blogs in auxilinguas colectata per robot
#000000
Nia Hispana linguo havas multa proverbi (refranes) e multi de li esas pri la vetero. Yen ke ni havas pri aprilo tre konocata proverbo:
#000001
E yen ke me skribis ica mikra e preske infantala rimo en Ido, nur por amuzar me, inspirita ye ita proverbo:
#000002
En aprilo,rakontas ca konsilosen duboprenez via parapluvo.
#000003
Aresto kaŭzis batalon inter rusiaj esperantistoj
#000005
La akra konflikto ĉirkaŭ la temo okazis dum kunveno de Moskva Esperanto-klubo lunde la 24-an de aprilo, kiun ĉeestis naŭ personoj. La kunveno komenciĝis trankvile per literatura parto, en kiu partoprenis interalie Valentin Melnikov, kiu legis sian satiran versaĵon “Pisemismo”.
#000010
”N. Gudskov, konata pro siaj anarkiista-ekstremista mondkoncepto kaj ne toleranta iun opinion ne koincidan kun la lia, subite furioze atakis min pro mia eldiro pri evidenta kulpo de la akuzito, volis eĉ bati.”
#000012
Kiam la afero leviĝis dum la klubkunveno en Moskvo, Nikolaj Gudskov– alia estrarano de Rusia Esperantista Unio, reagis al la vortoj de Valentin Melnikov pri la “evidenta kulpo” de la arestito.
#000015
– Mi decidis, ke ne plu endas silente akcepti tiaĵojn – feliĉe, oni min subtenis, Nikolaj Gudskov klarigas responde al demando de Libera Folio.
#000016
”La kriegado de Valentin evidentiĝis pli laŭta, kaj Nikolao decidis apliki “pli konvinkan argumenton” – la fizikan forton. Li anoncis; “Se vi ne ĉesos, mi tuj batos vian muzelon!”. Sed Valentin kredeble ne aŭdis la averton: kiam li kriegas, li aŭdas nur sin mem. Nikolao leviĝis, iris al la kontraŭa flanko de la tablo kaj frapis la oponanton. Tiu kompreneble reciprokis.”
#000018
Evidente la situacio aspektis perforta, sed ŝajne tamen okazis nur reciproka svingado de pugnoj.
#000019
– Mi vere intencis lin bati, sed efektiva bato de nenies flanko okazis, rakontas Nikolaj Gudskov.
#000020
– Gudskov jam pli frue insiste (por ne diri histerie) postulis defendi la krimulojn el totalisma sekto “Teorio de feliĉo”, kiam ili estis arestitaj kaj laŭleĝe punitaj pro tre gravaj krimoj. Nun la historio tute similas. Li evidente opinias, ke scipovo diri “Saluton – ĝis revido” ebligas al homo ignori ĉiujn leĝojn kaj fari ajnan krimon.
#000023
– Samtempe konsideru, ke mi opinias, ke li estas vere talenta persono, kiu faris multon valoran por Esperanto-kulturo. Lia traduko de Onegin estas vere bonega. Sed la talento ne faras la homon eltenebla en certaj cirkonstancoj, diras Nikolaj Guskov.
#000025
Co esas la fino di La Sorcisto de Oz, ed anke la fino di mea blogo e di mea laboro por Ido. Me lasos ol restar dum plura semani, e pose forigos ol.
#000028
Jen kie en la mondo troviĝas la ĝisnunaj uzantoj de Amikumu.
#000034
Esperantistoj estas la unuaj uzantoj de la nova aplikaĵo, per kiu eblas trovi proksimajn parolantojn de dezirata lingvo por interrilati kun ili rete aŭ eksterrete.
#000035
La aplikaĵo nun estas dulingva – en la angla kaj en Esperanto. Per la unua versio tamen eblas serĉi nur parolantojn de Esperanto. Spite tiun limigon, la aplikaĵo furore ekdisvastiĝas.
#000037
Ne eblas precize scii, kiom da homoj jam elŝutis la aplikaĵon, li aldonas.
#000039
– Bedaŭrinde ni nun ne havas tian statistikon pri elŝuto. Sed niaj Amikumu-anoj jam komencis komenti pri nia apo en la ap-vendejoj. Ekzemple, en Google Play, jam 64 uzantoj komentis pri Amikumu. Ni esperas ke se vi ŝatos Amikumu, vi nepre komentos pri nia apo en via apo-vendejo.
#000040
Kiu estos la sekva paŝo?
#000041
– Venont-monate Amikumu laŭplane malfermiĝos ekster Esperantujo. Ni speciale fokusos pri la plej popularaj lingvoj (krom la angla) en Esperantujo. Kaj ni ankaŭ poste tradukos nian apon al kiel eble plej multaj lingvoj poste. Se vi volus helpi, kontaktu min retpoŝte!
#000042
En la nuna versio uzantoj povas indiki diversajn lingvojn kiujn ili parolas, sed eblas vidi nur la cent plej proksimajn parolantojn de Esperanto. En postaj versioj oni povos elekti serĉi ankaŭ parolantojn de aliaj lingvoj, kaj supozeble aldoniĝos pliaj manieroj rafini la serĉon.
#000043
Kiam oni trovis homon kiun oni volas kontakti, eblas fari tion per la enkonstruita tekstmesaĝilo de Amikumu.
#000044
TEJO sen buĝeto “pro sabotado de UEA”
#000045
La ĉefa decida organo de TEJO, la komitato, kunvenis dum la Internacia Junulara Forumo okazinta en Italio dum la paska semajnfino. Krom la daŭre ne ekzistanta financa raporto, ĝis la lasta momento mankis ankaŭ tagordo por la kunsido.
#000047
La unua punkto de la tagordo, kiu fine estis afiŝita en la komitata diskutejo, estis “raciigi la estraranecan periodon al la vivo de junuloj”. Pli simple dirite temis pri tio, ke oni mallongigu la oficperiodon de la estraranoj de du jaroj al unu.
#000048
En aparta punkto de la tagordo estis traktitaj la “rilatoj inter TEJO kaj CO”.
#000052
La prezidanto de TEJO, Michael Boris Mandirola, ne kontraŭdiris, sed aldonis, ke la prezidanto de UEA, Mark Fettes, havas la “saman sintenon” al TEJO kiel la ĝenerala direktoro. Dum baldaŭa kunsido de la estraro de UEA Mandirola kiel reprezentanto de TEJO promesis levi la temon pri la kunlaborproblemoj.
#000054
Laŭ akuzo li sub la kaŝnomo “Ajrat Baŝirov” en la socia reto Vkontakte instigis manifestaciantojn porti al la Ruĝa Placo “ĉifonojn, botelojn, benzinon, terebinton kaj ŝaŭmplaston”.
#000061
Dmitrij Bogatov, kiu laboras kiel instruisto de matematiko ĉe Moskva Universitato de Financo kaj Juro, komplete neas sian kulpon. Laŭ lia advokatoj la alvokoj sub la nomo de “Ajrat Baŝirov” estis publikigitaj el pluraj IP-adresoj, el kiuj nur unu estas tiu de la loĝejo de la akuzato. Aldone la publikigoj sub tiu nomo daŭris ankaŭ post la aresto de Dmitrij Bogatov.
#000062
Laŭ la advokatoj de Bogatov, li same kiel “Ajrat Baŝirov” estas uzanto de la sistemo Tor, kiu permesas anoniman aliron al la reto. Bogatov ŝajne havis en sia hejma servilo elirnodon de Tor, tra kiu la anonimulo “Ajrat Baŝirov” dufoje aliris la reton por skribi siajn alvokojn.
#000063
Kiam la sistemo Tor estas uzata, eblas spuri el multaj nodoj nur la lastan, tra kiu anonima uzanto aliras la reton. Entute la sistemo Tor havas proksimume sep mil nodojn, el kiuj iom malpli ol mil estas tiel nomataj elirnodoj, tra kiu la sistemo ligiĝas al la malferma reto. Ĉi-kaze la elirnodo povis tute hazarde esti tiu en la servilo de Bogatov. Eĉ se la alvokoj ŝajnis veni el lia servilo, ili do ne nepre estis skribitaj de li.
#000064
En intervjuo de la retejo Meduza la patrino de Dmitrij Bogdanov opiniis, ke la akuzoj estas absurdaj:
#000068
– Li ja ne ofendus eĉ kateton, kial alvokoj al publika malordo? Li kaj lia edzino, ŝi estas genetika biologo, ili jam de pluraj jaroj manĝas nenion mortigitan. Ili ludas ŝakon, ili lernis Esperanton en tri monatoj kaj intencis veturi al internacia kongreso.
#000069
La estrara deklaro ĵus aperinta en la revuo Esperanto signifas, ke le revuo ne plu bezonos intervjuotojn, opinias Nikola Rašić: “La estraro mem povas plenigi la intervjuojn per la ĝustaj sintenoj, per la oficialaj veroj... kiuj ne ĝenas fidelajn membrojn kaj kunlaborantojn.”
#000071
En la marta numero de la sama revuo, aperinta post la eksigo de Attila Kaszás kaj redaktita de Stefan MacGill, aperis “Estrara pardonpeto” pri la enhavo de la intervjuo kun Camacho. La pardonpeto, laŭ kiu la estraro unuflanke “subtenas la liberan esprimadon de opinioj” sed aliflanke postulas, ke la esprimataj opinioj estu “konstruaj kaj respektemaj”, mirigis multajn legantojn de la revuo.
#000073
Antaŭe mi malpaciencis kiam venos la revuo. Nun mi jam timas ke ĝi venos.
#000075
Revuo Esperanto, la oficiala organo de UEA, en sia marta numero de 2017 aperigis kuriozan oficialan anoncon, per kiu la estraro pardonpetas pro opinioj esprimitaj en interjvuo de homo kiu ne estas estrarano, sed libera sendependa individuo kun propraj opinioj, kiel kutime ĉe intervjuitoj. La estraro evidente kredas ke ĝi devus ial respondeci pro diversaj opinioj de “siaj” intervjuitoj.
#000076
La Estraro de UEA pardonpetas al tiuj niaj membroj, kiujn ofendis kelkaj vortoj kaj esprimoj uzitaj de nia intervjuito Jorge Camacho en la novembra numero. Kvankam ni ja subtenas la liberan esprimadon de opinioj, kontribuoj al nia revuo estu konstruaj kaj respektemaj, ankaŭ kiam temas pri kritiko. La intervjuo ne spegulas la sintenton de la Asocio, kaj ni sincere bedaŭras la eventualan ĝenon al la koncernatoj, niaj fidelaj membroj kaj kunlaborantoj. (Bv. noti la imperativon ‘estu’).
#000077
Postskribe oni direktas la legantojn kvar paĝojn for, al la deklaro de la juĝkomisiono de la premio “Antoni Grabowski”, kiu atribuis premion al la libro Historio de la esperanta literaturo de Carlo Minnaja kaj Giorgio Silfer, al kiu rilatas la opinio de Camacho. Pliajn 13 paĝojn poste aperas recenzo de la sama verko el la plumo de Suso Moinhos. (Iom kaosa trakto de la sama temo en tiu numero, do).
#000078
Pri tio, do, temas. “Ilia” intervjuito Jorge Camacho esprimis sian opinion (ja klare kaj rekte, kiel Camacho jam kutimas) pri tiu libro, pri kiu la “Asocio” evidente havas alian sintenon. Tio do estas lia peko. Kio precize estas la du opinioj ne vere gravas, kvankam notindas ke ni ja konas la opinion de Camacho, sed ne tiun de la “Asocio” kaj ne klaras kiel “Asocio” povas havi opinion.
#000079
La Camacha opinio ne spegulas (tiele!) la opinion de la asocio, kio implicas ke intervjuoj kvazaŭ ja devus speguli la sintenton de la asocio, kaj ke la estraro, nome de la asocio, eĉ havas sintenon pri kiu ajn libro, aŭ kio ajn pri kio intervjuatoj povus opinii. Ne estas ankaŭ klare kiam, kiel kaj kial la asocio alprenis la sintenon pri kiu la estraro parolas. Mi volonte vidus iun protokolon pri tiu bizara sintenalpreno.
#000080
Mi naive pensis ke ĉiu ja rajtas esprimi opiniojn, precipe pri libroj, des pli renoma verkisto kiel Camacho. La aliaj rajtas havi opiniojn pri liaj opinioj. Camacho ja konscias kaj kutimas ke li mem prenas respondecon por siaj eldiroj. Li nur ne konsciis ke la estraro povas elekti por li la ĝustajn vortojn kaj esprimojn.
#000081
Tio ne estas la kutimaj reguloj en demokratiaj sistemoj. Ne estas vere kutime ke estraro prenas al si taskon de librorecenzanto kaj oficiale sintenas pri iu libro, kio devus resti afero de faka aŭ persona prijuĝo. Eĉ pli strangas ke la estraro komentas opinion de konata verkisto, do iu principe kompetenta pri la temo. Ankoraŭ pli strange se la estraro mem ne diras kio estas ĝia precipa sinteno pri la koncerna libro, se ĝi jam transprenis la malnecesan taskon juĝi pri io tia.
#000082
La estrara pardonpeto, bedaŭrinde, lasas anonci ion timigan. Estas normale ke en intervjuoj homoj esprimu individuajn opiniojn, pri kiuj klare ne povas respondeci la redakcio de la revuo aŭ eĉ la estraro, kies organo ĝi estas. Estus, ekzemple, absurde se New York Times devus respondeci pri la vortoj de Lady Gaga, kiujn ŝi donis en iu intervjuo. Estus eĉ pli strange se la redakcio prenus oficialan starpunkton pri iu muzikaĵo. Sed eĉ pli absurdas se la redakcio donas al “siaj” intervjuitoj instrukciojn kiel ili devas esprimi sian “liberan” opinion (ekzemple konstrue kaj respekteme, nekrude, eĉ se kritike).
#000083
Estas absurde pensi ke la estraro entute povus respondeci pri opinioj de “siaj” intervjuitoj. Tio estas klara eĉ al analfabetoj pri ĵurnalismo kaj demokratio. Ke la estraro provas limigi la rajton je libera esprimado de opinioj, doni instrukciojn kiel fari tion, ne apartenas al demokrataj praktikoj kaj simple ne rajtus okazi. La estraro ĉi-foje fakte deklaris:
#000086
Mi ne certas ke tasko de la estraro de iu demokrata moderna asocio estas havi sintenon pri iu ajn verko, precipe ne (pri) literatura. Ĝi fakte transprenis la rolon de universala recenzanto. Ekde nun simple ne havas sencon recenzi aŭ opinii pri kio ajn, ne havas sencon sin esprimi. Apenaŭ havas sencon paroli Esperanton tiam, krom se oni unue konsultiĝas kun la estraro pri la demando kio decas kaj kio permesitas. Estas do klare ke intervuoj kiuj spegulos la sintenon de la estraro ĉiam senprobleme aperos. Do, la estraro anoncis cenzuradon kaj eĉ donis instrukciojn kiel praktiki la memcenzuron.
#000089
La unuajn tridek jarojn dum mia vivo mi loĝis en socia sistemo kie la gazetaro precize tiel funkciis. Kritiko estis permesita nur se ĝi estis “konstrua” kaj aprobita de la aŭtoritatoj. Kio estas “konstrua” kaj “respektema”, tion kompreneble decidas la aŭtoritatoj. Ofte oni senpostenigis redaktorojn kiuj aperigis opiniojn de diversaj intervjuitoj kiuj ne plaĉis al la gvidantoj. La redakcio respondecis al la Estraro (de la Partio) aŭ al la Politburoo. La Estrara noto estas nenio alia ol tio. La Politburoo nun fariĝas la recenza aŭtoritato. Miaj haroj hirtiĝas!
#000090
Tamen, tio ne estas tiom terura. Nome, povas esti eĉ pli terure. Sur la paĝo 55 oni aperigas la (ŝajne oficialan) deklaron de la juĝkomisiono de Fondaĵo Antoni Grabowski (U. Lins, I. Ertl, S. Chengtai) pri la opinio de Jorge Camacho, kiu degnis havi alian opinion (krudan, laŭ ili). Tio do estas la oficiala vero pri tiu libro. La Deklaro diras ke ne ekzistas pli bona historio de la Esperanto-literaturo, kaj ke tio devus okazi por ke oni povu “pravigi la krudan opinion de Jorge Camacho”.
#000091
Tio sonas iom pli bone: krudaj opinioj estas en ordo nur kiam ekzistas pli bona komparobjekto! Jen pliaj instrukcioj kiel trovi la propran liberan opinion! Jen ankaŭ libera kaj oficiala sugesto kiu estas “la plej bona libro”. Kompreneble estas diversaj kaj pluraj opinioj pri tio kio estas bona aŭ la plej bona, sed estas maltrankvilige kiam tio venas de iu oficiala aŭtoritato. Kaj la fakto ke iu libro estas la sola de sia speco ne devus sufiĉi por protekti ĝin de diversaj kritikoj aŭ komentoj.
#000092
Per tio oni forprenas ajnan rajton prezenti kian ajn sintenon malsaman ol tiu kiun atingis la komisiono (post matura pripensado). Tio des pli validas por situacio kiam ekzistos eĉ pli bona libro. Tiam oni okupiĝu pri la bona, kaj ne pri la malbona libro! Kaj kiam ekzistas nur unu libro, ne vere necesas “matura pripensado”. Ĉiukaze, denove tre kurioza kriterio por librokritiko.
#000093
Mi esperas ke la estraro sincere bedaŭros sian pardonpeton kaj komprenos ke tiaj klare stalinismaj intervenoj prezentas ĝenon al aliaj fidelaj membroj kaj kunlaborantoj, kiuj preferas liberan spacon por personaj opinioj kaj rifuzas cenzuron. Koncerne la juĝkomisionon, ĝi evidente miskomprenis sian rolon kaj devus refoje mature pripensi sian deklaron. Jorge Camacho rajtas havi eĉ krudajn opiniojn, senkonsidere de iliaj kriterioj.
#000095
– Same pasintmonate ni sukcese debutigis nian retejon en dek du lingvoj. Tio ne povas realiĝi sen la helpo de niaj lingvoambasadoroj. Se oni volus fariĝi ambasadoro de sia lingvo, kontaktu nin. Krome ni oficiale registras la firmaon (en Aŭstralio) kaj plene tradukis ĉiujn jurajn dokumentojn al Esperanto, ĉar Esperanto estas nia labora lingvo. Tio kaŭzis multe da amuzo por nia advokato!
#000104
La provversion de via aplikaĵo uzas proksimume 350 homoj diversloke en la mondo, kaj ili ĉiuj estas esperantistoj. Kie troviĝas la plej multaj testantoj? Kial ili ĉiuj estas esperantlingvanoj, kvankam via aplikaĵo celas atingi ankaŭ aliajn komunumojn?
#000105
– Nuntempe ĉiuj 350 testantoj estas esperantistoj, kiuj loĝas tre dise tra la tuta mondo. Laŭ niaj statikistoj, la plej multaj testantoj troviĝas en okcidenta Eŭropo. Esperantistoj kaj esperantaj organizoj estas niaj ĉefaj subtenantoj. Ĉiuj teamanoj en Amikumu estas esperantistoj, ni laboras kaj komunikas ĉiutage per la zamenhofa lingvo. Unuvorte, esperantistoj estas nia kerna uzantaro kaj subtenantaro. Estonte, kiam Amikumu sukcesos en Esperantujo, pri kio mi ne dubas, ni malfermiĝos por alilingvanoj. Ni kredas, ke tiam Esperantujo multe profitos pro Amikumu.
#000107
Eble vi povus rakonti iom pri la spertoj de la testantoj? Kiajn ŝanĝojn vi faras antaŭ la publikigo de la preta aplikaĵo?
#000108
– La ĉefaj funkcioj jam estas pretaj. Oni povas trovi proksimajn esperantistojn. Ĉar ni estas ankoraŭ en la beta-testfazo kaj ni ne volas tro multe da testantoj nun, kompreneble la problemo de manko de proksimaj esperantistoj por spontanea rendevuo ekzistas. Kaj oni ankaŭ povas aldoni lingvojn al sia profilo por ke aliuloj apude vidu kiajn lingvojn oni scipovas aŭ lernas. Post la oficiala lanĉo, ni decidos laŭ statistiko, kiu estos la sekvanta lingvo post Esperanto. Iom post iom, ni tradukos la interfacon al kiel eble plej multe da lingvoj.
#000113
– Krome, ni ebligos al Amikumanoj krei eventojn kaj lokajn grupojn; meti pinglojn sur mapon en la apo mem, kaj poste oni povos eĉ trovi homojn, kiuj havas la samajn ŝatokupojn apude (ne nur lingvojn). Tamen, tio estas longdaŭra plano tro for en la estonteco. Ni ĉiuj teamanoj esperas renkonti vin en Amikumu. Ni Amikumu kune, espere kaj Esperante.
#000114
Amikumu helpos trovi proksimajn esperantistojn
#000115
La elekta reklamo de Osmo Buller en la loka gazeto.
#000118
Kiajn celojn vi akcentis dum via elektokampanjo?
#000123
– Mi ne multe kampanjis, ĉar mi revenis al Taivalkoski mallonge antaŭ la elektoj. Mi tamen kredis, ke mi plu estas sufiĉe konata kaj gajnus belan kvanton da voĉoj, eĉ se mi ne estis certa, ke ili sufiĉus por elektiĝo. Mia kampanjo limiĝis preskaŭ nur al gazetanoncoj, cetere la plej elegantaj inter ĉiuj, dank’ al Francisco Veuthey, kiu dezajnis ilin. Mia propra slogano estis “Sperto trans limoj por la bono de Taivalkoski”, per kiu mi evidente celis mian 26-jaran sperton ĉe UEA, kiun mi volas disponigi por mia hejmloko. Krome mi kompreneble diskonigis la la tutlandajn celojn de la partio, precipe kontraŭstaron al la registara plano pri reformo de socialaj kaj prisanaj servoj, kiuj estus tre damaĝaj precipe al homoj en foraj kaj malmulte loĝataj lokoj.
#000124
– Verŝajne ĝi ne rekte influis mian elektiĝon, ĉar mi estis konata jam de longe. En mia kampanjo Esperanto ja rolis almenaŭ tiel, ke ĉiufoje, kiam mi devis prezenti min al la publiko, mi rakontis pri mia laboro ĉe UEA. Eble kelkaj donis sian voĉon al mi ĝuste pro mia internacia sperto, ĉar tiurilate mi elstaris inter ĉiuj kandidatoj, kaj en la nuna mondo tiu aspekto gravas.
#000128
Ĉu vi sukcesos ion realigi kiel la sola reprezentanto de via partio?
#000129
– Pri tio mi optimismas, ĉar mi havas bonajn personajn rilatojn kun reprezentantoj de aliaj partioj, kelkajn el kiuj mi konas ekde mia infanaĝo. Unu el ili, kiu krome sidas en la landa parlamento, estis mia samklasano kaj kelkfoje eĉ publike esprimis sian ĝojon pri mia kandidatiĝo, kvankam niaj politikaj koloroj estas malsamaj. Verdire, miaj novaj gekolegoj ankaŭ estas seriozaj homoj kaj tial sendube pli facile persvadeblaj per argumentoj ol ekzemple estraranoj de UEA.
#000130
Ĉu vi planas nenian aktivadon en la Esperanto-movado?
#000131
La plej fama persono kun fono en Taivalkoski estis la popularega verkisto Kalle Päätalo, kies romanegoj en Finnlando estas presataj en enormaj eldonkvantoj. Ĉu vi ne planas traduki ion el liaj verkoj?
#000133
– Traduki Päätalo estas fortimiga defio, ĉar lia lingvaĵo estas tiel bunta kaj specifa. Kvankam mi scipovas kaj eĉ uzas la saman dialekton, mi havas nek tempon nek kuraĝon provi esperantigi iun ajn el liaj dikaj romanoj. Eble mi ja povus elekti kelkajn memstarajn fragmentojn, ĉe kiuj la lingvaĵo ne tro gravas, sed tio ĉi ne estas promeso!
#000134