Ĉevaltrejnado estas higiena prizorgo donita al ĉevalo, aŭ procezo per kiu la fizika aspekto de la ĉevalo estas plifortigita por ĉevalekspozicioj aŭ aliaj specoj de konkurado.
#000001
Rajdantoj konsentas ke trejnado estas grava parto de ĉevalprizorgo, kaj bonorda trejnado estas esenca por ĉevaloj kiuj estas uzitaj en konkurado.
La plej multaj rekomendas trejni ĉevalon ĉiutage, kvankam tio ne estas ĉiam ebla.
Tamen, regula trejnado helpas certigi ke la ĉevalo estas sana kaj komforta.
Ĉe minimumo, ĉevaloj estas ĝenerale trejnitaj antaŭ esti laboritaj, kaj estas kutime trejnitaj kaj purigitaj post moviĝekzerco ankaŭ.
#000003
La ĉefkialoj de ĉiutaga trejnado inkludas:
#000004
plibonigita sano de la haŭto kaj mantelo
malpliigas la eblecon de diversaj sanproblemoj kiel ekzemple turdo, gratvundetoj, kaj aliajn haŭtinflamojn
purigas la ĉevalon, tiel ke frotvundo ne okazas sub areoj de premnajlo
donas al la edziĝanto ŝancon kontroli la sanon de la ĉevalo, kiel ekzemple serĉado tranĉojn, ke varmeco, ŝveliĝo, lameco, ŝanĝo en temperamento (kiel ekzemple depresio) kiu povis indiki la ĉevalo sopirante hufumojn estas kaj aspekto por vidi ĉu la ĉevalo havas loza aŭ
helpas formi rilaton inter ĉevalo kaj prizorganto, kiuj povas porti al alia pritrakta imposto kaj rajdado
#000005
Ĉevalfanfaronado estas ĉevala ekspozicio klaso kiu pripensas kvaliton de trejnado por tiel multe kiel 40% de la sumpoentaro.
#000006
Remizo direktas kaj prizorganta bridojn
#000007
Ekzistas pluraj iloj kiuj estas ofte uzitaj kie trejnado de ĉevalo.
Bonorda uzo kaj tekniko helpas certigi ke la ĉevalo restas komforta dum la trejnadprocezo, kaj enkalkulas pli grandan facilecon en purigado de la besto.
#000008
Hufprizorgo estas aparte grava dum prizorgado la ĉevalon.
Kvankam multaj ĉevaloj estas tre sanaj sen ĉiutaga brosado, manko de hufprizorgo povas rezultigi diversajn problemojn, kiun se neakompanate, povas rezultigi fuŝkontaktojn aŭ longperspektivajn solidectemojn por la ĉevalo.
Hufoj devas esti tajlitaj post kvar al dek semajnoj alie, ili kreskos tro longaj kaj kaŭzos malkomforton.
#000012
La plej baza formo de hufprizorgo estas puriga, aŭ elektanta la piedojn.
Hufelekto kutimas forigi koton, stalsterkon, kaj skuas de la plando de la hufo.
Forigo de koto kaj stalsterko helpas malhelpi turdon, ofta hufmalsano kiuj en tre severaj kazoj povas kaŭzi lamecon, kaj la forigo de ŝtonoj helpas malhelpi ŝtonkontuziĝojn.
En la vintro, hufplukado ankaŭ disponigas la ŝancon forigi pakojn da neĝo de la ĉevalhufoj, kiuj povas kaŭzi malkomfortajn "neĝbulojn."
Plie, kiam la hufo estas purigita, ĝi povas esti vide inspektita por problemoj kiel ekzemple trapikiĝvundoj pro najlo (kiu havas la potencialon esti tre grava se lasite netraktita).
#000013
Ĉiuj fendetoj de la hufo estas purigitaj, precipe inter la rano kaj la taktstrekoj, ĉar tiuj areoj estas plej verŝajnaj kapti ŝtonojn aŭ aliajn derompaĵojn, kaj ankaŭ estas la plej ofta areo por evoluigi turdon.
Estas plej bone labori kun la hufelekton de kalkano ĝis piedfingro, do eviti hazarde pikante la gambon de la ĉevalo, la ranon de la hufo, aŭ la personon uzantan la elekton.
Dum elektado de la piedoj, la edziĝanto staras ĉe la flanko de la ĉevalo, alfrontante la voston de la ĉevalo, tiam turniĝas iom post iom en aŭ ŝia mano malsupren la en de la ĉevalo.
Se la ĉevalo ne estis dresita por kolekti sian piedon kiam persono prizorgas ilian manon al la huffingra bazartiko kaj leviĝas malpeze, la plej multaj ĉevaloj kolektos siajn piedojn se la tendenoj malantaŭ ilia kanonosto estas kunpremitaj.
Kelkaj ĉevaloj, precipe kiujn skizo bredas, povas esti dresitaj por kolekti iliajn piedojn por premadi sur ilia huffingra bazartiko.
#000014
La plej multaj ĉevaladministradgvidlinioj rekomendas elekti la piedojn ĉiutage, kaj en multaj kazoj, la piedoj estas elektitaj dufoje en unu tagon, kaj antaŭ kaj post veturo.
#000015
Hufo kiun pansaĵo estas likva substanco uzita sur la hufoj por plibonigi ilian humidenhavon, kiu en victurno helpas malhelpi huffendetojn, perdis ŝuojn, delikatajn piedojn, kaj aliajn komunajn hufproblemojn.
La pola por hufoj estas uzita ĉar spektaklo intencas kaj estas aŭ bazita sur formuloj similaj al aŭ vaks-bazita ciro aŭ al enameligita homa ungolako.
#000016
Por multaj disciplinoj, la hufoj estas pentritaj kun aŭ klara aŭ nigra hufpoluro kiel fina tuŝo.
Klara poluro estas ĝenerale uzita en dresado, montras ĉasistojn, ĵerzojn, kaj rajdkonkursadon, same kiel plej raso montras, krom iu akcioĉevalo reproduktiĝas.
Nigra poluro vidiĝas en la okcidentaj disciplinoj, aparte okcidenta plezuro, sed kelkaj rasoj, precipe la Appaloosa, malpermesas ajnan poluron kiu ŝanĝas la naturan hufkoloron.
Gaititaj rasoj havas ŝanĝiĝantajn regulojn, kelkajn permesante nigran poluron, aliajn limigante ĝian uzon.
Ĉu klara aŭ koloraj, poluro estas surŝmirita sole pro estetikaj kialoj, kiel fina tuŝo.
#000017
Multaj ĉevaloj havas hararon tajlita aŭ forigita, precipe por spektaklo.
Malsamaj disciplinoj havas tre malsamajn normojn.
La normoj por raskonkuradoj ankaŭ estas tre variaj, kaj devio de la akceptebla trejna metodo eble ne estas permesita ĉe rasekspozicioj.
Estas ofte plej bone kontroli la regulojn, kaj demandi ke rajdanto travivis en via disciplino aŭ raso de elekto, antaŭ elfarado de ajna speco de pasamento aŭ eltondaĵon al spektakloĉevalo.
Grave "malĝusta" eltondaĵo ofte estas konsiderita granda mispaŝo en la ĉevalmondo.
#000019
Bonega stilo estas tre varia proksime de raso, regiono kaj disciplino.
Dum kelkajn eltondaĵo havas siajn originojn en praktikaj celoj, multe da eltondaĵo hodiaŭ estas tre multe bazita sur la montra stilo por kiu speciala ĉevalo estas uzita.
La plej oftaj areoj detonditaj inkludas:
#000020
Aldone al baza pasamento, multaj ĉevaloj estas "korpo tondis" en la vintromonatoj, por forigi sian vintran surtuton.
Tio povas helpi praktikan al, ĉar ĝi retenas la ĉevalon pli komforta dum laboro, kaj helpas al ĝi malvarmetigi malsupren pli rapide.
Ĝi ankaŭ povas helpi estetikan al, ĉar la plej multaj rajdantoj konsentas ĉevalrigardojn pli bonaj kaj pli da spektaklo-honorindulo kun pli mallonga mantelo.
Plie, trejnado estas kutime pli facila kaj malpli tempopostula kiam la hararo estas mallongigita.
#000022
Antaŭ ol oni igas la decidon al korpo tondi ĉevalon, oni devas certe pripensos la fakton ke ili forigas la naturajn defendojn de la ĉevalo kontraŭ la malvarmo.
Ili devas tial povi provizi kovra, kaj en kelkaj kazoj, enstaligante, por la ĉevalo se la temperaturo falas, aŭ se ekzistas malvarma pluvo aŭ neĝo.
Tio pliigos la kvanton de laboro bezonata por konservi la ĉevalon, ĉar la edziĝanto devas ŝanĝi la kovrilojn kiel bezonate, sed estas esence reteni la ĉevalon komforta kaj sana.
#000023
La moderna ĉevalo kutime havas sian kolhararon trejnitan por konveni specialan rason, stilon, aŭ praktikan celon.
Por neformala plezurrajdado, la kolhararo estas simple detangleita per broso aŭ larĝ-dentita kombilo kaj ĉiu eksterlanda materialo forigis.
#000025
La kolhararo povas esti konservita en longa, relative naturstato, kiu estas postulata por spektaklo de kelkaj rasoj, precipe tiuj uzitaj en Sela sidlok stilo al angla rajdanta konkurado.
Longa kolhararo povas esti lokita en kvin al sep longajn, relative dikajn plektaĵojn inter spektakloj por konservi ĝin en bona stato, por helpi al ĝi kreski, kaj minimumigi derompaĵojn kaj malpuraĵon de kontado.
Rasoj postulitaj por montri kun longa kolhararo konservas longan kolhararon en preskaŭ ĉiuj disciplinoj, eĉ tiuj kie montras ke kondutetiko normale postulas maldikiĝon aŭ tiradon.
#000026
En kelkaj rasoj aŭ disciplinoj, precipe multaj okcidentaj kaj ĉassidloko konkuradoj, la kolhararo estas maldensigita kaj mallongigita por konkuradceloj.
La plej ofta metodo de mallongigo kaj maldikiĝo la kolhararo estas per tirado de ĝi.
Origine maldensigita kolhararo estis konsiderita pli facila por konservi libera de malpuraĵo, lapoj, kaj ekster la ĝenodistanco de la rajdanto, tiel valora je la tempo kaj bontenado de regula maldikiĝo.
Hodiaŭ, ĝia celo estas ĉefe por tradicio kaj por igi ĝin meti malsupren apartamenton kaj pli facila al plektaĵo aŭ grupo.
#000027
Ĉevaloj montritaj en ĉasisto, ĵerzo, dresado, rajdkonkursado kaj rilata ĉassidloko kaj spektaklaj hak disciplinoj kutime havas siajn kolhararojn ne nur mallongigita kaj maldensigita, sed metita en multajn individuajn plektaĵojn por spektaklo.
Pli pezaj rasoj de ĉevaloj, precipe skizoĉevaloj, povas havi siajn kolhararfrancojn plektitajn anstataŭe de esti tiritaj, maldensigitaj kaj metitaj en individuajn plektaĵojn.
Rasoj postulataj por montri kun longaj kolhararoj ankaŭ povas francoj plekti la kolhararon se besto estas kruc-enirita en kaj raso kaj ĉasisto-/ĵerzdisciplino.
#000028
La kolhararo ankaŭ povas esti "roachita" aŭ "akaparita", signifante ke ĝi estas tute razita for.
Tio vidiĝas plej ofte en poloo poneoj, Australian Stock Horses kaj ŝnurligaj ĉevaloj, konservi la kolhararon ekster la ĝenodistanco de la rajdanto, kaj malhelpi la maleon aŭ ŝnuron de iĝado implikiĝis.
#000029
Baza vostotrejnado komenciĝas kun simple frotado eksteren eksterlanda materialo, sibloj, kaj implikaĵoj, foje kun la helpo de detangling-produkto.
Ĉevaloj uzitaj en ekspozicio aŭ konkurado povas havi multe pli vastan trejnadon.
Tamen, la ĉefa celo de la vosto estas muŝoprotekto, kaj certaj specoj de spektaklotrejnado povas malhelpi la uzon de tiu natura defendo.
#000030
En spektaklotrejnado, la doko de la vosto (la karno-kovrita parto de la vosto kie la hararo estas fiksiĝinta) kaj la "jupo" (la hararo sub la pinto de la doko) povas esti titolitaj en multaj vojoj: La vosto povas esti konservita natura kaj apogita por kreski tiel longe kiel eblan, kaj foje eĉ havas kroman hararon artefarite alkroĉita.
Aliajn tempojn, ĝi povas esti tondita, maldensigita, aŭ eĉ haltigita.
Kelkaj rasoj estas montritaj kun garaĝitaj vostoj.
#000031
"Natura" vosto ne estas tondita nek plektita kiam la ĉevalo estas prezentita en la boksejo.
La vosto povas esti instigita por kreski tiel longe kiel ebla, ofte de konservado la jupo de la vosto longa plektaĵo kiam ne en konkurado, kutime ankaŭ faldis supren kaj kovrita per pakado por reteni ĝin pura.
La pli mallongaj haroj de la doko estas permesitaj pendi lozaj tiel ke la ĉevalo daŭre povas frapi muŝojn.
"Naturaj" vostoj ankaŭ povas esti maldensigitaj kaj formitaj tirante harojn ĉe la flankoj de la doko, aŭ tirante la plej longajn harojn en la jupo de la vosto, por igi la voston pli mallonga kaj malpli plena, kvankam retenante naturan formon.
#000032
"Tondi" la voston kutime rilatas al polurado de la flankoj de la doko, al punkto pri duonvoje laŭ la doko.
Bati la voston implikas tranĉi la fundon de la vosto rekte ĉe la fundo.
En moderna konkurado, tio estas kutime farita bone sub la poplitoj.
Aliflanke, Tail-etendaĵoj, ankaŭ konataj kiel "falsaj vostoj", aŭ "vostperukoj", estas falsaj perukoj kiuj estas plektitaj aŭ ligita en la voston por igi ĝin pli longa aŭ pli plena.
#000033
Plekti la dokon de la vosto en franca plektaĵo kun la jupo foriris loza vidiĝas ofte en ĉasist konkurado kaj ĉassidlokrajdado.
En poloo, skizĉevalo montranta kaj sur Lipicĉevalo ĉevaloj kiuj elfaras la kaprosalton, la tutan voston, dokon kaj jupon, estas ĝenerale plektita kaj la plektaĵo estas faldita aŭ rulita en nodon, kun aŭ sen ekstraj ribons kaj aliaj dekoraciaj elementoj.
En ŝtorma vetero, multaj aliaj spektaklodisciplinoj permesos al konkurantoj konstrui la jupon de la vosto en similan specon de stiligitan nodon konatan kiel kottail.
#000034
Alia spektaklo trejnante produktojn kaj provizojn
#000036
Elstariganto estas ĝelo, ungvento aŭ petrolo kutimis aldoni brilon kaj tiel akcenti certajn partojn de la vizaĝo de la ĉevalo.
Malpli ofte, ĝi estas metita sur la rajdpadon, spinon, genuojn, poplitojn, kolhararon kaj voston.
Ĝi estas ofte uzita en Usono per certaj rasoj kiel ekzemple akcioj kaj gaititaj rasoj, sed estas brovsulkita sur en la Hunter-disciplinoj.
Aliaj nacioj ofte ne uzas tiajn produktojn sur spektaklobestoj entute.
En kelkaj disciplinoj, tiaj produktoj estas malpermesitaj.
La plej multaj rasoj kiuj permesas elstarigadon postuli tian ĝin esti klara, sen tinkturfarbo aŭ koloro.
#000037
Kolsŭeats estas pakadoj, kutime de neopreno, metita sur la kolon aŭ malsupran makzelon de la ĉevalo por igi ĝin ŝviti.
Tio estas mallongperspektiva metodo kiu provizore reduktos dikan malsupran makzelon aŭ krestyokolon, por igi ĝin prezentiĝi pli bona en aspekto.
Tiu ilo estas uzita ambaŭ per rasoj emaj ĝis pezaj koloj kiuj profitas el iu sveltigo, sed ankaŭ de rasoj kun delikataj koloj por krei pli ekstreman rafinadon, ofte nomitan "fiforestado-" kolo.
#000038
Kelkaj produktoj, kutime en ŝprucaĵformularo, estis evoluigitaj por aldoni ekstran brilon, glatecon aŭ brilas al mantelo.
Kelkaj ŝprucaĵoj estas olebazitaj, sed ĉar ili altiras polvon, pli oftaj mantelaj pliigsprajaĵoj estas senpetrolaj, ofte nomitaj " silikono- " sprajaĵoj, kiuj lasas la hararmantelon tre glata kaj ŝika.
La plej granda parto estas aplikita al la ĉevalo post kiam ĝi estis banita kaj sekigita, post kiam estas foje uzitaj sur ĉevalo kiu ne estis banita por aldoni rapidan gloson por mallongperspektivaj celoj, kiel ekzemple foto.
#000039