La Hamburga-S-Bahn estas rapida kolektiva transporto fervojreto en la Metropola regiono Hamburgo.
Kune, la S-Bahn, la Hamburga-U-Bahn, la AKN-fervojo kaj la regiona fervojo formas la spinon de fervojo publika transporto en la grandurbo kaj la ĉirkaŭa regiono.
La reto funkciigis ekde 1907 [3] kiel elektra rapida transitsistemo, sub la direkto de la ŝtatfervojo, kaj estas membro de Hamburger Verkehrsverbund (HVV), la transportunuiĝo de Hamburgo.
Ekzistas ses linioj, servante 68 staciojn, sur 147 kilometroj (91 mejl.) de itinero.
En meza labortago la S-Bahn transportas proksimume 590,000 pasaĝerojn;
en 2010 proksimume 221 milionoj da homoj uzis la S-Bahn.
#000001
La S-Bahn estas la nura fervojo en Germanio kiu uzas kaj kontinuan kurenton (1,200 Voltoj) liveritan per tria relo kaj alterna kurento (15 kV/16.7 Hz) liverita per aerkonduktiloj.
La plej multaj el la trakoj estas apartigitaj de aliaj relservoj.
La S-Bahn estas funkciigita fare de S-Bahn Hamburg GmbH, filio de DB Regio.
#000002
Simile al Berlino sed male al Hanovro, la S-Bahn estas grava parto de publika transporto ene de la grandurbo pro ĝia densa horaro kaj bona priraportado de la metropolitena regiono.
Male al kaj Berlino kaj Hanovro, la S-Bahn gravegas por regiona trafiko ĉar la reto kuŝas plejparte ene de la grandurbo, kvankam en 2007 la sudokcidenta S3-linio estis etendigita proksimume 32 km (20 mejloj) en la staton de Malsupra Saksio (la Neugraben - Distrikto Stade parto, kiu inkludis sep novajn staciojn).
#000003
La 5an de decembro 1906, [ citaĵo bezonis ] sub la priskribo Hamburg-Altonaer Stadt- und Vorortbahn la prusa Eisenbahndirektion (fervojodividaĵo) de Altona malfermiĝis kun vaportrajnoj inter Blankenese, Altona (Elbo) kaj Hamburgo.
#000005
La Stadt- und Vorortbahn (grandurbo kaj Antaŭurba fervojo) inkludis la Altona-Blankenesen-linion ( Altona-Blankeneser Bahn, malfermiĝis en 1867), la lokajn trakojn de la Hamburg-Altona liglinio ( Verbindungsbahn, malfermiĝis en 1866) kaj novan sekcion al Ohlsdorf.
#000006
La Verbindungsbahn estis etendigita de unu trako ĝis kvar kaj traknivelaj pasejoj) eliminitaj inter 1893 kaj 1903.
La nova dutraklinio tuŝanta ĝi estis kompletigita en la somero de 1906 post ok-jara konstruperiodo.
Ĝi funkciis kune kun la Lübeck-Hamburga linio de la Lubeka-Büchen-Fervoja-Firmao ĝis Hasselbrook kaj tiam per siaj propraj spuroj ĝis la nova Ohlsdorf-tombejo.
Nova ĉefa tombejo kun bonaj transitligoj estis necesa delvis pro la etendaĵo de la centraj fervojaj linioj, kiuj reduktis la areon de la ekzistanta jam streĉitajn tombejojn proksime de la mezepokaj fortikaĵoj de la grandurbo.
#000007
La linio estis elektrigita kun aerkonduktiloj liverantaj alternan kurenton je 6.6 kV, 25 Hz.
La elektro venis de perkarba centralo en Leverkusenstraße en Bahrenfeld, kiu ankaŭ disponigis potencon al la Altona havenfervojo.
#000008
La unuaj elektraj trajnoj funkciis per 1 oktobro 1907, kaj de 29 januaro 1908 la linio de Blankenese ĝis Ohlsdorf estis servita ekskluzive per elektraj trajnoj.
Tiuj datoj estas konsideritaj la naskiĝodatoj de la S-Bahn.
#000009
La bazunuo de AC-trajno konsistis el du artikaj kupeoĉaroj sur ses aksoj kun motorizitaj du-aksaj turnstabloj sub ĉiu taksiofino kaj Jacobs-turnstablo el la mezo.
La ĉaroj, kun pordoj sur ĉiu flanko de la kupeoj, prenis sian dezajnon kaj funkciecon de prusaj kupeoĉaroj.
#000010
1924: retvastiĝo laŭ la Alster-valfervojo
#000011
Fervoja linio konstruita kaj funkciigita de loka firmao en 1914 kaj transprenita proksime de la distrikto de Distrikto Stormarn post bankroto, gvidita de Ohlsdorf ĝis Poppenbüttel en Prusio, kun la celo de ligado de najbaraj kompromisoj laŭ la Alster-rivero.
Ĝi estis konata kiel la Alster Vala Fervojo.
Ĝi malfermiĝis en 1918 kun benzin-elektraj trajnoj.
La distrikto de Distrikto Stormarn donis la linion al la germana imperia fervojsocieto, kiu elektrigis ĝin kaj disponigis la etendaĵon de la Hamburg-Altona City- kaj Suburban-fervojo al Poppenbüttel en 1924.
#000012
La esprimo S-Bahn unue estis elpensita kaj uzita en Berlino de 1930, kie simila sistemo sur la City, Ring and Suburban lines estis funkciigita ekde 1924;
ĝi unue estis uzita per la germana imperia fervojo rilate al sia Hamburg-Altona City and Suburban railway en 1934.
La esprimo ankaŭ estis uzita por priskribi ne-elektrajn servojn sur linioj ene de la loka antaŭurba komercimposto: la vaporfunkciaj linioj de Blankenese ĝis Wedel, de Altona ĝis Elmshorn, de Hamburgo ĝis Friedrichsruh kaj ĝis Harburg.
Ekde 2002, linioj ne servitaj fare de S-Bahn estis nomumitaj "Regionaj fervoja linioj".
#000013
En la 1930-aj jaroj, post preskaŭ 30 jaroj da servo, la neceso renovigi la trajnojn kaj infrastrukturo fariĝis ŝajna.
Ĉar la Dc-sistemo pruvis sin dum pli ol jardeko kun la Berlina-S-Bahn, kie la 750-volta Dc-potenco estis provizita per tria relo, al la germana Imperial Railway decidanta adopti la saman sistemon por Hamburgo en 1937 kaj prirezigni supran AC.
Por permesi plibonigitan akceladon, la S-Bahn uzas 1200 voltojn: kiel sekvo, Berlino kaj Hamburgo rulvaro ne estas kongruaj kun unu la alian.
La unuaj Dc-trajnoj, de la tipo Et 171, estis liveritaj en 1939;
ĉiutage servo komenciĝis en julio 1940 kune kun la AC-trajnoj.
Pro la dua mondmilito kaj la postmilitaj jaroj kun iliaj malabundoj, miksitan uzokutimon daŭris ĝis 1955.
#000015
La baza Dc-trajnunuo konsistis el tri kvar-aksaj ĉaroj, ĉiu kun kvar turniĝante iom post iom en per flanko.
La mezĉaroj remburis sidlokojn por dua klaso, dum la motorizitaj finĉaroj havis triaklasajn lignajn sidlokojn.
#000016
La Dc-S-Bahn estis etendigita laŭ la unutraka antaŭurba linio de Blankenese ĝis Sülldorf en 1950 kaj Ŭedel en 1954.
Sekcio de la ĉeftendenca fervojo inter Hamburgo kaj Berlino, kiuj, pro la dividado de Germanio, havis tre malgrandan trafikon, inter Haupbahnhof kaj Hamburg-Bergedorf estis aldonita al la reto en 1959 per la aldono de la tria relo.
Tio estis la unua sekcio kie S-Bahn kaj ĉeftendencaj trajnoj (la nombro da ĉi-lasta restis malgranda ĝis 1990) dividis trakojn.
Ĝi estis la dua S-Bahn-linio, de Hamburg-Bergedorf tra Berliner Tor ĝis Altona.
En 1962 devontiga kurbo estis konstruita de la Verbindungsbahn ĉe Holstenstraße ĝis la Altona-Kaltenkirchen-fervojo, kies finstacio estis translokigita al Langenfelde.
La S-Bahn estis etendita en 1965 laŭ la AKN ĝis Eidelstedt kaj de tie laŭ la ĉeftendencaj trakoj direkte al Kiel ĝis Elbgaustraße.
#000018
HVV kaj linia numera sistemo
#000019
En 1965, la germana fervojo, kune kun du lokaj transportentreprenoj, fondis la Hamburgero Verkehrsverbund, oftan komercimpostsistemon por U-Bahn kaj busliniojn.
La S-Bahn interligis en decembro 1966.
De januaro 1967, la S-Bahn linioj estis elektita S1 − S6 (vidu reton ).
Linionomoj kun gvida letero "S" poste estis adoptitaj por aliaj S-Bahn sistemoj en la germanlingva mondo.
Analoge, U-Bahn linioj ricevis la gvidan leteron "U".
#000020
Etendaĵoj estis faritaj en 1967 en apartaj trakoj de Elbgaustraße ĝis Distrikto Pinneberg, kaj en 1969 en ekzistantaj ĉeftendencaj trakoj de Hamburg-Bergedorf ĝis Aumühle.
#000021
Por moderigi la ŝreĉon por la centra Verbindungsbahn ("ligofervojo"), dua ĉefa ligo estis konstruita, la Grandurba-S-Bahn, kiu krucas la urbocentron en tunelo.
La unua sekcio estis malfermita en 1975 inter Hauptbahnhof kaj Landungsbrücken, la etendaĵo al Altona en 1979 kaj estis kompletigita en 1981 kun la ligo supre grundo al Diebsteich.
1983 vidis la malfermon de la linio tra Wilhelmsburg al Harburg Rathaus , longa peco de kiu etendiĝas laŭ la ekzistado ĉeftendenca.
Tra Hammerbrook la trajnoj funkcias per konkreta viadukto kaj en tunelo sub la centron de Harburg.
La linio estis etendita en 1984 laŭ la Niederelbebahn al Neugraben.
#000022
La linio al Hamburg-Bergedorf estis metita en apartajn trakojn pro pliigita trafiko sur la ĉeftendencan dum la 1990-aj jaroj kiel rezulto de germana reunuiĝo.
Pro la sama kialo, S-Bahn servo inter Hamburg-Bergedorf kaj Aumühle estis suspendita en 1994.
La sekcio al Reinbek estis remalfermita en 1997;
kompletigo al Aumühle estis prokrastita ĝis 2002 pro juraj paŝoj de lokaj loĝantoj.
En 1999, Allermöhe-stacio (inter Mittlerer Landweg kaj Nettelnburg) malfermiĝis en la nova loĝigevoluo de Neuallermöhe-West.
#000023
La grundo krevanta por 3.3 km longŝnuro de Ohlsdorf ĝis la flughaveno okazis en 1991, kaj denove en 2001;
la linio estis malfermita la 11an de decembro 2008 kaj funkciis plene ekde 12 decembro 2008.
Norden irantaj S1-trajnoj fendetiĝas ĉe Ohlsdorf, la frontsekcio al la flughaveno, la postaĵsekcio daŭrigas al Poppenbüttel.
#000025
La S-Bahn estas reprezentita en germanaj grandurboj kun emblemo konsistanta el blankulo "S" el verda cirklo.
En Hamburgo la sama emblemo kun ruĝa fono estis uzita dum kelkaj jaroj antaŭe novembron 2007.
#000027
La firmao nuntempe laborigas ĉirkaŭ 1100 personaron en la veturado, prizorgado, trajnoforiro kaj resursoadministraciosekcioj.
Pliaj 300 dungitoj respondecas pri sekureco kaj purigado, tra filioj.
#000028
La reto kovras proksimume 147 kilometrojn (91 mejl.), kaj servas 68 staciojn.
Ĝi konsistas el du trunk
La trunkitineroj ligas ĉe Altona kaj Hauptbahnhof.
113.2 km estas apartigitaj de aliaj relservoj, 31.9 km estas dividitaj kun regiona kaj kargotrafiko.
Proksimume 12.5 km estas en tunelo, 7.9 km estas unu trako.
#000029
Ekzistas kvar ĉeflinioj (S1-, S21, S3, S31) kaj du kromaj linioj dum pinthoroj (S11, S2).
Linioj kun unuciferaj nombroj uzas la "City-S-Bahn" tra Jungfernstieg, kun duciferaj nombroj la Verbindungsbahn tra Dammtor.
#000030
Flughaveno de Hamburgo (Flughafen)/- Poppenbüttel
#000033
Flughaveno de Hamburgo (Flughafen) / (unuaj tri aŭtoj:)
#000034
Alkonstrua plano kiu estis diskutita ĉar iom da tempo estas la malfermaĵo (aŭ remalfermanta) de linio S4.por tio estis ĉirkaŭe ekde la 1960-aj jaroj.
Dum planante la Grandurba-S-Bahn kaj retetendaĵojn de la 1960-aj jaroj, la germana fervojo pensis pri konstruado de S-Bahn-linio S4. Tiu linio devus esti postlasinta Altona en nordokcidenta direkto direkte al Lurup.
Al la oriento de la grandurbo, la nova linio devus esti vojaĝinta kun la nuna S1 kaj S11 al Hasselbrook kaj de tie plu al la nordorientodirekto tra Wandsbek al Ahrensburg laŭ la ekzistanta regiona trajnlinio R10.
#000037
Nur la orienta parto de la linio de Hauptbahnhof estis efektivigita, kiel regiona fervoja linio, kiu estis indikita S-Bahn linion, ĉar la HV ne ofertis vojaĝadon kun regionaj fervojoj tiutempe, sed deziris ke sia biletprezosistemo estu valida sur la linio.
#000038
Ekde septembro 2000, populara iniciato en Distrikto Stormarn laboris por la plibonigo da la S4, hodiaŭ la R10. La iniciato nuntempe bazigas iliajn argumentojn sur realigeblo-studo kiu estis ordonita fare de S-Bahn Hamburg GmbH en la jaro 2002, kaj en principo senpolvigis de la planoj de la 1960-aj jaroj.
Laŭ la studo, la etendaĵo implikas ĝisdatigi la linion al bonordaj S-Bahn normoj, servitaj per EMUoj kaj la aldono de ekstraj stacioj.
La unua paŝo estus la plibonigo de la linio ĝis Ahrensburg, kie plia intencita paŝo estas la daŭrigo al Bad Oldesloe.
Du-sistemaj trajnoj estus necesaj por la nova linio kiel tiuj uzitaj sur la etendaĵo al Distrikto Stade.
Tria relo estus konstruita ĝis Ahrensburg, de kie la trajnoj utiligus la ekzistantajn trakojn kun aerkonduktiloj.
#000039
Malgraŭ granda intereza sumo de la areoj de Hamburgo ĉirkaŭanta la proponitan itineron, same kiel najbarajn komunumojn kaj la pozitivan realigeblo-studon, la Hamburga urbodelegitaro ankoraŭ havas preni iujn ajn ŝtupojn por meti la konscion de tiu propono en agon.
#000040
La S-Bahn uzas tri-aŭtajn elektrajn multoblajn unuojn ( EMUoj), 447 veturilojn de la sekvaj tipoj:
#000041
Tipo 470, konstruis de 1959 ĝis 1970, funkcianta ĝis 2002 (centra transporto de tipo 870)
Tipo 471, konstruis de 1939 ĝis 1958, funkcianta ĝis 2001 (centra transporto de tipo 871)
Tipo 472, konstruis de 1974 ĝis 1984 (centra transporto de tipo 473)
Tipo 474, konstruis de 1996 (centra transporto de tipo 874)
#000042
Ununuraj tri-kaleŝaj trajnoj estas elektitaj mallongaj trajnoj.
Trupoj povas esti kombinitaj por formi plenan trajnon kun ses ĉaroj aŭ longa trajno kun naŭ ĉaroj.
#000043
Ĝis 2001, la S-Bahn estis unu el tre malmultaj antaŭurbaj fervojaj retoj por oferti du klasojn de servo.
Pli trankvila kaj pli komforta unua klaso estis havebla por 50% aldono.
#000044
Nur tipo 472 kaj tipo 474 trajnoj estas en kurso.
La lasta restanta tipo 470 kaj tipo 471 trajnoj estis forigitaj de servo en 2002 kaj 2001 respektive.
La tipo 474 trajnoj ĉefe servas liniojn S1-, S11, S3 kaj S31, tipo 472 liniojn S2 kaj S21.
#000045
Kun la etendaĵo de la S-Bahn al Distrikto Stade, novaj du-sistemaj trajnoj estis deplojitaj.
Tiuj estas identaj al la tipo 474 unuoj sed per pantografo sur la centra kaleŝo por kolekti 15 kV alternas fluon de aerkonduktiloj.
#000046
Kun la enkonduko de tipo 474, la kolorkombino de flavgriza kaj mara bluo estis anstataŭigita per koloro nomita "Traffic Red" ( RAL 3020).
Ekstera reklamado kovranta la tutajn korpojn de trajnoj estis prirezignita ĉe tiu tempo.
#000047
La efektivigo de kohera entreprena dezajno kondukis al tipo 472 trajnoj estantaj ĝisdatigita kun la nova kolorkombino.
Tio forlasis la Berlina-S-Bahn kiam la nura germana S-Bahn trajno tajpas kun individua dezajno.
#000048
Tipo 474 trajnoj estis komence en la sama kolorkombino kiel la tipaj DT4-trajnoj de la Hamburga-U-Bahn (blanka, griza, ruĝa).
Tiu frua eksperimento estis rapide prirezignita.
#000049
En 2013, 60 trajnoj estas ordonitaj de Bombardier por 327 milionoj da eŭroj.
La trajnoj estos liveritaj de 2016 ĝis 2018.
#000050
La S-Bahn havas 68 staciojn, de kiuj dek estas plene subteraj.
Tiuj estas la kvin stacioj laŭ la Grandurba-S-Bahn ( Jungfernstieg, Stadthausbrücke, Landungsbrücken, Reeperbahn kaj Königstraße), la S-Bahn areo de Altona stacio, la tri stacioj en la centro de Harburg ( Harburg, Harburg Rathaus kaj Heimfeld ) kaj en Flughaveno de Hamburgo.
Ĉe la Hauptbahnhof, la okcidenten irantaj platformoj estas ankaŭ en tunelo.
#000051
La plej multaj stacioj konsistas el ununura insulplatformo.
Ĉe la vojnodstacioj Hauptbahnhof kaj Altona ekzistas du insulplatformoj, unu por trajnoj al la urbocentro kaj unu por la alia direkto.
Ĉe Neugraben kaj Distrikto Pinneberg finstacioj la du S-Bahn trakoj estas inter flankoplatformo kaj insulplatformo, sur la alia flanko de kiu regionaj fervojtrajnoj ĉesas.
Flankoplatformoj estas ĉe la tri-trakaj stacioj ĉe Hamburg-Bergedorf, Berliner Tor (lower level), Blankenese kaj Harburg Rathaus, la du-traka stacio ĉe Billwerder-Moorfleet kaj ĉe la nura unutraka stacio, Iserbrook.
#000052
Ĉiuj stacioj havas elektronikan pasaĝeron informo-informsistemojn montrantajn informojn pri la linio, celloko, itinero, longo kaj ĉesanta pozicio de la venonta trajno, sopiritaj ligoj kaj provizoraj tumultoj por servi.
#000053
Kelkaj stacioj, ekzemple Landungsbrücken kaj Harburg Rathaus, estas dizajnitaj kiel civilaj ŝirmejoj.
La pezaj protektaj enirejoj estas la nura signo de tiu duobla uzo.
#000054
Trajnoj prizorgitaj ĉiutage de proksimume 04:30 ĝis 01:00-a ekzistas tute-nokta servo ene de la Hamburga sekcio sur la noktoj antaŭ sabatoj, dimanĉoj, kaj festotagoj en Germanio.
#000055
La bazfrekvenco por linioj S1, S21, S3 kaj S31 dum la tago estas 10 minutoj;
antaŭ 06:00, post 23:00 kaj dum semajnfinnoktoservo, la frekvenco estas 20 minutoj.
Multoblaj linioj funkciantaj per la samaj trakoj, plejparte tra la urbocentro sed ankaŭ laŭ la itineroj servitaj fare de la S2/S21 kaj la S3/S31, havas pli mallongajn intervalojn.
Pinttempaj linioj S2 kaj S11 malpliigas intervalojn en la mateno kaj posttagmezo.
#000056
Flughaveno de Hamburgo (Flughafen) branĉo:
#000061