La unuaj anoj, kvazaŭ ĉiuj el norda Italio, sin dediĉis al la celo disvastigi Esperanton inter la studentoj, kaj eltrovis la idealan strukturformon en tiu de loka grupo: la unua de tiuj naskiĝis en Kapodistrio.
#000001
En 1925, laŭ la aŭspicioj de la prezidantoj de IEF (Itala Esperanto-Federacio), kiuj, en la mesaĝo al la anoj, alvokis la formadon de “impona maso de entuziasmaj junuloj de Italujo parolantaj la junan idiomon”, la kotizo junulara estis diferencigita ol la ordinara, kun 16 jaroj kiel aĝlimo.
#000006
En la internacia tereno, la italo Elio Migliorini partoprenis, kiel delegito, al la deksesa Universala Kongreso, en 1924, kie estis starigitaj la bazoj por Internacia Studenta Asocio.
#000007
La rekonstruo post la dua mondmilito kuntrenis ankaŭ la Esperantujon: la renaskiĝo de la asocio, kun la nomo de “Gioventù Esperantista Italiana (GIE)” (Itala Esperantista Junularo), en 1947, fare de instruisto Mario Guzzi; Nova Sento, de aparta bulteno de informo al la anoj, iĝis rubriko de la landa revuo nur en 1950. La travivaĵoj de ĉi tiu rubriko estas spegulo interesa, sed ne ĉiam fidinda, de la agado de la asocio.
#000009
La asocio estis sendependa de IEF, al kiu pagis kotizon: kunveno en Torino en septembro 1950, laŭ la aŭspicioj de Giancarlo Figheira kaj Gina kaj Piero Fop inter la aliaj, starigis la bazon por asocio junulara landa, kadre de IEF sed kun strukturo, celoj kaj intencoj malsamaj.
#000011
Je landa nivelo, indas rimarkigi kunvenon, okaziginta fare de GIE en Milano en 1952, kies temo estis: kiel organizi, ankaŭ laŭ la lingva signifo, la grupojn lokajn. En 1953 GIE akiris la rajton, ke tri siaj anoj reprezentis ĝin en IEF-estraro, tiam elektita surbaze de divido laŭ teritorio de aparteno. La tri anoj, Capacchi, Codazza, Cosatti, konsistigis la GIE-estraron.
#000012
Revenante je la 70aj jaroj, tiujn karakterizis agadoj direktitaj eksteren, cdelante pli al plimultiĝo de la nombro de anoj ol al konsisto de la agado, malgraŭ al IEJ atribuendas preskaŭ ĉiujn lingvistikajn seminariojn okazintajn en Italio tiutempe; indas ĉiukaze memorigi la engaĝiĝon en socia kaj kontaŭimperiisma kampo, kiu, eĉ produktante gravajn kaj originalajn kontribuojn al kultura debato, kaŭzis ankaŭ fortajn malakordiĝojn kaj konfliktojn en la movado. Unu el la agadoj plej ofte rimarkigitaj sur la paĝoj de la revuo estis la disvastigo al publiko de enketo-slipojn (“Tri demandoj pri Esperanto”) kaj de tiaspecaj distribuadoj de flugfolioj. Cetere, IEJ aliĝis al regionaj programoj de TEJO, kiuj antaŭvidis ĉefe informagadon al la ekstera mondo.
#000024
Post stagno de iom da jaroj, reaperis la Servo korespondada (servo por la anoj dediĉita je faciligi la serĉadon de “amikoj de korespondado”), kaj italaj nomoj aperis en la listoj de Pasporta Servo.
#000025
La prezidanteco restis, ekde 1986 ĝis 1988, en la manoj de Francesco Pignatelli (el Treviso), al kiu ni ŝuldas grandegan amason da laboro celanta kreskigi, tiom laŭ nombro kiom laŭ kvalito, la aktivulojn. Sekvis lin Francesco Amerio (1988-1990), el la multenombra kaj iniciatema grupo de Torino, kaj Luigi Fraccaroli (1990-1992).
#000034
Merito de ĉi tiu turno apartenas grandaparte al kapabloj organizaj de Marco Brezzi (el Trento), kiu ekde 1991 komencis okupiĝi pri la dosieroj de la Ministerio pri Eksteraj Aferoj kaj, precipe pri la Festivalo.
#000041
Danke al nova interreta ilo, komencas finfine renaskiĝi rilatoj kun junuloj el suda Italio, tradicie izolitaj.
#000046
Je internacia nivelo, la rilatoj kun TEJO estis intensigitaj ekde 1995 de la decido organizi la 53-an IJK-on en Asizo kaj de la eniro en la TEJO-Komitato de Giovanni Grossi (el Bolonjo) kaj, ekde 1997, de Federico Breda (el Mantova), eksprezidanto kaj membro de IEJ-estraro. Pluraj estas la iniciatoj kunorganizitaj fare de la du asocioj en Italio.
#000048
Kalkuleblas ke la itala esperanto-somero de 1997 konsistis en kvazaŭ 6000 tranoktoj, kun engaĝiĝo financa de ĉirkaŭ 150 milionoj da liroj kaj, precipe, kun la kuntreniĝo de dekoj da aktivuloj de malsamaj generacioj.
#000051
La jaro 1997 estas mejloŝtono en la lastatempa historio de IEJ. Dum la Kongreso de Asizo kaj la flankaj aranĝoj kun ilia sukceso donas gravan impulson al la agadoj kaj al nombro de aktivuloj italaj, en la sekvaj monatoj konkludiĝis la generacia ŝanĝo jam disvolviĝanta ekde iom da jaroj. Per la eliro de la estraro de Francesco Amerio, la generacio de la tridekjaruloj pludonis la torĉon al bone trejnita grupo de dudekjaruloj kiuj kapablis brile transveturigi IEJ-on en la novan miljaron.
#000052
Manuel Giorgini, elektita en 1999, kiu dum jaroj estis aktivulo en la asocio (ankaŭ kiel prezidanto, ĝis 2003), estas la farinto de la progresigo kaj ĝisdatigo de la retejo jej.esperanto.it, tute dediĉita al Itala Esperanto-Junularo kaj ne plu gastigita sur la retejo de IEF. La IEJ-retejo estis volita kaj estigita origine de la antaŭa prezidanto de la asocio, Federico Gobbo. Giorgini estis ĝia retejestro ĝis la eniro, multaj jaroj poste, de Fabio Bettani en la estraro.
#000054
La “ŝtala aĝo” de IEJ
#000057
Ekde 2007 IEJ komencis ankaŭ okupiĝi pri la organizado de la junulara programo de la Itala Kongreso, ĉefa aranĝo organizita de IEF.
#000062
Oni eksenti dum la jaroj bezonon de generacia ŝanĝo ne en IEJ, sed ja en IEF, kies estraranoj estas ĉiam la samaj kaj penas ĝisdatigi sin ankaŭ pro sennombraj persoanaj postenoj, certe ne helpitaj de la ekonomia situacio de Italio, kiu ekpaŝas al la tiel nomata “granda recesio” de 2008. La eniro de Mandirola ankaŭ en la IEF-estraro portas etan spiron da novaĵo, sed la kontrastoj inter la junularaj sekcioj, eĉ malgrandaj, komencas okazi kun ofteco, kiu petas renovigon ĝeneralan de tempoj, metodoj kaj homfortoj.
#000065
La estraro konstituita en 2011 metas surpapere la unuajn skemojn de renovigo de IEJ, kiu kapablis paŝoteni kun la estanteco, trovante en la manko de fortoj sufiĉe aktivaj la ĉefan problemon. La prezidantino Gastaldi (el Torino), surbaze de sia elstara senco de profesieco, kontribuis renovigi la bildon de IEJ kaj doni al ĝi tiun ŝajnon de kultura longasperta asocio kiun ĝi meritas.
#000067
Okazis en 2013 eko de tiu transiro, celanta modifi ĝiajn internajn procesojn kaj la ĝian bildon en kaj ekster la movado. Estis denove konsiderata la graveco de la suda Italio kaj de la insuloj, ankoraŭ bedaŭrinde malmulte esperantigitaj: la IJFoj 2013 kaj 2014 okazis fakte en lokoj, kie Esperanto estis ankoraŭ malmulte enradikiĝita, kiel Apulio kaj Sardio, kun rimarkindaj sukceso kaj nombro de partoprenantoj.
#000068