27 bis. Excursion sur l'ile de Fanø
#000002
Nous avions décidé de visiter aujourd'hui l'île de Fanø.
#000003
Ni decidis viziti la insulon Fanø hodiaŭ.
#000004
La vetero ĉi matene ne estas bonega : la ĉielo estas griza, pluvegas kaj la vento blovas vere forte.
#000005
Antaŭ ol foriri, ni serĉas poŝtmarkon por sendi leteron. Ni demandas al pasanto, kie estas la poŝtejo. Li ŝajnas surprizita de nia demando ; li respondas, ke postejoj ne plu ekzistas, aŭ preskaŭ. Ni demandas al li kie aĉeti poŝtmarkon. Li klarigas al ni, ke neniu plu aĉetas poŝtmarkojn, la danoj presas ilin en la retejo de Poŝtejo. Ni renkontas dungiton de la loka ekvivalento de Chronopost. Li direktas nin al vendejo kiu, li pensas, vendas poŝtmarkojn. Huf!
#000006
Direkto : la haveno, kie ni aĉetas niajn biletojn por la pramo, kiu kondukos nin al la insulo Fanø en ĉirkaŭ dek du minutoj. La rotacio estas konstanta kaj la boatoj sekvas unu la alian.
#000007
Alveninte al la haveno de Nordby, ni prenas la biciklan vojon kiu laŭiras la ĉefan vojon kiu transiras la insulon de nordo al sudo, poste ni ĝiras dekstren por atingi la strandon de Rindby Strand kie ni piknikas fronte al la maro sur unu el la du benkoj starigitaj rande al la plaĝo, la bierskatolo zorge enprofundiĝita en la sablon por malhelpi la perfortan venton blovantan de la fronto renversi ĝin.
#000008
Vi ne povas vidi la venton. Ni ŝatus povi foti ĝin sed ĝi estas neebla. Ĝi estas perceptebla nur per siaj efikoj. Ni sentas ĝin sur la haŭto. Ĝi devigas vin firme kaj atente teni la stirilon aŭ ĝi puŝus vin ekstere de la vojo: vi devas obstine puŝi la pedalojn. Vi povas aŭdi ĝin kanti en la spokoj de la radoj. La plantoj de la duno ondulas kaj kuŝiĝas sub la blovo de la vento. Iom seka sablo enflugas, formante kiel nubo, kiu ondulas kiel serpento preskaŭ ĉe grunda nivelo.
#000009
Aŭtoj veturas sur la plaĝo – ŝajnas al ni stranga sed ĝi estas rajtigita ĉi tie –. Deko da veturiloj estas parkitaj nur kelkajn metrojn de la maro.
#000010
Estas ankaŭ promenantoj kaj kelkaj biciklantoj ; ili estas vestitaj per T-ĉemizoj, kiam ni surmetas longajn manikajn ĵerzojn kaj ventomantelojn. Ili estas alkutimitaj al tio.
#000011
Ni denove surseliĝaas por atingi la vilaĝon Sønderho, ĉe la suda bordo de la insulo.
#000012
Estas sufiĉe malnovaj domoj kun pajlaj tegmentoj. Kelkaj stratoj estas kovritak per gruzo aŭ eĉ nur per herbo. La tuto ŝajnas aparteni al la pasinteco, tamen ni vidas la ŝargostacion por elektraj veturiloj. Bone, ni ne falis en spacotempan faŭlton.
#000013
Ĉi tie estas pli da homoj ol sur la plaĝo, sed tamen ne tro multe : ni estas en labortagoj kaj la vetero ne estas bela.
#000014
Antaŭ domo, ni vidas vendotablon, kie diversaj brokantaĵoj estas vendataj: vazaĵoj, vestaĵoj, diversaj objektoj, en sufiĉe bona aŭ malbonastato. Ŝajnas esti dana kutimo konstante organizi brokantojn antaŭ la domo.
#000015
Estas tempo reir i: restas ĉirkaŭ dek kvin kilometroj ĝis la haveno. Ni elektas la okcidentan vojon. Ĝi estas longa vojo en rekta linio, ĉirkaŭ dek kilometrojn longa, farita el kompaktigita sablo kiu staras inter la plaĝo, proksimume kvindek metrojn de la maro kaj la duno. Aŭtistas rajtas ĉi tie veturi sed pliofte ni vidas ion ajn, kio flugas. La vento reĝas ĉi tie.
#000016
Ni finfine revenas al Nordby kie ni vizitas la vilaĝon. Ĝi estas multe pli turisma kun multaj kafejoj, restoracioj, vestaĵbutikoj, sukcena juvelvendisto - vi povas trovi kelkajn ĉi tie, ŝajnas. La vilaĝo estas sufiĉe bela sed mankas la magia ĉarmo de Sønderho.
#000017
Ni prenas la boaton reen. Neniu kontrolo, neniu bileto. Fakte, krom tiuj kiuj venis naĝante, ĉiuj pasaĝeroj nepre prenis la pramon par alveni en la insulon kaj pagis sian biletprezon. La boato foriras tuj kiam ni enŝipiĝas. Ni estas reen en Esbjerg. Apenaŭ ni tuŝas la teron, la unuaj gutoj falas. La pluvego devigas nin ŝirmiĝi dum kvaronhoro antaŭ ol atingi nian loĝejon.
#000018
Quels ciels , quelles plages , quel vent !
#000020