Shigeru Mizuki ( 水木 しげる , Mizuki Shigeru ?
, marto 8, 1922 - novembron 30, 2015) estis japana Mangaoverkinto kaj historiisto, plej konata por lia serio GeGeGe no Kitarō (japane: ゲゲゲの鬼太郎, laŭlitere "fantoma Kitarō") - originale titolita Hakaba Kitarō (japane: 墓場鬼太郎, laŭlitere "Kitarō de la Tombejo") - Kappa no Sanpei, kaj Akuma-kun.
Naskita en hospitalo en Osako kaj levita en la grandurbo de Sakaiminato en Tottori-prefektejo, [1] li poste moviĝis al Chōfu, Tokyo (Kōfu, Tokio) kie li restis ĝis sia morto.
Lia aŭtornomo, Mizuki, venas de la tempo kiam li administris gastejon nomitan "Mizuki Manor" dum li desegnis bildojn por kamishibai.
Specialisto en rakontoj de Yōkai (妖怪, tradiciaj japanaj monstroj, demonoj, kaj koboldoj), li estas konsiderita ĉampiono pri la ĝenro.
Mizuki ankaŭ estis konata historiisto, publikigante verkojn rilatigantajn al monda historio, japana historio, kaj sia propra 2-mondmilito sperto.
#000001
Sur alveni hejme, Mizuki komence planis reveni al Nov-Gvineo;
tamen, la okupo de Japanio ŝanĝis tion.
Liaj vundoj malgrande por helpis, nek faris la fakton ke lia pli maljuna frato, artilerioficiro, estis kondamnita kiel militkrimulo por havado de militkaptitoj efektivigita.
De lia reveno ĝis 1956 li laboris kiel kinfunkciigisto ĝis sia paŭzo kiel karikaturisto.
#000004
En 1957, Mizuki publikigis sian debutlaboron, Rocketman.
Ekde tiam, li publikigis multajn verkojn, kaj en iōkai kaj armeaj verkoj.
Li ankaŭ skribis multajn librojn pri kaj subjektoj, inkluzive de aŭtobiografio pri sia tempo en New Britain Island kaj Mangaobiografio de Adolf Hitler.
En 1991, li publikigis mallongan laboron titolita Milito kaj Japanio publikigis en La Sesa Klasigisto, populara edutainment revuo por junularoj, detaligante la abomenaĵojn faritajn fare de la japana armeo dum ilia furiozado en Ĉinio kaj Koreio kaj estas rakontita fare de Nezumi Otoko.
La laboro funkcias kiel potenca kontrapunkto al reviziisma Mangao kiel la verkoj de Yoshinori Kobayashi kaj per etendaĵo manieron por Mizuki por esprimi lian koleron ĉe tiuj respondecaj por ĉiuj la viktimoj de Japanio.
Kiam ne laborante en ambaŭ kampoj, li pentras kelkajn subjektojn, kvankam tiuj verkoj ne estas same konataj kiel liaj literaturaj kiuj igis lin bonkonata nomo.
En 2003, li revenis al Rabaul por revivigi sian amikecon kun la indiĝenoj, kiuj nomis vojon laŭ li en sia honoro.
#000005
Sakaiminato, la infanaĝo de Mizuki hejme, havas straton dediĉitan al la fantomoj kaj monstroj kiuj aperas en liaj rakontoj.
Unu- cento bronzaj statuoj de la karakteroj de la rakonto vicas ambaŭ flankojn de la vojo.
Ekzistas ankaŭ muzeo havanta plurajn da siaj kreaĵoj kaj laboras.
#000008