Ustawa z dnia 18 czerwca 1999 r. o zmianie ustawy o portach i przystaniach morskich

Art. 1. W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz.U. z 1997 r. Nr 9, poz. 44 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany: 1) skreśla się art. 30; 2) dodaje się art. 30a, 30b i 30c w brzmieniu: "Art. 30a. 1. Po utworzeniu spółek, o których mowa w art. 13 ust. 1-3, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, działając w imieniu Skarbu Państwa, na zasadach określonych w przepisach Kodeksu handlowego, wniesie o podjęcie przez walne zgromadzenie akcjonariuszy tych spółek oraz spółek: Zarząd Portu Gdańsk SA w Gdańsku, Port Gdynia Holding SA w Gdyni i Zarząd Portu Szczecin - Świnoujście SA w Szczecinie uchwał na podstawie art. 463 pkt 1 Kodeksu handlowego: 1) o połączeniu spółki Zarząd Portu Gdańsk SA w Gdańsku ze spółką, o której mowa w art. 13 ust. 1, 2) o połączeniu spółki Port Gdynia Holding SA w Gdyni ze spółką, o której mowa w art. 13 ust. 2, 3) o połączeniu spółki Zarząd Portu Szczecin - Świnoujście SA w Szczecinie ze spółką, o której mowa w art. 13 ust. 3. 2. W połączeniach, o których mowa w ust. 1, spółkami przejmującymi są spółki, o których mowa w art. 13 ust. 1-3.


Art. 2. 1. W przypadku, gdy połączenie spółek: 1) Zarząd Portu Gdańsk SA w Gdańsku z Zarządem Morskiego Portu Gdańsk SA w Gdańsku, 2) Port Gdynia Holding SA w Gdyni z Zarządem Morskiego Portu Gdynia SA w Gdyni, 3) Zarząd Portu Szczecin-Świnoujście SA w Szczecinie z Zarządem Morskiego Portu Szczecin-Świnoujście SA w Szczecinie zostanie zarejestrowane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy art. 30b ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się odpowiednio. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, prawo do nieodpłatnego nabycia akcji powstaje po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy i wygasa z upływem 6 miesięcy od dnia jego powstania.


Art. 3. W przypadku połączenia spółek, o których mowa w art. 2 ust. 1, spółki posiadające w dniu zarejestrowania połączenia udziały lub akcje w spółkach działających w sferze eksploatacji powinny je zbyć do dnia 31 grudnia 2003 r.


Art. 30b. 1. W przypadku dokonania połączeń spółek, o których mowa w art. 30a ust. 1, uprawnionym pracownikom spółek przejętych w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) w spółkach przejmowanych przysługuje, zgodnie z zasadami określonymi w art. 36 i art. 38 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, prawo do nieodpłatnego nabycia akcji emisji połączeniowej objętych przez Skarb Państwa w spółkach przejmujących proporcjonalnie do wartości nominalnej akcji należących do Skarbu Państwa w spółce przejętej, które byłyby przeznaczone do nieodpłatnego zbycia w przypadku prywatyzacji pośredniej. 2. Prawo do nieodpłatnego nabycia akcji, o którym mowa w ust. 1, powstaje po upływie 3 miesięcy od dnia wykreślenia spółki przejętej z rejestru handlowego i wygasa z upływem 6 miesięcy od dnia jego powstania.


Art. 30c. Skarb Państwa zachowuje w spółkach zarządzających portami o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, o których mowa w art. 30a ust. 1, co najmniej 51% sumy głosów służących całemu kapitałowi, po zrealizowaniu przez pracowników prawa do nieodpłatnego nabycia akcji.".


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 18 czerwca 1999 r. o ratyfikacji Umowy o ustanowieniu Europejskiej Konferencji Biologii Molekularnej

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Umowy o ustanowieniu Europejskiej Konferencji Biologii Molekularnej, sporządzonej w Genewie dnia 13 lutego 1969 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 24 czerwca 1999 r. o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli

Art. 1. Ustawa reguluje tryb postępowania w sprawie wykonywania inicjatywy ustawodawczej przez obywateli, o której mowa w art. 118 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 10. 1. Pełnomocnik komitetu wnosi do Marszałka Sejmu projekt ustawy z załączonym wykazem podpisów obywateli popierających projekt. 2. Projekt ustawy wraz z załączonym wykazem podpisów obywateli popierających projekt nie może zostać wniesiony później niż 3 miesiące od daty postanowienia Marszałka Sejmu o przyjęciu zawiadomienia o utworzeniu komitetu lub postanowienia Sądu Najwyższego, o którym mowa w art. 7 ust. 1. 3. Jeżeli projekt ustawy został wniesiony, zgodnie z postanowieniami art. 7 ust. 2, art. 9 ust. 2 oraz art. 10 ust. 2, Marszałek Sejmu kieruje projekt ustawy do pierwszego czytania w Sejmie i zawiadamia o tym pełnomocnika komitetu.


Art. 11. 1. W wypadku stwierdzenia, że treść projektu ustawy lub uzasadnienia jest zmieniona Marszałek Sejmu, w drodze postanowienia, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wniesienia projektu, odmawia jego przyjęcia. 2. Na umotywowane postanowienie Marszałka Sejmu pełnomocnikowi komitetu przysługuje skarga do Sądu Najwyższego. Przepisy art. 6 ust. 5 stosuje się odpowiednio.


Art. 12. 1. W wypadku uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowości złożenia wymaganej liczby podpisów obywateli w sposób, o którym mowa w art. 9 ust. 2, Marszałek Sejmu, nie później niż w terminie 14 dni od dnia wniesienia projektu, zwraca się do Państwowej Komisji Wyborczej o stwierdzenie, czy jest złożona wymagana liczba podpisów. Państwowa Komisja Wyborcza dokonuje czynności sprawdzających w terminie 21 dni. W postępowaniu przed Państwową Komisją Wyborczą jako obserwator może uczestniczyć pełnomocnik komitetu. 2. Jeżeli po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w ust. 1, prawidłowo złożona liczba podpisów popierających projekt okaże się mniejsza niż ustawowo wymagana, Marszałek Sejmu odmawia nadania biegu projektowi ustawy. Postanowienie Marszałka Sejmu w tej sprawie wraz z uzasadnieniem doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi komitetu. 3. Postanowienie, o którym mowa w ust. 2, może być przez pełnomocnika komitetu zaskarżone do Sądu Najwyższego. Przepis art. 6 ust. 5 stosuje się odpowiednio.


Art. 13. Pierwsze czytanie projektu ustawy na posiedzeniu Sejmu przeprowadza się w terminie 3 miesięcy od daty wniesienia projektu ustawy do Marszałka Sejmu lub postanowienia Sądu Najwyższego stwierdzającego prawidłowo złożoną liczbę podpisów popierających projekt ustawy. W wypadku określonym w art. 4 ust. 3 pierwsze czytanie odbywa się nie później niż w terminie 6 miesięcy od daty pierwszego posiedzenia Sejmu.


Art. 14. 1. W pracach nad projektem ustawy komitet reprezentuje przedstawiciel lub osoba uprawniona do jego zastępstwa, powołana w trybie określonym w art. 5 ust. 3 i art. 6 ust. 2 pkt 3. 2. Przedstawiciel jest uprawniony do udziału w pracach Sejmu i Senatu w trybie i na zasadach określonych odpowiednio w regulaminach Sejmu i Senatu.


Art. 15. 1.Wydatki związane z wykonywaniem inicjatywy ustawodawczej przez obywateli pokrywa komitet. 2. Komitet może organizować zbiórki publiczne środków finansowych na cele związane z wykonywaniem obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej, na zasadach i w trybie określonych w przepisach ustawy z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz.U. Nr 22, poz. 162, z 1948 r. Nr 36, poz. 250, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1989 r. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668). 3. Organizowanie zbiórki publicznej nie wymaga pozwolenia.


Art. 16. 1. Komitetowi nie mogą być przekazywane na cele, o których mowa w art. 15 ust. 1, środki finansowe pochodzące: 1) z budżetu państwa, 2) od państwowych jednostek organizacyjnych, 3) z budżetu jednostek samorządu terytorialnego, związków komunalnych i innych komunalnych osób prawnych, 4) od przedsiębiorców państwowych, a także przedsiębiorców z udziałem Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, związków komunalnych oraz innych komunalnych osób prawnych. 2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również środków finansowych pochodzących od: 1) osób fizycznych nie mających miejsca zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem obywateli polskich zamieszkałych za granicą, 2) cudzoziemców mających miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, 3) osób prawnych nie mających siedziby na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, 4) innych podmiotów nie mających siedziby na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, posiadających zdolność zaciągania zobowiązań i nabywania praw we własnym imieniu, 5) osób prawnych z udziałem podmiotów zagranicznych, 6) obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych, misji specjalnych i organizacji międzynarodowych oraz innych obcych przedstawicielstw korzystających z immunitetów i przywilejów dyplomatycznych i konsularnych na mocy umów, ustaw lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych. 3. Przepis ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do wartości niepieniężnych.


Art. 17. 1. Finansowanie wykonywania inicjatywy ustawodawczej przez obywateli jest jawne. 2. Pełnomocnik komitetu jest obowiązany do złożenia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdania finansowego o źródłach pozyskanych funduszy na cele inicjatywy ustawodawczej w terminie 3 miesięcy od dnia wniesienia do Marszałka Sejmu projektu ustawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1, lub postanowienia Sądu Najwyższego, o którym mowa w art. 12 ust. 3, a w wypadku wcześniejszego rozwiązania komitetu w terminie 3 miesięcy od dnia jego rozwiązania. 3. Wzór sprawozdania finansowego i szczegółowy zakres zawartych w nim informacji określa, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw finansów publicznych. 4. Sprawozdanie finansowe pełnomocnik komitetu podaje do publicznej wiadomości w dzienniku o zasięgu ogólnokrajowym w terminie, o którym mowa w ust. 2. 5. Pełnomocnik komitetu jest obowiązany do przechowywania dokumentów związanych z finansowaniem wykonywania inicjatywy ustawodawczej przez okres 12 miesięcy od dnia publikacji sprawozdania finansowego. 6. Pełnomocnik komitetu, w wypadku uzyskania nadwyżki pozyskanych funduszy na cele inicjatywy ustawodawczej nad poniesionymi wydatkami, jest obowiązany przekazać tę nadwyżkę instytucji charytatywnej. Informację o przekazaniu nadwyżki zamieszcza się w sprawozdaniu finansowym.


Art. 18. 1. Komitet ulega rozwiązaniu po upływie 3 miesięcy od daty: 1) zakończenia postępowania ustawodawczego, 2) postanowienia Marszałka Sejmu o odmowie nadania biegu projektowi ustawy lub postanowienia Sądu Najwyższego oddalającego zaskarżone postanowienie o odmowie nadania biegu projektowi ustawy, 3) bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 2. 2. W innych wypadkach komitet ulega rozwiązaniu po upływie 3 miesięcy od upływu terminu wskazanego w art. 17 ust. 2.


Art. 19. Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem przeszkadza w wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli albo przez nadużycie stosunku zależności wywiera wpływ na jej wykonywanie - podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.


Art. 2. Grupa obywateli polskich, licząca co najmniej 100 000 osób, mających prawo wybierania do Sejmu, może wystąpić z inicjatywą ustawodawczą przez złożenie podpisów pod projektem ustawy.


Art. 20. Kto: 1) nie dopełnia obowiązku opublikowania sprawozdania finansowego, o którym mowa w art. 17 ust. 2, albo podaje w nim nieprawdziwe dane, 2) nie dopełnia obowiązku przechowywania dokumentów związanych z finansowaniem wykonywania inicjatywy ustawodawczej, o którym mowa w art. 17 ust. 5, 3) nie przekazuje instytucji charytatywnej nadwyżki środków finansowych, o której mowa w art. 17 ust. 6, - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 21. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 3. Projekt ustawy nie może dotyczyć spraw, dla których Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zastrzega wyłączną właściwość innych podmiotów, którym przysługuje inicjatywa ustawodawcza.


Art. 4. 1. Projekt ustawy wniesiony do Marszałka Sejmu powinien odpowiadać wymogom zawartym w Konstytucji i Regulaminie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz w niniejszej ustawie. 2. Wniesienie projektu ustawy nie stanowi przeszkody do wniesienia innego projektu, w tym także przez grupę obywateli, w tej samej sprawie. 3. Projekt ustawy w stosunku do którego postępowanie ustawodawcze nie zostało zakończone w trakcie kadencji Sejmu, w której został wniesiony, jest rozpatrywany przez Sejm następnej kadencji bez potrzeby ponownego wniesienia projektu ustawy. W takim wypadku Marszałek Sejmu zarządza ponowne drukowanie projektu ustawy oraz jego doręczenie posłom.


Art. 5. 1. Czynności związane z przygotowaniem projektu ustawy, jego rozpowszechnianiem, kampanią promocyjną, a także organizacją zbierania podpisów obywateli popierających projekt wykonuje komitet inicjatywy ustawodawczej, zwany dalej "komitetem". Komitet występuje pod nazwą uzupełnioną o tytuł projektu ustawy. 2. Komitet może utworzyć grupa co najmniej 15 obywateli polskich, którzy mają prawo wybierania do Sejmu i złożyli pisemne oświadczenie o przystąpieniu do komitetu, ze wskazaniem imienia (imion) i nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL. 3. W imieniu i na rzecz komitetu występuje pełnomocnik komitetu lub jego zastępca, wskazani w pisemnym oświadczeniu pierwszych 15 osób tworzących komitet. 4. Komitet posiada osobowość prawną, którą nabywa z chwilą przyjęcia przez Marszałka Sejmu zawiadomienia, o którym mowa w art. 6 ust. 2.


Art. 6. 1. Po zebraniu, zgodnie z wymogami zawartymi w art. 9 ust. 2, 1000 podpisów obywateli popierających projekt, pełnomocnik komitetu zawiadamia Marszałka Sejmu o utworzeniu komitetu. Podpisy, o których mowa w zdaniu pierwszym, stanowią część wymaganej liczby 100 000 podpisów osób popierających projekt. 2. W zawiadomieniu podaje się: 1) pełną nazwę komitetu oraz dokładny adres jego siedziby, 2) dane, o których mowa w art. 5 ust. 2, 3) dane: imię (imiona), nazwisko, adres zamieszkania i numer ewidencyjny PESEL pełnomocnika komitetu oraz jego zastępcy. 3. Do zawiadomienia załącza się projekt ustawy, spełniający warunki, o których mowa w art. 4 ust. 1, wraz z załączonym wykazem 1000 podpisów obywateli popierających projekt. 4. Jeżeli zawiadomienie odpowiada warunkom określonym w ust. 2 i 3, Marszałek Sejmu, w terminie 14 dni od jego doręczenia, postanawia o przyjęciu zawiadomienia. Postanowienie o przyjęciu zawiadomienia doręcza się niezwłocznie pełnomocnikowi komitetu. 5. W wypadku stwierdzenia braków formalnych zawiadomienia, Marszałek Sejmu, nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, wzywa pełnomocnika komitetu do ich usunięcia w terminie 14 dni. Nieusunięcie braków powoduje odmowę przyjęcia zawiadomienia. Umotywowane postanowienie Marszałka Sejmu o odmowie przyjęcia zawiadomienia może być przez pełnomocnika komitetu zaskarżone do Sądu Najwyższego w terminie 14 dni od daty doręczenia. Sąd Najwyższy rozpatruje skargę w terminie 30 dni, w składzie 7 sędziów, w postępowaniu nieprocesowym. Od postanowienia Sądu Najwyższego nie przysługuje środek prawny.


Art. 7. 1. Po otrzymaniu postanowienia, o którym mowa w art. 6 ust. 4, lub postanowienia Sądu Najwyższego uwzględniającego skargę, komitet ogłasza, w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim, fakt nabycia osobowości prawnej, adres komitetu oraz miejsca udostępnienia projektu ustawy do publicznego wglądu. 2. Od dnia przyjęcia przez Marszałka Sejmu zawiadomienia, o którym mowa w art. 6 ust. 4, lub otrzymania przez komitet postanowienia Sądu Najwyższego uwzględniającego skargę, o której mowa w art. 6 ust. 5, do dnia wniesienia projektu ustawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1, treść projektu nie może być zmieniona.


Art. 8. 1. Kampania promocyjna służy przedstawianiu i wyjaśnianiu przez komitet treści projektu ustawy, stanowiącego przedmiot inicjatywy ustawodawczej. 2. Kampania promocyjna na rzecz projektu ustawy oraz zbieranie podpisów obywateli popierających projekt ustawy, może rozpocząć się, po ogłoszeniu, o którym mowa w art. 7 ust. 1. 3. Do prowadzenia kampanii promocyjnej oraz do zbierania podpisów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 28 maja 1993 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 45, poz. 205, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1997 r. Nr 47, poz. 297, Nr 70, poz. 443, Nr 88, poz. 554, Nr 98, poz. 604, Nr 121, poz. 770 oraz Nr 141, poz. 943), określające zasady przeprowadzania kampanii wyborczej, z wyłączeniem art. 142-148.


Art. 9. 1. W miejscu zbierania podpisów obywateli, musi być wyłożony do wglądu projekt ustawy. 2. Obywatel udziela poparcia projektowi ustawy składając na wykazie, obok swojego imienia (imion) i nazwiska, adresu zamieszkania oraz numeru ewidencyjnego PESEL, własnoręczny podpis. Na każdej stronie wykazu musi znajdować się nazwa komitetu i tytuł projektu ustawy, której obywatel udziela poparcia. 3. Wycofanie poparcia udzielonego projektowi ustawy jest nieskuteczne. 4. Wzór wykazu, o którym mowa w ust. 2, ustala, w drodze rozporządzenia, Prezes Rady Ministrów po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Wyborczej.


Ustawa z dnia 8 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

Art. 1. W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116 oraz z 1999 r. Nr 45, poz. 439 i Nr 49, poz. 483), w art. 169c w ust. 2 wyrazy "30 czerwca 1999 r." zastępuje się wyrazami "31 grudnia 1999 r.".


Art. 2. Środki finansowe przekazane właściwym Kasom Chorych w okresie od dnia 1 lipca 1999 r. do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zalicza się na poczet kwot przewidzianych w planie finansowym sporządzonym przez Pełnomocnika Rządu do Spraw Wprowadzenia Ubezpieczenia Zdrowotnego.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 23 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych

Art. 1. W ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych (Dz.U. Nr 13, poz. 60 i Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719, z 1997 r. Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770 i Nr 158, poz. 1044 oraz z 1999 r. Nr 27, poz. 243) w art. 6 w ust. 2 w pkt 2 wyrazy "7%" zastępuje się wyrazami "4,5%".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 lipca 1999 r. o nadaniu Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie nazwy "Akademia Pedagogiczna im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie"

Art. 1. Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie nadaje się nazwę "Akademia Pedagogiczna im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1999 r.


Ustawa z dnia 8 lipca 1999 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy o zawodzie lekarza

Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 i Nr 128, poz. 840) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 149 otrzymuje brzmienie: "Art. 149. Matka, która zabija dziecko w okresie porodu pod wpływem jego przebiegu, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5."; 2) w art. 152 w § 3 wyrazy "płód osiągnął" zastępuje się wyrazami "dziecko poczęte osiągnęło"; 3) w art. 153 w § 2 wyrazy "płód osiągnął" zastępuje się wyrazami "dziecko poczęte osiągnęło"; 4) po art. 157 dodaje się art. 157a w brzmieniu: "Art. 157a. §1. Kto powoduje uszkodzenie ciała dziecka poczętego lub rozstrój zdrowia zagrażający jego życiu, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. §2. Nie popełnia przestępstwa lekarz, jeżeli uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia dziecka poczętego są następstwem działań leczniczych, koniecznych dla uchylenia niebezpieczeństwa grożącego zdrowiu lub życiu kobiety ciężarnej albo dziecka poczętego. §3. Nie podlega karze matka dziecka poczętego, która dopuszcza się czynu określonego w § 1.".


Art. 2. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 i Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 oraz z 1999 r. Nr 60, poz. 636) w art. 26 wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 1 wyraz "płodu" zastępuje się wyrazami "dziecka poczętego"; 2) w ust. 3 wyraz "Osoby" zastępuje się wyrazami "Dzieci poczęte, osoby".


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 stycznia 1999 r. o zmianie ustawy o rachunkowości

Art. 1. W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. Nr 121, poz. 591, z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 118, poz. 754, Nr 139, poz. 933 i 934, Nr 140, poz.939 i Nr 141, poz. 945 oraz z 1998 r. Nr 60, poz. 383, Nr 106, poz. 668 i Nr 107, poz. 669) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 2 oraz w ust. 2 wyrazy "400 000 EURO" zastępuje się wyrazami "800 000 EURO": 2) w art. 3: a) w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "z zastrzeżeniem ust. 3.", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Wyrażone w EURO wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłaszanym przez Narodowy Bank Polski, obowiązującym na dzień 30 września roku poprzedzającego rok obrotowy.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1999 r.


Ustawa z dnia 9 lipca 1999 r. o utworzeniu Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie

Art. 1. 1. Tworzy się z dniem 1 września 1999 r. Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, zwany dalej "Uniwersytetem". 2. Siedzibą Uniwersytetu jest miasto Olsztyn. 3. Uniwersytet jest uczelnią państwową.


Art. 2. Podstawowym kierunkiem działalności Uniwersytetu jest kształcenie oraz prowadzenie badań naukowych w zakresie nauk humanistycznych, teologicznych, prawnych, weterynaryjnych, rolniczych, technicznych, biologicznych, fizycznych, chemicznych, ekonomicznych, matematycznych, a także upowszechnianie osiągnięć nauki, sztuki i kultury.


Art. 3. 1. Uniwersytet tworzy się z Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie, Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie oraz Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie. 2. Z dniem utworzenia Uniwersytetu znosi się Akademię Rolniczo-Techniczną im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Olsztynie. 3. Z dniem utworzenia Uniwersytetu właściwe władze Kościoła Katolickiego zniosą Warmiński Instytut Teologiczny w Olsztynie.


Art. 4. 1. Nadzór nad Uniwersytetem sprawuje minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego. 2. Status prawny Wydziału Teologii Uniwersytetu, o którym mowa w art. 7 ust. 3, reguluje umowa między Konferencją Episkopatu Polski, a Rządem Rzeczypospolitej Polskiej. Zakres nadzoru Kościoła Katolickiego nad Wydziałem Teologii określa umowa oraz statut uczelni.


Art. 5. 1. Mienie, obejmujące własność i inne prawa majątkowe Akademii RolniczoTechnicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, staje się mieniem Uniwersytetu z dniem jego utworzenia. 2. Uniwersytet przejmuje, z dniem utworzenia, prawa i zobowiązania jednostek wymienionych w art. 3 ust. 1. 3. Stan gospodarki finansowej jednostek wymienionych w art. 3 ust. 1 zostanie wykazany w bilansach sporządzonych przez te jednostki na dzień poprzedzający utworzenie Uniwersytetu.


Art. 6. 1. Wydział Teologii Uniwersytetu będzie użytkować obiekty należące do Archidiecezji Warmińskiej. 2. Koszty związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem obiektów, o których mowa w ust. 1, będą pokrywane przez Kościół Katolicki w części obejmującej inwestycje i remonty, zaś przez Uniwersytet w części obejmującej bieżące utrzymanie i funkcjonowanie tych obiektów.


Art. 7. 1. Z dniem utworzenia Uniwersytetu: 1) pracownicy zatrudnieni w jednostkach, o których mowa w art. 3 ust. 1, stają się pracownikami Uniwersytetu, 2) studenci Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie, Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie oraz studenci Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie, spełniający wymagania art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34, Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 770, i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1115 i 1118), stają się studentami Uniwersytetu. 2. Osoby przyjęte na pierwszy rok studiów na rok akademicki 19992000 do Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie oraz Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie z dniem utworzenia Uniwersytetu stają się jego studentami. 3. Podstawowe jednostki organizacyjne Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie oraz Wydział Teologii erygowany na bazie Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie z dniem utworzenia Uniwersytetu stają się podstawowymi jednostkami organizacyjnymi Uniwersytetu. 4. Jednostki organizacyjne Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, które przed dniem utworzenia Uniwersytetu posiadały uprawnienia do nadawania stopni naukowych, zachowują te uprawnienia po utworzeniu Uniwersytetu.


Art. 8. 1. Dotychczasowe organy kolegialne i jednoosobowe Akademii RolniczoTechnicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie, z zastrzeżeniem ust. 2, stają się z dniem utworzenia Uniwersytetu organami Uniwersytetu. 2. Senaty Akademii Rolniczo-Technicznej im. Michała Oczapowskiego w Olsztynie i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie pełnią funkcję senatu Uniwersytetu do dnia 31 grudnia 1999 r. w składzie dotychczasowym, uzupełnionym o przedstawicieli Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie. Liczbę przedstawicieli Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie oraz tryb ich wyboru określi statut Uniwersytetu. 3. Członkowie Rady Naukowej Warmińskiego Instytutu Teologicznego w Olsztynie pełnią funkcję rady wydziału Wydziału Teologii Uniwersytetu do dnia 31 grudnia 1999 r. W tym czasie funkcję dziekana Wydziału Teologii pełni Rektor Warmińskiego Instytutu Teologicznego. 4. Do dnia 31 grudnia 1999 r. zostaną przeprowadzone wybory do senatu Uniwersytetu, wybory dziekana i rady wydziału Wydziału Teologii oraz wydziałów, w skład których weszły instytuty znoszonych uczelni, w trybie i na okres ustalony w statucie Uniwersytetu.


Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 8 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Art. 1. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360) w art. 104: - po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Dla emerytów i rencistów prowadzących pozarolniczą działalność za przychód, o którym mowa w ust. 1, przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.", - w ust. 4 wyrazy "Przepisy ust. 1 i 2" zastępuje się wyrazami "Przepisy ust. 1, 1a i 2".


Ustawa z dnia 22 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o badaniach i certyfikacji

Art. 1. W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o badaniach i certyfikacji (Dz.U. Nr 55, poz. 250, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 oraz z 1997 r. Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w pkt 17 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 18 w brzmieniu: "18) deklaracja zgodności producenta " oświadczenie producenta, stwierdzające na jego wyłączną odpowiedzialność, że wyrób, proces wytwórczy lub usługa są zgodne z określoną normą lub innym dokumentem normatywnym - deklaracja powinna być zgodna z wymaganiami Polskiej Normy."; 2) w art. 4 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw gospodarki sprawuje nadzór nad Centrum. 3. Organizację Centrum określa statut nadany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, zaopiniowany przez Radę do Spraw Badań i Certyfikacji."; 3) art. 7 otrzymuje brzmienie: "Art. 7. Do zadań Centrum należy w szczególności: 1) organizowanie i nadzorowanie systemu badań i certyfikacji, 2) akredytowanie laboratoriów badawczych, 3) akredytowanie jednostek certyfikujących, 4) akredytowanie jednostek kontrolujących, 5) certyfikowanie systemów jakości u dostawców, 6) certyfikowanie auditorów, 7) kontrolowanie: a) akredytowanych laboratoriów badawczych w zakresie ich działalności wynikającej z akredytacji, b) akredytowanych jednostek certyfikujących w zakresie ich działalności wynikającej z akredytacji, c) akredytowanych jednostek kontrolujących w zakresie ich działalności wynikającej z akredytacji, d) certyfikowanych systemów jakości u dostawców w zakresie stawianych im wymagań, 8) organizowanie szkoleń i doskonalenie kadr na potrzeby badań i certyfikacji."; 4) w art. 8 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Centrum może uznawać, zwłaszcza na zasadzie wzajemności, raporty z badań i certyfikaty zgodności członków organizacji, o których mowa w ust. 1, oraz deklaracje zgodności producenta, a także zawierać umowy z innymi organizacjami zagranicznymi o uznawaniu raportów z badań, certyfikatów zgodności i deklaracji zgodności producenta. 3. Centrum może upoważnić krajowe jednostki certyfikujące do uznawania, zwłaszcza na zasadzie wzajemności, raportów z badań, certyfikatów zgodności i deklaracji zgodności producenta."; 5) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania pracowników Centrum."; 6) w art. 11 ust. 1 i 4 otrzymują brzmienie: "1. Przy Centrum działa Rada do Spraw Badań i Certyfikacji, zwana dalej "Radą". Jest ona organem opiniodawczo-doradczym w zakresie akredytacji, badań i certyfikacji." "4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, liczbę członków Rady oraz regulamin działania Rady."; 7) art. 12 otrzymuje brzmienie: "Art. 12. Do zakresu działania Rady należy w szczególności: 1) dokonywanie okresowych ocen stanu i kierunków rozwoju akredytacji, badań i certyfikacji, 2) formułowanie propozycji i wyrażanie opinii w zakresie bieżącej realizacji zadań, o których mowa w art. 7, 3) formułowanie propozycji zmian w przepisach prawnych w zakresie akredytacji, badań i certyfikacji."; 8) w art. 13: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wyroby wyprodukowane w Polsce, a także wyroby importowane do Polski po raz pierwszy, mogące stwarzać zagrożenie, albo które służą ochronie lub ratowaniu życia, zdrowia i środowiska, podlegają - zależnie od stopnia zagrożenia - obowiązkowi: 1) certyfikacji na zastrzeżony przez Centrum znak bezpieczeństwa i oznaczania tym znakiem lub 2) wystawiania przez producenta, na jego wyłączną odpowiedzialność, deklaracji zgodności.", b) dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu: "1a. Wyroby, o których mowa w ust. 1, wyprodukowane w Polsce, lub pochodzące z kraju, z którym Polska zawarła porozumienie w sprawie uznawania certyfikatu zgodności lub deklaracji producenta są dopuszczone do obrotu, po weryfikacji certyfikatu zgodności lub deklaracji zgodności producenta dokonywanej przez polskie jednostki certyfikujące. 1b. Przepisu ust. 1a nie stosuje się do certyfikatów wydawanych przez polskie jednostki certyfikujące. 1c. Czas weryfikacji dokumentu, o której mowa w ust. 1a, nie może przekroczyć 21 dni od dnia dostarczenia pełnej dokumentacji.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Podstawą oceny wyrobów i usług, o których mowa w ust. 1 i 2, są Polskie Normy oraz właściwe przepisy prawne.", d) w ust. 5 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu: "6) urządzeń medycznych w rozumieniu odrębnych przepisów, 7) żywności (środków spożywczych, substancji dodatkowych dozwolonych i używek) w rozumieniu odrębnych przepisów."; 9) dodaje się art. 13a w brzmieniu: "Art. 13a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów i usług z zakresu, o którym mowa w art. 13 ust. 1, 1a i 2, w tym wykaz wyrobów podlegających obowiązkowej certyfikacji na znak bezpieczeństwa."; 10) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. 1. Badań wyrobów, o których mowa w art. 13 ust. 1, art. 18 i art. 19, dokonują akredytowane laboratoria badawcze. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do wyrobów, dla których wydawany jest dokument, o którym mowa w art. 13 ust. 1a, dopuszczający wyrób do obrotu. 3. Zasady działania laboratoriów badawczych oraz zasady ich akredytacji są określone w Polskich Normach. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb akredytacji laboratoriów badawczych i jednostek kontrolujących."; 11) art. 17 skreśla się; 12) art. 18 otrzymuje brzmienie: "Art. 18. Właściwi ministrowie, po zasięgnięciu opinii Dyrektora Centrum, mogą określić, w drodze rozporządzenia, wyroby i usługi, które nie mogą być nabywane przez podległe im lub nadzorowane przez nich jednostki organizacyjne, jeżeli dostawca nie przedstawi odpowiedniego certyfikatu."; 13) w art. 20a skreśla się kropkę i dodaje wyrazy "oraz przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym i innych przepisów dotyczących homologacji wyrobów."; 14) w art. 21: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, określi, w drodze rozporządzenia, tryb certyfikacji wyrobów.", b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu: "4. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, może określić, w drodze rozporządzenia, tryb akredytacji jednostek certyfikujących wyroby. 5. Minister właściwy do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania dokumentów dopuszczających do obrotu wyroby, o których mowa w art. 13 ust. 1a oraz rodzaje tych dokumentów."; 15) w art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, może określić, w drodze rozporządzenia, tryb akredytacji jednostek certyfikujących systemy jakości."; 16) w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw gospodarki, po zasięgnięciu opinii Rady, określi, w drodze rozporządzenia, tryb certyfikacji auditorów."; 17) art. 24 skreśla się; 18) w art. 25: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania opłat za czynności związane z akredytacją, badaniami i certyfikacją oraz weryfikacją.", b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalne wysokości opłat, o których mowa w ust. 3."; 19) w art. 26: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Przedsiębiorca, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczaniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczone tym znakiem, wyprodukowane niezgodnie z wymaganiami stanowiącymi podstawę przyznania prawa stosowania tego znaku lub nie posiadające dokumentu dopuszczającego do obrotu, a także nie spełniające wymagań stanowiących podstawę do wydania tego dokumentu, jest obowiązany wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów.", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, tryb stosowania sankcji, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz okres za jaki sankcja może być wymierzona, ale nie dłuższy niż 3 lata."; 20) w art. 28: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Wpłaty z tytułu należności, o których mowa w art. 26 ust. 1 i 2, obciążają dochód po opodatkowaniu.", b) w ust. 2 wyrazy "art. 26" zastępuje się wyrazami "art. 26 ust. 1 i 2".


Art. 2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowują moc przepisy dotychczas obowiązujące, jeżeli nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.


Ustawa z dnia 23 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym

Art. 1. W ustawie z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz.U. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 468, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 929 i Nr 162, poz. 1116 oraz z 1999 r. Nr 45, poz. 439, Nr 49, poz. 483 i Nr ...., poz. ...) w art. 169c wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 1 w pkt 8 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: "Pożyczka podlega zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 1a-1f, nie później niż do dnia 31 grudnia 1999 r."; 2) po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1f w brzmieniu: "1a, Pożyczka, o której mowa w ust. 1 pkt 8, podlega całkowitemu umorzeniu, wraz z należnymi odsetkami, w przypadku bezzwrotnego przekazania przez Kasę Chorych samodzielnym publicznym zakładom opieki zdrowotnej, z którymi Kasa Chorych zawarła umowy o udzielenie świadczeń zdrowotnych, środków na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 1998 r., przysługującego pracownikom jednostek państwowej sfery budżetowej na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U. Nr 160, poz. 1080 oraz z 1998 r. Nr 155, poz. 1014). 1b. Warunkiem umorzenia pożyczki wraz z należnymi odsetkami jest przedstawienie Ministrowi Finansów przez Kasę Chorych potwierdzenia dokonania wypłat przez samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej, o których mowa w ust. 1a, dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 1998 r. na podstawie dokumentów lub oświadczeń złożonych przez kierowników samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. 1c. Do dokumentów lub oświadczeń, o których mowa w ust. 1b, potwierdzających dokonanie wypłat pracownikom samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej przysługującego im dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 1998 r. kierownicy tych zakładów dołączają oświadczenia o przejęciu przez zakład zobowiązań w przypadku powstania roszczeń pracowników z tego tytułu. 1d. W oświadczeniach, o których mowa w ust. 1b i 1c, podaje się łączną wysokość wypłat dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 1998 r. 1e. Kasa Chorych rozliczy kwotę pożyczki oraz wypłat, o których mowa w ust. 1a. Na podstawie przedstawionych przez Kasy Chorych rozliczeń Pełnomocnik ustali kwoty wyrównania między Kasami Chorych, uwzględniając wysokość otrzymanej przez poszczególne Kasy Chorych pożyczki i wydatków poniesionych na te wypłaty. 1f. Pełnomocnik dokona zmiany planów finansowych Kas Chorych na rok 1999, wyodrębniając w ich przychodach kwotę umorzonej pożyczki oraz dokonanego wyrównania, o którym mowa w ust. 1e, a w wydatkach - wypłaty, o których mowa w ust. 1a.".


Art. 2. Kierownicy samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej przekażą właściwej Kasie Chorych dokumenty lub oświadczenia, o których mowa w art. 169c ust. 1b ustawy wymienionej w art. 1, oraz oświadczenia o przejęciu przez zakład zobowiązań w przypadku powstania roszczeń pracowników dotyczących wypłaty dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 1998 r. w terminie do 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o działach administracji rządowej oraz niektórych innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 162, poz. 1122 oraz z 1999 r. Nr 41, poz. 412) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w ust. 2 skreśla się przecinek i wyrazy "chyba że za innym podziałem przemawiają szczególnie ważne okoliczności"; 2) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister kierujący działem administracji rządowej jest właściwy w sprawach z zakresu administracji rządowej określonych w ustawie, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych w odrębnych przepisach do kompetencji innego organu."; 3) w art. 5: a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) architektura i budownictwo,", b) pkt 9 i 10 otrzymują brzmienie: "9) kultura i ochrona dziedzictwa narodowego, 10) kultura fizyczna i sport,", c) pkt 12 otrzymuje brzmienie: "12) gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa,", d) po pkt 18 dodaje się pkt 18a i 18b w brzmieniu: "18a) rozwój regionalny, 18b) rynki rolne,", e) po pkt 22 dodaje się pkt 22a w brzmieniu: "22a) turystyka,"; 4) w art. 6: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Dział administracja publiczna obejmuje sprawy: 1) administracji, w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych, 2) reform i organizacji struktur administracji publicznej, 3) zespolonej administracji rządowej w województwie, 4) podziału administracyjnego państwa oraz nazw jednostek osadniczych i obiektów fizjograficznych, 5) ewidencji ludności, dowodów osobistych i paszportów, 6) zbiórek publicznych.", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje nadzór nad działalnością Prezesa Głównego Urzędu Administracji Publicznej."; 5) w art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych podlegają Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, izby skarbowe i urzędy skarbowe."; 6) art. 9 otrzymuje brzmienie: "Art. 9. 1. Dział gospodarka obejmuje sprawy gospodarki, w tym współpracy gospodarczej z zagranicą, energetyki, certyfikacji, własności przemysłowej, działalności gospodarczej oraz współpracy z organizacjami samorządu gospodarczego. 2. Do ministra właściwego do spraw gospodarki należą w szczególności sprawy: 1) funkcjonowania krajowych systemów energetycznych, z uwzględnieniem zasad racjonalnej gospodarki i potrzeb bezpieczeństwa energetycznego kraju, 2) działalności związanej z wykorzystaniem energii atomowej na potrzeby społeczno-gospodarcze kraju, 3) kontroli obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi, 4) ustalania taryf celnych, kontyngentów oraz wprowadzania zakazów przywozu i wywozu towarów i technologii. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki sprawuje nadzór nad działalnością Urzędu Dozoru Technicznego, Państwowej Agencji Atomistyki, Urzędu Regulacji Energetyki oraz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Ministrowi właściwemu do spraw gospodarki podlega Polskie Centrum Badań i Certyfikacji, Agencja Rezerw Materiałowych oraz Agencja Techniki i Technologii ."; 7) po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu: "Art. 9a. 1. Dział architektura i budownictwo obejmuje sprawy: 1) architektury, 2) geodezji i kartografii, 3) budownictwa, 4) nadzoru architektoniczno-budowlanego. 2. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa sprawuje nadzór nad działalnością Głównego Geodety Kraju oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego."; 8) w art. 10 w ust. 1 w pkt 4 skreśla się wyrazy "rybołóstwa morskiego i"; 9) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. 1. Dział gospodarka wodna obejmuje sprawy gospodarki wodnej, ochrony przeciwpowodziowej, meteorologii, hydrologii, w tym budowy i utrzymania urządzeń hydrologicznych oraz budowy, modernizacji i utrzymania śródlądowych dróg wodnych, z wyjątkiem żeglugi śródlądowej. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej sprawuje nadzór nad działalnością Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej."; 10) art. 14 otrzymuje brzmienie: "Art. 14. 1. Dział kultura i ochrona dziedzictwa narodowego obejmuje sprawy rozwoju i opieki nad materialnym i niematerialnym dziedzictwem narodowym oraz sprawy działalności kulturalnej, w tym mecenatu państwowego nad tą działalnością, w szczególności w zakresie: 1) podtrzymywania i rozpowszechniania tradycji narodowej i państwowej, 2) ochrony dóbr kultury i muzeów, 3) miejsc pamięci narodowej, grobów i cmentarzy wojennych, pomników zagłady i ich stref ochronnych, 4) działalności twórczej, artystycznej, kultury ludowej i rękodzieła artystycznego oraz ich ochrony, 5) wydawnictw, księgarstwa, bibliotek i czytelnictwa, 6) edukacji kulturalnej, 7) wystaw artystycznych, 8) polityki audiowizualnej, 9) amatorskiego ruchu artystycznego, organizacji i stowarzyszeń regionalnych oraz społeczno-kulturalnych, 10) wymiany kulturalnej z zagranicą, 11) działalności widowiskowej i rozrywkowej. 2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego sprawuje nadzór nad działalnością Komitetu Kinematografii, Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych oraz Generalnym Konserwatorem Zabytków. 3. Ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego podlega Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa."; 11) art. 15 otrzymuje brzmienie: "Art. 15. 1. Dział kultura fizyczna i sport obejmuje sprawy: 1) kultury fizycznej, 2) sportu powszechnego i wyczynowego, 3) sportu osób niepełnosprawnych. 2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu sprawuje, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu oraz związków i organizacji sportowych."; 12) art. 17 otrzymuje brzmienie: "Art. 17. 1. Dział gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa obejmuje sprawy: 1) zagospodarowania przestrzennego, 2) wspierania mieszkalnictwa, 3) gospodarki nieruchomościami, 4) polityki miejskiej, 5) rządowych programów rozwoju infrastruktury komunalnej, 6) ogródków działkowych. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej sprawuje nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast na zasadach określonych w odrębnych przepisach."; 13) w art. 18 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Minister właściwy do spraw nauki sprawuje nadzór nad działalnością Polskiej Akademii Nauk w zakresie zgodności działania jej organów z przepisami ustaw i statutem tej Akademii."; 14) art. 20 otrzymuje brzmienie: "Art. 20. Dział oświata i wychowanie obejmuje sprawy: 1) kształcenia, nauczania, wychowania, kultury fizycznej dzieci i młodzieży, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do kompetencji innych organów administracji publicznej, 2) organizacji dziecięcych i młodzieżowych, w tym systemu dofinansowania zadań państwa realizowanych przez te organizacje, 3) udzielania pomocy materialnej dzieciom i młodzieży, 4) międzynarodowej współpracy dzieci i młodzieży."; 15) w art. 22: a) w ust. 1: - w pkt 6 skreśla się wyrazy "przechowalnictwa i", - skreśla się pkt 7 i 8, - w pkt 10 po wyrazie "śródlądowego" dodaje się wyrazy "i rybołówstwa morskiego", b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa podlegają okręgowi inspektorzy rybołóstwa morskiego, Inspekcja Nasienna, Inspekcja Ochrony Roślin, Inspekcja Weterynaryjna oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych."; 16) w art. 23 w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 5 w brzmieniu: "5) rozwoju przedsiębiorczości, w tym w szczególności podnoszenia kwalifikacji zawodowych, wspomagania pozarolniczych form aktywności zawodowej i gospodarczej mieszkańców wsi."; 17) po art. 23 dodaje się art. 23a i 23b w brzmieniu: "Art. 23a. Dział rozwój regionalny obejmuje sprawy: 1) współpracy z organizacjami zrzeszającymi jednostki samorządu terytorialnego w zakresie spraw społeczno-gospodarczego rozwoju kraju, 2) współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego w zakresie rozwoju regionu, 3) opracowywania projektów krajowej strategii rozwoju regionalnego, 4) opracowywania projektów i wykonywania programów rozwoju regionalnego kraju, w zakresie nie należącym do zadań i kompetencji jednostek samorządu terytorialnego, 5) kontraktów regionalnych.


Art. 10. W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360 i Nr 49, poz. 485) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 67: a) w ust.1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "przy czym dla poszczególnych działów administracji rządowej oraz dla urzędów nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów ustala się odpowiednio odrębne części budżetu.", b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu: "5. W przypadkach, gdy jeden minister kieruje więcej niż jednym działem administracji rządowej, minister ten jest dysponentem wszystkich części budżetu wyodrębnionych dla tych działów."; 2) w art. 68 w ust. 2 po wyrazach "w art. 67 ust. 4" dodaje się wyrazy "i 5".


Art. 11. W ustawie z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz.U. Nr 49, poz. 483) po art. 146 dodaje się art. 146a w brzmieniu: "Art. 146a. 1. W 1999 r. pracownicy służby cywilnej, ubiegający się o mianowanie w służbie cywilnej, składają do Szefa Służby Cywilnej zgłoszenia do postępowania kwalifikacyjnego, o których mowa w art. 30 ust. 1, do dnia 31 października 1999 r. 2. W 1999 r. absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej, o których mowa w art. 30 ust. 2, składają do Szefa Służby Cywilnej wnioski o mianowanie w służbie cywilnej do dnia 31 października 1999 r.".


Art. 12. 1. Ministerstwa utworzone po raz pierwszy rozporządzeniem Rady Ministrów, wydanym na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8, stają się odpowiednio, z mocy prawa, stroną w stosunkach pracy z pracownikami dotychczasowych ministerstw w zakresie zadań przejętych od tych ministerstw. 2. O przejściu praw i obowiązków wynikających ze stosunków pracy, o których mowa w ust. 1, dyrektorzy generalni ministerstw obowiązani są niezwłocznie zawiadomić pracownika na piśmie. 3. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, zachowują dotychczasowe warunki zatrudnienia wynikające z aktów, na podstawie których powstał ich stosunek pracy. Warunki te mogą być zmienione lub stosunek pracy może być rozwiązany zgodnie z przepisami ustaw, na podstawie których został nawiązany stosunek pracy.


Art. 13. Rozporządzenia, o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8, Prezes Rady Ministrów wyda do dnia 31 grudnia 1999 r.


Art. 14. Prezes Rady Ministrów działając na podstawie art. 12 ustawy zmienianej w art. 8, powoła do dnia 31 grudnia 1999 r., organ opiniodawczo-doradczy, który dokona oceny możliwości: 1) przekazania wojewodzie lub jednostkom samorządu terytorialnego zadań administracji rządowej objętych zakresem działania danego działu, 2) uchylenia przepisów określających zadania administracji rządowej nie wymagających ustawowej regulacji.


Art. 14b. Rządowe Centrum Legislacji, zwane dalej "Centrum" zapewnia koordynację działalności legislacyjnej Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów i innych organów administracji rządowej.


Art. 14c. 1. Centrum zapewnia obsługę prawną Rady Ministrów, a w szczególności: 1) opracowuje stanowiska prawno-legislacyjne do rządowych projektów aktów prawnych, 2) koordynuje przebieg uzgodnień rządowych projektów aktów prawnych, 3) opracowuje pod względem legislacyjnym rządowe projekty aktów prawnych skierowane do rozpatrzenia przez Radę Ministrów, 4) opracowuje rządowe projekty aktów prawnych w zakresie ustalonym przez Prezesa Rady Ministrów, 5) redaguje Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", 6) współdziała z Komitetem Integracji Europejskiej w sprawie harmonizacji prawa polskiego z wymogami prawa Wspólnot Europejskich, 7) współdziała z Radą Legislacyjną w zakresie opiniowania rządowych projektów aktów normatywnych pod względem ich zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz spójności z systemem prawa, 8) kontroluje wydawanie przez organy administracji rządowej przepisów wykonawczych do ustaw, 9) wykonuje inne zadania określone w odrębnych przepisach lub wskazane przez Prezesa Rady Ministrów. 2. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, tryb opracowywania projektów aktów prawnych przez Centrum.


Art. 14d. Centrum współdziała z Polską Akademią Nauk, szkołami wyższymi oraz innymi instytucjami naukowymi.


Art. 14e. 1. Centrum kieruje Prezes Centrum przy pomocy wiceprezesów Centrum oraz dyrektorów komórek organizacyjnych Centrum. 2. Prezesa Centrum powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów. 3. Prezes Centrum wykonuje czynności ze stosunku pracy wobec osób zatrudnionych w Centrum oraz inne czynności przewidziane w obowiązujących ustawach dla kierownika urzędu. 4. Wiceprezesów Centrum powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa Centrum.


Art. 14f. 1. Do Prezesa, wiceprezesów, dyrektorów i wicedyrektorów komórek organizacyjnych Centrum oraz zatrudnionych w nim legislatorów i pozostałych pracowników Centrum, zwanych dalej "pracownikami Centrum", ma zastosowanie przepis art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące funkcjonowanie gospodarki i administracji publicznej (Dz.U. Nr 106, poz. 497 i Nr 156, poz. 775). 2. Do pracowników Centrum nie stosuje się przepisów o kształtowaniu środków na wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej.


Art. 14g. 1. Wymagania kwalifikacyjne dotyczące legislatorów określają odrębne przepisy. 2. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania oraz wymagania kwalifikacyjne pracowników Centrum, z uwzględnieniem ust. 1.


Art. 14h. 1. Centrum prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych dla jednostek budżetowych. 2. Prezes Centrum dysponuje środkami budżetu państwa przeznaczonymi na finansowanie Centrum.


Art. 14i. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa jego wewnętrzną organizację.". 3) skreśla się art. 19; 4) skreśla się art. 32; 5) w art. 33 w ust. 1a skreśla się pkt 2,; 6) po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu: "Art. 34a. 1. Minister, w celu dostosowania do polityki ustalonej przez Radę Ministrów zasad i kierunków działania podległych lub nadzorowanych centralnych organów administracji rządowej, innych urzędów lub jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, może wydawać kierownikom urzędów centralnych oraz kierownikom innych urzędów i jednostek organizacyjnych wiążące ich wytyczne i polecenia. 2. Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej. 3. Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1, wydane ustnie, wymagają potwierdzenia na piśmie. 4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do organów, urzędów i jednostek organizacyjnych wchodzących w skład zespolonej administracji rządowej, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej."; 7) w art. 35 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Minister zapewnia współdziałanie podległych urzędów centralnych. 4. Minister przedstawia Radzie Ministrów lub Prezesowi Rady Ministrów projekty dokumentów rządowych w sprawach dotyczących działania podległych mu urzędów centralnych."; 8) w art. 37 w ust. 1 na końcu dodaje się wyrazy "oraz gabinetu politycznego ministra"; 9) w art. 39: a) ust. 1a otrzymuje brzmienie: "1a. W razie zniesienia lub przekształcenia ministerstwa, Prezes Rady Ministrów określa, w drodze zarządzenia, przeznaczenie składników majątkowych, będących w posiadaniu tego ministerstwa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej oraz ustala podmiot i sposób przekazania spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem jego zniesienia lub przekształcenia.", b) dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu: "6. Minister ustala, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny ministerstwa określający zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych ministerstwa oraz jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra. 7. Dyrektor Generalny zatwierdza wewnętrzne regulaminy organizacyjne komórek organizacyjnych ministerstwa oraz jednostek organizacyjnych podległych ministrowi. 8. Przepisy ust. 6 i 7 stosuje się odpowiednio do kierowników urzędów centralnych oraz utworzonych na podstawie ustawy państwowych jednostek organizacyjnych podległych kierownikom urzędów centralnych.".


Art. 15. Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami ustaw zmienianych w art. 4 i 7, wszczętych przed wejściem w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy tych ustaw w brzmieniu dotychczasowym.


Art. 16. Zezwolenia, koncesje i licencje udzielone na podstawie przepisów ustaw zmienianych w art. 4 i 7 zachowują moc przez czas w nich określony.


Art. 17. 1. Pracownicy urzędów morskich realizujący zadania na podstawie ustawy zmienianej w art. 7 stają się pracownikami okręgowych inspektoratów rybołóstwa morskiego. 2. Do spraw przejścia pracowników, o których mowa w ust. 1, stosuje się art. 231 Kodeksu pracy.


Art. 18. Okręgowe inspektoraty rybołóstwa morskiego przejmą od urzędów morskich, wraz z aktami, prowadzenie spraw z zakresu swojego działania, które nie zostały zakończone do dnia likwidacji inspektoratów rybołówstwa morskiego.


Art. 19. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przekazania z urzędów morskich, składników majątkowych służących do wykonywania zadań wynikających z niniejszej ustawy.


Art. 2. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483) w art. 1 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu: "4a) Rządowym Centrum Legislacji,";


Art. 20. Minister właściwy do spraw transportu przekaże limity oraz środki finansowe przewidziane w ustawie budżetowej na 1999 r., na realizację zadań z zakresu rybołówstwa morskiego, w części 21 - Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej do części 19 - Ministerstwo Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.


Art. 21. Prezes Rady Ministrów w ciągu 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy: 1) z dnia 4 września 1991 r. o działach administracji rządowej, 2) z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 22. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1) art. 1 pkt 11 w zakresie dotyczącym Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu, art. 2, art. 3, art. 5 oraz art. 8 pkt 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r. 2) art. 1 pkt 4 lit. b) w zakresie dotyczącym Głównego Urzędu Administracji Publicznej, który wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2000 r.


Art. 23b. 1. Dział rynki rolne obejmuje sprawy przetwórstwa i przechowalnictwa rolno-spożywczego oraz mechanizmów regulacji rynków rolnych. 2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych sprawuje nadzór nad Agencją Rynku Rolnego oraz Inspekcją Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych."; 18) w art. 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa sprawuje nadzór nad Agencją Prywatyzacji, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa, Agencją Mienia Wojskowego oraz Wojskową Agencją Mieszkaniową."; 19) art. 26 otrzymuje brzmienie: "Art. 26. Dział szkolnictwo wyższe obejmuje sprawy szkolnictwa wyższego, w tym określone w odrębnych przepisach sprawy nadzoru nad szkołami wyższymi, nadzoru nad przyznawaniem tytułów naukowych oraz sprawy finansowania nauki w szkołach wyższych."; 20) art. 27 otrzymuje brzmienie: "Art. 27. 1. Dział transport obejmuje sprawy: 1) funkcjonowania oraz rozwoju infrastruktury transportu, w szczególności budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg publicznych, w tym autostrad, oraz kolei, lotnisk i portów lotniczych oraz śródlądowych dróg wodnych w zakresie żeglugi śródlądowej, 2) ruchu drogowego, kolejowego, lotniczego oraz żeglugi śródlądowej, 3) przewozu osób i rzeczy środkami transportu samochodowego, kolejowego, lotniczego i żeglugi śródlądowej, 4) komunikacji publicznej. 2. Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad Agencją Budowy i Eksploatacji Autostrad, Generalnym Dyrektorem Dróg Publicznych oraz Głównym Inspektorem Kolejnictwa. 3. Ministrowi właściwemu do spraw transportu podlegają inspektoraty żeglugi śródlądowej oraz organy nadzoru nad lotnictwem cywilnym."; 21) po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu: "Art. 27a. Dział turystyka obejmuje sprawy zagospodarowania turystycznego kraju oraz mechanizmów regulacji rynku turystycznego."; 22) w art. 28 w ust. 1 skreśla się pkt 5; 23) w art. 29: a) w ust. 1: - skreśla się pkt 2, - w pkt 7 przecinek zastępuje się kropką i skreśla pkt 8, b) skreśla się ust. 3; 24) w art. 31 w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu: "6) koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, z wyjątkiem rzeczowych świadczeń leczniczych."; 25) w art. 32 w ust. 1: a) pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) współpracy z Polakami zamieszkałymi za granicą, w tym wspierania polskich instytucji kulturalnych i oświatowych za granicą,", b) dodaje się pkt 4 w brzmieniu: "4) promocji Rzeczypospolitej Polskiej i języka polskiego za granicą, w tym działalności gospodarczej, naukowej, kulturalnej i sportowej."; 26) w art. 33: a) w ust. 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 6 w brzmieniu: "6) koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w zakresie rzeczowych świadczeń leczniczych.", b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw zdrowia sprawuje nadzór nad Głównym Inspektorem Farmaceutycznym oraz Głównym Inspektorem Sanitarnym. 3. Ministrowi właściwemu do spraw zdrowia podlega Agencja Rezerw Artykułów Sanitarnych oraz Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych."; 27) po art. 33 dodaje się art. 33a i 33b w brzmieniu: "Art. 33a. 1. Prezes Rady Ministrów sprawuje nadzór nad działalnością administracji rządowej nie objętą zakresem działów administracji rządowej, wykonywaną przez: 1) Główny Urząd Miar, 2) Główny Urząd Statystyczny, 3) Komisję Papierów Wartościowych i Giełd, 4) Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń, 5) Polski Komitet Normalizacyjny, 6) Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, 7) Urząd Ochrony Państwa, 8) Urząd Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi, 9) Urząd Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych, 10) Urząd Służby Cywilnej, 11) Urząd Zamówień Publicznych, 12) Wyższy Urząd Górniczy. 2. Zakres sprawowania przez Prezesa Rady Ministrów nadzoru, o którym mowa w ust. 1, określają ustawy. 3. Przepisy ust. 1 i 2 nie naruszają uprawnień właściwego ministra określonych w odrębnych przepisach, w stosunku do urzędów, o których mowa w ust. 1.


Art. 3. W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 7: a) w ust. 1 wyrazy "Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw zdrowia", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Inspekcją Sanitarną kieruje Główny Inspektor Sanitarny jako centralny organ administracji rządowej.", c) dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu: "3. Główny Inspektor Sanitarny zadania wykonuje przy pomocy Głównego Inspektoratu Sanitarnego. 4. Organizację Głównego Inspektoratu Sanitarnego określa statut nadany w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw zdrowia."; 2) w art. 8 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Nadzór nad Głównym Inspektorem Sanitarnym sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia."; 3) w art. 9 w ust. 2 i 3, w art. 35 w ust. 1 oraz w art. 36 w ust. 4 użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw zdrowia", 4) w art. 14 w ust. 2, w art. 19, w art. 21, w art. 22, w art. 25 w ust. 2, w art. 31 w ust. 2, oraz w art. 34 w ust. 2 wyrazy "Minister Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw zdrowia".


Art. 33b. 1. Prezes Rady Ministrów wykonując politykę Rady Ministrów wydaje kierownikom urzędów, o których mowa w art. 33a ust. 1, wiążące wytyczne i polecenia. 2. Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1, nie mogą dotyczyć rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej."; 28) art. 34 otrzymuje brzmienie: "Art. 34. 1. Minister jest obowiązany do inicjowania i opracowywania polityki Rady Ministrów w stosunku do działu, którym kieruje, oraz do przedkładania w tym zakresie inicjatyw i projektów aktów normatywnych na posiedzenia Rady Ministrów. W zakresie działu, którym kieruje, minister wykonuje politykę Rady Ministrów i koordynuje jej wykonywanie przez organy, urzędy i jednostki organizacyjne, które jemu podlegają lub są przez niego nadzorowane. 2. W sprawach indywidualnych decyzje centralnego organu administracji rządowej są ostateczne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa uprawnienie takie przyznaje ministrowi kierującemu określonym działem administracji rządowej."; 29) skreśla się art. 35.


Art. 36a. Organami administracji rybołówstwa morskiego są: 1) minister właściwy do spraw rolnictwa, 2) okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego - jako terenowe organy administracji rybołówstwa morskiego, zwani dalej "okręgowymi inspektorami".


Art. 36b. 1. Okręgowi inspektorzy podlegają ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa. 2. Okręgowych inspektorów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa. Zastępców okręgowych inspektorów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa na wniosek okręgowych inspektorów. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, siedziby i terytorialny zakres działania okręgowych inspektorów. 4. Okręgowi inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy okręgowych inspektoratów rybołówstwa morskiego, działających jako urzędy administracji rządowej niezespolonej.


Art. 36c. 1. Okręgowe inspektoraty rybołówstwa morskiego tworzy i znosi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw rolnictwa. 2. Organizację okręgowych inspektoratów rybołówstwa morskiego określa statut nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.


Art. 36d. W sprawach należących do właściwości organów administracji rybołówstwa morskiego, rozstrzyganych w trybie postępowania administracyjnego, decyzje w pierwszej instancji wydaje okręgowy inspektor, chyba że na podstawie przepisu szczególnego organem właściwym w pierwszej instancji jest minister właściwy do spraw rolnictwa.


Art. 36e. 1. Organy administracji rybołówstwa morskiego działają na polskich obszarach morskich, w portach i przystaniach morskich oraz w pasie technicznym, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. 2. Organy administracji rybołówstwa morskiego są właściwe także w sprawach wykonywania określonych umowami międzynarodowymi i prawem polskim zadań na morzu pełnym."; 12) art. 37 otrzymuje brzmienie: "Art. 37. 1. Nadzór nad przestrzeganiem przepisów o rybołówstwie morskim sprawują okręgowi inspektorzy, za pośrednictwem inspektorów rybołówstwa morskiego, zwanych dalej "inspektorami". 2. Inspektorzy, wykonując swoje czynności, współdziałają ze służbami kontroli żywności nadzorowanymi lub podległymi ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, organami Policji, Straży Granicznej oraz z terenowymi organami administracji morskiej. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady współdziałania inspektorów ze służbami i organami, o których mowa w ust. 2, w celu skoordynowania kontroli przestrzegania przepisów o rybołówstwie morskim na polskich obszarach morskich oraz terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze szczególnym uwzględnieniem portów morskich, transportu, zakładów przetwórstwa i punktów handlowych."; 13) po art. 37 dodaje się art. 37a - 37c w brzmieniu: "Art. 37a. W czasie wykonywania czynności służbowych inspektor jest uprawniony do: 1) kontroli dokumentów zezwalających na wykonywanie rybołówstwa morskiego, 2) sprawdzania, czy rybołówstwo morskie wykonywane jest zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa polskiego i umowami międzynarodowymi, 3) kontroli sprzętu rybackiego i ryb na pokładzie, w pomieszczeniach przetwórni i ładowniach statku, 4) zabezpieczenia porzuconych ryb i przedmiotów służących do połowu, 5) kontroli magazynów, przetwórni i innych pomieszczeń służących do przechowywania ryb, 6) żądania wyjaśnień i wykonywania czynności niezbędnych do przeprowadzenia kontroli, a w przypadkach uzasadnionego podejrzenia naruszenia ustawy do: a) zatrzymania dokumentów, o których mowa w pkt 1, b) zatrzymania ryb i przedmiotów użytych do ich połowu oraz ich zabezpieczenia, c) sprawdzenia pomieszczeń statku, z którego dokonano połowu.


Art. 37b. 1. Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie naruszenia przepisów ustawy, inspektor może zatrzymać i skontrolować statek o obcej przynależności, znajdujący się w polskich obszarach morskich i doprowadzić go do wskazanego portu. 2. O zatrzymaniu i doprowadzeniu statku o obcej przynależności do portu polskiego inspektor zawiadamia niezwłocznie właściwy organ państwa bandery statku.


Art. 37c. 1. W czasie wykonywania czynności służbowych inspektor obowiązany jest do posiadania i okazywania legitymacji służbowej i do noszenia na widocznym miejscu służbowej odznaki. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji i odznaki służbowej inspektorów."; 14) art. 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 38. 1. Dokonujący połowu żywych zasobów morza w polskich obszarach morskich jest obowiązany, na wezwanie inspektora lub dowódcy jednostki pływającej Straży Granicznej, zatrzymać się i na żądanie umożliwić wykonanie czynności kontrolnych, a w szczególności: 1) udzielić niezbędnych wyjaśnień, 2) przedstawić do wglądu żądane dokumenty łącznie z dziennikiem pokładowym, 3) umożliwić obejrzenie złowionych ryb i sprzętu połowowego, sprzętu używanego do badań oraz pobranych w trakcie badań próbek i dokonanych analiz, 4) umożliwić dokonanie wpisów do dziennika pokładowego, 5) umożliwić korzystanie ze środków łączności oraz zapewnić pomoc przy przekazywaniu i otrzymywaniu depesz, 6) udzielić wszelkiej innej pomocy niezbędnej do prawidłowego przeprowadzenia kontroli, 7) zapewnić niezbędne zakwaterowanie i wyżywienie w czasie pobytu na statku."; 15) po rozdziale 6 dodaje się rozdział 6a w brzmieniu: "Rozdział 6a Przepisy wydawane przez terenowe organy administracji rybołówstwa morskiego


Art. 39a. 1. Okręgowi inspektorzy wydają przepisy prawne na podstawie upoważnień udzielonych im w ustawach. 2. Z zastrzeżeniem art. 39b przepisy, o których mowa w ust. 1, są wydawane w formie zarządzeń. 3. Zarządzenia okręgowego inspektora podlegają ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym właściwym ze względu na terytorialny zakres obowiązywania tych zarządzeń.


Art. 39b. 1. W zakresie nie unormowanym w przepisach, o których mowa w art. 39a, jeżeli jest to niezbędne dla ochrony żywych zasobów morza i zachowania porządku przy połowach, okręgowi inspektorzy mogą wydawać zarządzenia porządkowe, zawierające zakazy lub nakazy określonego zachowania. 2. Zarządzenie porządkowe podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym właściwym ze względu na terytorialny zakres obowiązywania tego zarządzenia, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. W razie konieczności natychmiastowego wprowadzenia w życie zarządzenia porządkowego, może ono być publikowane w formie obwieszczeń okręgowego inspektora w miejscach jego obowiązywania, drogą radiową lub w inny sposób zwyczajowo przyjęty w żegludze morskiej lub na danym terenie. Dzień takiego opublikowania jest dniem ogłoszenia zarządzenia porządkowego. 4. Zarządzenie porządkowe ogłoszone w sposób określony w ust. 3 podaje się następnie do wiadomości we właściwym wojewódzkim dzienniku urzędowym."; 16) w art. 42 w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu: "8) oferowanie do sprzedaży, sprzedaż, magazynowanie i transport organizmów morskich, których połów jest zabroniony na podstawie art. 11 ust. 1."; 17) art. 43 otrzymuje brzmienie: "Art. 43. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 40 - 42, wymierzają okręgowi inspektorzy w drodze decyzji administracyjnej. 2. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 przysługuje odwołanie do ministra właściwego do spraw rolnictwa. 3. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności."; 18) po art. 43 dodaje się art. 43a - 43b w brzmieniu: "Art. 43a. 1. Nie można nałożyć kary pieniężnej, jeżeli od dnia popełnienia czynu lub zaniechania działania upłynęło 5 lat. 2. Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od daty wydania ostatecznej decyzji o nałożeniu kary.


Art. 4. W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. Nr 32, poz. 131, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 7, poz. 31 i Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 34, poz. 145 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 726) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. 1. Obce statki rybackie mogą podejmować i prowadzić połowy w wyłącznej strefie ekonomicznej, jeżeli umowa międzynarodowa zawarta przez Rzeczpospolitą Polską z państwem przynależności statku możliwość taką przewiduje albo w razie uzyskania zezwolenia. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa. 3. Zezwolenie wydaje się na czas określony. 4. Zezwolenie może być cofnięte przez ministra właściwego do spraw rolnictwa, w przypadku: 1) nie przestrzegania warunków określonych w zezwoleniu, 2) naruszenia obowiązujących przepisów, 3) narażenia na szkodę bezpieczeństwa lub innego ważnego interesu Państwa."; 2) w art. 28 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "z zastrzeżeniem art. 32a."; 3) po art. 32 dodaje się art. 32a w brzmieniu: "Art. 32a. 1. Jeżeli badania, o których mowa w art. 28 i 29 ust. 1, dotyczą żywych zasobów morza, zezwolenie wydaje minister właściwy do spraw rolnictwa. 2. Przepisy art. 30 i 32 stosuje się odpowiednio."; 4) w art. 42 w ust. 2 skreśla się pkt 3; 5) w art. 50 w ust. 1 w pkt 2 skreśla się wyraz " ,rybołówstwo"; 6) w art. 51: a) skreśla się pkt 2 i 3, b) w pkt 4: - skreśla się lit. b, - lit. c otrzymuje brzmienie: "c) sprawdzenia pomieszczeń statku."; 7) w art. 56 skreśla się pkt 11, 8) w art. 60 skreśla się wyrazy "i żywych zasobów morza".


Art. 43b. 1. Kary wymierzone na podstawie art. 40 - 42, nie uiszczone w wyznaczonym terminie, podlegają, wraz z odsetkami za zwłokę, ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 2. Ściągnięte kwoty z tytułu kar pieniężnych są przychodami środków specjalnych, będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw rolnictwa i są przeznaczone na zarybienie oraz ochronę żywych zasobów morza.".


Art. 5. W ustawie z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz.U. Nr 105, poz. 452, z 1993 r. Nr 16, poz. 68 i Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770, oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6 w ust. 3, w art. 9 w pkt 3, w art. 18 w ust. 1, w art. 19 w ust. 1, w art. 26 w ust. 2, w art. 32 w ust. 3, w art. 33 w ust. 4 w pkt 2 użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Główny Inspektor Farmaceutyczny"; 2) w art. 6 w ust. 3, w art. 19 w ust. 1, w art. 33 w ust. 4 w pkt 3, w art. 58 w ust. 2 w zdaniu pierwszym użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Główny Lekarz Weterynarii"; 3) w art. 10 w ust. 1 i 4, w art. 12 w ust. 2 i 3, w art. 15 w ust. 4, w art. 19 w ust. 3, w art. 34 w ust. 1, w art. 49 w ust. 1 i 2 oraz w art. 58 w ust. 2 w zdaniu trzecim użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw rolnictwa"; 4) w art. 47 wyrazy "Minister Spraw Wewnętrznych oraz Minister Sprawiedliwości" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz minister właściwy do spraw sprawiedliwości"; 5) w art. 48 wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw transportu"; 6) w art. 52: a) w ust. 1 wyrazy "Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw zdrowia", b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Nadzór nad Głównym Inspektorem Farmaceutycznym sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia."; 7) w art. 53 skreśla się ust. 2 i oznaczenie ust. 1; 8) w art. 54 w ust.1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) Główny Inspektor Farmaceutyczny, jako centralny organ administracji rządowej, przy pomocy Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego,"; 9) użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy "Minister Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw zdrowia".


Art. 6. W ustawie z dnia 5 stycznia 1995 r. o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych (Dz.U. Nr 13, poz. 60, z 1995 r. Nr 83, poz. 418, z 1996 r. Nr 152, poz. 719, z 1997 r. Nr 80, poz. 504, Nr 107, poz. 690, Nr 121, poz. 770 i Nr 158, poz. 1044 oraz z 1999 r. Nr 27, poz. 243) w art. 9 w ust. 1 w pkt 2 wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw rolnictwa".


Art. 7. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o rybołówstwie morskim (Dz.U. Nr 34, poz. 145) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Ustawa reguluje sprawy zarządzania żywymi zasobami morza i prowadzenia działalności w zakresie rybołówstwa morskiego oraz określa organy administracji rybołówstwa morskiego i ich kompetencje."; 2) w art. 3 wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej," zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw rolnictwa"; 3) w art. 4 w ust. 2-4, w art. 9 w ust. 2, w art. 10, w art. 15 w ust. 2, w art. 16, w art. 21, w art. 24 w ust. 4, w art. 26 w ust. 3, w art. 30, w art. 34 użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw rolnictwa"; 4) w art. 6 w ust. 1, w art. 10, w art. 11 w ust. 1 i 3, w art. 12 w ust. 2, w art. 23, w art. 24 w ust. 2, w art. 34 w ust. 2 i 3 użyte w różnych przypadkach wyrazy "dyrektor właściwego urzędu morskiego" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "właściwy okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego"; 5) w art. 7: a) w ust. 1 i 4 wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw rolnictwa", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób gospodarowania zasobami gatunków dwuśrodowiskowych.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw rolnictwa może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, zakaz poławiania organizmów morskich określonych gatunków lub zakaz wykonywania rybołówstwa, jeżeli wymaga tego interes państwa lub bezpieczeństwo obywateli."; 6) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określać corocznie, w drodze rozporządzenia, ogólny dopuszczalny połów organizmów morskich tych gatunków, których zasoby wymagają takiej formy ochrony."; 7) skreśla się art. 14; 8) w art. 18: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Licencje połowowe wydaje okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego, wyznaczony przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.", b) w ust. 3 wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw rolnictwa", c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych rybaków, określa, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki podziału ogólnego dopuszczalnego połowu na kwoty połowowe."; 9) w art. 28 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1. Każdy polski statek podlega ewidencji w okręgowym inspektoracie rybołówstwa morskiego właściwym dla jego portu macierzystego. 2. Okręgowy inspektor rybołówstwa morskiego, dokonując ewidencji statku rybackiego, ustala dla niego oznakę rybacką oraz wystawia zaświadczenie o wpisie do ewidencji i nadaniu oznaki."; 10) w art. 33 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie: "2. Sprzęt rybacki wystawiony w polskich obszarach morskich, który nie jest oznakowany uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się własności. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, tryb postępowania inspektorów rybołówstwa morskiego ze sprzętem, o którym mowa w ust. 2."; 11) po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu: "Rozdział 5a Organy administracji rybołówstwa morskiego i ich kompetencje


Art. 8. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz.U. Nr 106, poz. 492 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 3 otrzymuje brzmienie: "Art. 3. Przepisy ustawy dotyczące ministrów stosuje się również do osób, o których mowa w art. 147 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej."; 2) po art. 14 dodaje się art. 14a - 14i w brzmieniu: "Art. 14a. Przy Prezesie Rady Ministrów działa Rządowe Centrum Legislacji jako państwowa jednostka organizacyjna podległa Prezesowi Rady Ministrów.


Art. 9. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. Nr 91, poz. 577) w załączniku w pkt 15 kropkę zastępuje się przecinkiem dodaje się pkt 16 w brzmieniu: "16) Okręgowi inspektorzy rybołówstwa morskiego.".


Ustawa z dnia 23 lipca 1999 r. o zmianie ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent

Art. 1. W ustawie z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (Dz.U. Nr 30, poz. 164 i Nr 107, poz. 691) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. 1. Zrekompensowanie, o którym mowa w art. 1, następuje przez wypłatę rekompensaty pieniężnej, zwanej dalej "rekompensatą", na zasadach i w trybie określonym w ustawie. 2. Do rekompensat nie stosuje się przepisów dotyczących świadczeń ze stosunku pracy i ubezpieczeń społecznych."; 2) w art. 3 w zdaniu wstępnym wyrazy "nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazem "rekompensaty"; 3) w art. 4 wyrazy "przysługują świadectwa rekompensacyjne" zastępuje się wyrazami "przysługuje rekompensata"; 4) w art. 5: a) w ust. 1 wyrazy "wartość należnych świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "nominalną wartość rekompensaty", b) w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy "wartości świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "nominalnej wartości rekompensaty"; 5) art. 6 otrzymuje brzmienie: "Art. 6. Prawo do rekompensaty jest niezbywalne."; 6) w art. 7 wyrazy "Prawo nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "Prawo do rekompensaty"; 7) art. 8 otrzymuje brzmienie: "Art. 8. Wypłata rekompensaty stanowi zaspokojenie wszelkich roszczeń z tytułów określonych w art. 1."; 8) tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie: "Zasady i tryb wypłaty rekompensat"; 9) art. 9-11 otrzymują brzmienie: "Art. 9. 1. Nominalna wartość rekompensaty podlega waloryzacji. 2. Wartość zwaloryzowanej rekompensaty na kolejny kwartał ustala się, mnożąc jej wartość nominalną przez wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za poprzedni kwartał w stosunku do IV kwartału 1995 r., zaokrąglając w górę do pełnych groszy. 3. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, w terminie 15 dni po zakończeniu kwartału, ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" wysokość wskaźnika, o którym mowa w ust. 2.


Art. 10. Wypłata rekompensat nastąpi w latach 2000 - 2004.


Art. 11. 1. Łączną kwotę przeznaczoną na wypłatę rekompensat w danym roku ustala ustawa budżetowa. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zapewni, w okresie wskazanym w art. 10, wpływy z prywatyzacji przeznaczone na finansowanie wypłat, o których mowa w ust. 1."; 10) skreśla się art. 12 - 16; 11) skreśla się wyrazy "Rozdział 3 Dystrybucja świadectw rekompensacyjnych"; 12) w art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. W spisie uprawnionych określa się wartość nominalną rekompensaty, jaka przysługuje uprawnionemu."; 13) w art. 18: a) w ust. 2 wyrazy "o przysługującej liczbie świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "o nominalnej wartości rekompensaty", b) w ust. 3 wyrazy "właściwej liczby przysługujących mu świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "nominalnej wartości rekompensaty"; 14) w art. 20: a) w ust. 1 wyrazy "o łącznej liczbie świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "o nominalnej wartości rekompensaty", b) w ust. 3 wyrazy "emitentowi świadectw" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej", a wyrazy "liczbie świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "nominalnej wartości rekompensat", c) w ust. 4 wyrazy "emitentowi" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej"; 15) art. 21 otrzymuje brzmienie: "Art. 21. 1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i harmonogram wypłat rekompensat według kryterium wieku uprawnionych oraz zadania poszczególnych podmiotów odpowiedzialnych za realizację zobowiązań Skarbu Państwa wobec uprawnionych. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w celu realizacji wypłat rekompensat. wyłoni w drodze przetargu, podmiot prowadzący działalność bankową lub konsorcjum takich podmiotów lub inną instytucję która spełni wymogi przetargowe. 3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże wykazy uprawnionych, o których mowa w art. 3, na nośniku magnetycznym do podmiotu wyłonionego w drodze przetargu, o którym mowa w ust. 2."; 16) po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu: "Art. 21a. Spadkobiercy uprawnionych odbierają rekompensatę w instytucji, o której mowa w art. 21 ust. 2, po uprzednim okazaniu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po osobie uprawnionej."; 17) art. 22 otrzymuje brzmienie: "Art. 22. 1. Roszczenie o wypłatę rekompensaty przedawnia się z upływem pięciu lat. 2. Bieg przedawnienia rozpoczyna się od pierwszego dnia, w którym uprawniony lub jego spadkobierca mógł odebrać rekompensatę."; 18) art. 23 i 24 otrzymują brzmienie: "Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekaże na nośniku magnetycznym bankowi bazę danych adresowych uprawnionych, o których mowa w art. 3. 2. Bank, niezwłocznie po otrzymaniu bazy danych, o której mowa w ust. 1, prześle każdemu uprawnionemu informację o możliwości i trybie odbioru rekompensaty.


Art. 2. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71 poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926, Nr 139, poz. 932 - 934 i Nr 141, poz. 943 i 945 oraz z 1998 r. Nr 66, poz. 430, Nr 74, poz. 471, Nr 108, poz. 685, Nr 117, poz. 756, Nr 137, poz. 887, Nr 144, poz. 930 - 935 i Nr 162, poz. 1121) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 21 w ust. 1 w pkt 53 wyrazy "świadectw rekompensacyjnych otrzymywanych" zastępuje się wyrazami "rekompensaty pieniężnej otrzymanej"; 2) w art. 52 skreśla się pkt 5.


Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw administracji publicznej aktualizuje spisy, na podstawie zebranych od organów sporządzających spisy danych aktualizacyjnych, przekazywanych na nośniku magnetycznym, w standardzie określonym przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej. 2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej przekazuje instytucji, o której mowa w art. 21 ust. 2 zaktualizowane spisy, o których mowa w ust. 1.";


Art. 3. W ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz.U. Nr 139, poz. 933) w art. 150 wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 1 skreśla się wyrazy "oraz świadectwami rekompensacyjnymi, jeżeli statuty tych funduszy tak stanowią"; 2) skreśla się ust. 2.


Art. 4. W ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 38, poz. 360) w art. 15 w ust. 3 w zdaniu pierwszym wyrazy "wartość świadectw rekompensacyjnych" zastępuje się wyrazami "wartość rekompensaty pieniężnej ustaloną zgodnie z pkt 3 załącznika do ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent.".


Art. 5. Środki finansowe, o których mowa w art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 1993 r. o narodowych funduszach inwestycyjnych i ich prywatyzacji (Dz.U. Nr 44, poz. 202, z 1994 r. Nr 84, poz. 385 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 47, poz. 298 i Nr 107, poz. 691), przewidziane na pokrycie kosztów realizacji ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, pozostawia się w dyspozycji ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa z dotychczasowym przeznaczeniem, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2001 r.


Art. 6. 1. Spisy uprawnionych do świadectw rekompensacyjnych, sporządzone zgodnie z ustawą o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, są spisami uprawnionych do rekompensaty. 2. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 18 ustawy o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, dotyczącego poinformowania uprawnionych i liczbie przysługujących świadectw rekompensacyjnych jest tożsame z poinformowaniem o umieszczeniu w spisie uprawnionych do rekompensaty i wartości przysługującej rekompensaty. 3. Liczba świadectw rekompensacyjnych stanowi nominalną wartość rekompensaty wyrażoną w złotych.


Art. 7. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa ogłosi, tekst jednolity ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania tekstu jednolitego.


Art. 8. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. 1. Tworzy się jednolitą umundurowaną Służbę Celną w celu zapewnienia zgodności z prawem przywozu towarów na polski obszar celny oraz wywozu towarów z polskiego obszaru celnego. 2. Do zadań Służby Celnej należy realizacja polityki celnej państwa w części dotyczącej przywozu i wywozu towarów, a w szczególności: 1) kontrola przestrzegania przepisów prawa celnego oraz innych przepisów związanych z przywozem i wywozem towarów, 2) wykonywanie czynności związanych z nadawaniem towarom przeznaczenia celnego, 3) wymiar i pobór należności celnych i innych opłat związanych z przywozem i wywozem towarów, 4) rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw i wykroczeń związanych z przywozem i wywozem towarów oraz ściganie ich sprawców, w zakresie określonym innymi ustawami, 5) zapobieganie wprowadzaniu na polski obszar celny oraz wyprowadzaniu z polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą międzynarodową, 6) współpraca z organami celnymi innych państw oraz organizacjami międzynarodowymi, 7) wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów odrębnych. 3. Prawa i obowiązki funkcjonariuszy celnych określa niniejsza ustawa. 4. W jednostkach organizacyjnych Służby Celnej mogą być zatrudniani pracownicy administracyjni. Do pracowników tych stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. 5. W jednostkach organizacyjnych Służby Celnej mogą być zatrudniani inni pracownicy, niż określeni w ust. 4, do których stosuje się ustawę z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz.132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i poz. 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i poz. 883 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1118), w zakresie określonym w jej art. 46. 6. W stosunku do pracowników, o których mowa w ust. 4 i 5, zatrudnionych w Głównym Urzędzie Ceł, zadania przewidziane dla dyrektora generalnego urzędu wykonuje Prezes Głównego Urzędu Ceł. Art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz.U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483) stosuje się odpowiednio. 7. Urzędem w rozumieniu niniejszej ustawy jest urząd, o którym mowa w art. 284 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 40, poz. 402) oraz Główny Urząd Ceł. 8. Kierownikiem urzędu w rozumieniu niniejszej ustawy jest Prezes Głównego Urzędu Ceł w odniesieniu do Głównego Urzędu Ceł lub dyrektor urzędu celnego w odniesieniu do urzędu celnego. 9. W sprawach związanych z pełnieniem służby oraz zatrudnieniem w jednostkach organizacyjnych służby celnej właściwym do podejmowania rozstrzygnięć jest kierownik urzędu, chyba że ustawa stanowi inaczej.


Art. 10. 1. Stosunek służbowy funkcjonariusza celnego powstaje w drodze mianowania, na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby. 2. Osobę przyjętą do służby mianuje się funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej. 3. Z dniem mianowania, funkcjonariuszowi celnemu, o którym mowa w ust. 1, nadaje się stopień służbowy aplikanta celnego. 4. Służba przygotowawcza trwa 3 lata i kończy się oceną kwalifikacyjną, dokonywaną przez kierownika urzędu. 5. Powołanie osób na wyższe stanowiska w jednostkach organizacyjnych Służby Celnej regulują przepisy Kodeksu celnego. 6. Powołanie na wyższe stanowiska kierownicze, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 i 3: 1) funkcjonariusza celnego - następuje w ramach stosunku służbowego, 2) innej osoby, niż określona w pkt 1 - powoduje nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania. 7. Do osób, o których mowa w ust. 6 pkt 2 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej dotyczące pracowników służby cywilnej.


Art. 11. W okresie służby przygotowawczej funkcjonariusz celny jest obowiązany: 1) odbyć przeszkolenie praktyczne, 2) potwierdzić egzaminem ukończenie zasadniczego kursu celnego lub złożyć egzamin zawodowy, 3) potwierdzić egzaminem znajomość języka obcego w zakresie umożliwiającym wykonywanie obowiązków służbowych.


Art. 12. 1. W okresie służby przygotowawczej funkcjonariusz celny podlega okresowej, przeprowadzonej co 6 miesięcy ocenie. Okresową ocenę wystawia kierownik urzędu. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, program przebiegu służby przygotowawczej, w tym określi szczegółowe warunki i tryb egzaminów, o których mowa w art. 11 pkt 2 i 3. Program przebiegu służby przygotowawczej powinien uwzględniać różnorodność zadań wykonywanych przez funkcjonariuszy celnych. 3. Prezes Głównego Urzędu Ceł, w szczególnie uzasadnionych wypadkach, może zwolnić funkcjonariusza od obowiązków określonych w art. 11 oraz skrócić, nie więcej niż o 6 miesięcy, okres służby przygotowawczej. 4. W razie przerwy w wykonywaniu przez funkcjonariusza celnego obowiązków służbowych, trwającej dłużej niż trzy miesiące, Prezes Głównego Urzędu Ceł na wniosek kierownika urzędu może przedłużyć okres służby przygotowawczej.


Art. 13. Po zakończeniu służby przygotowawczej z wynikiem pozytywnym funkcjonariusz celny zostaje mianowany do służby stałej.


Art. 14. 1. Aktu mianowania funkcjonariusza celnego dokonuje Prezes Głównego Urzędu Ceł lub upoważniona przez niego osoba. 2. Akt mianowania powinien określać: 1) imię i nazwisko, 2) oznaczenie urzędu, w którym pełniona jest służba, 3) stanowisko służbowe, 4) stopień służbowy, 5) uposażenie, 6) datę mianowania. 3. Do zmiany stopni służbowych stosuje się odpowiednio art. 8 ust. 2 - 5.


Art. 15. 1. Przed podjęciem służby funkcjonariusz celny składa pisemne ślubowanie następującej treści: "Świadomy podejmowanych obowiązków funkcjonariusza celnego - ślubuję wiernie służyć Rzeczypospolitej Polskiej, przestrzegać zasad Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej rzetelnie wykonywać powierzone mi zadania, oraz strzec dobrego imienia służby, honoru i godności funkcjonariusza celnego. 2. Do treści ślubowania, o którym mowa w ust. 1 funkcjonariusz celny może dodać słowa "Tak mi dopomóż Bóg.".


Art. 16. 1. Kierownik urzędu prowadzi dokumentację przebiegu służby funkcjonariuszy celnych w aktach osobowych. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady prowadzenia dokumentacji, o której mowa w ust.1, oraz wzór legitymacji służbowej. Rozdział 4 Wyższe stanowiska kierownicze w jednostkach organizacyjnych Służby Celnej