Kvankam la plej fruaj signoj de luktosporto iras reen Jarmilojn, la verajn radikojn malfacilas rekonstrui.
Enecaj padronoj de homa agreso kiuj inspiras praktikon de imita batalo (aparte luktante) kaj Optimumigon de grava proksima batalo kiam kulturaj universalaĵoj estas sendube hereditaj de la antaŭ-homa stadio, kaj estis transformitaj en " arton " de la plej frua apero de tiu koncepto.
Efektive, multaj universalaĵoj de batalarto estas fiksitaj per la detaloj de homa fiziologio kaj ne dependaj de specifa tradicio aŭ epoko.
#000001
Specifaj militemaj tradicioj iĝas identigeblaj en Classical Antiquity, kun disciplinoj kiel ekzemple shuaijiao, greka luktado aŭ tiuj priskribitaj en la hindaj epopeoj aŭ la Fonto kaj Autumn Annals de Ĉinio.
#000002
1 Antikvo (Zhou al Jin)
#000004
[ dubindaj - ĵetdiskoj ] La plej frua indico por detaloj de luktosporto kiel trejnite en la pasinteco venas de bildigoj de bataloj, kaj en metafora arto kaj en frua literaturo, krom analizo de arkeologia indico, precipe de armilaro.
La plej malnova artverko prezentanta scenojn de batalo, datanta reen 3400 a.K., [1] estis la Ancient Egyptian pentraĵoj montrantaj iun formon de lukto komparebla al la akcioj;
kaj geamikiĝo reen 3000 a.K. en Mezopotamio ( Babelo), krizhelpoj kaj la poemoj de la unuaj signoj de lukto estis trovita.
Laŭ Vjetnamio, cicdesegnaĵoj kaj skizoj de 2879 a.K. certaj manieroj de batalo kombinita kun la uzo de glavo, bastono, arko, kaj lancoj.
#000005
Luktado estas homa universalaĵo, kaj ankaŭ estas observita en aliaj homsimioj, precipe en junaj.
#000006
La lanco estis en uzo ekde la Malsupra Paleolitiko kaj retenis sian centran gravecon bone en la dua jarmilon p.K.
La arko aperas en la Supra Paleolitiko kaj estas same nur iom post iom anstataŭigita per la arbalesto, kaj poste en la Komuna Erao. al pafiloj
Veraj bladeitaj armiloj aperas en la Neolitiko per la ŝtonadzo, kaj diversiĝas en formo en la kurso de la Bronzepoko ( khopesh / kopis, glavo, ponardo)
#000007
Kelkaj fruaj ekzemploj estas la bildigo de luktado de teknikoj en tombo de la Meza Imperio de Egiptio ĉe Beni Hasan (ĉ. 2000 a.K.) kaj bildaj reprezentadoj de pugno batalado en la minoa civilizo datrilatanta al la dua jarmilo a.K.
#000008
En antikva Ĉinio, la Yellow Emperor
Huangdi (2698 a.K.) estas priskribita kiel fama generalo kiu, antaŭ iĝi la gvidanto de Ĉinio, skribis detalemajn disertaĵojn pri medicino, astrologio kaj la luktosporto.
Literaturaj priskriboj de batalo komenciĝas en la dua jarmilo a.K., kun mencio de armilaro kaj batalo en tekstoj kiel la Gilgameŝ eposaj aŭ la Platformo-Veda.
Detala priskribo de Late Bronze Age al Early Iron Age-mal-al-mana batalo per lanco, glavo kaj ŝildo estas trovita en Iliado (c. 8-an jarcenton a.K.) kaj ankaŭ la Mahabharatha .
#000009
Egipta fresko prezentanta soldatedukon ĉe Beni Hassan estas la plej maljuna konata arta reprezentado de la monda de organizita militanta sistemo.
En gimnastikejoj similaj al tiuj de Grekio, rekrutoj praktikus luktadon, kalistenion kaj duelante kun bastono.
La ataka armilo ŝajne havis korbo-gardiston protektantan la manon, dum maldekstra antaŭbrako havis krurbastonon allaĉita sur por funkcii kiel ŝildo.
Soldatoj batalis kontraŭ lancoj, grandaj ŝildoj kun okulkavo, kluboj, aksoj, adzbuĉas, draŝiloj, arkoj, skarpoj, kaj glavojn de diversaj formoj.
La enkonduko de Islamo poste alportis arabajn armilojn, kiraso- kaj bataladstilojn al Nordafriko.
#000010
Mal-al-mana batalteorio, inkluzive de la integriĝo de nocioj de " malmolaj " kaj " molaj " teknikoj, estas klarigita en la rakonto de la Maiden of Yue (Junulino de Yue) en la Fonto kaj Autumn Annals de Wu kaj Yue (5-a jarcento a.K.).
#000011
Jiǎolì ankaŭ estas menciita en la Classic of Rites (Klasikaĵo de Ritoj) (unua jarcento a.K.).
#000014
En la Dinastio Tang, priskriboj de glavodancoj estis eternigitaj en poemoj fare de Li Bai kaj Du Fu.
En la Kanto kaj Juan-dinastioj, ksiangpu (la plej frua formo de sumoo) konkursoj estis sponsoritaj fare de la imperiestraj kortegoj.
#000016
Koncerne la Shaolin bataladsistemon, la plej malnovaj signoj de Shaolin-partopreno en batalo estas steleo de 728 p.K. kiu atestas du okazoj: defendo de la Ŝaolina templo de banditoj proksimume 610 p.K., kaj ilia posta rolo en la malvenko de Wang Shichong ĉe la Battle of Hulao (Batalo de Hulao) en 621 AD From la 8-a al la 15-a jarcentoj, ekzistas neniuj recentaj dokumentoj kiuj disponigas signojn de Shaolin-partopreno en batalo.
#000017
La modernaj konceptoj de ŭushu aperas de la forpasinta Ming al fruaj Qing-dinastioj (16-a ĝis 17-a jarcentoj).
#000018
Inter la 16-a kaj 17-a jarcentoj ekzistas almenaŭ kvardek pluekzistantaj fontoj kiuj disponigis indicon ke, ne nur trompis monaĥojn de Shaolin-praktiko luktosporto, sed militema praktiko fariĝis tia integrita elemento de Shaolin monaĥa vivo ke la monaĥoj sentis la bezonon pravigi ĝin kreante novan budhanan popolscion.
#000019
Referencoj de militema praktiko en Shaolin aperas en diversaj literaturaj ĝenroj de la forpasinta Ming: la tombaj surskriboj de Shaolin-militistmonaĥoj, batalsportaj manlibroj, armeaj enciklopedioj, historiaj skribaĵoj, vojaĝraportoj, fikcio, kaj eĉ poezio.
Tamen tiuj fontoj ne montras al iu specifa stilo originis de Shaolin.
#000020
Tiuj fontoj, kontraste al tiuj de la Tang-periodo, rilatas al Shaolin-metodoj de armita batalo.
Tio inkludi la forton de Shaolin-monaĥoj kaj por kiuj ili fariĝis famaj - la kunlaborantaro (pafilo);
Generalo Qi Jiguang inkludis tiujn teknikojn en sia libro, Disertaĵo de Efika Disciplino.
Malgraŭ la fakto ke aliaj kritikis la teknikojn, Ming General Yu Dayou vizitis la templon kaj ne estis imponitaj kun kion li vidis, li rekrutis tri monaĥojn kiujn li trejnus dum malmultaj jaroj post kiuj ili revenis al la templo por trejni liajn kunmonaĥojn.
#000021
La bataladsistemoj de Sudazio devas esti ekzamenitaj kiel tutaĵo, inkluzive de ne nur moderna Hindio sed ankaŭ la historiaj teritorioj de aktuala Pakistano, Bangladeŝo kaj Sri-Lanko.
Klasikaj sanskritaj epopeoj enhavas la plej fruajn skribajn raportojn pri batalo en Hindio.
La esprimo dwandwayuddha rilatis al duelo, tia ke ĝi estis batalo inter nur du militistoj kaj ne armeoj.
La Mahabharato priskribas longedaŭran batalon inter Arjuna kaj Karna uzanta arkojn, glavojn, arbojn kaj ŝtonojn, kaj pugnojn.
Rakontoj priskribantaj Kriŝno'n raportas ke li foje okupiĝis pri luktomaĉoj kie li uzis genuostrikojn al la brusto, stampiloj al la kapo, harartirado, kaj sufokigtenoj.
Alia senarma batalo en la Mahabharato priskribas du batalantojn boksantajn kun kunpremitaj pugnoj kaj batalantajn kontraŭ piedbatoj, fingrostrikoj, genuostrikoj kaj ĉef pugoj.
Krishna Maharaja, kiu sole venkis elefanton laŭ la Mahabharato, estas kreditita kun evoluigado de la dek ses principoj de armita batalo.
#000022
Multaj el la popularaj sportoj menciitaj en la Vedaj kaj la epopeoj havas iliajn originojn en soldateduko, kiel ekzemple boksado ( musti-yuddha), luktado ( malladwandwa), armea ĉaro-vetkuro ( ratakalan), rajdado ( aswarohana) kaj arkpafado ( dhanurvidya).
Konkuradoj estis aranĝitaj ne ekzakte kiel konkurso de la lerteco de la ludantoj sed ankaŭ kiel rimedo de trovado de novedzo.
Arjuna, Ramo kaj Siddhartha Gautama ĉiu gajnis iliajn partnerojn en tiaj turniroj.
#000023
La dek senarmaj bataladstiloj de norda Hindio laŭdire estis kreitaj en malsamaj lokoj bazitaj sur bestoj kaj dioj, kaj dizajnitaj por la speciala geografio de sia origino.
Tradicio atributas ilian konverĝon al la 6-ajarcenta en la budhana universitato de Takshashila, situanta en la Panjab-regiono de hodiaŭ.
#000024
Kiel aliaj branĉoj de sanskrita literaturo, disertaĵoj sur luktosporto iĝas pli sistemaj en la kurso de la unua jarmilo p.K.
La barakta arto de vajra-mushti estas meciita en fontoj de la fruaj jarcentoj p.K.
Armeaj raportoj pri la Gupta imperio (ĉ. 240-480) kaj la pli posta Agni Purana identigas pli ol 130 malsamajn armilojn, dividitan en ĵetitajn kaj neĵetitajn klasojn kaj plu en subklasoj.
La Kamasutro verkita fare de Vātsyāyana proponitaj ke virinoj devus regule "trejni per glavo, bastono, skermbastono, kaj arko kaj sago."
#000025
Bataladartoj ne estis ekskluzivaj al la Kshatriya kasto, kvankam la militistoklaso uzis la sistemojn pli grandskale.
La 8-ajarcenta teksto Kuvalaymala de Udyotanasuri registris tiajn sistemojn estantajn instruita ĉe gurukulaj instruejoj, kie braminaj studentoj de ĉie en la subkontinento "lernis kaj trejnis arkpafadon, batalante kontraŭ glavo kaj ŝildo, per ponardoj, bastonoj, lancoj, kaj kun pugnoj, kaj en dueloj (niudham)."
#000027
La plej frua recenta manlibro de hinda luktosporto estas enhavita kiel ĉapitroj 248 ĝis 251 en la Agni Purana (c. 8-a - 11-an jarcentojn), donante raporton pri dhanurveda en totalo de 104 shloka.
Tiuj versoj priskribas kiel por plibonigi la individuan lertecon de militisto kaj mortigi malamikojn uzantajn diversajn malsamajn metodojn en militado, ĉu militisto iris al milito en armeaj ĉaroj, elefantoj, ĉevaloj, aŭ sur piedo.
Piedmetodoj estis subdividitaj en armitan batalon kaj senarmigis batalon.
La unua inkludis la arkon kaj sagon, la glavon, lancon, maŝon, kirason, fersageton, klubon, batalhakilon, ĵetdiskon, kaj la tridenton.
Ĉi-lasta inkludis luktantaj, genuostrikoj, kaj trupremadon kaj piedbatantan metodojn.
#000028
La historia origino de japana luktosporto povas esti trovita en la militistotradicioj de la samurajo kaj la kastismo kiu limigis la uzon de armiloj de membroj de la ne-militistaj klasoj.
Origine, samurajo estis atendita esti scipova en multaj armiloj, same kiel senarmigis batalon, kaj ekhavi la plej altan eblan majstradon de batalkapabloj, por la celo de glorado de aŭ si aŭ ilia vasalo.
Granda nombro da lernejoj evoluis por instrui tiujn kapablojn kun tiuj ekzistado antaŭ la Meiji-Restaŭracio klasifikita kiel Koryū ( 古流 ?
Dum tempo ekzistis tendenco fore de la tradicia celo ĝis filozofio de kunligaj spiritaj celoj kun la klopodo por perfektigi iliajn militemajn kapablojn.
#000029
Taekkyeon estas la tradicia batalarto de Koreio.
Taekkyeon venis en ekziston iam antaŭ ol la Silla dinastio unuigis la duoninsulon.
Estas kredite Taekkyeon estis konata kiel Subak en tiu tempo.
Taekkyeon temigas vertikalan bataladon: piedlerto, piedbatojn, strikojn, blokojn, ĵetojn kaj ritmon.
#000031
Ssireum estas la tradicia luktadarto de Koreio.
Gakjeokong (각저총:角抵塚) murpentraĵoj montras ke luktante en Koreiaj datoj reen jam la antaŭ-tri regnepoko.
La Libro de Posta HAN, ĉina dokumento kiu aŭ antaŭe aŭ frue en la historio de la Tri Regnoj estis skribita ankaŭ havas notojn pri korea luktado.
[ citaĵo bezonis ] Ssireum unue akiris ĝeneraligitan popularecon dum la Joseon-Dinastio (1392-1910).
#000032
Du koreaj luktosportmanlibroj Muyejebo kaj Muyedobotongji datas de 1598 kaj 1790, respektive.
#000033
Eŭropa luktosporto konvenas perceptebla en greka antikvaĵo kun pankration kaj aliaj militeme al orientitaj disciplinoj de la antikva Olimpikoj.
Boksado iĝis olimpika en Grekio jam 688 a.K.
Detalaj bildigoj de luktado de teknikoj estas konservitaj en florvazpentraĵoj de la Klasika epoko.
Iliado de Homero havas kelkajn detalajn priskribojn de duelo per lanco, glavo kaj ŝildo.
#000034
Gladiatoreca batalo ŝajnas havi etruskajn radikojn, kaj estas dokumentita en Romo de la 260oj a.K..
#000035
La papirusfragmento konata kiel P.Oxy. III 466 (duan jarcenton) estas la plej frua recenta literatura priskribo de luktado de teknikoj.
#000036
En Sardegna (Italio), en la Bronzepoko estis trejnita militanta stilo nomita istrumpa.
Ĝi estas pruvita per la verdikto de malgranda bronza statuo (nomita "Bronzetto dei lottatori" aŭ la bronzo de batalanto), kie du batalantoj estas sur la tero.
#000037
Bildaj fontoj de mezepoka batalo inkludas la Bayeux-gobelinon (11-a jarcento), la Morgan Bible (13-a jarcento).
#000038
La islandaj sagaoj enhavas multajn realismajn priskribojn de Vikingerao batalo.
#000039
La plej frua pluekzistanta diligenta luktosportmanlibro estas la MS I.33 (ĉ. 1300), detaligo glavon kaj ŝildon batalon, kompilitan en Frankoniana monaĥejo.
La manuskripto konsistas el 64 bildoj kun latina komentaĵo, intermetita kun teknika vortprovizo en la germana.
Dum ekzistas pli fruaj manlibroj de luktado de teknikoj, mi.
33 la plej frua konata manlibro dediĉita al instruadarmita duelo estas
#000040
Lukti ĉie en la Mezepoko estis trejnita per ĉiuj sociaj tavoloj.
Turnirado kaj la turniro estis populara luktosporto trejnita fare de nobelaro ĉie en la Maksimumo kaj Finmezepoko.
#000041
En la Finmezepoko, skermejojn ( Fechtschulen ) por la nova burĝa klaso iĝas popularaj, pliigante la postulon je profesiaj instrukciistoj (skermmajstroj, Fechtmeister).
La luktosportteknikoj instruitaj en tiu periodo estas konservitaj en kelkaj 15-ajarcenta Fechtbücher .
#000043
La malfrua mezepoka germana lernejo pluvivas en la Germanan Renesancon, kaj ekzistas kelkaj presitaj 16-ajarcentaj manlibroj (precipe tiu de Joachim Meyer, 1570).
Sed ekde la 17-a jarcento, la germanaj lernejmalkreskoj en favoro de la itala Dardi-lernejo, reflektante la transiron al rapiro skermanta en la superaj klasoj.
Luktado venas por esti vidita kiel malsublima okupo konvena por la malsuperaj klasoj kaj ĝis sia 19-ajarcenta reviviĝo kiam moderna sporto iĝas limigita al homluktado.
#000044
En la baroka periodo, modoskipdeĵoroj de la itala ĝis hispanaj majstroj, kaj iliaj kompleksaj sistemoj de Destreza.
En la mid-18-a jarcento, en harmonio kun la ĝenerala Rokok modo, francaj majstroj ekstaras al internacia eminenteco, lanĉante la tavoleton, kaj multe de la terminologio daŭre fluon en moderna sport'oskermado.
#000045
Akademia skermado prenas sian originon en la Mezepoko, kaj estas kondiĉigita de la ŝanĝoj de skermadmodo dum la Early Modern-periodo.
Ĝi establas sin kiel la apartan stilon de Mensur skermanta en la 18-a
#000047
La tradicia persa stilo de baraktado estis konata kiel koshti, kun la korpekzercado kaj trejnita sporto konata kiel varzesh-e duonkudranio.
Ĝi laŭdire [22] estas spurebla reen al Arsacid Parthian fojoj (132 a.K. - 226 p.K.), kaj daŭre estas vaste trejnita hodiaŭ en la regiono.
Sekvi la evoluon de Sufi Islamo en la 8-a-jarcenta p.K., varzesh-e pahlavani absorbis filozofiajn kaj spiritajn komponentojn de tiu religio.
Aliaj historiajn manipuli stilojn de la regiono inkludas turklingvajn formojn kiel ekzemple kurash, köräş kaj iağlı güreş.
#000048
La nordaraba tradicio de rajdarto rapide iĝis integrita parto de militado ĉie en la araba mondo kaj multe de la Proksima Oriento.
La Mezepoko vidis la prosperadon de la furusiyya kulturo, kombinante la maljunegan beduenkoncepton de honoro ( muru'ah) kun la islamaj idealoj de kavalireco.
Fārys (elvokiva kavaliro aŭ rajdanto) unue kulturus liajn kapablojn en luktado kaj armitan batalon sur la tero antaŭ lerni batali dum surĉevale.
Furusiyya literaturo de la 9-a ĝis 15-a-jarcenta interkonsento kun rajdado, arkpafado, armea strategio, duelante kaj ŝarganta per la lanco.
Armita batalado inkludis la uzon de la glavo ( saif), lanco, lancon, ĵetlancon, ponardon ( jambiya), kunlaborantaron, hakilon ( tabar), militmartelon, kaj kurban arkon.
#000049
La okcidenta intereso en orientazia luktosporto datoj reen al la malfrue 19-a jarcento, pro la pliiĝo en komerco inter la Okcidento kun Ĉinio kaj Japanio.
[ citaĵo bezonis ] eŭropa luktosporto antaŭ tiu tempo estis temigis la duela glavo inter la superaj klasoj unu mano, kaj diversaj stiloj de homluktado inter la malsuperaj klasoj la alian.
#000050
Savate aperas en la frua 19-a jarcento en Francio, kiel miksaĵo inter angla boksado kaj franca homo piedbatanta teknikojn.
En tiu tempo, en Francio, ĝi ekzistis en trejnsalonoj nomitaj vendod'arme'oj kie savato, angla boksado, skermado, kano de batalo kaj foje eĉ lukti estis trejnita.
#000051
Edward William Barton-Wright, brita fervoja inĝeniero kiu studis jujutsu laborante en Japanio inter 1894-97, estis la unua viro konata esti instruinta azian luktosporton en Eŭropo.
Li ankaŭ fondis eklektikan luktosportstilon nomitan Bartitsu kiu kombinis jujutsu, ĵudon, boksadon, savato- kaj bastonbataladon.
Ankaŭ dum la malfruaj 19-a kaj fruaj 20-a jarcentoj, kaptas luktad konkursojn iĝis imense populara en Eŭropo.
#000052
La evoluo de Brazila ĵuĵicuo de la frua 20-a jarcento estas idealekzemplo de la tutmonda kruc-polenado kaj sinkretismo de luktosporttradicioj.
#000053
La rekonstruo de batalarto kiel trejnite en specifa periodo estas aparta de la praktiko da tradicia militanta sistemo donita malsupren per majstro-studenta dissendo.
La plej granda movado de luktosportrekonstruo estas la Historia eŭropa Luktosportreviviĝo (HEMA), akirante impeton ekde la malfruaj 1990-aj jaroj.
Laŭ limigita mezuro, ekzistas ankaŭ provoj rekonstrui aliajn stilojn, kiel ekzemple korea skermarto (kiel en Haidong Gumdo, evoluigita en la 1980-aj jaroj) kaj persa armita batalo nomita razmafzar.
#000055
La japana esprimo Koryū rilatas al "maljunaj lernejoj" de luktosporto kiuj antaŭdatas 1868;
ĝi ne implicas ke historiaj stiloj estas aktive rekonstruitaj, ĵus ke la tradicio de la lernejo iras reen 150 jarojn aŭ pli.
#000056
Rekonstruita batalarto nepre ripozas sur historiaj rekordoj, aŭ kontraŭbatalas manlibrojn aŭ bildajn reprezentantarojn.
Luktosportrekonstruo specife ne postulas nerompitan tradicion de iu historia luktosporto.
Kontraŭe, la kondiĉo estas ke en nerompita tradicio, stiloj signife evoluas dum tempo.
Estas ne necese ke la tradicio por estintus interrompita por rekonstrui pli fruan stilon;
kazo en punkto estas klasika skermado kiu rekonstruas la sportskermadon de la 19-a jarcento antaŭ ol ĝi evoluigis en nunan olimpikan skermadon, aŭ historian germanan ringen kiu dum tempo evoluis en nuntempajn stilojn de homluktado.
Asertoj de antikva luktosporto kiuj pluvivas senŝanĝaj laŭ nerompita tradicio (ekz. kiel sugestite fare de Yehoshua Sofer), ne kategoriiĝas sub rekonstruo kaj estas proksime de sia naturo nekontroleblaj, eĉ al la persono faranta la aserton.
#000057
Certaj modernaj lernejoj de Ninĵucuo povas kategoriiĝi sub la kategorio da luktosportrekonstruo;
la Bujinkan organizo postulas bazigi sian instruadon sur manuskripto dokumentanta historian lernejon, konatan kiel Togakure-ryū, datita al la 12-a jarcento.
Sed ĉar tiu manuskripto estas supozeble en la privata posedo de Masaaki Hatsumi, sia aŭtenteco, aŭ efektive ekzisto, ne povas esti konfirmita fare de sendependaj partioj.
#000058