La studo de la historio de merkatigo, kiel disciplino, estas senchava ĉar ĝi helpas difini la bazliniojn sur kiuj ŝanĝiĝas povas esti rekonita kaj kompreni kiel la disciplino evoluas en respondo al tiuj ŝanĝoj.
La praktiko de merkatigo estis konata por Jarmiloj, sed la esprimo "merkatigo" uzita por priskribi komercajn agadojn aĉetantajn kaj vendantajn produktojn aŭ servoj venis en popularan uzon en la malfrua deknaŭa jarcento.
La studo de la historio de merkatigo kiel akademia kampo aperis en la frua dudeka jarcento.
#000001
Vendantoj emas distingi inter la historio de merkatigpraktiko kaj la historio de merkatigo pensis:
#000002
() la historio de merkatigpraktiko rilatas al enketo en la manieron kiel ke merkatigo estis praktikita;
kaj kiel tiuj praktikoj evoluis dum tempo ĉar ili respondas al variaj sociekonomikaj kondiĉoj
(b) la historio de merkatigpenso rilatas al ekzameno de la maniero kiel ke merkatigo estis studita kaj instruita
#000003
() la historio de merkatigpraktiko rilatas al enketo en la manieron kiel ke merkatigo estis praktikita;
kaj kiel tiuj praktikoj evoluis dum tempo ĉar ili respondas al variaj sociekonomikaj kondiĉoj
#000004
(b) la historio de merkatigpenso rilatas al ekzameno de la maniero kiel ke merkatigo estis studita kaj instruita
#000005
Kvankam la historio de merkatigo pensis kaj la historio de merkatigpraktiko estas apartaj kampoj de studo, ili intersekcas ĉe malsamaj krucvojoj.
Merkatigterapiistoj okupiĝas pri novigaj praktikoj kiuj kaptas la atenton de merkatigakademiuloj kiuj kodigas kaj disvastigas tiajn praktikojn.
En la sama tempo, surmerkatigi akademiulojn ofte evoluigas novajn esplormetodojn aŭ teoriojn kiuj poste estas adoptitaj fare de terapiistoj.
Tiel evoluoj en merkatigteorio informas merkatigpraktikon kaj inverse.
La historio de merkatigo restos nekompleta se oni disasocias akademiularon de terapiistoj.
#000006
La publikigo, en 1960, de la artikolo de Robert Keith, "The Marketing Revolution (La Merkatigo-Revolucio)", estis pionira laboro en la studo de la historio de merkatigpraktiko.
Kaj, en 1976, la publikigo de la libro de Robert Bartel, The History of Marketing Thought, (La Historio de Merkatigo-Penso,) markis turnopunkton en la kompreno de kiel merkatigteorio evoluinta ĉar ĝi unue aperis kiel aparta disciplino ĉirkaŭ la turno de lasta jarcento.
#000007
Merkatigo en deksepa kaj dekoka jarcento Eŭropo
Merkatigo en la deknaŭa kaj dudeka jarcentoj
#000009
4 La socia surmerkatiga koncepto
#000012
Laŭ etimologoj, la esprimo "merkatigo" unue aperis en vortaroj en la deksesa jarcento kie ĝi rilatis al la procezo de aĉetado kaj vendado ĉe merkato.
La nuntempa difino de "merkatigo" kiel procezo de movado de varoj de produktanto al konsumanto kun emfazo de vendo kaj reklamado unue aperis en vortaroj en 1897.
La esprimo, merkatigo, estas derivaĵo de la latinaĵo, mercatus kun la signifo merkato aŭ komercisto.
La esprimon, "merkato" venas de la latina "mercatus" signifante (foirejo).
#000014
Historiistoj de merkatigo emas fali en du apartajn branĉojn de merkatighistorio - la historio de merkatigpraktiko kaj la historio de merkatigtought. Tiuj branĉoj ofte estas profunde dividitaj kaj havas tre malsamajn radikojn.
La historio de merkatigpraktiko estas bazita en administrado- kaj merkatigstudoj, dum la historio de merkatigo pensita estas bazita en ekonomia kaj kulturhistorio.
Tio signifas ke la du branĉoj demandas tre malsamajn specojn de esplordemandoj kaj utiligas malsamajn esplorilojn kaj kadrojn.
#000015
Historiistoj de merkatigo entreprenis konsiderindan enketon en la aperon de merkatigo, ankoraŭ ekzistas malmulte da interkonsento pri kiam merkatigo unue komenciĝis.
Kelkaj esploristoj argumentas ke merkatigpraktikoj povas esti trovitaj en antikvo [12] [13] [14] dum aliaj indikas ke merkatigo, en it moderna formo, emerĝis lige kun la ascendo de konsumantkulturo en deksepa kaj dekoka jarcento kiel Eŭropo [15] dum ankoraŭ aliaj esploristoj sugestas ke moderna merkatigo estis nur plene realigita en la jardekoj post la industria revolucio en Britio de kie ĝi poste atingis Eŭropon kaj Nordamerikon.
Holandano kaj aliaj sugestis ke la malsamaj datoj por la apero de merkatigo povas esti klarigitaj per problemoj ĉirkaŭantaj laŭ la manieron en kiu merkatigo estis difinita - ĉu referenco al "moderna merkatigo" kiel laŭplana, programis repertuaron de profesia praktiko inkluzive de agadoj kiel ekzemple segmentigo, produktodiferencigo, poziciigado kaj merkatigokomunikadoj kontraŭ "merkatigo" kiel simpla formdistribuo kaj interŝanĝo.
#000016
Kelkaj studoj trovis signojn de reklamado, markigo, enpakado kaj markado en antikvo.
Umbricius Scauras, ekzemple, estis produktanto de fiŝsaŭco (ankaŭ konata kiel garum) en Pompejo, ĉirkaŭ kiun 35 C.E. Mosaic-padronoj en la atrio de lia domo estis ornamitaj kun bildoj de amforo portanta lian personan markon kaj bonkvalitajn asertojn.
La mozaiko konsistas el kvar malsama amforo, el unu ĉe ĉiu angulo de la atrio, kaj portanta etikedojn jene: [20]
#000017
La reputacio de la fiŝoj de Scauras saŭci povas esti de tre alta kvalito trans la Mediterannean kaj sia reputacio vojaĝis same malproksimen kiel moderna Francio.
Curtis priskribis tiun mozaikon kiel "anoncon ...
kaj rara, unusignifa ekzemplo de ĉeftemo inspirita fare de patrono, prefere ol de la artisto."
En Pompejo kaj proksima Herkulano, arkeaologia indico ankaŭ montras al signoj de markigo kaj markado en relative ofta uzo.
Vinvazoj, ekzemple, estis stampitaj kun nomoj, kiel ekzemple "Lassius" kaj "L.
"verŝajne referencoj al la nomo de la produktanto.
Karbigitaj panoj, trovita en Herkulano, indikas ke kelkaj bakistoj stampis sian panon kun la nomo de la produktanto.
#000022
David Wengrow argumentis ke markigo iĝis necesa sekvante la urban revolucion en praa Mezopotamio en la 4-a jarcento a.K., kiam grandskalaj ekonomioj komencis amasproduktajn krudvarojn kiel ekzemple alkoholaĵoj, kosmetikaĵoj kaj tekstiloj.
Tiuj maljunegaj socioj trudis striktajn formojn de kvalito-sistemo super krudvaroj, kaj ankaŭ devis peri valoron al la konsumanto tra markado.
Produktantoj komencis fiksante simplajn ŝtonfokojn al produktoj kiuj dum tempo estis transformitaj en argilfokbiradon impresis bildojn, ofte asociiten kun la persona identeco de la produktanto tiel donante al la produkto famulon.
#000023
Diana Twede kverelis ke la "konsumantaj enpakadfunkcioj de protekto, servaĵo kaj komunikado estis necesa kiam ajn pakaĵoj estis la objekto de transakcioj" (p. 107).
Ŝi montris ke amforoj uzis en mediteranea komerco inter 1500 kaj 500 a.K. elmontris vastan gamon de formoj kaj markadojn, kiuj disponigis informojn por transakcioj.
Sistema uzo de stampitaj etikedoj originas de ĉirkaŭ la kvara jarcento a.K.
En plejparte antaŭ-klera socio, la formo de la amforo kaj ĝiaj bildaj markadoj peris informojn pri la enhavo, regionon de origino kaj eĉ la identecon de la produktanto kiuj estis komprenitaj por peri informojn pri produktokvalito.
Ne ĉiuj historiistoj konsentas ke tiuj markadoj povas esti komparitaj kun modernaj markoj aŭ etikedoj.
Moore kaj Reid, ekzemple, argumentis ke la karakterizaj formoj kaj markadoj en antikvaj ujoj devus esti nomitaj proto-markoj prefere ol modernaj markoj.
#000024
En Anglio kaj Eŭropo dum la Mezepoko, kampurboj-sprang supren.
Kelkaj analizistoj sugestis ke la esprimo, "merkatigo,'
eble unue estis uzita en la kunteksto de kampurboj kie la esprimo' merkatigo" eble estis uzita fare de produktantoj por priskribi la procezon de kardado kaj vendi ilian produkton kaj varojn en kampurboj.
Blintiff esploris la fruajn Mezepokajn retojn de kampurboj kaj sugestas ke ekde la 12-a jarcento ekzistis pliiĝo en la nombro da kampurboj kaj la apero de komercistcirkvitoj kiam borsistoj volummezuris supren plusojn de pli malgrandaj regionaj, malsamaj tagmerkatoj kaj revendis ilin ĉe la pli grandaj centraligitaj kampurboj.
#000025
Merkatigo en deksepa kaj dekoka jarcento Eŭropo
#000028
Merkatigo en la deknaŭa kaj dudeka jarcentoj
#000032
Ĝis la deknaŭa jarcento, okcidentaj ekonomioj estis karakterizitaj fare de malgrandaj regionaj provizantoj kiuj vendis varojn sur loka aŭ regiona bazo.
Tamen, ĉar transportsistemoj pliboniĝis de la meza deknaŭa jarcento, la ekonomio iĝis pli unuigita permesante al firmaoj distribui normigis, markvarojn nacian nivelon.
Tio kaŭzis multe pli larĝan amasmerkatigpensmanieron.
Produktantoj emis insisti pri strikta normigado por atingi skalekonomiojn kun vido al konservado de produktokostoj malsupren kaj ankaŭ al atingado de merkataliro en la fruaj stadioj de la vivociklo de produkto.
La modelo T kiun Ford estis ekzemplo de produkto estanta produktita ĉe prezo kiu estis pagebla por la burĝonaj mezaj klasoj.
#000033
En la frua dudeka jarcento, ĉar merkatgrandeco pliiĝis, iĝis pli ordinare por produktantoj produkti gamon da modeloj prezentitan ĉe malsamaj kvalitpunktoj dizajnitaj por renkonti la bezonojn de diversaj demografiaj kaj vivstilmerkatsegmentoj, kaŭzante la ĝeneraligitan praktikon de merkatsegmentigo kaj produktomalsamigo.
Inter 1902 —1910 George B Waldron, laborante pri la reklam-agentejo de Mahin, utiligis impostregistrojn, urbokernadresarojn kaj censodatumojn por montri al anoncantoj la proporcion de klera kontraŭ analfabetaj konsumantoj kaj la gajnkapablecon de malsamaj okupoj en kio verŝajne estas la unua ekzemplo de demografia segmentigo de populacio.
Ene de malmulto pli ol jardeko, Paul Cherington evoluigis la "ABCD" domanartipologion - la unuan soci-demografian segmentigo-ilon.
#000034
Ĉar industrio kreskis, la postulo je spertaj komercprofesiuloj ankaŭ kreskis.
Por renkonti tiun postulon, universitatoj komencis ofertajn kursojn en komerco, ekonomiko kaj merkatigo.
Merkatigo, kiel disciplino, unue estis instruita en universitatoj en la tre frua dudeka jarcento.
Tamen, esploristoj nur iĝis interesitaj pri esplorado de la historio de merkatigo en la meza dudeka jarcento.
De la komenco, esploristoj emis identigi du fadenojn de historiesploro;
la historio de merkatigpraktiko [54] kaj la historio de merkatigo pensis kiu temis principe pri la pliiĝo da merkatigeduko kaj dissekci laŭ la manieron en kiu merkatigo estis instruita kaj legis.
Fruaj historiaj studoj estis ĉefe priskribaj.
#000036
La praktiko de merkatigo eble estis aranĝita por Jarmiloj, sed la moderna koncepto de merkatigo kiam profesia praktiko ŝajnas esti emerĝinta kiel la poŝto kiel industria entreprena mondo.
Aldone al la studoj de specifaj kulturoj aŭ periodoj, diskutitaj en la antaŭa sekcio, kelkaj historiistoj de merkatigo serĉis skribi pli ĝeneralajn historiojn da la evoluo de merkatigo en la moderna epoko.
Farendaĵo tion, historiistoj ofte kontaktas metodon konatan kiel periodigo.
Periodigo rilatas al la procezo aŭ studo de klasifikado de la pasinteco en diskretajn, kvantigis nomumis unuojn laŭ la celo de analizo aŭ studo.
#000037
Ŝlosila demando kiu maltrankviligis esploristojn estas ĉu specifaj orientiĝoj aŭ pensmanieroj kiuj informas esencajn periodojn de la evoluo de merkatigo povas esti identigitaj.
Vendantoj malkonsentas koncerne la precizajn periodojn kiuj skizas merkatigpraktikon kaj priskribas laŭ la manieron kiun tiu merkatigpraktiko evoluigis dum tempo.
#000038
Orientiĝoj aŭ filozofioj kiuj informas merkatigpraktikon
#000039
En la surmerkatiga literaturo, daŭrigi debaton ĉirkaŭas la orientiĝojn aŭ filozofiojn kiuj eble informis surmerkatigan praktikon ĉe malsamaj tempodaŭroj.
Orientiĝo povas esti detrovaĵo kiel "la speco de agado aŭ submeti ke pri organizo ŝajnas plej interesita kaj donas plej multe de la atenton al."
Rilate al merkatigorientiĝoj, la esprimo estis difinita kiel "filozofio de komercadministrado."
aŭ "entreprena mensstato" [62] aŭ kiel "organizo [al] kulturo" [63]
#000040
Hollander et al. identigis dek kvar malsamajn scenteoriojn aŭ mallongajn periodigojn same kiel totalon de dek naŭ longa periodisations kiuj estis aranĝitaj ekde 1957.
De tiuj, la kontribuoj de Robert Keith (1960) kaj Ronald Fullerton (1988) estas la plej ofte citis.
#000041
La produktado orientis epokon de 1869 —1930s - karakterizite per "fokuso sur produktadaj procezoj"
La sales oriented era de la 1930-aj jaroj ĝis la 1950-aj jaroj - karakterizite per investo en esplorado por evoluigi novajn produktojn kaj reklamadon konvinki merkatojn pri produktavantaĝoj
La merkatigo orientis epokon de la komenco de la 1950-aj jaroj - karakterizite per fokuso sur la latentaj kaj ekzistantaj bezonoj de la kliento
#000043
Krome, Keith hipotezis ke surmerkatiga kontrolepoko estis ronde aperi.
Kvankam la artikolo de Keith eksplicite dokumentis la evoluon de Pillsbury, la artikolo ŝajnas indiki ke la stadioj observitaj ĉe Pillsbury konsistigu norman aŭ normalan evoluan padon (produktion→sales→marketing) por la plej multaj grandaj organizoj.
#000044
La nocio de Keith de apartaj epokoj en la evoluo de merkatigpraktiko estis vaste kritikita kaj lia periodigo priskribita kiel "senespere mankhava".
Specifaj kritikoj da la triparta periodigo de Keith inkludas tion:
#000045
Ĝi ignoras historiajn faktojn pri komerckondiĉoj [69]
Ĝi misprezentas la naturon de mendado kaj ofertado [69]
Ĝi ignoras la kreskon de merkatiginstitucioj [70]
#000046
La artikolo, kiu estas tute bazita sur la personaj rememoroj de Keith kaj ne utiligis ununuran referencon, estas plej bone priskribita kiel anecdotal. Systematic-studoj aranĝitaj ekde la laboro de Keith ne reproduktis la periodigon de Keith.
Anstataŭe, aliaj studoj indikas ke multaj firmaoj elmontris merkatigorientiĝon en la deknaŭa jarcento kaj ke la fakaj lernejoj instruis merkatigon jardekojn antaŭ ol Pillsbury adoptis merkatigon orientis aliron.
Jones kaj Richardson ankaŭ esploris historiajn raportojn pri merkatigpraktiko kaj trovis indicon por kaj la vendo kaj merkatigepoko dum la tielnomita produktadepoko kaj finis ke ekzistis neniu "merkatigrevolucio."
Detala studo de la ĉokoladproduktanto, Rowntree, trovis ke tiu firmao ŝanĝiĝis de produktadorientiĝo trae ĝis surmerkatiga orientiĝo per la 1930-aj jaroj, sen transitioneis tra la tielnomita vendorientiĝo.
Aliaj kritikoj de la laboro de Keith substrekis ke la tielnomita produktadepoko malsukcesas akordigi kun historiaj faktoj kaj esti sugestinta ke ĝi estas mito.
La epokoj de Keith fariĝis konataj, iom cinike, kiel la norma kronologio.
#000047
En 1988, Fullerton evoluigis pli subtilan kaj nuancitan periodigon por la tielnomitaj merkatigepokoj.
La epokoj de Fullerton estis: [74]
#000048
La epoko de precedencoj 1500 —1750 - longa gravedeca periodo en kiu homoj estis plejparte memprovizaj kaj kamparaj;
ekonomio karakterizita per malaltaj niveloj de konsumo;
komerco estis vidita kiel suspektinda
La epoko de originoj 1750-1870 - ekigite per la delokigoj de la angla industria revolucio kaj la ascendo de pli urbanaro, tiun epokon estas karakterizita per pli da atento al konvinkaj taktikoj dizajnitaj por stimuli postulon
La epoko de institucia evoluo 1850-1929 - multaj el la grandaj institucioj kaj modernaj merkatigpraktikoj aperis dum tiu periodo
La epoko de rafinado kaj formaligo 1930-nuna [1988] - pluevoluigo kaj rafinado de principoj kaj praktikoj formiĝis en la antaŭa periodo
#000049
Malgraŭ la intensa kritiko ebenigita ĉe la epokoj de Keith de merkatigpraktiko, lia periodigo estas la plej ofte citis en lernolibroj [57] kaj fariĝis la akceptita saĝeco.
Unu enhavanalizo de 25 enkondukaj kaj progresintaj tekstoj trovis ke la epokoj de Keith estis reproduktitaj en ĉiuj krom kvar.
Alia studo, kiu ekzamenis 15 el la pint-vendantaj merkatigtekstoj, trovis ke la kvankam la incidenco de ripetado de la epokoj de Keith malkreskis, ĝi ne estis anstataŭigita per la periodigo de Fullerton, nek ajna alia pli senchava kadro.
#000050
Por ĉiuj konfliktoj ĉirkaŭantaj la tielnomitajn surmerkatigajn stadiojn aŭ periodojn, Keith kaj aliaj ŝajnas esti kontribuinta daŭrantan heredaĵon.
Studo de Grundey (2010) indikas ke multaj nuntempaj lernolibroj komenciĝu kun la epokoj de Keith kaj vastigas sur ĝi pli novajn konceptojn kiel ekzemple la socia surmerkatiga koncepto, la rilata merkatigokoncepto kaj la interfunkcia koncepto, kiel montrite en la tabelo malsupre.
Pli lastatempe, Kotler kaj Keller aldonis la holisman merkatigokoncepton al la listo de epokoj en merkatigo.
Surmerkatigaj teoriuloj daŭre diskutas ĉu la holisma epoko reprezentas originalan novan orientiĝon aŭ ĉu ĝi estas etendaĵo de la surmerkatiga koncepto.
Grundey resumis kvin malsamajn periodigojn en la historio de merkatigo, kiel montrite en la sekva tabelo, kiel rimedo de elstarigado de la ĝenerala manko de interkonsento inter akademiuloj.
#000051
Mallonga priskribo el la plej ofte cititaj periodoj
#000053
La ĝeneralan mankon de interkonsento inter akademiuloj kiel al kio konsistigas klare identigeblajn periodojn kaj la orientiĝon kiu karakterizis ĉiun klaran periodon generis detaleman liston de orientiĝoj.
La spaco malhelpas ĝisfundan priskribon de ĉiuj periodoj aŭ epokoj.
Tamen, la elstaraj ecoj de la plej ofte cititaj periodoj aperas en la sekva sekcio.
#000054
Produktado kiun orientiĝo ofte estas proponita kiel la unua el la tielnomitaj orientiĝoj kiuj dominis komercon pensis.
Keith datis la produktadepokon de la 1860-aj jaroj ĝis la 1930-aj jaroj, sed aliaj teoriuloj argumentas ke signoj de la produktadorientiĝo daŭre povas esti trovitaj en kelkaj firmaoj aŭ industrioj.
Specife Kotler kaj Armstrong notas ke la produktadfilozofio estas "unu el la plej malnovaj filozofioj kiu gvidas vendistojn ...
[kaj] estas daŭre utila en kelkaj situacioj."
#000055
La produktadorientiĝo estas karakterizita per: [91]
#000056
La vendanta orientiĝo supozeble komenciĝis dum la Granda Depresio kaj daŭris bone en la 1950-aj jarojn kvankam ekzemploj de tiu orientiĝo daŭre povas esti trovitaj hodiaŭ.
Kotler et al.-noto ke la vendadkoncepto "estas tipe praktikita kun unsoughtovaroj."
#000058
Agresema vendado al puŝoproduktoj, ofte implikante pord-al-porda vendante
Akceptante ĉiun eblan vendon aŭ rezervon, nekonsiderante ĝia taŭgeco por la komerco
Havas forte transagan fokuson (ignoras eblajn rilatojn)
#000060
La merkatigorientiĝo aŭ la surmerkatiga koncepto aperis en la 1950-aj jaroj.
#000061
Karakterizaĵoj de la surmerkatiga orientiĝo: [94]
#000062
Detaleman komprenon de la bezonoj de la kliento, deziras kaj kondutoj devus esti la fokuso de ĉiuj merkatigdecidoj
Merkatigoklopodoj (vendo, reklamado, produktadministrado, prezigado) devus esti integritaj kaj en plena harmonio kun la kliento
Novaj produktokonceptoj devus elflui de ampleksa merkatanalizo kaj produktotestado
#000063
Phillip Kotler ofte estas meritigita je unue proponado de la socia surmerkatiga orientiĝo (aŭ socia merkatigokoncepto) en la 1970s' artikolo publikigita en la Harvard Komerco Review. [95] [96] Tamen, kelkaj merkatigohistoriistoj, precipe Wilkie kaj Moore, argumentis ke socia perspektivo estis evidenta en merkatigteorio kaj en merkatigtekstoj, ekde la komenco de la disciplino en la fruaj 1900-aj jaroj.
#000064
La socia surmerkatiga koncepto adoptas la pozicion kiun vendantoj havas pli grandan socian respondecon ol simple kontentigaj klientoj kaj provizante ilin per supra valoro.
Anstataŭe, merkatigagadoj devus klopodi por utili la totalan bonfarton de socio.
Surmerkatigaj organizoj kiuj ampleksis la socian surmerkatigan koncepton tipe identigas esencajn koncernatgrupojn: dungitoj, klientoj, hejmkomunumoj, la pli larĝa publiko kaj registaro kaj pripensas la efikon de siaj agadoj sur ĉiuj koncernatoj.
Ili certigas ke merkatigagadoj ne difektas la medion kaj ne estas danĝera ĝis pli larĝa socio.
Socia merkatigo evoluis en daŭrigeblan merkatigon.
#000065
Provo balanci entreprenajn engaĝiĝojn al grupoj kaj individuoj en ĝia medio, inkluzive de klientoj, aliaj entreprenoj, dungitoj kaj investantoj.
Firmaoj devas inkludi sociajn kaj etikajn konsiderojn en siajn merkatigpraktikojn
Konsidero ricevas al la medio inkludas problemojn kiel ekzemple aero, akvo kaj terpoluo
Konsidero ricevas al konsumantdekstraj, maljusta prezigado kaj etiko en anoncado
#000067
Komencante en la 1990-aj jaroj, nova stadio de merkatigo aperis nomis rilaton surmerkatiga.
La fokuso de rilatmerkatigo estas sur longperspektiva rilato kiu profitigas kaj la firmaon kaj la klienton.
La rilato estas bazita sur fido kaj engaĝiĝo, kaj ambaŭ firmaoj emas ŝanĝi siajn funkciigadagadojn por povi labori pli efike kune.
Unu el la plej elstaraj kialoj de rilatmerkatigo venas de la ideo de Kotler ke kostas proksimume kvin fojojn pli akiri novan klienton ol konservi la rilaton kun ekzistanta kliento.
Rilata merkatigaliro serĉas maksimumigi la valoron de ĉiuj eblaj interŝanĝoj kiujn organizo povis havi en la estontecon.
#000068
Fokuso sur la rilato inter vendisto kaj aĉetanto
Investo en la vivdaŭro de rilatoj (klienta dumviva valoro) prefere ol ununuraj transakcioj
Orientiĝo sur produkto utilas kaj/aŭ klientvaloron
Kvalito estas la konzerno de ĉiuj
Ĉiuj agadoj estas kunordigitaj per la klientinterfaco, inkluzive de la implikiĝo de la kliento en la firm procezoj
#000070
Empiria subteno por rilatmerkatigo kiel klara paradigmo estas tre malforta.
Unu studo indikas ke rilatmerkatigo estas vere sub-komponento de grandskalaj movadoj de la valor-plia procezo prefere ol aparta epoko aŭ kadro.
Kelkaj teoriuloj sugestas ke merkatigo moviĝas de rilatmerkatigparadigmo kaj direkte al socia novaĵparadigmo kie vendantoj havas aliron al pli kontrolita medio kaj povas adapti ofertojn kaj komunikadmesaĝojn.
#000071
Antaŭ la apero de merkatigokursoj, merkatigo ne estis rekonita kiel disciplino en sia propra rajto;
prefere ĝi estis traktita kiel branĉo de ekonomiko kaj ofte estis vokita aplikataj ekonomics. temoj, kiuj hodiaŭ eble estos rekonitaj kiel merkatig-rilate, estis enkonstruitaj en ekonomikkursoj.
Fruaj merkatigteorioj estis priskribitaj kiel modifoj aŭ adaptiĝoj de ekonomiaj teorioj.
#000073
La impeto por la apartigo de merkatigo kaj ekonomiko estis pagenda, minimume delvis, al la fokuso de ekonomic en produktado kiel la kreinto de ekonomia valoro kaj ĝenerala malsukceso esplori distribuon.
En la malfrua 19-a jarcento kaj frua 20-a jarcento, ĉar merkatoj iĝis pli tutmondigitaj, distribuo komenciĝis supozi kreskantan gravecon.
Kelkaj ekonomikprofesoroj komencis en kurtrakoj ekzamenante diversajn aspektojn de la surmerkatiga sistemo, inkluzive de "distribuaj kaj regulativaj sistemoj."
Aliaj kursoj, kiel ekzemple la "merkatigo de produktoj" kaj la "merkatigo de farmprodukta" sekvis.
Ĉar la unuaj jardekoj de la 20-a jarcento progresis, libroj kaj artikoloj pri surmerkatigado de temoj komencis aperi.
En 1936, la publikigo de la nova Journal of Marketing (Revuo por Marketing) donis al merkatigo akademiulojn forumo por interŝanĝado de ideoj kaj esplormetodoj kaj ankaŭ donis al la disciplino realan senton de sia propra klara identeco kiel maturiga akademia disciplino.
#000074
Pluraj akademiuloj provis priskribi la evoluon de merkatigpenso kronologie kaj ligi ĝin kun pli larĝaj intelektaj kaj akademiaj tendencoj.
Bartels (1965) disponigis koncizan klarigon de la formaj periodoj de merkatigo, kaj ŝaho kaj Gardner (1982) nelonge pripensis la evoluon de la ses dominaj lernejoj en nuntempa merkatigo.
Tamen, tiuj komencaj provoj estis kritikitaj kiel tro priskribaj.
Unu el la unuaj teoriuloj se temas pri pripensi la stadiojn en la evoluo de merkatigpenso estis Robert Bartels, kiu en The History of Marketing Thought, (1965) utiligis periodigaliron.
Li kategoriigis la evoluon de merkatigteoriojardeko de jardeko de la komenco de la 20-a jarcento:
#000075
Bartels estis la unua historiisto se temas pri disponigi "longan vidon de la pasinta kaj larĝa svingo de merkatigo de ĝiaj subdisciplinoj" kaj en tiel fari, li nutureis intereson en la historio de merkatigpenso.
#000077
Aliaj merkatighistoriistoj evitis la periodigaliron, kaj anstataŭe pripensis ĉu apartaj lernejoj ene de merkatigo reflektas malsamajn aspektojn de ofta teorio kaj ĉu pli unueciga intelekta strukturo aperis.
Tiuj aliroj tendencas identigi apartajn direktojn.
Direkto rilatas al intelekta tradicio aŭ grupo de akademiuloj kiuj dividas oftan filozofion aŭ aron de ideoj.
Surmerkatigi historiistojn, Shaw kaj Jones, difinas direkton kiel unu kiu havas "grandan korpon de scio;
evoluigite fare de kelkaj akademiuloj;
kaj priskribante almenaŭ unu aspekton de la kio, kiel, kiu, kial, kiam kaj kie de elfarado de merkatigagadoj."
#000078
Laŭ certa mezuro, ekzistas iu interkonsento ke en frua merkatigo pensis, tri tielnomitaj tradiciaj lernejoj, nome la krudvarlernejo, la funkcia lernejo kaj la institucia lernejo kunekzistis.
Merkatighistoriistoj kiel ekzemple Eric Shaw kaj Barton A. Weitz montras al la publikigo de la libro de Wroe Alderson, Marketing Konduto and Executive Action (1957), kiel rompopunkto en la historio de merkatigo pensis, [119] moviĝante de la makroofunkcioj-institucioj-krudvaraliro al mikromerkatigo
Sekvante el Alderson, merkatigo komenciĝis asimili aliajn kampojn de scio krom ekonomiko, precipe kondutisma scienco kaj psikologio, iĝante multi-disciplina kampo.
Por multaj akademiuloj, la libro de Alderson markas la komencon de la Merkatigo-Administrado Era. De tiuj historiistoj kiuj identigas lernejojn, ekzistas neniu reala interkonsento pri kiu lernejoj estis dominaj en malsamaj stadioj en la evoluo de merkatigo.
Kvankam la karakterizaĵoj de tiuj lernejoj povas esti identigitaj kaj priskribitaj, multaj el la fruaj lernolibroj inkludis elementojn tiritajn de du aŭ pli da lernejoj de penso- ekzemple, en serio de ĉapitroj dediĉita al krudvaroj sekvitaj per serio de ĉapitroj dediĉita al la instituciaj kaj funkciaj lernejoj.
#000079
En la sekva sekcio, mallonga superrigardo de la kontribuoj de esencaj pensuloj estos skizita kun respekto al la dominaj lernejoj kiuj dominis merkatigon pensitan.
#000080
Hunt kaj Goolsby, identigis kvar direktojn kiuj dominis merkatigon, nome;
la krudvarlernejo, la institucia lernejo, la funkcia lernejo kaj la manaĝera lernejo.
#000081
La Krudvaro-Lernejo: fokuso sur malsamaj specoj de varoj en la foirejo kaj kiel ili estas surmerkatigitaj.
La Institucia Lernejo: Substrekis la funkciojn de perantoj (aŭ perantoj);
simila al la funkcia lernejo, sed kun fokuso sur kanalo fluoj.
La Funkcia Lernejo: fokuso sur la karakterizaĵoj de merkatigo, identigante la funkciojn kaj sistemojn de merkatigo;
La Manaĝera Lernejo: fokuso en la problemoj konfrontitaj surmerkatigante manaĝerojn;
temigas la perspektivon de la vendisto.
#000082
Kelkaj surmerkatigaj historiistoj kiel Jagdish Sheth identigis la modernajn "surmerkatigajn lernejojn" kiel:
#000083
La Manaĝera lernejo aperis dum la malfruaj 1950-aj jaroj kaj iĝis verŝajne la superrega kaj plej multe de la influa direkto en la kampo
La konsumanto- /aĉetantkondutlernejo, kiu dominis la akademian kampon en la dua duono de la dudeka jarcento (krom la Manaĝera lernejo), havas teoriojn elirantajn el kondutisma scienco
La Socia interŝanĝlernejo, kiu temigas interŝanĝon kiel la baza termino de merkatigo
#000084
Ankoraŭ aliaj komentistoj identigas pli larĝan gamon da lernejoj.
O'Malley kaj Lichrou, ekzemple, dokumentas la lernejojn kiel:
#000085
Mallonga priskribo da la dominaj direktoj
#000087
De la 1920-aj jaroj, la merkatigdisciplino estis organizita en tri direktojn: la krudvarlernejo, la insitutional lernejo kaj la funkcia lernejo.
La sekvaj sekcioj nelonge skizas la direktojn kiel konceptigite fare de esencaj pensuloj en la disciplino.
Kvankam tiuj povas esti traktitaj kiel apartaj direktoj, konsiderinda interkovro inter ili estas evidenta.
La tri lernejoj kiuj iris antaŭ merkatigadministrado elmontris tre priskriban aliron kaj kolektive tiuj ofte estas nomitaj la klasika skols. Tiuj lernejoj pruntis peze de ekonomiko kaj temis plejparte pri totalpostulo kaj malhavis fokuson sur la individua firmao.
De la 1960-aj jaroj, ĉiuj antaŭaj direktoj estis superbrilitaj fare de la manaĝera lernejo ĉar se ofte problemsolva aliro kaj donacis vendantojn eblaj solvoj al merkatigproblemoj kiuj estis ofte renkontitaj.
#000088
La krudvarlernejo supozeble originis ĉe varo de C.C. Parlin (1916) ĉe fokuso sur la objektoj de interŝanĝo kaj temis ĉefe pri klasifikado de krudvaroj.
Malsama artikolo publikigita fare de Copeland, kaj publikigita en la Harvard Business Review (1923) proponis la oportun-butikumad-specialaĵan varoklasifikon kiu daŭre estas en uzo hodiaŭ.
Aliaj teoriuloj evoluigis abundon de metodoj por klasifikado de varoj.
#000089
La funkcia lernejo laŭsupoze originis ĉe la publikigo de la artikolo de Shaw, Some Problems in Market Distribution, (1912) kiun La funkcia lernejo temis ĉefe pri dokumentado de la funkcioj de marketing. En aliaj vortoj, ĝi provis trakti la demandon, Kiun laboron merkatigon faras?
Malsamaj teoriuloj ene de la funkcia lernejo produktis longajn listojn de la funkcioj de merkatigo.
Kvankam ekzistis malmulte da interkonsento pri kio devus esti inkludita en la listo, multe de ĝi rondiris ĉirkaŭ la valoro aldonis surmerkatigante perantojn.
En tiuj fruaj jaroj, reklamado kaj reklamado malofte estis viditaj kiel surmerkatiga funkcio.
Aldone al Shaw, esencaj pensuloj en la funkcia lernejo inkludis Veldas, Vanderblue kaj Ryan.
#000091
Wroe Alderson ŝanĝis merkatigon opiniitan kun la publikigo de sia laboro, Marketing Behaviour and Executive Action (1957) en kiu li temis ĉefe pri la problemoj kaj defioj konfrontitaj fare de vendantoj kaj la specoj de solvoj kiuj estis trovitaj esti sukcesaj.
Tio ŝanĝis la emfazon for de la funkcioj de merkatigo kaj direkte al pli problemsolva aliro, tiel pavimante laŭ la manieron por pli manaĝera aliro ene de la disciplino.
Kelkaj historiistoj asertis ke la artikolo de Alderson signalis paradigmoŝanĝon en pensado, direkte al nova makromerkatig aliro.
#000092
La merkatiga administradlernejo aperis kiel de la domina lernejo en la 1960-aj jaroj sekvante la publikigon
Basic Marketing: Managerial Approach, verkita fare de E. Jerome McCarthy kaj anstataŭigita la tielnomita funkcia lernejo kiuj estis la domina lernejo por la unua parto de la dudeka jarcento.
En la vortoj de Hunt kaj Goolsby, la publikigo de la teksto de McCarthy, tonigis la "komencon de la fino por la funkcia lernejo."
Tamen, Hunt kaj Goolsby notas ke la 1960-aj jaroj estis transira periodo en kiu kaj la funkcia lernejo kaj la manaĝera lernejo kunekzistis.
Shaw kaj Jones priskribis la aperon de la manaĝera lernejo en la mez-dudeka jarcento kiel "paradigmoŝanĝon."
#000093
Dum la administradlernejo daŭre pruntis de ekonomiko, ĝi ankaŭ lanĉis ideojn de la novaj kaj emerĝantaj kampoj de sociologio kaj psikologio, kiuj ofertis utilajn komprenojn por klarigado de aspektoj de konsumantkonduto kiel ekzemple la influo de kulturo kaj socia klaso.
Ŝlosilo laboras en la surmerkatiga administradotradicio inkludas Marketing Konduto and Executive Action de Wroe Alderson , (1957), Marketing Management de Howard (1957), Tiu de Lazer
Managerial Marketing: Perspektivoj kaj Vidpunktoj, (1957) kaj tiu de McCarthy
Basic Marketing: Managerial Approach (1960).
#000094
malkaŝa dependeco pri la kondutismaj kaj kvantaj sciencoj kiel rimedo de sciado."
#000096
Pivotaj novigaĵoj kiuj influis merkatigpraktikon
#000097
1450: la metala movebla speco de Gutenberg, kondukante poste al amasproduktado de flugfolioj kaj broŝuroj [140]
1600s: Pagita anoncante en Italio
1600s: Uzo de flugfolioj kaj afiŝoj estas ofta praktiko en elizabeta Anglio
1605: la unua gazeto de monda publikigita en Germanio [141]
1600s kaj 1700s: Afiŝoj kaj flugfolioj uzita por reklamado en Anglio [140]
1665: La Oksforda Gazeto unue publikigita en Anglio (poste renomis la London Gazette kaj daŭre publikigitan hodiaŭ) [142]
#000098
1700s: Ĝeneraligita apero de gazetoj kaj revuoj en Anglio (estonta vektoro de niĉmerkatigo)
1719: La Ĉiutaga Poŝto unue publikigis;
frua kazo de periodaĵo dediĉita al komerco, scienco kaj novigado
1836: Pagita anoncante en gazeto (en Francio) [140]
Afiŝoj sur privatproprieto malpermesita en Anglio [140]
#000099
1864: Plej frua registrita uzo de la telegrafo por masa nepetita spamo
1867: Plej fruaj registritaj afiŝtabul luoj
1876: Filmoj produktitaj fare de francaj produktoroj, Auguste kaj Louis Lumiere, igis laŭ la peto de reprezentanto de Lever Brothers en Francio kaj trajto Sunlight-sapo, supozeble estas la unua registrita kazo de pagita produktallokigo.
#000100