En la malnovgrekaj mitoj, ambrozio ( / Æ m da ˈ b r oʊ ʒ ə / , grekaj:
ἀμβροσία, " senmorteco ") estas foje la manĝaĵo aŭ trinkaĵo de la grekaj dioj, ofte prezentitaj kiel transigado de longviveco aŭ senmorteco sur kiu ajn konsumite ĝin.
Ĝi estis alportita al la dioj en Olimpo per kolomboj.
#000001
Ambrozio foje estas prezentita en antikva arto kiel distribuita fare de nimfo etikedita kun tiu nomo.
En la mito de Lycurgus, kontraŭulo al la vindio Dionizo, perforto farita kontraŭ Ambrosia iĝas ŝin vito.
#000002
Ambrozio estas tre proksime rilatita al la alia formo de la dioj de nutraĵo, nektaro .
La du esprimoj eble ne estis origine distingitaj;
kvankam en la poemoj de Homero nektaro estas kutime la trinkaĵo kaj ambrozio la manĝaĵo de la dioj;
ĝi estis kun ambrozio Hera "purigita ĉion malpurigo de ŝia bela karno", [5] kaj kun ambrozio Ateno preparis Penelopon en she dormo, [6] tiel ke kiam ŝi ekaperis por la fina tempo antaŭ she svatantoj, la efikoj de jaroj estis nudigitaj for, kaj ili estis flamigitaj kun pasio ĉe la vido de ŝi.
Aliflanke, en Alcman, [7] nektaro estas la manĝaĵo, kaj en Sapfo [8] kaj Anaxandrides, ambrozio estas la trinkaĵo.
Figuro en la kavaliroj de Aristofano diras, "mi sonĝis la diinon verŝis ambrozion super via kapo - el ĉerpilo."
Ambaŭ priskriboj povus esti ĝustaj, kiam Ambrosia povis esti likvaĵo kiu estas konsiderita manĝaĵo (kiel ekzemple mielo).
#000004
La konsumo de ambrozio estis tipe rezervita por diaj estaĵoj.
Sur lia supozo en senmortecon sur Olimpo, Heraklo ricevas ambrozion fare de Ateno, dum la heroo Tydeus estas neita la saman aĵon kiam la diino malkovras lin manĝi homcerbojn.
En unu versio de la mito de Tantalo, parto de la krimo de Tantalo estas ke post provado de ambrozio mem, ke li provas ŝteli kelkajn for por doni al aliaj mortontoj.
Tiuj kiuj konsumas ambrozion tipe ne havis sangon en siaj vejnoj, sed diosangon.
#000005
Kaj nektaro kaj ambrozio estas bonodoraj, kaj povas esti utiligitaj kiel parfumo: en la Odiseado Menelao kaj liaj viroj estas alivestitaj kiel fokoj en netanitaj fokfeloj, "kaj la mortiga odoro de la fokfeloj ĉagrenis nin doloretanta;
sed la diino savis nin;
ŝi alportis ambrozion kaj metis ĝin sub niajn nazotruojn."
Homero parolas pri ambrozia vestsignaĵo, ambrozia kluzinstalaĵo de hararo, la ambroziaj sandaloj de eĉ la dioj.
#000006
Diosango, sango de la grekaj dioj, parencaj al ambrozio.
Amrita, de hindumitologio, trinkaĵo kiu donas senmortecon pri la dioj, kaj parenca de ambrozio.
Soma, rita trinkaĵo de graveco inter la fruaj hind-irananoj, kaj la postaj vedaj kaj pli grandaj persaj kulturoj.
La pomoj de Iðunn en ĝermana mitologio.
Peaches of Immortality (Persikoj de Immortality) en ĉina mitologio.
Viveliksiro, pocio serĉita per alĥemio por produkti senmortecon.
Manao, manĝaĵo donita fare de dio al la Hebreoj.
#000014
Ambrozio (ἀμβροσία, greka senmorteco) estas la manĝaĵo kaj sanktaĵo de la grekaj dioj kiel nutraĵo de iliaj ĉevaloj. Krom la nektaro, la grekaj dioj povas danki sian nemortecon al la ambrozio. Laŭ la legendo, kolomboj alportis por Zeus ambrozion, sed ankaŭ la dioŝatuloj ricevis ĝin kiel Tantalos kaj Aĥileo.
#000020