La azilo (foje nomita ĝusta de politika azilo, de la malnovgreka vorto ἄσυλον [1] [2] ) estas maljunega jura koncepto, sub kiu persono persekutita fare de sia propra lando povas esti protektita fare de alia suverena aŭtoritato, kiel ekzemple alia lando aŭ preĝejoficialulo, kiuj en mezepokaj tempoj povis oferti rifuĝon.
Tiu rajto jam estis rekonita fare de la egiptoj, la grekoj, kaj la hebreoj, de kiu ĝi estis adoptitaj en okcidentan tradicion.
René Descartes fuĝis al Nederlando, Voltaire al Anglio, kaj Thomas Hobbes al Francio, ĉar ĉiu ŝtato ofertis protekton al persekutitaj fremduloj.
#000001
La Council of Orleans (Konsilio de Orléans) decidis en 511, en la ĉeesto de Kloviso la 1-a, ke azilo povus esti koncedita al iu ajn kiu prenis rifuĝon en preĝejo aŭ sur eklezia proprieto, aŭ ĉe la hejmo de episkopo.
Tiu protekto estis etendita al murdintoj, ŝtelistoj kaj adultuloj egale.
#000003
Foje la krimulo devis al la kapelo mem estos protektita, aŭ sonoregi certan sonorilon, teni certan ringon aŭ frapilon, aŭ subigi certa seĝo (" fjordo-tabureto ").
Kelkaj el tiuj eroj pluvivas ĉe diversaj preĝejoj.
Aliloke, rifuĝo tenita en areo ĉirkaŭ la eklezio aŭ abatejo, foje etendante en radiuso tiel multon kiel mejlo kaj duono.
Ŝtono- "rifuĝokrucoj" markis la limojn de la areo;
kelkaj krucoj daŭre ekzistas ankaŭ.
Tiel ĝi povis iĝi vetkuro inter la krimulo kaj la mezepokaj policanoj al la plej proksima rifuĝlimo.
Servado de justeco sur la aro de piedo povis pruvi malfacilan proponon.
#000006
Preĝejrifuĝoj estis reguligitaj per ĝenerala juro.
Azilpetanto devis konfesi siajn pekojn, transcedi siajn armilojn, kaj permesi inspektadon per preĝejo aŭ abatejorganizo kun jurisdikcio.
Ili tiam havis kvardek tagojn por decidi ĉu por kapitulaci al laikaj aŭtoritatoj kaj esti antaŭ kortumon por siaj kvazaŭaj krimoj, aŭ por konfesi sian kulpon, forĵuri la sferon, kaj sekvi en ekzilon la plej mallonga itinero kaj neniam reveni sen la permeso de la reĝo.
Tiuj kiu resendis facan ekzekuton sub la leĝon kaj/aŭ anatemon de la eklezio.
#000007
Dum la Rozmilitoj, kiam la Yorkists aŭ Lancastrian'oj subite ricevus la superecon gajnante batalon, kelkaj anoj de la perdanta flanko eble trovos sin ĉirkaŭiten de anoj de la alia flanko kaj ne kapablaj veni reen al sia propra flanko.
Sur realigado de tiu situacio ili rapidus al rifuĝo ĉe la plej proksima eklezio ĝis estis sekure veni.
Ĉefekzemplo estas reĝino Elizabeth Woodville, partnero de Eduardo la 4-a.
#000011
En 1470, kiam la Lancastrian'oj nelonge reenpostenigis Henriko la 6-a al la trono, reĝino Elizabeto vivis en Londono kun pluraj junaj filinoj.
Ŝi prezentis proponon kun ili en Westminster pri rifuĝo, vivante tie en reĝa komforto ĝis Edward IV estis reenpostenigita al la trono en 1471 kaj naskante ilian unuan filon Edward V dum tiu tempo.
Kiam reĝo Edward IV mortis en 1483, Elizabeto (kiu estis tre nepopulara kun eĉ la Yorkists kaj verŝajne bezonis protekton) prenis ŝin kvin filinoj kaj plej junan filon (Rikardo, Duko de Jorko) kaj denove moviĝis en rifuĝon ĉe Westminster.
Esti certa ŝi ke ĉiuj komfortoj de havis hejmen, ŝi alportanta tiel multe da meblaro kaj tiel multaj brustoj ke la laboristoj devis frapi truojn en kelkaj el la muroj por fari ĉion enen sufiĉe rapida por konveni al ŝi.
#000012
Azilo en Eŭropaj Uniaj membroŝtatoj formita dum duon-jarcento per apliko de la Ĝeneva Traktato de 28 julio 1951 en la Status of Refugees (Statuso de rifuĝintoj).
Oftaj politikoj aperis en la 1990-aj jaroj lige kun la Traktato de Schengen (kiu subpremis internajn limojn) tiel ke azilpetantoj malsukcesa en unu membroŝtato ne rekandidatus en alia.
La komuna politiko komenciĝis kun la Dublina Kongreso en 1990.
Ĝi daŭris kun la efektivigo de Eurodac kaj la Dublina Reguligo en 2003, kaj la adopto de oktobro 2009 de du proponoj de la Eŭropa Komisiono.
#000016
Aldone al la konstitucia rekte al azilo, la moderna franco rekte al azilo ( rajtod'asile) estas sanktigita sur laŭleĝa kaj reguliga bazo en la Code de l'Entree et du Sejour des Etrangers et du Droit d'Asile [11] (CESEDA).
#000018
Francio ankaŭ estas apoganto de internaciaj interkonsentoj kiuj disponigas por aplikiĝmodalecoj por la azilo, kiel ekzemple la 1951 -datita United Nations (UNo) Konvencion pri la statuson de la rifuĝintoj kaj senpatrujulojn (ratifitan en 1952), la kroman 1967 protokolon;
artikoloj K1 kaj K2 de la 1992 -datita Traktato de Mastriĥto same kiel la 1985 -datita Traktato de Schengen, kiuj difinis EU enmigradpolitikon.
Finfine, la azilo estas difinita per artikolo 18 el la Charter of Fundamental Rights of the European Union (Ĉarto de Bazaĵo-Juro de la Eŭropa Unio).
#000019
Multaj ekziloj de sudamerikaj diktaturoj, precipe de tiu de Augusto Pinochet
Ĉilio kaj la Malpura Milito en Argentinio en Argentino, estis ricevitaj en la 1970s-80s.
Ekde la invado de Afganio, (2001) dekoj de senhejmaj afganaj azilpetantoj dormis en parko en Parizo proksime de la Gare de l'Est fervoja stacidomo.
Kvankam iliaj postuloj ne estis ankoraŭ akceptitaj, ilia ĉeesto estis tolerita.
Tamen, ekde la fino de 2005, NGOoj notis ke la polico apartigas afganojn de aliaj migrantoj dum atakoj, kaj forpelas per ĉartoj tiujn kiuj ĵus alvenis ĉe Gare de l'Est preter trajno kaj ne havis tempon postuli azilon (majo 30, 2005, dekreto postulas ilin pagi ke tradukisto por helpus kun oficialaj formalaĵoj).
#000024
En la 19-a jarcento, Britio aljuĝis politikan azilon al diversaj persekutitaj homoj, inter kiujn estis multaj membroj de la socialistmovado (inkluzive de Karl Marx).
Kun la provita bombado de la Greenwich Royal Greenwich Observatory en 1845 [ citaĵo bezonis ] kaj la 1911 -datita Siege of Sidney Street (Sieĝo de Sidney Street) en la kunteksto de la propagando pro agado ( anarkiisma) agoj, politika azilo estis limigita.
#000025
Usono rekonas la azilo de individuoj kiel precizigita per internacia kaj federacia juro.
Precizigita nombro da laŭleĝe difinis
rifuĝintoj kiuj petas pri rifuĝintstatuso transoceanaj, same kiel tiuj petantaj pri azilo post alvenadoj en Usono, estas allasitaj ĉiujare.
#000026
Kiel notite en la artikolo specife koncerne azilon kaj rifuĝintojn en Usono, ekde 2-a Mondmilito, pli da rifuĝintoj trovis hejmojn en Usono ol iu alia nacio kaj pli ol du milionoj da rifuĝintoj alvenis en Usono ekde 1980.
Dum multo da la 1990-aj jaroj, Usono akceptis pli ol 100,000 rifuĝintojn je jaro, kvankam tiu figuro ĵus malpliiĝis al proksimume 50,000 je jaro en la unua jardeko de la 21-a jarcento, pro pli grandaj sekureckonzernoj.
Kiel por azilpetantoj, la plej malfrua statistiko montras ke 86,400 personoj serĉis rifuĝon en Usono en 2001.
Antaŭ la la 11-an de septembro atakoj individuaj azilkandidatoj estis analizitaj en privataj konferencartikoloj ĉe la usona Enmigrado kaj Naturalization Services (INS).
#000027
La (2000) dokumenta filmo Well-Founded Fear , de produktoroj Shari Robertson kaj Michael Camerini markis la unuan fojon [ kiun citaĵo bezonis ] kiu filmteamo estis privata al la (supre menciis) privataj procedoj ĉe la usona Enmigrado kaj Naturalization Services (INS), kie individuaj aziloficiroj pripensas la ofte viv-aŭ-mortan sorton de la plimulto de enmigrintoj serĉantaj azilon.
Ĝi disponigis la unuan altprofilan, [ laŭ kiu?
malantaŭ-laj-scenoj [ klarigo bezonis ] aspekto ĉe la procezo por serĉado de azilo en Usono.
[ citaĵo bezonis ] La filmo estis prezentita ĉe la Sundance Filmfestivalo, al dokumenta konkurado kaj estis elsendo en junio 2000 sur PBS kiel parto de Neneŭtrala.
#000029
Institut Supérieur de l'Aéronautique et de l'Espace
École nationale supérieure de techniques avancées Bretagne
Maramea Hidrografa kaj Oceanographic Service
Établissement de komunikado et de produktadaŭdiovisuele de La Défense
Établissement-publika d'insertion de La defendo
Musée national de la Marine
Etablissement public national des fonds de prévoyance militaire et de l'aéronautique
#000038
Azilo (el latina asylum, el greka άσυλο, ásilo) estas loko, kie persekutata homo estis sekura kontraŭ siaj persekutantoj, laŭ kutimo aŭ leĝo.
#000051
En la antikvo, mezepoko, rifuĝejon (azilon) donis temploj, preĝejoj de dioj, kirkoj de Dio (jus asyli, asulia, asylum).
#000052
sanktejo de diinoj Semnae (Eumenides)
sanktejo de Diana (Aventinus-monto, Romo)
#000053
La politika azilo gravis en la 20-a jarcento pro teruraj agadoj, forpeloj de la nazia kaj bolŝevika regado.
#000057
Nuntempe maloftas la politika persekuto, plimulto de la azilpetantoj atendas pli bonajn ekonomiajn kondiĉojn en la azildonanta lando, tiel ili estas ekonomiaj rifuĝintoj.
#000058