MalfermeKER-ekzamenoj:novaj sukcesoj, novaj teknologiojLa novtipaj UEA-ITK-ekzamenoj,bazitaj sur la Eŭropa Referenckadro(KER), estis lanĉitaj en 2008,t.e. antaŭ 5 jaroj. Ekde tiam laekzamenkomisiono de UEA organizis33 sesiojn en trideko da landoj. Dumtiuj eventoj okazis 1 265 ekzameniĝojde kandidatoj el pli ol 60 landoj.Ekzameniĝi eblis jam en kvar universalaj kongresoj,en kelkaj landaj kongresoj, internaciaj kursaroj kajkulturaj eventoj. Plej multe da partoprenantoj alportisla ĝis nun dufoje okazigitaj tutmondaj ekzamensesioj.La du tutmondaj sesioj instigis ĝis nun pli ol 600 membrojnde la komunumo kaj eklaborigis ĉirkaŭ 100 lokajn helpantojnpor ebligi tiujn ekzamenojn. Kluboj kaj kursgvidantoj dummonatoj gvidis preparkursojn, la kandidatoj sisteme trairis lagramatikajn librojn, riĉigis sian vortprovizon, lernis kompilileterojn kaj eseetojn por bone respondi al la ekzamenpostuloj.Rimarkeble altiĝis la elŝutoj de la ekzamentipaj ekzercoj ĉela paĝaro edukado.net kaj la vendoj de gramatikaj libroj kajvortaroj. Apartan popularecon akiris la libro Esperanto denivelo al nivelo, kiu enhavas po du specimenojn de ĉiu nivelode la sistemo. La konscia lernado kaj prepariĝo al la ekzameno,altigo de la ĝenerala lingvonivelo de la esperantistaro, estas laplej grava celo de la sistemo. La regule kaj sisteme proponatajekzamenebloj naskis strebojn al partopreno en la sesioj,deziron al ekhavo de atestilo pri lingvokono, kio signifasiusencan oficialigon de Esperanto. La ŝtate registritaj atestiloj,eldonitaj de la ĉefa lingvoekzamena centro de Hungario (ITK),la ekzamensistemo, aprobita de la Asocio de Lingvo-Testistojde Eŭropo (ALTE), la fakto, ke la Konsilio de Eŭropo enStrasburgo enlistigas la Esperanto-version de la plurcentpaĝamanlibro Komuna Eŭropa Referenckadro por lingvoj: lernado,instruado, pritaksado signifas lingvopolitikan sukceson deEsperanto.Ĉi-kampe la ekstera agnosko estis pli frua kaj pli grava ol lakomenca akcepto ene de nia movado. Danke al la regula kajsistema kleriga agado pri la ekzamensistemo kaj ĝia gravecopli kaj pli alten kreskas la nombro de tiuj esperantistoj, kiujdeziras ekzameniĝi. La posedo de KER-atestilo komencasaperi kiel postulo aŭ kriterio ĉe kelkaj asocioj kaj agadoj enEsperantujo.Malmultaj en la movado havas la privilegionsekvi universitatajn studojn pri esperantologio aŭpri aliaj sciencaj branĉoj, havi okazon partoprenien plursemajnaj seminarioj kaj kursoj aŭ trapasiabiturientan ekzamenon pri Esperanto. Tiuj eblojestas ankoraŭ limigitaj, ĉar ligitaj ĉefe al eŭropajlokoj kaj programoj. Trapasi KER-ekzamenonpovas jam pli kaj pli multe da homoj, ankaŭ enekstereŭropaj landoj. Pri tio laboras diligentela ekzamenkomisiono de UEA kunlabore kunedukado.net. La klopodoj ĉiujare indikas novajn,pozitivajn atingojn.Dum en la pasintjara raporto pri la unua tutmondaekzamensesio ni devis kun bedaŭro agnoski, ke mondvasteeblis okazigi nur skribajn ekzamenojn, ĉi-jare ni kun fieropovas raporti pri tio, ke jam eblis okazigi ankaŭ parolajnsesiojn. Tiel el la 241 kandidatoj de la nuna jaro 55 povistrapasi ankaŭ parolajn ekzamenojn, por kiuj ni uzis modernajnteknikajn rimedojn. En la plimulto de la kazoj ni utiligisSkajpon por kunligi la ekzamenantojn kaj la ekzamenlokojn.Post la sukcesaj spertoj ni kun kontento konstatas, ke ne pluestas limoj por okazigo ankaŭ de tiaj ekzamenoj.En trianguloj kiel ekzemple Nederlando-Italio kaj Francio,Hungario-Nederlando kaj Meksiko, aŭ Nederlando-Argentinokaj Svislando la kolegoj senĝene kaj venkante milojn dakilometroj virtuale sidis ĉirkaŭ la sama tablo, kaj povisekzameni la kandidatojn. La aplikata metodo eĉ ne estis tiomkontraŭnatura kiom ĝi ŝajnas je la unua aŭdo, ja ni pensunur pri tio, kiom da esperantistoj uzas la lingvon nuntempeinterkomunike pere de la reto.Ni do povas anonci, ke ne plu necesas esti “unukrurajekzamenatoj”, sed ekde nun eblos trapasi distance ambaŭpartojn de la KER-ekzameno, kondiĉe ke ekestos pli kajpli da kandidatoj kaj – proporcie al ili – UEA fortigos lalaborkapaciton de la komisiono.La ĝisnunajn tutmondajn sesiojn lanĉis, pretigis kaj gvidisKatalin Kováts, fakte grandparte kadre de sia redaktoralaboro por la retejo . Ĉi-jare en la pretigokaj kontrolo de la ekzamenmaterialoj kaj iliaj multobligo kajsendado en nord- kaj latin-amerikaj landoj helpis ŝin deko dakolegoj. En la ekzamenlokoj estis trejnataj kaj gvidataj deŝi ĉ. 60 personoj, sen kies sindona laboro ne eblus atingi lasukceson. Sed kiun sukceson precize?La 8-an de junio 2013 ekzameniĝis 241esperantistoj en 24urboj de 16 landoj. Laŭalfabeta listo de la landoj kaj lokoj kun1271 (7-8) julio-aŭgusto 2013 ESPERANTO 147
#000003
La amsterdama katedropri Interlingvistiko kaj EsperantoHistorioLa iniciativo krei universitatan katedron por Esperanto enNederlando ne venis el la Esperanto-movado. Estis prof. J.Wieberdink, emerita profesoro pri kirurgio, kiu interesiĝis priEsperanto kaj petis informojn de la iama Esperanto-Centroen Hago. Tio okazis antaŭ preskaŭ 20 jaroj. Mi konatiĝis kunprofesoroWieberdink en tiu kadro, kaj en diskuto pri la poziciode la internacia lingvo li demandis, kial oni ne povus proponial iu universitato starigi specialan katedron por Esperanto. Limem havis sperton pri tio, ĉar li starigis specialan katedron pritute alia fako ĉe la Libera Universitato de Bruselo en Belgio. Liklarigis, kiel li organizis la necesan kunlaboron de la Bruselauniversitato kaj la financadon.Ĉar Esperanto-fako verŝajne ne sufiĉe allogus kiel katedro,naskiĝis la ideo starigi katedron pri “Interlingvistiko kajEsperanto”. Tamen inter la ideo kaj realigo estis longadistanco.Estis kunmetita laborgrupo, kies sekretario estis la subskribanto.Prof. Wieberdink kaj mi kunmetis rekomendkomitaton deeminentuloj por havigi subtenon por la plano. Ni presigisoficialan leterpaperon kun la nomoj de la membroj de tiukomitato kaj tiuj de la laborgrupo. La financadon pretis liverila iama nederlanda Fondaĵo Esperanto en la Instruado kiuposte kunfandiĝis kun Internacia Esperanto-Instituto (IEI) enHago, ĉar eventuala universitato verŝajne ne montrus inklinonfinanci mem katedron.La laborgrupo kontaktis diversajn universitatojn kaj personojnkaj vizitis ilin por klarigi la planon. Finfine konvinkiĝis lafakultato pri lingvoj ĉe la Amsterdama Universitato, ke tiuspeciala katedro povus esti pliriĉigo de la universitato, dankeal la rekomendkomitato kaj al profesia plano kaj ankaŭ almembro de la laborgrupo, prof. Adriaan de Groot, kiu estis famascienculo pri psikologio kaj konata aŭtoro. Li estis influhavapersono specife sur la tereno de edukado.La unua okupanto de la katedro estis prof. d-ro Marcvan Oostendorp en 1998. Ekde 2002 prof. d-ro inĝ. WimJansen plenumis tiun funkcion. Jansen emeritiĝos ĉi-jare enseptembro.StrukturoEkde 2013-09-01 Universala Esperanto-Asocio anstataŭIEI estos la jura reprezentanto, kiu ricevos de la universitatola rajton nomumi profesoron por kvinjara oficperiodo. Lanova postenulo devas plenumi ekzakte la samajn profesiajnpostulojn, kiuj validas por nomumoj de “normalaj” profesoroj.Tiel la universitato organizis publikan varbokampanjon kuntaskopriskribo kaj financaj kondiĉoj, kaj komisiis la elektonde la plej taŭga kandidato al la tripersona kuratoraro, dutrionereprezentanta la universitaton (prof. P. C. Hengeveld kaj prof.Publika festparolado de Wim Jansen okaze de lia nomumo kielspeciala profesoro pri interlingvistiko kaj Esperanto en la aŭlode la universitato de Amsterdamo. Foto Katalin KovátsA.P.Versloot) kaj unutrione reprezentanta la juran personon(la subskribanto).La propono de la kuratoraro bezonas la aprobon kaj de ladekano de la antaŭvidata fakultato ĝis la plej alta nivelo de launiversitata estraro kaj de la dekanoj de parencaj fakultatoj dealiaj nederlandaj universitatoj, kiuj enhavas tiajn fakultatojn.Post la definitiva aprobo la universitato informas la juranreprezentanton pri la efektivigeblo de ties nomumorajto.La nomumita katedrulo rezidas en la asignita fakultato,devige membriĝas en sia faka esplorcentro kaj devas efektivigiinstru- kaj esplorprogramon kongruan kun sia parttempaenoficigo. La katedrulo devas liveri jarraporton pri siaj agadojal la dekano kaj al la kuratoraro, kaj estos juĝata laŭ tio. Lakuratoraro formulas rekomendon al la koncerna dekano pri ladaŭrigindeco de la katedro fine de la kvinjara mandato.Inter la katedrulo kaj la universitato ekzistas neniu formode kontrakto (krom regularo, al kiu submetiĝas ĉiu samspecakatedrulo). Inter la katedrulo kaj la jura reprezentantoekzistas interkonsento, kiu difinas i.a. la minimuman ĉiujaranhordediĉon kaj la honorarion, kongrue kun la ĵus menciitaregularo. La postenon financos UEA kaj la nederlanda asociopor Esperanto (Esperanto Nederland). Tiuj ambaŭ devas, laŭpostuloj de la universitato, disponigi po € 10 000 ĉiujare. Lajara kontribuo de € 20 000 estas ne nur por financi la honorarionde la katedrulo, sed ankaŭ por universitata esploro.Florada periodoDanke al Wim Jansen la katedro vere floras. Lia unua kursopri interlingvistiko estis organizita en la unua semestro de2002-2003. La unua Esperanto-kurso aperis en la dua semestrode 2006-2007. Ĝis hodiaŭ ekzameniĝis 181 studentoj; 92 priinterlingvistiko kaj 89 pri Esperanto.150 ESPERANTO julio-aŭgusto 2013 1271 (7-8)
#000004
La kurslibroj estas la nederlandlingva libro (282paĝoj) Enkonduko en la interlingvistikon kaj Esperanto,nederlandlingva gramatika gvidlibro (85 paĝoj) kun trakto de laEsperanta morfologio laŭ la funkcia diskurs-gramatiko, ambaŭde Wim Jansen kiel aŭtoro, kiuj akompanas la lernolibron deStano Marček Esperanto per rekta metodo (Esperanto via dedirecte methode, la nederlanda eldono, 2007, 115 paĝoj). Lalernolibro, en siaj nederlanda kaj angla versioj, estas haveblaankaŭ en la memstudocentro de la universitato, sur kies servilodisponeblas la akompana sonmaterialo.Do, sur la plej alta eduknivelo (universitato) ekzistas hodiaŭinstruado de kaj interlingvistiko kaj Esperanto kiel integraparto de la universitata-eduko!Wim Jansen ne nur instruis. Li publikigis librojn, sciencajnartikolojn, recenzojn, broŝurojn, popularsciencajn artikolojn,intervjuojn kaj jarraportojn. Li publikigis en Esperanto, enla germana, nederlanda, angla kaj itala. Li ankaŭ organiziskonferencojn i.a. en Amsterdamo en 2008 kunlabore kun CED(Centro de Esploro kaj Dokumentado pri Mondaj LingvajProblemoj), partoprenis en diversaj konferencoj i.a en la ILEIsimpozioen Kopenhago en 2011, prelegis en pluraj konferencoji.a. en la konferencoj de GIL (Gesellschaft für Interlinguistik)en Berlino. Li certigis fortan pozicion por Esperanto sur la plejalta eduknivelo en Nederlando.EstonteLa kuratoroj* de la katedro pri Interlingvistiko kajEsperanto en la Universitato de Amsterdamo rekomendasla italan lingviston Federico Gobbo kiel la novan estron dela katedro. D-ro Gobbo (1974) estas unu el la plej aktivajnuntempaj esperantologoj. Li estas i.a. estrarano de CED kajrecenzredaktoro de la revuo Language Problems & LanguagePlanning.Hazarde la revuo Esperanto (majo 2013) pritraktis larilaton inter Esperanto kaj universitatoj. Amri Wandel skribispri universitata studado interrete kaj per Esperanto. DennisKeefe pritraktis kelkajn principojn. La unua principo estas, kela kursoj estas per sed ne pri Esperanto. Dua principo de launiversitato de Esperanto estas, ke ĉiu profesoro jam instruadisla samajn kursojn en universitato(j) de sia lando. Ni povas laŭditiun disvolviĝon. Tamen la plej grava principo laŭ mi estaske studado kaj instruado de interlingvistiko kaj Esperantoestu integra parto de la universitata edukado.La Amsterdama katedro estas nun la sola universitatakatedro pri sia fako en la mondo, ĉar ĝi estas integra parto dela universitata edukado. Studentoj ekzameniĝas kaj ricevaspoentojn por siaj studoj.Kial ne ekzistas kompareblaj katedroj? La projekto por novastrategio de la Esperanto-movado eĉ ne enhavas tiun planon kajtio devus esti grava strebo por ĉiu lando. Ĉu ne estus bona ideostarigi fondaĵon ĉe UEA por ĝenerala subtenado de katedrojmondskale kaj pripensi kampanjojn? La strebado estu, ke je laplej alta eduknivelo, do la universitata, ĉiu lando havu katedronpri interlingvistiko kaj Esperanto. Tiu estos bonega reklamopor divastigi konon pri Esperanto; tiel la publiko espereble plirapide konstatos, ke temas pri serioza afero.Hans Erasmus (kuratoro)* Ekde la nova studjaro mag. Nikola Rašić estos la reprezentantode UEA.Lastatempe ĉe ILEI:Gvidiloj, moduloj, etapoj kaj partnerojLa kunlaboro inter instruistoj (ILEI) kajfervojistoj (IFEF) pluiras duan jaron, perokazigo de triparta seminario pri instrukursopor fervojistoj dum la maja kongreso de IFEF.Antaŭ tio ILEI konkretigis sian kunlaboronkun Kulturcentro Grésillon, per la tria sukcesaprintempa lingvokurso kun ekzamenpropono– refoje la kastelo plenis por la kursaro.Laborkunsido fine de tiu aranĝo progresigis la planojnpor modula skemo pri instruista trejnado, en kieskadro ĉiuj nunaj liverantoj povos funkcii kun grandagrado de aŭtonomio. Rezulto de la kunsido estis malneto dekonciza unupaĝa temara superrigardo kun 35 moduloj aranĝitajen ses grupoj, kune kun ideoj por la postularo. Tio videblasen la E-lingva retejo de ILEI: . Progresigajkunsidoj kun pli da agantoj estas starigataj kadre de la 46-aKonferenco de ILEI en Herzberg-Sieber (Germanio), kaj ankaŭseptembre en Poznań (Pollando) okaze de la ĉeesta sesio enla Universitato Adam Mickiewicz (UAM) por la tria kaj lastajaro de la nuna kursaro kaj la lanĉo de unujara instruisto-trejnakurso (informojn vidu ĉe edukado.net). ILEI kaj UEA intenselaboris por povi anonci stipendiojn por tiu unujara kurso. Tujpost la kurso okazos samurbe la renoma kultura festo Arkones– plia kialo por pripensi partoprenon.La nova retkurso, nomita ĝis nun e125, progresetas. Dekoda etapoj aperas en la konstruata multlingva retejo de ILEI,ĉe . Materialo ekzistas por 25 etapoj, kunskemo ĝis 70 – kio kovras la plimulton de la esencaj instruaĵoj.Ankaŭ la fervojista varianto de la kurso progresetas.ILEI tra la lastaj jaroj kreis dudekon da gvidiloj por siajmembroj; indas ke similo okazu ĉe UEA. ILEI sekve preparismalneton de Gvidilo por Kursgvidantoj (vidu la retejon, sub‘Dokumentoj’). Tio celas neprofesiajn instruistojn, kiuj tamenvolas aŭ devas gvidi kurson, kaj formos enkondukon al lanune represata kaj multe uzata Manlibro pri la Instruado deEsperanto.Stefan MacGill1271 (7-8) julio-aŭgusto 2013 ESPERANTO 151
#000005
profunde kortuŝis nin. Sed oni ne pensu, ke la tutanovelaro estas tia. Estas pluraj rakontetoj “logikaj”,iom sekaj, estas kelkaj plene fantaziaj. Interesaj estasetaj rimarkoj-impresoj el la ĉiutaga vivo, kaptitajde la aŭtoro. Amuzis nin la ideo pri la uzado denovaj teknologioj en Cindrulino (p. 50). Amantoj deamhistorioj kaj detektivaj romanoj trovos en tiu ĉi libroetaĵojn de siaj ŝatataj ĝenroj. Estas kelkaj rakontetojkun politika fono. Nur du-tri rilatas iamaniere alEsperanto.Plejparte la ideo de aparta historio estas klara, sedcertaj tekstoj (en nia okazo proksimume kvarono)kaŭzis diskutadon: pri kio ili temas, kion volis diri laaŭtoro, kiun ĉifron li uzis. Ni devis demandi unu laalian, ĉu ni komprenis la tekston same.La ĉarmaj intertekstaj bildetoj (gantoj, labirinto,ponto, birdeto, aviadilo, vojo, ornamoj) laŭ la unuarigardo ŝajnas ne havantaj rilaton al la rakontoj. Tamenla bildo kun la ciferoj 24:01 (p. 73) certe ilustras laĈu utopio aŭ racia projekto?The Universal Language: A Documentary Film by Sam Green.Brooklyn: The Free History Project, 2011. DVD. Prezo: € 21,30Tiu ĉi filmo dokumentas kelkajn gravajn aspektojnde la lingvo Esperanto kaj kelkajn amuzajnpartoprenantojn de la Esperanto-komunumo. Ĝiplejparte celas tiujn kiuj konas nenion pri la afero, sedĝi taŭgas ankaŭ por samideanoj kiuj volos vidi kelkajnamuzajn momentojn el la lastatempa UK en Jokohamo.Temas pri diversaj intervjuoj kun bone konatajesperantistoj kaj aliaj ĉarmaj samideanoj. Aperasankaŭ serio da historiaj filmeroj kiuj interesos multajnesperantistojn. Inter la grandaj surprizoj en tiu ĉi filmoestas kelkaj sekundoj el filmo kiu montras DoktoronZamenhof mem modeste kliniĝantan verŝajne antaŭaplaŭdantaro. Kompreneble ni ĉiuj jam vidis multajnfotojn de li, sed estis kortuŝe vidi lin moviĝi.Eblas montri subtitolojn en dek naŭ lingvoj, do ĝiestas tre vaste uzebla varbilo.La filmo komenciĝas per malnova nigra vinildisko,kiu aŭdigas la ĉarman melodion Jen nia mondo. Laraportisto klarigas ke troviĝas tri bazaj fontoj deintereso pri Esperanto: idealismo, praktikaj kialojkaj ĝenerala intereso pri lingvoj kaj lingviko. La plejgrava fokuso de la filmo estas idealismo, ĉu sukcesa ĉuestontece potenca.Tiu ĉi filmo prezentas simpatie homan vizaĝon dela Esperanto-komunumo: aperas tre diversa grupode parolantoj ekde komencantoj ĝis plej lertaj kajfamaj spertuloj, kaj de preskaŭ ĉiu angulo de lamondo. La fotisto bone kaptas nuancojn de ridetojkaj aliaj vizaĝesprimoj, kiuj montras la fakton ketiuj ĉi esperantistoj ne estas aktoroj: ili estas iometemalkomfortaj antaŭ la fotilo, tamen ili volas esprimimikronovelon sur la paĝo 79, do, la leganto klopodutrovi aliajn kombinojn.En la fino de la libro troviĝas listo de dediĉoj. Ĉirkaŭduono de la mikronoveloj estas dediĉitaj al konkretajesperantistoj. Kelkaj konataj nomoj helpis al ni (plibone) kompreni la ideon de la koncerna etaĵo. Krom lamikronoveloj, oni povas ĝui la pli longan literaturaĵonSemo, iom fabelan, iom parabolan.Pri la aŭtoro oni povas legi sur la kovrilpaĝo. LivenDek estas plumnomo de Miguel Gutiérrez Adúriz,verkisto, eldonisto, tradukisto. La lingvaĵo de la libroestas tre klara, kaj tio permesas uzi tiujn rakontetojnpor la instruado de Esperanto: facile kaj interese!Tamen ne prenu la novelon Tiaj poetoj kun misa nomode muzikaĵo de Rimskij-Korsakov! Do, legu tiunĉi libreton malrapide, ne hastu! Vi ricevos grandanintelektan plezuron mem kaj povos dividi ĝin kunaliaj.Anna kaj Mati Pentussian subtenon al la internacialingvo kaj la idealoj dehomaranismo. Ili aperas amikemaj,amindaj kaj ĝeneralebonkoraj.Vidiĝas multe da historiajfilmpecoj kaj bildoj, kiujmontras la forpasintanforton de Esperanto; do lafilmo flirtas kun nostalgiokaj melankolio. Sed finfinela reĝisoro donas kialojnpor esperi pri la estontecode Esperanto. Tiu ĉi filmo prezentas bonan miksaĵonde realismo kaj optimismo. Ĝi vere estas dokumentafilmo farita de neŭtrala raportisto; tute ne temaspri propagando farita de ĝisosta kredanto. Fakte lakoncerna filmo estas parto de pli granda projekto“Utopio en kvar movimentoj”, kiu esploras diversajnprojektojn utopiajn. La reĝisoro diris: “La mondoalfrontas tiom da problemoj: ‘Utopio’ estas metodo porlumigi eblaĵojn”.Ĉu la Esperanto-Movado vere estas utopia? Aŭ ĉutemas pri tute racia projekto, kiu jam donas fruktonkaj eble iam grandskale sukcesos? Tiu ĉi filmo traktastiun demandon, kaj feliĉe invitas la spektanton mempripensi taŭgan respondon.Kiel aldonaĵoj al la filmo estas deklamo de HumphreyTonkin, intervjuo kun la denaskulo Leo Sakaguchi kajmuntaĵo de portretoj de UK-partoprenantoj.. Miko Sloper1271 (7-8) julio-aŭgusto 2013 ESPERANTO 159
#000011
LeterkestoEsperantistoj unuiĝu!Dum la pasinta Malferma Tago de Universala Esperanto-Asocio en Roterdamo aŭdiĝis interesaj prelegoj pri diversajtemoj rilate la Esperanto-vivon kaj ĝian organizadon.Plurfoje leviĝis la demando pri la kunlaborado inter UEA,Internacia Ligo de Esperanto-Instruistoj (ILEI) kaj TutmondaEsperantista Junulara Organizo (TEJO). Rimarkiĝis ke ILEIkaj TEJO plej ofte organizas siajn plej gravajn renkontiĝojn aŭkongresojn dise de UEA, t.e. dum aliaj periodoj de la jaro kajen aliaj urboj. La origino de tiu situacio sendube troviĝas en lapasinteco kiam junuloj – influitaj de la Nord-Amerika anarĥemaetoso dum la sesdekaj jaroj de la pasinta jarcento – deziris liberigisin de maljuniĝinta generacio, kiun ili konsideris tro konservema,eksmoda kaj malmoderna. Feliĉe tiu tendenco iom post iom ŝanĝiĝasen la menso de pli kaj pli da junuloj, kiuj kredas, surbaze de siakompreno pri homaj valoroj, je la unuiĝo de la tuta esperantistaroen “unu rondo familia”, idealo de ĉiuj eminentaj animoj, inter kiujla fondinto de la universala lingvo, d-ro Zamenhof mem.Efektive, la Esperanto-movado multe gajnus se ILEI kajTEJO pretus pli firme kunlabori kun UEA. La avantaĝoj estasprognozeblaj: la nombro de kongresanoj denove kreskos; ekestosfruktodona intersanĝo inter pluraj generacioj; la Esperanto-movadoaspektos pli juneca, pli varia, pli vigla kaj pli brila.Evidentas ke la ILEI- kaj TEJO-renkontiĝoj, okazontaj enla Universalaj Kongresoj, restu memstaraj kaj havu en la kadrode la tuto apartan programon. Ni nur petu ambaŭ organizaĵojnĉeesti la grandan inaŭguran kaj ferman ceremoniojn kaj eventualemobilizi siajn junulojn por plenumi diversajn servojn kiel (ekz.)afable akcepti la kongresanojn, disdoni broŝurojn, akompanireprezentantojn al ilia loko ktp. Eĉ eblus organizi stevardojn kajstevardinojn – tre alloga tasko por ĉarmaj kaj inteligentaj gejunuloj.Ne skeptikumu! Ĉio eblas per iom da imagopovo, kreemo kaj bonavolo.La junuloj ankaŭ ricevu rabatojn kaj plej favorajn kondiĉojnpor partopreni en la Universalaj Kongresoj, kiuj ankaŭ estos“iliaj” kongresoj. Tio ne signifas ke ILEI kaj TEJO perdu siansendependecon kaj ĉesu organizi aliajn eventojn. Ĉar ju pli da eventojdise en la mondo, des pli bone. Tio estas absolute kuraĝiginda. Sedni konsciu pri la valoro de firma kooperado almenaŭ unu fojonjare, dum niaj unikaj “universalaj” kongresoj, organizataj de UEA(kunlabore kun UN kaj Unesko), kie ni povas montri al la tutamondo, al ĉiuj popoloj, studentoj, ĵurnalistoj, ĉiuspecaj organizaĵoj,komercistoj kaj politikistoj kiom ni valoras kaj ke Esperanto estasparolata ne nur de grupo da maljuniĝantaj samideanoj, sed de ĉiujgeneracioj. Bedaŭrinde ni tro ofte montras la kontraŭon, dividantenin precize en momento, kiam necesas montri la senliman unueconde niaj rangoj. Tial mi varme invitas ILEI kaj TEJO seriozepripensi sian kunlaboradon kun UEA dum la venontaj UniversalajKongresoj, speciale rigardante al nia centa, jubilea kongreso enLille (Francio) en 2015, kie ni nepre montru al la mondo ke ni nedividas sed unuigas, kaj ke ni vere kapablas komuniki, ne nur verbe,sed ankaŭ socie, kiel granda “rondo familia” superanta ĉiujn rasojnkaj generaciojn!Jo HaazenRozkrucanoj donacasgravajn manuskriptojnSenpage la Rozkruco-centro en Harlemo proponis dekon damanuskriptoj retrovitaj ĉe ordigo kaj evidente konsistantajel tradukoj en Esperanto. 'Se ne interesas la materialo, niforĵetos.' Kompreneble en la klubo ni tuj jesis kaj nia aĝa saĝaBaukje Muizelaar prenis sur sin kontakti. Tio kostis dekon datelefonvokoj kaj plurtagan vanan atendadon: evidente la promesitaalporto ne efektiviĝis. Sed fine ŝi povis buse aliri: la rulapogilotien portis materialon por la direktorino Doride Zelle, kiu sincereinteresiĝis pri la nekonata lingvo: ŝi elektis interalie la biografionZamenhof de Marjorie Boulton. La klubo unuanime cedis la trezoronal la manuskripta fako de la Biblioteko Hector Hodler, kie ĝi jamestas esplorebla. En la ĵusa Malferma Tago pluraj povis admiri labele regulan skribstilon, kiun la tradukanto M.E. Giltay sukcesiskonservi tra la pli ol mil ducent paĝoj.El la dek titoloj ok en la originala nederlanda baza tekstoankoraŭ estas ofertataj en la Rozkrucisma Centro kun prezojinter 3,50 kaj 28,50 eŭroj, entute 151 eŭroj.Ĉiujn verkis s-ro J. van Rijckenborgh, foje kun C. de Petri.La tradukdatoj okupas la 1960-ajn jarojn kaj la lingvaĵo estas –laŭ unua rigardo – tute bona. Sed jen titoloj:La Egipta Prognozo kaj Ĝia Voko en la Eterna Nun. NovaVoko de la Sepobla Mondfrataro de la Ora Rozokruco en laTurnopunkto de la 20a Jarcento aŭdigita en Wiesbaden en la 3akaj 4a de aprilo 1952. Ŝlosilo al la Transfigurismo en sepdekdemandoj kaj respondoj. 1954. Dei Gloria Intacta. La KristanaInaŭgurmistero de la Sankta Rozkruco por la Nova Erao. LaVenonta Novulo. (N-ro 1 de la ciklo). 279 paĝoj el 1953. Tamenpli frue aperis la 4a numero: La Universala Gnozo, 1950, kajsamjare: Elementa Filozofio de la Moderna Rozkrucismo. 185paĝoj. La dua numero aperis nur en 1955: La Gnozo en aktualaRevelacio. 232 paĝoj. Relative maldika estas kun 115 paĝoj Lanova Signo el 1951. Entute 1280 paĝoj atendas la interesatojn.Rob MoerbeekNova lernu.net!Kiel vi eble jam scias, lernu.net baldaŭ lanĉos novan versionde la retejo. Ĝi estos komplete refarita, kun kursa rakontode Anna Lowenstein, belaj ilustraĵoj kaj novaj ekzercoj,komplete tradukita Detala Gramatiko de Esperanto, novaj forumoj,multe pli granda biblioteko, kaj tute nova interfaco. Pro tio nun kielneniam antaŭe lernu! bezonas helpon de esperantistoj, kiuj pretasesti volontulaj tradukistoj ĉe lernu!Estas facile fariĝi membro de nia teamo, simple vizitu la retpaĝon bezonas tradukistojn de ĉiuj lingvoj. Por pli da informojkontaktu teamo@lernu.net, aŭ vizitu la supremenciitan retpaĝon.Detala Gramatiko de Esperanto kaj la nova kursa rakonto de AnnaLowenstein nun estas tradukataj al naciaj lingvoj, kaj baldaŭ estostradukeblaj tekstoj por ekzercoj de la nova kurso. Kunlaboru kun nipor pretigi la novan lernu!Petro Baláž160 ESPERANTO julio-aŭgusto 2013 1271 (7-8)
#000012
TEJO tutmondeReprezentado de TEJO enForumo de Junularo EŭropaMeze de aprilo okazis en Bruselo la duonjara kunveno de FoJE,en kiu estas reprezentataj ĉiuj membroorganizoj, konataj kielKonsilio de Membroj aŭ CoMem.FoJE kunigas internaciajnjunularajn organizojn kaj naciajnjunularajn konsiliojn de multajeŭropaj landoj. Ankaŭ TEJO havasplenan membrecon en ĝi, apud ekzemplela Monda Organizo de Skoltoj (WOSM),Junaj Eŭropaj Federalistoj (JEF) kaj ItalaNacia Konsilio de Junularo (FNG). Lajunajn esperantistojn ĉi-foje reprezentisVeronika Poór kaj Nico Huurman(mi).La alventago estis ĵaŭdo la 18-ade aprilo. Mi mem ne partoprenis laprogramon de tiuj posttagmezo kajvespero, ĉar mi alvenis nur malfruvespereal Bruselo. Veronika ĉeestis la sesion pornovaj delegitoj kaj sesion por elprovila novan retan voĉdonsistemon uzotandum la kunveno.La matena programo de vendredookazis en salono de la konstruaĵo dela Eŭropa Parlamento. Ni aŭskultiskelkajn paroladojn pri la strategio porla postsekvanto de la “jarmilaj celoj”de Unuiĝintaj Nacioj kaj kiel certigi kela voĉo de la junularo estu bone aŭdataen tiu politika procezo.Por la tagmanĝo ni translokiĝis al aliakonstruaĵo, kie okazis la programo ankaŭposttagmeze kaj en la sekva tago. Postla manĝo mi partoprenis laborgruponpri “Kvalita Edukado”, kiu estis veretre ĝenerala diskuto pri tio kion povassignifi kvalito en edukado. Bedaŭrindeestis neniu ŝanco tuŝi la temon de efikakaj justa lingvo-edukado, la kampo en kiunia movado havas valorajn spertojn.Inter la 17-a kaj la 20-a estis malfermitaspaco por babili kun la kandidatoj por laAC (vidu ankaŭ sube). Ĉiuj povis prezentisin dum 1,5 minutoj. Poste estis “foiro”de la organizoj por libere babili kun ĉiuj.Ni uzis la tempon, kiel ankaŭ kutime dumpaŭzoj kaj manĝoj, por babili kun homojde diversaj organizoj. Tiel ni ekkonisdelegitojn de aliaj organizoj, kiuj pozitivereagas al Esperanto, kaj ni provas uzi tiujnkontaktojn kun la celo establi kunlaboronkun tiuj organizoj.Post/dum la vespermanĝo okazis kunsidode la delegitoj de la ‘interŝanĝgrupo’. Tioestas neformala grupo de internaciajorganizoj, kiuj organizas multajn junulajninterŝanĝojn kaj kunlaboras pri preparadoVeronika (maldekstre) dum voĉdonasesio de CoMem kun reprezentantojde alia junulara organizo.de aferoj kadre de FoJE. Jam antaŭduonjaro ni indikis nian eblan emon pliproksime kunlabori kun ili. Mi mallongeprezentis la agadon de TEJO kaj ili klarigiskiel funkcias la kunlaboro en tiu neformalagrupo. Ni decidis ke TEJO povas aliĝi al ĝikaj tiel havi pli konstantan komunikfluonkun grupo de organizoj, kies agado sufiĉesimilas al la nia. La vespera programookazis en apuda trinkejo, plia okazo porbabili kun diversaj homoj pri ilia organizokaj pri tio kion faras TEJO.La programo de la sekva tago, sabato,komenciĝis per grupaj diskutoj pridiversaj temoj, nomitaj ‘temaj placoj’.Veronika iris al la tema placo pri romaajunularo, kaj mi iris al tiu pri la rolo deKonsila Konsilio pri Junularo (AdvisoryCouncil on Youth) ene de la Konsilio deEŭropo (KdE). Parto de la membroj de tiukonsilio estas elektita dum ĉi tiu kunvenode FoJE (kiel menciite jam supre). Tiukonsilio konsilas al KdE pri la subvenciajdecidoj en la kampo de la junularo.Post tagmanĝo okazis la plena sesiokun multaj voĉdonoj. Inter ili estis labalotoj por la AC, sed ankaŭ ekzemplevoĉdono pri ŝanĝo de la aĝlimoj ene deFoJE kaj pri la salajro de la prezidantode la organizo. Tamen la tempoplanoestis tiel farita, ke restis vere malmulte datempo por diskuti pri la lastaj du, tamenvere gravaj, punktoj. Tio kaŭzis sufiĉe daĝeno al multaj delegitoj, sed ne eblis ŝanĝila fermhoron de la konstruaĵo en kiu nikunsidis. Vespere ankoraŭ estis festo, sedĝi okazis for de la hotelo, pro tio venis nemultaj homoj.Mi havis iom malagrablan lingvansperton, kiam la kelnerino de la trinkejoeĉ post la 3-a fojo komprenis neniunvorton kiam mi mendis mian bieron enunu el la du oficialaj lingvoj de Bruselo,la nederlanda. Kiel multaj bruselanoj ŝiinsistis pri la franca, la alia oficiala lingvoparolata de la plimulto.Nico Huurman1271 (7-8) julio-aŭgusto 2013 ESPERANTO 163
#000015
Kunveni regione dum MEKAROKanado estas vasta lando. Pli oportune estas almontrealano partopreni eventon en Parizo ol enVankuvero. Tamen, ne eblas al ĉiuj vojaĝi tiomfore, aparte se temas pri tritaga semajnfino.Antaŭ du jardekoj estiĝis la ideo okazigi inter regionankunvenon por esperantistoj el Ontario, Kebekioen Kanado kaj Novjorkio, Novanglio en Usono.Tiu renkontiĝo nomiĝas Aŭtuna Renkontiĝo de EsperantoLa 72-a Hispana – en ordo kaj progresoPrave oni asertas, ke nia movado foje progresas,foje regresas, sed ĉiam kongresas. Ĉi-jare, ĉirkaŭla ronda duopo ("Lingvo kaj Sento"), ni denovesentis la lingvon kaj lingvigis la sentojn.La 72-a Hispana Kongreso okazis de la 3-a ĝis la 5-ade majo en la urbo Zaragozo. Alvenis pli ol centkongresanoj, precipe hispanoj, sed ankaŭ francoj,brazilanoj, portugaloj...La preteksto, antaŭteksto, devizo, moto, (t)emo, mot(iv)oelektita por la kongreso estis: “Esperanto: Lingvo kaj Sento”. Tiaduopo de K. Kalocsay (aperinta en Lingvo Stilo Formo) povusesti moto por beletro-amantoj. Nia artefarita lingvo ja estaslingvo por arto. Jen kvar piedoj de la “kongresa tablo”: lingvo,sento, literaturo kaj muziko.La Kongreslibro eliris belaspekta kaj bonenhava (eĉakompanata de “Pirata Suplemento” kiel kongres-Libero kunkromaj motoj: “Lango kaj Mento”, “Drivo kaj Vento”, “Tinto kajTento”). Kaj finfine la kongreso disvolviĝis feliĉe en ordo kajprogreso (kiel legeblas sur la brazila flago) kaj kun iomete daĥaoso, kiu same konvenas por viv(ig)o.Estis eĉ du malfermoj: la nesolena kaj la solena. Dum lanesolena okazis bombon-bombardo: en Zaragozo estas tradiciajfamaj bombonoj nomataj “adoquines” (“pavim-ŝtonoj”) prosia grandeco. Kaj sur la papero aperas kelkaj versetoj popolaj.Por la Kongreso la bombonoj havis Esperantan vestaĵon. Tioestas bela hajko de Moritake esperantigita de K. Kalocsay:(ARE). Sed, atendi tutan jaron por partopreni internacianeventon ne donas grandan eblon praktike uzi Esperantondum pli ol kluba vespero. Do, jen la ideo okazigi printempanrenkontiĝon en majo, sed ĉi-foje inter Ontario kaj Kebekio,du provincoj en Kanado kun malsamaj ĉefaj lingvoj, la anglakaj la franca. En 2013 MEKARO (Mez-Kanada Renkontiĝode Esperanto) festis sian dekjariĝon en Otavo. Ĝi okazasalterne en urbo el unu de la du provincoj, kaj organizas ĝinloka E-klubo aŭ foje loka esperantisto. Ĝoje partoprenasla tritagan semajnfinon inter 40 ĝis 50 esperantistoj deĉiuj aĝoj, kaj ankaŭ familioj. MEKARO ne estas tradiciarenkontiĝo kun kunsidoj, sed evento por aktive praktikila lingvon dum diversaj vizitoj al muzeoj, historiaj lokoj,parkoj kaj simile. Ne okazas kursoj sed ekskursoj, ne okazasprelegoj sed gvidataj vizitoj. La partoprenantoj kune manĝasen diversaj etnaj restoracioj, kaj babilado kaj interkonatiĝolibere okazas inter la ĉeestantoj. Estas Esperanto-SocietoKebekia (ESK), kiu iniciatis ARE kaj MEKARO, sed nun nipovas diri ke tiuj du regionaj renkontiĝoj estas memstarajeventoj, kiuj okazas sen granda laboro de ESK. Fakte la tutoestas tiom agrabla, ke inviti la eventon al sia urbo estas trepopulara afero. Ni jam havas planojn ĝis la jaro 2018! Sentuvin bonvena partopreni nian Esperantion.Normand FleuryĈu florfolio / post fal' reflugis branĉen? / Ne! - papilio! Dum lasolena malfermo prezentiĝis Emilio Gastón Sanz, grava figuro(la unua popoldefendato en Aragono post la demokratio), kiesfamilio rilatis al Esperanto (lia avo estis unu el la fondintoj en1908 de la aragona E-asocio Frateco).Ni profitis la momenton por omaĝi du junajn veteranojnmirinde aktivajn: Eduardo Larrouy (100-jara!) kaj AntonioMarco Botella. La programeroj estis ege interesaj, ĉefe tiuj priliteraturo kaj muziko.Pliaj informoj: Noguero1271 (7-8) julio-aŭgusto 2013 ESPERANTO 165
#000017
ForpasojAndré Aude (1922-2013),eksfervojisto, mortis la 10-ande aprilo en Saint-Avertin(Francio). Li estis unu el laplej longtempaj delegitoj deUEA: ekde 1957 ĝis februaroĉi-jare, kiam li rezignis promalsano. Li estis ankaŭ oftakongresano de UK-oj.Werner Bormann (1931-2013), doktoro pri ekonomikokaj unu el la plej gravajgvidantoj de UEA, forpasisla 16-an de majo en siahejmurbo Hamburgo. Linaskiĝis en Berlino la 27-ande oktobro 1931. Bormannlernis Esperanton post la duamondmilito. Li estis prezidantode Germana E-Asocio 1967-1977 kaj ĝia komitatano A1967-1995. Li gvidis LKK dela 59-a UK en Hamburgo en1974. De 1971 ĝis 1980 li estisestrarano de UEA; 1974-1977kiel vicprezidanto kaj 1977-1980 kiel ĝenerala sekretario.De 1992 ĝis 1995 li membrisen la Financa Komisionode UEA. En 1993 li fariĝisHonora Membro de UEA.Bormann estis membro dela Akademio de Esperanto1976-2007 kaj ĝia prezidanto1995-1998. Li estis ankaŭorda profesoro de la AkademioInternacia de la SciencojSan-Marino. Li gvidis longeGermanan E-Instituton kajinstruis Esperanton en laUniversitato de Hamburgo.Prezidanto de FAME-fondaĵoli estis de 2000 ĝis 2005. Dumjardekoj li aktivis en HamburgaE-Societo, kiu elektis linhonora membro en 2004.Bormann estis aktivapreleganto kaj aŭtoro.Inter liaj verkoj pri lingvaj,lingvopolitikaj kaj movadajtemoj elstaras Bona ŝanco(1971) kaj Die HamburgerInterlinguistik-Vorlesung(1995). Kun Helmar Frank lipublikigis Por plurlingvecode Eŭropo (1994). Pri sia fakoli verkis i.a. Mondkomercokaj lingvo (1993). Registraĵojde liaj prelegoj en HamburgaE-Societo, Mia Esperantovivokaj Zamenhof –pola humanisto, aperiskompaktdiske en 2004.Por Werner BormannEsperanto estis ankaŭ familiaafero. Lia patro Artur estiskonata interlingvisto kajHonora Membro de UEA. Liaedzino Elsbeth, forpasinta en1996, estis elstara movadano,i.a. kiel prezidanto de GermanaE-Asocio, kaj ankaŭ iliaj dugefiloj fariĝis esperantistoj kajaktivis en la junulara movado.Jesús Andrés CastilloJiménez (1938-2013) mortisla 2-an de majo en Havano.Li estis prezidanto de KubaE-Asocio 1986-1991. La plejelstara evento de tiu periodoestis la 75-a UK en Havano,kies organizadon li gvidis kielprezidanto de LKK.Florence Cool-Côté (1931-2013) forpasis la 26-an demarto feriante en Bavario.Ŝi aliĝis al UEA en 1965 kajfariĝis dumviva membro en1966. Ŝi estis ĉefdelegitoen Svislando 1979-1985 kajkomitatano A 1980-1986. Ekde1966 ĝis 2011 ŝi estis turismafakdelegito kaj ekde 1988, posttransloĝiĝo al Aŭstrio, ankaŭloka delegito en Leibnitz.József Cziboly (1936-2013)mortis la 27-an de apriloen Budapeŝto. En la 60-ajjaroj li estis kunlaborantode la E-elsendoj de RadioBudapeŝto. Li estis reviziantode la retrevuo NordhungaraInformilo kaj teknika redaktorode Hungara Fervojista Mondo.Levon Davtjan (1956-2013),eksprezidanto de ArmeniaE-ista Unuiĝo, mortis la 18-ande aprilo en Erevano. Li estisvicdelegito kaj fakdelegito prifotado, radioelektroniko kajturismo.Torvid M. Edvardsen (1918-2013) mortis la 10-an demajo en Szczecin (Pollando).Laŭnaske li estis norvego.Esperanton li lernis jam en1934. Lia vojo kondukis linkiel ŝipan radiotelegrafistonankaŭ al Szczecin, kie liekkonis sian estontan edzinonkaj poste ekloĝis. En 1964 lialiĝis al UEA, kies mecenatoli fariĝis per granda donaco en2011. (Vd. intervjuon en tiu ĉirevuo, nov. 2011.)Josef Fischer (1914-2013)mortis la 19-an de februaroen Nordwalde (Germanio).Li kunfondis la Fondaĵonde Familio Fischer kajestis mecenato de GermanaE-Asocio, interalie pagantela komputilon por la BerlinaOficejo de GEA. Malgraŭ altaaĝo li estis aktiva uzanto deInterreto.Dieter Gernert (1938-2013)mortis la 7-an de februaro enMunkeno. Individua membrode UEA ekde 1955, li fariĝisdumviva membro pasintjare.Vladimir R. Lemelev (1938-2013) mortis la 27-an demarto en Moskvo. Renomaepidemiologo, li verkismulte da sciencaj artikolojruslingve kaj kontribuisal Monato. Li estis longevicprezidanto de la E-kluboen Samarkando kaj kungvidisE-kursojn kaj konferencojnpri interlingvistiko kajesperantologio en laSamarkanda Universitato.Li esits fakdelegito priepidemiologio kaj 1997-2008delegito en Rjazanj.Karin Lindquist (1930-2013)forpasis la 19-an de majo enMalmö. Ŝi estis prezidanto deSveda E-Federacio 1985-1991kaj ĝia komitatano A 1986-1992. De 1986 ĝis 1998 ŝi estisdelegito de UEA; krome, jamekde 1964 turisma fakdelegito.František Patera (1920-2013)forpasis la 31-an de marto enHořice v Podkrkonoší (Ĉeĥio),kie li estis multjara delegitokaj fakdelegito pri filatelo.Li estis dumviva membro deUEA kaj komitatano A porĈeĥa E-Asocio 1983-1986.Lucas Yassumura (1969-2013), advokato, forpasis la24-an de marto en Jundiaí(Brazilo), kie li iam estisdelegito kaj fakdelegito prijuro kaj teozofio. Li okupiĝispri lingvoinstruado kajdum kelkaj jaroj redaktis laE-radioprogramon Parolu,Mondo! De 2004 ĝis2006 li estis komisiito priTerminologia E-Centro deUEA kaj prizorganto de ĝiaretejo.166 ESPERANTO julio-aŭgusto 2013 1271 (7-8)
#000018
El la literaturo de la çi-jara kongreslando ...Sagao de Egil. El la islandatrad. Baldur Ragnarsson.La plej granda inter la“sagaoj de islandanoj”.Novjorko: Mondial, 2011.221p. 22cm. € 15,90.. El la islandatrad. Baldur Ragnarsson.La plej fama inter lapratempaj sagaoj temantajpri pranordiaj mitologiajherooj. Novjorko: Mondial,2011. 251p. 22cm. € 17,10.Sagao de Njal. El la islandatrad. Baldur Ragnarsson.La plej longa inter la “sagaojde islandanoj”. Antverpeno:FEL, 2003. 357p. 21cm.€ 17,10.La Edda. Snorri Sturluson.El la islanda trad. Baldurpri la antikva mitologio dela nordiaj popoloj. Novjorko:Mondial, 2008. 158p. 22cm.€ 15,00.Sesona rabato por samtempa mendo de minimume tri ekzempleroj de la sama titolo..Baldur Ragnarsson.Avangarda poemaro,la fundon de la animo.La Laguna: J. Régulo, 1959.127p. 19cm. € 1,80..Þorsteinn frá Hamri.El la islanda trad.Baldur Ragnarsson.Du poemaroj de re-La Laguna: J. Régulo, 1963.131p. 19cm. € 1,80.. BaldurRagnarsson. La duapoemaro de unu el niajplej modernaj poetoj,por kiu poezio estasesploro per vortoj.La Laguna: J. Régulo, 1973.112p. 18cm. € 1,80.Triona rabato por samtempa mendo de minimume tri ekzempleroj de la sama titolo.... kaj el la venontjaraMartín Fierro. José Hernández.El la hispana trad. ErnestoSonnenfeld. La nacia eposo deArgentino. Pri la sorto de la1965. 289p. 21cm. € 6,00. Trionarabato ekde 3 ekz.Bildoj el la folkloro kaj tradicioargentinajla hispana trad. Enio HugoGarrote. Dek eseoj pri indianaj21cm. € 3,60. Sesona rabatoekde 3 ekz.
#000019
Page 3: MalfermeKER-ekzamenoj:novaj sukcesoPage 7: La kurslibroj estas la nederlandlinPage 10 and 11: grafika esprimado posttagmeze, tri Page 12 and 13: mondfama mezmara urbo kun subtropikPage 14 and 15: En ĉi tiu libreto miretrovis la VoPage 16 and 17: LeterkestoEsperantistoj unuiĝu!DumPage 18 and 19: 2013. 65p. 30cm. ISBN 9789290171218Page 20 and 21: La 90-a Germana Esperanto-KongresoLPage 22 and 23: ForpasojAndré Aude (1922-2013),eksPage 24: KLASIKA VOJAÌLIBROAntaü 700 jaroj
#000020
You have already flagged this document.Thank you, for helping us keep this platform clean.The editors will have a look at it as soon as possible.
#000021
For this magazine there is no download available
#000023