Wikipedia's Tarzan as translated by GramTrans
#000000
Tarzan (" ... la simihomo " ) estas fikcia figuro, arketipa sovaĝa infano kreskigite en la afrikaj ĝangaloj per la Mangani " homsimioj " ; li poste travivas civilizon nur por plejparte malaprobi ĝin kaj reveni al la sovaĝejo kiel heroa aventuristo. Kreita fare de Edgar Rice Burroughs, Tarzan unue aperis en la romano Tarzan of the Apes (revuopublikigo 1912, libropublikigo 1914), kaj tiam en dudek kvin daŭrigoj, tri rajtigis librojn de aliaj verkintoj, kaj sennombraj verkoj en aliaj bildaĵoj, rajtigis kaj ne.
#000001
Tarzan estas la filo de britoj sinjoro kaj grafidino kiuj estis forfiksitaj sur la atlantika marbordo de Afriko fare de ribelantoj. Kiam Tarzan estis nur bebo, lia patrino mortis pro naturaj kialoj kaj lia patro estis mortbatita fare de Kerchak, gvidanto de la homsimiotribo de kiu Tarzan estis adoptita. La tribo de Tarzan de homsimioj estas konata kiel la Mangani, Homsimioj de specio malkonata al scienco. Kala estas sia homsimiopatrino. Burroughs alkonstruis rakontojn okazantajn dum la adoleskeco de Tarzan en sia sesa Tarzan-libro, Jungle Tales of Tarzan (Ĝangalo Asizanstataŭantnomumo de Tarzan) . Tarzan estas sia homsimionomo; lia reala angla nomo estas John Clayton, Earl Greystoke (la formala titolo estas Viscount Greystoke laŭ Burroughs en Tarzan, Sinjoro de la Ĝangalo ; Grafo de Greystoke en pli posta, ne-kanonikaj fontoj, precipe la filmo (1984 ) Greystoke ). Fakte, la rakontanto de Burroughs en Tarzan de laj Homsimioj priskribas kaj Clayton kaj Greystoke kiel fikciajn nomojn - implicante ke, ene de la fikcia mondo kiun Tarzan enloĝas, li povas havi malsaman realan nomon.
#000005
Kiel juna plenkreska, Tarzan renkontas junan amerikan virinon, Jane Porter. Ŝi, ŝia patro, kaj aliaj de ilia partio estas forfiksitaj sur precize la sama insulo kie la biologiaj gepatroj de Tarzan estis dudek jaroj pli frue. Kiam Jane revenas al Ameriko, Tarzan postlasas la ĝangalon en priserĉado de ŝi, lia unu vera amo. En La Reveno de Tarzan , Tarzan kaj Jane geedziĝas. En pli postaj libroj li vivas kun ŝi por tempo en Anglio. Ili havas unu filon, Jack, kiu prenas la homsimionomon Korak (" la murdinto " ). Tarzan estas malestima de la hipokriteco de civilizo, kaj li kaj Jane-reveno al Afriko, faranta ilian hejmon sur ampleksa biendomo kiu iĝas bazo por la pli postaj aventuroj de Tarzan.
#000006
Burroughs kreis ekstreman ekzemplon de heroulo plejparte nemiksita kun karakterodifektoj aŭ kulpoj. Li estas priskribita kiel esti kaŭkaza, ekstreme sporta, alta, bonaspekta, kaj sunbrunigita, kun grizaj okuloj kaj longa nigra hararo. Emocie, li estas kuraĝa, lojala, kaj firma. Li estas inteligenta kaj lernas novajn lingvojn facile. Li estas prezentita kiel konduti etike en la plej multaj situacioj, krom kiam serĉado de venĝo sub la instigo de funebro, kiel kiam lia homsimiopatrino Kala estas mortigita en Tarzan de laj Homsimioj, aŭ kiam li kredas ke Jane estis murdita en Tarzan la Sovaĝa. Li estas profunde nove enamiĝinte kun sia edzino kaj komplete dediĉita al ŝi; en multaj situacioj kie aliaj virinoj esprimas sian altiron al li, Tarzan ĝentile sed firme malkreskas iliajn atentojn. Se prezentite kun situacio sur kie pli malforta individuo aŭ partio estas preditaj fare de pli forta malamiko, Tarzan kutime prenas la flankon de la pli malforta partio. En traktado aliajn virojn, Tarzan estas firma kaj forta. Kun viramikoj, li estas rezervita sed profunde lojala kaj malavara. Kiel gastiganto, li estas simila, malavara, kaj kompleza. Kiel gvidanto, li komandas sindonan lojalecon.
#000007
En harmonio kun tiuj noblaj karakterizaĵoj, la filozofio de Tarzan ampleksas ekstreman formon de " reveno al naturo " . Kvankam li povas pasi ene de socio kiel civilizita individuo, li preferas " forigi la maldikan laktavolon de civilizo " , kiel Burroughs ofte metas ĝin. [6] Lia preferata robo estas tranĉilo kaj pubotuko de besthaŭto, lia preferata loĝejo estas ajna oportuna arbobranĉo kiam li deziras dormi, kaj lia preferita manĝaĵo estas kruda viando, mortigita memstare; eĉ pli bone se li povas entombigi ĝin semajne tiel ke putrado havis ŝancon moligi ĝin iomete.
#000008
La primitivistofilozofio de Tarzan estis absorbita de sennombraj adorantoj, inter kiun estis Jane Goodall, kiu priskribas la Tarzan-serialon kiel havado de grava influo sur ŝia infanaĝo. Ŝi deklaras ke ŝi sentis ke ŝi estus multe pli bona geedzo por Tarzan ol sia fikcia edzino, Jane, kiujn kaj ke kiam ŝi unue komencis vivi inter kaj studo la ĉimpanzojn ŝi plenumis sian infanaĝosonĝon de porvivaĵo inter la homsimioj ekzakte kiel Tarzan faris.
#000009
Tiu de Rudyard Kipling Mowgli estis citita kiel grava influo sur la kreaĵo de Edgar Rice Burroughs de Tarzan. Mowgli ankaŭ estis influo por kelkaj aliaj " sovaĝaj knabo- " karakteroj.
#000010
La ĝangaledukado de Tarzan donas al li kapablojn longe preter tiuj de ordinaraj homoj. Tiuj inkludas grimpanta, alkroĉiĝante, kaj saltadon same kiel ajnan homsimion, aŭ pli bone. Li uzas branĉojn kaj pendigantajn rebojn por svingi ĉe granda rapideco, kapablo akiris inter la antropoidohomsimioj.
#000011
Lia forto, rapideco, eltenemo, facilmoveco, refleksoj, sensoj, fleksebleco, fortikeco, eltenivo, kaj naĝado estas specialaj en komparo al normalaj viroj. Li luktis plenkreskajn virbovohomsimiojn kaj gorilojn, leonojn, rinocerojn, krokodilojn, pitonojn, ŝarkojn, tigrojn, homgrandajn hipokampojn (unufoje) kaj eĉ dinosaŭrojn (kiam li vizitis Pellucidar).
#000012
Li ankaŭ komunikas kun multaj specioj de ĝangalobestoj.
#000014
Tarzan estis nomita unu el la plej konataj literaturaj karakteroj en la mondo. [8] Aldone al pli ol duodekduo libroj de Burroughs kaj manpleno pli de verkintoj kun la beno de la biendomo de Burroughs, la karaktero aperis en filmoj, radio, televido, bildstrioj, kaj komiksoj. Multaj parodioj kaj piratkopiitaj verkoj ankaŭ ekaperis.
#000016
Burroughs pripensis aliajn nomojn por la karaktero, inkluzive de " Zantar " kaj " Tublat Zan " , antaŭ ol li decidis por " Tarzan. " [9]
#000017
Dum Tarzan de laj Homsimioj renkontiĝis kun iu kritika sukceso, postaj libroj en la serio ricevis pli mojosan ricevon kaj estis kritikitaj por esti derivitaj kaj formulecaj. La karakteroj ofte laŭdire estas dudimensiaj, la dialogo lignaj, kaj la rakontadaparatoj (kiel ekzemple troa dependeco sur koincido) stresigas facilkredemon. Laŭ verkinto Rudyard Kipling (kiu mem skribis rakontojn de sovaĝa infano, la s de la libroj de ĝangaloj Mowgli), Burroughs skribis al Tarzan de laj Homsimioj just tiel ke li povis " malkovri kiom malbonan libron li povis skribi kaj sukcesi senpune pri ĝi. " [10]
#000019
Dum Burroughs ne estas brilpolurita romanverkisto, li estas viveca rakontanto, kaj multaj el liaj romanoj daŭre estas en presaĵo. [11] En 1963, verkinto Gore Vidal skribis pecon sur la Tarzan-serialo kiuj, indikante plurajn da la mankoj kiujn la Tarzan-libroj havas kiel verkoj de literaturo, laŭdas Edgar Rice Burroughs por kreado de konvinka " revofiguro " . [12] Kritikaj ricevebloj kreskis pli pozitivaj kun la studo (1981) de Erling B. Holtsmark, Tarzan and Tradition : Classical Myth in Popular Literature . [13] Holtsmark aldonis volumenon sur Burroughs por United States Author Series de Twayne en 1986. [14] En 2010, Stan Galloway disponigis daŭrantan studon de la adoleska periodo de la vivo de la fikcia Tarzan en La Adoleska Tarzan.
#000020
Malgraŭ kritika patlavado, la Tarzan-rakontoj restis popularaj. La melodramaj situacioj de Burroughs kaj la kompleksaj detaloj kiujn li laboras en sian fikcian mondon, kiel ekzemple sia konstruado de parta lingvo por siaj homsimioj, alparolas tutmonda admirantaro.
#000021
La Tarzan-libroj kaj filmoj utiligas ampleksan stereotipadon al grado komunpaŝtejo en la tempoj kiam ili estis skribitaj. Tio kondukis al kritiko en pli postaj jaroj, kun variaj sociaj vidoj kaj dogano, inkluzive de monpostuloj de rasismo ekde la fruaj 1970-aj jaroj. [17] La fruaj libroj donas penetre negativan kaj stereotipan portretadon de indiĝenaj afrikanoj, kaj araban kaj Nigran. En La Reveno de Tarzan, araboj estas " grumblema rigardado " kaj vokaj kristano- " hundoj " , dum nigruloj estas " lertaj, ebomilitistoj, gestado kaj babiladado " . Oni povis fari egalan argumenton kiuj kiam ĝi venis al nigruloj kiujn Burroughs simple prezentis nesanigajn karakterojn kiel nesanigajn kaj la varon ili en pli bona lumo kiel en Chapter 6 el Tarzan kaj la Jewels of Opar (Juveloj de Opar) kie Burroughs skribas de Mugambi, " ... nek kuraĝulo aŭ pli lojala kuratoro povus estinti trovitaj en iu klimato aŭ sur iu grundo. " [18] Aliaj grupoj estas stereotipaj ankaŭ. Svedo havas " longan flavan liphararon, nesanigan vizaĝkoloron, kaj malpurajn najlojn " , kaj rusoj trompas en kartoj. La aristokrataro (krom la House de Greystoke) kaj reĝeco estas kutime senfortaj. [19] En pli postaj libroj, afrikanoj estas portretitaj iom pli realisme kiel homoj. Ekzemple, en Tarzan's Quest , dum la bildigo de nigrafrikanoj restas relative primitiva, ili estas portretitaj pli individuisme, kun pli bonega diverseco de karakterizaĵoj, bonaj kaj malbonaj, dum la ĉeffiuloj estas blankuloj. Burroughs neniam perdas sian naŭzon je eŭropa tantiemo, tamen.
#000022
La opinioj de Burroughs, manifestitaj tra la rakonta voĉo en la rakontoj, reflektas oftajn sintenojn en lia tempo, kiu en 21-ajarcenta kunteksto estus konsiderita rasisma kaj seksisma. Tamen Thomas F. Bertonneau skribas koncerne Burroughs " koncepton de la virineca kiu levas la virinon al la sama nivelo kiel la viro kaj ke - en tiaj karakteroj kiel Dian de la Pellucidar-romanoj aŭ Dejah Thoris de la Barsoom-romanoj - figuroj antaŭen ina tipo kiu proporcias nek al malespera dommastrino, plen-lipa lernejbalo-dato, mez-nivela strebuloficeja gvidanto, nek brovsulkante ideologian feministo-profesoron, sed kiu superas ĉiujn tiujn proksime de saltegoj en ŝia realigita homaro kaj en tiel farado indikas ilian freŝecon. " [21] La verkinto estas ne aparte malkuraĝa en siaj sintenoj. Liaj herooj ne okupiĝas pri perforto kontraŭ virinoj aŭ pri rase motivigita perforto. En Tarzan de laj Homsimioj, detaloj de fono de sufero travivis ĉe la manoj de blankuloj fare de tiu de Mbonga " post kiam grandaj " homoj estas plurfoje rakontitaj kun evidenta simpatio, kaj en klarigo aŭ eĉ pravigo de sia nuna malkonkordo direkte al blankuloj.
#000023
Kvankam la karaktero de Tarzan ne rekte okupiĝas pri perforto kontraŭ virinoj, feminismaj akademiuloj ekzamenis la ĉeeston de aliaj bonvolaj virfiguroj kiuj okupiĝas pri tiu perforto kun la aprobo de Tarzan. [22] En Tarzan and the Ant Men , la viroj de fikcia tribo de estaĵoj nomitaj la Alali-gajna socia superregado da ilia socio batante la Alali-ulinojn en submetiĝon per armiloj kiujn Tarzan volonte disponigas ilin. [22] Sekvante la batalon, Burroughs-ŝtatojn: " Por distri Tarzan kaj por montri al li kion granda paŝegocivilizo prenis - la filo de La Unua Ulino kaptis inon de la hararo kaj treni ŝin al li frapis ŝin peze koncerne la kapon kaj vizaĝon kun lia kunpremita pugno, kaj la virino falis al ŝiaj genuoj kaj karesis liajn gambojn, similante melankolie en lian vizaĝon, sian propran ardante de amo kaj admiro. (178)" [22] Dum Burroughs skribas kelkaj virinfiguroj kun humanismaj egaligaj elementoj, Torgovnick argumentas ke perfortaj scenoj kontraŭ virinoj en la kunteksto de masklo politika kaj socia superregado estas toleritaj en lia skribo, plifortikigante nocion de genderita hierarkio kie patriarkeco estas portretita kiel la natura pinto de socio.
#000024
En salutoj al vetkuro, super-malsupera rilato kun valortakso ankaŭ estas sekve implica, ĉar ĝi estas nedubebla en praktike ĉiuj interagoj inter blankuloj kaj nigruloj en la Tarzan-rakontoj, kaj similaj rilatoj kaj valortaksoj povas esti viditaj en la plej multaj aliaj interagoj inter malsamaj homoj kvankam oni povis argumenti ke tiaj interagoj estas la praroko de la drama rakonto kaj sen tiaj valortaksoj ekzistas neniu rakonto. Laŭ Sundown Towns de James Loewen, tio povas esti spuro de tiu de Burroughs estis de Oak Park, iama Sunsubirurbo (urbo kiu malpermesas ne-blankulojn de vivado ene de ĝi).
#000025
Gail Bederman prenas malsaman vidon enen ŝin Manliness and Civilization : Cultural History of Gender and Race in Usono , 1880-1917 . Tie ŝi priskribas kiom diversaj homoj de la tempo aŭ defiis aŭ konfirmis la ideon ke " civilizo " estas bazita sur blanka vireco. Ŝi fermiĝas kun ĉapitro sur 1912's Tarzan de laj Homsimioj ĉar la protagonisto de la rakonto estas, laŭ ŝi, la finfina masklo de la normoj de 1912 blanka Ameriko. Bederman notas ke Tarzan, " instinktivily kavalireca anglosakso " ne okupiĝas pri seksa perforto, rezignante pro lia " vira impulso seksperforti. " Tamen, ŝi ankaŭ notas tiel ne nur Tarzan mortigas nigran viron Kulonga en venĝo por mortigo lia homsimiopatrino (stando enen por lia biologia blanka patrino) per pendigado de li, " linker Tarzan " fakte ĝuas mortigajn nigrulojn, la kanibalistajn Mbongans, ekzemple. Bederman, fakte, memorigas legantojn ke kiam Tarzan unue prezentas sin al Jane certe tion kiel " Tarzan, la murdinto de bestaĉoj kaj multaj nigraj viroj. " La romano kulminas kie Tarzan savas Jane - kiu en la origina romano estas ne brita sed blankan virinon de Baltimoro, Marilando - de nigra homsimioseksperfortanto. Kiam li forlasas la ĝangalon kaj vidas " civilizitan " afrikanoterkultivadon, lia unua instinkto estas mortigi ilin ĵus por esti nigra. " Kiel la linĉi viktimojn raportitajn en la Norda gazetaro, la al viktimoj de Tarzan - malkuraĝuloj, kanibaloj, kaj dealeronoj da blanka virineco - mankas ĉiu vireco. La linĉadoj de Tarzan tiel pruvas sin la pli bona viro. "
#000026
Malgraŭ enkarnigado de ĉiuj tropoj de blanka supereco apogita aŭ malaprobita fare de homoj ŝi reviziis ( Theodore Roosevelt, G. Stanley Hall, Charlotte Perkins Gilman, Ida Wells), Bederman-ŝtatojn kiuj, en ĉiu verŝajneco, Burroughs ne provis fari ajnan specon de deklaro aŭ eĥigi ajnan da ili. " Li verŝajne neniam aŭdis de iu da ili. " Anstataŭe, Bederman skribas ke Burroughs pruvas ŝian punkton ĉar en rakontado rasismaj kaj seksismaj rakontoj kies protagonisto fanfaronis de mortigado de nigruloj, li ne estis nekutima entute sed anstataŭe ĵus estis tipa 1912 blanka amerikano.
#000027
Tarzan estas blanka eŭropa masklo kiu kreskas kun homsimioj. Laŭ " Taking Tarzan Seriously " de Marianna Torgovnick, Tarzan estas konfuzita kun la socia hierarkio kiu de li estas parto. Male al ĉiuj aliaj en lia socio, Tarzan estas la nura unu kiu ne estas klare parto de iu socia grupo. Ĉiuj aliaj membroj de la mondo de Tarzan ne povas grimpi aŭ malkreski socie ĉar ili jam estas parto de socia hierarkio kiu estas stagna. Turgovnick skribas ke ĉar Tarzan estis kreskigita kiel homsimio, kiun li pensas kaj agas kiel homsimio. Tamen, aŭtomate li estas homa kaj li frekventas esti homa al kiam li estas puŝita. La kialo de lia konfuzo estas ke li ne komprenas kio la tipa blanka masklo laŭsupoze agas kvazaŭ. Liaj instinktoj poste piedbatas en kiam li estas en la mezo de tiu konfuzo, kaj li finas domini la ĝangalon. En Tarzan, la ĝangalo estas mikrokosmo por la mondo ĝenerale en 1912 al la fruaj 1930-aj jaroj. Lia grimpado de la socia hierarkio pruvas ke la eŭropa blanka masklo estas la plej domina el ĉiuj vetkuroj /seksoj, ne grave kio la cirkonstanco. Krome, Turgovnick skribas ke kiam Tarzan unue renkontas Jane, ŝi estas iomete repuŝita sed ankaŭ fascinita memstare best-similaj agoj. Ĉar la rakonto progresas, Tarzan transcedas sian tranĉilon al Jane en strange kavalireca gesto, malgraŭ kiu igas Jane enamiĝi al Tarzan de lia stranga cirkonstanco. Turgovnick kredas ke tio montras instinktan, civilizitan kavalirecon kiun Burrough kredas estas komunpaŝtejo de blankuloj.
#000028
Post la morto de Burroughs kelkaj verkistoj produktis novajn Tarzan-rakontojn. En kelkaj kazoj, la biendomo sukcesis malhelpi publikigon de tiaj verkoj. [ citaĵo bezonis ] La plej rimarkinda ekzemplo en Usono estis serio de kvin romanoj de la pseŭdonima " Barton Werper " kiu prezentiĝis 1964-65 de Gold Star Books (parto de Charlton Comics). Kiel rezulto de persekuto de Edgar Rice Burroughs, Inc., ili estis deprenitaj la merkato kaj restantaj kopioj detruis. [ citaĵo bezonis ] Similaj serioj aperis en aliaj landoj, precipe Argentino, Israelo, kaj kelkaj arabaj landoj.
#000029
En Israelo en la 1950-aj jaroj kaj fruaj 1960-aj jaroj ekzistis flora industrio de loke-produktitaj Tarzan-aventuroj publikigitaj ĉiusemajne en 24-paĝaj broŝuroj fare de pluraj konkurantaj eldonejoj, neniuj el kiuj laboris kun la Burroughs-biendomo. La rakontoj havis Tarzan en nuntempa Afriko. Populara temo estante lia batalado kontraŭ la Maŭmaŭo en 1950-aj jaroj Kenjo kaj sole disbatanta ilian ribelon plurajn fojojn super. Li ankaŭ kontraŭbatalis bonegan gamon da monstroj, vampirojn kaj invadantojn de kosma spaco infestanta la afrikajn ĝangalojn kaj malkovris pluraj pli da malaperintaj urboj kaj kulturojn aldone al tiuj prezentitaj en la Burroughs-kanono. Kelkaj broŝuroj havis lin kolekto kun israelanoj kaj interpreto la flanko de Israelo kontraŭ ŝiaj arabaj malamikoj, aparte tiu de Nasser Egiptujo.
#000030
Neniu el la broŝuroj kreditis verkinton, kaj la diversajn eldonistojn - " Elefanto-Eldonadon " ( hebree: הוצאת הפיל ‎), " Rhino Publishing " ( hebree: הוצאת הקרנף ‎) kaj pluraj similaj nomoj - provizita ne- pli da de adreso ol POB-nombroj en Tel-Avivo kaj Jerusalemo. Tiuj Tarzan-broŝuroj estis ekstreme popularaj inter israelaj dekkelkjaruloj de la tempo, sukcese konkurante kun la multaj hebreaj tradukoj de la originaj Tarzan-romanoj. La Tarzan-broŝuroj fadis eksteren per la mezaj 1960-aj jaroj. Pluvivaj kopioj alportis altajn prezojn kiel la eroj de kolektantoj en la israela uzit-libra merkato. Esploristo Eli Eshed pasigis konsiderindan tempon kaj fortostreĉon en la Tarzan-broŝuroj kaj aliaj israelaj pulpaj magazinoj kaj broŝuritaĵoj.
#000031
En la 1950aj-novaj Tarzan-rakontoj ankaŭ estis publikigitaj en Sirio kaj Libano. Tarzan en tiuj versioj estis lojala subtenanto de la araba celo kaj helpis sian araban amikotavoleton diversaj diablaj israelaj intrigoj.
#000032
En 1972, sciencfikcio verkinto Philip José Farmer verkis Tarzan Alive , biografion de Tarzan utiliganta la framaparaton ke li estis reala persono. En la fikcia universo de terkultivisto, Tarzan, kune kun Doc Savage kaj Sherlock Holmes, estas la bazŝtonoj da la Varmega Neŭtono-familio. Terkultivisto verkis du romanojn, Hadon of Ancient Opar (Hadon de Ancient Opar) kaj Flight to Opar (Flugo al Opar) , metitan en la malproksima pasinteco kaj donanta la precedencojn de la malaperintaj urboj de Opar, kiu ludas gravan rolon en la Tarzan-libroj. Krome, A Feast Unknown de Farmer, kaj ĝiaj du daŭrigoj Lord of the Trees kaj La Freneza Koboldo , estas pastiĉoj de la Tarzan- kaj Doc Sovaĝulorakontoj, kun la kondiĉo ke ili rakontas al la rakonto da la realaj karakteroj la fikciuloj estas bazitaj sur. A Feast Unknown estas iom fifama inter Tarzan- kaj Doc Sovaĝuladorantoj por ĝia grafika perforto kaj seksa enhavo.
#000033
[ citaĵo bezonis ] Tarzan en filmo kaj aliaj ne-presaĵaj bildaĵoj
#000034
La Interreta filma datenbazo listigas 89 filmojn kun Tarzan en la titolo inter 1918 kaj 2008. La unuaj Tarzan-filmoj estis silentaj bildoj prilaboritaj laŭ la originaj Tarzan-romanoj, kiuj ekaperis ene de kelkaj jaroj da la kreaĵo de la karaktero. La unua aktoro se temas pri portreti la plenkreskan Tarzan estis Elmo Lincoln en 1918's Tarzan Of The Apes. Kun la apero de elvokivaj bildoj, populara Tarzan-filmofranĉizo estis evoluigita, kiu daŭris de la 1930-aj jaroj tra la 1960-aj jaroj. Komencante kun Tarzan the Ape Man (Tarzan la Homsimio MAN) en 1932 tra dek du filmoj ĝis 1948, la franĉizo estis ankrita fare de iama olimpika naĝanto Johnny Weissmüller en la titolrolo. Weissmuller kaj liaj tujaj posteuloj estis ordonitaj por portreti la simihomon kiel piĝino-parolanta nobla sovaĝulo, en konsiderinda kontrasto al la klera aristokrato de la romanoj de Burroughs.
#000035
Kun la escepto de la Burroughs-ko-produktita The New Adventures of Tarzan (La Nov-Aventuroj de Tarzan) , tio " mi Tarzan, vi Jane " karakterizado de Tarzan insistis ĝis la malfruaj 1950-aj jaroj, kiam produktanto Sy Weintraub, aĉetis la filmrajtojn de produktanto Sol Lesser, produktis Tarzan's Greatest Adventure sekvitan per ok aliaj filmoj kaj televidaj serioj. La Weintraub-produktadoj portretas Tarzan kiu estas pli proksima al la origina koncepto de Edgar Rice Burroughs en la romanoj: ĝangalosinjoro kiu parolas gramatikan la anglan kaj konas alte edukita kaj civilizon. La plej multaj Tarzan-filmoj faritaj antaŭ la mez-kvindeko estis nigrablanka filmopafo sur studiaktoraroj, kun akcioĝangalovideofilmo redaktita enen. La Weintraub-produktadoj de 1959 estis pafitaj en eksterlandaj lokoj kaj estis en koloro.
#000036
Ekzistis ankaŭ pluraj felietonoj kaj ecoj kiuj konkuris kun la ĉeffranĉizo, inkluzive de Tarzan the Fearless (1933) ĉefrola Buster Crabbe kaj The New Adventures of Tarzan (1935) ĉefrola Herman Brix. Ĉi-lasta felietono estis unika por ĝia periodo en tio ke ĝi estis parte filmita surloke (Gvatemalo) kaj portretita Tarzan kiel klere. Ĝi estis la nura Tarzan-filmoprojekto por kiu Edgar Rice Burroughs estis propre implikita en la produktado.
#000037
Tarzan-filmoj de la 1930-aj jaroj sur ofte havis la ĉimpanzokunulo de Tarzan Cheeta, lian partneron Jane (ne kutime konsiderante familian nomon), kaj adoptitan filon, kutime konatan nur kiel " Boy. " La Weintraub-produktadoj de 1959 faligis la karakteron de Jane kaj portretis Tarzan kiel sola aventuristo. Pli postaj Tarzan-filmoj estis fojaj kaj iom idiosinkraziaj. Lastatempe, Tony Goldwyn portretas Tarzan en tiu de Disney vigla filmo de la sama nomo (1999). Tiu versio markas novan komencon por la homsimioviro, prenante sian inspiron egale de Burroughs kaj la 1984-datita filmo Greystoke: La Legendo de Tarzan, Sinjoro de la Homsimioj .
#000038
Tarzan estis la heroo de du popularaj radioprogramoj. La unua aerumis de 1932-1936 kun James Pierce en la rolo de Tarzan. La dua kuris de 1951-1953 kun Lamont Johnson en la titolrolo.
#000039
Ĉie en la 1970-aj jaroj Mego Corporation licencis la Tarzan-karakteron kaj produktis 8 " agon kompreneblas kiun ili inkludis en sia " World's Greatest Super Heroes " vico de karakteroj. En 1975 ili ankaŭ produktis 3 " " Bendy " ciferon faritan el poziebla, modlebla plasto.
#000043
Tarzan de laj Homsimioj estis adaptita en gazeta striptizoformularo, frue en 1929, kun ilustraĵoj fare de Hal Foster. Tutpaĝo Dimanĉostrio komenciĝis la 15-an de marto 1931 de Rex Maxon. Tra la jaroj, multaj artistoj desegnis la Tarzan bildstrion, precipe Burne Hogarth, Russ Manning, kaj Mike Grell. La ĉiutaga strio komenciĝis represi malnovajn gazetojn post la lasta Russ Manning ĉiutage (numero 10,308, kiu funkciis per 29 julio 1972). La dimanĉa strio ankaŭ fariĝis al represaĵoj ĉirkaŭ 2000. Ambaŭ strioj daŭras kiel represaĵoj hodiaŭ en kelkaj gazetoj kaj en Comics Revue revuo. NBM Publishing faris altokvalito-represaĵoserion de la Foster- kaj Hogarth-laboro sur Tarzan en serio de kartonizita libro kaj poŝlibrorepresaĵoj en la 1990-aj jaroj.
#000045
Tarzan aperis en multaj komiksoj de multaj eldonistoj tra la jaroj. La plej frua komikso de la karaktero aspektoj estis en bildstriorepresaĵoj publikigitaj en pluraj titoloj, kiel ekzemple Sparkler , Tip Top Comics kaj Single Series. Western Publishing publikigis Tarzan en la 161 in de Valo-Bildliteraturo Four Color Comics numero 134 & 1947, antaŭ donado al li sia propra serio, Tarzan, publikigis tra Valo-Bildliteraturo kaj pli posta Gold Key Comics de januaro-februaro 1948 ĝis februaro 1972). Dc transprenis la serion en 1972, eldonadotarzan numero 207-258 de aprilo 1972 ĝis februaro 1977, inkluzive de laboro de Joe Kubert. En 1977 la serio proponita al Mirindaĵo-Bildliteraturo, kiu rekomencis la numeradon prefere ol supozado ke uzite fare de la antaŭaj eldonistoj. Mirindaĵo eldonis Tarzan numero 1-29 (same kiel tri Jarlibroj), de junio 1977 ĝis oktobro 1979, plejparte de John Buscema. Sekvi la konkludon de la Marvel-serialo la karakteron havis neniun regulan komikseldoniston dum kelkaj jaroj. Dum tiu periodo Blackthorne Bildliteraturo publikigis Tarzan en 1986, kaj Malibu Bildliteraturo publikigis Tarzan bildstriojn en 1992. Dark Horse Comics publikigis diversajn Tarzan serialojn de 1996 ĝis la donaco, inkluzive de represaĵoj de verkoj de antaŭaj eldonistoj kiel Gold Key kaj Dc, kaj komunprojektoj kun aliaj eldonistoj havantaj interkruciĝojn kun aliaj karakteroj.
#000046
Verkoj inspiritaj fare de Tarzan
#000048
En la 1940-aj jaroj, la finna verkisto Lahja Valakivi publikigis kvar aventurromanojn pri Tarsa karhumies , t.e., Tarsa la Urso MAN. La libroj estis evidente inspiritaj fare de Tarzan, sed ili estis adaptitaj en finnan scenaron: ĉar ekzistas neniuj homsimioj en Finnlando, la heroo Tarsa estis kreskigitaj per ursoj anstataŭe.
#000049
La populareco de Tarzan inspiris multajn imitulojn kiuj aperis en pulpaj magazinoj. Kelkaj tiuj ŝatas Kwan kaj Ka-Zar estis rekta aŭ loze kaŝaj kopioj, aliaj ŝatas Polaris of the Snows (Polaris de la Neĝoj) estis similaj karakteroj en malsamaj kontekstoj, aŭ kun malsamaj trukoj. De tiuj karakteroj la plej populara estis Ki-GOR, kiun li ĉefrolis en kvindek naŭ romanoj kiuj aperis inter vintro 1939 al fonto 1954 en la revuo Jungle Stories.
#000050
En 1950, la itala bildstrioj serio Akim estis kreitaj kiel sufiĉe rekta kopio de Tarzan. Ĝi estis publikigita inter 1950-1967, kaj 1976-1983.
#000051
Disney publikigis The World's Greatest Athlete (Greatest Athlete de la mondo) en 1973, kio temis pri Tarzanesque-cifero nomis Nanu ( Jan-Michael Vincent) kiu estis ekvidita fare de Safari gvidisto kun amerikaj trejnistoj por partopreni sportajn konkursojn.
#000053
En 2007, kanadano refilmigo de la origina Georgo de la Jungle bildstrio estis farita, ĝi aerumis sur Teletoon en Kanado kaj Bildstria sendostacio en Ameriko. Vidbenda ludo bazita sur la spektaklo liberigis por la Wii, PS2, kaj la Nintendo DS.
#000054
La japana Mangao serio " Jungle neniu Ouja Ta-chan " (Ta-chan, Reĝo de la Ĝangalo) de Tokuhiro Masaya estis bazitaj loze sur Tarzan. Estis poste transformite en animeoserion. Ĝi havis la karakterojn de Tarzan kaj lia edzino Jane, kiu fariĝis grasega post packontraktado malsupren kun Tarzan. La serio komenciĝas kiel komika parodio de Tarzan, sed poste vastigas al aliaj valoroj, kiel ekzemple luktosportoturniro en Ĉinio, vrestlingon en Ameriko, kaj eĉ batalo kun vampiroj.
#000055
La forpasinta komikulo George Carlin menciis Tarzan kiam li faris sian HBO standon supren laŭ It's Bad For Ya (Ĝi estas Bad For Ya) kiam li parolis pri kiel komerci kun enuigaj homoj pri publika aŭ sur la telefono.
#000056
Tarzan prezentiĝas nelonge kiel karaktero en la libro Lust , [30] de Geoff Ryman.
#000058
Warren Ellis kaj tiu de John Cassaday Planedaj ecoj en ĝiaj temoj 1 kaj 17 brita Tarzan-simila karaktero, Kevin Sack, Lord Blackstock, kiu estis " perdita kiel bebo, kreskigita per ĝangalofaŭno " kaj nun (la 1930-aj jaroj en temo 17) " venas reen al Afriko ĉiujn malmultajn jarojn " .
#000060
Tarzan ofte estas utiligita kiel moknomo por indiki similecon inter la karakterizaĵoj de persono kaj tiu de la fikcia figuro. Individuoj kun escepta " homsimisimila " kapablo grimpi, alkroĉiĝi kaj salti preter tiu de ordinaraj homoj povas ofte ricevi la moknomon " Tarzan " . [31] [ mortinta ligo ] Ekzemplo estas emerita amerikano basballudanto Joe Wallis.
#000061
Brita politikisto Michael Heseltine estas moknomoita Tarzan, kaj ofte estis portretita kiel tia en la gazetaro.
#000062
" Tarzan kaj la Magio-Viroj " (1936)
#000067
Fritz Leiber - la debuta romano rajtigita per la Burroughs-biendomo, kaj numerita kiel la 25-a libro en la Tarzan-serialo. Tarzan kaj la Valley of Gold (1966)
#000074
Hadon of Ancient Opar (1974)
#000079
Terkultivisto ankaŭ skribis romanon bazitan sur sia propra fascino kun Tarzan, rajtigis Lord Tyger , kaj tradukis la romanon Tarzan of the Apes en esperanton.
#000080
Tarzan and the sklavino (1950)
Tarzan and the She-Devil (1953)
#000098
Tarzan Goes to India (1962)
#000100
Tarzano estas heroo de la serio de romanoj verkitaj de Edgar Rice Burroughs. Naskigita de Brita nobla paro, kiuj mortis en la ĝangalo de Afriko, la bebo John, Lordo de Grejstok estis protektita de grandaj simioj, edukita de ili, kaj ricevis nomon Tarzan (t.e., "blanka haŭto" en la simia lingvo). Kiel plenkreska sovaĝa viro batalis kontraŭ bestoj (eks. la simiestro Kerĉak), lokaj negruloj (kiuj ĉasis simiojn), kaj diversaj eksterlandanoj (eks. Nikolas Rokoff). Li iĝis la edzo de Jane Porter, kaj la patro de filo Jack (kiun la simioj nomas "Korak", kio en ilia lingvo signifas "la mortigisto"). Lia amikoj inkludis Busuli de la Wazira tribo, la franco Paul d'Arnot, kaj ĉefpastrino La de Oparo, mistera Urbo de Oro.
#000108
La verko estis multfoje filmita.
#000109