Wikipedia's Hera as translated by GramTrans
#000000
Hera vidiĝas ofte kun la bestoj kiujn ŝi pripensas sankta inkluzive de la bovino, leono kaj la pavo.
Portretita kiam majesta kaj solena, ofte kronis, kaj kronis kun la polooj (alta cilindra krono eluzita fare de pluraj da la Granda Diinoj), Hera povas teni granaton en she mano, emblemo el fekunda sango kaj morto kaj anstataŭaĵo por la narkota kapsulo de la opio papavo.
Akademiulo de greka mitologio Walter Burkert skribas en Greek Religion, "Tamen, ekzistas memoroj de pli frua eventualkonusforma reprezentantaro, kiel kolono en Argos kaj kiel lignotabulo en Sámo."
#000002
Ŝia ekvivalento en la religio de antikva Romo estis Junono.
#000003
Hera eble estis la unua diaĵo al kiun la grekoj dediĉis enfermitan superkovritan templorifuĝejon, ĉe Sámo proksimume 800 a.K.
Ĝi poste estis anstataŭigita per la Heraion, unu el la plej grandaj de ĉiuj grekaj temploj (grekaj altaroj estis antaŭ la temploj, sub la malferma ĉielo).
Ekzistis multaj temploj konstruitaj sur tiu ejo tiel kiun indico estas iom konfuzaj kaj arkeologiaj datoj estas necertaj.
#000007
La templo kreita fare de la Rhoecus skulptistoj kaj arkitektoj estis detruita inter 570-560 a.K.
Tio estis anstataŭigita per la Polycratean templo 540-530 a.K.
En unu el tiuj temploj ni vidas arbaron de 155 kolumnoj.
Ekzistas ankaŭ neniuj signoj de kaheloj sur tiu templo sugestante aŭ la templo neniam estis finita aŭ ke la templo estis malferma al la ĉielo.
#000008
Pli fruaj rifuĝoj, kies dediĉo al Hera estas malpli certaj, estis de la mikena tipo nomita "domrifuĝoj".
Sámo-elfosadoj rivelis votdonacojn, multajn el ili malfrue 8-a kaj 7-a jarcentojn a.K., kiuj montras ke Hera ĉe Sámo ne estis simple loka greka diino de la Egeo: la muzeo tie figuroj de dioj kaj supliant kaj aliaj votdonacoj de Armenio, Babelo, Irano, Asirio, Egiptujo enhavas, atestaĵon al la reputacio kiun tiu rifuĝo de Hera ĝuis kaj al la granda enfluo de pilgrimoj.
Komparita al tiu potenca diino, kiu ankaŭ posedis la plej fruan templon en Olympia kaj du el la granda kvinono kaj ses-jarcentajn templojn de Paestum, la drako de Homero kaj la mitoj "preskaŭ estas ...
#000009
Kvankam plej granda kaj plej frua liberstaranta templo al Hera estis la Heraion de Samoso, en la greka kontinenta Hera estis aparte devotita kiel "Argive Hera" ( Hera Argeia) ĉe ŝia rifuĝo kiu staris inter la antaŭaj mikenaj urboŝtatoj de Argos kaj Mikeno, [14] kie la festivaloj en ŝia honoro nomita Heraia estis festitaj.
"La tri grandurboj I amas plej bone", la bovokula Reĝino de Ĉielo deklaras ( Iliado , libro iv) "estas Argos, Sparto kaj Mikeno de la larĝaj stratoj."
Ekzistis ankaŭ temploj al Hera en Olympia, Korinto, Tiryns, Perachora kaj la sankta insulo de Deloso.
En Magna Graecia, du dorikaj temploj al Hera estis konstruitaj ĉe Paestum, proksimume 550 a.K. kaj proksimume 450 a.K.
Unu el ili, longe vokis ke la Templo de Pozidono estis identigita en la 1950-aj jaroj kiel dua templo tie de Hera.
#000010
En Eŭbeo la festivalo de la Granda Daedala, sankta al Hera, estis festita sur sesdekjara ciklo.
#000011
La graveco de Hera en la frua arkaika periodo estas atestita per la grandaj konstruentreprenoj entreprenitaj en ŝia honoro.
La temploj de Hera en la du ĉefaj centroj de ŝia sekto, la Heraion of Samos (Heraion de Sámo) kaj la Heraion de Argos en la Argolid, estis la plej plej frue monumentaj grekaj temploj konstruis, en la 8-a jarcento a.K.
#000012
Laŭ la Homera Himno III al Delian Apollo, Hera arestis Eileithyia por jam malhelpi Leton irado en naskokonvulsiojn kun Artemiso kaj Apolono, ĉar la patro estis Zeŭso.
La ĉeestantaj aliaj diinoj ĉe la naskado sur Deloso sendis Irison por alporti ŝin.
Ĉar ŝi paŝis sur la insulon, la dia naskiĝo komenciĝis.
En la mito de la naskiĝo de Heraklo, ĝi estas Hera mem kiu sidas ĉe la pordo anstataŭe, prokrasti la naskiĝon de Heraklo ĝis ŝia protektito, Eurystheus, estis naskita unue.
#000014
La Homera Himno al Pythian Apollo igas al la monstro Typhaon la idoj de arkaika Hera en ŝia minoa formo, produktita de ŝi mem, kiel monstra versio de Hefesto, kaj naskita en kaverno en Kilikio.
Ŝi donis la estaĵon al Python por levi.
#000015
En la Templo de Hera en Olympia, la sesila sektulo de Hera estis pli maljuna ol la militistcifero de Zeŭso kiu akompanis ĝin.
Homero esprimis ŝian rilaton kun Zeŭso delikate en Iliado , en kiu ŝi deklaras al Zeŭso, "mi estas la plej aĝa filino de Krono, kaj estas honora ne sur tiu tero nur, sed ankaŭ ĉar mi estas via edzino, kaj vi estas reĝo de la dioj."
Kvankam Zeŭso ofte estas nomita Zeus Heraios "Zeus, (partnero) de Hera", la terapio de Homero de Hera estas malpli ol respektema, kaj en malfruaj anekdotaj versioj de la mitoj (vidi malsupre) ŝi ŝajnis foruzi la plej grandan parton de she tempo punktskribante venĝon sur la nimfoj delogitaj fare de she partnero, ĉar Hera konfirmis ĉiujn aĝajn dekstrajn regulojn de helensocio kaj fratinaro.
#000016
Okazis konsiderinda stipendio, atingado reen al Johann Jakob Bachofen en la mezdeknaŭa jarcento, [19] koncerne la eblecon ke Hera, kies frua graveco en greka religio estas firme establita, estis origine la diino de matriarka popolo, supozeble enloĝante Grekion antaŭ la Helenoj.
En tiu vido, ŝia agado kiel diino de geedziĝo establis la patriarkan obligacion de she propra subigo: ŝia rezisto al la konkeroj de Zeŭso estas igita kiel la ĵaluzo de Hera", la ĉeftemo de literaturaj anekdotoj kiuj subofertas ŝian maljunegan sekton.
#000017
Tamen, restas kontestata aserto ke primitiva matriarkeco ekzistis en Grekio aŭ aliloke.
#000018
Hera estas la filino de la plej juna Titano Krono kaj lia edzino, kaj fratino, Reao.
Krono estis sortkondamnita esti faligita fare de unu el siaj infanoj;
por malhelpi tion, li glutis ĉion el sia novnaskita infantutaĵo ĝis Reao trompis lin en glutado de ŝtono anstataŭe de she plej juna infano, Zeŭso.
Zeŭso kreskis en sekreto kaj kiam li kreskis li trompis sian patron en vomkraĉado de siaj gefratoj, inkluzive de Hera.
Zeŭso tiam gvidis la ribelon kontraŭ la titanojn, forigis ilin, kaj disigis la regopovon pri la mondo kun siaj fratoj Pozidono kaj Hadeso.
#000019
Hera estis plej konata kiel la matrondiino, Hera Teleia;
sed ŝi prezidis geedziĝojn ankaŭ.
En mito kaj sekto, fragmentaj referencoj kaj arkaikaj praktikoj restas de la sankta geedziĝo de Hera kaj Zeŭso, [23] kaj ĉe Plataea, ekzistis skulptaĵo de Hera sesila kiel novedzino de Kalimako, same kiel la matroneca staranta Hera.
#000020
Hera ankaŭ estis adorita kiel virgulino: ekzistis tradicio en Stymphalia en Arkadio ke ekzistas triobla sanktejo al Hera la knabino (παις [Pais]), la Plenkreskulo-Ulino (τελεια [Teleia]), kaj la Separita (χήρη [Chḗrē] "Widowed" aŭ' Divorcita ').
En la regiono ĉirkaŭ Argos, la templo de Hera en Hermione proksime de Argos estis al Hera la virgulino.
Ĉe la fonto de Kanathos, proksime al Nauplia, Hera renovigis she virgecon ĉiujare, en ritoj pri kiuj estu ne parolitaj ( arheton).
La virinfiguro, montranta ŝian "Lunon" super la lago ankaŭ estas konvena, kiel Hebo, Hera, kaj Hekato;
novluno, plenluno, kaj malnova luno en tiu sinsekvo kaj alie personigis kiel la virgulino de printempo, La Patrino de Somero, kaj la detruanta Maljuna virinaĉo de Autumn.
#000021
En helenisma figuraĵo, la armea ĉaro de Hera estis tirita per pavoj, birdoj ne konata al grekoj antaŭ la konkeroj de Aleksandro.
La tutoro de Aleksandro, Aristotelo, nomas ĝin "la persa birdo."
La pavĉeftemo estis revivigita en la Renesanc ikonografio tiu unuigita Hera kaj Junono, kaj kiuj eŭropaj farbistoj temigis.
Birdo kiu estis asociita kun Hera sur arkaika nivelo, kie la plej multaj el la egeaj diinoj estis rilataj al "ilia" birdo, estis la kukolo, kiu aperas en mitaj fragmentoj koncerne la unuan svatadon de virga Hera de Zeŭso.
#000022
Ŝia arkaika unuiĝo estis ĉefe kun brutaro, kiel Cow Goddess, kiu estis aparte honorita en "brutar-riĉa" Eŭbeo.
Sur Kipro, tre frue arkeologiaj lokoj enhavas virbovkraniojn kiuj estis adaptiĝis por uzo kiel maskoj (vidu Virbovo (mitologio).
Ŝia konata homera epiteto Boôpis, ĉiam estas tradukita "bovinokula".
En tiu rilato, Hera portas iun similecon al la Ancient Egyptian diaĵo Hatoro, patrina diino asociita kun brutaro.
#000023
Hera portis plurajn epitetojn en la mitologia tradicio, inkluzive de:
#000024
Zeŭso amis Hera, sed li ankaŭ amis Grekion kaj ofte snuck malsupren al la Tero en alivestiĝo por geedziĝi kaj ekhavi infanojn kun la mortontoj.
Li volis havi multajn infanojn por heredi sian grandecon kaj iĝi grandaj herooj kaj regantoj de Grekio.
La ĵaluzo de Hera direkte al ĉiuj la amantoj kaj infanoj de Zeŭso igis ŝin ade turmenti ilin kaj Zeŭso estis senpova maldaŭrigi sian edzinon.
Hera ĉiam estis konscia pri la trompado de Zeŭso kaj daŭrigis tre proksiman gardadon super li kaj liajn ekskursojn al la Tero.
#000027
Hera "prezidis la dekstrajn aranĝojn de la geedziĝo kaj estas la arketipo de la unio en la geedza lito."
Tamen, ŝi ne estas fama kiel patrino.
#000028
Hera estas la duonpatrino kaj malamiko de Heraklo.
La nomo Heraklo signifas "Gloro de Hera".
Kiam Alkmena estis graveda kun la infano de Zeŭso Heraklo, Hera provis malhelpi la naskiĝon okazado havante Eileithyia ligas la gambojn de Alkmena en nodoj.
Ŝia provo estis malhelpita kiam Galanthis timigis Eileithyia dum ŝi ligis la gambojn de Alkmena kaj Heraklo estis naskita.
Hera tiel punas Galanthis iĝante ŝin mustelo.
#000029
La kolerego de Hera kontraŭ la filo de Zeŭso daŭras kaj dum Heraklo daŭre estas bebo, Hera sendas du serpentojn por mortigi lin kiam li kuŝis en sia bebolito.
Heraklo strangolas la serpentojn kun siaj nudaj manoj kaj estis trovita memstare flegistino ludanta kun iliaj lamaj korpoj kvazaŭ ili estus la ludilo de infano.
#000030
Kiam Heraklo atingis plenaĝecon, Hera igis lin freneza, kiuj igas lin murdi lian familion kaj tio poste kondukis al li entreprenante liajn famajn laborojn.
#000031
Poste ŝi perturbis la Amazonon kontraŭ li kiam li estis sur unu el liaj serĉoj.
#000032
Unu raporto pri la origino de la estas ke Zeŭso trompis Hera en mamnutranta la bebo Heraklo: malkovrante kiu li estis, ŝi tiris lin de she mamo, kaj ŝpruco de ŝia lakto formis la ŝmirmakulon trans la ĉielo kiu povas esti vidita al tiu tago.
Male al iuj grekoj, la etruskoj anstataŭe imagis plenkreskan barban Heraklon ĉe la mamo de Hera: tio povas rilati al lia adopto de ŝi kiam li iĝis eternulo.
Li antaŭe vundis ŝin grave en la mamo.
#000033
Hera asignis Heraklon por uzkonsumi por reĝo Eurystheus en Mikeno.
Ŝi provis igi preskaŭ ĉiun el la dek du laboroj de Heraklo pli malfacila.
#000034
Kiam li kontraŭbatalis la Lernaean Hydran, ŝi sendis krabon por mordi ĉe siaj piedoj en la espero de malatentigado de li.
Kiam Heraklo prenis la brutaron de Geryon, li pafis Hera en dekstra mamo per tri-pikhokumita sago: la vundo estis nekuracebla kaj postlasis ŝin en konstanta doloro, ĉar Dione rakontas Afrodito en Iliado , Book V. Afterwards, Hera sendis tabanon por mordi la brutaron, agaci ilin kaj disigi ilin.
Hera tiam sendita inundo kiu plialtigis la nivelon de rivero tiel multe ke Heraklo ne povis vadejon la rivero kun la brutaro.
Li amasigis ŝtonojn en la riveron por produkti la akvon pli malprofunda.
Kiam li finfine atingis la tribunalon de Eurystheus, la brutaro estis oferita al Hera.
#000035
Eurystheus ankaŭ volis oferi la Kretan Virbovon al Hera.
Ŝi rifuzis la oferon ĉar ĝi pensis gloron pri Heraklo.
La virbovo estis liberigita kaj vagis al Maratono, iĝante konata kiel la Maratona Virbovo.
#000036
Kelkaj mitoj deklaras ke en la fino, Heraklo amikigis Hera savante ŝin de Porphyrion, giganto kiu provis seksperforti ŝin dum la Gigantomachy, kaj tion ŝi eĉ donis she filino Hebo kiel sia novedzino.
Whatever mito-kreado helpis respondeci pri arkaika reprezentado de Heraklo kiel "Hera's ulo" ĝi estis opiniita taŭga por la konstruantoj de la Heraion ĉe Paestum prezenti la atingojn de Heraklo en bareliefoj.
#000037
Kiam Hera malkovris ke Leto estis graveda kaj ke Zeŭso estis la patro, ŝi konvinkis la naturspiritojn malhelpi Leton naskado de sur terra-malprofundejo, la kontinento, aŭ ajna insulo sur maro.
Pozidono donis kompaton al Leto kaj gvidis ŝin al la flosanta insulo de Deloso, kio estis nek kontinento nek reala insulo kie Leto povis naski ŝiajn infanojn.
Kiel gesto de dankemo, Deloso estis certigita kun kvar kolonoj.
La insulo poste iĝis sankta al Apolono.
Alternative, Hera kidnapis Eileithyia, la diinon de akuŝo, por malhelpi Leton irado en naskokonvulsiojn.
La aliaj dioj subaĉetis Hera kun bela kolĉeno kiun neniu povis rezisti kaj ŝi finfine malinsistis.
#000038
Ambaŭ manierojn, Artemiso unue kaj tiam estis naskita helpita kun la naskiĝo de Apolono.
Kelkaj versioj diras ke Artemiso helpis al she patrino doni naskas al Apolono dum naŭ tagoj.
Alia vario deklaras ke Artemiso estis naskita unun tagon antaŭe al Apolono, sur la insulo Ortygia kaj ke ŝi helpis al Leto transiri la maron al Deloso la venontan tagon por naski Apolono'n.
#000039
Hera vidis solan tondronubon kaj kuregis malsupren en provo kapti Zeŭson kun amantino.
Zeŭso vidis ŝia venado kaj ŝanĝis sian novan novedzinon Ioo en malgrandan blankegan bovinon.
Tamen, Hera ne estis trompita kaj postulita ke Zeŭso donu al ŝi la junbovinon kiel donaco.
Zeŭso ne povis rifuzi sian reĝinon sen desegnado de suspekto tiel li devis doni al ŝi la belan junbovinon.
#000040
Profetaĵo deklaris ke filo de la mardriado Thetis, al kiun Zeŭso enamiĝis post rigardado sur ŝi en la oceanoj de la greka marbordo, iĝus pli bonega ol lia patro.
Eventuale por tio kialoj, [56] Thetis estis fianĉigita al maljuna homa reĝo, Peleus filo de Aeacus, aŭ sur la ordoj de Zeŭso, [57] aŭ ĉar ŝi deziris plezurigi Hera, kiu kreskigis ŝin.
Ĉiuj dioj kaj diinoj same kiel diversaj mortontoj estis invititaj al la geedziĝo de Peleus kaj Thetis (la finaj gepatroj de Aĥilo) kaj alportitaj multajn donacojn.
Nur Eriso, diino de misharmonio, ne estis invitita kaj estis maldaŭrigita ĉe la pordo fare de Hermeso, sur la ordo de Zeŭso.
Ŝi estis ĝenita ĉe tio, tiel ke ŝi ĵetis de la pordo donacon propran: [60]
ora pomo gravurita kun la vorto καλλίστῃ (kalistēi, "Al la fairest").
Afrodito, Hera, kaj Ateno ĉiu asertis esti la plej justaj, kaj tiel la legitima posedanto de la pomo.
#000042
Hera ludas grandan rolon en Iliado , aperante en kelkaj libroj ĉie en la epopeo.
Laŭ malnovgreka mitologio, la malamo de Hera direkte al la trojanoj, kiu estis komencita per la decido de Parizo ke Afrodito estis la plej bela diino, estas vidita kiel tra ŝia subteno de la grekoj dum la milito.
Ĉie en la eposa Hera faras multajn provojn malsukcesigi la trojan armeon.
En libroj 1 kaj 2, Hera deklaras ke la trojanoj devas esti detruitaj.
Hera persvadas Ateno'n por helpi la Akean pri batalo kaj ŝi jesas kunlabori kun interrompado sur ilia nomo.
#000044
En libro 5, Hera kaj Ateno konspiras por vundi Areson, kiu estis vidita de Diomedes en helpado de la trojanoj.
Diomedes proponis ke liaj soldatoj retiriĝu malrapide.
Hera, la patrino de Areso, vidis la interferon de Areso kaj petis Zeŭson, la patron de Areso, permeson forpeli Areson de la batalkampo.
Hera instigis Diomedes por ataki Areson kaj li ĵetis sian lancon al la dio.
Ateno movis la lancon en la korpon de Areso, kaj li kriegis en doloro kaj fuĝis al Mt. Olimpo, devigante la trojanojn retiriĝi.
#000045
En libro 8, Hera provas persvadi Pozidono'n por malobei Zeŭson kaj helpi al la Akean armeo.
Li rifuzas, dirante ke li ne volas iri kontraŭ Zeŭso.
Kialigita interveni en la milito, Hera kaj Ateno iras al la batalkampo.
Tamen, vidante la du fuĝi, Zeŭso sendis Irison por kapti ilin kaj igi ilin reveni al Mt. Olimpo aŭ alfronti gravajn sekvojn.
Post longedaŭra batalado, Hera vidas Pozidono'n helpi la grekojn kaj donante al ili instigon por daŭrigi bataladon.
#000046
En libro 14 Hera elpensas planon trompi Zeŭson.
Zeŭso metis dekreton kiu la dioj ne estis permesitaj interrompi en la mortiga milito.
Hera estas sur la flanko de la Akean, tiel ke ŝi planas Deception of Zeus (Trompo de Zeŭso) kie ŝi delogas lin, kun helpo de Afrodito, kaj trompas lin en profundan dormon, kun la helpo de Hypnos, tiel ke la dioj povis interrompi sen la timo de Zeŭso.
#000047
En libro 21, Hera daŭrigas she enmiksiĝon kun la batalo ĉar ŝi rakontas al Hefesto malhelpi la riveron vundado de Aĥilo.
Hefesto metas la batalkampon flamanta, igante la riveron petegi Hera, promesante ŝin li ne helpos al la trojanoj se Hefesto ĉesigas sian atakon.
Hefesto ĉesigas sian atakon kaj Hera revenas al la batalkampo kie la dioj komencas batali inter ili mem.
#000048
Pli malgrandaj rakontoj implikante Hera
#000049
Laŭ la bonmaniera rerakontado de mito en tiu de Ovidio Metamorfozas , [63] por longa tempo, nimfo nomita Echo havis la taskon de malkoncentriga Hera de la aferoj de Zeŭso gvidante ŝin for kaj flatante ŝin.
Kiam Hera malkovris la trompon, ŝi malbenis Echo por nur ripeti la vortojn da aliaj (tial niaj modernaj vorto " eĥo ").
#000050
Lamia estis reĝino de Libio, kiun Zeŭso amis.
Hera iĝis ŝin monstro kaj murdis iliajn infanojn.
Aŭ, alternative, ŝi mortigis la infanojn de lamia kaj la funebro iĝis ŝin monstro.
Lamia estis malbenita kun la malkapablo fermi ŝiajn okulojn tiel ke ŝi ĉiam obsedus super la bildo de siaj mortaj infanoj.
Zeŭso donis al ŝi la donacon por povi preni ŝiajn okulojn ripozi, kaj tiam meti ilin reen en.
Lamia estis envia pri aliaj patrinoj kaj manĝis iliajn infanojn.
#000052
Gerana estis reĝino de la pigmeoj kiuj fanfaronis ke ŝi estis pli bela ol Hera.
La kolerega diino iĝis ŝin gruo kaj proklamis ke ŝiaj birdposteuloj devus konduki eternan krig en la pigmeohomo.
#000053
Cidipe, pastrino de Hera, estis sur she vojo al festivalo en la honoro de la diino.
La virbovoj kiuj devis tiri ŝian ĉaron estis posttempaj kaj ŝiaj filoj, Biton kaj Cleobis, tiris la ĉaron la tuta maniero (45 stadia, 8 kilometroj).
Cidipe estis impresita kun ilia devoteco al ŝi kaj Hera tiel petis al Hera doni al she infanoj la plej bonan donacon kiun dio povis doni personon.
Hera preskribis ke la fratoj mortus en sia dormo.
Tiu honoro donacita al la infanoj estis poste utiligita fare de Solon, kiel pruvo provante konvinki al Krezo ke estas maleble juĝi la feliĉon de persono ĝis ili mortis fruktodona morto post ĝoja vivo.
#000054
Ĉe la geedziĝo de Zeŭso kaj Hera, nimfo nomita Chelone estis senrespekta aŭ rifuzis partopreni.
Zeŭso tiel, iĝis ŝin testudo.
#000056
Hera malamis Pelias ĉar li mortigis Sideron, lian paŝo-avinon, en unu el la tempioj de la diino.
Ŝi poste konvinkis Jasono'n kaj Medea mortigi Pelias.
Ora felo estis la objekto tiu Jasono bezonita por iĝi sian patrinon liberigite.
#000057
Kiam Zeŭso havis kompaton sur Ixion kaj alportis lin al Olimpo kaj prezentis lin al la dioj, anstataŭe de esti dankema, Ixion kreskis volupta por Hera.
Zeŭso eltrovis pri siaj intencoj kaj faris nubon en la formo de Hera, kiu poste estis nomita Nephele, kaj trompis Ixion en kunligado kun ĝi kaj de ilia unio venis Centaŭro.
Tiel Ixion estis forpelita de Olimpo kaj Zeŭso ordonis al Hermeso ligi Ixion al flugilhava fajra rado kiu ĉiam turniĝis.
Tial, Ixion estis ligita al brula suna rado por ĉiu eterneco, komence turniĝante trans la ĉielon, sed en pli posta mito transdonita al tartaro.
#000059
Barberini Hera - romia skulptaĵo de Hera/Junono
Hera Borghese - skulptaĵo ligita al Hera
Hera Farnese - skulptaĵo de la kapo de Hera
Heraea Ludoj - ludoj dediĉitaj al Hera - la unua aprobis (kaj registris) la atletikan konkuradon de virinoj por esti tenitaj en la stadiono en Olympia.
#000060
Listo de negravaj grekaj mitologiaj figuroj
#000064
Helena mitologio en popola kulturo
#000065
Hera (Ἥρα aŭ "protektema" en la greka) ankaŭ latine Juno (Iūno)[1] estis la diino de la geedzeco, kaj de la fekundeco. Ŝi estis la edzino de Zeŭso, kaj la reĝino de la olimpanoj.
#000066
Hera disputis multe kun Zeŭso pro liaj amaferoj. Ŝi malamis ankaŭ la heroon Heraklon, ĉar li estis la eksteredzeca filo de ŝia edzo kaj la bela mortonta Alkmeno. Aliflanke, ŝi protektis alian heroon, Jazonon.
#000067
Multaj mitologoj kredas, ke la kulto de Hera estas prahistoria. Antaŭ pli ol dek mil jaroj, la homo adoris prototipan diinon de la fekundeco, kaj ĉi-tiu diino fariĝis Hera en Grekio, kaj grade perdis sian hegemonion kiel ĉefdio al Zeŭso. La antropologoj trovis multajn figuretojn[en] de la nuda dika Granda Patrina Diino en Eŭropo.
#000068
La pavo kaj la guno estas siaj kunligitaj bestoj.
#000069
Io estis pastrino de la diino de Argo.
#000070