La blogo de ulo kiu lernas Esperanton
#000000
Saluton al ĉiuj loĝantoj de Esperantujo!
#000001
Hieraŭ mi ricevis librojn, kiujn mi aĉetis ĉe katalogo de UEA
kaj hodiaŭ mi legis konatan romanon de Claude Piron “Gerda Malaperis”.
#000002
Fakte, mi iam komencis spekti la filmon, sed ne finspektis ĝin.
#000003
Kiam mi elektadis la libron en la reto, mi pensis ke ĝi estas serioza dika libro, sed nun aperis, ke tute ne!
Ĝi konsistas sole de 60 paĝoj kun sufiĉe grandaj literoj, kiujn oni ofte uzas por infanlibroj, do mi legis
#000004
Kiel kutime mi faras kun literaturo en alilandaj lingvoj, mi legis ĝin laŭte por praktiki
prononcadon. Ankaŭ mi eksciis kelkajn novajn vortojn, kiujn mi metis al mia Anki
#000005
La romano estas skribita por instruado, do la rakonto estas sufiĉe simpla sed kun intrigo,
kaj mi kun plezuro senprobleme legis ĝin. Ĝi estas perfekta por mia nivelo de Esperanto.
Fakte ĝi iom revivigis mian Esperanton, ĉar dum la longa tempo mi ne legis kaj ne parolis multe.
#000006
Do la sekva libro, kion mi legu estas “Lasu min paroli plu”. Verdire mi jam legis
ĝin en interreto, kaj ĝi tiom plaĉis al mi, ke mi ekvolis havi ĝin en papero.
#000007
Saluton, karaj legantoj! Hodiaŭ mi parolu pri kafeino.
Ĉu vi trinkas kafon? Ĉu teon? Ĉu vi iam pensis, ke ĉiu tage ni konsumas kafeinon?
#000008
Oni povas diri ke kafeino estas malpeza drogo ĉar ĝi havas precipajn ecojn de drogo:
#000009
Altiras atenton kiam nova dozo estas necesa
#000010
Jen la listo produktoj kun kafeino, kiujn homoj ofte konsumas:
#000011
Mi decidis provi vivi unu semajno tute sen kafeino, kaj mi tute ne konsumos produktojn de kafeino (eĉ pecon de ĉokolada biskvito!).
#000012
Ĉiu tage mi skribu kion mi sentas, do ĉi tia artikolo estos eta taglibro Se vi interesiĝas, bonvolu
sekvi mi ĉe Twitter, mi faros anoncon pri nova informo tie ĉiu tage dum la sekva semajno.
#000013
Mi dormis nur 4 horoj. Do kompreneble dum la tuta tago mi volis dormi. Ununura likvaĵo, kiun mi trinkis, estis akvo (krom glaso da lakta koktelo vespere).
En mia oficejo ni havas rekon kaj paralelstangoj, kaj post farado de ekzercoj dum 20-30 minutoj mi sentis sin tre vigle, sed poste volis dormi eĉ pli kaj
#000014
En kuirejo mi vidis kiel miaj kolegoj manĝis laktan ĉokoladon. Mi imagis pecon de la bongusta ĉokolado sur mia lango... Mmm.. Kaj tuj haltigis tian fantazion.
#000015
Do mia tago pasis sen kafeino. Mi iris dormi iom post meznokto kaj tuj endormiĝis, ĉar mi sufiĉe lacis.
#000016
Mi vekiĝis je 12-a horo. Mi dormis ĉirkaŭ 11 horoj kaj sentis sin bonege. Mi devas konfesi, ke mi vidis sonĝon,
ke mi trinkas verdan teon en oficejo. Sed tio estis nur sonĝo. Dum la tuta tago mi havis bonan humoron kaj naĝadis multe en lago.
Mi iris dormi je la 11-a vespere kaj rapide endormiĝis.
#000017
Dimanĉo. Mi mem vekiĝis je la sesa kaj ne plu povis dormi, kvankam vi volis. Mi prenis banon kun varma akvo kaj faris matenajn ekzercojn.
La unua duono de la tago pasis tre vigle, sed vespero mi, kiel kutime, lacis kaj volis dormi. Dum la tago mi trinkis akvon, sukon kaj kompoton.
Mi iris dormi ĉirkaŭ je la dekdua, sed ne povis endormiĝi tuj.
#000018
Mi vekiĝis je la sepa, dankon al horloĝo. Starigi sin ne estis facili ĉi-matene.
Post farado de kelkaj ekzercoj mi vere vekiĝis. Estis nova semajno kaj nun
dum la tuta semajno vi havos lecionojn de la hispana je la oka matene.
En oficejo mi tre volis dormi. Mi notis, se mi faras fizikan movadon mi
sentas sin iom pli bone.
Dum la tago mi estis dormema, sed vespere vi fariĝis pli vigla.
#000019
La tago estis tre simila al la antaŭa. Mi vekiĝis je la sepa denove kaj
endormiĝis iom post meznokte. De tempo al tempo vi volis dormi en laborejo.
#000020
Mi vekiĝis je la sepa, kaj iris dormi meznokte. Sentis sin sufiĉe bone, kvankam vekiĝado ne estis tre facila.
#000021
Kiel kutime mi volis dormi matene. Humoro estis stranga, mi sentis sin strange.
Mi ne rapidis, mi estis trankvila. Aperis sento de granda certeco, eĉ mi ne sciis pri kio ekzakte
mi certis. Mi simple ne zorgis plu. Sed samtempe mi ne estis tiom emocia kiam antaŭ.
Povas esti, ke estas pro manko de bona dormo.
#000022
Finfine mi ne volis trinki teon aŭ kafon.
#000023
Mi volas pardonpeti ke mi ne skribis ĉiu tage, kiel mi planis.
#000024
Mi povas diri, ke la eksperimento sukecesis. Hodiaŭ estas 26-a de Julio kaj mi jam ne trinkas kafon
dum tre semajnoj, kaj simple ne volas.
#000025
Kaj mi volas danki al via respondo! Mi tre ĝojas, ke ankaŭ iu de vi decidis aliĝi a la eksperimento kaj
malkovris novan vivon, vivon sen kafo!:)
#000026
Antaŭ unu jaro mi eklernis Esperanton(almenaŭ pli malpli) kaj hodiaŭ mi volas rakonti kiel
mi atingis tion. Vere por ekposedi la lingvon mi bezonis nur 3 monatojn. Poste mi malpli aktive
#000027
Mi uzis diversajn kursojn kaj ilojn, kaj mi kredas, ke ili kune donas pli egan efekton por la edukado ol iu sola kurso.
#000028
Por komenco lernantojn bezonas iun bazan kurson, kiu estus skeleto por lernado, de kiu lernanto povus
ekscii pri la gramatikaj aferoj. Por tio mi povas rekomendi almenaŭ du kursojn:
#000029
Lernu.net - bone konata socia reto en la esperanta mondo.
Tie ĉi estas troveblaj multe da retaj kursoj, inkluzive kursoj por komencantoj.
Kurso de Esperanto - brazila kurso tradukita al multaj lingvoj. Persone al mi tre plaĉas.
Estas nur 12 bone faritaj lecionoj post kiuj vi konos esperantan gramatikon, povos legi, paroli kaj skribi.
#000030
Por memoradi vortojn mi uzas Anki. La programo estas kreita por
memori ĉion. La ideo estas simpla: vi havas kartaron kun kartoj. Ĉiu karto havas frontan kaj malantaŭan flankojn.
Sur la fronta flanko estas skribita demando(ekzemple vorto), kaj sur la malantaŭa estas respondo(ekzemple traduko de la vorto).
La programo montras al vi frontan flankon, kaj vi devas mem decidi, ĉu vi konas tion karton? Se vi tute ne konas ĝin, ĝi estos montrita al vi
post kelkaj minutoj denove, se vi tre bone konas, la programo montros ĝin al vi post pli longa tempo(ekzemple post kelkaj tagoj, semajnoj, monatoj - tio dependas).
#000031
En la reto jam ekzistas multaj kartaroj kreitaj de volontuloj. Mi uzis kartaron nomita “Esperanto 101”.
#000032
La programo estas bonega por poŝtelefono! Ĉiu tage mi atingas oficejon per metropoliteno, kaj la vojo daŭras tutan horon, por mi tio estis bona oportuno lerni Esperanton!:)
Nun sammaniere mi lernas hispanajn vortojn.
#000033
Por komenco mi rekomendas “Lasu Min Paroli Plu” de Claude Perion.
Estas aro de rakontoj skribita por edukitaj celoj. Ĝi komencas per simpla eta rakonto, kiun povas kompreni ĉiuj.
Kaj poste unu post unu la rakontoj gradiĝas kaj novaj vortoj aperas.
#000034
Trovu esperantajn amikojn en la sociaj retoj(Lernu.net, Facebook, Vkontakte, Google+, Twitter) kaj komencu korespondi!
Tio sufiĉe helpas, kiam ni lernas lingvojn, ĉar korespondi estas ĉiam interese, kaj ni havas pli multe da motivado.
Mi starigis tion ĉi blogon por praktiki mian skribkapablon, kaj nun mi iam skribas ion interesan ĉi tie.
#000035
Inter retaj vortaroj al mi plej plaĉas . Ĝi havas bonajn tradukojn el/al Esperanto kompare
al aliaj vortaroj kaj tradukiloj, kiujn mi sukcesis trovi.
#000036
Ekzistas multaj esperantistaj radioj en la reto. Muzaika estas mia la plej ŝatata. Mi aŭskultas ĝin preskaŭ ĉiutage dum duonhoro, kutime
antaŭ mia endormiĝo. Komence, kiam mi nur lernis la lingvon, mi komprenis nur kelkajn vortojn en granda frazo, sed poste komprenadis pli kaj pli. Cerbo
bezonas trejnadon por kompreni rapidan paroladon.
#000038
Por Android ekzistas bonega programo “Esperanto-radio” per kiu vi povas aŭskulti ankaŭ aliajn esperantajn radiojn.
#000039
Ankaŭ aŭskultado de muziko ege helpas: mi aŭskultadis kantojn de Persone, Dolĉamar, La Perdita Generacio kaj aliaj muzikistoj. Mi interesiĝis pri tekstojn, tradukis ilin kaj kantis.
#000040
Jen 2 bonegajn vidaĵojn en Esperanto por komencantoj:
#000041
Mazi en Gondolando - adaptita por Esperanto bone konata kurso pri la angla “Muzzy In Gondoland”.
Pasporto al la tuta mondo - 15 serioj po 30 minutoj de la interesa detektivo originale farita en Esperanto.
#000042
Trovu esperantajn amikojn en la reto kaj korespondu, organize skajpajn paroladojn. Mi vivas en Ukrainio
kaj de tempo al tempo mi havas paroladojn per skajpo kun amikoj en Argentino kaj Brazilo.
Estas tre malproksime de mi, kaj niaj landoj estas tute diversaj, do tio estas ege interese:)
#000043
Provu trovi esperantan klubon en via urbo, aŭ se ĝi ne ekzistas, organizu ĝin mem!
Almenaŭ vi povas provi esperantigi viajn amikojn, kaj praktiki Esperanton kun ili. Ekzemple, mi kaj mia
koramikino havas tagojn, kiam ni parolas en Esperanto aŭ en aliaj lingvoj por praktiti ilin.
#000044
Mi esperas, ke ĉi tiujn simplaj konsiloj helpos al vi aŭ al viaj amikoj ekposedi Esperanton. Dankon pro la legado!:)
#000045
Muzika festivalo en Roskilde 2013
#000046
Mi subite malsaniĝis, kaj mi devis ŝanĝi mian hodiaŭan planon. Ankaŭ mia ena esperanta konscienco jam longe vokas min skribi ĉi-artikolon.
Do saluton, karaj! Eble vi scias, ke mi partoprenis la muzikan festivalon en Roskilde en julio. Pro tio mi volas rakonti.
#000047
Roskilde estas ĉiujara muzika festivalo en Danio, kiu okazis ĉirkaŭ Roskilde urbo, 30km de Kopenhago.
Ĝi estas la plej granda muzika oranĝo en Danio, kaj kutime oni havas ĉirkaŭ 100,000 partoprenantojn. Dirinde, ke
30,000 de la partoprenantoj estas volontuloj, kiuj helpas organizi la festivalon kaj partoprenas ĝin senpage.
Volontuloj prezentas diversajn daniajn organizaĵojn. La festivalo daŭras naŭ tagojn.
#000048
En majo mi aliĝis al la festivalo kiel volontulo de DEJO per tiu retpaĝo.
Mi loĝas en Ukrainio, kaj por vojaĝi tien, mi bezonas ŝengenan vizon. Do organizantoj helpas kaj
sendas invitleteron, se estas bezonata.
#000049
Dum 2 semajnoj mi kolektis dokumentojn por la vizo. Vere ne estas gajiga proceduro.
Ĝuste unu monato antaŭ la komenco de la festivalo mi transdonis dokumentojn al viza centro en mia urbo.
Alie mi devus vojaĝi en Kievon(ĉefurbo) por viziti la danian ambasadejon. Tio daŭrus tagon, do mi ŝparis
tempon(sed ne monon, ĉar servo de la viza centro havas propran prezon). Oni diris ke tio daŭros 10 tagojn, do mi
havis sufiĉe da tempo(almenaŭ mi pensis tiel).
#000050
Post 2 semajnoj nenio okazis. Mi telefonis al la viza centro, kaj demandis. Virina voĉo respondis, ke miajn
dokumentojn estas transdonitaj al la ambasadejo, sed ili ne respondis ankoraŭ. “Nu, bone” pensis mi.
#000051
Mi atendis ankaŭ semajnon. Nenio. Mi denove telefonis. Estis la sama respondo. Mi iom koleriĝis.
Ĉar mi ne povis konfirmi al la partoprenantoj, ke mi venos, kaj mi devus aĉeti avia biletojn.
#000052
Restis nur tri tagojn. Mi denove telefonis kaj eksplikis la situacion. Oni konsilis skribi rekte al la
ambasadejo kaj donis al mi la retadreson. Do mi skribis. Kaj post 2 horoj mi ricevis respondon, ke miajn dokumentojn
estas traktitaj, kaj mia pasporto estos ne Ĥarkovo baldaŭ.
#000053
Tiamaniere mi havis nur du tagojn por prepari sin: aĉeti biletojn, aĉeti bezonatajn aĵojn(dormosako, pluvbotojn, ktp)
kaj peti pri ferio al mia labordonanto.
#000054
Do mi sukcesis veni. Mi venis al Kievo per buso, kaj de tie flugis al Prago, de Prago - al Kopenhago. La vojo
daŭris tagon(25 horojn) ĝis mi atingis la festivalon.
Mi presis multe da artikolojn pri Danio kaj Kopenhago, do mi legis ilin dum mia flugado. Sed fakte, mi ne bone
sciis kiel atingi la festivalon de la flughaveno.
#000055
Do mi demandis al kelkaj junuloj pri tio. Ili bonmaniere eksplikis al mi kaj helpis aĉeti biletojn.
Rimarkinde, ke ĉiuj homoj, kiujn mi renkontis en Danio estis tre helpemaj kaj amikemaj. Do ĉie sur mia vojo
mi ekkonis novajn geulojn, kiuj helpis min: knabinoj de Novergio, knabinoj de Germanio, kaj, kompreneble danoj.
Preskaŭ ĉiuj venadis al la festivalo, amuzaj vestaĵoj kaj tro multe da alkoholo signifis tion.
#000056
Kiam mi estis ĉe festivalo mi telefonis al Simono(unu de organizantoj), ke li renkontu min. Li kondukis
min al la bazejo de esperanta grupo, eksplikis la regulojn kaj donis al mi brakringon. Ĉiu partoprenanto havis
propran brakringon, kiu permesas eniri al la teritorio de la festivalo.
#000057
En la bazejo estis ĉirkaŭ 40-50 homoj, sed neniun mi konis de ili, krom Roĉjo(mi korespondis kun li per reto, ĉar li estis
unu de organizantoj). Kiel poste mi eksciis, tie estis kvin ukrainoj, sed mi
estis ununura kiu venis el Ukraino. Aliaj jam loĝis ie en teritorio de Eŭropa Unio.
#000058
Mi manĝis varman supon kaj konatiĝis kun kelkaj gejunuloj. Mi neniam antaŭe vidis tiel multe diversnaciaj
homoj kune. Plejmulte estis eŭropanoj sed ankaŭ estis brazilanoj, usonano kaj eĉ knabino el Ĉinio! Sume estis
ĉirkaŭ 90 volontuloj de esperanta grupo, sed nur 30-40 de ili estis esperanto parolantoj, do pli ofte ni uzis la anglan.
Sed se mi volis praktiki Esperanton, trovi kunparolantojn ne estis problemo. Post kelkaj tagoj ni havis matenajn esperantajn
#000059
Estis preskaŭ nokto, kaj oni diris, ke mi elektu liberan tendon por vivi. Mia tendo estis granda kaj kvinloka. Mi ekloĝis tie sole, aliaj evitis ĝin
ĉar ĝi estis iom rompita. Fine mi prenis mian dormosakon kaj metis sin al ĝi, kaj provis ekdormi. Ne estis facile! Estis malvarme,
kaj tero estis malseka! Mi havis kun mi 2 subĉemizojn, 4 T-ĉemizojn, kaj mi ĉion vestis! Estis tro malvarme komence.
#000060
Je la oka matene Roĉjo vekis min. Li diris ke laŭ la horaro mi devas iri deĵori. Ho, surprizo! Do li kondukis min al pordego, ĉe kiu
jam staris junulo kaj junulino de nia grupo. Oni eksplikis, ke nia laboro estas kontroladi homojn, kiuj transiras la pordegon, ke ili
havas brakringojn. Fakte nia laboro, kiel laboro de volontuloj estis kvarfoje deĵori po ok horoj. Vere, ne estas multe laŭ mi. Ĉar
dum deĵorado vi povas konatiĝi, havi interesan paroladon kaj ekscii pri landoj el kiuj venis viajn kunparolantojn.
#000062
Post du tagoj de deĵorado mi havis du liberaj tagoj, kaj mi decidis veni al Kopenhago. Aliaj partoprenantoj planis veni tien post
la festivalo, sed post la festivalo mi devis tuj forflugi, do mi sole venis al la ĉefurbo.
La vojo estis simpla: unuafoje vi devas veni al Roskilde urbo per buso, tio kostas 20 kronojn. Poste de Roskilde veni al Kopenhago per trajno, tio
kostas 96 kronojn. Laŭ ukrainaj prezoj tio estas ege, ege multekosta! Sed ne gravis, ĉar mi ne estis en Ukraino)
#000063
Mia unua celo estis viziti Kristianion. Sed mi ne sciis kiel trovi ĝin.
Mi demandis pri la vojo al pasantoj sur stratoj, kaj iu montris al mi informejon. Estas ejoj, kie turistoj povas preni mapojn senpage kaj
ricevi ajnan informon pri la urbo. Ĝi estas vere helpema kaj bonfarita! Mi ne vidis tion eĉ en Prago(mi estis tie pasintjare).
Do mi prenis la mapon kaj daŭris promeni sur stratoj de la bela urbo. Estis iom malfacile orientiĝi, ĉar mi prenis mapon en la angla kaj
sur domoj ĉio estis skribita en la dana. De tempo al tempo mi demandis al homojn pri la korekta vojo. Kompreneble, mi povis
uzi buson aŭ metron, sed pli interese iradi piede kaj spektadi la urbon. Foje mi petis pri la vojo al tri danaj knaboj.
Unu de ili havis subĉemizon kun Black Sabbath. Ili diris ke ili ankaŭ iras al Kristianio, kaj invitis min aliĝi.
#000064
Ni amikiĝis, ili ankaŭ partoprenis la festivalon. Sed tiu tage ludis Green Day en Kopenhago, kaj ili volis viziti la koncerton.
Finfine ni proksimiĝis al la pordego de Kristianio. Estas skribitaj reguloj, ke homoj tie ne rajtas foti kaj kuri. Alie ili
estos malvestitaj kaj metitaj for. Do mi eĉ ne provis:)
#000065
Kutime homoj venas tien aĉeti kaj fumi kanabon, Kompreneble, tio ne estas laŭleĝa, sed se vi ne legis
artikolon pri la Kristianio, legu tuj!
#000066
Dum nia parolado, mi malkovris fakton, ke unu de danoj scias multe da rusaj fivortoj. Heh, estis iom amuze, sed mi petis al li
ne uzi ilin al rusoj aŭ ukrainoj, ĉar tio povas esti danĝera.
#000067
En Danio kaj en Kopenhago estas tro multe da bicikloj! Tio vere plaĉis al mi! Se vi kalkulus biciklojn kaj veturilojn sur startoj,
vi vidus, ke kvanto de bicikloj estas eĉ pli multa ol kvanto de veturiloj.
#000068
Krom tio, kiel mi jam skribis, Kopenhago estas interesa bela urbo. Mi faris multe da fotoj, jen kejlkaj.
#000069
Jes, estas la pej interesa parto, ĉu ne? Almenaŭ pro tio homoj kolektiĝas tie! Dum la festivalo ludis
ĉirkaŭ 80 bandojn kaj estis 7 scenejoj, se mi memoras korekte. Komence ludis ne vere indaj muzikistoj,
kaj estis malfermitoj nur 2 scenejoj. Sed la lastaj kvar tagoj estis tute diversaj! Ĉiuj migradis de
koncerto al koncerto. La plej famaj muzikistoj estis Metallica, Slipknot, Riahanna, Volbeat, Kraftwerk,
The National, Queen of The Stone Age, Sigur Ros.
#000070
Sed mi partoprenis nur ĉirkaŭ kvin koncertojn de bandoj, kiuj mi antaŭe aŭskultis kaj ŝatas.
#000071
Slipknot (mi ne tiel ŝatas ilin, sed mi vizitis la koncerton)
#000072
La lasta nokto ne estas kutima. Homoj lasas siajn tendojn, kaj simple lasas siajn aĵojn!
(kredu al mi, en Ukrainio vi neniam vidus tion). Do vi povas trovi multe da interesaĵojn kaj preni ilin al si.
Mia amiko trovis kelkajn tendojn kaj transdonis ilin al la organizantoj pro la venonta jaro. Iu eĉ ŝtelis
miajn botojn kiuj staris ĉe mia tendo ekstere.
#000074
Ĉe festivalo estis tro multe da rubo, kaj mi decidis fari tian foton matene kiam vi forveturis:
#000075
Por mi la vojaĝo estis grandega viva sperto. Krom la muziko, Kopenhago kaj novaj amikoj, la plej interesa afero
por mi estis dana societo! Mi vere ne pensis, ke homoj povas esti tiel kunlaboremaj kaj amikemaj. Mi eĉ
aĉetis libron pri tio “How To Be Danish”. Sed, eble tio, estas alia rakonto.
#000076
Tamen mi neniam amuziĝis tiel multe antaŭe! Kompreneble mi ne sukcesis rakonti pri ĉio, do
se vi estas juna kaj ŝatas muzikon(ne gravas kian) do venu al Roskilde 2014!
#000077
Aparte mi volas danki al DEJO kaj organizantoj de esperanta grupo pro ilia ega laboro, precipe al Simono, Roĉjo kaj Rasmuso.
#000078
La malluma flanko de Esperanto
#000079
Dum Aroma Jalto renkontiĝo ni ofte veturas buse. En buso mi kaj aliaj esperantisoj multe babilis.
Fojfoje mi bablis tro laŭde, kaj tio ne ĉiam plaĉis al aliaj pasaĝeroj. Al tempo de tempo
ili longe rigradis al ni kaj poste demandis: “Kiun lingvon vi parolas, ĉu la hispanan?”.
Ni respondis “Ne, Esperanton!”. Bedaŭrinde homoj ĉiam miris: ili ne sciis pri Esperanto tute kaj redemandas aŭ
respondis “Ĉu? Mi pensis, ke ĝi estas morta”.
#000080
Kelfoje ni renkontadis malafablajn gevirojn, kiuj puŝadis aŭ sakris.
Ni interparolis kaj ŝercadis pri tiuj homoj en Esperanto dum ilia ĉeesto, kaj,
kompreneble, ili ne povis kompreni ion.
#000081
Poste amiko el Polando, Petro, ŝercis, ke ebleco priparoli aliajn homojn en ilia ĉeesto
estas malluma flanko de Esperanto. Kaj al mi plaĉis tiu fakto, ĉar fojfoje ĝi
#000082