Art. 8b. Komitet, w drodze uchwały, może powoływać zespoły opiniodawczodoradcze, określając w niej ich nazwę, zakres i tryb działania."; 9) w art. 9: a) ust. 2 otrzymuje brzmienie : "2. Do zadań Przewodniczącego Komitetu należy w szczególności: 1) przedstawianie Radzie Ministrów projektów polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa, uwzględniającej: a) rozwój kraju i integrację z Unią Europejską, b) propozycje udziału nakładów budżetowych na naukę w produkcie krajowym brutto, c) propozycje kierunków badań naukowych i prac rozwojowych szczególnie ważnych dla postępu cywilizacyjnego, nauki, techniki, gospodarki narodowej, zdrowia społeczeństwa, kultury oraz obronności i bezpieczeństwa państwa, z uwzględnieniem zasady zrównoważonego rozwoju, 2) realizowanie i koordynowanie polityki państwa w zakresie nauki i rozwoju techniki, 3) przedstawianie Radzie Ministrów projektów polityki innowacyjnej państwa, 4) opracowywanie materiałów do projektu ustawy budżetowej w części dotyczącej nauki, 5) przedstawianie Radzie Ministrów: a) wniosków i opinii dotyczących prowadzenia i finansowania badań naukowych i prac rozwojowych niezbędnych do realizacji programów wieloletnich, b) wniosków dotyczących zawierania i kontynuacji umów międzyrządowych w zakresie współpracy naukowej i naukowotechnicznej, 6) określanie kryteriów i trybu przyznawania oraz rozliczania środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę, 7) dokonywanie podziału środków finansowych na cele określone w art. 14 ust. 2 oraz pomiędzy zespoły Komitetu, 8) sprawowanie nadzoru i kontroli nad wydatkowaniem środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę, 9) powoływanie i odwoływanie członków zespołów, o których mowa w art. 8a ust. 1, 3 i 5, zespołów opiniodawczo-doradczych oraz sekcji specjalistycznych, na podstawie wniosków zespołów Komitetu.", b) w ust. 3 wyraz "państwowej" zastępuje się wyrazami "rządowej i organami jednostek samorządu terytorialnego", c) ust. 4 otrzymuje brzmienie: "4. Przewodniczący Komitetu, raz na dwa lata, przedstawia Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej informacje o stanie nauki w Polsce.", d) w ust. 5 w zdaniu pierwszym wyrazy "jego komisji lub zespołu" zastępuje się wyrazami "zespołu Komitetu lub zespołu, o którym mowa w art. 8a ust. 1, 3 i 5"; 10) art. 10 otrzymuje brzmienie: "Art. 10. 1. Do zadań zespołów Komitetu należy: 1) przedstawianie Komitetowi opinii dotyczących spraw objętych zakresem działania zespołu, 2) ocenianie stanu badań naukowych i prac rozwojowych oraz potrzeb poszczególnych dziedzin nauki i techniki, a także poziomu naukowego jednostek naukowych objętych zakresem działania zespołu, 3) inicjowanie i opiniowanie projektów dokumentów, ekspertyz, analiz i ocen przedstawianych Komitetowi. 2. W zakresie gospodarowania środkami finansowymi zespoły Komitetu: 1) przedstawiają Komitetowi lub Przewodniczącemu Komitetu wnioski w sprawie podziału środków, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, 2, 5 i 6, pomiędzy jednostki naukowe lub na realizację określonych zadań, 2) podejmują na podstawie wniosków swoich sekcji uchwały w sprawie: a) finansowania projektów badawczych ze środków, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3; od uchwał tych nie przysługuje odwołanie, b) dofinansowywania projektów celowych ze środków, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 4."; 11) art. 11 otrzymuje brzmienie: "Art. 11. Zespoły Komitetu przedstawiają Przewodniczącemu Komitetu wnioski o powołanie sekcji specjalistycznych o uprawnieniach opiniodawczych. Sekcje mogą powoływać recenzentów, jurorów i korzystać z innych form oceny rozpatrywanych przez nie projektów badawczych i projektów celowych."; 12) art. 12 otrzymuje brzmienie: "Art. 12. 1. Pracami zespołów Komitetu kierują ich przewodniczący, wybierani spośród osób pochodzących z wyboru, bezwzględną większością głosów członków zespołu pochodzących z wyboru i odwoływani w takim samym trybie. 2. Realizując swoje zadania zespoły Komitetu podejmują uchwały bezwzględną większością głosów, przy obecności co najmniej połowy ustawowego składu zespołu. 3. Od uchwały zespołu Komitetu, z zastrzeżeniem przepisu art. 10 ust. 2 pkt 2 lit. a), przysługuje odwołanie do Komitetu w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o treści tej uchwały."; 13) w art. 13 w ust. 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "w drodze rozporządzenia."; 14) po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu: "Art. 13a. 1. Członkom zespołów Komitetu pochodzącym z wyboru i innym członkom tych zespołów, członkom zespołów, o których mowa w art. 8a ust. 1, 3 i 5, członkom zespołów opiniodawczo-doradczych, członkom sekcji specjalistycznych, recenzentom i ekspertom, w tym ekspertom dokonującym kontroli merytorycznych i finansowych realizacji zadań określonych w art. 14 ust. 2, przysługuje wynagrodzenie. 2. Wysokość wynagrodzenia przysługującego osobom, o których mowa w ust. 1, określa Przewodniczący Komitetu, w drodze rozporządzenia, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, uwzględniając w szczególności zakres zadań poszczególnych osób. 3. Zamiejscowym osobom, o których mowa w ust. 1, przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży i zakwaterowania na zasadach określonych w przepisach w sprawie ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju."; 15) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie: "Finansowanie nauki."; 16) w art. 14: a) w ust. 2: - w pkt 1 skreśla się wyrazy "i jednostek badawczo-rozwojowych", - pkt 2 otrzymuje brzmienie : "2) finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji służących potrzebom badań naukowych lub prac rozwojowych, w tym także wynikających z programów wieloletnich ,", - w pkt 3 wyrazy "ze strategicznych programów rządowych" zastępuje się wyrazami "z programów wieloletnich", - pkt 4-7 otrzymują brzmienie: "4) dofinansowywanie projektów celowych, 5) finansowanie współpracy naukowej i naukowo-technicznej z zagranicą, określonej w umowach międzyrządowych albo w programach lub protokołach wykonawczych do tych umów, 6) finansowanie lub dofinansowywanie działalności wspomagającej badania, 7) finansowanie prac prowadzonych przez zespoły Komitetu, zespoły wymienione w art. 8a ust. 1, 3 i 5, zespoły opiniodawczo-doradcze, sekcje specjalistyczne, recenzentów lub ekspertów, dotyczących realizacji zadań, o których mowa w pkt 1-6, a w szczególności recenzji, opinii i ekspertyz naukowych oraz kontroli merytorycznych i finansowych.", b) dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu: "3. Przewodniczący Komitetu, na podstawie opinii Komitetu, w drodze zarządzenia, dokonuje podziału środków pomiędzy zespoły Komitetu na cele określone w ust. 2. 4. Przed dokonaniem podziału środków pomiędzy zespoły Komitetu Przewodniczący Komitetu, w drodze zarządzenia, może wyodrębnić środki na finansowanie lub dofinansowywanie określonych zadań w ramach środków, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2, i 6. 5. Środki finansowe wyodrębnione w ramach środków, o których mowa w ust. 2 pkt 1, mogą być przeznaczane w szczególności na: 1) badania naukowe i prace rozwojowe będące częścią programów Unii Europejskiej lub innych programów międzynarodowych, a także na działania wspomagające realizację tych programów, 2) utrzymanie unikatowych urządzeń lub miejsc pracy badawczej o ogólnokrajowym lub regionalnym znaczeniu, 3) udział w międzynarodowym przedsięwzięciu podejmowanym na podstawie umowy międzyrządowej, dotyczącej prowadzenia wspólnych badań naukowych lub inwestycji służących potrzebom badań, określającej w szczególności jednostkę organizacyjną realizującą to przedsięwzięcie."; 17) w art. 15: a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. Przed przyznaniem środków, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 i 2, Komitet może zasięgnąć opinii właściwego ministra.", b) ust. 2 i 2a otrzymują brzmienie: "2. Środki, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 i 5, z zastrzeżeniem ust. 2a, są przyznawane przez Komitet, bezpośrednio jednostkom naukowym, w formie dotacji podmiotowej. 2a. Środki na opłacanie składek na rzecz instytucji międzynarodowych są przyznawane przez Komitet właściwym podmiotom krajowym, w wysokości wynikającej z zawartych umów międzyrządowych dotyczących współpracy naukowej i naukowo-technicznej z zagranicą.", c) ust. 3 otrzymuje brzmienie: "3. Środki przeznaczone na badania własne szkół wyższych przekazywane są bezpośrednio państwowym szkołom wyższym na podstawie wniosków właściwych ministrów, a niepaństwowym szkołom wyższym na podstawie wniosków zaopiniowanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego.", d) dodaje się ust. 3a w brzmieniu: "3a. Środki, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, są przyznawane przez Komitet, bezpośrednio jednostkom naukowym, w formie dotacji celowej.", e) w ust. 4 wyrazy "komisji Komitetu bezpośrednio kierownikom projektów" zastępuje się wyrazami "bezpośrednio jednostkom naukowym uczestniczącym w realizacji projektów badawczych", f) w ust. 5 skreśla się wyraz "komisji", a wyrazy "prace badawczo-rozwojowe" zastępuje się wyrazami "badania stosowane i prace rozwojowe", g) w ust. 7 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie: "1) przez Komitet - ministrom i kierownikom centralnych organów administracji rządowej na wykonywanie zadań własnych, na działalność podległych im jednostek naukowych, Polskiej Akademii Nauk na jej potrzeby własne i działalność jej placówek naukowych oraz Polskiej Akademii Umiejętności na jej potrzeby własne, 2) przez Zespół do Spraw Działalności Wspomagającej Badania - podmiotom działającym na rzecz nauki, posiadającym siedzibę w Polsce, które nie otrzymują dotacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1.", h) dodaje się ust. 7a w brzmieniu: "7a. Środki wyodrębnione, o których mowa w art. 14 ust. 4, mogą być przyznawane przez Komitet jednostkom naukowym, szkołom wyższym i innym osobom prawnym realizującym zadania określone przez Komitet.", i) w ust. 8 po wyrazie "Komitetu" skreśla się przecinek, a wyrazy "jego komisji lub ich zespołów" zastępuje się wyrazami "lub zespołów Komitetu", j) ust. 9 otrzymuje brzmienie: "9. Przewodniczący Komitetu, w drodze rozporządzenia, określa: 1) kryteria i tryb przyznawania i rozliczania środków finansowych ustalanych w budżecie państwa na naukę, na cele określone w art. 14 ust. 2 pkt 1 - 6, uwzględniając w szczególności sposób oceny wniosków lub ofert dotyczących finansowanych lub dofinansowywanych prac, sposób oceny realizacji zadań i ich rozliczania oraz sposób przekazywania, przetwarzania i udostępniania informacji w ramach krajowego systemu informacji o pracach badawczych, 2) sposób wykonywania nadzoru i kontroli realizacji badań naukowych i prac rozwojowych oraz innych zadań finansowanych lub dofinansowywanych ze środków ustalanych w budżecie państwa na naukę, uwzględniając w szczególności tryb wyznaczania zespołów kontrolujących, sposób przeprowadzania i dokumentowania kontroli, a także formułowania zaleceń i wniosków pokontrolnych."; 18) art. 16 otrzymuje brzmienie: "Art. 16. 1. Polska Akademia Nauk, stowarzyszenia, fundacje oraz inne podmioty działające na rzecz nauki mogą otrzymywać środki finansowe, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 3, 4 i 6, w formie dotacji celowej, na organizowanie i finansowanie: 1) konkursów o finansowanie projektów badawczych w określonych dyscyplinach naukowych lub interdyscyplinarnych, 2) konkursów o dofinansowywanie projektów celowych w określonych dziedzinach zastosowań praktycznych, 3) realizacji określonych zadań z zakresu działalności wspomagającej badania. 2. Przewodniczący Komitetu, w drodze rozporządzenia, określa kryteria i tryb przyznawania i rozliczania środków finansowych na organizowanie i finansowanie lub dofinansowywanie działalności, o której mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności sposób oceny wniosków dotyczących finansowanych lub dofinansowywanych prac, sposób oceny realizacji zadań i ich rozliczania oraz sposób przekazywania, przetwarzania i udostępniania informacji w ramach krajowego systemu informacji o pracach badawczych."; 19) skreśla się art. 17; 20) w tytule rozdziału 4 wyraz "komisji" zastępuje się wyrazem "zespołów"; 21) art. 18 otrzymuje brzmienie: "Art. 18. 1. Członków zespołów Komitetu, z których każdy reprezentuje dyscyplinę naukową określoną przez Komitet na podstawie art. 8 ust. 3 i 4, wybiera się w bezpośrednich wyborach dwustopniowych, obejmujących zgłaszanie kandydatów i wybory do zespołów. 2. Wyborcy zgłaszają kandydatów na członków wybranego przez siebie zespołu Komitetu, a jeżeli zgadzają się na kandydowanie, równocześnie wskazują dyscyplinę naukową, którą reprezentują w tym zespole."; 22) w art. 19: a) w ust. 1 i w ust. 3 skreśla się wyrazy "lub jednostce badawczorozwojowej", b) w ust. 4: - w pkt 1 wyrazy "komisji Komitetu" zastępuje się wyrazami "zespołu Komitetu pochodzącym z wyboru", - pkt 2 otrzymuje brzmienie: "2) pełni funkcję rektora, prorektora lub dziekana w szkole wyższej,", - w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem, - po pkt 3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu: "4) pełni funkcję Prezesa Polskiej Akademii Nauk lub Prezesa Polskiej Akademii Umiejętności.", c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: "5. Kadencja członków zespołów Komitetu pochodzących z wyboru trwa cztery lata.", d) w ust. 6 skreśla się wyraz "komisji" oraz skreśla się wyraz "żadnego", e) dodaje się ust. 7 w brzmieniu: "7. W przypadku, gdy członek zespołu w okresie trwania kadencji obejmuje funkcję wymienioną w ust. 4 pkt 2-4, jego członkostwo w zespole Komitetu ustaje z dniem objęcia tej funkcji."; 23) w art. 20: a) w ust. 1 skreśla się wyraz "komisji", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Przewodniczący Komitetu, w drodze rozporządzenia, ustala regulamin wyborów do zespołów Komitetu, uwzględniając w szczególności terminy poszczególnych czynności wyborczych, zadania komisji wyborczych, sposób przeprowadzenia wyborów i ogłoszenia ich wyników.", c) w ust. 3 skreśla się wyrazy "i jednostki badawczo-rozwojowe"; 24) w art. 21: a) w ust. 1 skreśla się wyraz "komisji", b) ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Każdy wyborca zgłasza nie więcej niż trzech kandydatów tylko do jednego zespołu Komitetu, do właściwości którego należy reprezentowana przez niego dyscyplina naukowa, w tym tylko jednego zatrudnionego w tej samej co wyborca szkole wyższej, wyższej szkole zawodowej lub innej jednostce naukowej.", c) w ust. 3: - w pkt 2 po wyrazie "zespołu" skreśla się przecinek i dodaje się wyrazy "Komitetu, jako reprezentanci wskazanych przez nich dyscyplin naukowych,", - w pkt 4 wyraz "pięciu" zastępuje się wyrazem "trzech", kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się wyrazy "a jeżeli dla zespołu określono mniej niż pięć dyscyplin naukowych, na liście nie może się znaleźć więcej niż sześciu kandydatów reprezentujących dyscyplinę określoną przez Komitet na podstawie art. 8 ust. 3, która będzie reprezentowana przez dwóch członków zespołu.", d) ust. 6 otrzymuje brzmienie: "6. Każdy wyborca głosuje co najwyżej na pięciu kandydatów do zespołu Komitetu, do właściwości którego należy reprezentowana przez niego dyscyplina naukowa.", e) dodaje się ust. 8 w brzmieniu: "8. W przypadku, gdy wybory nie wyłonią składu zespołu Komitetu zgodnego z określonym przez Komitet podziałem na dyscypliny naukowe, Przewodniczący Komitetu wybiera brakującego reprezentanta dyscypliny naukowej z listy kandydatów zgłoszonych do tego zespołu Komitetu."; 25) skreśla się art. 24.


Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o zasadach przystępowania jednostek samorządu terytorialnego do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady, na jakich jednostki samorządu terytorialnego mogą przystępować do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych, zwanych dalej "zrzeszeniami". 2. Przez zrzeszenia, o których mowa w ust. 1, rozumie się organizacje, związki i stowarzyszenia powoływane przez społeczności lokalne co najmniej dwóch państw zgodnie z ich prawem wewnętrznym.


Art. 10. 1. W przypadku zmiany celów lub zasad działania danego zrzeszenia, dalsze członkostwo jednostki samorządu terytorialnego w zrzeszeniu wymaga podjęcia uchwały przez organ stanowiący tej jednostki. Przepisy art. 4-6 stosuje się odpowiednio, z tym że właściwe organy administracji rządowej dokonują czynności w terminie 14 dni. 2. W przypadku pojawienia się rozbieżności pomiędzy celami polityki zagranicznej państwa a polityką zrzeszenia minister właściwy do spraw zagranicznych może cofnąć zgodę na przystąpienie do zrzeszenia. 3. W okresie rozpatrywania sprawy zgody na członkostwo jednostki samorządu terytorialnego w zrzeszeniu w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jednostka samorządu terytorialnego na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych, nie podejmuje czynności w zrzeszeniu, a w przypadku braku zgody na dalsze członkostwo, występuje ze zrzeszenia w trybie przewidzianym w jego statucie lub innym dokumencie normującym zasady jego działania.


Art. 11. W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 1996 r. Nr 13, poz. 74, Nr 58, poz. 261, Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 9, poz. 43, Nr 106, poz. 679, Nr 107, poz. 686, Nr 113, poz. 734 i Nr 123, poz. 775, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 26, poz. 306 i Nr 48, poz. 552) po art. 84 dodaje się art. 84a w brzmieniu: "Art. 84a. Zasady przystępowania gminy do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych określają odrębne przepisy.".


Art. 12. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. Nr 91, poz. 578 i Nr 155, poz. 1014 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 26, poz. 306 i Nr 48, poz. 552) po art. 75 dodaje się art. 75a w brzmieniu: "Art. 75a. Zasady przystępowania powiatu do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych określają odrębne przepisy.".


Art. 13. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. Nr 91, poz. 576, Nr 155, poz. 1014, Nr 160, poz. 1060 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 26, poz. 306 i Nr 48, poz. 550 i 552) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 76: a) w ust. 2 wyrazy "i zrzeszeń" skreśla się, b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: "3. Zasady przystępowania województwa do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych określają odrębne przepisy."; 2) w art. 77 w ust. 1 wyrazy "lub projekty uchwał o przystąpieniu do międzynarodowych zrzeszeń regionalnych" skreśla się.


Art. 14. 1. Do jednostek samorządu terytorialnego, które zostały członkami zrzeszeń przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się odpowiednio przepis art. 10, z zastrzeżeniem ust. 2, z tym że informację o statutach zrzeszeń lub innych dokumentach normujących zasady działania danych zrzeszeń jednostki te przekażą w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy. 2. Minister właściwy do spraw zagranicznych podejmuje decyzję w sprawie udzielenia zgody lub odmowy udzielenia zgody w terminie 7 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej ogłosi w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wykaz jednostek samorządu terytorialnego, które zostały członkami zrzeszeń przed dniem wejścia w życie ustawy.


Art. 15. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 2. 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą przystępować do zrzeszeń i uczestniczyć w nich w granicach swoich zadań i kompetencji, działając zgodnie z polskim prawem wewnętrznym, polityką zagraniczną państwa i jego międzynarodowymi zobowiązaniami. 2. Województwa przystępują do zrzeszeń zgodnie z "Priorytetami współpracy zagranicznej województwa", uchwalonymi w trybie określonym w przepisach o samorządzie województwa.


Art. 3. Przystąpienie do zrzeszenia nie może łączyć się z przekazaniem na jego rzecz lub na rzecz któregokolwiek ze zrzeszonych w nim członków wykonywania zadań publicznych przystępującej jednostki samorządu terytorialnego ani też nieruchomości lub majątkowych praw na dobrach niematerialnych przysługujących tej jednostce.


Art. 4. 1. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podejmuje uchwałę o przystąpieniu do zrzeszenia bezwzględną większością głosów ustawowego składu. 2. Uchwała, o której mowa w ust. 1, wchodzi w życie po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zagranicznych. 3. Jednostka samorządu terytorialnego przekazuje uchwałę ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych za pośrednictwem wojewody, dołączającego swoją opinię. 4. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego wraz z uchwałą, o której mowa w ust. 1, przekazuje statut zrzeszenia, do którego zamierza wstąpić, lub inny dokument ustalający zasady działania tego zrzeszenia, listę jego członków oraz urzędowe tłumaczenie tych dokumentów na język polski. Sejmik województwa przedstawia także "Priorytety współpracy zagranicznej województwa". 5. Minister właściwy do spraw zagranicznych wyraża zgodę na przystąpienie do zrzeszenia lub odmawia takiej zgody w drodze decyzji administracyjnej.


Art. 5. Czynność prawna naruszająca przepis art. 3 lub podjęta z naruszeniem przepisu art. 4 jest nieważna z mocy prawa.


Art. 6. Zarząd jednostki samorządu terytorialnego niezwłocznie przedkłada właściwemu terytorialnie wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej, ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego oraz ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych informację o przystąpieniu do zrzeszenia wraz z dokumentem świadczącym o członkostwie jednostki w zrzeszeniu, z tłumaczeniem na język polski sporządzonym przez tłumacza przysięgłego.


Art. 7. Przepis art. 6 stosuje się odpowiednio w przypadku wystąpienia jednostki samorządu terytorialnego ze zrzeszenia, a także w przypadku rozwiązania zrzeszenia.


Art. 8. Przepisy art. 2-6 stosuje się odpowiednio w przypadku współtworzenia zrzeszenia przez jednostkę samorządu terytorialnego.


Art. 9. Minister właściwy do spraw administracji publicznej ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", w drodze obwieszczenia, wykaz jednostek samorządu terytorialnego, które w poprzednim roku kalendarzowym przystąpiły do zrzeszenia, współtworzyły zrzeszenie lub z niego wystąpiły oraz wykaz rozwiązanych zrzeszeń, do których jednostki te należały, wraz ze wskazaniem tych zrzeszeń.


Ustawa z dnia 20 marca 1998 r. o zmianie ustawy - Ordynacja wyborcza do rad gmin

Art. 1. W ustawie z dnia 8 marca 1990 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin (Dz.U. z 1996 r. Nr 84, poz. 387) dodaje się art. 121a w brzmieniu: "Art. 121a. Termin wyborów do rad gmin w 1998 r. wyznacza się w trybie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie, na dzień ustawowo wolny od pracy, przypadający w okresie stu dwudziestu dni po upływie kadencji.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o zmianie ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2001 r.

Art. 1. W ustawie z dnia 2 grudnia 1999 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2001 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 1, poz. 1) wprowadza się następujące zmiany: 1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: "o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2002 r."; 2) art. 1 otrzymuje brzmienie: "Art. 1. Narodowy spis powszechny ludności i mieszkań, zwany dalej "spisem", będzie przeprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniach od 21 maja 2002 r. do 8 czerwca 2002 r., według stanu w dniu 20 maja 2002 r. o godzinie 24.00."; 3) w art. 7 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie: "1) migracji długookresowych trwających co najmniej 12 miesięcy w latach 1989-2002,"; 4) w art. 13 w ust. 4 wyrazy "w terminie do 30 października 2001 r." zastępuje się wyrazami "w terminie do dnia 30 października 2002 r."; 5) w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie: "1. W dniach od 17 czerwca 2002 r. do 25 czerwca 2002 r. w wylosowanych obwodach spisowych zostanie przeprowadzony spis kontrolny."; 6) w załącznikach nr 1-3 do ustawy wyrazy: "NARODOWY SPIS POWSZECHNY LUDNOŚCI I MIESZKAŃ 2001 R." zastępuje się wyrazami: "NARODOWY SPIS POWSZECHNY LUDNOŚCI I MIESZKAŃ 2002 R.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ustawy o zamówieniach publicznych oraz ustawy - Prawo bankowe

Art. 1. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 i Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 548) wprowadza się następujące zmiany: 1) art. 45 otrzymuje brzmienie: "Art. 45. §1. Jeżeli sprawca osiągnął, chociażby pośrednio, korzyść majątkową z popełnienia przestępstwa, sąd może orzec jej przepadek lub przepadek jej równowartości. Przepadku nie orzeka się w całości lub w części, jeżeli korzyść lub jej równowartość podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi. §2. W razie skazania sprawcy, o którym mowa w art. 65 lub sprawcy, który osiągnął z popełnienia przestępstwa korzyść majątkową znacznej wartości, sąd orzeka przepadek osiągniętej korzyści lub jej równowartości. Przepis § 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. §3. Objęta przepadkiem korzyść majątkowa lub jej równowartość przechodzi na własność Skarbu Państwa z chwilą uprawomocnienia się wyroku."; 2) w art. 228 dodaje się § 6 w brzmieniu: §6. Karom określonym w § 1-5 podlega odpowiednio także ten, kto w związku z pełnieniem funkcji publicznej w państwie obcym lub organizacji międzynarodowej przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą, albo jej obietnicę, lub takiej korzyści żąda, albo uzależnia wykonanie czynności służbowej od jej otrzymania."; 3) art. 229 otrzymuje brzmienie: "Art. 229. §1. Kto udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. §2. W wypadku mniejszej wagi sprawca, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. §3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa, aby skłonić osobę pełniącą funkcję publiczną do naruszenia przepisów prawa albo udziela korzyści takiej osobie za naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. §4. Kto osobie pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do lat 12. §5. Karom określonym w § 1-4 podlega odpowiednio także ten, kto udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w państwie obcym lub w organizacji międzynarodowej w związku z pełnieniem tej funkcji.".


Art. 2. W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 50, poz. 580) Rozdział 66 otrzymuje brzmienie: "Rozdział 66 Przejęcie i przekazanie orzeczeń do wykonania


Art. 22a. 1. Za czyny nieuczciwej konkurencji, o których mowa w art. 15a pkt 2-3, przedsiębiorca nie będący osobą fizyczną ponosi odpowiedzialność według przepisów niniejszego rozdziału. 2. Postępowanie w sprawach odpowiedzialności, o której mowa w ust. 1, prowadzi Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.


Art. 22b. 1. W razie skazania za przestępstwo z art. 229 Kodeksu karnego popełnione przez osobę, o której mowa w art. 15a pkt 2-3, sąd przesyła odpis prawomocnego wyroku wraz z odpisem akt sprawy Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 2. Jeżeli postępowanie karne o przestępstwo z art. 229 Kodeksu karnego przeciwko osobie, o której mowa w art. 15a pkt 2-3 nie może się toczyć z powodu okoliczności wyłączających ściganie, wymienionych w art. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8-10 Kodeksu postępowania karnego, sąd albo prokurator, umarzając postępowanie, przesyła odpis prawomocnego orzeczenia wraz z odpisem akt sprawy Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.


Art. 22c. 1. Po otrzymaniu odpisu orzeczeń, o których mowa w art. 22b, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wszczyna postępowanie w sprawie odpowiedzialności, przeciwko przedsiębiorcy nie będącemu osobą fizyczną, za czyn nieuczciwej konkurencji polegający na przekupstwie osoby pełniącej funkcję publiczną. 2. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, toczy się według przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej. 3. Ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1.


Art. 22d. 1. W razie stwierdzenia, że został popełniony czyn nieuczciwej konkurencji polegający na przekupstwie osoby pełniącej funkcję publiczną przez osobę, o której mowa w art. 15a pkt 2-3, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wydaje decyzję o nałożeniu na przedsiębiorcę nie będącego osobą fizyczną kary pieniężnej płatnej do budżetu państwa, w wysokości do 10% przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, uzyskanego w roku podatkowym poprzedzającym dzień wydania decyzji. 2. Kara pieniężna nie może być wymierzona, jeżeli od czasu popełnienia czynu nieuczciwej konkurencji upłynęło 10 lat. 3. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może nadać decyzji, o której mowa w ust. 1, rygor natychmiastowej wykonalności. 4. Od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorcy służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu antymonopolowego, w terminie 2 tygodni od doręczenia decyzji. 5. Postępowanie przed sądem toczy się według przepisów Działu IVa Tytuł VII Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach gospodarczych z zakresu przeciwdziałania praktykom monopolistycznym. 6. Kara pieniężna, o której mowa w ust. 1, płatna jest z dochodu ukaranego przedsiębiorcy po opodatkowaniu lub z innej formy nadwyżki przychodów nad wydatkami, pomniejszonej o podatki.


Art. 22e. W postępowaniu przeciwko przedsiębiorcy w sprawie odpowiedzialności za czyn nieuczciwej konkurencji polegający na przekupstwie osoby pełniącej funkcję publiczną Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może zwrócić się do właściwego organu państwa obcego o udzielenie pomocy prawnej.


Art. 22f. 1. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów udziela pomocy prawnej organom państw obcych, w postępowaniu prowadzonym przeciwko osobie prawnej, w celu ustalenia odpowiedzialności lub nałożenia na nią sankcji za przekupstwo osoby pełniącej funkcje publiczne. 2. Pomoc prawna, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na wniosek organu państwa obcego i obejmuje niezbędne czynności podejmowane w postępowaniu administracyjnym, w szczególności doręczanie pism, przesłuchanie świadków i biegłych, wzywanie osób do osobistego stawiennictwa, udostępnianie akt i dokumentów oraz udzielanie informacji o prawie polskim. 3. Do postępowania o udzielenie pomocy prawnej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Działu I i II Kodeksu postępowania administracyjnego. 4. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów może odmówić udzielenia pomocy prawnej organowi państwa obcego, jeżeli: 1) żądana czynność byłaby sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego w Rzeczypospolitej Polskiej lub naruszała jej suwerenność, 2) między Rzecząpospolitą Polską a państwem, z którego wniosek pochodzi, nie została zawarta umowa przewidująca taką pomoc, a państwo to nie zapewnia wzajemności.


Art. 22g. Przepisów art. 22f nie stosuje się do wniosków prokuratorów i sądów państw obcych, o których mowa w art. 588 § 1 Kodeksu postępowania karnego.".


Art. 3. W ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 29, poz. 356) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy, naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama."; 2) po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu: "Art. 15a. Czynem nieuczciwej konkurencji polegającym na przekupstwie osoby pełniącej funkcję publiczną jest określone w art. 229 Kodeksu karnego zachowanie osoby fizycznej: 1) będącej przedsiębiorcą, 2) działającej na rzecz przedsiębiorcy w ramach uprawnienia do jego reprezentowania albo podejmowania w jego imieniu decyzji lub wykonywania nad nim kontroli, 3) działającej na rzecz przedsiębiorcy, za zgodą osoby, o której mowa w pkt 2."; 3) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie: "2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji określonych w art. 5-7, art. 11, 14 oraz w art. 15a, a w przypadku organizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, także do czynów określonych w art. 12."; 4) po art. 22 dodaje się Rozdział 3a w brzmieniu: "Rozdział 3a. Odpowiedzialność przedsiębiorców za przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną


Art. 4. W ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz.U. z 1998 r. Nr 119, poz. 773, z 1999 r. Nr 45, poz. 437 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 19 w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany: 1) w pkt 4 po wyrazach "zamówienia publicznego" dodaje się przecinek oraz wyrazy "przestępstwo przekupstwa", 2) w pkt 5 po wyrazach "zamówienia publicznego" dodaje się przecinek i wyrazy "przestępstwo przekupstwa" oraz kropkę zastępuje się przecinkiem, 3) po pkt 5 dodaje się pkt 6 w brzmieniu: "6) przedsiębiorców, na których w ciągu ostatnich trzech lat została nałożona kara pieniężna, o której mowa w przepisach o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, za czyn nieuczciwej konkurencji polegający na przekupstwie osoby pełniącej funkcję publiczną.".


Art. 5. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz. 399) w art. 105 w ust. 1 w pkt 2 w lit. b) po wyrazach "lub karnym skarbowym" dodaje się wyrazy: "albo w związku z wykonaniem wniosku o udzielenie pomocy prawnej, pochodzącego od państwa obcego, które na mocy ratyfikowanej umowy międzynarodowej wiążącej Rzeczpospolitą Polską, ma prawo występować o udzielenie informacji objętych tajemnicą bankową".


Art. 6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 608. §1. W razie prawomocnego skazania obywatela polskiego przez sąd państwa obcego na karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu albo prawomocnego orzeczenia wobec obywatela polskiego środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości może wystąpić do właściwego organu tego państwa z wnioskiem o przejęcie skazanego albo osoby, wobec której orzeczono środek, w celu wykonania kary pozbawienia wolności lub środka w Rzeczypospolitej Polskiej. §2. W razie prawomocnego skazania przez sąd państwa obcego obywatela polskiego, osoby mającej miejsce stałego pobytu, posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na grzywnę lub w razie prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości może wystąpić do właściwego organu tego państwa z wnioskiem o przejęcie orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej. §3. Przed wystąpieniem z wnioskiem, o którym mowa w § 1 lub 2, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej.


Art. 609. §1. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego lub osoby mającej miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności lub środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. §2. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o wykonanie wobec obywatela polskiego, osoby mającej miejsce stałego pobytu, posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnie orzeczonej grzywny, zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej. §3. Jeżeli orzeczenie, którego wniosek dotyczy, nie jest prawomocne lub osoba objęta wnioskiem określonym w § 1 nie jest obywatelem polskim lub nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca stałego pobytu, Minister Sprawiedliwości zwraca wniosek.


Art. 610. §1. W razie prawomocnego skazania cudzoziemca przez sąd polski. na karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu albo prawomocnego orzeczenia wobec niego środka polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości może wystąpić do właściwego organu państwa, którego skazany albo osoba, wobec której orzeczono środek, jest obywatelem, z wnioskiem o przejęcie go w celu odbycia kary lub wykonania środka. §2. Przed wystąpieniem z wnioskiem, o którym mowa w § 1, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą. §3. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o przejęcie cudzoziemca prawomocnie skazanego przez sąd polski na karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu albo wobec którego prawomocnie orzeczono środek polegający na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą, §4. W razie prawomocnego skazania przez sąd polski osoby mającej miejsce stałego pobytu za granicą albo posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową za granicą na grzywnę lub prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, sąd właściwy do wykonania kary lub środka może wystąpić za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości do właściwego organu państwa, na terytorium którego skazany lub osoba, wobec której orzeczono środek, stale przebywa, posiada mienie lub prowadzi działalność, z wnioskiem o wykonanie orzeczenia. §5. W razie otrzymania wniosku państwa obcego o przejęcie do wykonania prawomocnego skazania przez sąd polski osoby mającej miejsce stałego pobytu w tym państwie albo posiadającej mienie lub prowadzącej działalność zawodową w tym państwie, na grzywnę lub prawomocnego orzeczenia wobec niej zakazu zajmowania określonego stanowiska, zakazu wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej, zakazu prowadzenia pojazdów, przepadku albo środka zabezpieczającego nie polegającego na pozbawieniu wolności, Minister Sprawiedliwości zwraca się do właściwego sądu o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przekazania orzeczenia do wykonania za granicą.


Art. 611. §1. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 608 § 3 w związku z § 1 i art. 609 § 1 jest sąd okręgowy, w którego okręgu skazany ostatnio stale mieszkał lub czasowo przebywał. §2. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 608 § 3 w związku z § 2, art. 609 § 2 i art. 610 § 5 jest sąd rejonowy, w którego okręgu skazany stale mieszkał lub czasowo przebywał, a jeżeli tego nie ustalono, gdzie znajduje się mienie nadające się do egzekucji lub też skazany prowadzi działalność objętą zakazem. §3. Właściwy do rozpoznania spraw określonych w art. 610 § 2 i 3 jest sąd okręgowy, w którego okręgu wydano orzeczenie, którego wniosek dotyczy. §4. Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 1, sprawę rozpoznaje Sąd Okręgowy w Warszawie. §5. Jeżeli nie można ustalić właściwości według zasad określonych w § 2, sprawę rozpoznaje sąd właściwy dla dzielnicy Śródmieście gminy Warszawa-Centrum.


Art. 611a. §1. Sąd rozpoznaje sprawę dopuszczalności przejęcia lub przekazania orzeczenia do wykonania na posiedzeniu, w którym ma prawo wziąć udział skazany, jeżeli przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz obrońca skazanego, jeżeli się na nie stawi. Jeżeli skazany, który nie przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obrońcy, prezes sądu właściwego do rozpoznania sprawy może mu wyznaczyć obrońcę z urzędu. §2. Jeżeli dane zawarte we wniosku są niewystarczające, sąd może zarządzić ich uzupełnienie. W tym celu sąd może odroczyć rozpoznanie sprawy. §3. Jeżeli sąd wydał postanowienie o niedopuszczalności przejęcia lub przekazania orzeczenia do wykonania, przejęcie ani przekazanie nie może nastąpić. §4. W wypadku określonym w art. 610 § 4 sąd wydaje postanowienie o wystąpieniu z wnioskiem do organu obcego państwa o przejęcie orzeczenia do wykonania. §5. Na postanowienie sądu w przedmiocie przejęcia lub przekazania orzeczenia do wykonania przysługuje zażalenie. §6. Jeżeli postępowanie dotyczy przejęcia orzeczenia do wykonania, sąd może orzec środek zapobiegawczy.


Art. 611b. §1. Przejęcie orzeczenia do wykonania w Rzeczypospolitej Polskiej jest niedopuszczalne, jeżeli: 1) orzeczenie nie jest prawomocne albo nie podlega wykonaniu, 2) wykonanie orzeczenia mogłoby naruszać suwerenność, bezpieczeństwo lub porządek prawny Rzeczypospolitej Polskiej, 3) skazany na karę pozbawienia wolności lub osoba, wobec której orzeczono środek polegający na pozbawieniu wolności, nie wyraża zgody na przejęcie, 4) skazany na grzywnę albo wobec którego orzeczono przepadek, niezamieszkujący na stałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada mienia na jej terytorium, 5) czyn wskazany we wniosku nie stanowi czynu zabronionego według prawa polskiego, 6) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 604 § 1 pkt 2, 3 i 5. §2. Przekazanie orzeczenia do wykonania w państwie obcym jest niedopuszczalne, jeżeli: 1) orzeczenie nie jest prawomocne albo nie podlega wykonaniu, 2) skazany na karę pozbawienia wolności lub osoba, wobec której orzeczono środek polegający na pozbawieniu wolności, nie wyraża zgody na przekazanie, 3) skazany na karę pozbawienia wolności lub osoba, wobec której orzeczono środek polegający na pozbawieniu wolności, jest osobą określoną w art. 604 § 1 pkt 1, 4) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 604 § 1 pkt 3 i 5.


Art. 611c. §1. Po przejęciu orzeczenia do wykonania sąd określa kwalifikację prawną czynu według prawa polskiego oraz karę i środek podlegające wykonaniu. §2. Określając karę lub środek podlegające wykonaniu, sąd stosuje odpowiednio przepis art. 114 § 4 Kodeksu karnego. §3. Określając wysokość grzywny, sąd dokonuje przeliczenia wysokości grzywny orzeczonej kwotowo lub wysokości stawki dziennej, określonych w obcej walucie, według kursu średniego walut określonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wydania orzeczenia w państwie obcym. Jeżeli grzywnę wymierzono kwotowo, iloraz stawki dziennej i ilości stawek dziennych nie może przekroczyć kwoty grzywny tak przeliczonej. §4. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu. Przepisy art. 352 oraz 611a § 1 i 5 stosuje się odpowiednio.


Art. 611d. §1. Jeżeli w toku postępowania zajdą okoliczności uzasadniające wydanie orzeczenia o zabezpieczeniu majątkowym z uwagi na grożący przepadek przedmiotów albo mienia stanowiącego korzyść majątkową osiągniętą z popełnienia przestępstwa, a przedmioty te lub składniki tego mienia znajdują się na terytorium państwa obcego, sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, może wystąpić za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości do właściwego organu tego państwa o zabezpieczenie przedmiotów lub mienia zagrożonych przepadkiem. §2. Jeżeli organ państwa obcego zwróci się o wykonanie prawomocnego orzeczenia o zabezpieczeniu mienia, gdy mienie podlegające zabezpieczeniu znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, właściwy do wykonania orzeczenia jest sąd rejonowy lub prokurator, w którego okręgu znajduje się to mienie.


Art. 611e. Jeżeli skazany prawomocnym wyrokiem albo wobec którego prawomocnie orzeczono środek, opuści terytorium państwa skazania, udając się na terytorium państwa, którego jest obywatelem, zanim odbędzie orzeczoną karę albo zanim zostanie wykonany orzeczony wobec niego środek, przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 611b § 1 pkt 3 oraz § 2 pkt 2 nie stosuje się.


Art. 611f. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do przejęcia lub przekazania do wykonania orzeczeń o karach pieniężnych.".


Ustawa z dnia 21 września 2000 r. o zwolnieniu świadczeń z tytułu prześladowań przez nazistowskie Niemcy z podatków i opłat oraz o niezaliczaniu ich do dochodów

Art. 1. Świadczenia wypłacane ofiarom i ich spadkobiercom z tytułu prześladowań przez nazistowskie Niemcy w okresie II wojny światowej, w tym związane z pracą niewolniczą i przymusową, są wolne od podatków i opłat.


Art. 2. Świadczeń, o których mowa w art. 1, nie wlicza się do dochodów, od których zależy prawo do określonych odrębnymi przepisami świadczeń lub ich wysokość.


Art. 3. Fundacja Polsko-Niemieckie Pojednanie jest zwolniona z podatków od kwot przekazanych jej na dokonanie wypłat świadczeń, o których mowa w art. 1, oraz na realizację projektów służących celom statutowym.


Art. 4. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 21 września 2000 r. o ratyfikacji Protokołu o wprowadzeniu zmian do Porozumienia o utworzeniu międzynarodowego systemu i organizacji łączności kosmicznej "INTERSPUTNIK", przyjętego podczas XXV Jubileuszowej Sesji Rady INTERSPUTNIK w Moskwie dnia 30 listopada 1996 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Protokołu o wprowadzeniu zmian do Porozumienia o utworzeniu międzynarodowego systemu i organizacji łączności kosmicznej "INTERSPUTNIK", przyjętego podczas XXV Jubileuszowej Sesji Rady INTERSPUTNIK w Moskwie dnia 30 listopada 1996 r.


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o powszechnym spisie rolnym w 2002 r. Rozdział 1 Termin i zakres spisu

Art. 1. Powszechny spis rolny, zwany dalej "spisem", będzie przeprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dniach od 21 maja 2002 r. do 8 czerwca 2002 r., według stanu w dniu 20 maja 2002 r. o godzinie 24.00.


Art. 2. Spisem zostaną objęte: 1) indywidualne gospodarstwa rolne, 2) działki rolne, 3) osoby fizyczne będące właścicielami zwierząt gospodarskich, nie posiadające użytków rolnych lub posiadające użytki rolne o powierzchni mniejszej niż 0,1 ha, 4) osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, których podstawowym rodzajem działalności jest prowadzenie upraw rolnych, warzywnictwa, ogrodnictwa, chów i hodowla zwierząt, działalność usługowa związana z uprawami rolnymi, chowem i hodowlą zwierząt, z wyjątkiem działalności weterynaryjnej, gospodarki łowieckiej, hodowli i pozyskiwania zwierząt łownych łącznie z pokrewną działalnością usługową, 5) osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które niezależnie od rodzaju działalności podstawowej są użytkownikami użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 1 ha lub prowadzą chów zwierząt gospodarskich.


Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) gospodarstwie rolnym - oznacza to grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami i obowiązkami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, 2) indywidualnym gospodarstwie rolnym - oznacza to gospodarstwo rolne będące własnością lub znajdujące się w użytkowaniu osoby fizycznej lub grupy osób, o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 1 ha, 3) działce rolnej - oznacza to gospodarstwo rolne będące własnością lub znajdujące się w użytkowaniu osoby fizycznej lub grupy osób, o powierzchni użytków rolnych od 0,1 ha do 1 ha włącznie, 4) osobie fizycznej będącej właścicielem zwierząt gospodarskich - oznacza to osobę fizyczną nie posiadającą użytków rolnych lub posiadającą użytki rolne o powierzchni mniejszej niż 0,1 ha, posiadającą zwierzęta gospodarskie: bydło, trzodę chlewną, konie, owce, kozy, drób, króliki i pozostałe zwierzęta futerkowe oraz pnie pszczele, 5) użytkowniku indywidualnego gospodarstwa rolnego lub działki rolnej oznacza to osobę fizyczną lub grupę osób mających w faktycznym użytkowaniu grunty rolne i leśne, niezależnie od tego czy są właścicielami, dzierżawcami czy użytkują je z innego tytułu i niezależnie od tego, czy grunty te są zlokalizowane w jednej czy w kilku gminach.


Art. 4. 1. W ramach spisu w indywidualnych gospodarstwach rolnych będą zebrane następujące informacje o: 1) powierzchni indywidualnego gospodarstwa rolnego i jego położeniu, 2) strukturze własnościowej użytków rolnych, 3) strukturze dochodów, 4) działalności gospodarczej, 5) pracujących w indywidualnym gospodarstwie rolnym, 6) powierzchni zasiewów, 7) powierzchni: a) upraw poplonów, b) upraw grzybów jadalnych, c) upraw nawadnianych, 8) pogłowiu zwierząt gospodarskich według gatunków i grup produkcyjnoużytkowych, 9) rozdysponowaniu produkcji rolniczej, 10) infrastrukturze indywidualnego gospodarstwa rolnego, 11) rodzajach budynków i budowli, ich powierzchni i przeznaczeniu, 12) magazynowaniu w indywidualnym gospodarstwie rolnym, w tym: a) potencjalna pojemność magazynowa do przechowywania zbóż, kiszonek, warzyw i owoców, b) powierzchnia albo pojemność do przechowywania nawozów organicznych pochodzenia zwierzęcego, 13) stosowaniu nawozów i pestycydów w indywidualnym gospodarstwie rolnym, 14) ciągnikach, 15) maszynach i urządzeniach rolniczych, 16) wybranych wydatkach w indywidualnym gospodarstwie rolnym, oraz imię, nazwisko i numer ewidencyjny PESEL użytkownika indywidualnego gospodarstwa rolnego. 2. W ramach spisu u użytkowników działek rolnych i u osób fizycznych będących właścicielami zwierząt gospodarskich będą zebrane odpowiednio informacje określone w ust. 1, z wyłączeniem informacji, o których mowa w pkt 7 lit. a) i c), pkt 12 lit. a), pkt 15 i pkt 16. 3. W ramach spisu u osób prawnych i w jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej będą zebrane odpowiednio informacje określone w ust. 1, z wyłączeniem informacji, o których mowa w pkt 10.


Art. 5. Formularz spisowy zawierający pytania do spisu: 1) w indywidualnych gospodarstwach rolnych stanowi załącznik nr 1 do ustawy, 2) u użytkowników działek rolnych i u właścicieli zwierząt gospodarskich stanowi załącznik nr 2 do ustawy, 3) u osób prawnych i w jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, określonych w art. 2 pkt 4 i 5, stanowi załącznik nr 3 do ustawy. Rozdział 2 Organizacja spisu, obowiązki spisowe i ochrona danych


Art. 6. 1. Spis zostanie przeprowadzony łącznie z narodowym spisem powszechnym ludności i mieszkań uregulowanym ustawą z dnia 2 grudnia 1999 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań z 2002 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 1, poz. 1 oraz Nr ..., poz. ...) przez rachmistrzów spisowych, z zastrzeżeniem art. 8 ust. 1. 2. Udzielanie odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu spisowym jest obowiązkowe.


Art. 7. 1. Spis w indywidualnych gospodarstwach rolnych, u użytkowników działek rolnych oraz u osób fizycznych będących właścicielami zwierząt gospodarskich przeprowadzą rachmistrze spisowi powołani do prowadzenia narodowego spisu powszechnego ludności i mieszkań na podstawie ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 1. 2. Użytkownicy indywidualnych gospodarstw rolnych, użytkownicy działek rolnych oraz osoby fizyczne będące właścicielami zwierząt gospodarskich obowiązani są do udzielenia rachmistrzom spisowym ścisłych, wyczerpujących i zgodnych z prawdą odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu spisowym. 3. W razie nieobecności osób, o których mowa w ust. 2, odpowiedzi udzielają inne pełnoletnie osoby wspólnie z nimi zamieszkałe. 4. Do spisu w indywidualnych gospodarstwach rolnych, u użytkowników działek rolnych oraz u osób fizycznych będących właścicielami zwierząt gospodarskich stosuje się odpowiednio przepisy art. 9-17 i art. 19-20 ustawy, o której mowa w art. 6 ust. 1.


Art. 8. 1. Osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej wypełnią we własnym zakresie formularz spisowy i przekażą go do urzędu statystycznego województwa, na terenie którego położona jest siedziba osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej w terminie do dnia 10 czerwca 2002 r. 2. Osoby działające w imieniu osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej obowiązane są do udzielania ścisłych, wyczerpujących i zgodnych z prawdą odpowiedzi na pytania zawarte w formularzu spisowym, podania swego imienia i nazwiska oraz podpisania formularza spisowego. 3. W zakresie obowiązków przekazywania danych przez osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz ochrony tych danych stosuje się odpowiednio przepisy art. 5 ust. 1, art. 10, art. 30 pkt 3, art. 38 ust. 1 i 2 oraz art. 56-58 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r o statystyce publicznej (Dz.U. Nr 88, poz. 439, z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 769 oraz z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668). Rozdział 3 Przepis końcowy


Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 26 października 2000 r. o Polskim Rejestrze Statków Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa sposób przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego "Polski Rejestr Statków" w Gdańsku w spółkę akcyjną, jej przedmiot i charakter działalności oraz organizację.


Art. 10. Przedmiotem działalności PRS SA jest, w szczególności: 1) klasyfikacja statków i innych obiektów oraz wykonywanie nad nimi nadzoru technicznego, 2) wykonywanie niezależnego nadzoru rzeczoznawczego, 3) prowadzenie certyfikacji i szkoleń, stosownie do obowiązujących przepisów, 4) prowadzenie i wspomaganie badań naukowych oraz eksperymentów.


Art. 11. 1. PRS SA, w zakresie działalności określonej w art. 9 i art. 10, prowadzi księgi rejestrowe oraz opracowuje szczegółowe wymagania techniczne pod nazwą "Przepisy klasyfikacji i budowy". 2. PRS SA potwierdza, w formie stosownych świadectw, spełnienie przez statki i inne obiekty wymagań przewidzianych normami krajowymi i międzynarodowymi.


Art. 12. Techniczne rozstrzygnięcia PRS SA w zakresie klasyfikacji statków i innych obiektów są ostateczne.


Art. 13. Uprawnienia PRS SA nie mogą naruszać uprawnień organów dozoru technicznego oraz organów administracji morskiej. Rozdział 4 Organizacja PRS SA


Art. 14. PRS SA działa na podstawie przepisów Kodeksu handlowego, chyba że ustawa stanowi inaczej.


Art. 15. PRS SA może realizować swoje zadania poprzez oddziały, filie i przedstawicielstwa w kraju i za granicą i zakładać spółki zgodnie z przepisami prawa miejscowego.


Art. 16. 1. Akcje PRS SA są imienne. 2. PRS SA emituje akcje w liczbie umożliwiającej ich nabycie przez podmioty, o których mowa w art. 7. 3. Akcjonariusz PRS SA, z wyjątkiem Skarbu Państwa, jest uprawniony do wykonywania nie więcej niż 3% ogólnej liczby głosów na Walnym Zgromadzeniu. 4. Zbycie akcji PRS SA następuje po cenie ich nabycia i wymaga zgody PRS SA. 5. Pracownicy, którzy nabyli akcje nieodpłatnie, na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w art. 4, mogą je zbyć po cenie nominalnej. Prawo pierwokupu akcji przysługuje PRS SA. 6. Podwyższenie kapitału akcyjnego PRS SA może nastąpić także ze środków zakumulowanych w kapitale zapasowym.


Art. 17. Władzami PRS SA są: 1) Walne Zgromadzenie, 2) Rada Nadzorcza, 3) Zarząd.


Art. 18. 1. Rada Nadzorcza, z wyjątkiem pierwszej, składa się z 7 członków. Członków Rady Nadzorczej wybiera Walne Zgromadzenie. W skład pierwszej Rady Nadzorczej wchodzi 2 członków delegowanych przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, 2 członków delegowanych przez ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej oraz 2 członków delegowanych przez pracowników PRS SA. 2. Do kompetencji Rady Nadzorczej należy, w szczególności: 1) wnioskowanie o powołanie i odwołanie członków Zarządu, 2) opiniowanie kierunków rozwoju spółki, 3) opiniowanie projektów inwestycji spółki, 4) wyrażanie zgody w sprawie zakładania i likwidowania stałych oddziałów, filii i przedstawicielstw oraz spółek, o których mowa w art. 15, 5) opiniowanie wieloletnich umów o współpracy. 3. Funkcjonowanie i szczegółowy zakres kompetencji Rady Nadzorczej określa statut.


Art. 19. Przychodami spółki są, w szczególności, opłaty pobierane za wykonane czynności, o których mowa w art. 10, ustalane przez spółkę w cenniku lub na podstawie umów.


Art. 2. 1. "Polski Rejestr Statków Spółka Akcyjna" jest spółką akcyjną z siedzibą w Gdańsku. 2. "Polski Rejestr Statków Spółka Akcyjna" wykonuje zadania określone w rozdziale 3, a jej przedsiębiorstwo ma charakter użyteczności publicznej.


Art. 20. Przychody z działalności PRS SA przeznacza się, w szczególności, na: 1) realizację zadań spółki wynikających z przedmiotu jej działalności, 2) pokrycie bieżących kosztów utrzymania spółki.


Art. 21. Zysk netto PRS SA przeznacza się na: 1) kapitał zapasowy, 2) kapitał rezerwowy, przeznaczony między innymi na cele związane ze zwiększeniem bezpieczeństwa życia na morzu oraz ochronę środowiska morskiego. Rozdział 5 Przepisy końcowe


Art. 22. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Art. 3. Ilekroć w ustawie mowa jest o: 1) PRS - rozumieć przez to należy przedsiębiorstwo państwowe "Polski Rejestr Statków" z siedzibą w Gdańsku, 2) PRS SA - rozumieć przez to należy spółkę akcyjną z siedzibą w Gdańsku, powstałą z przekształcenia PRS, działającą pod firmą "Polski Rejestr Statków Spółka Akcyjna". Rozdział 2 Komercjalizacja i prywatyzacja PRS


Art. 4. Komercjalizacja i prywatyzacja PRS następuje na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz.U. Nr 118, poz. 561 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 32, poz. 184, Nr 98, poz. 603, Nr 106, poz. 673, Nr 121, poz. 770, Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 945, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 40, poz. 400 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 15, poz. 180, Nr 26, poz. 306, Nr 31, poz. 383, Nr 60, poz. 703 i Nr 84, poz. 948), chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej.


Art. 5. Komercjalizacji PRS dokonuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.


Art. 6. Pierwszy statut spółki PRS SA określi minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, po uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej.


Art. 7. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa zbywa do 51% akcji PRS SA. Pierwszą ofertę minister właściwy do spraw Skarbu Państwa skieruje imiennie do zakładów ubezpieczeń, banków oraz przedsiębiorców, których dotyczy działalność PRS SA.


Art. 8. 1. Zbycie akcji podmiotom, o których mowa w art. 7, do których skierowana została pierwsza oferta, następuje po cenie nieprzekraczającej 1/5 ich wartości nominalnej. 2. Zbycie akcji, o których mowa w art. 7, następuje nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia komercjalizacji PRS. Rozdział 3 Cel i przedmiot działalności PRS SA


Art. 9. Celem PRS SA jest działanie na rzecz bezpieczeństwa statków, bezpieczeństwa innych obiektów, znajdujących się na nich osób i ładunków oraz ochrony środowiska morskiego.


Ustawa z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa reguluje funkcjonowanie giełd towarowych i obrót towarami giełdowymi, w tym również zasady tworzenia, ustrój organizacyjny i działalność giełd towarowych, giełdowych izb rozrachunkowych, działalność maklerów giełd towarowych, działalność towarowych domów maklerskich oraz nadzór nad tymi instytucjami.


Art. 10. Transakcja giełdowa nie stanowi gry ani zakładu w rozumieniu art. 413 Kodeksu cywilnego, ani też gry losowej lub zakładu wzajemnego w rozumieniu przepisów o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, nawet jeżeli według wyraźnej lub dorozumianej woli stron rzeczywiste spełnienie wzajemnych świadczeń jest wyłączone, a tylko jedna lub druga ze stron jest obowiązana zapłacić różnicę między umówioną ceną sprzedaży a ceną rynkową w czasie wykonania umowy.


Art. 11. 1. Regulamin giełdy uchwala rada nadzorcza giełdy. 2. Regulamin giełdy określa, w szczególności: 1) rodzaje transakcji giełdowych zawieranych na danej giełdzie, 2) sposoby określenia wymagań jakościowych i standardów przewidzianych dla towarów giełdowych oraz sposoby kontroli ich jakości, w tym standardów przewidzianych dla transakcji dotyczących praw, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), 3) zasady i tryb dopuszczania towarów giełdowych do obrotu giełdowego, 4) zasady wprowadzania towarów giełdowych do obrotu giełdowego, zawieszania notowań i wykluczania towarów z obrotu, 5) zasady dopuszczania podmiotów do dokonywania transakcji na giełdzie oraz ich prawa i obowiązki (członkostwo giełdy), a w przypadku dopuszczania maklerów niezależnych - z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 3, 6) zasady składania zleceń nabycia i zbycia towarów giełdowych, 7) systemy notowań giełdowych oraz zasady ustalania kursów i cen towarów giełdowych, 8) dni otwarcia danej giełdy i godziny sesji giełdowych, 9) formy zabezpieczenia transakcji giełdowych, 10) dane o systemie informacyjnym giełdy, 11) zasady ustalania, rodzaje i wysokość opłat giełdowych, 12) wymagania w zakresie oznaczeń kodowych towarów, według obowiązujących klasyfikacji statystycznych dla obrotu wewnętrznego i zagranicznego, 13) sposób i tryb rozstrzygania sporów wynikających z transakcji giełdowych, 14) środki dyscyplinarne i porządkowe, które mogą być stosowane wobec uczestników naruszających obowiązki wynikające z uczestnictwa, względnie nie przestrzegających zasad regulaminu oraz zasady i tryb ich stosowania, 15) wymagania techniczne i finansowe, którym ma odpowiadać dom składowy w rozumieniu przepisów o domach składowych i jego prowadzenie oraz warunki, jakie musi spełnić regulamin domu składowego, ubiegającego się o podpisanie umowy o obsługę transakcji z tą giełdą oraz zasady i tryb zawierania takich umów, 16) wskazanie sposobu rozliczania transakcji giełdowych, w tym wskazanie giełdowej izby rozrachunkowej właściwej do rozliczania transakcji dokonywanych na danej giełdzie, dotyczących towarów, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e). 3. Regulamin określa również zasady dopuszczenia maklera niezależnego do dokonywania transakcji na danej giełdzie.


Art. 12. 1. Zmiany statutu spółki i regulaminu giełdowego wymagają dla swej ważności zgody Komisji. 2. Komisja odmawia udzielenia zgody na dokonanie zmian w statucie i regulaminie, jeżeli proponowane zmiany są sprzeczne z przepisami prawa lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu.


Art. 13. 1. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczególny tryb i warunki wprowadzania do obrotu giełdowego praw, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), w tym również kryteria, jakie muszą spełniać te prawa, aby mogły być przedmiotem obrotu oraz szczególne warunki, jakie w takim przypadku obowiązane są spełniać osoby zobowiązane do realizacji tych praw. 2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać tryb i warunki wprowadzania do obrotu giełdowego praw, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), w sposób zapewniający odpowiedni poziom bezpieczeństwa w zakresie realizacji zobowiązań wynikających z tych praw. Rozporządzenie powinno ponadto określać zakres obowiązków informacyjnych, tak aby zapewnić nabywcom tych praw podstawowe dane niezbędne do oceny ryzyka związanego z inwestowaniem w te prawa. Rozdział 3 Tworzenie i ustrój organizacyjny giełdowej izby rozrachunkowej


Art. 14. 1. Zezwolenie na prowadzenie giełdy, na której przedmiotem obrotu są prawa majątkowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), względnie zezwolenie na dopuszczenie do obrotu na istniejącej giełdzie praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), wydaje się z zastrzeżeniem warunku utworzenia z udziałem wnioskodawcy, jako założyciela i akcjonariusza, giełdowej izby rozrachunkowej i podjęcia przez tę izbę działalności w określonym terminie. 2. Giełdową izbę rozrachunkową tworzy się wyłącznie w formie spółki akcyjnej w celu obsługi finansowej transakcji giełdowych, których przedmiotem są prawa, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), dokonywanych na danej giełdzie oraz w celu realizacji zadań określonych w art. 15 ust. 5 i 6. 3. Giełdowa izba rozrachunkowa nie może prowadzić działalności w innym zakresie niż w zakresie, o którym mowa w ust. 2. 4. Poza wnioskodawcą akcjonariuszami spółki będącej giełdową izbą rozrachunkową mogą być wyłącznie akcjonariusze spółki prowadzącej giełdę, banki, Skarb Państwa oraz Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A., zwany dalej "Krajowym Depozytem". 5. Do spółki będącej giełdową izbą rozrachunkową stosuje się przepisy art. 5 ust. 7 i 8 oraz art. 6 ust. 3. 6. Warunek, o którym mowa w ust. 1, uważa się również za spełniony, jeżeli wnioskodawca uzyska członkostwo już istniejącej giełdowej izby rozrachunkowej. 7. Minimalna wysokość kapitału zakładowego spółki prowadzącej giełdową izbę rozrachunkową wynosi 1 500 000 zł.


Art. 15. 1. Spółka będąca giełdową izbą rozrachunkową świadczy usługi na rzecz członków tej izby. 2. Członkami giełdowej izby rozrachunkowej, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą być wyłącznie akcjonariusze spółki będącej tą izbą, spółki prowadzące giełdy oraz towarowe domy maklerskie, a także domy maklerskie, jeżeli uzyskały zezwolenie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. 3. Członkami giełdowej izby rozrachunkowej mogą być również inne krajowe instytucje finansowe, w tym banki, jeżeli zamierzają współdziałać z izbą rozrachunkową w zakresie wykonywania jej zadań oraz, za zgodą i na warunkach określonych przez Komisję, osoby prawne lub inne jednostki organizacyjne z siedzibą za granicą, wykonujące zadania w zakresie rozliczania transakcji zawieranych w obrocie towarami giełdowymi. 4. Giełda może być członkiem więcej niż jednej izby rozrachunkowej, jak również członkiem jednostek organizacyjnych z siedzibą za granicą, które wykonują rozliczenia transakcji zawieranych w obrocie towarami giełdowymi. 5. Do zadań giełdowej izby rozrachunkowej należy organizacja i prowadzenie rozliczeń transakcji giełdowych, w szczególności: 1) badanie stanu finansowego członków w zakresie możliwości terminowego wywiązywania się z zobowiązań wynikających z transakcji giełdowych, 2) gromadzenie i utrzymywanie wadiów na rachunkach członków, w związku z przeprowadzaniem rozliczeń pomiędzy członkami, 3) wyrażanie zgody na zawarcie przez członka giełdowej izby rozrachunkowej z maklerem niezależnym umowy rozliczeniowo-gwarancyjnej. 6. Giełdowa izba rozrachunkowa zapewnia przeprowadzanie rozliczeń członków z tytułu transakcji giełdowych, w szczególności przez zagwarantowanie ich zobowiązań i wierzytelności wynikających bezpośrednio z tych transakcji. 7. Giełdowa izba rozrachunkowa może prowadzić rachunki pieniężne, dokonywać rozliczeń pieniężnych, udzielać pożyczek oraz uczestniczyć - za pośrednictwem swojego banku - w rozrachunkach dokonywanych przez Narodowy Bank Polski na zasadach stosowanych w przypadku rozrachunków międzybankowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań określonych w ust. 1 oraz w ust. 5 i 6.


Art. 16. 1. Prawa i obowiązki członków giełdowej izby rozrachunkowej określa regulamin izby uchwalony przez radę nadzorczą i zatwierdzony przez walne zgromadzenie. Przepisy art. 12 stosuje się odpowiednio. 2. Regulamin giełdowej izby rozrachunkowej reguluje, w szczególności: 1) tryb zgłaszania izbie i rejestracji przez izbę wierzytelności członków izby, wynikających z transakcji giełdowych, 2) terminy i sposoby zaspokojenia wierzytelności członków izby, wynikających z transakcji giełdowych, 3) tryb postępowania przy wykonywaniu innych zleceń przekazanych izbie przez jej członków w związku z transakcjami giełdowymi, 4) zakres odpowiedzialności spółki będącej giełdową izbą rozrachunkową za terminowe i należyte przeprowadzenie czynności zleconych przez członków izby.


Art. 17. 1. Wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie giełdy, na której przedmiotem obrotu są prawa, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), oprócz danych wymaganych dla wydania zezwolenia na prowadzenie giełdy, powinien zawierać dane, o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1-6, odnoszące się odpowiednio do spółki będącej giełdową izbą rozrachunkową. 2. Do wniosku należy dołączyć statut spółki prowadzącej giełdową izbę rozrachunkową, regulamin tej izby oraz analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia przez izbę rozliczeń finansowych transakcji giełdowych w okresie co najmniej 3 lat. 3. Przepisy art. 9 ust. 1-3 i ust. 7 oraz art. 12 stosuje się odpowiednio do spółki prowadzącej giełdową izbę rozrachunkową.


Art. 18. 1. Funkcję giełdowej izby rozrachunkowej może pełnić Krajowy Depozyt. 2. W przypadku, gdy przedmiotem obrotu na danej giełdzie będą prawa, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e) a funkcję giełdowej izby rozrachunkowej pełni Krajowy Depozyt, zezwolenie na prowadzenie giełdy, o którym mowa w art. 14 ust. 1, może być wydane, jeżeli wnioskodawca dołączy do wniosku umowę z Krajowym Depozytem w przedmiocie rozliczania transakcji giełdowych wraz z regulaminem, o którym mowa w ust. 4. 3. Do rozliczania przez Krajowy Depozyt transakcji giełdowych w ramach wykonywania funkcji giełdowej izby rozrachunkowej, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. 4. W przypadku, gdy funkcję giełdowej izby rozrachunkowej pełni Krajowy Depozyt, prawa i obowiązki członków izby oraz zasady rozliczania transakcji giełdowych określa odrębny regulamin uchwalony przez Krajowy Depozyt. 5. Regulamin, o którym mowa w ust. 4, jak również jego zmiany wymagają zatwierdzenia przez Komisję. Komisja odmawia zatwierdzenia zmiany regulaminu, jeżeli proponowane zmiany byłyby sprzeczne z prawem lub mogłyby naruszyć bezpieczeństwo obrotu. Rozdział 4 Zadania Komisji w zakresie instytucji rynku towarów giełdowych


Art. 19. 1. Komisja wykonuje nadzór nad instytucjami rynku towarów giełdowych. 2. W zakresie tworzenia i działalności giełd towarowych, giełdowych izb rozrachunkowych oraz działalności maklerów giełd towarowych do zadań Komisji należy: 1) sprawowanie nadzoru nad przestrzeganiem reguł uczciwego obrotu i konkurencji w obrocie towarami giełdowymi oraz nad zapewnieniem powszechnego dostępu do rzetelnych informacji na rynku towarów giełdowych, 2) inspirowanie, organizowanie i podejmowanie działań zapewniających sprawne funkcjonowanie rynku towarów giełdowych oraz ochronę uczestników obrotu, 3) współdziałanie z organami administracji rządowej, uczestnikami obrotu towarami giełdowymi oraz innymi instytucjami - w zakresie kształtowania polityki gospodarczej państwa, zapewniającej rozwój rynku towarów giełdowych, 4) upowszechnianie wiedzy o zasadach funkcjonowania rynku towarów giełdowych, 5) przygotowywanie projektów aktów prawnych związanych z funkcjonowaniem rynku towarów giełdowych, 6) podejmowanie innych działań przewidzianych przepisami ustawy.


Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) giełdzie towarowej - rozumie się przez to zespół osób, urządzeń i środków technicznych zapewniający wszystkim uczestnikom obrotu jednakowe warunki zawierania transakcji giełdowych oraz jednakowy dostęp w tym samym czasie do informacji rynkowych, a w szczególności do informacji o kursach i cenach towarów giełdowych oraz o obrotach towarami giełdowymi, 2) towarach giełdowych - rozumie się przez to dopuszczone do obrotu na danej giełdzie towarowej: a) oznaczone co do gatunku rzeczy, b) różne rodzaje energii, c) limity wielkości produkcji, d) prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów wielkości produkcji, e) prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od kursów walut i stóp procentowych, 3) transakcji giełdowej - rozumie się przez to umowę sprzedaży towarów giełdowych, zawartą na giełdzie towarowej, przez członków giełdy, w czasie i w sposób przewidziany na dokonywanie takich transakcji, 4) giełdowej izbie rozrachunkowej - rozumie się przez to zespół osób, urządzeń i środków technicznych utworzony w celu organizacji i prowadzenia rozliczeń transakcji giełdowych, 5) członku giełdy - rozumie się przez to podmiot, który na podstawie regulaminu giełdy towarowej dopuszczony jest do dokonywania w imieniu własnym transakcji giełdowych, 6) działalności maklerskiej - rozumie się przez to działalność w zakresie obrotu towarami giełdowymi, realizowaną na giełdzie towarowej, 7) maklerze niezależnym - rozumie się przez to osobę fizyczną, wpisaną na listę maklerów giełd towarowych, która jest członkiem giełdy towarowej i zawiera transakcje giełdowe w imieniu własnym i na własny rachunek, na warunkach określonych w ustawie, 8) towarowym domu maklerskim - rozumie się przez to spółkę akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącą działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi, 9) domu maklerskim - rozumie się przez to domy maklerskie i banki prowadzące działalność maklerską na podstawie ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, 10) tajemnicy zawodowej - rozumie się przez to informację związaną z giełdowym obrotem towarami giełdowymi, której ujawnienie mogłoby naruszyć interes uczestników tego obrotu, 11) podmiocie dominującym - rozumie się przez to podmiot dominujący w rozumieniu ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, 12) Komisji - rozumie się przez to Komisję Papierów Wartościowych i Giełd, 13) instytucjach rynku towarów giełdowych - rozumie się przez to giełdy towarowe, giełdowe izby rozrachunkowe, towarowe domy maklerskie oraz maklerów giełd towarowych, 14) radzie nadzorczej giełdy - rozumie się przez to radę nadzorczą spółki prowadzącej giełdę towarową, 15) umowie rozliczeniowo-gwarancyjnej - rozumie się przez to umowę zawartą pomiędzy członkiem giełdowej izby rozrachunkowej, będącym towarowym domem maklerskim lub będącym bankiem prowadzącym działalność maklerską, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a maklerem niezależnym, na podstawie której to umowy członek izby dokonuje rozliczeń i gwarantuje wykonanie przez maklera niezależnego transakcji zawartych przezeń na danej giełdzie towarowej.


Art. 20. 1. W zakresie nie uregulowanym w ustawie, do sposobu działania oraz zadań Komisji stosuje się przepisy ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. 2. Przewodniczący Komisji może występować do Rady Ministrów lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych z wnioskami o wydanie przepisów wykonawczych do ustawy.


Art. 21. W sprawach cywilnych z zakresu obrotu giełdowego Przewodniczącemu Komisji przysługują odpowiednio uprawnienia przewidziane dla prokuratora w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.


Art. 22. 1. Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo: 1) wstępu do siedziby i do lokalu spółki prowadzącej giełdę w celu wglądu do ksiąg, dokumentów i innych nośników informacji, 2) uczestniczenia w posiedzeniach rady nadzorczej giełdy oraz na walnych zgromadzeniach. 2. Na żądanie Komisji lub jej upoważnionych przedstawicieli, spółka prowadząca giełdę jest obowiązana do niezwłocznego sporządzenia i przekazania kopii dokumentów oraz innych nośników informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień. 3. Na pisemne żądanie Komisji, zarząd spółki prowadzącej giełdę jest obowiązany do: 1) zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia, lub 2) umieszczenia spraw wskazanych przez Komisję w porządku obrad walnego zgromadzenia. 4. W przypadku niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 3, do żądania Komisji stosuje się odpowiednio przepisy art. 401§1 i 3 Kodeksu spółek handlowych. 5. Komisja może nakazać radzie nadzorczej giełdy niezwłoczne podjęcie, jednak nie później niż w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania pisemnego stanowiska Komisji, uchwały w określonej sprawie. 6. Spółka prowadząca giełdę jest obowiązana do zawiadamiania Komisji o wszystkich planowanych posiedzeniach rady nadzorczej giełdy oraz walnych zgromadzeniach.


Art. 23. 1. Komisja może wytoczyć przeciwko spółce prowadzącej giełdę powództwo o: 1) stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej giełdy - sprzecznej z ustawą lub podjętej z naruszeniem przepisów ustawy, 2) uchylenie uchwały walnego zgromadzenia lub rady nadzorczej giełdy sprzecznej ze statutem spółki, regulaminem giełdy, naruszającej zasady bezpieczeństwa obrotu lub podjętej z naruszeniem postanowień statutu lub regulaminu. 2. Powództwo należy wnieść w terminie 30 dni od dnia otrzymania wiadomości o uchwale, nie później jednak niż w terminie 6 miesięcy od dnia podjęcia uchwały. 3. Wniesienie powództwa powoduje wstrzymanie wykonalności zaskarżonej uchwały. 4. Prawomocny wyrok stwierdzający nieważność albo uchylający uchwałę walnego zgromadzenia ma moc obowiązującą w stosunkach między spółką a wszystkimi akcjonariuszami oraz między spółką a członkami organów spółki. W przypadkach, w których ważność czynności dokonanej przez spółkę jest zależna od uchwały walnego zgromadzenia, stwierdzenie nieważności takiej uchwały albo jej uchylenie nie ma skutku wobec osób trzecich działających w dobrej wierze.


Art. 24. W przypadku, gdy spółka prowadzi giełdę z naruszeniem prawa, Komisja może cofnąć zezwolenie na prowadzenie giełdy.


Art. 25. W zakresie nadzoru na działalnością giełdowych izb rozrachunkowych stosuje się przepisy art. 22 i 23. Rozdział 5 Opłaty


Art. 26. 1. Udzielenie zezwolenia przewidzianego w ustawie podlega stałej opłacie w wysokości nie większej niż równowartość w złotych 4 500 EURO, ustalanej przy zastosowaniu średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. 2. Od spółek prowadzących giełdy pobiera się opłatę od każdej transakcji zawieranej na giełdzie, w łącznej wysokości nie większej niż 0,015% wartości transakcji. 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wysokość, szczegółowy sposób naliczania oraz warunki i terminy uiszczania opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, w tym sposób ustalania wartości transakcji, o których mowa w ust. 2. Opłaty te nie powinny w istotny sposób wpływać na zwiększenie kosztów obrotu na giełdzie oraz powinny uwzględniać rodzaje transakcji podlegających opłatom. 4. Przeznaczenie i rozdysponowanie wpływów z opłat, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 21 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Rozdział 6 Maklerzy giełd towarowych


Art. 27. 1. Na listę maklerów giełd towarowych może być wpisana osoba fizyczna, która: 1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych, 2) korzysta z pełni praw publicznych, 3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko mieniu, przeciwko dokumentom, za przestępstwo gospodarcze, za fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych, znaków towarowych, przestępstwo skarbowe, za przestępstwa określone w ustawie - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, za przestępstwa określone w niniejszej ustawie lub za przestępstwa określone w przepisach o domach składowych, 4) posiada co najmniej średnie wykształcenie, 5) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed komisją egzaminacyjną dla maklerów giełd towarowych. 2. Uzyskanie uprawnień do wykonywania zawodu maklera giełd towarowych następuje z dniem wpisu na listę maklerów giełd towarowych.


Art. 28. 1. Wpisu na listę maklerów giełd towarowych dokonuje Komisja, na wniosek zainteresowanego, złożony w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia egzaminu, o którym mowa w art. 27 ust.1 pkt 5. Wpis na listę maklerów giełd towarowych obejmuje: imię (imiona) i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia maklera. 2. Osoba wpisana na listę maklerów giełd towarowych jest obowiązana do niezwłocznego pisemnego informowania Komisji o: 1) podjęciu wykonywania zawodu wraz ze wskazaniem sposobu i miejsca wykonywania zawodu, a w przypadku maklera niezależnego - wraz ze wskazaniem członka giełdowej izby rozrachunkowej, z którym dany makler zawarł umowę rozliczeniowo-gwarancyjną oraz adresem tego podmiotu, 2) każdorazowej zmianie danych objętych wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, oraz danych, o których mowa w pkt 1. 3. Lista maklerów giełd towarowych, skreślenie z listy oraz zawieszenie uprawnień do wykonywania zawodu maklera giełd towarowych podlegają ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Komisji Papierów Wartościowych i Giełd. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1. Wzór wniosku powinien zawierać odniesienia do danych, o których mowa w art. 27 ust. 1, a w przypadku danych dotyczących karalności, wykształcenia oraz wyniku egzaminu złożonego przed komisją egzaminacyjną dla maklerów giełd towarowych, powinien zawierać wymóg dołączenia odpowiednich dokumentów lub ich kopii.


Art. 29. 1. Przewodniczący Komisji: 1) powołuje komisję egzaminacyjną dla maklerów giełd towarowych oraz nadzoruje jej działalność, 2) ustala zakres tematyczny obowiązujący na egzaminach oraz tryb przeprowadzania egzaminów, 3) ustala wysokość opłat egzaminacyjnych oraz wynagrodzeń dla osób wchodzących w skład komisji egzaminacyjnej. 2. Rozdysponowanie wpływów z opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 3, następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 24 ust. 2 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.


Art. 3. 1. Z zastrzeżeniem ust. 2, dopuszczone do obrotu giełdowego prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów produkcji lub kursów walut i stóp procentowych, mogą być przedmiotem obrotu wyłącznie na giełdzie towarowej, do obrotu na której zostały dopuszczone. 2. O ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej, prawa majątkowe, o których mowa w ust. 1, mogą być przedmiotem obrotu dokonywanego poza giełdą towarową, do obrotu na której zostały dopuszczone - w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym i egzekucyjnym. 3. O ile przepisy innych ustaw nie stanowią inaczej, proponowanie nabycia lub nabywanie praw majątkowych, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów produkcji lub kursów walut i stóp procentowych, przy wykorzystaniu środków masowego przekazu, albo w inny sposób, jeżeli propozycja jest skierowana do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata, z wyjątkiem proponowania nabycia praw w postępowaniu likwidacyjnym, upadłościowym i egzekucyjnym, może być dokonywane pod warunkiem uprzedniego wprowadzenia tych praw do obrotu giełdowego i wyłącznie za pośrednictwem giełdy. Rozdział 2 Tworzenie i ustrój organizacyjny giełdy towarowej


Art. 30. 1. Przez wykonywanie zawodu maklera giełd towarowych rozumie się pozostawanie osoby wpisanej na listę maklerów giełd towarowych w stosunku pracy, zlecenia lub w innym stosunku prawnym o podobnym charakterze: 1) z towarowym domem maklerskim, 2) ze spółką prowadzącą giełdę, 3) ze spółką będącą giełdową izbą rozrachunkową, 4) z domem maklerskim w zakresie działalności objętej zezwoleniem, o którym mowa w art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, lub pełnienie przez tę osobę funkcji w organach któregokolwiek z tych podmiotów. 2. Przez wykonywanie zawodu maklera giełd towarowych rozumie się również pełnienie przez osobę wpisaną na listę maklerów giełd towarowych, funkcji z wyboru w organach stowarzyszeń maklerów giełd towarowych, zrzeszających co najmniej 20% ogółu maklerów giełd towarowych wykonujących zawód. 3. Przez wykonywanie zawodu maklera giełd towarowych rozumie się również zawieranie transakcji giełdowych przez maklera niezależnego lub pozostawanie przez maklera giełd towarowych w stosunku pracy lub stałego zlecenia z maklerem niezależnym. 4. Tytułu "makler giełd towarowych" mogą używać wyłącznie osoby, które spełniają jeden z warunków określonych w ust. 1-3.


Art. 31. 1. Skreślenie z listy maklerów giełd towarowych następuje: 1) na wniosek danej osoby wpisanej na listę, 2) w razie całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia, 3) na skutek skazania prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, o którym mowa w art. 27 ust. 1 pkt 3, lub pozbawienia praw publicznych, 4) na skutek śmierci osoby wpisanej na listę, 5) w razie niewykonywania zawodu maklera giełd towarowych przez 3 kolejne lata. 2. Podjęcie wykonywania zawodu powoduje zawieszenie biegu terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, a nieprzerwane wykonywanie zawodu przez 6 kolejnych miesięcy powoduje przerwanie biegu tego terminu.


Art. 32. 1. Komisja może wydać decyzję o skreśleniu maklera giełd towarowych z listy lub zawiesić jego uprawnienia do wykonywania zawodu na okres od 3 do 24 miesięcy na skutek nienależytego wykonywania zawodu lub naruszenia prawa w związku z wykonywaniem zawodu. 2. Komisja wydaje decyzję o skreśleniu z listy maklerów giełd towarowych albo o zawieszeniu uprawnień do wykonywania zawodu, po uprzednim przeprowadzeniu rozprawy. Komisja może nadać tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. 3. W razie konieczności zabezpieczenia interesu publicznego Komisja może, z chwilą wszczęcia postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, zawiesić uprawnienia maklera giełd towarowych do czasu wydania decyzji w sprawie, jednak nie dłużej niż na okres 12 miesięcy. 4. W przypadku wydania decyzji o zawieszeniu uprawnień maklera giełd towarowych do wykonywania zawodu, okres zawieszenia uprawnień, o którym mowa w ust. 3, wlicza się do okresu zawieszenia uprawnień, o którym mowa w ust. 1. 5. Osoba skreślona z listy maklerów giełd towarowych z przyczyn, o których mowa w ust. 1, nie może być ponownie wpisana na listę maklerów giełd towarowych przed upływem 10 lat od dnia wydania decyzji, lecz nie wcześniej niż nastąpi zatarcie skazania za przestępstwo, którego popełnienie stanowiło przesłankę faktyczną wydania decyzji o skreśleniu z listy maklerów.


Art. 33. Makler giełd towarowych przy wykonywaniu zawodu jest obowiązany działać zgodnie z przepisami prawa, zasadami uczciwego obrotu oraz mieć na względzie słuszne interesy zleceniodawców.


Art. 34. 1. Maklerem niezależnym może być wyłącznie makler giełd towarowych, który uzyskał członkostwo giełdy towarowej i zawarł z członkiem izby rozrachunkowej umowę rozliczeniowo-gwarancyjną. 2. Makler niezależny nie może prowadzić innej działalności gospodarczej, ani pozostawać w stosunku pracy, zlecenia lub innym tego rodzaju stosunku prawnym z innym maklerem niezależnym lub członkiem giełdy. 3. Makler niezależny może zatrudniać do dokonywania czynności na giełdzie wyłącznie maklerów giełd towarowych. 4. Makler niezależny obowiązany jest prowadzić księgi rachunkowe. 5. Makler niezależny obowiązany jest powiadomić Komisję o miejscu przechowywania ksiąg rachunkowych dla prowadzonej przez siebie działalności. 6. Makler niezależny zawiera transakcje wyłącznie w imieniu własnym i na własny rachunek, w ramach prowadzonej przez siebie samodzielnie działalności gospodarczej. 7. Makler niezależny może być członkiem tylko jednej giełdy. 8. Transakcje zawierane przez maklera niezależnego będą rozliczane przez będący członkiem danej giełdy towarowy dom maklerski lub dom maklerski, który gwarantować będzie wywiązywanie się przez maklera z wszelkich zobowiązań z tytułu zawieranych transakcji giełdowych - na podstawie umowy rozliczeniowogwarancyjnej.


Art. 35. 1. Umowa rozliczeniowo-gwarancyjna, jak również każda zmiana do tej umowy, wchodzi w życie z chwilą jej potwierdzenia przez giełdową izbę rozrachunkową. 2. Umowa rozliczeniowo-gwarancyjna powinna być przesłana do Komisji w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia przez towarowy dom maklerski. Obowiązek ten dotyczy także wszelkich zmian wprowadzanych przez strony do umowy. 3. Umowa rozliczeniowo-gwarancyjna powinna zawierać postanowienia mające za przedmiot ustanowienie przez maklera niezależnego na rzecz członka giełdowej izby rozrachunkowej zabezpieczeń majątkowych, w szczególności poprzez: 1) wystawienie weksla własnego, 2) poręczenie cywilne lub wekslowe osoby trzeciej, 3) przedstawienie gwarancji bankowej, której beneficjentem jest członek giełdowej izby rozrachunkowej, 4) przedstawienie polisy ubezpieczeniowej, w której ubezpieczonym jest członek giełdowej izby rozrachunkowej, 5) ustanowienie hipoteki kaucyjnej, 6) ustanowienie zastawu na papierach wartościowych.


Art. 36. 1. W przypadku naruszania przez maklera niezależnego postanowień umowy rozliczeniowo-gwarancyjnej poprzez zawieranie transakcji giełdowych, z których zobowiązanie przekracza wartość gwarantowaną przez członka giełdowej izby rozrachunkowej lub poprzez niewykonywanie w terminie zobowiązań wynikających z transakcji giełdowych, Komisja może nakazać członkowi giełdowej izby rozrachunkowej jednostronne odstąpienie od umowy rozliczeniowogwarancyjnej zawartej z tym maklerem niezależnym. 2. W przypadku odstąpienia przez członka giełdowej izby rozrachunkowej od umowy rozliczeniowo-gwarancyjnej na żądanie Komisji, nie ponosi on jakiejkolwiek odpowiedzialności odszkodowawczej wobec maklera niezależnego, niezależnie od odmiennych postanowień zawartych w tej umowie. Rozdział 7 Towarowe domy maklerskie


Art. 37. 1. O ile ustawa nie stanowi inaczej, działalność maklerska może być prowadzona wyłącznie przez towarowy dom maklerski. 2. Akcje towarowego domu maklerskiego mogą być wyłącznie imienne, chyba że są dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi. 3. Zapłata za obejmowane lub nabywane akcje towarowego domu maklerskiego, które nie zostały dopuszczone do publicznego obrotu papierami wartościowymi, nie może pochodzić z pożyczek, kredytów, ani z nie udokumentowanych źródeł. 4. Osoba prawna może być jednoosobowym założycielem towarowego domu maklerskiego. 5. Towarowy dom maklerski może wykonywać wyłącznie czynności określone w zezwoleniu. 6. Towarowy dom maklerski może być członkiem więcej niż jednej giełdy towarowej. 7. Towarowy dom maklerski ma wyłączne prawo i obowiązek używać w swej firmie określenia "towarowy dom maklerski".


Art. 38. 1. Prowadzenie działalności maklerskiej wymaga zezwolenia Komisji wydanego na wniosek zainteresowanego podmiotu. 2. Działalność maklerska obejmuje wykonywanie czynności związanych z obrotem towarami giełdowymi, polegających na: 1) oferowaniu towarów giełdowych w obrocie giełdowym, 2) nabywaniu lub sprzedaży towarów giełdowych na zasadach określonych w art. 51, 3) prowadzeniu rachunków transakcji giełdowych dotyczących praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), oraz rachunków pieniężnych służących do ich obsługi, 4) dokonywaniu rozliczeń transakcji giełdowych zawieranych przez maklerów niezależnych, 5) dokonywaniu rozliczeń transakcji zleceniodawców - z wyłączeniem rozliczeń dokonywanych przez giełdowe izby rozrachunkowe oraz - w zakresie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 - przez giełdy, 6) odpłatnym doradztwie w zakresie obrotu giełdowego, 7) zarządzaniu cudzym pakietem aktywów na zlecenie, w zakresie inwestycji dokonywanych na giełdach towarowych, 8) pośrednictwie w nabywaniu lub zbywaniu praw, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), w obrocie na zagranicznych giełdach towarowych, 9) prowadzeniu ewidencji towarów giełdowych w obrocie giełdowym, 3. Przez doradztwo w zakresie obrotu giełdowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, rozumie się odpłatne udzielanie pisemnej lub ustnej rekomendacji nabycia lub zbycia oznaczonych towarów giełdowych albo powstrzymania się od zawarcia transakcji dotyczącej tych towarów. 4. Za zezwoleniem Komisji i na warunkach przez nią określonych towarowe domy maklerskie mogą dokonywać w obrocie publicznym czynności zawiązanych z obrotem papierami wartościowymi, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, oraz prawami majątkowymi, o których mowa w art. 97 tej ustawy. 5. Zezwolenie na wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 7, jest wydawane w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych i Prezesem Narodowego Banku Polskiego. 6. Do rachunku pieniężnego służącego do obsługi rachunku transakcji giełdowych dotyczących praw majątkowych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d) i e), stosuje się odpowiednio przepisy art. 725-733 Kodeksu cywilnego, z wyłączeniem uprawnienia do czasowego obracania wolnymi środkami pieniężnymi na potrzeby gospodarki narodowej. Nie wyłącza to uprawnień Komisji wynikających z art. 39. 7. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, inne niż określone w ust. 2 czynności: 1) których wykonywanie przez towarowy dom maklerski nie wymaga uzyskania zezwolenia, o ile czynności te związane są z obrotem towarowym, 2) które mogą być wykonywane przez towarowy dom maklerski po uzyskaniu zezwolenia Komisji, ustalając zakres i warunki wykonywania tych czynności.


Art. 39. 1. Wniosek o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej powinien zawierać: 1) dane osobowe (imiona, nazwiska, daty urodzenia, miejsca urodzenia oraz adresy zamieszkania) członków zarządu, rady nadzorczej, komisji rewizyjnej, o ile jest przewidziana, jak również innych osób, które odpowiadają za rozpoczęcie przez spółkę działalności maklerskiej lub będą nią kierować, ich kwalifikacje zawodowe oraz dotychczasowy przebieg pracy zawodowej, 2) listę akcjonariuszy wraz z procentowym określeniem posiadanych przez nich głosów w walnym zgromadzeniu, 3) informację o podmiotach dominujących i zależnych wobec wnioskodawcy, 4) zakres czynności, które wnioskodawca zamierza wykonywać, 5) określenie rodzajów towarów giełdowych, które będą przedmiotem czynności, o których mowa w pkt 4, 6) określenie giełdy lub giełd, na których wnioskodawca zamierza prowadzić działalność maklerską, 7) informację o wysokości kapitału własnego, ze wskazaniem źródeł jego pochodzenia, 8) analizę ekonomiczno-finansową możliwości prowadzenia działalności maklerskiej przez pierwsze trzy lata, 9) oświadczenia osób, które będą kierować działalnością maklerską, o niekaralności za przestępstwa określone w art. 27 ust. 1 pkt 3, 10) informacje o planowanej organizacji spółki, 11) informacje o posiadanych urządzeniach telekomunikacyjnych i warunkach lokalowych, 12) informacje o poprzednio prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej i przyczynach zaprzestania tej działalności, 13) opis dotychczasowej i obecnej działalności gospodarczej akcjonariuszy posiadających co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu wnioskodawcy. 2. Do wniosku dołącza się: 1) statut spółki i wyciąg z rejestru przedsiębiorców, 2) regulaminy określające sposób wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, 3) regulamin organizacyjny oraz regulamin kontroli wewnętrznej, 4) listę maklerów giełd towarowych, którzy będą zatrudnieni przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 4, 5) ostatnie sprawozdanie finansowe wraz z opinią podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych oraz raportem z badania - w przypadku, gdy wnioskodawca w chwili składania wniosku prowadzi działalność w innej dziedzinie lub prowadził ją przed złożeniem wniosku, 6) listę maklerów papierów wartościowych, którzy będą zatrudnieni przy wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 38 ust. 2 w przypadku, gdy wnioskodawca ubiega się o wykonywanie tych czynności. 3. W celu ustalenia, czy wnioskodawca daje rękojmię należytego wykonywania działalności maklerskiej, Komisja może żądać przedstawienia innych danych dotyczących sytuacji finansowej i prawnej wnioskodawcy lub jego akcjonariuszy posiadających co najmniej 5% głosów na walnym zgromadzeniu.


Art. 4. Spółka prowadząca giełdę towarową zapewnia: 1) koncentrację podaży i popytu na towary giełdowe, 2) bezpieczny i sprawny przebieg transakcji giełdowych i rozliczeń, 3) upowszechnianie jednolitych informacji umożliwiających ocenę aktualnej wartości towarów giełdowych.


Art. 40. 1. Komisja, z zastrzeżeniem ust. 2, rozpoznaje wniosek o zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w terminie 2 miesięcy od dnia jego złożenia. 2. W przypadku, gdy Komisja zażąda przedstawienia dodatkowych danych, o których mowa w art. 39 ust. 3, do terminu 2 miesięcy nie wlicza się okresów oczekiwania na przedstawienie dodatkowych danych. 3. Zezwolenie zawiera: 1) firmę, siedzibę oraz adres towarowego domu maklerskiego, 2) dozwolone czynności oraz wymaganą do ich wykonywania liczbę maklerów giełd towarowych, 3) minimalną wysokość środków własnych, ustaloną zgodnie z odrębnymi przepisami, 4) termin rozpoczęcia działalności maklerskiej, 5) określenie warunków technicznych i organizacyjnych, wymaganych do prowadzenia działalności przez towarowy dom maklerski. 4. Towarowy dom maklerski posiadający zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej obowiązany jest zatrudniać maklerów w liczbie nie mniejszej niż wskazana w zezwoleniu.


Art. 41. Komisja wydaje decyzję odmawiającą zezwolenia w przypadku, gdy wniosek o wydanie zezwolenia nie spełnia warunków określonych w art. 39 lub gdy z przedstawionych danych wynika, że spółka nie daje rękojmi należytego wykonywania działalności.


Art. 42. 1. Upoważniony przedstawiciel Komisji ma prawo wstępu do siedziby towarowego domu maklerskiego i do jego lokalu oraz wglądu do ksiąg, dokumentów i innych nośników informacji. 2. Na żądanie Komisji lub jej upoważnionego przedstawiciela, towarowy dom maklerski jest obowiązany do niezwłocznego sporządzenia i przekazania kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień. 3. W razie powzięcia wątpliwości co do prawidłowości lub rzetelności sprawozdań finansowych albo innych informacji finansowych, których obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych przepisów lub prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, Komisja może zlecić kontrolę tych sprawozdań, informacji i ksiąg rachunkowych podmiotowi uprawnionemu do badania sprawozdań finansowych. W przypadku, gdy kontrola wykaże, że wątpliwości były uzasadnione, towarowy dom maklerski zwraca Komisji koszty przeprowadzenia kontroli.