Turnas sin la mondo, la rondo de homoj, la arto, la amo -
kiel karuselo. Jes, ja, sed ĉu vere la rakontado mem bezonas
tiom karuseli? Denove kaj denove la vojperdinta leganto ĝene
devas peni por identigi, kiu el la karuselantaj li/ŝi/ili fakte
#000002
Por Silvana Karuselo estas ŝia filmo pri la vivo de
esperantistoj (spite al la sistema kontraŭ-esperantaj
societo-aktivecoj de la movadumado). Ĵanaina karuselas tre
intime kiel turist-gvidanto en Paragvajo. Arabela permesas al ni
legi transŝultre sian ardan taglibran version de la karuselado.
Plue Karuselo povas esti sonbendo, TV-projekto, poemaro ktp.
#000005
Tiel vezikumas la ĉarmaj protagonistoj en kaj ekster la magia
bovlo de Laŭreta, la verkinto kaj eble la sola reala persono.
Kulmino de la romano estas semajnfina orgio kun ĉevalrajdoj
intermite kun prezento de karusel-poemoj kaj -kanzonoj, tro
fidela konfirmo pri la kompatinda stato de la Esperanta
Parnaso. Almenaŭ la festeno estas bela preteksto por la
aŭtoro korpe renkontiĝi kun ĉiuj "siaj" figuroj.
#000006
Kliŝe sin trudas 7-foje la nulaĵo nepriskribebla, esprimo
bankrote hontiga pro ĉiu verkisto. Eĉ arogas sian ekziston
diversaj gradoj de tiu nepriskribebleco: rave, pli, multe pli
#000009
Konsilo: Katpiede transsaltu kelkajn unuajn pufajn paĝojn,
kaj legu laste la saĝan enkondukon de Gilbert R. Ledon,
kiu klarigas la admirinde viglan kaj altan lingvo-nivelon per
denaska esperantisteco de Sara Larbar. - Ŝia riĉega vortuzo
#000012
Se Sara pluverkos, pretemu ŝin legi, egale ĉu temas pri
plumprovo esperantisma, realisma provoko, eĉ penigo
superrealisma. Tamen, iomete da stila klaro oni rajtas peti.
#000014
Multaj pensoj kaj diroj de Sara Larbar pripensigas kaj pluraj
sendube estigos kunsenton en la legantoj. La legado estis por mi
neordinara travivaĵo, la libro vere fascinis min kaj mi esperas,
ke multaj spertos la samon. Ĝenis min nur la daŭra uzo de ci,
kiun vorton nia lingvo - almenaŭ laŭ mia sento - tute ne
bezonas; nia demokrata vi servas admirinde ankaŭ en la
#000022
Eĉ la tuja komenco de la libro enkondukas la leganton en ĉi
kapturnan mondon, kie realo kaj fantazio, sonĝo kaj vekeco
senĉese miksiĝas. La verko ekas: "Ŝi vekiĝis kaj tuj
konsciis pri la suferoj", sed tiu vekiĝo post iom
montriĝas nur ŝajna, ĉar ankaŭ el tiu stato Natalia poste
vekiĝas kun eksalto, kaj ankoraŭ poste sekvas tria momento kiam
ŝi eliĝas el nereala stato. Ĉiu sceno similas ĉinan skatolon
#000026
Por legi ĉi libron, la leganto devas vole-nevole akcepti
ĝian ŝancelan kaj trompan konstruon. Kiu preferas senmovecon ne
suriru karuselon, nek eniru spegulan labirinton de amuzparko. Se
oni devas ĉiumomente esti certa, kiu parolas pri kiu al kiu, oni
prefere rezignu Karuseloj'n, kaj restu ĉe io de
#000027
Mi ja konfesu, ke Karuseloj finfine kaŭzis ankaŭ al
mi iom da kaprompa penado. Kiel ordinara nordeŭropano, mi pli
kutimas je simpla rakonto, de komenco ĝis fino, pri konkretaj
eventoj. Tamen miaj okuloj, oreloj kaj nazo ankoraŭ kapablas
vidi, aŭdi kaj flari ion novan, ion interesan, ion ambician,
kiam ili hazarde trafas ĝin.
#000036
Cetere, Sara Larbar mem anticipe respondis al stultaj
recenzontoj jam en la romano: "Li estis verkanta romanon kaj
rompis al li la kapon la malliberiga linieco de rakontarto, de la
neeviteblaj vorto-sinsekvoj sur la paĝoj, dum elanoj
ĉiudirektaj petis simultanecon de agoj kaj pensoj, de
paseoinfluoj kaj ideoj turnitaj al estontecaj
#000037
La libro nepre taŭgas nur por lingve spertaj homoj. La
aŭtorino ja scias eluzi larĝe la vortprovizon de PIV, inkluzive
de kelkaj propraj novaĵoj (libro-fine glositaj). Sed ne tio estus
la kialo por la komencula reago...
#000040
La libron ja karakterizas du trajtoj, kiuj faras ĝin
malfacilega: unue stilo tiel loza, tiel senbride galopanta, tiom
fojfoje ĥaosa, foje treege poezia kaj brila - kaj krome
rakontostrukturo en kiu interplektiĝas pluraj memstaraj
(unuavide almenaŭ...) rakontfadenoj, en kiu krome pliposte unu
rakontofadeno forŝovas antaŭan, tiel ke ĝi komplete ŝanĝas
ties komencan sencon ĝisfunde... Ja interese, nepre ja, sed nur
#000041