La 1972 vizito de Richard Nixon en la Ĉina Popola Respubliko (PRC) estis grava paŝo en formale normaligado de rilatoj inter Usono kaj Ĉinio.
Ĝi markis la unuan fojon usona prezidanto vizitis la PRC, kiu en tiu tempo pripensanta Usonon unu el siaj malamikoj, kaj la vizito finiĝis 25 jarojn da apartigo inter la du flankoj.
#000001
Antaŭ eĉ esti elektita prezidanto, Nixon parolis pri la bezono de pli bonaj rilatoj kun la PRC, kun kiu Usono ne konservis diplomatiajn rilatojn kiam ĝi rekonis la registaron de la Respubliko Ĉinio sur Tajvano kiel la registaro de Ĉinio.
Frue en lia unua oficperiodo, Nixon kaj National Security Adviser Henry Kissinger komencis sendi subtilajn uverturojn insinuantajn pli varmajn rilatojn al la PRC-registaro.
Post serio de tiuj uverturoj de ambaŭ landoj, Kissinger flugis sur sekretodiplomatiajn misiojn al Pekino, kie li renkontiĝis kun ĉefranga Zhou Enlai.
La 15-an de julio 1971, la prezidanto sciigis ke li vizitus la PRC la sekvan jaron.
#000002
Okazante de februaro 21 ĝis 28, 1972, la vizito permesis al la amerika publiko spekti bildojn de Ĉinio por la unua fojo en pli ol du jardekoj.
Dum la semajno la prezidanto kaj liaj plej ĉefkonsultistoj okupiĝis pri substantivaj diskutoj kun la PRC, inkluzive de renkontiĝo kun prezidanto Mao Zedong, dum prezidentedzino Pat Nixon turneis lernejojn, fabrikojn kaj hospitalojn en la grandurbo de Pekino, Ŝanhajo kaj Hangzhou kun la grandaj amerikaj ĵurnalistaroj en stupo.
Nixon sinkronigis la viziton "la semajno kiu ŝanĝis la mondon."
#000003
La postefikoj de la Nixon-vizito estis vastaj, kaj inkluzivis signifan ŝanĝon en lmalvarmmilito ekvilibro, metante la PRC kun Usono kontraŭ Sovet-Unio.
" Nixon iranta al Ĉinio " poste fariĝis metaforo por neatendita aŭ nekarakteriza ago de politikisto.
#000004
Plibonigitaj rilatoj kun Sovet-Unio kaj la PRC ofte estas cititaj kiel la plej sukcesaj diplomatiaj atingoj de la prezidanteco de Nixon.
Post 2-a Mondmilito, amerikanoj vidis rilatojn inter Usono kaj Sovet-Unio plimalboniganta, la sovetianoj plifirmigante komunistajn aliancanojn super multo da Orienta Eŭropo, kaj la eblan venkon de komunistaj trupoj en la Ĉina Revolucio.
La amerika reganta klaso estis koncerna ke komunistoj eble dominos lernejojn aŭ sindikatojn.
#000005
Unue, malfermiĝado al Ĉinio donus al ni pli da fleksebleco en la mondscenejo ĝenerale.
Ni ne ĵus estus traktantaj Moskvon.
Ni povis trakti Orientan Eŭropon, kompreneble, kaj ni povus trakti Ĉinion, ĉar la antaŭa Communist Bloc jam ne estis bloko.
Kissinger deziris pli da fleksebleco, ĝenerale.
Due, malfermante rilatojn kun Ĉinio ni kaptus la atenton de Rusio kaj trapasus pli da levilforto sur ilin ludado de tiu evidenta, Ĉinia karto.
La ideo devus plibonigi rilatojn kun Moskvo, esperi movi malgrandan pecon de sia paranojo per traktado Ĉinion, neniam venante tiel engaĝiĝis kun Ĉinio kiun ni iĝus Rusion malamika malamiko sed sufiĉe por ricevi la atenton de la rusoj.
Tiu fortostreĉo, fakte, funkciis dramece post la sekreta ekskurseto de Kissinger al Ĉinio.
#000007
Trie, Kissinger kaj Nixon volis ricevi helpon prin solvante la Vjetnaman militon.
Per traktado Rusio kaj Ĉinion ni esperis meti premon sur Hanojon por negoci grave.
Ĉe maksimumo, ni provis Rusion kaj Ĉinion bremsos la zorgaĵon de helpo al Nordvjetnamo iom.
Pli realisme kaj ĉe minimumo, ni serĉis persvadi Rusion kaj Ĉinion por instigi Hanojon por fari interkonsenton kun Usono kaj doni al Hanojo senton de izoliteco ĉar iliaj du, grandaj patronoj traktis nin.
Efektive, de ilia volemo okupiĝi pri pintkunvenoj kun ni, kie Nixon iras al Ĉinio en februaro 1972, kaj al Moskvo en majo 1972, la rusoj kaj la ĉina komencis meti pli altan prioritaton sur iliajn duflankajn rilatojn kun ni ol sur iliaj negocoj kun iliaj amikoj en Hanojon.
#000008
Unu el la ĉefkialoj kiujn Richard Nixon iĝis la vicprezidenteca kandidato (1952) sur la Eisenhower bileto estis sia forta kontraŭkomunista sinteno.
Malgraŭ tio, en 1972 Nixon iĝis la unua usona prezidanto se temas pri viziti kontinentan Ĉinion dum en oficejo.
Ulysses S. Grant vizitis Ĉinion sur mondekskurso post eloficiĝado de.
Herbert C. Hoover vivis en Ĉinio nelonge en 1899 antaŭ iĝi prezidanto kaj povis paroli mandarenon.
Dwight Eisenhower faris ŝtatviziton al Tajvano en 1960, dum la periodo kiam Usono rekonis la Respubliko Ĉinio registaron en Tajpeo kiel la sola registaro de Ĉinio.
#000009
En julio 1971, National Security Advisor de prezidanto Nixon
Henry Kissinger sekrete vizitis Pekinon dum ekskurseto al Pakistano, kaj metis la preparlaboron por la vizito de Nixon en Ĉinio.
Transskribaĵojn de Blankdomo-renkontiĝoj kaj post kiam konfidencaj dokumentoj montras Nixon komencis labori por malfermi kanalon de komunikado kun Pekino de lia unua tago en la Blanka Domo.
#000010
De februaro 21 ĝis 28, 1972, usona prezidanto Richard Nixon vojaĝis al Pekino, Hangzhou, kaj Ŝanhajo.
Preskaŭ tiel baldaŭ kiel la amerika prezidanto alvenis en la ĉina ĉefurbo, prezidanto MAO alvokis lin por rapida renkontiĝo.
Ministro por eksteraj aferoj William P. Rogers estis ekskludita de tiu renkontiĝo kaj la nura alia amerika donaco krom Kissinger estis la asistanto de Kissinger Winston Lord.
Por eviti embarasan Rogers, sinjoro estis altranĉita el ĉiuj oficialaj fotoj de la renkontiĝo.
#000011
Kvankam Nixon estus en Ĉinio por semajno, tio estus lia nura renkontiĝo kun la pinta ĉina gvidanto.
#000013
Malkonata al Nixon kaj la resto de la amerikaj diplomatoj tiutempe, MAO estis en malbona sano kaj li estis hospitaligita dum pluraj semajnoj ĝis nur naŭ tagojn antaŭ la alveno de Nixon.
Tamen, MAO sentis bone sufiĉe por insisti al siaj oficialuloj ke li renkontiĝus kun Nixon sur sia alveno.
Sur estado enkondukita en Nixon por la unua fojo, MAO, parolante tra sia tradukisto, diris al Nixon: "mi kredas ke nia maljuna amiko Ĉiang Kai-ŝek ne aprobus tio".
#000014
Nixon okazigis multajn renkontiĝojn kun ĉina ĉefranga Zhou Enlai dum la ekskurseto, kiu inkludis vizitojn al la Ĉina muro, Hangzhou, kaj Ŝanhajon.
La porcelana cignostatuo, de Nixon donaco al MAO, estis prezentita laŭ la maniero en donac-donanta ceremonio.
Ĉe la fino de lia ekskurseto, Usono kaj la PRC-registaroj emisiis la Ŝanhajan Deklaron, deklaron de siaj eksterpolitikaj opinioj kaj dokumento kiu restis la bazo de sino-amerikaj duflankaj rilatoj.
Kissinger deklaris ke Usono ankaŭ celita por tiri ĉiujn siajn fortojn for el la insulo Tajvano.
En la deklaro, ambaŭ nacioj promesitaj por labori direkte al la plena normaligo de diplomatia politiko.
#000018
La ĉinoj konsentis pri paca kompromiso de la Tajvana demando.
La deklaro rajtigis Usonon kaj PRC al provizore rezervitaĵo la "decida demando malhelpante la normaligon de rilatoj" [8] koncerne la politikan statuson de Tajvano kaj por malfermi komercon kaj aliajn kontaktojn.
Tamen, Usono daŭre konservis oficialajn rilatojn kun la registaro de la Respubliko Ĉinio en Tajvano, kaj ne derompis ĝis 1979, kiam Usono establis plenajn diplomatiajn rilatojn kun la PRC.
#000019
Dum en Ŝanhajo, Nixon parolis pri kion tio signifis por la du landoj en la estonteco:
#000020
Tio estis la semajno kiu ŝanĝis la mondon, kiel kion ni diris en tiu Deklaro estas ne preskaŭ same gravaj kiel kion ni faros en la jaroj antaŭe por konstrui ponton trans 16,000 mejloj kaj 22 jarojn da malamikecoj kiuj disigis nin en la pasinteco.
Kaj kion ni diris hodiaŭ estas ke ni devas konstrui tiun ponton.
#000021
Nixon kaj liaj asistantoj singarde planis la ekskurseton por havi la plej grandan eblan efikon al televidpublikoj en Usono.
La amaskomunikila kovrado de la ekskurseto estis superforte pozitiva.
Pli postaj intervjuoj kun korespondistoj kiuj vojaĝis kun la prezidantekspozicio kiom fervoraj ili devis esti sur la ekskurseto, kiuj kelkaj etikedis la plej gravan pintkunvenon iam.
#000022
Richard Nixon skribis multajn librojn pri siaj internaciaj kontribuoj kaj plenumoj.
Beyond Peace estas la lasta da siaj post pli prizorgaj volumoj, traktante la bezonon de Usono en mondo ŝanĝita per la kolapso de la komunista bloko.
#000023
Ĉinio kaj la Unuiĝintaj Nacioj
#000026
Preventado de Nuclear War Agreement
#000032
Falo de komunismo en Albanio
#000043