Ni preskaŭ pasigis la hodiaŭa etapotute ĉe la piedo de la digo. Preskaŭ : sed ni prenis la malĝustan vojon. Fakte, ni sekvis la signojn por la itinero al Cuxhaven kiu transiras enlanden kiam ni intencis sekvi la marbordon. Tiu eraro mallongigis la etapon. La pejzaĝo estas tre malsama ol tiu de la antaŭaj tagoj, la vojo kuras meze de la kamparo. Ĝi estas kvazaŭ senhoma, kvankam esats ĉi-tie pli da homoj ol sur la digo. Ni vidas alian flankon de la regiono: lakto, tritiko, maizo.
#000002
Ni prenas la tagmanĝan paŭzon en Cuxhaven, urbo kie ni feriis dum unu semajno antaŭ kelkaj jaroj. Estis Pasko, la vetero estis terura kaj la tago, kiam ni decidis iom bicikli, ventomuro devigis nin reiri malantaŭen.
#000003
Kiam ni alvenas ĉi-foje, la vetero estas bona sed la ĉielo rapide nubas kaj ni decidas foriri tuj kiam la manĝo estas finita por eviti la venontan pluvon.
#000004
Ni forlasas la urbon transirante la havenon. Fiŝkaptado kaj fiŝoprilaborado ŝajnas esti la domina sed ne ekskluziva agado ĉi tie.
#000005
Kelkajn kilometrojn plu, dum ni estas proksime de la lumturo Grosse Bertha, la unuaj gutoj falas, la ŝtormo bruas en la malproksimo. Proksime estas kafejo, kie eblas rifuĝi. Post iom da hezito, ni decidas halti tie. Bone por ni. Kelkajn minutojn post kiam ni sidis, la ŝtormo eksplodas, perforta. La tondro skuas la murojn de la domo. Pluraj klientoj instinkte malaltigas la kapon.
#000006
De malproksime, ni vidas la grandajn boatojn, kiuj, neperturbeblaj, daŭrigas sian vojon. La perspektivo donas la impreson, ke ili moviĝas ne sur akvo sed sur seka tero. Panjo la boatetoj, kiuj iras sur la akvon, ĉu ili havas krurojn ? ktp... (Tio estas franca kanzono por infanoj.)
#000007
Ni profitas, ke la pluvo paŭzas por reiri sur la selon kaj atingi la kampadejon kiu estas malpli ol dek kilometrojn for, biciklante sufiĉe rapide, . La lasta parto de la itinero estas denove sur la digo. Neniu tago sen digo. Sed ĉi tie, bovinoj anstataŭis ŝafojn. Venas al mi en la kapon, ke ŝafoj, kiuj estas tro manĝemaj, fariĝas bovinoj. Verdire, estas tute absurde sed mi ŝatas la absurdon, ĝi vastigas la mondon.
#000008
La vetero restas necerta por la vespero kaj por la nokto. La ĉielo restas malalta kaj peza. La najbaroj diras al ni ke puvegos ĉirkaŭ 18:30. Ili pravas. Ni atendas ĉe la elirejo de la vendejo, kie ni butikumas por la vespermanĝo, ke la pluvo ĉesu. La ĉi-vespere kampadejo havas belan kuirejon ekipitan per vera forno. Do ni ne manĝos kiel kutimle kukumon kaj tomatojn ĉi-vespere sed picon por unu kaj "Flammekueche-on" por la alia.
#000010
La journée d'aujourd'hui aurait encore pu se passer presque entièrement au bord de la digue, si... nous ne nous étions pas trompé de route. En fait, nous avons suivi le fléchage de l'itinéraire vers Cuxhaven qui coupe par l'intérieur des terres quand nous avions l'intention de suivre le trait de côte. L'étape en est raccourcie. Le paysage est très différent de celui des jours précédents, la route évolue en pleine campagne. Elle est peu fréquentée, cependant plus que la digue, et nous voyons une autre facette de la région : lait, blé maïs.
#000011
Blog Trotting vous permet de raconter vos aventures et vous aide à les partager avec vos amis et d'autres passionnés de voyages.
#000015