dimanĉo, la 24-a de junio 2018
#000003
La mateno estis sufiĉe malvarma, nur 9°C. Christine devis iam eliri sian hamakon kaj veni en la tendon. Estis la unua nokto en kiu du el niaj tri tendoj estis uzataj.
#000004
Baldaŭ post atingo de la supra parto de la ŝiplifto necesis ripari pneŭon de Cedric. Ni ŝanĝis la flankon de la kanalo, kvankam la ponto estis barita – bicikle ja eblis trapasi.
#000005
En kelkaj lokoj oni riparis ankaŭ la biciklovojon laŭ la kanalo, kio tre necesas, ĉar kelkaj partoj estas en tre malbona stato. Sed ne pro tio ni subite havis akcidenton: kuniklo kaŝita vojrande saltis antaŭ la biciklon de Christine, tiel rapide, ke ŝi ne povis reagi. Ŝi trafis ĝin per ambaŭ radoj. La kompatinda besto ankoraŭ provis forsalti, sed apenaŭ plu eblis ĉar jam rompiĝis la spino. Ni levis ĝin de la loko kie ĝi haltis kaj ĝi mortis en niaj brakoj.
#000006
Jam longe ni parolis pri tio, ke ni dum bicikla karavano foje manĝu beston kiu jam mortis pro akcidento. Somere malfacilas, ĉar la viando tro rapide putras. Sed jen freŝa kuniklaĵo! Bedaŭrinde ni ne havis tempon por buĉi kaj kuiri ĝin. Lastmomente ni ja akceptis inviton de Valer, la estro de la Verdaj Skoltoj, kaj tial planis pli longan bicikladon hodiaŭ. La tempopremo permesis nur respektoplene meti la kadavron en arbaron kiel nutraĵon por aliaj bestoj.
#000007
Mallonge antaŭ Charleroi ni forlasis la kanalvojon kaj grimpis al alia biciklovojo ĉirkaŭ la urbo sur iama fervojo. La surfaco estas sufiĉe bona, tamen ne la transiroj de diversaj stratoj.
#000008
Tiel ni atingis la riveron Sambre kaj sekvis ĝin mallonge por atingi la novan domon de Valer. Li regalis nin per bonegaj memfaritaj picoj. Ĉi tie Cedric adiaŭis, ĉar li planis ankoraŭ en la sama tago rebicikli hejmen al Lieĝo.
#000009
La varmego igis kelkajn el ni siesti en la ĝardeno, ĝis ni devis daŭrigi, ĉar la celo de la tago estis loko, kie la Verdaj Skoltoj havas terenon kun ruldomo. Tien ni biciklis sur alia fervojbiciklovojo, kiu permesis facile gajni denove altecon. Tie eblis ankaŭ lasi Najeli iom kuri. Nur ses semajnojn antaŭ la starto de la karavano ŝi estis trafita de aŭto, kaj necesis operacii rompitajn femuron kaj pelvon. Dum la karavano ni povis ĝoje observi ke ŝi kapablas marŝi kaj kuri pli kaj pli lerte, rapide kaj longe.
#000010
Por la vespermanĝo ni ĉi-foje ne bezonis propran kuirilon, ĉar la ruldomo de la Verdaj Skoltoj estas bone ekipita.
#000011
2 pensoj pri “Ĉe la Verdaj Skoltoj”
#000012
Ho, kiom bele revidi la ruldomon en kiu mi pasigis tiom da noktojn kaj tagojn aventurajn kun miaj mojosegaj amikoj la verdaj skoltoj <3 😀
#000014
Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *
#000016