Autor: Julian ModestArt: noveloVerfügbarkeit: Auf LagerPreis: €9.90Erscheinungsjahr: 2013Beschreibung: Julian Modest estas aŭtoro de pluraj verkoj. Li ofte prelegas pri la originala Esperanto-literaturo, estas aŭtoro de multaj recenzoj kaj studoj pri Esperanto-libroj kaj Esperanto-verkistoj. Plurajn novelojn de Julian Modest el Esperanto kaj el bulgara lingvo oni tradukis en diversajn lingvojn, anglan, kroatan, rusan, hungaran, japanan. Nuntempe li estas unu el la plej aktivaj bulgarlingvaj verkistoj. Liaj noveloj aperas en diversaj revuoj kaj ĵurnaloj. Julian Modest estas ĉefredaktoro de revuo ”Bulgara Esperantisto”. Oni ofte intervjuas lin en bulgaraj ĵurnaloj kaj en diversaj radiostacioj, en kiuj li parolas pri originala kaj tradukita Esperanta literaturo.Seiten: 110Breite: 130 mmHöhe: 200 mmGewicht: 126 gISBN: 978-5-7161-0251-4Rezension: De Ŝanjo 2: Mara SteloDe Paul Gubbins: Mara steloDe Lilia Nikolova: Nuntempaj fabelojDe Sten Johansson: Modesta mondoDe Ŝanjo: Mara SteloDe Solodka: Mara stelo La kolekto de mallongaj noveloj el 21 verkoj. La titolo de la libro, Mara stelo estas unu el la noveloj. Kial ĝi estis elektita por la titolo de la libro, mi ne komprenas. La novelaro traktas divers-homajn rialtojn, ekz. inter geedzoj, gepatroj kaj gefiloj, gefiancoj, instruistoj kaj lernantoj k.a. La enhavo estas riĉa, bunta, belstila, kaj facile legebla. Entute preskaŭ ĉiuj rakontoj iras al kulmino, sed la konkludo estas ne skribita. Tion sentas aŭ imagas nebule la leganto mem. Ne esprimeblan kortuŝan emocian postsonoron ni povos ĝui. (Samo (Japanio) - Internacia Esperanto-Sumoo Januaro 2019)Bewertung: Meine Bewertung hinzufügen
#000000
Kun plezuro mi legis ankaŭ la romanon Maja pluvo kaj la novelaron Mistera lumo. Pro tio, kiam mi ĉeestis la pasintjaran Universalan Kongreson en Rejkjaviko, mi entuziasme aĉetis la freŝe eldonitan novelaron Mara stelo kaj dumkongrese komencis legi.
#000002
Mi hontas konfesi, ke mi finlegis nur kelkajn monatojn poste dum la postsolsticaj ferioj. Kial? Tutsimple, kaj honeste, mi trovis la novelojn tedaj. La enhavo apenaŭ memorindas kaj ne instigis al plia legado.
#000003
Tio ne signifas, ke mankas magio ... sed palpebrumu, kaj ĝin vi maltrafas. En 'Nina kaj la knabo' seninfana paro translokiĝas al vilaĝo. Tie vizitas la virinon senpanja knabo. La edzo kredas, ke pro la vizitoj 'Nina kvazaŭ iĝis pli bela, pli trankvila kaj pli feliĉa' (p. 82). Ĉarmete, jes, sed sensuke.
#000004
Kaj en 'La eraro' bulgara turisto estas arestita en Hungarujo, ĉar oni erare taksas lin narkotaĵisto. Hungaroj ne plu fidas bulgarojn, ŝajne, ĉar tiuj ŝtelas aŭtojn. Senspica rakonto por memorigi, ke anoj de unu nacio foje malamas anojn de alia. Jes, certe, sed tion ni scias.
#000006
Kaj tiel plu. Kredeble ĉio pli tolereblus, se okazus fine de la noveloj tiel nomata tordiĝo, kiu surprizus la leganton kaj sendus la rakonton en alian, neatenditan direkton, tiel aldonante alian nivelon. Ekzemple la turisto en 'La eraro' sin montru fine ja narkotaĵisto. Sed trukojn tiajn vi vane serĉos.
#000007
Bedaŭrinde, ĉar Julian Modest estas kompetenta verkisto, kiu ĉi fojon ne atingas la nivelon de pli fruaj verkoj.
#000008
Jam de tridek jaroj la bulgaro Julian Modest
(pseŭdonimo de Georgi Mihalkov) donas al nia literaturo
novelarojn, romanetojn, teatraĵojn kaj priliteraturajn eseojn.
Per sia rakonta prozo li kreis apartan Modestan
mondon, uzante specife propran stilon. Tiun vojon li pluiras per
la novelaro Mara stelo, tamen mi trovas en ĝi ankaŭ
certagradan evoluon kompare kun pli fruaj verkoj.
#000010
Jen kaj jen oni trovas en noveloj de Modest
kritikan traktadon de la moderna socio. En Mara stelo tio
rilatas precipe al ekscesoj de la postkomunisma kapitalismo en
#000012
Eble la plej granda talento de Modest estas per
kelkaj mallongaj frazoj scenigi la lokon kaj situacion, kie ekas
lia rakonto. Tuj la leganto trovas sin tie, preta aŭskulti, kio
okazos. Konkrete kaj efike li prezentas la medion kaj tempon, la
veteron aŭ sezonon, kaj la ĉefajn personojn.
#000013
Kelkfoje temas pri rakonto en rakonto, tio estas la
mio renkontas iun, kiu rakontas, kion li spertis. Alifoje la
leganto estas invitita mem ĉeesti la eventojn de la novelo.
#000014
La plej malforta flanko ĉe Modest kutime estadis
la finoj. En Mara stelo multaj rakontoj havas tute taŭgan
finon, sed troveblas ankaŭ kelkaj finoj ne tre sukcesaj.
#000015
Mi tamen trovis ankaŭ rakontojn, kie la aŭtoro
refalis en siajn iamajn mankojn. Ekzemple La fera barilo
estas parabolo tro evidenta kun ege edifa fino. La mevoj ne
forflugas en la pluvo prezentas amrilaton de gejunuloj, sed
ĝia fino estas tro melodrama. Tendaro por ŝtelistoj
#000017
Kelkaj priskriboj ŝajnas pli strangaj ol trafaj,
kiel ekzemple nigran densan hararon, similan al brasiko
(p. 88). La plej ŝatata vorto de Modest tamen estas nesenteble,
kiu en proksimuma senco de nerimarkeble reaperas multfoje
en ĉiu lia verko, kaj same ĉi tie.
#000019
La eldonejo ne sufiĉe lingve poluris, nek
kontrollegis la verkon, kio ja estas ofta manko ĉe Esperantaj
#000020
Malgraŭ kelkaj malfortaj flankoj rekoneblaj, mi
trovas la novelaron Mara stelo leginda, kaj parto de ĝi
prezentas bonan imagon pri la Modesta mondo.
#000021