Greko-romia ( Usono) aŭ graec-romia ( UK) luktado estas stilo de luktado kiu estas trejnita tutmonde.
Ĝi estis pribatalita ĉe la unua moderna Olimpikoj en 1896 kaj estis inkludita en ĉiu eldono de la someraj Olimpikoj okazigitaj ekde 1908.
Du luktistoj estas gajnitaj por sia efikeco en tri du-minutaj periodoj, kiuj povas esti finitaj frue per stifto (aŭ falas).
Tiu stilo de luktado malpermesas tenas sub la talio;
tio estas la plej grava diferenco de liberstilluktado, la alia formo de luktado ĉe la Olimpikoj.
Tiujn restriktorezultojn en emfazo de ĵetoj ĉar luktisto ne povas utiligi ekskursetojn al preno kontraŭulo al la grundo, aŭ eviti ĵetojn per hokado aŭ prenado de la gambo de la kontraŭulo.
#000001
Brako trenas, ĉirkaŭbrakumegoj, kaj kapseruroj, kiuj povas esti trovitaj en Liberstilo, havas eĉ pli grandan eminentecon en greko-romia.
Aparte, ĵeto konata kiel buŝplenlex estas utiligita, en kiu la ofensiva luktisto levas sian kontraŭulon en alta arko iĝante inversaj sur sia propra kolo al ponto por alporti la ŝultrojn de lia kontraŭulo malsupren al la mato.
Eĉ sur la mato, greko-romia luktisto daŭre devas trovi plurajn manierojn turni la ŝultrojn de sia kontraŭulo al la mato por falo sen gamboj, inkluzive de (sed ne limigitan al) teknikoj konataj kiel la korpseruro kaj la intesto-boltilo.
#000002
La britoj neniam vere ĝuis greko-romian luktadon en komparo al ĝia malpli restrikta ekvivalento, liberstilo, kaj malgraŭ la klopodoj de William Muldoon (sukcesa New York-drinkejliberstilluktisto kiu deĵoris en la Francia-Prusia Milito kaj lernis la stilon en Francio) antaŭenigi ĝin en Usono post la Civita milito.
Sed sur la kontinento, la stilo estis altagrade reklamita.
Preskaŭ ĉiuj kontinentaj eŭropaj ĉefurboj aranĝis internaciajn greko-romiajn turnirojn en la 19-a jarcento, kun multe da premimono donite al la lokogajnintoj.
Ekzemple, la Caro de Rusio pagis 500 frankojn por luktistoj por trejni kaj konkuri en sia turniro, kun 5,000 frankoj aljuĝitaj kiel premio al la turnirgajninto.
Greko-Romia lukto baldaŭ iĝis prestiĝa en kontinenta Eŭropo [6] kaj estis la unua stilo aligita ĉe la moderna Olimpikoj, komenciĝante en Ateno en 1896 kun unu pezatako, [9] kaj kreskis en populareco dum la 20-a jarcento.
Estis ĉiam prezentite en Olimpikoj, krom dum la Pariza Olimpikoj en 1900 [7] kaj la Sankta Luisa Olimpikoj de 1904, kiam liberstilo unue aperanta kiel olimpika sporto.
#000006
Eble, la plej bonkonata el greko-romiaj luktistoj en la 19-a jarcento estis Georg Hackenschmidt naskita en Dorpat, ruso Imperio, kaj moknomis "La rusan Leonon."
Hackenschmidt en 1898 en la aĝo de 21 kaj kun 15 monatoj da trejnado venkis la spertan Paul Pons en matĉo en Sankt-Peterburgo, Rusio.
En 1900, li venkis en profesiaj turniroj en Moskvo kaj St. Petersburg kaj serio de internaciaj turniroj post tio.
Post venkado de Tom Jenkins (de Usono) en kaj liberstilo kaj greko-romiaj matĉoj en Anglio, Georg Hackenschmidt luktis ekskluzive liberstilon por konkuri pli bone kontraŭ la angla, aŭstralia, kaj amerikajn kontraŭulojn.
Allogaj pli ol 2,000 venkoj en greko-romia kaj liberstilo, Hackenschmidt funkciis kiel la sporteduk konsultisto al la Lordĉambro post sia emeritiĝo.
#000007
En olimpika konkurado, landoj de la antaŭa Sovetunio, Bulgario, Turkio, Sud-Koreio, Rumanio, Japanio, Svedio, kaj Finnlando havis grandan sukceson.
Carl Westergren de Svedio gajnis tri greko-romiajn orajn medalojn en 1920, 1924, kaj 1932, kaj estis la unua greko-romia luktisto farendaĵo tion.
Alexander Karelin faris la saman en 1988, 1992, kaj 1996.
Ivar Johansson de Svedio gajnis orajn medalojn en greko-romia en 1932 kaj 1936 kaj ankaŭ oran medalon en liberstilo en 1932.
La United States Olympic-delegacio (ekskluzive luktadoliberstilo antaŭ ol) unue eniris greko-romian luktadon en 1952 kaj prenis tri orajn medalojn, gajnitajn fare de Steve Fraser kaj Jeffrey Blatnick en la 1984-datita Los Angeles Olympic Games, kaj de Rulon Gardner ĉe la 2000-datita Olimpikoj en Sidnejo, Aŭstralio.
#000009
Tipa internacia luktadoturniro okazas per rekta elimino kun ideala nombro da luktistoj (4, 8, 16, 32, 64, ktp.) en ĉiu pezoklaso kaj aĝkategorio konkuranta pri allokigo.
La konkurado en ĉiu pezoklaso okazas en unu tagon.
La tagon antaŭ la luktado en planita pezoklaso kaj aĝkategorio okazas, ĉiuj uzeblaj luktistoj estas ekzamenitaj fare de kuracisto kaj pezitenaj.
Ĉiu luktisto post estado pezis sur la skalo tiam tiras ĵetonon hazarde kiu donas certan nombron.
#000011
Se ideala nombro ne estas atingita por komenciĝi eliminpreterpasas, taŭgecrondo okazos por elimini la troan nombron da luktistoj.
Ekzemple, 22 luktistoj povas pezi-en super la ideala nombro da 16 luktistoj.
La ses luktistoj kiuj tiris la plej altajn nombrojn post 16 kaj la ses luktistojn kiuj tiris la ses nombrojn tuj antaŭ ol 17 tiam luktus en ses matĉoj en la taŭgecrondo.
La gajnintoj de tiuj matĉoj tiam daŭriĝus al la eliminrondo.
#000012
En la eliminrondo, la ideala nombro da luktistoj tiam pariĝas kaj konkuras en matĉoj ĝis du venkintoj aperas kiu konkuros en la finalo pri unua kaj dua loko.
Ĉiuj la luktistoj kiuj perdis al la du finalo tiam havas la ŝancon lukti en preskaŭulkvalifikiĝoronda rondo.
La preskaŭulkvalifikiĝoronda rondo komenciĝas kun la luktistoj kiuj perdis al la du finalistoj sur la plej malsupra konkurencnivelo en la eliminrondo.
La matĉoj estas parigitaj fare de la luktistoj kiuj perdis al unu finalisto kaj la luktistoj kiuj perdis al la aliaj.
La du luktistoj kiuj venkas post kiam ĉiu konkurencnivelo estas la venkintoj de la preskaŭulkvalifikiĝoronda rondo.
#000013
En la finalo, la du venkintoj de la eliminrondo konkuras pri unua kaj dua loko.
#000014
En ĉiuj preterpasas de la turniro, la luktistoj konkuras en matĉoj parigitaj en la sinsekvo de la nombroj kiujn ili tiris post la pezi-en.
#000015
Post kiam la finalo egalas, la premioceremonio okazos.
La unua loko kaj dualokaj luktistoj ricevos oron kaj arĝentan medalon, respektive.
(Ĉe la FILAJ Mondĉampionecoj, la unualoka luktisto ricevos la Mondan Ĉampionecon de Belto.
La du preskaŭula kvalifikiĝorondo rondaj gajnintoj al ĉiu estos premiitaj tria loko kun bronza medalo.
Al la du luktistoj kiuj perdis en la finalo por la tria loko estas premiitaj kvina loko.
De sepa loko malsupren, la luktistoj estas vicigitaj laŭ la klasifikpunktoj gajnis por siaj venkoj aŭ perdoj.
Se ekzistas kravato inter luktistoj por klasifikpunktoj, la rangotabelo estas determinita en tiu sinsekvo de la plej alta ĝis la plej malsupra:
#000016
La plej multaj venkoj gajnite per falo
La plej multaj matĉoj gajnite per teknika supereco
La plej multaj periodoj gajnite per teknika supereco
La plej multaj teknikaj punktoj gajnis en la turniro
Malplej teknikaj punktoj gajnita en la turniro
#000017
Al luktistoj kiuj restis ligitaj post tio estos premiitaj allokigo- "eks-aeQuo."
Luktistoj klasifikitaj de la kvina ĝis la 10-a loko ricevos specialan diplomon.
La luktadoturniroj en Olimpikoj kaj la Aĝulo kaj Junior World Championships estas dizajnitaj por okazi dum tri tagoj sur tri matoj.
#000018
Por konkurado en Olimpikoj, la Mondĉampionecoj, kaj la Kontinentaj Ĉampionecoj, la mato estas instalita en platformo neniu pli bonege ol 1.1 metroj en alteco.
Se la mato kuŝas sur podio kaj la protektomarĝeno (kovra kaj libera spaco ĉirkaŭ la mato) ne atingas du metrojn, tiam la flankoj de la podio estas kovritaj per 45° (grado) emaj paneloj.
En ĉiuj kazoj, la koloro de la protektareo estas diferenca de la koloro de la mato.
#000020
Matĉo estas konkurso inter du individuaj luktistoj de la sama pezoklaso.
En greko-Romia lukto, ĵurio (aŭ teamo) de tri oficialuloj (arbitraciistoj) estas uzita.
La arbitraciisto kontrolas la agon en la centro, krevigante la fajfilon por komenci kaj ĉesigi la agon, kaj kontrolas la poentadon de aranĝas kaj deliktojn.
La juĝisto sidas ĉe la flanko de la mato, konservas poentaron, kaj foje donas sian aprobon kiam bezonite fare de la arbitraciisto por diversaj decidoj.
La kiun matracarbitraciisto sidas ĉe la gajna tablo, konservas tempon, estas respondeca por deklarado de teknika supereco, kaj kontrolas la laboron de la arbitraciisto kaj juĝisto.
Voki falon, du el la tri oficialuloj devas jesi (kutime, la arbitraciisto kaj aŭ la juĝisto aŭ la matracarbitraciisto).
#000022
En greko-romia kaj liberstilo, la formato nun estas tri du-minutaj periodoj.
Antaŭ ĉiu matĉo, la nomo de ĉiu luktisto estas vokita, kaj la luktisto prenas sian lokon ĉe la angulo de la mato asignita al sia koloro.
La arbitraciisto tiam vokas ambaŭ de ili al sia flanko en la centro de la mato, donas kun ili, inspektas ilian veston, kaj kontrolas por iu ŝvito, oleaj aŭ grasaj substancoj, kaj iujn ajn aliajn deliktojn.
La du luktistoj tiam salutas unu la alian, donas, kaj la arbitraciisto krevigas sian fajfilon por komenci la periodon.
#000023
Luktisto venkas en la matĉo kiam li gajnis du el tri periodoj.
Ekzemple, se unu konkuranto devus gajni la unuan periodon 1-0 kaj la duan periodon 1-0, la matĉo estus finita.
Tamen, se la alia konkuranto devus gajni la duan periodon, tiam tria kaj decidi periodo rezultus.
Nur falo, vundodefaŭlto, aŭ malkvalifiko finas la matĉon;
ĉiuj aliaj reĝimoj de venko rezultigas nur periodfinon.
Unu kromefiko de tiu formato estas ke estas eble ke la perdanta luktisto forpuŝus la gajninton.
Ekzemple, periodoj povas esti gajnitaj 3-2, 0-4, 1-0, gvidado al sumpoentaro de 4-6 sed venko por la luktisto gajnante pli malmultajn punktojn.
#000024
Aktuale en 2005, ĉiu greko-romia periodo estas rompita supren en fazon por luktado de la neŭtrala pozicio kaj maksimumo de du-alpara tere (grundo luktanta) fazoj.
Dum la luktadfazo de la neŭtrala pozicio, ambaŭ luktistoj konkuras pri prenlanugoj kaj punktoj pri 60 sekundoj kiel kutime.
Ĉe la fino de la unua minuto, ĝenerale, la luktisto kiu gajnis la plej multajn punktojn ricevos la avantaĝon en olimpika lifto de malferma alpara terepozicio sur la alia luktisto.
Tiu pozicio estas konata kiel La Vinkto.
Se nek luktisto ĉe tiu punkto havas iujn ajn punktojn, la arbitraciisto ĵetos koloran diskon, kun ruĝkolora flanko kaj blu-kolora flanko.
La luktisto kiu gajnis la koloran diskoĵeton ricevos la avantaĝon en la olimpika lifto.
#000025
La luktisto kiu perdis la koloran diskoĵeton tiam lokojn siajn manojn kaj genuojn en la centrocirklo, kun la manoj kaj genuoj almenaŭ 20 centimetrojn dise kaj la distancon inter la manoj maksimumon de 30 centimetroj.
La armiloj de tiu luktisto estus etendita, la piedoj ne estus krucitaj, kaj la femuroj estus etenditaj formante 90-gradan angulon kun la mato.
La luktisto kiu gajnis la koloran diskoĵeton tiam estus permesita paŝi apud la luktisto sur la fundon, ne tuŝante lin kun siaj gamboj.
Se la luktisto kiu gajnis la koloran diskoĵeton deziris, li povis meti unu genuon sur la maton.
La pintluktisto tiam envolvus siajn manojn kaj brakojn ĉirkaŭ la talio de la malsupra luktisto kaj efektivigi la olimpikan lifton (nomitan inversa zonteno) komence de la unuaj 30 sekundoj.
La malsupra luktisto tiam povis provi defendi sin.
#000026
Ĉe la fino de unuaj tridek sekundoj, la vinktopozicio estas inversigita kie la alia luktisto ricevas la olimpikan lifton, kaj la periodon daŭrantan dum la ceteraj 30 sekundoj.
La periodo estas decidita fare de kiu akumuligitaj la plej multaj punktoj dum kaj konstanta kaj grundaj fazoj.
Dum ĉiu grunda fazo, se la pintluktisto ne povas gajni, al la alia luktisto estas premiita unu poento.
Kaze de neniuj poentadmovoj estantaj efektivigita dum aŭ grunda fazo kiam la poentaro estos 1-1, kaj en tiu kazo ĝenerale la luktisto gajni laste estos aljuĝita la periodo.
#000027
Kiam la periodo (aŭ matĉo) finis, la arbitraciisto staras en la centro de la mato alfrontante la tablon de la oficialuloj.
Ambaŭ luktistoj tiam venu, donu, kaj sur ambaŭ flankoj de la arbitraciisto atendos la decidon.
La arbitraciisto tiam proklamas la gajninton levante la manon de la gajninto.
Ĉe la fino de la matĉo, ĉiu luktisto tiam donas kun la arbitraciisto kaj revenas al skuadmanoj kun la trejnisto de sia kontraŭulo.
#000028
En greko-Romia lukto, same kiel en liberstilluktado, punktoj estas aljuĝitaj plejparte surbaze de eksplodema ago kaj risko.
Ekzemple, kiam unu luktisto elfaras grandiozan amplitudĵeton kiu alportas lian kontraŭulon en la danĝerpozicion, al li estas premiita la plej grandan nombro da punktoj ke povas esti gajnita en unu kazo.
Ankaŭ, luktisto kiu prenas la riskon por nelonge ruliĝi sur la maton (kun siaj ŝultroj en kontakto kun la mato) povis doni certan nombron da punktoj al sia kontraŭulo.
Poentado povas esti plenumita laŭ la sekvaj manieroj:
#000029
Prenlanugo ( 1 ĝis 5 poentoj): al luktisto estas premiita punktoj por prenlanugo kiam la luktisto gajnas kontrolon de sia kontraŭulo sur la mato el neŭtrala pozicio (kiam la luktisto estas sur siaj piedoj).
Almenaŭ tri tuŝpunktoj devas esti kontrolitaj sur la mato (ekz. du brakoj kaj unu genuo;
du genuoj kaj unu brako aŭ la kapo;
aŭ du brakoj kaj la kapo).
#000030
( 5 poentoj) - Kvin poentoj estas aljuĝitaj por prenlanugo rezultigita per ĵeto de grandioza amplitudo (ĵeto en kiu luktisto realigas sian kontraŭulon de la mato kaj kontrolas lin tiel ke liaj piedoj iras rekte super lia kapo) aŭ de la reputacio aŭ alpara tere pozicio en rekta kaj akutdanĝeran pozicion.
( 3 poentoj) - Ĝenerale, tri poentoj estas aljuĝitaj por prenlanugo rezultigita per grandioza amplitudĵeto kiu ne alportas lian kontraŭulon en rekta kaj akutdanĝera pozicio aŭ por prenlanugo en kiu la kontraŭulo de luktisto estas prenita de siaj piedoj aŭ lia stomako ĝis sia dorso aŭ flanko (ĵeto de mallonga amplitudo) tiel ke li estas en la danĝerpozicio.
( 1 poento) - Unu poento estas aljuĝita por prenlanugo rezultigita fare de luktisto prenanta lian kontraŭulon de liaj piedoj ĝis lia stomako aŭ flanko tia ke lia dorso aŭ ŝultroj ne estas senŝirmaj al la mato.
#000031
( 5 poentoj) - Kvin poentoj estas aljuĝitaj por prenlanugo rezultigita per ĵeto de grandioza amplitudo (ĵeto en kiu luktisto realigas sian kontraŭulon de la mato kaj kontrolas lin tiel ke liaj piedoj iras rekte super lia kapo) aŭ de la reputacio aŭ alpara tere pozicio en rekta kaj akutdanĝeran pozicion.
#000032
( 3 poentoj) - Ĝenerale, tri poentoj estas aljuĝitaj por prenlanugo rezultigita per grandioza amplitudĵeto kiu ne alportas lian kontraŭulon en rekta kaj akutdanĝera pozicio aŭ por prenlanugo en kiu la kontraŭulo de luktisto estas prenita de siaj piedoj aŭ lia stomako ĝis sia dorso aŭ flanko (ĵeto de mallonga amplitudo) tiel ke li estas en la danĝerpozicio.
#000033
( 1 poento) - Unu poento estas aljuĝita por prenlanugo rezultigita fare de luktisto prenanta lian kontraŭulon de liaj piedoj ĝis lia stomako aŭ flanko tia ke lia dorso aŭ ŝultroj ne estas senŝirmaj al la mato.
#000034
Klasifikado-punktoj ankaŭ estas aljuĝitaj en internacia luktadoturniro, kiuj donas la plej multajn punktojn al la gajninto kaj en kelkaj kazoj, unu poenton al la malgajninto depende de la rezulto de la matĉo kaj kiel la venko estis ekhavita.
Ekzemple, venko per falo donus al la gajninto kaj al la malgajninto kvin klasifikpoentojn neniujn punktojn, dum matĉo venkita de teknika supereco kie la malgajninto gajnas teknikajn punktojn volus aljuĝi tri poentojn al la gajninto kaj oni montri al malgajninto.
#000036
La plenaj persistemoj por gajnado estas trovitaj sur paĝoj 34 ĝis 40 el la FILA International Wrestling Rules (FILA Internacia Luktado-Regularo) .
#000037
En matĉo povas esti venkita laŭ la sekvaj manieroj:
#000038
En internacia luktadoturniro, teamoj membrigas unu luktiston ĉe ĉiu pezoklaso kaj poentaro indikas surbaze de la solakiroj.
Ekzemple, se luktisto ĉe la 60 kg pezoklaso finas en unua loko, tiam lia teamo ricevos 10 poentojn.
Se li devus finiĝi en deka loko, tiam la teamo nur ricevus tian.
Ĉe la fino de la turniro, la poentaro de ĉiu teamo estas kalkulita, kaj la teamoj tiam estas poziciigitaj unue, sekundo, trie, ktp. [41]
#000040
Profesiulo greko-Romia lukto en Germanio
Listo de mondo kaj olimpkaj ĉampionoj en greko-romia luktado
#000042
Paralympic-sportoj kaj Vintra olimpika disciplino
#000046
Klasik-stila lukto aŭ grek-romia lukto estas formo de lukto, dum kiu la luktantoj rajtas uzi nur la brakojn kaj ataki nur la superan parton de la korpo de la kontraŭulo, kontraŭe al la liber-stila lukto, dum kiu ili rajtas ankaŭ uzi siajn krurojn kaj teni la kontraŭulon sub la talio.
#000047
La lukto komenciĝas stare kaj la luktantoj provas kuŝigi la kontraŭulon, senmovigi lin aŭ fiksi liajn du ŝultrojn al sur la planko.
#000048
En antikva Grekio la luktado, ofte tre malmilda, estis la kulmino de la Olimpikoj. La romianoj multe transprenis de la greka luktado, sed formetis la malmildon, tial la nomo iĝis greko-romia lukto.
#000049
La klasik-stila lukto estas tre ŝatata en Eŭropo, sed oni praktikas ĝin en la tuta mondo. Ĝi estas olimpika fako de la someraj olimpikoj ekde 1896.
#000050