Kolorfortesenca kompositing, aŭ kolorfortentajpado, estas vidaj efikoj / postproduktado tekniko por kompositing (tavoligante) du bildoj aŭ video riveretoj kune surbaze de kolornuancoj ( kolorforto intervalo).
La tekniko estis uzita peze en multaj kampoj por forigi fonon de la temo de foto aŭ vidbendo - precipe la novaĵgisado, filmo kaj videolud industrioj.
Kolorintervalo en la malfonfilmaĵo fariĝas travidebla, permesante aparte filmitan fonfilmaĵon aŭ senmovan bildon esti enigita en la scenon.
La kolorforto kiun klava tekniko estas ofte uzita en videproduktado kaj postproduktado.
Tiu tekniko ankaŭ estas referita ĉar kolorentajpado, kolor-apartiga paŭsaĵo ( CSO;
ĉefe de la BBC [2] ), aŭ proksime de diversaj esprimoj por specifaj kolor-rilataj variaĵoj kiel ekzemple verda ekrano, kaj blua ekrano - kolorfortentajpado povas esti farita kun fonoj de iu koloro kiuj estas unuformaj kaj apartaj, sed verdaj kaj bluaj fonoj estas pli ofte uzitaj ĉar ili devias plej klare en nuanco de la plej multaj homaj haŭtokoloroj.
Neniu parto de la subjekto estanta filmita aŭ fotita povas duplikati la koloron utiligitan kiel la subteno.
#000001
Ĝi estas ofte uzita por veterprognozo
elsendoj, en kio moderatoro vidiĝas kutime staranta antaŭ granda CGI- mapo dum vivaj televidnovaĵelsendoj, kvankam en aktualeco ĝi estas granda blua aŭ verda fono.
Dum uzado de blua ekrano, malsamaj vetermapoj estas aldonitaj sur la partoj de la bildo kie la koloro estas blua.
Se la moderatoro portas bluajn vestaĵojn, liaj aŭ ŝiaj vestaĵoj ankaŭ estos anstataŭigitaj kun la fonvidbendo.
Kolorfortentajpado ankaŭ estas ofta en la distra industrio por vidaj efikoj en filmoj kaj videoludoj.
#000002
Antaŭ la enkonduko de migrantaj metalsulfidmiksaĵoj kaj optika presanta, duobla ekspono kutimis enkonduki elementojn en sceno kiuj ne ĉeestis en la komenca malkovro.
Tio estis farita uzante nigre drapirante kie verda ekrano estus uzita hodiaŭ.
George Albert Smith unue utiligis tiun aliron en 1898.
En 1903, The Great Train Robbery (La Granda trajnprirabo) de Edwin S. Porter uzis duoblan eksponon por alkonstrui fonscenojn al fenestroj kiuj estis nigraj kiam filmite sur aktoraro, uzante rubmetalsulfidmiksaĵon por eksponi nur la fenestrareojn.
#000003
Por havi aperas en unu malkovro fakte moviĝas antaŭ anstataŭigita fono en la aliaj, migranta metalsulfidmiksaĵo estis necesa, por fermi la ĝustan parton de la fono en ĉiu kadro.
En 1918 Frank Williams patentita migranta metalsulfidmiksaĵtekniko, denove bazita sur uzado de nigra fono.
Tio estis uzita en multaj filmoj, kiel ekzemple La Nevidebla MAN .
#000004
En la 1920-aj jaroj, Walt Disney utiligis blankan fonon inkludi homajn aktorojn kun bildstrifiguroj kaj fonoj en sia Alice Comedies .
#000005
La blua ekranmetodo estis evoluigita en la 1930-aj jaroj en RKO Radio Pictures.
Ĉe RKO, Linwood Dunn uzis fruan version de la migranta metalsulfidmiksaĵo krei "viŝas" - kie ekzistis transiroj kiel antaŭglaca viŝilo en filmoj kiel ekzemple Flying Down to Rio (1933).
Kreditita al Larry Butler, sceno havanta feinon eskapantan de botelo estis la unua uzo de bonorda bluekranprocezo se temas pri krei vojaĝadmetalsulfidmiksaĵon por The Thief of Bagdad (1940), kiu gajnis la Academy Award for Best Special Effects (Akademia premio por Best Special Effects) tiun jaron.
En 1950, Warner Brothers dungito kaj eks-Kodak esploristo Arthur Widmer komencis labori pri ultraviola migranta metalsulfidmiksaĵoprocezo.
Li ankaŭ komencis evoluigajn bluekranteknikojn: unu el la unuaj filmoj uzantaj ilin estis la adaptado de la Ernest Hemingway novelo, La maljunulo kaj la Maro , (1958) ĉefroligante Spencer Tracy.
#000006
Dum jardekoj, migrantaj metalsulfidmiksaĵpafoj devis esti faritaj "ŝlosita-malsupren", tiel ke nek la malbrila temo nek la fono povis ŝanĝi ilian fotilperspektivon entute.
Poste, komputil-tempigitaj, moviĝo-kontrolaj fotiloj mildigis tiun problemon, kiam kaj la malfono kaj fono povus esti filmitaj per la sama fotilo moviĝas.
#000008
Meteologoj en televido ofte uzas kampekranon, al la flanko de la ekrano, por vidi kie ili metas siajn manojn kontraŭ la fonbildoj.
Pli nova tekniko devas projekcii malfortan bildon sur la ekrano.
#000009
Kelkaj filmoj faras pezan uzon de kolorfortŝlosilo por aldoni fonojn kiuj estas konstruitaj tute utiligante komputil-generitfiguraĵon (CGI).
Prezentoj de malsamaj prenoj povas esti kompositeitaj kune, kio permesas al aktoroj esti filmitaj aparte kaj tiam metitaj kune en la saman scenon.
Kolorfortŝlosilo permesas al prezentistoj ŝajni esti en iu loko sen forlasado de la studio.
La komedispektaklo Tosh.0 aparte estas konata pro filmigo tute kun verda-ekrano kaj tiam tranĉanta la bildon estante produktita per la komputilo por montri Daniel Tosh starantan rekte sur la sole verda aktoraro.
Tio ĉiam estas farita ĉe la fino de la spektaklo mem.
#000010
Komputilevoluo ankaŭ facilaigis integrigi moviĝon en kompositeitaj pafoj, eĉ dum uzado de manteneblaj fotiloj.
Referencpunktoj povas esti metitaj sur la koloran fonon (kutime kiel pentrita krado, X markitaj per glubendo, aŭ same spacigitaj tenisaj pilkoj alkroĉitaj al la muro).
En postproduktado, komputilo povas utiligi la referencojn al komputi la pozicion de la fotilo kaj tiel igi bildon kiu egalas la perspektivon kaj movadon de la malfono perfekte.
Modernaj progresoj en softvaro kaj komputila povo eliminis la bezonon precize loki la signojn - la softvaro eltrovas ilian pozicion en spaco (malavantaĝo de tio estas ke ĝi postulas grandan fotilmovon, eventuale esperigajn modernajn filmoteknikojn kie la fotilo ĉiam estas en moviĝo).
#000011
La plej grava faktoro por ŝlosilo estas la kolorapartigo de la malfono (la subjekto) kaj fono (la ekrano) - bluekrano estos uzita se la subjekto estas predominate verda (ekzemple plantoj), malgraŭ la fotilo estanta pli sentema al verda lumo.
#000015
En cifereca kolortelevido, koloro estas reprezentita per tri nombroj (ruĝaj, verdaj, bluaj intenseconiveloj).
Kolorfortŝlosilo estas realigita per simpla nombra komparo inter la vidbendo kaj la preselektita koloro.
Se la koloro ĉe speciala punkto dum la ekranmatĉoj (aŭ precize, aŭ en intervalo), tiam la vidbendo ĉe tiu punkto estas anstataŭigita per la alterna fono
#000017
Por krei iluzion ke karakteroj kaj objektoj filmis ĉeestas en la intencita fonsceno, la lumo en la du scenoj devas esti akceptebla matĉo.
Por subĉiela scenoj, nubotagoj kreas difuzan, egale koloran lumon kiu povas esti pli facila por egali en la studio, dum rekta sunlumo devas esti egalita en kaj direkto kaj totala koloro bazita ĝustatempe de tago.
#000018
Studio pafis prenite antaŭ verda ekrano nature havos ĉirkaŭa malpeze la saman koloron kiel la ekrano, pro sia lumdisvastigo.
Tiu efiko estas konata kiel forperdo.
p20 kiun Tio povas aspekti nenatura aŭ igi partojn de la karakteroj malaperi, do devas esti kompensita por, aŭ evitita de uzado de pli granda ekrano metita longen de la aktoroj.
#000019
La kampa profundo kutimis registri ke la sceno antaŭ la kolora ekrano devus egali tiun de la fono.
Tio povas intenci registri la aktorojn kun pli granda kampa profundo ol normalo.
#000020
Kolorforta esenca subjekto devas eviti elĉerpajn vestaĵojn kiuj estas similaj en koloro al la kolorforta esenca koloro (j) (krom se intencita ekz. portante verdan brustĉemizon igi ĝin ekaperi ke la subjekto havas neniun korpon), ĉar la vestaĵo povas esti anstataŭigita kun la fonbildo/vidbendo.
Ekzemplo de intencita uzo de tio estas kiam aktoro eluzas bluan kovraĵon super parto de sia korpo por igi ĝin nevidebla en la finalpafo.
Tiu tekniko povas esti uzita por atingi efikon similan al tio uzis en la Harry Potter filmoj por krei la efikon de nevideblecomantelo.
La aktoro ankaŭ povas esti filmita kontraŭ kolorfort-esenca fono kaj enigita en la fonon pafita kun misprezentefiko, por krei mantelon kiu estas marĝene mezurebla.
#000021
Malfacilaĵoj aperas kun bluekrano kiam kostumo en efikpafo devas esti blua, kiel ekzemple la tradicia blua kostumo de Superman.
En la filmo Spider-Man , (2002) en scenoj kie kaj Spider-Man kaj la Legoma Koboldo estas en la aero, Spider-Man devis esti pafita antaŭ la legomekrano kaj la Legoma Koboldo devis esti pafita antaŭ bluekrano.
La kolordiferenco estas ĉar Spider-Man portas kostumon kiu estas ruĝa kaj blua en koloro kaj la Legoma Koboldo portas kostumon kiu estas totale verda en koloro.
Se ambaŭ estis pafo antaŭ la sama ekrano, partoj de unu karaktero estus forigitaj de la pafo.
#000022
Por pura dividado de malfono de fono, estas ankaŭ grave ke vestaĵo kaj hararo en la malfonŝoso havas sufiĉe simplan silueton, ĉar bonaj detaloj kiel ekzemple krispa hararo eble ne solvas konvene.
Simile, parte travideblaj elementoj da la kostumaj kialproblemoj.
#000023
Tielnomita " flava ekrano " estas plenumita kun blanka fono.
Ordinara lumigado estas uzita en kombinaĵo per helflava natriolampo.
La natriolumo preskaŭ falas tute en mallarĝa frekvencbendo, kiu tiam povas esti apartigita de la alia lumo uzante prismon, kaj projekciita sur aparta sed sinkronigita filmaviad-kompanio ene de la fotilo.
Tiu dua filmo estas alt-kontrasta nigra kaj blanka, kaj estas prilaborita por produkti la metalsulfidmiksaĵon.
#000025
Pli nova tekniko devas uzi retroreflektive kurtenon en la fono, kune kun ringo de brilaj LEDoj ĉirkaŭ la kameraolenso.
Tio postulas neniun lumon brili sur la fono krom la LEDoj, kiuj uzas ekstreme malgrandan kvanton de potenco kaj spaco male al grandaj scenlumoj, kaj postulas neniun rigilaron.
Tiu antaŭeniĝo fariĝis ebla per la invento en la 1990-aj jaroj de praktikaj bluaj LEDoj, kiuj ankaŭ enkalkulas smeraldverdajn LEDojn.
#000027
Foje ombro povas esti uzita por krei vidan efikon.
Areoj de la bluekrano aŭ legomekrano kun ombro sur ili povas esti anstataŭigitaj kun pli malhela versio de la dezirata fona videbildo, igante ĝin rigardi like la persono gisas ombron sur ili.
Ĉiu forperdo de la kolorforta esenca koloro igos la rezulton aspekto nenatura.
Diferenco en la ĉefa fokusa distanco de la lensoj uzis povas influi la sukceson de kolorfortŝlosilo.
#000032
Ekzistas pluraj malsama kvalito- kaj rapidec-optimumigitaj teknikoj por efektivigado de kolorentajpado en softvaro.
#000034
Tre simpla f () funkcio por verda ekrano estas A ( da r + b
Bg kie A kaj B estas uzantaj alĝustigeblaj konstantoj kun normalvaloro de 1.0-a
Tio estas sufiĉe proksima al la kapabloj de analogaĵo kaj filmo-bazita ekrantirado.
#000036
Modernaj ekzemploj [19] de tiuj funkcioj estas plej bone priskribitaj per du fermitajn nestitajn surfacojn en la 3-D rgb-spaco, ofte tre kompleksa.
Koloroj ene de la interna surfaco estas konsideritaj verda ekrano.
Koloroj ekster la ekstera surfaco estas maldiafana malfono.
Koloroj inter la surfacoj estas parte kovritaj, ili estas pli maldiafanaj la pli proksimaj ili estas al la ekstera surfaco.
Foje pli fermitaj surfacoj kutimas determini kiel por forigi verdan forperdon.
Estas ankaŭ tre ofte por f () dependi de pli ol la koloro de ĵus la nuna pikselo, ĝi ankaŭ povas uzi la ( x, y) pozicion, la valoroj de proksimaj pikseloj, la valoro de referencbildoj aŭ statistika kolormodelo de la sceno, [20] kaj valoroj de uzant-tiritaj maskoj.
Tiuj produktas fermitajn surfacojn en spaco kun pli ol tri dimensioj.
#000037
La fina (sinteza) vidbendo- " prezidanto Obama sur Morto de Usama bin Laden (PARODIO) " ( WebCite-arkivo) poŝtis al la YouTube-kanalo de Crosson "Alphacat" la 4an de majo 2011.
#000041
Internacia Komisiono sur Illumination (CIE)
#000045