Estonio ekkonkuros kun Kremla televido
#000000
Svenska: Kreml-tv får konkurrens i Estland
#000001
La ĉefa novaĵelsendo daŭre nomiĝas ”Vremja”, kaj estas proksimume sama propagandisma kiel en la sovetia tempo, sed ja multe pli profesiece produktita. La baltia eksporta variaĵo enhavas ankaŭ lokajn novaĵelsendojn por ĉiu el la tri baltiaj landoj. La elsendoj aperas en la horo kiu en Rusio estas rezervita por lokaj rusiaj novaĵoj.
#000003
Nun ŝajnas ke io ja okazos. La mallonga ruslingva novaĵ-elsendo en la estonia publikserva kanalo ETV ekde la jarŝanĝo estos longigita ĝis duonhoro tage, kaj anstataŭ 18.45 komenciĝos je la pli oportuna horo 19.00. Krome la ruslingvan novaĵelsendon sekvos ruslingvaj aktualaĵ- kaj diskutprogramoj, tiel ke la ruslingva bloko en la plej bona kazo daŭros ĝis la 22-a horo. Ĉio ĉi eblas, ĉar oni enkondukis ciferan televidon en Estonio, kaj la dua publikserva kanalo, ETV2, nun kovras la tutan landon. Ĝuste tie oni sendos la ruslingvajn programojn.
#000005
La aranĝo kun ruslingva programbloko en unu el la publikservaj kanaloj forte memorigas pri la situacio de la svedlingvaj spektantoj en Finnlando antaŭ la enkonduko de cifera televido – tiam la svedlingvanoj en Finnlando ricevis propran, svedlingvan kanalon. La ruslingvanoj en Estonio estas proksimume same multaj kiel la svedlingvanoj en Finnlando (350.000), kaj proporcie ili estas eĉ kvinoble pli multaj. Do jam tempas, ke ili ricevu propralingvajn televidprogramojn por la imposta mono kiun ili pagas.
#000006
Kompreneble restas la demando pri tio, kiom da spektantoj la novaj ruslingvaj elsendoj de ETV ekhavos. Tio kredeble grandparte dependas de la enhavo. Necesas, ke la programoj pritraktu gravajn kaj aktualaj lokajn kaj internaciajn temojn en kredebla, trankvila kaj atentokapta maniero – kaj lasu diversajn vidpunktojn aŭdiĝi. En tiu kazo la elsendoj devus en longa daŭro venki super la rusiaj aktualaĵ- kaj novaĵprogramoj, kiuj estas unuflankaj kaj ofte krie, foje histerie naciismaj.
#000007
Cetere, ankaŭ la prezidento de Estonio, Toomas Hendrik Ilves, nun provas transponti la grandan fendon en la estonia socio. Ilves naskiĝis en ekzilo en Stokholmo, en ĉiuj eblaj jaroj ĝuste en 1953. Li kreskis en Usono kaj ne parolas la rusan. Sed tion li ŝanĝos, li nun promesis. Antaŭ kelkaj semajnoj li vizitis la plej ruslingvan urbon de Estonio, kaj kredeble de la tuta Eŭropa Unio, Narva, kie la estonia tago de sendependo estos solenata per armea parado la 23-an de februaro. Kaj en februaro Ilves scios la rusan sufiĉe por povi saluti la urbanojn en ilia propra lingvo, li promesis dum la vizito.
#000008
En la pli granda najbara lando, Latvio, ankaŭ la ruslingva minoritato estas pli granda en absolutaj ciferoj, proksimume 800.000 personoj. Tial komercaj ruslingvaj kanaloj tie estas profita entrepreno, kaj la ruslingvanoj en Latvio delonge povas sekvi lokajn novaĵ- kaj aktualaĵprogramojn en sia propra lingvo, sed sen rusia filtrado. Krome la publikserva radio en Latvio havas unu tute ruslingvan kanalon, precize kiel en Estonio.
#000009
En Litovio la ruslingva minoritato estas malpli granda – kaj la lingva politiko pri strikta. Ĉi tie la Kremla televido havas inform-monopolon kun la bonvola subteno de la litovia ŝtato – la lasta, mallonga ruslingva novaĵelsendo en litovia televido estis fermita pasintjare, kaj la sola restanta ruslingva programo estas mallonga religia elsendo frumatene, unu fojon en du semajnoj.
#000010