: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) do bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowisku, która zaistniała przed dniem 30 kwietnia 2007 r. lub wynika z działalności, która została zakończona przed dniem 30 kwietnia 2007 r., a także jeżeli od emisji lub zdarzenia, które spowodowały bezpośrednie zagrożenie szkodą lub szkodę w środowisku, upłynęło więcej niż 30 lat, w tym do historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi;”, b) w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie: „c) działalność, której głównym celem jest obronność i bezpieczeństwo państwa, bezpieczeństwo międzynarodowe lub której jedynym celem jest ochrona przed klęską żywiołową.”; 3) art. 5 otrzymuje brzmienie: „Art. 5. Przepisów ustawy nie stosuje się do szkód jądrowych w zakresie uregulowanym w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 264 i 908 oraz z 2014 r. poz. 587).”; 4) w art. 6: a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) badaniach zanieczyszczenia gleby i ziemi – rozumie się przez to badania zanieczyszczenia gleby i ziemi w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;”, b) w pkt 2: – uchyla się lit. a, – lit. d otrzymuje brzmienie: „d) miejsca tokowania, lęgu, pierzenia i zimowania ptaków wędrownych oraz miejsca ich zatrzymywania się i żerowania wzdłuż tras wędrówek;”, c) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) działaniach naprawczych – rozumie się przez to wszelkie działania, w tym działania ograniczające lub tymczasowe, podejmowane w celu naprawy lub zastąpienia w równoważny sposób elementów przyrodniczych lub ich funkcji, które uległy szkodzie, a także działania kompensacyjne; do działań naprawczych zalicza się w szczególności przeprowadzenie remediacji, przywracanie naturalnego ukształtowania terenu, zalesianie, zadrzewianie lub tworzenie skupień roślinności, reintrodukcję zniszczonych gatunków, prowadzące do usunięcia zagrożenia dla zdrowia ludzi oraz przywracania równowagi przyrodniczej na danym terenie;”, d) pkt 7 otrzymuje brzmienie: „7) gatunkach chronionych – rozumie się przez to gatunki objęte ochroną na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 26, art. 48 i art. 49 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;”, e) po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu: „7a) historycznym zanieczyszczeniu powierzchni ziemi – rozumie się przez to historyczne zanieczyszczenie powierzchni ziemi w rozumieniu art. 3 pkt 5a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;”, f) w pkt 8 lit. c otrzymuje brzmienie: „c) w odniesieniu do powierzchni ziemi – usunięcie zagrożenia dla zdrowia ludzi i stanu środowiska;”; g) po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu: „8a) naturalnej regeneracji – rozumie się przez to: a) w odniesieniu do: – gatunków chronionych – proces odtwarzania się populacji gatunku na danym terenie do stanu początkowego lub do osiągnięcia właściwego stanu ochrony gatunku, – chronionych siedlisk przyrodniczych – proces odtwarzania się siedliska przyrodniczego na danym terenie do stanu początkowego lub do osiągnięcia właściwego stanu ochrony siedliska przyrodniczego – przebiegający samoistnie, bez ingerencji człowieka, ale którego przebieg może być przez człowieka wspomagany, b) w odniesieniu do wód i powierzchni ziemi – samooczyszczanie w rozumieniu art. 3 pkt 32d ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;”, h) po pkt 9 dodaje się pkt 9a i 9b w brzmieniu: „9a) pomiarach – rozumie się przez to również obserwacje, analizy oraz pobieranie próbek; 9b) remediacji – rozumie się przez to remediację w rozumieniu art. 3 pkt 31b ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;”, i) pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) stanie początkowym – rozumie się przez to stan i funkcje środowiska oraz poszczególnych elementów przyrodniczych przed wystąpieniem szkody w środowisku, oszacowane na podstawie dostępnych informacji; w przypadku szkody w środowisku w powierzchni ziemi rozumie się przez to w szczególności stan określony w raporcie początkowym, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska albo, jeżeli nie ma dostępnych informacji na temat stanu początkowego lub w raporcie początkowym stwierdzono przekroczenie dopuszczalnych zawartości substancji powodujących ryzyko – stan zgodny z dopuszczalnymi zawartościami substancji powodujących ryzyko;”, j) po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu: „10a) substancji powodującej ryzyko – rozumie się przez to substancję w rozumieniu art. 3 pkt 37a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;”, k) w pkt 11 lit. a i b otrzymują brzmienie: „a) w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych, mającą znaczący negatywny wpływ na osiągnięcie lub utrzymanie właściwego stanu ochrony tych gatunków lub siedlisk przyrodniczych, z tym że szkoda w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych nie obejmuje uprzednio zidentyfikowanego negatywnego wpływu, wynikającego z działania podmiotu korzystającego ze środowiska zgodnie z: – decyzją, o której mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub – decyzją, o której mowa w art. 56 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub – zatwierdzonym planem urządzenia lasu, dla którego przeprowadzono strategiczną ocenę oddziaływania na środowisko, o której mowa w art. 46 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r. poz. 1235, z późn. zm.[15])), lub – decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub – postanowieniami, o których mowa w art. 90 ust. 1 i art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) w wodach, mającą znaczący negatywny wpływ na potencjał ekologiczny, stan ekologiczny, chemiczny lub ilościowy wód,”; 5) w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, o którym mowa w ust. 2, podejmuje działania w porozumieniu z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, na którego obszarze działania wystąpiło bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkoda w środowisku.”; 6) w art. 9 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) podjęcia działań w celu ograniczenia szkody w środowisku, zapobieżenia kolejnym szkodom i negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi lub dalszemu osłabieniu funkcji elementów przyrodniczych, w tym natychmiastowego opanowania, powstrzymania, usunięcia lub ograniczenia w inny sposób zanieczyszczenia lub innych szkodliwych czynników;”; 7) w art. 12 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: „4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, decyzję, o której mowa w art. 13 i art. 15, kieruje się także do władającego powierzchnią ziemi.”; 8) w art. 13: a) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Wniosek o uzgodnienie warunków przeprowadzenia działań naprawczych w odniesieniu do szkody w środowisku w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych lub w wodach zawiera informacje dotyczące:”, b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu: „2a. Wniosek o uzgodnienie warunków przeprowadzenia działań naprawczych w odniesieniu do szkody w środowisku w powierzchni ziemi zawiera projekt planu remediacji obejmujący informacje o: 1) terenie wymagającym przeprowadzenia remediacji, poprzez wskazanie adresu i numerów działek ewidencyjnych oraz jego powierzchni; 2) aktualnym i, o ile jest to możliwe, planowanym sposobie użytkowania zanieczyszczonego terenu; 3) właściwościach gleby oraz rodzaju pokrycia terenu, w tym roślinności i zabudowy; 4) o nazwach substancji powodujących ryzyko wraz z wynikami badań zanieczyszczenia gleby i ziemi tymi substancjami, wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska; 5) nazwach substancji powodujących ryzyko oraz ich zawartości w glebie i w ziemi, do jakich doprowadzi remediacja; 6) ocenie występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska; 7) budowie geologicznej i warunkach hydrogeologicznych niezbędnych do dokonania oceny, o której mowa w pkt 6 – jeżeli zachodzi taka potrzeba; 8) planowanym sposobie przeprowadzenia remediacji; 9) planowanym terminie rozpoczęcia i zakończenia remediacji; 10) sposobie potwierdzenia przeprowadzenia remediacji, oraz terminie przedłożenia dokumentacji z jej przeprowadzenia, w tym wyników badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.”, c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Uzgodnienie warunków przeprowadzenia działań naprawczych następuje w drodze decyzji: 1) dla szkody w środowisku w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych lub w wodach, określającej: a) stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko, b) zakres i sposób przeprowadzenia działań naprawczych, c) termin rozpoczęcia i zakończenia działań naprawczych, d) sposób potwierdzenia osiągnięcia założonego efektu ekologicznego; 2) dla szkody w środowisku w powierzchni ziemi ustalającej plan remediacji, z uwzględnieniem art. 217d ust. 3–5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, określającej: a) teren wymagający przeprowadzenia remediacji, poprzez wskazanie adresu i numerów działek ewidencyjnych oraz jego powierzchni, b) nazwy substancji powodujących ryzyko oraz ich zawartości w glebie i w ziemi, do jakich doprowadzi remediacja, c) sposób przeprowadzenia remediacji, d) termin rozpoczęcia i zakończenia remediacji, e) sposób potwierdzenia przeprowadzenia remediacji oraz termin przedłożenia dokumentacji z jej przeprowadzenia, w tym wyników badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez laboratorium, o którym mowa w art. 147a ust. 1 pkt 1 lub ust. 1a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.”, d) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: „4a. W przypadku wystąpienia więcej niż jednej szkody w środowisku, w tym szkody w środowisku w powierzchni ziemi, wniosek o uzgodnienie warunków prowadzenia działań naprawczych zawiera informacje, o których mowa w ust. 2 i 2a.”, e) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Organ ochrony środowiska wydaje decyzję, o której mowa w ust. 3, po zasięgnięciu opinii w zakresie warunków przeprowadzenia działań naprawczych zawartych w projekcie tej decyzji: 1) dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej – w odniesieniu do szkody w środowisku w wodach lub szkody w środowisku w powierzchni ziemi, jeżeli dotyczy ona zanieczyszczenia w strefach ochronnych ujęć wody; 2) dyrektora urzędu morskiego – w odniesieniu do szkody w środowisku na obszarach morskich; 3) dyrektora okręgowego urzędu górniczego – w odniesieniu do szkody w środowisku spowodowanej ruchem zakładu górniczego; 4) dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych – w odniesieniu do szkody w środowisku na gruntach będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe; 5) dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do szkody w środowisku na obszarze parku narodowego i jego otuliny; 6) państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego – w odniesieniu do oceny występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi na danym terenie; 7) państwowego powiatowego inspektora sanitarnego – w odniesieniu do szkody w środowisku w ujęciach wody przeznaczonej do spożycia oraz wody w kąpieliskach; 8) starosty – w odniesieniu do szkody w środowisku w powierzchni ziemi na gruntach wykorzystywanych na cele rolne.”, f) po ust. 6 dodaje się ust. 6a i 6b w brzmieniu: „6a. Organ ochrony środowiska, występując o opinię, o której mowa w ust. 6, przedkłada projekt decyzji. 6b. Niewydanie opinii w terminie określonym w art. 106 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (z 2013 r. poz. 267 oraz z 2014 r. poz. 183) uważa się za akceptację warunków zawartych w projekcie decyzji.”; 9) art. 14 i art. 15 otrzymują brzmienie: „Art. 14. Minister właściwy do spraw środowiska, uwzględniając wpływ podejmowanych działań na zdrowie i bezpieczeństwo ludzi, potrzebę minimalizacji kosztów tych działań, możliwość osiągnięcia celów naprawy i przeciwdziałanie przyszłym szkodom w środowisku lub pogłębianiu istniejących szkód w środowisku oraz wpływ działań naprawczych na stan elementów przyrodniczych lub ich funkcje, określi w drodze rozporządzenia: 1) rodzaje działań naprawczych oraz warunki i sposoby ich prowadzenia dla szkód w środowisku w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych lub wodach; 2) warunki i sposoby przeprowadzania remediacji – dla szkód w środowisku w powierzchni ziemi.


Ustawa z dnia 18 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. Nr 88, poz. 983, z 2003 r. Nr 229, poz. 2273 oraz z 2004 r. Nr 42, poz. 386) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby prawne prowadzące gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzące działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego."; 2) w art. 3: a) w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) przychody ze sprzedaży produktów lub grup produktów wytworzonych w gospodarstwach członków grupy stanowią więcej niż połowę przychodów grupy ze sprzedaży produktów lub grup produktów, dla których grupa została utworzona,", b) uchyla się ust. 2; 3) w art. 4 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) zasady tworzenia i wykorzystania funduszu specjalnego, o którym mowa w art. 5, jeżeli będzie on utworzony,"; 4) w art. 7 w ust. 1 skreśla się wyrazy "i 4"; 5) w art. 9 dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. Wojewoda informuje ministra właściwego do spraw rolnictwa, Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Prezesa Agencji Rynku Rolnego o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze."; 6) w art. 11 skreśla się wyrazy "i 4"; 7) art. 12 otrzymuje brzmienie: "Art. 12. 1. Nadzór nad działalnością grupy sprawuje wojewoda właściwy ze względu na siedzibę grupy. 2. W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda przeprowadza kontrole w zakresie spełniania przez grupę warunków, o których mowa w art. 3, oraz warunków określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 6. 3.Czynności kontrolne są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez wojewodę. 4. Upoważnienie zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania. 5. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich wykonywania jest obowiązana okazać imienne upoważnienie. 6. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do: 1) wstępu na teren nieruchomości należących do grupy; 2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli; 3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania z nich odpisów, wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczania tych dokumentów. 7. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół. 8. Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz kontrolowany. 9. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez kontrolowanego protokół podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji o tej odmowie. 10. W przypadku gdy kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, zgłosić wojewodzie umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole. 11. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 119, poz. 1250, z 2001 r. Nr 154, poz. 1789 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804) wprowadza się następujące zmiany: 1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: "o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa"; 2) użyty w różnych przypadkach wyraz "przedsiębiorca" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "osoba fizyczna lub prawna"; 3) użyte w różnych przypadkach wyrazy "polski obszar celny" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "terytorium Rzeczypospolitej Polskiej"; 4) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu: "Art. 1a. Ustawa służy wykonaniu postanowień zawartych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1334/2000 z dnia 22 czerwca 2000 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli eksportu produktów i technologii podwójnego zastosowania (Dz.Urz. WE L 159 z 30.06.2000), ostatnio zmienionym rozporządzeniem Rady (WE) nr 149/2003 (Dz.Urz. UE L 30 z 5.02.2003)[1]."; 5) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Obrót z zagranicą, o którym mowa w art. 3 pkt 8, jest zabroniony z mocy prawa, jeżeli nie zostały spełnione warunki i ograniczenia określone w rozporządzeniu nr 1334/2000, w niniejszej ustawie, przepisach innych ustaw oraz w umowach i innych zobowiązaniach międzynarodowych."; 6) w art. 3: a) pkt 1-3 otrzymują brzmienie: "1) towar podwójnego zastosowania – towary podwójnego zastosowania w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 1334/2000, 2) uzbrojenie – broń, amunicję, materiały wybuchowe, wyroby, ich części i technologie, określone w wykazie, o którym mowa w art. 6 ust. 5, 3) towar o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, zwany dalej "towarem o znaczeniu strategicznym" – towar podwójnego zastosowania oraz uzbrojenie,", b) uchyla się pkt 4, c) po pkt 4 dodaje się pkt 4a-4c w brzmieniu: "4a) Wspólnotowy Kodeks Celny - rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19.10.1992), ostatnio zmienione aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.Urz. UE L 236 z 23.09.2003), 4b) obszar celny Wspólnoty – obszar celny w rozumieniu art. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, 4c) kraj trzeci - państwo, którego terytorium znajduje się poza obszarem celnym Wspólnoty,", d) pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) eksport - eksport w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia nr 1334/2000,", e) po pkt 5 dodaje się pkt 5a i 5b w brzmieniu: "5a) usługa pośrednictwa – działania prowadzone przez osoby fizyczne lub prawne, polegające na: a) negocjowaniu, doradztwie handlowym oraz pomocy w zawieraniu umów oraz uczestnictwie w jakiejkolwiek formie w czynnościach związanych z eksportem, importem, tranzytem lub zawarciem umowy leasingu, darowizny, pożyczki, użyczenia oraz wniesieniem aportu do spółki, które mogą dotyczyć w szczególności transferu towarów o znaczeniu strategicznym z jednego państwa do innego państwa, b) zakupie, sprzedaży lub organizacji transferu towarów o znaczeniu strategicznym, a w szczególności spedycji, z jednego państwa do innego państwa, 5b) pomoc techniczna – jakiekolwiek wsparcie techniczne, związane z naprawami, rozwojem, wytwarzaniem, testowaniem, utrzymaniem lub innymi usługami technicznymi dotyczącymi towarów o znaczeniu strategicznym, które może przyjąć formy udzielania instrukcji, szkolenia, przekazywania wiedzy roboczej lub usług konsultingowych,", f) pkt 6-8 otrzymują brzmienie: "6) import: a) wprowadzanie towarów o znaczeniu strategicznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, b) przekazywanie z kraju trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za pomocą mediów elektronicznych, faksu lub telefonu oprogramowania oraz wszelkiego rodzaju informacji naukowych lub dokumentacji technicznych oraz dokumentacji dotyczącej technologii produkcji towarów wymienionych w pkt 1 i 2, pod warunkiem, że poprzez takie przekazanie osiągnie się rezultat porównywalny z takim, jaki można otrzymać, mając bezpośredni dostęp do tych informacji i dokumentacji, a przekazane za pomocą mediów elektronicznych, faksu lub telefonu oprogramowanie lub informacje znajdują potwierdzenie w odpowiednim dokumencie, 7) tranzyt – procedurę tranzytu, określoną w art. 91 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, 8) obrót: a) eksport, b) usługę pośrednictwa, c) pomoc techniczną, d) import, e) tranzyt,", g) uchyla się pkt 9, h) w pkt 11 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu: "12) organ monitorujący import – Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego."; 7) art. 6-8 otrzymują brzmienie: "Art. 6. 1. Obrót towarami podwójnego zastosowania może być dokonywany wyłącznie na podstawie zezwolenia na eksport, na wykonywanie usług pośrednictwa, a także na świadczenie pomocy technicznej i w zakresie określonym w tym zezwoleniu. 2. Obrót uzbrojeniem może być dokonywany wyłącznie na podstawie zezwolenia na eksport, import, tranzyt i na wykonywanie usług pośrednictwa, a także na świadczenie pomocy technicznej i w zakresie określonym w tym zezwoleniu. 3. Import na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej towarów podwójnego zastosowania nie wymaga uzyskania zezwolenia. 4. Wykazy towarów podwójnego zastosowania, na obrót którymi wymagane jest zezwolenie, określa rozporządzenie nr 1334/2000. 5. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych i Ministrem Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Szefa Agencji Wywiadu, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz uzbrojenia, na obrót którym jest wymagane zezwolenie, uwzględniając przy jego sporządzaniu wykazy międzynarodowe. 6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, listę krajów, do których eksport towarów o znaczeniu strategicznym jest zakazany lub ograniczony, uwzględniając: 1) potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, 2) zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z umów i porozumień międzynarodowych oraz z zobowiązań sojuszniczych, w tym dotyczących nierozprzestrzeniania i kontroli towarów o znaczeniu strategicznym. 7. Osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia na eksport towarów nieznajdujących się w wykazach, o których mowa w ust. 4 i 5, jeśli wie lub została poinformowana, że eksportowane towary zostaną lub mogą zostać wykorzystane w całości lub w części do celów lub w okolicznościach, o których mowa w art. 10 ust. 1.


Art. 13. W przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna wie lub ma uzasadnione podstawy do przypuszczenia, że towary o znaczeniu strategicznym zostały lub mogą zostać w całości lub części wykorzystane do celów lub w okolicznościach, o których mowa w art. 10 ust. 1, jest obowiązana podjąć wszelkie możliwe czynności dla ustalenia faktycznego wykorzystania tych towarów oraz zawiadomić o tym organ kontroli obrotu.


Art. 14. 1. Zezwolenie indywidualne lub globalne oraz uprawnienia z nich wynikające są niezbywalne. 2. Zezwolenia indywidualne lub globalne na obrót towarami o znaczeniu strategicznym są dokumentami mającymi znaczenie dla kontroli celnej. 3. Oryginał zezwolenia indywidualnego lub globalnego dołącza się do zgłoszenia celnego lub do wniosku o nadanie przeznaczenia celnego. 4. Wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego na obrót może być uzależnione od spełnienia dodatkowych wymagań i warunków określonych przez ministra właściwego do spraw gospodarki, a w szczególności od złożenia przez zagranicznego końcowego użytkownika oświadczenia o zastosowaniu towaru o znaczeniu strategicznym lub przedłożenia międzynarodowego certyfikatu importowego. 5. W zezwoleniu indywidualnym lub globalnym określa się termin jego ważności, nie dłuższy jednak niż rok. 6. Za wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego nie pobiera się opłaty."; 11) w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organ kontroli obrotu, odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia na obrót, jeżeli: 1) wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, 2) wymagają tego zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej wynikające z umów i porozumień międzynarodowych oraz z zobowiązań sojuszniczych, w tym dotyczących nierozprzestrzeniania i kontroli towarów o znaczeniu strategicznym, 3) osoba fizyczna lub prawna nie daje rękojmi zgodnego z prawem prowadzenia obrotu."; 12) art. 16-18 otrzymują brzmienie: "Art. 16. Organ kontroli obrotu może odmówić, w drodze decyzji administracyjnej, wydania zezwolenia indywidualnego lub globalnego, jeśli: 1) istnieje ryzyko zmiany końcowego użycia lub miejsca przeznaczenia towarów o znaczeniu strategicznym, 2) osoba fizyczna lub prawna naruszyła przepisy dotyczące obrotu towarami o znaczeniu strategicznym.


Art. 17. 1. Organ kontroli obrotu, po zasięgnięciu opinii organów opiniujących, może, w drodze decyzji administracyjnej, cofnąć lub zmienić zezwolenie indywidualne lub globalne, jeżeli: 1) wymagają tego potrzeby obronności lub bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, 2) jest to niezbędne dla wykonania zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z umów i porozumień międzynarodowych oraz z zobowiązań sojuszniczych, w tym dotyczących nierozprzestrzeniania i kontroli towarów o znaczeniu strategicznym. 3) istnieje ryzyko zmiany końcowego użycia lub miejsca przeznaczenia towarów o znaczeniu strategicznym, 4) osoba fizyczna lub prawna dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu, 5) osoba fizyczna lub prawna w sposób zawiniony utraciła rękojmię zgodnego z prawem prowadzenia obrotu. 2. Cofnięcie lub zmiana zezwolenia indywidualnego lub globalnego z przyczyn leżących po stronie osoby fizycznej lub prawnej następuje bez odszkodowania.


Art. 18. Osoba fizyczna lub prawna, której cofnięto zezwolenie indywidualne lub globalne z przyczyn, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, może ponownie wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna."; 13) w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Tranzyt niekrajowego towaru podwójnego zastosowania, którego przemieszczanie ma się zakończyć poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga pozwolenia wydanego przez naczelnika granicznego urzędu celnego."; 14) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. 1. Tworzy się rejestr udzielonych zezwoleń indywidualnych lub globalnych oraz osób fizycznych lub prawnych, które spełniły warunki, o których mowa w art. 8 ust. 2, zwany dalej "rejestrem". 2. Rejestr prowadzi organ kontroli obrotu. 3. Wpisu zezwolenia indywidualnego lub globalnego do rejestru dokonuje się niezwłocznie po udzieleniu danego zezwolenia. Wpisu osoby fizycznej lub prawnej dokonuje się niezwłocznie po złożeniu przez nią oświadczenia, o którym mowa w art. 8 ust. 2. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru, uwzględniając w szczególności rodzaje udzielonych zezwoleń oraz ilość i wartość towarów o znaczeniu strategicznym objętych zezwoleniem."; 15) po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu: "Rozdział 2a Monitorowanie importu towarów podwójnego zastosowania wykorzystywanych w telekomunikacji lub do ochrony informacji


Art. 2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i 3, art. 9 ust. 6, art. 21 ust. 4 i art. 29 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 5 i 6, art. 9 ust. 6, art. 21 ust. 4 i art. 29 ust. 5, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 2004 r.


Art. 21a. 1. Import na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykorzystywanych w telekomunikacji lub do ochrony informacji towarów podwójnego zastosowania, określonych w ust. 2, podlega monitorowaniu przez organ monitorujący import, na zasadach określonych w niniejszym rozdziale. 2. Wykaz towarów podwójnego zastosowania określa część 1 "Telekomunikacja" 5A001a i 5A001b4 oraz część 2 "Ochrona informacji" kategorii 5 Załącznika I do rozporządzenia nr 149/2003 zmieniającego rozporządzenie nr 1334/2000.


Art. 21b. 1. Osoba fizyczna lub prawna może dokonać importu towaru podwójnego zastosowania, określonego w wykazie, o którym mowa w art. 21a ust. 2, po pisemnym zgłoszeniu organowi monitorującemu import zamiaru dokonania importu tego towaru na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno być doręczone organowi monitorującemu import nie później niż na 14 dni przed dniem zamierzonego importu.


Art. 21c. 1. Zgłoszenie zamiaru dokonania importu, o którym mowa w art. 21b ust. 1, powinno zawierać następujące dane: 1) oznaczenie osoby fizycznej lub prawnej, określenie jej siedziby i adresu, 2) oznaczenie importera, określenie jego siedziby i adresu, 3) oznaczenie producenta i końcowego użytkownika, określenie ich siedziby i adresu, 4) określenie towaru, który będzie przedmiotem importu, jego opis, określenie ilości i wartości, 5) informację o sposobie wykorzystania towaru przez końcowego użytkownika, 6) określenie kraju końcowego przeznaczenia, 7) oświadczenie, że osoba fizyczna lub prawna podejmie niezbędne działania, aby towar, o którym mowa w zgłoszeniu, dotarł do końcowego użytkownika. 2. Osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana zgłaszać organowi monitorującemu import każdą zmianę danych, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej powstania. 3. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana dołączyć w przypadku importu towarów i technologii związanych z ochroną informacji niejawnych kopię koncesji na wykonywanie działalności w zakresie obrotu towarami i technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o której mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o ile jest wymagana. 4. W przypadku braków formalnych zgłoszenia organ monitorujący import wzywa zgłaszającego do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. 5. Termin, o którym mowa w ust. 4, może zostać przedłużony na uzasadniony wniosek zgłaszającego złożony przed upływem tego terminu. 6. Nieuzupełnienie zgłoszenia w wyznaczonym terminie powoduje nieprzyjęcie zgłoszenia. 7. Do dokumentu sporządzonego w języku obcym należy dołączyć tłumaczenie tego dokumentu na język polski. 8. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgłoszenia zamiaru dokonania importu towaru podwójnego zastosowania, mając na względzie rodzaje towarów podlegających importowi.


Art. 21d. Organ monitorujący import informuje Szefa Agencji Wywiadu o dokonaniu importu urządzeń kryptograficznych, przekazując informację o importerze oraz rodzaju importowanych urządzeń."; 16) w art. 22: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Do wniosku o wydanie certyfikatu importowego lub potwierdzenia oświadczenia końcowego użytkownika stosuje się przepisy art. 9 ust. 35.", b) uchyla się ust. 4 i 5; 17) w art. 24: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Osoba fizyczna lub prawna, która otrzymała certyfikat importowy, jest obowiązana, w terminie 30 dni od dnia zwolnienia towaru o znaczeniu strategicznym, wystąpić do naczelnika urzędu celnego właściwego ze względu na siedzibę ostatecznego użytkownika tego towaru z wnioskiem o wydanie certyfikatu weryfikacji dostawy stwierdzającego, że towar objęty tym certyfikatem został przez osobę fizyczną lub prawną faktycznie i w sposób zgodny z przepisami prawa wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana zwrócić urzędowi celnemu koszty poniesione przez ten urząd w toku postępowania w sprawie wydania certyfikatu weryfikacji dostawy."; 18) w art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Osoba fizyczna lub prawna dokonująca obrotu towarami o znaczeniu strategicznym jest obowiązana do prowadzenia ewidencji tego obrotu."; 19) w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Osoba fizyczna lub prawna dokonująca obrotu w ramach zezwoleń generalnych jest obowiązana przekazać organowi kontroli obrotu, co najmniej raz na 6 miesięcy, informację o realizacji tego obrotu."; 20) w art. 29: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki minister właściwy do spraw zagranicznych, Minister Obrony Narodowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, minister właściwy do spraw wewnętrznych, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu oraz Prezes Państwowej Agencji Atomistyki delegują do prac w zespole funkcjonariuszy, żołnierzy lub pracowników podległych albo nadzorowanych jednostek organizacyjnych. W skład zespołu minister właściwy do spraw gospodarki może także powołać biegłych i ekspertów, za ich zgodą.", b) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Wzór upoważnienia powinien zawierać w szczególności: wskazanie osoby, rodzaj i numer dokumentu tożsamości, datę ważności upoważnienia oraz informację, że na żądanie posiadacza upoważnienia wykonującego czynności kontrolne kontrolowany jest obowiązany udzielać informacji i okazywać dokumenty."; 21) w art. 30 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) wstępu na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest wykonywana przez kontrolowanego działalność, w dniach i godzinach, w których jest ona wykonywana lub powinna być wykonywana,"; 22) w art. 31 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, organ kontroli obrotu cofa, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenie indywidualne lub globalne. W przypadku zezwoleń generalnych organ kontroli obrotu wydaje decyzję administracyjną zakazującą osobie fizycznej lub prawnej korzystania z zezwolenia. O wydaniu decyzji organ kontroli obrotu informuje organy opiniujące. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, osoba fizyczna lub prawna może otrzymać następne zezwolenie indywidualne lub globalne lub skorzystać z zezwolenia generalnego nie wcześniej niż po upływie 3 lat odpowiednio od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia indywidualnego lub globalnego lub decyzja o zakazie korzystania z zezwolenia generalnego stała się ostateczna."; 23) po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu: "Art. 35a. Kto nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w art. 21c ust. 2, podlega karze grzywny."; 24) art. 36 i 37 otrzymują brzmienie: "Art. 36. Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 34, 35 i 35a, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. Nr 106, poz. 1148 z późn. zm.)[4].


Art. 3. Zezwolenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują ważność do upływu terminu, na jaki zostały wydane.


Art. 37. Osobie prawnej, która dokonuje obrotu bez ważnego zezwolenia, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 200 000 zł."; 25) po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu: "Art. 37a. Osobie fizycznej lub prawnej dokonującej importu towarów podwójnego zastosowania bez zgłoszenia zamiaru dokonania importu organowi monitorującemu import organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł."; 26) art. 38 i 39 otrzymują brzmienie: "Art. 38. Osobie prawnej, która dokonuje obrotu wbrew warunkom określonym w zezwoleniu, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 100 000 zł.


Art. 39. Osobie prawnej, która nie wypełnia obowiązków lub warunków, o których mowa w art. 24 ust. 1 lub w art. 26 ust. 1, organ kontroli obrotu wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości do 50 000 zł.".


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. _______________________________ [1] Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie, z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne. [2] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 96, poz. 874, Nr 217, poz. 2125, Nr 228, poz. 2256 i Nr 229, poz. 2276 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959. [3] Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007, z 2003 r. Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 116, poz. 1203. [4] Zmiany wyżej wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 109, poz. 1031 i Nr 213, poz. 2081 oraz z 2004 r. Nr 128, poz. 1351.


Art. 7. 1. Na eksport towarów podwójnego zastosowania, wykonywanie usług pośrednictwa oraz świadczenie pomocy technicznej w zakresie tych towarów wydaje się zezwolenia indywidualne, generalne i globalne, określone w rozporządzeniu nr 1334/2000. 2. Na eksport, import i tranzyt uzbrojenia wydaje się wyłącznie zezwolenia indywidualne, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, wykaz części zamiennych uzbrojenia, których eksport będzie dokonywany na postawie zezwoleń globalnych, mając na uwadze wielkość i kierunki dostaw. 4. Na wykonywanie usług pośrednictwa oraz na świadczenie pomocy technicznej w zakresie uzbrojenia wydaje się zezwolenia indywidualne, generalne i globalne.


Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wydaje zezwolenia generalne w drodze rozporządzenia. 2. Z zezwolenia generalnego może skorzystać osoba fizyczna lub prawna, która udokumentuje stosowanie przez okres co najmniej 3 lat wewnętrznego systemu kontroli i zarządzania obrotem, o którym mowa w art. 10 ust. 2, oraz złoży organowi kontroli obrotu oświadczenie o terminie i zamiarze rozpoczęcia obrotu towarami i usługami, o których mowa w art. 7 ust. 1, wyszczególnionymi w zezwoleniu generalnym. 3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki określa w szczególności: 1) kraj lub kraje, których dotyczy zezwolenie generalne, 2) towar lub towary, których dotyczy zezwolenie generalne, 3) szczegółowe warunki, na jakich dokonywany może być obrót towarami. 4. Ze wspólnotowego zezwolenia generalnego, określonego w Załączniku II do rozporządzenia nr 1334/2000, może skorzystać osoba fizyczna lub prawna, która spełnia warunki określone w ust. 2."; 8) w art. 9: a) ust. 1-4 otrzymują brzmienie: "1. Zezwolenia indywidualne lub globalne wydaje się na wniosek osoby fizycznej lub prawnej. 2. Organem właściwym do wydania zezwolenia indywidualnego lub globalnego jest organ kontroli obrotu. 3. Wniosek o wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego powinien zawierać: 1) oznaczenie osoby fizycznej lub prawnej, określenie jej siedziby i adresu, 2) numer w rejestrze przedsiębiorców, o których mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209, z późn. zm.)[2], 3) określenie rodzaju i zakresu wykonywanej przez osobę fizyczną lub osobę prawną działalności gospodarczej, 4) oznaczenie eksportera lub importera, określenie ich siedziby i adresu, 5) oznaczenie producenta i końcowego użytkownika, określenie ich siedziby i adresu, 6) określenie towarów o znaczeniu strategicznym, usług pośrednictwa lub pomocy technicznej, które będą przedmiotem obrotu z zagranicą, ich opis, określenie ich wartości i ilości, 7) informację o sposobie wykorzystania towarów o znaczeniu strategicznym przez końcowego użytkownika, 8) określenie kraju końcowego przeznaczenia, 9) oświadczenie, że osoba fizyczna lub prawna podejmie niezbędne działania, aby towary, o których mowa we wniosku, dotarły do końcowego użytkownika, i poinformuje zagranicznego importera, że zmiana sposobu wykorzystania lub końcowego użytkownika, wymaga uprzedniej zgody polskiego organu kontroli obrotu. 4. Do wniosku o wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego na obrót towarami o znaczeniu strategicznym osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana dołączyć: 1) oświadczenie, że w obrocie nie występują okoliczności, o których mowa w art. 10 ust. 1, 2) kopię koncesji na wykonywanie działalności w zakresie obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, o której mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. Nr 67, poz. 679, z późn. zm.)[3], 3) projekt umowy dotyczącej obrotu, 4) kopię certyfikatu, o którym mowa w art. 11 ust. 4, 5) certyfikat importowy lub oświadczenie końcowego użytkownika w przypadku eksportu.", b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Minister właściwy do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzory wniosków o wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego na eksport towarów o znaczeniu strategicznym oraz na wykonywanie usług pośrednictwa oraz na świadczenie pomocy technicznej, a także na import i tranzyt uzbrojenia, 2) wzory zezwoleń indywidualnych lub globalnych na eksport, import i tranzyt uzbrojenia lub części zamiennych uzbrojenia oraz na wykonywanie usług pośrednictwa i na świadczenie pomocy technicznej w zakresie towarów o znaczeniu strategicznym - mając na uwadze rodzaje towarów oraz formy obrotu.", c) dodaje się ust. 7 w brzmieniu: "7. Wzory zezwoleń indywidualnych lub globalnych na eksport towarów podwójnego zastosowania określa rozporządzenie nr 1334/2000."; 9) w art. 10: a) w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie: "1. Osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana, przed złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego, upewnić się w szczególności, czy:", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W celu realizacji obowiązku, o którym mowa w ust. 1, osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana utworzyć i stosować wewnętrzny system kontroli i zarządzania obrotem towarami o znaczeniu strategicznym, zwany dalej "wewnętrznym systemem kontroli"."; 10) art. 12-14 otrzymują brzmienie: "Art. 12. 1. Organ kontroli obrotu, po zasięgnięciu opinii organów opiniujących, wydaje zezwolenie indywidualne lub globalne po stwierdzeniu, że zostały spełnione wymagane prawem warunki do ich wydania. 2. Wydanie zezwolenia indywidualnego lub globalnego następuje w drodze decyzji administracyjnej. 3. Organy opiniujące, przygotowując opinię, o której mowa w ust. 1, mają prawo żądać od osoby fizycznej lub prawnej udzielenia informacji umożliwiających sprawdzenie danych zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia indywidualnego lub globalnego. 4. Przed wydaniem decyzji w sprawie wydania zezwolenia indywidualnego lub globalnego organ kontroli obrotu: 1) wzywa osobę fizyczną lub prawną do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, wniosku lub brakującej dokumentacji poświadczającej, że zostały spełnione wymagane prawem warunki do dokonania obrotu towarami o znaczeniu strategicznym, 2) może dokonać sprawdzenia informacji podanych przez osobę fizyczną lub prawną we wniosku. 5. Do kontroli, o której mowa w ust. 4 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 29 ust. 4 oraz art. 30 ust. 1 i 2. 6. Osoba fizyczna lub prawna jest obowiązana zgłaszać organowi kontroli obrotu wszelkie zmiany dotyczące danych zawartych we wniosku, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.


Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy o nadmiernych zapasach produktów rolnych i produktów cukrowych

Art. 1. W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o nadmiernych zapasach produktów rolnych i produktów cukrowych (Dz.U. Nr 97, poz. 964) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu: "Art. 1a. Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się do tego produktu rolnego wymienionego w załączniku, który zostanie skreślony przez Komisję Europejską z rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 pkt 1 lit. a."; 2) załącznik do ustawy otrzymuje brzmienie określone w załączniku do niniejszej ustawy.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Załącznik do ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. Wielkości zapasów produktów rolnych, powyżej których ich właściciele lub samoistni posiadacze składają informacje dotyczące stanu zapasów tych produktów Lp. Kod CN Opis produktu rolnego wielkość zapasów, powyżej których składa się informację 1. 0201 30 00 Mięso z bydła, świeże lub schłodzone, 100 ton bez kości 2. 0202 30 10 Mięso z bydła, zamrożone, bez kości, 100 ton ćwierci przednie całe lub pokrojone na maksymalnie pięć części, a każda ćwiartka stanowi pojedynczy blok; ćwierci "kompensowane" w dwóch blokach, z których jeden zawiera ćwierć przednią całą lub pokrojoną na maksymalnie pięć kawałków, a drugi ćwierć tylną, z wyłączeniem polędwicy, w jednym kawałku 3. 0202 30 50 Mięso z bydła, zamrożone, bez kości, 100 ton rostbef, antrykot i szponder, kawałki 4. 0202 30 90 Mięso z bydła, zamrożone, pozostałe, bez kości (tj. bez ćwierci przednich całych lub pokrojonych na maksymalnie pięć części, a każda ćwiartka stanowi 100 ton pojedynczy blok; ćwierci "kompensowanych" w dwóch blokach, z których jeden zawiera ćwierć przednią całą lub pokrojoną na maksymalnie pięć kawałków, a drugi ćwierć tylną, z wyłączeniem polędwicy, w jednym kawałku oraz rostbefu, antrykotu i szpondra, kawałki) 5. 0204 30 00 Tusze i półtusze z jagniąt, zamrożone 10 ton 6. 0204 43 10 Mięso jagnięce, bez kości, zamrożone 10 ton 7. 0206 29 91 Przepona gruba i przepona cienka z 5 ton bydła, zamrożone, nie do produkcji wyrobów farmaceutycznych 8. 0207 14 10 Mięso (kawałki, bez kości) i podroby 100 ton jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone 9. 0207 14 70 Mięso (kawałki, z kośćmi, pozostałe) i 100 ton podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, z ptactwa z gatunku Gallus domesticus, zamrożone 10. 0402 10 Mleko i śmietana, w proszku, granulkach lub w innej postaci stałej, 50 ton o zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 1,5% masy, niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego 11. 0402 21 Mleko i śmietana, w proszku, granulkach lub w innej stałej postaci, 50 ton niezawierające dodatku cukru ani innego środka słodzącego, o zawartości tłuszczu przekraczającej 1,5% masy, ale nieprzekraczającej 27% masy 12. 0405 10 Masło naturalne otrzymane z mleka, o 50 ton zawartości tłuszczu nieprzekraczającej 85% masy 13. 0405 90 10 Pozostałe masło i pozostałe tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka; produkty 50 ton mleczarskie do smarowania, o zawartości tłuszczu 99,3% masy i większej oraz o zawartości wody nieprzekraczającej 0,5% masy 14. 0406 Sery i twarogi 50 ton 15. 0703 20 00 Czosnek świeży lub schłodzony 5 ton 16. 0711 51 00 Grzyby z rodzaju Agaricus, zakonserwowane tymczasowo, nienadające 3 tony się w tym stanie do bezpośredniego spożycia 17. 1001 Pszenica i meslin 1 000 ton 18. 1002 00 00 Żyto 1 000 ton 19. 1003 00 Jęczmień 1 000 ton 20. 1004 00 00 Owies 1 000 ton 21. 1005 Kukurydza 1 000 ton 22. 1006 10 Ryż niełuskany 20 ton 23. 1006 20 Ryż łuskany (brązowy) 20 ton 24. 1006 30 Ryż całkowicie lub częściowo bielony, 20 ton nawet polerowany lub glazurowany 25. 1006 40 Ryż łamany 20 ton 26. 1007 00 Ziarno sorgo 1 000 ton 27. 1008 Nasiona gryki, prosa i mozgi 1 000 ton kanaryjskiej; pozostałe zboża 28. 1101 00 Mąka pszenna lub z meslin 200 ton 29. 1102 Mąka ze zbóż innych niż pszenica lub 200 ton meslin 30. 1103 Kasze, mączki i granulki zbożowe 200 ton 31. 1104 Ziarna zbóż obrobione w inny sposób, z wyjątkiem ryżu objętego pozycją 1006; 50 ton zarodki zbóż całe, miażdżone, płatkowane lub mielone 32. 1107 Słód, nawet palony 30 ton 33. 1108 Skrobie; inulina 100 ton 34. 1509 Oliwa i jej frakcje, nawet rafinowane, 3 tony ale niemodyfikowane chemicznie 35. 1510 00 Pozostałe oleje i ich frakcje, otrzymywane wyłącznie z oliwek, nawet 3 tony rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie, włącznie z mieszaninami tych olejów lub ich frakcji z olejami lub frakcjami objętymi pozycją 1509 36. 1602 32 11 Pozostałe mięso, podroby lub krew, 100 ton przetworzone lub zakonserwowane, z drobiu z gatunku Gallus domesticus, objętego pozycją 0105, zawierające 57% masy lub więcej mięsa lub podrobów drobiowych, niegotowane 37. 1702 30 (1) Glukoza i syrop glukozowy, niezawierające fruktozy lub 3 tony zawierające w stanie suchym mniej niż 20% masy fruktozy 38. 1702 40 (2) Glukoza i syrop glukozowy, zawierające w stanie suchym co najmniej 20% masy, 3 tony ale mniej niż 50% masy fruktozy, z wyłączeniem cukru inwertowanego 39. 1702 90 (3) Pozostałe cukry, włącznie z cukrem inwertowanym i innymi cukrami oraz 5 ton mieszankami wyrobów cukrowych, zawierającymi w stanie suchym 50% masy fruktozy 40. 2003 10 20 Grzyby z rodzaju Agaricus, tymczasowo 10 ton zakonserwowane, gotowane 41. 2003 10 30 Pozostałe grzyby z rodzaju Agaricus, przetworzone lub zakonserwowane 10 ton inaczej niż octem lub kwasem octowym 42. 2008 30 55 Mandarynki (włączając tangeryny i satsuma); klementynki, wilkingi i inne 10 ton podobne hybrydy cytrusowe, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu, zawierające dodatek cukru, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto przekraczającej 1 kg 43. 2008 30 75 Mandarynki (włączając tangeryny i 10 ton satsuma); klementynki, wilkingi i inne podobne hybrydy cytrusowe, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, niezawierające dodatku alkoholu, zawierające dodatek cukru, w bezpośrednich opakowaniach o zawartości netto nieprzekraczającej 1 kg (1) z wyjątkiem 1702 30 10 (2) z wyjątkiem 1702 40 10 (3) ograniczone do 1702 90 10, 1702 90 50, 1702 90 75, 1702 90 79


Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych Dział I Przepisy ogólne Rozdział 1 Przedmiot regulacji

Art. 1. Ustawa określa zasady i tryb udzielania zamówień publicznych, środki ochrony prawnej, kontrolę udzielania zamówień publicznych oraz organy właściwe w sprawach uregulowanych w ustawie.


Art. 10. 1. Podstawowymi trybami udzielania zamówienia są przetarg nieograniczony oraz przetarg ograniczony. 2. Zamawiający może udzielić zamówienia w trybie negocjacji z ogłoszeniem, negocjacji bez ogłoszenia, zamówienia z wolnej ręki, zapytania o cenę albo aukcji elektronicznej tylko w przypadkach określonych w ustawie. Rozdział 3 Ogłoszenia


Art. 100. 1. Nagrodami w konkursie mogą być: 1) nagroda pieniężna lub rzeczowa; 2) zaproszenie do negocjacji w trybie negocjacji bez ogłoszenia co najmniej dwóch autorów wybranych prac konkursowych, lub 3) zaproszenie do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki autora wybranej pracy konkursowej. 2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przedmiotem zamówienia jest szczegółowe opracowanie pracy konkursowej. 3. Wartością konkursu jest wartość nagród. 4. Wartością konkursu, w którym nagrodą jest zaproszenie do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia, jest wartość tego zamówienia oraz wartość nagród dodatkowych, jeżeli zamawiający przewidział takie nagrody. 5. Do ustalenia wartości konkursu przepisy art. 35 stosuje się odpowiednio.


Art. 101. 1. Organizatorem konkursu jest zamawiający. Przepis art. 18 ust. 1 stosuje się odpowiednio. 2. Kierownik zamawiającego powołuje sąd konkursowy oraz określa organizację, skład i tryb pracy sądu konkursowego. 3. Sąd konkursowy składa się z co najmniej 3 osób powoływanych i odwoływanych przez kierownika zamawiającego. 4. Do członków sądu konkursowego art. 17 stosuje się odpowiednio. 5. Członkami sądu konkursowego są wyłącznie osoby posiadające kwalifikacje umożliwiające ocenę zgłoszonych prac konkursowych, z tym że, jeżeli przepisy szczególne wymagają posiadania uprawnień do opracowania pracy konkursowej, co najmniej 1/3 członków sądu konkursowego, w tym jego przewodniczący, posiada wymagane uprawnienia.


Art. 102. 1. Sąd konkursowy jest zespołem pomocniczym kierownika zamawiającego powołanym do oceny spełniania przez uczestników konkursu wymagań określonych w regulaminie konkursu, oceny prac konkursowych oraz wyboru najlepszych prac konkursowych. 2. Sąd konkursowy w szczególności sporządza informacje o pracach konkursowych, przygotowuje uzasadnienie rozstrzygnięcia konkursu, a także, w zakresie, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem o unieważnienie konkursu. 3. Sąd konkursowy w zakresie spraw, o których mowa w ust. 1 i 2, jest niezależny. 4. Kierownik zamawiającego może powierzyć sądowi konkursowemu inne niż określone w ust. 1 czynności związane z przygotowaniem oraz przeprowadzeniem konkursu.


Art. 103. Kierownik zamawiającego albo osoba przez niego upoważniona sprawuje nadzór nad sądem konkursowym w zakresie zgodności konkursu z przepisami ustawy i regulaminem konkursu, w szczególności: 1) unieważnia konkurs; 2) zatwierdza wynik konkursu.


Art. 104. 1. Zamawiający zamieszcza ogłoszenie o konkursie w miejscu publicznie dostępnym w swojej siedzibie oraz na własnej stronie internetowej, jeżeli posiada taką stronę. 2. Jeżeli wartość konkursu przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 60 000 euro, zamawiający przekazuje ogłoszenie o konkursie Prezesowi Urzędu. 3. Jeżeli wartość konkursu przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 130 000 euro, zamawiający przekazuje ogłoszenie o konkursie Urzędowi Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich. Niezwłocznie po przekazaniu Urzędowi Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich zamawiający przekazuje ogłoszenie o konkursie również Prezesowi Urzędu. 4. Do przekazywania ogłoszeń o konkursie przepisy art. 40 ust. 5 i 6 oraz art. 48 ust. 2 stosuje się odpowiednio.


Art. 105. 1. Zamawiający przeprowadza konkurs na podstawie ustalonego przez siebie regulaminu konkursu. 2. Regulamin konkursu określa w szczególności: 1) imię i nazwisko albo nazwę (firmę) oraz adres i miejsce zamieszkania (siedzibę) zamawiającego; 2) formę konkursu; 3) szczegółowy opis przedmiotu konkursu; 4) maksymalny planowany łączny koszt wykonania prac realizowanych na podstawie pracy konkursowej; 5) w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3, zakres szczegółowego opracowania pracy konkursowej stanowiącego przedmiot zamówienia udzielanego w trybie negocjacji bez ogłoszenia lub w trybie zamówienia z wolnej ręki; 6) wymagania, jakie muszą spełniać uczestnicy konkursu, z tym że jeżeli nagrodą w konkursie jest zaproszenie do negocjacji w trybie negocjacji bez ogłoszenia co najmniej dwóch autorów wybranych prac konkursowych lub zaproszenie do negocjacji w trybie zamówienia z wolnej ręki autora wybranej pracy konkursowej, przepis art. 22 stosuje się odpowiednio; 7) informację o oświadczeniach i dokumentach, jakie mają dostarczyć uczestnicy konkursu w celu potwierdzenia spełnienia stawianych im wymagań; 8) sposób porozumiewania się zamawiającego z uczestnikami konkursu oraz przekazywania oświadczeń i dokumentów; 9) miejsce i termin składania wniosków o dopuszczenie do udziału w konkursie; 10) zakres rzeczowy i formę opracowania oraz sposób prezentacji pracy konkursowej; 11) miejsce i termin składania prac konkursowych przez uczestników dopuszczonych do udziału w konkursie; 12) kryteria oceny prac konkursowych wraz z podaniem znaczenia tych kryteriów; 13) skład sądu konkursowego; 14) rodzaj i wysokość nagród; 15) termin wydania (wypłacenia) nagrody, a w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3, zaproszenia do negocjacji w trybie negocjacji bez ogłoszenia lub w trybie zamówienia z wolnej ręki; 16) postanowienia dotyczące przejścia autorskich praw majątkowych do wybranej pracy wraz ze szczegółowym określeniem pól eksploatacji prac konkursowych, a w przypadkach, o których mowa w art. 100 ust 1 pkt 2 i 3, również istotne postanowienia które zostaną wprowadzone do umowy; 17) sposób podania do publicznej wiadomości rozstrzygnięcia konkursu; 18) sposób udzielania wyjaśnień dotyczących regulaminu konkursu; 19) pouczenie o środkach ochrony prawnej przysługujących uczestnikom konkursu. 3. Zamawiający przekazuje uczestnikowi konkursu regulamin konkursu w terminie 5 dni od dnia zgłoszenia wniosku o jego przekazanie. 4. Do porozumiewania się zamawiającego z uczestnikami konkursu przepisy art. 27 i 28 stosuje się odpowiednio.


Art. 106. 1. Konkurs może być zorganizowany jako jednoetapowy lub dwuetapowy. 2. W konkursie dwuetapowym w pierwszym etapie zostają wyłonione opracowania studialne, odpowiadające wymaganiom określonym w regulaminie konkursu. W drugim etapie sąd konkursowy, na podstawie kryteriów określonych w regulaminie konkursu, ocenia prace konkursowe wykonane na podstawie opracowań studialnych wyłonionych w pierwszym etapie.


Art. 107. 1. Uczestnikami konkursu mogą być osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. 2. Jeżeli przepisy szczególne wymagają posiadania uprawnień do opracowania pracy konkursowej, uczestnikami konkursu mogą być wyłącznie osoby fizyczne posiadające wymagane uprawnienia lub podmioty posługujące się osobami fizycznymi posiadającymi wymagane uprawnienia. 3. Uczestnicy konkursu mogą wspólnie brać udział w konkursie. Przepisy dotyczące uczestnika konkursu stosuje się odpowiednio do uczestników konkursu biorących wspólnie udział w konkursie.