Sonregistraĵo por tiu ĉi rakonto ankoraŭ mankas.
#000000
Ni umwana muto w’umukobwa waboneye kure ishusho itazwi.
#000001
Estis knabineto kiu unue vidis la misteran formon en la malproksimo.
#000002
Uko ishusho yagendaga yegera, yabonye ko yari umugore utwite ukuriwe.
#000003
Umunyamasoni ariko utinyutse, umukobwa yagiye hafi y’umugore. “Tugomba kumugubimisha natwe,” abantu bumukobwa myto baravuga. “Turamugubisha amahoro we n’umwana we.”
#000005
Sinĝena sed kuraĝa, la knabineto proksimiĝis al la virino. “Ni devas teni ŝin kun ni,” la popolo de la knabineto decidis. “Ni gardos ŝin kaj ŝian infanon sekure.”
#000006
Byihuse umwna yarari kuvuka. “Sunika!” “Zana ibirangiti!” “Suuuuuuniikaaa!”
#000007
La infano baldaŭ ekvenis. “Puŝu!” “Alportu kovrilojn!” “Akvo!” “Puuuuuŝŝŝŝŝuuu!”
#000008
Ariko ubwo babonaga umwana, buri umwe yasimbukiye atangaye. “Indogobe?!”
#000009
Sed kiam ili vidis la infaneton, ĉiuj saltis malantaŭen ŝokite. “Azeno?!”
#000010
Buri umwe yatangiye kuvuga. “Twavuze ko turibugumishe umubyeyi n’umwana amahoro, kandi ni ibyo turi bukore,” bamwe baravuze. “Ariko bazatuzanira imigisha mibi!” abandi baravuga.
#000011
Ĉiuj ekdisputis. “Ni diris ke ni gardus la patrinon kaj la infanon sekure, kaj tion ni faros,” diris iuj. “Sed ili alportos al ni malbonŝancon!” diris aliuloj.
#000012
Nuko umugore yisanga wenyine nanone. Yibijije icyo akora n’umwana udasazwe. Yibajije icyo guko kuri we.
#000013
Kaj tiel la virino trovis sin sola denove. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun tiu stranga infano. Ŝi demandis sin, kion ŝi faru kun si mem.
#000014
Sed finfine ŝi devis akcepti ke li estas ŝia infano kaj ŝi estas lia patrino.
#000016
Ubu, imo umwana aba yaragumye uko yari, uruti ruto, buri kimwe gishobora kuba gitandukanye. Ariko umwana w’indogobe yarakuze arakura kugeza atagikwirwa mu umugongo wa nyina. Kandi numb yagerageza gute, ntiyashoboraga kwitwara nk’ikiremwa muntu. Nyina we yabaga akenshi ananiwe anahangayitse. Rimwe na rimwe yamukoreshaga imirimo igenewe inyamaswa.
#000017
Nu, se la infano restis same malgranda, ĉio eble okazus alie. Sed la azeninfano grandiĝis kaj grandiĝis, ĝis li ne plu trovisi lokon sur la dorso de sia patrino. Kaj kiom ajn li klopodis, li ne povis konduti sin kiel homo. Lia patrino estis ofte laca kaj ĉagrenita. Iufoje ŝi devigis lin fari bestan laboron.
#000018
Impagarara n’uburakare bwakuriye mu indogobe. Ntiyashoboraga gukora bimwe na bimwe. Nyiyashoboraga kuba iki cyangwa kiriya. Yararagaye, umunsi umwe, yakubise nyina hasi.
#000019
Konfuzo kaj kolero kreskiĝis en Azeno. Li ne faru ĉi tion kaj li ne faru tion ĉi. Li ne kondutu sin tiel kaj li ne kondutu sin tiel. Li tiel koleriĝis ke iutage li piedbatis sian patrinon al la tero.
#000020
indogoba yuzuye ikimwaro. Yatangiye kwiruka kure kandi yihuta bishoboka.
#000021
Azeno pleniĝis de honto. Li forkuris tiom malproksimen kaj tiom rapide kiom li povis
#000022
Igihe yahagarikaga kwiruka, byari ninjoro kandi yatakaye (itazi aho iri). “Hee haw?” Nyiramubande iravuga. Yari wenyine. Irihinahina mo akazeru, irasinziramo cyane byakababaro.
#000023
Kiam li ĉesis kuri, estis jam nokto, kaj Azeno perdiĝis. “I-a?” li flustris al la mallumo. “I-a?” ĝi resonis al li. Li estis sola. Li buklis sin strikte en pilkoformo kaj eniris profundan kaj maltrankvilan dormadon.
#000024
Indogobe yarabyutse isanga umugabo itazi ayihagaze hejuru ayireba. Yarebye mu amaso ye itandira kunva amashashari y’amizero.
#000025
Azeno vekiĝis kaj vidis strangan maljunulon, kiu fikse rigardis lin desupre. Li rigardis en la okulojn de la maljunulo kaj eksentis iom da espero.
#000026
Indogobe yagiye kugumana nawamugabo ukuze, wamwigishije umuryo bwinshi byo kubaho. Indogobe yarunvishe iramenya, n’umugabo yarabirkoze. Barafashanyije, baranasekana hamwe.
#000027
Azeno restis kun la maljunulo, kiu instruis lin pri multaj diversaj manieroj vivteni sin. Azeno aŭskultis kaj lernis, samkiel la maljunulo. Ili helpis unu la alian, kaj ili kune ridis.
#000028
Igitondo kimwe, wamugabo ukuze yabajije Indogobe kumwikorera ku agasongero ku umusozi.
#000029
Iun matenon la maljunulo petis Azeno-n porti lin al montopinto.
#000030
Mu ubushorishori mubihu barasinziriye. Indogobe yarose nyina yarwaye anamuhamagara. Kandi ubwo yabyutse...
#000031
Alte inter la nuboj ili dormiĝis. Azeno sonĝis, ke lia patrino malsanas kaj vokis lin. Kaj tiam li vekiĝis...
#000032
...Ibihu byari byagiye hamwe n’inshuti ye, wamugabo ukuze.
#000033
... la nuboj estis malaperintaj, kune kun lia amiko, la maljunulo.
#000034
Indogobe nyuma yari izi icyo gukora.
#000035
Azeno finfine sciis, kion fari.
#000036
Indogobe yabonye nyina, wenyine anarizwa n’ukubura umwana we. Bararebanye mu amaso igihe kirekire. Nyuma bahoberana bikomeye cyane.
#000037
Azeno trovis sian patrinon, solan kaj funebrantan sian perditan infanon. Ili fikse rigardis unu la alian longtempe. Kaj tiam forte brakumis unu la alian.
#000038
Umwana w’indogobe na nyina we barakuranye hamwe bana bono uburyo bwo kubana uruhande k’urundi. Buhoro, iruhande rwabo, indi miryango yatangiye kuhatura.
#000039
La azeninfano kaj lia patrino kreskis kunen kaj trovis multajn manierojn vivi kune. Iom post iom aliaj familioj ekloĝis ĉirkaŭe.
#000040