Wikipedia's Protectionism as translated by GramTrans
#000000
En ekonomiko, protektismo estas la ekonomia politiko de retena komerco inter ŝtatoj (landoj) tra metodoj kiel ekzemple komercimpostoj sur importaĵo, restriktaj kvotoj, kaj gamo da aliaj registaraj regularoj.
Protektismaj politikoj protektas la produktantojn, entreprenojn, kaj laboristojn de la import-konkuranta sektoro en lando de eksterlandaj konkurantoj.
Tamen, ili negative influas konsumantojn ĝenerale, kaj la produktantoj kaj laboristoj en eksportsektoroj, kaj en la lando efektivigante protektismajn politikojn, kaj en la landoj protektitaj kontraŭ.
#000001
Ekzistas larĝa interkonsento inter ekonomiistoj kiujn tiu protektismo havas al negativa efiko al ekonomia kresko kaj ekonomia socia bonfarto, dum libera komerco kaj la redukto de komercaj baroj havas pozitivan efikon al ekonomia kresko.
Tamen, liberaligo de komerco kutime rezultigas grandajn kaj malegale distribuitajn perdojn kaj gajnoj, kaj, en la mallonga kuro, povas kaŭzi signifan ekonomian delokigon de laboristoj en import-konkurantaj sektoroj.
#000002
Gamo da politikoj estis utiligitaj por realigi protektismajn celojn.
#000003
En la moderna komercareno multaj aliaj iniciatoj krom komercimpostoj estis nomitaj protektismaj.
Ekzemple, kelkaj komentistoj, kiel ekzemple Jagdish Bhagwati, vidas industrilandoj-klopodojn en trudado de sia propra laboro aŭ mediaj normoj kiel protektismo.
Ankaŭ, la altrudo de restriktaj atestadproceduroj sur importado vidiĝas en tiu lumo.
#000005
Plue, aliaj substrekas ke liberkomercaj interkonsentoj ofte havas protektismajn provizaĵojn kiel ekzemple intelekta propraĵo, kopirajto, kaj malfermitajn restriktojn kiuj profitigas grandajn entreprenojn.
Tiuj provizaĵoj limigas komercon en muziko, filmojn, medikamentojn, softvaron, kaj aliajn produktitajn erojn al altaj kostoproduktantoj kun kvotoj de malaltaj kostoproduktantoj atribuitaj al nul.
#000006
Historie, protektismo estis asociita kun ekonomiaj teorioj kiel ekzemple merkantilismo (kiuj temigis realigado de pozitiva komerca bilanco kaj akumulado de oro), kaj importanstataŭigo.
#000007
[ citaĵo bezonis ] En la 18-a jarcento, Adam Smith fame avertis kontraŭ la "interesita sofistado" de industrio, serĉante akiri avantaĝon je la kosto de la konsumantoj.
Friedrich List vidis la videblojn de Adam Smith en libera komerco kiel malsinceraj, kredante ke Smith rekomendis por pli libera komerco tiel ke brita industrio povis elfermi subevoluintan eksterlandan konkuradon.
#000008
Kelkaj argumentis ke neniu grava lando iam sukcese industriigis sen iu formo de ekonomia protekto.
#000009
Laŭ ekonomiaj historiistoj Douglas Irwin kaj Kevin O'Rourke, "ŝokoj kiuj eliras el mallongaj financkrizoj tendencas esti nedaŭraj kaj havi malmulte da longa-kura afekcio en komerca politiko, dum tiuj kiuj disvolviĝas dum pli longaj periodoj (fruaj 1890-aj jaroj, fruaj 1930-aj jaroj) povas kaŭzi protektismon kiun malfacilas inversigi.
Regionaj militoj ankaŭ produktas provizorajn ŝokojn kiuj havas nur malmulte da efiko al longa-kura komerca politiko, dum tutmondaj militoj kaŭzas ampleksajn registarajn komerclimigojn kiujn povas malfacili inversigi."
Ili ankaŭ notas ke subitaj ŝanĝoj en kompara avantaĝo por specifaj landoj igis menciitajn landojn iĝi protektismaj: "La ŝanĝo en kompara avantaĝo kunlaboris kun la malfermaĵo supren de Novaj Mondaj limoj, kaj la posta "greninvado" de Eŭropo, kondukanta al pli altaj agrikulturaj komercimpostoj de la malfruaj 1870-aj jaroj pluen, kiun kiel ni vidis inversigitan la movon direkte al pli libera komerco kiu karakterizis mez-deknaŭajarcentan Eŭropon.
En la jardekoj post 2-a Mondmilito, la rapida pliiĝo de Japanio kaŭzis komerckvereladon kun aliaj landoj.
La resaniĝo de Japanio estis akompanita per akra pliiĝo en siaj eksportadoj de certaj produktkategorioj: kotontekstiloj en la 1950-aj jaroj, ŝtalo en la 1960-aj jaroj, aŭtoj en la 1970-aj jaroj, kaj elektroniko en la 1980-aj jaroj.
En ĉiu kazo, la rapida vastiĝo en la eksportaĵoj de Japanio kreis malfacilaĵojn por siaj komercaj partneroj kaj la uzo de protektismo kiel skumildigilo."
#000011
[ citaĵo bezonis ] En Eŭropo
#000013
Eŭropo iĝis ĉiam pli protektisma dum la dekoka jarcento.
Ekonomiaj historiistoj Findlay kaj O'Rourke skribas ke "la tuja sekvo de la Napoleona Militoj, eŭropaj komercaj politikoj preskaŭ estis universale protektismaj", kie la esceptoj estas pli malgrandaj landoj kiel ekzemple Nederlando kaj Danio.
#000014
Eŭropo ĉiam pli liberaligis sian komercon dum la 19-a jarcento.
Landoj kiel ekzemple Britio, Nederlando, Danio, Portugalio kaj Svislando, kaj verŝajne Svedio kaj Belgio, plene moviĝis direkte al libera komerco antaŭ 1860.
Ekonomiaj historiistoj vidas la nuligon de la Grenleĝo en 1846 kiel la decida ŝanĝo direkte al libera komerco en Britio.
Studo de la Harvard-ekonomia historiisto Jeffrey Williamsson (1990) montris ke la Grenleĝo (kiu trudis restriktojn kaj komercimpostojn sur importita greno) konsiderinde pliigis la vivkoston por nekvalifikitaj kaj kvalifikitaj britaj laboristoj, kaj malhelpis la britan manufaktursektoron reduktante la unu-uzajn enspezojn kiujn britaj laboristoj povus esti foruzintaj sur industrivaroj.
La ŝanĝo direkte al liberaligo en Britio okazis delvis pro "la influo de ekonomiistoj kiel David Ricardo", sed ankaŭ pro "la kreskanta potenco de urbaj interesoj".
#000015
Findlay kaj O'Rourke karakterizas la 1860 -datita Cobden Chevalier-traktaton inter Francio kaj Britio kiel "decida ŝanĝo direkte al eŭropa libera komerco."
Tiu traktato estis sekvita per multaj liberkomercaj interkonsentoj: "Francio kaj Belgio subskribis traktaton en 1861;
Franc-prusa traktato estis subskribita en 1862;
Italio membrigis la "reton de Cobden-kavaliraj traktatoj" en 1863 (Bairok 1989, 40);
Svedio, Norvegio, Hispanio, Nederlando, kaj la hanseataj urboj en 1865;
Antaŭ 1877, malpli ol du jardekojn post la Cobden Chevalier-traktato kaj tri jardekojn post brita Nuligo, Germanio "fariĝis praktike liberkomerca lando" (Bairoch, 41).
Meza imposto sur produktitaj produktoj malkreskis al 9-12 procentoj sur la Kontinento, malproksima krio de la 50 procentobritaj komercimpostoj, kaj multaj malpermesoj aliloke, de la tuja post-Waterloa epoko (Bairoch, tabelo 3, p. 6, kaj tabelo 5, p. 42)."
#000016
Kelkaj eŭropaj potencoj ne liberaligis dum la 19-a jarcento, kiel ekzemple la rusa Empiro kaj aŭstro-hungara-Imperio kiuj restis tre protektismaj.
La Otomana Regno ankaŭ iĝis ĉiam pli protektisma.
En la kazo de la Otomana Imperio, aliflanke, ĝi antaŭe havis liberalulo liberkomercajn politikojn dum la 18-a ĝis fruaj 19-a jarcentoj, kiu brita ĉefministro
Benjamin Disraeli citita kiel "kazo de la vundo farita fare de senbrida konkurado" en la Grenleĝo debato, (1846) argumentante ke ĝi detruis kio estis "kelkaj el la plej bonaj fabrikadoj de la mondo" en 1812.
#000017
La landoj de Okcidenteŭropo komencis konstante liberaligi siajn ekonomiojn post 2-a Mondmilito kaj la protektismo de la intermilita periodo.
#000018
Laŭ unu takso, komercimpostoj estis "multe pli altaj" en Latin-Ameriko ol la resto de la mondo en la jarcento antaŭ la Granda Depresio.
#000019
Ekzistas larĝa interkonsento inter ekonomiistoj kiujn tiu protektismo havas al negativa efiko al ekonomia kresko kaj ekonomia socia bonfarto, dum libera komerco kaj la redukto de komercaj baroj havas pozitivan efikon al ekonomia kresko.
#000020
Protektismo estas ofte kritikita de ekonomiistoj kiel vundi homojn ĝi estas intencita helpi.
Ĉefekonomiistoj anstataŭe apogas liberan komercon.
La principo de kompara avantaĝo montras ke la gajnoj de libera komerco superpezas iujn ajn perdojn kiam libera komerco kreas pli da laborlokoj ol ĝi detruas ĉar ĝi permesas al landoj specialiĝi pri la produktado de varoj kaj servoj en kiuj ili havas komparan avantaĝon.
tiu perdo al totala socia bonfarto donas neniun ajnan utilon, male al enen libera merkato, kie ekzistas ne tia suma malgajno.
Laŭ ekonomiisto Stephen P. Magee, la avantaĝoj de libera komerco superpezas la perdojn de tiel multe kiel 100 ĝis 1.
Komercprotektistoj kredas ke ekzistas legitima bezono de registaraj limigoj sur libera komerco por protekti ilia lando ekonomian, kaj tial politikan sendependecon.
#000021
[ citaĵo bezonis ] vivniveloj
#000022
Studo (2016) trovis ke "tiu komerco tipe favoras la senhavulojn", ĉar ili foruzas pli grandan parton de sia gajno sur varoj, kaj ĉar libera komerco reduktas la kostojn de varoj.
Alia esplorado trovis ke la eniro de Ĉinio al la WTO profitigis US konsumantojn, kiam la prezo de ĉinaj varoj estis konsiderinde reduktita.
Harvard-ekonomiisto Dani Rodrik kverelas ke dum tutmondiĝo kaj libera komerco kontribuas al sociaj problemoj, "grava retiriĝo en protektismon vundus la multajn grupojn kiuj profitas el komerco kaj rezultigus la saman specon de sociaj konfliktoj tiu tutmondiĝo mem generas.
Ni devas rekoni ke starigi komercajn barojn helpos en nur limigita aro de cirkonstancoj kaj ke komercaj politikoj malofte estas la plej bona respondo al la problemoj [de tutmondiĝo]".
#000023
Laŭ ekonomiaj historiistoj Findlay kaj O'Rourke, ekzistas interkonsento en la ekonomikliteraturo kiun protektismaj politikoj en la intermilita periodo "vundas la mondan ekonomion supertuton, kvankam ekzistas debato ĉirkaŭ ĉu la efiko estis granda aŭ malgranda."
#000024
Ekonomia historiisto Paul Bairoch argumentis ke ekonomia protekto estis pozitive korelaciita kun ekonomia kaj industria kresko dum la 19-a jarcento.
Ekzemple, MNP kresko dum la liberala periodo de Eŭropo«" en la mezo de la jarcento (kie komercimpostoj estis ĉe sia plej malsupra), averaĝis 1.7% je jaro, dum industria kresko averaĝis 1.8% je jaro.
Tamen, dum la protektisma epoko de la 1870-aj jaroj kaj 1890-aj jaroj, MNP-kresko averaĝis 2.6% je jaro, dum industria produktaĵo kreskis ĉe 3.8% je jaro, proksimume dufoje same rapide kiel ĝi havis dum la liberala epoko de malaltaj komercimpostoj kaj libera komerco.
Unu studo trovis ke komercimpostoj trudis sur industrivaroj-pliiĝo ekonomia kresko en evolulandoj, kaj tiu kreskefiko restas eĉ post kiam la komercimpostoj estas nuligitaj.
#000025
Laŭ Oksforda ekonomia historiisto Kevin O'Rourke, "ŝajnas klare ke protekto estis grava por la kresko de US produktado en la unua duono de la 19-a jarcento;
sed tio ne nepre implicas ke la komercimposto estis utila por MEP-kresko.
Komercprotektistoj ofte montris al germana kaj amerika industriigo dum tiu periodo kiel indicon en favoro de sia pozicio, sed ekonomia kresko estas influita per multaj faktoroj krom komerca politiko, kaj estas grave kontroli por tiuj dum taksado de la ligiloj inter komercimpostoj kaj kresko."
#000027
Elstara 1999 studo de Jeffrey A. Frankel kaj David H. Romer trovis, kontraŭe al la asertoj de liberkomercaj skeptikuloj, kontrolante por signifaj faktoroj, ke komerco efektive havas pozitivan efikon al kresko kaj enspezoj.
#000028
Ekzistas larĝa interkonsento inter ekonomiistoj kiuj libera komerco helpas laboristojn en evolulandoj, eĉ se ili ne estas kondiĉigitaj de la rigora sano kaj labornormoj de industrilandoj.
Tio estas ĉar "la kresko de produktado - kaj de la miriado aliaj laborlokoj kiujn la nova eksportsektoro kreas - disvastiĝas ĉie en la ekonomio" kiu kreas konkuradon inter produktantoj, levante salajrojn kaj vivkondiĉojn.
La nobel-premiitoj laŭ fako, Milton Friedman kaj Paul Krugman, argumentis por libera komerco kiel modelo por ekonomia evoluo.
Alan Greenspan, iama prezidanto de la amerika Federacia Rezerva Sistemo, kritikis protektismajn proponojn kiel kaŭzante "atrofion de nia konkurenciva kapablo ...
Se la protektisma itinero estas sekvita, pli nova, pli efikaj industrioj havos malpli amplekson por disetendiĝi, kaj totala produktaĵo kaj ekonomia socia bonfarto suferos."
#000029
Komercprotektistoj postulas ke novaj industrioj povas postuli protekton de fortikigita eksterlanda konkurado por formiĝi.
Tio estis la argumento de Alexander Hamilton en lia " Raporto sur Manufakturoj ", [ citaĵo bezonis ] kaj la primara kialo kial George Washington subskribis la Komercimposto-Leĝon de 1789.
[ citaĵo bezonis ] Ĉefekonomiistoj koncedas ke komercimpostoj povas en la mallongperspektiva helpo al enlandaj industrioj formiĝi, sed estas eblaj sur la mallongperspektiva naturo de la protektaj komercimpostoj kaj la kapablo de la registaro por elekti la gajnintojn.
La problemoj estas tiel protektaj komercimpostoj ne estos reduktitaj post la bebindustrio atingas piedtenejon, kaj ke registaroj ne elektos industriojn kiuj sukcesas supozeble.
Ekonomiistoj identigis kelkajn kazojn trans malsamaj landoj kaj industrioj kie provoj ŝirmi bebindustriojn perfidis.
#000030
Ekonomiistoj konjektis ke tiuj kiuj apogas protektismon ŝajne al plue la interesoj de laboristoj en malplej industrilandoj fakte estas malsinceraj, serĉadon nur por protekti laborlokojn en industrilandoj.
Plie, laboristoj en la malplej industrilandoj nur akceptas laborlokojn se ili estas la plej bonaj sur oferto, ĉar ĉiuj reciproke ĝeneralkonsentinterŝanĝoj devas esti de utilo al ambaŭ flankoj, aŭ alia ili ne estus enmetitaj en libere.
Ke ili akceptas malalt-pagantaj laborlokoj de firmaoj en industrilandoj montras ke iliaj aliaj dungadperspektivoj estas pli malbonaj.
Letero represita en la eldono de majo 2010 de Econ Journal Watch identigas similan senton kontraŭ protektismo de 16 britaj ekonomiistoj komence de la 20-a jarcento.
#000031
Protektismo ankaŭ estis akuzita je esti unu el la plej gravaj kialoj de milito.
Propagandantoj de tiu teorio montras al la konstanta militado en la 17-a kaj 18-a jarcentoj inter eŭropaj landoj kies registaroj estis ĉefe merkantilisto kaj komercprotektisto, la Usona Revolucio, kiuj venis ronde ŝajne pro britaj komercimpostoj kaj impostoj, same kiel la protektaj politikoj antaŭaj kaj 1-a Mondmiliton kaj 2-a Mondmilito.
Laŭ slogano de Frédéric Bastiat (1801-1850), "Kiam varoj ne povas transiri limojn, armeoj faras."
#000032
Ekde la fino de 2-a Mondmilito, estis la fiksita politiko de la plej multaj Unumondo landoj por elimini protektismon tra liberkomercaj politikoj devigitaj fare de internaciaj traktatoj kaj organizoj kiel ekzemple la Monda Organizaĵo pri Komerco [57] Certaj politikoj de Unumondo-registaroj estis kritikitaj kiel komercprotektistoj, aliflanke, kiel ekzemple la Komuna Agrikultura Politiko [58] en la Eŭropa Unio, delongaj agrikulturaj subvenciadoj kaj proponitaj "Buy American" provizaĵoj [59] en ekonomiaj normaligpakaĵoj en Usono.
#000033
Kapoj de la G20 renkontanta en Londono la 2an de aprilo 2009 promesis "Ni volon ne ripeton la historiajn erarojn de protektismo de antaŭaj epokojn".
Sekvado al tiu promeso estas monitorita de la Tutmonda Komerco-Alarmo, [60] disponigante ĝisdatajn informojn kaj kleran komentaĵon por helpi certigi ke la G20-promeso estas renkontita konservante fidon je la mondkomercsistemo, malinstigante petu-vian-najbaron agojn, kaj konservante la kontribuon kiun eksportaĵoj povis ludi en la estonta reakiro de la monda ekonomio.
#000034
Kvankam ili ripetis kion al ili jam transigis, lastan novembron en Washington, 17 el tiuj 20 landoj estis anoncitaj de la Monda Banko kiel trudis komercajn restriktajn iniciatojn ekde tiam.
En ĝia raporto, la Monda Banko diras ke la plej multaj el la plej gravaj ekonomioj de la monda frekventas protektismaj iniciatoj ĉar la tutmonda ekonomia malrapidiĝo komenciĝas mordi.
Ekonomiistoj kiuj ekzamenis la efikon de novaj komerc-restriktaj iniciatoj uzado detaligis duflanke ĉiumonatajn komercstatistikojn taksis ke novaj iniciatoj prenitaj tra malfrua 2009 distordis tutmondan varkomercon je 0.25% al 0.5% (proksimume USD da 50 miliardoj jaro).
#000035
Ekde tiam tamen, tiam-novelektita prezidanto Donald Trump sciigis en novembro 2016 ke li prirezignus la TPP (Trans-Pacific Partnership) interkonsenton, loki la protektismajn politikojn pensis en Trumponomics tre multe pri la tablo, malgraŭ la deziroj de ĉiuj aliaj G20-nacioj.
#000036
Unuiĝinta Reĝlanda parlamenta balotado, 1923
#000037