Filmo Recenzo: Katoj kaj Persikatopio (2018)
#000001
Ni trovis ĉi tiun filmon hazarde pasigi tempon kun mia naŭjara kuzo. Mia antaŭjuĝo, ke mi enuos, finiĝis ekde la unuaj minutoj de la filmo. Katoj kaj Persikatopio estas bonfarita filmo, kiun vi povas ĝui kaj trovi ion el via interna mondo, negrave via aĝo.
#000002
Kabo, la filo de Kovrilo, estas vigla kaj scivolema katido. Li rigardas tra la fenestro, kie li postkuras la birdojn kaj volas scii, kia estas la strato. Li konstante petas ŝian patron rakonti pri la ekstera mondo.
#000005
Lian scivolemon instigas fabelo, kiun lia patro rakontis: Lia patrino estas en mirinda loko. En Persikatopio, “la lando de lakto, fiŝoj kaj fantazio”, kie katoj vivas feliĉe...
#000006
Kabo nun havas nur unu deziron: eliri kaj iri al Persikatopio, kie lia patro diras, ke li estas malantaŭ la monto videbla de la fenestro!
#000007
Kabo havas longan vojon por fari. Li devas unue malsupreniri de la alta loĝejo, kie li loĝas, poste transiri la riveron, trairi la urbon plenan de nubskrapuloj, kaj poste surgrimpi la monton. Superinte ĉiujn ĉi spurojn, li povos atingi la florantan utopion en siaj sonĝoj. Ĉi tiu 87-minuta filmo rakontas pri ĉi tiu longa vojaĝo.
#000008
Kabo komencas kolektante multajn informojn. Li spektas filmetojn sur sia tablojdo dum tagoj kaj provas flugi ene de la domo kun la flugiloj, kiujn li faris. Post ĉiuj liaj eksperimentoj, observoj kaj penoj, li sukcesas raketi kaj tiel faras la unuan paŝon de la vojaĝo al utopio.
#000010
Mi perceptis la penojn de la katido kiel ekzemplon de homaro. Rigardi naturon, provi utiligi la naturajn fortojn, niaj teknologioj en ĉi tiu mondo, al kiu ni estas senditaj kiel vojaĝanto... Ĉu niaj vojaĝoj en la maro kun ŝipoj kaj en la ĉielo kun aviadiloj ne estas por la utopio, kiu kuŝas profunde en niaj animoj, la sopiro al paradizo?
#000011
Tamen ne ekzistas perfekteco en la mondo, ni scias, sed ni serĉas ĝin. Jen nia natura inklino.
#000012
Kabo estas flugonta kun sia raketo.
#000013
La decidita kato flugas laŭ la rivero per sia raketo, glisparaŝutado trans la urbon kaj sukcesas atingi la arbaron ĉe la montpiedo.
#000014
Post kiam Kabo forlasas la domon, Kovrilo kaj Pluvmantelo, la papago de la domo, ekŝparas Kabon. Ĉar estas vitrofabriko en la arbaro produktanta bestformajn skulptaĵojn. La estro de la fabriko kidnapas la bestojn kaj ĵetas ilin en la fornon vivanta post prenado de iliaj ŝimoj. Tiel li pensas, ke li produktis mirindajn artaĵojn. Estas la animo de bestoj, kiu inspiras lian arton.
#000015
Resume, Kabo flugis en danĝeron, ne utopion.
#000017
Lavursbando gardas la fabrikon. La Kabo, kiu estis postkurita de lavursoj, estas savita unue de simio kaj poste de maljuna kato.
#000018
Ĉi tiu maljuna granda kato loĝis en la domo, kiun Kabo forlasis antaŭ longe, kaj vidis la bebon Kovrilo. Estas li, kiu iam donis la vitran globan kolĉenon al Kovrilo. La maljuna kato prenas Kabo al la drinkejo, kiun li kuras ĉe lokomotivo kaj kaŝas lin de lavursoj.
#000019
Kabo, kiu vidas la vitrofabrikon en la valo kaj admiras la briletan lagon apud la fabriko, forlasas la drinkejon malgraŭ ĉiuj avertoj de la maljuna kato kaj iras al tiu loko, kiun li pensas kiel Persikatopio. Antaŭ ol foriri, li forigis la kolĉenon kaj lasis ĝin ĉe la drinkejo, laŭ la konsilo de la maljuna kato.
#000020
Dume, Kovrilo kaj Pluvmantelo trapasas malfacilaĵojn kaj atingas la monton. Sur la maniero, Kovrilo rakontas al Pluvmantelo ke li bedaŭras diri ke la patrino de Kabo iris al Peachtopia. Ĉar fakte la patrino de Kabo falis tra la fenestro kaj mortis.
#000021
Dume, Kovrilo kaj Pluvmantelo venis al la drinkejo de la malnova kata. Pluvmantelo flugas al la fabriko kaj lernas ke Kabo estas ŝlosita en kaĝo. Lavursoj, aliflanke, eliris por serĉi la perditan kolĉenon laŭ la ordono de la estro. Dum la maljuna kato malatentigas la kapon de la lavursbando, paĉjo kato kaj papago forkuras.
#000023
Kiam la estro ne povis trovi la kolĉenon sur la kolo de la kato, li perdis esperon kaj ekkredis, ke la fabriko estas malbenita. Li decidas ĵeti ĉiujn bestojn en la fornon por reakiri sian inspiron. Li ekiros de Kabo.
#000024
En ĉi tiu parto, la vizaĝa esprimo de Kovrilo estis tre realisma. Ili sukcese reflektis la transiron de emocioj, seniluziiĝo, kolero, malĝojo kaj ŝoko. Mi ŝatus gratuli la kreintojn de la kuraĝigo. Ĝi estis impresa sceno.
#000026
Kabo ekstere nun devas liberigi sian patron.
#000028
Li renkontiĝas kun la maljuna kato en la arbaro. Ili decidas negoci kun lavursoj uzante la vitran kolĉenon. La estro de la lavursoj bando konsentas liberigi Kovrilon, sed kompense postulas Cape kune kun la kolĉeno. Ili akceptas.
#000030
Dum la rabataĉeto, la maljuna kato neŭtraligas la lavursojn helpe de vitrofanda ilo. Ili ŝparas ne nur Kovrilon, sed ĉiujn bestojn. La bestoj unuiĝas, turnas la vitrobalenan statuon starantan meze de la fabriko en submarŝipon helpe de gasplenaj tuboj kaj plonĝas en la lagon.
#000031
La estro eniras la lagon, la kolĉeno sur Kabo estas pendigita. Li nur volas kolĉenon. La estro de la lavursoj bando -li turniĝis- helpas al Kabo tiel, ke la estro kaptiĝas en la fluo de la lago kaj malaperas.
#000032
Kiam vi rigardas atente la vitran globon, vi povas vidi, ke ĝi enhavas florojn. La sfero estas la simbolo de inspiro, eta specimeno de ĉielo, kiu kuŝas en la homa koro kaj estas sopirata. Kiam la estro ne povis atingi la serĉitan perfektecon, la “persikatopion”, li falis en ambicion, poste perdis sian inspiron kaj fine li mem malaperis. La estro rolulo estas portreto de homoj, kiuj falas en perfektismon kaj perdas la scion, ke vivo estas procezo serĉi la bonon, kaj malfeliĉas.
#000035
Katido-Kovrilo rigardas la kolĉenon kun admiro.
#000036
Bestoj trapasas la pitoreskan lokon ĉe la fundo de la lago, ili atingas landon, kie la suno brilas, riveroj fluas, arboj plenaj de rozkoloraj floroj kaj ridetanta verdaĵo. Ili dancas kun ĝojo ĉirkaŭ la fajro. Vi pensus, ke la filmo finiĝus ĉi tie, sed ĝi ne okazas. Ĉar tio, kion la filmo volas doni al ni, ne estas la simpla “feliĉa fino”.
#000037
Kvankam tiu feliĉo kaj amuzo, Kabo afliktiĝas. Li forlasas la dancantajn bestojn kaj retiriĝas en izolitan angulon. En la sekva sceno, ni vidas Kabon malfeliĉa sub profunda blua ĉielo, verda monteto kaj rozkolora arbo.
#000038
Kabo volas iri hejmen. Al la apartamento trans la rivero. Kie komenciĝas la tuta vojaĝo.
#000039
La vizaĝo de Kabo brilas. Nun li povas iri en iu ajn direkto, kien ajn li volas! Li rimarkis, ke li portas sian domon, sian paradizon en sian koron. Li konstatis, ke la vivo estas serĉvojaĝo.
#000042
Vi pravas, la maljuna kato.
#000043
La direktoro nomiĝas Gary Wang. Mi volas spekti liajn aliajn filmojn. Mi finas per fina citaĵo.
#000044
Tamen, Tero. Estontece mi precizigos mian lokon, eble de spaco.
#000049