Kostumisto Bill Thomas, kies filmkreditoj pasis la 200 markon en 1965, kreis pli ol 250 malŝparas kostumojn por la ĉefaj "milionulo-" ludantoj sole.
Pli ol 3000 kompletaj kostumoj, taksitaj je 250,000 USD, estis postulataj por la tuta produktado.
#000002
La rakonto komenciĝas en Autumn de 1916, kaj sekvas irlandan enmigrinton nomis John Lawless ( Tommy Steele) kiam li petas pri ĉefservistposteno kun ekscentra Filadelfia milionulo Anthony J. Drexel Biddle (Fred MacMurray).
Eĉ se la familio estas iomete stranga, Lawless baldaŭ lernas ke li konvenas rekte en.
Mr. Biddle prenas simpation al li tuj.
Por la resto de la filmo, Lawless funkcias kiel la rakontanto/komentisto.
#000003
Mr. Biddle laborigas sin per sia Biddle Boxing kaj Bible School (situanta en sia stalo) kaj kun siaj aligatoroj en la konservatorio.
Li ankaŭ estas tre ema ricevi Amerikon en la Militon en Eŭropo ( 1-a Mondmilito), malgraŭ la politiko de la registara de neŭtraleco.
Lia edzino, Cordelia ( Greer Garson), subtenas kviete, akceptante liajn ekscentrecojn kun sento de fiereco kaj klaso.
Iliaj du filoj, Tony kaj Livingston ( Paul Petersen kaj Eddie Hodges, respektive) estas deturnitaj al loĝlernejo, neniam por esti viditaj en la filmo denove.
Ilia filino, Cordy ( Lesley Ann Warren, en ŝia filmdebuto), estas sovaĝa kato per averaĝa dekstra hoko kiu estis edukita fare de guvernistoj kaj limigis kontakton kun konvencia socio.
Ŝi estas seniluziigita memstare ŝajna malkapablo altiri svatantojn kaj volas vidi kio estas preter la Biddle-grandbieno.
#000004
Mr. Biddle kontraŭvole lasas Cordy iri al loĝlernejo ankaŭ (post iu instigado de kaj Cordy kaj de sia Aunt Mary ( Gladys Cooper), kie ŝia ĉambrokunulo instruas al ŝi kiel por logi virojn kun virinecaj intrigoj, konataj kiel "Bye-Yum Pum Pum".
Ĉe socia danco gastigita fare de ŝia onklino kaj onklo, Cordy renkontas Angier Buchanan Duke ( John Davidson, en lia filmdebuto) kaj ili enamiĝas.
Li rakontas al Cordy ke li estas fascinita kun la nova aŭto kaj volas iri al Detrojto, Miĉigano por fari sian riĉaĵon tie, anstataŭe de transprenado de la tabakkomerco de sia familio.
#000005
La kanto "Detrojto" enhavas la lirikan " F.O.B. Detrojto" (liberan surŝipe).
Laŭ la Sherman, Walt Disney iris laŭ la halo de la studia animaciokonstruaĵo kaj overheard ilin kantante la kanton.
Walt, misinterpretanta la frazon kiel " Fiulo ", tuj iris en ilian oficejon kaj riproĉis ilin por uzado de tia ofensiva lingvo en Disney-filmo.
La Sherman klarigis la misinterpreton de Walt kaj ili ĉiuj havis bonan ridon ĉirkaŭ ĝi.
#000012
La originalo gisis muzikon estis liberigita sur Buena Vista Records en stereo (STER-5001) kaj monoaj (BV-5001) versioj.
Dua gisita registrado kun studiokantistoj kaj instrumentadoj de Tutti Camarata aperis sur Disneyland Records en stereo (STER-1303) kaj monofonio (DQ-1303).
#000013
La rolantarmuziko estis re-liberigita sur KD en 2002 (60781-7), readaptita de la originaj 8-trakaj mastrobendoj por redukti la pezan reverbon de la origina longdisko.
Ĝi estas nuntempe havebla sur iTune'oj.
#000014
Diana Ross kaj la Supremes kovris "It Will_ _n't Be Long 'Til Christmas" por ilia laŭplana albumo de Disney-kovroj, sed la trakoj de tiu sesio ne estis publikigitaj ĝis la 1980-aj jaroj.
#000015
Walt Disney akiris la rajtojn al la teatraĵo en la fruaj 1960-aj jaroj, sed li havis neniun intencon de transformado de ĝi en muzikalon komence.
Post notado de la kolektiva biletvendejsukceso de Mary Poppins , My Fair Lady kaj The Sound of Music (La Sono de Muziko) , kies unua li fakte produktis, la origina produktanto de la filmo, Bill Walsh, decidis transformi la filmon en muzikalon.
Poste, Walt reasignis lin al Blackbeard's Ghost , anstataŭigante lin kun Bill Anderson.
#000017
Lesley Ann Warren, kiun Walt vidis en la CBS televidoproduktado de Rodgers and Hammerstein's Cindrulino , (1965) faris ŝian filmdebuton ĉi tie.
Ŝi ankaŭ renkontis she estontan edzon, Jon Peters, dum la produktado de la filmo.
#000019
Kiam Walt Disney mortis la 15-an de decembro 1966, la filmo unua tranĉo havis jam kompletiganta.
Walt rakontis al Anderson utiligi sian propran juĝon, sed aldonis, "Malpermeso lasis la distribuohomojn ataki vin ...
"Anderson volis mallongigi la filmon (li malŝatis "It Will_ _n't Be Long 'Til Christmas" kaj la efikecon de Greer Garson de ĝi [8] ), sed ne tiel multo kiel Disney COO Card Walker volintus.
Ili batalis amare super la amplekso de la tranĉoj.
#000020
La filmo malfermiĝis ĉe 164 minutoj al miksitaj recenzoj.
Robert Sherman estis en Anglio dum la Holivudo-premiero de la filmo ĉe la Pantages Teatro, sed li iĝis kolerega kiam li malkovris en la Los Angeles Times ke teatro en la najbareco montris duoblan filmon de La Vila Hundo kaj La Forestanta-Inklina-Profesoro ĉe multe pli malalta prezo.
Por kontentigi petojn de Radio City Music Hall, la loko de la New York-premiero de la filmo, Disney tranĉis 20 minutojn de la filmo post la LA Premiero.
Por la ĝenerala liberigo, la filmo estis mallongigita eĉ plu al 118 minutoj.
Post tio, ĝi neniam havis iujn ajn teatrajn reeldonojn aŭ aperis en televido ĝis 1984 (simile, la saman jaron la reala Cordelia Drexel Biddle mortis), kiam la 164-precizega versio estis ekzamenita ĉe la Los-Anĝeleso Internacia Filmo-Internacia Ekspozicio kaj aerumita en La Disney Kanalo.
#000021
La filmo unue estis publikigita al vidbendo en 1983, tiam reeldonite en 1986.
Ambaŭ eldonoj estas de la 144-precizega versio.
#000022
Anchor Bay Entertainment liberigis apartajn DVDojn de kaj la longaj kaj mallongaj versioj la 20-an de julio 1999.
La longa versio, prezentita en vidbendo por la unua fojo, estis en 1.66:1 ne-anamorphic larĝekrano, sed la mallonga versio estis 1.33:1.
#000023
Disney liberigis sian propran DVD de la filmo la 1-an de junio 2004, inkluzive de nur la longa versio.
Ĝi aldonas du aĵojn sopirantajn de la Ankoro Bay DVD: la Intermission-muziko ĉe la fino de ago mi kaj la elirejomuziko ĉe la fino de akto II.
#000024
Listo de amerikaj filmoj de 1967
#000025