Verkinto: Sten JohanssonSpeco: romanoHaveblo: En stokoPrezo: €19.23Eldonjaro: 2015Formo: libro glubinditaPriskribo: Sten Johansson uzas fascinajn rakonto-teknikojn en ĉi tiu psikologia romano pri krimo.Paĝoj: 179Larĝo: 140 mmAlto: 220 mmISBN: 978-1-59569-300-6Recenzo: De Nikolao Gudskov: La tuta vivo rigarde el prizonoDe Anina Stecay: Forpuŝitaj memoroj jukasDe Valentin Melnikov: SkabioDe Paulo Sérgio Viana: MOV01972De Martine Freyddier: Skabio Skabio: Sten Johansson verkis bonan psikologian romanon pri... jes, pri kio? Ĝis lastmomente ne klariĝas,
ĉu la ĉefrolulo, Stefan, vere murdis aŭ mortigis aliajn homojn aŭ ĉu nur temas pri hazardoj. Ĉiu ĉapitro kondukas la leganton al pli frua periodo en la vivo de Stefan. Pro tio, mi ja hezitas diri,
ĉu la verko estas rekomendinda por komencantoj - laŭ lingvaĵo ĝi certe taŭgas por ili, sed ĉar la direkto de la rakonto estas iom komplika, mi dubas.
Por aliaj la romano certe estas tre leginda!
(Katinjo - Internacia Esperanto-Sumoo Julio 2015)Pritakso: Aldoni mian pritakson
#000000
La tuta vivo rigarde el prizono
#000002
La libro apartenas al la ĝenro de pure psikologia romano. La protagonisto Stefan partoprenas
en renkontiĝo de la lernejaj samklasanoj, kiujn li ne vidis 25 jarojn, kaj poste li
subite estas arestita pro tio, ke li post foriro de la aranĝo ĉu-murdis iun sian iaman
kamaradon. Do li pasigas la tempon en izola karcero, dum daŭras la polica esploro.
#000004
Turmentoj de izolo kondukas lin al rememoroj pri la tuta vivo kaj ĉefaj personaj travivaĵoj.
La teksto prezentas ilin ne sinsekve, sed poepizode en iom libera ordo, ĝenerale kondukante
al ĉiam pli profunda pasinteco. El tiuj fragmentoj devus kolektiĝi, kiel mozaiko aŭ
puzlo, plena bildo de lia vivo. Por psikologia romano necesus, ke tia bildo donu koheran
komprenon pri la personeco de la protagonisto kaj (se temus pri krimo vere farita
de li) – klarigu la internajn kaŭzojn de ĝi.
#000005
Kun lia persona karakterizo ankaŭ ne estas ligitaj liaj profesiaj okupoj pri demografio;
la leganto povas eksupozi, ke la profesio por Stefan estas elektita de la aŭtoro nur
por komuniki siajn proprajn ideojn pri certaj demografiaj kaj proksimaj problemoj!
Sekve, la kohera bildo de la personeco ne rezultis, kaj en tiu senco la tasko de psikologia
romano ne estas ĝis la fino plenumita, kvankam ĉiu aparta epizodo estas verkita majstre.
#000007
Skabio, kiu obsedas Stefanon en la prizono, estas jen menciata, jen tute forgesata
de la aŭtoro, kaj ĝia simbola signifo por ion malkovri en la personeco de Stefan restas
iom nebula. Tio, laŭ mi, montras, ke Sten Johansson estas pli granda majstro kiel
aŭtoro de ne tro longaj rakontoj ol kiel romanisto.
#000008
Estas kelkaj ĝuigaj plusoj en la romano – malmultaj (bedaŭrinde!) akcesoraj pensoj de la aŭtoro pri iuj aferoj, ne havantaj
rilaton al la enhavo. Ekzemple, al mi – eble, pro tio, ke mi, kiel Stefan, devas fojfoje instrui al studentoj sciencologion
– tre plaĉis komparo de la filozofio de K. Popper kun unu ideo de Winnie-la-Pu: „Ŝajne li adoptis la Pu-an filozofion pri tio kiel serĉi kaj trovi. Iam Pu kaj amikoj
ne trovis la vojon hejmen, sed ĉiam revenadis al la kavo, de kie ili ekiris. Tiam
Pu proponis anstataŭe serĉi tiun kavon, por trovi ion, kion ili ne serĉis, kio eble
estos tio, kion ili ja serĉis, ekzemple la hejmon.” (p. 35). Nu, mi nepre mencios tian traktadon al miaj studentoj sekvontfoje!
#000009
Do, ĝenerale, mi povas konkludi, ke la libro apartenas al la bonstila esperantlingva
literaturo, sed kiel psikologia romano ĝi ne estas tre sukcesa.
#000010
Skabio estas psikologia romano pri krimo.
Stefan vekiĝas en malliberejo kaj atendas sen okupo. Lia pasinta vivo revenas al li kaj fojfoje lia atendo en prizono estigas angoron kaj mensan konfuzon.
#000011