Tiu ĉi danĝera artikoro estas pri iu stultaĵo RELIGIO Preĝu antaŭ legi ĝin, ne tuŝu ĝin, ne moku pri ĝi!
#000000
★Tiu ĉi artikolo enhavas bazanglajn imperiismajn mensogojn, legi ĝin estas danĝera, redakti ĝin tute certe estas herezo. Vi estu forigota de via Esperanto-asocio pro tio! ★★For fiaj angloparolantoj!★
#000001
~ Komencanto pri ĉi tiu artikolo
#000002
"Legorondo logas libremulojn el liberaj landoj"
#000003
Spiritismo ne estas cirkaj praktikoj farataj de homoj kun ridindaj vestaĵoj alvokante fantomojn kiel oni vidas en usonanaj filmoj. Ĉar Usono havas atombombojn kaj dolarojn, tio, kio ni vidas en holivudaj filmoj estas nedubinda vero!
#000004
La populara aktoro Kumaratunga ja estis klara kontraŭulo de Spiritismo.
#000005
Estas fakto, ke Kio estas Spiritismo? (titolo de la franca originalo Qu’est-ce que le Spiritisme?) estas verko publikigita de Allan Kardec en la jaro 1859. Laŭ la libro mem, ĝi estas "enkonduko en la scion pri la nevidebla mondo per manifestiĝo de la spiritoj, kaj enhavas resumon de la principoj de la spiritisma doktrino, kaj respondon al la precipaj kontraŭdiroj amike."
#000009
Spiritualismo estas penso laŭ kiu estas alio en la homo krom la materio, nome spirita naturo. En aliaj vortoj, ĝi estas filozofia doktrino laŭ kiu la animo konsistigas substancan realaĵon ekzistantan aparte kaj sendepende de la korpo kaj materio. Laŭ tiu pensmaniero, la menso estas nereduktebla al la materio. Sed el tio ne sekvas ke spiritualismo nepre akceptas la ekzistadon de individuaj spiritoj kaj ties komunikadon kun la videbla mondo aŭ pluvivadon de la spirito post la morto. Spiritualismo estas malo de materialismo.
#000010
Ni komunikas ankaŭ al ĉiuj interesemuloj, ke Spiritualismo estas ankaŭ emo ŝati, en la praktika vivo, la spiritajn bonojn super la materiaj.
#000011
Nu estas nedubeble ke metodo de pensado de Profesoro Munsterberg kaj tiu de ĉiu esperantisto reciproke transkuras kiam li skribas la sekvantan paragrafon:
#000012
En la kristana teologio, spiritualismo nomas sintenon kiu emfazas la ĉeeston de la dia spirito en ĉio. Ĝi specife floris en la 16-a kaj la 17-a jarcento dum la tempo de la Reformacio. Inter ĝiaj anoj estis Thomas Müntzer.
#000013
Malo de materialismo estas ideismo.
#000014
Mi proponas kunfaldi ĝin en la artikolo filozofia spiritualismo. Laŭ „Grazer I’agespost“ de la 3a febr. ne estas klara distingigo inter spiriteco kaj spiritualismo. Necesas plia ellaborado.
#000015
Ĝi estas dividita je tri ĉapitroj. La unua estas dialoga. Allan Kardec, en sinsekvo da demandoj kaj respondoj, diskutadas kun kritikisto, kun skeptikulo kaj kun pastro pri la bazaj principoj de spiritismo. La dua prezentas la eksperimentan kaj science praktikan aspekton de la spiritisma doktrino, kaj estas ia resumo de La libro de la mediumoj. La tria ĉapitro estas ia resumo de La libro de la spiritoj, aŭ la filozofia aspekto de spiritismo; krom tio ĝi proponas solvon por psikologiaj, moralaj kaj filozofiaj demandoj. La libro ankaŭ enhavas biografion de Allan Kardec, verkitan de Henri Sausse. Tiu ĉi resumo estas bazita sur la portugallingva prezento de la libro, trovata en la retejo de Brazila Spiritisma Federacio.
#000016
Mediumo estas homo, kiu, laŭ la spiritisma doktrino, havas la kapablon servi kiel peranto inter la homoj kaj la spiritoj de la mortintoj.
#000017
"Nia karmemora samideano Prof. D-ro L. C. Porto Carreiro Neto subite mortis, la 21-an de Julio 1964, kiam li estis faranta la malneton por la traduko de ĉi tiu bonega libro. Kvankam ne posedante lian kompetentecon mi devis fini la tradukadon kaj eldoni la libron; tial la kleraj legantoj atentos, ke la dua duono de la libro ne estas tiel elegante tradukita kiel la unua parto, sed mi esperas, ke ankaŭ mia traduko estas tre fidela al la originalo."[1] Ismael Gomes Braga
#000019
Kiel kutime okazas en la kadro de la kongreso ankaŭ Schwaller de Lubicz rimarkis, ke Robert Anton Wilson savigis luan rezolvon demisioniar de lua ofico kiel redaktero di PROGRESO kay liviari l' Ido-movadon, mem renuncante esiari membro di l' Germana Ido-Societo
#000020
Danke spiritistay amikoy, oni saveskis kelkay monati ante, ke R. Pontnau ne restus longatempe redaktero di PROGRESO. Itere questionitay, ili asertis ke PROGRESO ne plus publikigesos, sed ke l' Ido-movado pluduros funcioniari kay ke Ido (en ne-previdebla tempo) havas posibla tre granda futuro (probable kiel komuna linguo di Eŭropo). Chu vere ? Omnakaze, ili ne eroris pri la redaktero-tempo di Pontnau...
#000021
Animismo estas la kredo pri ekzisto de animoj kaj spiritoj, precipe ke, krom vivaĵoj, movaj malvivantaj objektoj aŭ naturaj fortoj havas animojn. Ties nomo venas el la latina anima, kiu havas variajn signifojn, inkluzive de vento, aero, spiro, vivo, animo, menso, fantomo, kaj spirito.
#000022
Laŭ la pli specifa signifo, animismo estas la kredo, ke animojn enhavas ĉiuj aŭ multaj objektoj. Tiel, animojn havas bestoj, plantoj, kaj mineraloj, kaj la materialo de la objekto determinas tian, kian animon ĝi havas. Ĉi tiaj religioj ofte ne precize distingas inter spirito kaj materio, kaj ĝenerale supozas, ke ĉi tiu unuigado de materio kaj spirito ludas gravan rolon en ĉiutaga vivo.
#000023
Krom la animoj de estaĵoj aŭ objektoj, ekzistas personiĝintaj animoj, dotitaj de intelekto, volo kaj emocioj similaj al tiuj de la homoj. Pratempaj eskimoj kredis, ke nomoj kaj la variaj nomoj de ĉiu persono havas siajn proprajn animojn. Kelkaj japanoj kredas, ke eĉ vortoj havas animojn, kaj kiam oni prononcas specifajn frazojn, ekzistas magia povo. Eble animo kvazaŭegalas nekonata energio.
#000024
Strikte, animismo estas pli kiel kredaro ol kiel religio. Ties konceptoj troviĝas en multaj religioj. Oni povas konsideri, ke Animismo estas generika religio.
#000027
Kelkaj animismaj religioj, kiel Taoismo kaj Ŝintoo, kredas, ke ĉiu persono havas plurajn animojn aŭ spiritojn.
#000028
Okazas ja tre ofte, ke literumita tabulo estas tabulo kun literoj kaj numeroj per kiu oni kredas ke oni povas paroli kun la mortintoj.
Ekzistas diversaj teorioj pri la fenomeno kaj ĝia origino ne estas konata. Sed oni pensas ke ĝi venas el finoj de la 19-a jarcento kiam spiritismo furoris en okcidenta Eŭropo. Ankoraŭ hodiaŭ estas vaste uzata kiel serioza aŭ malserioza ilo por komunikiĝi kun la spiritoj.
Ĝia vera nomo estas ouija kio estas kunmetaĵo de oui kaj ja (jes en la francaj kaj germanaj lingvoj respektive).
#000032
La Libro de la Mediumoj[redakti]
#000033
Ni supozas ke la elita legantaro, kiu faras al ni la grandan honoron legi nian prozon, kelkfoje ankaŭ niajn versojn, scias tre bone, ke La Libro de Mediumoj estas unu el la 5 bazaj libroj de Kardecisma Spiritismo, kunordigita de Allan Kardec en 1861, tradukita al Esperanto en 1964 de la akademiano Luiz da Costa Porto Carreiro Neto kaj Ismael Gomes Braga. La Libro de Mediumoj enhavis la specialan instruadon de la Spiritoj pri la teorio de ĉiaspecaj manifestiĝoj, la rimedojn de komunikado kun la nevidebla mondo, la disvolviĝon de la mediumeco, la malfacilaĵojn kaj rifojn, kiujn oni povas renkonti en la praktikado de Spiritismo.
#000034
“Morala scienco” supozas etikon absolutan, el kiu la scienco atingu sian juĝon, kaj kiu loĝu funde de la animo de ĉiu libera aganto kiel vero fidita. “Morala scienco" estas alte siderata, ĝenerale, ĉe la filozofioj spiritismaj (kiel tiu de Kartezio, ekzemple), sed estas male neglektata de pensfluoj materialismaj, kiuj preferas interpreti la sciencon kiel fenomenon psikologian aŭ psikofizikan aŭ ne.
#000035
Laŭ Spiritismo kaj laŭ komunisma percepto la morala scienco, krom senpera stato, radikiĝas – laŭ filozofioj kreismaj kiel skrota kaj filozofioj de Ekzistadismo aŭ koranaj – al la natura kreita de la homo kiu ricevas la stampon de la kreinto kaj la scion "esti ĉion ricevinta" - ĉe Logiko – en la pura stato sur kiu fondiĝas la homa civilizo
#000036
Naiva spiritismkredanto demadas al spiritisto: Ĉu estas vere, ke la spirito de Beethoven aperis antaŭ vi? Kaj kion li diris
#000037
La spiritisto senhezite respondis: jes, aperis kaj diris al mia edzino ke ŝi ne plu ludu liajn sonatojn, jen kial ŝi nun turmentas min aĉe pianludante nokturnojn de Chopin.
#000038
Fine de la jaro 1847, la familio Fox (foks) enloĝiĝis en novan domon situantan en Hydesville, eta vilaĝo de la ŝtato Novjorkio, Usono. La geedzoj havis kvar gefilojn, kvankam kun ili loĝis nur la du plej junaj: la infaninoj Margaret (1836–1893) kaj Kate (Catherine, 1838–1892). En marto 1848 ĉi tiuj kaŭzis spiritajn manifestiĝojn kun tia intenseco ke ili vokis la atenton de la mondo. De simplaj batoj ĝis fortaj bruoj, movo de mebloj kaj utilaĵoj, la fenomenoj okazintaj sen granda maltrankvilo por la familio Fox. La fenomenoj intensiĝis tiamaniere, ke intuicie igis sinjorinon Fox en la lasta vespero marta prezenti serion da demandoj, kiuj estis responditaj per batoj per la uzo de nombroj. Najbarino estis vokita kaj prezentis demandojn pri sia sola intimeco, kaj ricevis precizajn kaj pravajn respondojn.
#000040
La informo disvastiĝis, kaj la alkuro de genajbaroj fariĝis multopa, ĉiuj prezentis demandojn kaj ricevis respondojn, ĉiam tre precizajn, kio kaŭzis, ke en tiu vespero oni elektis specon de komisiono por esplori kaj juĝi la faktojn. Tiam oni malkovris, laŭ informo de la nevidebla inteligento, ke li estas spirito, mortigita pro mono en tiu domo, kaj li diris la nomon de la loĝinto lin mortiginta, fakto okazinta antaŭ kvin jaroj, kiam la korpo estis enterigita sub vinejo dek futojn profunde. Kaj ĉio estis trovita, kiel dirite.
#000041
Kate kaj Margaret havis pli aĝan fratinon, nomitan Leah (1814–1890), kiu loĝis en alia urbo, Roĉestro. Eksciinte la okazaĵojn, ŝi vojaĝis al Hydesville. Konfirminte la mirindaĵojn, ŝi transloĝigis siajn fratinojn al Roĉestro, por ke ili montru siajn lertaĵojn. Post malmulta tempo, la populareco de la fratinoj Fox kapturne kreskis.
#000042
De tiam la vivo de familio Fox transformiĝis, kaj ĝi devis vojaĝadi, efektivigante publikajn kunsidojn, kiuj logis multajn scivolemulojn.
#000043
En la 21-a de oktobro 1888 Margaret Fox elparolis antaŭ abunda auskultantaro en la Muzika Akademio de Novjorko kaj deklaris la fenomenojn malveraj. Ŝi senŝuigis sian dekstran piedon kaj, per la sola helpo de ligna skabelo kiel sonamplifilo, krakigis siajn haluksajn falangojn, reproduktante la frapojn. Laŭ la atesto mem de la fratinoj Fox estis la simpla ludo ruli pomon kaj batigi ĝin kontraŭ la plankon per fadeno, kiu komence fascinis kaj timigis ilian panjon, naskante la konvenan etoson por posta rilato kun la spiritoj. Kiam ili vidis, ke ili akiris la saman sukceson reproduktante similan sonon per la knaro de siaj manaj fingrartikoj, ili ekprovis ĝin per siaj piedoj, uzante kiel apogon kaj resonilon la litdorson. Kaj tiel naskiĝis la frapoj. La konstanta praktikado kondukis al la perfekteco kaj, kelkfoje, al la uzo de iliaj maleoloj kaj genuoj.
#000046
Amélie-Gabrielle BOUDET (naskiĝis en Thiais la 23an de novembro 1795, mortis en Parizo la 21an de januaro 1883) estas la baptonomo de franca instruistino kaj artistino, edzino de la kodiginto de spiritismo, nome Allan Kardec[2]. Ŝia patro estis Julien-Louis Boudet, kaj ŝia patrino Julie-Louise Seigneat de Lacombe.
#000047
Allan KARDEC, realnome: Hippolyte Leon Denizard RIVAIL (3-an de Oktobro, 1804 en Lyon, Francio – 31-an de marto, 1869) estis grava edukisto de la 19-a jarcento. Studinte en la Lernejo de Pestalozzi en Yverdon, Svisio, li regis multajn sciencojn kaj lingvojn. Kiam liaj studoj finiĝis, li decidis disvastigi la Metodon de Pestalozzi en Francio. Membro de multaj akademioj kaj aŭtoro de diversaj verkoj, li studadis per sciencaj metodoj strangajn fenomenojn kaj manifestiĝojn, kiel la t.n. turniĝantajn tablojn, aŭ dancojn de la tabloj, la neklarigeblajn moviĝojn de objektoj, eltrovante kiel ilian kaŭzon unu forton de la naturo ĝis tiam ne konsideratan: la spiritojn. Per diversaj mediumoj (personoj kapablaj kontakti la Spiritojn kaj ricevi iliajn mesaĝojn) li studadis la nevideblan mondon, la kaŭzojn de la homa sufero kaj la kialon de la vivo.
#000048
Li konstatis sian mediumecon en la aĝo de sep jaroj. Li malkaŝis al la familianoj, ke li vidas spiritojn. Li asertis, ke lia patrino aperadis al li kaj ke li povis paroli kun ŝi. En 1917 Xavier partoprenis sian unuan spiritistan seancon. En 1927 li komencis aktivi en spiritisma medio. Ĝis 1931 li mediume skribis mesaĝojn kaj poemojn, kiuj estis poste publikigataj. En Aŭgusto 1931 li mediume verkis poemaron, kies enhavo estas atribuata al pluraj forpasintaj brazilaj kaj portugalaj aŭtoroj. Li asertas, ke en 1931 aperis al li spirito, nome Emmanuel, kiu konigis sin kiel iaman romian senatanon. Tiu spirito estis laǔ Chico Xavier la gvidanto de lia mediuma agado. Chico Xavier psikografiis entute pli ol kvarcent librojn pri diversaj temoj kaj fakoj: scienco, moralo, religio, filozofio, psikologio, romanoj , rakontoj, poemaroj, historiaj verkoj k.a. Tiujn verkojn li ne atribuis al si mem, sed al la spiritoj.
#000050
Li publikigis la unuan spiritisman verkon la 18-an de aprilo 1857, nome La Libro de la Spiritoj - deirpunkto de la Spiritisma Doktrino aŭ spiritismo (neologismo kreita de li, kiu traktas pri "la senmorteco de la animo, la naturo de la Spiritoj kaj ties rilatoj kun la homoj, la moralaj leĝoj, la nuntempa vivo, la estonta vivo kaj la estonteco de la homaro"). Li ne atribuis al si la aŭtorecon, sed al la Superaj Spiritoj. Li kolektis kaj ordigis iliajn instruojn, kio klarigas la motivon uzi pseŭdonimon.
Poste aliaj verkoj estis publikigitaj, interalie nome: La libro de la spiritoj, La Libro de la Mediumoj, La Evangelio laŭ spiritismo, La Ĉielo kaj la Infero, La Genezo, Kio estas spiritismo?, Spiritisma Vojaĝo en 1862 kaj la Spiritisma Revuo, monata periodaĵo, kiun li redaktis dum pluraj jaroj. Tiuj verkoj (escepte de la Spiritisma Revuo) aperis esperantlingve per la eldonejo de Brazila Spiritisma Federacio. Post lia morto aperis Posteumaj Verkaĵoj.
#000051
Li revenis al Francio en 1824 kaj ekloĝis en Parizo. Tiam, en la aĝo de 20 jaroj, li publikigis la verkon Praktika Kurso kaj Teorio pri Aritmetiko.[7] Sur la unua paĝo legeblas "laǔ la metodo de Pestalozzi". Li publikigis i.a. ankaŭ:[8]
#000052
En Brazilio multegaj Esperantistoj estas spiritistoj.
#000054
En Interreto kelkaj Esperantistoj estas spritistoj.
#000055
Asocio de Studado Internacia pri Spiritistaj kaj Teologiaj Instruoj (ASISTI) estas fakta asocio de Universala Esperanto-Asocio (UEA). Ĝi fondiĝis en 1989 kaj ekde la jaro 1991 estas kunlaboranta kun UEA. Celoj de la asocio estas "religikompara esplorado; religia interkompreniĝo; eldonado de diversreligiaj tekstoj; forumo por religiaj kaj spiritaj demandoj; homaranismologio".
#000057
La unua kaj ĝis nur plej bela kaj plej bona spirita gazeto estis La Spiritulo, kiu aperis grandfor­mate dum tri plenaj jaroj. Simila estis Jen, sed daŭris nur unu jaron, La ridetanta E-isto nur duonan jaron kaj unu n-ro aperis nur de Moderna Hu­moro, La Pulo kaj E-Spiritulo. Speci­alaj gazetoj estas tiuj, kiuj ŝerce kriti­kas la E-istojn aŭ okazintaĵojn en la grupoj kaj en E-ujo: La Konfidencu­lo, Jen (Zürich), La Vero kaj ankoraŭ hodiaŭ aperanta La Pirato.
#000059
En 1896 aperis “Alvião”, ĵurnalo spiritisma publikita en urbo Bovo, San-Paŭlio.
#000060
Aŭro, laŭ Spiritismo, estas perispirita fenomeno. La Aŭro estas energia radiado kiu aperas de kunigo de fiziko-kemiaj fortoj de l' korpo kun la perispirito kaj mensaj radiadoj de Spirito. Pro tio, ĝi havas individuajn karakterojn kaj montras la evolua stato morale kaj intelekte de Spirito.
Tiuj radiadoj pleneniĝis la tutan estulon, ekspansias kaj formas aŭreolon kun karakteroj kaj koloroj propraj al ĉiu estulo, kiun kelkaj individuoj povus vidi.
Rozkrucanoj kaj teozofoj havas tre similajn, kvankam terminologie malsametajn, konceptojn.
#000061
Léon DENIS (naskiĝis la 10-an de januaro 1846 en vilaĝo Foug, en provinco Lorena, Francio, mortis la 12-an de marto 1927 en Tours).
#000062
Ankoraŭ en Foug li faris la unuagradan lernadon kaj ne povis plu frekventi lernejon pro laborado, tamen li neniam forlasis la librojn, fariĝinte aŭtodidakto. Kiam li fariĝis 18-jaraĝa, li legis La Libron de la spiritoj kiu faris al li grandan impreson. Iom poste li ekkonis Allan Kardec. Li estis 23-jaraĝa kiam Kardec forpasis.
#000063
Li rekrutiĝis en la milito de 1870 kaj ricevis la postenon de vicleŭtenanto. Tiam li okazigis kun kelkaj kamaradoj spiritismajn seancojn. Post la fino de la milito li fariĝis komerca reprezentanto kaj vojaĝis tra multaj landoj.
#000064
En 1882 li komencis periodon kiel prelegisto, kiu daŭris ĝis la lastaj tagoj de lia vivo. León Denis, eĉ loĝanta en Tours, fariĝis orientanto de la spiritisma movado en Francio. Lia spirtogvidantoj, Hieronimo de Prago kaj la Spirito Blua, neniam mankis al li. Eĉ Allan Kardec post la elkarniĝo inspiris kaj orientis lian agadon.
#000065
EDICEI (eldonejo de ISK) respondecas pri la publikigo de spiritismaj libroj tradukitaj al naciaj lingvoj, kio inkluzivas enpaĝigon, ellaboron de kovriloj, preson kaj diskonigon de la libroj. Aperis verkoj ekz. en la lingvoj franca, hispana, angla, germana, rusa kaj hungara. La eldonejo partoprenas la ĉefajn librofoirojn en la mondo (ekzemple en San-Paŭlo, Rio-de-Ĵanejro, Frankfurto, Parizo, Novjorko kaj Bonaero).
#000067
Juna vidvino ne plu povas elteni sian truditan ĉastecon. Ĝis nun ŝi rezistis al la invitoj de sia najbaro, kiu bonvolus ŝin konsoli. Sed hodiaŭ vespere ŝi sentas sin tiom sola, tiom malforta, kaj plie baldaŭ fulmotondros...
#000068
Kiam ŝi frapas la pordon de la najbaro, tiu tuj komprenas, ke la frukto estas matura. Post kelkaj minutoj la vidvino estas en liaj brakoj, kaj ŝi ne protestas, kiam li komencas senvestigi ŝin. Vidante lian nudan korpon, ŝi rememoras pri la mortinta edzo, kaj genuiĝante antaŭ la glora viraĵo de la najbaro, ŝi prenas ĝin per ambaŭ manoj, proksimigas ĝin al sia vango kaj plorĝemas:
#000069
La vidvino plorsingultas kaj lamentas plu:
#000071
— Mi estas tiom juna, kaj vi estas en alia mondo...
#000072
Psikografio aŭ psiĥografio estas la plej ofta formo de mediumeco kaj la sola, kiu havas juran valoron. Per psikografio la spirito skribas per la mano de mediumo. Ĝia praktikado estas tre konata inter spiritistoj. Laŭ spiritismo la mediuma praktikado devas esti senpaga. Mediumoj kiel Chico Xavier psikografiis pli ol 400 librojn, kaj laŭdire li neniom ricevis pro la vendo de la verkoj. La profiton ricevis kaj ricevas iuj filantropaj spiritismaj organizoj.
#000075
Rilato inter samseksamo kaj spiritismo estas simpla. Estas klara mencio al tio en bazaj verkoj de Spiritismo, sekve, ĉiuj povas havi samseksamajn rilatojn. Ĝenerale oni aprobas la egoismon se la celo de samseksemo estas eviti gefilojn, sed oni povas, krome, adopti infanojn aŭ helpi orfejon por kompensi per karitato la mankon de naturaj gefilioj.
#000076
Pri la kialo de samseksamo Spiritismo havas oficialajn klarigojn. Pri ambaŭseksemo, oni havas klarigojn, ke ambaŭseksemuloj estas ĉiesuloj tro voluptemaj.
#000077
Spiritual séance or, simply, Séance is a meeting at which a group of people often including a medium attempts to contact a ghost and communicate with it.Alklaku la ĉi-suban ligilon por legi interesan superrigardon pri ĝi. Participants of such meeting need not be seated while engaged in a séance.
#000079
Scientists who have conducted a search for real séances and believed that contact with the dead is a reality include the evolutionary biologist Alfred Russel Wallace,[14] the inventor of telephone Alexander Graham Bell, and the inventor of television technology John Logie Baird, who claimed to have contacted the spirit of the inventor Thomas Edison, and more.
#000082
Nia Hejmo estas spiritisma libro verkita de la spirito Andreo Ludoviko kaj psikografiita de Chico Xavier. Eldonita unuafoje en 1944 fare de Brazila Spiritisma Federacio, la libro vekas intereson ĉe la popolo de Brazilo, kie ĝi estas unu el plej legataj libroj kaj kie ĝiaj eldonoj atingis jam pli ol milionon da ekzempleroj[15]. Ĝi estas tradukita en plurajn lingvojn, inkluzive de Esperanto, fare de Porto Carreiro Neto.
#000083
Ĝi rakontas la postvivon de la kuracisto Andreo Ludoviko, kiu trovis en la transtombo, post la morto de sia korpo, la spiritan urbon Nia Hejmo. Laŭ la libro, en tiu urbondo estas belaj pejzaĝoj, florĝardenoj, lagoj, rivero, domoj kaj konstruaĵoj, hospitalo, publikaj servoj por komunikado, transportado k. a. La verko priskribas, kiel Andreo venis al Nia Hejmo, lian surprizon pro la vivstilo de la tiea komunumo, kaj tion, kiel la urbo estas administrata.
Pro la verko oni konstatas, kiel laŭ spiritismo statas la vivo de homo post la morto de la korpo.
#000084
Spiritisma centro aŭ spiritisma domo estas templo aŭ preĝejo de spiritistoj, ĉefe en Brazilo. La kunvenoj, kiuj okazas en spiritismaj centroj estas ĝenerale de du specoj: publikaj kaj nepublikaj.
#000085
Publikaj kunvenoj estas malfermaj al ĉiuj homoj, spiritistoj aŭ ne, kaj nepublikaj kunvenoj estas malfermitaj al tiuj, kiujn Max Weber nomis "religiaj specialistoj" aŭ specifaj kredantoj. Publikaj kunvenoj similas al diservo de aliaj kristanaj religioj: legado, preĝo, morala prelego, ktp.
#000086
Doktrinaj, por la legado kaj studo de la bazaj verkoj de Allan Kardec.
Evangeliaj, en kiuj oni legas kaj komentarias la verkon La Evangelio Laŭ Spiritismo.
Foje, oni kunigas tiujn kunvenojn.
#000087
Doktrinaj, por la legado kaj studo de la bazaj verkoj de Allan Kardec.
Evangeliaj, en kiuj oni legas kaj komentarias la verkon La Evangelio Laŭ Spiritismo.
#000088
Mediumaj, en kiuj mediumoj komunikiĝas al spiritoj;
Kuracaj, en kiuj mediumoj preĝas por kuraci ne ĉeestantajn malsanulojn;
Materiigaj, tre maloftaj, en kiuj spiritoj materiiĝas aŭ materiigas objektojn;
#000089
Krom religiaj kunvenoj, tie okazas ankaŭ sociaj kaj kulturaj eventoj.
Multaj afrikdevenaj religioj nomas siajn templojn "spiritismaj centroj" en Brazilo, ĉar en komenco de 20-a jarcento oni malpermesis tiujn religiojn kaj la nomo "eklezio" aŭ "templo" estis rezervita al katolikismo.
#000090
Oni rakontas, ke iam Ĥorĥo Kamaĉo vekiĝis en la mateno preta por surpaperigi tutan poemon pri kiu li estis sonĝi[n]ta. Li diktis ĝin al sia tiam sekretariino María Kodama, hodiaŭe sia vidvino. La poeziaĵo estis publikigita en la tuto, sen nenia revizio. Demandite de ŝi poste kial li neniam estis reviziita la tekston, li respondis, ke tio ne estis ebla ĉar ĝi estis diktita de la propra Franz Josef Jung okaze de la sonĝo.
#000091
Aliaj verkoj de Allan Kardec[redakti]
#000092
La bazaj verkoj de Spiritismo estas kvin libroj publikigitaj de la Allan Kardec.
#000094
Laŭ spiritismo ili estis rivelitaj de superaj spiritoj al multaj mediumoj en malsamaj lokoj, kaj organizitaj de Allan Kardec en la 19-a jarcento. Ĉar ili estas kvin, oni nomas ilin ankaŭ "Spiritisma Pentateŭko".
Ili ne havas absolutan aŭtoritaton, sed oni havas grandan respekton al ili. Ili estas la "ŝlosilo" por la ĉefaj punktoj de la spiritisma doktrino.
#000096
Kelkaj el liaj verkoj estas eldonitaj en aliaj lingvoj. En Esperanto aperis:
#000097
Regularo pri respekto de la privateco
#000103