Li'l Abner estas satira amerika bildstrio kiu aperis en multaj gazetoj en Usono, Kanado kaj Eŭropo, havante fikcian klanon de kampuloj en la malriĉa montvilaĝo de Dogpatch, Usono.
Skribita kaj tirita fare de Al Capp (1909-1979), la strio kuris dum 43 jaroj, de la 13-an de aŭgusto 1934 tra la 13-an de novembro 1977.
Ĝi estis distribuita fare de United Feature Syndicate.
Bildstrioj tipe traktis nordajn urbajn travivaĵojn antaŭ ol Capp lanĉis Li'l Abner, la unuan strion bazitan en la Sudŝtatoj.
Kvankam Capp estis de Konektikuto, li pasigis 43 jarojn skribantajn koncerne fikcian sudan urbon.
La bildstrio havis 60 milionojn da legantoj en pli ol 900 amerikaj gazetoj kaj 100 eksterlandaj artikoloj en 28 landoj.
Verkinto M. Thomaj Inge diras ke Capp "havis profundan influon sur la maniero ke la mondo rigardis la amerikan Sudon."
#000001
Franĉizproprieto kaj la rajtoj de kreintoj
Integriĝo de virinoj en la NC
#000003
Li'l Abner kaj la malgranda knabo de Daisy Mae estis naskita en 1953 "post gravedeco kiu promenis sur tiel longan ke legantoj komencis sendi al mi kuracistajn librojn", Capp skribis.
Komence konate kiel "Mysterious Yokum" (ekzistis eĉ Ideala pupo surmerkatigita sub tiu nomo) pro debato koncerne sian sekson (li estis blokita en pantalon-forma kamentubo dum la unuaj ses semajnoj), li estis renomita "Honest Abe" (post prezidanto Abraham Lincoln) por malsukcesigi sian fruan emon ŝteli.
Liaj unuaj vortoj estis "po'k hako", kaj tio restis lia favoratmanĝaĵo.
Kvankam lia onklo Tiny eterne estis frostigita ĉe 151⁄2 "y'ar'oj" aĝaj, Honest Abe iom post iom kreskis de bebo ĝis gimnaziaĝo, kaj iĝis morta sonorigisto por Washable Jones - la stelo de la frua " cilindra ĉapo " strio de Capp.
Li poste akirus paron da apogado de karaktero amikoj por sia propra semi-regule havis aventurojn en la strio.
post malhoneste produktado de fraŭda paro li konfesas la veron ĉe la lasta sekundo.
#000009
La frateto de Li'l Abner eterne restis senkulpa kaj 151⁄2 "y'ar'oj" maljuna - malgraŭ la fakto ke li estis trudado, 7-futa (2.1 m) alta monstraĵo.
Malgrandega estis malkonata al la strio ĝis septembro 1954, kiam parenco kiu kreskigis lin memorigis panjon ke ŝi naskis duan "kapsiketon" vizitante ŝin 15 jarojn pli frue.
(La parenco klarigis ke ŝi demetintus lin pli baldaŭ, sed atendintus ĝis ŝi hazarde estis en la najbareco.
Capp lanĉis Malgrandegan por plenigi la fraŭlon rolludois fidinde dum preskaŭ du jardekoj de Li'l Abner mem, ĝis lia fatala 1952 geedziĝo ĵetis la singarde reĝisoritan dinamikan de la strio el bato por periodo.
Traktite fare de lokaj lovely Hopeful Mudd kaj Boyless Bailey, Tiny estis eĉ pli stultaj kaj pli mallertaj ol Abner, se tio povas esti imagita.
Malgrandega komence elmontris bulban nazon kiel ambaŭ de liaj gepatroj, sed poste, (tra intrigelpensaĵo) li ricevis naztaskon, kaj lia vila blonda hararo estis zumo tranĉita por igi lin pli alloga.
#000010
Kvankam ŝajne komencigita la Kentukio- montoj, situacioj ofte prenis la karakterojn al malsamaj cellokoj - inkluzive de Novjorko, Washington, D.C., Holivudon, la Sudan Amerikan Amazonon, tropikajn insulojn, la Lunon, Marso, ktp. - same kiel kelkaj sole fantastaj mondoj de la fantazio de Capp:
#000017
Same tute mizera kiel ekzisto estis en Dogpatch, ekzistis unu loko eĉ pli malbone.
Malvarma, ege for Malsupra Slobbovia estis formita kiel pinte politika satiro de returnite nacioj kaj eksterlanda diplomatio, kaj restaĵoj nuntempa referenco.
La malbonŝancaj loĝantoj eterne estis ĝistaliaj en pluraj piedoj de neĝo, kaj glacipendaĵoj pendis de preskaŭ ĉiu frostdamaĝita nazo.
La favoratplado de la malsatantaj indiĝenoj estis kruda blanka urso (kaj inverse).
Pli malalta Slobbovians parolis kun burleskaj piĝin-rusaj akĉentoj;
la mizera frosta dezertejo de la invento de Capp ŝvelis de nekohera jida humuro.
#000020
Pli malalta Slobbovia kaj Dogpatch estas ambaŭ komikaj ekzemploj de moderna distopia satiro.
Koncipe surbaze de Siberio, aŭ eble specife de Birobiĝano, la glacia infertruo de Capp faris sian debuton en Li'l Abner en aprilo 1946.
Regita fare de Good King Nogoodnik (foje konata kiel Reĝo Stubbornovsky la Ŝuformilo), la Slobovianaj politikistoj estis eĉ pli koruptaj ol siaj Dogpatch-ekvivalentoj.
Ilia monunuo estis la "Rasbucknik", de kiu oni estis valora je nenio kaj granda kvanto estis valora je multe malpli, pro la problemo de kunhavado de ili.
La lokaj infanoj estis legitaj animskuaj rakontoj de "Ice-sop's Fables", kiuj estis parodioj de klasika Aesop Fables - sed kun malhele sardona paŝtejo (kaj titoloj kiel "Coldilocks kaj la Tri Bares").
Slobbovia eĉ havis sian propran (absurdan) nacian himnon, kiu iris kiel tio:
#000021
Ke tio devus esti okazanta al ni!
#000024
(Sed ili rifuzas, de ulo!
#000026
Shmoos kaj aliaj mitaj estaĵoj
#000031
Al Capp, indiĝeno pli nordorienta, skribis la tutan finan dialogon en Li'l Abner utiliganta sian aproksimadon de imit-suda
dialekto, (inkluzive de fonetikaj sonoj, okuldialekto, senĉesa "kreiva" literumo kaj konsciaj eraraj uzoj).
Li konstante intermetis grasan fason specon, kaj inkludis promptajn vortojn en krampoj ( gluglorido!
, ktp.) kiel flankrimarkoj - fortigi la efikon de la presitaj paroladbalonoj.
Preskaŭ ĉiu linio estis sekvita per du krisignoj por ekstra emfazo.
#000034
Ekster Dogpatch, karakteroj uzis diversecon de akciaj vaŭdevilian dialektoj.
Gangsteroj kaj krimulo-specoj kutime parolis slangecan Brooklynese, kaj loĝantoj de Malsupra Slobbovia parolis piĝino-ruson, kun etscio de Yinglish.
Komikaj dialektoj ankaŭ estis elpensitaj por eksterordinaraj britaj karakteroj - kiel H'Inspector Blugstone de Scotland Yard (kiuj havis Londonan akĉenton) kaj Sir Cecil Cesspool, (kies parolado estis detonditan, bastonpankleranglan).
Diversaj aziaj, latinaj, indianaj kaj eŭropaj figuroj parolis en larĝa gamo de specifaj, larĝe karikaturitaj dialektoj ankaŭ.
Capp kreditis sian inspiron por imagive stiligita lingvo al fruaj literaturaj influoj kiel Charles Dickens, Mark Twain kaj Damon Runyon, same kiel Malmoderna radio kaj la Burlesque-scenejo.
#000035
Bildstriohistoriisto Don Markstein komentis ke la uzo de Capp "de lingvo estis kaj unika kaj universale apelacianta;
kaj lia pura, aŭdaca desegna stilo disponigis perfektan vehiklon por liaj kreaĵoj."
#000036
La sekvanta estas parta listo de karakterizaj esprimoj kiuj ofte reaperis en Li'l Abner:
#000037
En lia pionira libro Understanding Media , Marshall McLuhan konsideris Dogpatch " de Li'l Abner paradigmo de la homa situacio."
Kompari Capp kun aliaj nuntempaj humuristoj, McLuhan siatempe skribis:
" Arno, Nash, kaj Thurber estas fragilaj, melankolia malgranda précieux apud Capp!"
En lia eseo "The Decline of the Comics (La Malkresko de la Bildliteraturo)", ( Canadian Forum , januaro 1954) literaturrecenzisto Hugh MacLean klasifikis amerikajn bildstriojn en kvar tipojn: ĉiutaga gago, aventuro, sapopero, kaj "preskaŭ perdita komika idealo: la nepartia komento sur la padrono de vivo kaj signifo."
En la kvara tipo, laŭ MacLean, ekzistis nur du:
En 2002 la Chicago Tribune , en revizio da The Short Life and Happy Times of the Shmoo, notis: "La sarkasma, ornery, genie atenta satiristo iros malsupren kiel unu el la Granda Amerika Humuristoj."
En America's Great Comic Strip Artists (1997), bildstrioj historiisto Richard Marschall analizis la malkaŝe mizantropan subtekston de Li'l Abner:
#000046
Capp nomis socion absurda, ne ĵus fola;
homnaturo ne simple misinformis, sed nemaldungeble kaj neredukteble korupta.
Male al iu alia strio, kaj efektive male al multaj aliaj pecoj de literaturo, Li'l Abner estis pli ol satiro de la homa kondiĉo.
Ĝi estis komentaĵo sur homnaturo mem.
#000047
Li'l Abner ankaŭ estis la temo de la unua libro-longa, scienca takso de bildstrio iam publikigis.
Li'l Abner:=A Study in American Satire (Li'l Abner: Studo en amerika Satiro) de Arthur Asa Berger (Twayne, 1969) enhavis gravajn analizojn de la rakonta tekniko de Capp, sian uzon da dialogo, mem-karikaturo kaj groteskverie, la totalan lokon de la striptizo en amerika satiro, kaj la signifon de socia kritiko kaj la grafikbildo.
"Unu el la malmultaj strioj iam prenitaj grave de studentoj de amerika kulturo", skribis profesoro Berger, " Li'l Abner estas valoro legado ...
ĉar de la fantazio kaj arto de Capp, kaj pro la tre evidenta socisignifivo de la striptizo."
Ĝi estis represita fare de la University Press of Mississippi (Universitateldonejo de Misisipo) en 1994.
#000048
La vivo kaj kariero de Al Capp estas la temoj de nova vivgranda mura festado lian 100-an naskiĝtagon, elmontritan en la centra Amesbury, Massachusetts (Amesbury, Masakusets).
Laŭ la Boston Globo (kiel raportis la 18-an de majo 2010), la urbo renomis it amfiteatron en la honoro de la artisto, kaj rigardas por evoluigi Al Capp Museum.
Capp ankaŭ estas la temo de suprenalvena PBS American Masters dokumentario produktita memstare nepo, sendependa produktoro Caitlin Manning.
#000049
Amerika homokazaĵo, kiun Sadie Hawkins Day estas pseŭdo-ferio tute kreis ene de la strio.
Ĝi faris sian debuton en Li'l Abner la 15-an de novembro 1937.
Capp origine kreis ĝin kiel komika intrigilo, sed en 1939, nur du jarojn post ĝia inaŭguro, duoble-paĝa disvastigita en Vivo proklamis, "Sur Sadie Hawkins Day Girls Chase Boys en 201 Altlernejoj."
De la fruaj 1940-aj jaroj la bildstriokazaĵo balais la fantazion de la nacio kaj akiris vivon propran.
Antaŭ 1952, la okazaĵo estis laŭdire festita ĉe 40,000 konataj ejoj.
Ĝi iĝis virin-poviganta rito en mezlernejoj kaj gimnazio-kampusoj, long antaŭ ol la moderna feminisma movado akiris eminentecon.
#000051
Ekster la bildstrio, la praktika bazo de Sadie Hawkins-danco estas simple unu el seksoorolinversigo.
Virinoj kaj knabinoj prenas la iniciaton enen invitante la viron aŭ knabon de sia elekto eksteren en dato - preskaŭ neaŭdita de antaŭe 1937 - tipe al danco sekvita fare de aliaj fraŭloj kaj siaj memcertaj datoj.
Kiam Capp kreis la okazaĵon, ĝi ne estis lia intenco havi ĝin okazi ĉiujare en specifa dato, ĉar ĝi inhibiciis lian liberumantan konspiradon.
Tamen, pro ĝia grandega populareco kaj la multaj fanleteroj li ricevis, Capp igis ĝin tradicio en la strio ĉiun novembron, daŭrante kvar jardekojn.
En multaj lokoj la tradicio daŭras.
#000052
Sadie Hawkins Day kaj Sadie Hawkins-danco estas du el pluraj esprimoj atribuitaj al Al Capp kiuj eniris la anglan lingvon.
Aliaj inkludas duoblan malbenon, mefitverkojn kaj Malsupran Slobbovian.
La esprimo shmo ankaŭ enmetis la leksikonon - uzite en difinado altagrade teknikaj konceptoj en neniuj pli malmultaj ol kvar apartaj kampoj de scienco.
#000053
Capp ankaŭ estis kreditita kun popularigado de multaj esprimoj, kiel ekzemple "natcherly", agrableco, elekto, kaj nogodnik, neatnik, ktp. (En lia libro The American Language , H.L. Mencken kreditas la postmilitan manion por aldonado" - nik " al la finoj de adjektivoj por krei substantivojn kiel komenciĝante - ne kun bitniko aŭ Sputniko, sed pli frue - en la paĝoj de Li'l Abner.
#000055
En la malfruaj 1940-aj jaroj, gazetsindikatoj tipe posedis la kopirajtojn, varmarkojn kaj licencantajn rajtojn al bildstrioj.
"Capp estis agresema kaj sentima komercisto", laŭ eldonisto Denis Kitchen.
"Preskaŭ ĉiuj bildstrioj, eĉ hodiaŭ, estas posedataj kaj kontrolitaj fare de sindikatoj, ne la kreintoj de la striptizoj.
Kaj praktike ĉiuj karikaturistoj restas kontentaj kun sia diluita parto de iu surmerkatiga enspezo kiun iliaj sindikatoj aranĝas.
Kiam la malsatanta kaj bankrota Capp unue vendis Li'l Abner en 1934, li volonte akceptis la normigitan penigan kontrakton de la sindikato.
Sed en 1947 Capp jurpersekutis United Feature Syndicate pro 14 milionoj USD, publike embarasis UFS en Li'l Abner, kaj tordis proprieton kaj kontrolon de lia kreaĵo la sekvan jaron."
#000057
Integriĝo de virinoj en la NC
#000059
Al Capp estis sincera pioniro en favoro de diversigado de la Naciaj Karikaturistoj-Socio allasante virinkarikaturistojn.
La NC origine nuligis inajn membrojn en ĝiajn rangojn.
En 1949, kiam la tute-maskla klubo rifuzis membrecon al Hilda Terry, kreinto de la bildstrio Teena , Capp provizore eksiĝis en protesto.
"Capp ĉiam rekomendis pli aktivisttagordon por la socio, kaj li komencis en decembro 1949 por fari sian kazon en la Novaĵletero same kiel ĉe la renkontiĝoj", bildstriohistoriisto R. C. Harvey skribis.
Laŭ Tom Roberts, verkinto de Alex Raymond: HIS Life and Art (2007), Capp verkis kortuŝan monologon kiu estis instrumenta en ŝanĝado de la restriktaj reguloj la sekva jaro.
Hilda Terry estis la unua-virina karikaturisto se temas pri rompi la seksoobarieron kiam la NC finfine permesis inajn membrojn en 1950.
#000060
Per Li'l Abner, la amerika bildstrio atingis senprecedencan signifon en la postmilitaj jaroj, altirante novajn legantojn kiuj estis pli intelektaj, pli informis dum aktualaĵoj, kaj malpli verŝajnaj legi la bildstriojn (laŭ Coulton Waugh, verkinto de La Bildliteraturo, 1947).
"Kiam Li'l Abner faris ĝian debuton en 1934, la vasta plimulto de bildstrioj estis dizajnita ĉefe por amuzi aŭ ravi siajn legantojn.
Capp renversis tiun mondon rutine injektante politikon kaj socian komentaĵon en Li'l Abner ", bildstriohistoriisto Rick Marschall skribis en America's Great Comic Strip Artists (1989).
Kun plenkreskaj legantoj longe plimultas ol junaj, Li'l Abner eterne forigis la koncepton kiuj humurstrioj estis sole la domajno de junuloj kaj infanoj.
Li'l Abner disponigis tutan novan ŝablonon por nuntempa satiro kaj persona esprimo en bildstrioj, pavimante laŭ la manieron por Pogo , Feiffer , Doonesbury kaj Mad .
#000061
Fearless Fosdick kaj aliaj Li'l Abner bildstrioparodioj, kiel ekzemple "Jack Jawbreaker!"
kaj "Little Fanny Gooney" (1952), preskaŭ estis certe inspiro al Harvey Kurtzman kiam li kreis sian malrespektan Frenezan , kiu komenciĝis en 1952 kiel komikso kiu specife parodiis aliajn bildstriojn en la sama subfosa maniero.
Antaŭ la tempo EK Bildliteraturo publikigis Frenezan numeron 1, Capp faris Fearless Fosdick dum preskaŭ jardeko.
Similecoj inter Li'l Abner kaj la frua Freneza inkludas la nekoheran uzon de imit-jidaj slangaĵoj, la naz-trafoliumantan malestimon por popkultur ikonoj, la senbridan nigran humuron, la mankon de sento kaj la larĝan vidan titoladon.
Eĉ la varmarkaj komikaj "signoj" kiuj malordigas la fonojn de la paneloj de Will Elder havis precedencon en Li'l Abner, en la loĝejo de Dogpatch entreprenisto Disponeblan Jones, kvankam ili ankaŭ estas rememorigaj pri Smokey Stover de Bill Holman.
Multedire, Kurtzman rezistis faranta havi parodiojn de aŭ Li'l Abner aŭ Dick Tracy en la komikso Mad, malgraŭ ilia eminenteco.
#000062
La s-sukceso de Li'l Abner ankaŭ ekfunkciigis manplenon da bildstriimituloj.
Jasper Jooks de Jess "Kalvulo" Benton (1948 '49), Ozark Ike (1945 '53) kaj Cotton Woods (1955 '58), ambaŭ de Ray Gotto, estis klare inspiritaj per la strio de Capp.
La fraŭlino de Boody Rogers estis stranga serio de komiksoj koncerne belan kampulknabinon kiu vivis kun ŝia familio en la Ozarks - kun multaj similecoj al Li'l Abner.
Derivita kampultrajto nomita Looie Lazybones, opinifirma imitaĵo (desegnita fare de juna Frank Frazetta) kuris en pluraj temoj de Thrilling Comics de Standard en la malfruaj 1940-aj jaroj.
Charlton publikigis la mallongdaŭran Kampulo-Bildliteraturon de Art Gates en 1955, havante "Gombo-Galahon", kiu estis morta sonorigisto por Li'l Abner, kiel estis Pokey Oakey de Dona Dekano, kiu kuris en Top-Notch Laugh de MLJ kaj Vigleco-Bildliteraturo .
Poste, multaj adorantoj kaj kritikistoj vidis la popularan televidserialkomedion de Paul Henning, La Beverly Hillbillies (1962 '71) kiel ŝuldado de multo da ĝia inspiro al Li'l Abner, instigante Alvin Toffler por demandi Capp pri la similecoj en 1965 layboy intervjuo.
#000064
Li'l Abner faris ĝian debuton la 13-an de aŭgusto 1934 en ok nordamerikaj gazetoj, inkluzive de la New York Spegulo.
Komence posedis kaj sindikatigis tra United Feature (nun konata kiel United Media), dividado de la E.W. Scripps Firmao, ĝi estis tuja sukceso.
Laŭ eldonisto Denis Kitchen, la malbonŝanca Dogpatchers de Capp "trafis nervon en Depresi-epoka Ameriko.
Ene de tri jaroj la cirkulado de Abner grimpis al 253 gazetoj, atingante pli ol 15,000,000 legantojn.
Antaŭ ol longa li estis en centoj pli, kun totala legantaro superanta 60,000,000."
Ĉe ĝia pinto, la strio ĉiutage estis legita fare de 70 milionoj da amerikanoj (kiam la usona populacio estis nur 180 milionoj), kun cirkulado de pli ol 900 gazetoj en Nordameriko kaj Eŭropo.
#000065
Dum la plilongigita kulmino de la strio, la laborkvanto kreskis por inkludi anoncan, surmerkatigan, varban laboron, komiksoadaptiĝojn, publikservan materialon kaj alian specialaĵlaboron - aldone al la regulaj ses gazetoj kaj unu dimanĉa strion je semajno.
Capp havis taĉmenton de asistantoj en pli postaj jaroj, kiuj laboris sub lia rekta inspektado.
Ili inkludis Andy Amato'n, Harvey Curtis, Walter Johnson kaj, precipe, junan Frank Frazettan, kiuj skribis la dimanĉa kontinuecon de studiobatemuloj de 1954 ĝis la fino de 1961 - antaŭ sia famo kiel fantaziartisto.
#000066
Li'l Abner daŭris ĝis la 13-an de novembro 1977, kiam Capp demisiis kun pardonpeto al siaj adorantoj por la ĵus malkreskanta kvalito de la strio, kiun li diris estis la plej bona kiun li povis administri pro avancado de malsano.
"Se vi havas ajnan sencon da humuro koncerne vian strion - kaj mi havis senton de humuro koncerne minon - vi sciis ke por tri aŭ kvar jarojn Abner estis malĝusta.
Oh infero, ĝi estas kiel batalanto demisianta.
mi restis sur pli longa ol mi devus havi", li koncedis.
"Kiam li emeritigis Li'l Abner, gazetoj prizorgis ekspansiemajn artikolojn kaj televidokomentistoj parolis pri la pasado de epoko.
Popolrevuo prizorgis grandan trajton, kaj eĉ la bildstri-libera New York Times dediĉis preskaŭ tutpaĝon al la okazaĵo", laŭ eldonisto Denis Kitchen.
Capp, dumviva ĉenfumanto, mortis pro emfizemo du jarojn poste en la aĝo de 70, ĉe sia hejmo en Sudan Hampton, Nov-Hampŝiro la 5-an de novembro 1979.
#000068
En 1988 kaj 1989 multaj gazetoj prizorgis reruligojn da Li'l Abner epizodoj, plejparte de la 1940-aj jaroj kuras, distribuitaj fare de Newspaper Enterprise Association kaj Capp Enterprises.
Sekvante la 1989-datita reanimadon de la Pogo bildstrio, reanimado de Li'l Abner ankaŭ estis planita en 1990.
Tirite fare de karikaturisto Steve Stiles, [49] la nova Abner estis aprobita fare de la vidvino kaj frato de Capp, Elliott Caplin, sed la filino de Al Capp, Julie Capp, obĵetis ĉe la lastminuta kaj permeso estis malparolema.
#000069
Li'l Abner en alia amaskomunikilaro
#000070
Selektadoj de la Li'l Abner partituro estis registritaj fare de ĉiu de Percy Faith kaj Mario Lanza ĝis André Previn kaj Shelly Manne.
Tra la jaroj, Li'l Abner karakteroj inspiris diversspecajn kunmetaĵojn en popmuziko, ĵazo, lando kaj eĉ skuas la rulon de 'n:
#000073
Neniu ampleksa represaĵo de la serio estis provita ĝis Kitchen Sink Press komencis publikigi la Li'l Abner Dailies en durkovraĵo kaj poŝlibro, unu jaro per volumeno, en 1988.
La forpaso de KSP en 1999 maldaŭrigis la represaĵserion ĉe Volume 27 (1961).
Pli lastatempe, Dark Horse Comics represis la limigitan serion Al Capp's Li'l Abner:=The Frazetta Years, en kvar plen-koloraj volumoj kovrante la dimanĉa paĝojn de 1954 ĝis 1961.
Ili ankaŭ publikigis arkivdurkovraĵan represaĵon de la kompleta Shmoo Bildliteraturo en 2009, sekvita per dua Shmoo-volumeno de konkuru gazetstriojn en 2011.
#000077
Capp disponigis specialaĵarton por civitaj grupoj, registaragentejoj kaj bonfaraj aŭ ne-profitaj organizaĵoj, daŭrante dum plurajn jardekojn.
La sekvaj titoloj estas ĉiuj unu-pagitaj, instruaj komiksoj kaj pamfletoj produktitaj por diversaj publikaj servoj:
#000079
Komenciĝante en 1944, Li'l Abner estis aranĝita en serion de koloroteatraj bildstrioj por Columbia Pictures, direktita fare de Sid Marcus, Bob Wickersham kaj Howard Swift.
Al Capp estis laŭdire ne kontenta kun la rezultoj, kaj la serio estis nuligita post kvin fuŝkontaktoj.
#000082
Shmoos estis origine intencitaj esti inkluzivita en la 1956-datita Broadway Li'l Abner muzika, utiligante scenmaskeradon.
La ideo estis laŭdire prirezignita en la evolua fazo fare de la produktantoj, aliflanke, pro kialoj de praktikeco.
Post la morto de Capp, la Shmoo estis uzita en du Hanna-Barbera produktitaj sabatmatenaj bildstriserioj por televido.
Unue en la 1979 -datita La New Shmoo (poste integrigis en Fred and Barney Meet the Shmoo), kaj denove de 1980 ĝis 1981 en la Fajroŝtono-Komedispektaklo , en la Bedrock Cops segmentoj.
#000085
Ekde lia morto en 1979, Al Capp kaj sia laboro estis la temo da pli ol 40 libroj, inkluzive de tri biografioj.
Subtera karikaturisto kaj Li'l Abner eksperto Denis Kitchen publikigis, ko-publikigitaj, redaktanta, aŭ alie funkcianta kiel konsultisto sur preskaŭ ĉio el ili.
Kuirejo nuntempe kompilas monografion sur la vivo kaj kariero de Al Capp.
#000093