La kovrilo de la aperonta germanlingva eldono de Tur-strato 4
#000001
Christian Cimpa; fotis Uwe Stecher
#000007
Kiajn malhelpojn (se iajn) renkontis la projekto eldoni en la germana Esperantan originalaĵon? Ĉu aperis iaj antaŭjuĝoj?
#000010
– Ĝis nun neniajn malhelpojn. Kontraŭe, ĉe la eldonejo ni trovis ekskluzive simpation pri tiu nova – kaj kompreneble ankaŭ iom ekzota – aspekto. Krome la fascino de la libro eliras el la fakto, ke oni devas ĝin kalkuli al la (ĉefe) germanlingva ĝenro de la tiel nomata “laborista literaturo”, kiu iom floris en Vieno kaj kelkaj aliaj urboj en Aŭstrio kaj Germanio. Aperinte en 1934 la romano vere estas unika, ĉar tiutempe en ambaŭ landoj diktatoraj reĝimoj jam subpremis ĉian socialisman agadon. Estas do ne nur la libro, kiu hodiaŭ povas servi al Esperanto, ankaŭ Esperanto tre grave servis al la libro ĉe ties naskiĝo.
#000011
Roland Schnell, vi ne estas membro de estraro en la menciitaj asocioj. Mi donis opinion de la estraranoj dum nia menciita estrarkunsido. Ecx la cxeestinta nuna GEA-prezidanto samopinis. Skribi cxi-tie ke mi kiel kutime senhonte troigas, tio estas "publika" ofendo de mia persono.
#000018
Kompreneble ekzistas kaŭzoj, kial ĝuste tiu romano estis elektita por proponi ĝian tradukon al Viena eldonejo. Tre certe mi ne vidas iun „nostalgion de maljunaj socialdemokratoj“. Mi ne estas tia. Kvankam mia supra aserto, ke la temo hodiaŭ ne plu aktualas, mi vidas certajn retropaŝojn en la politika, socia kaj ekonomia terenoj. Ofte junaj personoj kredas la atingojn de la lastaj jardekoj eternaj homaj rajtoj, sen konscii, ke oni devas ilin gardi por ne perdi ilin. La aŭtentika prezento de cirkonstancoj de la pasinto do ne nepre estas io „ekstermoda“, sed eble tute aktuala. La ĉefa motivo elekti tiun libron estis la senpera rilato de la romano al Vieno, kiu tre faciligis trovi lokan eldoniston. Nenio pli. Kaj kompreneble mi dankas al vi por disvastigi la informon en Berlin, ĉar eventuale sekvantaj projektoj samdirektaj dependas de la (ekonomia) sukceso de tiu ĉi.
#000019
Sebastiano, Roland ne estas estrarano. Ne volis esti. Li ankaux ne cxeestis mian rektan konversacion pri la libro kun la estraranoj unuope . Kial Roland skribis ke mi mensogas. Kial ne skribis kiel vi, ke ricevis la impreson ke mi mensogas? La diferenco estas granda. Kial li ne unue skribis rekte al mi?
Entute min mirigas komenco de laux mi superfluaj kontribuoj.
Tial mi kun bedauxro denove rezignas informi kaj diskuti en tiu cxi-forumo.
Ankaux mi ne volas iun diskuton pri de vi komencita priskribo de okazajxoj en la pasintaj jaroj en Berlin. Jes, okazis tiuj, tre bedauxrinde, kaj mi gxojas ke mi ne perdis mian korpan sanon kaj ecx vivon pro acxatakoj. Perditaj tamen estas multe da sxancoj kaj mono por investi al planitaj E-projektoj, cxefe en Berlin. Malgraux tio diversaj Berlinaj projektoj tamen ne disfalis, kaj novaj realigxi/as, malgraux ke mi kontribui/as. Nun fino de mia kontribuo en "libera folio".
#000023
– Ghis la periodo de "Esperanto en Perspektivo" la plej tradukitaj autoroj estis Baghy, Sekelj (aparte Kumewawa, kun ech du hungarigoj, unu el ili la mia) kaj iom Fethke. Nun nepras aldoni "Maskerado" de T. Soros, kun eldonitaj tradukoj angla, cheha*, franca, germana, hungara itala, japana, rusa, turka. Fine de la 80aj, eke de la 90aj la krimromana ondo de la E-beletro rikoltigis almenau tri hungarigojn (Varmas en Romo, Shia lasta poshtkarto; Kazinski venas tro malfrue) kaj unu poligon (Kazinski), chiujn vendatajn sufiche bone.
#000034
– El la lastaj jaroj nepre menciindas
#000036
Mi aktualigis la german version de la retpagxo pri Weinhold.
#000041