Fajszi (1911-2004) alie FAJSZI Károly. [pr. fajsi, ka:roj] volis kaj
strebis kolekti ĉion eblan, ĉion presitan kaj ne-presitan, kio
koncernas la pli fruan kaj lia-epokan Esperanton. (Nun vidu tion en
la Hungarlanda Fremdlingva Biblioteko, en (1056) Budapeŝto, str.
#000006
lastsekunde la nomojn de la aperintaj personoj:
#000008
Gyurák s-rino Vértesi [djura:k aŭ ĝjurak, ve:rteŝi],
Hajdu Nagy [hajdu nadj, gergej ’Gregorio’],István
Kaszab s-rino Párkányi [kasab, pa:rkanji, erĵe:bet ’Elizabeto’,],
Wacha [vaha, bala:ĵ ’Blazio’ ..
#000009
unuavice, tamen famiĝis kiel la ĉefa kunaŭtoro de la romano Kiuj
semas plorante. Tiu romano de ŝi kaj de Oldřich Kníchal en la
jaro 1978 gajnis la konkurson Raymond Schwartz. Ŝi, krome, de tempo
al tempo verkadis poemojn kaj ŝi verkis dulingve romaneton Portreto
de la diktatoro / A diktátor arcképe (2017).
#000012
ankaŭ verko de Szathmári pri Jesuo (Látván nem látnak, Vidante
ili ne vidas, ĉ. 1935). Szathmári tiuverke prezentas novan,
kvazaŭ-nuntempan aperon de Jesuo kun simila malakcepto, rifuzo,
persekuto kaj mortigo, kiajn la Filo de Dio renkontis antaŭ pli 2000
jaroj, kaj kun konfliktoj ĝuste kun eklezioj kaj ekleziaj
#000016
prezentis al la pubilko la pli fruan enigman famon de la trilogio
Hiába (’Vane’), verkitan inter 1931-1935, kaj ŝi rakontis
ankaŭ, kiel ŝi eksciis de Kálmán Pandur (verŝajne en 1989), ke
ĝuste tiu posedas la manuskripton de trilogio de Szathmári.
#000020
trilogio Vane Szathmári - mem ne havinta spertojn en Sovetio -
prisrkibas reĝimon. kiu memorigas la tiam praktikatan stalinismon;
krome alian imagatan reĝimon, kiu tamen kvazaŭ prezentas la realon
samtempan kaj samlokan por la aŭtoro, kaj fine reĝimon futuran, kiu
ŝajnas esti ia postkomunisma terorsistemo.
#000021
trilogio estintis preta en 1936, Laŭ prijuĝo de Éva Tófalvy du
partoj (Múlt. Jelen.’Pasep’. ’Nuno’) estas ne altnivelaj,
la tria parto (Hiába. Jövő ’Vane, Futuro’) la trilogio laŭ ŝi
#000022
la hungara ĝenerala faka literatura konscio, kritikistaj prijuĝoj
ekster Esperantio - ili haltis ĉe Vojaĝo al Kazohinio, kiu estis,
ne tuj, sed poste - bone akceptata kaj ankaŭ nun memorata..
#000023
sia prijuĝo Éva Tófalvi do elektis la trian („futuran”) parton
de la trilogio por aperigi ĝin ĉe Szépirodalmi Könyvkiadó
/s:epirodalmi könjvkiado: ’Beletra Eldonejo’/, en Budapeŝto, en
1991. Szathmári, kies verko antaŭis ĉefan verkon (1984) de la
famega Orwell. en Hungario nun havas ŝancon iĝi refoje iom pli
konata, dank’al Éva Tófalvi. .
#000024
renkontiĝo kun Eva Tófalvi estis tre fruktodona kaj bonetosa..
Mankas, timende: mankos tra kelka tempo nur daŭrigo, La prezentitaj
temoj kaj subtemoj ja postulus tutan seminarion. La kune pasigitaj
kelkaj horoj vekis fortan scivolemon pri Szathmári kaj ĝeneralan
literatur-apetiton de la societo de tiu renkontiĝo.
#000025
Pri Finnegans Wake de James Joyce, esperantigo de kelkaj malfacile tradukeblaj vortludaj frazoj, kaj kaj la utiligo de Esperanto de Joyce mem.
#000031
Jen komparo inter James Joyce kaj Robert Musil, kiuj renkontis unu la alian nur unu fojon.
#000033
Jen unu el miaj bibliografioj pri Joyce:
#000034
Cetere, jen mia anglalingva bibliografio:
#000036
Cetere, aperis la jena eseo:
#000043
Alfred Jarry en Esperanto (8)
#000047
Klasikuloj por la popolo (Anthony GLINOER) oktobro 2018 : Pri “Little Blue Books” ktp. & popolklerigo
#000055
La kanibala maldekstro − universitata simptomaro (Rick FANTASIA) aŭgusto 2019 : Pri identec-politiko
#000057
Troveblas interrete ankaŭ lia poemaro Metaforoj senapostrofaj.
#000065