Wikipedia's Artemis as translated by GramTrans
#000000
ἄρτεμις, novgreka: άρτεμις, Ártemis, Attic Greek:
estis unu el la plej vaste honorita de la Malnovgrekaj diaĵoj.
Ŝia romia ekvivalento estas Diana.
Kelkaj akademiuloj [3] kredas ke la nomo, kaj efektive la diino mem, estis originale antaŭ-grekaj.
Homero nomas ŝin Artemis Agrotera, Potnian Theron : "Artemiso de la sovaĝejtero, Amantino de Bestoj".
La Arcadian'oj kredis ke ŝi estis la filino de Demetra.
#000001
En la klasika periodo de greka mitologio, Artemiso ofte estis priskribita kiel la filino de Zeŭso kaj Leto, kaj la ĝemela fratino de Apolono.
Ŝi estis la helena diino de la ĉaso, sovaĝaj bestoj, sovaĝejo, akuŝo, virgeco kaj protektanto de junaj knabinoj, alportante kaj trankviligante malsanon en virinoj;
ŝi ofte estis prezentita kiel huntres kunhavanta arkon kaj sagojn.
La cervo kaj la cipreso estis sanktaj al ŝi.
En pli postaj helenismaj tempoj, ŝi eĉ supozis la maljunegan rolon de Eileithyia en helpado de akuŝo.
#000002
La nomo Artemiso ( substantivo , virineca ) estas de nekonataĵo aŭ necerta origino kaj etimologio [8] [9] kvankam diversaj estis proponitaj.
#000005
Ekzemple, laŭ J. T. Jablonski, [11] la nomo ankaŭ estas frigia kaj povus esti "komparita kun la reĝa nomo Artemas de Xenophon.
Laŭ Charles Anthon la primitiva radiko de la nomo estas verŝajne de persa origino de÷ arta,÷ arto,÷ ARTE, ĉio elvokiva "bonega, elstara, sankta", tiel Artemiso "iĝas identa kun la granda patrino de Nature, eĉ ĉar ŝi estis adorita ĉe Efeso".
Anton Goebel "sugestas la radikστρατ aŭ ῥατ, "por skui", kaj igas Artemiso'n signifi la ĵetiston de la sageto aŭ la pafilo".
#000006
Helenaj verkistoj, per popoletimologio, kaj kelkaj modernaj akademiuloj, ligis Artemiso'n (dorikan Artamis) al ἄρταμος, artamoj, t.e. "buĉiston" [18] [19] aŭ, like Platono faris enen Cratylus , al ἀρτεμής, artemḗ'ojn, t.e. "sekura", "nedifektitajn", "nedifektitajn", "purajn", "la senrustan junulinon".
#000008
Leto ekhavis Apollon kaj Artemiso'n, raviĝante pri sagoj, Ambaŭ de bela formo kiel neniu el la ĉielaj dioj, Kiam ŝi interligis nove enamiĝinte al la Egid-portanta reganto.
#000009
Diversaj konfliktantaj raportoj ricevas en Classical Greek-mitologio de la naskiĝo de Artemiso kaj ŝia ĝemelfrato, Apolono.
Ĉiuj raportoj konsentas, aliflanke, ke ŝi estis la filino de Zeŭso kaj Leto kaj ke ŝi estis la ĝemela fratino de Apolono.
#000010
Raporto de Kalimako havas ĝin ke Hera malpermesis Leton naski sur ĉiu terra firma (la kontinento) aŭ sur insulo.
Hera estis kolera kun sia edzo Zeŭso ĉar li impregnis Leton.
Sed la insulo de Deloso (aŭ Ortygia en la Homera Himno al Artemiso) malobeis Hera, kaj Leto naskis tie.
#000011
En antikva kreta historio Leto estis adorita ĉe Fajsto kaj en kreta mitologio, Leto naskis Apolono'n kaj Artemiso'n ĉe la insuloj konata hodiaŭ kiel la Paximadia.
#000012
Scholio de Servius en Eneido iii.
72 raportojn por la arkaika nomo de la insulo Ortygia [22] de asertanta ke Zeŭso ŝanĝis Leton en koturnon ( ortŭ) por malhelpi Hera malkovrado de sia malfideleco, kaj Kenneth McLeish sugestis plu ke en koturnformo Leto naskintus kun tiel malmultaj naskiĝo-peno kiam patrinkoturno suferas kiam ĝi metas eg. [23]
#000013
La mitoj ankaŭ malsamas kiel al ĉu Artemiso unue estis naskita, aŭ Apolono.
La plej multaj rakontoj prezentas Artemiso'n kiel naskitan unue, iĝante la akuŝistino de ŝia patrino sur la naskiĝo de ŝia frato Apolono.
#000014
Artemiso kredis ke ŝi estis elektita fare de la parcoj por esti akuŝistino, precipe ĉar ŝi helpis she patrinon en la livero de sia ĝemelfrato, Apolono.
Ĉiuj ŝiaj kunuloj restis virgulinoj, kaj Artemiso proksime gardis she propran ĉastecon.
Ŝiaj simboloj inkludis la oran arkon kaj sagon, la ĉashundojn, la vircervon, kaj la lunon.
Kalimako rakontas [27] kiel Artemiso pasigis she knabinecon elserĉante la aĵojn kiujn ŝi bezonus por esti huntres, kiel ŝi akiris she arkon kaj sagojn de la mezkoridoro de Lipara, kie Hefesto kaj la ciklopo laboris.
#000016
La filinoj de Okeano estis plenigitaj kun timo, sed la juna Artemiso kuraĝe alproksimiĝis kaj petis arkon kaj sagojn.
Kalimako tiam rakontas kiel Artemiso vizitis Pajno, la dion de la arbaro, kiuj donis al ŝi sep virinaĉojn kaj ses hundojn.
Ŝi tiam kaptis ses ora-kornecajn cervojn por tiri she armean ĉaron.
Artemiso trejnis per she arko unue per pafado ĉe arboj kaj tiam ĉe sovaĝaj bestoj.
#000017
Kiel virgulino, Artemiso interesis multajn diojn kaj virojn, sed nur ŝia ĉaskunulo, Oriono, gajnis ŝian koron.
Oriono estis hazarde mortigita aŭ fare de Artemiso aŭ de Gaia.
#000018
Alpheus, riverdio, estis nove enamiĝinte kun Artemiso, sed li ekkomprenas ke li povas nenionfaraulon por gajni ŝian koron.
Tiel li decidas kapti ŝin.
Artemiso, kiu estas kun ŝiaj kunuloj ĉe Letrenoi, iras al Alpheus, sed, suspektinda de liaj motivoj, ŝi kovras she vizaĝon per koto tiel ke la riverdio ne rekonas ŝin.
En alia rakonto, Alphaeus provas seksperforti la kunan Aretuzon de Artemiso.
Artemiso kompatas Aretuzon kaj savas ŝin transformante Aretuzon en fonton en la tempio de Artemiso, Artemis Alphaea en Letrini, kie la diino kaj ŝia inspektisto trinkas.
#000019
Elfo estas knabo, kiun, aŭ ĉar li hazarde vidas Artemiso-banadon aŭ ĉar li provas seksperforti ŝin, estas igita knabino fare de la diino.
#000021
Multoblaj versioj de la Actaeon-mito pluvivas, kvankam multaj estas fragmentaj.
La detaloj varias sed ĉe la kerno, ili implikas grandan ĉasiston, Actaeon kiun Artemiso iĝas vircervo por malobeo kaj kiu tiam estas mortigita per ĉashundoj.
Kutime, la hundoj estas sia propraj, kiu jam ne rekonas sian majstron.
Foje ili estas la leporhundoj de Artemiso.
#000022
Laŭ la normigita moderna teksto en la laboro, tiu de Lamar Ronald Lacey
The Myth of Aktaion: Literary and Iconographic Studies, la plej verŝajne originalversio da la mito estas ke Actaeon vizitis la ĉaskunulo de la diino kiun, ŝin nuda en ŝia sankta fonto, provoj aldevigi sin al ŝi.
Por tiu hibriso, li estas igita vircervo kaj forkonsumita memstare propraj leporhundoj.
Tamen, en kelkaj pluvivaj versioj, Actaeon estas fremdulo kiu okazas sur ŝi.
Malsamaj rakontadoj ankaŭ diverĝas en la malobeo de la ĉasisto, kiu foje simple vidas la virgulindiinon nuda, foje fanfaronante ke li estas pli bona ĉasisto ol ŝi, aŭ eĉ simple estante rivalo de Zeŭso por la amoj de Semela.
#000023
En kelkajn versiojn de la rakonto de Adoniso, kiu estis malfrua aldono al greka mitologio dum la helena civilizo, Artemiso sendis apron mortigi Adoniso kiel puno por lia tromemfida fanfaronaĵo ke li estis pli bona ĉasisto ol ŝi.
#000024
En aliaj versioj, Artemiso mortigis Adoniso por venĝo.
En pli postaj mitoj, Adoniso estis ligita kiel favorato de Afrodito, kaj Afrodito respondecis pri la morto de Hippolytus, kiu estis favorato de Artemiso.
Tial, Artemiso mortigis Adoniso por venĝi la morton de Hippolytus.
#000025
En ankoraŭ alia versio, Adoniso ne estis mortigita de Artemiso, sed de Areso, kiel puno por estado kun Afrodito.
#000026
Oriono estis la ĉaskunulo de Artemiso.
En kelkaj versioj, li estas mortigita fare de Artemiso, dum en aliaj li estas mortigita per skorpio sendita fare de Gaia.
En kelkaj versioj, Oriono provas delogi Opis, [28] unu el la anojn de Artemiso, kaj ŝi mortigas lin.
En versio de Aratus, [29] Oriono metas manon de la robo de Artemiso kaj ŝi mortigas lin en mem-defendo.
#000027
En ankoraŭ alia versio, Apolono sendas la skorpion.
Laŭ Hyginus [30] Artemiso siatempe amis Oriono'n (malgraŭ la malfrua fonto, tiu versio ŝajnas esti rara resto de ŝi kiel la preolimpika diino, kiu prenis partnerojn, kiel Eos faris), sed estis trompita en mortigado de li de ŝia frato Apolono, kiu estis "protekta" de la virgeco de sia fratino.
#000028
Tiuj ĝemelfiloj de Iphidemia kaj Pozidono, Otos kaj Ephialtes, kreskis grandege en juna aĝo.
Ili estis agresemaj, grandaj ĉasistoj, kaj ne povus esti mortigitaj se ili ne mortigis unu la alian.
La kresko de la Aloadae neniam ĉesis, kaj ili fanfaronis ke tuj kiam ili povis atingi ĉielon, ili kidnapus Artemiso'n kaj Hera kaj prenus ilin kiel edzinoj.
La dioj estis timigitaj de ili, krom Artemiso kiu kaptis bonan cervon (aŭ en alia versio de la rakonto, ŝi ŝanĝis sin en damainon) kaj saltis eksteren inter ili.
La Aloadae ĵetis iliajn lancojn kaj tiel erare mortigis unu la alian.
#000029
Kalisto estis la filino de Lycaon, Reĝo de Arkadio kaj ankaŭ estis unu el la ĉasinspektistoj de Artemiso.
Kiel kunulo de Artemiso, ŝi prenis ĉastecoĵuron.
Zeŭso ekaperis al ŝi alivestis kiel Artemiso, aŭ en kelkaj rakontoj Apolono'n, akiris ŝian fidon, tiam ekspluatis ŝin (aŭ seksperfortis ŝin, laŭ Ovidio).
Kiel rezulto de tiu renkonto, ŝi koncipis filon, Arcas.
#000030
Kolerigis, Hera aŭ Artemiso (kelkaj raportoj diras al ambaŭ) ŝanĝis ŝin en urson.
Arcas preskaŭ senvivigis la urson, sed Zeŭso maldaŭrigis lin ĵus en tempo.
For el kompato, Zeŭso metis Kaliston la urso en la ĉielon, tiel la originon de Kalisto la Urso kiel konstelacio.
Kelkaj rakontoj diras ke li poziciigis kaj Arcas kaj Kaliston en la ĉielon kiel ursoj, formante la Malgrandan Ursinon kaj grandajn Ursinojn.
#000031
Iphigenia kaj la Taurian Artemis
#000032
Artemiso punis Agamemno'n post kiam li senvivigis sanktan vircervon en sankta arbareto kaj fanfaronis ke li estis pli bona ĉasisto ol la diino.
Kiam la greka floto prepariĝis ĉe Aulis por foriri ke Trojo komencus la Trojan Militon, Artemiso'n trankviligis la ventojn.
La viziulo Calchas konsilis al Agamemno ke la nura maniero trankviligi Artemiso'n devis oferi lian filinon Iphigenia.
Artemiso tiam kaptis Iphigenia de la altaro kaj anstataŭigis cervon.
Diversaj mitoj estis rakontitaj pri kio okazis post kiam Artemiso prenis ŝin.
Aŭ ŝi estis alportita al Tauros kaj gvidita la pastroj tie aŭ iĝis la senmorta kunulo de Artemiso.
#000033
Reĝino de Tebo kaj edzino de Amphion, Niobe fanfaronis pri she supereco al Leto ĉar dum ŝi havis dek kvar infanojn ( Niobids), sep knabojn kaj sep knabinojn, Leto havis nur unu el ĉiu.
Kiam Artemiso kaj Apolono aŭdis tiun malpiecon, Apolono mortigis ŝiajn filojn kiam ili trejnis atletikon, kaj Artemiso pafis she filinojn, kiuj mortis senprokraste sen sono.
Apolono kaj Artemiso uzis venenigitajn sagojn por mortigi ilin, kvankam laŭ kelkaj versioj du el la Niobids estis ŝparitaj, unu knabo kaj unu knabinon.
Amphion, ĉe la vido de liaj mortaj filoj, mortigis sin.
Detruita Niobe kaj ŝiaj ceteraj infanoj estis fariĝis ŝtono de Artemiso kiam ili ploris.
La dioj mem enterigis ilin.
#000034
Chione estis princino de Pokis.
Ŝi estis kara de du dioj, Hermeso kaj Apolono, kaj fanfaronis ke ŝi estis pli bela ol Artemiso ĉar ŝi igis du diojn enamiĝi al ŝi tuj.
Artemiso estis kolerega kaj mortigis Chione per she sago aŭ frapis ŝin stulta per forpafado she lango.
Tamen, kelkaj versioj de tiu mito diras Apolono kaj Hermeso protektis ŝin kontraŭ la kolerego de Artemiso.
#000035
Atalanta, Oeneus kaj la Meleagrids
#000036
Artemiso savis la bebon Atalanta de mortado pro malvarmo post kiam ŝia patro forlasis ŝin.
Ŝi sendis inon portas mamnutri la bebon, kiu tiam estis kreskigita fare de ĉasistoj.
Sed ŝi poste sendis urson por vundi Atalanta ĉar homoj diris ke Atalanta estis pli bona ĉasisto.
Tio estas en kelkaj rakontoj.
#000037
Inter aliaj aventuroj, Atalanta partoprenis la ĉason al la Calydonian Boar, kiun Artemiso sendis por detrui Calydon ĉar reĝo Oeneus forgesis ŝin ĉe la rikoltoferoj.
En la ĉaso, Atalanta transverŝis la unuan sangon kaj estis aljuĝita la premio de la haŭto.
Ŝi pendigis ĝin en sankta arbareto ĉe Tegea kiel dediĉo al Artemiso.
#000038
Meleager estis heroo de Aetolia.
Reĝo Oeneus havis lin kolekti heroojn de refoje Grekio por ĉasi la Calydonian Boar.
Post la morto de Meleager, Artemiso iĝis liajn funebrajn fratinojn, la Meleagrids numido kiun Artemiso amis tre multe.
#000039
Polyphonte estis juna virino kiu fuĝis hejme preferante la ideon de virga vivo kun Artemiso al la konvencia vivo de geedziĝo kaj infanoj preferis de Afrodito.
Ĉar puno Afrodito malbenis ŝin, igante ŝin havi infanojn de urso.
La rezultaj idoj, Agrius, kaj Oreius estis sovaĝaj kanibaloj kiuj altiris la malamon al Zeŭso.
Finfine la tuta familio estis ŝanĝita en birdojn kaj pli specife malbonajn antaŭsignojn por la homaro.
#000041
Artemiso eble estis reprezentita kiel subtenanto de Trojo ĉar ŝia frato Apolono estis la patrondio de la grandurbo kaj ŝi mem estis vaste adorita en okcidenta Anatolio en historiaj tempoj.
En Iliado [34] ŝi venis al batoj kun Hera, kiam la diaj aliancanoj de la grekoj kaj trojanoj engaĝis unu la alian en konflikto.
Hera frapis Artemiso'n sur la oreloj kun she propra tremeto, igante la sagojn fali eksteren.
Ĉar Artemiso fuĝis plori al Zeŭso, Leto kolektis supren la arkon kaj sagojn.
#000042
Eneo estis helpita fare de Artemiso, Leto, kaj Apolono.
Apolono trovis lin pafvundita fare de Diomedes kaj levis lin al ĉielo.
Tie, la tri el ili sekrete resanigis lin en granda kamero.
#000044
Artemiso, la diino de arbaroj kaj montetoj, estis adorita ĉie en antikva Grekio.
Ŝiaj plej konataj sektoj estis sur la insulo de Deloso (ŝia naskiĝloko), en Atiko ĉe Brauron kaj Mounikhia (proksime de Pireo), kaj en Sparto.
Ŝi ofte estis prezentita en pentraĵoj kaj statuoj en arbarkonteksto, kunhavante arkon kaj sagojn kaj akompanita per cervo.
#000045
La antikvaj spartanoj kutimis oferi al ŝi kiel unu el siaj patrondiinoj antaŭ komencado de nova kampanjo.
#000046
Antaŭ-lanugaj kaj adoleskaj atenaj knabinoj estis senditaj al la rifuĝejo de Artemiso ĉe Brauron por servi la diinon dum unu jaro.
Dum tiu tempo, la knabinoj estis konataj kiel arktoi, aŭ malmulto ursinoj.
Mito klariganta tion sklavecŝtatojn kiujn urso formis la kutimon de regule vizitado de la urbo Brauron, kaj homoj tie nutris ĝin, tiel ke, dum tempo, la urso iĝis malsovaĝa.
Knabino incitetis la urson, kaj, en kelkaj versioj de la mito, ĝi mortigis ŝin, dum, en aliaj versioj, ĝi metis eksteren ungojn en ŝiajn okulojn.
Ambaŭ manierojn, la fratoj de la knabino senvivigis la urson, kaj Artemiso estis iritita.
Ŝi postulis ke junaj knabinoj "agu la urson" ĉe ŝia rifuĝo en punpago por la morto de la urso.
#000048
Virga Artemiso estis adorita kiel fekundeco/akuŝodiino en kelkaj lokoj, asimili Ilithyia, poste, laŭ kelkaj mitoj, ŝi helpis she patrinon en la livero de sia ĝemelo.
Dum la Klasika epoko en Ateno, ŝi estis identigita kun Hekato.
Artemiso ankaŭ asimilis Caryatis ( Carya).
#000049
Kiel Aeginaea, ŝi estis adorita en Sparto;
la nomo signifas ĉiu huntres de ĉamo, aŭ la uzanton de la ĵetlanco ( αἰγανέα).
Ankaŭ en Sparto, Artemiso Lygodesma estis adorita.
Tiu epiteto signifas "saliko-saltego" de la Gr.
ligoj (λυγός, saliko) kaj desmoj (δεσμός, obligacio).
La saliko aperas en pluraj malnovgrekaj mitoj kaj ritoj.
#000050
Ŝi estis adorita ĉe Naupactus kiel Aetole;
en ŝia tempio en tiu urbo ekzistis statuo el blanka marmoro reprezentanta ke ŝi ĵetas ĵetlancon.
Tiu "Aetolian Artemis" ne estintus prezentita ĉe Naupactus, antikve loko de Ozolian Locris, ĝis ĝi estis aljuĝita al la Aetolians fare de Filipo la 2-a.
Strabrekordoj alia policdistrikto de "Aetolian Artemos" ĉe la kapo de la Adriatiko.
Kiel Agoraea ŝi estis la protektanto de la Agoro.
#000051
Kiel Agrotera , ŝi estis aparte asociita kiel la patrondiino de ĉasistoj.
En Athens Artemis estis ofte rilata al la loka Aeginiana diino, Aphaea .
Kiel Potnian Theron , ŝi estis la patrono de sovaĝaj bestoj;
Kiel Kourotrophos , ŝi estis la flegistino de jnuloj.
Kiel Locheia, ŝi estis la diino de akuŝo kaj midŭive.
#000052
Ŝi foje estis konata kiel Cynthia , de she naskiĝloko sur Monto Cynthus sur Deloso, aŭ Amarynthia de festivalo en ŝia honoro origine tenis ĉe Amarynthus en Eŭbeo.
#000053
Ŝi foje estis identigita sub la nomo Febo, la virineca formo de la suna epiteto de ŝia Fratapolono Phoebus.
#000054
Alphaea, Alpheaea, aŭ Alpheiusa ( Gr. ἀλφαῖα, ἀλφεαία, aŭ ἀλφειοῦσα) estis epiteto ke Artemiso derivita de la riverdio Alpheius, kiu laŭdire estis nove enamiĝinte kun ŝi.
Estis sub tiu nomo ke ŝi estis adorita ĉe Letrini en Eli, [42] [43] kaj en Ortygia.
Artemis Alphaea estis rilata al la uzado de maskoj, plejparte pro la legendo kiu fuĝante de la progresoj de Alpheius, ŝi kaj ŝiaj nimfoj evitis lin kovrante siajn vizaĝojn.
#000055
Artemiso estis naskita en la sesa tago, kiu igis ĝin sankta por ŝi.
#000057
(januaro 2013) Artemiso en arto
#000059
La plej maljunaj reprezentadoj da Artemiso en greka Arkaika arto portretas ŝin kiel Potnian Theron ("Reĝino de la bestaĉoj"): pafvundita diino tenante vircervon kaj leopardon en she manoj, aŭ foje leopardon kaj leonon.
Tiu pafvundita Artemiso gluiĝis en eks-votos kiel Artemis Orthia, al rifuĝejo proksime de Sparto.
#000060
En greka klasika arto ŝi estas kutime portretita kiel inaŭgura huntres, juna, alta kaj svelta, vestita en la mallonga jupo de knabino, [53] kun ĉasado de botoj, tremeto, arko [54] kaj sagoj.
Ofte, ŝi estas montrita en la pafadpozo, kaj estas akompanita per ĉashundoj aŭ vircervo.
Se portretite kiel lundiino, Artemiso portis longan robon kaj foje vualo kovris ŝian kapon.
Ŝia pli malhela flanko estas rivelita en kelkaj florvazpentraĵoj, kie ŝi estas montrita kiel la mort-alportada diino kies sagoj iĝis junaj junulinoj kaj virinoj, kiel ekzemple la filinoj de Niobe.
#000061
Artemiso foje estis reprezentita en Klasikaĵarto kun la krono de la lunark luno, kiel ekzemple ankaŭ trovis sur Luna kaj aliaj.
#000062
La 7-an de junio 2007, romia epoko bronzskulptaĵo de Artemiso kaj la Vircervo estis ŝanĝita ĉe la aŭkcia firmao de Sotheby en New York-ŝtato fare de la Albright-Knox-Artgalerio en 25.5 milionoj USD.
#000063
Laŭ la Homera Himno al Artemiso, ŝi havis oran arkon kaj sagojn, kiam ŝia epiteto estis Khryselakatos, "de la Ora Ŝafto", kaj Iokheira (Duŝita per Sagoj).
La sagoj de Artemiso ankaŭ povis alporti subitmorton kaj malsanon al knabinoj kaj virinoj.
Artemiso ricevis she arkon kaj sagon por la unua fojo de La Kyklopes, kiam tiu ŝi demandis de she patro.
La arko de Artemiso ankaŭ iĝis la atestanto de la ĵuro de Kalisto de ŝia virgeco.
En pli posta sekto, la arko iĝis la simbolo de kreskanta luno.
#000064
La armea ĉaro de Artemiso estis produktita el oro kaj estis tirita per kvar oraj kornecaj cervoj (Elaphoi Khrysokeroi).
La bridoj de ŝia armea ĉaro ankaŭ estis produktitaj el oro.
#000065
Kvankam sufiĉe malofte, Artemiso foje estas portretita per ĉaslanco.
Ŝia sekto en Aetolia, la Artemis Aetolian, montris ŝin per ĉaslanco.
La priskribo pri la lanco de Artemiso povas esti trovita en la Metamorfozo de Ovidio, [ kie?
dum Artemiso per fiŝkaptadlanco ligite kun ŝia sekto kiel patrondiino de fiŝkaptado.
#000066
Kiel diino de inaŭguraj dancoj kaj kantoj, Artemiso ofte estas portretita per liro.
#000067
Cervoj estis la nuraj bestoj tenitaj sanktaj al Artemiso mem.
Sur vidi cervon pli granda ol virbovo kun kornbrilado, ŝi enamiĝis al tiuj estaĵoj kaj tenis ilin sanktaj.
Cervoj ankaŭ estis la unuaj bestoj kiujn ŝi kaptis.
Ŝi kaptis kvin orajn kornecajn cervojn nomitajn Elaphoi Khrysokeroi kaj kontrolis ilin al she armea ĉaro.
La tria laboro de Heraklo, ordonita de Eurystheus, konsistis el kaptado de la Cerynitian Cervino vivanta.
Heraklo petegis Artemiso'n por pardono kaj promesis resendi ĝin vivanta.
Artemiso pardonis al li sed laŭcelan Eurystheus por she kolerego.
#000068
Artemiso ricevis she ĉashundojn de Pajno en la arbaro de Arkadio.
Pajno donis Artemiso du nigrablankaj hundoj, tri ruĝetaj, kaj oni ekvidis unun - tiuj hundoj povis ĉasi eĉ leonojn.
Pajno ankaŭ donis sep virinaĉojn de la plej bona arkadia raso Artemiso.
Tamen, Artemiso ĉiam nur kunportis sep hundoĉasadon en ĉiu tempo.
#000069
La virporkon malfacilas unu el la favoratbestoj de la ĉasistoj, kaj ankaŭ malsovaĝigi.
En honoro de la kapablo de Artemiso, ili oferis ĝin al ŝi.
Oineus kaj Adoniso estis ambaŭ mortbatita per la virporko de Artemiso.
#000071
Artemiso sentis kompaton por la Meleagrids kiam ili funebris pri sia perdita frato, Meleagor, tiel ke ŝi transformis ilin en Numidon por esti siaj favoratbestoj.
#000072
Hawks estis la preferitaj birdoj de multaj el la dioj, Artemiso inkludis.
#000074
Palmo kaj Cipreso estis eldonitaj [ klarigo bezonis ] por esti ŝia naskiĝloko.
Aliaj plantoj sanktaj al Artemiso estas Amaranth kaj Asphodel.
#000076
Artemiso kiel the Lady of Efeso
#000077
Artemiso estas la akronimo por "Architectures de bolometres pour des Telescopes a grand champ de vue dans le-domaino Sub-Millimetrique au Sol", granda bolometro fotilo en la submilimeter intervalo kiu estis instalita en 2010 ĉe la Atacama Pathfinder Experiment (APEKSO), situanta en la Atacama Dezerto en norda Ĉilio.
#000080
La taksonomia genro Artemia , kiu tute konsistas el la familio Artemiidae, venas de Artemiso.
Artemia estas akvaj krustacoj konataj kiel salkankreto, la plej konata specio de kiu, Artemia salina , aŭ Sea Monkeys, estis unue priskribita fare de Linnaeus en lia Systema Naturae en 1758.
Artemia viva en salakvaj lagoj, kaj kvankam ili preskaŭ estas neniam trovitaj en malferma maro, ili prezentiĝas laŭ la Egeo-marbordo proksime de Efeso, kie la Templo de Artemiso siatempe staris.
#000081
Listo de negravaj grekaj mitologiaj figuroj
#000085
Helena mitologio en popola kulturo
#000086
Artemiso (helene Ἀρτεμίς) estas en la helena mitologio la virga diino de la ĉaso kaj unu el la 12 ĉefaj grekaj dioj, unu el la plej populara inter la grekoj. Oni komune bildigis ŝin kiel juna virino en cervledaj vestoj, kaj kun arko kaj arĝentaj sagoj en la manoj. Ŝia arbo estas la cipreso. Ŝia astro estas la luno. Ŝi helpas la virinojn en la akuŝo. Ŝi gardis sian virgecon tre ĵaluze (unufoje transforminte viron, kiu vidis ŝin sen vesto, en cervon)
#000087
Artemiso kaj Apolono estas ĝemelaj gefiloj de Zeŭso kaj Letoa. Kiel Apolono estis la dio de la suno, do Artemiso estis la diino de la luno. Ŝi komplementis Apolonon.
#000088
Artemiso kaj la giganto Oriono pasigis multan tempon kune, kaj Apolono ne ŝatis tion. Tial Apolono petis Artemison pruvi ŝian arkpafadan lertecon. Ŝi devis trafi malproksiman celon, kiu flosis en la maro. Artemiso estis bona arkisto, kaj ŝi trafis la celon. Ĝi estis la kapo de Oriono. Ŝi mortigis sian bonan ĉaskamaradon, kies konstelacio nun estas en la ĉielo.
#000089
La centro de ŝia kulto estis en Efeso, kie staris ŝia Templo, unu el la sep mirindaĵoj de la antikva mondo. La Templo estis fermita en 381 de la (kristana) imperiestro. En la Biblio, la kristanoj de la 1-a jarcento rigardis ŝin kiel rivalo al sia Dio.
#000090
La romianoj nomis ŝin Diana, kies kulto kunfandis kun la greka kulto de Artemiso.
#000091