Legu ĉi-sube la “antaŭbabilon” de Aleksander Korĵenkov, kiu ricevis en Kaŭno la ĵusprezitan librostokon la 23an de majo, ekzakte je sia 55a naskiĝdatreveno. Ĉu eldonisto povas ricevi pli bonan donacon?..
#000006
Ĉio komenciĝis en februaro 1999, kiam mi venis al Skotlando por renkontiĝi kun Bill (literature: William) Auld. Mia celo estis registri liajn rememorojn por poste pretigi kaj eldoni lian biografion. Meze de la plurhora intervjuo ĉe tablo, sur kiu staris mia poŝmagnetofono, ni paŭzis, kaj Bill petis rakonti pri la debito de la libroj, kiujn li lastatempe tradukis por nia eta eldonejo Sezonoj. Kvankam la elstaran sukceson de La Mastro de l’ Ringoj li jam konis el nia korespondado, li denove ĝojetis pro tio. Sed tute entuziasme Bill akceptis la plej freŝan informon pri la bonega ekvendo de La ĉashundo de la Baskerviloj, surmerkatigita nur antaŭ kelkaj monatoj.
#000008
Tio estis sinpropono, kaj estis notite, ke ni revenos al la temo, post kiam Bill finos la tradukadon de Jurgen kaj Pikviko. La romano Jurgen de Cabell aperis ĉe Sezonoj en 2001, sed la tradukadon de Pikviko Bill ne sukcesis kompletigi...
#000014
Kvankam tre bone konata, ĝi estas stranga kolekto. En kvar aventuroj krimo tute mankas. Kaj, kiam estas evidenta krimo, la trovita kriminto povas resti nepunita, ĉar Holmso ne ĉiam transdonas al la justico la rezultojn de sia enketado. Krome, atenta leganto facile rimarkas plurajn erarojn kaj malkongruaĵojn pri datoj, lokoj, nomoj kaj aliaj faktoj realaj kaj fikciaj. Eĉ la ŝlosilan vorton dedukti, kiu karakterizas la Holmsan metodon, Conan Doyle (aŭ Vatsono?) foje uzas anstataŭ indukti (reale Holmso jen deduktas, jen induktas).
#000019
Por kompreni tion, simple komencu legi. Kaj estas tre verŝajne, ke, eĉ se vi antaŭscias la solvon de la intrigo danke al pli frua legado kaj spektado, vi daŭrigos la legadon, ĉar la libro estas interesa. Kaj tial legata, – tute laŭ la karakterizo de Bill Auld.
#000021
Mi ja faras tiajn esplorojn Andreas, kiel mi jam diris. Ne estis mi kiu plendis, ke oni ne tradukas sufiĉe da modernaj kaj modaj verkoj malgraŭ tio, ke ekzistas sufiĉe da verkistoj kaj eldonejoj, kiuj senpage permesas tradukojn. Vi eĉ pretendis, ke vi mem havas proponojn pri ĝuste tiuj verkistoj kaj eldonejoj.
#000033
Oni preferas traduki “klasikajn”, do tute malnovajn verkojn. En la frua periodo tio havis sencon: oni devis montri al la publiko, ke eblas traduki tion.
#000042
Alia ekzemplo estas “Kie ni povas trovi Dion?” tradukita, financata kaj eldonita de privata grupo (
#000045
Ankaŭ mi sukcesis ricevi la permeson de la verkisto Robert Menasse kaj tradukis lian alvokon por Eŭropa Respubliko, legebla en “libera folio”
#000046
Andreas, mia demando estis serioza, ne retorika. Kiel tradukemulo kiu jam malŝparis multan tempon vane baraktante kun eldonejo por ricevi rajton elangligi modernan, furoran verkon, mi ege interesiĝas pri viaj proponoj.
#000049
Mi laudas la eldonon de la libro Sherloko Holmso, substrekante la gravan rolon de libroj en la Esperanto-Movadoj. Mi alte taksas la interdiskuton inter Andreas kaj Hochjo. Mi indikas, ke tro da instruistoj de Esperanto ne utiligas Esperantan literaturon en duagradaj kursoj, kaj ke tio estas eraro. Mi esperas forigi miskomprenon de niaj instruistoj pri kiam instrui gramatikon, kaj kiam instrui LITERATURON. Mi proponas, ke lokaj kluboj starigu kursojn por priparoli literaturon, komencante kun la nova libro Sherloko Holmso.
#000055
La novajho pri la nova eldono de pli ol 200-pagha libro nomata Sherloko Holmso estas boneta informo. La reciproka dialogo inter Hochjo kaj Andreas ankau estas bona. Ili ne nur auskultas unu al la alia, ili respondas rekte kaj konstruas utilajn ideojn por la bonfarto de nia esperanta libraro. Mi plejparte konsentas kun ambau komentantoj. Mi esperas, ke tiaj dialogoj pli kaj pli trovighos en la diskutejo, char per tiaj interparoloj ni chiuj lernas.
#000056
Mi mem lernis la francan lingvon legante. Mi achetis la trivolumenan libron Les Miserables de Victor Hugo, kaj per Esperanto-Franca vortaro che-mane, legis la tutan libron, kontrolante kelkajn nekonatajn terminojn en la vortaro, sed chefe divenante la signifon de vortoj kaj gramatikajhoj tra pli ol 1600 paghoj. Oni sciu, ke mi mem ne estis tiutempe (chirkau 1985) bona lingvolernanto, kaj ke mi studis lingvojn che la universitato kaj mezlernejo nur 3 monatojn.
#000059
Mi proponas, ke niaj lokaj kluboj starigi kursojn pri literaturo, achetante por chiuj partoprenantoj la libron Sherkloko Holmso. La shlosilo de la sukceso de tia kurso estos, ke la instruisto lernu mem kiel paroligi homojn, kiel diskutigi homojn por ke la lernantoj priparolu, kun certa grado de energio kaj emocio, la IDEOJN prezentitajn en la libro, komparante tiujn ideojn al nia socio, al nia mondkoncepto kaj al ni mem.
#000063
Povas esti. Char finfine la britoj devas flegi sian literaturan heredajhon. Normala afero.
#000068
Nu, eksmode au ne, estas bone ke klasikajhoj kiel S.H. ekzistas en Eo. Mi ne diris, ke mi estas kontrau tio. Male, mi asertis, ke chiu libro de la monda literaturo devus ekzisti ankau en Eo, se Eo volus ludi pli gravan rolon kiel mondlingvo en la literaturo.
#000070
Mi nur montris min skeptika rilate la elekton de prioritatoj de tradukendaj verkoj al Eo kaj esprimis la opinion, kaj deziron, ke oni traduku pli modernajn verkojn. Sed se la e-istoj nepre volas traduki verkon kiel S.H., oni neniel malhelpu ilin fari tion. Kaj se la traduko farighis modela, ekzistas despli granda kialo por ghoji kaj gratuli al la tradukintoj. Chi tiu principo validas por chiu verko.
#000071
Eksmodiĝis? Ĉu vere? La filmadaptaĵo de reĝisoro Guy Ritchie en 2009 (en kiu ĉefrolis Robert Downey Jr. kaj Jude Law) estis tiel moda, ke oni enspezis pli ol duonmiliardon da usonaj dolaroj pro ĝi. Sekvis alia simile furora Sherlock-aventuro en 2011 (la filmo “Sherlock Holmes: A Game of Shadows”) kaj eĉ nun filmiĝas dua sezono de la BBC-televidserio “Sherlock” kun aktoro Benedict Cumberbatch kiel Holmes...
#000072