Ĉu la laŭlanda distribuo estas kutima, aŭ en la antaŭaj jaroj la supro de la landlisto estis alia?
#000008
Kelkaj kongresanoj kontaktis nin provante trovi ekstran lokon en antaŭ- kaj postkongresa ekskursoj. Por la postkongresa ni sukcesis havi ekstran grupon dank’ al nia agentejo en Islando. Bedaŭrinde ĉe la antaŭkongresa ekskurso la problemo estas, ke la kapacito en la hoteloj laŭ la itinero de la ekskurso ne sufiĉas por la granda kvanto de turistoj (ne nur esperantistoj) kiuj volus mendi.
#000015
Kia kultura kaj arta programo atendas nin en Rejkjaviko?
#000016
Tri el la kvar plej freŝaj kongresurboj (Havano 2010, Kopenhago 2011, Rejkjaviko 2013) troviĝas surinsule kaj unu (Hanojo 2012) en la Hindoĉinia duoninsulo. Ĉu nur hazardo? Same kiel tio, ke tri kongreslandoj (Francio 1998, Brazilo 2002, Italio 2006) samjare fariĝis mondaj ĉampionoj en futbalo?
#000025
Ĉe elekto de landoj UEA dependas de tio, de kie venas invitoj. La malfortiĝo de la movado en multaj landoj kaŭzis, ke landaj asocioj tie hezitas aŭ tute ne pretas inviti UK. Tamen, la malkresko de nombroj ne okazis nur pro la lokoj sed ankaŭ pro la monda ekonomia krizo, kiu reduktis turismon ĝenerale.
#000028
Pli da geografio: Ĝis 1981 el la unuaj 65 UKoj nur kvar okazis ekster Eŭropo, sed dum 2000–2015 Eŭropo gastigis naŭ kongresojn, kaj sep okazis ekster ĝi. Ĉu la ekstereŭropiĝa tendenco daŭros?
#000029
Konvena ritmo estus unu UK en tri jaroj ekster Eŭropo anstataŭ ĉiun duan jaron kiel en la lastaj jaroj. Estas interese, eĉ se negative, ke nun kiam UK ofte estas ekster Eŭropo, iuj eŭropanoj plendas, ke ĝi estas multekosta, ĉar ĝi okazas “malproksime”. Kun la tutmondiĝo de UEA ankaŭ UK-oj tutmondiĝis, kion eĉ komitatanoj de UEA ne ĉiam komprenas – ekzemple en komitatkunveno en Havano iu plendis pri la malproksimeco de Kubo. Kubaj esperantistoj evidente pensis malsame pri tio.
#000030
Per la rakonto de tiu epizodo mi ne celas emfazi la gravecon de mia prelego, sed nur montri, kiaj riskoj povas okazi se oni alighas kiel unuopa preleganto. La prelego estis anoncita por vendrede, la naua matene (iom frue), kaj mi memoras ankau, ke hazarde mi renkontis la italan kongresejan teknikiston promeni sur la strato. Mi demandis lin chu li scias, ke en salono XY okazas prelego je la naua horo kaj ke hazarde estas mi, kiu tie prelegos kaj devus havi la projekciilon je la dispono. Li nenion sciis kaj venis kun mi, evidente iom malkontenta, ke li devas ion labori, al la salono, por funkciigi la teknikon. Okazis, ke eble dudeko da kongresanoj alvenis, inter ili kelkaj personaj konatoj, kiuj volis revidi min kaj audi mian prelegon. Do, al tiu publiko mi estas kaj restas dankema, ke mia prelego povis esti savita kaj pasis bone kaj agrable, tiel ke fine ankau mi esti kontenta, ed laca, char mi devis levighi frue kaj ne kutimas prelegi frue matene.
#000044
Cokaze mi ne volas prisilenti ankau la alian ekstremon, kiun mi spertis en UK Vilno (2005), kie mi prelegis pri UK 1905.
Evidente pro manko de alternativaj programeroj en tiu vendreda mateno, la tuta anaro, kiu je la naua matene estis sur la piedoj, amase okupis la salonon de la prelego, kiu malfermighis nur kelkajn minutojn antau la komenco de la prelego. Do, eble estis 100 au 150 homoj. Sed iel la koncepto de mia prelego ne estis farita por tia granda salono kaj tia amasa publiko. Mi estis tute perpleksa. La malagrablajho estis, ke homoj konstante eniris kaj eliris la salonon fine de la salono, kie trovighis la pordo, tiel ke la preleganto devis senti sin iom ghenita.
#000046
Do, lau la du rakontitaj ekzemploj la chefa problemo en tuj kongresoj eble estas, ke oni kiel preleganto tute ne konas la kondichojn, kiuj regas en la konkreta momento de la kongreso. Vershajne oni devas esti hardita preleganto por povi alkutimighi tuj al chiuspecaj improvizajhoj.
#000049
Sed la rezulto estas, ke malpli kaj malpli da e-istoj viztias tiujn kongresojn. Grandparto de tiuj alighintoj estas vershajne turistoj el Japanio kaj Chinio, kiuj vershajne ech ne parolas Esperanton kaj kun kiuj oni apenau povas nodi kontaktojn dum la kongrsoj, unue pro interkomprenaj problemoj, due char tiuj japanoj kaj chinoj kutimas turismi tra la urbo kaj lando. Almenau tiuj estis miaj observoj kaj spertoj en la pasinteco.
#000053
‘Tri el la kvar plej freŝaj kongresurboj troviĝas surinsule...’ Ankaŭ la 100 UK en Lilo troviĝos sur (iama) insulo: la originala nomo de la urbo (‘Lille’ en la franca, ‘Rijsel’ en la nederlanda) fakte signifas ‘sur insulo’.
#000054