Art. 7. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 6 ust. 2, składa się w terminie do dnia 31 maja roku poprzedzającego okres 3 kampanii produkcyjnych. 2. Wniosek zawiera: 1) oznaczenie producenta skrobi, określenie siedziby lub adres, a w razie ustanowienia pełnomocników do dokonywania czynności prawnych w imieniu producenta skrobi - również ich imiona i nazwiska, 2) określenie przedmiotu i miejsca działalności gospodarczej, 3) oświadczenie o łącznej ilości zakontraktowanych ziemniaków, 4) informację o wielkości produkcji skrobi z ostatnich 3 kampanii poprzedzających złożenie wniosku. 3. Wniosek podlega rozpatrzeniu nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym został złożony.


Ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

Art. 8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji administracyjnej, odmawia przyznania limitu produkcyjnego, jeżeli wniosek nie spełnia warunków określonych w art. 7 ust. 2.


Art. 9. 1. Producent skrobi w przypadku niepodjęcia produkcji skrobi lub jej ograniczenia niezwłocznie zawiadamia ministra właściwego do spraw rynków rolnych o niewykorzystaniu przyznanego limitu lub jego części. 2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przyznaje niewykorzystany limit produkcyjny lub jego część w pierwszej kolejności tym producentom skrobi, którzy przejęli zobowiązania wynikające z umów o dostawę ziemniaków zawartych przez producenta skrobi, o którym mowa w ust. 1, a w następnej kolejności tym producentom skrobi, którzy wystąpią z wnioskiem, według kolejności zgłoszeń.


Ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki, zakazy lub ograniczenia produkcji, wprowadzania do obrotu lub stosowania substancji i preparatów chemicznych, w celu ochrony przed szkodliwym wpływem tych substancji i preparatów na zdrowie człowieka lub na środowisko. 2. Ustawa nie dotyczy warunków transportu substancji i preparatów chemicznych, w tym również warunków transportu w tranzycie, jeżeli nie są w trakcie tranzytu przetwarzane lub przepakowywane. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do: 1) substancji chemicznych stanowiących źródła promieniotwórcze, w zakresie określonym w odrębnych przepisach, 2) substancji chemicznych i ich mieszanin w formie odpadów, 3) substancji i preparatów chemicznych będących: a) lekami lub środkami antykoncepcyjnymi, w rozumieniu przepisów o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym, b) środkami spożywczymi i używkami, w rozumieniu przepisów o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, c) paszą, w rozumieniu przepisów o nadzorze nad niektórymi środkami żywienia zwierząt, d) środkami ochrony roślin, w rozumieniu przepisów o ochronie roślin uprawnych, e) kosmetykami, w rozumieniu przepisów o dozorze nad wyrobem i obiegiem środków kosmetycznych, f) środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi, w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii, g) amunicją w rozumieniu przepisów o broni i amunicji, 4) przywozu substancji i preparatów chemicznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy ich ilość i rodzaj wskazują na przeznaczenie wyłącznie do celów osobistych.


Art. 10. Do decyzji i postanowień wydawanych przez Inspektora stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że organem odwoławczym w stosunku do Inspektora jest minister właściwy do spraw zdrowia.


Art. 11. 1. Do zadań Inspektora należy: 1) przyjmowanie wymaganych ustawą zgłoszeń substancji nowych w celu oceny ryzyka stwarzanego przez te substancje, 2) gromadzenie danych dotyczących niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów, 3) udostępnianie danych dotyczących niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów służbom medycznym i ratowniczym, 4) wymiana informacji na temat substancji nowych z Komisją Europejską i właściwymi organami państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, 5) współpraca z organizacjami międzynarodowymi dotycząca substancji i preparatów chemicznych, 6) wykonywanie innych zadań nałożonych przez ministra właściwego do spraw zdrowia. 2. Inspektor realizuje swoje zadania przy pomocy Biura do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, zwanego dalej "Biurem", którym kieruje i reprezentuje je na zewnątrz. 3. Szczegółowe zadania i uprawnienia Inspektora oraz organizację Biura określa statut nadany w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia. Rozdział 3 Substancje nowe


Art. 12. 1. Przed wprowadzeniem do obrotu substancji nowej, w jej postaci własnej lub jako składnika preparatu: 1) wytwarzanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) przywożonej na terytorium, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, przez importera mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 3) wytwarzanej poza terytorium, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6 przez producenta, który na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił wyłącznego przedstawiciela w celu zgłoszenia substancji, wymagane jest zgłoszenie do Inspektora, z zastrzeżeniem art. 13. 2. Obowiązek zgłoszenia ciąży na: 1) producencie wprowadzającym substancję nową do obrotu w jej postaci własnej lub jako składnik preparatu, w przypadku substancji wytwarzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) importerze wprowadzającym substancję nową do obrotu w jej postaci własnej lub jako składnik preparatu, jeżeli jego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo wyłącznym przedstawicielu producenta substancji nowej, mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku substancji nowych wytwarzanych poza terytorium, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6. 3. Obowiązek zgłoszenia nie jest wymagany, jeżeli osoby, o których mowa w ust. 1, uprzednio dokonały zgłoszenia w jednym z państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, na podstawie obowiązujących w tych państwach przepisów. 4. Zgłoszenie powinno być dokonane: 1) najpóźniej na 60 dni przed wprowadzeniem do obrotu substancji nowej w postaci własnej lub jako składnika preparatu, w przypadku gdy przewidywana wielkość obrotu wynosi co najmniej 1 tonę rocznie, 2) najpóźniej na 30 dni przed wprowadzeniem do obrotu substancji nowej w postaci własnej lub jako składnika preparatu, w przypadku gdy przewidywana wielkość obrotu jest mniejsza niż 1 tona rocznie.


Art. 13. 1. Obowiązkowi zgłoszenia, o którym mowa w art. 12, nie podlegają: 1) polimery, z wyjątkiem polimerów zawierających co najmniej 2% substancji nowej w postaci związanej, 2) związki wielocząsteczkowe - produkty polimeryzacji i polikondensacji oraz poliaddukty, z wyjątkiem produktów zawierających co najmniej 2% nowej substancji w postaci związanej, które były w obrocie w okresie od 18 września 1981 r. do 31 października 1993 r., 3) substancje nowe stosowane wyłącznie jako substancje dodatkowe do żywności, w rozumieniu przepisów o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, 4) substancje nowe stosowane wyłącznie jako dodatki do pasz, w rozumieniu przepisów o nadzorze nad niektórymi środkami żywienia zwierząt, 5) substancje nowe stosowane wyłącznie jako substancje czynne, w rozumieniu przepisów o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym, 6) substancje nowe stosowane wyłącznie jako substancje biologicznie czynne, w rozumieniu przepisów o ochronie roślin uprawnych, 7) substancje nowe, których wielkość obrotu nie przekracza 10 kg rocznie, 8) substancje nowe wprowadzane do obrotu wyłącznie w celu prowadzenia badań naukowych i rozwojowych w jednostkach badawczo-rozwojowych lub innych laboratoriach, jeżeli wielkość obrotu nie przekracza 100 kg rocznie i producent lub importer przechowuje pisemne informacje na temat takiej substancji, dotyczące identyfikacji substancji, oznakowania, ilości wprowadzonej do obrotu i listy odbiorców. 2. Odroczeniu na jeden rok podlegają zgłoszenia substancji nowych wprowadzanych do obrotu w celu przeprowadzenia badań dotyczących rozwoju procesu produkcji, dostarczane ograniczonej liczbie odbiorców. 3. W przypadku prowadzenia badań, o których mowa w ust. 2, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, producent lub importer takiej substancji przedstawia Inspektorowi informacje na temat identyfikacji substancji, oznakowania, wielkości obrotu, wraz z jego uzasadnieniem, programu badań i listy odbiorców. 4. W przypadku prowadzenia badań, o których mowa w ust. 2, na terytorium państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, producent lub importer takiej substancji przedstawia informacje, o których mowa w ust. 3, we właściwych urzędach tych państw. 5. Producent lub importer substancji, o których mowa w ust. 2, są obowiązani zagwarantować, że jakiekolwiek czynności z taką substancją lub preparatem, w skład którego wchodzi ta substancja, będą wykonywane tylko przez pracowników odbiorcy w kontrolowanych warunkach i substancja lub preparat nie zostaną powszechnie udostępnione. 6. Odroczenie zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, może zostać przedłużone na jeszcze jeden rok, jeżeli producent lub importer udowodnią, że jest to niezbędne do zakończenia badań dotyczących rozwoju procesu produkcji. 7. W przypadku, gdy badania substancji nowych, o których mowa w ust. 2, prowadzone są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Inspektor, w drodze decyzji, może: 1) zażądać od producenta lub importera danych innych niż określone w ust. 3, których zakres nie będzie większy, niż określony w przepisach, o których mowa w art. 14 ust. 5, przewidywanych dla obrotu większego niż 100 kg rocznie a nie przekraczającego 1 tony rocznie, ustalając termin dostarczenia tych danych, 2) zakazać udostępniania osobom innym, niż wymienione w ust. 5 jakichkolwiek produktów zawierających tę substancję, jeżeli uzna, że może to stwarzać niedopuszczalne ryzyko dla zdrowia człowieka lub środowiska. 8. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki oraz środowiska, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowe dane, które producent lub importer przedstawią Inspektorowi, najpóźniej w dniu wprowadzenia substancji nowej do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku: 1) substancji, której wielkość obrotu nie przekroczy 10 kg rocznie, 2) substancji nowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 7 i 8 oraz w ust. 2, jeżeli są to substancje bardzo toksyczne, rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość.


Art. 14. 1. Dokumentacja przedstawiona przez zgłaszającego powinna zawierać: 1) dane niezbędne do oceny ryzyka stwarzanego przez substancję nową dla zdrowia człowieka i środowiska, w tym informacje dotyczące niekorzystnych skutków działania substancji nowej w warunkach przewidywanych zastosowań, 2) propozycję klasyfikacji, oznakowania opakowań i karty charakterystyki w przypadku substancji nowych niebezpiecznych. 2. W przypadku zgłoszenia substancji nowej wytwarzanej poza terytorium, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, przez wyłącznego przedstawiciela, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2, do dokumentacji, o której mowa w ust. 1, zostanie dołączone oświadczenie producenta tej substancji nowej, że zgłaszający jest jego wyłącznym przedstawicielem uprawnionym do dokonania zgłoszenia. 3. Do dokumentacji, o której mowa w ust. 1, zgłaszający może dołączyć wyniki wstępnej oceny ryzyka, wykonanej zgodnie z przepisami, o których mowa w ust. 6. 4. Zgłaszający może wystąpić do Inspektora z uzasadnionym wnioskiem o wyrażenie zgody na nieudostępnianie ewentualnym przyszłym zgłaszającym, przez okres nie dłuższy niż 1 rok, danych na temat jego tożsamości. 5. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe dane wymagane zgodnie z ust. 1 pkt 1, gdy: 1) przewidywana przez zgłaszającego wielkość obrotu wynosi co najmniej 1 tonę rocznie, 2) przewidywana przez zgłaszającego wielkość obrotu jest mniejsza niż 1 tona rocznie, ale wynosi co najmniej 100 kg rocznie, 3) przewidywana przez zgłaszającego wielkość obrotu jest mniejsza niż 100 kg rocznie, 4) zgłaszana substancja nowa jest polimerem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 5, 5) od pierwszego zgłoszenia substancji nowej we właściwym urzędzie któregokolwiek z państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, upłynęło co najmniej dziesięć lat. 6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, pracy oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób dokonywania oceny ryzyka dla zdrowia człowieka i dla środowiska, stwarzanego przez substancje chemiczne.


Art. 15. 1. W razie stwierdzenia, że dane, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1, nie pozwalają na dokonanie oceny ryzyka dla zdrowia człowieka lub dla środowiska, stwarzanego przez zgłaszaną substancję nową, Inspektor zobowiąże zgłaszającego, w drodze decyzji, do wykonania dodatkowych badań i przedstawienia Inspektorowi wyników tych badań w określonym terminie. 2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, nie wstrzymuje wprowadzenia substancji nowej do obrotu. 3. Inspektor może zobowiązać zgłaszającego do dostarczenia próbek zgłaszanej substancji nowej w określonej ilości w celu ewentualnej weryfikacji przeprowadzonych badań.


Art. 16. 1. Inspektor wyda zgłaszającemu, odpowiednio w ciągu 60 lub 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, z zastrzeżeniem ust. 2, potwierdzenie zgłoszenia zawierające numer ewidencyjny zgłoszenia. 2. W przypadku, gdy dokumentacja przedstawiona w zgłoszeniu nie jest zgodna z wymaganiami ustawy, Inspektor powiadomi o tym zgłaszającego, odpowiednio przed upływem 60 lub 30 dni od dnia otrzymania zgłoszenia.


Art. 17. W przypadku, gdy zgłaszający nie otrzyma powiadomienia, o którym mowa w art. 16 ust. 2, zgłaszana substancja nowa może zostać wprowadzona do obrotu, odpowiednio po 60 lub 30 dniach od dnia otrzymania zgłoszenia przez Inspektora.


Art. 18. W przypadku, gdy zgłaszający otrzyma powiadomienie, o którym mowa w art. 16 ust. 2, terminy, o których mowa w art. 17, biegną od dnia otrzymania przez Inspektora zgłoszenia zgodnego z wymaganiami ustawy.


Art. 19. 1. W przypadku, gdy substancja nowa została już uprzednio zgłoszona przez innego lub innych zgłaszających, we właściwym urzędzie któregokolwiek z państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, Inspektor może wyrazić zgodę, żeby zgłaszający powołał się na wyniki badań właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności, przedstawione przez pierwszego zgłaszającego, o ile obecny zgłaszający udowodni, że zgłaszana przez niego substancja nowa jest tą samą substancją, włączając w to stopień czystości i charakter zanieczyszczeń. 2. Warunkiem powołania się na wyniki badań, o których mowa w ust. 1, jest pisemna zgoda pierwszego zgłaszającego. 3. Z uwagi na ochronę zwierząt laboratoryjnych, każdy kto zamierza zgłosić substancję nową, przed przeprowadzeniem badań na kręgowcach zwróci się do Inspektora z wnioskiem o udostępnienie: 1) informacji, czy substancja nowa, którą zamierza zgłosić, była już wcześniej zgłoszona, 2) nazwy i adresu pierwszego zgłaszającego, przedstawiając wiarygodne informacje, że ma zamiar wprowadzić tę substancję nową do obrotu oraz informacje o przewidywanej wielkości obrotu. 4. W przypadku gdy przedstawione informacje świadczą, że osoba, o której mowa w ust. 3, ma rzeczywiście zamiar wprowadzenia substancji nowej do obrotu, a substancja została uprzednio zgłoszona we właściwym urzędzie któregokolwiek z państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6, z zastrzeżeniem ust. 5, Inspektor udostępni takiej osobie nazwę i adres pierwszego zgłaszającego, udostępniając jednocześnie pierwszemu zgłaszającemu nazwę i adres tej osoby. 5. Inspektor nie udostępni danych na temat tożsamości pierwszego zgłaszającego, w okresie na jaki pierwszy zgłaszający otrzymał zgodę, o której mowa w art. 14 ust. 4. 6. Po udostępnieniu danych, o których mowa w ust. 4, pierwszy i obecny zgłaszający podejmą działania, aby osiągnąć porozumienie co do powołania się na wyniki badań, o których mowa w ust. 1, przez obecnego zgłaszającego. 7. Pierwszy i obecny zgłaszający podejmą także działania, aby dojść do porozumienia co do ewentualnego wspólnego powołania się na wyniki badań wymaganych przepisami, o których mowa w art. 20 ust. 6. 8. Jeżeli pierwszy i obecny zgłaszający nie mogą osiągnąć porozumienia, a obaj zgłaszający mają siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Inspektor może zezwolić na powołanie się przez obecnego zgłaszającego na wyniki badań, o których mowa w ust. 1, przedłożone przez pierwszego zgłaszającego, jeżeli obecny zgłaszający zwróci pierwszemu zgłaszającemu 50 % kosztów wykonania tych badań i przedstawi Inspektorowi dowód zwrotu tych kosztów. W tym celu Inspektor zobowiąże pierwszego zgłaszającego, w drodze postanowienia, do przedstawienia Inspektorowi i obecnemu zgłaszającemu udokumentowanych kosztów wykonania badań, o których mowa powyżej. 9. Jeżeli pierwszy zgłaszający nie przedstawi w ciągu trzech miesięcy od daty otrzymania postanowienia, o którym mowa w ust. 8, udokumentowanych kosztów wykonania badań o których mowa w ust. 1, Inspektor zezwoli obecnemu zgłaszającemu na powołanie się na wyniki tych badań. 10. Jeżeli pierwszy zgłaszający otrzymał zgodę, o której mowa w art. 14 ust. 4, przepisy ust. 8 i 9 stosuje się z zastrzeżeniem, że pierwszy zgłaszający przedstawia koszty wykonania badań jedynie Inspektorowi, a zwrot 50% kosztów wykonania badań następuje za pośrednictwem Biura.


Art. 2. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) substancjach chemicznych, zwanych dalej "substancjami" - rozumie się przez to pierwiastki chemiczne i ich związki w stanie, w jakim występują w przyrodzie lub zostają uzyskane za pomocą procesu produkcyjnego, ze wszystkimi dodatkami wymaganymi do zachowania ich trwałości, oprócz rozpuszczalników, które można oddzielić bez wpływu na stabilność i skład substancji, i wszystkimi zanieczyszczeniami powstałymi w wyniku zastosowanego procesu produkcyjnego, 2) preparatach chemicznych, zwanych dalej "preparatami" - rozumie się przez to mieszaniny lub roztwory składające się co najmniej z dwóch substancji, 3) substancjach istniejących - rozumie się przez to substancje umieszczone na liście substancji chemicznych występujących w produkcji lub w obrocie, ogłoszonej w drodze obwieszczenia w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" przez ministra właściwego do spraw zdrowia; lista ta powinna obejmować Europejski Wykaz Istniejących Substancji o Znaczeniu Komercyjnym (EINECS), 4) substancjach nowych - rozumie się przez to substancje nie umieszczone na liście, o której mowa w pkt 3, 5) polimerach - rozumie się przez to substancje składające się z cząsteczek stanowiących sekwencję jednego lub kilku rodzajów jednostek monomeru, w których większość wagową stanowią cząsteczki zawierające co najmniej trzy jednostki monomeru związane kowalencyjnie co najmniej z jeszcze jedną jednostką monomeru lub innym reagentem i które nie zawierają większości wagowej cząsteczek o tej samej masie cząsteczkowej; cząsteczki takie muszą charakteryzować się statystycznym rozkładem masy cząsteczkowej w pewnym zakresie, a różnice w masie cząsteczkowej powinny wynikać przede wszystkim z różnic w liczbie jednostek monomeru w cząsteczce; jednostka monomeru oznacza przereagowaną formę monomeru w polimerze, 6) wprowadzeniu substancji lub preparatu do obrotu - rozumie się przez to udostępnienie substancji lub preparatu osobom trzecim na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej oraz terytorium Islandii, Liechtensteinu i Norwegii, o ile ustawa nie stanowi inaczej; rozumie się przez to również wprowadzenie substancji lub preparatu spoza terytorium, o którym mowa powyżej, na obszar celny Rzeczypospolitej Polskiej lub państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw wymienionych powyżej, 7) zgłoszeniu - rozumie się przez to przedstawienie Inspektorowi do Spraw Substancji Chemicznych i Preparatów dokumentacji, o której mowa w art. 14, dotyczącej substancji nowych, 8) zgłaszającym - rozumie się przez to osobę dokonującą zgłoszenia, o którym mowa w pkt 7, 9) wielkości obrotu - rozumie się przez to ilość substancji lub preparatu wprowadzoną do obrotu przez jednego producenta lub importera w ciągu jednego roku, 10) badaniach naukowych i rozwojowych - rozumie się przez to doświadczenia naukowe, analizę lub badania chemiczne przeprowadzane w kontrolowanych warunkach pod względem operacyjnym; obejmują one określenie swoistych fizykochemicznych i biologicznych właściwości substancji, działania, sposobów zastosowania i skuteczności produktu oraz badania naukowe związane z jego rozwojem, 11) badaniach dotyczących rozwoju procesu produkcji - rozumie się przez to dalsze badania rozwojowe nad substancją, w przebiegu których stosuje się próby prowadzone w skali produkcyjnej, pilotażowej, półtechnicznej, mające na celu przetestowanie dziedzin zastosowania substancji, 12) producencie - rozumie się przez to osobę wytwarzającą substancję lub preparat, 13) importerze - rozumie się przez to osobę dokonującą wprowadzenia substancji lub preparatu na terytorium państw, o których mowa w pkt 6, o ile ustawa nie stanowi inaczej, 14) osobie - rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną, a także jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej. 2. W rozumieniu ustawy substancjami niebezpiecznymi i preparatami niebezpiecznymi są substancje i preparaty zaklasyfikowane co najmniej do jednej z poniższych kategorii: 1) substancje i preparaty o właściwościach wybuchowych, 2) substancje i preparaty o właściwościach utleniających, 3) substancje i preparaty skrajnie łatwopalne, 4) substancje i preparaty wysoce łatwopalne, 5) substancje i preparaty łatwopalne, 6) substancje i preparaty bardzo toksyczne, 7) substancje i preparaty toksyczne, 8) substancje i preparaty szkodliwe, 9) substancje i preparaty żrące, 10) substancje i preparaty drażniące, 11) substancje i preparaty uczulające, 12) substancje i preparaty rakotwórcze, 13) substancje i preparaty mutagenne, 14) substancje i preparaty działające szkodliwie na rozrodczość, 15) substancje i preparaty niebezpieczne dla środowiska.


Art. 20. 1. Zgłaszający jest zobowiązany do przedkładania Inspektorowi dodatkowych informacji na temat zgłoszonych substancji nowych, dotyczących: 1) wielkości obrotu, po przekroczeniu progów określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 6, 2) nowych danych na temat oddziaływania substancji nowej na zdrowie człowieka lub na środowisko, 3) nowych zastosowań substancji nowej, 4) zmian w składzie chemicznym substancji nowej, w tym zawartości zanieczyszczeń, 5) zmiany statusu zgłaszającego z importera na producenta i odwrotnie. 2. Obowiązek przedłożenia informacji dotyczący danych, o których mowa w ust. 1 w pkt 2 i 3, obejmuje informacje, które zgłaszający posiada lub które dołożywszy należytej staranności powinien uzyskać. 3. W razie nieprzedłożenia Inspektorowi informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub niewykonania dodatkowych badań wymaganych przy zmianie wielkości obrotu, Inspektor, w drodze decyzji, uchyla ważność zgłoszenia. 4. Inspektor, w drodze decyzji, wyznacza termin usunięcia uchybień określonych w ust. 3, i po usunięciu uchybień, w drodze decyzji, przywraca ważność zgłoszenia. 5. W związku z wymaganiem, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, każdy importer zgłoszonej substancji nowej, jeżeli sam nie jest zgłaszającym, będzie informował na bieżąco wyłącznego przedstawiciela, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2, o wielkości importu. 6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu ministrami właściwymi do spraw gospodarki oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) progi wielkości obrotu, po przekroczeniu których zgłaszający jest obowiązany wykonać dodatkowe badania i przedstawić Inspektorowi wyniki tych badań w określonym terminie, 2) zakres i rodzaje badań wymaganych po przekroczeniu progów wielkości obrotu, o których mowa w pkt 1.


Art. 21. 1. Przedstawione przez zgłaszającego dane dotyczące informacji handlowych i procesu produkcji stanowią informacje niejawne oznaczone klauzulą "poufne". 2. Zgłaszający może wystąpić z wnioskiem o zastrzeżenie tylko do wiadomości Inspektora, Inspekcji Sanitarnej, właściwych urzędów w państwach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6 oraz Komisji Europejskiej, danych przedkładanych Inspektorowi zgodnie z wymogami art. 14 ust. 1 i art. 20, których ujawnienie mogłoby naruszyć jego interes z uwagi na tajemnicę handlową lub dotyczącą procesu produkcji, w tym nazwy chemicznej substancji nowej. 3. Inspektor, w drodze decyzji, może odmówić zastrzeżenia niektórych lub wszystkich danych objętych wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, z uwagi na ochronę zdrowia człowieka lub środowiska, w tym ochronę zwierząt laboratoryjnych. 4. Jeżeli zgłaszający, albo producent lub importer nie będący zgłaszającym, sam ujawni dane, które zostały zastrzeżone, powiadomi o tym Inspektora. 5. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, nie może dotyczyć: 1) nazwy handlowej substancji nowej, 2) nazwy producenta substancji nowej i zgłaszającego, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 4, 3) fizykochemicznych właściwości substancji nowej, 4) syntetycznego opisu wyników badań toksyczności i ekotoksyczności 5) danych dotyczących stopnia czystości substancji nowej, jeżeli wpływa to na jej klasyfikację, i danych dotyczących zanieczyszczeń lub dodatków, jeżeli są to substancje niebezpieczne, 6) informacji zawartych w kartach charakterystyki, 7) informacji o sposobach unieszkodliwiania substancji nowej zaklasyfikowanej jako niebezpieczna, 8) informacji o warunkach bezpiecznego stosowania substancji nowej i wytycznych postępowania w przypadku zatrucia ludzi i niekontrolowanego uwolnienia substancji nowej do otoczenia, 9) metod oznaczania substancji nowej w środowisku, w tym metod oceny narażenia ludzi na tę substancję, jeżeli została umieszczona w wykazie, o którym mowa w art. 4 ust. 3.


Art. 22. 1. Zgłoszenie substancji i przedstawienie Inspektorowi wyników dodatkowych badań, o których mowa w art. 20 ust. 6, podlega opłacie wnoszonej przez zgłaszającego. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób wnoszenia opłat z tytułu zgłoszenia substancji i przedstawienia Inspektorowi wyników dodatkowych badań, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem rzeczywistych kosztów dokonania przez Inspektora oceny ryzyka stwarzanego przez zgłaszaną substancję. Rozdział 4 Informowanie o niebezpiecznych preparatach


Art. 23. 1. Wprowadzenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej preparatu niebezpiecznego w rozumieniu art. 2 ust. 2, wymaga poinformowania Inspektora. 2. Poinformowania, o którym mowa w ust. 1, dokona osoba wprowadzająca preparat niebezpieczny do obrotu, najpóźniej w dniu jego wprowadzenia do obrotu, przedstawiając: 1) nazwę i adres wraz z numerem telefonu osoby wprowadzającej preparat niebezpieczny do obrotu, 2) nazwę handlową preparatu niebezpiecznego, 3) kartę charakterystyki, z zastrzeżeniem przypadków, o których mowa w art. 5 ust. 5 pkt 3. 3. W razie stwierdzenia, że karta charakterystyki nie zawiera wymaganych informacji, Inspektor zobowiąże, w drodze decyzji, osobę wprowadzającą preparat niebezpieczny do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do jej uzupełnienia w określonym terminie. 4. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, informacje które należy przedstawić Inspektorowi w przypadkach, o których mowa w art. 5 ust. 5 pkt 3. 5. Inspektor może zażądać ujawnienia szczegółowego składu chemicznego preparatu niebezpiecznego. Informacja taka jest poufna i może zostać wykorzystana wyłącznie w celach medycznych do zapobiegania i postępowania leczniczego. Rozdział 5 Badania substancji i preparatów chemicznych


Art. 24. 1. Badania właściwości fizykochemicznych, toksyczności i ekotoksyczności substancji i preparatów, wykonywane w celu spełnienia wymogów ustawy, będą przeprowadzane zgodnie z przepisami, o których mowa w ust. 2. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) metody przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1, 2) kryteria, które muszą spełniać jednostki organizacyjne wykonujące wymagane ustawą badania, o których mowa w ust. 1, 3) jednostkę lub jednostki właściwe do kontroli i weryfikacji spełnienia kryteriów, o których mowa w pkt 2, oraz nadawania i cofania uprawnień w przypadku, odpowiednio, spełniania lub niespełniania tych kryteriów przez jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 2, 4) tryb nadawania i cofania uprawnień, o których mowa w pkt 3, 5) sposób i tryb uznawania uprawnień nadanych przez jednostki za granicą właściwe do kontroli i weryfikacji spełniania kryteriów, o których mowa w pkt 2. Rozdział 6 Oznakowanie, opakowania, obrót i stosowanie substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych


Art. 25. 1. Oznakowanie opakowania substancji niebezpiecznej i preparatu niebezpiecznego powinno zawierać nazwę umożliwiającą jednoznaczną identyfikację substancji lub preparatu, tożsamość osoby wprowadzającej substancję lub preparat do obrotu, oraz odpowiednie znaki ostrzegawcze i napisy, zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 26, a także informacje o wymaganym postępowaniu z opróżnionymi opakowaniami, jeżeli tego wymagają inne przepisy. 2. Oznakowanie powinno być sporządzone w języku polskim, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach. 3. Na opakowaniach substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych nie wolno umieszczać oznaczeń wskazujących, że taka substancja lub taki preparat nie są niebezpieczne. 4. W przypadku wprowadzanych do obrotu substancji nowych, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, 7 i 8 oraz ust. 2 i preparatów zawierających co najmniej 1% takiej substancji, jeżeli jeszcze nie jest możliwe oznakowanie ich zgodnie z przepisami ustawy, z uwagi na brak odpowiednich danych, oznakowanie powinno zawierać ostrzeżenia brzmiące: 1) w przypadku substancji "Uwaga, substancja nie w pełni zbadana", 2) w przypadku preparatów "Uwaga, produkt zawiera substancję nie w pełni zbadaną".


Art. 26. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, pracy, rolnictwa oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób oznakowania opakowań substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, 2) treść napisów i wzory znaków ostrzegawczych wymaganych przy oznakowaniu opakowań substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych.


Art. 27. 1. Pojemniki i zbiorniki służące do przechowywania substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych oraz do pracy z nimi, rurociągi zawierające substancje niebezpieczne i preparaty niebezpieczne oraz miejsca, w których składowane są znaczące ilości substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych powinny być należycie oznakowane. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, pracy oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznakowania pojemników i zbiorników służących do przechowywania substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych i do pracy z nimi, rurociągów zawierających substancje niebezpieczne lub preparaty niebezpieczne oraz miejsc, w których składowane są znaczące ilości substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych.


Art. 28. 1. Opakowania substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych wprowadzanych do obrotu powinny: 1) mieć konstrukcję uniemożliwiającą wydostanie się zawartości z opakowania w sposób przypadkowy; wymóg ten nie ma zastosowania, jeżeli wymagane są szczególne techniczne środki bezpieczeństwa, 2) być wykonane z materiałów odpornych na niszczące działanie ich zawartości i uniemożliwiających tworzenie się substancji niebezpiecznych w wyniku chemicznego oddziaływania zawartości na materiał opakowania, 3) zachowywać szczelność w warunkach działających na opakowanie obciążeń i napięć w trakcie jego normalnej eksploatacji, 4) w przypadku opakowań z zamknięciami wielokrotnego użytku, gwarantować zachowanie ich szczelności podczas wielokrotnego otwierania i zamykania w warunkach normalnej eksploatacji. 2. Opakowania transportowe niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów spełniają wymagania określone w ust. 1 pkt 1-3, jeżeli spełniają wymagania przepisów o transporcie materiałów niebezpiecznych. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, których opakowania należy zaopatrywać w zamknięcia utrudniające otwarcie przez dzieci i w wyczuwalne dotykiem ostrzeżenie o niebezpieczeństwie, zgodnie z międzynarodowymi umownymi oznaczeniami.


Art. 29. 1. Obrót określonymi kategoriami substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych wymaga posiadania kwalifikacji stwierdzanych przez właściwego inspektora sanitarnego. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) kategorie substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, którymi obrót wymaga posiadania określonych kwalifikacji, 2) kwalifikacje, które muszą posiadać osoby prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obrót określonymi kategoriami substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, 3) tryb uznawania kwalifikacji osób pochodzących z państw, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 6.


Art. 3. Producenci, dystrybutorzy i importerzy wprowadzający do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancje istniejące, nie wymienione w wykazie substancji niebezpiecznych, o którym mowa w art. 4 ust. 3, są obowiązani do zebrania wiarygodnych informacji o stwarzanych przez nie zagrożeniach dla zdrowia człowieka i dla środowiska, wynikających z ich swoistych właściwości fizykochemicznych i biologicznych i udostępniania tej informacji odbiorcom tych substancji na zasadach określonych w ustawie.


Art. 30. 1. Zabroniona jest reklama substancji niebezpiecznej bez wymienienia kategorii niebezpieczeństwa związanej z tą substancją. 2. Każda reklama preparatu niebezpiecznego, która umożliwia konsumentom nabycie takiego preparatu bez uprzedniego obejrzenia oznakowania na jego opakowaniu, musi zawierać informację o rodzaju lub rodzajach zagrożeń wymienionych na oznakowaniu opakowania.


Art. 31. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia lub ministra właściwego do spraw środowiska, w razie stwierdzenia, że produkcja, obrót lub stosowanie substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego stwarzają nieuzasadnione ryzyko dla zdrowia człowieka lub środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, ograniczenia, zakazy lub warunki: 1) produkcji, obrotu, lub stosowania takiej substancji lub preparatu, 2) określonych zastosowań takiej substancji lub preparatu, 3) określonego stosowania w stężeniu lub proporcjach przewyższających określony poziom. 2. W przypadku, gdy wymagają tego porozumienia międzynarodowe, produkcja, obrót lub stosowanie substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych wymaga zezwolenia ministra właściwego do spraw gospodarki. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw zdrowia oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania zezwoleń na produkcję, obrót i stosowanie substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych, o których mowa w ust. 2.


Art. 32. 1. Jeżeli istnieją szczegółowe dowody, że preparat stwarza niedopuszczalne zagrożenie dla człowieka lub środowiska, nawet w przypadku gdy osoba wprowadzająca taki preparat do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spełnia wszystkie wymogi ustawy, Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych może, na czas określony, nie dłuższy niż 3 miesiące, zakazać, w drodze decyzji, wprowadzania takiego preparatu do obrotu lub określić warunki, jakie muszą zostać spełnione podczas wprowadzania do obrotu. 2. Z wnioskiem o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, może wystąpić także Główny Inspektor Sanitarny lub Główny Inspektor Ochrony Środowiska. Rozdział 7 Przepisy o nadzorze


Art. 33. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy przez osoby wprowadzające substancje lub preparaty do obrotu i stosujące je w działalności zawodowej sprawuje Inspekcja Sanitarna oraz: 1) Inspekcja Ochrony Środowiska - w zakresie zagrożeń dla środowiska, 2) Państwowa Inspekcja Pracy - w zakresie nadzoru i kontroli przestrzegania przepisów ustawy przez pracodawców, 3) Inspekcja Handlowa - w zakresie oznakowania opakowań jednostkowych substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych w sprzedaży hurtowej i detalicznej, 4) Państwowa Straż Pożarna - w zakresie właściwego oznakowania miejsc składowania substancji i preparatów, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 15, 5) Straż Graniczna i organy celne - w zakresie przestrzegania zakazów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 31 ust. 1, w części dotyczącej przywozu substancji i preparatów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rozdział 8 Przepisy karne i kary pieniężne


Art. 34. Kto wbrew decyzji Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych wprowadza do obrotu preparat stwarzający niedopuszczalne zagrożenie dla zdrowia człowieka lub środowiska lub nie przestrzega określonych w decyzji warunków jego wprowadzania do obrotu - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.


Art. 35. Kto wprowadza do obrotu substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny: 1) bez oznakowania albo niewłaściwie oznakowane, 2) bez wymaganej karty charakterystyki podlega karze grzywny.


Art. 36. Kto dostarcza wymaganą kartę charakterystyki niekompletną lub nierzetelną - podlega karze grzywny.


Art. 37. 1. Kto reklamuje substancję niebezpieczną bez wymienienia kategorii niebezpieczeństwa związanej z tą substancją - podlega karze grzywny. 2. Tej samej karze podlega ten, kto zamieszcza reklamę niebezpiecznego preparatu, która nie zawiera informacji o rodzaju lub rodzajach zagrożeń wymienionych na oznakowaniu opakowania takiego preparatu, jeżeli reklama ta umożliwia konsumentom nabycie takiego preparatu bez uprzedniego obejrzenia oznakowania na jego opakowaniu.


Art. 38. Kto nie powiadamia Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych o nowych danych na temat oddziaływania substancji nowej na zdrowie człowieka lub na środowisko lub nowych zastosowaniach substancji nowej - podlega karze grzywny.


Art. 39. Orzekanie w sprawach określonych w art. 35-38 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.


Art. 4. 1. Substancje i preparaty podlegają klasyfikacji pod względem stwarzanych przez nie zagrożeń dla zdrowia człowieka lub dla środowiska, z określeniem kategorii zagrożenia. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, środowiska, pracy oraz rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, kryteria i sposób klasyfikacji substancji i preparatów, zgodnie z kategoriami określonymi w art. 2 ust. 2. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, środowiska, pracy oraz rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz substancji niebezpiecznych wraz z ich klasyfikacją i oznakowaniem. 4. Klasyfikacji substancji nie zamieszczonych w wykazie, o którym mowa w ust. 3, oraz preparatów dokonuje osoba wprowadzająca substancję lub preparat do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z kryteriami, o których mowa w ust. 2.


Art. 40. 1. Kto wprowadza do obrotu substancję nową, w jej postaci własnej lub jako składnik preparatu, bez wymaganego ustawą zgłoszenia obowiązany jest wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży tej substancji lub preparatu. 2. Inspektor sanitarny zawiadamia właściwy urząd skarbowy o stwierdzeniu uchybień, o których mowa w ust. 1. 3. Wpłaty z tytułu należności, o których mowa w ust. 1, obciążają dochód po opodatkowaniu i są dokonywane we właściwym urzędzie skarbowym, w terminach określonych dla wpłat zaliczek podatku dochodowego od osób prawnych lub osób fizycznych lub zryczałtowanych podatków obrotowego i dochodowego. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia sposób i tryb wpłat należności z tytułu niezgłoszenia substancji nowej. Rozdział 9 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe


Art. 41. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152 oraz z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 220 dodaje się § 3 w brzmieniu: "§ 3. Przepisy § 2 nie dotyczą substancji i preparatów chemicznych."; 2) w art. 221: a) § 1 otrzymuje brzmienie: "§1. Niedopuszczalne jest stosowanie substancji i preparatów chemicznych nie oznakowanych w sposób widoczny, umożliwiający ich identyfikację.", b) § 2 otrzymuje brzmienie: "§ 2. Niedopuszczalne jest stosowanie niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów chemicznych bez posiadania aktualnego spisu tych substancji i preparatów oraz kart charakterystyki, a także opakowań zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem.", c) w § 3 po wyrazie "substancji" dodaje się wyrazy "i niebezpiecznych preparatów", d) § 4 otrzymuje brzmienie: "§ 4. Zasady klasyfikacji substancji i preparatów chemicznych pod względem zagrożeń dla zdrowia lub życia, wykaz substancji niebezpiecznych, wymagania dotyczące kart charakterystyki substancji lub preparatów niebezpiecznych oraz sposób ich oznakowania określają odrębne przepisy.", e) skreśla się § 5; 3) w art. 283 w § 2 w pkt 5: a) w lit. b) po wyrazie "substancje" dodaje się wyrazy "i preparaty", b) w lit. c) po wyrazach "niebezpieczne substancje" dodaje się wyrazy "i niebezpieczne preparaty".


Art. 42. W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268) w art. 4 dodaje się pkt 8 w brzmieniu: "8) przestrzegania przez osoby wprowadzające substancje lub preparaty chemiczne do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz przez użytkowników substancji lub preparatów chemicznych obowiązków wynikających z ustawy z dnia ........ 2000 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz.U. Nr ..., poz. ...)".


Art. 43. 1. Substancje nowe wprowadzone do obrotu przed dniem wejścia w życie przepisów art. 12-22 ustawy przez osoby, o których mowa w art. 12 ust. 2, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 3, podlegają zgłoszeniu do dnia 31 grudnia 2003 r. 2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, nie jest wymagane, jeżeli substancje nowe, o których mowa w ust. 1, nie będą wprowadzane do obrotu po dniu 31 grudnia 2002 r.


Art. 44. Traci moc rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 kwietnia 1927 r. o zakazie używania białego i żółtego fosforu przy wyrobie przedmiotów zapalnych (Dz.U. Nr 43, poz. 380).


Art. 45. Traci moc ustawa z dnia 21 maja 1963 r. o substancjach trujących (Dz.U. Nr 22, poz. 116, z 1983 r. Nr 6, poz. 35, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i z 1998 r. Nr 106, poz. 668).


Art. 46. Ustawa wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia z wyjątkiem art. 8-11, które wchodzą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia i art. 12-22, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.


Art. 5. 1. Karta charakterystyki substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego, zwana dalej "kartą charakterystyki", stanowi zbiór informacji o niebezpiecznych właściwościach substancji lub preparatu oraz zasadach i zaleceniach ich bezpiecznego stosowania. Jest przeznaczona przede wszystkim dla użytkowników prowadzących działalność zawodową w celu umożliwienia im podjęcia w miejscu pracy środków niezbędnych do zapewnienia bezpieczeństwa oraz ochrony zdrowia człowieka i środowiska. 2. Niedopuszczalne jest stosowanie w działalności zawodowej substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych bez posiadania karty charakterystyki. 3. Osoba wprowadzająca do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny jest obowiązana do bezpłatnego udostępnienia ich odbiorcy karty charakterystyki takiej substancji lub preparatu, najpóźniej w dniu ich pierwszej dostawy, z zastrzeżeniem przepisów ust. 5 pkt 3. 4. W przypadku pojawienia się nowych istotnych informacji, osoba o której mowa w ust. 3 ma obowiązek zaktualizować kartę charakterystyki. 5. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw gospodarki, pracy oraz środowiska określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór karty charakterystyki oraz sposób jej sporządzania i aktualizowania, a w szczególności: a) zakres informacji o zagrożeniach związanych ze stosowaniem substancji niebezpiecznej lub preparatu niebezpiecznego, b) zakres informacji dotyczących ich bezpiecznego stosowania, 2) sposób dystrybucji kart charakterystyki, z uwzględnieniem specyfiki działalności odbiorcy, 3) przypadki stosowania substancji niebezpiecznych lub preparatów niebezpiecznych, kiedy dostarczenie karty charakterystyki nie jest wymagane. 6. Minister właściwy do spraw zdrowia może w drodze rozporządzenia nałożyć obowiązek dostarczenia, na żądanie odbiorcy prowadzącego działalność zawodową, karty charakterystyki preparatu nie zaklasyfikowanego jako niebezpieczny, jeżeli preparat taki zawiera, w stężeniach które zostaną określone w rozporządzeniu, co najmniej jedną substancję stwarzającą zagrożenie dla zdrowia człowieka lub dla środowiska albo jedną z substancji określonych przez ministra właściwego do spraw zdrowia w tym rozporządzeniu.


Art. 6. Osoba wprowadzająca do obrotu preparat niebezpieczny lub preparat określony w art. 5 ust. 6 obowiązana jest przechowywać dane, na podstawie których dokonano klasyfikacji i oznakowania preparatu oraz sporządzono jego kartę charakterystyki, przez okres 5 lat od dnia wycofania preparatu z obrotu, do wglądu organów Inspekcji Sanitarnej i Inspekcji Ochrony Środowiska.


Art. 7. 1. Osoba stosująca substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny ma obowiązek zapoznania się z kartą charakterystyki. 2. Osoba stosująca substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny, która wie, na podstawie informacji otrzymanych zgodnie z przepisami art. 5, że mogą one stworzyć zagrożenie dla zdrowia człowieka lub środowiska, ma obowiązek podjęcia niezbędnych działań zapobiegających powstaniu zagrożenia. Rozdział 2 Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych


Art. 8. 1. Tworzy się urząd Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, zwanego dalej Inspektorem. 2. Inspektor może wydawać decyzje w przypadkach określonych w ustawie.


Art. 9. 1. Inspektor podlega ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, który go powołuje i odwołuje po zasięgnięciu opinii ministrów właściwych do spraw gospodarki i do spraw środowiska. 2. Inspektor do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych jest centralnym organem administracji rządowej.


Ustawa z dnia 9 maja 2001 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Art. 1. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076, z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100, z 2000 r. Nr 68, poz. 805 i Nr 105, poz. 1107 oraz z 2001 r. Nr 12, poz. 92) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 50: a) w ust. 5 w pkt 2 w lit. b) kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu: "3) usług polegających na drukowaniu: a) książek i broszur (ex PCN 4901) oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN, b) czasopism specjalistycznych.", b) po ust. 5b dodaje się ust. 5c w brzmieniu: "5c. W okresie do 31 grudnia 2003 r. stawkę podatku w wysokości 3% stosuje się do: 1) sprzedaży w kraju sprzętu komputerowego (bez względu na symbol SWW) przeznaczonego dla szkół i przedszkoli, w rozumieniu odpowiednio przepisów o systemie oświaty, o szkolnictwie wyższym oraz o wyższych szkołach zawodowych, 2) importu towarów określonych w pkt 1.", c) dodaje się ust. 8 w brzmieniu: "8. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania oraz ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, ustali, w drodze rozporządzenia, listę towarów, o których mowa w ust. 5c, oraz warunki stosowania stawki 3%."; 2) w załączniku nr 2 w poz. 23 na końcu stawia się przecinek i dodaje się wyrazy "w tym połączenia z Internetem w placówkach oświatowych, szkołach wyższych i wyższych szkołach zawodowych"; 3) w załączniku nr 3 dodaje się poz. 88 w brzmieniu: "88. Usługi teleinformatyczne".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 18 stycznia 2001 r. o zmianie ustawy o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz obrocie tymi wyrobami

Art. 1. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich oraz obrocie tymi wyrobami (Dz.U. Nr 124, poz. 783) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 9-14 otrzymują brzmienie: "Art. 9. 1. Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich wymaga uzyskania zezwolenia, zwanego dalej "zezwoleniem". 2. Zezwolenie na wyrób wyrobów winiarskich może dotyczyć również rozlewu wytworzonych wyrobów.


Art. 10. Organem właściwym w sprawach wydania, odmowy wydania i cofnięcia zezwolenia jest minister właściwy do spraw rynków rolnych, zwany dalej "organem zezwalającym".


Art. 11. 1. Wniosek o wydanie zezwolenia, poza wymaganiami określonymi przepisami o działalności gospodarczej, powinien ponadto zawierać informacje dotyczące: 1) zdolności produkcyjnych posiadanych przez wnioskodawcę urządzeń technicznych w skali roku, 2) rodzaju przerabianego surowca. 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się: 1) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do obiektów budowlanych, w których ma być wykonywana działalność gospodarcza objęta wnioskiem, 2) zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdzające, że wnioskodawca nie zalega wobec nich z wpłatami należności, 3) zaświadczenie o niekaralności przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie, będącego osobą fizyczną, lub członków zarządu osoby prawnej, za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów, 4) pozytywną opinię techniczno-technologiczną w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich wydaną przez właściwego, ze względu na planowane miejsce wykonywania działalności gospodarczej, wojewódzkiego inspektora skupu i przetwórstwa artykułów rolnych, potwierdzającą spełnianie przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2, 5) zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.


Art. 12. 1. Zezwolenie wydaje się, jeżeli: 1) przedsiębiorca dysponuje obiektami budowlanymi wyposażonymi w: a) zbiorniki do magazynowania i przechowywania wyrobów winiarskich, których całkowita pojemność technologiczna powinna wynosić co najmniej 50% miesięcznej wielkości produkcji win gronowych, 75% miesięcznej wielkości produkcji napojów fermentowanych, a w przypadku rozlewu wyrobów winiarskich pojemność technologiczna zbiorników powinna wynosić co najmniej 25% miesięcznej wielkości rozlewu, b) urządzenia filtracyjne zapewniające uzyskanie wymaganej klarowności wyrobów winiarskich, c) urządzenia do przygotowywania opakowań jednostkowych, w szczególności urządzenia do ich mycia i dezynfekcji, d) urządzenia do napełniania opakowań jednostkowych, 2) w obiektach produkcyjnych znajduje się laboratorium umożliwiające przeprowadzanie analiz fizykochemicznych produkowanych i rozlewanych wyrobów winiarskich w zakresie spełniania przez nie wymogów określonych w odrębnych przepisach, 3) wniosek spełnia warunki określone w art. 11 ust. 1, 4) do wniosku dołączono dokumenty, o których mowa w art. 11 ust. 2. 2. Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c) i d), nie dotyczą przedsiębiorców ubiegających się o uzyskanie zezwolenia na produkcję wyrobów winiarskich bez ich rozlewu do opakowań jednostkowych. 3. Zezwolenie określa w szczególności: 1) rodzaj działalności gospodarczej objętej zezwoleniem, 2) wielkość produkcji w skali roku zgodną ze zdolnościami produkcyjnymi posiadanych przez przedsiębiorcę urządzeń technicznych, 3) miejsce wykonywania działalności gospodarczej.


Art. 13. W razie powzięcia przez organ zezwalający informacji lub stwierdzenia okoliczności uzasadniających cofnięcie zezwolenia, organ ten wszczyna z urzędu postępowanie w tej sprawie.


Art. 14. 1. Przedsiębiorca, który uzyskał zezwolenie, oprócz wymagań określonych odrębnymi przepisami, jest obowiązany do: 1) wdrożenia systemu wewnętrznej kontroli obejmującego w szczególności: a) częstotliwość i sposób pobierania próbek do badań jakościowych, b) metody badań, c) sposób postępowania z produktami nieodpowiadającymi wymaganiom jakościowym, 2) dysponowania planem zakładu obejmującym w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem: a) linii technologicznych, b) dróg przemieszczania surowców i produktów gotowych, c) stanowisk pracy, 3) stosowania Polskich Norm dotyczących wyrobu i rozlewu wyrobów winiarskich, 4) wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za kontrolę jakości. 2. W przypadku zakończenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu przedsiębiorca jest obowiązany zawiadomić o tym, w terminie 14 dni, organ zezwalający."; 2) w art. 15 w ust. 1 w pkt 1 wyrazy "art. 13" zastępuje się wyrazami "art. 14 ust. 1 pkt 3 i ust. 2".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że art. 14 ust. 1 pkt 3 traci moc z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.


Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Agencji Techniki i Technologii

Art. 1. W ustawie z dnia 12 kwietnia 1996 r. o utworzeniu Agencji Techniki i Technologii (Dz.U. Nr 74, poz. 352, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki."; 2) użyte w różnych przypadkach w art. 3 w ust. 6, w art. 5 w ust. 1 i 3, w art. 6 w ust. 2 i w art. 7 w ust. 3 wyrazy "Minister Przemysłu i Handlu" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw gospodarki"; 3) użyte w różnych przypadkach w art. 3 w ust. 6, w art. 5 w ust. 3, w art. 7 w ust. 3, w art. 8 i w art. 9 w ust. 5 wyrazy "Minister Finansów" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw finansów publicznych"; 4) art. 4 otrzymuje brzmienie: "Art. 4. Agencja działa na podstawie ustawy oraz statutu, nadanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, określającego organizację Agencji oraz szczegółowe zasady działania Rady Agencji, o której mowa w art. 6."; 5) w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organem doradczym i opiniodawczym Prezesa Agencji jest Rada Agencji Techniki i Technologii, zwana dalej "Radą Agencji". W skład Rady Agencji wchodzą po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw gospodarki, ministra właściwego do spraw nauki, ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, ministra właściwego do spraw finansów publicznych, ministra właściwego do spraw środowiska, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw zdrowia, Prezesa Polskiej Akademii Nauk oraz Prezesa Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. Po jednym przedstawicielu do składu Rady Agencji może również zaproponować: Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, Rada Główna Jednostek Badawczo-Rozwojowych, Rada Główna Szkolnictwa Wyższego oraz Krajowa Izba Gospodarcza."; 6) w art. 7dodaje się ust. 9 w brzmieniu: "9. Minister właściwy do spraw gospodarki, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej Agencji, uwzględniając zakres zadań wykonywanych przez Agencję.".


Art. 2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z ustawą, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o Państwowej Straży Pożarnej

Art. 1. W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. Nr 88, poz. 400 z 1992 r. Nr 21, poz. 86 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 152, poz. 723, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 88, poz. 554 i Nr 106, poz. 680, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 45, poz. 436 i Nr 110, poz. 1255) art. 19c otrzymuje brzmienie: "Art. 19c. Wykonywanie zadań zleconych szkołom Państwowej Straży Pożarnej przez osoby prawne lub fizyczne wykraczających poza zakres ustawowych zadań jest finansowane przez właściwego zleceniodawcę na podstawie zawartej umowy, a środki finansowe uzyskane z tego tytułu stanowią środki specjalne jednostki przeznaczone na cele statutowe szkół.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o zmianie ustawy o izbach rolniczych oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 3, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 5 w ust. 1: a) pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) występowanie do organów administracji rządowej w województwie i organów samorządu terytorialnego z inicjatywą w zakresie regulacji prawnych dotyczących rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz opiniowanie projektów tych przepisów,", b) w pkt 14 po wyrazie "rolnych" dodaje się wyrazy "i leśnych", c) w pkt 17 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu: "18) współpraca z administracją publiczną w zakresie ochrony środowiska, zdrowia i wiejskiego dziedzictwa kulturowego."; 2) po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu: "Art. 5a. 1. Organy administracji rządowej w województwie oraz organy samorządu terytorialnego zasięgają opinii właściwej miejscowo izby o projektach aktów prawa miejscowego dotyczących rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych, z wyjątkiem przepisów porządkowych. 2. Termin do przedstawienia opinii, o której mowa w ust. 1, wynosi: 1) co najmniej 14 dni od dnia doręczenia projektu - dla projektów przesłanych przez organy administracji rządowej w województwie, 2) 14 dni od dnia doręczenia projektu - dla projektów przesłanych przez organy samorządu terytorialnego. 3. Nieprzedstawienie przez izbę stanowiska w wyznaczonym terminie uważa się za akceptację przedłożonego projektu."; 3) w art. 6 w ust. 3 po wyrazach "członków zarządu" dodaje się wyrazy " , a także przewodniczących rad powiatowych izby, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4,"; 4) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. 1. Izba: 1) nie może prowadzić działalności gospodarczej, 2) może wyłącznie: a) być wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcjonariuszem spółki akcyjnej, b) tworzyć fundacje, c) być członkiem wspierającym stowarzyszenia oraz założycielem lub członkiem związku stowarzyszeń - które prowadzą działalność w zakresie zgodnym z ustawowymi i statutowymi zadaniami izby. 2. Dochód izby z tytułu posiadania udziałów lub akcji w spółkach może być przeznaczony wyłącznie na realizację zadań ustawowych i statutowych izby."; 5) w art. 8 w ust. 2: a) w pkt 6 wyrazy "organów izby" zastępuje się wyrazami "komisji rewizyjnej i zarządu izby", b) w pkt 10 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu: "11) szczegółowe zasady działania rad powiatowych izby."; 6) w art. 9: a) w ust. 1 w pkt 3 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu: "4) rady powiatowe izby.", b) skreśla się ust. 2; 7) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Kadencja walnego zgromadzenia trwa 4 lata, licząc od dnia wyborów."; 8) w art. 12 w ust. 1: a) pkt 10 otrzymuje brzmienie: "10) uchwalanie wysokości diet i zwrotu kosztów podróży służbowych członków walnego zgromadzenia, komisji rewizyjnej, zarządu, komisji problemowych, rad powiatowych izby oraz delegata do Krajowej Rady Izb Rolniczych, a także zasad i trybu ich wypłaty,", b) pkt 13 otrzymuje brzmienie: "13) podejmowanie uchwał w sprawach: a) utworzenia lub przystąpienia do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjnej, b) utworzenia fundacji, c) przystąpienia do stowarzyszenia w charakterze członka wspierającego, d) założenia związku stowarzyszeń lub przystąpienia do takiego związku,"; 9) w art. 15 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) organów samorządu województwa,"; 10) w art. 16 po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: "4. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka walnego zgromadzenia będącego członkiem komisji rewizyjnej walne zgromadzenie dokonuje wyboru uzupełniającego na najbliższym posiedzeniu przypadającym po dniu wygaśnięcia mandatu. 5. W przypadku odwołania komisji rewizyjnej bez równoczesnego wyboru nowej komisji rewizyjnej dotychczasowa komisja rewizyjna działa do czasu wyboru nowej komisji."; 11) w art. 18: a) w ust. 3 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "nie później jednak niż w ciągu 3 miesięcy od dnia wyborów, i działa do czasu wyboru nowego zarządu.", b) po ust. 3 dodaje się ust. 4-8 w brzmieniu: "4. Jeżeli walne zgromadzenie nie dokona wyboru zarządu w terminie określonym w ust. 3, ulega ono rozwiązaniu z mocy prawa. 5. Informację o rozwiązaniu walnego zgromadzenia z mocy prawa z przyczyny określonej w ust. 4 wojewoda przekazuje Zarządowi Krajowej Rady Izb Rolniczych, który zarządza przeprowadzenie wyborów do walnego zgromadzenia. 6. Do czasu wyboru zarządu przez nowe walne zgromadzenie wojewoda wyznacza osobę, która w tym okresie pełni funkcję organów izby. 7. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka walnego zgromadzenia będącego członkiem zarządu walne zgromadzenie dokonuje wyboru uzupełniającego na najbliższym posiedzeniu przypadającym po dniu wygaśnięcia mandatu. 8. W przypadku odwołania zarządu bez równoczesnego wyboru nowego zarządu dotychczasowy zarząd działa do czasu wyboru nowego zarządu."; 12) w art. 19: a) skreśla się pkt 6, b) pkt 7 otrzymuje brzmienie: "7) podejmowanie czynności związanych z działalnością izby, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2."; 13) w art. 20 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Delegat do Krajowej Rady Izb Rolniczych może uczestniczyć bez prawa głosu w posiedzeniach zarządu izby, o których terminie powinien być powiadamiany."; 14) po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu: "Art. 21a. Członkom walnego zgromadzenia, zarządu, komisji problemowych, komisji rewizyjnej, rady powiatowej izby i delegatowi do Krajowej Rady Izb Rolniczych przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży służbowych na zasadach określonych przez walne zgromadzenie."; 15) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Biurem kieruje dyrektor, który w stosunku do pracowników biura wykonuje czynności z zakresu prawa pracy."; 16) po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu: "Art. 22a. 1. Rada powiatowa izby działa na obszarze powiatu. 2. Pracami rady powiatowej izby kieruje jej przewodniczący. 3. Do zadań rady powiatowej izby należy: 1) sporządzanie analiz i opinii, przedstawianie wniosków oraz dokonywanie ocen z zakresu rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych i przedstawianie ich zarządowi izby, 2) wydawanie opinii w sprawach zgłoszonych przez zarząd lub walne zgromadzenie izby, 3) realizacja innych obowiązków określonych w statucie izby. 4. Przepis ust. 1 nie dotyczy miast na prawach powiatu."; 17) art. 24 i 25 otrzymują brzmienie: "Art. 24. 1. Członkowie walnego zgromadzenia są wybierani spośród członków izby w wyborach pośrednich, dwustopniowych, przeprowadzanych w głosowaniu tajnym. 2. Członkowie walnego zgromadzenia wybierani są według zasad: 1) w okręgu wyborczym obejmującym obszar jednej gminy wybiera się członków rady powiatowej izby, z tym że: a) w okręgu wyborczym, w którym powierzchnia użytków rolnych nie przekracza 4 tys. ha, wybiera się jednego członka tej rady, b) w okręgu wyborczym, w którym powierzchnia użytków rolnych przekracza 4 tys. ha, wybiera się dwóch członków tej rady, 2) na pierwszym posiedzeniu rada powiatowa izby wybiera spośród swoich członków większością głosów przewodniczącego oraz delegata na walne zgromadzenie, i niezwłocznie zgłasza ich wybór ustępującemu zarządowi izby. 3. W przypadku gdy w głosowaniu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, największą liczbę głosów otrzymało dwóch lub więcej kandydatów, o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez radę powiatową izby. 4. Przewodniczący oraz delegat, o których mowa w ust. 2 pkt 2, wchodzą w skład walnego zgromadzenia izby. 5. W okręgu wyborczym stanowiącym obszar miasta na prawach powiatu wybiera się jednego przedstawiciela, który wchodzi w skład rady powiatowej izby działającej na obszarze sąsiedniego powiatu. Przepisy dotyczące wyboru do rad powiatowych izby stosuje się odpowiednio. 6. Jeżeli z miastem na prawach powiatu sąsiaduje więcej niż jeden powiat, radę powiatową izby, w skład której wchodzi przedstawiciel, o którym mowa w ust. 5, ustala, w drodze uchwały, ustępujące walne zgromadzenie izby, na której obszarze działania położone jest miasto na prawach powiatu, najpóźniej na 30 dni przed upływem kadencji tego zgromadzenia. 7. Do czasu wyboru przewodniczącego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, obradom posiedzenia przewodniczy najstarszy wiekiem członek rady powiatowej obecny na posiedzeniu.


Art. 10. Przedstawiciel Krajowej Rady Izb Rolniczych, o którym mowa w art. 7 ust. 3 ustawy wymienionej w art. 5, zostanie powołany po raz pierwszy do Rady Agencji Rynku Rolnego na kadencję następującą po kadencji, w czasie której ustawa wchodzi w życie.


Art. 11. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 2. W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 1989 r. Nr 58, poz. 349, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1994 r. Nr 127, poz. 627, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 10 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) przedstawiciel izby rolniczej, na której terenie działania są położone grunty objęte scaleniem.".


Art. 25.1. Wybory do walnego zgromadzenia zarządza, w drodze uchwały, Krajowa Rada Izb Rolniczych najpóźniej na 30 dni przed upływem kadencji walnego zgromadzenia. Datę wyborów wyznacza się na dzień wolny od pracy przypadający w ciągu 60 dni po upływie kadencji walnego zgromadzenia izby. 2. W uchwale, o której mowa w ust. 1, określa się terminarz wykonania poszczególnych czynności związanych z przeprowadzeniem wyborów."; 18) w art. 26: a) w ust. 1 po wyrazie "Wybory" dodaje się wyrazy "do rady powiatowej izby", b) w ust. 3 wyrazy "walnego zgromadzenia" zastępuje się wyrazami "rady powiatowej"; 19) w art. 27: a) w ust. 1 wyrazy "do walnego zgromadzenia izby" zastępuje się wyrazami "do rady powiatowej izby", b) w ust. 2 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "a w okręgu wyborczym, w którym liczba członków danej izby wynosi mniej niż 50, zgłoszenie kandydatury wymaga poparcia co najmniej 10% członków danej izby posiadających czynne prawo wyborcze w danym okręgu wyborczym."; 20) w art. 28 w ust. 1 po wyrazie "Głosowanie" dodaje się wyrazy "w wyborach do rady powiatowej izby"; 21) art. 30 - 33 otrzymują brzmienie: "Art. 30.1. Wyniki głosowania i wynik wyborów w okręgu wyborczym do rady powiatowej izby ustala komisja okręgowa. 2. W okręgu jednomandatowym mandat członka rady powiatowej izby uzyskuje kandydat, który otrzymał największą liczbę głosów. W przypadku gdy dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania mandatu o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez komisję okręgową. 3. W okręgu dwumandatowym mandaty członków rady powiatowej izby uzyskują dwaj kandydaci, którzy otrzymali kolejno największą liczbę głosów. W przypadku gdy dwóch lub więcej kandydatów otrzymało równą liczbę głosów uprawniającą do uzyskania mandatu i kandydatów tych jest więcej niż mandatów do uzyskania, o pierwszeństwie rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez komisję okręgową. 4. Komisja okręgowa sporządza protokół przeprowadzonego głosowania i wyborów w okręgu wyborczym, który przekazuje niezwłocznie komisji wojewódzkiej.


Art. 3. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 137, poz. 926 oraz z 1998 r. Nr 108, poz. 681) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany: 1) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Izb Rolniczych, w drodze rozporządzenia, zalicza każdą gminę, miasto oraz dzielnicę miasta do jednego z czterech okręgów podatkowych, kierując się kryteriami określonymi w art. 4 ust. 4."; 2) w ust. 2 po wyrazach "na wniosek rady gminy może" dodaje się wyrazy " , po zasięgnięciu opinii izby rolniczej,"; 3) w ust. 3 po wyrazach "Rada gminy" dodaje się wyrazy " , po zasięgnięciu opinii izby rolniczej,".


Art. 31.1. Komisja wojewódzka na podstawie protokółów otrzymanych od komisji okręgowych stwierdza protokolarnie wyniki wyborów do rad powiatowych izby i przedkłada sprawozdanie z wyborów zarządowi izby. 2. Zarząd izby zwołuje pierwsze posiedzenia rad powiatowych izby nie później niż w terminie 21 dni od dnia wyborów do rad powiatowych izby.


Art. 32. Szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania wyborów do walnego zgromadzenia, w tym do rady powiatowej izby, określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Izb Rolniczych.


Art. 33. Pierwsze posiedzenie nowo wybranego walnego zgromadzenia zwołuje ustępujący zarząd, nie później niż w terminie 42 dni od dnia wyborów do rad powiatowych izby. Do czasu wyboru przewodniczącego obrady pierwszego posiedzenia walnego zgromadzenia prowadzi najstarszy wiekiem członek walnego zgromadzenia obecny na posiedzeniu."; 22) w art. 34 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka rady powiatowej izby rada powiatowa izby, po stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu, podejmuje na następnym posiedzeniu uchwałę o wstąpieniu na jego miejsce kandydata, który w wyborach uzyskał kolejno najwyższą liczbę głosów w tym samym okręgu, a nie utracił biernego prawa wyborczego. W przypadku uzyskania równej liczby głosów przez dwóch lub więcej kandydatów o uzyskaniu mandatu rozstrzyga losowanie przeprowadzone przez radę powiatową."; 23) art. 35 otrzymuje brzmienie: "Art. 35.1. Dochody izb pochodzą: 1) z odpisu w wysokości 2% od uzyskanych wpływów z tytułu podatku rolnego pobieranego na obszarze działania izby, 2) ze środków na realizację zadań zleconych przez administrację rządową lub samorządową, 3) z udziałów lub akcji spółek, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 lit. a), 4) z innego majątku izby, 5) z darowizn, zapisów, dotacji i innych wpłat, 6) ze składek członkowskich, 7) z opłat z tytułu usług świadczonych przez izbę, 8) z wpływów z oprocentowania rachunków bankowych oraz lokat. 2. Wpływy z podatku rolnego stanowiące dochody izb określone w ust. 1 pkt 1, gminy odprowadzają na rachunki bankowe właściwych izb w terminie 21 dni od dnia, w którym upływa termin płatności danej raty podatku rolnego. 3. Dochody izb z odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługującego od wpływów gminy z tytułu zaległości podatkowych w podatku rolnym oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości, gminy odprowadzają na rachunki bankowe właściwych izb w najbliższym terminie, o którym mowa w ust. 2, przypadającym po dniu wpływu tych dochodów na rachunek bankowy gminy. 4. Zarząd gminy przekazuje na wniosek zarządu izby kwartalne informacje o stanie i terminach realizacji dochodów izb, o których mowa w ust. 1 pkt 1. 5. Jeżeli dochody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, pobrane na rzecz izby rolniczej nie zostaną przekazane izbie rolniczej w terminie, przysługują jej odsetki ustawowe. 6. W przypadku nieprzekazania izbie rolniczej dochodów z tytułu odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje jej prawo dochodzenia należnego świadczenia wraz z odsetkami ustawowymi."; 24) po art. 35 dodaje się art. 35a w brzmieniu: "Art. 35a. 1. Izby są obowiązane do przekazywania na wyodrębniony rachunek bankowy Krajowej Rady Izb Rolniczych kwoty z tytułu odpisu od dochodów, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, w wysokości określonej w drodze uchwały przez Krajową Radę Izb Rolniczych, w terminie 7 dni od dnia wpływu tych dochodów na rachunki bankowe izb. 2. W przypadku niedotrzymania terminu określonego w ust. 1 Krajowej Radzie Izb Rolniczych przysługuje prawo dochodzenia należnego świadczenia wraz z odsetkami ustawowymi. 3. Środki finansowe z odpisu, o którym mowa w ust. 1, przeznacza się na wyrównanie dochodów izb, których wpływy z tytułu odpisu, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1, zostały zmniejszone w wyniku udzielania ulg, zwolnień, odroczeń lub umorzeń podatku rolnego albo zastosowania zaniechania poboru tego podatku lub jego raty. 4. Krajowa Rada Izb Rolniczych przekazuje środki na wyrównanie dochodów, o których mowa w ust. 3, za dany kwartał na wniosek właściwej izby w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. 5. Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, należy dołączyć zaświadczenia wydane przez właściwe organy gmin, określające wysokość wpływów zmniejszonych w danym kwartale z tytułu podatku rolnego w wyniku udzielania ulg, zwolnień, odroczeń lub umorzeń podatku rolnego albo zastosowania zaniechania poboru tego podatku lub jego raty. 6. Szczegółowe zasady dysponowania środkami przeznaczonymi na wyrównanie dochodów izb, o których mowa w ust. 3, określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Izb Rolniczych."; 25) w art. 38: a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) reprezentowanie izb przed Sejmem, Senatem i organami administracji rządowej, z wyłączeniem administracji rządowej w województwie,", b) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) przedstawianie właściwym organom, o których mowa w pkt 1, oraz organom samorządu terytorialnego wniosków w sprawie sytuacji w rolnictwie oraz inicjatyw w zakresie regulacji prawnych,", c) w pkt 4 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: "5) zarządzanie wyborów do walnych zgromadzeń izb."; 26) w art. 41 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Biurem kieruje dyrektor, który w stosunku do pracowników biura wykonuje czynności z zakresu prawa pracy."; 27) po art. 42 dodaje się art. 42a i 42b w brzmieniu: "Art. 42a. 1. W przypadku wygaśnięcia mandatu członka Krajowej Rady będącego członkiem komisji rewizyjnej lub członkiem zarządu Krajowej Rady, Krajowa Rada dokonuje wyboru uzupełniającego na najbliższym posiedzeniu przypadającym po dniu wygaśnięcia mandatu. 2. W przypadku odwołania komisji rewizyjnej lub zarządu Krajowej Rady, bez równoczesnego wyboru nowego organu, dotychczasowy organ działa do czasu wyboru nowego organu. 3. Zarząd wybierany jest na pierwszym posiedzeniu Krajowej Rady. 4. Jeżeli zarząd nie zostanie wybrany na pierwszym posiedzeniu wyboru zarządu należy dokonać w ciągu 3 miesięcy od dnia odbycia tego posiedzenia.


Art. 4. W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz.U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Dz.U. Nr 120, poz. 1268) w art. 15 po wyrazie "Wojewoda" dodaje się wyrazy " , po zasięgnięciu opinii izby rolniczej,".


Art. 42b. Członkom Krajowej Rady, komisji problemowych, zarządu oraz komisji rewizyjnej Krajowej Rady przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży służbowych na zasadach określonych przez Krajową Radę."; 28) art. 43 i 44 otrzymują brzmienie: "Art. 43. 1. Dochody Krajowej Rady pochodzą: 1) ze składek opłacanych przez izby, 2) z darowizn, spadków i zapisów, 3) z opłat z tytułu usług świadczonych przez Krajową Radę, 4) z wpływów z oprocentowania rachunków bankowych oraz lokat, 5) z innych źródeł. 2. Składki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, są pokrywane z odpisów od dochodów izb, określonych w art. 35 ust. 1. Wysokość, sposób i terminy opłacania składek przez izby określa Krajowa Rada w drodze uchwały. 3. Zarząd izby przekazuje Krajowej Radzie kwartalne informacje o stanie i terminach realizacji dochodów izb, o których mowa w art. 35 ust. 1, do 15 dnia miesiąca następującego po upływie danego kwartału. 4. Jeżeli należności z tytułu składek na rzecz Krajowej Rady nie zostaną przekazane przez izbę w terminie, Krajowej Radzie przysługują odsetki ustawowe. 5. W przypadku niedotrzymania przez izbę terminu wpłaty należności z tytułu składek na rzecz Krajowej Rady, przysługuje jej prawo dochodzenia należnego świadczenia wraz z odsetkami ustawowymi.


Art. 44. Szczegółowe zasady organizacji i gospodarki finansowej Krajowej Rady określa jej statut." ; 29) art. 45 otrzymuje brzmienie: "Art. 45. 1. Organy administracji rządowej zasięgają opinii Krajowej Rady o projektach ustaw i aktów wykonawczych dotyczących rolnictwa, rozwoju wsi oraz rynków rolnych. 2. Termin do przedstawienia opinii, o której mowa w ust. 1, nie może być krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia projektu. 3. Nieprzedstawienie przez Krajową Radę stanowiska w wyznaczonym terminie uważa się za akceptację przedłożonego projektu."; 30) w art. 47: a) w ust. 1 wyrazy "Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw rolnictwa", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Do gospodarki środkami, o których mowa w art. 35 pkt 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041, Nr 119, poz. 1251 i Nr 122, poz. 1315 oraz z 2001 r. Nr 45, poz. 497 i Nr 46, poz. 499)."; 31) w art. 49 wyrazy "Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw rolnictwa".


Art. 5. W ustawie z dnia 7 czerwca 1990 r. o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 951 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550) w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Członków Rady będących przedstawicielami organizacji producentów rolnych w liczbie 8, w tym producentów związanych z przetwórstwem rolnospożywczym, handlem, i konsumentów oraz przedstawiciela Krajowej Rady Izb Rolniczych powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek właściwych organów zainteresowanych organizacji.".


Art. 6. W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. Nr 16, poz. 78, z 1997 r. Nr 60, poz. 370, Nr 80, poz. 505 i Nr 160, poz. 1079, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7 w ust. 2 w zdaniu końcowym po wyrazie "wojewody" dodaje się wyrazy "wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej"; 2) w art. 16 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Rada gminy podejmuje jako zadanie własne uchwałę w przedmiocie zatwierdzenia planu, po uzyskaniu opinii izby rolniczej, a także placówek naukowych lub innych osób upoważnionych przez ministra właściwego do spraw rozwoju wsi w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska. Koszty sporządzenia opinii pokrywa zakład przemysłowy.".


Art. 7. W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 147, poz. 713, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554, Nr 110, poz. 715 i Nr 133, poz. 884, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 401 oraz z 2000 r. Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 27 w ust. 1 po wyrazach "Polskiego Związku Łowieckiego" dodaje się wyrazy " , a także właściwej izby rolniczej"; 2) w art. 29 w ust. 1 po wyrazach "zarządu gminy" dodaje się wyrazy "oraz właściwej izby rolniczej"; 3) w art. 46 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Oględzin i szacowania szkód, o których mowa w ust. 1, a także ustalania wysokości odszkodowania dokonują przedstawiciele zarządcy lub dzierżawcy obwodu łowieckiego. Na żądanie strony w oględzinach, szacowaniu szkód oraz ustalaniu wysokości odszkodowania uczestniczy przedstawiciel właściwej terytorialnie izby rolniczej.".


Art. 8. W ustawie z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa (Dz.U. Nr 162, poz. 1126) w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Kadencja walnych zgromadzeń, o których mowa w ust. 2, upływa z dniem, w którym upływa kadencja organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego wybranych w wyborach w dniu 11 października 1998 r.".


Art. 9. W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 109, poz. 1157) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 50 w ust. 2 po wyrazie "praktyki" dodaje się wyrazy " , Krajowej Rady Izb Rolniczych"; 2) w art. 51 w ust. 2 po wyrazie "praktyki" dodaje się wyrazy " , właściwej izby rolniczej".


Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o zmianie ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne

Art. 1. W ustawie z dnia 8 maja 1997 r. o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne (Dz.U. Nr 79, poz. 484 i Nr 80, poz. 511, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, Nr 60, poz. 693 i Nr 86, poz. 958 oraz z 2001 r. Nr 16, poz. 167) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1: a) w ust. 1 w pkt 3 po wyrazie "poręczeń" dodaje się wyrazy "i gwarancji", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Poręczenia i gwarancje, o których mowa w ust. 1, nie mogą być udzielane w sposób sprzeczny z przepisami ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr 60, poz. 704)."; 2) w art. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie: "4) poręczeniach lub gwarancjach udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego - należy przez to rozumieć: a) poręczenia spłaty kredytów i pożyczek, b) poręczenia lub gwarancje wykonania zobowiązań wynikających z obligacji udzielane przez Bank Gospodarstwa Krajowego ze środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych,"; 3) w tytule rozdziału 9 po wyrazie "Poręczenia" dodaje się wyrazy "i gwarancje"; 4) w art. 35 w ust. 2: a) pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) wpływy z inwestycji środków Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych w papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski bądź gwarantowane przez Skarb Państwa oraz listy zastawne emitowane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz.U. Nr 140, poz. 940, z 1998 r. Nr 107, poz. 669, z 2000 r. Nr 6, poz. 70 i Nr 60, poz. 702 oraz z 2001 r. Nr 15, poz. 148 i Nr 39, poz. 459),", b) w pkt 3 po wyrazie "poręczeniami" dodaje się wyrazy "lub gwarancjami"; 5) w art. 36: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Środki Krajowego Funduszu Poręczeń Kredytowych przeznaczane są na: 1) zabezpieczenie spłaty kredytów bankowych i pożyczek bankowych oraz odsetek od tych kredytów i pożyczek, a także wykonania zobowiązań wynikających z obligacji poręczonych lub gwarantowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego zgodnie z przepisami ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2, 2) zabezpieczenie spłaty kredytów studenckich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lipca 1998 r. o pożyczkach i kredytach studenckich (Dz.U. Nr 108, poz. 685 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550), poręczonych przez Bank Gospodarstwa Krajowego zgodnie z przepisami ustawy, 3) pokrycie uzasadnionych kosztów związanych z udzielaniem poręczeń i gwarancji, 4) spłatę zobowiązań z tytułu poręczeń Banku Gospodarstwa Krajowego za zobowiązania podmiotów z tytułu wspierania działalności małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509) poręczeniami spłaty pożyczek udzielanych z udziałem środków publicznych lub kredytów, 5) obejmowanie lub nabywanie akcji (udziałów) podmiotów udzielających poręczeń spłaty kredytów lub pożyczek dla małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 4, z zastrzeżeniem ust. 1a.", b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Na cele wymienione w ust. 1 pkt 5 mogą być przeznaczane wyłącznie środki pochodzące z wpływów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2."; 6) w art. 37: a) po wyrazie "poręczeń" dodaje się wyrazy "lub gwarancji", b) po wyrazie "poręczenia" dodaje się wyrazy "lub gwarancji"; 7) art. 38 otrzymuje brzmienie: "Art. 38. 1. Kredyty, pożyczki bankowe i środki uzyskane z wyemitowanych obligacji, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1, mogą być przeznaczone wyłącznie na: 1) finansowanie inwestycji, 2) zakup materiałów lub surowców do produkcji albo świadczenia usług przez małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4, 3) zakup towarów dokonywany przez małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 36 ust. 1 pkt 4, 4) tworzenie nowych miejsc pracy, 5) realizowanie kontraktów eksportowych. 2. Do poręczeń i gwarancji stosuje się przepisy art. 4, 8 i 34. 3. Szczegółowe warunki i tryb udzielania poręczeń lub gwarancji, a także nabywania lub obejmowania papierów wartościowych, o których mowa w art. 36 ust. 1 pkt 5, oraz wysokość, warunki i tryb pobierania opłat prowizyjnych z tych tytułów określi umowa zawarta między ministrem właściwym do spraw finansów publicznych a Bankiem Gospodarstwa Krajowego."; 8) w art. 45 w pkt 3 po wyrazie "poręczeń" dodaje się wyrazy "i gwarancji"; 9) w art. 46 w pkt 3 po wyrazie "poręczeniach" dodaje się wyrazy "i gwarancjach".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.