Reen monto, aŭ malantaŭa monto, estas domina baraktanta pozicio kie unu terapiisto malfrui la alia laŭ tia maniero ke ili havas kontrolon de sia kontraŭulo.
Ideale, la kontraŭulo estos reklinita (kuŝanta), dum la terapiisto centras ilian pezon sur la kontraŭulo, aŭ en sesila aŭ reklinita pozo.
Multaj konsideras malantaŭan monton esti tre dominan, eble eĉ la plej favora pozicio en baraktado.
Tio ŝuldiĝas al la terapiisto povanta ataki kun strikoj kaj submetadoj kun la kontraŭulo havas grave limigitan kapablon vidi alvenantajn atakojn kaj defendi kontraŭ ili.
#000001
Por malhelpi la kontraŭulon evitado de la malantaŭa monto, la pozicio havendaĵo stabilecon.
Tio estas ĝenerale plenumita utiligante la proprajn gambojn de la terapiisto por hoki la internon de la femuroj de la kontraŭulo, (ofte nomitaj hokoj) tenante la kolon aŭ armilojn de la kontraŭulo por konservi torak-al-dorsan kontakton.
Tia pozicio povas tre malfacila eskapi.
La kontraŭulo povas provi ruliĝi, sed la hokoj kaj torak-al-dorsa kontakto permesos al la terapiisto ruliĝi kun la kontraŭulo.
La terapiisto kiu havas la malantaŭan monton estas en tre favora pozicio.
Li povas striki per stampiloj, kubutoj kaj ĉef pugoj, aŭ alternative provi malantaŭan nudan ĉokilon, diversan kolumo-ĉokilojn same kiel devigo-prenojn.
#000002
Estas preskaŭ maleble ataki kontraŭulon kiu estas surgrimpita rekte pugo onies dorson.
Se la kontraŭulo ne havas la gambojn hokitajn aŭ brusto por subteni kontakton, estas eble ruliĝi en la monton;
kvankam tio ne plibonigas la poziciigadon multe, estas almenaŭ eble vidi kaj bloki la strikojn de la kontraŭulo de la surĉevala pozicio.
Se la kontraŭulo havas la gambojn hokitajn enen, tiuj hokoj devas esti forigitaj, ekzemple tirante ilin eksteren uzante la brakojn.
Post kiam ili estis forigitaj, ekzistas pliiĝo en moviĝeblo, farante ebla barakteti en la monton, aŭ provi turni kaj impliki gambon en duongardiston.
Uzi la armilojn por tiri la hokojn, aliflanke, lasas onies kolon malferma al la postaĵa nuda ĉokilo.
Ekzistas efikaj poziciaj metodoj de evitado de la malantaŭa monto.
#000003
Por forigi bruston por subteni kontakton, la surĉevala kontraŭulo povas preni la pojnon de atakanto kun du manoj kaj movi ĝin super sia kapo al la alia flanko.
Se la surĉevala kontraŭulo estas multe pli granda/pli forta ol la munta batalanto, li eble fakte povas stari supren kaj klakbati sian kontraŭulon en proksiman muron aŭ fali malantaŭen sur sia dorso (kaj kontraŭulo).
Fari tion kun sufiĉe da forto povas frapi la venton el la domina kontraŭulo, aŭ minimume rajtigi tian kolapsi libera.
#000004
Alia norma fuĝo implikas la surĉevalan kontraŭulon tuŝante lian kapon al la grundo por provizore malhelpi kontraŭ ĉokilo dum ankaŭ provante ruliĝi en la gardiston de la domina kontraŭulo.
Alternative, bazigante kun la kapo sur la tero, la surĉevala kontraŭulo povas uzi siajn/ŝiajn gambojn aŭ brakojn por forigi unu el la hokoj por fari ruliĝi en la gardiston pli facila.
#000005
Se la munta kontraŭulo havas iliajn maleolojn krucitaj tenante la postaĵmonton (similan al la poziciigado en fermita gardisto), la kontraŭulo estanta muntita povas uzi figuron 4 gambseruron por uzi submetadon kontraŭ la domina batalanto.
Tio povas rezultigi glubendeliron aŭ eblan vundon, depende de la cirkonstancoj.
Ĝenerale, kontraŭuloj spertaj je grunda batalado ne krucos siajn maleolojn aŭ krucos ilin sufiĉe longaj por permesi tion por okazi.
#000006