Art. 21. 1. Wniosek o wydanie zgody na zamknięte użycie GMO, o której mowa w art. 16, powinien zawierać w szczególności: 1) informacje o użytkowniku GMO, w tym jego nazwę i siedzibę lub imię, nazwisko i adres, oraz imię i nazwisko osoby bezpośrednio odpowiedzialnej za planowane zamknięte użycie GMO, 2) informacje o planowanym działaniu, w tym charakterystykę GMO lub kombinacji GMO: a) wykorzystywane organizmy biorcy i dawcy oraz stosowany system nośnika, b) źródło i planowaną funkcję materiału genetycznego używanego przy modyfikacji, c) cechy identyfikujące GMO, 3) informacje o planowanych poziomach i rodzajach zabezpieczeń, 4) informacje o środkach bezpieczeństwa pracy z GMO, 5) informacje o planowanym sposobie postępowania z odpadami zawierającymi GMO. 2. Do wniosku o wydanie zgody na zamknięte użycie GMO, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć: 1) dokumentację oceny zagrożeń, o której mowa w art. 6, 2) plan postępowania na wypadek awarii, o którym mowa w art. 19. 3. We wniosku dotyczącym zgody na ponowne zamknięte użycie GMO umieszcza się także informacje o wynikach poprzedniego zamkniętego użycia GMO.


Ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 22. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki, określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków, o których mowa w art. 21 ust. 1, art. 36 ust. 2, art. 43 ust. 1, art. 52 ust. 3, dotyczących zgód i zezwoleń, o których mowa w art. 10 pkt 1 i 2, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i środowiska, potrzebę ujednolicenia tych dokumentów oraz koniecznością uwzględnienia w nich wszystkich potrzebnych danych.


Art. 23. 1. Zgodę wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat, po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki dokonania zamkniętego użycia GMO, z zastrzeżeniem ust. 4. 2. Przed wydaniem zgody można: 1) wezwać, w razie potrzeby, występującego z wnioskiem użytkownika GMO do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji stwierdzającej, że spełnia on warunki określone przepisami prawa, wymagane do dokonania zamkniętego użycia GMO, 2) zażądać od użytkownika GMO przedłożenia dodatkowych informacji niezbędnych dla wszechstronnego rozpatrzenia sprawy, w tym opinii, o której mowa w art. 15, 3) dokonać kontrolnego sprawdzenia faktów podanych we wniosku o udzielenie zgody w celu stwierdzenia, czy występujący z wnioskiem użytkownik GMO spełnia warunki dokonywania objętego zgodą zamkniętego użycia GMO. 3. Koszty przedłożenia dodatkowych informacji i opinii, o których mowa w ust. 2, ponosi wnioskodawca. 4. Minister odmawia wydania zgody na III i IV kategorię działań, jeżeli istnieją uzasadnione powody do przypuszczeń, iż przewidziane zabezpieczenia nie stanowią wystarczającej gwarancji uniknięcia poważnych lub niemożliwych do naprawienia konsekwencji awarii lub ryzyka wystąpienia takiej awarii w związku z zamierzonym sposobem zamkniętego użycia GMO.


Art. 24. 1. Zgodę na zamknięte użycie GMO wydaje się w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Bieg terminu zawiesza się w przypadkach, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 i 2. 2. W przypadku stwierdzenia, że działanie zostało zaliczone do niższej kategorii zagrożenia, niż kategoria do której w świetle zgromadzonej dokumentacji powinno być zaliczone, można zażądać od użytkownika GMO zmiany zaliczenia do kategorii działań. 3. W przypadku odmowy zmiany kategorii działań minister odmawia wydania zgody albo cofa wydaną zgodę. 4. Jeżeli przemawia za tym konieczność ochrony zdrowia ludzi lub środowiska, w zgodzie na zamknięte użycie GMO można określić dodatkowe warunki przeprowadzenia zamkniętego użycia GMO, dotyczące wymagań odnośnie poziomów i rodzajów zabezpieczeń i bezpieczeństwa pracowników, wykraczających poza wymagania określone na podstawie art. 17 i art. 18.


Art. 25. 1. Jeżeli przemawia za tym szczególnie ważny interes społeczny związany z potrzebą ochrony środowiska, a w szczególności z zagrożeniem pogorszenia stanu środowiska, w zgodzie na zamknięte użycie GMO może być ustanowione zabezpieczenie roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku. 2. Formę i wielkość zabezpieczenia roszczeń, o których mowa w ust. 1, określa się w zgodzie na zamknięte użycie GMO. 3. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, może mieć formę depozytu, gwarancji bankowej lub polisy ubezpieczeniowej. 4. Zabezpieczenie w formie depozytu jest wpłacane na odrębny rachunek bankowy wskazany przez organ wydający zgodę, a zabezpieczenie w formie gwarancji bankowej lub polisy ubezpieczeniowej jest składane do organu wydającego zgodę. 5. Gwarancja bankowa lub polisa ubezpieczeniowa powinna stwierdzać, że w razie wystąpienia negatywnych skutków w środowisku w wyniku niewywiązywania się przez podmiot z obowiązków określonych w zgodzie, o których mowa w rozdziale 3, bank lub firma ubezpieczeniowa ureguluje zobowiązania na rzecz organu wydającego zgodę.


Art. 26. 1. Po wydaniu decyzji o cofnięciu zgody lub po jej wygaśnięciu, jeżeli użytkownik GMO usunął negatywne skutki w środowisku powstałe w wyniku prowadzonej działalności lub skutki takie nie wystąpiły, minister orzeka, na wniosek użytkownika GMO, o uchyleniu ustanowionego zabezpieczenia. 2. W razie stwierdzenia, iż nie usunięto w wyznaczonym terminie negatywnych skutków powstałych w środowisku w wyniku zamkniętego użycia GMO, minister orzeka o przeznaczeniu na ten cel zabezpieczenia w wysokości niezbędnej do usunięcia tych skutków.


Art. 27. W razie ogłoszenia likwidacji lub upadłości użytkownika GMO przepisy art. 26 stosuje się odpowiednio w zakresie orzekania o zwrocie zabezpieczenia albo o jego przeznaczeniu na usunięcie szkód.


Art. 28. 1. Zgodę, o której mowa w art. 16, cofa się, w przypadku gdy użytkownik GMO narusza przepisy ustawy lub nie usunął w wyznaczonym terminie stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa. 2. Zgodę, o której mowa w art. 16, cofa się także, jeżeli istnieją uzasadnione powody do przypuszczeń, iż przewidziane zabezpieczenia nie stanowią wystarczającej gwarancji uniknięcia poważnych lub niemożliwych do naprawienia skutków awarii, albo jeżeli możliwość wystąpienia takiej awarii przekracza granice dopuszczalnego ryzyka.


Art. 29. Udział społeczeństwa w postępowaniu, którego przedmiotem jest wydanie zgody na zamknięte użycie GMO regulują przepisy o udziale społeczeństwa w postępowaniu w sprawie ochrony środowiska.


Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) organizmie - rozumie się przez to każdą jednostkę biologiczną, komórkową lub niekomórkową, zdolną do replikacji i przenoszenia materiału genetycznego, łącznie z wirusami i wiroidami; przez organizm rozumie się również kultury komórkowe i tkankowe roślin i zwierząt oraz plazmidy, 2) organizmie genetycznie zmodyfikowanym - rozumie się przez to organizm inny niż organizm człowieka, w którym materiał genetyczny został zmieniony w sposób niezachodzący w warunkach naturalnych wskutek krzyżowania lub naturalnej rekombinacji, w szczególności przy zastosowaniu: a) technik rekombinacji DNA z użyciem wektorów, w tym tworzenia materiału genetycznego poprzez włączenie do wirusa, plazmidu lub każdego innego wektora cząsteczek DNA wytworzonych poza organizmem i włączenie ich do organizmu biorcy, w którym w warunkach naturalnych nie występują, ale w którym są zdolne do ciągłego powielania, b) technik stosujących bezpośrednie włączenie materiału dziedzicznego przygotowanego poza organizmem, a w szczególności: mikroiniekcji, makroiniekcji i mikrokapsułkowania, c) metod niewystępujących w przyrodzie dla połączenia materiału genetycznego co najmniej dwóch różnych komórek, gdzie w wyniku zastosowanej procedury powstaje nowa komórka zdolna do przekazywania swego materiału genetycznego odmiennego od materiału wyjściowego komórkom potomnym, 3) zamkniętym użyciu GMO - rozumie się przez to każde działanie polegające na modyfikacji genetycznej organizmów oraz procedury, według których GMO są hodowane, przechowywane, transportowane, niszczone, usuwane lub wykorzystywane w jakikolwiek inny sposób, podczas którego stosowane są specjalne zabezpieczenia w celu ograniczenia kontaktu GMO z ludźmi i środowiskiem, 4) zamierzonym uwolnieniu GMO do środowiska - rozumie się przez to każde działanie polegające na zamierzonym wprowadzeniu do środowiska GMO albo ich kombinacji, bez zabezpieczeń ograniczających rozprzestrzenianie, takich jak bariery fizyczne lub połączenie barier fizycznych z barierami chemicznymi lub biologicznymi, mających na celu ograniczenie kontaktu GMO z ludźmi i środowiskiem, 5) wprowadzeniu do obrotu - rozumie się przez to zamierzone uwolnienie GMO do środowiska polegające na dostarczaniu lub udostępnianiu osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie produktu GMO, w tym wprowadzanie na rynek w wyniku produkcji lub dopuszczenie do obrotu na polskim obszarze celnym w ramach obrotu handlowego, 6) produkcie GMO - rozumie się przez to GMO lub każdy wyrób składający się z GMO lub zawierający GMO lub ich fragmenty lub kombinację GMO, który jest wprowadzany do obrotu lub wywożony za granicę bądź przewożony tranzytem przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 7) użytkowniku GMO - rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną bądź też jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, dokonującą na własny rachunek operacji zamkniętego użycia GMO lub działania polegającego na zamierzonym uwolnieniu GMO do środowiska, w tym wprowadzenia do obrotu produktów GMO, 8) awarii - rozumie się przez to każdy przypadek niezamierzonego uwolnienia GMO w trakcie ich zamkniętego użycia, który może stanowić bezpośrednie lub opóźnione zagrożenie dla zdrowia ludzi lub środowiska, 9) dobrej praktyce laboratoryjnej - rozumie się przez to sposób planowania, przeprowadzania i dokumentowania badań laboratoryjnych zapewniający wykorzystanie najnowszej wiedzy biologicznej i technicznej oraz wiarygodność i pewność uzyskanych wyników, 10) dawcy - rozumie się przez to organizm, z którego pobierane jest DNA, 11) biorcy - rozumie się przez to organizm, do którego wprowadzane jest DNA, 12) wektorze - rozumie się przez to cząsteczkę DNA, która pozwala na wprowadzenie i stabilne utrzymanie cząsteczek DNA w organizmie biorcy, 13) insercie - rozumie się przez to odcinek DNA włączony do genomu biorcy, 14) mikroiniekcji, makroiniekcji, mikrokapsułkowaniu - rozumie się przez to metody modyfikacji genetycznych służące do przenoszenia DNA z jednego organizmu do drugiego, 15) fuzji protoplastów - rozumie się przez to proces prowadzący do połączenia się co najmniej dwóch protoplastów w jeden protoplast mieszańcowy, 16) koniugacji, transformacji, transdukcji - rozumie się przez to naturalne procesy przenoszenia DNA w bakteriach, 17) mutagenezie - rozumie się przez to indukowanie mutacji, czyli skokowych zmian dziedzicznych, w szczególności za pomocą promieniowania jonizującego albo substancji chemicznych, 18) plazmidzie - rozumie się przez to kolistą pozachromosomową strukturę zdolną do niezależnej od biorcy replikacji cząstek DNA, 19) poliploidyzacji - rozumie się przez to metodę hodowlaną polegającą na sztucznym wytwarzaniu osobników o zwiększonej liczbie chromosomów.


Art. 30. 1. Wydanie, odmowa wydania i cofnięcie zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej. 2. Decyzje o cofnięciu zgody podlegają natychmiastowemu wykonaniu.


Art. 31. 1. Ponowienie przez tego samego użytkownika zamkniętego użycia GMO zaliczonego do I lub II kategorii zagrożenia, dokonywane w tym samym miejscu i warunkach nie wymaga ponownej zgody na zamknięte użycie GMO, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 2. 2. O planowanym ponowieniu zamkniętego użycia GMO, o którym mowa w ust. 1, użytkownik GMO powiadamia ministra w terminie: 1) 2 miesiący przed planowanym zamkniętym użyciem GMO - w odniesieniu do działania zaliczonego do I kategorii zagrożenia, 2) 3 miesiący przed planowanym zamkniętym użyciem GMO - w odniesieniu do działania zaliczonego do II kategorii zagrożenia. 3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 2, powinno spełniać wymagania określone w art. 21.


Art. 32. 1. Użytkownik GMO jest obowiązany do niezwłocznego poinformowania ministra oraz organu, o którym mowa w art. 19 ust. 5, o: 1) każdorazowej zmianie warunków zamkniętego użycia GMO mogącej mieć wpływ na zwiększenie zagrożenia dla zdrowia ludzi lub środowiska, 2) wszelkich zmianach danych, o których mowa w art. 21. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, minister biorąc pod uwagę względy bezpieczeństwa ludzi lub środowiska, nakazuje użytkownikowi GMO dokonanie stosownej modyfikacji warunków bądź też zawieszenie lub zakończenie operacji zamkniętego użycia GMO, wyznaczając użytkownikowi GMO termin na podjęcie tych działań.


Art. 33. 1. W przypadku awarii powodującej niekontrolowane rozprzestrzenianie się GMO użytkownik GMO obowiązany jest do niezwłocznego przystąpienia do akcji ratowniczej i usuwania skutków awarii. 2. Działania ratownicze powinny mieć na celu przede wszystkim ochronę osób narażonych na kontakt z rozprzestrzeniającym się GMO. 3. Użytkownik GMO obowiązany jest do natychmiastowego zawiadomienia służb ratowniczych działających w ramach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego o wystąpieniu awarii, a jeżeli jest to możliwe również o bezpośrednim niebezpieczeństwie jej wystąpienia. 4. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 3, użytkownik wskazuje: 1) okoliczności awarii, 2) nazwę, cechy identyfikujące i ilość uwolnionych GMO oraz charakterystykę zagrożenia, które może wystąpić, 3) podjęte środki zaradcze i ratownicze, 4) wszelkie informacje niezbędne do oceny rozmiarów awarii i jej skutków dla zdrowia ludzi i środowiska. 5. Użytkownik GMO informuje ministra oraz organ, o którym mowa w art. 19 ust. 5, o wystąpieniu awarii oraz o przebiegu akcji ratowniczej i jej wynikach.


Art. 34. 1. Minister prowadzi Rejestr Zamkniętego Użycia GMO. 2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wnioski o wydanie zgody na zamknięte użycie GMO wraz z dokumentacją, 2) powiadomienia o ponownym zamkniętym użyciu GMO, 3) zgody na zamknięte użycie GMO wraz z uzasadnieniami oraz informacje o cofnięciu i zmianie tej zgody, 4) opinie Komisji, 5) informacje o awariach, w tym: a) listę awarii, b) analizę przyczyn poszczególnych awarii, c) opis doświadczeń zdobytych podczas akcji ratowniczej i usuwania skutków awarii, d) wykaz środków podjętych przez użytkownika GMO w celu uniknięcia podobnych awarii w przyszłości, e) ocenę skutków awarii. 3. Rejestr jest jawny; przepisy art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 4. Wgląd do rejestru jest zwolniony z opłat.


Art. 35. Użytkownik GMO obowiązany jest do prowadzenia systematycznej ewidencji i dokumentacji prowadzonych działań i przechowywania jej przez okres co najmniej pięciu lat od ich zakończenia, a także bezpłatnego i niezwłocznego udostępniania jej na żądanie ministra oraz organu, o którym mowa w art. 19 ust. 5. Rozdział 4 Zamierzone uwolnienie GMO do środowiska w celach innych niż wprowadzenie do obrotu


Art. 36. 1. Zamierzone uwolnienie GMO do środowiska w celach innych niż wprowadzenie do obrotu wymaga zgody ministra wydawanej na wniosek zainteresowanego. Przepisy art. 23, art. 24 ust. 1 i art. 25-30 stosuje się odpowiednio, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej. 2. Wniosek o wydanie zgody na zamierzone uwolnienie GMO do środowiska, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: 1) informacje o użytkowniku GMO, w tym jego nazwę i siedzibę lub imię, nazwisko i adres, 2) dane o GMO: a) charakterystykę dawcy, biorcy i organizmu rodzicielskiego, jeżeli występuje, b) charakterystykę wektora, c) charakterystykę GMO, 3) informacje dotyczące warunków zamierzonego uwolnienia GMO do środowiska: a) informacje o warunkach - miejscu zamierzonego uwolnienia i szerszym środowisku, do którego nastąpi zamierzone uwolnienie, b) opis celu zamierzonego uwolnienia, c) charakterystykę środowiska, do którego ma nastąpić uwolnienie, 4) informacje dotyczące interakcji pomiędzy GMO lub kombinacją GMO a środowiskiem, w tym o możliwości krzyżowań: a) charakterystykę oddziaływań środowiska na przeżycie, rozmnażanie i rozpowszechnianie GMO, b) oddziaływanie i potencjalny wpływ GMO na środowisko, 5) informacje dotyczące przygotowania zawodowego pracowników, 6) informacje dotyczące trybu kontroli i monitorowania procesu uwalniania GMO do środowiska, oraz sugestie dotyczące izolacji przestrzennej: a) informacje o technice monitorowania, b) informacje o kontroli zamierzonego uwolnienia do środowiska, c) plany reagowania na zagrożenie, 7) informacje dotyczące deaktywacji GMO i postępowania z odpadami, 8) informacje dotyczące wyników poprzedniego zamierzonego uwolnienia do środowiska tego samego GMO lub tej samej kombinacji GMO, na które wnioskodawca uzyskał zgodę. 3. Do wniosku o wydanie zgody na zamierzone uwolnienie GMO do środowiska, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć: 1) dokumentację oceny zagrożeń wraz ze wskazaniem metod przeprowadzenia oceny, 2) techniczną dokumentację zamierzonego uwolnienia GMO do środowiska, 3) program działania na wypadek zagrożenia zdrowia ludzi lub środowiska.


Art. 37. Zgoda na uwolnienie do środowiska tego samego GMO w różnych miejscach określonych w zgodzie lub różnych kombinacji GMO w tym samym miejscu, jeśli uwolnienia mają ten sam cel i następują w określonym w decyzji przedziale czasu, może być udzielona w jednej decyzji.


Art. 38. 1. W przypadku gdy po uzyskaniu zgody nastąpi zmiana w przygotowaniu lub w procesie uwalniania GMO do środowiska mogąca spowodować zagrożenia dla zdrowia ludzi lub środowiska albo gdy wnioskodawca uzyska nowe informacje o takich zagrożeniach, ma on obowiązek: 1) podjąć niezwłocznie środki konieczne do ochrony zdrowia ludzi lub środowiska, 2) zweryfikować środki bezpieczeństwa w dokumentacji przedłożonej wraz z wnioskiem, 3) niezwłocznie poinformować ministra o wszystkich nowych informacjach dotyczących zagrożeń dla zdrowia ludzi i dla środowiska. 2. Użytkownik GMO dokonujący zamierzonego uwolnienia GMO do środowiska ma obowiązek przedłożyć ministrowi, w terminie 3 miesięcy od zakończenia działań, sprawozdanie ze szczegółowym opisem wyników uwolnienia, w tym informacje o wszystkich zagrożeniach dla zdrowia ludzi lub dla środowiska zaobserwowane w związku z zamierzonym uwolnieniem GMO do środowiska.


Art. 39. Zgoda w sprawie zamierzonego uwolnienia GMO do środowiska może być cofnięta lub zmieniona także, jeżeli pojawią się nowe informacje mające znaczenie dla oceny zagrożeń dla zdrowia ludzi lub dla środowiska związanych z zamierzonym uwalnianiem GMO do środowiska.


Art. 4. Za techniki prowadzące do otrzymania GMO, nie uważa się, w rozumieniu ustawy: 1) zapłodnienia in vitro, 2) procesów naturalnych, a w szczególności koniugacji, transdukcji i transformacji, 3) klonowania komórek somatycznych i rozrodczych, 4) technik związanych z tradycyjną genetyką, a w szczególności mutagenezy i poliploidyzacji, jeżeli w ramach tych technik nie wykorzystuje się GMO jako biorców lub organizmów rodzicielskich, 5) konstruowania i użytkowania komórek somatycznych zwierzęcych, w tym hybryd, fuzji komórek, w tym fuzji protoplastów, z których to komórek mogą być regenerowane pełne układy biologiczne, jeżeli w ramach tych technik nie wykorzystuje się GMO jako biorców lub organizmów rodzicielskich jeżeli nie obejmują one wykorzystywania cząstek rekombinowanego DNA lub GMO.


Art. 40. 1. Minister prowadzi Rejestr Zamierzonego Uwalniania GMO do Środowiska. 2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wnioski o wydanie zgody na zamierzone uwolnienie GMO do środowiska wraz z dokumentacją, 2) zgody na zamierzone uwolnienie GMO do środowiska wraz z uzasadnieniami oraz informacje o cofnięciu i zmianie tej zgody, 3) opinie Komisji, 4) sprawozdania, o których mowa w art. 38 ust. 2. 3. Rejestr jest jawny; przepis art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 4. Wgląd do rejestru jest zwolniony z opłat. Rozdział 5 Wprowadzenie do obrotu produktów GMO


Art. 41. 1. Wprowadzenie do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO wymaga zezwolenia ministra wydawanego na wniosek zainteresowanego użytkownika GMO. Przepisy art. 23, art. 24 ust. 1 i art. 25-30 stosuje się odpowiednio, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej. 2. W przypadku obejmowania produktów GMO wprowadzanych na polski obszar celny procedurą dopuszczenia do obrotu do zgłoszenia celnego należy dołączyć kopię zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.


Art. 42. 1. Obowiązek uzyskania zezwolenia ciąży na użytkowniku GMO zamierzającym wprowadzić produkt GMO do obrotu. 2. Wprowadzenie do obrotu produktu zawierającego GMO lub wyprodukowanego przy użyciu produktu GMO lub produktów GMO, na których wprowadzenie do obrotu uzyskano zezwolenie zgodnie z przepisami ustawy nie wymaga uzyskania odrębnego zezwolenia. 3. Wprowadzenie do obrotu produktu GMO, który składa się z tych samych GMO lub kombinacji GMO, ale ma być wykorzystywany w inny sposób niż produkt GMO, na którego wprowadzenie do obrotu uzyskano już zezwolenie zgodnie z przepisami ustawy, wymaga uzyskania odrębnego zezwolenia.


Art. 43. 1. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 41, powinien zawierać w szczególności: 1) informacje o użytkowniku GMO, w tym jego nazwę i siedzibę lub imię, nazwisko i adres, 2) informacje o produkcie GMO: a) opis produktu, b) instrukcje lub zalecenia dotyczące przechowywania i użytkowania, c) informacje o GMO zawartym w produkcie, w tym charakterystykę GMO, charakterystykę biorców lub organizmów rodzicielskich, z których otrzymano GMO, 3) informacje o zalecanych środkach ostrożności związanych z bezpiecznym używaniem produktu GMO i o ewentualnych zagrożeniach dla zdrowia ludzi lub środowiska mogących wystąpić w konsekwencji niezgodnego z przeznaczeniem używania produktu GMO, 4) informacje dotyczące opakowania i oznakowania produktu GMO, 5) informacje o uzyskanych przez dany produkt GMO zezwoleniach na wprowadzanie do obrotu na terenie innych krajów oraz o ewentualnych odmowach uzyskania takich zezwoleń. 2. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć: 1) dokumentację potwierdzającą, że GMO, z których składa się produkt lub, które są zawarte w produkcie, były uprzednio użyte w procesie zamkniętym albo uwolnione do środowiska zgodnie z odpowiednimi przepisami, 2) dokumentację potwierdzającą, iż w rezultacie zamkniętego użycia lub uwalniania do środowiska GMO nie wystąpiły zagrożenia dla zdrowia ludzi lub środowiska, 3) dokumentację oceny zagrożeń.


Art. 44. Zezwolenie na wprowadzenie produktu GMO do obrotu wydawane jest na czas określony, nie dłuższy niż 10 lat.


Art. 45. 1. Użytkownik GMO ma obowiązek monitorowania obrotu produktami GMO, na których wprowadzenie uzyskał zezwolenie. 2. Użytkownik GMO ma obowiązek niezwłocznego poinformowania ministra w przypadku stwierdzenia nowych okoliczności mających wpływ na treść dokumentacji dołączonej do wniosku. 3. Jeśli nowe informacje o zagrożeniach dla zdrowia ludzi lub środowiska, związane z wprowadzeniem produktów GMO do obrotu, staną się dostępne użytkownikowi GMO, ma on obowiązek: 1) podjęcia stosownych działań interwencyjnych, 2) wycofania produktów GMO z obrotu, jeśli jest to uzasadnione koniecznością ochrony przed zagrożeniem dla zdrowia ludzi lub środowiska, 3) natychmiastowego powiadomienia ministra. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, minister nakazuje użytkownikowi GMO wycofanie produktów GMO z obrotu, do czasu zatwierdzenia przez ministra, w drodze decyzji administracyjnej, przedłożonego przez użytkownika GMO sprawozdania z działań podjętych w celu zagwarantowania przestrzegania ustawy, zwłaszcza w zakresie ochrony zdrowia ludzi lub ochrony środowiska.


Art. 46. W przypadkach uzasadnionych koniecznością ochrony zdrowia ludzi lub ochrony środowiska w zezwoleniu nakłada się na użytkownika GMO obowiązek zastosowania dodatkowego opakowania zabezpieczającego przed rozprzestrzenieniem się GMO do środowiska podczas przewozu, magazynowania lub na późniejszych etapach wprowadzania do obrotu lub określa się inne dodatkowe wymagania dotyczące wprowadzenia do obrotu produktów GMO.


Art. 47. 1. Wprowadza się obowiązek oznakowania produktów GMO, z zastrzeżeniem ust. 5. 2. Oznakowanie produktu GMO powinno zawierać następujące informacje: 1) nazwę produktu GMO i nazwy zawartych w nim GMO, 2) imię i nazwisko lub nazwę producenta lub importera oraz adres, 3) przewidywany obszar stosowania produktu GMO: przemysł, rolnictwo, leśnictwo, powszechne użytkowanie przez konsumentów lub inne specjalistyczne zastosowanie, 4) zastosowanie produktu GMO i dokładne warunki użytkowania wraz z informacją, w uzasadnionych przypadkach, o rodzaju środowiska, dla którego produkt jest odpowiedni, 5) szczególne wymagania dotyczące magazynowania i transportu, jeżeli zostały określone w zezwoleniu, 6) informacje o różnicy wartości użytkowej, między produktem GMO a jego tradycyjnym odpowiednikiem, 7) środki, jakie powinny być podjęte w przypadku niezamierzonego uwolnienia GMO, niezgodnego z wymaganiami dotyczącymi wprowadzenia produktu GMO do obrotu, jeżeli zostały określone w zezwoleniu, 8) numer zezwolenia. 3. W przypadku gdy cały produkt jest genetycznie zmodyfikowany oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno być uzupełnione informacją: "produkt genetycznie zmodyfikowany". Jeśli tylko niektóre składniki są genetycznie zmodyfikowane, obok nazwy składnika należy umieścić napis "genetycznie zmodyfikowany". Napis i informacja powinny być czytelne i zapisane czcionką tej samej wielkości co nazwa składnika lub produktu. 4. Szczegółowe wymagania dotyczące sposobu oznakowania produktu GMO określa się w zezwoleniu, o którym mowa w art. 41. 5. Obowiązek oznakowania nie dotyczy produktu, który zawiera GMO lub ich części w ilości nieprzekraczającej 1% masy w sumie składników w tym produkcie, o ile obecność białka lub DNA z GMO jest niezamierzona.


Art. 48. 1. Minister w drodze decyzji, tymczasowo zakazuje lub ogranicza obrót handlowy produktem GMO, jeśli istnieją podejrzenia, że zagraża on zdrowiu ludzi lub środowisku. 2. Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.


Art. 49. Zezwolenie na wprowadzenie do obrotu produktu GMO może być cofnięte lub zmienione także, jeżeli pojawią się nowe informacje mające znaczenie dla oceny zagrożeń dla zdrowia ludzi lub dla środowiska związanych z wprowadzaniem do obrotu produktu GMO.


Art. 5. 1. Uzyskanie zgody na zamknięte użycie GMO lub na zamierzone uwolnienie GMO do środowiska oraz zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktów GMO nie zwalnia od obowiązku uzyskania zezwoleń lub innych decyzji związanych z podejmowaniem takich działań, wymaganych na podstawie odrębnych przepisów. 2. Za wydanie zgód i zezwoleń, o których mowa w rozdziałach 3-6 ustawy, pobiera się opłatę skarbową.


Art. 50. 1. Minister prowadzi Rejestr Produktów GMO. 2. Rejestr, o którym mowa w ust 1, zawiera: 1) wnioski o wydanie zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktu GMO wraz z dokumentacją, 2) zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktu GMO wraz z uzasadnieniami oraz informacje o cofnięciu lub zmianach tych zezwoleń, 3) decyzje w sprawie zakazu lub ograniczenia obrotu handlowego produktem GMO wraz z uzasadnieniem, 4) opinie Komisji, 5) informacje o zagrożeniach dla zdrowia ludzi lub dla środowiska i podjętych działaniach interwencyjnych, o których mowa w art. 45. 3. Rejestr jest jawny; art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 4. Wgląd do rejestru jest zwolniony z opłat. Rozdział 6 Wywóz za granicę i tranzyt produktów GMO


Art. 51. 1. Wywóz za granicę i tranzyt, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego, przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO wymaga zezwolenia ministra. Przepisy art. 23, art. 24 ust. 1, art. 25-30 i art. 37 stosuje się odpowiednio, chyba że przepisy niniejszego rozdziału stanowią inaczej. 2. W przypadku obejmowania produktów GMO procedurą wywozu za granicę i tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do zgłoszenia celnego należy dołączyć kopię zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.


Art. 52. 1. Zezwolenie na wywóz za granicę produktów GMO może być udzielone, jeżeli: 1) spełnione są wymagania bezpieczeństwa określone w ustawie dla produktów GMO, 2) właściwe organy państwa, dla którego dany produkt GMO jest przeznaczony, oraz państw, przez których terytoria produkt GMO będzie przewożony, wyrażają zgodę na jego przyjęcie oraz tranzyt. 2. Zezwolenie na wywóz za granicę produktu GMO wydaje się na czas określony nie dłuższy niż 5 lat. 3. Wniosek o wydanie zezwolenia na wywóz za granicę produktu GMO, poza spełnieniem wymagań określonych w art. 43, powinien zawierać wskazanie: 1) trasy wywozu i rodzaju środka transportu, 2) nazwy i siedziby lub imienia i nazwiska oraz adresu podmiotu odbierającego produkt GMO oraz sposobu jego wykorzystania.


Art. 53. 1. Zezwolenie na tranzyt produktów GMO przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może być udzielone, jeżeli: 1) spełnione są wymagania bezpieczeństwa określone w ustawie dla produktów GMO, 2) właściwe organy państwa, dla którego dany produkt GMO jest przeznaczony, oraz państw, przez których terytoria produkt GMO będzie przewożony, wyrażają zgodę na jego przyjęcie oraz tranzyt. 2. Zezwolenie na tranzyt produktów GMO przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat. 3. Wniosek o zezwolenie na tranzyt produktów GMO, poza spełnieniem wymagań określonych w art. 43, powinien zawierać ponadto: 1) informacje o ilości produktu GMO określone w sztukach lub kilogramach, 2) wskazanie trasy tranzytu i rodzaju środka transportu, 3) wskazanie nazwy i siedziby lub imienia i nazwiska oraz adresu podmiotu odbierającego produkt GMO, 4) potwierdzenie zgody właściwych organów państwa, dla którego dany produkt GMO jest przeznaczony - na jego przyjęcie, 5) potwierdzenie zgody państw, przez których terytorium produkt GMO będzie przewożony - na jego tranzyt.


Art. 54. 1. Minister niezwłocznie informuje Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz Komendanta Głównego Straży Granicznej o udzieleniu zezwolenia na wywóz lub tranzyt produktów GMO oraz o udzieleniu importerowi zezwolenia na wprowadzenie produktów GMO do obrotu, jak również o cofnięciu takich zezwoleń. 2. W przypadku cofnięcia zezwolenia oryginał zezwolenia należy niezwłocznie zwrócić organowi, który je wydał.


Art. 55. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, urzędy celne właściwe dla przywozu lub wywozu produktów GMO, kierując się możliwością sprawdzenia zgłoszenia celnego.


Art. 56. 1. Minister prowadzi Rejestr Wywozu za Granicę i Tranzytu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO. 2. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, zawiera: 1) wnioski o wydanie zezwoleń na wywóz za granicę produktów GMO z dokumentacją, 2) wnioski o wydanie zezwoleń na tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO z dokumentacją, 3) zezwolenia na wywóz za granicę wraz z uzasadnieniami, 4) zezwolenia na tranzyt przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktów GMO wraz z uzasadnieniami, 5) opinie Komisji. 3. Rejestr jest jawny; art. 14 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 4. Wgląd do rejestru jest zwolniony z opłat. Rozdział 7 Zasady odpowiedzialności cywilnej i karnej


Art. 57. 1. Użytkownik GMO ponosi przewidzianą prawem cywilnym odpowiedzialność za szkodę na osobie, w mieniu lub środowisku, wyrządzoną na skutek przeprowadzenia działania zamkniętego użycia GMO, działań polegających na zamierzonym uwolnieniu GMO do środowiska, w tym wprowadzeniu produktów GMO do obrotu, chyba że szkoda nastąpiła na skutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą użytkownik GMO nie ponosi odpowiedzialności. 2. Jeżeli szkoda dotyczy środowiska jako dobra wspólnego, z roszczeniem odszkodowawczym może wystąpić Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, a także organizacja ekologiczna. 3. Odpowiedzialności za szkody, o których mowa w ust. 1, nie wyłącza okoliczność, że działalność będąca przyczyną powstania szkód jest prowadzona na podstawie decyzji administracyjnej i w jej granicach. 4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do tranzytu produktów GMO przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku odpowiedzialność za szkodę ponosi osoba obowiązana do uzyskania zezwolenia, o którym mowa w art. 51. 5. Każdy, komu przysługuje roszczenie na podstawie niniejszego artykułu, wraz z wniesieniem powództwa może żądać, aby sąd zobowiązał podmiot, z którego działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, do udzielenia informacji potrzebnych do ustalenia zakresu jego odpowiedzialności. 6. Koszty przygotowania informacji, o której mowa w ust. 5, ponosi pozwany, chyba że powództwo okazało się oczywiście bezzasadne.


Art. 58. 1. Kto, bez wymaganej zgody albo nie spełniając warunków wskazanych w zgodzie, dokonuje operacji zamkniętego użycia GMO albo działań związanych z zamierzonym uwolnieniem GMO do środowiska, w tym wprowadzeniem do obrotu produktu GMO, albo wywozu za granicę lub tranzytu produktów GMO, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 2. W przypadku popełnienia czynów, o których mowa w ust. 1, można również orzec przepadek towaru lub technologii związanej z użyciem GMO na rzecz Skarbu Państwa. 3. Jeżeli w wyniku czynów, o których mowa w ust. 1, nastąpiło zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub środowiska, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.


Art. 59. 1. Kto sprowadza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób lub mienia lub środowiska, powodując zagrożenie podczas zamkniętego użycia GMO w trakcie działań związanych z zamierzonym uwolnieniem GMO do środowiska lub nie stosując się do nakazu wycofania produktu GMO z obrotu, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 3. Jeżeli następstwem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do lat 12. 4. Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 2 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. 5. Jeżeli następstwem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest zniszczenie środowiska w znacznych rozmiarach, sprawca podlega karze pozbawienia wolności do lat 5. 6. Jeżeli następstwem czynu określonego w ust. 2 jest zniszczenie środowiska w znacznych rozmiarach, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 6. 1. Podjęcie operacji polegającej na zamkniętym użyciu GMO lub działań polegających na zamierzonym uwolnieniu GMO do środowiska, w tym wprowadzeniu do obrotu produktów GMO, wymaga przeprowadzenia oceny zagrożeń dla zdrowia ludzi i środowiska, zwanej dalej "oceną zagrożeń", oraz zastosowania niezbędnych środków w celu uniknięcia tych zagrożeń. 2. Szczególne środki bezpieczeństwa są wymagane w odniesieniu do GMO zawierających geny odporności na antybiotyki stosowane w leczeniu ludzi i zwierząt. 3. Ocenę zagrożeń należy przeprowadzać w sposób poddający się weryfikacji na podstawie dostępnych danych naukowo-technicznych, biorąc pod uwagę zagrożenia bezpośrednie i pośrednie, które mogą wystąpić zarówno w krótkim jak i dłuższym okresie. 4. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, ministrem właściwym do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw nauki, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzania oceny, o której mowa w ust. 1, oraz wymagania dotyczące dokumentacji zawierającej ustalenia takiej oceny, biorąc pod uwagę wymagania określone w art. 7 i art. 8.


Art. 60. Kto, wbrew obowiązkowi, w przypadku awarii powodującej niekontrolowane rozprzestrzenianie się GMO, nie przystępuje niezwłocznie do akcji ratowniczej i usuwania skutków awarii lub nie zawiadamia właściwych służb ratowniczych o wystąpieniu awarii, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 61. Kto, wbrew obowiązkowi, w przypadku gdy po uzyskaniu zezwolenia na uwolnienie GMO do środowiska nastąpi jakakolwiek zmiana w przygotowaniu lub w procesie uwalniania GMO do środowiska, mogąca spowodować zagrożenia dla zdrowia ludzi lub dla środowiska albo w razie powzięcia nowych informacji o takich zagrożeniach, nie podejmuje działań, o których mowa w art. 32, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 62. Kto dokonuje działań zamkniętego użycia GMO bez uprzedniego sporządzenia oceny zagrożeń lub nie przestrzegając szczegółowych wymagań odnośnie poziomów i rodzajów zabezpieczeń albo dokonuje działań związanych z zamierzonym uwolnieniem GMO do środowiska bez uprzedniego przeprowadzenia oceny zagrożeń dla zdrowia ludzi i dla środowiska, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 63. Kto, dokonuje działań zamkniętego użycia GMO bez uprzedniego sporządzenia planu postępowania na wypadek awarii, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 64. Kto, wbrew obowiązkowi, nie dokonuje weryfikacji ustaleń oceny zagrożeń dla zdrowia ludzi i dla środowiska oraz podjętych środków ochronnych, a także planu postępowania na wypadek awarii, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 65. Kto, wbrew obowiązkowi: 1) nie informuje właściwych organów o każdorazowej zmianie warunków operacji zamkniętego użycia GMO, mogącej mieć wpływ na zwiększenie zagrożenia dla zdrowia ludzi i dla środowiska, 2) nie prowadzi systematycznej dokumentacji prowadzonych operacji zamkniętego użycia GMO i nie przechowuje jej przez wymagany okres, 3) nie oznacza produktów GMO zgodnie z wymaganiami ustawy, - podlega karze grzywny. Rozdział 8 Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe


Art. 66. W ustawie z dnia 6 marca 1981 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 1985 r. Nr 54, poz. 276, z 1986 r. Nr 34, poz. 178, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 i Nr 106, poz. 496, z 1998 r. Nr 113, poz. 717 i Nr 1126 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483) w art. 8 w ust. 1 po pkt 7 dodaje się pkt 7a) w brzmieniu: "7a) kontrola przestrzegania wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy, o których mowa w ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz.U. Nr ..., poz. ...).".


Art. 67. W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 77 poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133, poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452) w art. 2 w ust. 1 w pkt 10 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu: "11) kontrola przestrzegania przepisów i uzyskanych na ich podstawie zezwoleń, z wyłączeniem kontroli laboratoryjnej, w zakresie postępowania z organizmami genetycznie zmodyfikowanymi.".


Art. 68. W ustawie z dnia 12 lipca 1995 r. o ochronie roślin uprawnych (Dz.U. z 1999 r. Nr 66, poz. 751 i Nr 101, poz. 1178 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 248) w art. 40 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu: "2. Do zadań Inspekcji, zgodnie z ust. 1, należy również kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz.U. Nr ..., poz. ...).".


Art. 69. W ustawie z dnia 24 listopada 1995 r. o nasiennictwie (Dz.U. z 2001 r. Nr 53, poz. 563) po art. 51 dodaje się art. 51a w brzmieniu: "51a. Do zadań Inspekcji Nasiennej należy również kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz.U. Nr ..., poz. ...), w zakresie jej właściwości.".


Art. 7. 1. Przeprowadzając ocenę zagrożeń zamkniętego użycia GMO, należy w szczególności: 1) zidentyfikować cechy biorcy, dawcy, wektora, insertu oraz powstałego GMO, włączając w to możliwe zmiany cech biorcy, 2) określić mogące wystąpić szkodliwe skutki przeprowadzenia zamkniętego użycia GMO oraz prawdopodobieństwo wystąpienia tych skutków, 3) opisać planowany sposób postępowania z odpadami powstającymi wskutek zamkniętego użycia GMO. 2. Przez szkodliwe skutki, o których mowa w ust. 1 pkt 2, należy rozumieć w szczególności: 1) chorobotwórczy wpływ GMO na ludzi, 2) chorobotwórczy wpływ GMO na rośliny i zwierzęta, 3) niepożądane efekty wynikające z niemożności leczenia chorób lub prowadzenia skutecznej profilaktyki, 4) niepożądane efekty wynikające z przedostania się GMO do środowiska i rozprzestrzeniania się w nim, 5) zdolność naturalnego przenoszenia zawartego materiału genetycznego do innych organizmów.


Art. 70. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz.U. z 1999 r. Nr 82, poz. 928, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 43, poz. 489, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718, Nr 70, poz. 816, Nr 73, poz. 852, Nr 109, poz. 1158 i Nr 122, poz. 1314 i poz. 1321 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 18, Nr 5, poz. 43 i poz. 44 i Nr 43, poz. 475) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 28 w ust. 1 w pkt 9 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu: "10) organizmów genetycznie zmodyfikowanych z wyjątkiem spraw związanych z wydawaniem zezwoleń na wprowadzenie do obrotu żywności i środków farmaceutycznych."; 2) w art. 33 w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu: "7) organizmów genetycznie zmodyfikowanych w zakresie wydawania zezwoleń na wprowadzenie do obrotu żywności i środków farmaceutycznych.".


Art. 71. W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 86, poz. 960 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43) w załączniku do ustawy: 1) w rubryce "Przedmiot opłaty skarbowej" w części IV po poz. 47 dodaje się poz. 47a w brzmieniu: "47a. Od zgód i zezwoleń wydanych na podstawie przepisów o organizmach genetycznie zmodyfikowanych: 1) wydanie zgody na: a) uwolnienie GMO do środowiska, b) zamknięte użycie GMO, 2) wydanie zezwolenia na: a) wprowadzenie do obrotów produktu GMO, b) wywóz lub tranzyt produktów GMO."; 2) w rubryce "Stawka", przy poz. 47a dodaje się kwotę "3400 zł".


Art. 72. W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 109, poz. 1157) w art. 5 w ust. 2: a) w pkt 1 po wyrazach "pkt 5 lit. a) i b)" dodaje się wyrazy " , pkt 5a", b) po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu: "5a) z zakresu przepisów o organizmach genetycznie zmodyfikowanych: a) zgody na zamknięte użycie GMO, b) zgody na zamierzone uwalnianie GMO do środowiska, c) zezwolenia na wprowadzanie do obrotu produktów GMO, d) zezwolenia na wywóz lub tranzyt produktów GMO,".


Art. 73. Traci moc art. 37a ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452 i Nr 45, poz. 497).


Art. 74. Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie zachowuje moc rozporządzenie dotychczas obowiązujące, wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 73, nie dłużej jednak niż przez okres 9 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.


Art. 75. 1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy ustawy. 2. Decyzje ostateczne wydane przed dniem wejścia w życie ustawy na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują moc na okres, na jaki zostały wydane.


Art. 76. Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów art. 9, art. 10, art. 12 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.


Art. 8. Przeprowadzając ocenę zagrożeń w odniesieniu do działań polegających na zamierzonym uwolnieniu GMO do środowiska, w tym wprowadzeniu do obrotu produktów GMO, należy w szczególności: 1) zidentyfikować cechy lub sposób użycia GMO, które mogą wywoływać szkodliwe skutki oraz porównać je z cechami organizmu niezmodyfikowanego i jego użyciem w podobnych warunkach, 2) ocenić potencjalne skutki każdego szkodliwego oddziaływania, biorąc pod uwagę cechy środowiska, do którego następuje uwolnienie oraz sposób uwolnienia, 3) oszacować prawdopodobieństwo wystąpienia każdego z potencjalnych skutków, o których mowa w pkt 2, 4) określić sposoby przeciwdziałania zagrożeniom i ich potencjalnym skutkom. Rozdział 2 Organ administracji rządowej właściwy do spraw GMO


Art. 9. Organem administracji rządowej właściwym do spraw GMO jest minister właściwy do spraw środowiska, zwany dalej "ministrem".


Ustawa z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów Rozdział 1 Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zobowiązań wynikających z Konwencji o zakazie prowadzenia badań, produkcji, składowania i użycia broni chemicznej oraz o zniszczeniu jej zapasów, sporządzonej w Paryżu w dniu 13 stycznia 1993 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 63, poz. 703), zwanej dalej "Konwencją".


Art. 10. 1. Dopuszcza się import, eksport oraz tranzyt przez polski obszar celny toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów wymienionych w Wykazie 1, pod warunkiem uzyskania zezwolenia i z zastrzeżeniem art. 11. 2. Zezwolenie na import, eksport oraz tranzyt, o którym mowa w ust. 1, wydaje minister właściwy do spraw gospodarki na zasadach i w trybie określonym w ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 119, poz. 1250).


Art. 11. 1. Eksport, import i tranzyt przez polski obszar celny toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, do i z państw niebędących Stronami Konwencji jest zakazany. 2. Eksport, import i tranzyt przez polski obszar celny toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, do i z państw będących Stronami Konwencji jest dopuszczalny jedynie do celów niezabronionych przez Konwencję i w ilościach przez nią dozwolonych oraz zgodnie z jej wymogami.


Art. 12. 1. Eksport, import i tranzyt przez polski obszar celny toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie Nr 2 Załącznika do Konwencji dotyczącego związków chemicznych, zwanym dalej "Wykazem 2", jest dopuszczalny tylko do i z państw będących Stronami Konwencji. 2. Eksport, import i tranzyt przez polski obszar celny toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie Nr 3 Załącznika do Konwencji dotyczącego związków chemicznych, zwanym dalej "Wykazem 3", jest dopuszczalny tylko do i z państw będących Stronami Konwencji, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. Eksport, import i tranzyt przez polski obszar celny toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 3 z państw będących Stronami Konwencji jest dopuszczalny do i z państw niebędących Stronami Konwencji, z tym że w przypadku eksportu i tranzytu do tych państw, warunkiem jego dopuszczenia jest dostarczenie oświadczenia końcowego użytkownika, wydanego przez właściwe władze tych państw. 4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, powinno zawierać dane określone w art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw. Rozdział 4 Deklaracje i ich kontrola


Art. 13. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki prowadzi krajowy system gromadzenia i przetwarzania danych związanych z prowadzeniem działalności objętej postanowieniami Konwencji oraz przygotowuje projekty deklaracji wymaganych przez Konwencję. 2. Projekty deklaracji, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych.


Art. 14. 1. Podmioty i przedsiębiorcy, o których mowa w art. 2, prowadzący działalność z wykorzystaniem toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, objętych postanowieniami Konwencji, są obowiązani przekazywać ministrowi właściwemu do spraw gospodarki informacje o tej działalności, związane z: 1) produkcją, wytwarzaniem, zużyciem, przetwarzaniem, nabywaniem, gromadzeniem, przechowywaniem, zbywaniem, przekazywaniem i używaniem związków chemicznych wymienionych w Wykazie 1, z uwzględnieniem postanowień Części VI Załącznika do Konwencji, dotyczącego stosowania Konwencji i weryfikacji, 2) produkcją, zużyciem, przetwarzaniem lub obrotem związkami chemicznymi wymienionymi w Wykazie 2, z uwzględnieniem postanowień Części VII Załącznika do Konwencji, dotyczącego stosowania Konwencji i weryfikacji, 3) produkcją lub obrotem związkami chemicznymi wymienionymi w Wykazie 3, z uwzględnieniem postanowień Części VIII Załącznika do Konwencji, dotyczącego stosowania Konwencji i weryfikacji, 4) produkcją określonych organicznych związków chemicznych niewymienionych w Wykazie 1, Wykazie 2 i Wykazie 3, z uwzględnieniem postanowień Części IX Załącznika do Konwencji dotyczącego stosowania Konwencji i weryfikacji, 5) obrotem z zagranicą toksycznymi związkami chemicznymi i ich prekursorami, wymienionymi w Wykazie 1, Wykazie 2 i Wykazie 3, 6) posiadaniem chemicznych środków policyjnych. 2. Podmioty i przedsiębiorcy, o których mowa w art. 2, są obowiązani przekazywać każdego roku informacje, o których mowa w ust. 1, w terminach: 1) do dnia 30 września - w przypadku informacji, które dotyczą działalności planowanej w następnym roku kalendarzowym, 2) do dnia 28 lutego - w przypadku informacji, które dotyczą działalności prowadzonej w poprzednim roku kalendarzowym. 3. Informacje, o których mowa w ust. 1, powinny być prawdziwe, rzetelne i wyczerpujące oraz powinny spełniać wymogi określone w Konwencji. 4. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych oraz Ministrem Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe dane, jakie powinny zawierać informacje, o których mowa w ust. 1. Rozporządzenie to określi w szczególności: 1) wzory deklaracji, które powinny zawierać informacje o działalności z wykorzystaniem związków chemicznych i ich prekursorów objętych postanowieniami Konwencji, 2) tryb i terminy przekazywania informacji dla celów przygotowania deklaracji.


Art. 15. 1. Informacje, o których mowa w art. 14 ust. 1-3, podlegają kontroli. 2. Organem właściwym w sprawach kontroli, o której mowa w ust. 1, jest minister właściwy do spraw gospodarki, z wyjątkiem jednostek i komórek organizacyjnych podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz przez niego nadzorowanych, a także przedsiębiorstw państwowych, dla których jest on organem założycielskim. 3. W jednostkach i komórkach organizacyjnych podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz przez niego nadzorowanych, a także w przedsiębiorstwach państwowych, dla których jest on organem założycielskim, kontrolę, o której mowa w ust. 1, prowadzi Minister Obrony Narodowej. 4. Do kontroli, o której mowa w ust. 1 , stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 1999 r. Nr 54, poz. 572, Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1103, Nr 116, poz. 1216 oraz z 2001 r. Nr 14, poz. 143) dotyczące postępowania kontrolnego oraz przepisy art. 29-31 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz o zmianie niektórych ustaw. Rozdział 5 Działalność inspekcyjna


Art. 16. Zespół inspekcyjny, w granicach zadań określonych w Załączniku do Konwencji dotyczącym jej stosowania i weryfikacji, jest uprawniony do: 1) wejścia na teren każdego obiektu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w odniesieniu do którego: a) przedstawiono informację lub deklarację w związku z działalnością prowadzoną zgodnie z art. VI Konwencji, b) zażądano inspekcji na żądanie, zgodnie z art. IX ust. 8 Konwencji, c) zostało wszczęte dochodzenie, zgodnie z art. X ust. 9 Konwencji, 2) prowadzenia innej działalności inspekcyjnej, zgodnie z Konwencją, 3) używania sprzętu zatwierdzonego zgodnie z Konwencją, włącznie z zainstalowaniem urządzeń służących do stałego monitorowania obiektów, 4) prowadzenia rozmów z posiadaczem kontrolowanego obiektu lub jego przedstawicielem, 5) przeglądania dokumentów i rejestrów, 6) pobierania próbek w celu ich analizy.


Art. 17. 1. Zespołowi inspekcyjnemu towarzyszy zespół eskortujący, powołany przez ministra właściwego ze względu na inspekcjonowany obiekt, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych. 2. Uprawnienia członków zespołu inspekcyjnego, o których mowa w art. 16, przysługują odpowiednio członkom zespołu eskortującego.


Art. 18. 1. Podczas prowadzenia inspekcji kontrolowane podmioty i przedsiębiorcy, o których mowa w art. 2, są obowiązani wobec zespołu inspekcyjnego i zespołu eskortującego do: 1) udostępnienia obiektów i urządzeń, w których jest prowadzona działalność z wykorzystaniem związków chemicznych i ich prekursorów objętych postanowieniami Konwencji, 2) obecności podczas inspekcji, 3) udzielania niezbędnych informacji i umożliwienia wglądu w dokumenty i rejestry dotyczące zakresu kontroli, 4) sporządzania kopii żądanych dokumentów i rejestrów, 5) pobierania próbek albo współdziałania w pobieraniu próbek, 6) umożliwienia zespołowi inspekcyjnemu korzystania ze środków łączności oraz, o ile jest to możliwe, z innych urządzeń znajdujących się w kontrolowanym obiekcie, 7) zapewnienia odpowiednich warunków do pracy, w tym samodzielnych pomieszczeń i miejsc do przechowywania dokumentów. 2. Podczas prowadzenia inspekcji stosuje się odpowiednio przepisy art. 17 ust. 2, 3 i 5 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej.


Art. 19. Podczas prowadzenia inspekcji kontrolowane podmioty i przedsiębiorcy, o których mowa w art. 2, mają prawo do: 1) uczestniczenia w pracach zespołu eskortującego, 2) składania wyjaśnień i wnoszenia zastrzeżeń podczas prowadzenia inspekcji, 3) zapoznania się z ustaleniami inspekcji i zgromadzoną dokumentacją, 4) otrzymania sprawozdania z przeprowadzonej inspekcji oraz zgłoszenia uwag do tego sprawozdania, 5) uczestniczenia w spotkaniach podsumowujących inspekcje oraz zgłaszania uwag.


Art. 2. 1. Przepisy ustawy stosuje się wobec osób fizycznych przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej oraz innych podmiotów mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także przedsiębiorców zagranicznych prowadzących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność z wykorzystaniem związków chemicznych i ich prekursorów, objętych postanowieniami Konwencji. 2. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią również statki powietrzne oraz statki morskie i inne jednostki pływające, o polskiej przynależności państwowej.


Art. 20. 1. Koszty związane z przeprowadzeniem inspekcji są ponoszone ze środków budżetu państwa, które zapewniają właściwi dysponenci odpowiednich części budżetu. 2. Ministrowie właściwi ze względu na prowadzone inspekcje przedstawiają ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych wniosek o refundację poniesionych kosztów, który jest przekazywany do Organizacji do spraw Zakazu Broni Chemicznej, zwanej dalej "Organizacją".


Art. 21. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przyjmowania inspekcji Organizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Rozporządzenie to określi w szczególności: 1) tryb powiadamiania o inspekcji, 2) sposób ustalania składu zespołu eskortującego, 3) obowiązki ministra właściwego ze względu na inspekcjonowany obiekt w zakresie: a) powiadamiania właściwych organów oraz właściciela obiektu o planowanej inspekcji, b) przygotowania inspekcji, c) zapewnienia zespołowi inspekcyjnemu i zespołowi eskortującemu dostępu do obiektu objętego inspekcją, transportu do miejsca i z miejsca inspekcji, zakwaterowania, pomieszczeń do pracy, tłumaczeń, korzystania ze środków łączności oraz opieki medycznej, d) zapewnienia przeprowadzenia inspekcji zgodnie z procedurami przewidzianymi w Konwencji, 4) tryb pokrywania kosztów inspekcji oraz występowania do Organizacji w celu refundacji poniesionych kosztów. Rozdział 6 Ochrona informacji


Art. 22. 1. Informacje uzyskane w związku z realizacją postanowień Konwencji, oznaczone klauzulą "OPCW restricted", podlegają ochronie i są udostępniane na zasadach określonych w ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz.U. Nr 11, poz. 95, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 39, poz. 162 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 247 i Nr 27, poz. 298), dla informacji niejawnych opatrzonych klauzulą "zastrzeżone". 2. Informacje uzyskane w związku z realizacją postanowień Konwencji, oznaczone klauzulą "OPCW protected", podlegają ochronie i są udostępniane na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1, dla informacji niejawnych opatrzonych klauzulą "poufne". 3. Informacje uzyskane w związku z realizacją postanowień Konwencji, oznaczone klauzulą "OPCW highly protected", podlegają ochronie i są udostępniane na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1, dla informacji niejawnych opatrzonych klauzulą "tajne". 4. Informacje uzyskane od podmiotów i przedsiębiorców, o których mowa w art. 2, w związku z obowiązkiem ustanowionym w art. 14, oraz oznaczone odpowiednimi klauzulami, podlegają ochronie i są udostępniane na zasadach określonych w ustawie, o której mowa w ust. 1, odpowiednio do przyznanej klauzuli. Rozdział 7 Kompetencje organów administracji publicznej


Art. 23. 1. Funkcje Organu Krajowego, o którym mowa w Konwencji, wykonuje minister właściwy do spraw zagranicznych. 2. Do zadań ministra właściwego do spraw zagranicznych, jako Organu Krajowego, należy: 1) opracowywanie i realizacja założeń polityki Rzeczypospolitej Polskiej wobec Organizacji, 2) utrzymywanie kontaktów z Organizacją oraz z innymi państwami będącymi Stronami Konwencji w sprawach związanych z realizacją jej postanowień, 3) współuczestniczenie w przyjmowaniu inspekcji Organizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 4) koordynowanie działań podejmowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z wykonywaniem zobowiązań wynikających z Konwencji, 5) udzielanie państwom będącym Stronami Konwencji, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, za pośrednictwem Organizacji, pomocy innym w przypadku zagrożenia użyciem lub użycia przeciwko nim broni chemicznej, zgodnie z postanowieniami Konwencji.


Art. 24. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki nadzoruje działalność związaną z realizacją postanowień Konwencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Nadzorując działalność, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki: 1) prowadzi krajowy system gromadzenia i przetwarzania danych związanych z działalnością, o której mowa w art. 5-12, a także przygotowuje projekty deklaracji wymaganych przez Konwencję oraz przekazuje je ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, 2) kontroluje działalność podmiotów i przedsiębiorców, o których mowa w art. 2, w sferze realizacji Konwencji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem jednostek i komórek organizacyjnych podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz przez niego nadzorowanych, a także przedsiębiorstw państwowych, dla których jest on organem założycielskim; w szczególności zapewnia kontrolę obrotu z zagranicą toksycznymi związkami chemicznymi i ich prekursorami, wymienionymi w Wykazie 1, Wykazie 2 i Wykazie 3, 3) zapewnia, we współpracy z Ministrem Obrony Narodowej, możliwość prowadzenia analiz chemicznych związanych z realizacją postanowień Konwencji, 4) prowadzi, we współpracy z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, Ministrem Obrony Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, działalność związaną z przygotowywaniem, przyjmowaniem i prowadzeniem inspekcji Organizacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem jednostek i komórek organizacyjnych podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz przez niego nadzorowanych, a także przedsiębiorstw państwowych, dla których jest on organem założycielskim, jak również organów i jednostek organizacyjnych podległych i nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.


Art. 25. 1. Minister Obrony Narodowej zapewnia realizację postanowień Konwencji przez jednostki i komórki organizacyjne jemu podporządkowane oraz przez niego nadzorowane, a także przedsiębiorstwa państwowe, dla których jest on organem założycielskim, poprzez: 1) kontrolowanie realizacji postanowień Konwencji, 2) zapewnianie, we współpracy z ministrem właściwym do spraw gospodarki, możliwości prowadzenia analiz chemicznych związanych z realizacją postanowień Konwencji, 3) prowadzenie, we współpracy z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, ministrem właściwym do spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, działalności związanej z przygotowywaniem, przyjmowaniem i prowadzeniem inspekcji Organizacji. 2. Minister Obrony Narodowej może wydzielać, na wniosek ministra właściwego do spraw zagranicznych, w ramach posiadanych sił i środków przeznaczonych do obrony przed bronią chemiczną, ich część w celu udzielenia, za pośrednictwem Organizacji, pomocy innym państwom będącym Stronami Konwencji, w przypadku zagrożenia użyciem lub użycia przeciwko nim broni chemicznej.


Art. 26. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje kontrolę realizacji postanowień Konwencji w podległych mu i nadzorowanych przez niego organach i jednostkach organizacyjnych, a także określa zadania tych organów i jednostek w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia: 1) przeprowadzanie kontroli granicznej zespołów inspekcyjnych według zasad przyjętych dla personelu dyplomatycznego w wyznaczonych przejściach granicznych, 2) bezpieczeństwo członkom zespołów inspekcyjnych w czasie pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz w czasie przemieszczania się, 3) prowadzenie, we współpracy z ministrem właściwym do spraw zagranicznych i ministrem właściwym do spraw gospodarki, działalności związanej z przygotowaniem, przyjmowaniem i prowadzeniem inspekcji Organizacji w podległych mu i nadzorowanych przez niego jednostkach organizacyjnych. Rozdział 8 Przepisy karne


Art. 27. Kto używa chemicznych środków policyjnych jako środka prowadzenia działań wojennych, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.


Art. 28. 1. Kto bez wymaganego pozwolenia lub wbrew jego warunkom, w celach niezabronionych przez Konwencję, produkuje, wytwarza, przetwarza, nabywa, gromadzi, przechowuje, zbywa, przekazuje, używa lub posiada toksyczne związki chemiczne lub ich prekursory, wymienione w Wykazie 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. 2. Tej samej karze podlega, kto toksyczne związki chemiczne lub ich prekursory, wymienione w Wykazie 1, przekazuje osobie nieuprawnionej.


Art. 29. Kto bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom dokonuje obrotu z zagranicą toksycznymi związkami chemicznymi lub ich prekursorami, wymienionymi w Wykazie 1, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.


Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o "broni chemicznej", "toksycznych związkach chemicznych", "organicznych związkach chemicznych", "prekursorach", "chemicznych środkach policyjnych", "obiektach do produkcji broni chemicznej" oraz "celach niezabronionych przez Konwencję", pojęcia te należy rozumieć w znaczeniu użytym w Konwencji. 2. Użyte w ustawie określenie "zespół eskortujący" oznacza wyrażenie "eskorta w kraju" w rozumieniu Konwencji. Rozdział 2 Zakazy i ograniczenia


Art. 30. 1. Kto nie dopełnia obowiązku informowania uprawnionego organu bądź udziela informacji nieprawdziwych o prowadzonej działalności związanej z wykorzystaniem toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, objętych postanowieniami Konwencji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. 2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust 1 działa nieumyślnie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do roku.


Art. 31. Kto odmawia dopuszczenia zespołu inspekcyjnego lub zespołu eskortującego do kontrolowanego obiektu, udziela nieprawdziwych informacji członkom tych zespołów albo w inny sposób uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie inspekcji, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 3.


Art. 32. W razie skazania za przestępstwo określone w art. 27-29 sąd może orzec przepadek towarów, technologii oraz innych przedmiotów służących lub przeznaczonych do popełnienia przestępstwa albo pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, nie wyłączając środków płatniczych, papierów wartościowych i wartości dewizowych oraz innych korzyści majątkowych, chociażby nie stanowiły one własności sprawcy. Rozdział 9 Przepisy przejściowe i końcowe


Art. 33. Podmioty i przedsiębiorcy prowadzący w dniu wejścia w życie ustawy działalność bez pozwolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, mogą w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy wystąpić do właściwego organu o wydanie wymaganego pozwolenia.


Art. 34. Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Art. 4. Zabrania się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 5: 1) prowadzenia badań, produkcji, wytwarzania, przetwarzania, zużycia lub nabywania w jakikolwiek inny sposób, gromadzenia, przechowywania, zbywania lub przekazywania komukolwiek broni chemicznej, 2) używania broni chemicznej, 3) podejmowania jakichkolwiek przygotowań wojskowych do użycia broni chemicznej, 4) używania chemicznych środków policyjnych jako środka prowadzenia działań wojennych, 5) podżegania lub pomocnictwa w podejmowaniu działalności zabronionej w pkt 1-4.


Art. 5. Produkcja, wytwarzanie, przetwarzanie, zużycie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wymienionych w Wykazie Nr 1 Załącznika do Konwencji, dotyczącego związków chemicznych, zwanym dalej "Wykazem 1", może być prowadzone wyłącznie w celach niezabronionych przez Konwencję i w ilościach przez nią dozwolonych oraz zgodnie z jej wymogami.


Art. 6. 1. Produkcja, wytwarzanie, przetwarzanie, zużycie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, może być dokonywane na podstawie pozwolenia. 2. Pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje minister właściwy do spraw gospodarki, z zastrzeżeniem ust. 3. 3. Dla jednostek i komórek organizacyjnych podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz przez niego nadzorowanych, a także dla przedsiębiorstw państwowych, dla których jest on organem założycielskim, pozwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje Minister Obrony Narodowej.


Art. 7. 1. Pozwolenie na produkcję, wytwarzanie, przetwarzanie, zużycie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, jest niezależne od wpisu do rejestru przedsiębiorców oraz od koncesji i zezwolenia, o których mowa w przepisach o działalności gospodarczej. 2. Udzielenie, odmowa udzielenia, zmiana i cofnięcie pozwolenia lub ograniczenie jego zakresu w stosunku do wniosku następuje w drodze decyzji administracyjnej. 3. Pozwolenia udziela się na czas oznaczony, nie krótszy niż 2 lata i nie dłuższy niż 50 lat. 4. Do udzielenia, odmowy udzielenia, zmiany i cofnięcia pozwolenia lub ograniczenia jego zakresu w stosunku do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy art. 16, art. 17 ust. 1 i 2, art. 18, art. 20, art. 21 ust. 1-5, art. 22, art. 23 i art. 26 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958, Nr 114, poz. 1193 oraz z 2001 r. Nr 49, poz. 509).


Art. 8. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, tryb wydawania pozwoleń na produkcję, wytwarzanie, przetwarzanie, zużycie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1. Rozporządzenie to określi w szczególności: 1) wzory wniosków o wydanie pozwolenia na produkcję, wytwarzanie, przetwarzanie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, 2) dokumenty, które powinny być dołączone do wniosków, o których mowa w pkt 1, 3) wzory pozwolenia na produkcję, wytwarzanie, przetwarzanie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1.


Art. 9. 1. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, zakres i szczegółowe warunki produkcji, wytwarzania, przetwarzania, zużycia, nabywania, gromadzenia, przechowywania, zbywania, przekazywania i używania toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, w jednostkach i komórkach organizacyjnych jemu podporządkowanych oraz przez niego nadzorowanych, a także w przedsiębiorstwach państwowych, dla których jest on organem założycielskim. Rozporządzenie to określi w szczególności: 1) sposób przygotowania wniosków o wydanie pozwolenia na prowadzenie działalności, o której mowa w art. 6, oraz dokumenty, które powinny być dołączone do wniosków, 2) jednostki organizacyjne upoważnione do produkcji toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów do celów ochronnych, 3) warunki prowadzenia produkcji toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów do celów badawczych, medycznych lub farmaceutycznych, 4) tryb i terminy przekazywania informacji związanej z produkcją, wytwarzaniem, przetwarzaniem, nabywaniem, gromadzeniem, przechowywaniem, zbywaniem, przekazywaniem i używaniem toksycznych związków chemicznych i ich prekursorów, wymienionych w Wykazie 1, 5) warunki przeprowadzania szkolenia wojsk z użyciem toksycznych związków chemicznych. 2. Minister Obrony Narodowej przekazuje ministrowi właściwemu do spraw gospodarki kopie wydanych pozwoleń na produkcję, wytwarzanie, przetwarzanie, nabywanie, gromadzenie, przechowywanie, zbywanie, przekazywanie lub używanie w jednostkach i komórkach organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, toksycznych związków chemicznych lub ich prekursorów. Rozdział 3 Obrót z zagranicą toksycznymi związkami chemicznymi i ich prekursorami


Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny skarbowy

Art. 1. W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. Nr 83, poz. 930 oraz z 2000 r. nr 60, poz. 703 i Nr 62, poz. 717) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 30 § 5 otrzymuje brzmienie: "§ 5. W wypadkach określonych w art. 107 § 1-3 przepadkowi podlega stanowiący przedmiot czynu zabronionego dokument lub urządzenie gry losowej, zakładu wzajemnego lub gry na automacie oraz wygrane, które na podstawie tego dokumentu przypadają grającemu, a także środki uzyskane ze sprzedaży udziału w grze lub wpłaconych stawek. Przepis stosuje się odpowiednio także w wypadkach określonych w art. 109 i 110."; 2) w art. 53 § 35 otrzymuje brzmienie: "§ 35. Użyte w rozdziale 9 kodeksu określenia, a w szczególności: "gra bingo fantowe", "gra losowa", "gra na automacie", "loteria audioteksowa", "lote-ria fantowa", "loteria promocyjna", "zakłady wzajemne", "zezwolenie", mają znaczenie nadane im w ustawie z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz.U. z 1998 r. Nr 102, poz. 650, Nr 145, poz. 946, Nr 146, poz. 952, Nr 155, poz. 1014 i Nr 160, poz. 1061, z 1999 r. Nr 95, poz. 1104 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117 i Nr 70, poz. 816) oraz wydanych na jej podstawie przepisach wykonawczych."; 3) w tytule I w dziale II tytuł rozdziału 9 otrzymuje brzmienie: "Przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe przeciwko organizacji gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach."; 4) w art. 107 § 1 i 3 otrzymują brzmienie: "§ 1. Kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia urządza lub prowadzi grę losową, zakład wzajemny lub grę na automacie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.", "§ 3. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze losowej, zakładzie wzajemnym lub grze na automacie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie."; 5) art. 108 otrzymuje brzmienie: "Art. 108. § 1. Kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia urządza lub prowadzi loterię fantową, grę bingo fantowe, loterię promocyjną lub loterię audioteksową, podlega karze grzywny do 240 stawek dziennych. § 2. Jeżeli nadwyżka z loterii fantowej lub gry bingo fantowe była przeznaczona na cel społecznie użyteczny, w szczególności dobroczynny, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych."; 6) art. 109 otrzymuje brzmienie: "Art. 109. Kto uczestniczy w grze losowej, zakładzie wzajemnym lub grze na automacie, urządzonych lub prowadzonych wbrew przepisom ustawy lub warunkom zezwolenia, podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych."; 7) art. 110 otrzymuje brzmienie: "Art. 110. Kto, nie będąc do tego uprawnionym, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej trudni się sprzedażą losów lub innych dowodów udziału w grze losowej, zakładzie wzajemnym lub grze na automacie, podlega karze grzywny do 360 stawek dziennych albo karze ograniczenia wolności, albo obu tym karom łącznie.".


Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


Ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej

Art. 1. Ustawa określa zasady regulacji rynku skrobi ziemniaczanej oraz formy i zasady wspierania produkcji i eksportu skrobi ziemniaczanej, zwanej dalej "skrobią".


Art. 10. 1. Producent skrobi zawiera z plantatorem ziemniaków skrobiowych, zwanych dalej "ziemniakami", umowę o dostawę ziemniaków realizowaną w ramach przyznanego limitu produkcyjnego. 2. Umowa, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: 1) imię i nazwisko oraz adres lub nazwę i określenie siedziby plantatora ziemniaków lub grup plantatorów ziemniaków, 2) numer identyfikacyjny plantatora ziemniaków nadany przez producenta skrobi, 3) nazwę i określenie siedziby (imię, nazwisko i adres) producenta skrobi, 4) informację o wielkości powierzchni upraw ziemniaków, 5) określenie ilości ziemniaków, wyrażonej w tonach, przewidzianej do dostarczenia w porze jesiennej lub wiosennej, 6) wskazanie zawartości skrobi w ziemniakach na podstawie jej średniej zawartości w ziemniakach dostarczonych w ciągu trzech ostatnich kampanii produkcyjnych, 7) cenę zakupu ziemniaków, nie niższą jednak niż cena minimalna, o której mowa w art. 4 pkt 1, 8) terminy zapłaty, określone oddzielnie, za ziemniaki dostarczone w ramach dostaw dokonywanych w porze jesiennej i wiosennej, nie dłuższe niż 21 dni od dnia zakończenia dostawy.


Art. 11. 1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych, ustala, w drodze rozporządzenia, cenę minimalną ziemniaków w terminie do 31 grudnia roku poprzedzającego przyszłoroczną kampanię produkcyjną. 2. Cenę minimalną za ziemniaki dostarczone do producenta skrobi na podstawie zawartych umów o dostawę ziemniaków ustala się, mając na względzie zawartość skrobi w ziemniakach, która nie może być niższa niż 13%.


Art. 12. 1. Producent skrobi sporządza dla każdej dostawy ziemniaków dokument odbioru, który obejmuje w szczególności: 1) datę i numer dostawy, 2) numer umowy o dostawę, 3) nazwę i określenie siedziby lub imię, nazwisko i adres, a także numer identyfikacyjny plantatora ziemniaków, 4) masę środka transportu przed rozładowaniem i po rozładowaniu, 5) masę brutto ziemniaków, 6) określenie udziału zanieczyszczeń wyrażonego w procentach, 7) określenie udziału ziemniaków drobnych w ciężarze brutto dostawy wyrażonego w procentach, 8) całkowitą masę netto dostawy pomniejszoną o procentowy udział zanieczyszczeń i ziemniaków drobnych, 9) określenie zawartości skrobi wyrażonej procentowo lub jako masa pod wodą, 10) wysokość zapłaty za dostarczone ziemniaki. 2. Producent skrobi jest obowiązany: 1) prowadzić rejestr umów o dostawę ziemniaków i rejestr dostaw, 2) sporządzać dla każdego plantatora ziemniaków łączny wykaz płatności zawierający: a) dane, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz pkt 7-10, b) daty i numery dokumentów odbioru, c) kwoty wypłacone w ramach dostaw i daty wypłat oraz łączną sumę wypłat. 3. Producent skrobi może przyjąć dostawę ziemniaków o zawartości skrobi niższej niż 13%, pod warunkiem, że ilość skrobi, którą można wyprodukować z tych ziemniaków, nie przekracza 1% limitu produkcyjnego skrobi.


Art. 13. 1. Producentowi skrobi przysługuje dopłata kompensacyjna, o której mowa w art. 4 pkt 2, do produkcji skrobi z ziemniaków. 2. Dopłata kompensacyjna jest przyznawana za skrobię wyprodukowaną z ziemniaków dostarczonych zgodnie z warunkami określonymi w art. 10 oraz jeżeli: 1) skrobia została wyprodukowana w okresie kampanii produkcyjnej, 2) producent skrobi zapłacił plantatorom ziemniaków cenę nie niższą niż cena minimalna, 3) skrobia została wyprodukowana z ziemniaków spełniających wymagania w zakresie ich wielkości i zawartości skrobi kwalifikujące producenta do ubiegania się o dopłatę, 4) wielkość produkcji skrobi nie przekroczyła limitu produkcyjnego przyznanego producentowi skrobi. 3. Nie przyznaje się dopłaty kompensacyjnej w przypadku odbioru dostawy ziemniaków zawierającej więcej niż 50% ziemniaków drobnych. 4. Dopłata kompensacyjna jest realizowana corocznie ze środków określonych w ustawie budżetowej przeznaczonych na działalność interwencyjną Agencji Rynku Rolnego i wypłacana na podstawie wniosku producenta skrobi. 5. Wniosek zawiera: 1) oznaczenie producenta skrobi, określenie siedziby lub adres, 2) informację o wielkości produkcji skrobi z ostatnich 3 kampanii poprzedzających złożenie wniosku. 6. W przypadku gdy producent skrobi wykorzystał do produkcji skrobi ziemniaki nieobjęte umowami o dostawę i wyprodukował z nich skrobię w ilości nie większej niż 10% całkowitej ilości wyprodukowanej przez niego skrobi, dopłata kompensacyjna do produkcji skrobi podlega zmniejszeniu o procent wyprodukowanej skrobi z ziemniaków nieobjętych umowami pomnożony dziesięciokrotnie. 7. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość dopłaty kompensacyjnej do produkcji skrobi z ziemniaków oraz termin jej wypłaty, mając na względzie różnicę kosztów wynikającą z kosztów wytworzenia skrobi z ziemniaków i skrobi ze zbóż.


Art. 14. 1. Płatności kompensacyjne, o których mowa w art. 4 pkt 3, przysługują plantatorowi dostarczającemu ziemniaki na podstawie umowy o dostawę ziemniaków, o której mowa w art. 10 . 2. Płatności kompensacyjne są przyznawane za ilość skrobi zawartej w ziemniakach. 3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku dostarczenia partii ziemniaków zawierającej więcej niż 50% ziemniaków drobnych. 4. Płatności kompensacyjne są wypłacane przez Agencję Rynku Rolnego na wniosek plantatora ziemniaków złożony za pośrednictwem producenta skrobi ze środków określonych w ustawie budżetowej przeznaczonych na działalność interwencyjną Agencji Rynku Rolnego. 5. Wniosek zawiera: 1) imię i nazwisko oraz adres lub nazwę i określenie siedziby plantatora ziemniaków, 2) oświadczenie o łącznej ilości zakontraktowanych i uprawianych ziemniaków, 3) oświadczenie o zawartości skrobi w ziemniakach. 6. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i termin wypłaty płatności kompensacyjnych plantatorom ziemniaków, mając na względzie poziom dochodów plantatorów oraz stabilizację rynku skrobi.


Art. 15. 1. Do eksportu skrobi wyprodukowanej w kraju w ramach limitów produkcyjnych eksporterzy skrobi otrzymują dopłatę, o której mowa w art. 4 pkt 4. 2. Dopłaty do eksportu są realizowane corocznie w ramach środków budżetowych określonych w ustawie budżetowej przeznaczonych na działalność interwencyjną Agencji Rynku Rolnego 3. Każda ilość skrobi wyprodukowana powyżej przyznanego limitu powinna być wyeksportowana przed dniem 1 stycznia następującym po zakończeniu danej kampanii. Nie wypłaca się z tego tytułu dopłat do eksportu skrobi.


Art. 16. 1. Agencja Rynku Rolnego organizuje przetargi na eksport skrobi z dopłatą. 2. Do przetargu na eksport skrobi z dopłatą nie stosuje się przepisów ustawy o zamówieniach publicznych 3. Przedmiotem przetargu jest wysokość dopłaty do eksportu 1 tony skrobi ziemniaczanej lub do produktów skrobiowych określonych w załączniku nr 1 do ustawy. 4. Szczegółowe warunki przystąpienia do udziału w przetargu na eksport skrobi z dopłatą ogłosi w prasie o zasięgu ogólnokrajowym Prezes Agencji Rynku Rolnego. 5. Warunkiem przystąpienia do przetargu jest złożenie oferty wraz z niezbędną dokumentacją oraz wniesienie zabezpieczenia przetargowego. 6. Wysokość zabezpieczenia przetargowego stanowi równowartość 30% wartości dopłaty do eksportu, o którą ubiega się eksporter w ofercie przetargowej. 7. Ofertę przetargową sporządza się w formie pisemnej w języku polskim. Oferta powinna zawierać: 1) wysokość dopłaty do eksportu 1 tony skrobi wyrażoną w PLN, 2) deklarowaną wielkość eksportu skrobi w tonach, 3) deklarowany termin rozpoczęcia i zakończenia eksportu skrobi, 4) nazwę i określenie siedziby eksportera, 5) wymagane dokumenty dotyczące działalności gospodarczej eksportera, 6) oświadczenie, będące zobowiązaniem do zawarcia umowy z Agencją Rynku Rolnego na podanych w niej warunkach w wypadku wyboru oferty. 8. Wniesione zabezpieczenie przetargowe może być: 1) zaliczone na poczet zabezpieczenia należytego wykonania umowy o eksport skrobi lub produktów skrobiowych, zwanej dalej "umową", 2) zwrócone w przypadku nieprzyjęcia lub odrzucenia oferty, 9. Zabezpieczenie przetargowe ulega przepadkowi, jeżeli: a) eksporter odmówi podpisania umowy na warunkach określonych w złożonej ofercie, b) zawarcie umowy było niemożliwe z winy oferenta, c) eksporter odmówi wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy, d) eksporter przedstawi w ofercie informacje nieprawdziwe, uniemożliwiające skuteczne zawarcie umowy. 10. Agencja Rynku Rolnego natychmiast po rozstrzygnięciu przetargu zawiadamia uczestników o jego wynikach. 11. W terminie 10 dni od dnia rozstrzygnięcia przetargu Agencja Rynku Rolnego zawiera umowy z wybranymi eksporterami. 12. Zabezpieczenie należytego wykonania umowy: 1) podlega zwrotowi w przypadku należytego wywiązania się z umowy, 2) ulega przepadkowi całkowicie lub częściowo, w przypadku gdy eksporter nie dotrzyma warunków określonych w umowie.


Art. 17. 1. Agencja Rynku Rolnego dokonuje wypłaty należności z tytułu dopłat do eksportu w terminie 14 dni od przekazania pełnej dokumentacji potwierdzającej należyte wypełnienie warunków umowy, proporcjonalnie do wielkości zrealizowanego eksportu za należyte wykonanie umowy uważa się wyeksportowanie co najmniej 90% umownej ilości skrobi, przy zachowaniu pozostałych warunków umowy. 2. W przypadku gdy eksport został zrealizowany do 90% umownej ilości skrobi, lecz nie mniej niż 75%, przy zachowaniu pozostałych warunków umowy, Agencja wypłaci 75% stawki dopłat określonych w umowie za faktycznie zrealizowany eksport i dokona przejęcia kwoty zabezpieczenia wykonania umowy proporcjonalnie do wielkości niezrealizowanego eksportu. 3. W przypadku gdy eksport został zrealizowany do 75% umownej ilości skrobi lecz nie mniej niż 50%, przy zachowaniu pozostałych warunków umowy, Agencja Rynku Rolnego wypłaci 50% stawki dopłat określonych w umowie za faktycznie zrealizowany eksport i dokona przejęcia kwoty zabezpieczenia wykonania umowy proporcjonalnie do wielkości niezrealizowanego eksportu. 4. Agencja nie wypłaci dopłat do eksportu i dokona przejęcia w całości zabezpieczenia należytego wykonania umowy w przypadku realizacji eksportu poniżej 50% ilości skrobi określonej w umowie. 5. Podstawą do realizacji dopłat do eksportu skrobi jest udokumentowanie wykonania eksportu skrobi w terminie do 90 dni od dnia podpisania umowy i nie później niż do 15 grudnia danego roku. Eksporter powinien złożyć potwierdzony przez właściwy organ celny jednolity dokument administracyjny (zestaw SAD) zawierający informację o wyeksportowanej skrobi. 6. W przypadku stwierdzenia przez Agencję Rynku Rolnego niesłusznie pobranej przez eksportera dopłaty do eksportu eksporter jest zobowiązany do zapłacenia 5-krotności otrzymanej kwoty z tytułu dopłaty do eksportu skrobi.


Art. 18. 1. Producentowi zużywającemu skrobię ziemniaczaną wyprodukowaną w kraju w celu wytworzenia produktów określonych w załączniku nr 2 do ustawy przysługuje dopłata, o której mowa w art. 4 pkt 5, wypłacana przez Agencję Rynku Rolnego. 2. Dopłata jest realizowana corocznie ze środków budżetowych określonych w ustawie budżetowej przeznaczonych na działalność interwencyjną Agencji Rynku Rolnego i wypłacana na wniosek producenta. 3. Agencja Rynku Rolnego prowadzi na podstawie zgłoszeń rejestr eksporterów uprawnionych do otrzymania dopłat. 4. Zgłoszenie zawiera: 1) nazwę i określenie siedziby eksportera, 2) ilość przeznaczonej do wykorzystania skrobi, 3) wykaz produktów wytwarzanych ze skrobi, 4) przewidywane terminy produkcji związanej z wykorzystaniem skrobi, 5) oświadczenie dostawcy skrobi, że skrobia została wyprodukowana w kraju i z ziemniaków.


Art. 19. 1. Warunkiem uzyskania dopłaty, o której mowa w art. 4 pkt 5 jest posiadanie imiennego przyrzeczenia wypłacenia należnej dopłaty, wystawionego przez Agencję Rynku Rolnego, zwanego dalej "przyrzeczeniem", oraz udokumentowanie przez producenta zużycia skrobi krajowej wykorzystanej do produkcji produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. 2. Przyrzeczenie dopłaty określa stawkę dopłaty i termin upływu ważności wystawionego przyrzeczenia, który wyznacza się na ostatni dzień 5 miesiąca licząc od dnia jego wystawienia. 3. W celu udokumentowania zużycia skrobi do wytworzenia produktów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy producent jest obowiązany przekazać do Agencji pisemną informację potwierdzającą: 1) datę lub daty zakupu i dostawy skrobi, 2) nazwy i adresy dostawców skrobi, 3) nazwy i adresy producentów skrobi, 4) datę lub daty przetworzenia skrobi, 5) ilość wykorzystanej skrobi, 6) ilość określonego w przyrzeczeniu produktu wyprodukowanego ze skrobi. 4. Uprawnienia wynikające z przyrzeczenia dopłaty nie podlegają cesji. 5. Kwota dopłaty podana w przyrzeczeniu jest wypłacana tylko w odniesieniu do ilości skrobi faktycznie wykorzystanej w procesie produkcyjnym. 6. Dopłata powinna być dokonana w terminie nieprzekraczającym 5 miesięcy od dnia przedłożenia Agencji Rynku Rolnego wniosku o jej wypłatę.


Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) kontyngent krajowy - maksymalną ilość skrobi wyrażoną w tonach, która może być wyprodukowana w kampanii produkcyjnej w okresie od dnia 1 lipca do dnia 30 czerwca następnego roku, 2) limit produkcyjny - wielkość produkcji skrobi wyrażoną w tonach, przyznawaną producentowi skrobi w ramach kontyngentu krajowego, 3) producent skrobi - przedsiębiorcę, w rozumieniu przepisów Prawo działalności gospodarczej, którego przedmiot działalności obejmuje produkcję skrobi z ziemniaków skrobiowych, 4) plantator ziemniaków skrobiowych: a) producenta ziemniaków skrobiowych będącego rolnikiem, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, i jego następcę prawnego, b) producenta ziemniaków skrobiowych, na którym ciąży obowiązek podatkowy w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, 5) ziemniaki skrobiowe - ziemniaki zawierające nie mniej niż 13% skrobi, 6) skrobia - skrobię otrzymaną przez mechaniczne oddzielenie od innych części składowych ziemniaka, wypłukanie, oczyszczenie, suszenie i odsianie, przeznaczoną do celów spożywczych i technicznych, 7) produkty skrobiowe - produkty otrzymane w procesie przetwarzania skrobi, 8) drobne ziemniaki skrobiowe - ziemniaki, które mogą być przepuszczone przez kalibrownik o otworach kwadratowych o boku 25 mm, 9) eksporter - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, która dokonuje wywozu za granicę skrobi i produktów skrobiowych określonych w załączniku nr 1 do ustawy, 10) producent zużywający skrobię - osobę fizyczną lub prawną stosującą skrobię i produkty skrobiowe w celu wytworzenia produktów określonych w załączniku nr 2 do ustawy.


Art. 20. 1. Wysokość dopłaty, o której mowa w art. 18, do 1 tony skrobi stanowi 160% różnicy pomiędzy ceną interwencyjną pszenicy na rynku krajowym a ceną minimalną, pszenicy, o której mowa w ust. 2. 2. Prezes Agencji Rynku Rolnego publikuje w swoim biuletynie, raz w tygodniu, informację określającą cenę minimalną 1 tony pszenicy na giełdzie w Rotterdamie, liczoną według kursu walut, w dniu wyliczenia wysokości dopłaty.


Art. 21. 1. Agencja Rynku Rolnego dokonuje kontroli dokumentów dotyczących dopłat i płatności kompensacyjnych, o których mowa w art. 4 pkt 2, 3 i 5. 2. Kontroli Agencji Rynku Rolnego podlegają również dokumenty dotyczące eksportu skrobi, o którym mowa w art. 15 i 16.


Art. 22. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Załącznik nr 1 do ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej Wykaz produktów oznaczonych kodami nomenklatury scalonej, do których stosuje się dopłaty do eksportu Kod PCN Wyszczególnienie 1105 20 00 0 - Płatki, grudki, granulki ziemniaczane 1108 13 00 0 - Skrobia ziemniaczana 1702 30 - Glukoza i syrop glukozowy nie zawierające fruktozy lub zawierające w stanie suchym mniej niż 20% fruktozy w masie 1702 30 10 0 - Izoglukoza 1702 30 51 0 - Pozostałe w postaci białego krystalicznego proszku scalonego lub nie 1702 30 59 0 - Pozostałe 1702 30 91 0 - Pozostałe w postaci białego krystalicznego proszku scalonego lub nie 1702 30 99 0 - Pozostałe 1702 40 - Glukoza i syrop glukozowy, zawierające w stanie suchym co najmniej 20%, ale mniej niż 50% fruktozy 1702 40 90 0 - Pozostałe 1702 90 50 0 - Maltodekstryna i syrop maltodekstrynowy 1702 90 75 0 - Karmel pozostały w postaci proszku scalonego lub nie 1702 90 79 0 - Karmel pozostały 1702 90 75 0 - Karmel pozostały w postaci proszku scalonego lub nie 1702 90 79 0 - Karmel pozostały 3505 10 10 0 - Dekstryny - Inne modyfikowane skrobie: 3505 10 50 0 - Skrobie, estryfikowane lub eteryfikowane 3505 10 90 0 - Pozostałe, utlenione 3505 20 - Kleje: 3505 20 10 0 - Zawierające w masie mniej niż 25% skrobi lub dekstryn, lub innych modyfikowanych skrobi 3505 20 30 0 - Zawierające w masie 25% lub więcej, ale mniej niż 55% skrobi lub dekstryn, lub innych modyfikowanych skrobi 3505 20 50 0 - Zawierające w masie 55% lub więcej, ale mniej niż 80% skrobi lub dekstryn, lub innych modyfikowanych skrobi 3505 20 90 0 - Zawierające w masie 80% lub więcej skrobi lub dekstryn, lub innych modyfikowanych skrobi 3809 Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i inne preparaty (np. klejonki i zaprawy) w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone: 3809 10 - Na bazie substancji skrobiowych: 3809 10 10 0 - Zawierające w masie poniżej 55% tych substancji 3809 10 30 0 - Zawierające w masie 55% lub więcej tych substancji, ale mniej niż 70% 3809 10 50 0 - Zawierające w masie 70% lub więcej tych substancji, ale mniej niż 83% 3809 10 90 0 - Zawierające w masie 83% lub więcej tych substancji Pozostałe: 3809 91 00 0 - W rodzaju stosowanych w przemyśle włókienniczym lub przemysłach podobnych 3809 92 00 0 - W rodzaju stosowanych w przemyśle papierniczym lub przemysłach podobnych Załącznik nr 2 do ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobii ziemniaczanej Wykaz produktów oznaczonych kodami nomeklatury scalonej, producentom których przyznaje się dopłaty z tytułu wykorzystania do ich produkcji skrobi ziemniaczanej wyprodukowanej w kraju Kod NS Opis towarów ex 1302 Soki i wyciągi roślinne; substancje pektynowe; agar-agar i inne kleje roślinne i inne środki zagęszczające pochodzenia roślinnego, również zmodyfikowane: - kleje roślinne i środki zagęszczające pochodzenia roślinnego, również zmodyfikowane ex 1302 32 90 - Kleje roślinne i nasiona guaree ex 1302 39 00 - - inne - Carrageenon ex 1404 Nie wymienione i nie wprowadzone gdzie indziej produkty pochodzenia roślinnego 1404 20 00 - Linter bawełny ex 1520 Gliceryna, również czysta: wody i ługi zawierające glicerynę 1520 90 00 - inne, w tym gliceryna syntetyczna 1702 90 - Czysta chemicznie fruktoza ex 1702 90 - inne , w tym cukier inwertowany 1702 90 10 - Czysta chemicznie maltoza ex rozdział 19 Organiczne produkty chemiczne - z wyłączeniem podpozycji 2905 43 00 i 2905 44 rozdział 30 Produkty farmaceutyczne 3402 Środki powierzchniowo czynne pochodzenia organicznego (z wyłącznie mydeł), preparaty powierzchniowo czynne, preparaty do środków piorących (w tym pomocnicze preparaty piorące) i środki czyszczące, również te, które zawierają mydła spod numeru 3401 ex rozdział 35 Substancje białkopodobne; produkty na bazie skrobi modyfikowanej; kleje; enzymy z wyłączeniem nr 3501 i nr 3505 10 10, 35 05 10 90 i 3505 20 ex rozdział 38 Różne produkty przemysłu chemicznego - z wyłączeniem nr 3809 i 3823 60 rozdział 39 Tworzywa sztuczne i wyroby z tych tworzyw ex rozdział 48 Papiery i kartony, wyroby z masy celulozowej, papieru lub kartonu 4801 00 Papier gazetowy w zwojach lub w arkuszach 4802 Papiery i kartony, niepowlekane ani nie nasycane, przeznaczone do pisania, druku lub innego wykorzystania graficznego oraz papiery i kartony przeznaczone do wyrobu kart lub taśm perforowanych w zwojach lub w arkuszach, nie zaliczane do papierów spod nr 4801 lub 4803; papiery lub kartony czerpane 4803 00 Papiery typu stosowanego na papier toaletowy, chustki do zmywania makijażu, ręczniki papierowe, ręczniki lub podobne wyroby przeznaczone do użytku w gospodarstwach domowych, utrzymania higieny lub czystości, wata celulozowa i obrusy z włókna celulozowego w zwojach o szerokości przekraczającej 36 cm lub w arkuszach o kształcie kwadratowym lub prostokątnym, których co najmniej jeden bok przed złożeniem przekracza długość 36 cm 4804 Papiery i kartony pakowe siarczanowe, nie powlekane ani nie impregnowane w zwojach lub arkuszach, nie zaliczane do nr 4802 lub 4803 4803 Inne papiery i kartony nie powlekane ani nie impregnowane w zwojach lub arkuszach 4806 Pergaminy kwasowe i kartony siarczanowe, papiery odporne na tłuszcz, kalki kreślarskie, folie i inne papiery satynowane przezroczyste lub przejrzyste w zwojach lub w arkuszach 4807 Papiery i kartony łączone płasko przez klejenie, nie powlekane ani nie nasycane i nie impregnowane powierzchniowo w zwojach lub w arkuszach 4808 Papiery i kartony faliste (nawet z powłokami naklejanymi), krepowane, faliste, wytłaczane lub perforowane w zwojach lub w arkuszach, nie zaliczane do umieszczonych pod nr 4803 lub 4818 4809 Kalki maszynowe, papier do kopiowania bez kalki i inne papiery do powielania lub przedrukowe (w tym papiery powlekane, nasycane lub impregnowane do woskówek lub offsetu), także impregnowane, w zwojach o szerokości przekraczającej 36 cm lub w arkuszach o kształcie kwadratowym lub prostokątnym, których co najmniej jeden bok przed złożeniem przekracza długość 36 cm 4810 Papiery i kartony, których jedna powierzchnia, lub obie powierzchnie powlekane są kaolinem lub innymi substancjami nieorganicznymi, z dodatkiem lub bez spoiw, z wyłączeniem jakiegokolwiek innego powlekania lub nasycania, także barwione powierzchniowo, ozdobne lub z nadrukiem, w zwojach lub w arkuszach 4811 Papiery, kartony, wata celulozowa i obrusy z włókna celulozowego, powlekane, impregnowane, z nakładanymi powłokami, barwione powierzchniowo, dekorowane powierzchniowo lub z nadrukiem, w zwojach lub w arkuszach, nie zaliczane do produktów spod nr 4803, 4809, 4810 lub 4818 4812 00 00 Bloki filtrów paliwa i płyty filtrujące z masy papierowej ex 4803 Papier do papierosów, także przycięty do formatu, w zeszytach lub w rurkach ex 4813 90 - inne ex 4814 Tapety i podobne powłoki ścienne; vitrauphanies; 4814 10 00 - papiery włókniste 4814 20 00 - Tapety i im podobne powłoki ścienne, z papieru nasycanego lub powlekanego na miejscu warstwą tworzywa sztucznego chropowatego, tłoczonego, barwnego, z nadrukowanymi motywami ozdobnymi lub innymi 4814 90 - inne ex 4816 Kalki maszynowe, papier do kopiowania bez kalki i inne papiery do powielania lub przedrukowe (nie zaliczane do produktów ujętych pod nr 4809), pełne woskówki i płyty offsetowe z papieru, także pakowane w pudełka, 4816 10 00 - Kalki maszynowe i im podobne papiery 4816 90 00 - inne rozdział 52 Bawełna ex 5801 Welury i plusze tkane i materiały taśmowe, nie zaliczane do artykułów ujętych pod nr 5806 - bawełniane 5801 2100 - Welury i plusze tkane na tramie, nie cięte ex 5802 Tkaniny typu "frotte", nie zaliczane do artykułów spod nr 5806, powierzchnie tekstylne włochate, nie zaliczane do produktów spod nr 5703 - Tkaniny gąbczaste z bawełny 5802 11 00 - surówki 5802 19 00 - inne ex 5803 Tkaniny o strukturze gazy, nie zaliczane do artykułów spod nr 5806 5803 10 00 - bawełniane


Art. 3. Regulacja rynku skrobi polega na: 1) ustalaniu kontyngentów krajowych produkcji skrobi, 2) przyznawaniu limitów produkcyjnych w ramach kontyngentu skrobi, 3) zawieraniu umów o dostawę ziemniaków skrobiowych w ramach limitów produkcyjnych skrobi.


Art. 4. Produkcja skrobi oraz jej eksport są wspierane poprzez zastosowanie: 1) cen minimalnych stosowanych przy zakupie ziemniaków w ramach umów o dostawę ziemniaków, 2) dopłat kompensacyjnych dla producenta skrobi, 3) płatności kompensacyjnych dla plantatora ziemniaków, 4) dopłat do eksportu skrobi, 5) dopłat dla przedsiębiorców zużywających skrobię do dalszego przerobu, na cele niespożywcze.


Art. 5. 1. Wprowadza się kontyngenty krajowe produkcji skrobi. 2. Wielkość kontyngentu krajowego jest ustalana co 3 lata w terminie do 30 czerwca roku poprzedzającego okres 3-letni. 3. Rada Ministrów, na wniosek ministra do spraw rynków rolnych, określa, w drodze rozporządzenia, wielkość kontyngentu krajowego, mając na względzie zapotrzebowanie rynku krajowego oraz zdolności produkcyjne producentów skrobi.


Art. 6. 1. W ramach kontyngentu krajowego producentom skrobi przyznaje się limit produkcyjny na okres 3 kampanii produkcyjnych. 2. Przyznawanie limitu produkcyjnego następuje na wniosek producenta skrobi. 3. Wysokość przyznanego limitu produkcyjnego jest proporcjonalna do procentowego udziału skrobi wyprodukowanej przez danego producenta w ogólnej produkcji krajowej skrobi w ostatnich 3 latach poprzedzających złożenie wniosku. 4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, limit produkcyjny, o którym mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego okres 3 letni.