Wikipedia's Precipitation as translated by GramTrans
#000000
En meteologio, precipitaĵo estas ajna produkto el la kondensado de atmosfera akvovaporo kiu kategoriiĝas sub gravito.
La ĉefformoj de precipitaĵo inkludas pluveton, pluvon, pluvneĝon, neĝon, graŭpel kaj hajlon.
Precipitaĵo okazas kiam parto de la atmosfero iĝas saturita kun akvovaporo, tiel ke la akvo kondensas kaj "falas".
Tiel, nebulo kaj nebulo ne estas precipitaĵo sed suspendoj, ĉar la akvovaporo ne kondensas sufiĉe por fali.
Du procezoj, eventuale intertempaj kune, povas konduki al aero iĝanta saturitaj: malvarmetigante la aeron aŭ aldonante akvovaporon al la aero.
Precipitaĵo formiĝas kiam pli malgrandaj gutetoj kunfluas per kolizio kun aliaj pluvgutoj aŭ glacikristaloj ene de nubo.
Mallongaj, intensaj periodoj de pluvo en disaj lokoj estas nomitaj "pluvperiodoj."
#000001
Precipitaĵo estas grava komponento de la akvocirkulado, kaj estas respondeca por deponado de la dolĉakvo sur la planedo.
Ĉirkaŭ 505,000 kubaj kilometroj (121,000 kumejl.) de akvo falas kiel precipitaĵo ĉiun jaron;
398,000 kubaj kilometroj (95,000 kumejl.) de ĝi pli ol la oceanoj kaj 107,000 kubaj kilometroj (26,000 kumejl.) super tero.
Surbaze de la surfacareo de la Tero, kiu signifas ke la tutmonde averaĝita jarpluvo estas 990 milimetroj (39 in), sed super tero ĝi estas nur 715 milimetroj (28.1 in).
Klimataj klasifiksistemoj kiel ekzemple la Köppen-klimata klasifiksistemo uzas mezan jarpluvon por helpi diferenciĝi inter malsamaj klimatregistaroj.
#000003
Precipitaĵo povas okazi sur aliaj astroj, ekz. kiam ĝi iĝas malvarma, Marso havas precipitaĵon kiu plej verŝajne prenas la formon de frosto, prefere ol pluvi aŭ neĝi.
#000004
Neĝo Pluvo kaj neĝo miksita
#000005
Malvarmiganta aero al ĝia rosopunkto
Aldonante humidon al la aero
#000007
1 Formoj de la precipitaĵo
#000008
Precipitaĵo estas grava komponento de la akvocirkulado, kaj estas respondeca por deponado de la plej granda parto de la dolĉakvo sur la planedo.
Surbaze de la surfacareo de la Tero, kiu signifas la tutmonde averaĝitan jarpluvon estas 990 milimetroj (39 in).
#000009
Mekanismoj de produktado de precipitaĵo inkludas konvektan, stratiform, [6] kaj orografan pluvokvanton.
Konvektaj procezoj implikas fortajn vertikalajn moviĝojn kiuj povas kaŭzi la renversadon de la atmosfero en tiu loko ene de horo kaj kaŭzi pezan precipitaĵon, [8] dum stratiform procezoj implikas pli malfortajn suprendirektitajn moviĝojn kaj malpli intensan precipitaĵon.
Precipitaĵo povas esti dividita en tri kategoriojn, surbaze de ĉu ĝi falas kiel likva akvo, likva akvo kiu frostigoj sur kontakto kun la surfaco, aŭ ice. Miksaĵoj de malsamaj specoj de precipitaĵo, inkluzive de tipoj en malsamaj kategorioj, povas fali samtempe.
Likvaj formoj de precipitaĵo inkludas pluvon kaj pluveton.
Pluvo aŭ pluveto ke frostigoj sur kontakto ene de subfrostigada aeramaso estas nomitaj "frostiĝanta pluvo" aŭ "glacia pluveto".
Frostaj formoj de precipitaĵo inkludas neĝon, glaciopinglojn, glaciobuletojn, hajlon, kaj graŭpel.
#000010
Kiel la aero iĝas saturita
#000011
Malvarmiganta aero al ĝia rosopunkto
#000012
La rosopunkto estas la temperaturo al kiu pakaĵo devas esti malvarmetigita por iĝi saturita, kaj (se super-saturiĝo ne okazas) densigas al akvo.
Akva vaporo normale komencas kondensi sur kondenskernoj kiel ekzemple polvo, glacio, kaj salo por formi nubojn.
Levita parto de alfronta zono devigas larĝajn areojn de lifto, kiuj formas nubferdekojn kiel ekzemple altostratuso aŭ cirusostrato.
Stratuso estas stabila nubferdeko kiu tendencas formi kiam malvarmeta, stabila aeramaso estas kaptita sub varma aeramaso.
Ĝi ankaŭ povas formiĝi pro la ĉesigo de advekcionebulo dum aeraj kondiĉoj.
#000013
Ekzistas kvar ĉefaj mekanismoj por malvarmetigado de la aero al ĝia rosopunkto: izovarma malvarmigo, kondukta malvarmigo, radiational malvarmigo, kaj vaporiĝema malvarmetigante.
Izovarma malvarmigo okazas kiam aero pliiĝas kaj disetendiĝas.
La aero povas pliiĝi pro konvekcio, grandskalaj atmosferaj moviĝoj, aŭ fizika bariero kiel ekzemple monto ( orografa lifto).
Kondukta malvarmigo okazas kiam la aero renkontas en kontakton kun pli malvarma surfaco, [14] kutime estado krevigita de unu surfaco ĝis alia, ekzemple de likvaakva surfaco ĝis pli malvarma tero.
Radiational malvarmigo okazas pro la emisio de infraruĝa radiado, aŭ proksime de la aero aŭ proksime de la surfaco sube.
Vaporiĝema malvarmigo okazas kiam humido estas aldonita al la aero tra vaporiĝo, kiu devigas la aertemperaturon malvarmetiĝi al sia malsek-bulba temperaturo, aŭ ĝis ĝi atingas saturiĝon.
#000014
Aldonante humidon al la aero
#000015
La ĉefmanieroj akva vaporo estas aldonitaj al la aero estas: ventkonverĝo en areojn de suprendirektita moviĝo, [8] precipitaĵo aŭ Virgao falanta de supre, [17] tagtempo varmigante vaporiĝantan akvon de la surfaco de oceanoj, akvokorpoj aŭ malseka tero, [18] ŝvitado de plantoj, [19] malvarmeta aŭ seka aero movante pli varman akvon, [20] kaj levante aeron super montoj.
#000016
Kunfandiĝo okazas kiam akvogutetoj kunfandiĝas por krei pli grandajn akvogutetojn, aŭ kiam akvogutetoj frostiĝas sur glacikristalo, kiu estas konata kiel la Bergeron-procezo.
La aŭtunofteco de tre malgrandaj gutetoj estas nekonsiderinda, tial nuboj ne faras falon el la ĉielo;
precipitaĵo nur okazos kiam tiuj kunfluas en pli grandajn gutojn.
Kiam aerturbuleco okazas, akvogutetoj kolizias, produktante pli grandajn gutetojn.
Ĉar tiuj pli grandaj akvogutetoj descendas, kunfandiĝo daŭras, tiel ke gutoj iĝas sufiĉe pezaj por venki aerreziston kaj fali kiel pluvo.
#000017
Pluveroj havas grandecojn intervalantajn de 0.1 milimetroj (0.0039 in) ĝis 9 milimetrojn (0.35 en) averaĝa diametro, super kiujn ili tendencas detrui.
Pli malgrandaj gutoj estas nomitaj nubgutetoj, kaj ilia formo estas sfera.
Ĉar pluvero pliiĝas en grandeco, ĝia formo iĝas pli da oblato, kie ĝia plej granda sekco alfrontas la alirantan aerfluon.
Kontraŭe al la bildstriobildoj de pluveroj, ilia formo ne similas larmoguton.
Intenseco kaj tempodaŭro de pluvokvanto estas kutime inverse rilataj, t.e., alta intensecŝtormoj estas supozeble da mallonga tempodaŭro kaj malaltaj intensecŝtormoj povas havi longan tempodaŭron.
Pluvgutoj rilataj al kortuŝa hajlo tendencas esti pli grandaj ol aliaj pluvgutoj.
La METAR-kodo por pluvo estas RA, dum la ĉifrado por pluvoj estas SHRA.
#000018
Glaciobuletoj aŭ pluvneĝo estas formo de precipitaĵo konsistanta el malgrandaj, diafanaj pilkoj de ice. Ice-buletoj estas kutime (sed ne ĉiam) pli malgrandaj ol hajleroj.
Ili ofte resaltas kiam ili trafis la grundon, kaj ĝenerale ne ne frostiĝas en solidan mason se miksite kun frostiĝanta pluvo.
La METAR- kodo por glaciobuletoj estas Pl.
#000019
Glaciobuletoj formiĝas kiam tavolo de super-glacia aero ekzistas kun sub-glacia aero kaj supre kaj malsupre.
Tio kaŭzas la partan aŭ kompletan fandadon de iuj neĝeroj falantaj tra la varma tavolo.
Ĉar ili falas reen en la sub-glacian tavolon pli proksime al la surfaco, ili re-frostas en glaciobuletojn.
Tamen, se la sub-glacia tavolo sub la varma tavolo estas tro malgranda, la precipitaĵo ne havos tempon re-frosti, kaj frostiĝanta pluvo estos la rezulto ĉe la surfaco.
Temperaturprofilo montranta varman tavolon super la grundo estas plej verŝajna esti trovita progresado de varmfronto dum la malvarma sezono, [29] sed povas foje esti trovita malantaŭ preterpasanta malvarmfronto.
#000020
Kvankam la glacio estas klaraj, disvastigo de lumo de la kristalaj facetoj kaj kavaĵoj/neperfektaĵoj signifas ke la kristaloj ofte prezentiĝas blankaj en koloro pro difuza reflektado de la tuta spektro de lumo de la malgrandaj glaciopartikloj.
La formo de la neĝero estas determinita larĝe per la temperaturo kaj humideco ĉe kiu ĝi estas formita.
Malofte, ĉe temperaturo de proksimume −2 °C (28 °F), neĝeroj povas formiĝi en triobla simetrio - triangulaj neĝeroj.
La plej oftaj neĝpartikloj estas videble neregulaj, kvankam preskaŭ-perfektaj neĝeroj povas esti pli oftaj en bildoj ĉar ili pli vide apelacias.
Neniuj du neĝeroj estas samaspeca, [39] kiel ili kreskas ĉe malsamaj tarifoj kaj en malsamaj padronoj depende de la varia temperaturo kaj humideco ene de la atmosfero tra kiu ili atakas sia vojo al la grundo.
La METAR-kodo por neĝo estas SN, dum neĝventoj estas kodigita SHSN.
#000023
Diamantpolvo, ankaŭ konata kiel glaciopingloj aŭ glacikristaloj, formiĝas ĉe temperaturoj alirantaj −40 °C (−40 °F) kun la certeco aerumi kun iomete pli alta humido de supre rilatado pli malvarma, surfaco bazigis aeron.
Ili estas faritaj de simplaj glacikristaloj kiuj estas sesangulaj laŭ formo.
La METAR-identigilo por diamantpolvo ene de internaciaj horaj veterraportoj estas IC.
#000024
Stratiform aŭ dinamika precipitaĵo okazas kiel sekvo de malrapida supreniro de aero en sinoptikaj sistemoj (sur la ordo de cm/s), kiel ekzemple inte surfacaj malvarmfrontoj, kaj super kaj antaŭ varmfrontoj.
Simila supreniro vidiĝas ĉirkaŭ tropikaj ciklonoj ekstere de la okulmuro, kaj en kom-kapaj precipitaĵpadronoj ĉirkaŭ mez-latitudaj ciklonoj.
Vasta gamo de vetero povas esti trovita laŭ fermita fronto, kun fulmotondroj ebla, sed kutime ilia trairejo estas rilata al sekigado de la aeramaso.
Fermitaj frontoj kutime formiĝas ĉirkaŭ maturaj malaltaj aeropremoj.
Precipitaĵo povas okazi sur astroj krom la Tero.
Kiam ĝi iĝas malvarma, Marso havas precipitaĵon kiu plej verŝajne prenas la formon de glaciopingloj, prefere ol pluvi aŭ neĝi.
#000025
Konvekta pluvo, aŭ pluveca precipitaĵo, okazas de konvektaj nuboj, ekz., kumulonimbo aŭ kumuluso congestus.
Ĝi falas kiel pluvperiodoj kun rapide varia intenseco.
Konvekta precipitaĵo falas super certa areo por relative mallonga tempo, ĉar konvektaj nuboj limigis horizontalan amplekson.
Plej multe de la precipitaĵo en la tropikoj ŝajnas esti konvekta;
tamen, estis sugestite ke stratiform precipitaĵo ankaŭ okazas.
Graupel kaj hajlo indikas konvekcion.
En mez-latitudoj, konvekta precipitaĵo estas intermita kaj ofte rilata al baroklinikaj limoj kiel ekzemple malvarmfrontoj, krieglinioj, kaj varmfrontoj.
#000026
Orografa precipitaĵo okazas sur la ventflanko de montoj kaj estas kaŭzita de la altiĝanta aerdecidpropono de grandskala fluo de humida aero trans la montkresto, rezultigante izovarman malvarmigon kaj kondensadon.
En montaj mondopartoj submetitaj relative koheraj ventoj (ekzemple, la pasatoj), pli humida klimato kutime regas sur la ventflanko de monto ol sur la ŝirmflanka aŭ deventa flanko.
Humido estas forigita per orografa lifto, forlasante pli sekan aeron (vidu katabatan venton) sur la descendado kaj ĝenerale varmiĝon, ŝirmflankan flankon kie pluvombro estas observita.
#000027
En Sudameriko, la Andoj montara sistemo blokas Pacific-humidon kiu alvenas en tiu kontinento, rezultigante dezertosimilan klimaton ĵus laŭvente trans okcidenta Argentino.
La Sierra Nevada montaro kreas la saman efikon en Nordameriko formanta la Grandan Basenon kaj Mojave-dezerton.
Simile, en Azio, la Himalajo-montoj kreas malhelpon al musonoj kiu kondukas al ekstreme alta precipitaĵo sur la sudan flankon kaj pli malaltajn precipitaĵnivelojn sur la nordan flankon.
#000029
Ekstertropikaj ciklonoj povas alporti malvarmajn kaj danĝerajn kondiĉojn kun pluvego kaj neĝo kun ventoj superantaj 119 km/h (74 mph), [52] (foje referite kiel ventegoj en Eŭropo).
La grupo de precipitaĵo kiu estas rilata al ilia varmfronto devigita per malforta supren vertikala moviĝo de aero super la alfronta limo kiu kondensas kiel ĝi malvarmetiĝas kaj produktas precipitaĵon ene de longforma bendo, [53] kio estas larĝa kaj stratiform, intencante fali el nimbostratusoj. ofte estas
Kiam humida aero provas forpeli arktan aeramason, transkuri neĝon rezulto ene de la poleŭard flanko de la longforma precipitaĵogrupo povas.
En la Norda duonglobo, poleŭard estas direkte al la norda poluso, aŭ norde.
Ene de la Suda duonglobo, poleŭard estas direkte al la suda poluso, aŭ sude.
#000030
Sudokcidenten de ekstertropikaj ciklonoj, kurba ciclona fluo alportanta malvarman aeron trans la relative varmajn akvokorpojn povas konduki al mallarĝaj lag-efikaj neĝo grupoj.
Tiuj grupoj alportas fortan lokalizitan neĝadon kiu povas esti komprenita jene: Grandaj akvokorpoj kiel ekzemple lagoj efike stokas varmecon kiu rezultoj en signifaj temperaturdiferencoj (pli grandaj ol 13 °C aŭ 23 °F) inter la akvosurfaco kaj la aero supra.
Pro tiu temperaturdiferenco, varmeco kaj humido estas transportitaj supren, kondensante en vertikale orientitajn nubojn (vidu satelitbildon) kiuj produktas neĝventojn.
La temperaturmalkresko kun alteco kaj nubprofundo estas rekte trafita per kaj la akvotemperaturo kaj la grandskala medio.
Ju pli forta la temperaturmalkresko kun alteco, des pli profunde la nuboj iĝas, kaj la pli bonege la precipitaĵofteco iĝas.
#000031
En montaj lokoj, peza neĝado akumuliĝas kiam aero estas devigita supreniri la montojn kaj premi eksteren precipitaĵon laŭ iliaj ventflankaj deklivoj, kiuj en malvarmaj kondiĉoj, falas en la formo de neĝo.
Pro la krudeco de tereno, prognozi la lokon de peza neĝado restas signifa defio.
#000032
Tropikaj ciklonoj, fonto de tre peza pluvokvanto, konsistas el grandaj aeramasoj plurcent mejloj laŭlarĝe kun malalta aerpremo en la centro kaj kun ventoj blovantaj enen direkte al la centro en aŭ dekstruma direkto (suda hemisfero) aŭ maldekstrume (norda hemisfero).
Kvankam ciklonoj povas preni grandegan paspagon enen vivoj kaj personaj posedaĵoj, ili povas esti gravaj faktoroj en la precipitaĵregistaroj de lokoj kiujn ili kunpremas, ĉar ili povas alporti multe-bezonatan precipitaĵon al alie sekaj regionoj.
Areoj en ilia pado povas ricevi la valoron de jaro de pluvokvanto de tropikciklona trairejo.
#000034
Sur la granda skalo, la plej alta precipitaĵo egalas ekstera topografiofalo en la tropikoj, proksime ligite al la Intertropical Konverĝo-Zono, sin la ascendanta branĉo de la Hadley-ĉelo.
Montaj ejoj proksime de la ekvatoro en Kolombio estas inter la plej malsekaj lokoj sur la Tero.
Norda kaj sude de tio estas regionoj de descenda aero kiuj formas subtropikajn krestojn kie precipitaĵo estas malalta;
la tersurfaco sube estas kutime arida, kiu formas la plej multajn el la dezertoj de la Tero.
Escepto al tiu regulo estas en Havajo, kie suprendeklivofluo pro la pasatoj kaŭzas unu el la plej malsekaj lokoj sur la Teron.
Alie, la fluo de la Westerlies en la Roka Montara plumbon al la plej malseka, kaj ĉe alteco ENG plej snoŭi, [73] lokoj ene de Nordameriko.
En Azio dum la pluvsezono, la fluo de humida aero en la Himalajon kondukas al kelkajn el la plej grandaj pluvokvantokvantoj mezuritaj sur la Tero en nordorienta Hindio.
#000035
La normvojo de mezurado de pluvokvanto aŭ neĝado estas la norma pluvmezurilo, en kiu povas esti trovita en 100 mm (4 in) plasta kaj 200 mm (8) metalspecojn.
La interna cilindro estas plenigita je 25 mm (1 in) de pluvo, kun superfluaĵo fluanta en la eksteran cilindron.
Plastaj mezuriloj havas markadojn sur la interna cilindro malsupren ĝis 0.25 mm (0.01 en) distingivo, dum metalmezuriloj postulas uzon de bastono dizajnita kun la konvenaj 0.25 mm (0.01 en) markadoj.
Post kiam la interna cilindro estas plenigita, la kvanto ene de ĝi estas forĵetita, tiam plenigita kun la restanta pluvokvanto en la ekstera cilindro ĝis la tuta likvaĵo en la ekstera cilindro estas for, aldonante al la totala totalo ĝis la ekstera cilindro estas senhoma.
Tiuj mezuriloj estas uzitaj en la vintro forigante la funelon kaj internan cilindron kaj permesante al neĝo kaj al frostiĝanta pluvo kolekti ene de la ekstera cilindro.
Kelkaj aldonas kontraŭfrostaj al ilia mezurilo tiel kiun ili ne devas fandi la neĝon aŭ glacion kiu falas en la mezurilon.
Post kiam la neĝado/glacio estas finitaj akumuliĝi, aŭ kiam 300 mm (12 in) estas kontaktitaj, oni povas aŭ alporti ĝi interne degeli, aŭ uzi tepidan akvon por plenigi la internan cilindron kun por fandi la frostan precipitaĵon en la ekstera cilindro, konservado trako de la varma likvaĵo plia, kiu poste estas subtrahita de la supertuto totala post kiam la tuta glacio/neĝo estas degelintaj.
#000036
Aliaj specoj de mezuriloj inkludas la popularan kojnomezurilon (la plej malmultekostan pluvmezurilo kaj plej delikatan), la renversiĝan sitelan pluvmezurilon, kaj la pezan pluvmezurilon.
La kojno kaj renversiĝanta-sitelmezuriloj havos problemojn kun neĝo.
Provoj kompensi por neĝo/glacio varmigante la renversiĝan sitelon renkontiĝas kun limigita sukceso, ĉar neĝo povas sublimiĝi se la mezurilo estas daŭrigita multe supre frostiĝi.
Pesi mezurilojn kun malfrostilo devus fari monpuni kun neĝo, sed denove, la funelo devas esti forigita antaŭ ol la okazaĵo komenciĝas.
Por tiuj rigardantaj por mezuri pluvokvanton la plej nekoste, ladskatolo kiu estas cilindra kun honestaj flankoj funkcios kiel pluvmezurilo se preterlasite en la malferma, sed ĝia precizeco dependos de kun kio reganto kutimas mezuri la pluvon.
Ajnaj de ĉi-supraj pluvmezuriloj povas esti faritaj hejme, kun sufiĉe da fakscio.
#000037
Kiam precipitaĵmezurado estas farita, diversaj retoj ekzistas trans Usono kaj aliloke kie pluvokvantmezuradoj povas esti submetitaj tra la Interreto, kiel ekzemple COCORAHS aŭ Globe.
Se reto ne estas disponebla en la areo kie oni vivas, la plej proksima loka veteroficejo verŝajne estos interesita pri la mezurado.
#000038
Koncepto utiligita en precipitaĵmezurado estas la hidrometeoro.
Pecetoj da likvaĵo aŭ solida akvo en la atmosfero estas konataj kiel hidrometeoroj.
Formacioj pro kondensado, kiel ekzemple nuboj, nebuleto, nebulo, kaj nebulo, estas kunmetitaj de hidrometeoroj.
Ĉiuj precipitaĵospecoj konsistas el hidrometeors de difino, inkluzive de Virgao, kiu estas precipitaĵo kiu vaporiĝas antaŭ atingado de la grundo.
Partikloj krevigitaj de la surfaco de la Tero de vento, kiel ekzemple krevigado de neĝo kaj krevigado de marsprajaĵo, ankaŭ estas hidrometeoroj.
#000039
Kvankam surfacaj precipitaĵmezuriloj estas konsideritaj la normo por mezurado de precipitaĵo, ekzistas multaj areoj en kiuj ilia uzo ne estas realisma.
Tio inkludas la vastajn vastaĵojn de oceano kaj malproksimajn kamparajn regionojn.
En aliaj kazoj, sociaj, teknikaj aŭ administraj temoj malhelpas la disvastigon de mezurilobservaĵoj.
Kiel rezulto, la moderna tutmonda rekordo de precipitaĵo plejparte dependas de satelitobservaĵoj.
#000040
Satelitsensiloj funkcias for malproksime sentante precipitaĵon - registrante diversajn partojn de la elektromagneta spektro tiu teorio kaj praktikekspozicio estas rilatitaj al la okazo kaj intenseco de precipitaĵo.
La sensiloj preskaŭ estas ekskluzive pasivaj, registrante kion ili vidas, simila al fotilo, kontraste al aktivaj sensiloj ( radaro, lidar) kiu sendi signalon kaj detektas it efikon al la areo estanta observita.
#000041
Satelitsensiloj nun en praktika uzo por precipitaĵfalo en du kategoriojn.
Termikaj infraruĝaj ( IR) sensiloj registras kanalon proksimume 11-mikrometra ondolongo kaj ĉefe donas informojn pri nubpintoj.
Pro la tipa strukturo de la atmosfero, nub-pinti temperaturojn estas ĉirkaŭ inverse rilata nub-pinti altaĵojn, signifante ke pli malvarmaj nuboj preskaŭ ĉiam okazas en pli altaj altitudoj.
Plue, nubo pintas kun multe da malgrand-skala vario estas supozeble pli forta ol glat-pintitaj nuboj.
Diversaj matematikaj kabaloj, aŭ algoritmoj, uzas tiujn kaj aliajn trajtojn por taksi precipitaĵon de la IR-datenoj.
#000042
La dua kategorio da sensilkanaloj estas en la mikroond parto de la elektromagneta spektro.
La frekvencoj en uzo intervalas de proksimume 10 gigaherco ĝis kelkaj cent GHz.
Kanaloj ĝis proksimume 37 GHz ĉefe disponigas informojn pri la likvaj hidrometeoroj (pluvo kaj pluveto) en la subaĵoj de nuboj, kun pli grandaj kvantoj de likvaĵo elsendanta pli altajn kvantojn de mikroondo radiada energio.
Kanaloj super 37 GHz elmontras emisiosignalojn, sed estas dominitaj per la ago de solidaj hidrometeoroj (neĝo, graŭpel, ktp.) por disigi mikroondan radiadan energion.
Satelitoj kiel ekzemple la Tropical Rainfall Measuring Mission (TRMM) kaj la Global Precipitation Measurement (GPM) misio utiligas mikroondsensilojn por formi precipitaĵtaksojn.
#000043
Kromaj sensilkanaloj kaj produktoj estis montritaj por disponigi kromajn utilajn informojn inkluzive de videblaj kanaloj, kromaj IR-kanaloj, akvovaporkanaloj kaj atmosferaj sondrehavigoj.
Tamen, la plej multaj precipitaĵaj datumserioj en nuna uzo ne utiligas tiujn datenfontojn.
#000044
La IR-taksoj havas sufiĉe malaltan kapablon en mallonga tempo kaj spacskvamoj, sed estas haveblaj tre ofte (15 minutoj aŭ pli ofte) de satelitoj en geosinkrona terorbito.
IR laboras plej bone en kazoj de profunde, forta konvekcio - kiel ekzemple la tropikoj - kaj iĝas laŭstadie malpli utila en lokoj kie stratiform (tavoligita) precipitaĵo dominas, precipe en mez- kaj alt-latitudaj regionoj.
La pli d-rekta fizika ligo inter hidrometeoroj kaj mikroondkanaloj donas la mikroondon taksas pli grandan kapablon mallonga akurate kaj spacskvamoj ol estas vera por IR.
Tamen, mikroondsensiloj flugas nur sur malaltajn terorbitsatelitojn, kaj ekzistas malmultaj sufiĉe de ili ke la meza tempo inter observaĵoj superas tri horojn.
Tiu plur-hora intervalo estas nesufiĉa por adekvate dokumenti precipitaĵon pro la pasema naturo de la plej multaj precipitaĵsistemoj same kiel la sentaŭgeco de ununura satelito por konvene kapti la tipan ĉiutagan ciklon de precipitaĵo ĉe antaŭfiksita loko.
#000045
Ekde la malfruaj 1990-aj jaroj, pluraj algoritmoj estis evoluigitaj por kombini precipitaĵdatenojn de la sensiloj de multoblaj satelitoj, serĉante emfazi la fortojn kaj minimumigi la malfortojn de la individuaj enirdatumoj-aroj.
La celo estas disponigi "plej bonajn" taksojn de precipitaĵo unuforma akurate/spaca orientiĝoreto, kutime por tiel multe de la globo kiel eble.
En kelkaj kazoj la longperspektiva homogeneco de la datenserio estas emfazita, kio estas la Climate Data Record normo.
#000046
En aliaj kazoj, la celo produktas la plej bonan tujan satelittakson, kio estas la High Resolution Precipitation Product-aliro.
En ambaŭ kazoj, kompreneble, la malpli-emfazita celo ankaŭ estas konsiderita dezirinda.
Unu esenca sekvo de la multi-satelitaj studoj estas ke inkluzive de eĉ malgranda kvanto de surfacmezurildatenoj estas tre utila por kontrolado de la biasoj kiuj estas endemiaj al satelittaksoj.
La malfacilaĵoj en utiligado de mezurildatenoj estas tiu 1) sia havebleco estas limigitaj, kiel notite supre, kaj 2) la plej bonaj analizoj de mezurildatenoj daŭras du monatojn aŭ pli post la observadotempo sperti la necesan dissendon, kunigon, pretigo- kaj kvalito-sistemon.
Tiel, precipitaĵo taksas kiuj inkludas mezurildatenojn tendencas esti produktitaj plu post la observadotempo ol la sen-mezurilaj taksoj.
Kiel rezulto, dum taksoj kiuj inkludas mezurildatenojn povas disponigi pli precizan bildigon de la "vera" precipitaĵo, ili estas ĝenerale ne konvenitaj por realo- aŭ preskaŭ-real-tempaj aplikoj.
#000047
La laboro priskribita rezultigis gamon da datenserioj posedantaj malsamajn formatojn, tempo-/spacajn orientiĝoretojn, periodojn de rekordo kaj regionoj de priraportado, enigaĵdatenseriojn, kaj analizprocedurojn, same kiel multajn malsamajn formojn de datenserioversiindikantoj.
En multaj kazoj, unu el la modernaj multi-satelitaj datumserioj estas la plej bona elekto por ĝenerala uzo.
#000048
La verŝajneco aŭ probableco de okazaĵo kun precizigita intenseco kaj tempodaŭro, estas nomitaj la revenperiodo aŭ frekvenco.
La intenseco da ŝtormo povas esti antaŭdirita por iu revenperiodo kaj ŝtormtempodaŭro, de furorlisto bazitaj sur historiaj datenoj por la loko.
La esprimo 1 el 10 jarŝtormo priskribas pluvokvantokazaĵon kiu estas malofta kaj nur okazas supozeble unufoje ĉiujn 10 jarojn, tiel ke ĝi havas 10-procentan verŝajnecon ajnan antaŭfiksitan jaron.
La pluvokvanto estos pli bonega kaj la inundado estos pli malbona ol la plej malbona ŝtormo atendis en iu ununura jaro.
La esprimo 1 el 100 jarŝtormo priskribas pluvokvantokazaĵon kiu estas ekstreme malofta kaj kiu okazos kun verŝajneco de nur foje en jarcento, do havas 1-procentan verŝajnecon en iu antaŭfiksita jaro.
La pluvokvanto estos ekstrema kaj inunda esti pli malbona ol 1 el 10 jarokazaĵo.
Ĉar kun ĉiuj verŝajnecokazaĵoj, ĝi estas ebla tamen neverŝajne havi du "1 en 100 jaro-ŝtormoj" en ununura jaro.
#000049
La Köppen-klasifiko dependas averaĝe ĉiumonataj valoroj de temperaturo kaj precipitaĵo.
La plej ofte uzita formo da la Köppen-klasifiko havas kvin primarajn tipojn etikeditaj A tra E. specife, la primaraj tipoj estas A, tropika;
La kvin primaraj klasifikoj povas esti plu dividitaj en sekundarajn klasifikojn kiel ekzemple pluvarbaro, musono, tropika savano, humida subtropika, humida eksterlandano, oceana klimato, mediteranea klimato, stepo, subarkta klimato, tundro, polusglacia ĉapo, kaj dezerto.
#000050
Pluvarbaroj estas karakterizitaj per alta pluvokvanto, kun difinoj metantaj al minimumo normalan jarpluvon inter 1,750 kaj 2,000 mm (69 kaj 79 in).
Tropika savano estas prerio biomo situanta en semi-aridaj ĝis semi-humidaj klimatregionoj de subtropikaj kaj tropikaj latitudoj, kun pluvokvanto inter 750 kaj 1,270 mm (30 kaj 50 en) jare.
Ili estas ĝeneraligitaj sur Afriko, kaj ankaŭ estas trovitaj en Hindio, la nordaj partoj de Sudameriko, Malajzio, kaj Aŭstralio.
La humida subtropika klimatzono estas kie vintropluvokvanto (kaj foje neĝado) estas rilata al grandaj ŝtormoj ke la ŭesterlies stiras de okcidento ĝis oriento.
Plej multe de la somerpluvokvanto okazas dum fulmotondroj kaj de fojaj tropikaj ciklonoj.
Humidaj subtropikaj klimatoj kuŝas sur la orientflankaj kontinentoj, malglate inter latitudoj 20° kaj 40° gradoj for de la ekvatoro.
#000051
Oceana (aŭ mara) klimato estas tipe trovita laŭ la okcidentaj marbordoj ĉe la mezlatitudoj de la kontinentoj de ĉiuo, limante malvarmetajn oceanojn, same kiel sudorientan Aŭstralion, kaj estas akompanita per abunda precipitaĵo jar-ronda.
La mediteraneklimata registaro similas la klimaton de la teroj en la Mediteraneana Baseno, partoj de okcidenta Nordameriko, partojn de okcidenta kaj Sudaŭstralio, en sudokcidenta Sudafriko kaj en partoj de centra Ĉilio.
La klimato estas karakterizita per varmaj, sekaj someroj kaj malvarmetaj, malsekaj vintroj.
Subarktaj klimatoj estas malvarmaj kun kontinua permafrosto kaj malmulte da precipitaĵo.
#000052
Precipitaĵo, aparte pluvo, havas dramecan efikon al agrikulturo.
Ĉiuj plantoj bezonas almenaŭ iom da akvo por pluvivi, tial pluvo (estanta la plej efikaj rimedoj de akvumado) estas grava al agrikulturo.
Dum regula pluvpadrono estas kutime decida al sanaj plantoj, ankaŭ multe aŭ tro malmulte da pluvokvanto povas esti damaĝa, eĉ giganta al kultivaĵoj.
Arido povas mortigi kultivaĵojn kaj pliigi erozion, [99] dum tro malseka vetero povas kaŭzi damaĝan fungo kreskon.
Plantoj bezonas ŝanĝiĝantajn kvantojn de pluvokvanto por pluvivi.
Ekzemple, certaj kaktoj postulas malgrandajn kvantojn de akvo, [101] dum tropikaj plantoj povas devi supren al centoj da coloj da pluvo je jaro pluvivi.
#000053
En lokoj kun malsekaj kaj sekaj sezonoj, grund nutraĵoj malpliigas kaj eroziopliiĝojn dum la pluvsezono.
Bestoj havas adaptadon kaj strategiojn por pluvivo por la pli malseka registaro.
La antaŭa seka sezono kondukas al manĝaĵmalabundoj en la pluvsezonon, ĉar la kultivaĵoj ankoraŭ havas maturiĝi.
Evolulandoj notis ke iliaj populacioj montras laŭsezonajn pezfluktuojn pro manĝaĵmalabundoj viditaj antaŭ la unua rikolto, kiu malfrue okazas en la pluvsezono.
#000054
La urba varmecoinsulo varmigas grandurbojn 0,6 ĝis 5,6 °C (1,1 ĝis 10,1 °F) super ĉirkaŭaj antaŭurboj kaj kamparaj areoj.
Tiu ekstra varmeco kondukas al pli bonege suprendirektita moviĝo, kiu povas stimuli kroman duŝon kaj fulmotondragadon.
Pluvokvanttarifoj laŭvente de grandurboj estas pliigitaj inter 48% kaj 116%.
Parte kiel rezulto de tiu varmiga, ĉiumonata pluvokvanto estas proksimume 28% pli granda inter 32 ĝis 64 kilometroj (20 ĝis 40 mejl.) laŭvente de grandurboj, komparite kun alvente.
Kelkaj grandurboj stimulas totalan precipitaĵopliiĝon de 51%.
#000056
Bioprecipitation, la koncepto de pluv-kreadaj bakterioj.
Mangopluvperiodoj, antaŭ-musonaj pluvperiodoj en la hindaj ŝtatoj de Karnatako kaj Kerala kiuj helpas en la maturigo de mangoj.
Sunshower, nekutima meteologia fenomeno en kiu pluvo falas dum la suno brilas.
Vintraj pluvperiodoj, neformala meteologia esprimo por diversaj miksaĵoj de pluvo, frostiĝanta pluvo, pluvneĝo kaj neĝo.
#000058
Nuna mapo de la tutmonda precipitaĵoprognozo dum la venontaj tri horoj
Raporta loka pluvokvanto ene de Usono en tiu loko (COCORAHS)
Raporto kiun loka pluvokvanto rilatigis al tropikaj ciklonoj tutmonde en tiu loko
Tutmonda Precipitation Climatology Centre GPCC
#000060
La nocio precipitaĵo signifas en la meteorologio akvon, kiu subenfalas en likva aŭ solida formo el la atmosfero al la grundo.
#000063
Ĝi estiĝas tra kondensado de la aera humideco. La grando de la kondensitaj korpuskloj devas trapaŝi iun certan valoron, por ke estiĝu precipitaĵo sur la tera surfaco. Kun la precipitaĵo fermiĝas la atmosfera akvocirkulado. La ofteco kaj averaĝa kvanto de la precipitaĵo estas karakteriza por la geografia areo. La precipitaĵo estas faktoro de la loka klimato. Tiu ĉi tre gravas por la agrikulturo, ĉar la konvena precipitaĵa kvanto certigas sukcesan rikolton kaj determinas la kultiveblajn plantovariojn.
#000064
Oni povas dividi la precipitaĵojn jene:
#000065
falita precipitaĵo, kiel pluvo, drizlo, neĝo, hajlo, grajlo (hajleto), glacigrajno kaj pluvostrio
demetita precipitaĵo, kiel prujno kaj glatiso
sedimentita precipitaĵo kiel, neĝo- kaj hajlokovraĵo
#000066
Laŭ estiĝo de precipitaĵo ekzistas ankoraŭ la grupigal cikklona, konvektiva, orografa.
#000067
La mezurado de la precipitaĵo okazas per diversaj mezuriloj. La plimulto de la precipitaĵomezuriloj kolektas la precipitaĵo en mezurujon. La mezurunuo estas mm. Unu mm egalas al akvoalto de 1 mm, kiu estiĝus, se ne forfluus akvo. Alternativa metodo estas la akvokvanto en l/m2 (ebena surfaco). 1 mm egala ĉifoje al 1 litro/kvadrata metro.
#000068
Per uzo de la precipitaĵa radaro povas mezuri la surfacokovrantan akvon.
#000069
Krom la pura precipitaĵa kvanto estas karakteriza la precipitaĵa intenseco kaj precipitaĵa daŭro.
#000070
Oni povas produkti precipitaĵon eĉ nenature inter certaj meteriologiaj cirkonstancoj. Tiukaze oni injektas grandan kvanton de kondensiga grajno (arĝenta jodido) en la tromalvarmajn nubojn.
#000071
En la iama Sovetunio kaj nun en Rusio oni certigis per similaj metodoj, ke en la gravaj festaj tagoj ĉiam brilu la suno (kiel la 9-an de majo en 2005).
#000072