Ĉu vi vidas ĉiujn lingvojn supre de la paĝo ? Ni tradukas rakontojn el Global Voices por ke civitanaj komunikiloj tra la mondo estu alireblaj por ĉiuj.
#000000
Arto kaj kulturoBona novaĵoCenzuroCivitanaj komunikilojDisvolvadoEdukadoEkonomio kaj komercoElektadoEn- kaj elmigradoEtno kaj rasoFilmoFotografioFreŝa NovaĵoHistorioHomaj rajtojHomama agadoHumuroIdeojIndiĝenojInternaciaj rilatojInterreta aktivismoJunulojJuroKatastrofoKomunikiloj kaj ĵurnalismoLaboroLingvoLiteraturoMedioMilito kaj konfliktoMuzikoNutraĵoParolliberecoPolitikoProtestoRajtoj je seksa diverseco (GLAT)RegadoReligioRifuĝintojSanoSciencoSportoTeknikaroUnesko (UNESCO)Unuiĝitaj Nacioj (UN)Virinoj kaj socia seksoVojaĝo
#000003
Nova libro pri la sufero kaj rezisto de iranaj kaptitinoj
#000004
Irana aktivistino pri homaj rajtoj Narges Mohammadi [eo] ricevas gratulojn pro sia liberigo el la malliberejo, dum en la fono aliaj iranaj virinoj estas arestitaj. Bildo de Assad Binakhahi, irana ilustristo loĝanta en Germanio. Uzata kun permeso.
#000005
Blanka torturo estas psikologia tortura tekniko, en kiu malliberuloj estas longdaŭre enfermitaj en tute blankaj ĉeloj. La celo estas totala sensa senigo kaj izolado de la viktimo. Ĝi estas unu el la torturaj metodoj uzataj en iranaj malliberejoj kune kun fizika torturo.
#000006
Ĝi ankaŭ estas la nomo de nova libro de Narges Mohammadi, ĉefa irana ĵurnalistino kaj homrajta aktivulino. “Blanka Torturo”, publikigita perslingve de la sveda eldonisto Baran, prezentas 12 intervjuojn kun politikaj kaptitinoj kune kun la personaj spertoj de la verkistino, kiu mem pasigis ok jarojn kaj duonon en irana malliberejo.
#000007
La 12 virinoj intervjuitaj estas ĵurnalistinoj, membroj de religiaj malplimultoj kaj politikaj aktivulinoj. Iliaj rakontoj priskribas la teruran staton de iranaj malliberejoj, kie katastrofaj sanitaraj kondiĉoj kaj etaj malhelaj ĉeloj oftas. Malliberuloj intence ne ricevas medicinan prizorgon, submetitaj al horoj da esplordemandado, minacoj estas faritaj al parencoj, kaj soleca enkarcerigo estas utiligata kiel tortura tekniko.
#000008
Reza Kazemzadeh [fr], eminenta irana psikologo loĝanta en Belgio [eo], kiu laboras kun viktimoj de torturo, skribis jenon pri la tekniko de blanka torturo:
#000009
It can be argued that if physical torture is used at the beginning of an arrest to make a prisoner talk (providing information), the purpose of the psychological torture is to infiltrate the identity and influence his or her personality in the long run.
#000010
Ni povas diri, ke fizika torturo estas uzata komence por paroligi la kaptiton (por ke tiu donu informojn) kaj ke la celo de psikologia torturo estas penetri en la identecon de la kaptito kaj longtempe influi ties personecon.
#000011
La libro malkaŝas, ke la 12 intervjuitaj virinoj estis arestitaj ne pro krimoj, sed ĉar la iranaj sekurecaj kaj sekretaj servoj kredas, ke ili povas uzi ilin por enketoj. Ĉi tiuj kaptitinoj estas fortege premitaj fari konfesojn aŭ devigitaj kunlabori.
#000012
En la libro Mohammadi ankaŭ rakontas pri siaj propraj spertoj en malliberejo, pri la izolaj ĉeloj [Ndlt: speco de malliberejo, en kiu kaptito havas neniun kontakton kun iu ajn krom prizona dungitaro] kaj la pridemandadoj. Ŝi klarigas, ke kvankam la pridemandistoj ĝenerale sciis ĉion, ili tamen postulis, ke ŝi oficiale eksiĝu de la organizaĵo pri homaj rajtoj “Centro de la Defendantoj de Homaj Rajtoj” fondita de eminentaj iranaj advokatoj inter alie Ŝirin Ebadi [eo], laŭreato de la Nobel-premio pri paco.
#000015
Mohammadi, kiu ankaŭ kampanjas kontraŭ la mortopuno, skribas en sia libro:
#000016
The solitary cell is not just a location, but a place where all elements concur to make to have the imprisonment impact us. This includes the indifference of doctors towards our pain, blindfolding prisoners, dirty curtains, dead cockroaches on the floor, unfitting prison clothes, and long periods of sitting in interrogation cells.
#000017
La izola ĉelo estas ne nur ĉelo, sed koncentriĝo de ĉio, kio invadas nin dum malliberigo: kuracistoj nesentemaj al nia doloro, okulkovrado de la malliberuloj, malpuraj kurtenoj, mortaj blatoj sur la planko, malkonvenaj malliberejaj vestaĵoj kaj la longa atendado en la pridemandejaj ĉambroj.
#000018
Ĉiu kaptito reagas malsame al la samaj cirkonstancoj. Nigara Afsharzadeh estas turkmena [eo] kaptitino, kiu estis kondamnita al kvin jaroj da malliberejo en 2014 pro suspekto de spionado. Ŝi klarigas kiel ŝi sukcesis pluvivi en sia ĉelo parolante al formikoj. “Mi nur volis kundividi mian ĉelon kun alia vivanta estaĵo” ŝi diras.
#000019
Sima Kiani estas adepto de la Bahaa Kredo [eo] kaj eksa politika kaptitino. Ŝi diras, “Mi preferus esti pridemandita ol lasita sola en mia [karcera] ĉelo.”
#000020
La pridemandistoj ankaŭ uzas informojn pri la familioj aŭ sano de la malliberulinoj por subpremi ilin. Mahvaŝ Ŝahriari, kiu ankaŭ estas parto de la bahaa komunumo kaj kiu pasigis 10 jarojn en malliberejo, trovis la minacojn faritajn kontraŭ siaj edzo kaj filo “la plej malfacilaj” aspektoj de la pridemandado.
#000021
La irana-brita civitanino Nazanin Zaghari-Ratcliffe klarigas, kiel oni rifuzis al ŝi medicinan prizorgadon en la malliberejo, eĉ la preskribitajn medikamentojn.
#000022
Post konvertiĝo al kristanismo, Mary Mohammadi pasigis ses monatojn en malliberejo por esti membro de hejmpreĝejo. Ŝi rakontas kiel la gardistoj konstante insultis ŝin, ŝian familion kaj ŝian kristanan kredon. “Ili nomis la preĝejon hazardludejo” ŝi diras.
#000023
La libro klarigas kiel la pridemandaj teknikoj celas transformi la kaptitojn en kunlaborantoj. Unu el la pridemandistoj deklaris sian amon al Hangameh Ŝahidi, kiu estas ĵurnalistino kaj virinrajta aktivulino, kaj petis ŝin geedziĝi kun li kontraŭ fermado de ŝia dosiero. Ŝi firme rifuzis la oferton, dirante ke ŝi preferas plenumi sian punon ol iam revidi lin.
#000024
En ĉi tiuj cirkonstancoj, iuj el ĉi tiuj kaptitinoj ankoraŭ sukcesis komenci fastostrikon por defendi siajn memfidon kaj rajtojn.
#000025
Plej multaj malliberuloj suferas la psikologiajn konsekvencojn de torturo dum longa tempo. Mansour Borji estas la plenuma direktoro de Artikolo 18, londona kristana premorganizaĵo, kiu helpas kristanajn eksajn kaptitojn trakti traŭmojn. Li diris al Global Voices:
#000026
Awareness about this kind of torture and the ways to identify the symptoms in victims’ behaviour and moods is key. It is essential that the victims, their families, and the broader community know about the root causes of the unusual behaviour in some specific circumstances and are able to react in an appropriate way. Former prisoners re-live trauma and suffering caused by torture repeatedly. You should not respond lightly to the way they react stressfully to the ring of a phone, or to some smells and noises. Awareness will help them gradually improve their mental wellbeing.
#000027
Estas grave konscii pri ĉi tiu speco de torturo kaj rekoni ĝiajn simptomojn en la konduto kaj humoro de la viktimoj. Nepre necesas ke la viktimoj, iliaj familioj kaj la pli vasta komunumo sciu la kaŭzojn de ilia stranga konduto en iuj cirkonstancoj kaj povu taŭge respondi. Eksaj malliberuloj regule retravivas sian traŭmaton kaj la suferojn kaŭzitajn de la torturo. Vi ne devas reagi frivole al la streĉo, kiun ili spertas kiam telefono sonas, aŭ ĉe iuj odoroj kaj sonoj. Konscii pri tio estas la unua paŝo al la iom-post-ioma plibonigo de ilia mensa bonfarto.
#000028
Kamran Aŝtari estas la direktoro de Arseh Sevom [en, fa], organizaĵo por antaŭenigi demokration, homajn rajtojn kaj civilan socion en Irano. Li mem estis torturita en irana malliberejo kiel adoleskulo kaj li diras al Gobal Voices:
#000029
Any form of torture can cause psychological trauma. But it’s especially bad for young people under 25 because their brains are still forming. It becomes permanent and life-long (...). Unfortunately, for all of us who have experienced trauma, there is no returning to the people we once were. There is only finding ways to dim the nightmares.
#000030
Iu ajn torturo povas kaŭzi psikologian traŭmaton. Sed ĝi estas speciale malbona por junuloj sub 25 jaroj, ĉar iliaj cerboj ankoraŭ disvolviĝas. Ĝi fariĝas definitiva kaj daŭras tutan vivon (...). Bedaŭrinde por ĉiuj el ni, kiuj suferis traŭmaton, ne eblas retropaŝi. Ni povas trovi nur manierojn mildigi la koŝmarojn.
#000031
Civitanaj komunikilojHomaj rajtojParolliberecoPolitikoProtestoVirinoj kaj socia sekso
#000032
Kiel tiu ĉi tunizia insulo kunigis islamanojn kaj judojn
#000034
La hiĝabo ĉe televido en Alĝerio: Fino de ĉio franca
#000035
Aboni komentojn de ĉi tiu artikolo per retpoŝto
#000041
Ĉiuj komentoj estas kontrolitaj de administranto. Ne sendu vian komenton pli ol unufoje ĉar tiu povus esti markita kiel spamo.
Bonvolu konduti respekteme al aliaj. Komentoj kiuj enhavas malamajn esprimojn, obscenaĵojn kaj personajn atakojn ne estos aprobitaj.
#000042
Global Voices estas subtenata de la klopodoj de niaj volontulaj kontribuantoj, fondumoj, donacantoj kaj misio-servoj. Por pliaj informoj bonvolu legi nian Monkolektan Etikan Politikon.
#000043
Speciala danko al niaj multaj subtenantoj
#000044