Geknaboj tre ŝatas festojn, kukojn kaj sukerojn. En Japanio Kristonasko estas unu festo, kiam oni manĝas kukojn, kaj oni interŝanĝas gajajn aferojn. Kompreneble multe da geknaboj ricevas sole ĝin, ne donas. Tial geknabinoj atendas la Kristonaskon. Ankaŭ mia filino, havas 4 jarojn, atendas ĝin ĝoje.
Antaŭ kelkaj tagoj mi trovis la bildan libron de "knabineto kun alumetoj". Sur la kovrilo de bilda libro estas bildigita kuko, kristonaska arbo, brilantaj kandloj, kaj ĝuanta linda knabino kun sia donaco ricevita. Verŝajne mia filino ekspekte ĝojan Kristonaskon en la bildo aĉetigis la libron de sia partino.
Sed la "knabineto kun alumetoj" de ANDERSEN estas la tragika rakonto. Mi prenis la libron kaj eklegis ĝin, sed baldaŭ mi fariĝis ne povi legi pro miaj larmoj.
Nuna antaŭ Kristonasko mia timo estas, ke mia filino postulus al mi voĉlegi "la bildan libron de Kristonasko".
#000001
子どもたちはお祭りやケーキやお菓子が大好きだ。日本では、クリスマスといえばケーキを食べたり楽しいプレゼントを交換するお祭りである。もちろん多くの子どもたちは受け取るばかりである。そんなわけで、子どもたちはクリスマスを心待ちにしているのである。私の4歳の娘も同じで、それを楽しみにしている。
数日前、家に帰ると「マッチ売りの少女」の絵本があった。表紙にはケーキやらクリスマスツリーやら、キャンドルやら、そしてプレゼントを持って嬉しそうにしているかわいい女の子が描いてあった。たぶん私の娘は楽しいクリスマスを絵に期待してその本を母親に買ってもらったのだろう。
しかし、アンデルセンの「マッチ売りの少女」は悲しい物語である。私は本を手にとって読み始めたが、すぐに涙で読めなくなった。
クリスマスを前にした目下の心配事は、娘にクリスマスの本を読んでとせがまれることなのである。
#000002