Por mendi librojn, bonvolu sendi retmesaĝon al: mendoj[ĉe]esperanto.qc.ca. Oni kalkulos por vi la sendo kostojn.
#000001
Nepre certigu ke via en via mesaĝo troviĝu la jenaj informoj:
#000002
Tradukis en Esperanton : Trefflé Mercier
#000006
Rakonto el franca Kanado. 201 paĝa
#000007
La franca verkisto Louis Hémon priskribas la vivon de la familio Chapdelaine komence de la 20-a jarcento en Kebekio, kiam la francaj pioniroj konkeradis la teritorion norde de Péribonka.
#000008
Legante, oni konatiĝas kun la malfacila vivo de junaj viroj, kiuj forhakas netuŝitajn arbarojn en la vintra sezono :
#000009
« ... dum la neĝo, la malvarmo, la vento, la furiozaj torentoj sieĝas lin, izolas lin kaj trudas al li iun lukton preskaŭ sen paῠzo. Li uzas sian vivon por vivi. »
#000010
... « kaj pri pena laboro sur la tero por semi kaj planti manĝaĵojn de la printempo ĝis la aῠtuno por nutri la familion. Tamen ekzistis vesperoj de ĝojo, kiam familianoj, najbaroj, geamikoj kuniĝadis, por interŝanĝi la novaĵojn pri konatoj, familianoj ; kiam ili muzikis, dancis kaj kantis havante plezuron. Tiam la unuaj amsentoj ĉe la juna Maria estis malsamaj ol hodiaῠaj ; tiam la demando estis, ĉu resti sur la tero, daῠrigi la konatan vivon, aῠ foriri al Usono, kie la vivo pli facilas en industriaj urboj kun klimato pli agrabla. Maria devis fari gravan decidon. Ŝi cerbumis, pri kial resti – por kaj kontraῠ...»
#000012
Ŝi diris : « Ni venis antaῠ tricent jaroj kaj ni restis... Tiuj, kiuj kondukis nin ĉi tien povus reveni inter nin sen amareco kaj ĉagreno, ĉar, se estas vere, ke ni ne lernis multon, certe ni forgesis nenion. »
#000013
Historia romano eldonita en 1916 en Montrealo, kiu fariĝis populara en Kanado kaj en Francio, kaj estis tradukita en multajn lingvojn, kaj nun en la 15-an lingvon : Esperanton.
#000014
La verbaro prezentas 38 verbojn rilatantaj al bestoj kiel ‘krokodili’. La 47 paĝa verbaro estas plene kolora.
#000016
Prezo: 15$ kanadaj, 47 paĝa, triona rabato por mendo de pli ol 5 ekzempleroj.
#000017
Originala verko de Normando Fleury, kiu el unua kaj konata verbo en esperantujo « krokodili », kaj la verbo « sciuri » kreita dum la IJK en 1994 en Montrealo, kunigis pliajn tridekses bestonomajn verbojn.
#000018
Li okazigis diskutrondojn dum pluraj IJK-oj kaj aliaj renkontiĝoj, kie oni kune umis kaj kreis novajn verbojn.
#000019
Amuzaj koloraj desegnaĵoj, faritaj de la grafikisto Renaud Ducharme-Gilbert, bildigas al vi la signifon de la verboj. La desegnaĵoj, kun ofte integritaj verdaj steletoj, interesos eĉ etajn infanojn. Tiu libro povas servi por ili kiel aktiviga bildlibro: ili ja ŝatos ludi serĉante steletojn en ĉiu paĝo.
#000020
La libreto amuze invitas vin lingve uzi la verbojn... almenaŭ dum IJK, ĉar tie neniu ofendiĝos, se vi tion faros.
#000021
Originale verkita en Esperanto, la libro estas kolekto da rakontoj dividitaj en du temojn.
#000023
Birdoj en nia korto estas unu el dek du rakontoj pri la naturo. La aŭtoro malkovras novan aktivecon : observi la birdojn. Sed ŝi ankaŭ rakontas pri eventoj en kontakto kun aliaj bestoj : ĉevaloj, prociono, hundo, testudido.
#000024
En la dua parto de la libro sekvas dek ok rakontoj pri vojaĝoj. La verkistino rakontas pri la oftaj helpemaj esperantistoj, kiuj, dum ŝiaj vojaĝoj kaj tiuj de aliaj, « etendis la manon » en situacioj neplanitaj kaj neagrablaj, en kiuj tamen bone ĉio bone finiĝis.
#000025
La rakontoj, inspiritaj de veraj okazaĵoj, estas dediĉitaj al ŝiaj genepoj. Zdravka feliĉas dividi siajn rakontojn kun aliuloj. Kompare kun ŝia unua libro Bestoj en nia domo, kiu celis junajn infanojn, la nuna libro kontentigos pli aĝajn junulojn.
#000026
La libro, edukcela kaj informplena, finiĝas per vortareto kun la nomoj de birdoj kaj geografiaj nomoj de urboj, lagoj, landoj, kiujn ŝi esperantigis por faciligi la fonetikan legadon.
#000027
La vorto Nanatasis estas la nomo de la juna aῠtoĥtonino; Nanatasis, en abenaka lingvo, la vorto signifas kolibro kaj ankaῠ transformiĝanta.
#000029
La libro konsistas el dudek rakontoj, kiel fabeloj sur 112 paĝoj.
#000030
Soleca kanuanto decidas esplori grandan arbaron de la Alagaŝo regiono veturante sur rivero komence de aῠgusto, kiam la vetero belas kaj moskitoj estas malpli voremaj. Komence li ĝuis sian esploradon, tagon, sunon, renkontitajn bestojn. Unuloke, li devis transiri viglan akvofluon, sed li estis jam laca kaj li urĝis ripozi, sed...
#000031
La kanuanto priskribas sian vekiĝon pere de zumado de kolibro, post la akcidento kaj vundiĝo. Li sentis sunon, doloron sur la kapo, brakoj kaj ŝultro. La kanuo haltiĝis ĉe granda ŝtono, sed kiel vundita li ne povis daῠrigi remi. Tiele li renkontis junan knabinon Nanatasis.
#000032
Ŝi vivas en pura naturo, netuŝita de homo. La juna knabino provas kuraci kaj nutri la fremdulon laῠ sia tradicia maniero. Nanatasis, tre scivolema starigas multajn demandojn pri moderna civilizo. La eduka kanuanto respondas al la plej diverstemaj demandoj.
#000033
Nanatasis pleje miras pri armeoj kaj militoj kiujn ŝi ne konas parolante pri interkonsento kaj helpo de unu homo al la alia.
#000034
’’La traduko estas flua, akompanas ĝin dudeko da allogaj tutpaĝaj koloraj bildoj, reproduktitaj de akvarelaj pentraĵoj. Malkutima verko, konvena ankaῠ por junuloj. ’’
#000035
Post la rakontoj troviĝas du paĝa Abenaka-esperanta glosaro, kiu klarigas la signifojn de la abenakaj vortoj uzitajn en la rakontoj.
#000036
Jen fablo kiu rakontas kiel afabla sciuro fariĝas sciulo. Li vivas en lando de aceroj kiel Kanado kaj ŝatas provi ĉion kion li ekvidas. Iun tagon, Georgo konatiĝas kun Esperanto kaj pasiiĝas pri tiu lingvo; tio alkondukas al multaj mirindaj novaĵoj kaj strangaj renkontiĝoj. Ĉi-verkaĵo estas bela plenkolora fotolibro por ĉiuj aĝoj. La kovrila paĝo de Revuo Esperanto, julio 2022, montras tipan foton de la aŭtoro pri Georgo. La aĉetantoj ankaŭ ricevas senpagan ligilon al ĝia elektronika plurlingva versio kaj al ĝia filma versio.
#000037
Aŭtobiografio de hundo, Bela Joe, eldonita en 1893, estis la unua kanada libro disvendiĝi je pli ol miliono da ekzempleroj kaj gajnis la unuan premion en konkurso de la Usona Humaneca Eduka Asocio. Ĝi estis nomita la plej bona rakonto pri la rilatoj inter homoj kaj bestoj ekde la eldono de Nigra Belulo (Black Beauty) de Anna Sewell. Bela Joe estas kortuŝa 226-paĝa rakonto kiun amas bestamantoj —kaj plenkreskaj kaj infanaj.
#000039
Ĉi tiu dika libro enhavas vastan kolekton da tradukitaj ekstraktoj de kanadaj poemoj, eseoj, noveloj kaj romanoj el la anglalingva, franclingva kaj indiĝenaj literaturoj. Pluraj tradukantoj partoprenis dum pli ol du jaroj en la tasko ellabori kvazaŭan antologion de la kanadaj literaturoj. Enestas multaj ekscitaj kaj surprizaj malkovroj.
#000040
La libro Kristnaskaj Rakontoj aĉeteblas tra ĉi tiu paĝo (vidu sube). Pri ĉiuj aliaj eldonaĵoj, bonvolu kontakti nin rekte tra la kontaktilo.
#000042
Kristnaskaj rakontoj el franca Kanado
#000043
Jen ses kristnaskaj rakontoj de Louis Fréchette [lui freŝet] (1839–1908), unu el la gravaj franckanadaj verkistoj de la 19a jarcento. Li aperigis ilin en 1899–1900, en versioj anglalingva kaj franclingva, ambaŭ de li mem verkitaj, kun la celo konigi la franckanadan kulturon al la ekstera mondo.
#000044
La libro havas 130 paĝojn, kun nigraj-blankaj ilustraĵoj de la kanada pentristo Frederick Simpson Coburn (1871–1960).
#000046
[...] Ni reeniris la neĝveturilon, kaj, dum ni varme volvis nin en la « robojn » [t.e. en peltajn kovrilojn], la veturigisto vigle vipis siajn ĉevalojn, kiuj ĵetis sin antaŭen, nazbruante, tra la ventopelata neĝo.
#000047
La gastejestro ja pravis ; post malpli ol horo, ni blinde antaŭeniris sur nevetureblaj vojoj, en plena mallumo, envolvataj en tia neĝhajla torento, kian neniu vidinta neniam la samon povas imagi. Ni supreniris perpendiklajn krutaĵojn, sur kies suproj niaj ĉevaloj apenaŭ povis stari kontraŭ la vento, kaj poste ni devis malsupreniri en faŭkantajn abismojn, flankatajn de gigantaj abioj, kie la kompatindaj bestoj preskaŭ malaperis en la kirliĝanta neĝo.
#000048
Kompreneble, ni ne povis iri pli rapide ol paŝon post paŝo ; kaj, gvidate per nura instinkto, niaj ĉevaloj, lacegaj kaj blindigataj de algluiĝintaj hajleroj, pene plu stumblis kun pendaj kapoj, spiregante.
#000049
« Ĉu ni revenu malantaŭen ? » mi demandis al la veturigisto. « Evidentas, ke ni apenaŭ povas plu antaŭeniri. »
#000050
Nia situacio fariĝis senespera ; ni povis nek malantaŭeniri, nek restadi en la sama loko, ĉar la vetero terure malplivarmiĝis, kaj, spite niajn dikajn peltojn, ni estis frostigitaj ĝis la ostoj. Ni povis nur antaŭeniri — ĉiuriske antaŭeniri. [...]
#000052