La brazila fotografiisto Sebastião Salgado jam estis temo de artikolo en la Esperanta Retradio, pro sia premiita kaj monde rekonata arto.
Hodiaŭ ni parolu pri lia granda vivoprojekto favora al la naturmedio.
Li pasigis sian infanan tempon en paradizeca loko, en la brazila ŝtato Minas Gerais, kie lia patro posedis vastan bienon kovritan de belega praarbaro - parto de la tiel nomata “Atlantika Arbaro”.
Li kreskis, travojaĝis la mondon, famiĝis, kaj kiam li revenis al la bieno, kiun li heredis de la patro, li trovis mortan, nudan savanon, preskaŭ dezertan.
Mankis akvo kaj la klimato sufiĉe ŝanĝiĝis.
Preskaŭ 90 procentoj el la tuta mirinda Atlantika Arbaro, unu el la plej riĉaj naturrezervejoj en la mondo, suferis tiun saman detruadon.
La bieno de la familio Salgado estis morte vundita, kaj tio vundis ankaŭ lian koron.
#000002
Tiam, lia edzino Lélia Wanick Salgado ekhavis inspiron.
Ŝi diris al li: “Vi diras, ke vi vivis en paradizo, kiam vi estis knabo.
Ni rekonstruu la paradizon, ni replantu ĝin.” Ili kreis projekton, arigis kunlaborantojn kaj sponsorojn sufiĉe fortajn, kaj fondis Instituton Terra, kiu ĝis nun liveras semojn al la lokaj agrokulturistoj, kiuj same deziras rearbarigi sian teron.
Kune kun la replantado, oni poste starigis projekton por revivigi per rearbarigo akvofontojn.
Fondiĝis ankaŭ loka lernejo por instrui gejunulojn pri la plej bona maniero konservi arbarojn en bienoj.
#000003