This Magazine is Haunted estis hororo komika origine publikigita fare de Fawcett [1] inter 1951 kaj 1953.
Kurado 14 temoj, ĝi estis la unuaj el la supernatura linio de Fawcett;
ŝnuro de titoloj kiuj inkludis Beware!=Terror Tales, Worlds of Fear (Mondoj de Timo), Strange Suspense Stories , kaj Unknown Worlds.
#000001
Post kiam Fawcett ĉesis publikigon, This Magazine is Haunted estis vendita al kaj publikigita fare de Charlton Comics de 1954 ĝis 1958.
#000002
Debutante kun kovrildato de oktobro 1951, This Magazine is Haunted estis la unua sukcesa provo de Fawcett membrigi la enspezigan horormerkaton kun bildstrio dediĉite specife al supernatura fikcio.
La libro reprezentis paŭzon de la pli konata produkto de Fawcett, kiu intervalis de superherooj ( Captain Marvel) ĝis filmadaptoj kaj adoleska humuro.
Kreite fare de Sheldon Moldoff kaj redaktita fare de Will Leiberson kaj Al Jetter, la libro estis loze modeligita post la Nova Tendenco de Eŭropa Komuumo, precipe iliaj tre sukcesaj hororotitoloj.
#000003
Kiel ĝiaj superul-konataj konkurantoj, This Magazine is Haunted estis rimarkinda pro ĝia nigra humuro kaj oftaj O. Henry kulminoj.
Uzante la konsiderindajn kreivajn resursojn de la Fawcett stabilaj, Haunted intrigoj traktis la normajn horortemojn de la periodo: venĝo de pretere la tombo, makabra venĝo kaj "malhela" justeco, ĉiuj el kiuj estis prezentitaj kun konvena nivelo de ironio.
#000004
Homa malsaĝeco ludis ŝlosilan rolon en multaj rakontoj;
karakteroj estis konstante gviditaj en katastrofon memstare propra avideco, stulteco aŭ rekta korupto.
Multaj intrigoj rondiris ĉirkaŭ violentaj krimuloj renkontantaj hororajn sed totale indajn sortojn, dum aliaj havis malbonŝancajn spektantojn kaptitajn en bizara aŭ terurantajn cirkonstancojn.
#000005
Bildstriohistoriisto Stephen Sennitt priskribas la Fawcett-linion kiel "vere timigan" [3] kontraste al la pli viscera aliro de Eŭropa Komuumo.
#000006
Krom la evidentaj kinematografiaj influoj, Haunted kaj ĝiaj kunuloj sekvis almenaŭ du literaturajn tradiciojn derivitajn de la triviala literaturo de la antaŭaj jardekoj.
La unua estis la Krimo-hororfiguraĵo de revuoj kiel Black Mask aŭ Flynn's Detective Fiction, kiuj emfazis murdon, perforton, kaj terurajn krimojn.
Multaj aŭtoritatoj kredas ke la tradicio estis pasita malsupren al la 50'oj-hororĝenro per la Crime-bildstrioj de la pli postaj kvardekoj;
Hantitaj elstaraj multaj rakontoj kombinante la du areojn.
#000007
Kompreneble, senkompare la plej potenca influo sur This Magazine is Haunted estis la horora komika ĝenro mem, kiu laŭ Watt-Evans, reprezentis proksimume unu sesono de la bildstriomerkato ĉe sia 1954 pinto.
#000008
Ree sekvante la ekzemplon de Eŭropa Komuumo, Haunted havis plejparte ne-daŭrajn rakontojn rakontitajn fare de konvene malica gastiganto, la kadavreca kuracisto Morto.
Simila al kadukiĝa kadavro vestiĝis kiel viktoria enterigisto, kuracisto Morto ludis multe lasaman rolon kiel la Kripta Gardanto en Asizanstataŭantnomumo De la Kripto , rompante la kvaran muron por disponigi klarigojn kaj elpensi detalojn.
Male al la tielnomitaj "ghoulunatic'oj de Eŭropa Komuumo" tamen, Dr. Death ofte reĝisoris la okazaĵojn en la rakonto, funkciante kiel la mano de sorto kaj eĉ movante la karakterojn direkte al ilia finfina detruo.
Al tiu fino, li estis kapabla je akceptado de homa formo por interagi kun siaj celitaj viktimoj, provizante ilin malbonaj konsiloj aŭ (iom malice) perfidante ilian fidon en decidaj momentoj.
#000009
Unue aperanta sur la kovro de Hantita numero 1, kuracisto Morto estis la gastiganto de la serio ĝis ĝia nuligo en 1953.
Li revenis por kelkaj temoj kiam la revuo estis akirita fare de Charlton Comics en 1954.
Kiel igite fare de Charlton-lojalulo Steve Ditko, kuracisto Morto akceptis laŭstadie malpli skeletaspekton.
#000011
Kiel la plej multaj aliaj bildstrioj de la fruaj kvindeko, la enhavo de Haunted tiris sur vasta gamo de popolkulturaj fontoj, precipe ĉefa kinejo, trivialfikcio kaj amerika folkloro.
Rakontoj ofte estis super meza kvaliton: manuskriptoj estis kleraj kaj foje poeziaj;
arto kutime de la profesiaj normoj de Fawcett (kompareblaj, en kelkaj ekzemploj, al la pli elstara materialo de Eŭropa Komuumo).
Eble tiu-aĵa malhavado estis novigado.
Hantis komercis pri la norma hororbiletprezo de la periodo - bizaraj krimoj, strangaj estaĵoj, ĉirkaŭpaŝante kadavrojn kaj similaĵon.
Praktike ĉiuj la ripetiĝantaj temoj de Haunted estis kutimaj por la ĝenro, reciklita en preskaŭ ĉiu hororbildstrio al gracio la gazetbudoj.
#000012
Plagita estis rimarkinda pro utiligado la "The Beyond (La Preter)", kiel unuecigan elementon al multaj el ĝiaj intrigoj.
Dum la ideo ne estis utiligita konstante, ĝi iĝis revenanta intrigilo en ĉiuj la horortitoloj de Fawcett, foje ludante esencan rolon en la rakonto.
Ĝi estis, en signifo, la plej proksima aĵo al "universo" en serio de libroj alie mankante ion rilate al kontinueco.
#000014
Nelonge parolante, La Preter estis mistera aviadilo de ekzisto kiu foje trudiĝis al la fizika mondo.
Ombra limbo vage simila al la Postvivo, ĝi funkciis kiel la fonto de la multaj supernaturaj minacoj kiuj minacis la "Sferon de la porvivaĵo."
En kelkaj kazoj, ĝi estis griza, senviva purgatorio loĝita putrante kadavrojn;
en aliaj, loko de eterna turmento simila al infero (kvankam ĝi neniam estis specife difinita kiel tia).
#000015
La Preter ŝajnis esti la loĝejo de ĉiuj la plej malbonaj timoj de la homaro;
vampiroj, fantomoj kaj demonoj ekzistis kune kun drakoj, sorĉistinoj kaj harpioj.
Ĉio ŝajnis ĝenerale malamika direkte al la homaro, kelkaj periode krucis super por utiligi elektitaj viktimoj aŭ por serĉi venĝon sur iamaj turmentantoj.
La trafiko ŝajnis flui en ambaŭ indikoj;
mortontoj povis preterintence trovi sin kaptiten en la Preter antaŭ la fino de siaj naturaj vivoj.
#000016
Aliro al la Preter prenis multajn formojn.
Fantomaj ekspresoj faris meznoktajn kurojn al la alia flanko, portante la spiritojn de la ĵus mortinto.
Fantomplezurkrozado-ekskursoŝipoj pramis molderantajn pasaĝerojn tra la Maro de la Morta.
Neatentaj vojaĝantoj ofte fondas sin farante unudirektan ekskurseton sur la Vojo al Nowhere.
Foje, mekanizita transporto estis tute nenecesa - marĉoj, kavernoj kaj fantomdomoj ĉio ŝajnis situi ene de la eksteraj limoj de La Preter.
#000017
Nenecesa ekzemple, la ideo ne estis la sola deveno de Fawcett;
spektra grandeco estis bazvaro de fantazirevuoj kiel ekzemple Weird Tales.
Eĉ ene de la bildstriindustrio, pli fruaj eldonistoj faris referencojn al "La Spiritmondo,'
bazita sur la Judeo-Kristana nocio de la postvivo.
=Fawcett" s novigado kuŝis en sia uzo de la koncepto por ligi multajn el la malkontinuaj intrigoj de Haunted.
Kiel ununura, subesta kondiĉo, La Preter funkciis perfekte, disponigi kaj senfinan rezervujon de eblaj intrigoj kaj klarigo por kiel supernaturaj fortoj povis ekzisti en la "reala" mondo.
#000018
Kune kun multaj aliaj titoloj de simila vejno, This Magazine is Haunted venis sub fajron dum la kontraŭ-bildstrioj kontraŭreago de la fruaj kvindeko (kvankam ĝenerale parolante, ĝia enhavo ne estis tute samviscera kiel siaj rivaloj).
Ironie, tio ne estis la kialo de la nuligo de la titolo;
Fawcett faligis ĝian tutan bildstriolinion en 1953, plejparte kiel rezulto de tutindustria vendofalo kaj longdaŭra kortuma batalo kun DC Bildliteraturo.
#000019
Fawcett vendis la plej multajn el ĝiaj trajtoj al Charlton Comics en 1954, interkonsento kiu inkludis la kvar horortitolojn.
Evidente, Haunted estis sufiĉe sukcesa por daŭrigi eldonadon sub ĝia origina numerado, komencante kun nr. 16 (marto 1954).
Por tempo almenaŭ, Charlton provis konservi la malbonhumoran atmosferon de ĝia antaŭulo, eĉ retenante la servojn de kuracisto Morto kiel la rakontanto de la serio.
Dum ne tre supren al la normoj de Fawcett artiste, la kuro de Charlton estis distingita per iuj el la plej frua laboro de Steve Ditko en la supernatura ĝenro.
Post la establado de la Bildliteratura Kodo en 1954, la enhavo estis kolorigita malsupre konsiderinde, traktante magio, mistero kaj suspenso prefere ol rektan hororon.
#000020
La ŝanĝo en enhavo kondukis al cirkuladproblemoj, kiam la revuo estis restartigita ene de jaro, revenante al temo unu en 1956.
Kuracisto Morto estis anstataŭigita per Doctor Haunt (eventuale dizajnis de Ditko, iom post iom la plumbartiston de la titolo).
La bildstrio dumonate daŭris pliajn du jarojn malgraŭ la financaj problemoj plagante la bildstriindustrion tiutempe.
La fina temo de la Charlton-kuro estis numero 16 (majo 1958).
#000021
Rakontoj de la Mistera Vojaĝanto
#000025