Tago 1: historia muzeo kaj Perperikon
#000000
La historia muzeo de Kardĵali feliĉas baziĝi en bela konstruaĵo fare de renoma arkitekto Pomerancev (ruso, i. a. fama pro la katedralo Aleksander Nevskij en Sofia). Ĝi enhavas diversajn belaĵojn, trovitajn en Kardĵali kaj apude, interalie ĝia fierindaĵo estas malgranda fajne farita arĝenta ŝlosilo, kiu estas faldebla. Kaj en ĝia faldaĵo estas stampileto. Ŝajne mezepoka, eble alportita el Eŭropo, sed ĉio jam miksiĝis en la kapo :) Alia vidindaĵo estas pli ol metron alta romia bronza lumigilo, oni nomas fantaste grandan takson de ĝia prezo. En la tria etaĝo estas interesa prezento de pli proksima epoko: la procezo pri preparado de tabako (grava loka industrio ĝis nun) ka.
#000002
La muzeo estas grandega por dimensio de la negranda urbo, tamen ĝi ne estas troa por loko, tiom historie ŝarĝita. Mi ŝatis la muzeon multe kaj ankaŭ la parketon antaŭ ĝi.
#000003
Post kiam ni satiĝis (mi sentis min preskaŭ ebria) ni ekveturis al Perperikon. Estas granda loko sur monto kelkajn kilometrojn for de Kardĵali. Iam tie estis sanktejo de trakoj (trakianoj?), restis multaj ejoj, kies veran celon jam neniu povos konjekti, sed oni kredas, ke estis kvazaŭ templo de la Suno. Estis ankaŭ romia, bizanca, bulgara kaj iomete otomana periodoj. Kelkloke videblas muroj, popece faritaj en diversaj teknikoj: la plej frua trakia, la pli posta bizanca ktp. Lokanoj esperas puŝi Perperikonon al la listoj de monda heredaĵo de UNESCO.
#000005
Tio ĉi estas la supozata rita trono de la supera diservanto: oni proponis al mi sidiĝi, sed mi konsideris tion tro banala kaj nur pozis apude:
#000006
Mia ĉefa impreso pri Perperikono estas la absoluta silento en ĝia supro. Estas tre paca kaj bela loko, eĉ en decembro, kaj, se mi estus homo de iom alia tipo, mi petus la ĉiĉeronon por duonhoro eksilenti :) La ĉiĉerono tamen estas tre interesa de etnografia vidpunkto: rusa (aŭ prezentita al mi kiel tia) virino el Ukrainio, kiu konatiĝis kun sia bulgara edzo en Kievo; ŝi parolas kun la edzo en la rusa kaj kun la filinoj — en la ukraina (mi tion atestis mem, ŝi faris poŝtelefonajn vokojn, ion kunordigante inter ili). En Bulgario ŝi plene naturiĝis kaj dividas plurajn lokajn ideojn, kiujn ŝi pli efike transdonas dank’ al komuna lingvo inter ni (la rusa); inter alie mi eksciis du freŝajn (por mi) komplot-teoriojn — pri la grekoj, kiuj intence kaj eble per koruptado de bulgaraj politikistoj silentigas la famon de arkeologiaj trovitaĵoj en Bulgario, kaj pri la ege riĉaj ĉu-araboj, kiuj evidente pripagis la kontraŭturkajn misagojn de Ĵivkov en la okdekaj (vere tro krudaj kaj antaŭvideble malefikaj; tiom stultaj, ke nur ia malpaciga intenco venas en la kapon kiel logika klarigo).
#000007
La vojo al Perperikon kaj la montara aero tie estis tre forta bato por mia organismo. Mi sentas min tro sana nun kaj volas dormi :) Tamen post duonhoro mi ankoraŭ havos manĝon. Tiam mi definitive iros dormi.
#000008
Hodiaŭ ni vizitis etnografian centron en Zlatograd, malgranda montara urbo 60 km for de Kardĵali. Zlatograd iam estis industria kaj minista...
#000017
• Tago 5: ŝtonaj fungoj kaj komunumo Ardino
#000018
Estas parto de priskribo de mia vojaĝo al Rodopoj en 2009, helpe de Gabi Tour, la loka zorganto pri ekologiaj kaj...
#000019