Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
#000000
Sakima aaleikala naba fyashi bakwe pamo nankashi yakwe uwa myaka ine. Baleikala pancende ya mukankaala. Ng’anda yabo iya fiilu yaikeele kumpela yamiti.
#000001
Sakima vivis kun siaj gepatroj kaj sia kvarjara fratino. Ili vivis sur la tereno de riĉulo. Ilia pajlo-tegmenta kabano staris je la fino de arbovico.
#000002
Lintu Sakima aali nemyaka itatu, alipofwike kumulandu wabulwele. Sakima aali umulumendo wetalanta.
#000003
Kiam Sakima havis tri jarojn, li malsanis kaj perdis sian vidon. Sakima estis talentplena knabo.
#000004
Sakima aalecita ifintu ifingi efyo abalumendo bamyaka mutanda balefilwa. Mukulangilisha, aleikala paba kulu bamumushi na ukulanshanya pamafya yacindima.
#000005
Sakima faris multajn aferojn, kiujn aliaj sesjaraj knaboj ne faris. Ekzemple li povis sidi kun la pli aĝaj vilaĝanoj kaj diskuti gravajn aferojn.
#000006
Abafyashi bakwa Sakima baalebomba pa ng’anda yamukankaala. Baalefumapo kumaca nokubwela inshita yabushiku. Sakima aleshaala na nkashi yakwe
#000007
La gepatroj de Sakima laboris ĉe la domo de la riĉulo. Ili eliris la hejmon frumatene kaj revenis malfrue vespere. Sakima estis lasita kun sia fratineto.
#000008
Sakima aalitemenwe ukwimba inyimbo. Bushiku bumo ba nyina balimwipwishe, “Usambilila kwisa ishi nyimbo Sakima?”
#000009
Sakima ŝategis kanti kantojn. Iun tagon lia patrino demandis lin, “De kie eklernis vi tiujn ĉi kantojn, Sakima?”
#000010
Sakima alyaswike ukutila “Nashishibafye ba mayo, nda shumfwa mumutwe elyo nashimba”.
#000011
Sakima ripondis, “Ili simple venas, patrino. Mi aŭdas ilin en mia kapo kaj tiam mi kantas.”
#000012
Sakima alitemenwe ukwimbila nkashi yakwe, maka maka nkashi yakwe ngaumfwa insala. Nkashi yakwe aalekutika Sakima ale imba ulwimbo atemenwe saana, ninshi ayamba ukuyisunsuntila ku ci unda ca lwimbo.
#000013
Sakima ŝatis kanti por sia fratineto, precipe se ŝi malsatis. Lia fratino aŭskultus lin kanti sian plej ŝatatan kanton. Ŝi kutimis svingiĝi laŭ la trankviliga melodio.
#000014
Nkanshi yakwe aalepapata “bushe kuti waimba nakabili Sakima.” Sakima aalesumina na ukubwekeshapo ukwimba ulwimbo. Imiku iingi
#000015
“Ĉu vi povas kanti ĝin ree kaj ree, Sakima?” lia fratino petis lin. Sakima do akceptis kaj kantis ĝin ree kaj ree.
#000016
Bushiku bumo lintu aba fyashi bakwe ba bwelele pa ng’anda, bafikile tondolo. Sakima aalishibe ukutiila pali ifilubene.
#000017
Iun vesperon, kiam liaj gepatroj revenis hejmen, ili tre silentis. Sakima sciis ke io ne ĝustas.
#000018
“Nindo ilubene ba mayo na ba tata?” efo ayipwishe. Sakima alisambilile ukutiila umwana wamukankaala aali luba. Umukankaala aali uwa cikonko nowabulanda.
#000019
“Kio ne ĝustas, patrino, patro?” Sakima demandis. Sakima sciĝis ke la filo de la riĉulo mankas. La viro estis tre malĝoja kaj soleca.
#000020
“Kuti na mwimbila. Kuti aikalako uwansansa nakabili,” abafyashi bakwe bamwipwishe ukutiila. Uyu muntu mukankaala saana. Uli mulumendo wapofuka amanso epela. Uletontokanya ukutiila ulwimbo lobe elwinga mwafwilisha?
#000021
“Mi povas kanti por li. Li eble feliĉos denove,” Sakima diris al siaj gepatroj. Sed liaj gepatroj malakceptis lin. “Li estas tre riĉa. Vi nur estas blinda knabo. Ĉu vi kredas ke via kanto povos helpi lin?”
#000022
Sakima taanenwiike. Nkashi yakwe aalimwafwilishe. Atiile, “Inyimbo shakwa Sakima shilantalalika elyo ndi nensala.” Shi katalalika na umukankaala.
#000023
Tamen Sakima ne rezignis. Lia fratineto subtenis lin. Ŝi diris, “La kantoj de Sakima trankviligas min, kiam mi malsatas. Ili trankviligos ankaŭ la riĉulon.”
#000024
Ubushiku bwakonkelepo, Sakima ayebele nkashi yakwe ukumutungulula kung’anda yamukankaala.
#000025
La sekvan tagon Sakima petis sian fratineton gvidi lin al la domo de la riĉulo.
#000026
Aiminine mwisamba lya nsolokoto nokwamba ukwimba ulwimbo lwakwe. Panono panono, umutwe wamukankaala wayambile ukulanga pansolokoto.
#000027
Li staris sub granda fenestro kaj ekkantis sian plej ŝatatan kanton. Malrapide la kapo de la riĉulo ekaperis tra la granda fenestro.
#000028
Aba bomfi baalekele imilimo yabo. Baalekutika ku lwimbo lwakwa Sakima ulwawama nganshi. Abaume bamo basosele ukutiila “tapaaba nangu umo uwakwanisha ukutalalika ba bwana. Bushe uyu mulumendo wapofuka alemona kwati kuti abatalalika?”
#000029
La laboristoj haltigis sian laboron. Ili aŭskultis la belan kanton de Sakima. Sed unu el la viroj diris, “Neniu povis konsoli la ĉefon. Ĉu tiu blinda knabo kredas ke li povas konsoli lin?”
#000030
Sakima alipwishishe ukwimba ulwimbo lwakwe nokupilibuka ati ambeko kumwabo. Nomba umukankaala alifumine panse nokutila “Napapata, imba nakabili.”
#000031
Sakima finis la kantadon kaj turniĝis por foriri. Sed la riĉulo rapidis eksteren kaj diris, “Mi petas, kantu denove.”
#000032
Ukutula Ubushiku bulya, abaume babili bafikile nabasenda umuntu pamacila. Ba sangile umwana wamukankaala napumwa nokushiiwa kumbali ya musebo.
#000033
Ĝuste tiumomente du viroj venis portante iun sur homportilo. Ili trovis la filon de la riĉulo batitan kaj forlasitan sur la flanko de la vojo.
#000034
Umukankaala aali uwa nsansa pakumona umwana wakwe nakabili. Aali lambwile Sakima pa kumutalalika kumutima. Asendele umwana wakwe na Sakima ku cipataala mukumona nga kuti Sakima amona nakabili.
#000035
La riĉulo tiel ĝojis revidi sian filon. Li rekompencis Sakima por konsili lin. Li kunprenis sian filon kaj Sakima al la malsanulejo por regajnigi la vidon al Sakima.
#000036