Neniam antaŭe en la monda historio eblis legi tiom da fuŝaj tekstoj en Esperanto. Ĉu degeneris la ĝenerala lingvonivelo de esperantistoj, ĉu aperis pli da eternaj komencantoj, aŭ ĉu simple la reto videbligis ion, kio antaŭe estis kaŝita?
#000000
Iam novbakitaj esperantistoj ekverkis poemojn kaj reformproponojn. Nun ili kreas proprajn retejojn – kaj reformproponojn. Sed de ĉiam spertuloj plendas pri la eternaj komencantoj.
#000002
Tamen, neniam antaŭe estis same facile disvastigi lingvajn fuŝaĵojn mondskale. Ili saltas en la okulojn el plej diversaj retejoj, kaj facile estiĝas la impreso, ke Esperanto en la reta epoko rapide degeneras.
#000003
Sed ĉu vere estas tiel? Dependas de tio, al kiu oni demandas – kaj kion oni celas per "degenero".
#000004
– Sendube la pli spertaj esperantistoj komencis plendi jam en 1905, ke la lingvo degeneras. Ĉiam estis pli aŭ malpli bonaj parolantoj, homoj kiuj pli aŭ malpli bone konis kaj aplikis la gramatikon, homoj kiuj atente kontrolis vortojn en la vortaro, kaj aliaj kiuj senzorge aldonis o-finaĵon al iu ajn latinida radiko, opinias akademiano Anna Löwenstein.
#000005
Tamen la retaj kursoj kun sia luda instrumaniero laŭ ŝi kaŭzas, ke komencantoj nuntempe tro ofte tute ne studas la gramatikon de Esperanto.
#000006
– En la pasinteco komencantoj nepre devis sekvi lernolibron, legi la gramatikajn klarigojn, fari la ekzercojn kaj tiel plu, sed nun eksterordinara nombro da homoj eklernas Esperanton sen la neceso entute informiĝi pri la gramatiko. En la forumoj por lernantoj aperas tute bazaj demandoj pri la subita apero de finaĵo -n ĉe jam lernita vorto. Eble la ekapero de miloj da gramatike nekonsciaj esperantistoj ne estas novaĵo. De ĉiam ekzistas la eternaj komencantoj; eble tamen la diferenco nuntempe troviĝas en ilia kvanto.
#000007
Laŭ Marc van Oostendorp, konata nederlanda lingvisto, la eternaj komencantoj ĉiam ekzistis, sed male ol antaŭe, ili nun facile povas surscenejiĝi en la reto.
#000008
– La degenero kompreneble ankaŭ estas kromefiko de la enfluo de novaj parolantoj, kiuj scivolemas nur pri la lingvo. Antaǔ kelkaj jardekoj oni ne povis lerni la gramatikon sen ankaǔ almaenaǔ iom de la lingva ideologio, inkluzive ”la netuŝeblecon de la Fundamento”. Tio fortimigis homojn, kaj do eble malrapidigis la kreskadon de la parolantaro.
#000009
– Neniu scias, kion la alfluo de novaj parolantoj signifas sociologie por lingvo sen naciaj aǔ etnaj radikoj kiel Esperanto. Mi supozas, ke ĝi finfine ne damaĝas la lingvon. Meze de ĉi tiu granda grupo de fuŝistoj ĉiam troviĝos kerno de homoj, kiuj serioze uzas la 'klasikan lingvaĵon'. Kaj iuj novuloj ĉiam volos aliĝi al ĉi tiu kerno.
#000010
Akademiano Marcos Cramer atentigas, ke ĉiam ekzistis diversaj niveloj de lingva sperteco en Esperantujo. Li ne kredas, ke dum la pasintaj jardekoj okazis signifaj ŝanĝoj en la proporcioj de diversnivelaj lingvouzantoj. Sed ja kreskis la proporcio de lingvaj eraroj en la skribaj tekstoj, ĉar oni multe pli uzas la lingvon skribe en diversaj retaj forumoj, li diras.
#000011
– Sed pro la ŝanĝiĝinta kulturo de skriba lingvouzo, estus maljuste kompari la nuntempan skriban lingvouzon kun la skriba lingvouzo de la antaŭreta epoko. Fakte temas pri spontana lingvouzo komparebla al la parola lingvouzo, kaj sekve la pli justa komparo estas tiu kun la parola lingvouzo de la antaŭreta epoko. Kaj en la parola lingvouzo oni ĉiam renkontis similajn nivelojn de erara lingvouzo, kiajn oni nun trovas en la spontana skriba lingvouzo en la reto.
#000012
Akademiano Jouko Lindstedt ne konas studojn, kiuj komparus similajn Esperantajn tekstojn de diversaj jardekoj laŭ la lingva kvalito, sed li ne supozas ke okazis ia ĝenerala falo de la lingva nivelo.
#000013
Li ja konsentas, ke en la reto eblas vidi multajn tekstojn kun eraroj.
#000014
– Tio memorigas al ni, ke Esperanto ne estas tiel facila lingvo, kiel oni ofte diras propagandece. (Vidu ankaŭ mian iaman blogaĵon.) Sed grandparte temas pri tio, ke komencantoj, kiuj iam skribis nur privatajn paperajn leterojn al siaj korespond-amikoj, nun skribas publike videblajn tekstojn en la reto.
#000015
Sendepende de tio, ĉu efektive okazis degenero, io ja ŝanĝiĝis en la reta epoko, laŭ li.
#000019
– En tiu senco mi emas pensi, ke povas esti tempo por trovi novan priskribon pri esperantujo kiel socia fenomeno.
#000020
Pluraj el la spertuloj, al kiuj ni sendis demandon pri la eventuala degenero de Esperanto, respondis tre amplekse. Por interesiĝantoj ni publikigas la kompletajn respondojn.
#000021
107 homoj aliĝis al la UK en Belfasto
#000023
ni ghoju pro la multnombraj komencantoj
#000025
Kiom aĝas Esperanto, tiom daŭras ĉi tia veado. Ĉiuj menciitaj lamentaĵoj de 130 jaroj aperas en diskutoj kaj gazetoj esperantistaj, nenio nova.
#000026
Se Esperanto aĝus kelkajn jarmilojn, sendube plendojn pri degenero de lingvo kaj pri krizo de la movado, ni legus en la plej malnovaj trovitaj argilaj tabuloj en Esperanto.
#000027
Ĉi tiuj fuŝistoj pri kiuj vi parolis memorigis min pri mi mem.
Fakte, kiam mi komencis uzi Esperanton tiam miaj eraroj estis kompreneble multaj. Tamen mi skribis multe en interreto. Do mi aktive partoprenis la pliigadon de la eraroj.
Eĉ nuntempe, post multaj jaroj da uzado de tiu ĉi belega lingvo, aperas okazoj kiam mi ne certas pri kiel esprimi koncepton.
#000031
Ĉiukaze, mia pasio por Esperanto ĉiam estis granda. Tial oni povas aserti, ke la eraroj, kiujn mi senvole disvastigis interrete, aperis pro pasio por Esperanto.
Laŭ mi tio estas grava parto de la ekvacio pri komprenado de la esperantistoj.
#000032
Kiam mi komencis, ne estis interreto, sekve mi devis atendi jarojn por kontaktigi kun homoj, kiuj indikis miajn erarojn. Mi ĉiam loĝis tre internan parton de Sudameriko, tro fore grandajn urbojn, kaj dum 20 jaroj mi kontaktigis kun esperantistoj nur per leteroj, kiujn mi devis atendi 40 tagojn, aŭ kiam mi vojaĝis al grandaj urboj ĉiujn du jarojn. Mi pasis foje 5 jarojn sen kontakto kun esperantistoj. Mi nuntempe povas uzi esperanton ĉiutage kaj mia lingvonivelo tre multe plibonigis.
#000033
Oni volas ke ĉiu en la mondo parolu Esperanton, sed ĉu ni ne memoras kiom da homoj misparolas la propran lingvon eĉ kun la helpo de 18 jaroj da studo en publika lernejo kaj ankaŭ konstanta ĉeesto de la lingvo pere de radio, televido, interreto, kaj fine ĉiutaga babilado kun aliaj parolantoj de naskiĝo?
#000035
Neniu misparolas la propran lingvon.
#000037
Mi eĉ ne malkonsentas kun vi pri la kerno de via unua komento. Verŝajne ĉiam estos homoj, kiuj neperfekte lernos Esperanton, kaj ni eble ne tro bedaŭru tion. Sed la kialo ne rilatas al la lingva nivelo de homoj en la denaska lingvo; ĝi rilatas al la fakto, ke estas malfacile por multaj plenkreskuloj perfekte ellerni duan lingvon, kaj Esperanto ne estas escepto al tiu regulo, eĉ se ĝi estas pli facila ol la neartefaritaj lingvoj.
#000040
Ni konsentas: "Sed la kialo ne rilatas al la lingva nivelo de homoj en la denaska lingvo; ĝi rilatas al la fakto, ke estas malfacile por multaj plenkreskuloj perfekte ellerni duan lingvon,"
#000041
Ĉu vi do opinias, ke laŭdefine neniu povas paroli malbone sian lingvon, kaj ke simple temas pri amaso da diversaj "ideolektoj"?
#000043
Efektive jes, mi opinias, ke neniu povas malbone paroli sian lingvon, ĉar ĉies "lingvo" estas ties idiolekto, laŭdifine. En socia senco, "lingvo" aŭ "dialekto" estas simple aro de pli-malpli similaj idiolektoj. Ekzistas neniu scienca kialo taksi unu idiolekton pli bona ol alia.
#000045
Tio eble estas utila defino por lingvistoj, sed ne por instruistoj kaj recenzantoj. Ĉiu faru kiel li volas, kaj neniam estos eraro.
#000047
Tamen la artikolo kaj la posta diskuto ne estis pri prestiĝo kaj malprestiĝo de dialektoj, aŭ "ĝusteco" en lingvistika senco, sed ja pri aferoj pri kiuj oni povas paroli pri "ĝusta" kaj "malĝusta" lingvouzo.
#000049
La ekzemplo de Anna estas:"En la forumoj por lernantoj aperas tute bazaj demandoj pri la subita apero de finaĵo -n ĉe jam lernita vorto."
#000050
Mi komprenas, ke iuj volas aserti ke "I be eating" estas ĝusta en iu dialekto. Mi ne konsentas, sed mi ankaŭ ne estas lingvisto. Sed certe abundas eraroj laŭ la kutima difino, kiel "it's" anstataŭ "its" kaj "their" anstataŭ "there", kiel diris James Bridge.
#000051
Nu, mi konsentas, ke multaj komencantoj (eternaj kaj neeternaj) eraras en Esperanto, foje tre grave. Ĉi-kaze temas ne pri idiolekta variado, sed pri malsukcesa lernado de dua lingvo.
#000052
Indas memori, ke la vorto ”misparolo” ne ĉiam estas subtakso de nenormaj dialektoj. Foje ĝi simple priskribas mankon de tia lingva kompetenteco, kian oni akiras nur per pena studado.
#000055
Laŭ mia interpreto de lia komento, James neniel mallaŭdis dialektojn; li nur rimarkis aferon evidentan kaj ne disputindan: por multaj homoj, regi eĉ la gepatran lingvon estas malfacile. Aŭ, kiel LLZ mem diris en la Unua libro, “tre malofte iu el ni posedas perfekte eĉ sian patran lingvon”. Do ni ne surpriziĝu kiam oni eraras en dua lingvo multe malpli ofte parolata ol la gepatra – eĉ se tiu lingvo estas relative ”facila”.
#000056
Se ni interpretas "mis-" laŭ ĝia difino en PIV, la vorto "misparolo" ja indikas subtakson de nenormaj variaĵoj. Se oni diras, ke "ago estas nekonvene, erare aŭ malĝuste farata", aŭ ke "eco aŭ aĵo ne prezentas la esperatajn pozitivajn kriteriojn", tio ja estas negativa prijuĝo.
#000057
Vi povas diri, ke la afero estas "evidenta kaj ne disputinda", sed pli-malpli ĉiuj profesiaj lingvistoj ja konsideras tion tute erara, pro la kialoj kiujn mi priskribis ĉi-supre, interalie. Zamenhof vivis en epoko, kiam la lingvistoj ankoraŭ havis tiajn malmodernajn ideojn, kaj laŭ la moderna lingvistiko li simple malpravis. (Li tamen kompreneble pravis, ke estas tre malfacile lerni novan lingvon kiel plenkreskulo.)
#000058
Laŭ PIV, "misparolo" estas simple "Nekonscia eraro en la parolo", do ĝi ne nepre rilatas al dialektoj. Kaj se ni supozas (tute pravigeble) ke dialektoj ne estas eraraj en si mem, do "misparolo" eĉ ne povas rilati al dialektoj.
#000059
Pri la vidpunkto de "pli-malpli ĉiuj profesiaj lingvistoj": nu, efektive eĉ ortodokse priskribismaj lingvistoj malkonsentas kun vi. Priskribismo ne signifas, ke ĉio dirita en la gepatra lingvo estas laŭdifine senerara. Se vi vere opinias tiel, via kompreno de priskribismo estas absurda parodio de la realo.
#000060
Parolantoj ja eraras en siaj gepatraj lingvoj. Ofte. Kaj, kiel prave asertis LLZ, ilia posedo de tiu lingvo – ekzemple la leksikono kaj ties diversaj signifonuancoj – neniam estas perfekta, nek povas esti.
#000061
Esperanto, kiel aliaj artefaritaj lingvoj, estas malforta je efektiva komunikado, kontraŭ la angla en IT-tekniko, la germana en filozofio, la japana en otakado ktp. Tio bedaŭre kaŭzas "degeneron" de Esperanto.
#000062
Strange! Ĉu oni ne konstante substrekas en la propagando, ke Esperanto estas "forta" precipe pro la trajtoj de artefarita lingvo? Estas logika, facile lernebla sen la cindroj de la "naturaj" lingvoj.. Eble la pli ol centjara fanfaronado ne funkciis. Kelkaj nun traktas la fiaskon de varbado kiel degeneron de la lingvo. La lingvo restis pli aŭ malpli la sama. Oni povas facile kompreni la plej fruajn tekstojn.Estas aliaj uzantoj kun aliaj celoj.
#000063
"Fiasko de varbado" — t.e., ke la nombro da Esperanto-uzantoj ne kreskas en granda temposkalo (vd., ekzemple, la statistikon de UKoj) — okazas pro tio, ke la lingvo troviĝas en "fermita cirklo": amasa interso al ĝi povas aperi nur kiam ĝin uzos sufiĉe multe da homoj (Zamenhof en la Unua libro nomis nombron je 10 milionoj), kaj tiaj povas aperi, nur se jam ekzistos amasa intereso al ĝi. La tradicia sistemo de varbado kapablas subteni la jam ekzistantan kvanton da E-parolantoj, sed ĝi ne povas serioze pligrandigi ĝin, kaj la Esperanta komunumo, ŝajne, jam delonge atingis pli-mapli stabilan staton.
#000064
"Mi estas kreema, mi tiel vidas la lingvon".
#000067
Estas homoj, kiuj iel konscias pri Esperanto kiel "Internacia Lingvo", havas intereson, kaj emas lerni ĝin. Homoj kiuj konscias pri komunikado, lingvo-komunumoj, interkulturaj kaj interlingvaj kontaktoj, ktp.
#000069
Kaj estas homoj, kiuj renkontas la ideon "Esperanto" Interrete, vidas en ĝi ludilon, lingvo-projekton, logiko-problemon, ktp. Tiuj homoj ĝenerale nenion scias pri la estiĝo, historio, aŭ lingvokomunumo de Esperanto, kaj efektive fajfas pri tiaj aferoj.
#000070
Laŭ mi, okazis aparte grava paŝo (mi emas diri "mispaŝon") kiam la kurs-kreantoj de novaj lern-programoj, kiel ekzemple Duolingo, intence elektis prezenti Esperanton kiel "mojosan alian lingvon", sen ia ajn informado pri la historia kaj filozofia kunteksto de la lingvo.
#000071
En la epoko de lernolibroj kaj poŝta komunikado, certe estis malpli facile lerni la lingvon, trovi materialojn, ktp. Sed tamen, ĉiu lernolibro enhavis ian enkondukan parton kiu klarigis la kialon por internacia lingvo, kaj aparte emfazis la kialojn lerni Esperanton.
#000072
La nova Duolingo-generacio eble rekonas la nomon "Zamenhof", sed ne ĝenerale povas multon diri pri la homo. Ili eble aŭdis la vorton "Fundamento", sed ne scias kio ĝi estas, kio estas en ĝi, aŭ kiel ĝi efikas. Ili scias nenion pri Baghy, Kalocsay, Auld, Engholm, Boulton . . . ĉar ili ne kutime emas legi librojn, kaj ĉar estas pli kaj pli malfacile trovi librojn en Esperanto.
#000073
Mi nek plendas, nek rezistas. Nur provas iom priskribi. Sed la disiĝo inter la "lingvolernemuloj" kaj la "lingvoludemuloj" estas tre forta fenomeno.
#000074
Mi bedaŭras mi metis la adreson de la hispana retpaĝo. Ĉi tie estas angla kaj esperanta. . . . angla . . . esperanta
#000076
Bedaŭrinde, tio ne veras. Mi ripetis jam multe da fojoj, ke unu el la plej gravaj problemoj de la Esperanta interreto estas ĝia malbona kunligiteco, rezulte de kiu oni tre malfacile povas trovi ion vere atentindan en ĝi.
#000077
Koncerne la priskribatan situacion mi opinias, ke ĝi devenas grandparte ne pro tio, ke homoj, lernintaj la lingvon per Duolingo aŭ aliaj retaj kursoj, volas nur "komuniki kaj distriĝi", sed pro tio, ke ili ne vidas aliajn eblojn por uzi ĝin. Kaj tio jam estas en areo de respondeco de la "tradiciaj" Esperanto-organizoj. Mi renkontas de temp' al tempo en Reddit aŭ Telegram demandon: "Mi estas komencanto. Kie mi povas trovi ion interesan por legi?" Do, komencantoj volas legi, ili volas uzi la lingvon plenskale kaj, sekve, plibonigi sian kapablon uzi ĝin — ja plej bona trejnado de lingvoposedo estas legado de bonkvalita literaturo. Kial do ni ne zorgas pri kontentigi bezonojn de novaj samlingvanoj kaj poste miras lingvonivelon de ili?
#000078
Esperanto estas dua lingvo por (preskaŭ) ni ĉiuj. Kelkaj inter ni atentas la uzmanieron de aliaj Esperanto-parolantoj. Same okazas kun multaj personoj en aliaj lingvoj. Ekzemple la angla en la reto estas multe pli malbona ol la tekstoj en Esperanto. Krom tio, multaj homoj kiuj uzas la anglan kredas (malkorekte) ke ili vere scipovas ĝin! Kaj se mi skribas al ili la korektan uzon ili koleriĝas! Do pri Esperanto ne tiom maltrankviliĝi. Se tiuj homoj daŭras kaj legas nian lingvon, iom por iom ili akiros bonan stilon. Pri la aliaj, nu, ili ne interesiĝas por lingvoj kaj nur volas komuniki. Mi ne kredas ke ekiĝos iu piĝino. Mi rimarkis ke ĉe tiuj kiuj ne bone lernas la akuzativon, kiam ili estas kune kun homoj kiuj uzas ĝin korekte dum certa tempo, ankaŭ ili komencas kompreni ĝin, ja se nur subkonscie. Mia edzo lernis Esperanton por mi. Lia gepatra lingvo, la portugala, nur havas akuzativon por prepazicioj. Sed nun li ekuzas ĝin senpense sed ja korekte.
Havu paciencon! Esperanto estas homa lingvo. Niaj idoj ne parolas kiel la plenkreskuloj – sed iom post iom li akiras la bonan lingvon.
#000079
Jes, mia opinio estas sama. Dum la Akademio kaj bonnivelaj Esperantistoj ekzistas, ĝi ne degeneros.
Mi nur volas aldoni, ke ”korekta” estas ”rilata al korektado”, kaj tio, kion vi celis, estas ”ĝusta”.
#000080
Ĉu oni nomu tiun fenomenon "kiolafekismo"?
#000082
En Esperantujo, oni multe parolas pri "kion fari por Esperanto?", "kion fari por disvastigi la lingvon?", ktp... Mia respondo estas: bone lerni gxin.
#000083
Mi tute konsentas. Osmo Buller bone esprimis tion ĉi en sia eseeto "Lerni Esperanton plej gravas", legebla en la revuo Esperanto de marto 2013 (elŝutebla ĉi tie).
#000084
Ekzistas la PIV (iuepoke eblis ricevi iun PIV-vorton cxiutage el lernu.net, kaj studi tiun difinon estis suficxe rapida kaj permesis efike lerni), ekzistas la Bertilo-gramatiko se oni havas demandon pri preciza punkto, ekzistas multaj libroj (mi fresxdate legis la Mastron de l'Ringoj)...
#000086
Kara Paulo : tute ne eblas efike lerni el PIV- char en ghi kaosas pli ol 30 mil difinoj – mi konsultas ghin tamen chiutage. Mi obstinas pri mia aserto: raras altnivelaj kursoj kaj fluparolantoj . La mastro de la ringoj estas tradukita romano. La sola universitato kun altnivelaj E- studoj trovighas en Poznano , pollando .
#000087
Se la lingvo ne evoluas kaj ne estas alloga por junuloj esperanto tute mortos, tiel simple. Lingvo ne estas tiel kontrolebla, se vi ne kredas min vidu kio okazis al volapuk!
#000089
Se vi ne kredas nin, vidu kio okazis al Esperanto!
#000090
Jes ja, la lingvo degeneris rilate al la landnomoj. Malmultaj esperantistoj nuntempe scipovas esprimi landnomojn senerare, speciale cxe la komancantoj. Kulpas la sxajna sufikso -i, kiun Zamenhof neniam aprobis. Je la komenco de la lingvo ekzistis nur la dusistema landonomado: -uj por la gentodevenaj/malnovaj landoj kaj -an pour la geografiaj landoj. Tiu sistemo tre bone funkciis, gxis iuj kleraj esperantistoj enkondukis la literon -i, por ke la esperantaj landnomoj pli similas orele al la naciaj nomadoj. Miaopinie tiu enkonduko estas eble la plej granda eraro kiu estis farita, ecx la Akedemio dauxre hezitas inter aprobo kaj malaprobo kaj lasas al cxiu liberan elekton inter -i kaj -uj por la gentobazaj landoj. Konsekvence, ni konstatas hodiaux tutan fusxadon cxe la landonomado.
La Akedemio devus instigi reveni al la origina Zamenhofa sistemo kaj la esperantista gazetaro devus sekvi tiun puran sistemon.
Tio bezonas antauxe, ke iuj "kleraj" forgesas ilian memamon kaj agnoskas, ke ili eraris.
Sed Esperantistoj difine esperas, do la afero ne estas ankoraux perdita 🙂 🙂
#000091
Zamenhof mem abunde uzis la morfemon "i" por landnomoj . la sufikso " an" neniam indikis geografian landon . La gentobazo por landnomoj apenau ekzistas, char en chiu lando loghas pluraj gentoj. La apliko de landnomoj dependas de politika shangigho sur la monda globo. Ni Esperantistoj ne rajtas dikti la landnomojn – la antikva lito de prokusto estu instruo por ni !
#000092
La tiel nomata sistemo uj spegulas la koloniismon de la kunteksto, kiam Zamenhof ĝin proponis. Se konsideri, ke Brazilo (1822) estas sendependa lando antaŭ ol kelkaj landoj de la hodiaŭa mapo de Eŭropo, kiel Bosnujo kaj Hercegovino (1992) , kion oni faru pri la uja kriterio?
#000093
Estus interese legi respondojn de aliaj spertuloj... de komentintoj, sed artikolece, ie en la reto.
#000095
kaj UEA havis tempon por preterpasi Lin
#000096
Pardonu min, se mi revarmigas jam konatan averton de Umberto Eco, kiu deklaris, ke interreto ebligas samegale dissendi opinion al idioto (fakte al legionoj da) kaj al Nobel-premiitoj. Tion li deklaris, kiam li ricevis la titolon de doktoro "honoris causa" de Universitato de Turino, la 10-an de junio 2015. Kiel brazilano (kaj universitata esploristo pri semiotiko) mi nur povas pravigi lin, ĉar ĉi tie en Brazilo legionoj da idiotoj pere de sociaj retoj metis la plej abomenindan el ili en la plej alta posteno de nia kompatinda lando. Idiotoj ja kaŭzas degeneron al lando, sed trankviliĝu vi, parolantoj de Esperanto, ĉar lingvo neniam degeneras. Lingvo simple transformiĝas per la uzo. Al Zamenhof neniam mankis la konscienco pri tiu principo de iu ajn lingvo. Minimuma kono pri Esperanto montras, ke ĝi renoviĝas per neologismoj kaj respekteme kolektas arkaismojn. Tial ne konfuziĝu mistajpoj kun degenero. Mi eĉ entuziasmiĝas pro tio, ke vigla aro da novaj uzantoj antaŭenigas nian karan lingvon. Se inter ili svarmas “eraroj”, des pli bone, ĉar nur tiu, kiu uzas ion rajtas iamaniere erari. Lingvo sen eraroj estas mortintaj.
#000097
Autoro Umberto Eco tute ne estis Esperantisto- sed ech verkis kontrau Esperanto libron, kun titolo : " la serchado de perfekta lingvo "
#000099
Li postulis seneraran lingvon !
#000100