Wikipedia's Syrinx as translated by GramTrans
#000000
En klasika mitologio, Syrinx / ˈ s ɪ r ɪ ŋ k s / ( greka σύριγξ) estis nimfo kaj ano de Artemiso, konata pro ŝia ĉasteco.
Persekutite fare de la amorema greka dio Pajno, ŝi kuris al la rando de rivero kaj petis asistadon de la rivernimfoj.
En respondo, ŝi estis ŝanĝita en kavajn akvokanojn kiuj faris neforgeseblan sonon kiam la seniluziigita spiro de la dio blovis trans ili.
Pajno tranĉis la kanojn por formi la unuan aron de pato pipoj, kiuj ekde tiam estis konataj kiel sirinkso.
La vorto injektilo estis derivita de tiu vorto.
#000001
La rakonto de la sirinkso estas rakontita en Leukippe and Kleitophon de Achilles Tatius kie la heroino estas submetita virgectesto enirante kavernon kie Pajno havas maldekstrajn sirinksoopipojn kiuj tonigos melodion se ŝi pasas.
La rakonto iĝis populara inter artistoj kaj verkistoj en la 19-a jarcento.
La viktoria artisto kaj poeto Thomas Woolner skribis Silenon, longa rakontpoemo pri la mito, en kiu Syrinx iĝas la amanto de Sileno, sed dronas kiam ŝi provas eviti seksperforton de Pajno.
Kiel rezulto de la krimo, Pajno estas transmutaciita en demonciferon kaj Sileno iĝas drinkulo.
La poemo Syrinx de Amy Clampitt rilatas al la mito rilatigante la flustradon de la kanoj al la malfacilaĵoj de lingvo.
#000002
Longus faras referencon al Syrinx en sia rakonto de "Daphnis kaj Chloe" en Libro 2:34-a Dum la priskribo de la rakonto ĉi tie estas modifita al tiu de Ovidio, tamen asimilas la deziron de Pan havi ŝin.
Longus, aliflanke, igas neniun referencon al Syrinx ricevi helpon de la nimfoj en lia versio, anstataŭe kiun Syrinx kaŝas de Pajno enen inter kelkaj kanoj kaj malaperinta en la marĉon.
Sur ekkomprenanta kio okazis al Syrinx, Pajno kreis la unuan aron de pajnoŝalmoj de la kanoj kiujn ŝi estis ŝanĝita en, permesante al ŝi esti kun li por la resto de liaj tagoj.
#000003
Syrinx estas la nomo de unu el la ĉeffiguroj en Dawn Trilogy de la Nokto de spacsagao romanoj de brita verkinto Peter F. Hamilton.
En la trilogio, Syrinx estas membro de la transhumanisto onta socio konata kiel Edenism, kaj funkcias kiel la kapitano de la Oenone, vivanta kosmoŝipo.
#000006
Poemo de James Merrill, titolita "Syrinx", (1972) uzas plurajn aspektojn en la mitologia rakonto, kun la poeto mem identiĝante kun la famkonata nimfo, dezirante iĝi ne nur "kano" sed "meditema kano" (kontraste al "mediteman ŝtonon", ĉar kritikisto Helen Vendler observis, notante la influon de Wallace Stevens lirika, "Le Monocle de Mon Oncle").
La poeto deziras reveni al sia "cikatra kazo" kun minimuma sufero kaŭzite fare de "la granda dio Pain", teatraĵo de vortoj al la greka dio Pajno.
"Syrinx" estas la fina poemo en la 1972 kolekto de Merrill, Braving the Elements (Spita la Elementoj) .
#000007
En Malhelaj Lokoj de Saĝeco, Peter Kingsley diskutas en iu detalo la uzon de la vorto en la poemo de Parmenido kaj en unuiĝo kun la antikva praktiko de inkubacio [5]
#000008
Claude Debussy surbaze sian Syrinx de 1913 " (La Flute De Pan) " de la tristeco de Pan super perdado de sia amo.
La peco daŭre estas populara hodiaŭ;
ĝi estis utiligita kiel akompana muziko en la teatraĵo Psyché fare de Gabriel Mourey.
#000011
Kanada elektronika progresivroka grupo Syrinx prenis sian nomon de la legendo.
#000015
Kanada progresivroka grupo Rush havas movadon alparolitan "The Temples of Syrinx (La Temploj de Syrinx)" en ilia kanto " 2112 " en ilia albumo 2112 .
La kanto temas pri distopia futureca socio en kiu la artoj, precipe muziko, estis subpremitaj fare de la Pastroj de la Temploj de Sirinkso.
#000016
Sirinksa, laŭ la greka mitologio estas nimfo, filino de la rivero Ladono, amatino de la dio Pajno. Sub persekutado de la amorema dio, la nimfo estis transformita de sia patro en kanarbedo kies ŝalmoj estis kunigitaj de la dio kiu elfaris blovmuzikilon ankaŭ nomatan pajnoŝalmo aŭ sirinkso omaĝe al la nimfo.
#000019