Kiaj koloroj estas la steloj
#000000
En la universo estas miliardoj da steloj, kiuj situas kaj distribuas tra la tuta spaco. Ĉiu el ili havas unikajn trajtojn kaj inter tiuj karakterizaĵoj ni havas la koloron. Laŭlonge de la homa historio oni faris demandojn Kiaj koloroj estas la steloj.
#000001
Tial, en ĉi tiu artikolo ni rakontos al vi kian koloron estas la steloj, kiel vi povas diri kaj kiel ĝi influas ĉu ili havas unu koloron aŭ alian.
#000002
1 Kiaj koloroj estas la steloj2 Klasifiko de steloj laŭ koloro3 La koloro de la steloj indikas ilian aĝon4 palpebrumi aŭ palpebrumi5 Kiom longe la steloj brilas?
#000003
Sur la ĉielo ni povas trovi milojn da steloj brilantaj, kvankam ĉiu stelo havas malsaman brilon, depende de ĝia grandeco, "aĝo" aŭ distanco de ni. Sed se ni atente rigardas ilin aŭ rigardas ilin per teleskopo, ni vidas, ke krome la steloj povas havi malsamajn kolorojn aŭ nuancojn, de ruĝa ĝis blua. Do ni trovas pli bluajn stelojn aŭ pli ruĝajn stelojn. Tia estas la kazo de la genia Antares, kies nomo trafe signifas "Rivalo de Marso" ĉar ĝi konkuras kun la intensaj koloroj de la ruĝa planedo.
#000004
La koloro de la steloj baze dependas de la temperaturo de iliaj surfacoj. Tiel, kvankam ĝi ŝajnas kontraŭdira, bluaj steloj estas la plej varmaj kaj ruĝaj steloj estas la plej malvarmaj (aŭ pli ĝuste, la malplej varma). Ni povas facile kompreni ĉi tiun ŝajnan kontraŭdiron, se ni memoras la spektron, ke preskaŭ ĉiuj el ni estis instruitaj en la lernejo kiel infanoj. Laŭ la elektromagneta spektro, transviola lumo estas multe pli forta ol infraruĝa lumo. Tial, bluo implicas pli intensan kaj energian radiadon kaj tial egalrilatas al pli altaj temperaturoj.
#000005
Do, en astronomio, steloj ŝanĝas koloron depende de sia temperaturo kaj aĝo. Sur la ĉielo ni trovas bluajn kaj blankajn stelojn aŭ oranĝajn aŭ ruĝajn stelojn. Ekzemple, la Blua Stelo Bellatrix havas temperaturon de pli ol 25.000 Kelvin. Ruĝetaj steloj kiel Betelgeuse atingas temperaturojn de nur 2000 K.
#000006
Klasifiko de steloj laŭ koloro
#000007
En astronomio, steloj estas dividitaj en 7 malsamajn klasojn laŭ sia koloro kaj grandeco. Ĉi tiuj kategorioj estas reprezentitaj per literoj kaj estas subdividitaj en nombrojn. Ekzemple, la plej junaj (plej malgrandaj, plej varmaj) steloj estas bluaj kaj estas klasifikitaj kiel O-specaj steloj. Aliflanke, la plej malnovaj (plej grandaj, plej malvarmaj) steloj estas klasifikitaj kiel M-tipaj steloj. Nia Suno estas proksimume la grandeco. de mezmasa stelo kaj havas flavecan nuancon. Ĝi havas surfactemperaturon de proksimume 5000-6000 Kelvin kaj estas konsiderita G2-stelo. Dum ĝi maljuniĝas, la suno fariĝas pli granda kaj pli malvarma, dum ĝi fariĝas pli ruĝa. Sed tio ankoraŭ estas miliardoj da jaroj for
#000008
La koloro de la steloj indikas ilian aĝon
#000009
Ankaŭ la koloro de la steloj donas al ni ideon pri ilia aĝo. Kiel rezulto, la plej junaj steloj havas pli bluan nuancon, dum la pli malnovaj steloj havas ruĝecan nuancon. Ĉi tio estas ĉar ju pli juna la stelo, des pli da energio ĝi produktas kaj des pli alta la temperaturo ĝi atingas. Male, kiam steloj maljuniĝas, ili produktas malpli da energio kaj malvarmeta, fariĝante pli ruĝaj. Tamen, ĉi tiu rilato inter ĝia aĝo kaj temperaturo ne estas universala ĉar ĝi dependas de la grandeco de la stelo. Se stelo estas tre masiva, ĝi bruligos fuelon pli rapide kaj fariĝos ruĝeta en malpli da tempo. Male, malpli amasaj steloj "vivas" pli longe kaj daŭras pli longe por bluiĝi.
#000010
En kelkaj kazoj, ni vidas stelojn kiuj estas tre proksimaj unu al la alia kaj havas tre kontrastajn kolorojn. Tio estas la kazo de la albina stelo en Cigno. Nuda okulo, Albireo aspektas kiel ordinara stelo. Sed per teleskopo aŭ binokloj ni vidos ĝin kiel ununura stelo de tre malsama koloro. La plej hela stelo estas flava (Albireo A) kaj ĝia kunulo estas blua (Albireo B). Ĝi estas sendube unu el la plej belaj kaj facile videblaj duobloj.
#000011
Siriuso estas unu el la plej helaj en la norda hemisfero kaj estas facile videbla vintre. Kiam Siriuso estas tre proksime al la horizonto, ĝi ŝajnas brili en ĉiuj koloroj kiel festolumoj. Tiu ĉi fenomeno estas neniel produktata de stelo, sed de io multe pli proksima: nia etoso. La malsamaj tavoloj de aero ĉe malsamaj temperaturoj en nia atmosfero signifas ke lumo de la stelo ne sekvas rektan vojon, sed estas refraktita ree kaj denove dum ĝi vojaĝas tra nia atmosfero. Tio estas konata de amatoraj astronomoj kiel atmosfera turbuleco, kiu igas stelojn "palpebrumi".
#000012
Sen dubo vi estos rimarkinta la sovaĝan ŝanceliĝon de la steloj, tiun konstantan "palpebrumi" aŭ "palpebrumi". Ankaŭ vi rimarkos, ke ĉi tiu flagrado fariĝas pli intensa dum ni proksimiĝas al la horizonto. Ĉi tio estas ĉar ju pli proksima stelo estas al la horizonto, des pli de la atmosfero ĝia lumo devas trapasi por atingi nin, kaj tial des pli ĝi estas tuŝita de atmosfera turbuleco. Nu, en la kazo de Siriuso, kiu estas tre hela, la efiko estas eĉ pli prononcita. Tiel, en nekonstantaj noktoj kaj proksime de la horizonto, tiu turbuleco igas la stelon ŝajni ne senmova, kaj ni vidas ĝin kiel ĵetante malsamajn ombrojn. Natura kaj ĉiutaga efiko fremda al la steloj, kiu ankaŭ influas la kvaliton de observoj kaj astrofotoj.
#000013
Kiom longe la steloj brilas?
#000014
Steloj povas brili dum miliardoj da jaroj. Sed nenio daŭras eterne. La brulaĵo, kiun ili havas por nukleaj reagoj, estas limigita kaj elĉerpiĝas. Kiam mankas hidrogeno por bruligi, heliumfandado transprenas, sed male al la antaŭa, ĝi estas multe pli energia. Tio igas la stelon disetendiĝi milfoje sian originan grandecon ĉe la fino de sia vivo, iĝante giganto. La ekspansio ankaŭ igas ilin perdi varmon ĉe la surfaco kaj devi distribui pli da energio sur pli granda areo, tial ili ruĝiĝas. La escepto estas ĉi tiuj ruĝaj gigantaj steloj, konataj kiel la zono de gigantaj steloj.
#000015
Ruĝaj gigantoj ne daŭras tre longe kaj rapide konsumas la malmulte da brulaĵo al ili restis. Kiam tio okazas, la nukleaj reagoj ene de la stelo finiĝas por subteni la stelon: gravito tiras sur sian tutan surfacon kaj ŝrumpas la stelon ĝis ĝi iĝas nano. Pro ĉi tiu brutala kunpremado, la energio estas koncentrita kaj ĝia surfaca temperaturo altiĝas, esence ŝanĝante sian brilon al blanka. La kadavro de stelo estas blanka nano. Tiuj stelaj kadavroj estas alia escepto al ĉefsekvencaj steloj.
#000016
Mi esperas, ke per ĉi tiu informo vi povas lerni pli pri kia koloro estas la steloj kaj kion ĝi influas.
#000017
Estu la unua por komenti
#000020
Lasu vian komenton Nuligi respondon
#000021
Via retpoŝta adreso ne estos eldonita. Postulita kampojn estas markita per *
#000022