Wikipedia's Neuroscience as translated by GramTrans
#000000
Neŭroscienco (aŭ neŭrobiologio) estas la scienca studo de la nerva sistemo.
Ĝi estas multidisciplina branĉo de biologio, [2] kiu traktas la anatomion, biokemion, molekulan biologion, kaj fiziologion de neŭronoj kaj neŭralaj cirkvitoj.
Ĝi ankaŭ tiras sur aliaj kampoj, kun la plej evidenta estaĵfarmakologio, psikologio, kaj medicino.
#000001
La amplekso de neŭroscienco plilarĝigis dum tempo inkludi malsamajn alirojn utiligitajn por studi la molekulajn, ĉelajn, evoluajn, strukturajn, funkciajn, evoluajn, komputilajn, psikosociajn kaj medicinajn aspektojn de la nerva sistemo.
Neŭroscienco ankaŭ kaŭzis tiajn aliajn disciplinojn kiel neŭroeduko, [9]
La teknikoj uzitaj fare de neŭrosciencistoj ankaŭ disetendiĝis grandege, de molekulaj kaj ĉelaj studoj de individuaj neŭronoj ĝis bildigo de sensaj kaj movaj taskoj en la cerbo.
Lastatempaj teoriaj progresoj en neŭroscienco ankaŭ estis helpitaj per la studo de neŭralaj retoj.
#000002
Kiel rezulto de la kreskanta nombro da sciencistoj kiuj studas la nervan sistemon, pluraj elstaraj neŭrosciencorganizoj estis formitaj por disponigi forumon al ĉiuj neŭrosciencistoj kaj edukistoj.
Ekzemple, la International Brain Research Organization (Internacia Brain Research Organization) estis fondita en 1960, [10] la International Society for Neurochemistry (Internacia socio por Neurochemistry) en 1963, [11] la eŭropa cerbo kaj Behaviour Society en 1968, [12] kaj la Society for Neuroscience (Socio por Neuroscience) en 1969.
#000003
Kogna kaj kondutisma neŭroscienco 2.3-a
#000004
La plej frua studo de la nerva sistemo datas al antikva Egiptujo.
Trepanation, la kirurgia praktiko de aŭ borado aŭ skrapado de truo en la kranion por la celo de kuracado de kapdoloroj aŭ psikaj malsanoj, aŭ trankviligadoj de krania premo, estis unue registrita dum la Neolithic periodo.
Manuskriptoj datiĝantaj al 1700 a.K. indikas ke la egiptoj havis iun scion pri simptomoj de cerbolezo.
#000005
Fruaj videbloj en la funkcio de la cerbo rigardis ĝin por esti "krania farĉo" de specoj.
En Egiptujo, de la forpasinta la Meza Regno pluen, la cerbo estis regule forigita en preparo por mumifikado.
Estis kredite tiutempe ke la koro estis la sidloko de inteligenteco.
Laŭ Herodoto, la unua paŝo de mumifikado devis "preni kurban ferpecon, kaj kun ĝi tiras la cerbon tra la nazotruoj, tiel seniĝante de parto, dum la kranio estas malplenigita je la resto per ellavado kun medikamentoj."
#000006
La projekcio ke la koro estis la fonto de konscio ne estis defiita ĝis la tempo de la greka kuracisto Hipokrato.
Li kredis ke la cerbo ne estis nur implikita kun sensacio - ĉar la plej multaj specialiĝintaj organoj (ekz., okuloj, oreloj, lango) situas en la kapo proksime de la cerbo - sed ankaŭ estis la sidloko de inteligenteco.
Platono ankaŭ konjektis ke la cerbo estis la sidloko de la racia parto de la animo.
Aristotelo, aliflanke, kredis ke la koro estis la centro de inteligenteco kaj ke la cerbo reguligis la kvanton de varmeco de la koro.
Tiu projekcio estis ĝenerale akceptita ĝis la romia kuracisto Galeno de Pergamono, ano de Hipokrato kaj kuracisto al romiaj gladiatoroj, observis ke liaj pacientoj perdis sian intelekton kiam ili daŭrigis difekton en siaj cerboj.
#000007
En la unua duono de la 19-a jarcento, Jean Pierre Flourens iniciatis la eksperimentan metodon de aranĝado lokalizitaj lezoj de la cerbo en vivantaj bestoj priskribanta siajn efikojn al motreco, sentemo kaj konduto.
Studoj de la cerbo iĝis pli sofistikaj post la invento de la mikroskopo kaj la evoluo de makula proceduro de Camillo Golgi dum la malfruaj 1890-aj jaroj.
La proceduro uzis arĝentan kromat salon por riveli la malsimplajn strukturojn de individuaj neŭronoj.
Lia tekniko estis uzita fare de Santiago Ramón y Cajal kaj kaŭzis la formadon de la neŭrondoktrino, la hipotezo ke la funkcia unuo de la cerbo estas la neŭrono.
Golgi kaj Ramón y Cajal dividis la nobelpremion en Fiziologio aŭ Medicino en 1906 por iliaj ampleksaj observaĵoj, priskriboj, kaj kategoriadoj de neŭronoj ĉie en la cerbo.
Dum la pionira laboro de Luigi Galvani en la malfruaj 1700s lokis la scenejon por studado de la elektra eksciteco de muskoloj kaj neŭronoj, ĝi estis en la malfrua 19-a jarcento ke Emil du Bois-Reymond, Johannes Peter Müller, kaj Hermann von Helmholtz montris ke la elektra ekscito de neŭronoj antaŭvideble influanta la elektrajn statojn de najbarneŭronoj, [19] [ kiujn citaĵo bezonis ] kaj Richard Caton trovis elektrajn fenomenojn en la cerbaj hemisferoj de kunikloj kaj simioj.
#000009
En paralela kun tiu esplorado, laboras kun cerbe lezitaj pacientoj de Paul Broca sugestis ke certaj regionoj de la cerbo kaŭzis certajn funkciojn.
Tiutempe, la trovoj de Broca estis viditaj kiel konfirmo de la teorio de Franz Joseph Gall ke lingvo estis lokalizita kaj ke certaj psikologiaj funkcioj estis lokalizitaj en specifaj lokoj de la kortekso.
La lokalizo de funkcio hipotezo estis apogita per observaĵoj de epilepsiaj pacientoj faritaj de John Hughlings Jackson, kiu ĝuste konkludis la organizon de la motorkortekso observante la progresadon de epilepsiatakoj tra la korpo.
Carl Wernicke plue evoluigis la teorion de la specialiĝo de specifaj cerbostrukturoj en lingvokompreno kaj produktado.
Moderna esplorado tra neŭrobildig teknikoj, daŭre uzas la Brodmann
cerba citoarkitektura mapo (rilatanta al studo de ĉelstrukturo) anatomiaj difinoj de tiu epoko en daŭradoj montri ke apartaj areoj de la kortekso estas aktivigitaj en la plenumo de specifaj taskoj.
#000010
Dum la 20-a jarcento, neŭroscienco komencis esti rekonita kiel klara akademia disciplino en sia propra rajto, prefere ol kiel studoj de la nerva sistemo ene de aliaj disciplinoj.
Eric Kandel kaj kunlaborantoj citis David Rioch, Francis O. Schmitt, kaj Stephen Kuffler kiel ludis kritikajn rolojn en establado de la kampo.
Rioch estigis la integriĝon de baza anatomia kaj fiziologia esplorado kun klinika psikiatrio ĉe la Walter Kano-Armeo-Instituto de Esplorado, komencante en la 1950-aj jaroj.
Dum la sama periodo, Schmitt establis neŭrosciencan esplorprogramon ene de la biologio-sekcio ĉe la Masaĉuseca Instituto de Teknologio, alportante kune biologion, kemion, fizikojn, kaj matematikon.
La unua izolita neŭrosciencsekcio (tiam nomita Psikobiologio) estis fondita en 1964 en la Universitato de Kalifornio, Irvine fare de James L. McGaugh.
[ citaĵo bezonis ] Tio estis sekvita fare de la Department of Neurobiology (Sekcio de Neurobiology) en Harvard Medical School kiu estis fondita en 1966 fare de Stephen Kuffler.
#000011
[ citaĵo bezonis ] La kompreno de neŭronoj kaj de nervasistema funkcio iĝis ĉiam pli preciza kaj molekula dum la 20-a jarcento.
Ekzemple, en 1952, Alan Lloyd Hodgkin kaj Andrew Huxley prezentis matematikan modelon por dissendo de elektraj signaloj en neŭronoj de la giganta aksono de kalmaro, kiun ili vokis " impulspotencialojn ", kaj kiel ili estas iniciatitaj kaj disvastigitaj, konataj kiel la Hodgkin-Huxley modelo.
En 1961-1962, Richard FitzHugh kaj J. Nagumo simpligis Hodgkin-Huxley, en kio estas vokita la FitzHugh-Nagumo-modelo.
En 1962, Bernard Katz modeligis neŭrodissendon trans la interspaco inter neŭronoj konataj kiel sinapsoj.
Komenciĝante en 1966, Eric Kandel kaj kunlaborantoj ekzamenis biokemiajn ŝanĝojn en neŭronoj asociitaj kun lernado kaj memorstokado en Aplysia .
En 1981 Catherine Morris kaj Harold Lecar kombinis tiujn modelojn en la Morris-Lecar-modelo.
Tia ĉiam pli kvanta laboro kaŭzis multajn biologiajn neŭronmodelojn.
#000012
La scienca studo de la nerva sistemo pliiĝis signife dum la dua duono de la dudeka jarcento, ĉefe pro progresoj en molekula biologio, elektro-fiziologio, kaj komputila neŭroscienco.
Tio permesis al neŭrosciencistoj studi la nervan sistemon en ĉiuj siaj aspektoj: kiel ĝi estas strukturita, kiel ĝi funkcias, kiel ĝi formiĝas, kiel ĝi paneas, kaj kiel ĝi povas esti ŝanĝita.
Ekzemple, fariĝis eble kompreni, en multe da detalo, la kompleksajn procesojn okazantajn ene de unuopa neŭrono.
Neŭronoj estas ĉeloj specialiĝis por komunikado.
Ili povas komuniki kun neŭronoj kaj aliaj ĉeltipoj tra specialecaj transiroj nomitaj sinapsoj, ĉe kiuj elektraj aŭ elektrokemiaj signaloj povas esti elsenditaj de unu ĉelo ĝis alia.
Multaj neŭronoj elstaras longajn maldikajn filamentojn de protoplasmo nomitaj aksonoj, kiuj povas etendiĝi al malproksimaj korpopartoj kaj estas kapablaj je rapide portado de elektraj signaloj, influante la agadon de aliaj neŭronoj, muskolojn, aŭ glandojn ĉe siaj finpunktoj.
Nerva sistemo eliras el la muntado de neŭronoj kiuj estas ligitaj al unu la alian.
#000013
En vertebruloj, la nerva sistemo povas esti dividita en du partojn, la centran nervosistemon ( cerbo kaj mjelo), kaj la periferian nervan sistemon.
En multaj specioj - inkluzive de ĉiuj vertebruloj - la nerva sistemo estas la plej kompleksa organsistemo en la korpo, kun la plej granda parto de la komplekseco ekzistanta en la cerbo.
La homcerbo sole enhavas ĉirkaŭ unu- centmiliardo da neŭronoj kaj unu- centotriliono da sinapsoj;
ĝi konsistas el miloj da distingeblaj substrukturoj, ligitaj al unu la alian en sinaptaj retoj kies kompliketaĵoj nur komencis esti malimplikitaj.
La plimulto de la ĉirkaŭ 20,000-25,000 genoj apartenantaj al la homa genaro estas esprimita specife en la cerbo.
Pro la plastikeco de la homcerbo, la strukturo de ĝiaj sinapsoj kaj iliaj rezultaj funkcioj ŝanĝiĝas dum vivo.
Tiel la defio de sonado de racie de ĉiu tiu komplekseco estas enorma.
#000014
La studo de la nerva sistemo povas esti farita sur multoblaj niveloj, intervalante de la molekulaj kaj ĉelaj niveloj ĝis la sistemoj kaj kognaj niveloj.
Sur la molekula nivelo, la bazaj demandoj traktitaj en molekula neŭroscienco inkludas la mekanismojn de kiuj neŭronoj esprimas kaj respondas al molekulaj signaloj kaj kiel aksonoj formas kompleksajn konekteblecpadronojn.
Sur tiu nivelo, iloj de molekula biologio kaj genetiko kutimas kompreni kiel neŭronoj formiĝas kaj kiom genetikaj ŝanĝoj influas biologiajn funkciojn.
La morfologio, molekula identeco, kaj fiziologiaj karakterizaĵoj de neŭronoj kaj kiel ili rilatigas al malsamaj specoj de konduto estas ankaŭ de konsiderinda intereso.
#000015
La fundamentaj demandoj traktitaj en ĉela neŭroscienco inkludas la mekanismojn de kiel neŭronproceso signalas fiziologie kaj elektrokemie.
Tiuj demandoj inkludas kiel signaloj estas prilaboritaj per nervinflamoj - maldikaj etendaĵoj de neuronal ĉelkorpo, konsistante el dendritoj (specialigitaj por ricevi sinaptajn enigaĵojn de aliaj neŭronoj) kaj aksonoj (specialigitaj por konduki nervimpulsojn nomitajn impulspotencialoj) - kaj somatoj (la ĉelkorpoj de la neŭronoj enhavantaj la nukleon), kaj kiel neŭrotransmitoroj kaj elektraj signaloj kutimas prilabori informojn en neŭrono.
Alia grava areo de neŭroscienco estas direktita ĉe enketoj de la evoluo de la nerva sistemo.
Tiuj demandoj inkludas la strukturizadon kaj regionigon de la nerva sistemo, neŭralajn stamĉelojn, diferencigon de neŭronoj kaj glia, neuronal migradon, aksonal kaj dendritan evoluon, trofajn interagojn, kaj sinapsooformacion.
#000016
Komputila neŭrogenetika modeligado temas pri la studo kaj evoluo de dinamikaj neuronal modeloj por modeligadaj cerbofunkcioj kun respekto al genoj kaj dinamikaj interagoj inter genoj.
#000017
Sur la kogna nivelo, kogna neŭroscienco traktas la demandojn de kiom psikologiaj funkcioj estas produktitaj per neŭrala cirkulado.
La apero de potencaj novaj mezurteknikoj kiel ekzemple neŭrobildigo (ekz., fMRI, PET, SPECT), elektro-fiziologio, kaj homa genetika analizo kombinita kun sofistikaj eksperimentaj teknikoj de kogna psikologio permesas al neŭrosciencistoj kaj psikologoj trakti abstraktajn demandojn kiel ekzemple kiom homa pensado kaj emocio estas mapitaj al specifaj neŭralaj substratoj.
Kvankam multaj studoj daŭre tenas reduktistsintenon serĉantan la neŭrobiologian bazon da kognaj fenomenoj, lastatempajn esplorspektaklojn kiu ekzistas interesa interagado inter neŭrosciencaj rezultoj kaj koncipa esplorado, petadon kaj integrantan ambaŭ perspektivojn.
Ekzemple, la neŭrosciencesplorado sur empatio petis interesan interfakan debaton implikantan filozofion, psikologion kaj psikopatologion.
Krome, la neŭroscienca identigo de multoblaj memorsistemoj ligitaj al malsamaj cerbareoj defiis la ideon de memoro kiel laŭvorta reproduktaĵo de la pasinteco, apogante vidon de memoro kiel seksa, helpema kaj dinamika procezo.
#000019
Neŭroscienco ankaŭ estas aliancita kun la sociaj kaj kondutismaj sciencoj same kiel ĝermantaj interfakaj kampoj kiel ekzemple neŭroekonomiko, decida teorio, socia neŭroscienco, kaj neŭromerkatigo por trakti kompleksajn demandojn pri interagoj de la cerbo kun sia medio.
Studo en konsumantrespondojn ekzemple utiligas EEG por esplori neŭralajn korelaciaĵojn asociitajn kun rakonta transportado en rakontojn pri energiefikeco.
#000020
Finfine neŭrosciencistoj ŝatus kompreni ĉiun aspekton de la nerva sistemo, inkluzive de kiel ĝi funkcias, kiel ĝi formiĝas, kiel ĝi paneas, kaj kiel ĝi povas esti ŝanĝita aŭ riparita.
La specifaj temoj kiuj formas la ĉeffokusojn de esplorŝanĝo dum tempo, movita fare de iam-ajna-vastiganta bazo de scio kaj la havebleco de ĉiam pli sofistikaj teknikaj metodoj.
Dum la longa esprimo, plibonigoj en teknologio estis la primaraj ŝoforoj de progreso.
Evoluoj en elektronmikroskopio, komputiloj, elektroniko, funkcia cerbobildigo, kaj plej ĵuse genetiko kaj genaro, ĉiuj estis gravaj ŝoforoj de progreso.
#000021
La plej multaj studoj en neŭrologio havas tro malmultajn testobjektojn en estiĝo science certaj.
Tiuj nesufiĉaj grandecstudoj estas la bazo por ĉiuj domajno-specifaj diagnozoj en neŭropsikiatrio, ekde la malmultaj sufiĉe grandaj studoj kiujn ekzistas ĉiam trovi individuoj kun la cerboŝanĝoj opiniitaj esti rilataj al mensa kondiĉo sed sen iuj da la simptomoj.
La nuraj diagnozoj kiuj povas esti konfirmitaj tra sufiĉe grandaj cerbostudoj estas tiuj sur gravaj cerbolezoj kaj neŭrodegeneraj malsanoj kiuj detruas la plej grandan parton de la cerbo.
#000022
Integrativa neŭroscienco faras ligojn trans tiuj specialecaj areoj de fokuso.
#000024
Moderna neŭroscienceduko kaj esploraktivecoj povas esti tre malglate klasifikitaj en la sekvajn gravajn branĉojn, surbaze de la subjekto kaj skalo de la sistemo en ekzameno same kiel apartaj eksperimentaj aŭ kursaj aliroj.
Individuaj neŭrosciencistoj, aliflanke, ofte laboras pri demandoj kiuj turnadis plurajn apartajn subkampojn.
#000025
La plej granda profesia neŭrosciencorganizo estas la Society for Neuroscience (SFN), kiu estas bazita en Usono sed inkludas multajn membrojn de aliaj landoj.
Ekde ĝia fondo en 1969 la SFN kreskis konstante: aktuale en 2010 ĝi registris 40,290 membrojn de 83 malsamaj landoj.
Jarkunvenoj, okazigitaj ĉiun jaron en malsama amerika grandurbo, tiras partoprenon de esploristoj, postdoktoriĝaj uloj, gradstudantoj, kaj studentoj, same kiel instruejoj, financante agentejojn, eldonistojn, kaj centojn da entreprenoj kiuj liveras produktojn uzitajn en esplorado.
#000026
Aliaj gravaj organizoj dediĉitaj al neŭroscienco inkludas la International Brain Research Organization (IBRO), kiu okazigas it'ojn renkontiĝojn en lando de malsama mondoparto ĉiun jaron, kaj la Federation of European Neuroscience Societies (MARĈOJ), kiu okazigas renkontiĝon en malsama eŭropa grandurbo ĉiujn du jarojn.
MARĈOJ konsistas el aro de 32 nacinivelaj organizoj, inkluzive de la Brita Neŭroscienco-Unuiĝo, la germana Neuroscience Society ( Neurowissenschaftliche Gesellschaft), kaj la francan Société des Neurosciences .
La unua Nacia Honoro-Socio en Neŭroscienco, Nu Rho Psi, estis fondita en 2006.
#000027
Aldone al farado de tradicia esplorado en laboratoriokontekstoj, neŭrosciencistoj ankaŭ estis implikitaj en la apogo al konscio kaj scio pri la nerva sistemo inter la popolo- kaj registaroficistoj.
Tiaj rabatreklamoj estis faritaj fare de kaj individuaj neŭrosciencistoj kaj grandaj organizoj.
Ekzemple, individuaj neŭrosciencistoj antaŭenigis neŭrosciencedukon inter junaj studentoj organizante la Internacian Cerbo-Abelon, kio estas akademia konkurado pri mezlernejo aŭ mezlernejstudentoj tutmonde.
En Usono, grandaj organizoj kiel ekzemple la asocio por Neuroscience antaŭenigis neŭrosciencedukon evoluigante enkondukon nomitan Brain Facts, [36] kunlaborante kun publiklernejaj instruistoj por evoluigi Neuroscience Core Concepts por K-12-instruistoj kaj studentoj, [37] kaj kunsponsori kampanjon kun la Danan Foundation nomita Brain Awareness Week por pliigi publikan konscion koncerne la progreson kaj avantaĝojn de cerbesplorado.
En Kanado, la CIHR Kanada Nacia Cerbo-Abelo estas tenita ĉiujare en McMaster University.
#000029
Finfine, neŭrosciencistoj ankaŭ kunlaboris kun aliaj edukekspertoj por legi kaj rafini instruajn teknikojn por optimumigi lernadon inter studentoj, emerĝanta kampo vokis instruan neŭrosciencon.
Federaciaj agentejoj en Usono, kiel ekzemple la National Institute of Health (NIH) [41] kaj National Science Foundation (NSF), [42] ankaŭ financis esploradon kiu apartenas por venki praktikojn en instruado kaj lernado de neŭroscienckonceptoj!
#000030
Listo da regionoj en la homcerbo
#000031
Scienco kaj teknologio de lando
#000036
Neŭroscienco aŭ nervscienco estas la scienca studo pri la nerva sistemo. Tradicie, neŭroscienco estas vidata kiel subfako de biologio. Krome, ĝi estas nun interdisciplineca scienco, kiu rilatas psikologion, komputadon, matematikon, fizikon, filozofion kaj medicinon. Tiel, la nerva sistemo nuntempe estas esplorita je multaj niveloj, kiel la molekula, la disvolviĝa, la struktura, la funkcia, la evoluisma, la komputada kaj la medicina. La metodoj uzataj de neŭrosciencistoj ankaŭ diversiĝis kaj etendas de biofizika kaj molekula esploradoj pri unuopaj nervoĉeloj ĝis esploradoj uzantaj cerbobildadon dum subjekto faras kondutaj taskoj. Freŝaj progresoj en neŭroscienco okazas pro esploradoj uzantaj nervoretojn.
#000037