Tutan tagon kontraŭ forta vento
#000003
Por verki blogeron, necesas libera tempo kaj retkonekto, bona eĉ. Ambaŭ ni lastatempe ne havis, tial niaj artikoloj aperas kun prokrasto. Iuj eĉ timis, ke io okazis al ni. Kaj jes, io okazis. Sed laŭvice:
#000004
Bela matena vizitanto dum pakado
#000005
Baldaŭ post nia starto de la tankekzercejo ni atingis la sekvan landlimon, kaj poste kanalon kiun ni planis sekvadi por longa tempo. Foje la kanalvojo estis aleo, kio bone helpis dum la forta kontraŭa vento.
#000006
Iam la vojo estis tamen barita kaj ni devis flankeniri ĝis ree al la nederlanda landlimo. Tio ne tre ĝenis, ĉar ni ĉiukaze havis rendevuon kun la prezidanto de BEMI ĉe glaciaĵejo en la vilaĝo Dessel. Ni ne atendis, ke ĝuste tie okazas granda metalmuzika festivalo. Ni hisis nian flagon, sed Carsten ne aperis, ĉar okazis fajrobrigada ekzerco en lia firmao, kaj li kiel respondeculo ne povis paŭzi tagmeze.
#000007
urbodomo kaj preĝejo de sankta Nikolao en Dessel
#000008
longega aŭtovico – ĉiuj volas al la festivalo
#000009
La glaciaĵejo ne estis malferma – la flagon ni hisis por esti troveblaj
#000010
homamaso ĉie ĉirkaŭ la festivalejo
#000011
En Herentals ni plene meritis frandopaŭzon en kafejo post laciga batalado kontraŭ la vento.
#000012
La tukhalo sur la ĉefplaco de Herentals. Ne temas pri preĝejo.
#000013
La sablopordego de Herentals, kun fostoj ornamitaj per “ŝtrumpoj”
#000014
Poste en la haveno necesis preni mallongan kromvojon, ĉar argano prenis el ŝipo iun polvan substancon kiu pluvis sur la vojon. Tiu kromvojeto estis tamen malfacila obstaklo. Sur la glitiga kruta surfaco Lars ne sukcesis sola puŝi sian “kamionon”.
#000015
Tiam venis pli bela sinua vojo laŭlonge de la rivero Kleine Nete. Post zigzagado tra la sudaj antaŭurboj de Antverpeno ni fine alvenis ĉe la rivero Schelde, kaj unue estis konfuzitaj, ĉu la pramŝipo veturos aŭ ne. Sed ĝi ja venis kaj restis nur mallonga vojo ĝis niaj gastigantoj Eddy kaj Ella. Ĵus antaŭ ol Eddy venis renkonti nin, Lars subite falis pro ellavita fendo inter betonplatoj; feliĉe ambaŭ, lia biciklo kaj li mem, ne vundiĝis.
#000016
Ni ne imagis, ke nia amikino Nicky tiel lukse loĝas 😉
#000017
Rekte antaŭ la domo de niaj gastigantoj troviĝis impona arbo, plantita post la unua mondmilito. Ĝia oficiala nomo estis “arbo de la libereco”, sed multaj preferis nomi ĝin “arbo de la paco”. Antaŭ nelonge ĝin atakis fungo, kaj necesis faligi tiun arbon. Nun staras en la sama loko portempa artaĵo farita el unu sola, 12 km longa ŝnuro. La artistino, kiu kreis ĝin, loĝas en Lisbono, kaj ni ricevis la mision transdoni korajn salutojn al ŝi.
#000018
Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *
#000019