Ekde la 1a ĝis la 11a de aŭgusto okazis la 9a RA (Renkontiĝo de Amikoj). RA okazas en diversaj lokoj, kaj ĉi-foje ĝi estis en Altaja respubliko de Ruslando. La renkontiĝon partoprenis 27 personoj el naŭ ruslandaj urboj kaj tri eksterlandanoj.
#000000
De antaŭ multaj jaroj mi sciis pri la allogo de la regiono de Altaja montaro, ĉe la centro de norda Azio, kiu situas inter kvar landoj: Rusujo, Kazaĥujo, Ĉinujo kaj Mongolujo. Fama rusa pentristo Nikolaj Reriĥ ĝin vizitis kaj priskribas la magion kiu ĉeestas en ĉiuj anguloj de ĝiaj altaj montoj, longaj valoj kaj rapidfluantaj riveroj. Kiam mi instruis Esperanton en Novosibirsko vintre pasintjare, oni informis min ke la venonta RA okazos ĉi-jare en bazejo, kiun ĉirkaŭas altajaj pejzaĝoj kaj tuj mi decidis veni kaj partopreni.
#000002
La grupo ekveturis de Novosibirsko mem per aŭtobuseto (kelkaj aliĝis en Barnaulo). La rusa tajgo prezentiĝis al ni laŭ la vojo. Preterpasinte kelkajn urbojn ni fine alvenis al Altajo frumatene, kie ni vizitis la unuajn belaĵojn kaj oni klarigis al ni iomete pri ĝia geografio kaj historio de la norda silka vojo. Ni venis al impresdona monttrapasejo, kie de la arboj pendis teksaĵoj, tradicio de la loka popolo por plibonigi animajn rilatojn al antaŭuloj.
#000003
En nia grupo estis 30 homoj kun tri eksterlandanoj: Thierry, franco kiu eklernis Esperanton en la kurso kiun okazigis RA en la bazejo, germano Erik, kaj mi mem, Rafaelo, instruisto de Esperanto tra la mondo. Nia restadejo estis bela turista bazo en valo ĉirkaŭata de altegaj montoj, proksime de loka vilaĝo kaj ĉe rivero kun blankaj rapidveturantaj akvoj. Tie dum 10 tagoj ni havis multe da komuna kunvivado: estis, kompreneble, interkona vespero – multaj ne konis unu la aliajn, malgraŭ tio ke bona kvanto da homoj revenas al RA dum multaj jaroj – konkursoj (la plej bona paro, pri la plej bona amfoto), ludoj, metiejoj pri florfabrikado, instruado de gitarludado, tago de sekreta amiko, kortuŝa kantado ĉirkaŭ la fajro, kaj belegaj ekskursoj.
#000004
Por mi estas speciale primenciinda la vizito al Ĉuliŝ Man tra la montrapasejo Katu Jarik, grandega valo, superba pejzaĝo, unu el la plej impresdonaj kiun mi vidis en mia tuta vivo. Por alveni oni bezonas veturi tra sovaĝaj vojoj, plenaj je spirkaptaj lagoj, arbaroj, arĥeologiaj restaĵoj... Ni vizitis akvofalojn kun etoso de legendo, rajdis sur lokaj ĉevaloj kaj la plej kuraĝaj praktikis raftingon (temas pri montrivereta flosado) – la organizantino de RA, Katja Arbekova, preskaŭ falis de la flosboato, kaj estis savita dum lasta sekundo de nia franca amiko!
#000005
Leoneto estas granda bebo, kiu gajigis nian grupon dum la tuta restado, liaj gepatroj renkontiĝis en antaŭa RA kaj, kiel rezulto, jen li jam inter ni. Dum la lasta nokto ni aŭskultis gorĝan kantadon, vere aparta maniero fari muzikon – specialaĵo de popoloj en la centra Azio. Post tio oni rakontis niajn tagojn kaj donacojn ricevitajn de niaj sekretaj amikoj kaj ni malsekretigis nin fine, ĉio ene de jurto, tipa loĝejo de homoj en stepoj mongolaj kaj tataraj.
#000008