La kuba sanserva komerco, milionojn da dolaroj kosta, baziĝas sur du apogiloj: altkvalitaj servoj en la insulo por eksterlandanoj kaj la amasa eksportado de sanservaj profesiuloj forme de medicinaj misioj. Tiu profita modelo ebligis al la registaro disvastigi propagandon kaj vendi altruisman fasadon dum kubanoj devas alfronti kolapson de hospitaloj kaj la kuracistoj partoprenantaj en tiuj misioj estas subigitaj al ĉiuj tipoj de rompo de siaj rajtoj.
#000006
La revo pri la Nobel-premio de paco ne efektiviĝis. Anstataŭe kubanoj tediĝis kaj iliaj manifestacioj aperis sur la unuaj paĝoj de la ĉefaj amaskomunikiloj de la mondo. La kolapso de la sanserva sistemo kaj la manko de kuraciloj estis inter la lanĉiloj de la historia protesto la 11-an de julio 2021. La protesto estis ankaŭ instigita de la kresko de infektiĝoj de Kovim-19 kaj de rilataj mortoj ekde mezo de aprilo de tiu jaro.
#000009
Laŭ la Monda Banko, Kubo havas po 8,4 kuracistoj por mil loĝantoj, pli ol potencoj kiel Germanio (4,2), Svedio (4), Usono (2,6) aŭ Japanio (2,4). Eĉ kvankam Kubo spertis reduktiĝon je 64% de la nombro de kuracistoj de 2010 ĝis 2017, de pli ol 36 000 ĝis ĉirkaŭ 13 000.
#000012
Kiel Kubo iĝis konata pro siaj medicinaj misioj?
#000013
En 1984 la kuba registaro kreis la programojn Familia Kuracisto kaj Familia Flegistino (Programa del Médico y la Enfermera de la Familia), kun la celo provizi medicinan subtenon al la tuta loĝantaro de la insulo. Kvankam la programo iĝis etalono tutmonde, la disfalo de Sovetunio kaj la krizo kiu sekvis en Kubo montris ke al ĝi mankis plano por daŭripovo.
#000014
Poste la savo venis kun la enpotenciĝo de Hugo Chávez en Venezuelo. En oktobro 2000, Kubo kaj Venezuelo subskribis interkonsenton, laŭ kiu la kuba flanko sin devigis sendi kuracistojn, kiuj ofertos senpagajn servojn en lokoj, kie medicina priservado malsufiĉas, kaj trejnos venezuelan personaron. Venezuelo siavice promesis sendi po 53 bareloj da nafto tage.
#000015
En 2011 la kuba registaro efektivigis serion da privatigoj, sekvante la rusian modelon, por adapti la ekonomion regatan de la ŝtato al mondo de libera merkato. Tiel naskiĝis Comercializadora de Servicios Médicos Cubanos, korporacio kiu transprenis la komercon rilatan al eksportado de sanserva personaro. Per tiu ĉi institucio kaj danke al la alianco kun Venezuelo, iĝis eble eksporti kubajn fakulojn grandskale, kaj samtempe realigi revon de Fidel Castro: eksporti la revolucion kaj vastigi ĝian influon tutmonde. Tiusence la medicinaj misioj iĝis ne nur ekonomia, sed ankaŭ diplomatia resurso.
#000016
Malgraŭ la premo sur la profesiuloj kiuj partoprenas en tiuj misioj, la alternativo estas eĉ malpli bona. La diferenco en salajroj de iuj kiuj restis en Kubo kaj aliĝis al la misio estas tiom grava, ke eĉ kvankam sanservaj profesiuloj devas pagi pli ol 75% de siaj salajroj al la aŭtoritatoj, kiam ili elektas labori ekster la insulo, tio plu estas konsiderata pli profita opcio. Aldone ĉiu rifuzanta iri al misio povas esti markita kiel kontraŭrevoluciulo kaj esti punita, ekzemple sendita labori en fora urbeto. Eĉ pli, por ĉiu fuĝinta el misio, estas malpermesite reveni al Kubo dum ok jaroj.
#000019
Kien estas direktataj la gravaj resursoj kolektitaj dum tiuj ĉi misioj? Dum la unua duono de 2021, la registaro donis 45,5% de la buĝeto al komercaj servoj kaj nemoveblaĵaj aktivadoj celantaj internacian turismon, dum nur 0,8% estis senditaj al publika sanservo.
#000021
Dume la sanserva situacio ĉe kubanoj estas malfacila. La malsufiĉo de kuraciloj, oksigeno, benzino por ambulancoj kaj la ĝenerala degenerado de la sistemo jam disvastiĝis tra la lando. Sociaj retoj iĝis la scenejo kie civitanoj plendas pri la situacio, eĉ tiuj kiuj estas fidelaj al la reĝimo.
#000022
Retpoŝto (ne estos publikigata) (deviga)
#000033
Bonvolu subteni nian gravan laboron
#000038