Nikolaj Lejkin: Post la Paska diservo
#000000
La riĉa metiisto Pankrato Davidoviĉ Uĥovjortov kun siaj familianoj ĵus revenis hejmen post la festa Paska diservo.
#000002
– Kristo resurektis! – li kriis al la kuiristino, kiu malfermis la pordon, kaj komencis la Paskan kisgratuladon, turnante al ŝi siajn vangojn, kaj tuj aldonis: – Kial vi, stultulino, ŝmacas lipe? En la himnoj estas kantate “ni brakumu unu la alian”, sed pri kisado nenio estas dirita.
#000003
La lernoknaboj, senditaj al la preĝejo por konsekri la Paskajn kukojn kaj kazeaĵon, dume ne revenis, kaj pro tio oni ankoraŭ ne povis sidiĝi ĉe la tablon por malfastiĝo. Tio iom kolerigis la mastron.
#000006
– Ne faru tion je la festo, – la edzino haltigis lin. – Prefere pro tio mi donu al ili frakasitajn ovojn, sed ne la sendifektajn.
#000008
La infanoj de la gemastroj paŝis ĉirkaŭ la tablo kun festmanĝoj, tuŝis per siaj fingroj porkfemuran ŝinkon kaj lekis la fingrojn.
#000009
– Ne tuŝu la ŝinkon! – kriis al ili la patrino. – Tiuj, kiuj antaŭ la sanktigita Paska kuko malfastiĝas per alia manĝaĵo, dum la tuta jaro malsanos.
#000010
– Paĉjo, la laboristoj venis por Krista gratulado kaj alportis ege grandan ovon, – raportis la juna filo, alkurinta el la kuirejo.
#000015
– Ĉu ni gratulu la laboristojn per duaklasaj ovoj? – demandis la edzino.
#000017
– Certe, per la duaklasaj. Ne necesas dorloti ilin. Kion ili komprenas? Ili bezonas nur iun ovon.
#000018
La laboristoj, vestitaj per novaj manteloj kaj jakoj, eniris kaj donacis al la mastro gigantan tornitan ovon. Iliaj haroj estis grase oleitaj, kaj pro tio en la ĉambro sentiĝis la olivolea odoro.
#000021
– Kristo resurektis! Vere resurektis! – eksonis la ĝojkrioj, kaj komenciĝis interkisiĝa ŝmacado, kiu daŭris kelkajn minutojn.
#000022
La laboristoj iris laŭvice, de la pli aĝa al pli juna familiano, komencinte de la mastro. Ĉiu familiano, metinte sian manon en la korbon, elkorbigis unu ovon kaj donacis al ĉiu laboristo.
#000023
– Ĉu vi vidis la knabojn kun la Paskaj kukoj? – demandis la mastro.
#000024
En la ĉambron enkuris la anhelantaj knaboj kun saketoj, en kiuj estis la Paskaj kukoj kaj kazeaĵo. Laboristo sukcesis pinĉi orelon de unu el ili.
#000026
– Ĉu vi metis la dudekkopekan moneron, kiun mi donis al vi, sur la pleton de la akolito?
#000029
– Kial la konsekritaj ovoj estas kaputaj? Mi ja donis al vi tute sendifektajn.
#000035
– Kulpas ne ni, sed iu ebria ulo. Ni metis la telerojn kun ovoj sur la trotuaron, kaj li iris preter ni, ŝanceliĝis kaj surtretis. Kaj ankoraŭ volis bati nin, kiam ni ekinsultis lin, – senkulpiĝis la knaboj.
#000036
– Ho, necesas vin puni, – diris la mastro, sed tuj faris la signon de la kruco, diris “Kristo resurektis”, tranĉis al si pecon da Paska kuko, ŝmiris sur ĝin la Paskan kazeaĵon kaj komencis manĝi. – Malfastiĝu, sinjoroj, per ĉi paskaĵo, kaj al via metiejo oni poste alportos samovaron kaj porkfemuran ŝinkon.
#000037
– Ni tre dankas vin, Pankrato Davidoviĉ. Sed unue estu via familio, kaj ni poste. Kien ni rapidu? – voĉis la laboristoj.
#000038
– Nu, mi gratulas vin okaze de l’ festo! Por via festado mi oferas du ruĝajn dekrublajn biletojn! Sed ne drinku senpaŭze! Kio estas la drinkado? En tio estas diboĉo. Tiel estas dirite en la Sankta Biblio. Oni ja povas iom drinki dum festo. Kial ne drinki? Oni povas ankaŭ ebriiĝi, sed nur honeste, pie, kun preĝo, kaj memorante pri la nobleco de l’ sentoj. Eĉ malpaciĝon mi koncedas, sed trodrinki, fordrinki botojn kaj vestojn – tio estas jam tuta moralo. Kial en la eksterlanda Eŭropo tio ne ekzistas? Ja ankaŭ tie vivas la metiista popolo. Nun pri la interbatiĝoj... Kial ne interbatiĝi? Sed ne decas elŝiri la okulojn, nek meti batsignojn unu al la aliaj. Kia plezur’ estas en tio? Estas eĉ neniu ĝojo, nur hontinda ornamaĵo. Piulo vidos kaj diros: “Ĉi tiu homo estas ebriulo, sur li estas sigelo de l’ malvirto”. Kio bona estas en tio? Nur korpa damaĝo al vi mem, kaj al la aliaj – tento por kondamni vin. Kondutu tiel, ke mi ne devu liberigi vin el la arestejo, nek serĉadi vin dum la Tomasa Dimanĉo en drinkejoj kaj gastejoj kaj reaĉeti viajn vestaĵojn. Do, mi drinkas je via sano! Ĉu vi komprenis? Kondutu laŭ la eksterlanda maniero.
#000040
– Do, bone. Frandu la Paskan kukon kun la kazeaĵo kaj iru kun Dio al la metiejo, – finparolis la mastro kaj etendis sian brakon al la karafo por verŝi al si la duan glaseton da vodko.
#000042