Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o wejściu w życie ustawy o samorządzie powiatowym, ustawy o samorządzie województwa oraz ustawy o administracji rządowej w województwie

Art. 1. 1. Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 91, poz. 578), zwana dalej "ustawą o samorządzie powiatowym", wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 2 ust. 5, art. 5, art. 6 ust. 1, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 1, art. 12 pkt 1-3, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1-3, art. 15 ust. 1-3 i 5, art. 16 ust. 1 i 2, art. 17 ust. 1 i 2, art. 18, art. 19, art. 20, art. 21 ust. 1-3, 5, 7 i 8, art. 22, art. 23, art. 26, art. 27 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 2 i 5, ust. 3 i 4, art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 i 3 pkt 1, art. 36 ust. 1, art. 37, art. 39, art. 40 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 42 ust. 1, art. 43, art. 47 ust. 2, art. 62 ust. 2, art. 76 ust. 1 i 2, art. 77, art. 78 ust. 1, art. 79, art. 85 oraz art. 92 ust. 1 i 2, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej przez Państwową Komisję Wyborczą zbiorczych wyników wyborów do rad powiatów. 2. Akty prawa miejscowego, w szczególności statut powiatu oraz uchwały rady i zarządu powiatu podjęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 6 ust. 1, art. 32 ust. 2 pkt 5, art. 35 ust. 1, art. 36 ust. 1, art. 37 oraz art. 40 ustawy o samorządzie powiatowym, wchodzą w życie nie wcześniej niż z dniem 1 stycznia 1999 r. 3. Akty powołania, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym, wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. 4. Porozumienia, o których mowa w art. 5 ustawy o samorządzie powiatowym, zawarte przed dniem 1 stycznia 1999 r., wchodzą w życie nie wcześniej niż z dniem 1 stycznia 1999 r. 5. Po upływie kadencji rady miejskiej zarząd miasta może złożyć wniosek, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym, nie później jednak niż do dnia wyznaczenia terminu pierwszych wyborów do rad powiatów i sejmików województw. Wniosek może być złożony po zasięgnięciu opinii zarządów gmin leżących w granicach przyszłego powiatu.


Art. 10. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Art. 2. 1. Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. Nr 91, poz. 576), zwana dalej "ustawą o samorządzie województwa", wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 2 ust. 1, art. 7, art. 8, art. 9, art. 15, art. 16 ust. 1, art. 18 pkt 1 lit. a), pkt 15, 17, 20 i 21, art. 19 ust. 1 i 2, art. 20, art. 21 ust. 1 i 2, art. 22, art. 23, art. 24 ust. 1, 2 i 5, art. 25, art. 27, art. 28, art. 29, art. 30 ust. 1 i 2, art. 31, art. 32, art. 41 ust. 2 pkt 1, 6 i 7 oraz ust. 3, art. 43 ust. 1, art. 44, art. 46 ust. 4, art. 73 ust. 1 i 2, art. 78, art. 79, art. 80, art. 81, art. 82, art. 83 oraz art. 89 ust. 1, 2 i 4, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej przez Państwową Komisję Wyborczą zbiorczych wyników wyborów do sejmików województw. 2. Akty prawa miejscowego, w szczególności statut województwa oraz uchwały sejmiku i zarządu województwa podjęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. na podstawie art. 7, art. 8, art. 9, art. 18 pkt 1 lit. a), pkt 20 i 21, art. 41 ust. 2 pkt 7 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, wchodzą w życie nie wcześniej niż z dniem 1 stycznia 1999 r. 3. Akty powołania, o których mowa w art. 41 ust. 2 pkt 6 ustawy o samorządzie województwa, wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1999 r. 4. Porozumienia, o których mowa w art. 8 ustawy o samorządzie województwa, zawarte przed dniem 1 stycznia 1999 r., wchodzą w życie nie wcześniej niż z dniem 1 stycznia 1999 r.


Art. 3. Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. Nr 91, poz. 577) wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.


Art. 4. Bieg terminów, o których mowa w art. 24 ust. 1 i art. 29 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 26 ust. 1 i art. 33 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, rozpoczyna się z dniem 1 stycznia 1999 r.


Art. 5. Kadencja rad powiatów i sejmików województw wybranych w pierwszych wyborach rozpoczyna się w dniu wyborów do rad gmin przeprowadzanych w 1998 r. i wygasa jednocześnie z upływem kadencji rad gmin.


Art. 6. Ilekroć w przepisach ustawy o samorządzie powiatowym i o samorządzie województwa, wchodzących w życie z dniem ogłoszenia przez Państwową Komisję Wyborczą zbiorczych wyników wyborów do rad powiatów i sejmików województw, jest mowa o wojewodzie, należy przez to rozumieć właściwego terytorialnie, ze względu na siedzibę władz powiatu i władz samorządu województwa, wojewodę w rozumieniu ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 32, poz. 176).


Art. 7. 1. Sejmiki samorządowe, o których mowa w rozdziale 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622 oraz z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 107, poz. 686, Nr 113, poz. 734 i Nr 123, poz. 775), pełnią swoją funkcję do dnia pierwszych wyborów do rad powiatów i sejmików województw. 2. Wyboru delegatów do sejmików, o których mowa w art. 78 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1, nie przeprowadza się. 3. Prezydia sejmików samorządowych pełnią swoją funkcję do dnia wyboru marszałka województwa, na którego obszarze znajduje się dotychczasowa siedziba sejmiku, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 1998 r.


Art. 8. W przypadku przeprowadzania wyborów uzupełniających, o których mowa w art. 20 ustawy z dnia 10 maja 1991 r. - Ordynacja wyborcza do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1994 r. Nr 54, poz. 224, z 1997 r. Nr 70, poz. 443 i Nr 98, poz. 604), po dniu 1 stycznia 1999 r., okręgiem wyborczym w wyborach uzupełniających do Senatu IV kadencji, wybranego w dniu 21 września 1997 r., jest obszar województwa istniejącego do dnia 31 grudnia 1998 r.


Art. 9. Z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 3, traci moc ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o terenowych organach rządowej administracji ogólnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 32, poz. 176).


Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa warunki wykonywania krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi zarejestrowanymi w kraju oraz używania prywatnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów do celów służbowych.


Art. 10. 1. Zezwolenia na krajowy zarobkowy przewóz osób pojazdami samochodowymi nie będącymi taksówkami udziela się na: 1) przewozy regularne na określonych liniach komunikacyjnych obejmujących zasięgiem: a) gminę, b) miasto st. Warszawę - związek komunalny, c) województwo lub województwa sąsiadujące z województwem właściwym dla siedziby (miejsca zamieszkania) przedsiębiorcy, d) kilka województw, z wyłączeniem sytuacji, o której mowa w lit. c), 2) przewozy nieregularne na określonym obszarze obejmującym zasięgiem: a) gminę, b) miasto st. Warszawę - związek komunalny, c) województwo, kilka województw lub cały kraj. 2. Organem właściwym do udzielenia, odmowy udzielenia, cofnięcia, zmiany lub stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia jest właściwy dla siedziby (miejsca zamieszkania) przedsiębiorcy: 1) wójt, burmistrz lub prezydent miasta w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. a), 2) Prezydent m.st. Warszawy w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit. b), 3) wojewoda w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. c), 4) Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w zakresie określonym w ust. 1 pkt 1 lit. d). 3. Udzielenie zezwolenia na prowadzenie regularnych przewozów osób na określonej linii komunikacyjnej obejmującej zasięgiem województwa sąsiadujące, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c), wymaga uzgodnienia z wojewodami właściwymi ze względu na obszar prowadzonych przewozów. 4. Udzielenie zezwolenia na prowadzenie przewozów nieregularnych nie uprawnia do zabierania pasażerów z dworców i z przystanków autobusowych.


Art. 11. 1. Zezwolenia udziela się, jeżeli: 1) przedsiębiorca wykazał prawo do dysponowania pojazdem samochodowym, który odpowiada warunkom technicznym wymaganym przepisami ruchu drogowego, 2) co najmniej jeden z właścicieli przedsiębiorstwa, a w przypadku osoby prawnej jeden z członków organu zarządzającego, posiada udokumentowane odpowiednie kwalifikacje zawodowe, za które uważa się: a) ukończenie szkoły wyższej o kierunku ekonomicznym, technicznym lub prawniczym albo b) sprawowanie funkcji kierowniczej w przedsiębiorstwie transportowym lub funkcji członka zarządu w spółce zajmującej się działalnością transportową co najmniej przez jeden rok, albo c) posiada udokumentowaną, co najmniej trzyletnią praktykę w zakresie wykonywania zarobkowego przewozu osób odpowiednimi pojazdami samochodowymi, 3) właściciel przedsiębiorstwa, a w przypadku osoby prawnej członkowie organu zarządzającego nie byli karani za przestępstwa karne skarbowe, przeciwko bezpieczeństwu w ruchu lądowym, przeciwko zdrowiu i życiu oraz przeciwko mieniu lub dokumentom, 4) przedsiębiorca posiada zabezpieczenie w postaci pieniężnej lub rzeczowej w wysokości równej co najmniej 3 000 ECU na pojazd lub 150 ECU na jedno miejsce siedzące albo posiada inne odpowiednie zabezpieczenie majątkowe na okres posiadania zezwolenia. 2. Kierowcy zatrudnieni przez przedsiębiorcę muszą spełniać warunki określone w ust. 1 pkt 3 oraz inne określone w odrębnych przepisach. 3. Przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na przewozy regularne jest obowiązany przedłożyć organowi udzielającemu zezwolenia: 1) projekt rozkładu jazdy uzgodniony na zasadach koordynacji określonych w przepisach prawa przewozowego, 2) ustalone z właścicielami przystanków i dworców zasady korzystania z tych obiektów. 4. Opłaty za korzystanie z przystanków i dworców powinny być ustalane dla przewoźników na równoprawnych warunkach. 5. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty niezbędne do udzielenia zezwolenia oraz treść i wzór zezwolenia na wykonanie krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi nie będącymi taksówkami. 6. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej, po zasięgnięciu opinii organizacji zrzeszających krajowych drogowych przewoźników pasażerskich o zasięgu ogólnopolskim, może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe warunki kwalifikacyjne osób określonych w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, od których spełnienia uzależnione będzie udzielenie zezwolenia, programy szkolenia oraz jednostki uprawnione do szkolenia i egzaminowania, a także wysokość opłat za szkolenie i egzaminowanie.


Art. 12. 1. Zezwolenie cofa się, jeżeli przedsiębiorca: 1) przestał spełniać warunki wymagane do jego uzyskania lub 2) przekracza uprawnienia lub nie dopełnia warunków określonych w zezwoleniu, lub 3) nie wykonuje przewozów regularnych przez okres dłuższy niż 3 miesiące na skutek okoliczności leżących po jego stronie, lub 4) rażąco narusza przepisy prawa pracy, a w szczególności przepisy o czasie pracy kierowców, lub 5) wykonuje przewozy nieregularne niezgodnie z art. 10 ust. 4, 6) narusza przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. 2. Zezwolenie można cofnąć, jeżeli przedsiębiorca: 1) nie rozpoczął przewozów regularnych w terminie jednego miesiąca od daty określonej w zezwoleniu na skutek okoliczności leżących po jego stronie lub 2) prowadzi działalność przewozową niezgodnie z uzgodnionym rozkładem jazdy, lub 3) narusza przepisy ustawy albo przepisy prawa przewozowego, lub 4) nie usunie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych podczas kontroli, o której mowa w art. 19. 3. Zezwolenie wygasa w razie: 1) zrzeczenia się zezwolenia, 2) upływu okresu, na który zezwolenie zostało udzielone, 3) likwidacji przedsiębiorcy, któremu zezwolenie zostało udzielone. Rozdział 3 Zarobkowy przewóz osób taksówkami


Art. 13. Zezwolenia na przewóz osób taksówką udziela się na pojazd i na obszar: 1) gminy, 2) gmin sąsiadujących, po uprzednim zawarciu porozumienia wszystkich gmin mieszczących się na terenie tego obszaru, 3) miasta st. Warszawy - związku komunalnego.


Art. 14. 1. Organem właściwym do udzielenia, odmowy udzielenia, cofnięcia, zmiany i wygaśnięcia zezwolenia jest: 1) wójt, burmistrz lub prezydent miasta - na obszar, o którym mowa w art. 13 pkt 1, 2) wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy dla siedziby lub miejsca zamieszkania przedsiębiorcy - na obszar, o którym mowa w art. 13 pkt 2, 3) Prezydent m. st. Warszawy - na obszar, o którym mowa w art. 13 pkt 3. 2. Dopuszcza się wykonywanie przewozu z obszaru określonego w zezwoleniu poza ten obszar, lecz bez prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w zezwoleniu, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej.


Art. 15. Zezwolenia udziela się, jeżeli: 1) przedsiębiorca dysponuje pojazdem samochodowym, który odpowiada warunkom technicznym wymaganym przepisami ruchu drogowego, 2) zatrudnieni kierowcy i przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy: a) nie byli karani za przestępstwo karne skarbowe, przeciw bezpieczeństwu w ruchu lądowym, przeciwko zdrowiu i życiu oraz przeciw mieniu lub dokumentom, b) nie pozostają w innym stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, c) spełniają warunki określone w odrębnych przepisach.


Art. 16. 1. Zezwolenie cofa się, jeżeli przedsiębiorca: 1) przestał spełniać warunki wymagane do jego uzyskania lub 2) samowolnie zmienia wskazania urządzeń pomiarowo-kontrolnych zainstalowanych w taksówce, lub 3) przekracza uprawnienia, lub nie dopełnia warunków określonych w zezwoleniu, lub 4) narusza przepisy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. 2. Zezwolenie można cofnąć, jeżeli przedsiębiorca: 1) nie wykonuje przewozów przez okres dłuższy niż 3 miesiące na skutek okoliczności leżących po jego stronie lub 2) narusza przepisy ustawy albo przepisy prawa przewozowego, w tym przepisy porządkowe związane z przewozem osób i bagażu taksówkami, lub 3) narusza przepisy o cenach urzędowych za usługi przewozowe, lub 4) narusza przepisy o czasie pracy kierowców, lub 5) nie usunie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych podczas kontroli, o której mowa w art. 19. 3. Zezwolenie wygasa w razie: 1) zrzeczenia się zezwolenia, 2) upływu okresu, na który zezwolenie zostało udzielone, 3) likwidacji przedsiębiorcy, któremu zezwolenie zostało udzielone. 4. W przypadku cofnięcia zezwolenia nie może być ono ponownie udzielone wcześniej niż po upływie trzech lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna. 5. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty niezbędne do udzielenia zezwolenia oraz treść i wzór zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób taksówkami osobowymi.


Art. 17. Właściwe rady gmin i rada m. st. Warszawy mogą określić na dany rok kalendarzowy limit wydawania nowych zezwoleń po zasięgnięciu opinii organizacji zrzeszających miejscowych taksówkarzy i organizacji, których statutowym celem jest ochrona praw konsumenta. Rozdział 4 Używanie prywatnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów do celów służbowych


Art. 18. 1. Do celów służbowych na podstawie umów cywilnoprawnych mogą być używane samochody osobowe, motocykle i motorowery nie będące własnością pracodawców, a używane dla potrzeb ich działalności. 2. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi, w drodze rozporządzenia, warunki ustalania i zasady zwrotu kosztów używania pojazdów, o których mowa w ust. 1, do celów służbowych. Rozdział 5 Kontrola


Art. 19. 1. Organ udzielający zezwolenia jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej posiadacza zezwolenia w zakresie: 1) zgodności prowadzonej działalności z warunkami zezwolenia, 2) przestrzegania warunków wykonywania działalności gospodarczej, o których mowa w art. 11 i 15. 2. Postępowanie kontrolne wszczyna się na podstawie upoważnienia wydanego przez organ udzielający zezwolenia. 3. Osoby upoważnione przez organ udzielający zezwolenia do dokonywania kontroli są uprawnione w szczególności do: 1) wstępu do pojazdu, na teren nieruchomości, obiektu, lokalu lub ich części, gdzie jest prowadzona działalność gospodarcza, w takich dniach i godzinach, w jakich jest prowadzona lub powinna być prowadzona ta działalność, 2) żądania pisemnych lub ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub innych nośników informacji oraz udostępnienia danych mających związek z przedmiotem kontroli. 4. Czynności kontrolnych w przypadkach, o których mowa w ust. 3, dokonuje się w obecności kontrolowanego, osoby zastępującej kontrolowanego lub przez niego zatrudnionej, a w razie nieobecności tych osób - w obecności przywołanego świadka. 5. Organ udzielający zezwolenia może powierzyć dokonanie kontroli, o której mowa w ust. 1, innemu organowi państwowemu wyspecjalizowanemu w kontroli danego rodzaju działalności. 6. Organ udzielający zezwolenia może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie.


Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) przewóz zarobkowy - działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym przewozie osób pojazdami samochodowymi, 2) przewozy regularne - przewozy osób wykonywane po drogach publicznych według uzgodnionego rozkładu jazdy, 3) przewozy nieregularne - przewozy wykonywane w czasie i na warunkach wzajemnie uzgodnionych pomiędzy przewoźnikiem i klientem, w szczególności wycieczki zakładowe, turystyczne, przewozy pracownicze, szkolne, a także pielgrzymki, zjazdy, zloty itp., 4) linia komunikacyjna - połączenie komunikacyjne na wyznaczonej drodze publicznej, po której odbywają się regularne przewozy osób oraz na której znajdują się miejsca do wsiadania i wysiadania podróżnych.


Art. 20. Organ udzielający zezwolenia może zobowiązać posiadacza zezwolenia do przedstawienia w wyznaczonym terminie określonych informacji, danych liczbowych i dokumentów potwierdzających, że spełnia on warunki prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie zarobkowego przewozu osób, określone w ustawie oraz w zezwoleniu.


Art. 21. 1. Przedsiębiorca wykonujący krajowy zarobkowy przewóz osób jest obowiązany wyposażyć kierowcę pojazdu samochodowego w dokumenty związane z wykonywanym przewozem. 2. Kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu kontrolującego dokumenty, o których mowa w ust. 1. 3. Do kontroli kierowców pojazdów samochodowych wykonujących krajowy zarobkowy przewóz osób uprawnione są właściwe organy policji w zakresie dokumentów związanych z tym przewozem. Rozdział 6 Opłaty


Art. 22. 1. Za udzielenie, zmianę zezwolenia lub wydanie wypisu zezwolenia pobiera się opłatę. 2. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w porozumieniu z Ministrem Finansów, po zasięgnięciu opinii organizacji zrzeszających krajowych drogowych przewoźników pasażerskich o zasięgu ogólnopolskim, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat i tryb ich wnoszenia. 3. Wpływy uzyskane z opłat stanowią, odpowiednio do właściwości organu udzielającego zezwolenia, dochód budżetu państwa albo gminy. Rozdział 7 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe


Art. 23. W Kodeksie wykroczeń w art. 60{1} § 1 otrzymuje brzmienie: "§ 1. Kto prowadzi działalność gospodarczą bez wymaganego zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej lub bez wymaganej koncesji albo zezwolenia, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny.".


Art. 24. W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe (Dz.U. z 1995 r. Nr 119, poz. 575 oraz z 1997 r. Nr 23, poz. 117, Nr 96, poz. 591 i Nr 101, poz. 629) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 13 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przewoźnicy, o których mowa w ust. 1, ponoszą koszty związane z ustaleniami i koordynacją rozkładów jazdy."; 2) w art. 34 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) treść, sposób i terminy ogłaszania rozkładów jazdy, tryb ich uzgadniania i koordynacji w tym zakresie oraz zasady ponoszenia kosztów związanych z tą koordynacją,".


Art. 25. 1. Przedsiębiorcy wykonujący zarobkowo przewozy osób na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów obowiązani są uzyskać zezwolenie na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi stosownie do przepisów ustawy. 2. Przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 1, powinni złożyć wnioski o zezwolenie nie później niż w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 3. Organ udzielający zezwolenia jest obowiązany udzielić lub odmówić udzielenia zezwolenia w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 2. 4. Przedsiębiorców prowadzących w dniu wejścia w życie ustawy działalność w zakresie zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi uważa się za podmioty posiadające odpowiednie kwalifikacje zawodowe, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 lit. c).


Art. 26. Traci moc ustawa z dnia 27 listopada 1961 r. o transporcie drogowym i spedycji krajowej (Dz.U. Nr 53, poz. 297, z 1984 r. Nr 53, poz. 272, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1991 r. Nr 75, poz. 332 i z 1997 r. Nr 106, poz. 667).


Art. 27. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.


Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do przewozu osób na potrzeby własne, za które uważa się niezarobkowe przewozy osób wykonywane przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do podstawowej działalności przedsiębiorcy pojazdami samochodowymi będącymi jego własnością.


Art. 4. 1. Działalność gospodarcza polegająca na wykonywaniu krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi wymaga zezwolenia. 2. Udzielenie, odmowa udzielenia, cofnięcie, zmiana lub wygaśnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.


Art. 5. 1. Nie wymaga zezwolenia tymczasowe wykorzystanie pojazdów samochodowych do zarobkowego przewozu osób w przypadku klęsk żywiołowych lub zakłóceń w przewozach regularnych. 2. W przypadku zakłóceń, o których mowa w ust. 1, trwających dłużej niż 72 godziny, przedsiębiorcy posiadający zezwolenia na wykonywanie przewozów na tych liniach komunikacyjnych mogą zgłosić pisemnie organowi, który udzielił im zezwolenia, właściwemu ze względu na siedzibę (miejsce zamieszkania), rodzaj, zasięg i przewidywany okres tymczasowego wykorzystania pojazdów samochodowych należących do: 1) innych przedsiębiorców posiadających zezwolenia na przewozy regularne lub nieregularne, 2) innych przedsiębiorców lub osób. 3. Organ udzielający zezwolenia może wyrazić pisemną zgodę na przewozy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, określając warunki i termin wykonywania takich przewozów.


Art. 6. 1. Zezwolenie udzielane jest na czas nie oznaczony. 2. Zezwolenie może być udzielane na czas oznaczony na żądanie ubiegającego się o zezwolenie.


Art. 7. Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać w szczególności: 1) oznaczenie przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie, jego siedzibę (miejsce zamieszkania) oraz wskazanie pełnomocników, jeżeli zostali ustanowieni, 2) określenie przedmiotu i obszaru wykonywanej działalności, 3) określenie rodzajów pojazdów, jakimi dysponuje przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie, 4) określenie czasu, na jaki zezwolenie ma być udzielone.


Art. 8. 1. Organ udzielający zezwolenia odmawia jego udzielenia w razie niespełnienia przez przedsiębiorcę warunków, o których mowa w art. 11 lub art. 15. 2. Zezwolenie może być zmienione na wniosek posiadającego zezwolenie w razie zmiany: 1) oznaczenia przedsiębiorcy lub 2) siedziby (miejsca zamieszkania) przedsiębiorcy, lub 3) obszaru albo przebiegu linii komunikacyjnej.


Art. 9. Przedsiębiorca, który posiada zezwolenie, jest obowiązany zgłaszać na piśmie organowi udzielającemu zezwolenia w ciągu 14 dni zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i działalności gospodarczej, powstałe po udzieleniu zezwolenia, objęte danymi zawartymi we wniosku. Rozdział 2 Krajowy zarobkowy przewóz osób pojazdami samochodowymi nie będącymi taksówkami


Ustawa z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zakres działów administracji rządowej, zwanymi dalej "działami", oraz właściwość ministra kierującego danym działem.


Art. 10. 1. Dział gospodarka morska obejmuje sprawy: 1) transportu morskiego i żeglugi morskiej, 2) obszarów morskich, 3) portów i przystani morskich, 4) rybołówstwa morskiego i racjonalnego korzystania z żywych zasobów morza, 5) ochrony środowiska morskiego. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej jest organem administracji morskiej w rozumieniu przepisów odrębnych.


Art. 11. Dział gospodarka wodna obejmuje sprawy gospodarki wodnej, ochrony przeciwpowodziowej, hydrologii oraz budowy, modernizacji i utrzymania śródlądowych dróg wodnych.


Art. 12. 1. Dział instytucje finansowe obejmuje sprawy banków, zakładów ubezpieczeń, funduszy powierniczych i innych instytucji finansowych oraz funkcjonowania rynku finansowego. 2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych wykonuje określone w odrębnych przepisach zadania w zakresie obrotu papierami wartościowymi oraz inicjuje politykę Rządu dotyczącą rynku papierów wartościowych.


Art. 13. Zakres zadań i kompetencji Komitetu Integracji Europejskiej i jego przewodniczącego w zakresie działu, o którym mowa w art. 5 pkt 8, określają przepisy odrębne.


Art. 14. 1. Dział kultura obejmuje sprawy działalności kulturalnej, w tym mecenatu państwowego nad działalnością kulturalną, w szczególności w zakresie: 1) działalności twórczej i artystycznej oraz ich ochrony, 2) działalności widowiskowej i rozrywkowej, 3) wystaw artystycznych, 4) wydawnictw, księgarstwa, bibliotek i czytelnictwa, 5) ochrony dóbr kultury i muzeów, kultury ludowej i rękodzieła artystycznego, 6) edukacji kulturalnej, 7) amatorskiego ruchu artystycznego, organizacji i stowarzyszeń regionalnych i społeczno-kulturalnych, 8) wymiany kulturalnej z zagranicą. 2. Minister właściwy do spraw kultury sprawuje nadzór nad działalnością Komitetu Kinematografii.


Art. 15. 1. Dział kultura fizyczna i turystyka obejmuje sprawy: 1) kultury fizycznej, 2) sportu powszechnego i wyczynowego, 3) zagospodarowania turystycznego kraju, 4) promocji Polski za granicą w dziedzinie turystyki. 2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i turystyki sprawuje, na zasadach określonych w przepisach odrębnych, nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki.


Art. 16. 1. Dział łączność obejmuje sprawy poczty i telekomunikacji. 2. Ministrowi właściwemu do spraw łączności podlega Państwowa Inspekcja Telekomunikacyjna i Pocztowa oraz Państwowa Agencja Radiokomunikacyjna.


Art. 17. 1. Dział mieszkalnictwo i rozwój miast obejmuje sprawy planowania przestrzennego, regulacji z zakresu wspierania budownictwa mieszkaniowego i towarzyszącego, gospodarki nieruchomościami oraz ogródków działkowych. 2. Minister właściwy do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast odpowiada, na zasadach, w trybie i w granicach określonych odrębnymi przepisami, w szczególności za: 1) inicjowanie polityki mieszkaniowej, 2) opracowywanie i wdrażanie systemów rozwoju miast i infrastruktury komunalnej. 3. Minister właściwy do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast sprawuje, na zasadach określonych w przepisach odrębnych, nadzór nad działalnością Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.


Art. 18. 1. Dział nauka obejmuje sprawy nauki, w tym badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych. 2. Minister właściwy do spraw nauki jest przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych działającego na podstawie przepisów odrębnych.


Art. 19. 1. Dział obrona narodowa obejmuje, w czasie pokoju, sprawy: 1) obrony Państwa oraz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej "Siłami Zbrojnymi", 2) udziału Rzeczypospolitej Polskiej w wojskowych przedsięwzięciach organizacji międzynarodowych oraz w zakresie wywiązywania się z zobowiązań militarnych, wynikających z umów międzynarodowych - chyba że na mocy odrębnych przepisów określone sprawy należą do zakresu zadań i kompetencji Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej lub innych organów państwowych. 2. Minister właściwy do spraw obrony narodowej wykonuje zadania i kompetencje Ministra Obrony Narodowej określone w art. 134 ust. 2 i 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483).


Art. 2. Ustawę stosuje się odpowiednio do przewodniczących określonych w ustawach komitetów, którzy są powołani w skład Rady Ministrów - z zastrzeżeniem przepisów tych ustaw dotyczących kierowania działem przez komitet oraz z zastrzeżeniem art. 18.


Art. 20. Dział oświata i wychowanie obejmuje sprawy kształcenia, nauczania i wychowania dzieci i młodzieży, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do kompetencji innych organów administracji publicznej.


Art. 21. 1. Dział praca obejmuje sprawy: 1) zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, 2) stosunków pracy i warunków pracy, 3) wynagrodzeń i świadczeń pracowniczych, 4) zbiorowych stosunków pracy i sporów zbiorowych, 5) związków zawodowych i organizacji pracodawców. 2. Minister właściwy do spraw pracy sprawuje nadzór nad Prezesem Krajowego Urzędu Pracy.


Art. 22. 1. Dział rolnictwo obejmuje sprawy: 1) produkcji roślinnej i ochrony roślin uprawnych, 2) nasiennictwa, 3) produkcji zwierzęcej i hodowli zwierząt, 4) ochrony zdrowia zwierząt, środków farmaceutycznych i materiałów medycznych przeznaczonych dla zwierząt, 5) nadzoru nad zdrowotną jakością środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego w miejscach ich pozyskiwania, wytwarzania, przetwarzania i składowania, 6) przechowalnictwa i nadzoru nad jakością handlową towarów rolno-spożywczych w obrocie krajowym i zagranicznym, 7) przetwórstwa rolno-spożywczego, 8) mechanizmów regulacji rynku rolnego, 9) izb rolniczych, związków zawodowych rolników i organizacji społeczno-zawodowych rolników, 10) rybactwa śródlądowego. 2. Minister właściwy do spraw rolnictwa sprawuje nadzór nad działalnością Centralnego Inspektoratu Standaryzacji. 3. Ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa podlegają: Inspekcja Nasienna, Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin, Państwowa Inspekcja Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz Państwowa Inspekcja Weterynaryjna.


Art. 23. 1. Dział rozwój wsi obejmuje sprawy: 1) ochrony gruntów przeznaczonych na cele rolne, 2) scalania i wymiany gruntów, gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz podziału i rozgraniczenia nieruchomości na obszarze wsi, 3) infrastruktury wsi, w szczególności: a) melioracji, w zakresie sprawnie objętych działem gospodarka wodna, zaopatrzenia wsi i rolnictwa w wodę oraz oczyszczania ścieków i gospodarki odpadami, b) elektryfikacji i gazyfikacji w zakresie sprawnie objętych działem gospodarka oraz telefonizacji wsi w zakresie spraw nie objętych działem łączność, 4) ubezpieczenia społecznego rolników. 2. W zakresie ubezpieczenia społecznego rolników minister właściwy do spraw rozwoju wsi współdziała z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego. 3. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi sprawuje nadzór nad działalnością Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.


Art. 24. 1. Dział sprawiedliwość obejmuje sprawy: 1) sądownictwa, 2) prokuratury, notariatu, adwokatury i radców prawnych, w zakresie wynikającym z przepisów odrębnych, 3) wykonywania kar oraz środków wychowawczych i środka poprawczego orzeczonego przez sądy oraz sprawy pomocy postpenitencjarnej. 2. Minister właściwy do spraw sprawiedliwości zapewnia przygotowywanie projektów kodyfikacji prawa cywilnego, w tym rodzinnego, oraz prawa karnego. 3. Minister właściwy do spraw sprawiedliwości jest właściwy w sprawach sądownictwa w zakresie spraw nie zastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów państwowych i z uwzględnieniem zasady niezawisłości sędziowskiej. 4. Ministrowi właściwemu do spraw sprawiedliwości podlega Centralny Zarząd Służby Więziennej.


Art. 25. 1. Dział Skarb Państwa obejmuje sprawy dotyczące gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, w tym komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych oraz narodowych funduszy inwestycyjnych i ich prywatyzacji, jak również ochrony interesów Skarbu Państwa - z wyjątkiem spraw, które na mocy odrębnych przepisów przypisane są innym działom. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa reprezentuje Skarb Państwa w zakresie określonym w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów odrębnych. 3. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa może również inicjować politykę Państwa w zakresie przekształceń własnościowych mienia komunalnego. 4. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa sprawuje nadzór nad Agencją Prywatyzacji oraz Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa.


Art. 26. 1. Dział szkolnictwo wyższe obejmuje sprawy szkolnictwa wyższego i archiwów. 2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego sprawuje nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych.


Art. 27. 1. Dział transport obejmuje sprawy: 1) funkcjonowania oraz rozwoju transportu, w szczególności budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony dróg publicznych, w tym autostrad, oraz kolei, lotnisk i portów lotniczych, 2) ruchu drogowego i lotniczego, 3) żeglugi śródlądowej, 4) przewozu osób i rzeczy środkami transportu, 5) transportu zbiorowego w miastach. 2. Minister właściwy do spraw transportu sprawuje nadzór nad Agencją Budowy i Eksploatacji Autostrad oraz Głównym Inspektorem Kolejnictwa. 3. Ministrowi właściwemu do spraw transportu podlegają: Generalny Dyrektor Dróg Publicznych i organy nadzoru nad lotnictwem cywilnym. 4. Minister właściwy do spraw transportu jest władzą żeglugową w rozumieniu przepisów odrębnych.


Art. 28. 1. Dział środowisko obejmuje sprawy: 1) ochrony i kształtowania środowiska oraz racjonalnego wykorzystywania jego zasobów, 2) ochrony przyrody, w tym w parkach narodowych i krajobrazowych, rezerwatach przyrody, oraz ochrony gatunków roślin i zwierząt, prawem chronionych lasów, zwierzyny i innych tworów przyrody, 3) geologii, 4) gospodarki zasobami naturalnymi, 5) meteorologii, 6) kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska i badania stanu środowiska, 7) leśnictwa, 8) ochrony lasów i gruntów leśnych, 9) łowiectwa. 2. Ministrowi właściwemu do spraw środowiska podlega Główny Inspektor Ochrony Środowiska. 3. Minister właściwy do spraw środowiska sprawuje nadzór nad Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz nad działalnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego "Lasy Państwowe".


Art. 29. 1. Dział sprawy wewnętrzne obejmuje sprawy: 1) ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, 2) tajemnicy państwowej i służbowej, 3) ochrony granicy Państwa, kontroli ruchu granicznego i cudzoziemców, 4) obywatelstwa, 5) obrony cywilnej, 6) ochrony przeciwpożarowej, 7) przeciwdziałania skutkom klęsk żywiołowych i innych podobnych zdarzeń zagrażających bezpieczeństwu powszechnemu, 8) zbiórek publicznych. 2. Jeżeli informacje uzyskane przez organy i jednostki organizacyjne nadzorowane, podległe lub podporządkowane ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych mogą mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa Państwa, minister ten przekazuje je niezwłocznie do wiadomości Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej i Prezesa Rady Ministrów. 3. Ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych mogą zostać podporządkowane jednostki wojskowe na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Do zadań tych jednostek może należeć ochrona osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe oraz osób, które ze względu na dobro Państwa należy objąć ochroną, ochrona delegacji państw obcych przebywających na terenie Polski i przedstawicieli organizacji międzynarodowych w Polsce oraz ochrona i zapewnienie należytego funkcjonowania urządzeń i obiektów służących najwyższym organom państwowym. 4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad działalnością Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Obrony Cywilnej Kraju.


Art. 3. 1. Ustalenie szczegółowego zakresu działania ministra kierującego określonym działem następuje na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz.U. Nr 106, poz. 492 i Nr 156, poz. 775), z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. 2. Podział ministerstwa na komórki organizacyjne, dokonywany zgodnie z art. 39 ustawy, o której mowa w ust. 1, uwzględnia podział na działy w ten sposób, że działowi odpowiada w całości jeden lub więcej departamentów, chyba że za innym podziałem przemawiają szczególnie ważne okoliczności.


Art. 30. Dział wyznania religijne obejmuje sprawy stosunków Państwa z Kościołem Katolickim oraz innymi kościołami i związkami wyznaniowymi.


Art. 31. 1. Dział zabezpieczenie społeczne obejmuje sprawy: 1) ubezpieczeń społecznych i zaopatrzenia społecznego, 2) funduszy emerytalnych, 3) pomocy społecznej i świadczeń na rzecz rodziny, 4) świadczeń socjalnych, zatrudnienia, rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych, 5) kombatantów i osób represjonowanych. 2. Ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego podlega Zakład Ubezpieczeń Społecznych. 3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego sprawuje nadzór nad Prezesem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.


Art. 32. 1. Dział sprawy zagraniczne obejmuje sprawy: 1) stosunków Rzeczypospolitej Polskiej z innymi państwami oraz z organizacjami międzynarodowymi, 2) reprezentowania i ochrony interesów Rzeczypospolitej Polskiej i jej obywateli oraz polskich osób prawnych za granicą, 3) współpracy z Polakami zamieszkałymi za granicą. 2. Minister właściwy do spraw zagranicznych koordynuje, z zastrzeżeniem zadań i kompetencji Komitetu Integracji Europejskiej określonych w przepisach odrębnych, działalność innych organów i instytucji państwowych w dziedzinie stosunków z zagranicą. 3. Minister właściwy do spraw zagranicznych ustala organizację i kieruje działalnością przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych.


Art. 33. 1. Dział zdrowie obejmuje sprawy: 1) ochrony zdrowia i organizacji opieki zdrowotnej, 2) nadzoru nad środkami farmaceutycznymi i materiałami medycznymi, aparaturą i sprzętem medycznym, 3) zawodów medycznych, 4) warunków sanitarnych oraz nadzoru sanitarnego, 5) lecznictwa uzdrowiskowego. 2. Ministrowi właściwemu do spraw zdrowia podlega Główny Inspektor Sanitarny i Krajowy Inspektor Farmaceutyczny. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia sprawuje nadzór nad działalnością Agencji Rezerw Artykułów Sanitarnych. Rozdział 3 Zadania ministra kierującego określonym działem administracji rządowej


Art. 34. Minister jest obowiązany do inicjowania i opracowywania polityki Rządu w odniesieniu do działu, którym kieruje, jak również do przedkładania w tym zakresie inicjatyw i odpowiednich projektów aktów normatywnych na posiedzenia Rady Ministrów. W zakresie działu, którym kieruje, minister realizuje politykę ustaloną przez Radę Ministrów i koordynuje jej wykonywanie przez inne organy administracji rządowej.


Art. 35. Minister w zakresie działu, którym kieruje, jest naczelnym organem administracji państwowej w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym.


Art. 36. Zadania i kompetencje ministra kierującego określonym działem w stosunku do organów, w tym terenowych organów administracji rządowej i jednostek organizacyjnych jemu podległych lub przez niego nadzorowanych, określają przepisy odrębne.


Art. 37. Minister kierujący określonym działem wykonuje określone w odrębnych przepisach zadania z dziedziny obronności i ochrony bezpieczeństwa Państwa, z wyjątkiem spraw, które na mocy odrębnych przepisów należą do innych organów administracji rządowej i państwowych jednostek organizacyjnych.


Art. 38. 1. W celu realizacji swoich zadań minister kierujący określonym działem współdziała, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych przepisach oraz w zakresie wynikającym z potrzeb danego działu, z innymi członkami Rady Ministrów, Rządowym Centrum Studiów Strategicznych, innymi organami administracji rządowej i państwowymi jednostkami organizacyjnymi, organami samorządu terytorialnego, jak również z organami samorządu gospodarczego, zawodowego, związków zawodowych i organizacji pracodawców oraz innych organizacji społecznych i przedstawicielstw środowisk zawodowych i twórczych. 2. Minister kierujący działem podejmuje w odniesieniu do tego działu czynności w zakresie współpracy z zagranicą we współpracy z ministrem właściwym do spraw zagranicznych i, w zakresie jego zadań, z Komitetem Integracji Europejskiej. Rozdział 4 Zmiany w przepisach obowiązujących


Art. 39. W ustawie z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych (Dz.U. z 1952 r. Nr 26, poz. 182, z 1960 r. Nr 29, poz. 163, z 1988 r. Nr 41, poz. 324 i z 1989 r. Nr 35, poz. 192) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 6 w ust. 3 skreśla się wyrazy "wydanego za zgodą Prezesa Rady Ministrów"; 2) w art. 9 w ust. 3 skreśla się wyrazy "wydanego w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej, Bezpieczeństwa Publicznego i Zdrowia oraz za zgodą Prezesa Rady Ministrów"; 3) w art. 12 w ust. 3 skreśla się wyrazy "w porozumieniu z Ministrami: Obrony Narodowej, Bezpieczeństwa Publicznego i Zdrowia oraz za zgodą Prezesa Rady Ministrów"; 4) w art. 12 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Przepisy określone w ust. 1 minister właściwy do spraw gospodarki wodnej wydaje w drodze rozporządzenia, przy czym przepisy określone w pkt 2 wydawane są w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia i ministrem właściwym do spraw pracy, a określone w pkt 3-7, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu.".


Art. 4. 1. Ministra kierującego określonym działem określa się jako ministra właściwego do spraw oznaczonych nazwą danego działu, określoną w art. 5. 2. Ministrowie kierujący poszczególnymi działami administracji rządowej są właściwi w sprawach określonych w ustawie, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów. 3. Ministrowie właściwi do spraw oznaczonych nazwą danego działu mogą wykonywać inne zadania i kompetencje, jeżeli przewidują to przepisy odrębne. 4. Kierowanie działami administracji rządowej, o których mowa w art. 5 pkt 2, 3 i 7, powierza się jednemu ministrowi. Rozdział 2 Klasyfikacja działów administracji rządowej


Art. 40. W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz.U. z 1972 r. Nr 47, poz. 298, z 1989 r. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 64, poz. 271 i z 1997 r. Nr 126, poz. 805) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych i ministrem właściwym do spraw wyznań religijnych, może ustalić szczególne warunki odstępowania gruntów Skarbu Państwa na zakładanie nowych i rozszerzanie istniejących cmentarzy.".


Art. 41. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680 oraz z 1997 r. Nr 137, poz. 926) w art. 121 w § 5 wyrazy "Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw administracji publicznej".


Art. 42. W ustawie z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 1992 r. Nr 5, poz. 18, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 34, poz. 163, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 139, poz. 647 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 496 i Nr 106, poz. 678) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Zasady tworzenia i wysokość funduszów na nagrody i zapomogi określa minister właściwy do spraw obrony narodowej w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw zabezpieczenia społecznego i do spraw pracy.".


Art. 43. W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz.U. Nr 7, poz. 18, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 10, poz. 60 i Nr 34, poz. 199 oraz z 1996 r. Nr 73, poz. 350) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyte w ustawie, także w tytule, wyrazy "Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej" zastępuje się wyrazami "Rzeczypospolitej Polskiej"; 2) w art. 9 w ust. 3 wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw gospodarki morskiej".


Art. 44. W ustawie z dnia 6 maja 1981 r. o pracowniczych ogrodach działkowych (Dz.U. z 1996 r. Nr 85, poz. 390) w art. 30 w ust. 3 wyrazy "Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast".


Art. 45. W ustawie z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U. Nr 16, poz. 124 i Nr 25, poz. 187, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1986 r. Nr 42, poz. 202, z 1990 r. Nr 36, poz. 206, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 77, poz. 367 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 75, poz. 471) w art. 24 w ust. 5 wyrazy "Minister Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego".


Art. 46. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 98, poz. 604 i Nr 133, poz. 882 i 883) w art. 43 w ust. 3 wyrazy "Ministrowi Spraw Wewnętrznych" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych".


Art. 47. W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz.U. Nr 38, poz. 173, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 29 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) archiwa jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministrów właściwych do spraw: obrony narodowej, spraw wewnętrznych i spraw zagranicznych - w zakresie tych działów administracji rządowej, określonych w przepisach odrębnych,"; 2) w art. 33: a) zdanie pierwsze otrzymuje oznaczenie ust. 1, b) zdanie drugie otrzymuje oznaczenie ust. 3, c) dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Jeżeli jednostką, o której mowa w ust. 1, jest ministerstwo, archiwum zakładowe tworzy się odrębnie dla każdego działu administracji rządowej, określonego w przepisach odrębnych."; 3) w art. 34 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Jeżeli jednostką organizacyjną jest urząd administracji rządowej, kierownik jednostki wykonuje zadania określone w ust. 1 i 2 poprzez dyrektora generalnego tego urzędu, powołanego na podstawie przepisów odrębnych.".


Art. 48. W ustawie z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (Dz.U. z 1991 r. Nr 44, poz. 194 i Nr 107, poz. 464, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 43, poz. 163, z 1996 r. Nr 41, poz. 175 i Nr 89, poz. 402 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 75, poz. 467 i 469, Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 769 i 770) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy "Przewodniczący Komitetu Badań Naukowych" zastępuje się, użytymi w tych samych przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw nauki"; 2) art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Jednostki, o których mowa w ust. 1, ustala minister właściwy do spraw nauki."; 3) w art. 74 w ust. 1 wyrazy "Ministra Edukacji Narodowej" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego"; 4) w art. 75 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Na wniosek dyrektora wielozakładowego przedsiębiorstwa państwowego jego organ założycielski, działając w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw nauki i do spraw pracy, może rozciągnąć wszystkie lub niektóre przepisy rozdziałów 6-12 na zakład badawczo-rozwojowy, działający jako organizacyjnie wyodrębniona jednostka tego przedsiębiorstwa i prowadzący działalność, o której mowa w art. 2.".


Art. 49. W ustawie z dnia 19 listopada 1987 r. o dozorze technicznym (Dz.U. Nr 36, poz. 202, z 1995 r. Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 64, poz. 406 i Nr 88, poz. 554) w art. 24 w ust. 2 skreśla się wyrazy "w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji".


Art. 5. Ustala się następujące działy: 1) administracja publiczna, 2) budżet, 3) finanse publiczne, 4) gospodarka, 5) gospodarka morska, 6) gospodarka wodna, 7) instytucje finansowe, 8) integracja europejska, 9) kultura, 10) kultura fizyczna i turystyka, 11) łączność, 12) mieszkalnictwo i rozwój miast, 13) nauka, 14) obrona narodowa, 15) oświata i wychowanie, 16) praca, 17) rolnictwo, 18) rozwój wsi, 19) Skarb Państwa, 20) sprawiedliwość, 21) szkolnictwo wyższe, 22) transport, 23) środowisko, 24) sprawy wewnętrzne, 25) wyznania religijne, 26) zabezpieczenie społeczne, 27) sprawy zagraniczne, 28) zdrowie.


Art. 50. W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr 55, poz. 321 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r. Nr 1, poz. 3 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 96, poz. 590) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 9 w ust. 2 wyrazy "Minister Edukacji Narodowej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wyznań religijnych"; 2) w art. 42 w ust. 5 wyrazy "Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw administracji publicznej'.


Art. 51. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. Nr 30, poz. 179, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 59, poz. 269 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 499, Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 680 i Nr 123, poz. 779) w art. 73 w ust. 4 wyrazy "z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego".


Art. 52. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Urzędzie Ochrony Państwa (Dz.U. Nr 30, poz. 180, z 1991 r. Nr 94, poz. 422 i Nr 107, poz. 461, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 53, poz. 214, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 34, poz. 163 i Nr 104, poz. 515, z 1996 r. Nr 59, poz. 269, Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 70, poz. 443 i Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 60 w ust. 4 wyrazy "z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego"; 2) w art. 97 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Wysokość funduszu na nagrody i zapomogi dla funkcjonariuszy określa Szef Urzędu Ochrony Państwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego.".


Art. 53. W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43, poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34 i Nr 24, poz. 110 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661 i Nr 121, poz. 770) w art. 3 w ust. 6 wyrazy "Ministra Edukacji Narodowej" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania".


Art. 54. W ustawie z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe (Dz.U. z 1993 r. Nr 72, poz. 344, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, Nr 121, poz. 591 i Nr 133, poz. 685, z 1995 r. Nr 78, poz. 390, Nr 124, poz. 601 i Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496, Nr 132, poz. 621 i Nr 139, poz. 647 oraz z 1997 r. Nr 54, poz. 348, Nr 79, poz. 484, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 775 i 778, Nr 133, poz. 883 i Nr 137, poz. 926) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyte w ustawie w różnych przypadkach wyrazy "Minister - Szef Urzędu Rady Ministrów" zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw administracji publicznej"; 2) w art. 9 w ust. 5 po wyrazie "ustala," dodaje się wyrazy "z uwzględnieniem klasyfikacji działów administracji rządowej"; 3) w art. 19 w ust. 5 wyrazy "Minister Edukacji Narodowej" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw oświaty i wychowania oraz minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego", a wyrazy "określa" i "ustala" zastępuje się odpowiednio wyrazami "określają" i "ustalają"; 4) w art. 70: a) w ust. 1 wyrazy "Ministrowie Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji" zastępuje się wyrazami "Ministrowie: właściwy do spraw obrony narodowej, właściwy do spraw wewnętrznych i właściwy do spraw administracji publicznej", b) w ust. 2 wyrazy "Przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw nauki".


Art. 55. W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 17, poz. 75 i Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, z 1993 r. Nr 29, poz. 133, Nr 129, poz. 602 i Nr 134, poz. 645, z 1994 r. Nr 99, poz. 482, z 1995 r. Nr 4, poz. 17 i Nr 138, poz. 681 oraz z 1997 r. Nr 15, poz. 83, Nr 28, poz. 153, Nr 64, poz. 405 i Nr 68, poz. 436) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany: 1) w ust. 2 wyrazy "Prezesowi Rady Ministrów" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego", 2) w ust. 3 dodaje się na końcu wyrazy "na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego", 3) w ust. 4 wyrazy "Rada Ministrów" zastępuje się wyrazami "Prezes Rady Ministrów".


Art. 56. W ustawie z dnia 25 stycznia 1991 r. o utworzeniu Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki (Dz.U. Nr 16, poz. 74) w art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Prezesa Urzędu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i turystyki. Nadzór nad Prezesem Urzędu sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej i turystyki.".


Art. 57. W ustawie z dnia 9 maja 1991 r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 46, poz. 201, Nr 80, poz. 350 i Nr 110, poz. 472, z 1992 r. Nr 21, poz. 85, z 1993 r. Nr 11, poz. 50 i Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 1, poz. 1, Nr 5, poz. 25 i Nr 120, poz. 577 oraz z 1996 r. Nr 100, poz. 461) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 22 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w porozumieniu z ministrami właściwymi do spraw finansów publicznych i do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, zasady wykorzystywania środków funduszu rehabilitacji oraz tryb ustalania zakładowego regulaminu wykorzystywania tych środków."; 2) w art. 29: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Rada Ministrów ustanowi, z uwzględnieniem art. 10 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz.U. Nr 106, poz. 492 i Nr 156, poz. 775), Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, zwanego dalej Pełnomocnikiem.", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Pełnomocnika obsługuje urząd obsługujący, na podstawie przepisów odrębnych, ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.".


Art. 58. W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie: "6) ministrze - należy przez to rozumieć ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, z wyjątkiem ministra określonego na podstawie art. 29 ust. 1,"; 2) w art. 5 w ust. 10 skreśla się wyrazy "ministrów i inne"; 3) w art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury określa, w drodze rozporządzenia, typy szkół artystycznych publicznych i niepublicznych oraz ustala zasady ich działania."; 4) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przeprowadzania egzaminów eksternistycznych oraz szczegółowe zasady odpłatności za ich przeprowadzanie."; 5) skreśla się art. 25-27 i art. 29 ust. 2; 6) w art. 28 wyrazy "art. 25 i 26" zastępuje się wyrazem "ustawy"; 7) w art. 35: a) w ust. 2: - skreśla się pkt 1-3, - w pkt 4 skreśla się wyraz "innymi", b) w ust. 6 skreśla się wyrazy ", a w stosunku do nauczycieli sprawujących nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami artystycznymi - Minister Kultury i Sztuki w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej", a wyraz "określają" zastępuje się wyrazem "określa"; 8) w art. 36: a) w ust. 2 wyrazy "a w stosunku do szkół artystycznych Minister Kultury i Sztuki mogą" zastępuje się wyrazami "a w stosunku do szkół artystycznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury może", b) w ust. 3 wyrazy "a w stosunku do szkół artystycznych - Minister Kultury i Sztuki określają" zastępuje się wyrazami "a w stosunku do szkół artystycznych - w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury określa"; 9) w art. 58 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Założenie szkoły publicznej przez osobę prawną lub fizyczną, z wyjątkiem gminy i związku komunalnego, wymaga zezwolenia kuratora oświaty po uzyskaniu opinii właściwego, ze względu na dziedzinę kształcenia, ministra, z wyłączeniem ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania. Dotyczy to również szkoły wymienionej w przepisach wydanych na podstawie art. 29."; 10) art. 87 otrzymuje brzmienie: "Art. 87. W stosunku do szkół wymienionych w przepisach wydanych na podstawie art. 29 właściwym ministrom przysługują uprawnienia kuratora oświaty i Ministra Edukacji Narodowej, określone w art. 85 ust. 2 i 3 oraz art. 86."; 11) w art. 90 w ust. 5 skreśla się wyrazy ", a w odniesieniu do szkół artystycznych - Minister Kultury i Sztuki,".


Art. 59. W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 77, poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej, powołanym do kontroli przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz badania stanu środowiska, nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw środowiska.".


Art. 6. 1. Dział administracja publiczna obejmuje sprawy: 1) administracji, 2) ewidencji ludności, dowodów osobistych i paszportów, 3) budownictwa i architektury, państwowego nadzoru budowlanego, geodezji i kartografii oraz sprawy nieruchomości, w zakresie określonym w odrębnych przepisach. 2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje nadzór nad działalnością Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Głównego Geodety Kraju. 3. Ilekroć właściwy minister lub kierownik urzędu centralnego określa, na podstawie przepisów odrębnych, terytorialny zakres działania podległych mu lub nadzorowanych przez niego urzędów albo innych jednostek organizacyjnych, określenie to następuje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej.


Art. 60. W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 43, poz. 163, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 126, poz. 626, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 25, poz. 113, Nr 87, poz. 395, Nr 137, poz. 638, Nr 147, poz. 686 i Nr 156, poz. 776 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 30, poz. 164, Nr 71, poz. 449, Nr 85, poz. 538, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770, Nr 123, poz. 776, Nr 137, poz. 926 i Nr 139, poz. 932-934) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 26 w ust. 14 wyrazy "Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego"; 2) w art. 27a w ust. 19 wyrazy "Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast".


Art. 61. W ustawie z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1993 r. Nr 127, poz. 583 i Nr 129, poz. 602, z 1994 r. Nr 84, poz. 385, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, Nr 95, poz. 473 i Nr 138, poz. 681, z 1996 r. Nr 87, poz. 395, Nr 100, poz 461, Nr 136, poz. 636 i Nr 147, poz. 687 oraz z 1997 r. Nr 30, poz. 164, Nr 106, poz. 676 i Nr 111, poz. 725) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 15 ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Szczegółowe zasady rozliczeń, o których mowa w ust. 5, określa minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego oraz minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwy do spraw finansów publicznych."; 2) w art. 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w drodze rozporządzenia, może określić szczegółowe zasady zawieszania prawa do emerytury lub renty oraz zmniejszania wysokości tych świadczeń.".


Art. 62. W ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 1997 r. Nr 110, poz. 721) w art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności kulturalnej prowadzonej przez ministrów właściwych do spraw obrony narodowej, do spraw wewnętrznych i do spraw sprawiedliwości.".


Art. 63. W ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz.U. Nr 85, poz. 428, z 1994 r. Nr 76, poz. 344, z 1995 r. Nr 124, poz. 601, z 1996 r. Nr 58, poz. 262 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 106, poz. 679 i Nr 113, poz. 734) w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Kontrolę Krajowego Związku Kas, kas regionalnych i kas branżowych izby mogą prowadzić na wniosek ministrów: właściwego do spraw finansów publicznych, właściwego do spraw zdrowia, właściwego do spraw wewnętrznych, właściwego do spraw administracji publicznej, właściwego do spraw obrony narodowej oraz właściwego do spraw transportu.".


Art. 64. W ustawie z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży (Dz.U. Nr 17, poz. 78, z 1995 r. Nr 66, poz. 334 i z 1996 r. Nr 139, poz. 646) w art. 4a w ust. 10 wyrazy "Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego".


Art. 65. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780 i Nr 137, poz. 926) w art. 51 w ust. 6 wyrazy "Ministrem Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw gospodarki".


Art. 66. W ustawie z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 18, poz. 82, z 1996 r. Nr 52, poz. 235, Nr 106, poz. 496 i Nr 118, poz. 561 oraz z 1997 r. Nr 98, poz. 603) w art. 19 w ust. 2 wyrazy "Minister Finansów" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw finansów publicznych".


Art. 67. W ustawie z dnia 28 maja 1993 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 45, poz. 205, z 1995 r. Nr 132, poz. 640 oraz z 1997 r. Nr 47, poz. 297, Nr 70, poz. 443, Nr 88, poz. 554, Nr 98, poz. 604 i Nr 121, poz. 770) użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Transportu i Gospodarki Morskiej" zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw gospodarki morskiej".


Art. 68. W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369 i Nr 98, poz. 473 oraz z 1997 r. Nr 41, poz. 255 i Nr 79, poz. 484) wprowadza się następujące zmiany: 1) użyte w różnych przypadkach wyrazy "Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej" zastępuje się użytymi w tych samych przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw rozwoju wsi"; 2) w art. 5 w ust. 3 skreśla się wyrazy "oraz Komisji Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej".


Art. 69. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 111, poz. 726 i Nr 133, poz. 885) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 52 w ust. 4 wyrazy "Prezes Rady Ministrów" zastępuje się wyrazami "minister właściwy do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast"; 2) w art. 56 w ust. 3 i 4 po wyrazach "Prezes Rady Ministrów" dodaje się wyrazy "na wniosek ministra właściwego do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast".


Art. 7. Dział budżet obejmuje sprawy: 1) opracowywania budżetu państwa, wykonywania - z wyjątkiem spraw zastrzeżonych do kompetencji ministra właściwego do spraw finansów publicznych - budżetu państwa, kontroli realizacji budżetu państwa, przygotowywania sprawozdań z wykonania budżetu państwa oraz nadzoru nad działalnością organów orzekających w sprawach o naruszenia dyscypliny budżetowej, 2) systemu finansowania: a) samorządu terytorialnego, b) sfery budżetowej, c) bezpieczeństwa państwa, 3) wynikające z zarządzania długiem publicznym.


Art. 70. W ustawie z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 80, poz. 507, Nr 103, poz. 651, Nr 115, poz. 741 i Nr 140, poz. 939) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 33b w pkt 1 i 3 skreśla się wyrazy "inicjowanie i"; 2) w art. 33c w pkt 1 wyrazy "Radzie Ministrów" zastępuje się wyrazami "ministrowi właściwemu do spraw mieszkalnictwa i rozwoju miast".


Art. 71. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. Nr 106, poz. 489 i z 1997 r. Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany: 1) w tytule ustawy skreśla się wyrazy "o urzędzie Ministra Finansów oraz"; 2) skreśla się art. 1-4 i art. 9; 3) w art. 5 ust. 9 otrzymuje brzmienie: "9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określa, w drodze rozporządzenia, terytorialny zakres działania oraz siedziby urzędów i izb skarbowych.".


Art. 72. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz.U. Nr 106, poz. 491 i z 1997 r. Nr 70, poz. 443) wprowadza się następujące zmiany: 1) tytuł otrzymuje brzmienie: "o niektórych uprawnieniach pracowników urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz funkcjonariuszy i pracowników urzędów nadzorowanych przez tego ministra"; 2) skreśla się art. 1-5, art. 6 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 i art. 11; 3) w art. 9 w ust. 1 i 2 wyrazy "resortu spraw wewnętrznych i administracji" zastępuje się wyrazami "jednostek mu podporządkowanych lub przez niego nadzorowanych".


Art. 73. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów (Dz.U. Nr 106, poz. 492 i Nr 156, poz. 775) w art. 33 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Prezes Rady Ministrów określając szczegółowy zakres działania ministra, w wypadku ministra kierującego określonym działem administracji rządowej: 1) wskazuje, z uwzględnieniem przepisów o działach administracji rządowej, dział lub działy, którymi kieruje minister, 2) może wyłączyć określony obszar spraw należących do danego działu zgodnie z przepisami ustawy i przekazać te zadania innemu ministrowi - z tym jednak, że wyłączenie to nie może pociągać za sobą zmiany właściwości w zakresie: a) wydawania aktów normatywnych: rozporządzeń i zarządzeń, b) wydawania decyzji administracyjnych i innych aktów administracyjnych w toku postępowania administracyjnego, c) sprawowania nadzoru lub wykonywania czynności nadzorczych w stosunku do określonej państwowej osoby prawnej. 3) określa, z zastrzeżeniem przepisów odrębnych, zakres uprawnień ministra jako dysponenta wyodrębnionej lub wyodrębnionych części budżetu państwa.".


Art. 74. W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o urzędzie Ministra Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 106, poz. 493 i Nr 156, poz. 775 oraz z 1997 r. Nr 106, poz. 673 i Nr 115, poz. 741) wprowadza się następujące zmiany: 1) tytuł otrzymuje brzmienie: "o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa"; 2) rozdział 1 otrzymuje tytuł "Uprawnienia ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa"; 3) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. Ogólne zadania ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa określają przepisy odrębne."; 4) art. 2 otrzymuje brzmienie: "Art. 2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa: 1) przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów oraz, z jej upoważnienia, Sejmowi coroczne sprawozdania o stanie mienia Skarbu Państwa oraz o ekonomicznych, finansowych i społecznych skutkach prywatyzacji, 2) przygotowuje i przedkłada Radzie Ministrów projekty rocznych kierunków prywatyzacji i programów prywatyzacji majątku państwowego oraz coroczne sprawozdania z realizacji kierunków prywatyzacji, 3) prowadzi zbiorczą ewidencję majątku Skarbu Państwa, 4) prowadzi ewidencję podmiotów, w szczególności państwowych jednostek organizacyjnych, którym przysługuje prawo wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu lub do działania w imieniu Skarbu Państwa, 5) wykonuje uprawnienia wynikające z praw majątkowych Skarbu Państwa, w szczególności: a) w zakresie praw z akcji i udziałów należących do Skarbu Państwa, łącznie z wynikającymi z nich prawami osobistymi, b) w stosunku do mienia pozostałego po likwidacji państwowej jednostki organizacyjnej lub przypadającego Skarbowi Państwa w wyniku likwidacji spółki z jego udziałem, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, 6) składa w imieniu Skarbu Państwa oświadczenia woli o utworzeniu spółki prawa handlowego lub przystąpieniu do takiej spółki oraz o utworzeniu fundacji bądź innej osoby prawnej, przewidzianej przepisami prawa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej, 7) sprawuje kontrolę wykonywania uprawnień wynikających z praw majątkowych Skarbu Państwa przez państwowe jednostki organizacyjne, o których mowa w pkt 4, 8) sprawuje kontrolę wykonywania przez inne organy administracji państwowej oraz państwowe osoby prawne zadań określonych w odrębnych przepisach, w zakresie przekształceń własnościowych, 9) realizuje inne zadania określone w przepisach odrębnych."; 5) skreśla się art. 6 i 7; 6) w art. 17: a) w ust. 1 po wyrazach "w rozumieniu przepisów o pracownikach urzędów państwowych," dodaje się wyrazy "w szczególności dyrektorzy generalni urzędów,"; b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Kierownicy urzędów państwowych mogą, w zakresie uprawnień reprezentowania Skarbu Państwa wynikających z przepisów odrębnych, udzielać pełnomocnictw do reprezentowania Skarbu Państwa kierownikom podporządkowanych im jednostek organizacyjnych."; 7) w art. 18 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, w porozumieniu z właściwymi organami administracji rządowej, może udzielać kierownikom urzędów państwowych lub innych państwowych jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej upoważnień do wykonywania zadań określonych w art. 2 pkt 5-8.".


Art. 75. W ustawie z dnia 25 kwietnia 1997 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz.U. Nr 75, poz. 469) w art. 38 wyrazy "Przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych" zastępuje się wyrazami "ministrem właściwym do spraw nauki". Rozdział 5 Przepisy szczególne, przejściowe i dostosowujące


Art. 76. Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw obrony narodowej oraz Szefa Urzędu Ochrony Państwa, ustala, w drodze rozporządzenia, szczegółowy rozdział kompetencji między Policję, Urząd Ochrony Państwa, Państwową Straż Pożarną, Straż Graniczną i Obronę Cywilną Kraju oraz wojskowe organy porządkowe i Wojskowe Służby Informacyjne podległe ministrowi właściwemu do spraw obrony narodowej oraz zasady ich współdziałania.


Art. 77. 1. Minister właściwy do spraw budżetu określa, w drodze rozporządzenia, warunki emisji skarbowych papierów wartościowych, a w szczególności wartości nominalne poszczególnych emisji, wysokość i sposób oprocentowania, ich terminy wykupu i płatności odsetkowych, podmioty uprawnione do nabycia, sposób ustalenia ceny emisyjnej oraz terminy przedawnienia, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. Dopuszczalny stan zadłużenia Skarbu Państwa z tytułu skarbowych papierów wartościowych określają przepisy odrębne.


Art. 78. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ustala: 1) zasady ewidencji należności i zobowiązań Skarbu Państwa, 2) warunki prowadzenia rozliczeń środków zgromadzonych na rachunkach likwidacyjnych, w tym zasady stosowania kursów walut dla jednostek rozliczeniowych.


Art. 79. Ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze: 1) właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach - należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4, 2) określonym nazwą jego urzędu - należy przez to rozumieć ministra właściwego do spraw oznaczonych nazwą jego urzędu i określonych w odpowiednich przepisach ustawy, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4, z tym że: a) minister właściwy do spraw finansów publicznych wykonuje zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Finansów - z wyjątkiem spraw, które przechodzą do zakresu zadań i kompetencji ministrów właściwych do spraw budżetu oraz do spraw instytucji finansowych, b) minister właściwy do spraw środowiska wykonuje zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa - z wyjątkiem spraw, które przechodzą do zakresu działania ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej, c) minister właściwy do spraw oświaty i wychowania wykonuje zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Edukacji Narodowej - z wyjątkiem spraw, które przechodzą do zakresu zadań i kompetencji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego, d) minister właściwy do spraw pracy wykonuje zadania i kompetencje należące do Ministra Pracy i Polityki Socjalnej - z wyjątkiem spraw, które przechodzą do zakresu zadań i kompetencji ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, e) minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej - z wyjątkiem spraw. które przechodzą do zakresu zadań i kompetencji ministrów właściwych do spraw gospodarki wodnej oraz do spraw rozwoju wsi, f) minister właściwy do spraw transportu wykonuje zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej - z wyjątkiem spraw, które przechodzą do zakresu zadań i kompetencji ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej oraz do spraw gospodarki wodnej, g) minister właściwy do spraw wewnętrznych wykonuje zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - z wyjątkiem spraw, które przechodzą do zakresu zadań i kompetencji ministra właściwego do spraw administracji publicznej.


Art. 8. 1. Dział finanse publiczne obejmuje sprawy realizacji dochodów i wydatków budżetu państwa. 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych odpowiada, na zasadach, w trybie i w granicach określonych odrębnymi przepisami, w szczególności za: 1) realizacje dochodów z podatków bezpośrednich, pośrednich oraz opłat, 2) koordynowanie i organizowanie współpracy finansowej, kredytowej i płatniczej z zagranicą, współdziałanie w opracowywaniu związanych z tym spraw oraz współpracę z międzynarodowymi organizacjami finansowymi, 3) realizację przepisów dotyczących ceł, 4) finansowanie jednostek realizujących zadania objęte budżetem państwa i finansowanie samorządu terytorialnego, 5) dochodzenie należności Skarbu Państwa, 6) gry losowe i zakłady wzajemne, 7) rachunkowość, 8) prawo dewizowe, 9) bilans finansów sektora publicznego i prognozowanie bilansu płatniczego, 10) kontrolę skarbową oraz nadzór nad organami kontroli skarbowej, 11) ceny. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje nadzór nad Prezesem Głównego Urzędu Ceł oraz nad Generalnym Inspektorem Celnym. 4. Ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych podlega Główny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz Generalny Inspektor Celny.


Art. 80. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw administracji publicznej przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie przepisów: 1) o aktach stanu cywilnego, 2) o autostradach płatnych, 3) o cenach, 4) o cmentarzach i chowaniu zmarłych, 5) o drogach publicznych, 6) o ewidencji ludności i dowodach osobistych, 7) o gospodarce nieruchomościami, 8) o grobach i cmentarzach wojennych, 9) o paszportach, 10) o pracownikach urzędów państwowych, z zastrzeżeniem art. 46, 11) prawa budowlanego, 12) prawa geodezyjnego i kartograficznego, 13) prawa geologicznego i górniczego, 14) o Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 15) o regionalnych izbach obrachunkowych, 16) o rybactwie śródlądowym, 17) o samorządzie terytorialnym i przepisów wprowadzających te przepisy, 18) o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i nadzorze farmaceutycznym.


Art. 81. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw budżetu przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Finansów na podstawie przepisów prawa budżetowego, z zastrzeżeniem art. 54.


Art. 82. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej na podstawie przepisów: 1) o izbach morskich, 2) Kodeksu morskiego, 3) o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, 4) o portach i przystaniach morskich, 5) o pracy na morskich statkach handlowych, 6) o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, 7) o rybołówstwie morskim, 8) o zapobieganiu zanieczyszczania morza przez statki.


Art. 83. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do: 1) Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa na podstawie przepisów prawa wodnego, 2) Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej na podstawie przepisów: a) o ochronie i kształtowaniu środowiska, b) o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych.


Art. 84. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw instytucji finansowych przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Finansów na podstawie przepisów: 1) o działalności ubezpieczeniowej, 2) prawa bankowego, 3) o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych, 4) o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, z zastrzeżeniem art. 66.


Art. 85. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw rozwoju wsi przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej na podstawie przepisów: 1) o ochronie gruntów rolnych i leśnych, 2) o ochronie i kształtowaniu środowiska, 3) prawa geodezyjnego i kartograficznego, 4) prawa wodnego, 5) o powszechnej elektryfikacji wsi i osiedli, 6) o ubezpieczeniu społecznym rolników, 7) o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych.


Art. 86. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Edukacji Narodowej na podstawie przepisów: 1) o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, 2) o szkolnictwie wyższym, z zastrzeżeniem art. 53, 3) o tytule naukowym i stopniach naukowych, 4) o wyższym szkolnictwie wojskowym.


Art. 87. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw wyznań religijnych przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na podstawie przepisów: 1) o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, 2) o stosunku Państwa do poszczególnych Kościołów i innych związków wyznaniowych.


Art. 88. Do zakresu działania ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego przechodzą zadania i kompetencje należące dotychczas do Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie przepisów: 1) o funduszu alimentacyjnym, 2) o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, 3) o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych, 4) o pomocy społecznej, 5) o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, 6) o rewaloryzacji i waloryzacji emerytur i rent, 7) o ubezpieczeniach społecznych, 8) o ubezpieczeniu społecznym duchownych, 9) o ubezpieczeniu społecznym osób prowadzących działalność gospodarczą oraz ich rodzin, 10) o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia, 11) o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin, 12) o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, 13) o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin, 14) o zasiłkach rodzinnych i pielęgnacyjnych, 15) o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin, 16) o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych.


Art. 89. Ministrowie powołani w skład Rady Ministrów na zasadach obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy wykonują swoje zadania i kompetencje do czasu ustalenia szczegółowego zakresu działania ministrów kierujących określonym działem zgodnie z zasadami określonymi w art. 3 ust. 1 niniejszej ustawy. Do tego czasu zachowują moc przepisy ustaw wymienionych w art. 96.


Art. 9. 1. Dział gospodarka obejmuje sprawy gospodarki, w tym współpracy gospodarczej z zagranicą, energetyki, działalności gospodarczej oraz współpracy z organizacjami samorządu gospodarczego. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki odpowiada, na zasadach, w trybie i w granicach określonych odrębnymi przepisami, w szczególności za: 1) funkcjonowanie krajowych systemów energetycznych, z uwzględnieniem zasad racjonalnej gospodarki i potrzeb bezpieczeństwa energetycznego kraju, 2) kontrolę obrotu z zagranicą towarami i technologiami w związku z porozumieniami i zobowiązaniami międzynarodowymi. 3. Minister właściwy do spraw gospodarki sprawuje nadzór nad działalnością Agencji Techniki i Technologii, Agencji Rezerw Materiałowych oraz Urzędu Dozoru Technicznego.


Art. 90. Ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministerstwie, należy przez to rozumieć urząd obsługujący ministra właściwego do danych spraw w rozumieniu ustawy.


Art. 91. 1. Ministerstwa utworzone lub działające na podstawie dotychczasowych przepisów działają na podstawie tych przepisów, z zastrzeżeniem ust. 2, do czasu wydania nowych przepisów na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 3 ust. 1. 2. Statuty ministerstw wydane do dnia wejścia ustawy w życie zachowują moc do czasu wydania nowych statutów na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 3 ust. 1.


Art. 92. Pełnomocnik do Spraw Osób Niepełnosprawnych, powołany na podstawie dotychczasowych przepisów, staje się Pełnomocnikiem Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych w rozumieniu ustawy.


Art. 93. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przejęcia przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania szkół od innych ministrów i kierowników urzędów centralnych.


Art. 94. Prezes Rady Ministrów i ministrowie zobowiązani do wydania jednolitych tekstów ustaw uwzględnią w tych tekstach oznaczenia właściwych do określonych spraw ministrów zgodnie z wymogami wynikającymi z klasyfikacji działów administracji rządowej.


Art. 95. Ilekroć przepisy nakładają na naczelny lub centralny organ administracji rządowej obowiązek ogłoszenia aktu prawnego w wydawnictwie promulgacyjnym innym niż Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, akt taki podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". Rozdział 6 Przepisy końcowe


Art. 96. 1. Tracą moc, z zastrzeżeniem art. 71, 72, 74 i art. 89, ustawy o urzędach ministrów, w szczególności ustawy: 1) z dnia 29 maja 1974 r. o urzędzie Ministra Spraw Zagranicznych (Dz.U. Nr 21, poz. 115 i z 1984 r. Nr 9, poz. 34), 2) z dnia 4 maja 1982 r. o urzędzie Ministra Kultury i Sztuki (Dz.U. Nr 14, poz. 112), 3) z dnia 23 października 1987 r. o utworzeniu urzędu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej (Dz.U. Nr 33, poz. 175 i z 1990 r. Nr 29, poz. 172), 4) z dnia 23 października 1987 r. o utworzeniu urzędu Ministra Edukacji Narodowej (Dz.U. Nr 33, poz. 178, z 1990 r. Nr 65, poz. 385, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i z 1996 r. Nr 106, poz. 496), 5) z dnia 1 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej (Dz.U. Nr 67, poz. 407), 6) z dnia 1 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Łączności (Dz.U. Nr 67, poz. 408, z 1990 r. Nr 86, poz. 504 i z 1995 r. Nr 60, poz. 310), 7) z dnia 20 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa (Dz.U. Nr 73, poz. 433 oraz z 1991 r. Nr 101, poz. 444 i Nr 114, poz. 492), 8) z dnia 20 grudnia 1989 r. o utworzeniu urzędu Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (Dz.U. Nr 73, poz. 434, z 1991 r. Nr 7, poz. 24 i z 1997 r. Nr 121, poz. 770), 9) z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędzie Ministra Gospodarki (Dz.U. Nr 106, poz. 490). 2. Pozostają w mocy przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej (Dz.U. z 1996 r. Nr 10, poz. 56 i Nr 102, poz. 474 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770).


Art. 97. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r.


Ustawa z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej Dział I Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady wyróżniania żołnierzy, pododdziałów i oddziałów wojskowych, a także zasady i sposoby ponoszenia przez żołnierzy odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz tryb postępowania w tych sprawach w czasie pokoju.


Art. 10. 1. Udzielenie żołnierzowi wyróżnienia i wyrażenie mu uznania stwierdza się w rozkazie dziennym (specjalnym) lub w innym dokumencie. 2. Przełożony jest zobowiązany powiadomić podporządkowanych mu żołnierzy o udzieleniu wyróżnienia lub wyrażeniu uznania w czasie zbiórki stanu osobowego lub odprawy żołnierzy zawodowych.


Art. 100. 1. W sprawach, o których mowa w art. 99 ust. 1 i 2, orzeka organ, który uchylił lub zmienił prawomocne orzeczenie o wymierzeniu kary dyscyplinarnej. 2. Od orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, ukaranemu przysługuje odwołanie na zasadach i w trybie określonych w art. 76-86, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. Odwołanie od orzeczenia wojskowego sądu okręgowego rozpoznaje Izba Wojskowa Sądu Najwyższego, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.


Art. 101. 1. W razie uchylenia orzeczenia o wymierzeniu kary aresztu izolacyjnego lub złagodzenia tej kary oraz uchylenia decyzji o zatrzymaniu, żołnierzowi przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych przepisami Kodeksu postępowania karnego, które stosuje się odpowiednio. 2. W sprawie o odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, orzeka na posiedzeniu wojskowy sąd okręgowy w składzie trzech sędziów, a odwołanie rozpoznaje Izba Wojskowa Sądu Najwyższego stosując odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.


Art. 102. Orzeczenie w sprawach, o których mowa w art. 99 ust. 1 i 2, podlega wzruszeniu na zasadach i w trybie określonych w art. 94-96. Rozdział 3 Ewidencjonowanie orzeczeń dyscyplinarnych i zatarcie ukarania


Art. 103. 1. Ewidencję kar i środków dyscyplinarnych żołnierza prowadzi jego przełożony dyscyplinarny. 2. W ewidencji umieszcza się dane o: 1) organie orzekającym i dacie wydania orzeczenia, 2) rodzaju przewinienia dyscyplinarnego, 3) wymierzonej karze dyscyplinarnej lub zastosowanym środku dyscyplinarnym, 4) terminie wykonania kary dyscyplinarnej lub środka dyscyplinarnego.


Art. 104. 1. Zatarcie ukarania, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, następuje z mocy prawa w wypadku: 1) upływu sześciu miesięcy od dnia wykonania kary, 2) mianowania żołnierza na kolejny stopień wojskowy, 3) wyznaczenia żołnierza na wyższe stanowisko służbowe, 4) zwolnienia żołnierza ze służby wojskowej. 2. Zatarcie ukarania z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4, dotyczy wszystkich kar. 3. Organ, który orzekł o wymierzeniu kary dyscyplinarnej w pierwszej instancji, może zarządzić zatarcie ukarania przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli żołnierz był ukarany dyscyplinarnie tylko raz, a udzielono mu wyróżnienia na podstawie niniejszej ustawy. 4. Jeżeli w okresie sześciu miesięcy od dnia wykonania ostatniej kary dyscyplinarnej nastąpiło skazanie przez sąd wojskowy, wydanie postanowienia o warunkowym umorzeniu postępowania karnego lub ukaranie w postępowaniu dyscyplinarnym, to zatarcie ukarania nie może nastąpić przed upływem roku od dnia uprawomocnienia się odpowiedniego orzeczenia.


Art. 105. Przepisów art. 104 nie stosuje się w razie wymierzenia żołnierzowi kary dyscyplinarnej, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 10.


Art. 106. 1. Z chwilą zatarcia ukarania karę dyscyplinarną uważa się za niebyłą. Wszelkie wpisy o ukaraniu ulegają usunięciu z ewidencji. 2. Zatarcie ukarania nie likwiduje skutków wykonania kary dyscyplinarnej.


Art. 107. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób dokumentowania postępowania dyscyplinarnego oraz sposób i czas przechowywania dokumentacji tego postępowania, 2) sposób i szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji kar i środków dyscyplinarnych. Dział VI Koszty postępowania dyscyplinarnego


Art. 108. 1. Kosztami postępowania dyscyplinarnego są uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia tego postępowania. 2. Wydatkami Skarbu Państwa związanymi z prowadzonym postępowaniem dyscyplinarnym są w szczególności wydatki z tytułu: 1) doręczenia wezwań i innych pism, 2) sprowadzenia obwinionego, 3) przejazdów osób, 4) oględzin, opinii i tłumaczeń.


Art. 109. Kosztami związanymi z postępowaniem dyscyplinarnym, ponoszonymi przez obwinionego, są jego wydatki na ustanowienie obrońcy i udział jego oraz obrońcy w tym postępowaniu oraz koszty pism i przejazdów własnych oraz obrońcy.


Art. 11. 1. Wyróżnienie i uznanie wpisuje się do karty wyróżnień żołnierza. 2. W karcie wyróżnień żołnierza umieszcza się w szczególności dane o: 1) rodzaju wyróżnienia lub formie uznania, 2) stanowisku służbowym przełożonego, który udzielił wyróżnienia lub wyraził uznanie, 3) terminie udzielenia wyróżnienia lub wyrażenia uznania, 4) przyczynie udzielenia wyróżnienia lub wyrażenia uznania.


Art. 110. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania przez przełożonych dyscyplinarnych wysokości kosztów postępowania dyscyplinarnego.


Art. 111. 1. Koszty, o których mowa w art. 108, ponosi obwiniony, z zastrzeżeniem ust. 2-4. 2. Jeżeli obwinionego uniewinniono albo postępowanie dyscyplinarne zostało umorzone, koszty tego postępowania ponosi Skarb Państwa. W takim wypadku zwraca się obwinionemu koszty, o których mowa w art. 109. 3. W razie uniewinnienia obwinionego od niektórych zarzucanych mu przewinień dyscyplinarnych albo umorzenia postępowania dyscyplinarnego co do niektórych przewinień dyscyplinarnych przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio w części uniewinniającej lub umarzającej. 4. Jeżeli odwołanie wniesione na niekorzyść obwinionego nie zostało uwzględnione nawet w części, koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.


Art. 112. 1. W orzeczeniu kończącym postępowanie dyscyplinarne w danej instancji określa się, kto i w jakiej wysokości ponosi koszty, o których mowa w art. 108 i 109. 2. Jeżeli poniesienie kosztów, o których mowa w art. 108, byłoby dla obwinionego zbyt uciążliwe ze względu na jego sytuację rodzinną lub majątkową, organ orzekający może zwolnić obwinionego w całości lub w części od zapłaty tych kosztów.


Art. 113. 1. Za ukaranego odbywającego zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe lub ćwiczenia wojskowe, a także za ukaranego pełniącego czynną służbę wojskową w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego, koszty, o których mowa w art. 108, ponosi Skarb Państwa. 2. Do wykonywania orzeczeń, o których mowa w art. 112 ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 89 ust. 4.


Art. 114. Roszczenie z tytułu kosztów, o których mowa w art. 108 i 109, ulega przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, o którym mowa w art. 112 ust. 1. Dział VII Przepisy szczególne


Art. 115. Sędziowie i asesorzy sądów wojskowych ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za przewinienia dyscyplinarne na zasadach określonych w ustawie o ustroju sądów wojskowych, a sędziowie Sądu Najwyższego będący żołnierzami w czynnej służbie wojskowej - na zasadach określonych w ustawie o Sądzie Najwyższym.


Art. 116. Prokuratorzy wojskowi oraz asesorzy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za przewinienia dyscyplinarne popełnione podczas lub w związku z wykonywaniem czynności prokuratora albo asesora, na zasadach określonych w ustawie o prokuraturze.


Art. 117. Żołnierze pełniący służbę zawodową lub okresową, których - na podstawie odrębnych przepisów - przynależność do samorządów zawodowych jest obowiązkowa, ponoszą odpowiedzialność dyscyplinarną za przewinienia dyscyplinarne polegające na naruszeniu przepisów o wykonywaniu ich specjalności zawodowej na zasadach określonych w ustawach dotyczących odpowiednich zawodów i ich samorządów zawodowych. Dział VIII Zmiany w przepisach obowiązujących. Przepisy przejściowe i końcowe


Art. 118. W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 i Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 7, poz. 55 i Nr 45, poz. 289, z 1983 r. Nr 41, poz. 185, z 1984 r. Nr 34, poz. 183, z 1986 r. Nr 47, poz. 228, z 1987 r. Nr 21, poz. 123 i Nr 33, poz. 186, z 1989 r. Nr 20, poz. 107, z 1990 r. Nr 34, poz. 201, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 119, poz. 513, z 1994 r. Nr 122, poz. 593, z 1995 r. Nr 1, poz. 1 i Nr 74, poz. 368, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643 i Nr 137, poz. 926) po art. 88 dodaje się art. 88a w brzmieniu: "Art. 88a. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej obowiązkom, o których mowa w art. 88 § 1, organ przeprowadzający dowód, zamiast wymierzyć żołnierzowi karę grzywny, występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.".


Art. 119. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 113, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139, poz. 934 i Nr 140, poz. 940) wprowadza się następujące zmiany: 1) po art. 276 dodaje się art. 276{1} w brzmieniu: "Art. 276{1}. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej obowiązkom, o których mowa w art. 274 i 276, sąd, zamiast skazać żołnierza na grzywnę, występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej."; 2) po art. 762 dodaje się art. 762{1} w brzmieniu: "Art. 762{1}. W razie uchybienia przez żołnierza w czynnej służbie wojskowej obowiązkom, o których mowa w art. 762 § 1 i § 2, komornik, zamiast ukarać żołnierza grzywną, występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.".


Art. 12. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia: 1) przełożonych uprawnionych do wyrażania uznania, 2) rodzaje tytułów honorowych nadawanych żołnierzom oraz wzory odznak tych tytułów, 3) szczegółowe warunki i tryb udzielania żołnierzom wyróżnień oraz wyrażania im uznania, 4) sposób prowadzenia i przechowywania karty wyróżnień żołnierza. Rozdział 2 Wyróżnianie pododdziałów i oddziałów wojskowych


Art. 120. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz. 127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189 i Nr 146, poz. 680 oraz z 1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943)) po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu: "Art. 37a. W razie uchybienia przez żołnierza obowiązkowi określonemu w art. 37 § 1 i § 2, organ egzekucyjny, zamiast ukarać żołnierza grzywną, występuje do dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz ten pełni służbę, z wnioskiem o pociągnięcie go do odpowiedzialności dyscyplinarnej.".


Art. 121. W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16, Nr 40, poz. 174 i Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 43, poz. 165, z 1996 r. Nr 7, poz. 44, Nr 10, poz. 56 i Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 28, poz. 153, Nr 80, poz. 495, Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770) wprowadza się następujące zmiany: 1) skreśla się art. 77; 2) w art. 78: a) w ust. 1 skreśla się pkt 3, b) w ust. 2 skreśla się pkt 2; 3) w art. 80 w ust. 1 skreśla się pkt 2 i 3.


Art. 122. W ustawie z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55, Nr 28, poz. 153, Nr 106, poz. 678, Nr 107, poz. 688, Nr 117, poz. 753 i Nr 121, poz. 770) dotychczasową treść art. 31 oznacza się jako ust. 1 i skreśla się wyrazy ", w drodze wyróżnienia," oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Przepis ust. 1 nie narusza przepisów o dyscyplinie wojskowej dotyczących wcześniejszego mianowania na kolejny stopień wojskowy.".