Lydia van Vogt (ĝis lia morto)
#000001
Alfred Elton van Vogt ( / v Æ n v oʊ t / ;
La 26-an de April, 1912 - la 26-an de januaro 2000) Kanad-naskita sciencfikcioverkinto rigardita kiel unu el la plej popularaj, influaj kaj kompleksaj terapiistoj de la mez-dudeka jarcento, la tielnomita Ora epoko de la ĝenro estis.
#000002
Infanaĝo estis terura periodo por mi.
mi estis kiel ŝipo sen ankro estanta balaita antaŭen tra mallumo en ŝtormo.
Denove kaj denove mi serĉis restejon, nur por esti devigita el ĝi per io nova.
#000005
Post komencado lia skribado kariero de skribado por ver-konfesaj stilo pulpmagazinoj kiel ekzemple True Story , van Vogt decidis ŝanĝi al skribado io kion li ĝuis, sciencfikcion.
Li estis inspirita per la temo de aŭgusto 1938 de Astounding Science Fiction, kiun li kolektis ĉe gazetbudo.
La rakonto " kiu Goes There?
"igis lin skribi " Trezorejon de la Bestaĉo ", kiun li alsendis al tiun saman revuon.
Ĝi estis malaprobita, sed la malakceptoletero instigis lin por provi denove.
Li sendis en rakonto nomita " Nigra destrojero ", kiu estis akceptita.
Rewritenversio de "Trezorejo de la Bestaĉo" estus publikigita en 1940.
#000006
Van la unua finita romano de Vogt, kaj unu el liaj plej famaj, estas Slan (Arkham House, 1946), kiun Campbell seriigis en Mirigado de septembro ĝis decembro 1940.
Uzante kio iĝis unu el van Vogt's-revenantaj temoj, ĝi rakontis la rakonton de 9-jaraĝa superviro vivanta en mondo en kiu lia speco estas mortigita fare de homo sapiens .
#000008
En 1941, van Vogt decidis iĝi plentempa verkisto, forlasante sian taskon ĉe la Canadian Department of National Defence (Kanada Sekcio de Nacia Defendo).
Produktiva dum kelkaj jaroj, van Vogt skribis multajn novelojn.
En la 1950-aj jaroj, multaj el ili estis retrospektive flikitaj kune en romanojn, aŭ "fixup'ojn" kiam li vokis ilin, esprimon kiu eniris la vortprovizon de sciencfikciokritiko.
Kiam la originaj rakontoj estis ligitaj (ekz., The War against the Rull (La Milito kontraŭ la Rull) tio estis ofte sukcesaj.
Kiam ne (ekz., Quest for the Future (Serĉu por la Posta tempo) ) la malsimilaj rakontoj ĵetitaj kune ĝenerale direktiĝis al malpli kohera intrigo.
#000009
En 1944, van Vogt proponita al Holivudo, kie lia skribo akceptis novan grandecon post 2-a Mondmilito.
Li ĉiam estis interesita pri la ideo de tute-ampleksantaj sistemoj de scio (simila al modernaj meta-sistemoj) - la karakteroj en lia tre unua rakonto uzis sistemon nomitan "Nexialism" por analizi la konduton de la eksterterano, kaj li iĝis interesita pri la ĝenerala semantiko de Alfred Korzybski.
#000010
Li poste skribis tri romanojn kunfandante tiujn superarkadotemojn, La Mondo de-Nulo-A kaj La Peonoj de-Nulo-A en la malfruaj 1940-aj jaroj, kaj Null-A Three en la fruaj 1980-aj jaroj.
Nulo-A, aŭ ne-aristotela logiko, rilatas al la kapacito por, kaj praktiko da, utiligante intuician, induktan logikon (komparu neakran logikon), prefere ol refleksivo, aŭ kondiĉigita, dedukta rezonado.
#000011
Van kiun Vogt estis profunde trafita per revelacioj de totalismaj policŝtatoj kiuj aperis post 2-a Mondmilito.
Li skribis ĉefromanon ke li komenciĝis Komunisto-Ĉinio, The Violent Man (1962);
li diris ke por priesplori tiun libron ke li legis 100 librojn pri Ĉinio.
En tiun libron li integrigis sian opinion de "la furioza maskla tipo", kiun li priskribis kiel "viron kiu povis pravi", ke viro kiu "senprokraste altiras virinojn" kaj kiun li diris estis la viroj kiuj "administras la mondon".
#000012
En la sama tempo, en lia fikcio, van Vogt estis konstante komprenema al absoluta monarkio kiel ŝtatformo.
Tio estis la kazo, ekzemple, en la Weapon Shop serialo, la Mixed Men serialo, kaj en ununuraj rakontoj kiel ekzemple "kronprinco" (1945), kiun kies protagonisto estis priskribita kiel "bonintenca diktatoro".
#000013
Van Vogt eble publikigis sian plej faman rakonton, "Enchanted Village", en la temo de julio 1950 de Other Worlds Science Stories (Aliaj Mondoj-sciencnovaĵoj).
Ĝi estis represita en pli ol 20 kolektoj aŭ antologioj, kaj aperis multajn fojojn en traduko.
#000016
En 1950, van Vogt estis nelonge nomumita kiel kapo de la Dianetics-operacio de L. Ron Hubbard en Kalifornio.
Dianetics estis la laika antaŭulo al la Preĝejo de Hubbard de Scientology.
La operacio iĝis bankrota naŭ monatojn poste, sed neniam iĝis bankrota, pro van Vogt's-aranĝoj kun kreditoroj.
Van Vogt kaj lia edzino malfermis sian propran Dianetics-centron, parte financiten per liaj skribaĵoj, ĝis li "subskribis for" ĉirkaŭ 1961.
Dum lia intervjuo kun Charles Platt, [11] van Vogt daŭre estis prezidanto de la kaliforniano Unuiĝo de Dianetic Revizoroj.
#000017
La 26-an de januaro 2000, van Vogt mortis en Los-Anĝeleso, Usono de Alzheimer-malsano, postvivita fare de lia dua edzino, la antaŭa Lydia Bereginsky.
#000019
Kritika opinio pri la kvalito de van Vogt's-laboro estas akre dividita.
#000020
Unu frua kaj klare esprimita kritikisto estis Damon Knight.
En 1945 [13] ĉapitro-longa eseo represita en En Serĉo de Miro, [10] rajtigis "Cosmic Jerrybuilder: = a.
=E. van Vogt", Kavaliro fame rimarkis ke kamioneto Vogt "estas neniu giganto;
li estas pigmeo kiu lernis funkciigi superkreskitan tajpilon".
Kavaliro priskribis La Mondo de-Nulo-A kiel "unu el la plej malbonan supoze plenkreskan sciencfikciaj rakontoj iam publikigis".
Koncerne kamioneton la skribo de Vogt, kavaliro diris:
#000021
Ĝenerale van Vogt ŝajnas al mi por malsukcesi konstante kiel verkisto laŭ tiuj elementaj manieroj: 1-a liaj intrigoj ne portas ekzamenon.
2-a lia vortelekto kaj lia frazaranĝo estas fuŝa kaj nesentema.
3-a Li estas nekapabla aŭ bildigi scenon aŭ igi karakteron ŝajni reala.
#000022
Kavaliro ankaŭ esprimis dubsentojn pri van Vogt's-politiko, notante ke liaj rakontoj preskaŭ kutime nuna absoluta monarkio en favora lumo.
Sed en 1974, li iris parte reen en sian kritikon post eltrovado pri la labormetodoj de Vogt pri surpaperigado de siaj sonĝoj: [14]
#000025
Aliflanke, kiam sciencfikcioverkinto Philip K. Dick estis demandita [15] kiuj sciencfikciaŭtoroj influis lian laboron plej, li respondis:
#000027
mi komencis legadsf kiam mi estis proksimume dek du kaj mi legis ĉion kion mi povis, do ajna verki kiu skribis koncerne tiun tempon, mi legis.
Sed ekzistas neniu dubas kiu ricevis min for origine kaj tio estis A.E. van Vogt.
Ekzistis en kamioneto Vogt skribi misteran kvaliton, kaj tio estis aparte vera en La Mondo de Nulo A .
Ĉiuj partoj de tiu libro ne konektiĝis;
ĉiuj ingrediencoj ne faris koherecon.
Nun kelkaj homoj estas metitaj for per tio.
Ili opinias ke tio estas malzorgema kaj malĝusta, sed la aĵo kiu fascinis min tiel multe estis ke tio similis realecon pli ol iu ajn else skribinterno aŭ ekstera sciencfikcio.
#000028
Damon sentas ke ĝi estas malbona arto kiam vi konstruas tiujn strangodorajn universojn kie homoj falas tra la planko.
Ĝi estas like li rigardas rakonton laŭ la manieron kiun konstruinspektisto kiam testamentis li konstruas vian domon.
Sed realeco vere estas ĥaoso, kaj tamen ĝi estas ekscita.
La baza aĵo estas, kiom timema estas vi de kaoso?
Kaj kiom feliĉa estas vi kun ordo?
Van Vogt influis min tiel multe ĉar li igis min aprezi misteran kaosan kvaliton en la universo kiu estu ne timita.
#000030
Van kiun Vogt sciis ĝuste kion li faris en ĉiuj lokoj de lia fikcioskribo.
Ekzistas apenaŭ malŝparita vorto en liaj rakontoj ...
Liaj intrigoj estas mirindaĵoj de interligaj pecoj, ofte finiĝante en realaj surprizoj kaj ŝokoj, originalaj paradigmoŝanĝoj, kiuj estas inter la plej malmolaj konceptoj por prezenti.
Kaj la intelekta materialo de liaj fikcioj, la malmodestecoj kaj ĵetitobservaĵoj sur kulturo kaj homo kaj eksterlanda konduto, reflektas sondan menson ...
Ĉiu rakonto enhavas novan angulon, unikan klinon, kiu igas ĝin elstari.
#000032
Harlan Ellison (kiu komencis legadon van Vogt kiel adoleskanto) [18] verkis, "Van was la unua verkisto brilo-lumon sur la limigitajn manierojn en kiu mi estis instruita por rigardi la universon kaj la homan kondiĉon".
#000034
Neniu rigardis van Vogt grave kiel verkiston kiel longan tempon.
Ankoraŭ li estis legita kaj daŭre estas.
Kion neniu ŝajnas esti rimarkinta estas ke van Vogt, pli ol iu alia ununura SF-verkisto, estas la akvokonduktilo tra kiu la energio de Gernsbackian, primitivaj mirrakontoj estis elsenditaj tra la Campbeliana aĝo, kiam pli fruaj stiloj de SF estis alie malaprobitaj, kaj en SF de la donaco.
#000036
Van kiun Vogt estas prova proceso, ...
ekde pardonpeto por aŭ analizo de sciencfikcio kiu ne venas al esprimoj kun lia alogo kaj grava graveco, defendas aŭ difinas la ĝenron falsante ĝin.
#000038
tiu van Vogt's-laboro evidente prepariĝas laŭ la manieron por tiu da la plej granda el ĉiuj Sciencfikcioverkistoj, Philip K. Dick, kies specialaj romanoj kaj rakontoj estas nepenseblaj sen la malfermaĵo sur tiu ludo de senkonsciaj materialoj kaj fantazidinamiko liberigita fare de van Vogt, kaj tre malsama de la pli striktscienco-estetikaj ideologioj de liaj samtempuloj (de Campbell ĝis Heinlein).
#000040
Tio estas la realismo, kaj logiko, de malgranda knabo ludanta kun ludilsoldatoj en sablokesto.
mi estas pli hardita ol vi.
mi ricevis miliardon da kosmoŝipoj!
Ili nur daŭris 800 jarojn por formiĝi.
#000042
Kaj tio estas rakonto en kiu la plej granda parto de la rolantaro aŭ havas du cerbojn aŭ estas vere robotoj ...
kaj eĉ la emocioj de la homaj karakteroj estas programitaj aŭ deprogrameitaj kiel parto de intrigoj ene de kontraŭintrigoj.
Plej proksime al tio, Doc Smith estis glacia realisto.
Ekzistas neniu intersekciĝo kun plenkreska realeco ĉe iu punkto, por ĉio kion van Vogt povis skribi estis la sablokestludo de tiu malgranda knabo kun plenkreska nivelo de intenseco.
Tio estas, mi opinias, la sekreto de kamioneto la bizara fascino de Vogt, same terura kiel lia fakta skribo eble estos, kaj kial li alparolis tiel forte Philip K. Dick, kiu sukcesis meti pli plenkreskajn karakterojn kaj emociojn en same frenezajn situaciojn.
Estas finfine tre strange trovi tiun specon de skriba tiel elstare sponsorita fare de supozeble racia kaj science inklina John W. Campbell, kiam ĝi ŝajnas kontesti ĉion la Ora epoko signifis.
#000043
Ekzistis neniu dubo ke van Vogt devus esti ricevinta tiun honoron multe pli frue - la maljusto de li estanta preteratentita, minimume delvis pro damninda SFWA-politiko, havis tiel kolerigis Harlan Ellison, viron per neriproĉebla morala kompaso, kiun li prilaboris forte en la Sci-Fi-Kanalo kaj aliloke sur van Vogt's-nomo.
#000047
Estas ĝenerale tenite ke la "damninda SFWA-politiko" koncernas Damon Knight, la fondinto de la SFWA, kiu abomenis van Vogt's-stilon kaj politikon kaj plene disfaligis sian literaturan reputacion en la 1950-aj jaroj.
#000048
ĉe malplej mi povis fari sufiĉe da bruo por ricevi Van la Sciencfikcio-Verkistoj de Amerika Grandioza Majstro-Premio, kiu estis prezentita al li en plena ceremonio dum unu el la lastaj momentoj kiam li estis sufiĉe rigoraj kaj klarmensaj por kompreni tiel finfine, finfine, trenis piedbatanta kaj timkriado honori lin, la generacion kiu lernis de kion li trompis kaj kion li kreis havis, finfine,' feseita supren al lia graveco ...
la samaj kiuj certigis al mi ke Van neniam ricevus la grandmajstron ĝis Damon Knight ricevis ĝin unue estis, ĉar Damon abomenis la laboron de Kamioneto kaj havis, fakte skribitan la eseon kiu ridindigis Van kaj tenis lin supren al malgloro dum jardekoj poste, kaj Damon havanta fondanta SFWA kiun ĝi estus ofendo al li se Van ricevus ĝin unue.
Bone, mi ne scias ĉu tio estas vera aŭ ne, kvankam ĝi estis ofta monero en la kampo dum jaroj;
sed Damon ricevis la grandmajstropremion en 1994.
Kaj Van ricevis ĝin en 1995.
[c] Kiel ili diras dum svingoj semajnon en televido: koincido aŭ komploto?
#000050
The works of van Vogt were translated into French by the surrealist Boris Vian (The World of Null-A as Le Monde des Å in 1958), and van Vogt's works were "viewed as great literature of the surrealist school".[30] In addition, Slan was published in French, translated by Jean Rosenthal, under the title À la poursuite des Slans, as part of the paperback series 'Editions J'ai Lu: Romans-Texte Integral' in 1973, this edition also listing the following works by van Vogt as having been published in French as part of this series: Le Monde des Å, La faune de l'espace, Les joueurs du Å, L'empire de l'atome, Le sorcier de Linn, Les armureries d'Isher, Les fabricants d'armes, and Le livre de Ptath.[31]
#000052
Primaraj datoj reprezentas unuan publikigon en libroformo.
#000053
Tio [La vojaĝo de la Spaca Beagle] estas la klasika "globokula monstro-" romano, la neagnoskita inspiro por la filmo Alien kaj poentaroj de similar
#000058
La rakontoj kolektitaj en La Vojaĝo de la Spaca Beagle eble estis la unuaj se temas pri kroniki la aventurojn de la skipo de grandan, arme-stila kosmoŝipo esploranta la universon, kaj sendube influis Gene Roddenberry forte kiam li kreis Star Trek.
Unu el la Space Beagle-rakontoj laŭdire inspiris la filmon Alien - la simileco estis sufiĉe bonega ke van Vogt alportis proceson kontraŭ la produktoroj, kiuj laŭdire kontentiĝis je 50,000 USD pago.
#000059
"Black Destroyer" estis citita kiel la inspiro por la filmo Alien kaj ĝiaj multaj daŭrigoj kaj imitaĵoj
#000061
Eksterterano estas tiel praktike filmversio aŭ traduko de "Black Destroyer".
(Van Vogt ne estas kreditita, kaj kiam ĝi turnas li jurpersekutis la produktorojn pro plagiato;
#000062