Hororbildstrioj estas komiksoj, grafikaj romanoj, nigrablankaj bildstriorevuoj, kaj Mangao temiganta hororon.
En Usono-merkato, hororo komiksoj atingis pinton en la malfruaj 1940-aj jaroj tra la mez-1950-aj jaroj, kiam konzerno super enhavo kaj la altrudo de la memcenzuro Comics Code Authority kontribuita al la forpaso de multaj titoloj kaj la kolorigo malsupren de aliaj.
Nigrablankaj hororbildstriorevuoj, kiuj ne kategoriiĝis sub la Kodo, prosperis de la mez-1960-aj jaroj tra la fruaj 1980-aj jaroj de gamo da eldonistoj.
Ĉefa amerika koloro komiksoj travivis hororrevigliĝon en la 1970-aj jaroj, sekvante malstreĉon de la Kodo.
Dum la ĝenro havis pli bonege kaj pli malgrandajn periodojn de populareco, ĝi okupas firman niĉon en bildstrioj en la 2010-aj jaroj.
#000001
Antaŭuloj al hororbildstrioj inkludas detektivon kaj krimbildstriojn kiuj integrigis hororĉeftemojn en siaj grafikoj, kaj fruaj superheroorakontoj kiuj foje inkludis similaĵojn de demonoj kaj vampiroj.
Individuaj hororrakontoj prezentiĝis jam 1940.
komiksoj ŝajnas esti Klasikaĵo-Bildliteraturo de Gilberton Publications numero 13 (aŭgusto 1943), kun ĝia plenlonga adaptado de la Stranga Case of Dr Jekyll (Kazo de Dr Jekyll) de Robert Louis Stevenson kaj Mr Hyde , kaj la antologio de Avon Publications Eerie numero 1 (januaro 1947), la unua hororbildstrio kun origina enhavo.
La unua hororbildstrioserio estas la antologio Adventures into the Unknown , premierante en 1948 de American Comics Group, komence sub la eldonmarka B&I-Eldonado.
#000002
La kreado de la Bildliteratura Kodo
#000004
La horor tradicio en sinsekva-artaj rakontospuroj reen al almenaŭ la 12-ajarcenta heian-epoka japana volvlibro "Gaki Zoshi", aŭ la volvlibro de malsataj fantomoj (紙本著色餓鬼草紙) [1] [2] [3] kaj la 16-ajarcentaj Mixtec-kodeksoj.
#000005
En la frua 20-a jarcento, pulpaj magazinoj evoluigis la hororsubĝenro- " strangan minacon ", kiu havis sadismajn fiulojn kaj grafikajn scenojn de torturo kaj brutaleco.
La unua tia titolo, Dime Mystery de Popular Publications, komenciĝis kiel rekta krimfikcio revuo sed evoluis antaŭ 1933 sub la influo de Grand Guignol teatro.
Aliaj eldonistoj poste aliĝis, kvankam Popular dominis la kampon kun Dime Mystery, Hororrakontoj, kaj Terror Tales.
Dum la plej multaj strang-minacaj rakontoj estis solvitaj kun raciaj klarigoj, kelkaj implikis la supernaturan.
#000006
Post kiam la novnaskita medio de komiksoj iĝis establita per la malfruaj 1930-aj jaroj, hororo-elementoj komencis aperi en superheroo rakontoj, kun vampiroj, misformitaj estaĵoj, frenezaj sciencistoj kaj aliaj tropoj kiuj portis la influon de la Universalaj hororaj filmoj de la 1930-aj jaroj kaj aliaj fontoj.
#000007
De la mez-1940-aj jaroj, iu detektivo kaj krimbildstrioj asimilis hororĉeftemojn kiel ekzemple araneoj kaj okulgloboj en siajn grafikojn, kaj foje elstarajn rakontojn prilaboritajn laŭ la literaturaj hororrakontoj de Edgar Allan Poe aŭ aliaj verkistoj, aŭ rakontoj de la pulpigas kaj radioprogramojn.
La unu-pagitaj Harvey Comics antologioj Front Page Comic Book (1945), porti kovron kun tranĉilo-uzado, skeletdemono, [8] kaj Strange Story (julio 1946), [9] prezentis la karakteron de verkist-artista Bob Powell la MAN en Nigra, fruan komika-golfetekzemplon de la speco de ĉiosci-observanta gastiganto utiligita en tia samtempulo supernaturaj kaj suspensradiodramoj kiel Centra sanktejo , Suspense kaj La Fajfanto .
#000009
havis ĝiajn radikojn en la pulpigas, kie rakontoj de junaj virinoj atakita per "strangaj minacoj" ...
plenigis revuojn kiel ekzemple Terror Tales kaj Horror Stories dum jaroj.
Varioj sur gotika ektimigo ankaŭ aperis en pluraj bildstrioj - Suspenso-Bildliteraturo (kiuj komenciĝis en 1943), Yellowjacket (kiuj inkludis ok hororrakontojn, fakturis kiel "Asizanstataŭantnomumo de Teruro", en it kuro de dek temoj, komenciĝante en 1944), kaj Eerie (kiu havis unu temon publikigita en 1947).
#000011
Temo numero 7 (decembro 1940) de eldonisto la flagŝipo de Prize Comics titolas, Premio-Bildliteraturo, la ok-paĝan trajton de enkondukita verkist-artista Dick Briefer " Novan Aventuroj de Frankenstein ", ĝisdatigitan version de la multe-adaptita Frankenstein-monstron de romanverkisto Mary Shelley.
Vokita "la unuaj daŭrantaj komiksooserioj de Ameriko falantaj senpere ene de la horor ĝenro" de historiisto Don Markstein, [13] kaj" [t] li unuaj realaj hororserioj" de hororbildstriohistoriisto Lawrence Watt-Evans, [14] la trajto prizorgis traen Premio-Bildliteraturon numero 52 (aprilo 1945) [15] antaŭ iĝi humurserio kaj tiam estanta revivigitaj en terura formo en la serio Frankenstein numero 18-33 (marto 1952 - novembro 1954).
#000012
Historiisto Ron Goulart, faranta neniun mencion de tiuj pli fruaj literaturaj adaptiĝoj, identigas la Timigan numeron de Avon Publications 1, datis januaron 1947 [19] kaj vendis malfrue en 1946, kiel "la unua opinifirma horora komikso".
Ĝia kovro havis ruĝokulan, akra-orelhavan diablon minacantan ŝnuro-saltegon, belan junan virinon en malabunda ruĝa festrobo, metita meze de lunlumita ruino.
La antologio ofertis ses ĉefe okultajn rakontojn implikante similaĵojn de fantomo kaj zombio.
Dum ĉiuj krom unu verkisto estas nekonata - Edward Bellin, kiu formis teamon kun juna artisto Joe Kubert en la naŭ-paĝa "The Man-Eating Lizards (La MAN-Manĝado-Lacertoj)" [19] - la artistoj inkludas George Roussos kaj Fred Kidan.
Post tiu unua temo, la titolo iĝis neaktiva, sed reaperis en 1951 kiel Eerie, komenciĝante kun nova numero 1 kaj prizorgante 17 temojn (1951 - septembro 1954).
#000014
Goulart identigas la longaktualan Adventures into the Unknown (Aventuroj en la Nekonataĵon) (Falo 1948 - aŭgusto 1967), de American Comics Group, komence sub la eldonmarka B&I-Eldonado, [21] kiel "la unua daŭra-seria hororbildstrio".
La unuaj du temoj, kiuj inkludis arton de Fred Guardineer kaj aliaj, havis hororrakontojn de fantomoj, homlupoj, fantomdomoj, murdintmarionetoj kaj aliaj supernaturaj estaĵoj kaj ejojn.
La premiero inkludis sep-paĝan, mallongigitan adaptadon de la pionira gotika romano The Castle of Otranto de Horace Walpole, de nekonata verkisto kaj artisto Al Ulmer.
#000015
Sekvante la postmilitan krimbildstrio modon gviditan fare de eldonisto Crime Does Not Pay (Krimo Does Not Pay) de Lev Gleason, kiu antaŭ 1948 vendiĝis super miliono kopias monaton, [23] venis latinidaj bildstrioj, kiu antaŭ 1949 outsold ĉiuj aliaj ĝenroj, [24] kaj hororbildstrioj.
La saman monaton en kiu Adventures into the Unknown (Aventuroj en la Nekonataĵon) premieris, la komiksfirmao Eŭropa Komuumo, kiu iĝus la plej elstara hororbildstrieldonisto de la 1950-aj jaroj, publikigis it unuan hororrakonton, "Zombie Terror", de la tiama relative nekonata verkisto kaj artisto Johnny Craig, en la superheroa komika Moon Girl numero 5.
Preskaŭ samtempe, Trans-World-Publikaĵoj emisiis ĝian ununuran bildstrion, la unuprova Mysterious Traveler Comics numero 1 (novembro 1948), surbaze de la Reciproka Dissendado-tiu de Reto
radiospektaklo de tiu nomo kaj meze de it krimo kaj sciencfikcio storyas represaĵon de la Edgar Allan Poe adaptado " La Tell Tale Heart ", represis de Yellowjacket Comics de Charlton Comics numero 6.
#000016
La kluzoj komencis malfermiĝi la sekvan jaron kun la unua hororbildstrio de la 1950s' plej produktiva hororbildstrieldonisto, Atlas Comics, la frontulo de la jardeko de Mirindaĵo-Bildliteraturo.
Dum hororo estis elemento en 1940aj superheroo rakontoj de la origina antaŭulfirmao, Timely Comics, tra la militaj jaroj, "kiam zombioj, vampiroj, homlupoj, kaj eĉ pitonuloj troveblis laborantaj por la nazioj kaj la japanoj", [22] la eldonisto eniris la hororarenplen-kliniĝon kun Amazing Mysteries numero 32 (majo 1949), daŭrigante la numeradon de la malfunkcia superherooserio Sub-Mariner Comics , sekvita per la superheroantologio Marvel Mystery Comics iĝanta la hororserio Marvel Tales kun numero 93 (aŭgusto 1949) kaj la finaj du temoj de Captain America Comics iĝanta la plejparte hororo Captain America's Weird Tales numero 74-75 (Oktoberber 1949 & februaro 1950) - ĉi-lasta de kiu ne enhavis kapitanon Ameriko entute.
Harvey Comics sekvis eblemon kun ĝia kostumigitcrimefighter komika Black Cat reformatigante ĝin kiel la hororo komika Black Cat Mystery kun temo numero 30 (aŭgusto 1951).
#000017
EK Bildliteraturo kaj la hororhaŭso
#000018
Kiun hororbildstrioj nelonge prosperis de tiu punkto ĝis la memelektita cenzurkomisiono de la industrio, la Comics Code Authority, estis starigita malfrue en 1954.
La plej influaj kaj eltenemaj hororbildstriantologioj de tiu periodo, komencantaj 1950, estis la 91 temoj de la tri serioj de EC Comics:
The Haunt of Fear (La Kutimejo de Timo) , The Vault of Horror (La Trezorejo de Hororo) kaj The Crypt of Terror (La Kripto de Teruro), renomis Tales from the Crypt .
#000019
En 1947, eldonisto William Gaines heredis kio tiam estis Instrua Bildliteraturo sur la morto de lia patro, Maxwell Gaines.
Tri jaroj poste, Gajnoj kaj redaktisto Al Feldstein lanĉis hororon en du el la krimbildstrioj de la firmao por testi la akvojn.
Trovi ilin sukcesaj, la eldonisto rapide igis ilin kaj okcidentan serion en la triumviraron de Eŭropa Komuumo de hororo.
Plie, la superheroo komika Moon Girl , kiu fariĝis la latinida bildstrio A Luno ...
Enamiĝo, iĝis la ĉefe sciencfikcio antologio Weird Fantasy.
Dum la venontaj kvar jaroj, sardona hororo gastigas la Aĝan Sorĉistinon, la Trezoreja Gardanto kaj la Kripta Gardanto lanĉis rakontojn desegnitajn fare de tiaj pintartistoj kaj baldaŭ-al-esti-famaj novuloj kiel Johnny Craig, Reed Crandall, Jack Davis, Graham Ingels (kiuj subskribis sian laboron "Ghastly"), Jack Kamen, Bernard Krigstein, Harvey Kurtzman, kaj Wally Wood.
Feldstein faris la plej grandan parton de la frua skribado, skribante rakonton tage kun tordaĵfinoj kaj poezia justo prenita al absurdaj ekstremaĵoj.
#000020
En la malfruaj 1940-aj jaroj, komiksoj - precipe krimbildstrioj [52] - fariĝis la celo de muntado de publika kritiko por sia enhavo kaj siaj eble damaĝaj efikoj al infanoj, kun "akuzoj de pluraj frontoj [kiu] ŝargis komiksojn kun kontribuado al la altiĝantaj tarifoj de junulara krimeco."
Multaj urbokerno- kaj distriktopreskriboj malpermesis kelkajn publikaĵojn, [54] kvankam tiuj estis praktike renversitaj kun la 29-an de marto 1948, al United States Supreme Court (Unuiĝinta States Supreme Court) regante ke 64-jaraĝa Novjork-Ŝtat leĝo malpermesaj publikaĵoj kun "bildoj kaj rakontoj pri faroj de sangoverŝado, volupto aŭ krimo" estis kontraŭkonstituciaj.
Ĉiaokaze, la tumulto pliiĝis sur la publikigo de du artikoloj: "Hororo en la Infanvartejo" de Judith Crist, en la la 25-an de marto 1948, eldonas Collier's Weekly , [53] bazita sur la simpozio "Psikopatologio de Komika Libroj" tenita semajnon pli frue [53] fare de psikiatro [56]
propra eco- "The Comics ... =Very Funny de kaj Wertham!"
en la la 29-an de majo 1948, temo de The Saturday Review of Literature (La sabato Revizio de Literaturo), [57] kaj la 19-an de marto 1948 simpozio nomita "Psikopatologio de Komika Libroj" kiu deklaris ke komiksoj estis "nenormale sekse agresemaj" kaj kaŭzis krimon.
#000022
En respondo al publika premo kaj malbona gazetaro, industriokomercgrupo, la Association of Comics Magazine Publishers (ACMP) estis formita kun la intenco de puŝado de la industrio al polico mem.
La Unuiĝo pruvis neefika kiam malmultaj eldonistoj interligiĝis kaj tiuj kiuj faris ekzercis nur malmulte da modereco super la enhavo de siaj titoloj.
#000023
Wertham asertis ke bildstrioj stimulis devian seksan konduton.
Li notis mamojn en bildstrioj protruditaj laŭ provokema maniero kaj speciala atento estis malŝparita sur la ina genitala regiono.
Kovro de Matt Baker de Phantom Lady estis represita en la libro kun la bildoteksto, "Seksa stimulo per kombinado de reflektoroj" kun la sonĝo de la sadisto de ligado de virino".
Knaboj intervjuitaj fare de Wertham diris ke ili utiligis komiksoobildojn por masturbadceloj, kaj unu juna bildstrioleganto konfesis ke li volis esti seksoopsikopato.
Wertham asertis ke bildstrioj antaŭenigis samseksemon per montrado al la Verspertul-rubekola rilato kaj nomado de ĝi samseksemula dezirsonĝo de du viroj vivanta kune.
Li observis ke Robin ofte estis bildigita eltenante kun liaj gamboj disvastiĝo kaj la genitalan regionon evidenta.
#000025
Plej alarma, Wertham asertis ke komiksoj iĝis infanojn trompemaj malgrandaj estaĵoj, legante amuz-bestajn bildstriojn antaŭ siaj gepatroj sed fariĝante al hororbildstrioj la momento iliaj gepatroj forlasis la ĉambron.
Wertham avertis kontraŭ suspektindaj butikoj kaj iliaj sekretaj malantaŭaj ĉambroj kie uzitaj bildstrioj de la plej malbona speco estis kolportitaj al infanoj.
La lingvo utiligis elvokitajn bildojn de infanoj vagantaj koncerne hazardludeojn kaj prostituejojn, kaj maltrankvilaj gepatroj sentiĝis senhelpaj spite al tia potenca forto kiel la bildstriindustrio.
Eltiraĵoj de la libro estis publikigitaj en Ladies' Home Journal kaj Reader's Digest, pruntedonante respektecon kaj kredindecon al la argumentoj de Wertham.
#000026
14-paĝa paperaro da paneloj kaj kovroj de trans la tuta komiksoindustrio montris murdon, torturon kaj seksan stimulon por la konsidero de la leganto.
La plej vaste traktita arto estis ke de "Perfido", hororrakonto de Eŭropa Komuumo pri malhonesta basballudanto kies kapo kaj intestoj estas uzitaj fare de liaj samteamanoj en ludo.
Seduction of the Innocent (Delogo de la naivulo) ekfunkciigis fajroŝtormon de konflikto kaj kreis alarmon en gepatroj, instruistoj kaj aliaj interesita pri la socia bonfarto de infanoj;
la koncernatoj estis galvanizitaj en kampanjado por cenzuro.
#000027
Publika kritiko alportis aferojn al kapo.
En 1954, kontraŭ-krima krucisto Estes Kefauver plugvidis la Senatsubkomisionon Junulara krimeco.
Dr. Wertham insistis sur ekaperado antaŭ la komisiono.
Li unue prezentis longan liston de siaj akreditaĵoj, kaj tiam, en sia detondita germana akĉento, parolis kun aŭtoritato sur la malutilega influo de komiksoj sur infanoj.
Lia pasia atestaĵo ĉe la demandosesioj imponis la renkontiĝon.
Kefauver indikis krimo bildstriojn endoktrinigis infanojn laŭ maniero simila al nazia propagando.
Wertham notis ke Hitler estis komencanto kompariblis al la bildstriindustrio.
#000028
Eldonisto William Gaines ekaperis antaŭ la komisiono kaj forte defendis sian produkton kaj la industrion.
Li prenis plenan respondecon por la hororĝenro, asertante ke li estis la unua se temas pri publikigi tiajn bildstriojn.
Li insistis ke delikteco estis la rezulto de la reala medio kaj ne fikciaj legadmaterialoj.
Lia defia konduto forlasis la komisionon (kiu sentiĝis la industrio estis malpravigebla), mirigis.
Li ellaboris deklaron kiuj legas delvis, "estus ekzakte tiel malfacile klarigi la sendanĝeran eksciton de hororrakonto al Dr. Wertham kiam ĝi devus klarigi la sublimecon de amo al frigida maljuna fraŭlino."
#000029
Li estis demandita fare de senatano Estes Kefauver, Demokrato de Tenesio, ĉu li pripensis en "bongusto" la kovron de sia Shock SuspenStories, [61] kiuj prezentis hakil-uzantan viron tenantan supre la distranĉitan kapon de blonda virino.
Mr. Gaines respondis: "Jes, certe - por la kovro de hororbildstrio."
#000031
Kvankam la fina raporto de la komisiono ne riproĉis bildstriojn krimo, ĝi rekomendis ke la bildstriindustrio malgravigu ĝian enhavon libervole.
#000032
Antaŭ 1953, preskaŭ kvarono de ĉiuj komiksoj publikigitaj estis horortitoloj.
En la tuja sekvo de la demandosesioj, aliflanke, pluraj eldonistoj estis devigitaj reorganizi siajn horarojn kaj draste cenzuri aŭ eĉ nuligi multajn multjarajn komikajn seriojn.
#000033
La eldonistoj Gilberton, Valo-Bildliteraturo, kaj Gold Key Comics ne iĝis subskribintoj al la Bildliteratura Kodo, fidante je siaj reputacioj kiel eldonistoj de sanaspektaj komiksoj.
Classics Illustrated adaptis tiajn hororromanojn kiel Frankenstein kaj Dr Jekyll kaj Mr Hyde en komiksooformularo, kaj rapide emisiis represaĵojn kun novaj, malpli teruraj kovroj.
Dell komencis eldonadon la aprobita televidserio komikso Twilight Zone en 1961 kaj eldonado Drakulo titolo en 1962 (kvankam nur la unua temo estis hororo rilatigis;
la postaj temoj estis parto de la superherooĝenroreviviĝo).
Gold Key, aldone al publikigado de Boris Karloff Suspensfilmo , surbaze de la televidserio Thriller (kaj retitleita Boris Karloff Asizanstataŭantnomumo de Mistero post la spektaklo iris de la aero), aĉetis la Twilight Zone licencon de Dell en 1962.
#000036
Warren Publishing daŭrigis la horortradicion en la mez-1960-aj jaroj, preterirante la Comics Code Authority-limigojn publikigante revu-grandajn nigrablankajn hororbildstriojn.
Sub la direkto de linioredaktisto Archie Goodwin, Warren debutis la hororantologiojn Creepy (1964-1983) kaj Eerie , sekvita fare de Vampirella , (1966-1983) antologio kun plumbotrajto ĉefrolan seksallogan junan inan vampiron.
#000038
La malalt-lupaga bestotunelara imitulo Timiga Eldonaĵoj ankaŭ saltis en la nigrablankan hororan revuokomercon, miksante novan materialon kun represaĵoj de antaŭ-Bildliteraturaj Kod hororbildstrioj, plej precipe en ĝia frontmontra titolo Weird (1966-1981), same kiel la revuoj Tales of Voodoo (1968-1974), Hororo-rakontoj (1969-1979), Tales from the Tomb (Rakontoj de la Tombo) (1969-1975), kaj Terror Tales (1969-1979).
Stanley Publications ankaŭ publikigis vicon de nigrablankaj hororrevuoj de 1966-1971, inkluzive de la titoloj Shock kaj Chilling Tales of Horror (Malvarmigante Asizanstataŭantnomumon de Hororo).
#000039
En 1971, la Bildliteratura Kodo-Adminstracio malstreĉis kelkajn el ĝiaj delongaj reguloj koncerne hororbildstriojn, kiuj malfermis la pordon al pli da eblecoj en la ĝenro:
#000041
Scenoj traktantaj, aŭ instrumentoj asociis kun, ĉirkaŭpaŝado morta aŭ torturo ne devas esti uzita.
Vampiroj, demonoj kaj homlupoj devas esti permesitaj esti uzitaj kiam pritraktite en la klasika tradicio kiel ekzemple Frankenstein, Drakulo, kaj aliaj alt-nivelaj literaturaj verkoj skribitaj fare de Edgar Allan Poe, Saki, Conan Doyle, kaj aliajn respektatajn verkintojn kies verkoj estas legitaj en lernejoj ĉirkaŭ la mondo.
#000042
Sekvante tion, Marvel revenis al publikiga vera hororo preter unue prezentanta science kreitan, vampir-similan karakteron, Morbius, the Living Vampire (Morbius, la Vivanta Vampiro) , [68] sekvitan per la enkonduko de Drakulo en Tombo de Drakulo .
Tio malfermis la kluzojn por pli da horortitoloj, kiel ekzemple la antologio Supernatural Thrillers , Werewolf by Night (Homlupo antaŭ Nokto) , kaj du serioj en kiuj satano aŭ Satan-simila sinjoro de Infero ciferumis, Ghost Rider kaj la trajton " Filon de Satano."
Krome, post la delonga antaŭeco de Warren Publishing, la tegmentofirmao de Marvel en 1971 komencis nigrablankan revuopremsignon, kiu publikigis kelkajn horortitolojn, inkluzive de Dracula Lives! , Monsters Unleashed , Vampire Tales , Tales of the Zombie (Rakontoj de la zombio) , Haunt of Horror (Kutimejo de Horror) , kaj Masters of Terror (Mastroj de Terror) .
Plie, Skywald Eldonaĵoj ofertis la nigrablankajn hororbildstriorevuojn Nightmare, Psycho, kaj Scream.
#000043
De la mez-1970-aj jaroj, la hororbildstrioj haŭseto fadis kaj nur kelkaj titoloj persistis.
Dc, Warren, kaj Charlton nuligis la lastan de iliaj hororantologioj de la mez-1980-aj jaroj.
#000046
Komenciĝante en la malfruaj 1980-aj jaroj kaj fruaj 1990-aj jaroj, sendependaj eldonistoj produktis kelkajn sukcesajn hororbildstriofranĉizojn.
FantaCo Enterprises kaj Jarmilo-Eldonaĵoj fanfaronis pri vicigoj preskaŭ ekskluzive dediĉite al hororo, vampiro, kaj zombiobildstrioj.
Ekzemple, 1985 vidis la reanimadon de la Mortraslo de Kuirejolavujo, sekvis jaron poste per la debuto de la hororantologio de FantaCo Gore Shriek , redaktita fare de Stephen R. Bissette, kiu ankaŭ kontribuis rakontojn al ĉiu temo.
Bissette ankaŭ redaktis la aklamitan antologion Taboo , kiu estis de 1988 ĝis 1995.
#000047
En 1993 Dc enkondukis ĝia matura-legantaj Vertiĝo linio, kiu kolapsis en kelkaj popularaj horortitoloj, inkluzive de Hellblazer kaj Swamp Thing.
Unu el la fruaj sukcesoj de Vertigo estis la sabloviro de Neil Gaiman, kiu reverkis la maljunajn hororkarakterojn de kelkaj Dc kaj aldonis fantazion al la miksaĵo.
Kelkaj aliaj horortitoloj kunportitaj ĉe Vertiĝo, kiel Ankriĝoplato , House of Mystery (Domo de Mystery) kaj Haunted Tank , aŭ ricevis hororspinon aŭ ĝisdatigon kiel Kid Eternity kaj Jonah Hex .
#000050
En la mez-1990-ajarajj Harris Publications ankaŭ revivigita Vampirella , kaj Marvel, post plejparte deprenado de la 80'oj, publikigis ke ĝiaj " Meznoktaj filoj " vicas de hororbildstrioj kiuj inkludis tian serion kiel revivigita Ghost Rider , Nightstalkers ,
Darkhold: Pages from the Book of Sins kaj Midnight Sons Unlimited.
#000051
Aldone al ĝiaj longe-aktualaj titoloj kunportitaj de la 1990-aj jaroj, Vertiĝo publikigis pli konvencian hororon, kiel vampiroj en Bite Club (komenciĝante en 2004), [70] kaj delogistinoj .
Krome, de 1999-2001 ili publikigis sian propran hororantologion, Flinch .
#000052
En la 2000-aj jaroj kaj 2010-aj jaroj, Marvel produktis Klingon kaj la Mirindaĵaj zombioj franĉizas.
La plenkreska eldonmarko de mirindaĵo MAx, lanĉita en 2001, ankaŭ disponigis ejon por reinterpretoj de Marvel-hororkarakteroj kie pli da perforto povas esti uzita, kondukante al la Dead of Night (Morta de Nokto) miniserialo bazita sur diablo-mortiganto, [73] [74]
Werewolf by Night (Homlupo antaŭ Nokto) [75] kaj MAN-aĵo, [76] same kiel reverkado de Zombie [77] kaj
Hellstorm: Filo de satano .
Richard Corben ankaŭ verkis Haunt of Horror , kelkajn seriojn bazitajn sur la laboro de Edgar Allan Poe kaj H. P. Lovecraft.
#000054
En la post-mondo War II-periodo, hororbildstrioj alvenis en Britio, plejparte bazite sur represaĵoj de amerika materialo.
Tio kondukis al protestoj similaj al tiuj en la ŝtatoj.
En 1955, la infanoj kaj Young Persons (Damaĝaj Publikaĵoj) Ago estis prezentita, kiu kondukis al la hororrepresaĵoj malaperantaj de la bretoj de novaĵagentoj.
#000055
En la fruaj 1970-aj jaroj ekzistis paro da hororbildstrioj - Shiver and Shake de IPC kaj Monster Fun - sed tiuj ankaŭ estis humurtitoloj disponis ĉe pli junaj infanoj.
Ĝi estis nur dum la ekprospero en britaj bildstrioj en la malfruaj 1970-aj jaroj kaj fruaj 1980-aj jaroj ke ekzistis hororbildstrioj disponis ĉe pli maljunaj knaboj kaj knabinoj - IPC/ la Timkrio de Fleetway !
Ĉu ĝi estis pro timoj super la enhavo, aŭ la malfacilaj financaj tempoj en la mez-1980-aj jaroj, Scream!
haltigita eldonado en 1985, kun nur du el ĝiaj rakontoj estanta kunfandita kun la Aglo .
Lord Horror ankaŭ estis publikigita.
#000056
Post kiam la komika industrio rompas en la mezaj 1990-aj jaroj, la nura ĉefa ejo estis 2000 p.K. , kiu havis rakontojn kiel Chiaroscuro kaj Cradlegrave , same kiel tiujn uzantajn la Cthulhu Mythos, kiel Necronauts kaj Caballistics, Inc. .
#000057
La brita malgranda gazetaro ankaŭ publikigas hororbildstriojn, kiel la antologio Something Wicked .
#000058
En 2008, la Londono-Hororbildstrio lanĉis, iĝante la unua plen-kolora UK-hororo komika por esti ekspedita tutmonde tra Diamond Comic Distributors.
#000059
Itala hororo komika serio Dylan Dog atingis grandan sukceson, kaj en sia patrujo kaj eksterlande.
De la malfruaj 1960-aj jaroj al la 1990-aj jaroj, Italio ankaŭ vidis kelkajn erotik-hororajn publikaĵojn kutime havante heroinojn, kiel ekzemple Jacula , Sukia , Yra (ĉio vampirese), Ulula (ŭereŭoman) kaj aliaj.
#000060
Nur ŝatu Gekiga, Horormangao komencis aperi en la pruntbibliotekoj ( Kashihonya) de la malfruaj 1950-aj jaroj kaj fruaj 1960-aj jaroj kaj disetendiĝis en la ĉeftendencon tra la verkoj de artistoj kiel Shigeru Mizuki ( GeGeGe no Kitaro ), Jirō Tsunoda ( Kyōfu Shimbun ), Kazuo Umezu ( The Drifting Classroom ) kaj Shin'ichi Koga ( Eko Eko Azarak ).
Dum la plej granda parto de ili publikigis en shōnen revuoj kaj ofte kun timigaj, ankoraŭ bonvolaj protagonistoj gvidantaj tra rakontoj pri fantomoj kaj demonoj, Umezu ekzemple ricevis sian komencon en shōjo revuoj, kie psikologia profundo estis la ĉeffokuso, fama titolo estanta Hebi Shōjo .
#000061
La subkulturo ankaŭ daŭre publikigis Horormangaon.
Hideshi Hino kreis amasojn de rakontojn por la alternativa revuo Garoj kaj por la eldonisto Hibari Shobō, kiu specialiĝis pri Horormangao pri la 1970-aj jaroj.
Suehiro Maruo sekvis la tradiciojn de la Ero gur movado de la 1920-aj jaroj kaj inkludis ekstremajn bildigojn el sango en siaj verkoj.
#000062
Hororo stabiligis niĉon en ĉefa Mangao.
Ekzistis neniu revuo specialiĝis sole en hororbildstrioj ĝis la 1980-aj jaroj, kiam Asahi Sonorama fondis Haloven revuon en 1986 pro la lastatempa sukceso de artistoj kiel Ryōko Takashina en ĉefaj shōjorevuoj kiel Ribon .
Junji Itō iĝis la plej fama kontribuanto al la revuo kun siaj Tomie serialoj.
Similaj publikaĵoj ŝatas Hororon M ( Bunkasha), ankaŭ plejparte laŭcela ĉe virinoj, komencis ekaperi.
Revuoj kiel Nemuki (Asahi Sonorama), Susperia Mystery ( Akita Shoten) kaj Apple Mystery ( Shufu to Seikatsusha (Shufu al Seikatsusha) estis ankaŭ fonditaj kiel parto de tiu movado, sed koncentriĝis sur pli subtilaj kaj malpli grafikaj bildigoj de hororo.
Al al artistoj tirantaj por tiuj revuo kiel Ichiko Ima ( Hyakkiyakō Shō ), Matsuri Akinon ( Pet Shop of Horrors (Dorlotbesto Butiko de Hororoj) ) kaj Narumi Kakinouchi ( Vampire Princess Miyu ) konvenis famaj.
#000063
Bildstrioj formis parton de la medjofranĉizo ĉar popularaj hororaj filmoj ŝatas Texas Chainsaw Massacre , vendredon la 13-an, Halovenon kaj Army of Darkness (Armeo de Darkness) .
Ili ankaŭ estis prilaboritaj laŭ hororaj videoludoj, kiel Silent Hill .
#000065
En la 1930s-1950s, radio drameca antologio-serio dediĉita al hororo kaj suspenso ludas, kiel ekzemple Lights Out , Quiet, Please (Trankvila, Bonvole) , La Fajfanto , kaj Centra Sanktejo Mysteries , havis tiamaniere minacaspektajn "gastigantojn" kiuj lanĉis kaj enpakitajn la rakontojn.
Tiu tradicio estis enkondukita en hororbildstrioj, multaj el kiuj estis ankaŭ antologiotitoloj, kun multaj rakontoj en ĉiu temo.
#000068
EK Bildliteraturo utiligis la malmodestecon de karaktero kiu "gastigis" la libron, ofte ĉefrolante en enkadriga sekvenco komence de ĉiu temo.
La plej konataj Eŭropaj Komuumaj gastigantoj estis la "GhouLunatics":
La Kripta Gardanto, La Aĝa Sorĉistino, kaj la trezoreja-gardanto.
En la 1960-aj jaroj, Warren elpensis la gastigantojn Uncle Creepy kaj Cousin Eerie, kaj Dc sekvis eblemon kun iliaj gastigantoj Kaino kaj Abelo (same kiel tiaj negravaj gastigantoj kiel Eva, sorto, Lucien, kaj la Freneza Modema Adoleskanto-Sorĉistino).
Charlton havis grandan rolantaron de gastigantoj por ilia diversa hororo/suspenstitoloj.
Mirindaĵaj Bildstrioj neniam vere ĉirkaŭbrakis la mastro-karakteron por siaj diversaj titoloj, tamen por mallonga tempo ili uzis Elkavatoron kaj Headstone P. Gravely.
#000069
La sekvanta estas listo de gastigantoj de diversaj hororbildstriotitoloj de tra la jaroj.
#000070
Bildstrioj kaj bildstrioj faris en plenlongajn filmojn
Bildstrioj petis sed neniam publikigis
#000077