Spacrubo aŭ spacderompaĵo estas ajna maŝinaro aŭ derompaĵo postlasitaj de homoj en la spaco. Ĝi povas rilati al grandaj objektoj, kiel mortaj satelitoj kiuj malsukcesis aŭ estis lasitaj en orbito ĉe la fino de siaj misioj. Ĝi ankaŭ povas rilati al io pli malgranda, kiel peco da derompaĵoj aŭ peco da farbo, kiu falis de raketo. Multaj homoj ne scias kio estas spaca rubaĵo.
#000000
En ĉi tiu artikolo ni rakontos al vi, kio estas spaca rubo, kiaj estas ĝiaj trajtoj kaj kiajn konsekvencojn ĝi havas.
#000001
1 Kio estas spaca rubaĵo2 specoj de spacaj rubaĵoj3 Kaŭzoj de spaca rubo4 Eblaj solvoj5 Sekvoj
#000002
Kiam ni parolas pri spaco, ni kutime pensas pri kosmoŝipoj, satelitoj kaj raketoj, sed ĉu vi iam pensis pri la rubaĵoj, kiujn ili produktas? Kie finas la malŝparo de kosmomisioj? Spacrompaĵoj estas ĉiuj derompaĵoj ĵetitaj kaj postlasitaj de homoj en la spaco. Tiuj derompaĵoj originas sur la Tero kaj povas varii en grandeco, de guto da pluvakvo ĝis la volumeno de veturilo aŭ eĉ satelito.
#000003
Ĉi tiu derompaĵo vojaĝas rapide kaj restas en la tera atmosfero dum jaroj ĝis ĝi diseriĝas, eksplodas, kolizias kun aliaj elementoj aŭ falas el orbito.
#000004
Nur fine de la 1950-aj jaroj homoj komencis lanĉi raketojn kaj kosmoŝipojn en la kosmon. Tiam neniu scivolis kio okazos kiam iliaj utilaj vivoj finiĝos.
#000005
Nuntempe, estas pecetoj ĉirkaŭ nia orbito kaj tiuj de aliaj planedoj, kiuj prezentas danĝeron al komunikadoj kaj daŭrantaj misioj sur la Tero.
#000006
utila ŝarĝo. Ili estas tiuj partoj de la lunoj kiuj restas post kolizioj aŭ pro fizika degradado laŭlonge de la tempo.
La fizikaj restaĵoj de pasintaj misiojs ankaŭ estas la rezulto de kolizioj aŭ difekto tra la jaroj.
Perditaj aĵoj en misioj. Ĉi tio estas la kazo de kabloj, iloj, ŝraŭboj, ktp.
#000008
Pro la grandeco de spacderompaĵoj, ekzistas alia klasifiko:
#000009
Ĝi mezuras malpli ol 1 cm. Estas laŭtakse ke granda nombro da fragmentoj de ĉi tiu grandeco ekzistas, kaj la plej multaj estas malfacile aŭ neeblaj troveblaj.
Ĝi mezuras inter 1 kaj 10 cm. Ĝi povas esti ie ajn de la grandeco de marmoro ĝis la grandeco de tenisa pilko.
La grandeco estas pli granda ol 10 cm. En ĉi tiu sekcio vi trovos erojn kaj ilojn perditajn en antaŭaj misioj, kaj eĉ perditajn kaj malmenditajn lunojn.
#000010
Neaktivaj satelitoj. Kiam la kuirilaroj elĉerpiĝas aŭ malsukcesas, ili flosas sencele en la spaco. Komence, estis opiniite ke ili estus detruitaj sur reeniro, sed en alta orbito tio estis trovita esti malebla.
Perditaj iloj. Iuj partoj de la aparato perdiĝas en la spaco. En 2008, astronaŭto Stefanyshyn-Piper postlasis ilujon. Jaron poste, ĝi diseriĝis post kontakto kun la atmosfero.
En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, kaj Usono kaj Sovet-Unio eksperimentis kun kontraŭsatelitaj armiloj.
#000011
La plej grandaj riskoj venas de la plej malgrandaj partoj. Mikrometeoritoj, kiel farbrestaĵo aŭ gutoj da solida malfrostilo, povas difekti la sunpanelojn de nuntempe funkciigantaj satelitoj.
#000012
Estas ankaŭ spuroj de spacsolidigita brulaĵo, kiu estas en danĝero de ekbruligo. Se tio okazos, la sekvo estos la disvastigo de malpurigaĵoj en la atmosfero.
#000013
Kelkaj satelitoj estas ekipitaj per nukleaj baterioj, kiuj enhavas tre radioaktivajn materialojn kiuj povus grave polui la planedon se ili revenos al la Tero. Ĉiukaze, la plej multaj kosmoderompaĵoj putriĝos pro altaj temperaturoj post eniro en la atmosferon, kaj estas ege malfacile por derompaĵoj eniri la atmosferon kaj kaŭzi gravan damaĝon.
#000014
Memdetrua satelito. Temas pri programado de satelitoj por ke, post kiam ilia misio estas finita, ili povas esti detruitaj atinginte la atmosferon.
Forigu la satelitan elektroprovizon por redukti la riskon de eksplodo.
Reuzu tiujn raketojn, kiuj revenis nerompitaj al la grundo.
Uzu la laseron por haltigi la derompaĵojn.
Spacaj derompaĵoj fariĝis daŭrigeblaj varoj
#000016
En 2018, nederlanda artisto, kun la helpo de NASA kaj la subteno de la Eŭropa Kosma Agentejo, serĉis manierojn igi ĉi tiun rubon en io daŭrigebla kaj montris kosmorublaboratorion.
#000017
Laŭ ESA, okazis pli ol 560 derompaĵaj okazaĵoj ekde 1961, la plej multaj el kiuj estis kaŭzita de eksplodoj de fuelo ĉeestanta en raketstadioj. Nur sep okazis pro rektaj kolizioj, la plej granda el kiuj finiĝis per la detruo de la malfunkcia rusa satelito Kosmos 2251 kaj la aktiva satelito Iridium 33.
#000018
Tamen, la plej granda risko venas de la plej malgrandaj fragmentoj. Mikrometeoritoj, kiel farboblatoj aŭ solidigitaj kontraŭfrostaj gutetoj, povas difekti la sunajn arojn de aktivaj satelitoj. La alia granda risko estas la restaĵoj de solidaj brulaĵoj, kiuj flosas en la spaco kaj estas tre brulemaj, kapablaj kaŭzi damaĝon kaj disvastigi malpurigaĵojn en la atmosferon en okazo de eksplodo.
#000019
Kelkaj rusaj satelitoj enhavas nukleajn bateriojn kiuj enhavas radioaktivan materialon kiu povus esti tre poluita se ĝi revenos al la Tero. Ĉiukaze, la plej granda parto de la kosmorompaĵoj, kiuj eniras la atmosferon, estas detruita de la varmo generita dum reeniro. En maloftaj kazoj, pli grandaj fragmentoj povas atingi la surfacon kaj kaŭzi ampleksan damaĝon.
#000020
Kiel vi povas vidi, homoj poluas spacon ekde la komenco de kosmoesploro. Ni ne nur generas rubon sur la surfaco de la planedo, sed ni ankaŭ malpurigas la spacon, kiun ni ankoraŭ ne regis. Espereble konsciiĝo pliiĝos tiel ke ĉiuj kosmomisioj inkluzivas sistemojn por reakiri ĉiujn derompaĵojn.
#000021
Kun ĉi tiuj informoj vi povos lerni pli pri spacaj rubaĵoj kaj ĝiaj konsekvencoj.
#000022
Via retpoŝta adreso ne estos eldonita. Postulita kampojn estas markita per *
#000026