Bildstrio estas sekvenco de desegnaĵoj aranĝitaj en interelateitaj paneloj por elmontri mallongan humuron aŭ formi rakonton, ofte seriigiten, kun teksto en balonoj kaj bildotekstoj.
Tradicie, dum la 20-a jarcento kaj en la 21-a, tiuj estis publikigitaj en gazetoj kaj revuoj, kun horizontalaj strioj presite en nigrablanka en ĉiutagaj gazetoj, dum dimanĉa gazetoj ofertis pli longajn sekvencojn en specialaj koloraj bildstriosekcioj.
Kun la evoluo de la interreto, ili komencis prezentiĝi enretaj kiel interretbildstrioj.
#000001
Ekzistis pli ol 200 malsamaj bildstrioj kaj ĉiutagaj bildstriopaneloj en amerikaj gazetoj sole ĉiun tagon por la plej granda parto de la 20-a jarcento, por totalo de almenaŭ 7,300,000 epizodoj.
#000002
Strioj estas skribitaj kaj tiritaj fare de bildstriartisto aŭ karikaturisto.
Kiel la nomo implicas, bildstrioj povas esti humuraj (ekzemple, " gag-po-tagaj " strioj kiel ekzemple Blondie , Bringing Up Father , Marmaduke , kaj Perloj antaŭ porko ).
#000003
Komencante en la malfruaj 1920-aj jaroj, bildstrioj disetendiĝis de siaj mirtfuloriginoj por havi aventurrakontojn, kiel vidite en Popeye , Captain Easy , Buck Rogers , Tarzan , kaj Tinĉjo .
Sapoperaj kontinuecstrioj kiel ekzemple Juĝisto-Parker kaj Mary Worth akiris popularecon en la 1940-aj jaroj.
Ĉiuj estas nomitaj, senmarke, bildstrioj, kvankam karikaturisto Will Eisner sugestis ke "sinsekva arto" estus pli bona ĝenro-neŭtrala nomo.
#000004
En la UK kaj la resto de Eŭropo, bildstrioj ankaŭ estas seriigitaj en komiksoo revuoj, kun la rakonto de striptizo foje daŭrigante pli ol tri paĝojn aŭ pli.
Bildstrioj aperis en amerikaj revuoj kiel ekzemple Liberty kaj Boys' Life kaj ankaŭ sur la frontoj de revuoj, kiel ekzemple la Flossy Frills serialo en The American Weekly
#000005
8 Socia kaj politika influo
10 Temoj en usonaj gazetaj bildstrioj 10.1
#000006
Rakontado uzanta sekvencon de bildoj ekzistis tra historio.
Unu mezepoka eŭropa ekzemplo en tekstila formo estas la Bayeux-tapiŝo.
Presitaj ekzemploj aperis en 19-ajarcenta Germanio kaj en 18-ajarcenta Anglio, kie kelkaj el la unuaj satiraj aŭ humuraj sinsekvaj rakontaj desegnaĵoj estis produktitaj.
La 18-an jarcenton de William Hogarth anglaj bildstrioj inkludas kaj rakontajn sekvencojn, kiel ekzemple A Rake's Progress , kaj ununurajn panelojn.
#000007
La Biblia pauperum ("la Biblio de malriĉuloj"), tradicio de bildbiblioj komenciĝantaj en la pli posta Mezepoko, foje prezentis Bibliajn okazaĵojn kun vortoj parolite fare de la figuroj en la miniaturoj skribitaj en volvlibroj venantaj for el iliaj buŝoj - kiu igas ilin iagrade prapatroj de la modernaj bildstriostrioj.
#000008
En Ĉinio, kun ĝiaj tradicioj de blokprintado kaj de la enkadrigo de teksto kun bildo, eksperimentoj kun kio iĝis lianhuanhua dato reen al 1884.
#000009
La unua gazeto kiun bildstrioj prezentiĝis en Nordameriko en la malfrua 19-a jarcento.
La Flava Infano estas kutime kreditita kiel la unua.
Tamen, la arta ĝenro kombinanta vortojn kaj bildojn evoluigitajn iom post iom kaj ekzistas multaj ekzemploj kiuj kondukis ĝis la bildstrio.
#000010
Svisa verkinto kaj karikaturartisto Rodolphe Töpffer (Ĝenevo, 1799-1846) estas konsideritaj la patro de la modernaj bildstrioj.
Liaj ilustritaj rakontoj kiel ekzemple Histoire de M. Vieux Bois (1827), unue publikigita en la Usono en 1842 kiel The Adventures of Obadiah Oldbuck (La Aventuroj de Obadiah Oldbuck) aŭ Histoire de Monsieur Jabot (1831), inspiris postajn generaciojn de germanaj kaj amerikaj komikaj artistoj.
En 1865, germana farbisto, verkinto, kaj karikaturisto Wilhelm Busch kreis la strion Max kaj Moritz , proksimume du problemokreado-knabojn, kiuj havis rektan influon en la amerika bildstrio.
Max kaj Moritz estis serioj de grave moralistaj rakontoj en la vejno de la rakontoj de germanaj infanoj kiel ekzemple Struvelpetro ("Ŝokkapa Petro");
en unu, la knaboj, post elfarado de iu petolo, estas ĵetitaj en sako da grenon, prizorgitaj traen muelejon, kaj konsumitaj fare de grupo de anseroj.
Max kaj Moritz disponigis inspiron por germana enmigrinto Rudolph Dirks, kiu kreis la Katzenjammer Infanojn en 1897.
Konata bildstriikonografio kiel ekzemple steloj por doloro, sopiradregistroj por ronkado, paroladobalonoj, kaj pensitaj balonoj originis de la strio de Longponardoj.
#000011
Tre populara, Katzenjammer Kids rezultigis unu el la unuaj bildstriaj kopirajtaj proprietprocesoj en la historio de la komunikilo.
Kiam Longponardoj forlasis William Randolph Hearst por la promeso de pli bona salajro sub Joseph Pulitzer, ĝi estis nekutima movo, ĉar karikaturistoj regule forlasis Pulitzer por Hearst.
En tre nekutima verdikto, Hearst retenis la rajtojn al la nomo "Katzenjammer Kids", dum kreinto Longponardoj retenis la rajtojn al la karakteroj.
Hearst senprokraste dungis Harold Knerr por tiri sian propran version de la strio.
Longponardoj renomis lian version Hans and Fritz (poste, La kapitano kaj la infanoj).
Tiel, du versioj distribuitaj fare de rivalsindikatoj gracis la bildstriopaĝojn dum jardekoj.
La versio de longponardoj, poste distribuita fare de United Feature Syndicate, kuris ĝis 1979.
#000012
En Usono, la granda populareco de bildstrioj originis de la gazetmilito (1887 pluen) inter Pulitzer kaj Hearst.
La Malgranda Ursedoj (1893-96) estis la unua amerika bildstrio kun oftaj figuroj, dum la unua koloro komika aldono estis publikigita per la Ĉikago-Inter-oceano iam en ĉi-lasta duono de 1892, sekvita per la s de la New York Journal unua koloro dimanĉaj komikaj paĝoj en 1897.
La 31-an de januaro 1912, Hearst lanĉis la unuan plenan ĉiutagan komikan paĝon de la nacio en sia New York Evening Journal .
La historio de tiu gazetrivaleco kaj la rapida aspekto de bildstrioj en la plej multaj gravaj amerikaj gazetoj estas diskutita fare de Ian Gordon.
Multaj okazaĵoj en gazeto bildstrioj resonadis ĉie en socio ĉe granda, kvankam malmultaj el tiuj okazaĵoj okazis en la lastaj jaroj, ŝuldante plejparte al la malkreskanta rolo de la gazeto bildstrio kiel distroformularo.
#000013
La plej longaj aktualaj amerikaj bildstrioj estas:
#000014
Barney Google kaj Snuffy Smith (1919-nuna)
#000015
Gazeto kiun bildstrioj venas en du malsamaj tipoj:
ĉiutagaj strioj kaj dimanĉa strioj.
La plej multaj gazeto kiun bildstrioj estas plurmediaj;
sindikato dungas homojn por skribi kaj tiri strion kaj tiam distribuas ĝin al multaj gazetoj por pago.
Kelkaj gazetstrioj estas ekskluzivaj al unu gazeto.
Ekzemple, la Pogo bildstrio de Walt Kelly origine aperis nur en la New York Stelo en 1948 kaj ne estis kolektita por sindikiĝo ĝis la sekva jaro.
#000016
Dum la 1930-aj jaroj, la originala arto por ĉiutaga strio povus esti tirita same granda kiel 25 coloj larĝe je ses coloj alta.
Ĉar strioj fariĝis pli malgrandaj, la nombro da paneloj estis reduktita.
#000018
La populareco kaj alirebleco de strioj signifis ke ili ofte estis tonditaj kaj ŝparis;
verkintoj inkluzive de John Updike kaj Ray Bradbury skribis koncerne siajn infantempajn kolektojn de detonditaj strioj.
Ofte poŝtita sur mesaĝtabulojn, tondis striojn havis flankformon de distribuo kiam ili estis faksitaj, fotokopiis aŭ sendis.
La s de la Baltimore Sun Linda White memoris, "mi sekvis la aventurojn de Winnie Winkle , Moon Mullins kaj Dondi , kaj atendis ĉiun falon por vidi kiel Lucy sukcesus trompi Charlie Brown en provado piedbati tiun piedpilkon.
(Post kiam mi forirus al kolegio, mia patro tondus eksteren ke strio ĉiun jaron kaj sendi ĝin al mi ĵus por certigi mi ne sopiris ĝin.
#000019
Presprovaĵoj estis la rimedoj de kiu sindikatigas provizitajn gazetojn kun nigrablanka liniarto por la reproduktado de strioj (kiujn ili aranĝis esti koloriginta kaze de dimanĉa strioj).
Michigan State University Comic Art Collection (Miĉigano State University Comic Art Collection) bibliotekisto Randy Scott priskribas tiujn kiel "grandajn tukojn el papero sur kiuj gazetbildstrioj estis tradicie distribuitaj al abonado de gazetoj.
Tipe ĉiu tuko havos aŭ ses ĉiutagajn striojn de antaŭfiksita titolo aŭ unu dimanĉa strion.
Tiel, semajno de Beetle Bailey alvenus en la Lansing State Journal en du tukoj, presitaj multe pli grandaj ol la fina versio kaj pretaj esti tranĉita dise kaj konvenita en la lokan bildstriopaĝon."
Bildstriohistoriisto Allan Holtz priskribis kiel strioj estis disponigitaj kiel matoj (la plastaj aŭ kartonopletoj en kiuj fandita metalo estas verŝita por fari platojn) aŭ eĉ platoj pretaj esti metitaj rekte sur la presilon.
Li ankaŭ notas ke per elektronikaj rimedoj de distribuo iĝi pli ĝeneralaj presitaj tukoj "estas sendube sur ilia vojo eksteren."
#000020
Ununuraj paneloj kutime, sed ne ĉiam, estas ne elĉerpitaj supre kaj malhavas kontinuecon.
La ĉiutaga Peanuts estas strio, kaj la ĉiutaga Dennis the Menace estas ununura panelo.
La longa-kura Out Our Way de J. R. Williams daŭris kiel ĉiutaga panelo eĉ post kiam ĝi disetendiĝis en dimanĉa strion, Out Our Way with the Willets (Eksteren Our Way kun la Striflugilaj tringoj) .
They'll Do It Every Time (Ili faras Do It Every Time) de Jimmy Hatlo ofte estis elmontrita en du-panela formato kie la unua panelo montras iom da misgvida, malmodesta, senscia aŭ intrigema homa konduto kaj la duan panelon rivelantan la veron de la situacio.
#000021
Fruaj ĉiutagaj strioj estis grandaj, ofte prizorgante la tutan larĝon de la gazeto, kaj foje estis tri aŭ pli da coloj altaj.
Komence, gazetpaĝo inkludis nur ununuran ĉiutagan strion, kutime aŭ ĉe la pinto aŭ la fundo de la paĝo.
De la 1920-aj jaroj, multaj gazetoj havis bildstriopaĝon kiun multaj strioj estis enkasigitaj kune.
Dum jardekoj, la grandeco de ĉiutagaj strioj iĝis pli eta kaj pli eta, ĝis ĝis la jaro 2000, kvar normaj ĉiutagaj strioj povis konveni en areo post kiam okupite per ununura gazetstrio.
#000022
En Flandrio, la dunivela strio estas la norma publikigstilo de la plej multaj gazetstrioj kiel Cisko kaj Vinjo kaj Nerono .
Ili ekaperas lundon tra sabato;
ĝis 2003 ekzistis neniuj dimanĉa artikoloj en Flandrio.
En la lastaj jardekoj, ili ŝanĝis de nigra kaj blanka ĝis koloro.
#000024
Dimanĉgazetoj tradicie inkludis specialan kolorsekcion.
Fruaj dimanĉa strioj, kiel ekzemple Thimble Theatre kaj Little Orphan Annie , plenigis tutan gazetpaĝon, formaton konataj al kolektantoj kiel tutpaĝo.
Dimanĉpaĝoj dum la 1930-aj jaroj kaj en la 1940-aj jarojn ofte portis sekundaran strion de la sama artisto kiel la ĉefstrio.
Ne grave ĉu ĝi prezentiĝis super aŭ sub ĉefa strio, la ekstra strio estis konata kiel la cilindra ĉapo, kiel ekzemple La Sciuro Cage kiu prizorgis kune kun Room and Board , ambaŭ tiritajn fare de Gene Ahern.
#000025
Dum la 1930-aj jaroj, la originala arto por dimanĉa strio estis kutime tirita tre granda.
Ekzemple, en 1930, Russ Westover tiris sian Tillie the Toiler (Tilie la laboreganto) dimanĉa paĝo ĉe grandeco de 17" × 37".
En 1937, la karikaturisto Dudley Fisher lanĉis la novigan Right Around Home , tiritan kiel enorma ununura panelo pleniganta tutan dimanĉa paĝon.
#000026
Tutpaĝaj strioj estis poste anstataŭigitaj per strioj duona kiu grandeco.
Strioj kiel ekzemple La Fantomo kaj Terry kaj la Piratoj komenciĝis aperi en formato de du strioj al paĝo en plenmezuraj gazetoj, kiel ekzemple la New Orleans Times Picayune , aŭ kun unu strio sur etgazeta paĝo, kiel en la Ĉikaga-Suna-tempoj .
Kiam dimanĉa strioj komenciĝis aperi en pli ol unu formato, iĝis necese ke la karikaturisto por enkalkulus rearanĝitan, altranĉis aŭ faligis panelojn.
Dum 2-a Mondmilito, pro papermalabundoj, la grandeco de dimanĉa strioj komencis ŝrumpi.
Post la milito, strioj daŭre iĝis pli malgrandaj kaj pli malgrandaj pro pliigita papero kaj preskostoj.
La lasta tutpaĝa bildstrio estis la Prince Valiant strio por 11 aprilo 1971.
#000027
Bildstrioj ankaŭ estis publikigitaj en dimanĉaj gazetrevuoj.
Russell Patterson kaj New Adventures of Flossy Frills (Nova Aventuroj de Lanuga Pompo) de Carolyn Wells estis daŭraj striptizoserioj viditaj sur dimanĉa revuaj titolpaĝoj.
Komenciĝante la 26-an de januaro 1941, ĝi funkciis per la frontoj de la American Weekly gazeta revualdono de Hearst, daŭrante ĝis marto 30 el tiu jaro.
Inter 1939 kaj 1943, kvar malsamaj rakontoj havantaj Lanugan aperis sur American Weekly kovroj.
#000028
La jardeko de la 1960-aj jaroj vidis la ascendon de subteraj gazetoj, kiuj ofte kunportis bildstriojn, kiel ekzemple Fritz the Cat (Fritz la Kato) kaj The Fabulous Furry Freak Brothers .
Zippy the Pinhead (Zipy la pinglokapo) komence aperis en subteraj publikaĵoj en la 1970-aj jaroj antaŭ esti sindikatigita.
Florado-Distrikto kaj Doonesbury komenciĝis kiel strioj en postgimnaziogazetoj sub malsamaj titoloj, kaj poste moviĝis al nacia sindikiĝo.
Subteraj bildstrioj kovris subjektojn kiuj estas kutime tabuo en gazetstrioj, kiel ekzemple sekso kaj medikamentoj.
Multaj subteraj artistoj, precipe Vaughn Bode, Dan O'Neill, Gilbert Shelton, kaj Art Spiegelman daŭriĝis por desegni bildstriojn por revuoj kiel ekzemple layboy , Nacia Satiro , kaj CARtoons de Pete Millar.
Jay Lynch studentiĝis de metrooj ĝis alternativaj semajnaj gazetoj por Mad kaj infanlibrojn.
#000030
Webcomics, ankaŭ konata kiel retaj bildstrioj kaj interretbildstrioj, estas bildstrioj kiuj estas haveblaj legi sur la Interreto.
Multaj estas ekskluzive publikigitaj rete, sed la plimulto de tradicia gazeto bildstrioj havas iun Interretan ĉeeston.
King Features Syndicate kaj aliaj sindikatoj ofte disponigas arkivojn de lastatempaj strioj en siaj retejoj.
Iuj, kiel ekzemple Scott Adams, kreinto de Dilbert , inkludas retpoŝtan adreson en ĉiu strio.
#000031
[ citaĵo bezonis ] Konvencioj kaj ĝenroj
#000032
(decembro 2014) La plej multaj bildstriofiguroj ne maturigas dum la vivo de la striptizo, sed en kelkaj strioj, kiel la premiita For Better or de Lynn Johnston For Worse , la karakteroj maljuniĝas kiam la jaroj pasas.
La unua strio se temas pri havi maljuniĝantajn karakterojn estis Gasoline Alley .
#000033
Dum la frua 20-a jarcento, bildstrioj estis vaste rilataj al eldonisto William Randolph Hearst, kies artikoloj havis la plej grandan cirkuladon de strioj en Usono.
Hearst estis fifama por sia praktiko de sensaciĵurnalismo, kaj li estis brovsulkita fare de legantoj de The New York Times kaj aliaj gazetoj kiuj havis malmultajn aŭ neniujn bildstriojn.
La kritikistoj de Hearst ofte supozis ke ĉiuj strioj en liaj artikoloj estis frontoj por siaj propraj politikaj kaj sociaj opinioj.
Hearst foje laboris kun aŭ prezentis ideojn al karikaturistoj, plej precipe sian daŭran subtenon de Krazy Kat de George Herriman.
Inspiro por Bill Watterson kaj aliaj karikaturistoj, Krazy KAT akiris konsiderindan sekvantan inter intelektuloj dum la 1920-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj.
#000037
Kelkaj bildstrioj, kiel ekzemple Doonesbury kaj La Kamparo , povas esti presitaj sur la redakcia aŭ komentartikolo prefere ol la bildstriopaĝo pro sia regula politika komentaĵo.
Ekzemple, la la 12-an de aŭgusto 1974 Doonesbury strio aljuĝis Premio Pulitzer de 1975 por ĝia bildigo de la skandalo Watergate.
Dilbert foje estas trovita en la komercsekcio de gazeto anstataŭe de la bildstriopaĝo pro la komentaĵo de la striptizo pri oficejpolitiko, kaj Tank McNamara ofte aperas sur la sportpaĝo pro ĝia temo.
Lynn Johnston estas For Better or for Worse kreita tumulto kiam unu el ĝia apogado de karakteroj venis for el la vestoŝranko kaj sciigis ke li estis samseksema.
#000038
La plej longa bildstrio de la monda estas 88,9-metra (292 ft) longa kaj sur ekrano en Trafalgar Square kiel parto de la Londono-Komedio-Festivalo.
[ citaĵo bezonis ] La Londono-Bildstrio-Strio estis kreita per 15 el la plej konataj karikaturistoj de Britio kaj prezentas la historion de Londono.
#000039
La Reuben, nomumita laŭ karikaturisto Rube Goldberg, estas la plej prestiĝa premio por usonaj bildstriartistoj.
Reuben-premioj estas prezentitaj ĉiujare fare de la National Cartoonists Society (NC).
#000040
Hodiaŭ striptizartistoj, kun la helpo de la NC, entuziasme promocias la komunikilon, kiu estas konsiderita kiel en malkresko pro pli malmultaj merkatoj (hodiaŭ malmultaj strioj estas publikigitaj en gazetoj ekster Usono, Britio, kaj Kanado, plejparte pro la pli malgranda intereso tie, kun tradukitaj versioj de popularaj strioj - precipe en la hispana - estas ĉefe legitaj super la interreto) kaj iam-ajna-ŝrumpiĝa gazetspaco.
Unu precipe humura ekzemplo de tiaj varbaj klopodoj estas la Great Comic Strip Switcheroonie (Granda Comic Strip Switcheroonie), tenita en 1997 en la Tago, de aprila ŝerco okazaĵo en kiuj dekduoj da eminentaj artistoj transprenis ĉiun alies strioj.
Jim Davis de Garfield, ekzemple, interŝanĝita kun Blondie ' s Stan Drake, dum Scott Adams ( Dilbert) komercis striojn kun Bil Keane ( The Family Circus ).
Eĉ la Usono-Poŝto ricevita en la agon, eldonantan serion de memorpoŝtmarkoj markantaj la bildstriojarcenton en 1996.
#000041
Dum la Sŭiĉeronie estis antaŭa reklamspektaklo, por unu artisto transpreni trajton de it aŭtoro estas aĝa tradicio en gazetodesegnado (kiam ĝi estas en la komiksoindustrio).
Fakte, la praktiko igis la longvivecon ebla de la pli popularaj strioj de la ĝenro.
Ekzemploj inkludas Little Orphan Annie (tiritan kaj punktskribitan fare de Harold Gray de 1924 ĝis 1944 kaj poste per heredo de artistoj inkluzive de Leonard Starr kaj Andrew Pepoy), kaj Terry and The Pirates, komencita fare de Milton Caniff en 1934 kaj kolektita fare de George Wunder.
#000042
Komerc-movita vario foje kondukis al la sama trajto daŭranta sub malsama nomo.
En unu kazo, en la fruaj 1940-aj jaroj, Modest Maidens de Don Flowers estis tiel admirita de William Randolph Hearst kiun li logis Florojn for de la Rilata Gazetaro kaj ĝis King Features Syndicate duobligante la salajron de la karikaturisto, kaj renomis la trajton Glamor Girls por eviti persekuton de la AP.
Ĉi-lasta daŭre publikigis Modest Maidens, tiritan fare de Jay Allen en la stilo de Floroj.
#000043
Temoj en usonaj gazetaj bildstrioj
#000044
Ĉar gazetoj malkreskis, la ŝanĝoj influis bildstriojn.
Jeff Reece, vivstiloredaktisto de The Florida Times-Union , skribis, "Bildstrioj estas spec de la 'tird Relo estas de la gazeto."
#000045
En temo ligita al grandeclimigoj, dimanĉa bildstrioj ofte estas ligitaj al rigidaj formatoj kiuj permesas al iliaj paneloj esti rearanĝitaj laŭ pluraj malsamaj manieroj restante legeblaj.
Tiaj formatoj kutime inkludas forĵeteblajn panelojn ĉe la komenco, kiun kelkaj gazetoj preterlasos por spaco.
Kiel rezulto, karikaturistoj havas malpli instigon meti grandajn klopodojn en tiujn panelojn.
Garfield kaj Bastardhundoj estis konataj dum la mez-al-malfruaj 80'oj kaj 1990-aj jaroj respektive por sia ĵet maĉoas sur siaj dimanĉa strioj, aliflanke ambaŭ strioj nun administras "senmarkajn" titolpanelojn.
#000047
Kun la sukceso de La Gumps dum la 1920-aj jaroj, iĝis ordinare por strioj (komedio- kaj aventur-ŝarĝitaj egale) havi detalemajn rakontojn daŭrantajn dum semajnojn aŭ monatojn.
La "Monarch of Medioka" rakonto en la Mickey Mouse bildstrio de Floyd Gottfredson kuris de septembro 8, 1937 al majo 2, 1938.
Inter la 1960-aj jaroj kaj la malfruaj 1980-aj jaroj, ĉar telenovaĵoj forigis gazeton legantan por foja bazo prefere ol gazeto, sindikistoj prirezignis longajn rakontojn kaj instigis karikaturistojn por ŝanĝi al simplaj ĉiutagaj gagoj, aŭ tutsemajnaj "intrigoj" (kie ses sinsekvaj (plejparte senrilataj) strioj sekvas saman subjekton), kun pli longaj intrigoj estas utiligitaj plejparte sur aventur-bazitaj kaj dramecaj strioj.
Strioj komencitaj dum la mez-1980-aj jaroj aŭ poste (kiel ekzemple Get Fuzzy , Over the Hedge (Super la Heĝo) , Monty , kaj aliaj) estas konataj pro sia peza uzo de intrigoj, daŭrantaj inter unu- kaj tri semajnoj en la plej multaj kazoj.
#000048
La skribstilo de bildstrioj ŝanĝiĝis ankaŭ post 2-a Mondmilito.
Kun pliiĝo en la nombro da postgimnazi-kleraj legantoj, ekzistis ŝanĝo fore de burleskaĵo kaj direkte al pli cerba humuro.
Slapstiko kaj vidaj gagoj iĝis pli malvastaj al dimanĉa strioj, ĉar ĉar Garfield kreinto Jim Davis metis ĝin, "infanoj pli legas supozeble dimanĉa striojn ol gazetoj."
#000049
Multaj pli malnovaj strioj jam ne estas tiritaj fare de la origina karikaturisto, kiu aŭ mortis aŭ demisiis.
Tiaj strioj estas konataj kiel " zombiostrioj ".
Karikaturisto, pagita fare de la sindikato aŭ foje parencon de la origina karikaturisto, daŭre skribas la strion, tradicion kiu iĝis ordinara en la frua duono de la 20-a jarcento.
Hägar the Horrible (Hägar la Terura) kaj Frank and Ernest estas ambaŭ tirita fare de la filoj de la kreintoj.
Kelkaj strioj kiuj daŭre estas en alligiteco kun la origina kreinto estas produktitaj fare de malgrandaj teamoj aŭ tutaj firmaoj, kiel ekzemple Garfield de Jim Davis, aliflanke ekzistas iu debato se tiuj strioj falas en tiu kategorio.
#000050
Tiu ago estas ofte kritikita fare de modernaj karikaturistoj inkluzive de Watterson la s de kaj Pearls Before Swine Stephan Pastis.
La temo estis traktita en ses sinsekvaj Perlo strioj en 2005.
Charles Schulz, de Arakido famo, petis ke lia strio ne estu daŭrigita fare de alia karikaturisto post lia morto.
Li ankaŭ malaprobis la ideon de dungado de nigriganto aŭ ortografianto, komparante ĝin kun golfludanto dunganta viron por fari siajn entruigobatojn.
La familio de Schulz honoris siajn dezirojn kaj rifuzis multajn proponojn de sindikistoj por daŭrigi Arakidojn kun nova verkinto.
#000051
Ekde la firmiĝo de gazetbildstrioj antaŭ la unua kvarono de la 20-a jarcento, la plej multaj karikaturistoj uzis grupon de asistantoj (kun kutime unu el ili kreditis).
Tamen, tre kelkaj karikaturistoj (ekz.:
George Herriman kaj Charles Schulz, inter aliaj) faris iliajn striojn preskaŭ tute memstare;
ofte kritikante la uzon de asistantoj pro la samaj kialoj la plej multaj havas koncerne iliajn redaktistojn dungante anyone alian por daŭrigi ilian laboron post ilia emeritiĝo.
#000052
Ekde la krepusko de bildstrioj, la proprieto de ili estis ripetiĝanta temo.
Tradicie, la sindikato posedis la rajtojn al la strioj.
Tamen, dum historio ekzistas esceptoj, kun Mutt and Jeff estas frua (se ne la plej frua) kazo en kiu la kreinto posedis siajn verkojn.
Tamen tio poste estis limigita al adaptiĝoj de viglaj trajtoj.
Kiam ĝi komenciĝis en 1970, la Universala Pressindikato donis al karikaturistoj 50-procentan parton sur la proprieto de iliaj verkoj, dum la Kreintoj-Sindikato (fondita en 1987) donis artistoplenajn rajtojn al la strioj, ion kiuj Universal Press faris enen 1990-a sekvite fare de King Features en 1995, dum antaŭ 1999 kaj la tribuno kaj United Feature-servoj komenciĝis doni rajtojn al kreintoj super siaj verkoj;
tamen ĉi-lastaj tri sindikatoj nur aplikis tion al novaj strioj, aŭ al tiaj sufiĉe popularaj.
#000053
Komencante en la malfruaj 1940-aj jaroj, la naciaj sindikatoj kiuj distribuis gazeton bildstriojn submetis ilin tre strikta cenzuro.
Li'l Abner estis cenzurita en septembro 1947 kaj estis tirita de artikoloj fare de Scripps-Howard. La konflikto, kiel raportite en Tempo , centris en la portretado de Capp de la Usona Senato.
Diris Eduarda Hirudo de Scripps, "Ni ne opinias ke ĝi estas bona redaktado aŭ solida civitaneco imagi la Senaton kiel muntado de nerdoj kaj krimuloj ...
#000054
Ĉar bildstrioj estas pli facilaj por infanoj por aliri kompariblis al aliaj specoj de amaskomunikilaro, ili havas signife pli rigidan cenzurkodon ol alia amaskomunikilaro.
Stephan Pastis lamentis ke la "neskribita" cenzurkodo daŭre estas "blokita ie en la 1950-aj jaroj."
Ĝenerale, bildstrioj ne estas permesitaj inkludi tiajn vortojn kiel "feko", "mizerasas", "ŝraŭbis", kaj "infero", kvankam ekzistas esceptoj kiel ekzemple la la 22-an de septembro 2010 Mother Goose kaj Grimm en kiu maljuna viro diras, "Tiu flegejmanĝaĵo suĉas", kaj paro de Perloj antaŭ pork bildstrioj de la 11-an de januaro 2011 kun karaktero nomis Ned uzantan la vorton "mizera".
Nudaj dorsflankoj kaj pafantaj pafilojn ne povas esti montritaj, laŭ Dilbert karikaturisto Scott Adams.
Tiaj bildstriotabuoj estis detalaj en la libro But That's Unprintable de Dave Breger (Bantamo, 1955).
#000055
Multaj temoj kiel ekzemple sekso, drogo, kaj terorismo ne povas aŭ tre malofte povas esti malkaŝe diskutitaj en strioj, kvankam ekzistas esceptoj, kutime por satiro, kiel en Florado-Distrikto.
Tio igis kelkajn karikaturistojn frekventi ambigueco aŭ dialogo infanoj ne komprenas, kiel en Luann de Greg Evans.
Junaj karikaturistoj postulis ordinarajn vortojn, bildojn, kaj temoj devus esti permesitaj en la bildstrioj.
Iuj el la tabuvortoj kaj temoj estas meciita gazeto en televido kaj aliaj formoj de vidmediaj.
Retaj bildstrioj kaj bildstrioj distribuitaj ĉefe al postgimnaziogazetoj estas multe pli liberaj en tiu rilato.
#000056
Ĉinio kaj Tajvano ( listo)Honkongo
#000061
Francio kaj Belgio ( listo)Belgio
#000062
Bildstrioj kaj bildstrioj faris en plenlongajn filmojn
Bildstrioj petis sed neniam publikigis
#000063