Membronombroj, agado kaj ekstera informado
#000000
Antaŭ kelkaj semajnoj Osmo Buller informis en la publike legebla komitata listo de UEA, ke ĉi-jare estos supozeble ĉ. 400 individuaj membroj malpli ĉe UEA, kaj ke pro tio la jarfina nombro eble restos sub la limo de 5000. Aldoniĝis la alvoko, ke “necesas varbi membrojn, kiom ajn malmoderne tio eble sonas”, dum “komentarioj nun ne helpas”. Regis silento dum kelkaj tagoj, kiun finis Claude Nourmont per la konstato, ke “varbi por varbi” estas “ne tro promesplena afero” kaj ke oni bezonas “proponojn, kiuj povas entuziasmigi la homojn”. Propono por logi Esperanto-parolantojn ne venis, sed iom poste oni ekdiskutis krei membrokategoriojn por eksteruloj ne parolantaj Esperanton, kio trovis iom da subteno.
Eble estas ŝoko, kiam asocio ene de unu sola jaro konstatas malkreskon de la membronombro de 400 el 5300, do perdon de ĉ. 8%. Sed necesas konsideri, ke la membronombroj de UEA forte ondumas depende de la loko de Universala Kongreso, por kiu membroj ricevas altan rabaton. La ĉi-jara UK en Vjetnamio havis kompreneble relative malmultajn partoprenantojn kompare kun eŭropaj kongresoj kaj sekve ankaŭ ne estis aparta instigo membriĝi, kontraste kun la antaŭa jaro, kiam UEA kongresis en Kopenhago kaj konstatis kreskon de 33 individuaj membroj.
#000001
Dum la lastaj sep jaroj estis meza malkresko de ĉ. 169 membroj kaj dum la lastaj 25 jaroj, ekde 1987, de mezume 95 membroj jare aŭ -1,6%. Eble ĉe UEA oni alkutimiĝis al tiu konstanta membroperdo kaj sekve aldone al la Ĝenerala Direktoro (kiu devas zorgi pri la financa ekvilibro kaj la salajroj de la dungitoj inkluzive de la propra) ŝajne neniu vere maltrankviliĝis.
#000002
Certe ne tro ĝojiga por UEA entute. Kelkaj eĉ kredas, ke la membronombroj de la asocioj estas indiko pri la ĝenerala grandeco de Esperantujo – aserto, pri kiu mi forte dubas. Tro multaj estis en la pasintaj jardekoj la progresoj ekster UEA – ĉe muziko, en ekstereŭropo, ĉe denaskuloj kaj dum la lastaj jaroj plej videble en la interreto. Supozeble nur la procentaĵo de la asociemuloj inter la Esperanto-parolantoj malkreskas. Multaj ne vidas, kial gravus membri en asocio.
#000003
Oni povas konstati, ke la membreco ĉe UEA estas ligita al la ricevado de paperaj eldonaĵoj kiel gvidlibro, jarlibro aŭ revuo Esperanto. Tute ĝenerale paperaj gazetoj multe perdis dum la pasinta jardeko kaj devis lasi iom de sia loko al retaj eldonaĵoj. Ĝis nun UEA ofertas neniun nurretan membrokategorion – nek eblas ricevi jarlibron aŭ revuon nur retpoŝte, nek ekzistas kategorio, kiu ebligus nurretan legadon de gazeto aŭ de delegita datumbazo sen ricevo de papera eldono. Osmo Buller skribis, ke “varbado pro varbado” estas baza tasko en organizaĵo – sed organizaj fakuloj asertas ankaŭ, ke organizaĵo adaptiĝu al la daŭre ŝanĝiĝanta mondo. La nunaj membrokategorioj estas la samaj ekde jardekoj.
#000004
Rilate al la ligado de homoj al la asocio la reta oferto supozeble ludas gravan rolon. Rimarkindas, ke la Facebook-paĝo de UEA havas ĉ. 3 mil ŝatantojn, dum la ĝenerala Facebook-grupo “Esperanto” nun havas pli ol 10 mil, la duoblon de la individua membraro de UEA. Tiu fakto kaj la multloka videbleco de Esperanto en la reto ankaŭ forigas la tradician argumenton, ke necesas per la membronombroj montri la parolantojn de nia lingvo. Ne plu. Ekzistas tiom da ofertoj en la reto, ke evidentas, ke ili havas siajn uzantojn – Vikipedio, Firefox, Google Translate, Tatoeba, subtekstigitaj filmoj kaj TED-prelegoj, filmetoj, kantoj ktp. Eble Esperantujo pli kaj pli alproksimiĝas al la stato de naciaj lingvoj, kie membras en lingvo-asocioj nur malgranda elcentaĵo de la parolantoj (ĉ. 1 el 2000 en Germanio). En Litovio kaj Hungario ĉ. 1 el 30 ĝis 50 Esperanto-parolantoj nombritaj en la censoj estas Individua Membro de UEA, do ankoraŭ multe pli ol ĉe naciaj lingvoj...
#000005
Eble ni rigardu la komencon de UEA – laŭ la Enciklopedio de Esperanto la kerna celo estis “la plifaciligo de la ĉiuspecaj rilatoj inter diverslingvanoj kaj la kreo de fortika ligilo de solidareco inter ĝiaj anoj”. Hodiaŭ tio ŝajne funkcias eĉ sen asocio.
#000007
Mia iama espero pri membreco estis, ke la asocioj sukcesas “disvastigi la uzadon de la internacia lingvo Esperanto”, kiel tekstas la unua laŭstatuta celo de la nuna UEA. Bedaŭrinde tio ne funkcias kaj ne videblas evoluo en tiun direkton. Oni povas demandi sin, kio pli zorgigu nin: La meza malkresko de 1,6% de la membroj jare aŭ la fakto, ke UEA, kiu havas jaran buĝeton de duonmiliono da eŭroj, ŝajne uzas nur ĉ. 10 mil eŭrojn por ekstera informado. Iom malmulte, se oni atente relegas la cititan laŭstatutan celon de UEA.
#000008
Kara Valdas BANAITIS, vi iom dubas, ke la uzado de Esperanto kreskis dum la pasinta jarcento. Multaj indikoj subtenas ĝuste tion, ke okazas daŭra kresko, almenaŭ dum la pasintaj jardekoj. Ĉu vi havas taŭgan statistikon la temo? Kp. ekzemple #Kresko
#000012
Eble afableco estas – surprize – iom kerne de la problemoj de la Esperanto-asocioj: Laŭ mia impreso UEA volas esti afabla al la membroj en la diversaj kategorioj kaj al la libroaĉetantoj; tial oni fiksas ne sufiĉe altajn kotizojn por la diversaj kategorioj, kiuj supozeble ne kovras la verajn sumajn kostojn, inkluzive de la kostoj por laborhoroj (necesas aldoni ankaŭ la proporcian tempon de la ĝenerala direktoro, kontisto ktp.) kaj la kalkulendajn kostojn por la uzo de kvadratmetroj en la oficeja domo. Estiĝas deficitoj, kiujn oni kovras el la kapitalo (kiun siavice nutras la donacoj kaj heredaĵoj ekde po certa sumo). Se nun venas peto uzi monon por informado (aŭ por instalado de novaj membrokategorioj), oni ne aŭdacas pro la jama “deficito”. (Kaj oni ne aŭdacas altigi la membrokotizojn pro timo de falo de la membronombroj, dum supozeble kotiza altigo ebligus elspezojn por informado kaj do longavide ankaŭ alportus Esperanto-parolantojn kaj membrojn.)
#000019
Alia sekvo de afableco estas, ke (je loka nivelo) por Esperanto-kursoj oni kutime prenas malaltajn aŭ neniujn kotizojn. Sekve oni apenaŭ havas monon en la kaso por informado kaj varbado, pro kio oni ne havas sufiĉajn nombrojn da kursanoj. Ankaŭ la kursestroj estas tre afablaj kaj kutime laboras sen honorario; se ili enspezus, ankaŭ ili povus doni al iu kaso, kiu servus speciale por (zorge planataj) elspezoj por informado kaj varbado.
#000020
Estas al mi strange, ke homoj nur spekulacias pri malkresko de membraro en Esperanto-organizajxoj kaj ignoras detalajn esplorrezultojn kiam ili haveblas.
#000021
Similan malkreskon en membraro oni trovas ankaux en la landaj asocioj, do oni povus supozi, ke el detala analizo de unu landa asocio oni povus ion lerni pri la aliaj, kaj pri UEA. Sed la homoj ne volas auxdi.
#000022
La malkresko de membraro en mia lando depost 1992 estis ecx pli spektakla ol tiu de UEA. Post jardeko da stagnado la membrociferoj subite malkreskis en rekta linio, celante nulon en la jaro 2010. En la jaroj antaux 2010 estis dufoje enfluo de membroj el aliaj asocioj kiuj malfondigxis. En tiu periodo la asocio perdis du trionojn de siaj membroj.
#000023
Du jarojn post tiu ekmalkresko ekis kverelado en la asocio (mi ne estis enplektita). Ne temis tutsimple pri malsamaj ideoj kiel antauxeniri; malantaux tiu disputado estis kasxemo kaj obstaklado kiun spertis la eksigxinta gxenerala sekretario, kiu kampanjis por uzo de la kapitalo por varbado. Gxenerale la membroj sciis dum la nauxdekaj jaroj, ke estas io malgxusta, sed neniu povis kompreni kio.
#000024
Mallonge dirite, la dokumentoj kaj atestoj klare montris, ke kernaj aktivuloj estis konstante margxenigataj. Kiel diris la demisiinta gxenerala sekretario al la jura konsilisto (angle): “Rilate al tiu komitato, vi estas nevidebla viro, kiel estas iu ajn kiu aktive provas antauxenigi Esperanton”. Samtempe la kasisto konstante diris malveron al la membroj pri la kapitalo, nome ke dum tiu periodo gxi estas eluzata kiam fakte gxi dauxre kreskegis.
#000027
Tamen nur la neinterpretitajn faktojn pri la kontoj mi liveris al la Prezidanto; la ceteron mi kviete katalogis, kaj surbaze de tio verkis 12 raportojn pri diversaj aspektoj de la asocio. La rezulto estis ke tuj ankaux mi farigxis malbonvena en la asocio. Nur pro tio mi elparolis ekstere de la asocio. Nur en 2011 la kasisto fine akceptis, ke miaj ciferoj estas gxustaj, kaj do estis pruvite, ke la kasisto misreprezentis la financan situacion dum tiu periodo.
#000028
Dum la plej lastaj jaroj mi vidis de ekstere similajn signojn ankaux en UEA, kvankam mi tuj diru, ke mi havas nenian kialon suspekti ion misan rilate al la financa flanko de UEA. Ni cxiuj scias, ke estas io malgxusta. La membroj gxenerale opinias, ke cxiuj en la centro de la asocio estas afablaj kaj amikaj, kvankam, iuj kiuj metas kritikajn demandoj ne cxiam ricevas gxentilajn respondojn. Estas evitemo ecx pri bazaj aferoj. Iuj el ili ne agas kvazaux ili volus antauxenigi Esperanton. Sed neniu volas auxdi pri la brita esplorado.
#000029
Estas nuntempe simila disputado en multaj landoj, kaj oni devus demandi sin, kio estas komuna. Cxu povus esti simila kauxzo ankaux en aliaj landoj? Certe tiu sperto ne estis la unua okazo en Britio. En 1971 subite la kreskado farigxis rapida malkreskado, gxuste du jarojn antaux ol ekis publika disputado. Neniu volas ecx pripensi la eblecon, ke tiu malkresko povus iel ajn rilati al la fakto ke la oficejo cxesis respondis al leteroj.
#000030
La retejo estas en la Angla sed Guglo tradukos, kaj eble pli da lingvoj estos aldonata. Se UEA multe uzas gxin, eble Esperanto aperos kiel prioritato tiurespekte.
#000037
Cxu cxiuj kiuj kontribuas igxu membro de UEA?
#000038
Demonstraj versioj de “La Ondo”
Musklaku la kovrilon por legi pliajn informojn.
#000043
Demonstraj versioj de “La Ondo”
#000044