Wikipedia's Meditation as translated by GramTrans
#000000
Meditado estas praktiko kie individuo funkciigas aŭ trejnas la menson aŭ induktas reĝimon de konscio, aŭ por realigi iun utilon aŭ por la menso por simple agnoski ĝian enhavon sen iĝi identigita kun tiu enhavo, [1] aŭ kiel fino en si mem.
#000001
La esprimo meditado rilatas al larĝa gamo da praktikoj kiu inkludas teknikojn dizajnitajn por antaŭenigi rilakson, konstruas internan energion aŭ vivoforton ( Ĉi , ki , prana , ktp.) kaj evoluigi kompaton, [3] amon, paciencon, malavarecon, kaj pardonon.
Precipe ambicia formo de meditado alstrebas senpene daŭrantan unu-pintan koncentriĝon [4] intencis rajtigi it terapiiston ĝui nedetrueblan senton de bonfarto okupiĝante pri iu vivagado.
#000002
La vorto meditado portas malsamajn signifojn en malsamaj kuntekstoj.
Meditado estis trejnita ekde antikvo kiel komponento de multaj religiaj tradicioj kaj kredoj.
Meditado ofte implikas internan laboron por mem-reguligi la menson laŭ iu maniero.
Meditado ofte kutimas malbari la menson kaj moderigi multajn sanzorgojn, kiel ekzemple hipersensio, [6]
Ĝi povas esti farita sidante, aŭ laŭ aktiva maniero - ekzemple, budaistmonaĥoj implikas konscion en siaj daŭraj agadoj kiel formo de menso-trejnado.
Preĝperloj aŭ aliaj ritaj objektoj estas ofte uzitaj dum meditado por konservi trakon de aŭ memorigi la terapiiston ĉirkaŭ iu aspekto de tiu trejnado.
#000003
Meditado povas impliki generi emocian staton por la celo de analizado de tiu ŝtato - kiel ekzemple kolero, malamo, ktp. - aŭ kultivado de speciala mensa respondo al diversaj fenomenoj, kiel ekzemple kompato.
La esprimo "meditado" povas rilati al la ŝtato mem, same kiel al praktikoj aŭ teknikoj utiligis por kultivi la ŝtaton.
Meditado ankaŭ povas impliki ripeti mantron kaj fermantan la okulojn.
La mantro estas elektita surbaze de sia taŭgeco al la individua meditator.
Meditado havas trankviligan efikon kaj direktas konscion enen ĝis pura konscio estas atingita, priskribis kiel "esti nedorma interno sen esti konscia pri io ajn krom konscio mem."
Resume, ekzistas dekduoj da specifaj stiloj de meditadpraktiko, kaj multaj malsamaj specoj de agado ofte referita kiel meditaj praktikoj.
#000004
2 pagano kaj okultaj religioj
#000006
La angla meditado estas derivita de la latina meditatio , de verb meditari , intencante "pensi, pripensas, elpensi, pripensas".
#000007
En la Malnova Testamento, hāgâ (hebree:
הגה) rimedo al suspiro aŭ murmuro, kaj ankaŭ, kontempli.
Kiam la Hebrea Biblio estis tradukita en la grekan, hāgâ iĝis la greka melete.
La latina Biblio tiam tradukis hāgâ / melete en meditation.
La uzo de la esprimo meditatio kiel parto de formala, poŝtupa procezo de meditado iras reen al la 12-ajarcenta monaĥo Guigo II.
#000008
Krom ĝia historia uzokutimo, la esprimo meditado estis lanĉita kiel traduko por orientaj spiritaj praktikoj, referitaj kiel dhyāna
en budhismo kaj en hinduismo, kiu venas de la sanskrita radikdhiai, intencante pripensi aŭ kontempli.
La esprimo "meditado" en la angla ankaŭ povas rilati al praktikoj de islama Sufiismo, [19] aŭ aliaj tradicioj kiel ekzemple juda Kabalo kaj kristano Hesychasm.
Redaktita libro pri "meditado" publikigita en 2003, ekzemple, inkludis ĉapitrokontribuojn de verkintoj priskribantaj hinduon, budhanon, taoiston, judan, kristanan, kaj islamajn tradiciojn.
Akademiuloj notis ke "la esprimo "meditado" ĉar ĝi enmetis nuntempan uzokutimon" estas paralela al la esprimo "kontemplado" en kristanismo, [23] sed en multaj kazoj, praktikoj similaj al modernaj formoj de meditado estis simple nomitaj "preĝo".
Kristano, Judaic, kaj islamaj formoj de meditado estas tipe religiemaj, bibliaj aŭ temaj, dum aziaj formoj de meditado estas ofte pli sole teknikaj.
#000009
La historio de meditado estas intime ligita kun la religia kunteksto ene de kiu ĝi estis trejnita.
[ klarigo bezonis ] Kelkaj verkintoj eĉ proponis la hipotezon ke la apero de la kapacito por fokusita atento, elemento de multaj metodoj de meditado, [26] eble kontribuis al la plej malfruaj fazoj de hombiologia evoluo.
Kelkaj el la plej fruaj referencoj al meditado estas trovitaj en la hinduaj Vedaj de Hindio.
Wilson tradukas la plej faman vedan mantron "Gayatri" kiel: "Ni meditas pri tiu dezirinda lumo de la Dio Savitri, kiu influas niajn piajn ritojn" (Rigvedo: Mandala-3, Sukta-62, Rcha-10).
Ĉirkaŭ la 6-a ĝis 5-a jarcentoj a.K., aliaj formoj de meditado formiĝis tra Konfuceismo kaj taoismo en Ĉinio same kiel Hinduismo, ĝajnismo, kaj frua budhismo en Nepalo kaj Hindio.
#000010
En la okcidento, de 20 a.K. Philo of Alexandria (Filo de Aleksandrio de Aleksandrio) skribis sur iu formo de "spiritaj ekzercoj" implikantaj atenton (prosoke) kaj koncentriĝon [28] kaj de la tria-jarcenta Plotino evoluigis meditajn teknikojn.
#000011
La Pāli Kanono, kiu datiĝas al unua jarcento a.K. konsideras hindan budhanan meditadon paŝon direkte al liberigo.
Antaŭ la tempo budhismo disvastiĝis en Ĉinio, la Vimalakirti Sutron kiu datiĝas al 100 p.K. inkluzivis kelkajn trairejojn sur meditado, klare montrante al Zen (konata kiel Chan en Ĉinio, Thiền en Vjetnamio, kaj Seon en Koreio).
La Silkvojo-dissendo de budhismo enkondukis meditadon en aliaj aziaj landoj, kaj en 653 la unua meditadhalo estis malfermita en Singapuro.
Revenante de Ĉinio ĉirkaŭ 1227, Dōgen skribis la instrukciojn por zazen.
#000012
La islama praktiko de Dhikr implikis la ripeton de la 99 Nomoj de Dio ekde la 8-a aŭ 9-a jarcento.
Ekde la 12-a jarcento, la praktiko de Sufiismo inkludis specifajn meditajn teknikojn, kaj ĝiaj anoj trejnis spiri kontrolojn kaj la ripeton de sanktaj vortoj.
Interagoj kun indianoj, nepala aŭ la Sufi eble influis la Eastern Christian meditadaliron al hesikasm, sed tio ne povas esti pruvita.
Inter la 10-a kaj 14-a jarcentoj, hesikasm estis evoluigita, precipe sur Athos en Grekio, kaj implikas la ripeton de la Jesuo-preĝo.
#000013
Western Christian meditado kontrastas al la plej multaj aliaj aliroj en tio kiun ĝi ne implikas la ripeton de iu frazo aŭ ago kaj postulas neniun specifan pozon.
Okcidenta kristana meditado progresis de la 6-a-jarcenta praktiko de bibliolegado inter benediktinaj monaĥoj nomita Lectio divina, t.e. dia legado.
Ĝiaj kvar formalaj ŝtupoj kiel "ŝtupetaro" estis difinitaj fare de la monaĥo Guigo II en la 12-a jarcento kun la la latina nomas lektio, meditatio, oration, kaj kontemplation (t.e. legis, pripensas, preĝas, pripensas).
Okcidenta kristana meditado estis plue evoluigita fare de sanktuloj kiel ekzemple Ignaco de Loyola kaj Teresa of Avila (Tereza de Avila) en la 16-a jarcento.
#000014
Sekularaj formoj de meditado estis lanĉitaj en Hindio en la 1950-aj jaroj kiel Okcidentigita formo de hinduaj meditaj teknikoj kaj alvenis en Aŭstralio en la malfruaj 1950-aj jaroj [44] kaj, Usono kaj Eŭropo en la 1960-aj jaroj.
Prefere ol temigado spiritan kreskon, sekulara meditado emfazas stresredukton, rilakson kaj mem-plibonigon.
Kaj spiritaj kaj sekularaj formoj de meditado estis temoj de sciencaj analizoj.
Esplorado sur meditado komenciĝis en 1931, kun scienca esplorado pliiĝanta rimarkinde dum la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj.
Ekde la komenco de la 70'oj pli ol mil studoj de meditado en angla-lingva estis raportita.
Tamen, post 60 jaroj da scienca studo, la preciza mekanismo sur laboro en meditado restas neklara.
#000015
En populara uzokutimo, la vorto "meditado" kaj la frazo "medita praktiko" ofte estas uzita neprecize por indiki larĝe similajn praktikojn, aŭ arojn de praktikoj, kiuj estas trovitaj trans multaj kulturoj kaj tradicioj.
#000017
Kelkaj el la malfacileco en ĝuste difinado de meditado estis la bezono rekoni la precizecojn de la multaj diversaj tradicioj.
Povas ekzisti diferencoj inter la teorioj de unu tradicio de meditado kiel al kion ĝi intencas trejni meditadon.
La diferencoj inter la diversaj tradicioj mem, kiuj kreskis grandan distancon krom unu la alian, povas esti eĉ pli ekstremaj.
Precize difini "kio estas meditado" kaŭzis malfacilaĵojn por modernaj sciencistoj.
Sciencaj recenzoj proponis ke esploristoj provu pli klare difini la specon de meditado estanta trejnitaj en ordo ke la rezultoj de iliaj studoj estu pli evidentigitaj.
Taylor notis tion por rilati nur al meditado de akurata kredo (ekz., "hindua" aŭ "budhana")
#000018
estas ne sufiĉe, ekde la kulturtradicioj de kiuj unuopspeco de meditado venas estas tre malsamaj kaj eĉ ene de ununura tradicio malsamas laŭ kompleksaj manieroj.
La specifa nomo de direkto aŭ instruisto aŭ la titolo de specifa teksto estas ofte tre grava por identigado de speciala speco de meditado.
#000019
La tablo montras plurajn difinojn de meditado kiuj estis utiligitaj per influaj modernaj recenzoj de esplorado sur meditado trans multoblaj tradicioj.
Ene de specifa kunteksto, pli precizaj signifoj ne estas nekutime donitaj la vorto "meditado".
Ekzemple, "meditado" foje estas la traduko de meditatio en la latina.
Meditatio estas la tria el kvar ŝtupoj de Lectio divina , antikva formo de kristana preĝo.
"Meditado" ankaŭ rilatas al la sepa el la ok membroj de Jogo en Yoga Sutras , de Patanjali paŝo nomita dhyāna en sanskrito.
Meditado rilatas al mensa aŭ spirita stato kiu povas esti ekhavita per tiaj praktikoj, [10] kaj ankaŭ rilatas al la praktiko de tiu ŝtato.
#000020
Tiu artikolo plejparte temigas meditadon en la malstrikta senco de speco de disciplino, trovita en diversaj formoj en multaj kulturoj, per kiujn la terapiisto provas ricevi preter la refleksiva, "pensante" menson [58] (foje vokis "diskursiva pensante" [59] aŭ "logikon" [60] ) en pli profunda, pli devota, aŭ pli rilaksita ŝtaton.
La esprimoj "medita praktiko" kaj "meditado" estas plejparte uzitaj ĉi tie en tiu malstrikta senco.
Tamen, uzokutimo povas varii iom je kunteksto - legantoj devus esti konsciaj ke en citaĵoj, aŭ en diskutoj de specialaj tradicioj, pli specialecaj signifoj de "meditado" foje povas esti utiligitaj (kun signifoj evidentigitaj per kunteksto kiam ajn ebla).
#000021
Difinojn en " vivado " vortaroj
#000022
Jain-meditado kaj spirita praktiksistemo estis prisignitaj kiel savo-pado.
Ĝi havas tri gravajn partojn nomitajn la Ratnatraya "Three Jewels": dekstra percepto kaj kredo, dekstra scio kaj dekstra konduto.
Meditado en ĝajnismo alstrebas realigado de la memo, ekhavante savon, prenas la animon por kompletigi liberecon.
Ĝi planas atingi kaj resti en la pura stato de animo kiu verŝajne estas pura konscio, preter ĉiu alligitaĵo aŭ malemo.
La terapiisto klopodas por esti nur knower-viziulo (Gyata-Drashta).
Jain-meditado povas esti larĝe klasifikita al Dharmya Dhyana kaj Shukla Dhyana.
#000026
Kontemplado estas tre aĝa kaj grava meditadotekniko.
La terapiisto meditas profunde pri subtilaj faktoj.
En agnya vichāya, oni pripensas en sep faktoj - vivo kaj ne-vivaj, la enfluo, katensekso, halto kaj forigo de karmoj, kaj la fina akiro de liberigo.
En apaya vichāya, oni pripensas en la malĝustaj komprenoj kiujn oni kiu poste evoluigas dekstran komprenon. indulgas
En vipaka vichāya, oni pensas pri la ok kialoj aŭ baztipoj de karmo.
En sansatan vichāya, oni pripensas la vastecon de la universo kaj la soleco de la animo.
#000028
Acharya Mahapragya formulis Preksha meditadon en la 1970-aj jaroj kaj prezentis bonorganizitan sistemon de meditado.
Asano kaj Pranayama, meditado, kontemplado, mantro kaj terapio estas ĝiaj integritaj partoj.
Multaj Preksha meditadcentroj venis en ekziston ĉirkaŭ la mondo kaj multaj meditadoj kiujn tendaroj estas organizitaj por aldoni trejni en ĝi.
#000029
Budhana meditado rilatas al la meditaj praktikoj asociitaj kun la religio kaj filozofio de budhismo.
Kernaj meditadoteknikoj estis konservitaj en maljunegaj budhanaj tekstoj kaj multiĝis kaj diversiĝis tra instruisto-studento-dissendoj.
Budhanoj okupiĝas pri meditadon kiel parto de la pado direkte al vekiĝo kaj Nirvano.
La plej proksimaj vortoj por meditado en la klasikaj lingvoj de budhismo estas bhāvanā , [80] jhāna / dhyāna , [81] kaj vipassana .
#000030
Budhanaj meditadoteknikoj fariĝis ĉiam pli popularaj en la pli larĝa mondo, kie multaj non-budhanoj prenas ilin supren pro gamo da kialoj.
Ekzistas konsiderinda homogeneco trans meditaj praktikoj - kiel ekzemple spirmeditado kaj diversaj rememoroj ( anussatio ) - kiuj estas uzitaj trans budhanaj lernejoj, same kiel signifa diverseco.
En la Theravāda tradicio sole, ekzistas pli ol kvindek metodoj por evoluigado de atenteco kaj kvardek por evoluigado de koncentriĝo, dum en la tibeta tradicio ekzistas miloj da bildigmeditadoj.
Plej klasikaj kaj nuntempaj budhanaj meditadgvidistoj estas lernej-specifaj.
#000031
La Budho laŭdire identigis du plej gravajn mensajn kvalitojn kiuj ekestiĝas de sanaspekta medita praktiko:
#000032
"sereneco" aŭ "trankvilo" (La palia:
samatha ) kiu stabiligas, kunmetas, unuigas kaj koncentras la menson;
vipassana ) kiu rajtigas tian vidi, esplori kaj percepti "formaciojn" (kondiĉigitaj fenomenoj bazitaj sur la kvin agregaĵoj).
#000033
Laŭ budhana teorio, tra la medita evoluo de sereneco, oni povas malfortigi la obskurajn malhelpojn kaj alporti la menson al trankvila, cedema kaj daŭre ŝtato ( samadhi).
Tiu kvalito de menso tiam apogas la evoluon de kompreno kaj saĝeco ( Prajñā) la kvalito de menso kiu povas "klare vidi" ( vi-passana) la naturon de fenomenoj.
Laŭ la budhana tradicio, ĉiuj fenomenoj estas vidotaj kiel provizoraj, sufero, ne-memo kaj malplenaj.
Kiam tio okazas, oni evoluigas senpasion ( viraga) por ĉiuj fenomenoj, inkluzive de ĉiuj negativaj kvalitoj kaj malhelpoj kaj lasas ilin iri.
Ĝi estas tra la publikigo de la malhelpoj kaj fino de avido tra la medita evoluo de kompreno tiuj unu gajnoj da liberigo.
#000034
En la moderna epoko, budhana meditado vidis kreskantan popularecon pro la influo de budhana modernismo kaj la laika meditado bazigis Vipassana movadon.
La disvastiĝo de budhana meditado al la okcidenta mondo egalis la disvastiĝon de Budhismo en la Okcidenta.
Budhana meditado ankaŭ influis okcidentan Psikologion, precipe tra la laboro da Jon Kabat-Zinn kiu fondis la Mindfulness-Based Stress Reduction (MBSR) en 1979.
La modernigita koncepto de atenteco (surbaze je la budhana kondiĉo satio ) kaj rilataj meditaj praktikoj en victurno kondukis al pluraj atenteco bazigis terapiojn.
#000035
Ekzistas multaj lernejoj kaj stiloj de meditado ene de hinduismo.
#000036
En antaŭ-modernaj kaj tradiciaj hinduaj religioj, Yoga kaj Dhyana estas trompitaj por realigi union de onies eterna memo aŭ animo, onies ātman.
En kelkaj hinduaj tradicioj, kiel ekzemple Advaita Vedanto tio estas egaligita kun la ĉiea kaj ne-duobla bramino.
En aliaj, kiel ekzemple la dualisma la Yoga lernejo kaj Samkhya, la memo estas referita kiel Purusha, pura konscio kiu estas apartode-materio.
Depende de la tradicio, tiu liberative-okazaĵo estas referita kiel moksha, vimukti aŭ kaivalya.
#000037
La plej fruaj klaraj referencoj al meditado en hindua literaturo estas en la mezo Upanishad'oj kaj la Mahabharato, ĉi-lasta de kiu inkludas la Bhagavad Gitan.
Laŭ Gavin Flood, la pli frua Brihadaranyaka Upanishad rilatas al meditado kiam ĝi deklaras ke "iĝis trankvila kaj koncentriĝis, oni perceptas la memon ( ātman) ene de si".
#000038
Unu el la plej influaj tekstoj de klasika hindua Jogo estas Patañjali
Jogosutroj (ĉ. 400 p.K.), teksto asociita kun Yoga kaj Samkhya, kiu skizas ok membrojn kondukantajn al kaivalya ("soleco").
Tiuj estas etika disciplino ( iamas), reguloj ( niyamaj), fizikaj pozoj ( āsanaj), spirkontrolo ( prāṇāyama), retiro de la sencoj ( pratyāhāra), unu-indikitde menso ( dhāraṇā), meditado ( dhyāna), kaj finfine samādhi.
#000039
En la sesa ĉapitro de Bhāvārthadipikā [90] komentaĵo sur la Bhagavad-Gita per Sri Jñāneśvar ( Dnyaneshwar) [2] meditado en jogo estas priskribita kiel ŝtato kaŭzita de la spontanea vekiĝo de la sankta energio Kundalini (ne Prana aŭ Chi), kiu kreas ligon de la individua animātman kun universala spirito - Paramātman.
#000041
En Sikismo, simran (meditado) kaj bonfaroj estas ambaŭ necesa realigi la Spiritajn celojn de la fervorulo;
sen bonfaroj meditado estas vana.
Kiam sikhoj kontemplas, ili planas senti la ĉeeston kaj imerge de dio en la dia lumo.
Ĝi estas la dia volo aŭ ordo de nur dio kiu permesas al fervorulo deziri komenci kontempli.
Guru Nanak en la Japji Sinjoro
#000043
Vizitoj al temploj, pentofarado, kompato kaj bonfarado akiras vin sed sezamosemon de kredito.
Ĝi aŭskultas al lia Nomo, akceptante kaj adorante lin tio akiras emancipiĝon per banado en la sanktejo de animo.
Ĉiuj virtoj estas viaj, O-sinjoro!
Sen bonfaroj oni ne eĉ povas kontempli.
#000044
Nām Japnā implikas enfokusigi onies atenton en la nomoj aŭ grandaj atributoj de dio.
La praktikoj de Simran kaj Nām Japnā instigas al trankvila interna meditado sed povas esti trejnitaj voĉe en la sangat (sankta parokanaro).
Sikhoj kredas ke ekzistas dek "pordegoj" al la korpo, la naŭ videblaj truoj (nazotruoj, okuloj, oreloj, buŝo, uretro, anuso) kaj la deka nevidebla truo.
La deka nevidebla truo estas la plej supra energinivelo kaj estas nomita la deka pordego aŭ Dasam Duaar.
Kiam oni atingas tiun stadion tra kontinua praktikmeditado iĝas kutimo kiu daŭras dum ĉirkaŭpaŝante, parolante, manĝante, nedorma kaj eĉ dormante.
Ekzistas klara gusto aŭ gusto kiam meditator atingas tiun majestan stadion de meditado, kaj travivas absolutan pacon kaj trankvilon ene de kaj ekster la korpo.
#000045
Anoj de la sikha religio ankaŭ kredas ke amo venas tra meditado en la nomon de la sinjoro ĉar meditado nur elvokas pozitivajn emociojn en si kiuj estas portretitaj tra niaj agoj.
La unua Guruo de la sikhoj, guruo Nanak Dev Ji predikis la egaleco de ĉiu la homaro kaj substrekis la gravecon de vivado de la vivo de dommastro anstataŭe de vagado ĉirkaŭ ĝangaloj kontemplantaj, ĉi-lastan de kiu estante populara praktiko tiutempe.
La guruo predikis ke ni povas akiri liberigon de vivo kaj morto vivante komplete normalan familian vivon kaj disvastigante amon inter ĉiu homo nekonsiderante religio.
#000046
En la sikha religio, kirsunbruno, alie konata kiel kantado de la himnoj de dio estas vidita kiel unu el la plej utilaj manieroj helpi meditado, [ de kiu?
kaj ĝi ankaŭ laŭ kelkaj manieroj verŝajne estas meditado de unu speco.
#000047
Taoisto- aŭ Daoist-meditado havas longan historion, kaj evoluigis diversajn teknikojn inkluzive de koncentriĝo, bildigo, Ĉi kultivado, kontemplado, kaj atentecmeditadoj.
Tradiciaj Daoist-meditaj praktikoj estis influitaj fare de Chinese Buddhism komenciĝanta ĉirkaŭ la 5-a jarcento, kaj poste havis influon sur ĉina tradicia medicino kaj la ĉina luktosporto.
#000048
La (malfrua 4-a jarcento a.K.) Guanzi eseo kiun Neiye "Alena trejnado" estas la plej malnova ricevis skribi pri la temo de Ĉi kultivado kaj spir-kontrolaj meditadoteknikoj.
Ekzemple, "Kiam vi pligrandigas vian menson kaj lasas iri de ĝi, kiam vi malstreĉas vian decidan spiron kaj vastigas ĝin, kiam via korpo estas trankvila kaj nekortuŝa: Kaj vi povas konservi la Unu'on kaj forĵeti la miriadmisŝanĝojn ...
Tio estas nomita "rotacianta la decida spiro": viaj pensoj kaj faroj ŝajnas ĉielaj."
#000050
La (c. trian jarcenton a.K.) Daoist Ĝuangzio registras zuoŭang aŭ "sesilan forgesantan" meditadon.
Konfuceo petis al sia disĉiplo Yan Hui klarigi kio "sidas kaj forgesas" rimedojn: "mi deĵetas de I membroj kaj trunko, malklara mia inteligenteco, foriras de mia formo, postlasas scion, kaj iĝas identaj kun la Transforma Travojo."
#000051
Daoist-meditadpraktikoj estas centraj al ĉina luktosporto (kaj iu japana luktosporto), aparte la qi-rilata neijia "interna luktosporto".
Kelkaj bonkonataj ekzemploj estas daoiin "gvidado kaj tirado", qigong "vivo-energiekzercoj", neigong "internaj ekzercoj", neidan "interna alĥemio", kaj taijikvan "granda finfina boksado", kiu estas opiniita de kiel movante meditadon.
Unu ofta klarigo kontrastas "movadon en trankvilo" rilatanta al energia bildigo de Ĉi cirkulado en qigong kaj zuokan "sesila meditado", [99] kontraŭ "trankvilo en movado" rilatanta al stato de medita trankvilo en taijikvan formularoj.
#000052
En la instruo de la Bahaa Kredo, meditado kune kun preĝo estas kaj primaraj iloj por spirita evoluo [100] kaj plejparte rilatas al onies reflektado sur la vortoj de dio.
Dum preĝo kaj meditado estas ligitaj, kie meditado okazas ĝenerale en pia sinteno, preĝo estas vidita specife kiel turnante direkte al dio, [102] kaj meditado estas vidita kiel komuneco kun onies memo kie oni temigas la Dion.
#000053
La Bahá'í-instruo notas ke la celo de meditado devas fortigi onies komprenon de la vortoj de dio, kaj igi onies animon pli sentema al ilia eble transforma potenco, [101] pli akceptema al la bezono de kaj preĝo kaj meditado por alporti ronde kaj konservi spiritan komunecon kun dio.
#000054
Bahá'[uU]'lláh, la fondinto de la religio, neniam precizigis ajnan specialan formon de meditado, kaj tiel ĉiu persono estas libera elekti sian propran formon.
Tamen, li specife deklaris ke Bahá'ís devus legi tekstpecon de la Bahá'í-skribaĵoj dufoje tage, unufoje en la mateno, kaj unufoje en la vespero, kaj mediti pri ĝi.
Li ankaŭ instigis homojn por pensi pri onies agoj kaj valoro ĉe la fino de ĉiu tago.
Dum la Deknaŭ Tago-Fasto, periodo de la jaro dum kiu Bahá'ís estas apoganto de sunleviĝ-al-sunsubira rapida, ili kontemplas kaj preĝas revigligi siajn spiritajn fortojn.
#000055
Meditado povas esti por religia celo, sed eĉ antaŭe estanta alportita al la Okcidento ĝi estis uzita en sekularaj kuntekstoj.
Komenciĝante kun la teozofoj, meditado estis utiligita en la Okcidento fare de kelkaj religiemaj kaj spiritaj movadoj, kiel ekzemple jogo, Nova Epoko kaj la New Thought movado.
#000056
De la perspektivo de psikologio kaj fiziologio, meditado povas persvadi ŝanĝitan staton de konscio.
Tiaj ŝanĝitaj statoj de konscio povas egalrilati al ŝanĝitaj neŭro-fiziologiaj ŝtatoj.
#000058
Hodiaŭ, ekzistas multaj malsamaj specoj de meditado trejnita en okcidenta kulturo.
Atenta spirado, progresema muskolrilakso, kaj konsiderecmeditadoj ekzemple estis trovitaj disponigi kognajn avantaĝojn kiel ekzemple rilakso kaj decentrado.
Kun trejnado en meditado, deprimiĝema remaĉado povas esti malkreskinta kaj totala trankvilo povas prosperi.
Malsamaj teknikoj montris labori pli bonaj por malsamaj homoj.
#000059
Kiel deklarite fare de la ŝtatano Center for Complementary (Centro por Complementary) kaj Alternativa medicino, US-registarinstanco ene de la Naciaj Institutoj de Sano kiel ekzemple kiu rekomendas diversajn formojn de Alternativa medicino, "Meditation povas esti trejnitaj pro multaj kialoj, por pliigi trankvilecon kaj fizikan rilakson, por plibonigi psikologian ekvilibron, por trakti malsano, aŭ por plifortigi totalan sanon kaj bonfarton."
#000060
Herbert Benson de Harvard Medical School kondukis serion de klinikaj testoj sur meditator'oj de diversaj disciplinoj, inkluzive de la Transcendental Meditation-tekniko kaj Tibeta budhismo.
En 1975, Benson publikigis libron titolita La Rilakso-Respondo kie li skizis sian propran version de meditado por rilakso.
Ankaŭ en la 1970-aj jaroj, la amerika psikologo Patrician Carrington evoluigis similan teknikon nomitan Clinically Standardized Meditation (CSM).
En Norvegio, alia son-bazita metodo vokis ke Acem Meditation evoluigis psikologion de meditado kaj estis la temo de pluraj sciencaj studoj.
#000061
Ekzistas indico ke judismo havis meditajn praktikojn kiuj iras reen milojn da jaroj.
Ekzemple, en la Torao, la patriarko Isaak estas priskribita kiel iranta " לשוח " ( lasuak) en la kampo - esprimo komprenita fare de ĉiuj komentistoj kiel iu speco de medita praktiko ( Genezo 24:63).
#000063
Simile, ekzistas indikoj ĉie en la Tanaĥo (la hebrea Biblio) ke meditado estis uzita fare de la profetoj.
En la Malnova Testamento, ekzistas du hebreaj vortoj por meditado:
הגה ‎‎), kiu signifas por suspiro aŭ murmuro, sed ankaŭ kontempli, kaj sîḥâ ( hebree:
שיחה ‎‎), kiu intencas cerbumi, aŭ ekzerci en onies menso.
#000064
Kelkaj meditaj tradicioj estis apogitaj en la lernejo de judismo konata kiel Kabalo, kaj kelkaj judoj priskribis Kabalon kiel esence meditan kampon de studo.
Aryeh Kaplan argumentis ke, por la Kabbalist, la finfina celo de medita praktiko devas kompreni kaj fiksiĝi al la Dio.
Klasikaj metodoj inkludas la mensan bildigon de la pli altaj sferoj la animo navigas tra por atingi certajn finojn.
Unu el la plej konataj specoj de meditado en frua juda mistikismo estis la laboro de la Merkabah, de la radiko/R-K-B/kun la signifo "armea ĉaro" (de dio).
#000065
Meditado estis de intereso al vasta gamo de modernaj judoj.
En moderna juda praktiko, unu el la plej konataj meditaj praktikoj estas nomitaj " hitbodedut " ( התבודדות, alternative transliterumita kiel "hisbodedus"), kaj estas klarigita en Kabbalistic, Hasidic, kaj Mussar skribaĵoj, aparte la Hasidic-metodo de rabeno Nachman of Breslav (Nakman de Breslav).
La vorto venas de la hebrea-vorto "aŭgurita" (בודד), kun la signifo la stato de esti sola.
Alia Hasidic-sistemo estas la Habad metodo de "hisbonenus", rilatita al la Sephirah de "Binah", la hebrea por komprenado.
Tiu praktiko estas la analiza reflekta procezo de igado de si kompreni misteran koncepton bone, tio sekvas kaj internigas sian studon en Hasidic-skribaĵoj.
#000066
La Musar Movado, fondita fare de rabeno Israel Salanter en la mezo de la deknaŭajarcentaj, emfazitaj meditaj praktikoj de introspekto kaj bildigo kiuj povis helpi plibonigi moralan karakteron.
#000067
Kristanmeditado estas esprimo por formo da preĝo en kun kiu strukturita provo estas farita por veni en tuŝon kaj konscie reflekti sur la revelacioj de dio.
La vorto meditado venas de la latinaĵo meditari, kio intencas koncentriĝi.
Kristanmeditado estas la procezo da konscie temigado specifajn pensojn (ekz. biblia sceno implikanta Jesuo'n kaj la Virgino Marian) kaj pensado pri ilia signifo en la kunteksto de la amo por dio.
#000068
La Rozario estas sindonemo por la meditado de la misteroj de Jesuo kaj Maria.
"La milda ripeto de siaj preĝoj igas ĝin elstara rimedo al moviĝado en pli profundan meditadon.
Ĝi donas al ni ŝancon malfermi nin al la vorto de dio, por rafini nian internan rigardon turnante niajn mensojn al la vivo de Kristo.
La unua principo estas tiu meditado estas lernita tra praktiko.
Multaj homoj kiuj trejnas rozariomeditadon komencas tre simple kaj iom post iom evoluigas pli sofistikan meditadon.
La meditator lernas aŭdi internan voĉon, la voĉon de dio".
#000069
Kristana meditado kontrastas al orientaj formoj de meditado same radikale kiel la portretado de Patro Dio en la Biblio kontrastas al bildigoj de Kriŝno aŭ Bramino en hinda instruo.
Male al orientaj meditadoj, la plej multaj stiloj de kristanaj meditadoj ne dependas de la ripeta uzo de mantroj, kaj tamen estas ankaŭ celitaj stimuli penson kaj profundigi signifi.
Kristana meditado planas pliigi la personan rilaton bazitan sur la amo por dio kiu markas kristanan komunecon.
#000070
En Aspektoj de kristana meditado , la Romkatolika Eklezio avertita kontraŭ eblaj neagordigeblecoj en miksado de kristanaj kaj orientaj stiloj de meditado.
En 2003, en kristana reflektado sur la Nova Epoko la Vatikano sciigis ke la "eklezio evitas ajnan koncepton kiu estas proksima al tiuj de la Nova Epoko".
#000071
Kristanmeditado foje estas prenita por signifi la meznivelon en larĝa tri-faza karakterizado de preĝo: ĝi tiam implikas pli da reflektado ol unua-nivela laŭta preĝo, sed estas pli strukturita ol la multoblaj tavoloj de kontemplado en kristanismo.
#000072
En Frankfurto, Germanio en 2007 la Centro por kristana Meditado kaj Spiriteco en la Holy Cross Church, Frankfurt-Bornheim (Sankta Krucpreĝejo, Frankfurt-Bornheim) estis fondita fare de la Roman Catholic Diocese of Limburg (Romia katolika Diocezo de Limburgo).
En kaj de la centro malsamaj specoj de diservoj estas ofertitaj kvazaŭ ekzemple kun elementoj kiel ekzemple ekspresionisma danco, krome tagoj da ekzercoj de kristana mistikismo, kontempla preĝo, medita kantado, meditadokursoj, Zen-meditadaj kursoj, tagoj da reflektado, spiritaj ekzercoj kaj retiriĝoj [138]
#000073
Fruaj studoj sur statoj de konscio kondukita fare de Roland Fischer [139] fondas signojn de mistera spertpriskribo en la verkadoj de Saint Teresa of Avila (Sankta Tereza de Avila).
En ŝia aŭtobiografio ŝi priskribas tion, ĉe la pinto de preĝa travivaĵo" ...
la animo nek aŭdas nek vidas nek sentas.
Dum ĝi daŭras, neniu el la sencoj perceptas aŭ scias kio okazas".
Tio egalrilatas al la kvara stadio priskribita de sankta Tereza, "Sindonemo de Ekstazo", ke kie la konscio de estado en la korpo malaperas, kiel efiko de profunda transcendenta meditado en preĝo.
#000074
Memoro de dio en Islamo, kiu estas konata per la koncepto Dhikr estas interpretita en malsamaj meditaj teknikoj en Sufiismo aŭ islama mistikismo.
Tio iĝis unu el la esencaj elementoj de Sufiismo kiam ĝi estis sistemigita tradicie.
Ĝi estas apudmetita kun fikr (pensante) kiu kondukas al scio.
Ekde la 12-a jarcento, la praktiko de Sufiismo inkludis specifajn meditajn teknikojn, kaj ĝiaj anoj trejnis spiri kontrolojn kaj la ripeton de sanktaj vortoj.
#000075
Multaj Sufi-tradicioj lokas emfazon sur meditan proceduron kiu venas de la kogna aspekto al unu el la du ĉefaliroj al esti trovita en la budhanaj tradicioj: tiun de la koncentriĝ tekniko, implikante alt-intensecon kaj akre fokusitan introspekton.
En la Oveyssi-Shahmaghsoudi Sufi-sinsekvo, ekzemple, tio estas precipe evidenta, kie muraqaba prenas la formon de tamarkoz, ĉi-lastan estaĵon persa esprimo kiu signifas koncentriĝon.
Medita ripozado laŭdire havas kvaliton de resanigo, kaj - en nuntempa terminologio - pliiganta kreivon .
#000076
Tafakkur aŭ tadabur en Sufiismo laŭlitere signifas reflektadon sur la universo : tio estas konsiderita permesi aliron al formo de kogna kaj emocia evoluo kiu povas eliri nur el la pli alta nivelo, t.e. de dio.
La sento de ricevado de dia inspiro vekas kaj liberigas kaj koron kaj intelekton, permesante tian internan kreskon ke la ŝajne sekulara fakte akceptas la kvaliton de la senfina.
Islama instruo ampleksas vivon kiel testo de onies submetado al dio.
#000077
Meditado en la Sufi-tradicioj estas plejparte bazita sur spektro de misteraj ekzercoj, variante de unu genlinio al alia.
Tiaj teknikoj, precipe la pli aŭdaca, povas esti, kaj ofte estis malsupre la aĝoj, fonto de konflikto inter akademiuloj.
Unu larĝa grupo de Ulemo, anoj de la granda Algazelo, ekzemple, ĝenerale estis sincera al tiaj teknikoj kaj formoj de sindonemo.
#000078
Nova epoko kiam meditadoj ofte estas influitaj fare de orienta filozofio, mistikismo, jogo, hinduismo kaj budhismo, ankoraŭ povas enhavi iom da grado da okcidenta influo.
En la Okcidento, meditado trovis siajn ĉefajn radikojn tra la socia revolucio de la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj, kie multaj el la junulo de la tago ribelis kontraŭ tradicia religio kiel reago kontraŭ kion kelkaj perceptis kiel la fiasko de kristanismo por disponigi spiritan kaj etikan konsiladon.
Novaepoka meditado kiel praktikite fare de la fruaj hipioj estas rigardita por siaj teknikoj de bildradioestingo eksteren la menso kaj liberigante sin de konscia pensado.
Tio ofte estas helpita per ripetema ĉantado de mantro, aŭ temiganta objekton.
Novaepoka meditado evoluis en vicon da celoj kaj praktikoj, de sereneco kaj ekvilibro ĝis aliro ĝis aliaj sferoj de konscio ĝis la koncentriĝo de energio en grupmeditado ĝis la supera celo de samadhi, kiel en la antikva iogicpraktiko de meditado.
#000080
Religioj kaj religiemaj movadoj kiuj uzas magion, kiel ekzemple Viko, Thelema, Novpaganismo, okultismo ktp., ofte devigas siajn anojn kontempli kiel preparaĵo al la magia laboro.
Tio estas ĉar magio ofte supozeble postulas akuratan mensstato por fari kontakton kun spiritoj, aŭ ĉar oni devas bildigi onies celon aŭ alie konservi intensa fokusis por longa periodo dum la rito por vidi la deziratan rezulton.
Meditadpraktiko en tiuj religioj kutime rondiras ĉirkaŭ bildigo, absorbante energion de la universo aŭ pli alta memo, direktante onies internan energion, kaj persvadante diversajn tranco ŝtatojn.
Meditado kaj magia praktiko ofte interkovras en tiuj religioj kiel meditado ofte estas vidita kiel simple paŝoŝtono al supernatura kapablo, kaj la meditadsesioj povas esti pipritaj kun diversaj ĉantoj kaj sorĉoj.
#000081
Metodoj de meditado estis transkulture disvastigitaj en diversaj tempoj dum historio, kiel ekzemple budhismo iranta al Orientazio, kaj Sufi trejnas iri al multaj islamaj socioj.
De speciala signifo por la moderna mondo estas la disvastigo de meditaj praktikoj ekde la malfrua 19-a jarcento, akompanante pliigitan vojaĝadon kaj komunikadon inter kulturoj tutmonde.
Plej elstara estis la dissendo de multnombra Azi-derivita trejnas al la Okcidento.
Krome, intereso en kelkaj Okcident-bazitaj meditaj praktikoj ankaŭ estis revivigita, [147] kaj tiuj estis disvastigitaj laŭ limigita mezuro al aziaj landoj.
Ankaŭ evidenta estas iom da amplekso de influo al klerismo pensanta tra Encyclopédie ou dictionnaire raisonné des sciences de Denis Diderot, kvankam li deklaras, "I trovaĵo-tio meditado-terapiisto SIC ofte tute senutila kaj tio kontempladoterapiisto ĉiam estas freneza".
#000082
Ideoj pri orienta meditado komencis "tralikiĝi en amerikan popolan kulturon eĉ antaŭ la Usona Revolucio tra la diversaj sektoj de eŭropa okulta kristanismo", [56] : 3 kaj tiaj ideoj "envenis torentaj [al Ameriko] dum la epoko de la transcendentalistoj, precipe inter la 1840-aj jaroj kaj la 1880-aj jaroj."
: 3 La sekvajn jardekojn vidis plian disvastiĝon de tiuj ideoj al Ameriko:
#000083
La World Parliament of Religions (Mondo Parlamento de Religioj), tenita en Ĉikago en 1893, estis la grava okazaĵo kiu pliigis okcidentan konscion pri meditado.
Tio estis la unuan fojon kiun okcidentaj spektantaroj sur amerika grundo ricevis azian spiritan instruon de azianoj mem.
[fondite] diversaj Vedanto Aŝramoj ...
Anagarika Dharmapala prelegis ĉe Harvard pri Theravada Buddhist-meditado en 1904;
[turneita] Usono instrua la principoj de Bahai, kaj Soyen Shaku turneis en 1907 instruan Zen ...
#000084
En la malfrua 19-a jarcento, teozofoj adoptis la vorton "meditado" por rilati al diversaj spiritaj praktikoj tiritaj de hinduismo, budhismo kaj aliaj hindaj religioj.
Tiel la angla vorto "meditado" ne ekskluzive tradukiĝas al iu ununura esprimo aŭ koncepto, kaj povas esti uzita por traduki vortojn kiel ekzemple la Sanskrita dhāraṇā , dhyāna, samādhi kaj bhāvanā .
#000085
[ citaĵo bezonis ] Pli lastatempe, en la 1960-aj jaroj, alia pliiĝo je okcidenta avantaĝo en meditaj praktikoj komenciĝis.
Observantoj proponis multajn specojn de klarigoj por tiu intereso en orienta meditado kaj revivigis okcidentan kontempladon.
Thomas Keating, fondinto de Contemplative Outreach, skribis ke "la pelado al la Oriento estas simptomo de kio mankas ion rilate al la Okcidento.
Ekzistas profunda spirita malsato kiu ne estas kontentigita en la Okcidento."
Daniel Goleman, akademiulo de meditado, sugestis ke la ŝanĝo je avantaĝo de "establitaj religioj" ĝis meditaj praktikoj "estas kaŭzita de la malabundeco de la persona sperto de tiuj [meditad-derivitaj] transcendaj ŝtatoj - la vivantaj spirito ĉe la komuna kerno de ĉiuj religioj."
#000086
Alia indikis ke kontribuanta faktoro estas la pliiĝo de komunistopolitika rajtigoj je Azio, kiu "atribuis la scenejon por enfluo de aziaj spiritaj instruistoj al la Okcidento", [56] : 7 ofte kiel rifuĝintoj.
#000087
Ornstein notis ke "La plej multaj teknikoj de meditado ne ekzistas tiel izolaj praktikoj sed estas nur artefarite separeblaj de tuta sistemo de praktiko kaj kredo."
Tio signifas ke, ekzemple, dum monaĥoj okupiĝas pri meditado kiel parto de siaj ĉiutagecoj, ili ankaŭ engaĝas la kodigitajn regulojn kaj vive kune en monaĥejoj en specifaj kulturaj kontekstoj kiuj iras kune kun siaj meditaj praktikoj.
Tiuj meditaj praktikoj foje havas similecojn (ofte rimarkiten fare de okcidentanoj), ekzemple koncentriĝo sur la spiro estas trejnita en Zen, tibetano kaj Theravadan-kuntekstoj, kaj tiuj similecoj aŭ "tipologioj" notiĝas ĉi tie.
#000088
En moderna psikologia esplorado, meditado estis difinita kaj karakterizita en gamo da vojoj;
multaj el tiuj emfazas la rolon de atento.
#000090
En la Okcidento, meditado foje estas opiniita de en du larĝkategorioj: koncentra meditado kaj atenteco meditado.
Tiuj du kategorioj estas diskutitaj en la sekvaj du paragrafoj, kie koncentra meditado estas uzita interŝanĝeble kun fokusita atento kaj atentecmeditado estanta uzita interŝanĝeble kun senkaŝa monitorado:
#000091
Direkto de mensa atento ...
Terapiisto povas temigi intense unu speciala objekto (tielnomita koncentra meditado), ĉiujn mensajn okazaĵojn kiuj eniras la kampon de konscio (tielnomita atentecomeditado), aŭ kaj specifajn fokusojn kaj la kampon de konscio.
#000092
Unu stilo, Focused Attention (FA) meditado, kaŭzas la libervolan enfokusigon da atento sur elektita objekto.
La alia stilo, Open Monitoring (OM) meditado, implikas ne-reaktivan monitoradon de la enhavo de sperto de momento ĝis momento.
#000093
Indico de neŭrobildig studoj indikas ke la kategorioj da meditado, difinita per kiel ili rekta atento, ŝajnas generi malsamajn bonaideajn padronojn.
Indico ankaŭ indikas ke uzi malsamajn fokusobjektojn dum meditado povas generi malsamajn bonaideajn padronojn.
#000095
Estas laŭtakse ke proksimume kvarono de US dungantoj uzas stresajn reduktiniciatojn kaj ke la nombro kreskas.
Multaj grandaj firmaoj enkondukis atentecprogramojn en siaj dungitoj.
En 2010, sanavantaĝoj firmao Aetna formiĝis, lanĉis kaj studis du atentecprogramojn, nomitajn Viniyogan Stress Reduction kaj Mindfulness sur Laboro.
La celo estis helpi redukti streson kaj plibonigi reagojn al streso.
Aetna nun ofertas ĝian programon al ĝiaj klientoj.
Google ankaŭ efektivigas atentecon, ofertante pli ol dekduo meditadkursoj, kun la plej elstara unun, "Search Inside Yourself", estinte efektivigita ekde 2007.
General Mills ofertas la Atentan Gvidado-Programo-Serion, kurson kiu uzas kombinaĵon de atentecmeditado, jogo kaj dialogo kun la intenco de evoluigado la kapacito de la menso atenti.
#000096
La kreskanta kvanto de kvantigebla esplorado tiu atenteco havas sur la cerbo kaj korpo estas unu el la plej gravaj kialoj kial entreprenaj atentecprogramoj fariĝis pli protrudaj en la nuntempa komerca mondo.
Studoj faritaj fare de Universitato Yale trovis ke atentecmeditado estas rilata al pli malaltaj niveloj da agado en la defaŭlta reĝimreto (DMN), kio estas parto de la cerbreto kiu respondecas pri mem-rilata pensado kaj atentas vagi.
Volumenoŝanĝoj en gravejoj de la cerbo ankaŭ estas trovitaj kiel rezulto de meditado.
En 2011, teamo ĉe Harvard trovis ke atenteco povas fakte ŝanĝi la strukturon de la cerbo post kondukado de ok-semajna mindfulness-bazita stresan redukto programo (MBSR) sur partoprenantoj.
La esplorado trovis pliiĝon en kortikala dikeco en la hipokampo, kiu kontrolas lernadon, memoro- kaj emocioreguligon.
La esplorado ankaŭ trovis malkreskojn en cerbĉelvolumeno en la Amigdalo, kiu kaŭzas timon, timon kaj streson.
Tiuj ŝanĝoj ankaŭ estis akordigitaj kun la mem-raportoj de la partoprenanto da siaj stresniveloj.
#000097
Diversaj pozoj estas prenitaj supren en kelkaj meditadoteknikoj.
Sidi, kuŝantajn, kaj stari pozojn estas uzitaj.
Populara en budhismo, ĝajnismo kaj hinduismo estas la plen-lotuso, duon-lotuso, birmano, Seiza, kaj surgenuiĝaj pozicioj.
Meditado foje estas farita ĉirkaŭpaŝante, konata kiel kinhin, aŭ farante facilan taskon atente, konata kiel samu.
#000101
Dum la pasintaj 20 jaroj, Mindfulness kaj mindfulness-bazitaj programoj fariĝis ĉiam pli gravaj al okcidentanoj kaj en la okcidenta medicina kaj psikologia komunumo kiel rimedo de helpi al homoj, ĉu ili estu klinike malsanaj aŭ sanaj.
Jon Kabat-Zinn, kiu fondis la Mindfulness-Based Stress Reduction-programon en 1979, difinis atentecon kiel "momenton al momento-ne-kondamnema konscio."
Pluraj metodoj estas uzitaj dum temporezervitaĵo specife por atentecmeditado, kiel ekzemple korpo skanas teknikojn aŭ luigado pensita ekestas kaj pasas, kaj ankaŭ dum niaj ĉiutagaj vivoj, kiel ekzemple esti konsciaj pri la gusto kaj teksturo de la manĝaĵo kiun ni manĝas.
Kelkaj studoj ofertas indicon ke atentecpraktikoj estas utilaj por la memreguligado de la cerbo per kreskanta agado en la antaŭa cingulkortekso.
Ŝanĝo de uzado de dekstra prealfronta kortekso estas asertita esti rilata al tendenco for de depresio kaj timo, kaj direkte al feliĉo, rilakson, kaj emocian ekvilibron.
#000102
Kiel rezulto de la populareco en partopreno de atenteco, konferencoj kiel ekzemple Wisdom 2.0 ekestis.
Atenteco membrigis la laikan mondon laŭ multaj manieroj, permesante al ĝi atingi multajn malsamajn grupojn de homoj.
#000104
Sahaja jogo kiun meditado estas rigardita kiel mensa silentmeditado, kaj estis montrita korelacii kun speciala cerbo kaj cerbondagado.
Kelkaj studoj kondukis al sugestoj ke Sahaja meditado implikas "interŝanĝi for" sensignivajn cerbretojn por la prizorgado de fokusita internigita atento kaj inhibicio de malkonvenaj informoj.
Sahaja meditator'oj gajnita super kamaradgrupo por emociaj bonfartiniciatoj sur SF-36 rangigoj.
#000106
Esplorado sur la procezoj kaj efikoj de meditado estas kreskanta subkampo de neŭrologia esplorado.
Modernaj sciencaj teknikoj kaj instrumentoj, kiel ekzemple fMRI kaj EEG, estis uzitaj por vidi kio okazas en la korpo de homoj kiam ili kontemplas, kaj kiel iliaj korpoj kaj cerboj ŝanĝiĝas post kontemplado regule.
#000107
Ekde la 1950-aj jaroj, centoj da studoj sur meditado estis faritaj, kvankam multaj el la fruaj studoj estis mankhavaj kaj tiel donis nefidindajn rezultojn.
Pli lastatempaj recenzoj indikis multajn el tiuj difektoj kun la espero de gvidado de aktuala esplorado en pli fruktodonan padon.
Pli da raportoj taksis ke plia esplorado devas esti direktita direkte al la teoria terkonekto kaj difino de meditado.
#000108
Ekzistas indico ke meditado estas rilata al ŝanĝoj en cerbostrukturo, kvankam plia esplorado estas necesa antaŭ farado de definitivkonkludoj.
#000109
Ekde la 1970-aj jaroj, medicina psikologio kaj psikiatrio evoluigis kelkajn terapiajn teknikojn bazitajn sur atenteco por helpi al homoj kiuj travivas gamon da psikologiaj kondiĉoj.
Atentecpraktiko estas utiligita en psikologio por mildigi gamon da mensaj kaj fizikaj kondiĉoj, kiel ekzemple kaŭzado de reduktoj en depresiosimptomoj, [198] [199] [200] streso, [199] [201] [202] kaj timo.
Atenteco ankaŭ estas uzita en la terapio de droga dependeco.
Lastatempaj studoj montras ke atentecmeditado signife malintensigas doloron tra multoblaj, unikaj mekanismoj.
#000110
Multaj gravaj tradicioj en kiuj meditado estas trejnita, kiel ekzemple budhismo [207] kaj hinduismo, [208] konsilas membrojn ne konsumi ebriigaĵojn, dum aliaj, kiel ekzemple la rastafarianmovadoj kaj Native American Church, projekciomedikamentoj kiel integraloj al ilia religia vivstilo.
#000111
La kvina el la kvin preskriboj de la Pancasila, la etika kodo en la Teravado kaj Mahajano budhanaj tradicioj, ŝtatoj ke anoj devas: "abstini de fermentitaj kaj brandoj kiuj kaŭzas nezorgemecon."
#000112
Aliflanke, la konsumado de psikoaktivaĵoj estis centra trajto en la ritoj de multaj religioj, por produkti ŝanĝitajn statojn de konscio.
En pluraj tradiciaj ŝamanistaj ceremonioj, medikamentoj estas utiligitaj kiel agentoj de rito.
En la rastafaria movado, kanabo verŝajne estas donaco de Jah kaj sankta herbo esti uzita regule, dum alkoholo estas konsiderita malhonori viron.
Indianoj utiligas pejotlon, kiel parton de religia ceremonio, daŭrante hodiaŭ.
En Hindio, la somat trinkaĵo havas longan antaŭhistorion de uzo kune kun preĝo kaj ofero, kaj estas meciita en la Vedaj.
#000113
Dum la 1960-aj jaroj kaj 70'oj, kaj orientaj meditadotradicioj kaj psikedelic, kiel ekzemple LSDo, iĝis populara en Ameriko, kaj estis sugestite ke LSDuzo kaj meditado estis ambaŭ rimedoj al la sama spirita/ekzisteca fino.
Multaj terapiistoj de orientaj tradicioj malaprobis tiun ideon, inkluzive de multaj kiuj provis LSDon mem.
En La Majstro-Ludo, Robert S de Ropp skribas ke la "pordo al plena konscio" povas esti videtita kun la helpo de substancoj, sed "pasi preter la pordo" postulas jogon kaj meditadon.
Aliaj verkintoj, kiel ekzemple Rick Strassman, kredas ke la rilato inter religiaj travivaĵoj atingis per meditado kaj helpe de psikedelaj medikamentoj meritas plian esploradon.
#000114
[T] ĉi tie estas la kultivado de meditaj kaj kontemplaj teknikoj direktitaj kontraŭ produktado kio eble, estos referita de taŭga termino en la angla, kiel "ŝanĝitaj statoj de konscio".
En la teknika vortprovizo de hindaj sanktaj libroj tiaj ŝtatoj venas por esti nomitaj "meditadoj" ([Skt.
jhāna) aŭ "koncentriĝoj" ( samādhi );
la akiro de tiaj statoj da konscio estis ĝenerale rigardita kiel alportado de la terapiisto al pli profunda scio kaj sperto de la naturo de la mondo.
#000118
Asira Preĝejo de la Oriento
#000123
Meditado estas disciplino per kiu oni haltigas la pensojn, tiel permesante plenan koncentriĝon de la atento je io. Ĝi estas grava parto de budhismo kaj hinduismo. En la plejmulto de religioj ekzistas ia medita tradicio, ekzemple en la judismo, kristanismo, islamo, vuduo, kaj multaj ŝamanismoj.
#000125
Ekzistas multaj formoj de meditado, sed oni povas klasi ilin en du ĉefajn kategoriojn: la senpera meditado, kiu konsistas en la koncentrado de la atento por haltigi la fluadon de la pensoj, kaj la apogita meditado, en kiu la individuo apogas sin sur mantroj (ripetado de iu difinita sono), kantoj, ĉantoj, kreado de mensaj imagoj, ktp.
#000126
La budhisma (Vipassano) kaj la zena meditadoj estas ekzemploj de la senpera meditado. La kristana meditado, kiu koncentriĝas en imagoj de la Sankta Virgulino aŭ de Kristo mem, estas ekzemplo de la apogita meditado.
#000127
Meditado estas ankaŭ grava parto de la praktikoj de la skoloj de la Nova Erao.
#000128
En la ĉiutaga lingvaĵo, oni ofte konfuzas meditadon kun pripensado. Dum la meditado, oni ne pensas pri io sed, tute male, klopodas ĉesigi la pensojn.
#000129