Tiun faman novelon Giovanni Verga verkis en 1880, ĝi apartenas al la novelaro Vita dei campi (Vivo de la kampoj), kaj laŭdire rakontas realan okazintaĵon.
#000003
Ĝi havis tiel grandan sukceson, ke ĝi estis multfoje transverkita: en 1890 la komponisto Pietro Mascagni verkis operon kun la sama titolo, Verga mem faris teatraĵon el ĝi en 1894, kaj la nombro de filmoj, kiujn ĝi inspiris ekde eĉ 1910, estas preskaŭ nekalkulebla.
#000004
li hazarde renkontis Lolan, kiu revenis de pilgrimado al Madono de
danĝero, kaj kiu vidante lin nek blankiĝis, nek ruĝiĝis, kvazaŭ
#000008
-Mi ne meritas kronitajn reĝojn.
#000022
-Se mi estus riĉa, mi serĉus edzinon saman kiel vi, nja Santa.
#000034
-Se vi scias, hastu, ĉar paĉjo estas venonta, kaj mi ne volas,
ke li trovu min en la korto.
#000037
-Mi volus esti la filo de Viktoro Emanuelo6
#000040
-Sed! vespiris la junulo, benita estu tiu, kiu povas saluti vin!
#000044
-Dimanĉon, mi volas iri al konfeso, ĉar pasintan nokton mi
#000047
Kompano Alfio estis el tiuj fieraj kaj fanfaronaj ĉaristoj, kiuj
portis surorele siajn ĉapojn, kaj aŭdinte tiel paroli pri sia
edzino li paliĝis, kvazaŭ ponardo frapis lin.
#000053
-Ĉu vi havas ordonojn por mi, kompano Alfio? li diris.
#000058
-Neniun peton, kompano Turiddu, sed mi ne vidis vin delonge, kaj
mi volas diskuti pri tiu afero, kiun vi scias.
#000059
-Mi iras proksimen, respondis kompano Alfio, sed estus pli bone
por vi, se mi ne plu revenus.
#000067
-Tio tute taŭgas, respondis Alfio, demetante sian jakon, kaj ni
#000070
Emanuele la 2-a de Savojo, reĝo de Sardio (1849-1861) kaj unua reĝo
#000085