Ecrire son carnet de voyage
#000000
Les voyagesFrance09. Bruges. Brugge. Bruĝo.
#000001
« Tout ce qui est tombé ne tombera plus, disait mon père ». Bel optimisme. Evaporation, condensation, précipitations, et ruissellement sont bel et bien les quatre phases du cycle de l'eau et son propos était donc évidemment scientifiquement totalement erroné, pourtant le fait est qu'après l'averse, les précipitations s'estompent, même si elles nous accompagnent par intermittence tout au long de la journée où une fois encore, on ne cesse d'ôter et de remettre le coupe-vent, le l'imperméable ou la veste chaude, au gré des circonstacnes.
#000002
L'espéranto est la langue habituelle de Thomas qui l'a pratiquée dès l'enfance. Il nous montre le livre d'or qui témoigne des visites qu'il a reçues ici. Au détour des pages, nous retrouvons quelques personnes qui nous sont connues Mickaël Brostein l'écrivain et chanteur de Tikhine que nous avons nous aussi accueilli il y a un peu plus de deux ans, Cyril et Rose, cyclistes espérantistes, comme nous membres de BEMI.
#000004
"Kio falis, ne falos", diris mia patro. Optimiste. Vaporiĝo, kondensado, precipitaĵo kaj elfluo ja estas la kvar fazoj de la akvociklo. Lia opinio estis do evidente science tute erara, tamen, post la pluvo, la precipitaĵo velkas, eĉ se la pluvo intermite akompanas nin dum la tuta tago. Denove, ni senĉese demetas kaj surmetas la ventŝirmilon, la pluvmantelon aŭ la varman jakon, laŭ la cirkonstancoj.
#000006
Ni tiam prenas la vojon al Bruĝo, ni unue trapasas la Zamenhof-straton... Nia trezorserĉado daŭras.
#000007
La trako estas farita el betonaj slaboj, kiujn la pluvo forlavis tra la jaroj. Tiel ke la biciklo, ĉe la artikoj kaj la deformadoj de la platoj, saltas kaj oni preskaŭ povus kredi, ke oni estas en trajno. Ĝi tiam daŭras sur stabiligita vojo, mildigita de la pluvo. Vi devas iom premi por ne algluiĝi. Vojo tiam kondukas nin al Bray-Dunes. La vilaĝo ne estas bela, ni ne estas en Le Touquet. La domoj estas modestaj, kelkaj eĉ malnovaj. Homoj vivas kaj laboras ĉi tie. Ĉi tiu parto de la marbordo ne estis tute denaturita de turismo. Se ĉi tiu ne estas la plej bela regiono de la marbordo, mi ne povas ne ami ĝin.
#000008
Ni alvenas al Adinkerke. La landlima posteno de mia infanaĝo jam de kelkaj jaroj transformiĝis en sukeraĵejon. Tie oni vendas ĉokoladojn Leonidas. Vero estas la unua, kiu cedas al tento... Mi cedas al ĝi poste, kio ne sufiĉas por kroni min per virto. Al la ĉokoladoj, ŝi aldonas Fruitellas kaj mi unu el tiuj ĵeleaj musoj, kiujn mi tiom ŝatis kiel infano. Resume, ni freniziĝas... Sed, verdire, necesus longa tempo por listigi la nerezisteblajn belgajn specialaĵojn, vaflojn kaj kuberdonojn, bierojn kaj fromaĝojn, rostitajn porkajn ripojn kaj spekulojn, fritojn kompreneble, ni povus plenigi multajn paĝojn. Belgio estas ne nur tio, sed ankaŭ tio, dezirinda kaj giganta.
#000009
Transirante Addinkerke, ni haltas ĉe biciklobutiko por aĉeti internan tubon. La komercisto diras al ni, ke li ne komprenas nek parolas la francan. La konversacio do komenciĝas en la angla ĝis li vidas la francan flagon flosi sur la biciklo de Vero. Kaj jen li parolas en bonega franca ĉi-foje, en la lingvo, kiun li tamen asertis, antaŭ kelkaj momentoj, ne scii sed ni ne estas valonoj, kaj oni ne postulas, ke ni parolu la flandran. La sceno, multfoje observita, atendita, amuzas min.
#000010
Ni piknikas en Veurne, ŝirmita antaŭ promeni sur la placo. Ni estas ĉi tie en konata lando, proksime de Koksijde, kie mia patrino havis loĝejon, kie ni pasigis kelkajn feriojn ĉiujare, kiam bonŝance (por ni), ĝi ne estis luita.
#000011
Ni tiam prenas, kiel ni tiel ofte faris, la kanalon kiu kondukas al Nieuwpoort poste al Middelkerke kaj Westende. Ni preteriras Oostende, transiras la rivero Ijzer kaj sekvas la Brugges-kanalon.
#000012
Ni bicicklas sufieĉe rapide kaj alvenas sufiĉe frue en la urbon por preni la tempon por iom promeni. Ĉiam tiel bela, la Venecio de la Nordo.
#000013
Esperanto estas la kutima lingvo de Tomaso kiu praktikis ĝin de infanaĝo. Li montras al ni la gastlibron, kiu atestas pri la vizitoj, kiujn li ricevis ĉi tie. Ĉe la paĝŝanĝo, ni trovas kelkajn personojn, kiuj estas konataj al ni Mickaël Brostein la verkisto kaj kantisto de Tiĥvine kiun ni ankaŭ akceptis antaŭ iom pli ol du jaroj, Cyril kaj Rose, esperantistajn biciklantojn, kiel ni membrojn de BEMI .
#000015
Merci pour ces belles étapes qui nous font revisiter nos parcours antérieurs et qui nous font passer par toutes les communes dans lesquelles vivent les frères beaux frères soeurs et belles soeurs de Michel . On se régale !
#000017
Tre amuze, ke iuj flandroj parolas france kun ĉiuj krom kun valonoj! Kia stranga lando estas Belgio.
#000019
il y a 8 mois
#000020
J2J1Le grand départLe départ ✈️ pour Copenhague Départ dans 6 jours
#000022
Blog Trotting vous permet de raconter vos aventures et vous aide à les partager avec vos amis et d'autres passionnés de voyages.
#000023