Magio (foje referita kiel scenejon aŭ stratmagio distingi ĝin de paranormala aŭ rita magio) estas prezentanta arto en kiu spektantaroj estas distritaj per enscenigitaj trukoj aŭ iluzioj de ŝajne maleblaj aŭ supernaturaj atingoj uzantaj naturajn rimedojn.
Tiuj atingoj estas nomitaj magiotrukoj, efikoj, aŭ iluzioj.
Ĝi estas unu el la plej malnova prezentartoj en la mondo.
#000001
4 Specoj de magia efikeco
#000002
[ citaĵo bezonis ] Magiotrukoj
#000004
Opinioj varias inter magiistoj sur kiel klasifiki antaŭfiksitan efikon, sed kelkaj kategorioj estis evoluigitaj.
Magiistoj povas tiri kuniklon de malplena ĉapelo, igi ion ŝajni malaperi, aŭ transformi ruĝan silknaztukon en verdan silknaztukon.
Magiistoj ankaŭ povas detrui ion, kiel fortranĉado de kapo, kaj tiam "reestigas" ĝin, igas ion ŝajni moviĝi de unu loko al alia, aŭ ili povas eskapi de retena aparato.
Aliaj iluzioj inkludas igi ion ŝajni spiti graviton, igante solidan objekton ŝajni pasi tra alia objekto, aŭ ŝajnante antaŭdiri la elekton de spektanto.
Multaj magiaj rutinoj uzas kombinaĵojn de efikoj.
#000005
Unu el la plej fruaj libroj pri la subjekto estas la laboro de Gantziony de 1489, Natural and Unnatural Magic, kiu priskribas kaj klarigas malmodernajn trukojn.
En 1584 anglo Reginald Scot, publikigita The Discoverie of Witchcraft (La Discoverie de Sorĉado) , parto de kiu estis dediĉita al malkonfirmado de la asertoj ke magiistoj uzis supernaturajn metodojn, kaj montrado kiel siaj "magiotrukoj" estis en realeco plenumis.
Inter la trukoj traktitaj estis manartifik manipuladoj kun ŝnuro, papero kaj moneroj.
Tiutempe, timo kaj kredo je sorĉado estis ĝeneraligitaj kaj la libro provis montri ke tiuj timoj estis mislokigitaj.
Ĉiuj akireblaj kopioj estis bruligitaj sur la surtroniĝo de Jakobo la 1-a en 1603 kaj tiuj restantaj nun estas raraj.
Ĝi komencis reaperi en presaĵo en 1651.
#000006
Dum la 17-a jarcento, multaj similaj libroj estis publikigitaj tio priskribis en detalo la metodojn de kelkaj magiotrukoj, inkluzive de The Art of Conjuring (1614) kaj
La Anatomy of Legerdemain (Anatomio de Legerdemain): La Art of Juggling (Arto de Juggling) (c.1675).
#000007
Ĝis la 18-a jarcento, magiekspozicioj estis ofta fonto de distro ĉe foiroj, kie migrantaj prezentistoj distrus publikon kun magiotrukoj, same kiel la pli tradiciaj spektakloj de glavvorado, ĵonglado kaj fajrospirado.
En la frua 18-a jarcento, ĉar kredo je sorĉado malkreskis, la arto iĝis ĉiam pli estiminda kaj spektakloj estus surŝmiritaj por riĉaj privataj patronoj.
Fama figuro en tiu transiro estis la angla spektaklisto, Isaac Fawkes, kiuj komencis reklami sian agon en anoncoj de la 1720-aj jaroj - li eĉ asertis esti farinta por King George II.
Unu el la anoncoj de Fawkes priskribis lian rutinon en iu detalo:
#000008
Li prenas malplenan saketon, metas ĝin sur la Tablo kaj renversigas ĝin plurajn fojojn, tiam komandas 100 Ovojn el ĝi kaj plurajn pluvperiodojn de reala Oro kaj arĝento, tiam la Saketo komencante ŝveligi plurajn specojn de birdĉasaĵo elĉerpigita ĝin sur la Tablon.
Li ĵetas supren Pakon de kartoj, kaj igas ilin esti vivanta birdojn flugantajn koncerne la ĉambron.
Li kaŭzas al vivantaj Bestaĉoj, Birdoj, kaj aliaj Estaĵoj ekaperi sur la Tablo.
Li krevigas la punktojn de la Kartoj for kaj sur, kaj ŝanĝas ilin al iuj bildoj.
#000009
De 1756 ĝis 1781, Jacob Philadelphia elfaris atingojn de magio, foje sub la alivestiĝo de sciencaj ekspozicioj, ĉie en Eŭropo kaj en Rusio.
#000010
Fonda figuro de moderna distromagio estis Jean Eugène Robert-Houdin, origine horloĝisto, kiu malfermis magioteatron en Parizo en 1845.
Li transformis sian arton de oni rezultis ĉe foiroj al prezento kiun publiko pagis por vidi en la teatro.
Lia specialaĵo konstruis mekanikajn aŭtomatojn kiuj ŝajnis moviĝi kaj agi kvazaŭ vivanta.
Multaj el la mekanismoj de Robert-Houdin por iluzio estis piratkopiitaj fare de lia asistanto kaj alvenis en la agokvalitoj de liaj rivaloj, John Henry Anderson kaj Alexander Herrmann.
#000011
John Henry Anderson iniciatis la saman transiron en Londono.
En 1840 li malfermis la Nov-Strand Teatro, kie li rezultis kiel The Great Wizard of the North (La Granda Sorĉisto de la Nordo).
Lia sukceso venis de reklamado de liaj spektakloj kaj ensorĉado de lia spektantaro kun ekspertfanfaronado.
Li iĝis unu el la plej fruaj magiistoj por ekhavi altnivelan de mondrenomo.
Li malfermis duan teatron en Glasgovo en 1845.
#000012
Direkte al la fino de la jarcento, granda magio montras permanente enscenigis ĉe grandaj teatrejoj iĝis la normo.
La brita prezentisto J da N Maskelyne kaj lia partnero Cooke estis establitaj ĉe la Egipta Halo en Piccadilly de Londono en 1873 fare de ilia manaĝero William Morton, kaj daŭris tie dum 31 jaroj.
La spektaklo asimilita sceniluzioj kaj reinventitaj tradiciaj trukoj kun ekzotika (ofte orienta) figuraĵo.
La potencialo de la scenejo estis ekspluatita por kaŝaj mekanismoj kaj asistantoj, kaj la kontrolo ĝi ofertas super la sinteno de la spektantaro.
Maskelyne kaj Cooke inventis multajn el la iluzioj daŭre prezentite hodiaŭ - unu el lia plej konata estaĵolevitacio.
#000013
La modelo por la aspekto de "tipa" magiisto - viro kun krispa hararo, cilindro, pintbarbo, kaj frako - estis Alexander Herrmann (la 10-an de februaro 1844 - la 17-an de decembro 1896), ankaŭ konata kiel Herrmann la Granda.
Herrmann estis franca magiisto kaj estis parto de la Herrmann familia nomo kiu estas la unuafamilia de magio."
#000014
La eskap-artisto kaj magiisto Harry Houdini prenis sian artistan nomon de Robert-Houdin kaj konstrupreparis vicon da scenaj magiotrukoj, multajn el ili bazite sur kio iĝis konata post lia morto kiel eskapologio.
Houdini estis vere sperta je teknikoj kiel ekzemple serurplukado kaj evitado de frenezjakoj, sed ankaŭ faris plenan uzon de la intervalo de elvokado de teknikoj, inkluzive de falsa ekipaĵo kaj koluzioj kun individuoj en la spektantaro.
Houdini spektaklobranĉo boninformita estis same bonega kiel lia spektaklokapablo.
Ekzistas Houdini Museum dediĉita al li en Scranton, Pensilvanio.
#000015
La Sorĉcirklo estis formita en Londono en 1905 por antaŭenigi kaj avanci la arton de scenmagio.
#000016
Multaj el la principoj de scenmagio estas aĝaj.
Ekzistas esprimo, "ĝi estas ĉiu farita kun fumo kaj spegulas", uzita por klarigi ion nekompreneblan, sed malofte realigas uzi spegulojn hodiaŭ, pro la kvanto de instalaĵlaboro kaj transportmalfacilaĵoj.
Ekzemple, la fama Pepper's Ghost, sceniluzio unue utiligita en 19-ajarcenta Londono, postulis aparte konstruitan teatron.
Modernaj prezentistoj malaperis objektoj same grandaj kiel la Taĝ-Mahalo, la Liberecstatuo, kaj kosmopramo, utiligante aliajn specojn de optikaj trompoj.
#000018
Opinioj varias inter magiistoj por kiel por klasifiki antaŭfiksitan efikon, kaj malkonsenton kiel al kiuj kategorioj fakte ekzistas.
Ekzemple, kelkaj magiistoj konsideras "penetrojn" aparta kategorio, dum aliaj konsideras penetrojn formo de restarigo aŭ teleportation.
Kelkaj magiistoj hodiaŭ, kiel ekzemple Guy Hollingworth [10] kaj Tom Stone [11] komencis defii la nocion ke ĉio magiefikoj konvenas en limigitan nombron da kategorioj.
Inter magiistoj kiuj kredas je limigita nombro da kategorioj (kiel ekzemple Dariel Fitzkee, Harlan Tarbell, S.H. Sharpe), okazis malkonsento por kiom multaj malsamaj specoj de efikoj ekzistas.
Kelkaj el tiuj estas listigitaj malsupre.
#000019
Multaj magiaj rutinoj uzas kombinaĵojn de efikoj.
Ekzemple, en " tasoj kaj pilkoj " magiisto povas uzi malaperas, produktadoj, penetroj, teleportation kaj transformoj kiel parto de tiu prezento.
#000021
La metodaro malantaŭ magio ofte estas referita kiel scienco (ofte branĉo de fiziko) dum la spektaklaspekto estas pli de arta ĝenro.
#000022
Dediĉo al magio povas instrui fidon kaj kreivon, same kiel la laboran etikon asociitan kun regula praktiko kaj la respondeco kiu venas kun devoteco al arto.
La instruado de spektaklomagio iam estis sekretema praktiko.
[ citaĵo bezonis ] Profesiaj magiistoj estis nevolaj partumi scion kun iu ajn ekster la profesio por malhelpi laikaron lernado de siaj sekretoj.
Tio ofte igis ĝin malfacila ke interesita metilernanto lernus io ajn sed la bazaĵojn de magio.
Kelkaj havis striktajn regulojn kontraŭ membroj diskutantaj magiajn sekretojn kun iu ajn sed establis magiistojn.
#000023
De la publikigo de Discoverie of Witchcraft (Diskoverie de Witchcraft) de Reginald Scot (1584) ĝis la fino de la 19-a jarcento, nur kelkaj libroj estis haveblaj ke magiistoj por lernus la metion, dum hodiaŭamasmerkataj libroj ofertas miriadon da titoloj.
Vidbendoj kaj DVDoj estas pli nova medio de instrukotizo, sed multaj el la metodoj trovitaj en tiu formato estas facile trovitaj en antaŭe publikigitaj libroj.
Tamen, ili povas funkcii kiel vida manifestacio.
#000024
Personoj interesitaj pri lernado elfari magian ladskatolon aliĝas al magiaj kluboj.
Ĉi tie magiistoj, kaj hardita kaj provtempo, povas labori kune kaj helpi al unu la alian por reciproka plibonigo, por lerni novajn teknikojn, por diskuti ĉiujn aspektojn de magio, por rezulti por unu la alian - dividante konsilojn, instigon, kaj kritikon.
Antaŭ ol magiisto povas aliĝi al unu el tiuj kluboj, ili kutime devas aŭdicii.
La celo estas montri al la membreco ke ili estas magiisto kaj ne ĵus iu de la strato volanta malkovri magiajn sekretojn.
#000025
La plej granda magia organizo de la monda estas la International Brotherhood of Magicians (Internacia Frateco de Magiistoj);
ĝi publikigas ĉiumonatan ĵurnalon, La Ligado-Ringon .
La plej maljuna organizo estas la Society of American Magicians (Socio de amerikaj magiistoj), kiu publikigas la ĉiumonatan revuon M-u-m kaj de kiu Houdini estis membro kaj prezidanto dum pluraj jaroj.
En Londono, Anglio, ekzistas La Sorĉcirklo, kiu loĝigas la plej grandan magiobibliotekon en Eŭropo.
Ankaŭ PSWCRETS - La Brita Socio de Mistero-Distristoj [14] - servas specife mensistojn, bizaristojn, rakontantojn, legantojn, spiritistoprezentistojn, kaj aliajn misterdistristojn.
La magio de Davenport [15] en la La Strand de Londono estas la plej maljuna famili-administrata magiobutiko de la monda.
La Magio-Kastelo en Holivudo, Kalifornio, estas hejmo de la Academy of Magical Arts (Akademio de Magical Arts).
#000026
Magiaj prezentoj tendencas fali en kelkajn specialaĵojn aŭ ĝenrojn.
#000028
Kelkaj modernaj iluziistoj kredas ke estas maletike doni prezenton kiu asertoj esti io ajn krom saĝa kaj lerta trompo.
La plej multaj el tiuj prezentistoj tial evitas la esprimon "magiisto" (kiun ili rigardas kiel farado de postulo je supernatura kapablo) en favoro de "iluziisto" kaj similaj priskriboj;
ekzemple, la prezentisto Jamy Ian Swiss gajnas tiujn poentojn proklamante sin "honesta mensoganto."
Alternative, multaj prezentistoj diras ke magiaj agoj, kiel formo de teatro, bezonas ne pli da de senrespondecigo ol iu ludo aŭ filmo;
tiu politiko estas rekomendita fare de la magiisto kaj mensisto Joseph Dunninger, kiuj ŝtatoj "Por tiuj kiuj kredas, neniu klarigo estas necesaj;
por tiuj kiuj ne kredas, neniu klarigo sufiĉos."
#000030
Tiuj ŝajne malakordaj malsamopinioj kaŭzis kelkajn konfliktojn inter prezentistoj.
Ekzemple, pli ol tridek jarojn post la tre sukcesa iluziisto Uri Geller faris liajn debutojn en televido en la 1970-aj jaroj por elmontri lian mem-deklaritan metapsikian kapablon fleksi kulerojn, liaj agoj daŭre provokas konflikton inter kelkaj magiaj prezentistoj, ĉar li asertis ke li ne uzis elvokantajn teknikojn.
Aliflanke, ĉar Geller-paŝtejo - kaj daŭre fleksas - kuleroj ene de spektaklokunteksto, la Dunninger-citaĵo povas esti dirita uzi.
#000031
Malpli plena je konflikto, aliflanke, povas esti la uzo de misgvidaj praktikoj de tiuj kiuj utiligas elvokantajn teknikojn por persona gajno ekster la ejo de magia prezento.
#000032
Fraŭdaj bildaĵoj longe kapitaligis en la popolkredo en paranormalaj fenomenoj por predi sur la funebrigis por financa gajno.
De la 1840-aj jaroj ĝis la 1920-aj jaroj, dum la plej granda populareco de la Spiritismo religiema movado same kiel ĝenerala intereso en seancoj, kelkaj fraŭdaj bildaĵoj uzis elvokantajn metodojn por prezenti iluziojn kiel ekzemple tablo-frapado, ardezo-skribon, kaj telekinete efikoj, kiujn ili atribuis al la agoj de fantomoj aŭ aliaj spiritoj.
La granda eskap-artisto kaj iluziisto Harry Houdini dediĉis multon da lia tempo al eksponado de tiaj fraŭdaj funkciigistoj.
Magiisto James Randi, magia duopo Penn & Teller, kaj la mensisto Derren Brown ankaŭ dediĉis multe da tempo al esplorado kaj falsrivelado paranormalaj, okultaj, kaj supernaturaj asertoj.
#000033
Fraŭdaj kredokuracantoj ankaŭ estis montritaj utiligi manartifiko por doni la aspekton de forigado de kokid-birdintestaĵaj "tumoroj" de la abdomenoj de pacientoj.
#000034
Trompistoj kaj trompenspezantoj ankaŭ povas uzi teknikojn de elvokado por fraŭdaj celoj.
Trompi en kartludoj estas evidenta ekzemplo, kaj ne surpriziĝadunu: unu el la plej respektataj lernolibroj de kartteknikoj por magiistoj, La eksperto ĉe la Ludtablo de Erdnase, estis ĉefe skribitaj kiel instrukciomanlibro por kartakroj.
La kartarto konata kiel "Trovaĵo la Sinjorino" aŭ " tri-karta monteo " estas maljuna favorato de stratokazigistoj, kiuj logas la viktimon en vetado je kio ŝajnas kiel simpla propono: identigi, post ŝajne facila-al-traka miksadsekvenco, kiu unu el tri vizaĝo-laŭ kartoj estas la reĝino.
Alia ekzemplo estas la konkoludo, en kiu pizo estas kaŝa sub unu el tri juglandoŝeloj, tiam intermiksis ĉirkaŭ la tablo (aŭ trotuaro) tiel malrapide por igi la pozicion de la pizo ŝajne evidenta.
Kvankam tiuj estas konataj kiel fraŭdoj, homoj daŭre perdas monon sur ili;
konkoludringo estis detruita supren en Los-Anĝeleso same lastatempe kiel decembro 2009.
#000035
Pro la sekretema naturo de magio, esplorado foje povas esti defio.
Multaj magiaj resursoj estas private tenitaj kaj la plej multaj bibliotekoj nur havas malgrandajn popularismajn kolektojn de magicana.
Tamen, organizoj ekzistas al grupo kune sendependaj kolektantoj, verkistoj, kaj esploristoj de magia historio, inkluzive de Association de la Magic Collectors, [30] kiu publikigas kvaronjaran revuon kaj aranĝas ĉiujaran kongreson;
kaj la Elvokado-Arto-Esplorcentro, [31] kiu publikigas ĉiumonatan novaĵleteron kaj dujaran revuon, kaj ofertas it membruzon de serĉebla datumbazo de raraj libroj kaj periodaĵoj.
#000036
Spektaklomagio estas precipe rimarkinda kiel gravejo da popola kulturo de la mid-19-a ĝis mid-20-a jarcentoj.
Multaj prezentoj kaj prezentistoj povas esti kondukitaj tra gazetoj [32] de la tempo.
#000037
Multaj libroj estis skribitaj pri magiotrukoj;
tiel multaj estas skribitaj ĉiun jaron ke kiam almenaŭ unu magioverkinto [33] sugestis ke pli da libroj estas skribitaj pri magio ol iu alia prezentanta arto.
Kvankam la plejparto de tiuj libroj ne vidiĝas sur la bretoj de bibliotekoj aŭ publikaj librovendejoj, la gravmiena studento povas trovi multajn titolojn tra specialecaj butikoj servi la bezonojn de magiaj prezentistoj.
#000038
Iluziisto estas amuzisto, kiu lerte trompas la rigardantojn en teatroj kaj cirkoj per falsaj ŝajnoj kaj rapide faritaj ĵonglaĵoj kreante iluziojn, kiuj similas al magio aŭ sorĉo sed estas farita per tute naturaj iloj.
#000043