Wikipedia's Kanazawa as translated by GramTrans
#000000
(aŭgusto 2012) La nomo "Kanazawa" (金沢, 金澤), kiu laŭlitere signifas "marĉo de oro", laŭdire venas de la legendo de la kamparano Imohori Togoro (ŝaltita.
"Togoro Potato-digger"), kiu fosis por terpomoj kiam flokoj de oro lavis supren.
La puto en la grundoj de Kenrokuen konata kiam "Kinjo Reitaku" (金城麗澤) estis rekreita fare de la Maeda sinjoroj por agnoski tiujn radikojn.
La areo kie Kanazawa estas estis originale konata kiel Ishiura, kaj la Ishiura Sanktejo proksime de Kenrokuen estas resto de tiu periodo.
#000004
La centro de la kastelurbo estis la kastelo.
Dum multaj kastelurboj en Japanio havis la kastelon poziciigita al unu flanko de la grandurbo, Kanazawa disvastiĝis samcentre de la kastelejo.
Kanazawa Castle mem plejparte brulis malsupren en 1888, sed ekzistas kelkaj konstruaĵoj restanta, precipe la Ishikawa Pordego kaj la Sanjikken Longhouse, kaj unu granda sekcio estis detaleme rekonstruita al aŭtentaj normoj de konstruo.
La kastelaj ejdatoj reen al la dekkvina jarcento, kie ĝi estis la potenca centro por la Ikkō-ikki, kio estis budhana sekto kiu faligis la maljunajn regionajn guberniestrojn, la Togashi-klanon, kaj establis kio estas nomita " la regno de La kamparanoj " en la Kaga, la suda parto de aktuala Iŝikaŭa.
#000005
Dum la dekkvina jarcento, la potencoj de la centraj ŝogunoj en Kioto malkreskis, kaj iliaj regionaj guberniestroj supozis eĉ pli grandajn potencojn, eltranĉante siajn proprajn malgrandajn feŭdojn.
En Kaga, la pastro Rennyo, de la Jodo Shinshu-sekto, alvenis en la Kaga regiono por prediki.
La marko de Rennyo de budhismo rapide disvastiĝis inter la samurajo kaj kamparanoj.
La anoj de Rennyo estis nur loze sub la kontrolo de la centra Honganji en Kioto, kaj estis konataj kiel la Ikko-sekto, la "Celkonscia" sekto.
En la tempo, pro la malpliiga potenco de la heredaj regionaj guberniestroj, la Togashi, centra kontrolo de la regiono estis malforta, kio permesis al grupoj de Rennyo transformas al pliiĝo iliajn politikajn ambiciojn, kaŭzante la memmortigon de la lasta Togashi-guberniestro en 1488.
#000006
Dum la venontaj cent jaroj, Kaga estis regita fare de la Ikko-kamparanoj, kiuj kreis specon de respublikon konatan per historio kiel la regno de The Peasant.
Ilia principfortikejo estis la baziliko de Kanazawa Gobo, en la pinto de la Kodatsuno-kresto.
Malantaŭenirite per altaj montetoj kaj laŭflankita sur du flankoj per riveroj, ĝi estis natura fortikaĵo, kaj la fina hejmo de la Maeda sinjoroj.
Ĉirkaŭ la baziliko, en kio nun estas la dua kaj tria kastelmuroj, la unua bonorda urbo kreskis, kun pastraj loĝejoj kaj aliaj religiaj konstruaĵoj kiel sia kerno, kaj ĉirkaŭ ili venis la komercistareoj.
Multaj el tiuj distriktoj pluvivis al la nuntempo, en nomo se nenio alia.
Tiu speco de la urbo, aparta al la Militantaj Ŝtatoj-Periodo, estis fortika templurbo, kaj en ĝia baza strukturo portas grandan interkonsenton da simileco al mezepokaj eŭropaj urboj, kun la templo aŭ preĝejo en la centro kaj la tuta urbo enfermita en iu formo de fortikaĵo, kutime alta muro ĉirkaŭita de ĉirkaŭfosaĵo, ofte seka.
#000007
En la jaro 1580, generalo sub Oda Nobunaga nomita Sakuma Morimasa atakis la Kamparanoj-Regnon, kaj sukcesis pri faligado de Kanazawa Gobo.
Donis enspezon de 50,000 koku de Nobunaga, Sakuma daŭrigis rekrei la urbon kiel armea bazo.
Tamen lia regado estis mallongdaŭra: en 1583 Toyotomi Hideyoshi, kun sinjoro Maeda Toshiie kiel lia avangardo, invadis, kaj Toshiie estis koncedita la feŭdon de Kaga aldone al la Notduoninsulo kiun li jam posedis.
#000008
Maeda Toshiie estis naskita en 1537, en la vilaĝo de Arako en Owari Provinco (aktuala Nagoja Urbo), la filo de Maeda Toshiharu, la sinjoro de Arako Castle.
En la sama jaro, en la sama provinco, al Toyotomi Hideyoshi estis naskita, kaj tri jaroj antaŭ tio, Oda Nobunaga.
Kaj kvin jarojn poste en najbara Mikawa, Tokugawa Ieyasu estis naskita.
Tiuj viroj daŭriĝus por iĝi kelkaj el la plej potencaj sinjoroj de la Warring States-epoko.
Nobunaga, Hideyoshi, kaj Ieyasu respondecis ĉefe pri la reunuigo de Japanio post 150 jaroj da civita milito;
tamen la rolo de Toshiie estis kutime obskurita fare de la Grandaj Tri.
Tamen, Toshiie estis tre potenca sinjoro, kaj la proksima amiko kaj konfidulo de Toyotomi Hideyoshi, kaj ĝi estis nur lia morto en 1599 kiu malhelpis lin ludado de pli granda rolo en la establado de la Tokugawa Shogunate.
#000009
Post kiam lia patro mortis en 1569, Toshiie trovis al sin kaj la sinjoro de Arako Castle, kun ĝia juste neplenaĝulo 2450 kan enspezon.
Li estis konata kiel impona militisto: en 1551, la dek kvin-jaraĝa Toshiie venkis en sia unua venko ĉe la Batalo de Kayazu.
Li prenis sian unuan kapon enen tiu batalo, kaj en alia batalo en 1556 li venkis viron konata pro sia sovaĝeco, gajnante la laŭdon de Nobunaga.
La enspezo de Toshiie estis triobligita, kaj pro lia kuraĝo li ricevis pozicion rekte servante Nobunaga.
En 1573, Toshiie ricevis 100,000 koku en Nibu, en Sud Echizen Provinco, kaj tiel, en la aĝo de 39, iĝis Daimio, aŭ domajnosinjoro.
Li estis metita tie konservi okulon sur Shibata Katsuie, kiu kontrolis ok distriktojn en la regiono.
#000010
Post la morto de Toshiie en aprilo 1599, lia filo Toshinaga sanktigis lin en Utatsu-Hachimangu Shrine en Kanazawa, kaj igis ĝin imposto de la samurajo por pagi ilian viziton.
Kiam feŭdismo estis aboliciita kaj la feŭdoj dissolvitaj post la Meiji Revolucio, iama samurajo konstruis Oyama Shrine en la loko de la Kanaya Palaco, foje parto de la kastelo.
La sanktejpordego, konstruita en 1875, estas miksaĵo de eŭropa kaj japana dezajno, kun raraj mozaikfenestroj en la pinta nivelo, kaj nun estas registrita kiel Important Cultural Property.
#000014
La plej maljuna filo de Toshiie, Toshinaga, estis naskita en 1562, kiam Toshiie estis 26-a Ĉe dudek li geedziĝis la kun filino de Nobunaga Ei, kaj de esti sinjoro de Fuchu Castle en Echizen, li daŭriĝis por sinsekve regi Matton, Moriyama, kaj Toyama kastelojn antaŭ heredado de intendantado de la Maeda Klano en 1598.
Ĉe la Batalo de Sekigahara en 1600, li helpis al Tokugawa Ieyasu kaj tiel povis plue pligrandigi la terojn lasis al li preter sia patro al masivo 1.2 milionojn da koku, senkompare la plej grandan domajnon ekster la teroj de Ieyasu en la Kantō-regiono ĉirkaŭ Edo (aktuala Tokio).
Li sukcedis la pozicion de sia patro kiel unu el la Kvin Regantoj kiun Hideyoshi nomumis por regi dum lia filo estis minora, kvankam Toshinaga konservis siajn orelojn al la grundo kaj estis singarda protekti siajn terojn kontraŭ Tokugawa premo.
Li mortis en 1614 post demisiado al Toyama Castle.
#000015
Lia filo Toshitsune estas ĝenerale meritigita je certigado de la domineco de la Maeda, per siaj aliancoj per geedziĝo kun la Tokugawa kaj la zorgemo li prenis por eviti ajnan pretekston de armea ambicio.
Anstataŭe la vasta riĉeco de la Medas estis enkanaligita en arton kaj metiojn, multaj el kiuj estas daŭre nacie famaj.
La "Million-koku Culture" floris kiel rezulto de la vasta riĉeco de la regiono.
Tiel kaj granda domajno kaj "Ekstera Sinjoro" ( Tozama: Daimio kiu submetiĝis al Ieyasu nur post kiam li gajnis la Batalon de Sekigahara en 1600) la okuloj de la shogunato estis konstante sur Kaga, kaj konservi ĝin ĉe golfo, la Maedas verŝis iliajn klopodojn en kultura prefere ol armeaj okupoj.
La tria Lord Maeda, Toshitsune, formis la Kagan Metio-Oficejon kaj reklamis lakon kaj oro-kaj-laklaboron;
kaj la kvina sinjoro, Tsunanori, kolektis artaĵojn kaj metiistoj de refoje la lando.
La radikoj de tiu kultura florado iras reen al la tagoj de Toshiie kaj Toshinaga, kiam Kaga orfolio, inkrustaĵo, kaj kaligrafio estis bonkonataj eĉ tiam.
#000016
Kiam la tria sinjoro dividis sian domajnon inter siaj tri filoj, Kaga daŭre disponigis enspezon pli ol miliono- "koku".
Tiu masiva enspezo certigis la statuso de Kanazawa kiel unu el la plej grandaj grandurboj en Japanio dum la Edo-periodo, kaj kaŭzis heredaĵon de arto kaj kulturo tion laŭ multaj manieroj al rivaloj eĉ tiun de Kioto.
Eĉ hodiaŭ la frazo "Kaga Hyakumangoku" estas komunpaŝtejo unu kie parolado pri la historio kaj pozicio de la grandurbo: "koku" estis la unuo de enspezo por samurajo en la feŭda periodo, kaj estas proksimume 150 kg (331 funt.) de rizo.
Ĉe nunaj japanaj podetalaj rizprezoj, milion-koku enspezo estas proksimume la ekvivalento de proksimume sesdek miliardoj eno, aŭ enspezo de iu 600,000,000 USUS$ je jaro.
#000017
La 14-an de April, 1631, fajro ekis proksime de la Sai Ponto.
Ĝi konsumis grandan parton da la grandurbo, inkluzive de la kastelo.
En 1632 Toshitsune ordigis la konstruadon de kanalo alporti akvon de la supra Sai Rivero ĝis la kastelo por mildigi la akvomankoproblemon en la kastelo.
Aŭdaca plano estis desegnita supren: akvo estus transverŝita de longe kontraŭflue, kaj enkanaligita tra kilometroj da kanaloj kaj pipoj malsupren al la kastelo.
La pipoj estis singarde terenmetitaj ĉe 750:1 deklivo por proksimume 3.3 kilometroj (2.1 mejloj) laŭ la Kodatsuno-kresto.
La akvo estis provizita al la kastelo sub la ĉirkaŭfosaĵo kiuj metas inter ĝi kaj kio nun estas Kenrokuen de arteza bone, kaj la granda lago en Kenrokuen, Kasumi-ga-Ike, funkciis kiel krizoprovizo.
Loka legendo havas ĝin ke la lago fakte havas ŝtopilon, kiu povus esti tirita por subite pliigi la akvon en la ĉirkaŭfosaĵoj.
#000018
En la Meiji Periodo, kasteloj nun estis la posedaĵo de la centra administracio, kiu pripensis ilin simbolojn de la eksdata feŭda sistemo kaj malkonstruis la plej grandan parton de ili.
En la kazo de Kanazawa la kastelo iĝis la bazo por la Naŭa Dividado de la Imperia Armeo.
Tiuj konstruaĵoj kiuj estis laŭ la maniero estis malkonstruitaj, kaj la plej granda parto de la resto pereis en fajro en 1888.
La armeo okupis la kastelon ĝis post 2-a Mondmilito, kiam ĝi estis dissolvita, kaj en 1949 la ejo iĝis la nova hejmo de Kanazawa University, kiu restis tie ĝis proksimume 1998 kiam ĝi moviĝis al sia nova kampuso en la montetoj ĉirkaŭante la grandurbon.
Nun la ejo estas parko, kaj por la unua fojo en sia 400-jara historio estas malferma al ĉio kiuj vizitas.
#000019
Post 1600, Kaga nun estis la plej riĉa domajno ekster la shogunato mem.
Kiel rezulto, la loĝantaro de Kanazawa pliiĝis rimarkinde.
Samurajo kaj aliaj reteniloj, same kiel malnobeloj en kiuj migris, ŝveligis la populacion multobla.
Tio rezultigis la sufiĉe kaosan enpaĝigon de la grandurbo kiu plejparte pluvivas hodiaŭ.
Kvankam kompromiso estis neniel aŭtomate, ĝi tendencis esti sufiĉe ad hoc en tempoj.
La labirint-simila stratplano kiu rezultis estas kutime atributita al defensivaj celoj: tamen ekzistas neniu dokumentbazo por tiu aserto, kaj fakte la plej multaj kastelurboj estis amorigitaj eksteren sufiĉe pli racie, kaj kelkaj, kiel Nagoja Urbo, estis same krad-similaj kiel Manhatano.
Defensivo rolas en la kastelurbo estis, anstataŭe, ĉefe ĉirkaŭfosaĵoj kaj pordegoj: vojoj ludis pli malgrandan rolon.
#000020
La serio de ĉirkaŭfosaĵoj estis aranĝita en la frua deksepa jarcento - komence ili estis sekaj, sed poste ligita al la riveroj.
La Interna Ĉirkaŭfosaĵo estis fosita en nur 27 tagoj, kaj averaĝis koncerne kvar al kvin piedojn larĝe.
La Ekstera Ĉirkaŭfosaĵo prenis iomete pli longe, kaj averaĝas kelkajn ses al naŭ piedojn en larĝo.
Kvankam multe de la Interna Ĉirkaŭfosaĵo estis informita, grandaj sekcioj de la Ekstera Ĉirkaŭfosaĵo daŭre restas.
La tero forigita de la ĉirkaŭfosaĵo estis amasigita en krestojn laŭ la interna flanko, kiel ekstra defendokvanto.
Antaŭ la fino de la Edo-periodo, preskriboj de la grandurbo estis eligitaj postulemaj homoj ĉesas konstrui domojn pinte de la krestoj, kaj postulemaj ili malbaru ŝlimigi-supren sekciojn.
Simile, domoj komencis plenigi la senarbajn striojn ĉie en la grandurbo, kaj eĉ komencis aperi sur temploposedaĵo en la Teramaki (templo-urba) distrikto en la sudo de la grandurbo.
#000021
La ĉefstrato de Kanazawa en la Edo-periodo estis Owari-chō.
Relative larĝa vojo, vicita kun grandaj komercistodomoj, ĝi etendiĝis malsupren al la malnova Omicho Market ĉe la malproksima fino - kiu daŭre estas tie, daŭre vendante nutraĵvarojn, ĉar jes dum la lastaj kvar jarcentoj.
Proksimume triono de la vojo laŭ la strato, maldekstre, alia larĝa vojo kondukis rektaĵon al la ĉefpordego de la kastelo.
Malnobeloj, kaj en la grandurboj tio signifis komercistojn kaj metiistojn, vivis en elektitaj lokoj.
Komercistareoj estis aranĝitaj laŭ la ĉefŝoseoj, precipe la Hokkoku Aŭtovojo kiu kuras tra la grandurbo.
Komercistoj ĉi tie estis la plej riĉaj kaj plej influaj, kaj kelkaj el ili pluvivas ĝis tiu tago.
Aliaj malproksimaj areoj estis vicigitaj pli malalte, kaj la domoj estis de ekvivalente pli malgranda skalo.
#000023
Domoj estis impostitaj sur la larĝo de la fasado, kaŭzante la evoluon de multaj longaj, maldikaj domoj.
Male al samurajdomoj, ili estis konstruitaj dekstra supren laŭ al la vojo, kaj rekte ĝislimis siajn najbarojn.
Ili ankaŭ estis duetaĝaj, kvankam la supra etaĝo estis uzita plejparte por stokado, precipe ĉe la fronto de la domo, super la butikareo.
Unu kvalito de Kanazawa komercistodomoj estas la longa terkoridoro kiu kuras rekte de la frontpordo al la malantaŭo de la domo.
Tio estis kutime sur unu flanko, kaj la ĉambroj malfermiĝis de ĝi.
La tipa komercistodomo, havus la butikareon, tiam paron da internaj ĉambroj, kun la plej grava ĉambro ĉe la dorso, turniĝante al la interna ĝardeno.
Preter tio estis la kuirejareo, kaj ĉe la malantaŭo de la domo estus dikmura fakrprezista magazeno.
#000024
Kvankam tre malmultaj de la Edo-periodo restas, la baza stilo restis senŝanĝa ĝis la milito.
Unu rimarkinda kvalito de la dezajno estas la "sode-utatsu" flugiloj etendantaj antaŭen sur la flankojn de la supra etaĝo - ilia preciza celo ne estas certa, sed unu teorio estas ke ili estis ventoblokiloj, logika antaŭfiksitaj la vetero de Kanazawa.
Neĝo ankaŭ estis signifa faktoro endoma dezajno - la tegmentoj verŝis en centran ĝardenon kiel kiu estis dizajnita por permesi al neĝo kolekti tiel multon por disponigi lumon al la malantaŭo.
Dum la maro de nigra-brilsurfacaj kaheloj trembrilantaj en la suno estas ofta turistbildo de Kanazawa hodiaŭ, la tradicia arkitektura stilo uzis lignajn platojn tenitajn malsupren per ŝtonoj;
pro la ekstreme pezaj neĝadoj de la Japan Sea marbordo, tradiciaj kaheloj estis konsideritaj kiel tro pezaj.
La uzo de kaheloj sur la fasado kaj tabuloj sub la elpendaĵo devas malhelpi neĝdifekton.
#000025
Grandskala restrukturigo de la samurajareoj okazis en 1611.
Areoj estis ediktitaj per enspezo, kaj kiel la totalenspezo de la domajno kreskis kvaroble en la pasinta du jardekoj, ekzistis iu restrukturigo por esti farita tie;
kaj plie ĉambro devis esti trovita por la 14 familioj kun enspezoj pli ol 3,000 koku kaj iliajn retenilojn, kaj kompreneble la grandan nombron da samurajo kiu alvenis de Takaoka (en Tojama) kun Toshitsune, la tria sinjoro, kiam li alprenis sian pozicion.
La plej riĉaj familioj estis proponitaj for el la kastelo kaj donitaj masivaj biendomoj disigitaj ĉie en la grandurbo, kaj siaj propraj reteniloj estis loĝigitaj en enormaj konstruaĵaroj proksimaj.
La plej rimarkinda ekzemplo en Kanazawa estas Honda-machi, kie la reteniloj de la riĉa kaj potenca Honda familio vivis, en kio preskaŭ estis urbo ene de urbo.
#000026
En la plej multaj kazoj, eĉ kun grandaj feŭdoj kiel Sendai kaj Satsuma, samurajo emis vivi en sia propra tereno, sed en Kaga ĉiu samurajo, nekonsiderante enspezo, vivis en Kanazawa.
Kiam Kanazawa estis finita en pli daaŭ malpli ĝia fina formo en la malfrua 17-a jarcento, super tri kvaronoj de ĝi estis samurajloĝigo.
Nearest la kastelo estis la enormaj biendomoj de la Ok Domoj (ĉefaj vasaloj) kaj siaj propraj reteniloj.
Por ĉiu 100 koku de enspezo, samurajo ricevis proksimume 550 kvadratajn metrojn da tero, kaj mezumo de la "etburĝa" samurajo estis 800, kio estas enorma komparite kun moderna japana loĝigo.
La plej riĉa vasalfamilio, la Honda, havis batadon 50,000 koku enspezo.
La minimumo por Daimionivelo estis 10,000 koku, kaj krom la Ok Domoj, proksimume dek du familioj havis enspezojn pli ol tio.
Kanazawa estis plenigita kun enormaj domegoj.
#000027
Kvankam la Nagamachi-areo estas antaŭenigita en la turistbroŝuroj kiel la "samurajareo", fakte la superforta plimulto de la domoj hodiaŭ ekzistas ne samurajdomoj, sed moderna postmilita loĝigo.
Ekzistas kelkaj originalaj samurajdomoj daŭre forlasitaj en Kanazawa, sed tre tre malmultaj efektive.
Tio estas ĉar post la Meiji-Restaŭracio la samurajo trovis sin funebrigitaj de ilia tradicia enspezo, kaj multaj el ili finis vendi for iliajn biendomojn, kiuj estis turnitaj en kampojn antaŭ esti renovigitaj kiel moderna loĝigo antaŭ 2-a Mondmilito.
#000029
Kanazawa havis plian vastiĝon en 1661, kiam multaj samurajo kiu sekvis sian emeritan sinjoron Toshitsune al sia vilao ĉe Komatsu revenis post sia morto.
Ili konstruis domojn laŭ la periferioj de la grandurbo, kun stratenpaĝigoj preskaŭ komplete neplanitaj.
Tiuj areoj estas kelkaj el la plej labirintaj partoj de la grandurbo, sed tio ne estis farita por defensivaj celoj entute: de tiu tempopaco estis sufiĉe firme certigita.
Por mildigi amasiĝaj de la kontinua (kontraŭleĝa) enfluo de kamparanoj kaj aliaj migrantoj, loĝantoj estis permesitaj lui teron de najbaraj farmistoj, kaj tiuj areoj estas iuj el la plej interplektitaj el ĉiuj, ĉar la vojoj estis konstruitaj eksteren sur la malnovajn kurbiĝemajn padojn tra la kampoj.
#000031
Tiel Kanazawa ekhavis la formon kiun ĝi konservis por la resto de la Edo-periodo, kaj eĉ nun la plimulto de vojoj en la malnova grandurbo estas malmulta ŝanĝita en formo de du jarcentoj antaŭe.
La nura grava ŝanĝo estis la kreado de "gejŝodistriktoj" ( hanamaki) je la piedo de Utatsuyama kaj super la Sai Rivero en 1820, por kontroli kaj reguligi plezurdomojn kaj prostituitinojn (bano-knabinoj: 湯女).
Tamen, konservativaj frakcioj reakiris kontrolon de la Kaga registaro, kaj la gejŝodistriktoj jardekon poste estis aboliciitaj.
La distriktoj fariĝis laŭleĝaj denove ĵus antaŭ la Meiji Revolucio, kaj restis tiun manieron ĝis prostituado estis oficiale senpaca en 1954.
La gejŝareoj estis el saltegoj al samurajo, kaj tiel estis apogitaj fare de riĉaj komercistoj kaj metiistoj, kiuj konkurus kun unu la alian por donaci la plej obscenajn monsumojn al partioj.
#000032
La gejŝodomo, aŭ "tetrinkejo" ĉar ĝi estas ofte vokita, estas supraĵe simila al la komercistodomoj, en laŭ la saman manieron la samurajdomoj estas supraĵe similaj al loĝdomoj.
Tamen male al la komercistodomoj, kie la dua etaĝo ĉe la fronto estis por stokado nur, kaj tiel tre malalta, la dua rakonto de tetrinkejoj estas multe pli alta, ĉar la supra etaĝo estis utiligita kiel la ĉefa malenua areo.
Al La supraj etaĝoj estas turnigitaj per glitaj lignaj obturatoroj kiuj estus malfermaj en la tago aŭ kiam ekzistus partio daŭriĝanta, kaj al la fundoplanko estas turnigita kun la unika, ekstreme bona kradaĵo kiu estas konata kiel "Kaga krado".
La normo de décor estis ankaŭ multe pli alta ol la plej multaj komercistodomoj, minimume laŭ la mezuro permesita per la diversaj Kondutreguligaj juroj ke la shogunato pasis.
Pagenda delvis al la longaj pesimismaj vintroj, Kaga décor estas multe pli brila ol la enuigaj terbrunoj kaj legomoj kaj okroj de Kioto-stilo: aŭdacaj brilaj skarlatoj (benigara: 紅柄) kaj ultramaroj estis popularaj.
La supra etaĝo de la Seisonkaku Vilao en Kenrokuen estas precipe aŭdace ornamita, kun purpuraj kaj nigraj muroj ankaŭ.
#000033
La moderna grandurbo de Kanazawa estis kreita la 1-an de aprilo 1889.
Kanazawa estis evoluigita kiel la ĉefgrandurbo de hokuriku-regiono.
#000034
La 25-an de marto 2007, granda sismo je 6.9 sur la Richter-skalo frapita de la marbordo de la Nota Duoninsulo en Ishikawa prefektejo, rezultigi almenaŭ 1 morton kaj pli ol 160 homoj vundis kvankam Kanazawa ne estis skuita.
#000035
La vetero de Kanazawa estas temperita tamen pluvoplene.
Kiun averaĝtemperaturoj estas iomete pli malvarmetaj ol tiuj de Tokio, kun signifas ĉirkaŭ 4 °C (39 °F) en januaro, 15 °C (59 °F) en aprilo, 25 °C (77 °F) en julio kaj aŭgusto, 15 °C (59 °F) en oktobro, kaj 5 °C (41 °F) en decembro.
La mimimumtemperaturo en memoro estis −9.4 °C (15.1 °F) la 27-an de januaro 1904, kun maksimumo de 38.5 °C (101.3 °F) starantaj kiel rekordo ekde septembro 8, 1902.
La grandurbo estas klare malseka, kun meza humideco de 73% kaj 193 pluvaj tagoj en meza jaro.
Precipitaĵo estas plej alta en la aŭtuno kaj vintro;
ĝi averaĝas pli ol 250 milimetrojn (10 in)/monatnovembro ĝis januaro en kiam la Aleuta Malkulmino estas plej forte, sed ĝi estas super 125 milimetroj (4.9) ĉiun monaton de la jaro.
Kune kun Valdivia, Ĉilio, Kanazawa staras kiel la plej malseka ekstertropika grandurbo de ĝia grandeco aŭ pli granda en la mondo.
#000037
En la kvinjara censo da 2010, la grandurbo havas populacion de 462,478 (2005: 454,607), [3] donante loĝdenson de 989 personoj je km2.
#000038
La nuna urbestro (aktuale en 2011 [ĝisdatigo] ) estas Yukiyoshi Yamano, Sendependa, urbestro de Kanazawa ekde la 10-an de decembro 2010.
#000042
Kanazawa estas servita fare de la JR West
Hokuriku Main Line kaj la Hokuriku Railroad.
Ekde 14 marto 2015, la grandurbo ankaŭ estas servita per nova etendaĵo de la Hokuriku Shinkansen, mallongigante la ekskurseton de Tokio ĝis Kanazawa proksimume 2 kaj duonhorojn.
#000043
Kanazawa estis unu el la malmultaj gravaj japanaj grandurboj por esti ŝparita USAAF- fajrobombado dum 2-a Mondmilito.
Kiel rezulto, la konsiderinda arkitektura heredaĵo de Kanazawa estis konservita.
#000044
Kenrokuen Garden estas senkompare la plej fama parto de Kanazawa.
Origine konstruite kiel la ekstera ĝardeno de Kanazawa kastelo, ĝi estis malfermita al publiko en 1875.
Ĝi estas konsiderita unu el la " tri grandaj ĝardenoj de Japanio " kaj estas plenigita kun gamo da arboj, lagetoj, akvofaloj kaj floroj etendantaj pli ol 25 akreojn (10 ha).
En vintro, la parko estas rimarkinda pro sia iukitsuri - ŝnuroj fiksitaj en konusa aro al arboj por apogi la branĉojn sub la pezo de la peza malseka neĝo, tiel protektante la arbojn de difekto.
#000045
Ekster Kenrokuen estas Ishikawa-mon, la malantaŭa pordego (karamate-mon) al Kanazawa Castle.
La origina kastelo estis plejparte detruita per fajro en 1888 sed parto de ĝi estis parte reestigita aktuale en 2001, kun pli por veni.
Ekzistas planoj rekrei grandan parton da la originaj kastelgrundoj, inkluzive de kelkaj ĉirkaŭaj regionoj.
#000046
La Seisonkaku Vilao estis konstruita en 1863 fare de Maeda sinjoro, Maeda Nariyasu (13-a sinjoro) por lia patrino, Takako.
Ĝi estis origine nomita Tatsumi Goten (Tatsumi Palace).
Multo de ĝi estis malmuntita, sed kio restas estas unu el la plej elegantaj ceteraj feŭda lordvilaoj en Japanio.
La vilao staras en angulo de Kenrokuen;
Rimarkindaj ecoj estas la imagive koloraj muroj de la supra etaĝo, kun purpuraj aŭ ruĝaj muroj kaj malhelbluaj plafonoj (ruĝaj muroj - benigara - estas Kanazawa tradicio), kaj la specialfarita angla tapiŝo en la spektantarkamero.
#000047
Kanazawa fanfaronas pri multaj Edo-periodo- (1603-1867) iamaj gejŝodomoj en la Higashi Gejŝo-Distrikto, trans la Asano-rivero (kun ĝia malnova ŝtonponto) eksteren de centra Kanazawa.
Proksime estas la Yougetsu Minshuku kiu sidas ĉe unu fino de unu el la plej fotitaj stratoj en Japanio.
#000048
Tiu areo retenas, preskaŭ tute, la aspekto kaj sento de antaŭ-moderna Japanio, ĝia duetaĝa ligna fasadebenaĵo kaj severa.
La efiko estas akcentita de la frua matennebulo.
Dum la nokto, la strato estas lumigita per rekreitaj Taish-periodaj stratlanternoj.
#000049
La Oyama-jinja sanktejo, kiu estas konsiderita Important Cultural Asset, estas ankaŭ en Kanazawa.
Ĝi estas konata por sia impona trietaĝa Shinmon-pordego influita per nederlanda dezajno, konstruita en 1875, kun hele siaj koloraj mozaikfenestroj.
#000050
Myoryuji Temple de Kanazawa aŭ Ninja-dera (Ninja Temple) estas fascina fuzio de tradicia templarkitekturo, kaŝaj pordoj, trairejoj, kaj kaŝaj eskapaj vojoj.
Kvankam la templo ofte estas referita kiel Ŝinobdera, ĝi ne estas ligita kun Ŝinoboj entute.
(Tio ne maldaŭrigas lokajn vojaĝ-organizantojn kaj butikojn de vendado de Ŝinobaĵetoj.
Loka legendo havas ĝin ke la templo, kun siaj kaŝaj pordoj kaj trairejoj, estis destinita kiel sekreta rifuĝo por la lokaj regantoj kaze de ekstera minaco.
#000051
Kanazawa estas konata pro ĝia tradicia Kaga Cuisine.
Marmanĝaĵo estas specialaĵo, elefanĉjo-salikoko, sekvita per suŝio kaj sashimi.
La konsidero produktita en tiu regiono estas de alta kvalito, glata kaj dolĉa, derivita de la rizo kultivita en Iŝikaŭa same kiel la konsiderinda precipitaĵo de la hokuriku-regiono, enkalkulante abundan liveradon de purigo, dolĉakvo.
Omicho-merkato estas merkato en la mezo de la grandurbo, originale subĉielaĵa, kaj nun kovrita, kiu devenas de la Edo-periodo.
La plej multajn el la butikoj tie marmanĝaĵo vendas.
#000053
Kanazawa, en harmonio kun ĝia tradicio kiel hejmo de stipendio por la lando, havas multajn universitatojn kaj dujarajn altlernejojn.
#000054
Specialaj kvartaloj ※ ( Adachi
#000060
Kanazaŭa (金沢市 [kanzaŭa-ŝi]) estas la urbo en Japanio, ĉefurbo de Gubernio Iŝikaŭa. Ĝi situas ĉe la bordo de la Japana maro, inter la riveroj Sajgaŭa kaj Asano.
#000061
Oficiala retejo angla, japana, korea
#000062