La korpo de la Sigismund Bell estas gisita en bronzo kaj pezas 9,650 kg.
Ĝia diametro ĉe la lipo estas 242 cm kaj ĝia alteco estas 241 cm.
La muro de la korpo estas de 7 ĝis 21 cm dika.
La krono de la sonorilo estas ligita al jugo produktita el kverkejo kaj je 308 cm en longo kaj 219 cm en alteco.
Ene de la sonorilo, suspendita sur leda zono de ĝis 12 tavoloj, alkroĉitaj al fero apoga strukturo, estas gotika buŝoŝtopilo, pezante - kune kun la zono - 365 kg.
#000002
La korpo de la sonorilo estas ornamita kun surskriboj kaj bildoj.
Ĉirkaŭ la supraĵo de la talio prizorgas majusklon
Renaissance Latin surskribo indikante la organdonacanton de la sonorilo kaj dediĉantan ĝin al dio:
#000003
" Al la plej granda kaj plej bona dio, kaj al la Virgin Mother of God (Virgulino Patrino de dio), la glora reĝo Sigismondo de Pollando havis tiun sonorilon gisita por esti inda je la grandeco de sia menso kaj faroj en la jaro da savo 1520."
Sub la surskribo ekzistas du portal-formaj plakoj kun bildoj de sanktuloj.
Tiu sub la dato- "MDXX" (1520 en romiaj numeraloj) estas simileco de Saint Sigismund, [1]
patronsanktulo de la sonorilo kaj de la reĝo kiu komisiis ĝin, vestiĝis en reĝaj ornatoj kaj insigno kiel reĝo de Burgonjo.
#000005
Sur la kontraŭa flanko de la sonorilo, ekzistas ekvivalenta bildo de Saint Stanislaus portanta episkopajn robojn kaj tenanta episkopan bastonon kiel episkopo de Krakovo.
Stanislaus estas honoritaj kiel patronsanktulo de la Vavela Katedralo kaj, per etendaĵo, de Krakovo kaj ĉio Pollando.
Ambaŭ bildoj estas metitaj inter heraldikaj ŝildoj portantaj la blazonojn de la du nacioj de Sigismund I_ estas sfero - la Blanka Aglo de la Regno de Pollando maldekstre, kaj la Kavaliro de la Granda Duklando de Litovio dekstraflanke.
#000006
Sub ĉiu el tezbildoj, ekzistas la nomo de la muldisto de la sonorilo en la germana (sub sankta Sigismondo) aŭ la latina (sub sanktaj Stanislaus), same kiel lia dommarko.
Ambaŭ surskriboj, cititaj malsupre, tradukiĝas kiel " Hans Beham de Nurenbergo ".
#000007
La Sigismund Bell estis komisiita por la Vavela Katedralo fare de Sigismund I, King of Poland (Reĝo de Pollando) kaj Grand Duke of Lithuania (Grandduko de Litovio).
Ĝi estis gisita fare de Hans Behem (aŭ Beham) de Nurenbergo en 1520.
Behem starigita specialan fandejon proksime de Florian Gate de Kraków [ citaĵo bezonis ] kie li laŭdire uzis rubmetalon prenitan de la kanonoj kaptitaj fare de pol-litovaj trupoj de la moskva armeo en la Battle of Orsha (Batalo de Orŝa) en 1514.
[ citaĵo bezonis ] simila kaj klare malĝusta legendo identigas la fonton de metalo kiel la batalo de Obertin (1531).
La sonorilo estis instalita en la Sigismund Tower kaj alvokanta la unuan fojon la 13an de julio 1521.
#000008
Krom grava religiaj kaj naciaj tagoj, la sonorilo estis sonoregita dum kelkaj el la plej signifaj momentoj en la historio de Pollando, inkluzive de la germana invado de Pollando la 1an de septembro 1939, sojle de la eniro de Pollando en la Eŭropan Union la 30an de aprilo 2004, [ citaĵo bezonis ] dum la kialo por ĉiu vizito fare de Johano Paŭlo la 2-a, [2] kaj post la kraŝo kiu mortbatis prezidanton Lech Kaczyński kaj dekduojn da aliaj prominentaj oficialuloj la 10an de aprilo 2010.
Ĝi ankaŭ sonoris dum entombigoj aŭ reentombigoj de pluraj grandaj poloj, kiel ekzemple Adam Mickiewicz (1900), marŝalo Józef Piłsudski (1935), generalo Władysław Sikorski (1993), papnecesejo Paul II (2005), [2] kaj Lech Kaczyński kun lia edzino (2010).
Ĝi sonoregita spite dum polaj naciaj tagoj en la tempoj de sekcioj (1795-1918) [1] kaj sub la komunista registaro (1945-1989), [2] tiel plifortikiganta ĝian rolon kiel nacia simbolo
#000009
Hans Frank, la ĝeneralgubernatoro de Nazia germana-okupata Pollando, havis la Sigismondo-sonorilon sonoregita en 1940 por festi la germanan venkon super Francio.
Post la morto de sovetia diktatoro Josif Stalin en 1953, la komunistaj aŭtoritatoj de Pollando postulis ke la sonorilo estu sonoregita kiel signo de funebro.
Kiam la sonorigistoj de la katedralo rifuzis, soldatoj estis ordonitaj sonoregi la sonorilon anstataŭe, [2] aŭ - depende de la fonto - ĝi estis sonoregita fare de grupo de komunistaj aktivuloj.
#000010
Dum almenaŭ unu okazo, la sonorilo ankaŭ estis sonoregita kiel junula bubaĵo.
Laŭ pluraj memoraĵistoj, en 1882, Stanisław Estreicher, Józef Mehoffer, Henryk Opieński, kaj Stanisław Wyspiański - tiam iliaj mezlernejaj jaroj - kaŝeniris sur la Sigismondo-turon kaj sukcesis sonori la sonorilon.
Kiam Wyspiański estis kaptita, la episkopo deziris lin ke Sigismondo-ringo ĉe sia entombigo - kiu fakte okazis en 1907.
Eksperimento farita en 2011 por konfirmi la probablecon de tiu anekdoto montris ke kvar adoleskantoj estintuntaj nekapablaj sonori la sonorilon konvene, sed ili povus esti svinginta la buŝoŝtopilon sufiĉe por igi sonoradon soni.
#000011
La origina ferbuŝoŝtopilo faris proksimume 12 milionojn da batoj dum la 479 jaroj da ĝia historio.
Dum la 19-a jarcento, ĝi krevis kaj spertis riparojn en 1859, 1865, kaj 1876.
Post kiam ĝi denove krevis la 25an de decembro 2000, ĝi estis anstataŭigita per nova - pagite por kaj gisita fare de Krakovo-metalurgaj firmaoj - la 14an de aprilo 2001.
#000012
La Sigismund Bell estas operaciita mane per streĉado ŝnuroj fiksitaj al ĝia jugo.
Ĝi prenas 12 virojn, ses sur ambaŭ flankoj, por svingi la sonorilon.
La tasko postulas forton, kunordigon kaj singardon.
Bruldifektante, la sonorilo ofte tiras la sonorigistojn supren de la planko;
en la intermilita periodo, unu sonorigisto estis hazarde mortigita kiam la sonorilo puŝis lin for el fenestro.
En 1888, la katedralĉapitro precizigis la tempodaŭron de sonoregado ĉe ok minutoj, [8] sed la sonorilo povas sonori dum ĝis 20 minutoj en certaj kazoj, kiel ekzemple dum procesio.
#000013
En la 16-a jarcento, la sonorilo estis sonoregita fare de kamparanoj de la vilaĝo de Świątniki Górne kiuj ankaŭ elfaris aliajn taskojn en la katedralo.
Dum la sekvanta pluraj jarcentoj, ĝi estis funkciigita fare de membroj de la gildo de la ĉarpentistoj.
Ekde la mid-20-a jarcento, la privilegio de sonoregado de la sonorilo apartenis al proksimume 30 membroj de la samideanaro de-Vavela sonorilo-sonorigistoj ( Bractwo Dzwonników na Wawelu).
Sonorigistoj estas plejparte membroj de Krakovo intelektularo kaj membreco ofte estas pasita de patro al filo.
Aktuale en 1998 [ĝisdatigo] , ekzistas nur unu ina sonorigisto.
#000014
Persono kiu partoprenis la sonoradon de la Sigismund Bell almenaŭ 50 fojojn dum la kurso de almenaŭ tri jaroj ricevas insignon kun bildo de la sonorilo kaj la surskribo:
Honoraj insignoj estas foje aljuĝitaj al homoj kiuj neniam fakte sonoregis la sonorilon.
Unika, ora honora insigno ricevis al papnecesejo Paul II.
#000015
La sonorilo regule sonoras dum gravaj katolikaj ferioj;
kaj festotagoj de la patronsanktuloj de la sonorilo, la katedralo, Krakovo aŭ ĉio Pollando.
Ĝi ankaŭ sonoras dum aliaj specialaj okazoj laŭ la bontrovo de la ĉefepiskopo de Krakovo.
#000016
La kripto de St. Leonard
#000020