La Humboldt-Universitato en Berlino ( germane:
Humboldt-Universität zu Berlin, mallongigis HU Berlinon) estas unu el la plej maljunaj universitatoj de Berlino, fonditaj la 15an de oktobro 1811 kiel la University of Berlin (Universitato de Berlino) ( Berliner Universität) fare de Frederick Vilhelmo Adelin de Prusio, sur la iniciato de la liberala prusa instrua reformanto kaj lingvisto Wilhelm von Humboldt.
La universitato estas konata tutmonde por iniciatado de la Humboldtiana modelo de alteduko, kiu forte influis aliajn eŭropajn kaj okcidentajn universitatojn, kaj la universitato estis vaste nomita "la patrino de ĉiuj modernaj universitatoj."
La universitato estis asociita kun 41 nobelpremiitoj kaj estas konsiderita unu el la plej bonaj universitatoj en Eŭropo same kiel unu el la plej prestiĝaj universitatoj en la mondo por artoj kaj homscienco.
Ĝi estis vaste rigardita kiel la supera universitato de la monda por la natursciencoj dum la 19-a kaj frua 20-a jarcento, kaj estas ligita al gravaj sukcesoj en fiziko kaj aliaj sciencoj memstare profesoroj kiel ekzemple Albert Einstein.
#000001
De 1828 ĝis ĝia fino en 1945 ĝi estis konata kiel la Frederick William University ( Friedrich-Wilhelms-Universität) kaj ankaŭ (neoficiale) kiel la Universität unter den Lindeno post it loko en la antaŭa palaco de Prince Henry of Prussia (Princo Henry de Prusio) kiun lia frato, reĝo Frederiko la 2-a, konstruis por li inter 1748 kaj 1753 sur la avenuo Unter den Linden.
#000002
Dum la Malvarma Milito, la malnovaj universitatkonstruaĵoj situis en Orientberlino.
La universitato remalfermis en 1946, sed pro komunista subpremo, inkluzive de la sovetia ekzekuto de liberalulo kaj socialdemokratstudentoj kiuj batalis por demokratio, la Libera Universitato Berlino estis establita kiel reale okcidenta posteulo en Okcidenta Berlino en 1948, kun subteno de Usono, kaj retenante tradiciojn kaj fakultatanojn de la malnova Frederick William University;
la nomo de la Free University rilatas al la statuso de Okcidenta Berlino kiel parto de la okcidenta " libera mondo ", kontraste al la "unfree" komunistan mondon ĝenerale kaj la "unfree" komunist-kontrolitan universitaton en Orientberlino aparte.
En 1949, la universitato en Orientberlino estis renomita Humboldt University en honoro de ambaŭ sia origina fondinto Wilhelm kaj lia frato, geografiisto Alexander von Humboldt.
Pro la nekontestata naturo de tiu nomo kaj ĉar ĝi estis elektita de la universitato mem kiel ago de rezisto kontraŭ nomado de la universitato laŭ komunistgvidanto, ĝi estis retenita post la falo de komunismo.
Tamen la falo de la komunista registaro kaŭzis totalan reformon de la universitato de 1990, inkluzive de la dissolvo de multaj sekcioj rigardita kiel politigita, kaj la fino de ĉiuj dungitoj, kiuj estis plejparte anstataŭigitaj per okcidentaj akademiuloj senmakulaj per komunismo kiam la pozicioj estis readvertigitaj.
La dekomunumigo estis aranĝita pli forte en la Humboldt University ol iu alia universitato en la antaŭa GDR, kaj kiel rezulto, la Humboldt University post kiam germana reunuiĝo estas firmradika en la okcidentgermana akademia tradicio kun nur malmulte da kontinueco de la laŭ-peto-formita universitato.
#000003
4 Eminentaj akademiuloj kaj eks-studentoj 4.1
#000004
4 Muzeoj de la Humboldt-Universitato
#000005
La unua semestro en la lastatempe fondita Berlina universitato okazis en 1810 kun 256 studentoj kaj 52 prelegantoj en kapabloj de leĝo, medicino, teologio kaj filozofio sub rektoro Theodor Schmalz.
La universitato estis hejmo al multaj el la plej grandaj pensuloj de Germanio de la pasintaj du jarcentoj, inter ili la subjektiva idealistfilozofo Johann Gottlieb Fichte, la teologo Friedrich Schleiermacher, la absoluta idealistfilozofo G.W.F. Hegel, la Romantika laŭleĝa teoriulo Friedrich Carl von Savigny, la pesimistfilozofo Arthur Schopenhauer, la objektiva idealistfilozofo Friedrich Schelling, kulturkritikisto Walter Benjamin, kaj famaj fizikistoj Albert Einstein kaj Max Planck.
#000006
La strukturo de germanaj esplorad-intensaj universitatoj, kiel ekzemple Humboldt, funkciis kiel modelo por institucioj kiel Johns Hopkins Universitato.
Plue, estis postulite ke "la Humboldtiana universitato iĝis fotomodelo por la resto de Eŭropo [ ...
kie ĝia centra principo estas la unio de instruado kaj esploru en la laboro de la individua akademiulo aŭ sciencisto."
#000008
Aldone al la forta ankrado de tradiciaj temoj, kiel ekzemple scienco, leĝo, filozofio, historio, teologio kaj medicino, Berlin University formiĝis por ampleksi multajn novajn sciencajn disciplinojn.
Alexander von Humboldt, frato de la fondinto Vilhelmo, antaŭenigis la novan lernadon.
Kun la konstruado de modernaj esplorinstalaĵoj en la dua duono de la 19-a-jarcenta instruado de la natursciencoj komenciĝis.
Famaj esploristoj, kiel ekzemple la apotekisto August Wilhelm Hofmann, la fizikisto Hermann von Helmholtz, la matematikistoj Ernst Eduard Kummer, Leopold Kronecker, Karl Weierstrass, la kuracistoj Johannes Peter Müller, Albrecht von Graefe, Rudolf Virchow kaj Robert Koch, kontribuite al la scienca famo de Berlin University.
#000009
Dum tiu periodo de vastigo, Berlin University iom post iom disetendiĝis por integrigi aliajn antaŭe apartajn altlernejojn en Berlino.
Ekzemplo estus la Charité, la Pépinière kaj la Collegium Kuracisto-chirurgicum.
En 1717, reĝo Friedrich I konstruis kvaranten domon por Pesto ĉe la urbaj pordegoj, kiuj en 1727 estis renomitaj fare de la "soldatreĝo"
"Es soll das Haus die Charité heißen" (Ĝi estos nomita Charité [franca por bonfarado]).
Antaŭ 1829 la ejo iĝis la medicina kampuso de Berlin University kaj restis tiel ĝis 1927 kiam la pli moderna Universitathospitalo estis konstruita.
#000010
Berlin University komencis naturhistoriokolekton en 1810, kiu, antaŭ 1889 postulis apartan konstruaĵon kaj iĝis la muzeo für Naturkunde.
La preekzistanta Tierarznei School, fondita en 1790 kaj absorbita fare de la universitato, en 1934 formis la bazon de la Veterinara Medicino-Instalaĵo (Grundstock der Veterinärmedizinischen Fakultät).
Ankaŭ la Landwirtschaftliche Hochschule Berlino (Agricultural University de Berlino), fondita en 1881 estis aligita kun la Agrikultura Faculties de la Universitato.
#000011
Post 1933, kiel ĉiuj germanaj universitatoj, ĝi estis trafita fare de la nazireĝimo.
La rektoro dum tiu periodo estis Eugen Fischer.
Estis de la biblioteko de la universitato ke proksimume 20,000 libroj de "degeneras" kaj kontraŭuloj de la registaro estis prenitaj por esti bruligitaj la 10-an de majo el tiu jaro en la Opernplatz (nun la Bebelplatz) por manifestacio protektita fare de la SA kiu ankaŭ havis paroladon de Joseph Goebbels.
Monumento al tio nun povas esti trovita en la centro de la kvadrato, konsistante el vitropanelo malfermiĝanta sur subtera blanka ĉambro kun senhoma bretarspaco por 20,000 volumoj kaj plako, portante surskribon de laboro (1820) de Heinrich Heine: "La milito Vorspiel-Nur, dort homekipos Bücher-verbrent, verbrentviro estas Ende-Auch Menschen" ("Tio estis nur preludo;
kie ili bruligas librojn, ili finfine bruligas homojn").
#000012
La Law for the Restoration of the Professional Civil Service (Leĝo por la Restarigo de la Profesia Ŝtatservo) (germana "Gesetz zur Wiederherstellung des Berufsbeamtentums") rezultigis 250 judajn profesorojn kaj dungitojn estantajn pafita dum 1933/1934 kaj multaj doktorecoj estantaj reprenita.
Studentoj kaj akademiuloj kaj politikaj kontraŭuloj de nazioj estis elĵetitaj de la universitato kaj ofte deportitaj.
Dum tiu tempo preskaŭ unu'triono de ĉiuj el la kunlaborantaro estis pafita fare de la nazioj.
#000013
Preskaŭ tuj, la sovetiaj posedantoj komencis persekuti ne-komunistojn kaj subpremi akademian liberecon en la universitato.
Tio kondukis al fortaj protestoj ene de la studentaro kaj fakultato.
sekreta polico arestis kelkajn studentojn en marto 1947 kiel respondo.
La soveto Military Tribunal en Berlino-Lichtenberg regis ke la studentoj estis implikitaj en la formado de "rezista movado en la Universitato de Berlino", same kiel spionado, kaj estis juĝitaj al 25 jaroj da punlaboro.
De 1945 ĝis 1948, 18 aliaj studentoj kaj instruistoj estis arestitaj aŭ kidnapitaj, multaj iranta dum semajnoj, kaj iu okupita al Sovet-Unio kaj efektivigitaj.
Multaj el la studentoj celitaj per sovetia persekuto estis aktivaj en la liberala aŭ soci-demokrata rezista batalo kontraŭ la Soveti-trudita komunista diktaturo;
la germana komunista partio rigardis la socialdemokratojn kiel iliajn ĉefmalamikojn ekde la fruaj tagoj de la Vajmara Respubliko.
#000015
La komunista povotranspreno de la malnova universitato kondukis al vokoj de " libera " universitato en Okcidenta Berlino.
Studentoj kaj akademiuloj, kun subteno de aparte la amerikanoj, la gazeto Der Tagesspiegel , kaj la reganta urbestro Ernst Reuter fondis la Liberan Universitato Berlinon en Dahlem, situanta en la Amerik-kontrolita parto de Okcidenta Berlino.
La Free University iĝis fakta posteulinstitucio de la Frederick William University, retenante multajn el siaj tradicioj kaj fakultaton.
La jardek-longa dividado de la grandurbo en orienta kaj Okcidentan Berlinon finfine cementis la dividadon en du sendependajn universitatojn permanente.
#000016
Ĉar la malnova nomo de la universitato havis kelkajn monarĥajn originojn la universitato estis renomita.
Kvankam la sovetianoj kaj la komunistregistaro de Orientberlino preferis nomadon post iu komunistgvidanto, universitatgvidantoj sukcese rezistis tion kaj povis nomi ĝin post la du Humboldt-fratoj, nomo kiu estis nekontestata ankaŭ en la okcidento kaj kapitaligis sur la famo de la Humboldt-nomo, kiu estas rilata al la Humboldtiana modelo de alteduko.
Post 1990 la nomo estis retenita pro sia nekontestata kaj ne-komunista naturo, kaj ĉar ĝi estis elektita de la universitato mem kiel ago de rezisto kontraŭ nomado de la universitato laŭ komunistgvidanto.
#000017
Hodiaŭ, Humboldt University estas ŝtatuniversitato kun granda nombro da studentoj (36,986 in 2014, inter ili pli ol 4,662 eksterlandaj studentoj) post la modelo de okcidentgermanaj universitatoj, kaj kiel it ekvivalento la Libera Universitato Berlino.
#000019
La universitato konsistas el tri malsamaj kampusoj nome Campus Mitte, Campus Nord kaj Campus Adlershof.
Ĝia ĉefkonstruaĵo situas en la centro de Berlino ĉe la bulvardo Unter den Linden kaj estas la koro de Campus Mitte.
La konstruaĵo estis konstruita sur ordo fare de reĝo Frederiko la 2-a por lia pli juna frato Prince Henry of Prussia (Princo Henry de Prusio).
Ĉiuj institutoj de homscienco situas ĉirkaŭ la ĉefkonstruaĵo kune kun la Sekcio de Juro kaj la Sekcio de Komerco kaj Economics.
Kampuso kiun Nord situas norde de la ĉefkonstruaĵo proksima al Berlin Hauptbahnhof kaj estas la hejmo de la vivsciencsekcioj inkluzive de la universitata medicina centro Charité.
La naturscienco kune kun komputado kaj matematiko situas en Campus Adlershof en la sudoriento de Berlino.
Krome, la universitato daŭrigas sian tradicion de libroaŭkcio ĉe la universitatpordegoj alfrontante Bebelplatz.
#000020
Tiuj estas la naŭ kapabloj pri kiuj la universitato laboras dividita: [12]
#000021
Krome, ekzistas du sendependaj institutoj ( Zentralinstitute) kiuj estas parto de la universitato:
#000023
Kiam la Reĝa Biblioteko pruvis nesufiĉa, nova biblioteko estis fondita en 1831, unue situante en pluraj provizoraj ejoj.
En 1871-1874 bibliotekkonstruaĵo estis konstruita, sekvante la dezajnon de arkitekto Paul Emanuel Spieker.
En 1910 la kolekto estis translokigita al la konstruaĵo de la Berlina Ŝatbiblioteko.
#000025
Dum la Vajmara Periodo la biblioteko enhavis 831,934 volumojn (1930) kaj estis tiel unu el la gvidaj universitataj bibliotekoj en Germanio en tiu tempo.
#000026
Dum la naziaj librobruladoj en 1933, neniuj volumoj de la universitata biblioteko estis detruitaj.
Ankaŭ, la perdo tra 2-a Mondmilito estis relative malgranda.
En 2003, naturscienco rilatigis ke libroj estis outouseitaj al la lastatempe fondita biblioteko ĉe la Adlershof kampuso, kiu estas dediĉita sole al la natursciencoj.
#000027
De kiam la regiono de la Ŝtata Biblioteko devis esti malbaritaj en 2005, nova bibliotekkonstruaĵo estas ronde esti konstruita proksime al la ĉefkonstruaĵo en la centro de Berlino.
La "Jacob und Wilhelm Grimm-Zentrum" (Jakobo kaj Wilhelm Grimm Centre, Grimm Zentrum aŭ GZ ĉar ĝi estas povas esti referita fare de studentoj) malfermiĝis en 2009.
#000028
En totalo, la universitata biblioteko enhavas proksimume 6.5 milionojn da volumoj kaj 9000 kontrolitajn revuojn kaj ĵurnalojn kaj estas unu el la plej grandaj universitataj bibliotekoj en Germanio.
#000029
La libroj de la Institut für Sexualwissenschaft estis detruitaj dum la naziaj librobruladoj kaj la instituto detruita.
Sub la kondiĉoj de la Magnus Hirschfeld Foundation, la registaro entreprenis por daŭrigi la laboron de la instituto en la universitato post la morto de ĝia fondinto.
Tamen tiuj esprimoj estis ignoritaj.
En 2001 tamen la universitato akiris la Arkivon por Sexology de la Robert Koch Institute, kiu estis fondita sur granda privata biblioteko donacita fare de Erwin J. Haeberle.
Tio nun estis enhavita en la nova Magnus Hirschfeld Center.
#000030
Berlin University de la Artoj
#000042
Germana Universitato de Administraj Sciencoj Speyer
#000043
La Humboldt-Universitato en Berlino – germane Humboldt-Universität zu Berlin aŭ mallonge HU Berlin (HUB) - estas la plej aĝa kaj plej granda el la kvar universitatoj en Berlino kaj unu el la plej grandaj en Germanio. Ĝi havas sian sidejon en la urbocentra bulvardo Unter den Linden en la urbokvartalo Berlin-Dorotheenstadt en la centra distrikto de Berlino. La institucio konsideriĝas esti inter la plej renomaj universitatoj tutmonde[2] kaj inter alie edukis 29 nobel-premiitojn.[3]
#000045
La universitato konsideriĝas daŭriganto de la unua berlina universitato, (Alma Mater Berolinensis), kiu komencis funkcii dum la jaro 1810.
#000046
La universitato fondiĝis la 16-an de aŭgusto 1809 laŭ iniciato de la liberala prusa eduka reformisto kaj lingvisto Wilhelm von Humboldt, dum la sekva jaro 1810 ĝi praktike ekfunkciis. Inter la jaroj 1828 kaj 1946 ĝi havis la nomon Friedrich-Wilhelms-Universität, honore al la prusa reĝo Friedrich Wilhelm la 3-a, kiu subtenis la fondon. Post la Dua Mondmilito la universitato apartenis al la parto de Berlino administrata de la Ruĝa Armeo de Sovetunio, kaj ekde la jaro 1949 al la socialisma ŝtato GDR. La politika premo de la komunismaj regantoj pli kaj pli influis la universitatan vivon, kaj reage la 4-an de decembro 1948 en okcidenta Berlino fondiĝis nova, ne komunisme influita berlina universitato, kiu donis al si la nomon Libera Universitato Berlino.
#000047
Nur dum la jaro 1949 la historia universitato en la berlina urbocentro ricevis sian nunan nomon, kiu celis honorigi kaj la lingviston Wilhelm von Humboldt kaj lian fraton, la naturscienciston Alexander von Humboldt. Tiu nomo restis oficiala ankaŭ post la kolapso de la ŝtato GDR kaj la reunuiĝo de Germanio la 3-an de oktobro 1990. Atentindas ke la nomo intence enhavas la germanan vorteton "zu", kiu korespondas ĉi-kontekste al la esperanta vorteto "en" – la universitataj nomdonantoj substrekis ke la institucio ne estu la posedaĵo "de Berlino", sed nur havu sian lokon "en Berlino".
#000048
Per la referenco de ambaŭ kleruloj – Wilhelm kaj Alexander von Humboldt – la universitato en la epoko de la Malvarma Milito kaj de forta politika premo ene de la naskiĝanta socialisma ŝtato GDR, celis substreki la idealon kaj tradicion de humanismo kaj de la libera disvolviĝo de la sciencoj. Malgraŭ tio, dum la sekvaj jaroj la studaj enhavoj, la universitata administrado kaj la esploraj kondiĉoj forte orientiĝis laŭ la politika fundamento de la samjare fondita socialisma ŝtato GDR, firme ligita al Sovetunio. Dum la komenciĝanta epoko de politika malstreĉiĝo dum la 1970-aj jaroj en Eŭropo la universitato en iuj fakoj povis replekti internaciajn kontaktojn kaj firmigi ilin per mondaj kunlaboraj projektoj. Menciindas la longtempaj kaj intensaj esploraj kaj interŝanĝaj rilatoj al aliaj universitatoj en meza kaj orienta Eŭropo, aparte kun tiuj en Sovetunio, sed ekde la 1970-aj jaroj ankaŭ kun universitatoj en Japanio kaj Usono, kaj kun industrie evoluiĝantaj ŝtatoj en Azio, Afriko kaj Latinameriko.
#000049
Ĉe la Humboldt-Universitato, la plej granda altlernejo de GDR, inter la jaroj 1949 kaj 1990 edukiĝis preskaŭ 150.000 studentoj. Internacie agnoskitaj esploristoj lekciis en la universitato. Multaj el ili post la reunuiĝo de Germanio povis konservi sian renomon inter la internacia sciencistaro.
#000050
La enhava renovigo de la universitataj strukturoj post la disfalo de la ŝtato GDR signifis grandan ŝanĝon de kunlaborantoj. Inter la jaroj 1989 kaj 1994 la universitaton forlasis preskaŭ 3000 sciencistoj, parte pro alta aĝo, sed pligrandparte pro politikaj aŭ strukturaj kialoj. Aŭtonomie, per strukturigaj kaj dungaj komisionoj, helpe de multaj ekspertizoj kaj rekomendoj de eksteraj fakuloj, la universitato kreis por si novan sciencan strukturon: esploraj kaj edukaj enhavoj trarigardiĝis, ŝanĝiĝis kaj novdefiniĝis.
#000051
Ekde la reunuiĝo de Germanio la urbo Berlino havas kvar universitatojn, kiuj provas kunordigi siajn studajn programojn. Tradiciaj studaj fakoj kadre de universitata reformo restrukturiĝis, esploraj programoj novaranĝitaj kaj fortigitaj, kaj la eduka oferto adaptita al moderna kaj internacie komparebla bazo.
#000052
La Humboldt-Universitato ne havas unuecan kampuson. La plejparto de la institutoj situas en la historia urbocentro de Berlino, ĉirkaŭ la universitata ĉefkonstruaĵo. Tiu konstruaĵo situas ĉe la bulvardo Unter den Linden kaj origine konstruiĝis kiel princa palaco inter alie de la Johann Boumann. Por centra universitata biblioteko ĝis la fino de 2009 estu konstruita nova konstruaĵo proksime de la urbocentra fervoja linio. La jura fakultato uzas la eksan "Reĝan Bibliotekon" (la tiel nomatan "komodon"), la teologia fakultato ĝis la jaro 2006 havis prelegejojn en la katedralo de Berlino.
#000053
Kune kun la universitata klinikaro Charité, la konstruaĵoj ĉe la stratoj Luisen-, Philipp- kaj Invalidenstraße konsistigas la kampuson nordan. Ĉi-tie unuavice troviĝas la agrikulturaj kaj ĝardenosciencaj institutoj kaj la muzeo pri naturscienco.
#000054
La matematikaj-natursciencaj fakultatoj escepte de tiu pri biologio troviĝas sur la malpli centra kampuso en la urboparto Berlin-Adlershof en la sudoriento de la urbo.
#000055
La komence ankaŭ de la studentoj uzita Reĝa Biblioteko jam baldaŭ ne plu sufiĉis por la bezonoj de universitata biblioteka centro. Dum la jaro 1831 konstruiĝis komplete nova universitata biblioteko, kiu sekvajare ekfunkciis kun komence 1668 libroj. Unue ĝi gastis en salono de la unua etaĝo de la Reĝa Biblioteko. Sekvis du translokiĝoj: dum 1839 en salonegon de la adreso Unter den Linden 76 kaj dum 1854 al la adreso Taubenstraße 29. Jam dum la jaro 1835 la klasicisma arkitekto Karl Friedrich Schinkel proponis projekton de nova biblioteka konstruaĵo, kiu tamen ne realiĝis pro financaj problemoj. Nur inter la jaroj 1871 kaj 1874 realiĝis la propono de la arkitekto Paul Emanuel Spieker en la adreso Dorotheenstraße 28. Ekestis modesta brika konstruaĵo kun arka fasado. Nuntempe en tiu konstruaĵo laboras la seminario pri arta historio. Ekde la jaro 1910 la biblioteko translokiĝis al salonoj de la Ŝtata Biblioteko en Berlino en ties konstruaĵo ĉe la bulvardo Unter den Linden, rekte apud la universitata ĉefkonstruaĵo, kaj danke al pluraj esceptaj donacoj ĝi komence de la 20-a jarcento povis kompletigi sian libraron ĝis science kontentiga nivelo.
#000056
Dum la tempo de la Vajmara Respubliko la biblioteko havis 831.934 librojn (1930) kaj estis inter la plej grandaj universitataj bibliotekoj de Germanlingvio. La legejo havis 36.000 libere alireblajn volumojn, kaj pli ol 200.000 volumoj kutime estis luprenitaj de studentoj.
#000057
Kiam post la ekrego de la nazioj dum la jaro 1933 ĉie en Germanio demonstracie estis forbruligitaj multaj libroj malplaĉaj al la faŝismaj regantoj, la libroj de la universitata biblioteko ne estis tuŝitaj, kaj ankaŭ la bomboj de la Dua Mondmilito malmulte damaĝis la bibliotekan libraron, kvankam la libroj restis en la urbocentro de Berlino kaj multaj urbocentraj konstruaĵoj ĉirkaŭ la bibliotekejo ĝisfunde detruiĝis. Tial la biblioteka libroprovizo restis kompare homogena.
#000058
Dum la tempo de GDR multaj branĉaj institutaj bibliotekoj centraliĝis, kaj post la jaro 1989 per signifaj investoj multaj gravaj internaciaj sciencaj verkoj ne aĉetitaj dum la pasintaj 40 jaroj estis ankoraŭ akiritaj. Dum la jaro 2003 la kunigo de la branĉaj bibliotekoj de la fakultatoj pri matematiko, fiziko, informatiko, kemio, geografio kaj psikologio rezultis en kreo de naturscienca centra biblioteko sur la kampuso Adlershof.
#000059
La sciencaj kolektoj de la universitato kun pli ol 35 milionoj da objektoj konsideriĝas inter la plej signifaj en Germanlingvio. Ili parte fontas el la jaro 1700 kaj iom poste – tiujare fondiĝis la Prusa Akademio de Sciencoj. Post la kreo de la universitato dum 1810 partoj de tiu kaj de aliaj sciencaj kolektoj estis integrigitaj en la universitaton.
#000061
Inter la plej konataj el la pli ol 100 kolektoj, kaj senkonkurence la plej granda, estas la dum la jaro 1889 fondita muzeo pri naturscienco, kiu arigas pli ol 30 milionojn da objektoj. Inter ili estas la tutmonde plej granda starigita skeleto de brakiosaŭro, kiu altas 13,27 metrojn, la plej bone konservita fosilio de la "prabirdo" arkeopterigo kaj la mineralogia kolekto kun la germanie plej granda kolekto da meteoritoj.
#000062
↑ statistikaj informoj pri la Humboldt-Universitato Berlino vintra semestro 2013/14 germane
↑ listo pri "la 100 plej renomaj universitatoj tutmonde 2013/2014" en la retejo de la brita magazino Times Higher Education angle
↑ germanlingva artikolo "Humboldt-Universität unter den renommiertesten Universitäten weltweit" de marto 2011 germane
#000063
oficiala retejo de la universitato
retejo pri la sciencaj kolektoj universitataj
retejo de la kompanio Humboldt-Innovation pri scienca kaj teknologia spertotransdono de la universitato al la industrio Koordinatoj: 52° 31' 5" norde, 13° 23' 36" oriente
#000065