esplori la pasinton por antaŭenrigardi = esplorare il passato per guardare avanti
#000000
mi denove parolas pri esperanta pioniro Clarence Bicknell...
#000001
Kiam mi grafoanalizis la skribon de Clarence Bicknell, kiu estis plurfaceta esperanta pioniro, informoj pri li estis vere malmultaj.
#000002
Nu, de tiam, multajn pluajn informojn oni trovas en la interreto, kaj aperis interesaj eldonitaĵoj pri li. Tio okazis ĉefe danke al liaj heredantoj, kiuj dum la lastaj jaroj zorgis tre multe por reordigi verkojn de sia praavo, sed ankaŭ danke al esperantistoj kiuj, loke, en Ligurio, multe agadis por renovigi la memoron pri tia eminenta kaj eklektika esperantisto, iomete forgesita, kiu elektis vivi en itala regiono kaj multon faris por la disvastigo de Esperanto ĝuste en Italio.
#000003
ĉi tie – unuafoje – en 2013: 
#000004
poste republikigitan kun grafologiaj signoj ĉi tie, en 2018 : 
#000005
Se vi ŝatas pliampleksigi vian konon pri li, bonvolu viziti jenan retejon, zorgata de liaj parencoj: 
#000006
La novaĵo estas, ke NUN “The Book of Guests” estas eldonita ankaŭ en Esperanto kaj ĝi “provides potted biographies of several of Clarence’s friends in Esperanto.”La esperanta versio estas eldonita en julio 2022 kaj nun havebla, tutmonde, de Amazon, aŭ en iuj librovendejoj kaj ankaŭ de se vi loĝas en Britio
#000007
BONAN LEGADON, kaj ne forgesu legi ankaŭ mian skriboanalizadon ....
#000008
Tolkien e l’Esperanto: è ancora importante oggi?
#000009
Per approfondimenti su questo tema vi rimando al filmato su youtube dove Federico Gobbo (1974), professore ordinario all’Università di Amsterdam, su cattedra speciale in Interlinguistica ed Esperanto, illustra il rapporto tra lo scrittore e l’esperanto. Per Tolkien quale essere umano più sotto vi darò un breve saggio grafologico sulla sua personalità, o meglio su un aspetto davvero caratterizzante della sua personalità.
#000010
Anche Tolkien, a modo suo, può essere considerato un ‘pioniere’, per la sua modernità e creatività...., per le sue visioni di mondi diversi, tipico dei pionieri, che possono fare cambiare il futuro....
#000011
Il genere dei libri scritti da Tolkien è quello cosiddetto ‘Fantasy’, un genere che va molto di moda ancora oggi, soprattutto tra i giovani ma non solo, tra coloro che desiderano evadere da una realtà monotona ed opprimente, che desiderano vivere emozioni forti e intense (un po’ come Tolkien medesimo).Tolkien ha inventato lingue, storie, paesi, regioni, miti, canti e strane creature, elfi, draghi, re, gnomi, anelli magici, ecc. Nel suo mondo fantastico e immaginario tutto sembra però più reale del nostro mondo reale. Unico, forse, nel suo genere.
#000012
Che persona è dunque Tolkien? Quali moti interiori hanno mosso le sue straordinarie narrazioni, da cui sono stati tratti anche dei film di successo?
#000013
L’indagine grafologica potrebbe dare qualche illuminazione in proposito, soprattutto se si mettono a confronto scritto e firma, che presentano moti interiori diversificati.La scrittura testimonia senza dubbio la sua ricchezza immaginativa, con le forme semplici ma eleganti, abbellite e originali. Inoltre ha la caratteristica (rara) della frammentazione: cioè ci sono distacchi anche internamente alle singole lettere. Questo è indice di una analisi serrata, attentissima ad ogni più piccolo dettaglio, fino alla pignoleria: una attenzione che lo fa deviare però verso altre e nuove direzioni, per l’importanza che egli dà al singolo dettaglio, e che gli fanno perdere il filo del discorso in qualche misura. Nulla viene certamente trascurato....ma Tolkien, in realtà, è poco incline alla introspezione, alla sintesi interiore, anzi si attarda preferibilmente sui dati percepiti dai sensi, predilige l’azione e la prova di forza, il dominio della situazione (la pressione marcata nelle aste discendenti denota grande energia, forza, benessere fisico e pensiero concreto più che astratto).
#000014
La sua firma, invece, più movimentata, col suo gesto esteso nella lettera K del cognome fa da spia a moti interiori a cui aspira, fa intravvedere segnali di audacia ed animosità, che non si vedono nella sua vita quotidiana (il testo). Nella firma, che rappresenta di per sé l’IO SOCIALE, ovvero quello a cui aspiriamo, ciò che vogliamo fare vedere agli altri di noi stessi, ci sono racchiuse numerose potenzialità che egli poi trasmette tutte nella sua attività di scrittore. Il segno ardito nella lettera K, dicevo, rende il suo IO assai audace, ardito appunto, capace di affrontare – almeno attraverso la sua immaginazione – le più rischiose e originali avventure. E così è stato. La sua estrema accuratezza e il suo perfezionismo hanno dato alla sua ideazione fantastica una parvenza di realtà, molto apprezzatta dai lettori che vengono travolti dall’audacia dei personaggi creati nei quali si immedesimano (come Tolkien stesso, del resto). Qui sta il suo successo...
#000015
Wikimedia Commons (alidirite ankaŭ simple: Commons) estas unu el plej grandaj arkivoj pri plurmediaj rimedoj, kun instrua kaj dokumenta celo ilin libere konigi en la interreto.Se vi emas – vide – alproksimiĝi al la homa varieco je pioniroj, tra iliaj subskriboj.... nun vi povas. Se vi vere estas interesataj alproksimiĝi al tiu multnombreca homanaro, certe ne plenkompleta sed nur parta, bonvolu viziti:
#000016
Kvankam ili estis devene, aĝe, psike, individue, historie kaj lingve tre malsamaj unu la alian, tamen ĉiujn entuziasme allogis la sama lingvo, Esperanto, kiu prave estas konsiderinda paca instrumento kaj ponto inter la popoloj”.
#000017
Ĉiukaze, sube, alklakante unuopajn nomojn, vi povas tre bone observi pligrandigite la unuopajn subskribojn. Laŭ grafologia vidpunkto, la komuna denominatoro konstatebla kaj evidenta en la plejparto da subskriboj, estas la dekstra deklivo (t.e. la literaj aksoj kliniĝas dekstren grafike). Ĉi tiu grafologia signo povas havi facetajn signifojn laŭ sia gradmezuro, sed tutcerte ĝi esprimas kapablon kaj inklinon rilati al aliaj homoj.
#000018
Temas entute pri 67 personoj !
#000019
Zamenhof kaj parto de familianoj, kaj aliaj polaj esperantistoj – subskriboj
#000022
Skribado estas dinamika momento esprimanta la personecon de skribanto, kaj stampas surpaperen karakterizaĵojn kiuj estas observeblaj.
#000023
Per skriboanalizado oni povas kapti, kiel asertas fama grafologo Firmino Giacometti “aktualajn interagojn kaj de potencialaj kunnaskitaj kapabloj, emociaj impulsoj, genetikaj ecoj, kaj (interagojn) de nenombreblaj vivmedioj, antaŭnaskiĝaj kaj postaj, sociaj kaj kulturaj“... kiuj intermetiĝas.
#000024
Finfine, grafologoj alvenas al ĝenerala koncepto, ke en grafismoj troviĝas ne nur neprajn kunnaskitajn elementojn, sed ankaŭ spurojn de konfliktoj kaŭzitaj de malagordoj aŭ kontrastoj interagantaj inter kio estas kunnaskita kaj kio estas (viv)media.
#000025
Vi jam rimarkis, ke en ĉi tiu mia blogejo implicite kaj alterne la du temoj ‘esperanto’ kaj ‘grafologio’ senĉese interkruciĝas. Klarigo: la du temoj estas miaj plej ŝatataj pasioj sed ili ne rilatas unu la alian. Ili estas tute apartaj kaj sendependaj. Nu, mi klopodis kun eta sukceso antaŭenirigi ambaŭ. Pro tio mi priparolas pri esperantaj pionirojkaj lingvo esperanto kaj samtempe analizas ilian skribon skribante nur en esperanto. Ne, mi ne estas freneza. Nu, mi nun deziras priparoli la sciencan grafologian metodon de Itala Grafologio, tiu de Girolamo Moretti. Mi esperas, ke al iu ĝi interesos.
#000026
Grafologio, laŭ ĝenerala vidpunkto, estas konsiderenda eksperimenta scienco, diverse la grafologia analizo per kiu ĝi aktivas estas fakte psikodiagnoza testado.
#000027
skribmaniero de Lou von Salomé, germana verkistino kaj psikanalizistino, devena el Rusujo, kiu inspiris Nietzsche. – Kiom akrapinta estas ĉi tiu skribmaniero! Ŝia skribo esprimas grandan energion kaj viglecon. La skribantino estas tutcerte malcedema persono kun rezoluta karaktero.
#000028
grafologia procedo estas konata (publika). Oni scias pri kio oni devas fari, kaj kiamaniere. Alia fakulo estas en kondiĉo sekvi la enketajn fazojn kaj ilin ripeti, ĉu oportunajngrafologiaj difinoj kaj eksplikoj estas klaraj kaj precizaj (grafologiaj signoj)la datumkolekto estas objektiva: estas nenia ajn antaŭjuĝo por akiri validajn informojn rilate al ekzamenendaj fenomenoj. Fakte, grafologiaj signoj estas mezureblaj kaj kontroleblaj (ilia mezurvaloro estas specifa por ĉiu signo, kaj laŭ dekonoj)la alpaŝo, kvankam ĝi estas direktita al apartaĵo (t.e. al individua skribaĵo), estas tutcerte sistema kaj suma. La celo estas rekonstrui pervorte plejeble realisme tion, kio esprimiĝas grafike, por alveni al personeca esenco, al ties kernola laboraj celoj estas ekspliko, konpreno kaj prognozo, tiel ke grafoanalizisto povu elmontri la kondiĉojn, kiuj produktis iujn rezultojn. Se li tion povas, li kapablos ankaŭ antaŭvidi eblajn similajn rezultojn, kiam tiuj kondiĉoj denove ripetiĝos. Kompreneble, ĉar la objekto de studado estas homo, kaj ĉar neniu homo estas identa al alia, la afero estas tre delikata. Pri la homa sintenado, ankaŭ la ebleco kontroli estas tre pli multe delikata kaj singardecema! Je la fino, estos ĝuste la analizito kiu povas sin rekoni en la analizo.
#000029
Kiam mi parolas pri la homa sintenado, kaj kiam mi parolas pri prognozo, aŭ kondiĉoj aŭ rezultoj, mi rilatas ne apartajn faktojn aŭ agojn, specifajn, sed mi evidentigas psikajn rezultojn kaj kondiĉojn, kiujn la skribanto kapablus plenumi... La volo plenumi estas tute persona, kaj ofte dependas de determinantaj kaŭzoj....
#000030
supre, bona resumo de la itala metodo de Girolamo Moretti
#000031
skribmaniero de Girolamo Moretti (skolfondinto de la itala grafologia metodo de mi utiligita)
#000032
grafoanalizo pri Ferdinand de Saussure
#000033
Profesie: lingvisto, semiologo, docento pri lingvoj (inkluzive de Sanskrito)
#000035
Nombraj estas manskribaĵoj, kiuj troveblas en la inter-reto, ĉar ĉi tiu persono estas eminentulo en sia disciplino: Lingvistiko. Mi entute faris komparon inter pluraj liaj skribaĵoj (fundpaĝe vi trovos ĉiujn ligilojn), kaj devis atente distingi inter la plej junaj skriboj (verkitaj kiam li estis 35-36-jara, 1893-1894) kaj la du leteroj de li senditaj en 1909 al Giovanni Pascoli, de li konsiderita ‘kolego’, verŝajne ĉar ambaŭ estis universitataj instruistoj.
#000036
Tia distingo estas pravigita de la evidenta malsameco – ne nur grafika, sed ankaŭ psika – inter la du tempospacoj; de 1893 ĝis 1909 estas 16 jaroj ....... inter ili interestas ‘universo’.
#000037
La tria paĝo de li sendita al itala poeto Giovanni Pascoli, en dato 9 aprilo 1909
#000039
Fundpaĝe vi trovos la ligilon, por vidi ankaŭ la aliajn du.
#000040
Kompreneble, kaj pro objektivemo, mi rimarkigas al vi ke diversecoj inter la du skriboj parte dependas ankaŭ de la adresito: la plej junaj skribaĵoj estas notoj por si mem, male la leteroj estas oficialaĵoj antaŭaranĝitaj por ‘kolego’, kiun li multe estimas, al kiu li petas teknikajn opiniojn pri la utiligo de latinlingvo en poeziarto.
#000041
Grafologiaj signoj ( interkrampe estas la grad-variacioj mezuritaj en la leteroj datitaj 1909 ):
#000042
Baza linio supreniranta 9 (8) – ligita interlitere 8-9 (8) – klara 8 (9) – rapida 8 (5) – dinamika 7 (7) – malegala kun metodo 7 (5-6) – sinua 6 (6) – tordiĝinta 3 (3) – rektaj stangoj 7 (7) – kurbaj stangoj: junaĝe, nulo (3) – anguloj A 6 (4) – anguloj B 6-7 (5-6) – anguloj C: junaĝe, nulo (5) – literaj larĝecoj 4 (5-6) – interliteraj larĝecoj 5-6 (5) – intervortaj larĝecoj 3 (2) – flua 5 (7) – etskribo 5 (5) – markita unua-maniere (nivelo je volo) 5-6 (6) – markita dua-maniere (nivelo je emociiĝemo) 3 (2) – subtila 5 (4) – literaksoj dekstren-kliniĝintaj 5 (4) – kelkaj liter-nodoj (en ‘a’, ‘e’, kaj en la n-ro ‘9’): junaĝe, tute ne (JES) – akurateco: junaĝe, tute spontanece (malplijunaĝe, nespontanece 5-6 dekonoj) – skribo surbaze fiksita (plantita), malgraŭ la suprenirado: junaĝe, ne (5) – e.s. pri subjektiveco: junaĝe, tie-ĉi kaj tie (malplijunaĝe: oftegaj, plilongiĝintaj finvorte, fieregaj, eĉ en la streketo de literoj ‘t’) v.noto
#000043
En liaj multenombraj notoj maneskribitaj – kiuj estas katalogitaj ĉe Biblioteko de Ĝenevo (Svisujo) kaj ofte malkronologie, ĉar sen datoj – plene elstariĝas granda aktiveco kaj la hasto de juna studemulo, kiu havas multajn neregatajn iluminiĝojn kaj intuiciojn, kiu per mensa akreco kaj per potenca observokapablo urĝas atingi rezultojn (eta skribo, rapida kaj dinamika, ege malegala sed kun metodo. La skribo ne estas malorda). Dum lia esplorado li prefere sin bazas sur antaŭflaroj kaj imagoj, anstataŭ ol rezonado kaj kritiko: ĉi-lastaj postulus longan tempon por pripensado kaj pli grandan trankvilecon (mallarĝeco inter la literoj kaj inter la vortoj, saltleviĝa, rapida). Pro liaj psika koncentriĝo kaj observokapablo (ne nur pri esenco sed ankaŭ pri detaloj) li krome havas rimarkindajn kaj instinktajn analizkapablojn (eta skribo), kaj uzas ilin potence en kazo de bezono.
#000044
Multaj estas liaj interesoj, plejparte konceptaj kaj je spekulativa naturo; malpli multe li estas interesata al praktikadoj aŭ al materia mondo, sed li ŝatas aŭskulti muzikon (saltleviĝa, ĉefe en la junaj skribaĵoj).
#000045
Tre verva en observadoj, pro la rimarkinda entuziasma energio kiu trapenetras lian animon li ĉiam pretas reliefigi sian penson, senprokraste, sed samtempe li ne ellasas kontrolon ĉu tio, kion li intuiciis dum tre inspiritaj momentoj estas efektive fidinda. Rigora kaj puntiliema dum sia streĉo por kontroli la kredindecon de siaj tezoj, li tute ne estas ĉikanema spirite (sed multe alproksimiĝas al tio en la faktoj).
#000046
Klarigo – La ritmo de liaj agmaniero kaj antaŭenirado estas rapida kaj daŭra, tre dinamika, senpaŭza; diverse, ‘ĉikanemulo’ stumblas, haltas eĉ antaŭ sensignifaj detaloj, perdas multon da tempo. La deliro kaj la febra sinsekvo de ideoj, kiuj fulmas lian menson same rapide, devias lin al aliaj temoj kaj novaj demandoj. Malgraŭ li estas inklina persisti kaj obstini (anguloj je tipo B), oni ne povas konsideri lin ĉikanema, ĉar lia vigleco evitigas lin ekscese akriĝi rilate al ununura ideo tro longe.
#000047
Super ĉio li estas sen-antaŭjuĝa kaj lerta por komparigi ideojn kaj situaciojn reciproke kontraŭajn. La nombraj korektoj kaj forstrekoj de frazoj aŭ paragrafoj faritaj dum la prezento de pensaĵo, plenumiĝas sen vera ekzamenado de tiu penso mem dum ties konstruiĝo. Por simple diri: li surpaperigas tuj ĉe la inspiro tion, kio ekaperas en sia menso... sen pripensi ĉu tio estas korekta aŭ ne. Tutcerte li estas rapidema kaj produktema, sed li ne estas senpacienca (neesto de signo ‘senpacienca’), nek simple aferplena, krome li ne neglektas la plej signifajn detalojn. Analizado kaj sintezado en li kuras kune (eta, ligita interlitere). Li esence estas perfektemulo (la baza linio ekscese supreniranta elmontras tion); li povus kulpi pri intelekta vantemo, ĉar li plezuriĝas pro siaj kvalitoj kaj ne kaŝas tion. Tia lasta aroganta teniĝo estas malpli forta en siaj junaj notoj, sed plene evidentiĝas en la du leteroj (1909) senditaj al Pascoli, kie li estas manka je modesteco (lia skribmaniero estas pli ordinara, pli intence farita, malpli sincera kaj malpli spontana, celanta akiri aprobojn. Unuvorte: artefarite akurata).
#000048
Lia inteligenteco estas iom komplika, ĉar li ŝatas inter-apudigi kaj kompari ideojn kaj pensojn oponajn kaj pretendas ilin akordigi kaj supervenki direkte al komuna celo; lia logikeco estas tute individua. Lia lernado do trairas vojojn, kiuj estas iomete implikitaj kaj serpentumaj. Kompliko estas pli dum la procedo ol en la reala lernado: li estas perfektemismulo, kiu ambicias akiri la plej bonajn rezultojn. Tia lia teniĝo estas multe kohera (supreniranta linio, tordiĝinta, ligita interlitere, malegala kun metodo). Entuziasmiĝo estas parto de lia naturo kaj ĉiam lin akompanas, en ĉiuj liaj skribaĵoj, eĉ ankaŭ post multaj jaroj. De kie naskiĝas tiaj ekscitado kaj eŭforio ne estas klare. Verŝajne oni devus esplori lian individuan historion, elserĉi tra la edukado de li ricevita kaj ties medio, tra la nombraj konsentoj kaj legitimadoj kiujn, probable, li ricevis dumvive... Ĉiel ajn, lia humortono ĉiam estas en li alta kaj en tensio.
#000049
Ferdinand de Saussure sentas sin tre sekura kaj elmontras tian senton ankaŭ dum interkomunikado.
#000050
Koncepte klarvida, originalulo, ruza kaj senprokrasta, li havas sufiĉajn karakterizojn por igi sin kontraŭkonformisto kaj eĉ revoluciema, kelkfoje incite malstabiliga. Argumentoj ne mankas al li (per graveca ordo: klara, tordiĝinta, angulforma, malegala kun metodo).
#000051
En leteroj de li senditaj franclingve al itala poeto Giovanni Pascoli en 1909 (De Saussure tiam estis 51-jara) elstariĝas sintenoj kiuj estas pli konsentemaj, pli memkontrolitaj, pli maturaj, pli akordiĝemaj (ekaperas kurbaj stangoj, tute ne estas retro-tordiĝintaj stangoj); li ŝajne estas pli aŭskultema ies opiniojn, eĉ li urĝigas ilin, kaj ŝajnas pli sagaca kaj pli bone integriĝinta en sia socia medio (skribo manierisma). Sed li ne forlasis tiujn junajn personismajn nuancojn kiuj donas al lia personeco stampon je memfiero, kiuj elmontras ne bone kaŝitan arogantecon, kaj havigas al lia realvido ion dogmecan, ian nekontesteblan verecon (stereotipa skribo, malpli originala, malpli spontana – elementoj eĉ pli evidentaj an lia dua letero datita 6 aprilo 1909). Subskribo kutime estas bona indikilo: vidu ekzemple tiun finvortan strekaĵon, tro longa, tute ne spontana sed anticipe studitan kiu ŝajnas meti malvarman distancon inter sia Mio kaj la aliuloj, pro neceso distingiĝi kaj pro kosncio pri propra supereco (krome alia konfirmo pri tio: subskribo estas pli alta ol la normala teksto).
#000052
Cetere, se li ne estus tiom fidema al si kaj al siaj rimedoj, kaj li ne estus tiom entuziasma kun pretendo ĉiam sukcesi, li ne estus povinta aliri novajn ideojn per tia granda forto kaj konvinkiĝo, kaj ne sukcesus konvinki ankaŭ aliajn homojn. Ĉi tiu estas la dua flanko de medalo.
#000053
Li ne estas tro ekstravertita kaj gastema. Li plutenas ĉiam deiĝintan sintenon, kaj ne emas facile pardoni. Li estas neindulgema (rektaj stangoj altgradaj kun tordiĝinta), li estas ankaŭ postulema kaj severa (e.s. subjektivismo), iomete rigida en sociaj rilatoj. Sed lia plej ŝatita kampo restas la sama: tiu socia kaj komunika (literaksoj dekstren-kliniĝintaj); supraĵa intereso li havas ankaŭ por filozofio (eta skribo, sed ĝi estas strikta intervorte), kaj eĉ en siaj familiaj aŭ amikaj rilatoj li ŝatas inciteti kaj provoki per serĉita rafiniteco (dekstren-klina, angula, eta, tordiĝinta, e.s. subjektiveco). Lia rafiniteco ne devenas de sentokapablo, sed prefere de studemo kaj de esplorado (eta, anguloj je tipo B, ligita interlitere, tordiĝinta). Li povus ŝajni senkohera, au kaŭzi interrilatajn malakordojn. Li intime ŝatas kontrastojn (tordiĝinta), sed ne estas hiperkritikema (intervorte mallarĝa), li ne stigmatizas: simple, intermetas malvarmojn (distancojn) inter si kaj la aliuloj, pro profunda sento pri intelekta propra supereco. Iomete, tio vidiĝas ankaŭ en liaj fotoj......
#000054
Ĉu mi devus kompari inter la personeco de Ferdinand de Saussure kaj tiu de lia frato René (grafoanalizo pri li mi antaŭe jam publikigis), kiu estis esperantisto kaj okkupiĝis ankaŭ pri lingvistiko, mi rilate al René povas diri che lia trankvileco, kapablo konvinki, lia memregado kaj lia senduba estetika senso estus povintaj (dialog-nivele) influi vere multe kaj pozitive sur la karaktero kaj la rezultoj poste atingotaj de Ferfinand, kiu alprenis ĉiun sukceson kaj fariĝis pli fama. Ambaŭ havis originalecon kaj inventemon, sed se René en la lingva esprimo prefere serĉadis harmonion ol rafinitecon kaj naturece zorgis pri eleganteco kaj beleco (kiuj estas la vesto kaj la formo de esprimo), diverse Ferdinand serĉadis preciozecojn, rafinitecojn por eltiri teoriojn; li enketas plej profunde, elkaŝejigas, purigas, kaj kapablas skrapi la veron pli ol ĝin plene kompreni, kaj estas ĉiam en obstina elserĉo malkovri kaŝitaĵojn, kiujn neniu povus eltrovi escepte de li.
#000055
Verŝajne, Ferdinand de Saussure estis pli radikala kaj pli rigora ol sia frato. Eblas, ke li estis tro noviga rilate al sia epoko.
#000056
Ligiloj por vidi plej bone ĉiujn skribojn de mi ekzamenitajn pri Ferdinand de Saussure:
#000057
 :# duoble alklaku sur la ikono de PDF – Temas pri eseo titolita: “De l’essence double du langage e le Notes en vue d’un livre de linguistique générale di Saussure: un’ipotesi di ricostruzione”. Aŭtoro: Alessandro Chidichimo, Profesoro ĉe Universtitato de Ĝenevo. Jaro 2018.
#000058
La bildoj estas pligrandigeblaj, kaj estas atingeblaj unu post la alia
#000061
Daniele Marignoni, grafoanalisi approfondimento (2-a parte)
#000062
la scrittura di Daniele Marignoni, 1904
#000063
Segni grafologici (in decimi di grado):
#000064
Ardita 9 – ricci spavalderia 3-4 (rafforzano ardita) – parallela 9 – attaccata 9 – mantiene il rigo 8-9 – legata tra parole 8 (*) – aste rette 8 – acuta 7 – Larga di lettere (LDL) 4 – Larga tra lettere (LTL) 3 – Larga tra parole (LTP) 4 [ le 3 larghezze di lettere, in questa scrittura le tre strettezze, sono tra loro comunque equilibrate ] – arcuata – angoli del tipo B 7, con angoli a volte appuntiti e a volte smussati – accurata spontanea 7 – fluida 6-7 – pendente 6 – vezzosa civetteria 6 – chiara 6 e oscura 4 – disuguale metodico 6 in calibro medio – calibro medio (lettere minori alte tra 2 e3 mm.) – dinamica 6 – confusa 6 – intozzata 1° mod 5 per la giusta vitalità – intozzata 2° modo 3 – sottolineature – scritture diverse all’interno del testo – presenza di gettata via alla meglio (in alcuni legamenti e tagli delle ‘t’ e intrecci vari...
#000065
nelle scritture del ‘700 illuministico e nel primo ‘800 il segno “ legata tra parole” era assai frequente, mentre oggi questo segno non si trova quasi mai. Lo avevano, e in grado piuttosto elevato, nell’ordine di 9 decimi, B. Pascal (1623-1662) e G.J. Danton (1759-1794), l’aveva anche Pasteur (1822-1895).
#000066
Legata tra parole è il gesto che rincorre la parola successiva e significa sostanzialmente “ passare da una idea all’altra senza rotture e deviazioni”. “Lo scrivente non si accorge delle cose che lo circondano se non entrano nell’ordine della sua logica”. Moretti, che è il Caposcuola della grafologia italiana, aggiunge anche un aspetto somatico: “essendo il pensiero così impegnato, in quanto si restringe il campo di coscienza, la persona con questo segno si presenta spesso con l’occhio fisso, tanto da sembrare assente”.
#000067
Quella di Marignoni è una scrittura in buona parte figlia del suo tempo. Mi riferisco ad alcuni gesti ammanierati presenti nel suo scritto soprattutto nelle maiuscole iniziali, al rispetto rigoroso dei margini a sinistra e a destra del testo e alla pendenza a destra delle lettere e delle parole: tutti elementi appresi a scuola e conservati anche in seguito che mostrano l’intento di ottenere una ‘bella calligrafia’. Mi riferisco anche all’accuratezza grafica che, pur essendo spontanea e non del tutto studiata (per la presenza di ‘gettata via alla meglio’ in diversi legamenti tra le parole), rimane attenta alla forma ed è influenzata da una esigenza estetica che è al tempo stesso esigenza di piacere agli altri, di conquistarne l’ammirazione per la quale si compiace quando riesce ad ottenerla (ricci ammanieramento, accurata spontanea e ricci spavalderia, vezzosa civetteria, pendente).
#000069
Riguardo alla pendenza delle lettere verso destra, aggiungerei che questa sua scelta potrebbe essere stata almeno in parte indotta anche dall’utilizzo professionale della stenografia che, nella maggior parte dei metodi insegnati all’epoca in Italia, per se stessa prevede l’inclinazione dei segni stenografici a destra al fine di rendere ancora più veloce la trascrizione delle parole in codice.
#000070
Lo scrivente possiede notevoli capacità assimilative perché possiede molta memoria, più sulle cose materiali che di concetto, è attento e curioso (accurata e pendente), tenace e insistente e con l’inclinazione per la tecnica esecutiva (angoli B per la tenacia e parallela per il tecnicismo).
#000071
E’ ipotizzabile che egli abbia ricevuto una educazione piuttosto severa che gli imponeva il rispetto delle regole e delle tradizioni (aste rette in alto grado esprime infatti una certa rigidezza e inflessibilità di carattere e parallela con acuta un certo schematismo mentale, pungente e dogmatico), norme che egli ha comunque ben recepito anche per la facilità, come già detto, nell’ assimilare gli insegnamenti (pendente, fluida, attaccata). E’ persona comunque attiva, che non subisce del tutto passivamente, con una buona dose di dinamismo e di energie da spendere che investe soprattutto nella ricerca di soluzioni (disuguale metodico nel calibro e ardita). E’ capace di impadronirsi integralmente delle materie oggetto di studio, ma manca di originalità e le capacità immaginative-creative sono inibite da un IO che stenta ad aprirsi al mondo e che tiene saldamente stretto quello che è o che ha (stretta di lettere, angolosa). Più che approfondire ama arguire, e le sue osservazioni sono piuttosto vivaci perché tende alla contraddizione e facilmente sdrucciola nella speciosità, distinguendo e sub-distinguendo, cavillando fino a confondersi (stretta di lettere, stretta tra le parole, acuta, parallela, sottolineature, confusa). L’adozione di una scrittura diversa (dritta piuttosto che pendente) per mettere in evidenza concetti o citazioni di altri è una forma di pignoleria equiparabile alle sottolineature in un contesto di accuratezza e di scarsa malleabilità.
#000072
Le sue capacità critiche sono ridotte ma, in ogni caso, proporzionate alla sua sottigliezza intellettiva (stretta di lettere è proporzionata a stretta tra parole). Non è un ipercritico, ma quello che manifesta con la sua pignoleria è piuttosto il suo forte spirito di contraddizione (acuta).
#000073
La presenza di una certa cura grafica (spontanea, non studiata) e di gettata via alla meglio (nei legamenti, tra parole, lanciati quasi con noncuranza in avanti fino a congiungersi alla parola successiva) confermerebbero invece l’acquisizione di una propria autonomia di pensiero (guidato dalla logica) che si discosta dal modello assimilato. Per questo accennavo all’inizio che solo parzialmente la sua scrittura è ‘figlia del suo tempo’.
#000074
Nella sua maturazione personale dunque gli opposti inconscio e coscienza interagiscono e dialogano costantemente (non è una scrittura statica o stagnante, lo è solo all’apparenza) e gli elementi inconsci – pulsioni, contenuti affettivi e opzionali – quando vengono portati alla luce sono da lui subito investiti in energia costruttiva, in decisionalità sicura senza esitazioni, e in azioni tangibili, seppur rivestite di audacia e protervia che possono rasentare l’altezzosità o lo sprezzo per sensi di sicurezza e di superiorità, più dimostrativa che sostanziale (ardita, ricci spavalderia, aste rette 8, intozzata 1° modo 5, pendente e ammanieramenti, dinamica 6).
#000075
Il suo è un pensiero caratterizzato dalla logica ed egli impiega questa attitudine sempre e in tutto ciò che fa, sia dal punto di vista intellettivo che morale (attaccata e legata). Ascolta le opposizioni degli altri (fluida e pendente) ma non si scompone se incontra delle difficoltà serie: se ritiene dal suo punto di vista che quelle contestazioni non sono logicamente valide, le rifiuta con decisione sempre utilizzando la ferrea logica come argomentazione. Non sempre ciò che è logico è anche vero però, come qualcuno ebbe a dire. La continuità di pensiero e il flusso delle idee, con cui lega le premesse alle conclusioni, è così serrata e intensa che egli, in pratica, sostituisce con la logica il vaglio critico e la verifica. Si tratta di una carenza di riflessione che incide sul tempo (ridotto) che dedica al ragionamento. Senza il prudente controllo della verifica, la sua visione delle cose e del mondo, per quanto arguta, potrebbe cadere nel settoriale e restare nella superficialità. Il pensiero, sempre in ebollizione, senza pause meditative a volte si fa pure nebuloso in lui (confusa 6 e chiara soltanto 6), perché esse si intrecciano o si accavallano (sovrapposizioni di lettere, anche di lettere tra una riga e l’altra = confusa 6). La sua audacia nasce anche da quel cumulo di desideri e aspirazioni che devono emergere a tutti i costi, perché egli non è un taciturno, né un timido. Il coraggio innato e la sicurezza di sé lo spronano ad intervenire istintivamente e senza freni.
#000076
La sua fermezza e determinazione (che ho analizzato a fondo nell’articolo precedente e sono la caratteristica più appariscente) non lo fanno certo desistere dalle imprese anche più difficili e insormontabili. L’ottimismo e la grande fiducia nelle proprie capacità sulla riuscita in ogni circostanza restano comunque sempre ancorati a qualcosa di concreto e, seppur con fatica, si mantengono nei limiti della realtà (calibro medio, chiara 6 è scarso ma sufficiente). Non è un fanatico, perché non si lascia condizionare da facili e inopportuni entusiasmi, e in questo lo aiutano molto la logica e un certo grado di pianificazione dell’azione (mantiene il rigo e attaccata, con disuguale metodico nel calibro per un certo estro e brio, oltre al calibro medio che modera gli effetti).
#000077
Ricapitolando – Grafologicamente e psicologicamente
#000078
in considerazione della complessità e particolarità del personaggio
#000079
Il segno acuta gli fornisce l’arguzia, il mantiene il rigo esprime tutta la sua costanza nell’ impegno, parallela gli dà quel tecnicismo necessario che rende più organizzata la sua azione, soprattutto nei momenti di confusione e concitazione (confusa), il segno ardita (e i ricci della spavalderia che la rafforzano) trae forza e impulso dal suo ottimismo di fondo di riuscire in ogni circostanza, e la presenza della tenacia (angoli B) fa sì che gli altri lo rispettino nei suoi legittimi diritti: questi sono tutti elementi che gli consentono di ottenere dei validi risultati. La sua sicurezza interiore, che viene esteriorizzata con atteggiamenti baldanzosi e a volte temerari, può attirare molte simpatie, soprattutto in coloro che sono timorosi o pieni di dubbi e che per questo ammirano maggiormente la sua (presunta) infallibilità. Anche il suo portamento si atteggia sempre alla sfida. Nei momenti di pericolo egli può essere addirittura un trascinatore.
#000080
Capace di atti eroici e di sorprendere con le sue scelte coraggiose e intrepide, è una persona che non rinuncia facilmente, soprattutto se lo scopo che si prefigge è nobile e degno. In tal caso egli fa onore al genere umano. Però, a causa della sua inclinazione alla supponenza, e alla scarsa riflessione, potrebbe commettere degli errori di valutazione (vezzosa civetteria 6 = vanità intellettuale).
#000081
Una persona con un concetto di sé così forte e intenso, con tale rigore operativo interiore e in stato di continua tensione è portata per lavori che richiedono sottigliezza e abilità discussiva, come le materie giuridiche e in particolare l’avvocatura, per l’abilità nel colpire (acuta). Persona molto determinata e decisa, ama infatti puntualizzare, distinguere, ribadire, provocare. Sotto il velo della cultura egli nasconde la sua vanità intellettiva e un certo sprezzo generalizzato per eccessiva autostima. E’ portato anche per materie che richiedono molta logica, memoria, un buon livello di attenzione e tecnica: una di queste è stata per lui la stenografia.
#000082
(seguirà la versione in esperanto)
#000083
Daniele Marignoni (1-a parte) introduzione alla grafoanalisi
#000084
Il 1° esperantista italiano (precedentemente era già stato volapükista)
#000085
Ĉar temas pri italo kaj samtempe pri la unua el italaj esperantistoj, kiu enkondukis Esperanton en Italujon, eksceptokaze mi skribas la artikolon en la ŝatata itala lingvo. Sekvos la esperanta versio. Oni estu pacienca!
#000086
Trattandosi in assoluto del primo esperantista italiano, che ha introdotto l’esperanto in Italia, eccezionalmente scrivo l’articolo anche nella cara lingua italiana. Seguirà la versione in esperanto. Portate pazienza! Non è un lavoro semplice quello dell’analisi grafologica
#000087
pag. 1 di 4 – scritto di Daniele Marignoni nel 1904 – età 58 anni
#000088
Una premessa importante per comprendere a fondo la personalità di Marignoni
#000089
La scrittura di questo pioniere esperantista, in assoluto il primo esperantista italiano, non è di facile interpretazione, perché in essa ci sono degli spiccati riferimenti (psicologici e grafici) che lasciano, di primo acchito, assai perplessi. Essi sono:
#000090
innanzitutto, quegli svolazzi molto appariscenti e particolari situati in fine di parola, che tornano indietro su se stessi in modo ampio e spesso con movimento reciso e tronco (vedere sopra, ad esempio, la ‘o’ della parola aŭgusto nella quinta riga dal basso), e fanno parte del segno ARDITA
e – dall’altro lato – quell’originalità di distinguere pensieri o citazioni attraverso l’impiego di una scrittura diversa: dritta piuttosto che pendente, quest’ultima a lui più congeniale (vedere un estratto dalla pag. 2, qui sotto).
#000091
1904 – scrittura di D. Marignoni
#000092
Per poter entrare subito nel vivo della personalità di Marignoni, occorre dunque individuare e incentrarsi sull’aspetto che psicologicamente appare il più evidente e in misura massiccia: quello della fermezza e della determinazione, rappresentato da tre segni ben precisi, con loro precisi intrinseci significati psicologici, che sono presenti in grado elevato in questa scrittura: MANTIENE IL RIGO, ANGOLI DEL TIPO B, ASTE RETTE.
#000093
Indici psicologici dei tre segni in questione:
#000094
Tutti e tre questi segni mirano alla fermezza in modo diverso, ma il vero segno della fermezza è proprio ‘mantiene il rigo’. Infatti, ciò che distingue un segno dall’altro dei tre suddetti è che: mentre angoli B danno un pensiero tormentato e le aste rette non ammettono replica, il mantiene il rigo presuppone una forma di consapevolezza e coscienza, intellettivamente e interiormente, poiché le ragioni sono già state vagliate e discusse in un dibattito interiore e sono state esaurite tutte le ‘prove in contrario’, e inoltre, col medesimo meccanismo, il soggetto si trova pronto ad accogliere altre ragioni e a discuterle internamente.
#000096
Ebbene, in un contesto di notevole fermezza e determinazione quale appare subito, anche visivamente, nella scrittura di Marignoni – data la presenza contemporanea dei tre segni che consolidano la fermezza già presente, può trovare spiegazione anche la presenza di un altro segno che potrebbe apparire in un primo momento addirittura contrario: ARDITA.
#000097
ARDITA – scrittura tracciata con sicurezza, con protervia e tratti recisi = sicurezza intellettiva e morale.
#000098
Ardita, che fa perdere un po’ di serenità e potrebbe minare la fermezza presente, può essere vista in Marignoni come una forma di riequilibrio di una personalità tendenzialmente troppo esigente e precisa, pignola, ma con una visione lungimirante e nobile della vita (anche per la presenza di una logica non comune, data da ‘attaccata tra parole’). Nel caso specifico: l’alto ideale sociale rappresentato dalla lingua internazionale esperanto, che mira per se stessa a favoriree la comunicazione tra popoli di lingue ed etnie diverse, è stato assunto da Marignoni come il preminente ideale da conseguire,e questo traspare anche dal contenuto del testo medesimo.
#000099
Ecco allora che l’arditezza (che porta all’audacia) applicata ad un nobile ideale non può che fare onore alla persona, anche se di per sé l’arditezza è una sicurezza intellettiva più soggettiva che oggettiva.
#000100
Nel prossimo articolo, ancora in preparazione, analizzerò un po’ più da vicino alcuni altri tratti di personalità di questo pioniere: il grado di egoismo/altruismo, l’ampiezza intellettiva, le capacità intuitive o meno, la qualità o meno dei rapporti interpersonali, l’energia psicofisica, la sua capacità percettiva, la chiarezza intellettiva o meno, le sue eventuali carenze o difetti: tutti ne possono avere, naturalmente..... La perfezione non è dell’essere umano, non credete?
#000101
Widget di testo della barra laterale Questo è un widget di testo. Il widget di testo ti consente di aggiungere testo o elementi HTML a qualsiasi barra laterale presente nel tuo tema. Puoi usare un widget di testo per visualizzare testo, link, immagini, elementi HTML o una combinazioni di tutti questi. Modificali nella sezione Widget dell’utilità di personalizzazione.
#000102
Widget di testo della barra laterale
#000103
Questo è un widget di testo. Il widget di testo ti consente di aggiungere testo o elementi HTML a qualsiasi barra laterale presente nel tuo tema. Puoi usare un widget di testo per visualizzare testo, link, immagini, elementi HTML o una combinazioni di tutti questi. Modificali nella sezione Widget dell’utilità di personalizzazione.
#000104
Follow Pioniroj de Esperanto on 
#000106
revuo UNESKO-KURIERO: ligiloj al aperintaj numeroj troveblas en: 
#000107
ligiloj al aperintaj numeroj troveblas en: 
#000108
Segui assieme ad altri 57 follower
Hai già un account ? Accedi ora.
#000110