La amaskomunikiloj estas multfaceta kolekto de amaskomunikilar teknologioj kiuj atingas grandan spektantaron per amaskommunikado.
La teknologioj tra kiuj tiu komunikado okazas inkludu gamon da ellasejoj.
#000001
La organizoj kiuj kontrolas tiujn teknologiojn, kiel ekzemple filmstudioj, eldonfirmaoj, kaj radio kaj relevidstacioj, ankaŭ estas konataj kiel la amaskomunikiloj.
#000003
5 Kritikoj al la amaskomunikiloj
#000006
En la malfrua 20-a jarcento, amaskomunikiloj povus esti klasifikitaj en ok amaskomunikiloj industrioj: libroj, la Interreto, revuoj, filmoj, gazetoj, radio, registradoj, kaj televido.
La eksplodo de cifereca komunikadoteknologio en la malfruaj 20-a kaj fruaj 21-a jarcentoj faris elstaran la demandon: kiuj formoj de amaskomunikilaro devis esti klasifikitaj kiel "amaskomunikiloj"?
Ekzemple, estas kontestate ĉu inkludi poŝtelefonojn, komputilludojn (kiel ekzemple MORPGoj), kaj videoludojn en la difino.
En la 2000-aj jaroj, klasifiko nomita la " sep "
[ citaĵo bezonis ] En ordo de enkonduko, ili estas:
#000007
Presaĵo ( libroj, pamfletoj, gazetoj, revuoj, ktp.) de la malfrua 15-a jarcento
Registradoj ( gramofondiskoj, magnetaj bendoj, kasedoj, kartoĉoj, KDoj, kaj DVDoj) de la malfrua 19-a jarcento
#000008
Ĉiu amaskomunikilo havas siajn proprajn enhavspecojn, kreivajn artistojn, teknikistojn, kaj komercmodelojn.
Ekzemple, la Interreto inkludas blogojn, podkastoj, retejoj, kaj diversaj aliaj teknologioj konstruis sur la ĝenerala distribua reto.
La sesa kaj sepa amaskomunikilaro, Interreto kaj poŝtelefonoj, ofte estas rilatis al kolektive kiel cifereca amaskomunikilaro;
kaj la kvara kaj kvina, radio kaj televido, kiel radielsenda amaskomunikilaro.
Kelkaj argumentas ke videoludoj evoluis en klaran masformularon de amaskomunikilaro.
#000009
Dum telefono estas dudirektakomunikada aparato, amaskomunikiloj komunikas kun granda grupo.
Krome, la telefono transformis en poŝtelefonon kiu estas provizita per retaliro.
Demando ekestas ĉu tio faras ĉelon telefonas amaskomunikilon aŭ simple aparato kutimis aliri amaskomunikilon (la Interreto).
Ekzistas nuntempe sistemo de kiu vendantoj kaj anoncantoj povas frapeti en satelitojn, kaj radielsendajn reklamvideojn kaj anoncojn rekte al poŝtelefonoj, nepetitaj de la uzanto de la telefono.
[ citaĵo bezonis ] Tiu dissendo de maso anoncanta al milionoj da homoj estas alia formo de amaskommunikado.
#000010
Videoludoj ankaŭ povas esti evoluantaj en amaskomunikilon.
Videoludoj (ekzemple masive multiludanto rete rolludoj (MORPGoj), kiel ekzemple RuneScape ) disponigas oftan videoludadotravivaĵon al milionoj da uzantoj ĉie sur la globo kaj peras la samajn mesaĝojn kaj ideologiojn al ĉiuj siaj uzantoj.
Uzantoj foje partumas la travivaĵon unu kun la alia ŝajnigante esti enretaj.
Ekskludante la Interreton tamen, estas kritikinde ĉu ludantoj de videoludoj havas oftan travivaĵon kiam ili ludas la ludon individue.
Estas eble diskuti en bonega detalo la okazaĵojn de videoludo kun amiko kun kiun oni neniam ludis, ĉar la travivaĵo estas identa al ĉiu.
La demando, tiam, estas ĉu tio estas formo de amaskommunikado.
#000011
[ citaĵo bezonis ] Karakterizaĵoj
#000012
"[C] omprise'oj kaj teknikaj kaj instituciaj metodoj de produktado kaj distribuo" - Tio estas evidenta dum la historio de amaskomunikiloj, de presaĵo ĝis la Interreto, ĉiu taŭga por komerca servaĵo
Implikas la " varigon de simbolaj formoj" - kiam la produktado el materialoj dependas de it kapablo produkti kaj vendi grandajn kvantojn de la laboro;
ĉar radiostacioj dependas sia akurate vendita al anoncoj, tiel ke ankaŭ gazetoj fidas je sia spaco pro la samaj kialoj
"[S] eparatkuntekstoj inter la produktado kaj akcepto de informoj"
Ĝia "atingo al tiuj "longe forigis" en tempo kaj spaco, en komparo al la produktantoj"
"[mi] nformation-distribuo" - "unu al multaj" formiĝas de komunikado, per kio produktoj estas amasproduktitaj kaj disvastigitaj al granda kvanto de spektantaroj
#000014
Ĉefkomunikiloj estas distingitaj de alternativa amaskomunikilaro memstare enhavo kaj sinteno.
Alternativa amaskomunikilaro ankaŭ estas "amaskomunikilo-" ellasejoj en la senco ke ili uzas teknologion kapablan je atingado de multaj homoj, eĉ se la spektantaro ofte estas pli malgranda ol la ĉeftendenco.
#000016
En ofta uzokutimo, la esprimo "maso" ne indikas ke antaŭfiksita nombro da individuoj ricevas la produktojn, sed prefere ke la produktoj estas haveblaj en principo al pluropo de ricevantoj.
#000017
Amaskomunikiloj estas distingitaj de loka amaskomunikilaro per la nocio ke dum amaskomunikilceloj por atingi tre grandan merkaton, kiel ekzemple la tuta populacio de lando, lokaj novaĵelsendoj al multe pli malgranda populacio kaj areo, kaj ĝenerale temigas regionan novaĵon prefere ol tutmondaj okazaĵoj.
Tria speco de amaskomunikilaro, specialaĵo-amaskomunikilaro, zorgas pri specifa demografio, kiel ekzemple specialaĵkanaloj en televido ( sportkanaloj, pornokanaloj, ktp.).
Tiuj difinoj ne enkadriĝas en ŝtono, kaj ĝi estas ebla ke aŭdvida butiko por estus promociita en statuso de loka aŭdvida butiko ĝis tutmonda aŭdvida butiko.
Kelkaj loka amaskomunikilaro, kiuj prenas intereson en ŝtato aŭ provincan novaĵon, povas ekstari al eminenteco pro sia esploranta ĵurnalismo, kaj al la prefero de la loka regiono de ĝisdatigoj en nacia politiko prefere ol regiona novaĵo.
La Gardanto , antaŭe konata kiel la Manĉestro-Gardanto, estas ekzemplo de unu tia aŭdvida butiko;
post kiam regiona ĉiutaga gazeto, La Gardanto estas nuntempe nacie respektata artikolo.
#000019
La sekvencado de enhavo en elsendo estas nomita horaro.
Kun ĉiuj teknologiaj klopodoj kelkaj terminoj kaj slango formiĝis.
Bonvole vidu la listo de dissendi ke esprimoj por glosaro de esprimoj uzis.
#000020
Radio- kaj televidprogramoj estas distribuitaj super frekvencbendoj kiuj en Usono estas tre reguligitaj.
Tia reguligo inkluzivas persistemon de la larĝo de la grupoj, intervalo, licencante, specoj de riceviloj kaj dissendiloj uzis, kaj akcepteblan enhavon.
#000021
Kablatelevidaj programoj ofte estas dissenditaj samtempe per radio kaj televidprogramoj, sed havas pli limigite spektantaro.
Kodigante signalojn kaj postulante kablan transformilkeston ĉe la lokoj de individuaj ricevantoj, kablo ankaŭ rajtigas abon-bazitajn kanalojn kaj laŭspektapagajn servojn.
#000022
Dissendadorganizo povas dissendi plurajn programojn samtempe, tra pluraj kanaloj ( frekvencoj), ekzemple BBC One kaj Duo.
Aliflanke, du aŭ pli da organizoj povas dividi kanalon kaj ĉiu uzas ĝin dum fiksan parton de la tago, kiel ekzemple la Bildstria sendostacio / Plenkreskulnaĝado.
Cifereca radio kaj diĝita televido ankaŭ povas elsendi multipleksitan programadon, kun pluraj kanaloj kunpremite en unu ensemblon.
#000023
Kiam dissendado estas farita per la Interreto la esprimon retgisado estas ofte uzita.
En 2004, nova fenomeno kiam okazis kelkaj teknologioj kombinitaj por produkti podkastadon.
Adam Curry kaj liaj partneroj, la Podshow , estas ĉefpropagandantoj de podkastado.
#000024
La termino 'film ampleksas filmojn kiel individuaj projektoj, same kiel la kampo ĝenerale.
La nomo venas de la fotografia filmo (ankaŭ nomita krudfilmo), historie la primara medio por registri kaj elmontri filmojn.
filmoj (aŭ ĵus bildoj kaj "bildo"), la filmindustrio, fotoplais, la kinejo, bildekspozicioj, filmoj, kaj ofte filmoj.
#000025
Filmoj estas produktitaj registrante homojn kaj objektojn per fotiloj, aŭ kreante ilin uzante animacioteknikojn kaj/aŭ specialefektojn.
Filmoj konsistas el serio de individuaj kadroj, sed kiam tiuj bildoj estas montritaj en rapida sinsekvo, iluzio de moviĝo estas kreita.
Flagri inter kadroj ne vidiĝas pro efiko konata kiel persisto de vizio, per kio la okulo retenas vidan bildon por frakcio de sekundo post kiam la fonto estis forigita.
Ankaŭ de signifo estas kiun kaŭzas la percepton de moviĝo: psikologia efiko identigita kiel beta-movado.
#000026
Filmo estas pripensita fare de multaj [ kiu?
filmoj distras, edukas, lumigas, kaj inspiras spektantarojn.
Ĉiu filmo povas iĝi tutmonda altiro, precipe kun la aldono de dublado aŭ subtekstoj kiuj tradukas la filmmesaĝon.
Filmoj ankaŭ estas artefaktoj kreitaj fare de specifaj kulturoj, kiuj reflektas tiujn kulturojn, kaj, en victurno, influas ilin.
#000027
Videoludo estas komputil-kontrolita ludo en kiu videekrano, kiel ekzemple ekrano aŭ televido, estas la primara religaparato.
La esprimo "komputilludo" ankaŭ inkludas ludojn kiuj elmontras nur tekston (kaj kiuj povas, tial, teorie esti intrigitaj je teleksilo) aŭ kiuj utiligas aliajn metodojn, kiel ekzemple sono aŭ vibrado, kiel sian primaran religaparaton, sed ekzistas tre malmultaj novaj ludoj en tiuj kategorioj.
Ĉiam devas ankaŭ ekzisti iu speco de endatenigilo, kutime en la formo de butono /stirstango kombinaĵoj (sur arkadludoj), klavaro kaj muso- / trakpilk kombinaĵo (komputilludoj), regilo ( komputilludoj), aŭ kombinaĵo de iu da ĉi-supra.
Ankaŭ, pli esoteraj aparatoj estis uzitaj por enigaĵo, ekz., la decidpropono de la ludanto.
Kutime ekzistas reguloj kaj celoj, sed en pli nelimigitaj ludoj la ludanto povas esti libera farendaĵo kion ajn ili ŝatas ene de la limigoj de la virtuala universo.
#000028
En ofta uzokutimo, " arkadludo " rilatas al ludo dizajnita por esti ludita en establado en kiu patronoj pagas por intrigi je po-uza bazo.
"Komputilludo" aŭ " komputilludo " rilatas al ludo kiu estas ludita sur persona komputilo.
Komputilludo " rilatas al tia kiu estas intrigita je aparato specife dizajnite por la uzo de tia, interagadante per norma televidilo.
"Videoludo" (aŭ "videoludo") evoluigis en ombrelan frazon inkluzive de kiu ampleksas la diritan kune kun iu ludo direktiĝis al iu alia aparato, sed ne limigita al, progresintaj kalkuliloj, poŝtelefonoj, PDAoj, ktp.
#000029
Sonregistraĵo kaj reproduktado estas la elektra aŭ mekanika rekreo kaj/aŭ plifortigo de sono, ofte kiel muziko.
Tio implikas la uzon de audiekipaĵo kiel ekzemple mikrofonoj, registrante aparatojn, kaj laŭtparolilojn.
De fruaj komencoj kun la invento de la fonografo uzanta sole mekanikajn teknikojn, la kampo avancis kun la invento de elektra registrado, la amasproduktado de la 78 disko, la magnetan dratregistrilon sekvitan per la magnetofono, la vinila diskego.
La invento da la kompakta kasedo en la 1960-aj jaroj, sekvitaj per la Poŝkasedilo de Sony, donis gravan akcelon al la amasdistribuado de muzikregistradoj, kaj la inventon de cifereca registrado kaj la lumdiskon en 1983 alportitaj masivaj plibonigoj en krudeco kaj kvalito.
La plej lastatempaj evoluoj estis en ciferecaj aŭdio-ludiloj.
#000030
Albumo estas kolekto de rilataj aŭdiosurbendigadoj, liberigitaj kune al publiko, kutime komerce.
#000031
La esprimo rekorda albumo originis de la fakto tiuj 78 RPM
diskodiskoj estis konservitaj kune en libro simila al fotalbumo.
La unua kolekto de diskoj se temas pri esti nomita "albumo" estis Nutcracker Suite de Ĉajkovski, liberigo en aprilo 1909 kiel kvar-diska metita per Odeon-diskoj.
Ĝi kolportis por 16 ŝilingoj - proksimume 15 £ en moderna valuto.
#000032
Muzikfilmeto (ankaŭ reklama filmeto) estas mallonga filmo aŭ vidbendo kiu akompanas kompletan muzikaĵon, plej ofte kanto.
Modernaj muzikfilmetoj estis ĉefe faritaj kaj utiligitaj kiel surmerkatiga aparato celita por antaŭenigi la vendon de muzikregistradoj.
Kvankam la originoj de muzikfilmetoj iras reen multe plu, ili venis en sian propran en la 1980-aj jaroj, kiam la formato de Music Television estis bazita sur ili.
En la 1980-aj jaroj, perspektivo "rokvideo" ofte estis utiligita por priskribi tiun formon de distro, kvankam la esprimo maluziĝis.
#000033
Muzikfilmetoj povas alĝustigi ĉiujn stilojn de filmproduktado, inkluzive de animacio, realbatalad filmojn, dokumentariojn, kaj ne-rakonta, abstrakta filmon.
#000034
La Interreto (ankaŭ konata simple kiel "la Reto" aŭ malpli ĝuste kiel "la Reto") estas pli interaga medio de amaskomunikiloj, kaj povas esti nelonge priskribita kiel "reto de retoj".
Specife, ĝi estas la tutmonda, publike alirebla reto de interligitaj komputilaj retoj kiuj elsendas datenojn de pakaĵeto ŝanĝantajn uzi la norman IP (Ip).
Ĝi konsistas el milionoj da pli malgranda hejma, akademiulo, komerco, kaj registaraj retoj, kiuj kune portas diversajn informojn kaj servojn, kiel ekzemple retpoŝto, babilejon, prifajlas translokigon, kaj la interligitajn retpaĝojn kaj aliajn dokumentojn de la Tutmonda Reto.
#000035
Kontraŭe al iu komuna uzokutimo, la Interreto kaj la Tutmonda Reto ne estas sinonimaj: la Interreto estas la sistemo de interligitaj komputilaj retoj, interligitaj per kupraj dratoj, fibro-optikaj kabloj, sendrataj ligoj ktp.;
la Reto estas la enhavo, aŭ la interligitaj dokumentoj, interligitaj per hiperligoj kaj URLoj.
La Tutmonda Reto estas alirebla tra la Interreto, kune kun multaj aliaj servoj inkluzive de retpoŝto, dosierpartumo kaj aliaj priskribis malsupre.
#000036
Direkte al la fino de la 20-a jarcento, la apero de la Tutmonda Reto markis la unuan epokon en kiu la plej multaj individuoj povis havi rimedon de malkovro sur skalo kompareblaj al tiu de amaskomunikiloj.
Iu ajn kun retejo havas la potencialon alparoli tutmondan spektantaron, kvankam servi al altaj niveloj de interrettrafiko daŭre estas relative multekosta.
Estas eble ke la pliiĝo de kunul-al-kunulaj teknologioj eble komenciĝis la procezon de igi la koston de bendolarĝo mastrebla.
Kvankam vasta informkvanto, figuraĵo, kaj komentaĵo (t.e. "enhavo") estis haveblaj, estas ofte malfacile determini la aŭtentecon kaj fidindecon de informoj enhavita en retpaĝoj (en multaj kazoj, mem-publikigita).
La invento de la Interreto ankaŭ permesis al ĵusnovaĵrakontoj atingi ĉirkaŭ la globo ene de minutoj.
Tiu rapida kresko de tuja, malcentra komunikado ofte estas rigardita kiel verŝajna ŝanĝi amaskomunikilojn kaj ĝian rilaton al socio.
#000037
"Kruc-amaskomunikilaro" signifas la ideon de distribuado de la sama mesaĝo tra malsamaj amaskomunikilaj kanaloj.
Simila ideo estas esprimita chefPaghoMondAktualajhindustrio kiel "konverĝo".
Multaj verkintoj komprenas plurmedian eldonadon por esti la kapablo publikigi en ambaŭ presas kaj sur la reto sen mana konverta iniciato.
Kreskanta nombro da sendrataj aparatoj kun reciproke malkongruaj datenoj kaj ekranformatoj faras eĉ pli malfacila realigi la celon "kreas unufoje, publikigas multajn".
#000038
La Interreto rapide iĝas la centro de amaskomunikiloj.
Ĉio iĝas alirebla per la interreto.
Prefere ol kolektado de gazeto, aŭ spektado de la je la 10a horo novaĵoj, homoj povas registradi sur la interreto por ricevi la novaĵojn kiujn ili deziras, kiam ili deziras ĝin.
Ekzemple, multaj laboristoj aŭskultas al la radio tra la Interreto sidante ĉe sia skribotablo.
#000039
Eĉ la eduka sistemo dependas de la Interreto.
Instruistoj povas kontakti la tutan klason sendante unu retpoŝton.
Ili povas havi retpaĝojn sur kiujn studentoj povas ricevi alian kopion de la klaso skizas aŭ taskojn.
Kelkaj klasoj havas klasblogojn en kiujn studentoj estas postulataj por poŝti semajnĵurnalon, kun studentoj gradigite en siaj kontribuoj.
#000040
RSS estas formato por sindikatigado de novaĵo kaj la enhavo de novaĵ-similaj ejoj, inkluzive de gravaj novaĵejoj kiel Dratumitaj, novaĵ-orientitaj komunumejoj kiel /dot, kaj personaj blogoj.
Ĝi estas familio de Retaj furaĝformatoj uzitaj por publikigi ofte ĝisdatigitan enhavon kiel ekzemple blogokontribuoj, novaĵofraptitoloj, kaj podkastas.
RSS-dokumento (kiu estas nomita "furaĝo" aŭ "interretsendo" aŭ "kanalo") enhavas aŭ resumon de enhavo de rilata retejo aŭ la plenan tekston.
RSS igas ĝin ebla ke homoj restus flank-al-flanke kun retejoj en aŭtomatigita maniero kiu povas esti pumpita en specialajn programojn aŭ filtritajn ekranojn.
#000042
Podkasto estas serio de cifereca-komunikildosieroj kiuj estas distribuitaj super la Interreto utiliganta sindikiĝsendojn por reludigo sur porteblaj multmediludiloj kaj komputiloj.
La esprimo podkasto, kiel elsendo, povas rilati aŭ al la serio de enhavo mem aŭ al la metodo de kiu ĝi estas sindikatigita;
ĉi-lasta ankaŭ estas nomita podkasta.
La gastiganto aŭ verkinto de podkasto ofte estas nomitaj podkastanto.
#000043
Poŝtelefonoj estis lanĉitaj en Japanio en 1979 sed iĝis
Baldaŭ la plej multaj formoj de amaskomunikilarenhavo estis lanĉitaj sur poŝtelefonoj, tablojdoj kaj aliaj porteblaj aparatoj, kaj hodiaŭ la totalvaloro de amaskomunikilaro konsumita sur poŝtelefono vaste superas tiun de interretenhavo, kaj estis valora je pli ol 31 miliardoj da dolaroj en 2007 (fonto Informa).
La mova amaskomunikilarenhavo inkludas pli ol 8 miliardojn dolaroj da valoro de poŝtelefono (hurloj, ringdorsootonoj, vertonoj, MP3-dosieroj, karaokeo, muzikfilmetoj, muziko eksudanta servojn ktp.);
pli ol 5 miliardoj dolaroj da valoro de mova videoludado;
kaj diversa novaĵo, distro kaj reklamante servojn.
En Japaniaj poŝtelefonlibroj estas tiel popularaj ke kvin el la dek furorantaj presitaj libroj estis origine liberigitaj kiel poŝtelefonlibroj.
#000044
Revuo estas fojfoja publikaĵo enhavanta gamon da artikoloj, ĝenerale financitaj reklamante kaj/aŭ aĉeton de legantoj.
#000046
Revuoj estas tipe publikigitaj ĉiusemajne, bisemajnaj, ĉiumonate, dumonate aŭ kvaronjare, kun dato sur la kovro kiu estas progresado de la dato kiam ĝi estas fakte publikigita.
Ili ofte estas presitaj en koloro en lakpapero, kaj estas ligitaj kun mola kovro.
#000047
Revuoj falas en du larĝkategoriojn: konsumantorevuoj kaj komercrevuoj.
En praktiko, revuoj estas subaro de periodaĵoj, apartaj de tiuj periodaĵoj produktitaj fare de sciencaj, artaj, akademiulo- aŭ specialintereseldonistoj kiuj estas abon-restriktitaj, pli multekostaj, mallarĝe limigita en cirkulado, kaj ofte havas malgrandan aŭ neniun reklamadon.
#000048
Revuoj povas esti klasifikitaj kiel:
#000049
Gazeto estas publikaĵo enhavanta novaĵon kaj informojn kaj reklamadon, kutime presitan en malalt-kosta papero nomita gazeta papero.
Ĝi povas esti ĝenerala aŭ specialintereso, plejofte publikigis gazeton aŭ semajnĵurnalon.
La unua presita gazeto estis publikigita en 1605, kaj la formo prosperis eĉ spite al konkurado de teknologioj kiel ekzemple radio kaj televido.
Lastatempaj evoluoj sur la Interreto prezentas gravajn minacojn al ĝia komercmodelo, aliflanke.
Pagita cirkulado malkreskas en la plej multaj landoj, kaj anoncenspezo, kiu konsistigas la plejparton de la enspezo de gazeto, ŝanĝiĝas de presaĵo ĝis reta;
kelkaj komentistoj, tamen, substrekas ke historie nova amaskomunikilaro kiel ekzemple radio kaj televido ne tute anstataŭis ekzisti.
#000051
Subĉiela amaskomunikilaro estas formo de amaskomunikiloj kiu konsistas el afiŝtabuloj, el signoj, afiŝoj lokis internen kaj ekstere de komercaj konstruaĵoj /objektoj kiel butikoj/ busoj, flugante afiŝtabulojn (signoj en stupo de aviadiloj), aerŝipojn, fumskribo, AR Advertising.
Multaj komercaj anoncantoj uzas tiun formon de amaskomunikiloj dum anoncado en sportstadionoj.
Tabako- kaj alkoholproduktantoj utiligis afiŝtabulojn kaj alian subĉielan amaskomunikilaron grandskale.
Tamen, en 1998, la majstro Kompromisinterkonsento inter Usono kaj la tabakindustrioj malpermesis la afiŝtabulreklamadon de cigaredoj.
En Ĉikag-bazita studo en 1994, Diana Hackbarth kaj ŝiaj kolegoj rivelis kiel tabako- kaj alkohol-bazitaj afiŝtabuloj estis densaj en malriĉaj kvartaloj.
En aliaj urbaj centroj, alkoholo kaj tabakafiŝtabuloj estis multe pli densaj en afro-amerikanaj najbarecoj ol en blankaj najbarecoj.
#000052
Amaskomunikiloj ampleksas multe pli ol ĵus novaĵo, kvankam ĝi foje estas neagnoskita laŭ tiu maniero.
Ĝi povas esti uzita por diversaj celoj:
#000053
Lobiado, kaj por komerco kaj sociaj konzernoj.
Tio povas inkludi reklamadon, merkatigon, propagandon, propagandon, kaj politikan komunikadon.
Distro, tradicie tra elfaroj de aktorado, muziko, sportoj, kaj televido montras kune kun distra literaturo;
ekde la malfrua 20-a jarcento ankaŭ tra vidbendo kaj komputilludoj.
Publikservaj proklamoj kaj akutalarmoj (kiuj povas esti utiligitaj kiel politika aparato por komuniki propagandon al publiko).
#000054
Ĵurnalismo estas la disciplino de kolektado, analizante, konfirmante kaj prezentante informojn koncerne aktualaĵojn, tendencojn, temojn kaj homojn.
Tiuj kiuj praktikas ĵurnalismon estas konataj kiel ĵurnalistoj.
#000055
Novaĵ-orientita ĵurnalismo foje estas priskribita kiel la "unua malneto de historio" (atribuita al Phil Graham), ĉar ĵurnalistoj ofte registras gravajn okazaĵojn, produktante novaĵartikolojn dum mallongaj templimoj.
Dum sub premo esti unua kun iliaj rakontoj, novaĵmedioj organizoj kutime redaktas kaj provlegas siajn raportojn antaŭ publikigo, adherante al la normoj de ĉiu organizo de precizeco, kvalito kaj stilo.
Multaj novaĵorganizoj postulas fierajn tradiciojn de aranĝi registaroficistojn kaj instituciojn respondecaj al publiko, dum medjokritikistoj levis demandojn pri teni la gazetaron mem respondeca al la normoj de profesia ĵurnalismo.
#000056
Publikaj rilatoj estas la arto kaj scienco de administrado de komunikado inter organizo kaj ĝiaj esencaj publikoj por konstrui, administri kaj daŭrigi ĝian pozitivan bildon.
#000057
Eldonado estas la industrio koncernita kun la produktado de literaturo aŭ informoj - la agado de igi informojn haveblaj por publika vido.
En kelkaj kazoj, verkintoj povas esti siaj propraj eldonistoj.
#000059
Tradicie, la esprimo rilatas al la distribuado de presitaj verkoj kiel ekzemple libroj kaj gazetoj.
Kun la apero de ciferecaj informsistemoj kaj la Interreto, la amplekso de eldonado disetendiĝis por inkludi retejojn, blogojn, kaj similaĵon.
#000060
Kiel komerco, eldonado inkludas la evoluon, merkatigon, produktadon, kaj distribuadon de gazetoj, revuoj, libroj, literaturaj verkoj, muzikaj verkoj, softvaron, aliajn verkojn traktantajn informojn.
#000061
Publikigo ankaŭ estas grava kiel laŭleĝa koncepto;
kiel la procezo de donado de formala avizo al la mondo da signifa intenco, ekzemple, geedziĝi aŭ eniri bankroton, kaj;
kiel la esenca antaŭkondiĉo de povanta postuli kalumnion;
tio estas, la kvazaŭa kalumnio havendaĵo estanta publikigita.
#000062
Softvareldonisto estas eldon firmao en la softvarindustrio inter la ellaboranto kaj la distribuisto.
En kelkaj firmaoj, du aŭ ĉiuj tri el tiuj roloj povas esti kombinitaj (kaj efektive, povas ekzisti en ununura persono, precipe koncerne provprogramon).
#000063
La historio de amaskomunikiloj povas esti spurita reen al la tagoj kiam dramoj estis prezentitaj en diversaj maljunegaj kulturoj.
Tio estis la unuan fojon kiam formo de amaskomunikilaro estis "elsendo" al pli larĝa spektantaro.
La unua eksmoda presis libron konatan estas la " Diamanta Sutro ", presis en Ĉinio en 868 p.K., kvankam estas klare ke libroj pli frue estis presitaj.
Movebla argilspeco estis inventita en 1041 en Ĉinio.
Tamen, pro la malrapida disvastiĝo de legopovo al la masoj en Ĉinio, kaj la relative alta kosto de papero tie, la plej frua presita amaskomunikilo estis verŝajne eŭropaj popularaj presaĵoj de proksimume 1400.
Kvankam tiuj estis produktitaj en enormaj nombroj, tre malmultaj fruaj ekzemploj pluvivas, kaj eĉ la plej granda parto konata por esti presita antaŭ proksimume 1600 ne pluvivis.
Tiu formo de amaskomunikilaro komenciĝis en Eŭropo en la Mezepoko.
#000066
En lia libro La Komercigo de Amerika Kulturo, Matthew P. McAllister diras ke "bonevoluinta amaskomunikilarsistemo, denuncado kaj instruado siaj civitanoj, helpas al demokratiomovo direkte al sia ideala stato."
#000072
kaj K. Viswanath identigis 3 ĉefajn efikojn aŭ funkciojn de amaskomunikiloj:
#000073
Ekde la 1950-aj jaroj, kiam kinejo, radio kaj televido komencis esti la antaŭbaloto aŭ la nura fonto de informoj por pli granda kaj pli granda procento de la populacio, tiu amaskomunikilaro komencis esti konsideritaj centrajn instrumentojn de amaskontrolo.
Ĝis la punkto ke aperis la ideo ke kiam lando atingis altnivelan de industriigo, la lando mem "apartenas al la persono kiu kontrolas komunikadojn."
#000075
Amaskomunikiloj ludas signifan rolon en formado de publikaj perceptoj en gamo da gravaj temoj, ambaŭ tra la informoj kiu estas liverita tra ili, kaj tra la interpretoj ili lokas sur tiujn informojn.
Ili ankaŭ ludas grandan rolon en formado de moderna kulturo, per selektado kaj portretado de akurata aro de kredoj, valoroj, kaj tradiciojn (tuta vivmaniero), kiel realeco.
Tio estas, per portretado de certa interpreto de realeco, ili formas realecon por esti pli en linio kun tiu interpreto.
Amaskomunikiloj ankaŭ ludas decidan rolon en la disvastiĝo da civiltumultagadoj kiel ekzemple kontraŭregistaraj manifestacioj, tumultoj, kaj ĝeneralajn strikojn.
Tio estas, la uzo de radio kaj televidoriceviloj faris la agitadinfluon inter grandurboj ne nur proksime de la geografia loko de grandurboj, sed ankaŭ proksime de proksimeco ene de la amaskomunikilo-distriburetoj.
#000076
(decembro 2012) amaskomunikilfontoj, tra teorioj kiel enkadrigado kaj tagord-metado, povas influi la amplekson de rakonto kiel specialaj faktoj kaj informoj estas elstarigitaj ( amaskomunikila influo).
Tio povas rekte korelacii kun kiel individuoj povas percepti certajn grupojn de homoj, ĉar la nura amaskomunikila kovrado kiun persono ricevas povas esti tre limigita kaj eble ne reflektas la tutan rakonton aŭ situacion;
rakontoj ofte estas kovritaj por reflekti specialan perspektivon celi specifan demografian.
#000077
Manko de loka aŭ specifa topika fokuso estas ofta kritiko de amaskomunikiloj.
Maso da novaĵmedioj ellasejo ofte estas malvola kovri nacian kaj internacian novaĵon pro ĝi devante servi kaj esti signifa por larĝa demografia.
Kiel tia, ĝi devas ŝnursalti super multaj interesaj aŭ gravaj lokaj rakontoj ĉar ili simple ne interesas la grandan plimulton de siaj spektantoj.
Ekzemplo donita per la retejo WiseGeek estas ke "la loĝantoj de komunumo eble rigardos sian batalon kontraŭ evoluo kiel kritikan, sed la rakonto nur altirus la atenton de la amaskomunikiloj se la batalo iĝus kontestata aŭ se precedencoj de iu formo estus metitaj".
#000079
La esprimo "maso" indikas ke la ricevantoj de amaskomunikilarproduktoj konsistigu vastan maron de pasivaĵo, sennuancaj individuoj.
Tio estas bildo asociis kun kelkaj pli fruaj kritikoj de "amaskulturo" kaj massocio kiuj ĝenerale supozis ke la evoluo de amaskommunikado havis plejparte negativan efikon al moderna societa vivo, kreante specon de banalan kaj homogenan kulturon kiu distras individuojn sen defiado de ili.
Tamen, interaga cifereca amaskomunikilaro ankaŭ estis observitaj defianta la legad-restriktitan paradigmon de pli frue radielsenda amaskomunikilaro.
#000080
prisigni la amaskomunikiloj kiel "opiaĵo de la masoj", aliajn [ kiu?
argumenti tio estas decida aspekto de homaj socioj.
Komprenante amaskomunikilojn, oni tiam povas analizi kaj trovi pli profundan komprenante de onies populacio kaj kulturo.
Tiu valora kaj potenca kapablo estas unu kialo kial la kampo de amaskomunikilaro studas estas populara.
Kiel WiseGeek diras, "observado, legado, kaj interagi kun la amaskomunikiloj de nacio povas disponigi indicojn en kiel homoj opinias, aparte ĉu varia sortimento de amaskomunikiloj alportas estas trairitaj".
#000081
Ekde la 1950-aj jaroj, en la landoj kiuj atingis altnivelan da industriigo, la amaskomunikiloj de kinejo, radio kaj televido havas ŝlosilan rolon en politika povo.
#000082
Nuntempa esplorado montras kreskantan nivelon de koncentriĝo de amaskomunikilposedo, kun multaj amaskomunikilaj industrioj jam altagrade koncentrite kaj dominitaj per tre malmulto de firmaoj.
#000083
Kiam la studo de amaskomunikiloj komenciĝis la amaskomunikilaron estis kompilita de nur-amaskomunikiloj kiu estas tre malsama amaskomunikila sistemo ol la socia amaskomunikil-imperio de la 21-a jarcento travivaĵoj.
Kun tio en menso, ekzistas kritikoj kiuj amaskomunikiloj jam ne ekzistas, aŭ almenaŭ ke ĝi ne ekzistas en la sama formo kiel jes siatempe.
Tiu praformo de amaskomunikiloj surŝmiris filtrilojn kio la popolo estus eksponita en salutoj al "novaĵo" ion tion malfacilas fari en socio de socia amaskomunikilaro.
#000084
Teoriulo Lance Bennett klarigas ke ekskludante kelkajn gravajn okazaĵojn en lastatempa historio, ĝi estas nekutima por grupo sufiĉe granda por esti etikedita maso, por esti spektanta la samajn novaĵojn per la sama komunikilo de amasproduktado.
La kritiko de Bennett de 21-a-jarcentaj amaskomunikiloj argumentas ke hodiaŭ ĝi estas pli ofta por grupo de homoj esti ricevanta malsamajn novaĵhistoriojn, de tute malsamaj fontoj, kaj tiel, amaskomunikiloj estis reinventitaj.
Kiel diskutite supre, filtriloj estintuntaj aplikitaj al origina masmedias kiam la ĵurnalistoj decidis kio faris aŭ ne estus presita.
#000085
Ne antaŭ longe, se vi volis usurpi politikan povon en lando, vi havis simple kontroli la armeon kaj la policon.
Hodiaŭ ĝi estas nur en la plej postiĝintaj landoj ke faŝismaj generaloj, en aranĝado de puĉod'etat, daŭre uzas tankojn.
Se lando donis altnivelan de industriigo la tutaj scenŝanĝoj.
La tagon post la falo de Ĥruŝtŝov, la redaktistoj de Pravda, Izvestiia, la kapoj de la radio kaj televido estis anstataŭigitaj;
al la armeo ne estis telefonita.
Hodiaŭ lando apartenas al la persono kiu kontrolas komunikadojn.
#000088
Amaskomunikilo estas iu ajn ilo, per kiu eblas peri mesaĝon al vasta publiko. Ekzemploj de amaskomunikiloj estas la televido, la radio, kaj la gazeto. Ili ebligas modernajn fenomenojn kiel la propagando kaj la popola kulturo. La dokumentoj de la katolika Eklezio aŭ aliaj institucijo preferas uzi la esprimon sociaj komunikiloj, kio celas pluteni la trompan sintenon, ke amaskomunikiloj ne klopodas propagandi, sed nur malavare informi al la ricevontoj.
#000094
La amaskomunikiloj estas instrumentoj en konstanta evoluado. Tre probable la unua formo de komunikado inter homoj estis tiu de la signoj kaj signaloj uzitaj en la prahistorio, kies bildo en la kulturo estas la diversaj elmontroj de la prahistoria arto. La apero de la skribo kutime estas konsiderata kiel la komenco de la historio. De tiu momento, la ekonomiaj kaj sociaj ŝanĝoj grave kondiĉis la naskiĝon kaj disvolviĝon de la diversaj amaskomunikiloj, de tiuj ligitaj al la skribo kaj ĝia maŝinigo (presarto -15a jarcento-) ĝis la aŭdovidaj rimedoj ligitaj al la epoko de la elektro (unua duono de la 20a jarcento) kaj al la revolucio de la komputiko kaj la telekomunikado (scienca-teknika revolucio aŭ tria industria revolucio -de la dua duono de la 20a jarcento-), ĉiu el ili esencaj por la malsamaj fazoj de la nomita procezo de tutmondiĝo.
#000095
La ĉefa intenco de la amaskomunikiloj estas, ĝuste, komuniki, sed laŭ ties tipo de idearo aŭ intenco povas specialiĝi en: informi, eduki, transdoni, amuzi, formi opinio, instrui, kontroli, ktp. Evidente la bezonoj de la sendinto kaj de la ricevonto ne nepre kongruas: tiele la ricevanto kutime serĉas informon, dum la sendinto profitas tiun neceson por aldoni al tio sian propran komunikan bezonon aŭ intereson. Tio akriĝas se konsideri, ke la serĉanto estas plej ofte privatulo, dum la elsendanto estas entrepreno, korporacio, riĉa posedanto, registaro ktp.
#000097
Libro estas kolekto de unu aŭ pli da skribitaj verkoj, kutime presita en papero kaj bindita por protekti kaj organizi la materialon enhavatan. Kiel tia,ili estas unu el la plej malnovaj formatoj de disvastigo de informo kiun oni ankoraŭ konservas. Unu specifa tipo de libro aŭ libraro kiu ludas gravan rolon por la amaskomunikado estas la enciklopedio.
#000098
La vorto ĵurnalo aperas en la Fundamento nur en ekzerco pri prononcado, kaj ĝia senco ne estas difinita en la Fundamento. La Akademio de Esperanto ĝin oficialigis per la 1-a Oficiala Aldono, kaj agnoskis ĝin kiel fundamentan per la 8-a Oficiala Aldono. En la 1-a Oficiala Aldono la Akademio difinis la signifon de ĵurnalo per serio da similsonaj sed sence malkoheraj tradukoj, kiuj egalas al taggazeto (france), gazeto, ia ajn periodaĵo (angle), revuo (germane kaj ruse), taggazeto, taglibro (pole). La komuna trajto de ĉiuj ĉi sencoj estas gazeto, kio farus la vorton malnecesa duoblaĵo (ĉar gazeto estas forte enradikiĝinta kaj pli klare Fundamenta por tiu senco). PIV2 atribuas al la vorto la francajn sencojn (taggazeto, taglibro, registrolibro).
#000099
Oni povus doni al la vorto pli ĝeneralan sencon surbaze de la vorto ĵurnalisto, kies senco estas pli ĝenerala kaj pli kohera internacie; tiam ĵurnalaro estus ĉiaj „amasinformiloj“ (ne nur presitaj kiel "gazetaro"). Tamen ĝis nun tia uzo ne estas registrita.
#000100
Gazeto estas perioda publikigaĵo de konstanta grandeco (formato) kaj prezo, prezentanta ĉiajn novaĵojn. Plej ofte gazeto enhavas ankaŭ anoncojn, ekz. konatiĝajn anoncojn, ofte literaturan tekston, eble krucvortenigmon aŭ ŝakproblemon. Sinonimo estas periodaĵo. Specialaj gazetoj estas:
#000101
Taggazeto : gazeto kiu aperas plurfoje semajne (plej ofte ĉiutage krom dimanĉe) kaj, laŭ la aperritmo:
Semajngazeto : gazeto kiu aperas unufoje semajne
Monatgazeto : gazeto kiu aperas unufoje monate
Revuo : ampleksa gazeto aperanta malpli ol ĉiutage, ofte dediĉita al limigita temaro kaj ofte bunte ilustrita
Retgazeto : gazeto aperanta en Interreto kaj tie rekte legebla aŭ de tie elŝutebla.
#000102
Kelkfoje oni uzas la vorton ĵurnalo por taggazeto aŭ por revuo, sed pro la nefiksiteco de la signifo de ĉi tiu vorto, ĝi estas evitinda (vidu ĉe Ĵurnalo). Etimologie la vorto venas de nomo de monero (gazetta), kiu estis en Venecio la prezo de neregula publikigaĵo, la unua aperinta en Italio, en 1536 : Gazetta di Venezia.
#000103
Taggazeto estas gazeto kiu aperas plurfoje semajne, plej ofte ĉiutage krom dimanĉe. Ĝi estas malpeza kaj forĵetebla eldonaĵo, kutime presita sur malmultekosta papero, enhavanta novaĵojn pri variaj temoj. Ĉi tiuj temoj povas inkluzivi politikajn eventojn, krimojn, sportojn, opiniojn, veterprognozojn, kaj tiel plu. En multaj modernaj taggazetoj ankaŭ pagitaj anoncoj kaj reklamoj prenas ampleksan lokon, fakte ĝi konstituas la ĉefan enspezon de la entrepreno. Nuntempe, taggazetoj estas unu el la ĉefaj amaskomunikiloj en evoluintaj socioj, same kiel televido, radio kaj Interreto.
#000104
Revuo aŭ magazino estas ampleksa gazeto aperanta malpli ol ĉiutage kaj ofte dediĉita al limigita temaro. Foje revuoj nomiĝas "magazinoj", precipe kiam ili enhavas multe da bildoj. Revuoj tipe eldoniĝas semajne, dusemajne, monate, aŭ trimestre, kun dato sur la kovrilo kiu estas post la dato en kiu ĝi reale estas eldonita (ekzemple presita monato: junio, eldono jam je la 20-a de majo). Ili ofte estas presitaj kolore kaj sur brila papero kaj ilustritaj per multaj bildoj.
#000105
La gazetoj ludis dekomence kaj ludas ankoraŭ gravan rolon por la disvastigo kaj funkciado de Esperanto (vidu sube).
#000106
Bildliteraturo estas arto en kiu io esprimiĝas per - kaj disvolviĝas laŭ - sinsekvo de bildoj (fotoj, desegnoj, ktp).
Oni foje konsideras, ke bildliteraturo estas hibrido inter literaturo kaj belarto, t. e. teksto kaj bildoj kiuj kune esprimas ion, disvolviĝantan ofte laŭ tempo. Tamen ekzistas kelkaj specimenoj, kiuj tute ne entenas tekstojn, kio montras ke la ĉefa eco kuŝas en la bildoj kaj ties sinsekvo (en tio ĝi pli parencas al kinarto).
Ĝi estas la plej nova artospeco, sed se oni akceptas senskriban neolitikan arton kaj bild-ornamitajn Egiptajn hieroglifojn kiel ties praformojn, ĝi apartenas al la plej malnovaj.
#000107
Moderna bildliteraturo, kun ties kohero inter teksto, bildo kaj kronologio, devenas de komiksoj (ŝercaj, amuzigaj bildrakontoj) en Usonaj gazetoj de la 19-a jarcento, kiuj siavice estis pluevoluo de pli fruaj politikaj satirdesegnoj en kiu oni uzis tekstojn interne de la bildoj, kaj ĉefe de pli praaj rakontoj sub formo de sinsekvoj de bildoj, sed kun teksto skribita aparte, kiel la Tapiŝo de Bayeux aŭ la Epinal-bildoj .
#000108
La telefono estas mekanismo de telekomunikado desegnita por transsendi konversaciojn pere de elektraj signaloj. Ĉar ĝi utilas ĉefe per rekta komunikado inter du komunikantoj kaj ne celas dekomence kolektivan ricevanton, ĝi povas esti konsiderata neamaskomunikilo. Tamen ekde la moderna apero de poŝtelefono kaj la sendado de amasaj mesaĝoj ĉu sonaj ĉu skribaj, tiu subite fariĝis normala amaskomunikilo. Ties uzado ludis gravan rolon en diversaj sociaj kaj politikaj movadoj kaj okazintaĵoj de la komenco de la 21a jarcento.
#000109
Telefono (kunmetaĵo de la greklingvaj esprimoj τῆλε, tēle, "malproksima", kaj φωνή, phōnē, "voĉo") estas aparato por interkomuniki aŭde kaj parole. Komunikadon inter telefonoj estigas telefoncentralo, al kiu telefonoj estas ligitaj diversmaniere: aŭ per konduktiloj, aŭ per radio. Historie, unue aperis konduktilaj telefonoj. Ili ĝis nun estas plej stabilaj funkcie, sed devigas uzon en difinita fiksa loko.
#000110
Radio estas rektlinia brila strio, kiu eliras el lumanta korpo aŭ ĉiu el la apartaj rektliniaj elsendaĵoj de ĉiu neluma fonto de energio, kaŭzante la radiadon. Origine, radiodissendado estis nomata "sendrata telegrafado", kio estis mallongigita al "sendrata" (angle "wireless") fare de britoj. La prefikso "radio-" en senco de transsendo estis unuafoje uzita en la vorto radiokonduktanto, kreita de franca fiziko Édouard Branly en la jaro 1897, bazita sur la verbo verbo "radiadi" (latine "radius" signifas "lumradio").
#000111
Kino (vorto oficiala) estas arto de kinematografio (el la greka kinéma - movo kaj grafein - skribi). Dum kinematografio estas resuma nomo por ĉiuj agadoj rilataj al kamerao, filmo kaj filmado (produktado de filmoj, metodoj kaj procedoj de filma tekniko, organizado de distribuo, vendado). Kameraado estas fako pli speciala rilatante al la laboro de kameraisto. Kinematografio estas uzata ankaŭ pri filmoj kaj registrado de rapidaj movoj kun alta bilda frekvenco (ekz. esplorado de eksplodoj). La kino estas la ĉefa arto por la 20a jarcento kaj ĝi iĝis nomata la sepa arto.
#000112
Televido (mallongigo: TV) estas telekomunika sistemo, per kiu eblas sendi moviĝantajn bildojn kaj sonojn trans distanco. Etimologie, ĝi estas hibrida vorto, devenante el la greka bazvorto tele (signifanta "malproksime") kaj la latina video (signifanta "mi vidas").
#000113
La aparato, kiu ricevas kaj montras la sendatajn signalojn, nomiĝas televidilo. Al televido rilatas verboj spekti kaj zapi.
#000114
Nuntempe la ĉefa problemo rilate ilin estas ilia koncentrigo en malmultaj ampleksaj "imperioj" kaj ties posedo fare de financaj potencoj, ankaŭ pli-malpli politike orientitaj laŭ siaj interesoj. Tio estas ofte denuncata kiel malkongruanta kun demokratio, kaj libero kaj reprezenteco de la opinioj.
#000116
La historio de amaskomunikiloj estas paralela al la historio de Esperanto mem. La unua apero de Esperanto okazis per publikigo de libro, la t.n. Unua Libro. Baldaŭ aperis la unua gazeto, kaj dum la unuaj jardekoj la disvastigo de la lingvo ŝuldiĝis al la amaskomunikiloj.
#000117
Nuntempe ekzistas granda varieco de Esperanto-gazetoj kaj de libroj. Ekzistas ĉ. deko da radiostacioj, kiuj elsendas kelkfoje en Esperanto, kutime iuj landaj aŭ de regionaj stacioj. La uzo de televido estas multe pli sporada, kaj nuntempe preskaŭ nur reta.
#000118
Granda parto de la nuntempaj Esperanto-gazetoj estas eldonataj de UEA aŭ de ties membroorganizoj (TEJO kaj la landaj asocioj) aŭ aliĝintaj fakorganizoj (ILEI ktp.). Tiuj organizoj el la UEA-strukturo eldonas ĉ. 90 % de la Esperanto-gazetoj, se oni kalkulas la eldonkvanton. Ekster la UEA-strukturo estas nur tre malmultaj gazetoj - ekzemple Sezonoj eldonas "La Ondo de Esperanto", LF-koop eldonas "Heroldo de Esperanto", "Literatura Foiro" kaj "Femina", SAT eldonas "Sennaciulo"-n.
#000119
Tre ofte la gazetoj ne traktas politikajn temojn de ekster Esperantujo; kutime ankaŭ nur malofte ceterajn temojn de ekster Esperantujo. Pli malpli solaj esceptoj estas la gazetoj de SAT kaj la revuo Monato, kiun ekde 1988 eldonas Flandra Esperanto-Ligo. Politikaj temoj aperas do preskaŭ nur en SAT-gazetoj kaj en Monato.
#000120
Pressnet: Amaskomunikiloj, Ĵurnalismo kaj Ĵurnalistoj
Iuj datoj en la historio de la kulturaj teknologioj
amuza kaj morda kritiko de nunaj gazetistoj
#000122