Ecrire son carnet de voyage
#000000
Nous avons passé la soirée d'hier chez Andrei, un espérantiste russe et son épouse allemande, Ramona. Ils avaient invité deux autres espérantistes, Harald, un allemand et Présence, une française. Trois Français, deux allemands, un russe, six espérantistes qui peuvent se comprendre et échanger sur les sujets les plus divers grâce à notre langue commune.
#000001
Ni kune manĝis hieraŭ vespere kun Andrei, rusa Esperanto kaj lia germana edzino, Ramona. Ili invitis du aliajn esperantistojn, Harald, germanon, kaj Présence, francinon. Tri francoj, du germanoj, unu ruso, ses esperantistoj, kiuj povas interkompreni sin kaj diskuti la plej diversajn temojn danke al nia komuna lingvo.
#000002
La ukraina milito, kompreneble, estas temo en la konversacioj. Andrei kaj Ramona - kiu ankaŭ parolas la rusan - helpas al ukrainaj rifuĝintoj - multaj estas rusparolantoj - kiujn ili akompanas por la administraj proceduroj ĉe ilia alveno en Germanio. Ni ankaŭ parolas pri la emeritiĝo-aĝo, oni devas atendi 67 jarojn ĉi tie por profiti siajn pensiajn rajtojn, ili envias nin. Ni parolas pri la esperantistoj, kiujn ni konas, pri Mickaël Bronstein, la rusa verkisto kaj bardo el Tiĥvine, kiu tranoktis ĉe ili sed ankaŭ ĉe ni en Normandio. Ni parolas pri vojaĝoj : el Kanado revenas Andrei kaj Ramona, el Barcelono, kie loĝas ilia filino, el Francio, Ramona sonĝas pri vojaĝo al Bretonio - ni aldonas Normandion, ŝi nun scias kie loĝi. Ni parolas ankaŭ pri kuirado kaj fromaĝo, tiuj de Normandio kompreneble sed ankaŭ tiuj de Cévennes, Présence pasigis sian infanaĝon tie kaj lia patro havis kaprinejon kaj kiu diras kaproj diras fromaĝon.
#000003
Forlasante la domon, ni interŝanĝas kelkajn vortojn kun Peter Lüttingens, iama profesia futbalisto el Kolonjo, nun 83-jara - li aspektas apenaŭ 70-jara. Li parolas iom la francan kaj liaj okuloj ridetas kiam li elvokas sian venkon kontraŭ Marsejlo ĉe la Stade-Vélodrome 3-0 dum la finalo de mi ne scias kia eŭropa ĉampionado. Mi scias nenion pri piedpilko, mi tute ne interesiĝas pri ĝi, sed la ulo aspektas simpatia.
#000004
Présence kaj Andrei proponis alian vojon ol tiu, kiun ni planis por atingi Bonn. Anstataŭ reveni al Kolonjo por tie sekvi Rejnon, ili rekomendas ĉirkaŭiri la urbon – ni vizitis ĝin iom hieraŭ – per la "verda lango", granda verda spaco kiu ĉirkaŭas la urbon kaj faras belan periferian vojon por piedirantoj kaj biciklantoj.
#000005
Ilia propono estas taŭga. La matenbiciklado aspektas kiel promeno. Ni estas protektataj de la jam varma suno en la mateno – Ĉi tiu tago estas eĉ pli varma ol la antaŭaj.
#000006
Ni aliĝas al Rejno sude de la urbo. Gigantaj fabrikoj limas la riveron sur la unuaj kilometroj ; kiam ni malproksimiĝas de Kolonjo, ni retrovas la trankvilecon kaj serenecon de la rivero. La vojoj estas bonaj, la vetero estas elteneble varma.
#000007
Ni alvenas sufiĉe frue en Bonn. Ni a-havas sufiĉe da tempo por malgranda travizito de la urbo antaŭ ol iri ĉe Conny, la esperantisto kiu bonvenigas nin ĉi vespere.
#000008
La iama federala ĉefurbo reakiris sian etoson de provinca urbo. Ni revidas ĝin plezure, sub la suno ĉi-foje : antaŭ kvin jaroj, pluvis. Ŝi estas multe pli bonvena tiel.
#000009
Blog Trotting vous permet de raconter vos aventures et vous aide à les partager avec vos amis et d'autres passionnés de voyages.
#000014