prononcitaj "penkaksilat" kaj foje literumis "pentjaksilat" en okcidentaj skribaĵoj) estas termino por klaso de rilata indonezia luktosporto.
En najbaraj landoj la esprimo kutime rilatas al profesia konkurenciva silat.
Ĝi estas plen-korpa militanta formo asimilanta strikojn, baraktadon kaj ĵetadon aldone al armilaro.
Ĉiu korpoparto estas uzita kaj submetata por ataki.
Pencaksilato estis trejnita ne nur por fizika defendo sed ankaŭ por psikologiaj finoj.
#000001
La origino de la vortoj pencak kaj silat ne estis pruvita.
Kelkaj kredas ke pencak venas de la sanskritvorto pancha elvokiva kvin, aŭ de la ĉina esprimo pencha aŭ pungcha kiu implicas deturnanta aŭ deviigante, kaj strikante aŭ premante.
Aliaj esprimoj povas esti uzitaj en specialaj dialektoj kiel ekzemple silek, penca, mancak, menpoto aŭ ĉef-poto.
#000005
Nederlandaj orientaj hindaj gazetoj de la kolonia epoko registris la esprimojn por luktosporto sub nederlandaj literumoj.
Tiuj inkludas silat, pencak (literumitan en la nederlanda kiel "pentjak"), pencan ("pentjah"), mancak ("mentjak"), mancan ("mentjah"), kaj pukulan ("poekoelan").
En 1881 revuo nomas mancak Batak skermadmatĉo "per longaj glavoj, ponardoj aŭ ligno ( mentjah)" [6] Tiuj artikoloj priskribis mancak kiel malajan ( Maleidske) proponadon ke la vorto originas de Sumatro.
Tiuj esprimoj estis uzitaj aparte de silat en la Nederlandaj Orienthindiaj Insuloj.
La esprimoj pukulan aŭ ĉefa pukulan (literumita "menpoekoelan" en la nederlanda) rilatis al la bataladsistemoj de Ĝakarto sed ankaŭ estis uzitaj ĝenerale por la luktosporto de aliaj partoj de Indonezio kiel ekzemple Sumatro kaj Lombok.
Kredita esti Betawi esprimo, ĝi venas de la vortoj por ludo ( ĉefa) kaj sukceso ( pukulan).
#000006
La enspeziga spickomerco poste alportis kolonianojn de Eŭropo, unue la portugaloj sekvitaj fare de la nederlandanoj kaj britoj.
La Nederlanda Orienthinda Kompanio iĝis la domina potenco kaj establis plenan kolonian regulon en Indonezio.
Lokaj ribeloj kaj ribeloj estis oftaj, sed ĉiuj estis subpremitaj fare de la nederlandanoj armitaj per pafiloj kaj kanonoj.
La nederlandanoj alportis eĉ pli ĉinajn laboristojn al Indonezio, kiu alportis pli bonegan gamon da lokaj kuntao sistemoj.
Sed dum la eŭropanoj povis efike preterpasi kaj teni la grandurbojn, ili trovis malkontrolebla la pli malgrandajn vilaĝojn kaj vojojn ligante ilin.
Indonezianoj ekspluatis tion, batalantan subteran militon tra geriltaktikoj.
Lokaj armiloj estis registritaj kiel estante utiligitaj kontraŭ la nederlandanoj, precipe tranĉiloj kaj angulhavaj armiloj kiel ekzemple la golok, parang, kriso kaj kleŭang.
#000010
Dum la 17-a jarcento, la Bugis-popolo de Sulaveso aliancita kun la nederlandaj kolonianoj por detrui Mangkasara regulon super la ĉirkaŭa regiono.
Dum tiu pliigita Bugis-potenco en la sudokcidente, nederlanda regas deprivitajn marveturajn komercistojn kiel la Bugis de ilia tradicia dungado.
Kiel rezulto, tiuj komunumoj ĉiam pli kontaktis piratadon dum la 17-a-18-a jarcentoj.
Ne nur estis pencaksilato trejnita fare de la piratoj, sed novaj stiloj estis kreitaj por kontraŭbatali ilin.
#000011
Dum la nederlanda kolonia epoko de la 18-a kaj 19-a jarcento, la eluza socia kaj ekonomia kondiĉo de la kolonio kreis la kulturon de la jago aŭ la ĉampionon de loka popolo rigarditan kiel brutuloj kaj banditoj per la kolonia administracio.
Paraleloj povas esti viditaj en la makzelarao de Priangan, jagoan de Betawi, kaj ŭarok en la Ponorogo regiono de Orienta Java.
La plej fifama grupo de jagoan estis la 19-a-jarcenta Si Pitung kaj Si Jampang, ekspertoj en Silat Betawi.
Tradicie prezentita kiel Robin Hood-similaj figuroj, ili konfirmis justecon por la komuna viro per prirabado de la riĉulo kiu akiris potencon kaj statuson per kunlaborado kun la kolonianoj.
La jago estis malestimita fare de la nederlandaj aŭtoritatoj kiel krimuloj kaj ŝtelistoj sed estis altagrade respektitaj per la indiĝena pribumi kaj loka ĉino.
#000012
Konflikto per la eŭropaj regantoj disponigis impeton por la proliferado de novaj stiloj de pencaksilato, nun fondite en la platformo de naciismo kaj la deziro al libereco de koloniigo.
La indonezia Pencak Silat Association (IPSI) estis fondita en 1948 por alporti ĉion el la pencaksilato de Indonezio sub ununuran administracion.
La plej maljuna tutlanda silatorganizo de la monda, ĝia bazo estas tiel ĉio kion pencaksilato estas konstruita en ofta fonto, kaj tiel malpli funkciaj stiloj devas kolapsi al la teknike ĉefo.
IPSI evitis la tendencon de moderna luktosporto kiuj gravitas direkte al sporto.
La rezisto al sporto malkreskis dum tempo, aliflanke, kaj batali aparte fariĝis malpli disputema.
Dum nominale indonezia organizo, multaj el la reguloj kaj regularoj skizitaj fare de IPSI fariĝis la fakta normo por silat konkuradoj tutmonde.
Hind-nederlandaj eŭrazianoj kiuj unue komencis trejni pencaksilaton en la 20-a jarcento [5] disvastigis la arton en la okcidento en la malfrua 20-a jarcento.
#000013
Hodiaŭ pencaksilato estas unu el la preterplanaj agadoj instruitaj en indoneziaj lernejoj.
Ĝi estas inkludita kiel batalsporto en lokulo, ŝtatano kaj internaciaj sportokazaĵoj kiel ekzemple la SEA Ludoj kaj la Nacia Sporta Semajno de Indonezio.
Ekde 2012, la Pencak Malioboro-Festivalo estis okazigita ĉiujare kaj havas manifestaciojn de la plej grandaj silatlernejoj en Indonezio.
#000014
Ĉar kun plej antikvaj militantaj artoj, pencaksilato historie prioritatis armilojn super senarma batalo.
Dum tio estas kutime ne la kazo hodiaŭ, ĉiuj pencaksilatlernejoj inkludas armilojn certagrade da graveco.
Dum pencaksilato inkludas larĝan aron de armiloj, la sekvantaj estas konsideritaj normaj en ĉiuj klasikaj stiloj.
Aldone al tiuj, multaj sistemoj inkludas specialaĵon aŭ "sekreta" armilo instruis nur al progresintoj.
#000015
Pli ol 150 stiloj de pencaksilato estas rekonitaj en Indonezio, [10] kvankam la fakta nombro da ekzistantaj sistemoj estas bone preter tio.
Pli aĝaj metodoj estas tipe identigitaj kun specifaj etno-kulturaj grupoj aŭ specialaj regionoj.
#000017
Sekvante la invadon de Demak, multaj familioj de la Majapahit-imperio fuĝis al Balio.
La posteuloj de la Majapahit estis tradicie rezistemaj al ekstera influo kaj kiel rezulto, homoj de Balio ofte faras distingon inter "pura" balianpencaksilato kaj stiloj enkondukis de ekstere kiel ekzemple Perisai Diri.
La indiĝenaj sistemoj - konataj loke kiel pencak - estas finfine fiksiĝintaj en tiuj de Java, kaj konservas taktikojn devenantajn de la Majapahit-imperio.
Ili estas malpli rektaj ol aliaj stiloj, karakterize preferante trompon super agreso.
Manmovadoj estas utiligitaj por malatentigi, kaj malfermaĵoj estas konscie senŝirmaj blufi la kontraŭulon en atakadon.
Tiu aliro postulas ke eksponentoj trejnas sian flekseblecon kaj eltenemon.
Kiel kun balianmilitistoj de la pretere, modernaj pencakterapiistoj en Balio ofte portas kaprubandojn kiel parto de sia uniformo.
#000025
Pencaksilato en la Molukoj uzas vastan gamon de armilaro, kelkaj el kiuj estas indiĝena al la areo.
La speciala specialaĵo de moluka silat estas la cabang (duigita bastono), pisaŭ (tranĉilo), kaj la ligna aŭ metalgalah (kunlaborantaro).
La loka pedang (glavo) estas long-klingoita kaj rilata al inaj batalantoj.
Sur Haruku Island, speciala emfazo estas metita en unugambajn sintenojn.
Tiu taktiko estis evoluigita por batalado en la maleol-profundaj sabloj de la insuloj, permesante al la eksponento uzi kaj piedbatadon kaj okul-kavigantajn teknikojn samtempe.
#000030
Ĝeneraligoj en pencaksilattekniko estas tre malfacilaj;
stiloj kaj movadoj estas tiel diversspecaj kiel la indonezia arkipelago mem.
Individuaj disciplinoj povas esti ofensivaj kiel en Aceh, evitema kiel en Balio, aŭ ie intere.
Ili povas temigi strikoj ( pukulan), piedbatoj ( tendangan), kluzinstalaĵo ( kuncian), armiloj ( senjata), aŭ eĉ spiritan evoluon prefere ol fizikaj bataladoteknikoj.
La plej multaj stiloj specialiĝas pri unu aŭ du el tiuj, sed daŭre faras uzon de ili ĉiuj certagrade.
Certaj karakterizaĵoj tendencas regi aparte geografiajn regionojn, jene:
#000032
Studentoj komencas lernante bazajn korpsintenojn kaj ŝtupojn.
Ŝtupoj aŭ langkah estas manieroj movi la piedoj de unu poento al alia dum batalo.
Pencaksilato havas plurajn bazŝtupojn, konatajn kiel langkah 8 penjuru aŭ "ok indikoj de ŝtupoj".
Popolkanto ofte estas utiligita kiel signalo por ŝanĝi korppozicion dum trejnado de langkah.
#000034
Pencaksilato uzas la tutan korpon por atako.
La bazaj strikoj estas la stampilo ( pukul) kaj piedbato ( tendang), kun multaj varioj intere.
Strikoj povas esti faritaj kun la pugnoj, malfermaj palmoj, tibioj, piedoj ( kaki), kubutoj ( sikut), genuoj ( dengkul aŭ lutut), ŝultroj ( bahu), aŭ la fingroj ( jari).
Eĉ bazaj atakoj povas varii dependi de stilo, genlinio, kaj regiona origino.
Kelkaj sistemoj povas preferi trui kun la kunpremita pugno, dum aliaj eble preferos frapi kun la palmo de la mano.
Aliaj komunaj taktikoj inkludas ŝajnmanovrojn ( tipuan) aŭ misgvidajn batojn utiligitajn kiel distraĵo, balaante ( sapuan) por terenbati la kontraŭulon, kaj la tondilprenlanugon ( guntingan) kiu ektenas la gambojn ĉirkaŭ la kontraŭulo.
#000037
La plej grava internacia konkurado estas Pencaksilato Monda Ĉampioneco, organizita fare de PERSILAT.
Tiu konkurado okazas ĉiun 2 aŭ 3 jarperiodon.
Pli ol 30 naciaj teamoj konkuris en lastatempaj turniroj en Ĝakarto (2010), Chiang Rai (2012) kaj Phuket (2015).
#000039
La septaga okazaĵo altiris 450 batalantojn de 40 nacioj kaj teritorioj, konkurante en 24 pezkategorioj en kaj la batalo kaj spektaklokazaĵoj (18 batalokazaĵo kaj 6 spektaklokazaĵo).
#000042