0.1 Ĝeneralaj konceptoj0.2 Kio estas deponejoj?0.3 Kiel aldoni / forigi programojn en mia distro?0.4 Uzante grafikan interfacon por la paka administrilo0.5 Uzante la fina stacion0.6 Ĉu ekzistas aliaj manieroj instali programojn en Linukso?0.7 Kie akiri bonan programaron0.8 Antaŭaj klarigoj antaŭ ol vidi la proponitajn programojn.
#000001
6.1 audio6.2 Filmetoj6.3 Bildo, projektado kaj foto
#000004
Kiel pli detale klarigite en sekcio Distribuoj, ĉiu Linuksa distribuo venas kun malsamaj programoj instalitaj defaŭlte. Grava parto de ili eĉ venas kun altnivela oficeja serio kaj potencaj programoj por redaktado de sonoj, filmetoj kaj bildoj. Ĉi tiuj estas du gravaj diferencoj de Vindozo: a) ne ĉiuj distribuoj venas kun la samaj programoj, b) multaj distribuoj venas kun tre kompletaj programoj jam instalitaj, do vi ne devas akiri ilin aparte.
#000005
La maniero, kiel vi instalas programojn, ankaŭ povas varii inter distribuoj. Tamen ili ĉiuj havas komunan ideon, kiu diferencigas ilin de Vindozo: la programoj estas elŝutitaj el la oficialaj deponejoj de via distro.
#000006
Deponejo estas retejo - pli specife servilo - kie ĉiuj pakaĵoj haveblaj por via distro estas konservitaj. Ĉi tiu sistemo havas PLURAN avantaĝoj kompare kun tiu uzata de Vindozo, en kiu oni aĉetas aŭ elŝutas la programajn instalilojn de interreto.
#000007
1) Pli granda sekureco: Ĉar ĉiuj pakaĵoj situas sur centra servilo kaj tre konsiderinda procento de malfermfontaj programoj estas kovrita (tio estas, ĉiu povas vidi kion ili faras), estas multe pli facile kontroli ĉu ili enhavas aŭ ne "malican kodon" kaj En la plej malbona kazo regu "infestiĝon" (sufiĉus forigi la pakaĵon el la deponejoj).
#000008
Ĉi tio ankaŭ malhelpas la uzanton devi navigi tra nefidindaj paĝoj serĉante siajn plej ŝatatajn programojn.
#000009
2) Pli kaj pli bonaj ĝisdatigoj: ĉi tiu sistemo permesas vin teni ĈIUJN vian operaciumon ĝisdatigita. Ĝisdatigoj ne plu estas traktataj de ĉiu el la programoj, kun la sekva malŝparo de rimedoj, larĝa bando, ktp. Ankaŭ se ni konsideras, ke en Linukso ĈIO estas programo (de fenestra administrado ĝis labortablaj programoj, tra la kerno mem), ĉi tio estas taŭga metodo por ĝisdatigi eĉ la plej minutajn kaj kaŝitajn programojn, kiujn via uzanto uzas. sistemo.
#000010
3) Nur la administranto povas instali programojn: ĉiuj distribuoj venas kun ĉi tiu limigo. Tial, kiam vi provas instali aŭ malinstali programojn, la sistemo petos de vi la administrantan pasvorton. Kvankam ĉi tio ankaŭ validas en novaj versioj de Vindozo, multaj uzantoj alkutimiĝintaj al WinXP povas trovi ĉi tiun agordon iom agaca (kvankam, mi certigas vin, estas nepre akiri minimuman sekurecon en la sistemo).
#000011
Kiel aldoni / forigi programojn en mia distro?
#000012
Ni jam vidis, ke ĉi tio devas esti farita principe per la deponejoj. Sed kiel? Nu, ĉiu distro havas respondan pakaĵmanaĝeron, kiu ebligas al vi administri la programojn. La plej ofta en distriktoj "novuloj", ĝenerale bazitaj sur Debian aŭ Ubuntu, estas APT, kies plej populara grafika interfaco estas Sinapta. Tamen vi devas scii, ke ĉiu distro elektas sian pakaĵmanaĝeron (en Fedora kaj derivaĵoj, RPM; sur Arch Linukso kaj derivaĵoj, Pacmano) kaj kompreneble vi ankaŭ elektas vian preferatan GUI (se ĝi venas kun unu).
#000013
Alklaku Ĉi tie legi afiŝon pri ĉiuj programaj instalaj metodoj aŭ legi por mallonga resumo.
#000014
Uzante grafikan interfacon por la paka administrilo
#000015
Kiel ni vidis, la plej ofta maniero instali, malinstali aŭ reinstali pakaĵojn estas per via paka administrilo. Ĉiuj grafikaj interfacoj havas sufiĉe similan dezajnon.
#000016
Ekzemple, ni vidu kiel uzi la pakaĵmanaĝeron Synaptic (kiu aperis en pli malnovaj versioj de Ubuntu kaj nun estas anstataŭita de la Ubuntu-Programaro).
#000017
Unue estas ĉiam bona ideo ĝisdatigi la datumbazon de disponeblaj programoj. Ĉi tio estas farita per la butono Reŝargi. Post kiam la ĝisdatigo finiĝas, enigu vian serĉvorton. Multaj pakoj probable estos listigitaj. Alklaku tiujn, kiuj interesas vin, por vidi pli da detaloj. Se vi volas instali pakaĵon, faru dekstra alklako kaj elektu la opcion Marku por instali. Post kiam vi elektis ĉiujn pakaĵojn, kiujn vi volas instali, alklaku la butonon aplicar. Por malinstali pakaĵojn la procedo estas la sama, nur vi devas elekti la opcion Marku por malinstali (malinstali, forlasi la programajn agordajn dosierojn) aŭ Kontrolu por malinstali tute (forigu ĉiujn).
#000018
Unu afero, kiun vi lernos per Linukso, estas, ke vi devas perdi vian timon pri la fina stacio. Ĝi ne estas io rezervita por retpiratoj. Male, post kiam vi kutimiĝos, vi havos potencan aliancanon.
#000019
Kiel dum rulado de la grafika interfaco, necesas havi administrantajn privilegiojn por instali aŭ forigi programojn. De la terminalo, ĉi tio kutime plenumiĝas per komencado de nia komanda deklaro per sudo. En la kazo de apt, ĉi tio atingiĝas tiel:
#000020
La sintakso varias se via distro uzas alian pakaĵmanaĝeron (rpm, pacman, ktp). Tamen la ideo esence samas. Por vidi kompletan liston de komandoj kaj iliaj ekvivalentoj en la diversaj pakaĵaj administrantoj, mi rekomendas legi la Pacman rosetta.
#000021
Sendepende de la paka administrilo, kiun vi uzas, kiam vi instalas pakaĵon, tre probable ĝi petos vin instali aliajn pakaĵojn, nomitajn dependecoj. Ĉi tiuj pakoj estas esencaj por ke la programo, kiun vi volas instali, funkciu. Dum la malinstalo vi probable demandos vin, kial ĝi ne petis vin malinstali ankaŭ la dependecojn. Tio dependos de la maniero, kiel la paka administranto faras aferojn. Aliaj pakaĵestroj faras tion aŭtomate, sed APT postulas fari ĝin permane per ekzekuto de la sekva komando al malplenigi neuzatajn instalitajn dependecojn per iu ajn programo nuntempe instalita en via sistemo.
#000022
Ĉu ekzistas aliaj manieroj instali programojn en Linukso?
#000023
1. Privataj deponejoj: La plej ofta maniero instali programojn estas per la oficialaj deponejoj. Tamen eblas ankaŭ instali "personajn" aŭ "privatajn" deponejojn. Ĉi tio permesas, interalie, ke programaj programistoj povas oferti al siaj uzantoj la plej novajn versiojn de siaj programoj sen devi atendi, ke la programistoj de via distro kunmetu la pakojn kaj alŝutu ilin al la oficialaj deponejoj.
#000024
Ĉi tiu metodo tamen havas siajn sekurecajn riskojn. Evidente, vi devas aldoni nur "privatajn" deponejojn de tiuj retejoj aŭ programistoj, kiujn vi fidas.
#000025
En Ubuntu kaj derivaĵoj estas tre facile aldoni ĉi tiujn deponejojn. Simple serĉu la koncernan deponejon ĉe Launchpad kaj tiam mi malfermis terminalon kaj skribis:
#000026
Indas klarigi, ke aliaj distribuoj, ne bazitaj sur Ubuntu, ne uzas PPAojn, sed permesas aldoni privatajn deponejojn per aliaj metodoj. Ekzemple, ĉe distribuoj bazitaj sur Arch Linukso, kiuj uzas pacman kiel paka administrilo, eblas aldoni deponejojn AUR (Arch Users Repository), tre similajn al PPAoj.
#000028
2. Malstriktaj pakaĵoj: Alia maniero instali programon estas elŝutante la ĝustan pakon por via distribuo. Por fari ĉi tion, vi nur devas scii, ke ĉiu distro uzas pakaĵan formaton, kiu ne nepre estas la sama. Distribuoj bazitaj en Debian kaj Ubuntu uzas DEB-pakaĵojn, distribuoj bazitaj en Fedora uzas RPM-pakojn, ktp.
#000029
Post kiam la pakaĵo estas elŝutita, simple duoble alklaku ĝin. La grafika interfaco de la paka administrilo malfermiĝos demandante, ĉu vi volas instali la programon.
#000030
Notindas, ke ankaŭ ĉi tiu ne estas la plej sekura maniero instali pakaĵojn. Tamen ĝi povas esti utila en iuj specifaj kazoj.
#000031
3. Kompilante la fontkodon- Foje vi trovas programojn, kiuj ne provizas instalajn pakaĵojn, kaj vi devas kompili laŭ fontkodo. Por fari tion, la unua afero, kiun ni devas fari en Ubuntu, estas instali meta-pakaĵon nomitan build-essential, uzante unu el la metodoj klarigitaj en ĉi tiu artikolo.
#000032
Ĝenerale la paŝoj sekveblaj por kompili aplikaĵon estas jenaj:
#000033
2.- Malzipigu la kodon, kutime plenan de gudro kaj kunpremitan sub gzip (* .tar.gz) aŭ bzip2 (* .tar.bz2).
#000034
3.- Enigu la dosierujon kreitan malzipante la kodon.
#000035
4.- Ekzekutu la agordan skripton (uzatan por kontroli la sistemajn trajtojn, kiuj influas la kompilaĵon, agordi la kompilaĵon laŭ ĉi tiuj valoroj, kaj kreu la dosierujon makefile).
#000036
5.- Ekzekutu la ordonon make, zorge de la kompilo.
#000037
6.- Rulu komandon sudo fari instali, kiu instalas la programon en la sistemo, aŭ pli bone, instalas la pakon kontrolu instalon, kaj lanĉu sudo checkinstall. Ĉi tiu aplikaĵo kreas pakon .deb tiel ke ĝi ne devas esti kompilita la venontan fojon, kvankam ĝi ne inkluzivas la liston de dependecoj.
#000038
La uzo de kontrolinstalo ankaŭ havas la avantaĝon, ke la sistemo tiel spuras la programojn tiel instalitajn, faciligante ankaŭ ilian malinstalon.
#000039
Jen kompleta ekzemplo pri ekzekuto de ĉi tiu procedo:
#000040
Ni komencu klarigante, ke Vindozaj programoj - principe - ne funkcias en Linukso. Tiel kiel ili ne funkcias per Mac OS X, ekzemple.
#000042
En iuj kazoj temas pri plurplatformaj aplikoj, tio estas kun versioj disponeblaj por malsamaj operaciumoj. Tiuokaze sufiĉus instali la version por Linukso kaj problemo solvita.
#000043
Ekzistas ankaŭ alia kazo, en kiu la problemo estas malpli granda: se temas pri programoj evoluigitaj en Java. Ĝuste, Java permesas plenumi programojn sendepende de la operaciumo. Denove la solvo estas tre simpla.
#000044
En la sama maniero, estas pli kaj pli multaj alternativoj "en la nubo" al labortablaj programoj. Anstataŭ serĉi la klonon de Outlook Express por Linukso, vi eble volas uzi la retan interfacon de Gmail, Hotmail, ktp. En tiu kazo ankaŭ ne ekzistus problemoj pri kongruo kun Linukso.
#000045
Sed kio okazas, kiam vi bezonas lanĉi programon nur disponeblan por Vindozo? Ĉi-kaze estas 3 alternativoj: lasi Vindozon instalitan kune kun Linukso (en tio, kio estas nomata «du-starta"), Instalu Vindozon" ene "de Linukso per virtuala maŝino o uzu Vinon, speco de "interpretilo", kiu permesas multajn Vindozajn programojn kuri ene de Linukso kvazaŭ denaskaj.
#000046
Tamen, antaŭ ol fali en la tenton plenumi iun ajn el la 3 supre priskribitaj alternativoj, mi sugestas antaŭe ekskludi la eblon, ke ekzistas senpaga alternativo al la koncerna programo, kiu denaske funkcias sub Linukso.
#000047
Ĝuste, ekzistas retejoj kiel LinuksoAlt, freealts o Alternativeto en kiu eblas serĉi senpagajn alternativojn al la programoj, kiujn vi uzis en Vindozo.
#000048
Antaŭ iom da tempo, ni ankaŭ faris listigo, kvankam ĝi eble ne estas 100% ĝisdata.
#000049
Krom la rekomenditaj ligoj, sube vi trovos la "kremon de la kremo" de libera programaro, grupigitaj laŭ kategorioj. Tamen menciindas, ke la sekva listo estis kreita nur por gvidi celojn kaj ne reprezentas kompletan katalogon de la bonegaj kaj ĉiam pli multaj disponeblaj liberaj programoj.
#000050
Antaŭaj klarigoj antaŭ ol vidi la proponitajn programojn.
#000051
Ĉu vi konas bonan programon, kiu ne estas en nia listo?
#000052
Sendu al ni retpoŝto specifante la nomon de la programo kaj, se eble, inkluzivas aldonajn informojn aŭ, se ne, diru al ni, kie ni povas akiri ĝin.
#000053
La 11 plej bonaj programoj pri hakado kaj sekureco.
#000054
La plej bonaj tujmesaĝaj klientoj por Linukso.
#000055
Plej bonaj 9 Bittorrent-klientoj por Linukso.
#000057
Iloj por registri vian labortablon.
#000058
Spektantoj + adm. fototeko + baza redaktado
Altnivela kreo kaj redaktado de bildoj
#000059
10 kialoj por uzi molan. senpaga en scienca esplorado.
#000060
La plej bona senpaga programaro por via vendloka terminalo
La plej bonaj aplikoj por uzi de la fina stacio
#000061
Novaĵoj en via retpoŝtoAkiru la plej novajn Linuksajn novaĵojn en via retpoŝto
Mi akceptas la jurajn kondiĉojn
#000062