Vortfarada semantiko (ankaŭ konata kiel leksikosemantic), estas subkampo de lingva semantiko.
La unuoj de analizo en vortfarada semantiko estas vortfaradaj unuoj kiuj inkludas ne nur vortojn sed ankaŭ sub-vortojn aŭ sub-unuoj kiel ekzemple afiksoj kaj eĉ kunmetas vortojn kaj frazojn.
Vortfarada unuoŝminko la katalogo de vortoj en lingvo, la leksikono.
Vortfarada semantiko rigardas kiel la signifo de la vortfaradaj unuoj korelacias kun la strukturo de la lingvo aŭ sintakso.
Tio estas referita kiel sintaks-semantika interfaco.
#000001
la klasifiko kaj putriĝo de vortfaradaj eroj
la diferencoj kaj similecoj en vortfarada semantika strukturo kruc-linguistical
la rilato de vortfarada signifo por juĝi signifon kaj sintakson.
#000003
Vortfaradaj trupoj, ankaŭ referitaj kiel kiel ekzemple sintaksaj atomoj, povas stari sole koncerne radikvortojn aŭ partojn de kunmetaĵvortoj aŭ ili nepre alkroĉas al aliaj unuoj kiel ekzemple prefiksoj kaj sufiksoj faras.
La unuaj estas nomitaj liberaj morfemoj kaj ĉi-lastaj malliberaj morfemoj.
Ili falas en mallarĝan vicon da signifoj ( semantikaj kampoj) kaj povas agordi kun unu la alian por generi novajn signifojn.
#000004
Kiel vortfarada ermapo sur konceptoj
Kiel vortfarada ermapo sur la okazaĵoj
#000006
Netransitivaj verboj: neakuzativa kontraŭ neergativa
Transitivecalternoj: la inkoativa /kaŭzativalterno 4.2-a
1 la 1981 malambigua padanalizo de Kayne
2 la 1988 "VP-ŝela" analizo de Larson
3 la 2004 duobla objektokonstruo de Beck & Johnson
#000008
1 la 1981 malambigua padanalizo de Kayne
2 la 1988 "VP-ŝela" analizo de Larson
3 la 2004 duobla objektokonstruo de Beck & Johnson
#000009
Vortfaradaj rilatoj: kiel signifoj rilatigas al unu la alian
#000010
Vortfaradaj eroj enhavas informojn pri kategorio (vortfarada kaj sintaksa), formo kaj signifo.
La semantiko ligita al tiuj kategorioj tiam rilatigas al ĉiu vortfarada objekto en la leksikono.
Vortfaradaj eroj ankaŭ povas esti semantike klasifikitaj surbaze de ĉu iliaj signifoj estas derivitaj de ununuraj vortfaradaj unuoj aŭ de sia ĉirkaŭa medio.
#000011
Vortfaradaj eroj partoprenas regulajn padronojn de asocio kun unu la alian.
Kelkaj rilatoj inter vortfaradaj eroj inkludas hiponimon, hipernimy, sinonimecon kaj antonomion, same kiel homonimion.
#000012
Hiponimo kaj hipernimy rilatas al rilato inter ĝenerala esprimo kaj la pli specifaj esprimoj kiuj kategoriiĝas sub la kategorio da la ĝenerala esprimo.
#000013
Ekzemple, la kolorruĝeco, verda, blua kaj flava estas hiponimoj.
Ili kategoriiĝas sub la ĝenerala esprimo de koloro, kio estas la hipernimo.
#000014
Hiponimoj kaj hipernimoj povas esti priskribitaj utiligante taksonomion, kiel vidite en la ekzemplo.
#000015
Sinonimeco rilatas al vortoj kiuj estas okulfrapaj kaj literumita alimaniere sed enhavas la saman signifon.
#000016
Antonomio rilatas al vortoj kiuj estas ligitaj havante la kontraŭsignifojn al unu la alian.
Ekzistas tri specoj de antonimoj:
gradigitaj antonimoj, komplementaj antonimoj kaj interrilataj antonimoj.
#000017
Homonimio rilatas al la rilato inter vortoj kiuj estas literumitaj aŭ prononcitaj laŭ la saman manieron sed tenas malsamajn signifojn.
#000018
Vortfarada semantiko ankaŭ esploras ĉu la signifo de vortfarada unuo estas establita per rigardado it kvartalon en la semantika reto, (kun vortoj ĝi okazas en naturaj frazoj), aŭ ĉu la signifo jam estas loke enhavita en la vortfarada unuo.
#000019
En la angla, WordNet estas ekzemplo de semantika reto.
Ĝi enhavas anglajn vortojn kiuj estas grupigitaj en sinarojn.
Kelkaj semantikaj rilatoj inter tiuj sinaroj estas meronimy, hiponimo, sinonimeco kaj antonomio.
#000020
Kiel vortfarada ermapo sur konceptoj
#000021
Scii la signifon de vortfarada objekto tial intencas scii la semantikajn kaŭzadojn la vorto kunportas.
Tamen, estas ankaŭ eble kompreni nur unun vorton de semantika kampo sen kompreno aliaj rilataj vortoj.
Prenu, ekzemple, taksonomion de plantoj kaj bestoj: estas eble kompreni ke la vortoj pliiĝis kaj kuniklo sen sciado de kia kalendulo aŭ ke ondatro estas.
Tio estas uzebla al koloroj ankaŭ, kiel ekzemple komprenado de la vorto ruĝa sen sciado de la signifo de skarlato, sed komprenado de skarlato sen sciado ke la signifo de ruĝa povas esti malpli verŝajna.
Semantika kampo povas tiel esti tre granda aŭ tre malgranda, depende de la nivelo de kontrasto estanta farita inter vortfaradaj eroj.
Dum kato kaj hundo ambaŭ kategoriiĝas sub la pli granda semantika kampo de besto, inkluzive de la raso de hundo, kiel germana paŝtisto, postulus kontrastojn inter aliaj rasoj de hundo (ekz. korgi-hundo, aŭ pudelo), tiel vastigante la semantikan kampon plu.
#000023
Kiel vortfarada ermapo sur la okazaĵoj
#000024
Okazaĵostrukturo estas difinita kiel la semantika rilato de verbo kaj ĝiaj sintaksaj trajtoj.
Okazaĵostrukturo havas tri primarajn komponentojn: [8]
#000025
primitiva okazaĵospeco de la vortfarada objekto
mapante regulojn al vortfarada strukturo
#000026
Verboj povas aparteni al unu el tri tipoj: ŝtatoj, procezoj, aŭ transiroj.
#000027
(1a) difinas la staton de la pordo estanta fermita;
ekzistas neniu opozicio en tiu predikato.
(1b) kaj (1c) ambaŭ havas predikatojn montrantajn transirojn de la pordo iranta de esti implicite malfermaj al fermita.
(1b) donas la netransitivan uzon de la verbo proksime, kun neniu eksplicita mencio de la kaŭzanto, sed (1c) faras eksplicitan mencion de la agento implikita en la ago.
#000028
Sintaksa bazo de okazaĵostrukturo: mallonga historio
#000029
Lexicalist-teorioj iĝis popularaj dum la 1980-aj jaroj, kaj emfazis ke la interna strukturo de vorto estis demando de morfologio kaj ne de sintakso.
Lexicalist-teorioj emfazis ke kompleksaj vortoj (rezultiĝantaj el kunmetado kaj derivaĵo de afiksoj) havas vortfaradajn kontribuojn kiuj estas derivitaj de morfologio, prefere ol rezultiĝado el imbrikitaj sintaksaj kaj fonologiaj trajtoj, ĉar Generative Linguistics antaŭdiras.
La distingo inter Generative Linguistics kaj Lexicalist-teorioj povas esti ilustrita pripensante la transformon de la vorto detrui al detruo:
#000033
Seksa Lingvistikteorio: deklaras la transformo de detruu → detruon kiel la nominala, nom + detruas, kombinita kun fonologiaj reguloj kiuj produktas la produktaĵon detruon.
Rigardas tiun transformon kiel sendependan de la morfologio.
Lexicalist-teorio: vidas detrui kaj detruon kiel havado de idiosinkraziaj vortfaradaj kontribuoj surbaze de ilia disopinieco en morfologio.
Argumentas ke ĉiu morfemo kontribuas specifan signifon.
Ŝtatoj ke pri la formado de la kompleksa vorto detruo estas respondecita fare de aktoraro de Lexical Rules, (Vortfaradaj Reguloj,) kiuj estas malsama kaj sendependa de sintaksaj reguloj.
#000034
Vortfarada eniro listigas la bazajn trajtojn de aŭ la tuta vorto, aŭ la individuajn trajtojn de la morfemoj kiuj inventas la vorton mem.
La trajtoj de vortfaradaj eroj inkludas sian kategorioselektadon c-selektada, selektional trajtojn s-selektada, (ankaŭ konata kiel semantika selektado), [9] fonologiajn trajtojn, kaj ecojn.
La trajtoj de vortfaradaj eroj estas idiosinkraziaj, neantaŭvideblajn, kaj enhavas specifa informojn pri la vortfaradaj eroj kiujn ili priskribas.
#000035
La sekvanta estas ekzemplo de vortfarada eniro ĉar la verbo metis:
#000036
Lexicalist-teorioj deklaras ke la signifo de vorto estas venita de ĝia morfologio aŭ la leksikono de parolanto, kaj ne ĝia sintakso.
La grado da la influo de morfologio pri totala gramatiko restas kontestata.
Nuntempe, la lingvistoj kiuj perceptas unu motoron veturadon kaj morfologiajn erojn kaj sintaksajn erojn estas en la plimulto.
#000037
Tio alportis la fokuson reen sur la sintaks-vortfaradan semantikinterfacon;
tamen, sintaktikistoj daŭre serĉis kompreni la rilaton inter kompleksaj verboj kaj sia rilata sintaksa strukturo, kaj al kiu grado la sintakso estis projekciita de la leksikono, kiam la Lexicalist-teorioj kverelis.
#000040
En la mezaj 90'oj, lingvistoj Heidi Harley, Samuel Jay Keyser, kaj Kenneth Hale traktis kelkajn el la implicoj prezentitaj per kompleksaj verboj kaj vortfarad-derivita sintakso.
Iliaj proponoj indikis ke la predikatoj KAŬXAS kaj IĜU, referitaj kiel subunuoj ene de Verbo-frazo, funkciis kiel vortfarada semantika ŝablono.
Predikatoj estas verboj kaj ŝtato aŭ asertas ion ĉirkaŭ la subjekto de la frazo aŭ la argumento de la frazo.
Ekzemple, la predikatoj iris kaj estas ĉi tie malsupre aserti la argumenton de la subjekto kaj la stato de la subjekto respektive.
#000041
La subunuoj de Verbo-frazoj kondukis al la Argumento-Strukturo-Hipotezo kaj Verb Phrase Hypothesis, ambaŭ skizis malsupre.
La Rikuro trovita sub la "ombrelo-" Verbo-frazo, la VP Ŝelo, alĝustigis binar-disbranĉiĝan teorion;
alia kritika temo dum la 1990-aj jaroj.
Nuna teorio rekonas la predikaton en Specifier-pozicio de arbo en inkoativaj/ kontraŭkaŭzativ verboj (netransitivaj), aŭ kaŭzativverboj (transitivaj) estas kio selektas la Tetrolon ligitan kun speciala verbo.
#000042
Kenneth Hale kaj Samuel Jay Keyser lanĉis ilian disertaĵon sur vortfarada argumentostrukturo dum la fruaj 1990-aj jaroj.
Ili argumentas ke bazs argumentostrukturo estas reprezentita en la sintakso, kaj ke la sintaksa reprezentado de la predikato estas vortfarada projekcio de siaj argumentoj.
Tiel, la strukturo de predikato estas strikte vortfarada reprezentantaro, kie ĉiuj frasal-ĉefprojektoj ĝia argumento sur frasal nivelo ene de la sintaksoarbo.
La selektado da tiu frasal kapo estas bazita sur Empty Category Principle de Chomsky.
Tiu vortfarada projekcio de la bazs argumento sur la sintaksa strukturo estas la fundamento por la Argumento-Strukturo-Hipotezo.
Tiu ideo koincidas kun Projection Principle de Chomsky, ĉar ĝi devigas VP esti selektita loke kaj esti selektita fare de Tense Phrase (Tp).
#000043
Surbaze de la interagado inter vortfaradaj trajtoj, loko, kaj la trajtoj de la EPP (kie frasal kapo selektas alian frasal elementon loke), Hale kaj Keyser faras la aserton ke la Specifier-pozicio aŭ komplemento estas la nuraj du semantikaj rilatoj kiuj projekcias bazs argumenton.
En 2003, Hale kaj Keyser prezentis tiun hipotezon kaj argumentis ke vortfarada unuo havendaĵo unun aŭ la alian, Specifier aŭ Complement, sed ne povas havi ambaŭ.
#000044
Morris Halle kaj Alec Marantz lanĉis la nocion de distribuita morfologio en 1993.
Tiu teorio rigardas la sintaksan strukturon de vortoj kiel rezulto de morfologio kaj semantiko, anstataŭe de la morph-semantika interfaco estanta antaŭdirita de la sintakso.
Esence, la ideo ke sub la Plilongigita Projekcio-Principo ekzistas loka limo sub kiu speciala signifo okazas.
Tiu signifo povas nur okazi se ĉef-elstara morfemo ĉeestas ene de la loka domajno de la sintaksa strukturo.
La sekvanta estas ekzemplo de la arbo proponita per distribuita morfologio por la frazo- " John's destroying the city ".
Detrui estas la radiko, V-1 reprezentas verbaligon, kaj D reprezentas nominaligon.
#000045
Verb Meaning and The Lexicon: First-Phase Syntax, lingvisto Gillian Ramchand agnoskas la rolojn de vortfaradaj kontribuoj en la selektado de kompleksaj verboj kaj iliajn argumentojn.
"First-Phase" sintakso proponas ke okazaĵostrukturo kaj okazaĵpartoprenantoj estas rekte reprezentitaj en la sintakso per binara disbranĉigo.
Tiu disbranĉigo certigas ke la Specifier estas la konstante subjekto, eĉ dum esplorado de la projekcio de la vortfarada eniro de kompleksa verbo kaj sia ekvivalenta sintaksa konstruo.
Tiu ĝeneraligo ankaŭ ĉeestas en la teorio de Ramchand ke la komplemento de kapo por kompleksa verbofrazo devas ko-priskribi la okazaĵon de la verbo.
#000046
Ramchand ankaŭ lanĉis la koncepton de Homomorphic Unity, kiu rilatas al la struktura sinkronigado inter la kapo da kompleksa verbofrazo kaj ĝia komplemento.
Laŭ Ramchand, Homomorphic Unity estas "kiam du okazaĵopriskribiloj estas sintakse Merged, kiun la strukturo de la komplemento devas unuigi kun la strukturo de la kapo."
#000047
Netransitivaj verboj: neakuzativa kontraŭ neergativa
#000048
La neakuzativa hipotezo estis prezentita fare de David Perlmutter en 1987, kaj priskribas kiel du klasoj de netransitivaj verboj havas du malsamajn sintaksajn strukturojn.
Tiuj estas neakuzativaj verboj kaj neergativaj verboj.
Tiuj klasoj de verboj estas difinitaj fare de Perlmutter nur en sintaksaj esprimoj.
Ili havas la sekvajn strukturojn subeste:
#000049
La sekvanta estas ekzemplo de la angla:
#000051
En (2a) la verbo subeste prenas rektan objekton, dum en (2b) la verbo subeste prenas subjekton.
#000052
La ŝanĝo-de-ŝtatposedaĵo de Verbo-frazoj (VP) estas signifa observado por la sintakso de vortfarada semantiko ĉar disponigas indicon ke subunuoj estas enkonstruitaj en la VP-strukturo, kaj ke la signifo de la tuta VP estas influita per tiu interna gramatika strukturo.
(Ekzemple, la VP la florvazo bankrota portas ŝanĝo-de-ŝtatsignifon de la florvazo iĝante rompita, kaj tiel havas silentan IĜANTA subunuo ene de ĝia subesta strukturo.
Ekzistas du specoj de ŝanĝo-de-ŝtatpredikatoj:
#000053
Inkoativaj verboj estas netransitivaj, signifante ke ili okazas sen rekta objekto, kaj tiuj verboj esprimas ke ilia subjekto spertis certan ŝanĝon de ŝtato.
Inkoativaj verboj ankaŭ estas konataj kiel kontraŭkaŭzativ verboj.
Kaŭzativverboj estas transitivaj, signifante ke ili okazas kun rekta objekto, kaj ili esprimas ke la subjekto kaŭzas ŝanĝon de ŝtato en la objekto.
#000054
Lingvisto Martin Haspelmath klasifikas inkoativajn/kaŭzativverbparojn malpli ol tri ĉefaj kategorioj: kaŭzativo-, kontraŭkaŭzativo-, kaj ne-direktitalternoj.
Ne-direktitalternoj estas plue subdividitaj en labilajn, ekvipolent, kaj suplementajn alternojn.
#000055
La angla tendencas preferi labilajn alternojn, [25] signifante ke la sama verbo estas uzita en la inkoativaj kaj kaŭzativformoj.
Tio povas esti vidita en la sekva ekzemplo:
bankrota estas netransitiva inkoativa verbo en (3a) kaj transitiva kaŭzativverbo en (3b).
#000056
Kiel vidite en la subesta arbo por (3a), la senvoĉa subunuo IĜI estas enkonstruita ene de la Verbo-frazo (VP), rezultigante la inkoativan ŝanĝo-de-ŝtatsignifon (y iĝas z).
En la subesta arbo por (3b), la senvoĉaj subunuoj CAUS kaj Become estas ambaŭ enkonstruita ene de la VP, rezultigante la kaŭzativŝanĝo-de-ŝtatsignifon (x-kialan y iĝas z).
#000057
Angla ŝanĝo de ŝtatverboj ofte estas de-adjektiva, signifante ke ili estas derivitaj de adjektivoj.
Ni povas vidi tion en la sekva ekzemplo:
#000058
En ekzemplo (4a) ni komencas kun stative netransitivan adjektivon, kaj derivas (4b) kie ni vidas netransitivan inkoativan verbon.
En (4c) ni vidas transitivan kaŭzativverbon.
#000059
Kelkaj lingvoj (ekz., germanajn, italajn, kaj francajn), havas multoblaj morfologiajn klasojn de inkoativaj verboj.
Ĝenerale parolante, tiuj lingvoj apartigas siajn inkoativajn verbojn en tri klasojn: verboj kiuj estas devige nemarkitaj (ili ne estas markitaj kun refleksiva pronomo, clita, aŭ fiksas), verbojn kiuj estas laŭvole markitaj, kaj verbojn kiuj estas devige markitaj.
La kaŭzativverboj en tiuj lingvoj restas nemarkitaj.
Haspelmath nomas tion la kontraŭkaŭzativ alterno.
#000060
Ekzemple, inkoativaj verboj en la germana estas klasifikitaj en tri morfologiajn klasojn.
Class A verboj nepre formas inkoative kun la refleksiva pronom sik , Class B verboj formas inkoative nepre sen la refleksiva pronomo, kaj Class C verboj formas inkoative laŭvole kun aŭ sen la refleksiva pronomo.
En ekzemplo (5), la verb zerbrak estas nemarkita inkoativa verbo de Class B, kiu ankaŭ restas nemarkita en it kaŭzativformo.
#000061
En kontrasto, la verboöfnete estas Class A verbo kiu nepre prenas la refleksivan pronomsik en sia inkoativa formo, sed restas nemarkita en sia kaŭzativformo.
#000062
Ekzistas iu debato kiel al ĉu la malsamaj klasoj de inkoativaj verboj estas sole bazitaj en morfologio, aŭ ĉu la diferencigo estas derivita de la vortfarad-semantikaj trajtoj de ĉiu individua verbo.
Dum tiu debato daŭre estas nesolvita en lingvoj kiel ekzemple la itala, la franca, kaj la greka, ĝi estis proponita fare de lingvisto Florian Schäfer ke ekzistas semantikaj diferencoj inter konsiderindaj kaj nemarkitaj inkoative en la germana.
Specife, tiel nur nemarkitaj inkoativaj verboj permesas pretervolan kaŭzantlegadon (signifante ke ili povas akcepti " x pretervole kaŭzis y " legadon).
#000063
Kaŭzativmorfemoj ĉeestas en la verboj de multaj lingvoj (ekz., la tagaloga, madagaskarano, turko, ktp.), kutime ekaperante en la formo de afikso sur la verbo.
Tio povas esti vidita en la sekvaj ekzemploj de la tagaloga, kie la kaŭzativprefikso pag- (realigita ĉi tie kiel ronĝi) ataŝeoj al la verbtumba por derivi kaŭzativan transitivan verbon en (7b), sed la prefikso ne aperas en la inkoativa netransitiva verbo en (7a).
Haspelmath nomas tion la kaŭzativ alterno.
#000064
Richard Kayne proponis la ideon de malambiguaj padoj kiel alternativon al c-aŭtoritata rilatoj, kio estas la speco de strukturo vidita en ekzemploj (8).
La ideo de malambiguaj padoj deklaris ke precedenco kaj anaforo devus esti ligitaj per malambigua pado.
Tio signifas ke la linio liganta precedencon kaj anaforo ne povas esti rompita per alia argumento.
Se aplikite al duoble transitivaj verboj, tiu hipotezo lanĉas la strukturon en diagramo (8a).
En tiu arbo povas esti vidite ke la sama pado povas esti spurita de ambaŭ DP ĝis la verbo.
Arbdiagramo (7b) ilustras tiun strukturon kun ekzemplo de la angla.
Tiu analizo estis paŝo direkte al binarajn branĉigante arbojn, kio estis teoria ŝanĝo kiu estis antaŭenigita per la VP-ŝela analizo de Larson.
#000066
La 1988 "VP-ŝela" analizo de Larson
#000067
Larson postulis sian Single Complement Hypothesis en kiu li deklaris ke ĉiu komplemento estas lanĉita kun unu verbo.
La Duoblo-Objekto-Konstruo prezentita en 1988 donis klarajn signojn de hierarkia strukturo uzanta nesimetrian binaran disbranĉigon.
Frazoj kun duoblaj objektoj okazas kun duoble transitivaj verboj, ĉar ni povas vidi en la sekva ekzemplo:
#000068
Ĝi ekaperas kvazaŭ la verbo sendas havas du objektojn, aŭ kompletigas (argumentoj): kaj Maria, la ricevanto kaj pakaĵo, la temo.
La argumentostrukturo de duoble transitivverbaj frazoj estas kompleksa kaj spertis malsaman strukturan hipotezon.
#000069
La origina struktura hipotezo estis tiu de ternara disbranĉigo vidita en (9a) kaj (9b), sed sekvanta el la 1981 analizo de Kayne, Larson asertis ke ĉiu komplemento estas lanĉita per verbo.
#000070
Ilia hipotezo montras ke ekzistas pli malalta verbo enkonstruita ene de VP-ŝelo kiu agordas kun supra verbo (povas esti nevidebla), tiel kreante VP-ŝelon (kiel vidite en la arbdiagramo dekstren).
La plej multaj nunaj teorioj jam ne permesas la ternaran arbon de (9a) kaj (9b), tiel ke la temo kaj la celo/ricevanto vidiĝas en hierarkia rilato ene de binara disbranĉiĝa strukturo.
#000071
Sekvantaro estas ekzemploj de la testoj de Larson por montri ke la hierarkia (supra) ordo de ĉiuj du objektoj akordigas kun linia ordo, tiel ke la dua estas regitaj (c-komandi) per la unua.
Tio estas en harmonio kun X'Bar Teorio de Frazo-Strukturo-Gramatiko, kie la arbo de Larson uzas la malplenan Verbon al kiu la V estas levita.
#000072
Refleksivoj kaj reciprocal'oj (anaforoj) montras tiun rilaton en kiu ili devas esti c-komandi per siaj precedencoj, tia ke la (10a) estas gramatikaj sed (10b) estas ne:
#000073
Pronomo havendaĵo kvantoron kiel sia precedenco:
#000074
La efiko de negativa poluseco signifas ke "ajna" havendaĵo negativan kvantoron kiel precedenco:
#000075
Tiuj testoj kun duoble transitivaj verboj kiuj konfirmas c-komando ankaŭ konfirmi la ĉeeston de subestaj aŭ nevideblaj kaŭzativverboj.
En duoble transitivaj verboj kiel ekzemple elasteco iun io, sendas iun ion, montras iu io ktp. ke ekzistas subesta kaŭzativsignifo kiu estas reprezentita en la subesta strukturo.
Kiel vidite en ekzemplo en (9a) supra, Johano sendis al Maria pakaĵon, ekzistas la subesta signifo kiu' Johano "igis" Maria havi pakaĵo.
#000076
Larson proponis ke ambaŭ frazoj en (9a) kaj (9b) akcio la sama subesta strukturo kaj la diferenco sur la surfaco situas en tio la duoblan objektokonstruon "kiun Johano sendis al Maria pakaĵo" estas venita per transformo de NP kaj plie PP-konstruo "Johano delegita pakaĵo Maria".
#000077
Mansigno kaj Johnson, aliflanke, donas indicon ke la du subestaj strukturoj ne estas la samaj.
En tiel faranta, ili ankaŭ doni pliajn signojn de la ĉeesto da du VPs kie la verbataŝeoj al kaŭzativverbo.
En ekzemploj (14a) kaj (b), ĉiu el la duoblaj objektokonstruoj estas alternita kun NP-+ PP-konstruoj.
#000079
Mansigno kaj Johnson montras ke la objekto enen (15a) havas malsaman rilaton al la moviĝverbo kiam ĝi ne povas porti la signifon de HAVADO kiu la posedanto (9a) kaj (15a) povas.
En (15a), Satoshi estas vivanta posedanto kaj tiel estas kaŭzita HAVI kisiman.
La PP por Satoshi (15b) enestas de benefaktive-naturo kaj ne nepre portas tiun signifon de HAVAS aŭ.
#000080
La subestaj strukturoj estas tial ne la samaj.
La diferencoj kuŝas en la semantiko kaj la sintakso de la frazoj, kontraste al la transforma teorio de Larson.
Plia indico por la struktura ekzisto de VP-konkoj kun nevidebla vorta unuo ricevas en la apliko de la komplementa instruisto aŭ modifier "denove".
Frazo (16) estas ambigua kaj rigardi en la du malsamajn signifojn rivelas diferencon en strukturo.
#000081
Tamen, en (17a), estas klare ke ĝi estis Sally kiu ripetis la agon de malfermado de la pordo.
En (17b), la okazaĵo estas en la pordo estanta malfermita kaj Sally povas aŭ eble ne malfermis ĝin antaŭe.
Igi tiujn du malsamajn signifojn, "denove" ataŝeojn al VPs en du malsamaj lokoj, kaj tiel priskribas du okazaĵojn kun sole restrukturado.
#000082