En vidpunkta artikolo verkita por Libera Folio la nova prezidanto de TEJO, Joop Kiefte, asertas ke ni jam atingis la Finan Venkon. La defioj kiuj ”unuavide aspektas kiel la disfalo de la Esperanto-mondo” laŭ li estas kreskodoloroj pro la adaptiĝo de la esperantistaj organizaĵoj al novaj realaĵoj.
#000001
Unue, TEJO estas kompleksa organizo, kaj abundas miskomprenoj pri tio kio ĝi estas, kiel ĝi funkcias kaj kion oni atendu de ĝi. Mi devas konfesi ke ankaŭ por mi longe daŭris por taŭge kompreni ĉion. Sed kerna, grava punkto estas ke ĝi konsistas el junaj Esperantistoj kaj reprezentas ilin, ne nepre (aŭ nepre ne?) nur por promocii Esperanton kaj alporti la finan venkon.
#000004
Ni jam atingis finan venkon. Nia rolo nun nur restas kultivi tiun nian kulturon de interkompreniĝo kaj amikeco internacia en tia nivelo ke pli kaj pli da homoj envie aliĝos.
#000011
Joop Kiefte, prezidanto de TEJO
#000012
“multaj homoj, kiuj ĉiuj havas siajn proprajn ideojn pri TEJO kaj Esperanto. Mi ŝatas vortigi kelkajn el la komprenoj el tio ĉi tie, por ke ni havu pli sencan ĝeneralan dialogon pri tio kion ni faras.” — Dankon, ke vi pretas fari tion chi tie publike en Libera folio!
#000017
Gratulon pro vortoj, kara Joop. Vi konas min preskaŭ persone kaj vi scias, ke mi deziras kaj laboros por via sukceso ĉar via sukceso estas mia sukceso kaj nia sukceso estas sukceso de Eo. Sed mi devas denove ĝeni la esperantajn mumiojn kaj zombiojn kiu hipokrite parolaĉas pri frateco sed post IJK forlasas la malriĉan junulon reen en sia mizera vivo. Ni esp-istoj devas iri kune ien kaj ne nur vane babilaĉi sed labori kune por monapogi aktivecon de aliaj esp-istoj. Tiel kiel faras aliaj nacianoj kiam ili iras loĝi en alia lando. Tiel ni povas sponsori eĉ mem tiu senutila kaj idiota UKon. Nun mi atendas la stonĵeton de mumioj kaj zombioj kiu certe akre kritikos miajn gramatikajn erarojn aŭ alian banalaĵon.
#000018
Certe oni rajtas malsame opinii, sed mi forte opinias ke la estonteco de la movado pritemas lokajn organizojn. Ĝis kiam la grandaj organizoj faras kernan celon starigi lokajn grupojn, ni daŭre vidos la amasiĝadon de Esperanto flui en la manojn de nur la s Esperantistoj kiuj kapablas toleri la elspezon aŭ loĝi en la grandaj urboj, aŭ ŝajne konstante vojaĝi al la grandaj kongresoj.
#000033
La fina venko de Joop certe ne estas la fina venko, pri kiu la esperantistaro cxiam parolis, se ecx tiu ne estis tute la sama por cxiuj. Por Zamenhofo, la celo estis, ke cxiu homo parolu esperanton kiel duan lingvon. De tiu celo ni estas treege for, hodiaux eble pli for ol en la jaro 1930, sed cxiukaze, ni tiun celon klare ne atingis. Aldone, la vorto fina venko miaimprese havas nur sencon, se la vorto ion ajn signifas. Kiam la venko povas esti nomata “fina”? Nur tiam, kiam oni povas esti suficxe certa, ke la gxenerala uzado de esperanto laux la imago de Zamenhofo (kaj liaj samtempaj samideanoj) ne plu estas facile nuligebla. Sed ni ja hodiaux ne parolas pri nuligeblo da vasta apliko de esperanto, tute kontrauxe, ni ankoraux atendas, ke iuj institucioj, sxtataj kaj internaciaj, kiuj ne estas movadaj, uzas esperanton por siaj cxiutagaj celoj. Sed tio ne estas la okazo. Nek la EU nek la UN, nek Greenpeace nek la katolika eklezio, nek Greta Thunberg nek la Kardasxiana familio, nek Lufthansa, UBS aux Boeing uzas esperanton por io ajn. Ili plejparte ne ecx scias, ke gxi ekzistas. Kontraste al tio, dum la 1920/1930-aj jaroj estis internacia konferenco de entreprenistoj en Venecio, kie oni diskutis pri la utiligado de esperanto en la komerco. Pluraj grandaj firmaoj, kiel fluglinioj, aux la Frankfurtmajna foiro-societo, reklamis ankaux en esperanto. Internaciaj vortaroj pri elektrotekniko aux komerca intersxangxo aux pri la konvencia kodo por telegramoj inter alie ankaux enhavis esperanton. Hodiaux tiaj aferoj ne plu ekzistas. Cxu tiel aspektas la fina venko? Se jes, la fina venko ne estas distingebla de la fina malvenko. Difini, ke la nuna situacio estas la fina venko, por mi signifas, ke oni rezignis pri la celo de Zamenhofo. Tio estas ja en ordo, la Rauxmismo ja jam delonge ekzistas. Sed la rauxmistoj estis suficxe honestaj konstati, ke ili rezignis pri la fina venko kaj la celo de Zamenhofo, anstataux ol postuli, ke la celo de la finvenkistoj jam estas atingita.
#000035
Denove vi mencias Hungarion kiel pozitiva ekzemplo. Do kie estas videblaj la “sukcesoj” de la hungara modelo?
#000045
Se mi bone memoras, antaŭ 25 aŭ 30 jaroj okazis kampanjo pri tio, pri instruado de Esperanto en lernejoj. En Brazilo oni sukcesis kelkajn lokajn leĝojn permesante la aferon, sed neniam estis sufiĉa homforto por instrui Esperanton.
Kelkaj urboj kaj subŝtatoj permesis la aferon, sed ne volis pagi instruistojn.
#000048
En multaj landoj, ekzemple Germanio, vi ne devas peti permeson, ĉar la instruado de Esperanto kiel kroma kaj libervola oferto estas permesita de jardekoj. Sed la Esperantistoj ne paŝas tra la malferma pordego. Ili havas pliajn postulojn. La ŝtato devas devigi kaj pagi la instruistojn.
Do ili mem pafas en sian genuon.
Sed mi neniam rimarkis aktivecojn por eluzi la oferton de la germana ŝtato por libervola instruado, kiun eĉ eksteruloj povas fari. La listo de provoj estas ege limigita kaj mi delonge ne plu vidis ion en tiu ĉi direkto.
#000049
Demandi pri la sukcesoj en Hungarujo estas simile sensenca afero kiel demandi pri la sukcesoj ĉe Duolingo: Respondoj ne venas, sed iuj aktivistoj pumpas pompajn nombrojn en la e-istan publikon.
#000054
Faktoj, ne fantazioj, bonvolu prezenti. Se mi ĝuste komprenas, vi volas diri, ke en Hungario studantoj lernas Esperanton dum unu jaro por ekzameno.
Kaj poste? Kie ili estas?
Ni bone scias, ke studantoj hodiaŭ preferas rapide lerni ion por la “poentoj” kaj post la ekzameno eĉ pli rapide forgesas.
Tio ne estas “daŭripova” metodo por plivastigi Esperanton.
Mi donas al vi unu plian eblecon por prezenti la “sukcesojn de Hungario”.
Se vi ne respondas per faktoj, ni povas por eterne forgesi la aferon.
#000058
Sed, Rolando, vi nun almenaŭ scias, kiu vi estas: “perfidulo de Esperanto”. Gratulon por tiu honora medalo, kaj bonvenon en la klubo! 😀
#000061
Eble la vera fina venko estis la amikoj, kiujn ni ekkonis laŭ la vojo.
#000064
Mi ne konsentis kun li, nek konsentas kun li nun, sed tio estas facile memorebla okazo, kaj ne tute senbaza en la realo. Ni vivas en mondo tre malsama ol tiu de Zamenhof, kie, multasence, la subteno de Google ja kompareblas kun la subteno de iu ŝtato. Egale por Duolingo, por Vikipedio, ktp.. Multaj homoj komparas Facebook (kiu subtenas Esperanton) kun ŝtato laŭ uzantaro, laŭ administrantaro, ktp..
#000068
Kiel kurdlingvaj dividoj malhelpas aliron al informojRusiaj diplomatoj reagas al nova lingvoleĝo en Kirgizio, revenigante kolonian pasinteconTiuj fotoj montras la historion de la ‘rusaj dometoj’ en Havano, Kubo
#000072