Jetpako, raketzono, raketpako kaj similaj nomoj estas utiligitaj por diversaj specoj de aparatoj, kutime eluzite sur la dorso, kiuj estas propulsitaj proksime de jetoj de evitado de gasoj (aŭ en kelkaj kazoj akvo) por lasi ununuran uzanton propulsi lin aŭ sin en la aeron aŭ muŝon.
#000001
La koncepto eliris el sciencfikcio en la 1960-aj jaroj kaj iĝis populara kiam la teknologio iĝis realeco.
La plej ofta uzo de la jetpako estis en eksterveturilaj agadoj por astronaŭtoj.
Malgraŭ jardekoj da akcelo en la teknologio, multaj malhelpoj restas laŭ la maniero de uzo de la jetpako en la militistaro aŭ kiel rimedo de persona transporto, inkluzive de la defioj de la atmosfero de la Tero, la gravito, de la Tero etenergia denseco de haveblaj fueloj, kaj la homa korpo ne estante kompreneble adaptitaj por flugi.
Por kompensi por la limigoj de la homa korpo, la jetpako devas pensi pri ĉiuj faktoroj de flugo kiel ekzemple lifto kaj stabiligo.
#000002
La unua jetpako estis evoluigita en 1919 fare de la rusa inventinto Aleksandr Fyodorovich Andreyev.
La projekto estis bone rigardita fare de Nikolai Rynin kaj teknologiohistoriistoj Iuj.
Poste ĝi estis eldonita patento sed ŝajne ne estis konstruita aŭ testita.
Ĝi estis oksigen-kaj-metan-elektra (plej verŝajna raketo) kun flugiloj ĉiu ĉirkaŭ 1 m (3 futoj) longa.
#000010
La granda malavantaĝo estas la limigita funkciiga tempo.
La jeto de vaporo kaj oksigeno povas disponigi signifan puŝon de sufiĉe malpezaj raketoj, sed la jeto havas relative malalte degasrapidecon kaj tial malbonan specifan impulson.
Nuntempe, tiaj raketzonoj povas nur flugi dum proksimume 30 sekundoj (pro la limigita kvanto de fuelo la uzanto povas porti memzorga).
#000012
Pli konvencia bifuzaĵo povis pli ol duoblo al la specifa impulso.
Tamen, kvankam la ellasgasoj de la peroksid-bazita motoro estas superseksaj, ili daŭre estas signife pli malvarmetaj ol tiuj generitaj per alternativaj fuzaĵoj.
Uzi peroksid-bazitan fuzaĵon multe reduktas la riskon de fajro/eksplodon kiu kaŭzus severan vundon al la funkciigisto.
#000013
Kontraste al ekzemple, turbojetmotoroj kiuj plejparte forpelas atmosferan aeron por produkti puŝon, raketpakoj estas multe pli simplaj konstrui ol aparatoj uzantaj turbojetojn.
La klasika raketa pakkonstruado de Wendell Moore povas esti farita sub laborrenkontiĝkondiĉoj, donita bonan inĝenieristiktrejnadon kaj altnivelan de ilo-kreada metiisteco.
#000014
La ĉefmalavantaĝoj de tiu speco de raketpako estas:
#000015
Mallonga tempodaŭro de flugo (maksimumo de proksimume 30 sekundoj).
La alta elspezo de la peroksidfuzaĵo.
La enecaj danĝeroj de flugado sub minimuma paraŝut alteco, kaj tial sen iu sekureca ekipaĵo por protekti la funkciigiston se ekzistas akcidento aŭ paneas.
Sekure lernado kiel por flugi ĝin, donita ke ekzistas neniuj duobla-direktadaj trejnadversioj.
La absoluta malfacileco de mane flugado de tia aparato.
#000016
Tiuj cirkonstancoj limigas la sferon de la apliko de raketpakoj al tre sensaciaj publikmanifestaciaj flugoj, t.e., bremsas;
ekzemple, flugo estis aranĝita en la kurso de la malfermfesto de la somero Olimpikoj 1984 en Los-Anĝeleso, Usono.
#000017
[ citaĵo bezonis ] la fluga dorsosako de Justin Capră
#000018
Justin Capră asertis ke li inventis "flugan dorsosakon" (la rumana:
rucsaczburator) en 1956 [2] en Rumanio, kaj (al la malkontento de la komunistaj aŭtoritatoj de Rumanio) klera la amerika ambasado de lia ideo.
Aparato kiun li dizajnis en la mez-1960-aj jaroj, estas simila al pli fruaj modeloj kreitaj ĉe Bell Laboratories.
La modelo (1956) estas en muzeo en Ploiești.
#000019
En 1960, la Bell Rocketbelt estis prezentita al publiko.
La ŝpruco da gaso estis disponigita per al hidrogena peroksido-elektra raketo, sed la jeto povus ankaŭ esti disponigita fare de turbojetmotoro, dukteita adoranto, aŭ aliaj specoj de raketoj funkciigitaj far solidfuelo, likva fuelo aŭ kunpremita gaso (kutime nitrogeno).
#000022
La usona militistaro ne perdis intereson en tiu speco de flugveturilo.
Transportstudoj de la U.S. Army Transportation Research Command (TRECOM) determinis ke personaj jetaparatoj povis havi diversspecajn uzojn: por sciigo, transirante riverojn, amfibian alteriĝon, aliranta krutaj montodeklivoj, venkante minkampojn, taktikan manovradon, ktp.
La koncepto estis nomita "Small Rocket Lift Device", SRLD.
#000023
Ene de la kadro de tiu koncepto la dono finis grandan kontrakton kun la Aerojet General firmao en 1959 por priesplori la eblecon de dizajnado de SRLD taŭga por armeoceloj.
Aerojet venis al la konkludo ke la versio kie la motoro funkcias per hidrogena peroksido estis plej taŭga.
Tamen, ĝi baldaŭ iĝis konata al la militistaro kiun inĝeniero Wendell Moore de la Bell Aerosystems firmao dum pluraj jaroj aranĝis eksperimentojn por produkti personan jetaparaton.
Post iĝado konata kun lia laboro, soldatoj dum aŭgusto 1960 decidis komisii Bell Aerosystems kun evoluigado de SRLD.
Wendell Moore estis nomumita ĉefa projektinĝeniero.
#000024
La Bell Pogo estis malgranda raket-elektra platformo sur kiun du homoj povis rajdi.
Ĝia dezajno utiligis ecojn de la Bell Rocket Belt.
#000027
La Tecaeromex Raketo de Belto estas farita fare de Tecnologia Aeroespacial Mexicana.
Tio laŭdire estas la nura firmao en la mondo ofertanta flugan kaj testitan raketan zonpakaĵon.
Ĝi estis prezentita en la emisio de marto 2006 de Popularscienc revuo kaj multaj televidprogramoj ĉirkaŭ la mondo kiel la Discovery Channel, la BBC, ProSieben, TV Azteca, La Scienco-Kanalo, kaj La Historio-Kanalo.
Ĝia kreinto asertas ke kvar el liaj raketpakoj flugas nun;
liaj unuaj firmligitaj flugoj estis la 22an de septembro 2005.
#000029
La 11-an de aŭgusto 2006, la filino de la inventinto, Isabel Lozano, estis la unua virino en la mondo se temas pri flugi firmligis en raketzono antaŭ milionoj da televidspektantoj;
ŝi flugis kun speciala raketzono konstruite fare de Tecnologia Aeroespacial Mexicana (TAM).
Ĝi funkcias per hidrogena peroksido kaj vendas por USA US$ 125,000 inkluzive de trejna kurso.
#000030
TAM ankaŭ evoluigis koncepton por dorsosakhelikoptero nomita Libellula, per du-bladed rotoro movite per malgranda raketmotoro ĉe la fino de ĉiu rotorklingo.
#000031
Ili uzas hidrojetpakojn dum trejnado de pilotoj por uzi siajn jetpakojn.
#000032
Tiu jetpakproduktanto daŭre estas aktiva kiel ĉe decembro 2014.
#000033
Kristano Stadler de Germanio organizis la unuan internacian flugilproceskonkuradon se temas pri havi monan premion, en 2005, vokis "la Wings Over Marnon de SkyJester".
Lia "VegaV3 wingsuit sistemo" uzas elektronike alĝustigeblan hidrogenperoksidan raketon produktitan fare de Tecnologia Aeroespacial Mexicana (TAM).
La raketo disponigas 1,000 njutonojn (100 kgf) de puŝo, kaj produktas neniujn flamojn aŭ venenajn vaporojn.
Lia unua sukcesa elektra flugilprocessalto estis en 2007, kiam li atingis horizontalajn rapidecojn de pli ol 255 km/h (158 mph).
#000034
Jetpack International [11] faris tri specojn de senflugilaj jetpakoj:
#000035
Jet Pack H202 estis flugita dum 34 sekundoj en Centra Parko sur la 9 aprilon 2007 epizodo de la Hodiaŭ Spektaklo kaj ŝanĝita en 150,000 USD.
En januaro 2009 ilia H202 jetpakojn estas por manifestacio nur, ne por vendo.
Detaloj da la verŝajna konsumanta modelo- "Falko" estis planitaj por oficiala proklamo la 1-an de majo 2012, sed la firmao estas nuntempe malantaŭ horaro.
#000036
Laŭ la usona registaro, realaj jetpakoj havas malgrandan praktikan valoron pro la limigoj de nuna teknologio.
[ citaĵo bezonis ] La United States Armed Forces (Unuiĝinta States Armed Forces), kiu faris plej multe de la jetpakesploradon, deklaris ke helikopteroj estu multe pli praktikaj.
[ citaĵo bezonis ] Multaj aliaj laboris pri elpensado de funkcia jetpako, sed kun limigita sukceso.
#000037
Ĉe la TechCrunch Disrupt konferenco en 2014, Astro Teller, kapo de Google X (la esplorlaboratorio de Google), diris ke ili esploris jetpakojn sed eltrovis ke ili tro malefikaj estis praktikaj, kun fuelkonsumo same alta kiel 940 L/100-km ( 1 ⁄ 4 mpg - Usono ), kaj estis same laŭtaj kiel motorciklo, tiel ke ili decidis ne trakti evoluigi ilin.
#000038
En la lastaj jaroj, la rakettornistro fariĝis populara inter entuziasmuloj, kaj kelkaj konstruis ilin por ili mem.
La baza konstruo de la tornistro estas sufiĉe simpla, sed ĝia fluga kapableco dependas de du-esencaj partoj: la gasgeneratoro, kaj la puŝa kontrolvalvo.
La rakettornistroj estantaj konstruitaj hodiaŭ estas plejparte bazitaj sur la esplorado kaj inventoj de Wendell Moore ĉe Bell Helicopter.
#000039
Pakoj kun turbojetmotoro estas instigitaj kun tradicia kerosen-bazita keroseno.
Ili havas pli altan efikecon, pli grandan altecon kaj tempodaŭron de flugo de multaj minutoj, sed ili estas kompleksaj en konstruo kaj tre multekostaj.
Nur unu laboraktiva modelo de tiu pako estis farita;
ĝi spertis aviadiltestojn en la 1960-aj jaroj kaj ĝuste nun ĝi jam ne flugas.
Jetpakoj kaj raketpakoj havas multe pli bonan flugtempon sur tankful de fuelo se ili havas flugilojn kiel aviadilo.
#000041
Malgraŭ sukcesaj testoj, la usona armeo perdis intereson.
La tornistro estis kompleksa konservi kaj tro peza.
Alteriĝi kun ĝia pezo sur ilian dorson estis danĝera al la piloto, kaj katastrofa perdo de turbinklingo povus estinti mortiga.
#000044
Tiel, la Bell Jet Flying Belt restis eksperimenta fotomodelo.
La 29an de majo 1969, Wendell Moore mortis pro komplikaĵoj pro koratako kiun li havis ses monatojn pli frue, kaj laboras pri la turbojettornistro estis finita.
Bell vendis la solan version de la "Sonorilo-pako", kune kun la patentoj kaj teknika dokumentaro, al Williams Research Corporation.
Tiu pako nun estas en la Williams International-firmaomuzeo.
#000045
Jetpack-Internacio produktas aŭ faritan senflugilan turbojeton pako: vidu nombro Jetpack Internacia supre.
#000047
Vizo la jet-kunlaborita flugilproceso de Parviainen
#000048
La 25an de oktobro 2005 en Lahti en Finnlando, Visa Parviainen saltis de varmaerbalono en flugilproceso kun du malgrandaj turbojetaj jetmotoroj alkroĉitaj al liaj piedoj.
Ĉiu turbojeto disponigis ĉirkaŭ 160 N (16 kgf) de puŝo kaj funkciis per keroseno (Jet A-1) fuelo.
Parviainen ŝajne atingis ĉirkaŭ 30 sekundojn da horizontala flugo kun neniu videbla perdo de alteco.
#000049
La jetflugilpako de Yves Rossy
#000050
Svisa eks-armea kaj trafikpiloto Yves Rossy formiĝis kaj konstruis flugilhavan tornistron kun rigidaj aviadiltipkarbonfibro flugiloj enhavantaj proksimume 2.4 m (8 ft) kaj kvar malgrandan keroseno-bruladon
tiuj motoroj estas grandaj versioj de speco dizajnita por modelaviadiloj.
Li portas varmeltenan proceson similan al tiu de fajrobrigadisto aŭ konkursŝoforo por protekti lin kontraŭ la varma jetodegaso.
Simile, al plue protekti la portanton, la motoroj estas modifitaj kun la aldono de karbonfibro-kontraŭvarmŝildo etendanta la jetajuton ĉirkaŭ la degasvosto.
#000051
Rossy asertas esti "la unua persono se temas pri akiri altecon kaj prizorgi stabilan horizontalan flugon dank'al aerdinamikaj karbonaj faldeblaj flugiloj", kiuj estas falditaj per ĉarniroj ĉe sia mezpunkto.
Post estado levita al alteco per aviadilo, li ekbruligas la motorojn ĵus antaŭ ol li forlasas la aviadilon kun la flugiloj faldis.
La flugiloj disvolviĝas dum en liberfalo, kaj li tiam povas flugi horizontale dum pluraj minutoj, alteriĝante kun la helpo de paraŝuto.
Li atingas vera kontrolis flugon uzantan sian korpon kaj manakcelilon por manovri.
#000052
La sistemo estas dirita fare de Rossy por esti tre respondema kaj reaktiva en flugo, al la punkto kie li devas proksime kontroli sian kapon, brako- kaj gambomovadojn en ordo ne eniri senbridan spinon.
La motoroj sur la flugilo devigas precizan oftan paraleligon dum aranĝo, ankaŭ malhelpi malstabilecon.
Elektronika startigilsistemo certigas ke ĉiuj kvar motoroj ekbruligu samtempe.
En la okazaĵo de spino, la flugiltrupo povas esti dekroĉita de la piloto, kaj kaj piloto kaj flugiltrupo descendas al la Tero sur separitaj paraŝutoj.
#000053
Estis postulite ke la militistaro estis imponita kaj petanta prototipoj la elektrajn flugilojn, sed ke Rossy bonkore rifuzis la peton deklarante ke la aparato estis nur destinita por aviadentuziasmuloj.
#000055
La 26an de septembro 2008, Yves sukcese flugis trans Manikon de Calais, Francio ĝis Dovero, Anglio en 9 minutoj, 7 sekundojn.
Lia rapideco atingis 300 km/h (190 mph) dum la transirejo, [32] kaj estis 200 km/h (120 mph) kiam li deplojis la paraŝuton.
Ekde tiam li havas - en pluraj flugoj - sukcesis flugi en formacio kun tri armeaj jetoj kaj transiri la Grandan Kanjonon, sed li ne flugis trans la Ĝibraltaran Markolon - li igis krizon alteriĝi en la akvo.
#000056
Troy Hartman: jetpako kaj paratavoleto
#000058
Fritz Unger: jetpako kun rigidaj flugiloj
#000060
Kiel ĉe 2013 Fritz Unger en Germanio evoluigas jetpakon nomitan Skyflash kun rigidaj flugiloj proksimume 3.4 m (11 ft) flugildistanco kaj du turbojetojn dizajnitajn por funkcii per dizeloleo.
Ĝi estas dizajnita por deteriĝo de la grundo uzante kvar aŭtofundradojn en la fronto de lia brusto kaj abdomeno.
#000061
Raketpakoj povas esti utilaj por spacpromenadoj.
Dum proksime de la Tero jetpako devas produkti g-forto de almenaŭ 1 g (pli malgranda g-forto, disponigante nur iom da devio de libera falo estas de nur malmulte da uzo ĉi tie), por ekskursoj ekster libera regresa kosmoŝipo, malgranda g-forta disponiganta malgrandan devion de libera falo estas tre utila.
Tial multe malpli delto-v estas konsumita per unuotempo, kaj ne dum la tuta EVA.
Kun nur malgrandaj kvantoj de puŝo bezonis, sekureco kaj temperaturo estas multe pli mastreblaj ol en la atmosfero en la gravitkampo de la Tero.
#000063
Epizodo 32 el MythBusters esploras la urban legendon de pagebla jetpako aŭ raketpako kiuj povas esti konstruitaj de planoj aĉetitaj sur la Interreto.
Ampleksaj modifoj estis faritaj fare de la MythBusters-teamo pro vageco en la planoj kaj pro la enfarebleco de la precizigita motoro muntante sistemon.
La jetpako produktita fare de la MythBusters havis du dukteite adorantoj funkciigitaj far ultra-malpez-specaj piŝtmotoroj.
plendis ke la uzo de piŝtmotoroj detruis la tutan ideon de la paks esti vere bazita sur jetoj, per kiuj, supozeble, ili signifis memstarajn gasturbinojn.
Ili trovis ke estis ne potence sufiĉe por levi personon la grundo, kaj estis multekostaj konstrui.
La planoj precizigis Rotax 503 ultra-malpezan motoron, sed ili intencis uzi la pli potencan kaj pli malpezan Rotax 583 motoro antaŭ ol simila pli malpeza nenomita motoro estis anstataŭigita.
#000065
La koncepto de jetpakoj prezentiĝis en popola kulturo, precipe sciencfikcio long antaŭ ol la teknologio iĝis praktika.
Eble la debuto estis en pulpaj magazinoj.
La kovro de Amazing Stories (1928) havis viron flugadon kun jetpako.
#000066
Kiam Republic Pictures planis produkti superheroo serialon utiligantan it'ojn famajn "flugajn viro-" scenojn kiel uzite en La Aventuroj de Kapitano-Mirindaĵo , la karaktero de kapitano Mirindaĵo estis ligita en proceso kun la posedantoj de la kvalito de Superman.
Por ĝia postmilita superherooserialo, Republic uzis jetpakon en Reĝo de la Raketo-Viroj .
La samaj stokas specialefektojn estis uzitaj en aliaj serialoj.
#000067
Dum pluraj sciencfikcioromanoj de la 1950-aj jaroj havis jetpakojn, ĝi ne estis ĝis la "Bell Rocket Belt" en la 1960-aj jaroj kiujn la jetpako kaptis la fantazion de la ĉeftendenco.
La manifestacioflugoj de Bell en Usono kaj aliaj landoj kreis signifan publikan entuziasmon.
#000068
Jetpacks estis prezentita en du epizodoj ("Turu la Terura" kaj "The Invisible Monster (La Nevidebla Monstro)"), de la origina Jonny Quest (1964-1965) vigligis televidserialojn, kaj vidiĝas ĉe la fino de la fermaj kreditaĵoj.
#000069
En 1965 jetpako prezentiĝis en la James Bond filmo Thunderball kiam Jaames Bond ludis de Sean Connery uzis jetpakon en la antaŭ-titola sekvenco por eviti la fiulojn kaj rendevuon kun sia franca kontakto.
La tornistro estis pilotita fare de Gordon Yaeger kaj Bill Suitor.
#000070
En la Irwin Allen televidserialo Lost in Space (Perdite en Spaco) (1965-1968), jetpako estis uzita fare de membroj de la Jupiter II-ekspedicio dum pluraj okazoj.
#000071
En 1966 la rakontofadeno de la 21-a libro en la Rick Brant serialo titolita Raketĵerzo estis bazita sur hidrogena peroksido stimulita jetpako, La libro inkludis relative detalan priskribon de la dezajno inkluzive de uzo de platenmetalekrankatalizilo.
#000072
Raketa grupflugo fame okazis sur la malfermo de la somero Olympic Games in Los Angeles (Olimpikaj Ludoj en Los-Anĝeleso) en 1984, pilotita fare de Bill Suitor, kiu alteriĝis kontraŭ la prezidenta platformo, kie Ronald Reagan sidis.
#000074
En la 1982-1995 bildstrioj libroseriojn, La Raketisto , la protagonisto, Cliff Secord, akiras ŝtelitan armean jetpakon kaj uzas ĝin por iĝi la eponima superheroo.
Estis poste adaptite en filmon en 1991.
#000075
Jetpakoj estis uzitaj fare de la titolfiguroj en pluraj epizodoj de " Swat Kats " bildstriserioj (1993-94).
#000076
Jetpakoj aperas en la populara videoludo
La 13-an de septembro 2010, dum
Aŭreolo: Atinga lanĉpartio en Londono, Trafalgar Square, riskaktoro de Anglio Dan Schlund of Powerhouse Productions Inc "Rocketman" firmao (kiu disponigas jetpakojn por uzo per surmerkatigado kaj elmontrado de firmaoj) surmetis Halo-esque "Spartan kiraso-" proceson kaj jetpakon kaj prizorgis flugon dum 30 sekundoj antaŭ alteriĝi sekure.
La jetpako ankaŭ prezentiĝas en la videoludo (2012 ) halo 4 , evoluigita fare de 343 industrioj.
#000077
Jetpacks ankaŭ prezentiĝis en aliaj videoludoj, inkluzive de BloodRayne (eluzita fare de naziaj soldatoj), triboj ,
Giants: Citizen Kabuto , Armed and Dangerous , kaj la Pilotwings serialo, en kiu ĝi estas referitaj kiel "Raketo-Belto".
Ĝi ankaŭ estas alirebla en la videoludo
Grand Theft Auto: San Andreas .
Postlasaĵo 4 ankaŭ havas jetpakan potencan kirastrajton.
#000078
La 21-a jarcento vidis novan aliron al jetpakoj kie akvo estas utiligita kiel alt-denseca propulslikvaĵo.
Tio postulas tre grandan tumoron de likvaĵo kiu igas memstaran jetpakon nefarebla.
Anstataŭe, tiu aliro apartigas la motoron, fuelon kaj fluidan provizon de la fluga aparataro de la piloto, uzante longan flekseblan hoson por provizi la akvon al la jeta ajuttornistro alkroĉita al la korpo de la piloto.
Tiuj inventoj estas konataj kiel "hidraj jetpakoj", kaj sukcesaj dezajnoj utiligis akvoskoterteknologion kiel la elektrocentralon funkciigantan en akvoareo (oceano, lago, aŭ naĝejo) por disponigi la bezonatan propulson.
Pluraj hidraj jetpakaliroj estis sukcese testitaj kaj metitaj en produktadon.
Flukvanto povas esti kontrolita fare de akcelilfunkciigisto sur la akvoskotero, aŭ de la piloto uzanta malproksiman aktuarion.
#000081
Alia signifa diferenco kun hidraj jetpakoj estas ke ili povas esti funkciigitaj sub la surfaco same kiel super ĝi.
Aktuale en 2013, multaj hidraj jetpakaj luentreprenoj funkciigas en diversaj lokoj ĉirkaŭ la mondo.
#000082
Muŝestraro havas akvojetojn sub ĉiu el la piedoj de la piloto.
Laŭvola trajto estas malsupra-puŝa akvojeto por ĉiu brako por pli granda kontrolo.
La elektrocentralo estas regula akvoskotero.
Evoluo por tiu aliro estis komencita en la Fonto de 2011.
#000083
Martin Jetpack, malgraŭ ĝia nomo, estas dorsosakhelikoptero.
Spaca gardisto (aparato) anoncis en Popularscienco 1970-aj jaroj
#000084
Vivlongigo Strategioj por Engineered Negligible Senescence
#000087
Strategioj por Engineered Negligible Senescence
#000088
La rakettornistro (aŭ raketa kosma dorsosako, iame "jetpako") estas portebla movsistemo, uzante raketan principon kaj per kiu unuopaj personoj povas moviĝi en la aero.
#000091
Fondita en 2003, efektivigis jam 2000 sukcesajn flugojn (2007). Nun (2007) ekzistas 3 modeloj kun flugtempo de 33 sekundoj (ŝospektakloj) ĝis 19 minutoj.
#000092
Ĝi estis evoluigita ekde la 1960-aj jaroj fare de la usona Bell Textron, por la usona armeo. La raekttornistro estis nomata Rocket Belt kaj funkciis tra ajuto per trovarmigita akvovaporo. Unu premcilindro entenas nitrogenan gason, kiu estas premitas sur katalizilon kun trekoncentrita hidrogena peroksido el du aliaj cilindroj. Tie disfalas la hidrogena peroksido - kun varmoestiĝo de 740 °C – al miksaĵo el hidrogeno kaj oksigeno. Tiu trovarma vaporo estas kondukita tra du izolitaj, kurbaj tuboj al la ajutoj kaj tie ili servas por la pelado. Por protekti la uzanton, li/ŝi devis porti varmoizolan veston.
#000093
Simila Rocket Belt estis uzata jam en la filmo de James Bond Fajroglobo de 1965. Oni uzis tiun tipon de rakettornistro dum malferma ceremonio de la someraj olimpikoj de Los Angeles (1984). Per tiu unu persono povis superi baraĵojn altajn 9 m, atingante rapidon de 11 ĝis 16 km/h. La flugtempo estis limigita je 20 sekundoj, dum la posta versio el 1995-2000 ebligis jam 30 sekundojn.
#000094
Krom la mallonga flugtempo, ĝi ne ebligas sekuran surteriĝon pro difekto de la sistemo.
#000095
Ĝi funkciis jete ne kiel raketo (tio estas ĝi ne kunportis la oksidigan materialon). La flugtempo estis maks. 30 sekundoj, sed ĝi estis ekstreme kosta.
#000096
Ĝi estis uzata en la sengravita kosmo, ĉe ĝi servis kiel fuelo la nitrogena gaso. La manovradon ebligis 24 ajutoj.
#000097
SAFER estas simpligita formo de MMU-aparato. Ĝi estas uzata same ekster Space Shuttle aŭ en la Internacia Kosmostacio, se la sekuraj ŝnuroj malfunkcias.
#000099
SPK estis soveta tipo de analoge al MMU. Ĝi estis testita en kosmostacio Mir.
#000100
La plej novan version produktis Jet pack International, kaj ĝi flugis en aprilo de 2007 dum 30 sekundoj super la Central Park kaj estis prezentita en televida programo TODAY. Ĝi kostas 200.000$.
#000101