Art. 23. 1. Organem nadzorującym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 2. Do zadań organu nadzorującego należy w szczególności: 1) nadzorowanie pomocy udzielanej przedsiębiorcom, 2) monitorowanie pomocy, 3) opracowywanie i przedstawianie Radzie Ministrów sprawozdania zawierającego informacje o wynikach nadzorowania pomocy udzielonej przedsiębiorcom, 4) realizacja, na zasadzie wzajemności, zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie wymiany informacji o pomocy udzielonej przedsiębiorcom, 5) ocena skuteczności oraz efektywności pomocy udzielonej przedsiębiorcom. 3. Nadzorowanie pomocy obejmuje: 1) kontrolę zgodności udzielanej pomocy z niniejszą ustawą oraz ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, 2) podejmowanie działań pokontrolnych zgodnie z art. 31-33. 4. Kontrola, o której mowa w ust. 3 pkt 1, dokonywana będzie zgodnie z art. 63 ust. 2 Układu Europejskiego.


Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 24. 1. Organy administracji rządowej i samorządowej przedkładają organowi nadzorującemu projekty aktów normatywnych, które stanowić będą podstawę udzielenia pomocy, w celu wydania opinii. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do projektów uchwał wydawanych w wykonaniu art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych (Dz.U. Nr 86, poz. 398, Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 154, Nr 79, poz. 484 i Nr 121, poz. 770). 3. Organ nadzorujący wydaje opinię w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania projektu aktu normatywnego, który stanowić będzie podstawę udzielenia pomocy, a w przypadku projektu uchwały, o której mowa w ust. 2, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia jego otrzymania.


Art. 25. 1. Organ udzielający pomocy przed wydaniem decyzji lub zawarciem umowy o udzielaniu przedsiębiorcy pomocy, występuje do organu nadzorującego o wydanie opinii dotyczącej projektu decyzji lub umowy, jeżeli wartość tej pomocy łącznie z pomocą udzieloną w okresie trzech kolejnych lat poprzedzających dzień wystąpienia przekracza kwotę będącą równowartością 1 mln EURO. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do: 1) umów zawieranych przez organy udzielające pomocy z przedsiębiorcami na podstawie decyzji podlegających nadzorowi w trybie niniejszej ustawy, 2) uchwał wydawanych w wykonaniu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych oraz umów zawartych na podstawie tych uchwał. 3. Organ nadzorujący wydaje opinię w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania przez ten organ projektu decyzji lub umowy, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4. 4. W przypadku pomocy udzielanej w formie poręczeń lub gwarancji organ nadzorujący wydaje opinię w terminie nie dłuższym niż 30 dni.


Art. 26. 1. Organ nadzorujący może przed wydaniem opinii przedstawić organowi udzielającemu pomocy warunki, po spełnieniu których organ nadzorujący wydaje opinię o zgodności, wyznaczając mu termin do ustosunkowania się do tych warunków. W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie lub negatywnego ustosunkowania się do przedstawionych warunków organ nadzorujący wydaje opinię o niezgodności. 2. Terminy do wydania opinii ulegają przedłużeniu o czas wyznaczony organowi udzielającemu pomocy lub adresatowi zamierzonej pomocy na udzielenie dodatkowych informacji i wyjaśnień lub ustosunkowanie się do warunków, o których mowa w ust. 1. 3. Do obliczania terminów do wydania opinii przez organ nadzorujący stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. 4. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi szczegółowy zakres informacji przedkładanych organowi nadzorującemu w celu wydania opinii o udzielonej pomocy, dotyczących w szczególności adresatów zamierzonej pomocy, tytułu pomocy, formy, wielkości i czasu trwania, a także wspieranej inwestycji.


Art. 27. 1. Organ nadzorujący ogłasza w Monitorze Sądowym i Gospodarczym informacje o przedłożeniu przez organ udzielający pomocy projektu decyzji lub umowy niezwłocznie po ich otrzymaniu. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pomocy udzielanej na podstawie ustawy o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych. 3. Przedsiębiorca będący adresatem zamierzonej pomocy oraz jego konkurenci mają prawo wglądu w dokumenty zgromadzone w toku postępowania w sprawie wydania opinii dotyczącej projektu decyzji lub umowy, sporządzania notatek i odpisów, jak również zgłaszania uwag w przedmiocie zamierzonego udzielenia pomocy. Uprawnienia te nie dotyczą dokumentów objętych klauzulą "poufne" lub zawierających informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa. 4. Organ nadzorujący może zwrócić się do konkurentów przedsiębiorcy, o których mowa w ust. 3, o dostarczenie we wskazanym czasie dodatkowych informacji i wyjaśnień koniecznych do wydania opinii.


Art. 28. Pomoc nie może być udzielona do czasu wydania opinii o zgodności lub upływu terminu do jej wydania, z wyjątkiem przypadku gdy projekt decyzji lub umowy będącej podstawą udzielenia pomocy nie podlegał obowiązkowi opiniowania na podstawie art. 25.


Art. 29. 1. W przypadku jeżeli projekty aktów normatywnych, projekty decyzji lub umów będących podstawą udzielenia pomocy nie zostały przekazane organowi nadzorującemu w celu wydania opinii mimo ciążącego na organie udzielającym pomocy obowiązku, organ nadzorujący występuje do tego organu o przedłożenie aktów normatywnych, decyzji lub umów będących podstawą udzielenia pomocy wraz z informacjami niezbędnymi do wydania opinii. 2. W przypadku jeżeli pomoc została udzielona przed dniem wystąpienia organu nadzorującego, o którym mowa w ust. 1, terminów do wydania opinii nie stosuje się.


Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do pomocy udzielanej: 1) w zakresie tworzenia i rozbudowy infrastruktury technicznej, pod warunkiem że nie jest przeznaczona dla określonego przedsiębiorcy, 2) w celu zrekompensowania kosztów utrzymywania mocy produkcyjnych i remontowych niezbędnych na potrzeby obrony Państwa, 3) w rolnictwie, łowiectwie, leśnictwie, rybołówstwie i rybactwie, z wyjątkiem przepisów art. 1-4, art. 35, 36, 37 ust. 1, 4, art. 38.


Art. 30. 1. Stanowisko organu nadzorującego wyrażone w opinii podlega ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do stanowiska dotyczącego pomocy udzielanej na podstawie ustawy o gwarantowanych przez Skarb Państwa ubezpieczeniach kontraktów eksportowych. 3. Koszty ogłoszeń w Monitorze Sądowym i Gospodarczym ponosi organ zobowiązany do wystąpienia o wydanie opinii.


Art. 31. 1. Jeżeli organ nadzorujący uzna, że ustawa będąca podstawą udzielania pomocy jest niezgodna z Konstytucją lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, może zwrócić się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie jej zgodności w przypadku gdy: 1) projekt ustawy nie podlegał obowiązkowi poddania opiniowaniu przez organ nadzorujący, 2) projekt ustawy nie został przedstawiony do zaopiniowania, mimo że organ opracowujący projekt był zobowiązany do wystąpienia o wydanie opinii do organu nadzorującego, 3) opinia wydana przez organ nadzorujący nie została uwzględniona. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do aktów normatywnych innych niż ustawa. 3. W przypadku wydania decyzji, na mocy której udzielono pomocy, na podstawie aktu normatywnego, co do którego zapadło orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o jego niezgodności z Konstytucją, niniejszą ustawą lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, organ udzielający pomocy niezwłocznie po wejściu w "ycie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stwierdza nieważność tej decyzji. W przeciwnym przypadku organ nadzorujący występuje ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu udzielającego pomocy. 4. W przypadku zawarcia umowy, na mocy której udzielono pomocy, na podstawie aktu normatywnego, co do którego zapadło orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o jego niezgodności z Konstytucją, niniejszą ustawą lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, organ udzielający pomocy występuje do sądu właściwego ze względu na siedzibę tego organu o stwierdzenie nieważności tej umowy. 5. Obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy powstaje po upływie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku. 6. Decyzja stwierdzająca nieważność decyzji, o której mowa w ust. 3, wywołuje skutki prawne po upływie 3 miesięcy od dnia jej uprawomocnienia się. 7. W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ udzielający pomocy może, na wniosek przedsiębiorcy zobowiązanego do zwrotu otrzymanej pomocy, rozłożyć na raty jej zwrot wraz z odsetkami za zwłokę.


Art. 32. 1. W przypadku gdy decyzja, na mocy której udzielono pomocy, jest sprzeczna z niniejszą ustawą lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub ma na celu ich obejście, organ nadzorujący występuje do właściwego organu o stwierdzenie nieważności tej decyzji. 2. W przypadku gdy umowa, na mocy której udzielono pomocy, jest sprzeczna z niniejszą ustawą lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, lub ma na celu ich obejście, organ nadzorujący występuje do sądu właściwego ze względu na siedzibę tego organu o stwierdzenie nieważności tej umowy. 3. W terminie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku sądu stwierdzającego nieważność umowy, o której mowa w ust. 2, powstaje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia powstania obowiązku zwrotu pomocy. 4. W terminie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji stwierdzającej nieważność decyzji, o której mowa w ust. 1, powstaje obowiązek zwrotu otrzymanej pomocy wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia powstania obowiązku zwrotu pomocy.


Art. 33. 1. W przypadku stwierdzenia przez organ udzielający pomocy, że udzielona pomoc jest wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem, nakazuje on, w drodze decyzji, zwrot w całości lub w odpowiedniej części uzyskanej pomocy. Przepisy art. 32 ust. 3-4 stosuje się odpowiednio. 2. W przypadku stwierdzenia przez organ nadzorujący, że pomoc jest wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem, zwraca się on do organu udzielającego pomocy o wydanie decyzji, o której mowa w ust.1.


Art. 34. 1. Kwota stanowiąca zwrot pomocy wraz z odsetkami, o której mowa w art. 31 ust. 5, art. 32 ust. 3 i 4 oraz art. 33, podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 2. Do czasu zwrotu kwoty stanowiącej równowartość pomocy wraz z odsetkami, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorcy zobowiązanemu do jej zwrotu pomoc nie może zostać ponownie udzielona.


Art. 35. 1. Organy udzielające pomocy zobowiązane są do badania jej skuteczności oraz efektywności. 2. Organy, o których mowa w ust. 1, zobowiązane są, z zastrzeżeniem ust. 3, do przedkładania organowi nadzorującemu, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych oraz ministrowi właściwemu do spraw gospodarki w terminie 30 dni od zakończenia każdego kwartału kalendarzowego i w terminie 60 dni od zakończenia roku kalendarzowego sprawozdań dotyczących udzielonej pomocy, zawierających w szczególności informacje o rodzajach, formach i wielkości udzielonej pomocy oraz jej przeznaczeniu. 3. Urzędy i izby skarbowe przekazują informacje o udzielonej pomocy za pośrednictwem ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 4. Organy udzielające pomocy zobowiązane są do przekazywania, na wniosek organu nadzorującego, ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub ministra właściwego do spraw gospodarki, informacji dotyczących pomocy udzielonej przedsiębiorcom w zakresie i terminie wskazanym we wniosku. 5. Organy udzielające pomocy zobowiązane są do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji dotyczących zaległości w regulowaniu należności i zobowiązań przedsiębiorców wobec Skarbu Państwa w terminie 60 dni od zakończenia każdego kwartału kalendarzowego i w terminie 60 dni od zakończenia roku kalendarzowego.


Art. 36. 1. Organ nadzorujący na podstawie sprawozdań oraz informacji, o których mowa w art. 35 ust. 2 i 4, prowadzi rejestr udzielanej pomocy i opracowuje roczne sprawozdanie dotyczące pomocy udzielanej w Polsce. 2. W celu realizacji zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej organ nadzorujący przekazuje roczne sprawozdanie i dostarcza informacji na temat poszczególnych indywidualnych przypadków pomocy. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przedstawia Radzie Ministrów zbiorczą informację o zaległościach w regulowaniu należności i zobowiązań przedsiębiorców wobec Skarbu Państwa. 4. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres obowiązków informacyjnych będących podstawą sporządzania sprawozdań dotyczących udzielonej pomocy i informacji o zaległościach w regulowaniu należności i zobowiązań przedsiębiorców wobec Skarbu Państwa, uwzględniając w szczególności nazwę i siedzibę organu udzielającego pomocy, podstawę prawną, wielkość oraz przeznaczenie pomocy.


Art. 37. 1. Przedsiębiorcy ubiegający się o pomoc zobowiązani są do przedłożenia organowi udzielającemu pomocy informacji dotyczącej pomocy udzielonej im w okresie trzech kolejnych lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy. 2. Przedsiębiorcy korzystający z pomocy są zobowiązani do składania organowi nadzorującemu okresowych sprawozdań dotyczących otrzymanej pomocy. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przedsiębiorców zobowiązanych do składania organowi nadzorującemu sprawozdań dotyczących otrzymanej pomocy, zakres obowiązków sprawozdawczych, okresy sprawozdawcze, termin składania sprawozdań, wzór formularza będącego podstawą składania sprawozdań, o których mowa w ust. 2, oraz zakres informacji pozwalających na ocenę skuteczności i efektywności tej pomocy, jak również wpływu pomocy na konkurencję. 4. Przedsiębiorcy korzystający z pomocy zobowiązani są do udzielania, na żądanie organu nadzorującego, informacji dotyczących otrzymanej pomocy w zakresie i terminie wskazanym w żądaniu. Termin ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia doręczenia żądania.


Art. 38. 1. Informacje i materiały dotyczące indywidualnych przedsiębiorców, o których mowa w art. 37 ust. 1, 2 i 4, z wyjątkiem wielkości pomocy otrzymanej przez poszczególnych przedsiębiorców oraz jej przeznaczenia, objęte są tajemnicą służbową. 2. Nie stanowi naruszenia tajemnicy, o której mowa w ust. 1, przekazywanie na zasadzie wzajemności informacji dotyczących poszczególnych indywidualnych przypadków pomocy w wykonaniu zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 39. Organ nadzorujący, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, do końca października każdego roku składa Radzie Ministrów sprawozdanie zawierające wyniki nadzorowania pomocy w roku poprzednim, a w szczególności dane dotyczące wielkości, form i przeznaczenia pomocy oraz ocenę jej skuteczności i efektywności, a także skutków udzielonej pomocy w sferze konkurencji.


Art. 4. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) pomocy publicznej dla przedsiębiorców, zwanej dalej "pomocą" - należy przez to rozumieć przysporzenie, bezpośrednio lub pośrednio, przez organy udzielające pomocy korzyści finansowych określonym przedsiębiorcom, w następstwie którego uprzywilejowuje się ich w stosunku do konkurentów, przede wszystkim w drodze dokonywania na rzecz lub za tych przedsiębiorców wydatków ze środków publicznych lub pomniejszania świadczeń należnych od nich na rzecz sektora finansów publicznych na podstawie odrębnych ustaw lub innego tytułu prawnego, w szczególności w formie: a) dotacji oraz ulg podatkowych, b) dokapitalizowania przedsiębiorców w sytuacjach lub na warunkach odbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych jakie stosują prywatni inwestorzy w gospodarce rynkowej, c) pożyczek lub kredytów udzielanych przedsiębiorcom na warunkach korzystniejszych od oferowanych im na rynku, d) poręczeń lub gwarancji udzielanych za zobowiązania przedsiębiorców na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku, e) zaniechania ustalania zobowiązania podatkowego lub poboru podatku, odroczenia, rozłożenia na raty podatku lub zaległości podatkowej oraz umorzenia zaległości podatkowej, f) umarzania, odraczania lub rozkładania na raty innych niż określone w pkt 1 lit. e) należnych od przedsiębiorcy świadczeń pieniężnych stanowiących środki publiczne w rozumieniu przepisów art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778, Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136 i Nr 48, poz. 550) oraz odstąpienia od ich ustalania lub poboru, g) zbycia lub oddania do korzystania mienia będącego własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego i ich związków - na warunkach korzystniejszych od oferowanych na rynku, 2) dniu udzielenia pomocy - należy przez to rozumieć dzień przysporzenia, o którym mowa w pkt 1, 3) pomocy eksportowej - należy przez to rozumieć wszelką pomoc: a) uzależnioną bezpośrednio od wielkości eksportu lub b) przeznaczoną na tworzenie sieci dystrybucyjnych działających za granicą lub ich funkcjonowanie, lub na bieżące wydatki związane z działalnością eksportową - z wyłączeniem pokrywania kosztów udziału w targach, badań studialnych lub usług konsultacyjnych potrzebnych dla wypromowania nowego produktu lub istniejącego produktu na nowych rynkach, 4) pomocy regionalnej - należy przez to rozumieć pomoc, której podstawowym warunkiem udzielenia jest prowadzenie działalności gospodarczej na oznaczonym obszarze, 5) pomocy sektorowej - należy przez to rozumieć pomoc, której podstawowym warunkiem udzielenia jest przynależność przedsiębiorcy do określonej grupy wyodrębnionej w oparciu o kryterium przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej, 6) pomocy horyzontalnej - należy przez to rozumieć pomoc, której warunki udzielenia nie są związane z prowadzeniem działalności ani na oznaczonym obszarze, ani w oznaczonym sektorze, 7) organach udzielających pomocy - należy przez to rozumieć organy i instytucje, w tym przedsiębiorcę publicznego, które podejmują decyzje lub udzielają pomocy w innej formie prawnej, 8) wielkości pomocy - należy przez to rozumieć kwotę pomocy lub intensywność pomocy mierzoną stosunkiem kwoty pomocy do nakładów inwestycyjnych w ramach projektu objętego pomocą, 9) środkach publicznych - należy przez to rozumieć środki, o których mowa w art. 3 ustawy o finansach publicznych, a ponadto środki Skarbu Państwa powierzone przedsiębiorcy w celu udzielania pomocy, 10) monitorowaniu pomocy - należy przez to rozumieć zbieranie, rejestrowanie oraz przetwarzanie informacji o udzielonej pomocy, a w szczególności o jej rodzajach, formach oraz wielkości, 11) decyzji " należy przez to rozumieć decyzję administracyjną oraz inne akty z zakresu administracji publicznej, w tym objęte sądową kontrolą sprawowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, 12) opinii organu nadzorującego - należy przez to rozumieć stwierdzenie zgodności lub niezgodności aktów prawnych, decyzji, umów lub ich projektów z niniejszą ustawą oraz ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, 13) pracach badawczo-rozwojowych - należy przez to rozumieć: a) badania podstawowe obejmujące działalność badawczą - eksperymentalną lub teoretyczną podejmowaną w celu zdobycia nowej wiedzy o zjawiskach i faktach, nie ukierunkowaną na bezpośrednie zastosowanie w praktyce, b) badania przemysłowe obejmujące planowe badania mające na celu pozyskanie nowej wiedzy, która może być bezpośrednio przydatna do opracowywania nowych albo znaczącego udoskonalenia istniejących produktów, procesów lub usług, c) badania przedkonkurencyjne obejmujące przekształcenie wyników badań przemysłowych na plany, założenia lub projekty nowych, zmodyfikowanych lub udoskonalonych produktów, włączając w to wykonanie prototypu nieprzydatnego komercyjnie, 14) przedsiębiorcy " należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu art. 2 ust. 2-3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178), 15) przedsiębiorcy publicznym " należy przez to rozumieć: a) przedsiębiorstwo państwowe, jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, przedsiębiorstwo komunalne w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz.U. z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668), jednoosobową spółkę jednostek samorządu terytorialnego, b) spółkę akcyjną albo spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w stosunku do których Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego lub przedsiębiorcy, o których mowa w lit. a), są podmiotami dominującymi w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. Nr 118, poz. 754, Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669, Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270), c) innego przedsiębiorcę z udziałem mienia państwowego lub mienia jednostek samorządu terytorialnego, 16) małym przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu art. 54 ustawy - Prawo działalności gospodarczej, 17) średnim przedsiębiorcy - należy przez to rozumieć przedsiębiorcę w rozumieniu art. 55 ustawy - Prawo działalności gospodarczej. Rozdział 2 Ogólne warunki dopuszczalności pomocy


Art. 40. Sprawozdanie, o którym mowa w art. 39, Rada Ministrów przedkłada Sejmowi do końca roku kalendarzowego. Rozdział 7 Przepisy karne


Art. 41. 1. Kto wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 37 ust. 1, 2 i 4, nie składa sprawozdań dotyczących otrzymanej pomocy albo nie udziela informacji, przekazuje informacje niezgodne ze stanem faktycznym lub po upływie wyznaczonego terminu, podlega karze grzywny. 2. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia. Rozdział 8 Zmiany w przepisach obowiązujących


Art. 42. W ustawie z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym i ochronie interesów konsumentów (Dz.U. z 1999 r. Nr 52, poz. 547 oraz z 2000 r. Nr 31, poz. 381) w art. 19 w ust. 1 po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: "5a) nadzorowanie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom,".


Art. 43. W ustawie z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli (Dz.U. z 1995 r. Nr 13, poz. 59, z 1996 r. Nr 64, poz. 315 i Nr 89, poz. 402, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 79, poz. 484, Nr 96, poz. 589, Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 883 oraz z 1998 r. Nr 148, poz. 966, Nr 155, poz. 1016, Nr 162, poz. 1116 i poz. 1126) w art. 2 w ust. 3 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: "5a) udzielają lub korzystają z pomocy podlegającej przepisom ustawy z dnia .... o warunkach dopuszczalności i nadzorowania pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr ..., poz. ...),".


Art. 44. W ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 114, poz. 739, Nr 144, poz. 971, z 1998 r Nr 162, poz.1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853 oraz z 2000 r. Nr 2, poz. 5 i Nr 48, poz. 552) w art. 33 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również organ nadzorujący na podstawie art. 31 ust. 3 ustawy z dnia ............ o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr ... , poz. .... ).". Rozdział 9 Przepisy przejściowe i końcowe


Art. 45. Dla potrzeb niniejszej ustawy dane o produkcie krajowym brutto na jednego mieszkańca na określonym obszarze, o którym mowa w art. 12 ust. 1, obliczane będą w pierwszych latach obowiązywania ustawy odpowiednio: 1) w okresie do dnia 31 października 2001 roku - w wysokości produktu krajowego brutto za rok 1998 - według odpowiednich układów terytorialnych utworzonych dnia 1 stycznia 1999 roku, 2) w okresie od dnia 1 listopada 2001 roku do dnia 31 października 2002 roku - jako średnia z danych o produkcie krajowym brutto - według odpowiednich układów terytorialnych utworzonych dnia 1 stycznia 1999 roku za lata 19981999, 3) w okresie od dnia 1 listopada 2002 roku do dnia 31 października 2003 roku - jako średnia z danych o produkcie krajowym brutto - według odpowiednich układów terytorialnych utworzonych dnia 1 stycznia 1999 roku z lat 19982000.


Art. 46. Postępowanie w przedmiocie udzielenia pomocy rozpoczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczy się według przepisów obowiązujących w dniu wszczęcia tego postępowania.


Art. 47. 1. W terminie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy organy udzielające pomocy zobowiązane są do dostosowania przepisów aktów prawnych, na mocy których udzielana jest pomoc, do przepisów niniejszej ustawy. 2. Udzielenie pomocy do czasu dostosowania przepisów aktów prawnych do przepisów niniejszej ustawy nie może być niezgodne z niniejszą ustawą pod rygorem stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 32. 3. Jeżeli podstawą prawną udzielenia pomocy jest akt normatywny objęty zakresem właściwości Trybunału Konstytucyjnego i akt ten w opinii organu nadzorującego jest niezgodny z niniejszą ustawą lub ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz ponadto upłynął termin, o którym mowa w ust. 1, organ nadzorujący zwraca się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie zgodności tego aktu z niniejszą ustawą lub z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi regulującymi udzielanie pomocy. 4. W przypadku stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu, o którym mowa w ust. 3, przepisy art. 31 ust. 3-7 stosuje się odpowiednio.


Art. 48. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.


Art. 5. 1. Udzielanie pomocy jest niedopuszczalne, chyba że pomoc ta jest udzielana zgodnie z warunkami określonymi w niniejszej ustawie oraz ratyfikowanych umowach międzynarodowych regulujących udzielanie pomocy, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, w szczególności Układzie Europejskim ustanawiającym stowarzyszenie między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, sporządzonym w Brukseli dnia 16 grudnia 1991 r. (Dz.U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38, z 1995 r. Nr 63, poz. 386, z 1997 r. Nr 10, poz. 74, Nr 104, poz. 662 oraz z 1999 r. Nr 30, poz. 288 i Nr 57, poz. 616). 2. Przepis ust. 1 stosuje się do wszelkich działań organów udzielających pomocy przedsiębiorcom publicznym, w wyniku których nastąpiło dofinansowanie przez te organy tych przedsiębiorców na warunkach odbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których dofinansowanie przedsiębiorców publicznych, o którym mowa w ust. 2, uznane będzie za pomoc. Rozporządzenie określi w szczególności przypadki, w których nabywanie akcji, udziałów lub udzielanie poręczeń albo gwarancji przedsiębiorcom publicznym przez Skarb Państwa lub organy jednostek samorządu terytorialnego uznawane będzie za pomoc publiczną w rozumieniu ustawy.


Art. 6. 1. Dopuszczalna jest pomoc: 1) udzielana w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne zdarzenia, 2) o charakterze socjalnym dla indywidualnych konsumentów, pod warunkiem że jest ona przyznana bez dyskryminacji ze względu na pochodzenie towarów. 2. Dopuszczalna może być również pomoc: 1) udzielana w celu: a) likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze ponadsektorowym, b) wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim, c) promowania kultury, nauki i oświaty oraz ochrony dziedzictwa kulturowego, 2) stanowiąca rekompensatę dla przedsiębiorcy z tytułu jego udziału w realizacji zadań publicznych, w tym w szczególności wyrównanie: a) strat wynikających ze stosowania prawnie ustalonego poziomu cen lub opłat za towary lub usługi, o ile przy jej udzielaniu nie preferuje się towarów lub usług z uwagi na ich pochodzenie, b) podwyższonych kosztów ponoszonych przez przedsiębiorcę, związanych z rehabilitacją i zatrudnianiem osób niepełnosprawnych.


Art. 7. 1. Pomoc, która może istotnie ograniczyć lub zniekształcić konkurencję, a także uniemożliwić lub istotnie utrudnić powstanie konkurencji, jest niedopuszczalna, z wyjątkiem przypadków, gdy takie ograniczenie, zniekształcenie, uniemożliwienie lub istotne utrudnienie powstania konkurencji będzie ograniczone w czasie, a pomoc ta jest instrumentem polityki regionalnej wobec obszarów, o których mowa w art. 12 ust. 1, lub dotyczy przedsiębiorstw wymagających restrukturyzacji, o których mowa w art. 17 ust. 1. 2. Przy ocenie przypadków, o których mowa w ust. 1, należy uwzględniać wielkość i częstotliwość pomocy uzyskanej przez przedsiębiorców z różnych tytułów.


Art. 8. 1. Z zastrzeżeniem ust. 4 pomoc może być udzielana jedynie w celu wspierania nowych inwestycji lub tworzenia nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją. 2. Nowymi inwestycjami, o których mowa w ust. 1, są: 1) inwestycje w środki trwałe związane z utworzeniem nowego przedsiębiorstwa, rozbudową lub zakupem istniejącego już przedsiębiorstwa, jak również rozpoczęciem w istniejącym przedsiębiorstwie działalności obejmującej dokonywanie zasadniczych zmian produkcji, produktu albo procesu produkcyjnego, 2) inwestycje w wartości niematerialne i prawne poprzez uzyskanie patentów, zakup licencji oraz nieopatentowanej wiedzy technicznej, technologicznej lub z zakresu organizacji i zarządzania. 3. Tworzenie nowych miejsc pracy związanych z daną inwestycją oznacza przyrost netto miejsc pracy w określonym przedziale czasu w danym przedsiębiorstwie po dokonaniu inwestycji. 4. Pomoc niezwiązana z nowymi inwestycjami lub tworzeniem nowych miejsc pracy jest niedopuszczalna, chyba że jest to pomoc: 1) doraźna, 2) restrukturyzacyjna, 3) dla małych i średnich przedsiębiorców w formie poręczeń spłaty kredytów przeznaczonych na zakup materiałów i surowców do produkcji, 4) dotycząca obszarów, o których mowa w art. 12 ust. 1, 5) o której mowa w art. 6, z wyłączeniem ust. 2 pkt 1 lit. b), 6) na szkolenia dla potrzeb określonych przedsiębiorców, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 9. 5. Warunkiem pomocy, o której mowa w ust. 4, jest jej ograniczenie w czasie oraz stopniowe zmniejszanie jej wielkości. Warunek ten nie ma zastosowania do pomocy stanowiącej rekompensatę dla przedsiębiorcy z tytułu jego udziału w realizacji zadań publicznych.


Art. 9. Pomoc może być udzielana pod warunkiem, że zarazem: 1) stanowi, w przypadkach inwestowania lub tworzenia nowych miejsc pracy, uzupełnienie środków innych niż środki publiczne, angażowanych przez przedsiębiorców, 2) jej wielkość, czas trwania oraz zakres są proporcjonalne do rangi rozwiązywanego problemu, przy czym jest ona udzielana w częściach, o ile nie stoi to w sprzeczności z zasadą, o której mowa w pkt 4, 3) przynosi korzyści społeczne - po uwzględnieniu kosztów związanych z jej udzieleniem " większe niż korzyści możliwe do osiągnięcia bez jej udzielenia, przy uwzględnieniu związanych z tym kosztów, 4) służy wspieraniu projektów w stopniu, zakresie oraz czasie trwania niezbędnym i wystarczającym do osiągnięcia celu pomocy, 5) charakteryzuje się przejrzystością ułatwiającą nadzorowanie, o którym mowa w art. 23.


Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o pracownikach urzędów państwowych

Art. 1. W ustawie z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24 i Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz. 121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz. 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 98, poz. 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 131, poz. 860, Nr 155, poz. 1016 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 49, poz. 483 i Nr 70, poz. 778 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 21 ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Zasady corocznego podwyższania przeciętnego wynagrodzenia urzędników państwowych określają przepisy o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej. Do urzędników państwowych w tym do Prezesa i wiceprezesów jednostek, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 4a, przepisów ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz.U. Nr 26, poz. 306) nie stosuje się."; 2) w art. 24 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, utworzyć dodatkowy fundusz nagród dla urzędników państwowych, z przeznaczeniem na nagrody za szczególne osiągnięcia w pracy zawodowej, w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych pozostających w dyspozycji kierowników urzędów."; 3) w art. 26: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Urzędnikowi państwowemu przenoszonemu do pracy w innej miejscowości przysługują zwrot kosztów przeniesienia, diety, zwrot kosztów podróży oraz inne świadczenia.", b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu: "2a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i warunki wypłacania świadczeń urzędnikom państwowym przeniesionym do pracy w innej miejscowości, w szczególności diet za czas przejazdu i za pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania, zwrotu poniesionych kosztów podróży, przewozu urządzenia domowego, zakwaterowania oraz dodatku za rozłąkę, z uwzględnieniem okresu, na jaki urzędnik został przeniesiony, jak również jego stanu rodzinnego, biorąc pod uwagę, że za członków rodziny uważa się małżonka, dzieci oraz inne osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe, jeżeli przesiedlają się wraz z urzędnikiem."; 4) w art. 30: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Rozkład czasu pracy w tygodniu oraz jego wymiar w poszczególnych dniach tygodnia ustala kierownik urzędu zgodnie z zasadami określonymi, w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów.", b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Dni tygodnia nie będących dniami pracy w urzędzie nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego."; 5) w art. 36: a) w ust. 3 wyraz "zespołach" zastępuje się wyrazem "składach", b) ust. 7 otrzymuje brzmienie: "7. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, zasady i tryb powoływania i odwoływania komisji dyscyplinarnych oraz rzeczników dyscyplinarnych, uwzględniając w szczególności przebieg postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, a także zapewnienie należytego działania komisji i rzeczników dyscyplinarnych."; 6) dodaje się art. 36{1}-36{8} w brzmieniu: "Art. 36{1}. 1. Rzecznika dyscyplinarnego urzędu, na okres kadencji komisji dyscyplinarnej, powołuje kierownik urzędu spośród podległych mu urzędników państwowych mianowanych. 2. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie kierownika urzędu. O wszczęciu tego postępowania rzecznik dyscyplinarny zawiadamia urzędnika, którego ono dotyczy. 3. Decyzja o przekazaniu komisji dyscyplinarnej I instancji wniosku o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego należy do kierownika urzędu.


Art. 2. Postępowanie dyscyplinarne w sprawie niezakończonej prawomocnym orzeczeniem przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczy się według przepisów tej ustawy.


Art. 3. Prezes Rady Ministrów ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity tekst ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.


Art. 36{2}. Do zadań rzecznika dyscyplinarnego należy w szczególności: 1) prowadzenie postępowania wyjaśniającego, 2) składanie wniosków o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli wyniki postępowania wyjaśniającego to uzasadniają, 3) udział w rozprawach w charakterze strony, 4) wnoszenie odwołań od orzeczeń komisji dyscyplinarnej I instancji, 5) udział w postępowaniu odwoławczym.


Art. 36{3}. 1. Komisja dyscyplinarna I instancji wszczyna postępowanie dyscyplinarne z dniem zgłoszenia wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania. 2. Obwiniony ma prawo korzystania z pomocy wybranego przez siebie obrońcy, z zastrzeżeniem przepisów o ochronie tajemnicy ustawowo chronionej. 3. W wypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary wydalenia z pracy w urzędzie, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru, przewodniczący składu orzekającego wyznacza obrońcę spośród urzędników państwowych. 4. Komisja dyscyplinarna I instancji wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego oraz jego obrońcy, jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie w sprawie. 5. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo obwinionego lub jego obrońcy na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. 6. Rozprawa jest jawna dla urzędników państwowych mianowanych. W uzasadnionych wypadkach skład orzekający może wyłączyć jawność rozprawy, jednakże ogłoszenie orzeczenia jest jawne.


Art. 36{4}. 1. Orzeczenie powinno być ogłoszone bezpośrednio po naradzie. 2. W wyjątkowych wypadkach można odroczyć ogłoszenie orzeczenia na czas nie dłuższy niż 3 dni. O terminie ogłoszenia orzeczenia przewodniczący składu orzekającego zawiadamia strony bezpośrednio po zakończeniu narady. 3. Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje ustnie zasadnicze motywy rozstrzygnięcia. 4. Orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu, nie później niż w ciągu 7 dni od dnia jego ogłoszenia.


Art. 36{5}. 1. Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej I instancji strony mają prawo wniesienia odwołania. W odwołaniu można zaskarżyć całość orzeczenia lub jego część. 2. Odwołanie wnosi się do komisji dyscyplinarnej II instancji za pośrednictwem komisji dyscyplinarnej I instancji, która wydała zaskarżone orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.


Art. 36{8}. 1. Odpis prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej dołącza się do akt osobowych urzędnika państwowego mianowanego. 2. Prawomocne orzeczenie o ukaraniu podlega niezwłocznemu wykonaniu."; 7) dodaje się art. 37{1} w brzmieniu: "Art. 37{1}. W postępowaniu przed komisjami dyscyplinarnymi I i II instancji w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego."; 8) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, jednostki wojskowe oraz stanowiska, na których stosunek pracy z pracownikami określonymi w ust. 1 nawiązuje się w drodze mianowania lub umowy o pracę, a także dostosuje organizację komisji dyscyplinarnych do struktury organizacyjnej jednostek wojskowych.".


Art. 36{7}. 1. W postępowaniu przed komisją dyscyplinarną II instancji stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed komisją dyscyplinarną I instancji. 2. Od orzeczeń komisji dyscyplinarnej II instancji stronom służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego.


Art. 36{6}. 1. Przed upływem terminu do wniesienia odwołania orzeczenie nie ulega wykonaniu. 2. Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie orzeczenia.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i ustawy o opłacie skarbowej

Art. 1. W ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, Nr 28, poz. 127 i Nr 129, poz. 599, z 1994 r. Nr 132, poz. 670, z 1995 r. Nr 44, poz. 231 i Nr 142, poz. 702 i 703, z 1996 r. Nr 137, poz. 640, z 1997 r. Nr 111, poz. 722, Nr 123, poz. 776 i 780, Nr 137, poz. 926, Nr 141, poz. 943 i Nr 162, poz. 1104, z 1998 r. Nr 139, poz. 905 i Nr 161, poz. 1076 oraz z 1999 r. Nr 50, poz. 499, Nr 57, poz. 596 i Nr 95, poz. 1100) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 2 w ust. 3 po pkt 3b dodaje się pkt 3c w brzmieniu: "3c) dostarczenia produktów rolnych na podstawie umowy kontraktacji,"; 2) w art. 4: a) w pkt 11 po wyrazach w nawiasie kropkę zastępuje się przecinkiem, b) dodaje się pkt 12-17 w brzmieniu: "12) działalności rolniczej - rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz hodowlę ryb słodkowodnych i pozostałych zwierząt wodnych żywych, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin "in vitro", fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowlę dżdżownic, hodowlę entomofagów, hodowlę jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowlę i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna liściastego, iglastego i egzotycznego (SWW: 4311, 4312 i 4319), 13) gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, 14) gospodarstwie leśnym - rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez podatnika, na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym, w rozumieniu przepisów o lasach, 15) gospodarstwie rybackim - rozumie się przez to prowadzenie działalności w zakresie hodowli ryb słodkowodnych oraz pozostałych zwierząt wodnych żywych, 16) rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to podatnika korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7, 17) produktach rolnych - rozumie się przez to towary wymienione w załączniku nr 8."; 3) w art. 5 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. W przypadku osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 9 ust. 1. 1b. Przepis ust. 1a stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących działalność rolniczą w rozumieniu art. 4 pkt 12 w innych niż wymienione w ust. 1a przypadkach."; 4) w art. 7: a) w ust. 1: - skreśla się pkt 1, - pkt 3 otrzymuje brzmienie: "3) eksport usług określonych w pkt 2, jeżeli nie został dotrzymany warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3,", - w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu: "7) sprzedaż produktów rolnych, z wyjątkiem importu, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego, z wyjątkiem sprzedaży produktów rolnych dokonywanej przez: a) rolników ryczałtowych, o których mowa w ust. 2b, b) podatników obowiązanych na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.", b) dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu: "2a. Zwolnienie określone w ust. 1 pkt 7 nie dotyczy działalności handlowej, za którą uważa się odprzedaż w stanie nieprzetworzonym nabytych wcześniej produktów rolnych. 2b. Rolnik ryczałtowy dokonujący sprzedaży produktów rolnych zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 7 może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem: 1) dokonania w poprzednim roku podatkowym sprzedaży produktów rolnych, z wyłączeniem produktów importowanych oraz sprzedaży, o której mowa w art. 7 ust. 2a, o wartości przekraczającej 20.000 zł, oraz 2) dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 1a, oraz 3) prowadzenia ewidencji sprzedaży i zakupów towarów i usług umożliwiającej sporządzanie deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług. 2c. Rolnik ryczałtowy, który zamierza zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt 7, obowiązany jest do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 1, przez okres co najmniej trzech kolejnych miesięcy poprzedzających bezpośrednio miesiąc, od którego rolnik ten rezygnuje ze zwolnienia. 2d. Podatnicy, o których mowa w ust. 2b, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku, mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt 7."; 5) w art. 9 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 5 ust. 1a i 1b, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych."; 6) w art. 10: a) w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b.", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu: "1a. Podatnicy, o których mowa w art. 7 ust. 2b, sprzedający wyłącznie produkty rolne mogą składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe dla potrzeb podatku od towarów i usług za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu urzędu skarbowego w terminie do końca kwartału poprzedzającego kwartał, za który po raz pierwszy będzie składana deklaracja. 1b. Podatnicy, o których mowa w ust. 1a, mogą ponownie składać deklaracje dla potrzeb podatku od towarów i usług za okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie czterech kwartałów, w których rozliczali się za okresy kwartalne.", c) w ust. 4 wyrazy "wzór deklaracji, o których mowa w ust. 1" zastępuje się wyrazami "wzory deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 1a"; 7) w art. 14: a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. W przypadku prowadzenia przez rolnika ryczałtowego korzystającego ze zwolnienia określonego w art. 7 ust. 1 pkt 7 także innej działalności niż działalność rolnicza do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 1 oraz w ust. 7, dokonywanej przez tego podatnika nie wlicza się sprzedaży produktów rolnych pochodzących z prowadzonej przez niego działalności rolniczej.", b) w ust. 7a kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy "z zastrzeżeniem art. 7 ust. 2d."; 8) w art. 18: a) w ust. 1 wyrazy "ust. 2 i 3" zastępuje się wyrazami "ust. 1a, 2 i 3", b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: "1a. Dla towarów wymienionych w załączniku nr 1 stawka podatku wynosi 3%.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. W eksporcie towarów i usług, w tym również w eksporcie usług, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, oraz w eksporcie towarów i usług dokonywanym przez rolników ryczałtowych oraz podatników określonych w art. 14 ust. 1 pkt 2 stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika ewidencji określonej w art. 27 ust. 4."; 9) w art. 23 pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) może określić przypadki, w których następuje zwrot, i warunki zwrotu podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wymienionych w art. 21 ust. 3, służących całkowicie lub częściowo czynnościom zwolnionym od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2,"; 10) w art. 25 dodaje się ust. 4 w brzmieniu: "4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, może, w drodze rozporządzenia, określić listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów i usług przez podatników prowadzących działalność rolniczą nie uprawnia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w całości lub w części lub zwrotu różnicy podatku w całości lub w części."; 11) w art. 26 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Podatnicy, o których mowa w art. 10 ust. 1a, są obowiązani, bez wezwania przez urząd skarbowy, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwego urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem art. 11."; 12) w art. 27 w ust. 4 wyrazy "pkt 1 i 2 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 14 ust. 1, 5 i 6" zastępuje się wyrazami "pkt 2 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 i art. 14 ust. 1, 5 i 6"; 13) w art. 28 wyrazy "pkt 1 i 2" zastępuje się wyrazami "pkt 2, 5 i 7"; 14) po art. 33 dodaje się art. 33a-33c w brzmieniu: "Art. 33a. 1. Rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu sprzedaży produktów rolnych, pochodzących z własnej działalności rolniczej zwolnionej od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7, podatnikowi podatku od towarów i usług, który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Kwota zryczałtowanego zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych. 2. Stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o którym mowa w ust. 1, wynosi 3% kwoty należnej z tytułu sprzedaży produktów rolnych, pomniejszonej o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku.


Art. 2. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74, poz. 443, z 1992 r. Nr 21, poz. 86, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z 1995 r. Nr 86, poz. 433 oraz z 1997 r. Nr 117, poz. 751 i Nr 137, poz. 926) w art. 3 w ust. 1 w pkt 5 lit. a) wyrazy "art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2" zastępuje się wyrazami "art. 7 ust. 1 pkt 2 i 7".


Art. 3. 1. Podatnicy podatku od towarów i usług są obowiązani do ustalenia wartości zapasów towarów zwolnionych od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 według stanu na dzień 3 września 2000 r. po zakończeniu działalności. 2. Wartość zapasów towarów, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie spisu z natury. 3. Przepis ust. 2 nie dotyczy podatników, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzili ewidencję wartościową, ilościową lub wartościowoilościową, umożliwiającą ustalenie wartości zapasów w dniu 3 września 2000 r. 4. Wartość zapasów towarów, o których mowa w ust. 1, ustala się zgodnie z przepisami o rachunkowości. 5. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani do zawiadomienia właściwego urzędu skarbowego o wartości zapasów towarów, o których mowa w tym przepisie, w terminie do dnia 20 września 2000 r. 6. Podatnicy podatku od towarów i usług mają prawo do obniżenia podatku należnego za wrzesień 2000 r. o kwotę odpowiadającą 3% wartości zapasów, o których mowa w ust. 1. 7. Jeżeli kwota, o którą podatnik może pomniejszyć podatek należny za wrzesień 2000 r., jest wyższa od kwoty tego podatku, różnica zwiększa podatek naliczony w rozliczeniu za październik 2000 r. 8. Przepisy ust. 1-7 nie dotyczą: 1) podatników prowadzących działalność rolniczą w rozumieniu art. 4 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1 w odniesieniu do zapasów towarów związanych z tą działalnością, 2) podatników, którzy nie dopełnili obowiązku określonego w ust. 5, 3) podatników wymienionych w art. 14 ust. 1, 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1, 4) zapasów towarów, o których mowa w ust. 1, znajdujących się w dniu 3 września 2000 r. u importerów tych towarów. 9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, może określić, w drodze rozporządzenia, dla niektórych grup podatników szczególne zasady rozliczeń z tytułu posiadania zapasów towarów, o których mowa w ust. 1.


Art.33b. 1. Podatnik podatku od towarów i usług nabywający produkty rolne od rolnika ryczałtowego wystawia w dwóch egzemplarzach fakturę dokumentującą zakup tych produktów. Oryginał faktury jest przekazywany sprzedawcy. 2. Faktura dokumentująca zakup produktów rolnych, oznaczona jako "Faktura VAT RR", powinna zawierać co najmniej: 1) imię i nazwisko lub nazwę albo nazwę skróconą sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy, 2) numer identyfikacji podatkowej lub numer PESEL sprzedawcy i nabywcy, 3) numer dowodu osobistego sprzedawcy lub innego dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, datę wydania tego dokumentu i nazwę organu, który wydał dokument, jeżeli rolnik ryczałtowy sprzedający produkty rolne jest osobą fizyczną, 4) datę dokonania zakupu oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury, 5) nazwy zakupionych produktów rolnych, 6) jednostkę miary i ilość zakupionych produktów rolnych oraz oznaczenie (opis) klasy lub jakości tych produktów, 7) cenę jednostkową zakupionego produktu rolnego, bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku, 8) wartość zakupionych produktów rolnych, bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku, 9) stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku, 10) kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku od wartości zakupionych produktów rolnych, 11) wartość zakupionych produktów rolnych wraz z kwotą zryczałtowanego zwrotu podatku, 12) kwotę należności ogółem wraz z kwotą zryczałtowanego zwrotu podatku, wyrażoną cyfrowo i słownie, 13) czytelne podpisy osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury lub podpisy oraz imiona i nazwiska tych osób. 3. Faktura VAT RR powinna również zawierać oświadczenie sprzedawcy produktów rolnych w brzmieniu: "Oświadczam, że jestem rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.". 4. Zryczałtowany zwrot podatku zwiększa u nabywcy produktów rolnych podatek naliczony, o którym mowa w art. 19 ust. 2 i 2a, w rozliczeniu za miesiąc, w którym dokonano zapłaty, pod warunkiem że: 1) zakup produktów rolnych jest związany ze sprzedażą opodatkowaną, 2) zapłata należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku, nastąpiła na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego, 3) w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty, o której mowa w pkt 2, zostaną podane numer i data wystawienia faktury potwierdzającej zakup produktów rolnych. 5. Za datę dokonania zapłaty uważa się datę wydania dyspozycji bankowej przekazania środków finansowych na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego, o ile dyspozycja ta została zrealizowana. 6. Warunek, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, dotyczy tej części zapłaty, która stanowi różnicę między kwotą należności za sprzedane produkty rolne a kwotą należności za towary i usługi sprzedane rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę tych produktów rolnych. 7. Rolnik ryczałtowy oraz podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przechowywać oryginały (kopie) faktur VAT RR przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę.


Art. 33c. Z zastrzeżeniem art. 7 ust. 2b, rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, o której mowa w art. 4 pkt 12, sprzedający produkty rolne, jest zwolniony z obowiązku: 1) wystawiania faktur, o których mowa w art. 32, 2) prowadzenia ewidencji sprzedaży i zakupu towarów i usług, 3) składania w urzędzie skarbowym deklaracji, o której mowa w art. 10 ust. 1, 4) dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 9."; 15) w załączniku nr 1: a) tytuł załącznika otrzymuje brzmienie: "Wykaz towarów opodatkowanych stawką podatku w wysokości 3%", b) w poz. 12 na końcu stawia się przecinek i dodaje wyrazy " z wyjątkiem drewna liściastego, iglastego i egzotycznego (SWW: 4311, 4312 i 4319)"; 16) w załączniku nr 3 w poz. 26 w kolumnie trzeciej wyrazy "zwolnionych od podatku" zastępuje się wyrazami "opodatkowanych stawką podatku w wysokości 3%", 17) dodaje się załącznik nr 8 w brzmieniu: "Załącznik nr 8 Wykaz towarów, od sprzedaży których przysługuje zryczałtowany zwrot podatku od towarów i usług Poz. Symbol SWW Nazwa towaru (grupy towarów) 1 2 3 1 2342 Ryby oraz pozostałe zwierzęta wodne żywe 2 2343-1, -2 Ryby słodkowodne świeże i mrożone 3 2549-4 Miód pszczeli standaryzowany 4 40 Produkty upraw polowych i łąkowych, z wyłączeniem produktów konsumpcyjnych z roślin z innych stref klimatycznych (SWW:4035) 5 41 Produkty ogrodnictwa, z wyłączeniem owoców południowych (SWW: 4133) 6 42 Produkty hodowli 7 43 Produkty gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna liściastego, iglastego i egzotycznego (SWW: 4311, 4312 i 4319)"


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem 4 września 2000 r., z wyjątkiem art. 3 ust. 1 - 4 i 8, które wchodzą w życie z dniem 28 sierpnia 2000 r.


Ustawa z dnia 29 czerwca 2000 r. o ratyfikacji Protokołu poprawek do Europejskiej Konwencji o Telewizji Ponadgranicznej

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Protokołu poprawek do Europejskiej Konwencji o Telewizji Ponadgranicznej, sporządzonego w Strasburgu dnia 9 września 1998 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. o ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie zabezpieczenia społecznego

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie zabezpieczenia społecznego, podpisanej w Warszawie dnia 1 lipca 1996 r.


Ustawa z dnia 21 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o działalności ubezpieczeniowej

Art. 1. W ustawie z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. z 1996 r. Nr 11, poz. 62, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr 107, poz. 685, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 139, poz. 934, z 1998 r. Nr 155, poz. 1015 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 101, poz. 1178 i Nr 110, poz. 1255) wprowadza się następujące zmiany: 1) dodaje się art. 1a w brzmieniu: "Art. 1a. 1. Przez działalność ubezpieczeniową rozumie się wykonywanie czynności ubezpieczeniowych związanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych, w zakresie grup ubezpieczeń zgodnie z załącznikiem do ustawy. 2. Czynnościami ubezpieczeniowymi, o których mowa w ust. 1, są: 1) zawieranie umów ubezpieczenia, umów reasekuracji oraz umów gwarancji ubezpieczeniowych, bądź zlecanie ich zawierania uprawnionym pośrednikom ubezpieczeniowym w rozumieniu przepisów o pośrednictwie ubezpieczeniowym, 2) wypłacanie ustalonych odszkodowań i innych należnych uprawnionym świadczeń z tytułu umów, o których mowa w pkt 1, 3) przejmowanie i zbywanie przedmiotów lub praw nabytych przez zakład ubezpieczeń w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej, 4) ustanawianie w drodze czynności cywilnoprawnych zabezpieczeń rzeczowych lub osobistych, jeśli są one bezpośrednio związane z zawieraniem umów, o których mowa w pkt 1. 3. Czynnościami ubezpieczeniowymi są również: 1) ocena ryzyka w ubezpieczeniach majątkowych i osobowych oraz umowach gwarancji ubezpieczeniowych, 2) ustalenie wartości przedmiotu ubezpieczenia, 3) ustalenie składek i prowizji ubezpieczeniowych należnych z tytułu zawieranych umów oraz ich egzekwowanie, 4) kontrola przestrzegania przez ubezpieczających zastrzeżonych w umowie, bądź ogólnych warunków ubezpieczeń, obowiązków i zasad bezpieczeństwa odnoszących się do przedmiotów objętych ochroną ubezpieczeniową, 5) ustalenie przyczyn i okoliczności wypadków ubezpieczeniowych, 6) ustalenie wysokości szkód oraz rozmiaru odszkodowań oraz innych świadczeń należnych uprawnionym z umów ubezpieczenia lub umów gwarancji ubezpieczeniowych, 7) prowadzenie postępowań regresowych, 8) marketing i reklama w zakresie świadczonych usług ubezpieczeniowych, 9) lokowanie środków zakładów ubezpieczeń, 10) inne czynności przewidziane na mocy innych ustaw. 4. Jako czynności ubezpieczeniowe traktuje się także czynności zapobiegania powstawaniu bądź zmniejszeniu skutków wypadków ubezpieczeniowych, jeżeli są one wykonywane przez zakłady ubezpieczeń. 5. Zakład ubezpieczeń może zlecać wykonanie czynności określonych w ust. 3 innym podmiotom. Czynności, o których mowa w ust. 3, wykonywane przez te podmioty traktowane są jak czynności ubezpieczeniowe."; 2) użyte w art. 2 w ust. 1, w art. 11c, w art. 13, w art. 27 w ust. 1 i w ust. 2, w art. 32 w ust. 6, w art. 57 w ust. 1 w pkt 1, w art. 68 w ust. 1, w art. 82 w ust. 2 i w ust. 3, w art. 85, w art. 87 w ust. 1, w art. 90b w ust. 3, w art. 90c w ust. 3 w różnych przypadkach, wyrazy "Minister Finansów" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "minister właściwy do spraw instytucji finansowych"; 3) użyte w art. 5 w ust. 1, w art. 30 w ust. 1, w art. 35, w art. 36 w ust. 1, w art. 37c w ust. 3, w art. 37l w ust. 3, w art. 54 w ust. 4, w art. 65, w art. 68 w ust. 2, w art. 72, w art. 90a w ust. 6, w art. 90b w ust. 5 w różnych przypadkach, wyrazy "Minister Finansów" zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami "Minister właściwy do spraw instytucji finansowych"; 4) w art. 5: a) w ust. 1: - w zdaniu drugim wyrazy "W szczególności rozporządzenie określa" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia", - w zdaniu trzecim wyrazy "Rozporządzenie określa również" zastępuje się wyrazami "Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia również", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, sposób potwierdzenia spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, wskazuje rodzaj dokumentu potwierdzającego spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia."; 5) w art. 7 w ust. 2 po wyrazach "do przedstawienia ubezpieczającemu" dodaje się wyrazy "w formie pisemnej,"; 6) w art. 8 dodaje się ust. 7 w brzmieniu: "7. W razie zaistnienia szkody objętej ubezpieczeniem, o którym mowa w art. 4 pkt 1 w związku z art. 90a ust. 3 pkt 3, uprawniony do odszkodowania może dochodzić roszczeń bezpośrednio od Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych."; 7) art. 8a otrzymuje brzmienie: "Art. 8a. Na wniosek zakładu ubezpieczeń, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego lub Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych oraz w zakresie zadań wykonywanych przez te instytucje ubezpieczeniowe i w celu ich wykonania, w związku z wypadkiem lub zdarzeniem będącym podstawą ustalania odpowiedzialności, sądy, organy prokuratury, policji oraz inne organy i instytucje mają obowiązek udzielić informacji i udostępnić materiały niezbędne do ustalenia okoliczności tych wypadków i zdarzeń oraz do określenia wysokości odszkodowania lub świadczenia."; 8) w art. 9: a) w ust. 1 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "z wyjątkiem informacji związanych z umową ubezpieczenia, przekazywanych uposażonym i uprawnionym do świadczenia wynikającego z umowy ubezpieczenia oraz osobom trzecim, na rzecz których zawarta jest umowa ubezpieczenia.", b) w ust. 2: - w pkt 1 skreśla się wyrazy "lub osoby trzeciej, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia", - w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6-11 w brzmieniu: "6) Prezesa Głównego Urzędu Ceł, w związku z prowadzoną przez urząd celny sprawą: a) skarbową przeciwko będącej osobą fizyczną stronie umowy ubezpieczenia, b) skarbową o przestępstwo popełnione przy wykonywaniu czynności związanych z działalnością osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, będącej stroną umowy ubezpieczenia, 7) Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych o treści umów ubezpieczenia, w zakresie wykonywania przez Biuro zadań określonych ustawą, 8) Rzecznika Ubezpieczonych, w związku z podjętą sprawą w zakresie ochrony konsumenckich interesów ubezpieczonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia, 9) reasekuratorów w zakresie umów ubezpieczeń ryzyk objętych lub ryzyk, które mają być objęte umową reasekuracji, 10) innych zakładów ubezpieczeń, dla potrzeb stosowania taryfy w zależności od długości okresu bezszkodowego lub ustalania proporcjonalnej odpowiedzialności w przypadku zawarcia umów ubezpieczenia, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 3, na ten sam okres w dwóch lub więcej zakładach ubezpieczeń, 11) podmiotów przetwarzających, na zlecenie zakładu ubezpieczeń, dane dotyczące ubezpieczonych, ubezpieczających i uprawnionych z umów ubezpieczenia oraz administrujących indywidualnymi kontami jednostek uczestnictwa.", c) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Przetwarzanie danych przez podmioty, o których mowa w ust. 2 pkt 11, nie ogranicza odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń wynikającej z zakazu, o którym mowa w ust. 1."; 9) w art. 11a w ust. 2 wyrazy "Komisji Papierów Wartościowych" zastępuje się wyrazami "Komisji Papierów Wartościowych i Giełd"; 10) art. 11d otrzymuje brzmienie: "Art. 11d. 1. Podmiot, który nabył akcje lub prawa z akcji albo objął akcje lub prawa z akcji, jest obowiązany powiadomić ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w ciągu 7 dni od dnia nabycia akcji lub praw z akcji albo objęcia akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń w ilości zapewniającej przekroczenie 10% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu. 2. Podmiot zamierzający nabyć akcje lub prawa z akcji albo objąć akcje lub prawa z akcji jest obowiązany uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw instytucji finansowych na nabycie akcji lub praw z akcji albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń zapewniających przekroczenie odpowiednio 25%, 50%, 75% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, z zastrzeżeniem art. 11f. 3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 2, na nabycie akcji lub praw z akcji albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń, w tym przez podmiot określony w ust. 5, jeżeli: 1) podmiot, który zamierza nabyć albo objąć nie daje rękojmi prowadzenia spraw zakładu ubezpieczeń w sposób należycie zabezpieczający interesy ubezpieczonych, 2) środki przeznaczone na nabycie albo objęcie pochodzą z kredytu lub pożyczki albo są w jakikolwiek inny sposób obciążone, 3) zagraża to ważnym interesom gospodarczym państwa. 4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych jest obowiązany wydać decyzję w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku, o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2. 5. Nabycie akcji lub praw z akcji albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub objęcie przez podmiot dominujący, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. Nr 118, poz. 754 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 107, poz. 669, Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270). 6. Informacje o decyzjach, o których mowa w ust. 3, wydanych w roku poprzedzającym, minister właściwy do spraw instytucji finansowych przedstawia Sejmowi, w terminie do końca pierwszego kwartału następnego roku. 7. Nie można wykonywać prawa głosu z akcji nabytych lub objętych z naruszeniem przepisu ust. 1 lub 2. 8. Uchwała walnego zgromadzenia podjęta z naruszeniem ust. 7 jest nieważna. 9. Przepisy artykułu nie naruszają przepisów o publicznym obrocie papierami wartościowymi i przepisów o funduszach inwestycyjnych."; 11) dodaje się art. 11f w brzmieniu: "Art. 11f. Wraz z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej podmiot zamierzający nabyć akcje lub prawa z akcji albo objąć akcje lub prawa z akcji jest obowiązany uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw instytucji finansowych na nabycie akcji lub praw z akcji albo objęcie akcji lub praw z akcji zakładu ubezpieczeń zapewniających przekroczenie odpowiednio 20%, 33%, 50% ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu."; 12) w art. 13 wyraz "zarejestrowaniem" zastępuje się wyrazami "dokonaniem wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego"; 13) dodaje się art. 17b w brzmieniu: "Art. 17b. Do nabycia udziałów lub praw z udziałów albo objęcia udziałów lub praw z udziałów towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 11d oraz art. 11f."; 14) w art. 35 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych trzykrotnie ogłasza w dzienniku ogólnopolskim informację o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej w terminie 7 dni od dnia wydania decyzji."; 15) w art. 36 w ust. 1 w zdaniu pierwszym po wyrazach "nie mogą być przedłużane" dodaje się wyrazy "i nie ulegają przedłużeniu"; 16) w art. 37: a) w ust. 1 wyrazy "Osoba krajowa" zastępuje się wyrazami "Rezydent", b) w ust. 1 po wyrazach "zgodnie z niniejszą ustawą" dodaje się wyrazy "oraz z zagranicznym zakładem ubezpieczeń działającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez główny oddział"; c) w ust. 2 wyrazy "Osoba zagraniczna podejmująca" zastępuje się wyrazami "Nierezydent podejmujący", d) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki dopuszczalności zawierania umów ubezpieczenia z innym zakładem ubezpieczeń niż określony w ust. 1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia rodzaje ryzyk, co do których ubezpieczenie jest dozwolone z innym zakładem ubezpieczeń niż określony w ust. 1 oraz procedurę zawierania umowy ubezpieczenia."; 17) w art. 37a w ust. 2 wyrazy "(pozostałe ubezpieczenia majątkowe i osobowe)" zastępuje się wyrazami "(pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe)"; 18) w art. 37b w ust. 2 dodaje się zdanie trzecie w brzmieniu: "Wpis na listę obejmuje następujące dane: imię i nazwisko, imię ojca, datę i miejsce urodzenia, datę zdania egzaminu dla aktuariuszy, datę wpisania na listę oraz numer decyzji o wpisie na listę."; 19) w art. 37c ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia: 1) powołuje Komisję Egzaminacyjną dla Aktuariuszy i ustala regulamin jej działania, 2) ustala wysokość opłat egzaminacyjnych dla osób przystępujących do egzaminu przed Komisją, o której mowa w pkt 1, a także wysokość wynagrodzenia dla członków Komisji za udział w przeprowadzaniu egzaminu, 3) ustala zakres obowiązujących tematów egzaminu i tryb jego składania. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia sposób działania Komisji Egzaminacyjnej, terminy i miejsce przeprowadzenia egzaminów, kontrolę sposobu ich przeprowadzenia, terminy przyjmowania zgłoszeń i uiszczania opłaty egzaminacyjnej oraz ogłaszanie powyższych danych do publicznej wiadomości."; 20) w art. 37e ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia: 1) warunki zwalniania niektórych osób wykonujących działalność agencyjną od obowiązku określonego w ust. 2, 2) minimalny zakres szkolenia, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, oraz zakres obowiązujących tematów egzaminu i tryb jego składania. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia - w wypadku przepisów, o których mowa w pkt 1 - konieczność nabycia przez szkolonego takiego zakresu wiedzy, który pozwoli na zdanie egzaminu i właściwe wykonywanie działalności - w wypadku przepisów, o których mowa w pkt 2 - konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzenia egzaminu."; 21) w art. 37l w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Wpis na listę obejmuje następujące dane: imię i nazwisko (firma), numer zezwolenia, adres."; 22) art. 37ł otrzymuje brzmienie: "Art. 37ł. 1. Komisja Egzaminacyjna dla Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych składa się z członków powoływanych i odwoływanych przez ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru. 2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru, powołuje przewodniczącego Komisji spośród jej członków. 3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii organu nadzoru, w drodze rozporządzenia: 1) określa regulamin działania Komisji, o której mowa w ust. 1, 2) określa regulamin przeprowadzania egzaminu i tryb jego składania oraz zakres obowiązujących tematów egzaminów, 3) ustala wysokość opłat egzaminacyjnych dla osób przystępujących do egzaminu przed Komisją, o której mowa w ust. 1, a także sposób ustalania i wysokość wynagrodzenia dla członków Komisji za udział w przeprowadzeniu egzaminu. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia konieczność ustalenia składu i regulaminu Komisji w sposób zapewniający rzetelne sprawdzenie wiedzy osób egzaminowanych."; 23) w art. 40 wyrazy "z wyjątkiem przepisów" zastępuje się wyrazami "w tym odpowiednio przepisy"; 24) w art. 42b dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Ograniczenie co do formy prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 2, nie ma zastosowania do zagranicznych zakładów ubezpieczeń, których siedziba znajduje się w państwach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju."; 25) w art. 42e w ust. 2 wyrazy "składki przypisanej brutto" zastępuje się wyrazami "zainkasowanej składki brutto"; 26) w art. 45a w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie: "5) wartości niematerialne i prawne (z wyłączeniem prawa użytkowania wieczystego gruntu, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego) - wielkość ujemna,"; 27) w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, określa: 1) sposób wyliczenia i wysokość marginesu wypłacalności, 2) minimalną wysokość kapitału gwarancyjnego dla każdego rodzaju ubezpieczeń oraz dla reasekuracji czynnej. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia konieczność zapewnienia wypłacalności zakładów ubezpieczeń."; 28) w art. 46a ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, zasady sporządzania kwartalnych i rocznych sprawozdań finansowych przedstawianych organowi nadzoru, formę tych sprawozdań oraz sposób potwierdzania przez zarząd zgodności tych sprawozdań ze stanem faktycznym. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia wysokość i strukturę kapitału akcyjnego, wysokość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, prawidłowość polityki lokacyjnej, wysokość i pokrycie środkami własnymi marginesu wypłacalności oraz inne informacje mające wpływ na sytuację finansową zakładu ubezpieczeń."; 29) w art. 51: a) w ust. 4 w pkt 2 wyraz "ECU" zastępuje się wyrazem "EURO", b) dodaje się ust. 7 w brzmieniu: "7. Do zadań Funduszu należy również zaspokajanie roszczeń osób uprawnionych z tytułu umów ubezpieczenia, o których mowa w ust. 4 i w zakresie, o którym mowa w ust. 4, w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości zakładu ubezpieczeń lub umorzenia postępowania upadłościowego, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, a także w przypadku zarządzenia likwidacji przymusowej zakładu ubezpieczeń, który nie spełnia świadczeń ubezpieczeniowych."; 30) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, wysokość procentu składki zainkasowanej brutto wnoszonej przez zakłady ubezpieczeń na rzecz Funduszu oraz terminy wpłat oddzielnie dla ubezpieczeń określonych w dziale I i II. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia zagwarantowanie płynności finansowej Funduszu."; 31) w art. 53a: a) w ust. 1 wyraz "bilans" zastępuje się wyrazami "sprawozdanie finansowe", b) w ust. 3 po wyrazie "sprawozdanie" dodaje się wyrazy "z działalności Funduszu", c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady sporządzania sprawozdania z działalności Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego oraz jego badania. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, wskaże terminy w jakich powinno być składane sprawozdanie z działalności oraz formę tych sprawozdań."; 32) w art. 56: a) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, na wniosek organu nadzoru, określi, w drodze rozporządzenia, dodatkowy procent składki wnoszonej przez członków Funduszu oraz terminy wpłat, w razie gdy posiadane przez Fundusz środki nie wystarczają na zaspokojenie wszelkich roszczeń kierowanych wobec Funduszu. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia sytuację finansową Funduszu oraz wysokość zobowiązań.", b) dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu: "5. W przypadku, o którym mowa w art. 51 ust. 7, Fundusz przejmuje z zakładu ubezpieczeń akta szkodowe oraz wypłaca poszkodowanym i uprawnionym świadczenia, po ustaleniu odpowiedzialności tego zakładu i wysokości świadczenia. 6. Z dniem wypłaty przez Fundusz świadczenia, o którym mowa w ust. 5, na Fundusz przechodzi, z mocy prawa, roszczenie o zwrot wypłaconego świadczenia do zakładu ubezpieczeń, którego zobowiązanie Fundusz zrealizował."; 33) w art. 57 w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu: "Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia zagwarantowanie płynności finansowej Funduszu w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu lub zakładów ubezpieczeń prowadzących ubezpieczenia w dziale I."; 34) art. 58 otrzymuje brzmienie: "Art. 58. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, zasady reasekuracji ryzyk ubezpieczeniowych za granicą. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia zasady rozpraszania ryzyka reasekuracji zagranicznej w odniesieniu do krajów i grup kapitałowych."; 35) art. 63 otrzymuje brzmienie: "Art. 63. 1. Zakład ubezpieczeń jest obowiązany posiadać aktywa spełniające warunki określone w ustawie w wysokości nie niższej niż wartość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. 2. Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych powinny być dokonane w walucie, w której ustalane są zobowiązania z umów ubezpieczenia, z tytułu których tworzy się odpowiednie rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe. 3. Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpiecze-niowych powinny być w odpowiedni sposób zróżnicowane tak, aby nie były one związane z jednym rodzajem aktywów lub jednym podmiotem. 4. Termin wymagalności aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych powinien odpowiadać terminowi wymagalności zobowiązań z umów ubezpieczenia. 5. Aktywami stanowiącymi pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych mogą być wyłącznie następujące aktywa znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: 1) papiery wartościowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa i inne instrumenty finansowe emitowane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, 2) obligacje jednostek samorządu terytorialnego lub związków tych jednostek, obligacje miasta stołecznego Warszawy i inne instrumenty finansowe emitowane lub gwarantowane przez jednostki samorządu terytorialnego, związki tych jednostek lub miasto stołeczne Warszawę, 3) inne dłużne papiery wartościowe o stałej stopie dochodu, 4) akcje dopuszczone do publicznego obrotu na rynku regulowanym, 5) jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych, 6) akcje nie dopuszczone do publicznego obrotu na rynku regulowanym, 7) udziały i inne papiery wartościowe o zmiennej stopie dochodu, 8) listy zastawne, 9) pożyczki zabezpieczone hipotecznie, 10) pożyczki zabezpieczone gwarancjami banku lub innej instytucji finansowej, 11) pożyczki pod zastaw praw wynikających z umów ubezpieczenia na życie, 12) inne pożyczki, 13) nieruchomości, z wyłączeniem nieruchomości rolnych i nieruchomości wykorzystywanych na własne potrzeby, 14) depozyty bankowe, 15) należności od reasekuratorów zabezpieczone gwarancjami banku lub innej instytucji finansowej, 16) należności depozytowe od cedentów i należności od cedentów, których okres spłaty nie jest dłuższy niż 3 miesiące, 17) należności od ubezpieczających wynikające z zawartych umów ubezpieczenia, których okres spłaty nie jest dłuższy niż 3 miesiące, 18) należności od pośredników ubezpieczeniowych wynikające z zawartych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji, których okres spłaty nie jest dłuższy niż 3 miesiące, 19) należności od budżetu, 20) środki trwałe inne niż nieruchomości, jeżeli dokonuje się od nich odpisów amortyzacyjnych według stawek amortyzacyjnych ustalonych z zachowaniem zasady ostrożnej wyceny, 21) środki pieniężne, 22) zarachowane czynsze i odsetki, 23) nie rozliczone koszty akwizycji w zakresie zgodnym z ustaleniem wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. 6. Wartość aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ustalana jest z zachowaniem zasady ostrożnej wyceny. Jeżeli zakład ubezpieczeń ustala wartości aktywów stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w sposób naruszający zasadę ostrożnej wyceny, organ nadzoru może zobowiązać zakład ubezpieczeń do dokonywania wyceny indywidualnych aktywów po cenach sprzedaży netto. 7. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, szczególne warunki, które spełniać powinny aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. 8. Organ nadzoru może, na wniosek zakładu ubezpieczeń, udzielić czasowego zezwolenia na uznawanie za aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywów innych niż określone w ust. 5. 9. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w drodze rozporządzenia, może udzielić zezwolenia ogólnego na uznawanie za aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych aktywów znajdujących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych wydając rozporządzenie uwzględnia konieczność zachowania bezpieczeństwa i rentowności aktywów."; 36) art. 64 otrzymuje brzmienie: "Art. 64. 1. Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych nie mogą przekraczać: 1) 40% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w papierach wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu na rynku regulowanym i jednostkach uczestnictwa lub certyfikatach inwestycyjnych w funduszach inwestycyjnych, 2) 25% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w nieruchomościach i pożyczkach zabezpieczonych hipotecznie; z zastrzeżeniem, że aktywa te nie mogą przekraczać: a) 10% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w jednej nieruchomości lub kilku nieruchomościach, które ze względu na swoje położenie powinny być uznane za jedną lokatę, b) 5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w pożyczce zabezpieczonej hipotecznie udzielonej temu samemu pożyczkobiorcy lub grupie pożyczkobiorców zależnych lub stowarzyszonych, 3) 10% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w listach zastawnych, akcjach nie dopuszczonych do obrotu publicznego na rynku regulowanym, udziałach i innych papierach wartościowych o zmiennej stopie dochodu, z zastrzeżeniem, że udział zakładu ubezpieczeń w kapitale podstawowym przedsiębiorstwa, które jest emitentem tych papierów wartościowych nie przekracza 10%, 4) 10% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w dłużnych papierach wartościowych o stałej kwocie dochodu i pożyczkach zabezpieczonych gwarancjami banku lub innej instytucji finansowej, z wyłączeniem papierów wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa albo organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, pożyczek udzielanych Skarbowi Państwa lub gwarantowanych przez Skarb Państwa albo organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, papierów wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez samorząd terytorialny, pożyczek udzielanych samorządowi terytorialnemu lub gwarantowanych przez samorząd terytorialny, 5) 5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w papierach wartościowych jednego emitenta lub grupie emitentów zależnych lub stowarzyszonych albo w pożyczkach jednego pożyczkobiorcy lub grupie pożyczkobiorców zależnych lub stowarzyszonych, z wyłączeniem papierów wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa albo organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, pożyczek udzielanych Skarbowi Państwa lub gwarantowanych przez Skarb Państwa albo organizacje międzynarodowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska, papierów wartościowych emitowanych lub gwarantowanych przez samorząd terytorialny, pożyczek udzielanych samorządowi terytorialnemu lub gwarantowanych przez samorząd terytorialny, 6) 5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w pożyczkach, które nie są zabezpieczone hipotecznie albo gwarancją banku lub innej instytucji finansowej, przy czym aktywa te nie mogą przekraczać 1% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w jednej pożyczce, 7) 20% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w należnościach od cedentów, reasekuratorów, ubezpieczonych lub pośredników ubezpieczeniowych, pod warunkiem że należności te są zabezpieczone hipotecznie albo gwarancją banku lub innej instytucji finansowej, 8) 5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w należnościach od cedentów, reasekuratorów, ubezpieczonych lub pośredników ubezpieczeniowych, które nie są zabezpieczone hipotecznie albo gwarancją banku lub innej instytucji finansowej, 9) 5% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w środkach trwałych, 10) 3% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w środkach pieniężnych, 11) 3% wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w zarachowanych czynszach i odsetkach. 2. Z ograniczeń określonych w ust. 1 wyłączone są aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych dla ubezpieczeń na życie, jeżeli ryzyko lokaty ponosi ubezpieczający."; 37) w art. 82c: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Organizację Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń określa statut nadany, w drodze rozporządzenia, przez Radę Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw instytucji finansowych.", b) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania członków korpusu służby cywilnej będących pracownikami Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Biura Rzecznika Ubezpieczonych.", c) ust. 4a otrzymuje brzmienie: "4a. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, zasady wynagradzania pracowników Państwowego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Biura Rzecznika Ubezpieczonych nie będących pracownikami korpusu służby cywilnej."; 38) w art. 83: a) w ust. 6 po wyrazach "przekazuje organowi nadzoru" dodaje się wyrazy "oraz Rzecznikowi Ubezpieczonych", b) ust. 8 otrzymuje brzmienie: "8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, zakres i tryb przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia konieczność przeprowadzenia skutecznej kontroli, mającej na celu sprawdzenie działalności i stanu majątkowego zakładu ubezpieczeń oraz stwierdzenie zgodności działalności z prawem, uzyskanym zezwoleniem i statutem."; 39) w art. 84 w ust. 2 wyrazy "3%" zastępuje się wyrazami "5%"; 40) w art. 88 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, maksymalną wysokość procentu składki, którą zakład ubezpieczeń ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia zakres zadań Polskiej Izby Ubezpieczeń."; 41) w art. 90a ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Działalność Polskiego Biura Ubezpieczeń Komunikacyjnych jest finansowana przez zakłady ubezpieczeń - członków Biura. Składka członkowska jest ustalona w odniesieniu do zainkasowanej składki brutto z umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Ze składek członkowskich finansowana jest bieżąca działalność oraz inne zobowiązania Biura wynikające z umów określonych w ust. 3 pkt 2."; 42) w art. 90b ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady działania i tryb powoływania Rzecznika Ubezpieczonych. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, wydając rozporządzenie, uwzględnia prawne możliwości działania oraz zapewnienie ciągłości funkcjonowania Rzecznika Ubezpieczonych.".


Art. 2. W okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. aktywa zakładu ubezpieczeń, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, mogą być niższe od wartości rezerw techniczno-ubezpieczeniowych o 50% wartości udziału reasekuratorów w rezerwach techniczno-ubezpieczeniowych.


Art. 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów: 1) art. 1 pkt 12, pkt 35 i pkt 36 oraz art. 2, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., 2) art. 1 pkt 11, który wchodzi w życie wraz z uzyskaniem przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.


Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Art. 1. W ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128, Nr 28, poz. 153, Nr 41, poz. 255, Nr 63, poz. 403, Nr 93, poz. 569, Nr 107, poz. 692, Nr 121, poz. 770 i Nr 123, poz. 776, z 1998 r. Nr 66, poz. 431, Nr 106, poz. 668, Nr 108, poz. 684, Nr 137, poz. 887 i Nr 162, poz. 1112, 1118 i 1126, z 1999 r. Nr 60, poz. 636 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 31, poz. 384 i Nr 48, poz. 550) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 55: a) w ust. 1 po pkt 4a dodaje się pkt 4b w brzmieniu: "4b) dochody z tytułu posiadania oraz zbywania akcji i udziałów spółek, fundacji i innych osób prawnych, nabytych przed dniem 1 stycznia 2000 r. ze środków Funduszu Pracy,", b) po ust. 2 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu: "3. Za zgodą ministra właściwego do spraw pracy oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Fundusz Pracy może zaciągać kredyty i pożyczki na uzupełnienie środków niezbędnych na wypłatę zasiłków dla bezrobotnych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. 4. Łączna kwota zaciągniętych kredytów i pożyczek nie może w żadnym czasie przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość 8,33% dochodów Funduszu Pracy, planowanych na dany rok. 5. Okres spłaty kredytów i pożyczek zaciąganych przez Fundusz Pracy nie może przekroczyć trzech miesięcy oraz wykraczać poza rok budżetowy, w którym kredyty lub pożyczki zostały zaciągnięte."; 2) w art. 57 w ust. 1 w pkt 31 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 32 w brzmieniu: "32) spłaty i obsługi kredytów i pożyczek wraz z odsetkami, zaciągniętych przez Fundusz Pracy.".


Art. 2. W 2000 r.: 1) art. 55 ust. 3 ustawy, o której mowa w art. 1, stosuje się również w zakresie dotyczącym zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych, 2) łączna kwota zaciągniętych kredytów i pożyczek, o których mowa w art. 55 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, nie może przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość 12,5% dochodów Funduszu Pracy, planowanych na ten rok, 3) okres spłaty kredytów i pożyczek, o którym mowa w art. 55 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, może wykraczać poza rok budżetowy, i może przekroczyć trzy miesiące, nie więcej jednak niż sześć miesięcy, 4) w zakresie określonym w art. 55 ust. 3-5 ustawy, o której mowa w art. 1, nie stosuje się art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 1998 r. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778, Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136 i Nr 48, poz. 550).


Art. 3. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o kulturze fizycznej

Art. 1. W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz.U. Nr 25, poz. 113 i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769 i 770 i Nr 160, poz. 1078, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 96, poz. 1106 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Obowiązkowy wymiar zajęć wychowania fizycznego dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów wynosi 5 godzin lekcyjnych, a dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych - 4 godziny lekcyjne, w ciągu tygodnia, z zastrzeżeniem art. 61."; 2) art. 20 otrzymuje brzmienie: "Art. 20. 1. W celu kształcenia młodzieży o szczególnych uzdolnieniach sportowych oraz odpowiednich warunkach zdrowotnych mogą być tworzone klasy lub szkoły sportowe, albo szkoły mistrzostwa sportowego, realizujące programy szkolenia w określonych dyscyplinach sportu. 2. Programy szkolenia, o których mowa w ust. 1, dopuszcza do użytku szkolnego minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu, na zasadach określonych w odrębnych przepisach."; 3) art. 61 otrzymuje brzmienie: "Art. 61. 1. Przepis art. 19 ust. 2 stosuje się od dnia 1 września 2003 r. 2. Tygodniowy wymiar godzin lekcyjnych obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów, a także dla uczniów klas pierwszych i drugich dotychczasowych szkół ponadpodstawowych oraz uczniów szkół ponadgimnazjalnych wynosi w okresie: 1) do dnia 31 sierpnia 2001 r. - co najmniej 3 godziny, 2) od dnia 1 września 2001 r. - co najmniej 4 godziny. 3. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze rozporządzenia, dopuszczalne formy realizacji 4 i 5 godziny obowiązkowych zajęć wychowania fizycznego, mając w szczególności na względzie potrzeby zdrowotne uczniów, specyfikę ich zainteresowań sportowych, warunki realizacji zajęć wychowania fizycznego oraz tradycje sportowe danego środowiska lub szkoły.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem 31 sierpnia 2000 r.


Ustawa z dnia 14 lipca 2000 r. o restrukturyzacji finansowej górnictwa siarki

Art. 1. 1. Ustawa reguluje zasady i warunki restrukturyzacji finansowej jednostek górnictwa siarki. 2. Przez jednostki górnictwa siarki, o których mowa w ust. 1, zwane dalej "jednostkami", rozumie się: 1) Kopalnie i Zakłady Przetwórcze Siarki "Siarkopol" w Tarnobrzegu, 2) Kopalnie i Zakłady Chemiczne Siarki "Siarkopol" w Grzybowie, 3) Kopalnię Siarki "Machów" w Tarnobrzegu, 4) Kopalnię Siarki "Grzybów" w Rzędowie, 5) Przedsiębiorstwo Rekultywacji Terenów Górniczych "Jeziórko" w Tarnobrzegu, 6) Kopalnię Siarki "Basznia" w Baszni.


Art. 2. 1. W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 sierpnia 2003 r. odracza się spłatę zobowiązań jednostek z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, które, zgodnie z odrębnymi przepisami, są pokrywane ze środków tych jednostek, oraz spłatę zobowiązań z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres do dnia 31 grudnia 1998 r. 2. W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 sierpnia 2003 r. odracza się spłatę zobowiązań jednostek z tytułu zaległych wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych powstałych do dnia wejścia w życie ustawy. 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do jednostek, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3-6. 4. W okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 sierpnia 2003 r. zwalnia się jednostki, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-2, od wpłat z zysku po opodatkowaniu podatkiem dochodowym na rzecz budżetu państwa, określonych przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. z 1992 r. Nr 6, poz. 27, z 1993 r. Nr 18, poz. 82, z 1994 r. Nr 121, poz. 591 oraz z 1995 r. Nr 154, poz. 791), w części stanowiącej równowartość umorzonych zobowiązań, jeżeli umorzenie zobowiązań jest związane z postępowaniem układowym, w rozumieniu przepisów prawa o postępowaniu układowym.


Art. 3. Do dnia 31 sierpnia 2003 r. odracza się termin płatności zobowiązań jednostek z tytułu opłat i kar, powstałych do dnia 31 grudnia 1998 r., za: 1) gospodarcze korzystanie ze środowiska i wprowadzanie w nim zmian, określonych przepisami ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 48, poz. 550), 2) za szczególne korzystanie z wód i urządzeń wodnych określonych przepisami ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136), w części stanowiącej dochód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.


Art. 4. 1. Zobowiązania, o których mowa w art. 2 i art. 3, podlegają spłacie w równych kwartalnych ratach, począwszy od dnia 1 września 2003 r., według następującego harmonogramu: 1) w 2003 r. - 5%, 2) w 2004 r. - 15%, 3) w 2005 r. - 15%, 4) w 2006 r. - 20%, 5) w 2007 r. - 20%, 6) w 2008 r. - 25% ogólnej kwoty zobowiązania na dzień wejścia w życie ustawy. 2. Za okres odroczenia i ratalnej spłaty zobowiązań nie pobiera się odsetek i opłat prolongacyjnych. 3. Odsetki naliczone do dnia wejścia w życie ustawy mogą podlegać umorzeniu na podstawie odrębnych porozumień między stronami, po rozpoczęciu spłaty zobowiązań. 4. Przychody z tytułu umorzenia odsetek nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. 5. Przepisy ust. 1-4 mają zastosowanie do jednostek, które na bieżąco regulują niesporne zobowiązania powstałe po dniu wejścia w życie ustawy, a w odniesieniu do składek potrąconych - zgodnie z odrębnymi przepisami - z przychodów ubezpieczonych, składki te regulują od dnia 1 stycznia 1999 r. 6. Przepisy ust. 1-4 mają zastosowanie do jednostek, które na bieżąco regulują niesporne zobowiązania powstałe po dniu wejścia w życie ustawy w zakresie dotyczącym należności Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, jeśli wynikają z ostatecznych decyzji.


Art. 5. 1. Zobowiązania z tytułu opłat, o których mowa w art. 3, powstałe przed wejściem w życie ustawy w wyniku działalności likwidowanych zakładów górniczych, podlegają umorzeniu. 2. Przychody z tytułu umorzenia zobowiązań, o których mowa w ust. 1, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.