Kun indukta veldado, la varmo estas elektromagnete induktita en la laborpeco. La rapideco kaj precizeco de indukta veldado faras ĝin ideala por randveldado de tuboj kaj tuboj. En ĉi tiu procezo, tuboj pasas induktovolvaĵon ĉe alta rapideco. Dum ili faras tion, iliaj randoj estas varmigitaj, tiam kunpremitaj por formi longitudan veldkudron. Indukta veldado estas precipe taŭga por altvoluma produktado. Induktaj veldiloj ankaŭ povas esti ekipitaj per kontaktkapoj, igante ilin ducelaj veldaj sistemoj.
#000002
Kio estas la avantaĝoj de indukta Kudra veldado?
#000003
Aŭtomatigita indukta longituda veldado estas fidinda, altprodukta procezo. La malalta energikonsumo kaj alta efikeco de HLQ Induktaj veldaj sistemoj redukti kostojn. Ilia kontrolebleco kaj ripeteblo minimumigas peceton. Niaj sistemoj ankaŭ estas flekseblaj—aŭtomata ŝarĝo-kongruo certigas plenan eligan potencon tra ampleksa gamo de tubaj grandecoj. Kaj ilia malgranda spuro faciligas ilin integri aŭ modernigi en liniojn de produktado.
#000004
Kie estas indukta kudra veldado?
#000005
Indukta veldado estas uzata en la industrio de tubo kaj pipo por la longituda veldado de neoksidebla ŝtalo (magneta kaj nemagneta), aluminio, malaltkarbona kaj alt-forta malalt-aloja (HSLA) ŝtaloj kaj multaj aliaj konduktaj materialoj.
#000006
En la altfrekvenca indukta tubo-veldado, altfrekvenca kurento estas induktita en la malferma kudrotubo per indukta bobeno situanta antaŭ (kontraŭflue de) la velda punkto, kiel montrite en Fig. 1-1. La tubrandoj estas interspacigitaj kiam ili trairas la bobenon, formante malferman vee kies apekso estas iomete antaŭ la veldpunkto. La bobeno ne kontaktas la tubon.
#000007
La bobeno funkcias kiel la primara de altfrekvenca transformilo, kaj la malferma kudrotubo funkcias kiel unu-turna sekundara. Kiel en ĝeneralaj induktaj varmigaj aplikoj, la induktita nuna vojo en la laborpeco tendencas konformiĝi al la formo de la indukta bobeno. La plej granda parto de la induktita fluo kompletigas sian vojon ĉirkaŭ la formita strio per fluado laŭ la randoj kaj amasiĝo ĉirkaŭ la apekso de la ve-forma malfermaĵo en la strio.
#000008
La altfrekvenca kurenta denseco estas plej alta en la randoj proksime de la apekso kaj ĉe la apekso mem. Rapida hejtado okazas, igante la randojn esti ĉe velda temperaturo kiam ili alvenas al la apekso. Premo-ruloj devigas la varmigitajn randojn kune, kompletigante la veldon.
#000009
Ĝi estas la altfrekvenco de la velda fluo kiu respondecas pri la densa hejtado laŭ la ve-randoj. Ĝi havas alian avantaĝon, nome ke nur tre malgranda parto de la totala fluo trovas sian vojon ĉirkaŭ la dorso de la formita strio. Krom se la diametro de la tubo estas tre malgranda komparite kun la ve-longo, la fluo preferas la utilan padon laŭ la randoj de la tubo formante la vee.
#000010
Haŭta efiko estas la tendenco de HF-fluo koncentriĝi ĉe la surfaco de direktisto.
#000012
Ĉi tio estas ilustrita en Fig. 1-3, kiu montras HF-kurento fluanta en izolitaj konduktiloj de diversaj formoj. Preskaŭ la tuta fluo fluas en malprofunda haŭto proksime de la surfaco.
#000013
La dua elektra fenomeno, kiu estas grava en la HF-velda procezo, estas proksimeca efiko. Tio estas la tendenco de la Hf-fluo en paro de iri/revenaj direktistoj por koncentriĝi en la partoj de la direktistsurfacoj kiuj estas plej proksimaj unu la alian. Ĉi tio estas ilustrita en Fig. 1-4 tra 1-6 por ronda kaj kvadrata direktisto transsekcaj formoj kaj interspacoj.
#000014
La fiziko malantaŭ proksima efiko dependas de la fakto, ke la magneta kampo ĉirkaŭanta la iri/revenajn konduktilojn estas pli koncentrita en la mallarĝa spaco inter ili ol ĝi estas aliloke (Fig. 1-2). La magnetaj fortolinioj havas malpli da loko kaj estas kunpremitaj pli proksime. Sekvas, ke proksimefiko estas pli forta kiam la konduktiloj estas pli proksimaj. Ĝi estas ankaŭ pli forta kiam la flankoj unu kontraŭ la alia estas pli larĝaj.
#000015
Fig. 1-6 ilustras la efikon de klinado de du proksime spacigitaj rektangulaj iri/revenaj konduktiloj rilate unu al la alia. La HF nuna koncentriĝo estas plej granda en la anguloj kiuj estas plej proksimaj kune kaj iĝas laŭstadie malpli laŭ la diverĝaj edroj.
#000016
Estas du ĝeneralaj areoj, kiuj devas esti optimumigitaj por akiri la plej bonajn elektrajn kondiĉojn:
#000017
La unua estas fari ĉion eblan por kuraĝigi kiel eble plej multe de la totala HF-fluo flui en la utila vojo en la vee.
La dua estas fari ĉion eblan por ke la randoj estu paralelaj en la vee, tiel ke la hejtado estu unuforma de interne al ekstero.
#000018
Celo (1) klare dependas de tiaj elektraj faktoroj kiel la dezajno kaj lokigo de la veldaj kontaktoj aŭ bobeno kaj de aktuala malhelpa aparato muntita ene de la tubo. La dezajno estas trafita per la fizika spaco havebla sur la muelejo, kaj la aranĝo kaj grandeco de la veldruloj. Se mandrilo estas uzota por interna koltuko aŭ ruliĝado, ĝi influas la malhelpon. Krome, celo (1) dependas de la V-dimensioj kaj angulo de malfermo. Tial, kvankam (1) estas baze elektra, ĝi ligas proksime kun la mueleja mekaniko.
#000019
Celo (2) dependas tute de mekanikaj faktoroj, kiel ekzemple la formo de la malferma tubo kaj la randkondiĉo de la strio. Ĉi tiuj povas esti tuŝitaj de tio, kio okazas reen en la muelejaj paneoj kaj eĉ ĉe la tranĉilo.
#000020
HF-veldado estas elektro-mekanika procezo: La generatoro liveras varmegon al la randoj sed la premruloj efektive faras la veldon. Se la randoj atingas la taŭgan temperaturon kaj vi ankoraŭ havas misajn veldojn, tre bonas ŝancoj, ke la problemo estas en la mueleja agordo aŭ en la materialo.
#000021
En la lasta analizo, kio okazas en la vee estas tute grava. Ĉio, kio okazas tie, povas efiki (ĉu bonan aŭ malbonan) sur velda kvalito kaj rapideco. Kelkaj el la faktoroj por esti pripensitaj en la vee estas:
#000022
Estas evidente ke multe de kio okazas en la vee estas rezulto de kio jam okazis - aŭ en la muelejo mem aŭ eĉ antaŭ ol la strio aŭ skelpo eniras la muelejon.
#000024
La celo de ĉi tiu sekcio estas priskribi la idealajn kondiĉojn en la vee. Estis montrite ke paralelaj randoj donas unuforman hejton inter interno kaj ekstero. Pliaj kialoj por konservi la randojn kiel eble plej paralelajn estos donitaj en ĉi tiu sekcio. Aliaj vee-trajtoj, kiel ekzemple la loko de la apekso, la angulo de malfermo, kaj la stabileco dum kurado estos diskutitaj.
#000025
Pli postaj sekcioj donos specifajn rekomendojn bazitajn sur kampa sperto por atingi dezirindajn vee-kondiĉojn.
#000026
Fig. 2-1 montras la punkton kie la randoj renkontas unu la alian (t.e., la apekso) por esti iom kontraŭflue de la premrula centra linio. Ĉi tio estas ĉar malgranda kvanto da materialo estas elpremita dum veldado. La apekso kompletigas la elektran cirkviton, kaj la HF-fluo de unu rando turniĝas kaj iras reen laŭ la alia.
#000028
En la spaco inter la apekso kaj la premrulcentrolinio ekzistas neniu plu hejtado ĉar ekzistas neniu fluo fluanta, kaj la varmeco disipas rapide pro la alta temperaturgradiento inter la varmaj randoj kaj la resto de la tubo. Tial, estas grave ke la apekso estu kiel eble plej proksima al la veldrula centrolinio por ke la temperaturo restu sufiĉe alta por fari bonan veldon kiam la premo estas aplikita.
#000029
Tiu rapida varmodissipado kaŭzas la fakton ke kiam HF-potenco estas duobligita, la atingebla rapideco pli ol duobliĝas. La pli alta rapideco rezultiĝanta el la pli alta potenco donas malpli tempon por varmeco por esti kondukita for. Pli granda parto de la varmo, kiu disvolviĝas elektre en la randoj, iĝas utila, kaj la efikeco pliiĝas.
#000030
Teni la apekson kiel eble plej proksime al la veldprema centra linio konkludas ke la malfermaĵo en la vee devus esti tiel larĝa kiel ebla, sed ekzistas praktikaj limoj. La unua estas la fizika kapablo de la muelejo teni la randojn malfermitaj sen sulkiĝo aŭ randdamaĝo. La dua estas la redukto de la proksimeca efiko inter la du randoj kiam ili estas pli disaj. Tamen, tro malgranda de veemalfermaĵo povas antaŭenigi antaŭ-arkon kaj trofruan fermon de la vee kaŭzanta velddifektojn.
#000031
Surbaze de kampa sperto, la V-malfermo estas ĝenerale kontentiga se la interspaco inter randoj je punkto 2.0′′ kontraŭflue de la velda rula centra linio estas inter 0.080′′ (2mm) kaj .200′′ (5mm) donante inkluzivitan angulon de inter 2° kaj 5° por karbona ŝtalo. Pli granda angulo estas dezirinda por neoksidebla ŝtalo kaj neferaj metaloj.
#000032
Fig. 2-2 ilustras, ke se la internaj randoj unue kuniĝas, estas du veoj – unu ekstere kun ĝia apekso ĉe A – la alia interne kun ĝia apekso ĉe B. La ekstera vee estas pli longa kaj ĝia apekso estas pli proksime al la premrula centra linio.
#000034
En Fig. 2-2 la HF-fluo preferas la internan veon ĉar la randoj estas pli proksimaj kune. La fluo turniĝas ĉe B. Inter B kaj la veldpunkto, ne estas hejtado kaj la randoj rapide malvarmiĝas. Tial, estas necese trovarmigi la tubon pliigante la potencon aŭ malpliigante la rapidecon por ke la temperaturo ĉe la veldpunkto estu sufiĉe alta por kontentiga veldo. Ĉi tio eĉ plimalboniĝas ĉar la internaj randoj estos varmigitaj pli varme ol la ekstera.
#000035
En ekstremaj kazoj, la duobla vee povas kaŭzi guteton interne kaj malvarman veldon ekstere. Ĉi tio ĉio estus evitita se la randoj estus paralelaj.
#000036
Unu el la gravaj avantaĝoj de HF-veldado estas la fakto, ke maldika haŭto estas fandita sur la vizaĝo de la randoj. Ĉi tio ebligas oksidojn kaj alian nedezirindajn materialojn esti elpremitaj, donante puran, altkvalitan veldon. Kun paralelaj randoj, la oksidoj estas elpremitaj en ambaŭ direktoj. Estas nenio en ilia vojo, kaj ili ne devas vojaĝi pli ol duonon de la murdikeco.
#000037
Se la internaj randoj unue kuniĝas, estas pli malfacile por la oksidoj esti elpremitaj. En Fig. 2-2 estas trogo inter apekso A kaj apekso B kiu agas kiel fandujo por enhavi fremdan materialon. Ĉi tiu materialo flosas sur la fandita ŝtalo proksime de la varmaj internaj randoj. Dum la tempo kiam ĝi estas premita post pasado de apekso A, ĝi ne povas tute preterpasi la pli malvarmetajn eksterajn randojn, kaj povas iĝi kaptita en la velda interfaco, formante nedezirindajn inkludojn.
#000038
Okazis multaj kazoj kie velddifektoj, pro inkludoj proksime de la ekstero, estis spuritaj al la internaj randoj kuniĝantaj tro frue (te, pinttubo). La respondo estas simple ŝanĝi la formadon tiel ke la randoj estas paralelaj. Ne fari tion povas malpliigi la uzon de unu el la plej gravaj avantaĝoj de HF-veldado.
#000039
Fig. 2-3 montras serion de sekcoj kiuj povus esti prenitaj inter B kaj A en Fig. 2-2. Kiam la internaj randoj de pinta tubo unue kontaktas unu la alian, ili kuniĝas (Fig. 2-3a). Baldaŭ poste (Fig. 2-3b), la parto kiu estas fiksita spertas fleksadon. La eksteraj anguloj kuniĝas kvazaŭ la randoj estus ĉarnirumitaj interne (Fig. 2-3c).
#000041
Ĉi tiu fleksado de la interna parto de la muro dum veldado faras malpli da damaĝo dum veldado de ŝtalo ol kiam veldado de materialoj kiel aluminio. Ŝtalo havas pli larĝan plastan temperaturon. Malhelpi relativan moviĝon de ĉi tiu speco plibonigas veldkvaliton. Ĉi tio estas farita tenante la randojn paralelaj.
#000042
Denove rilatante al Fig. 2-3, la velda procezo okazas la tutan vojon de B ĝis la velda rula centra linio. Ĝuste ĉe tiu centra linio la maksimuma premo estas finfine penita kaj la veldo estas kompletigita.
#000044
Kontraste, kiam la randoj kuniĝas paralele, ili ne ektuŝas ĝis ili almenaŭ atingas la Punkton A. Preskaŭ tuj, la maksimuma premo estas aplikata. Paralelaj randoj povas redukti la veldan tempon de tiom multe kiel 2.5 ĝis 1 aŭ pli.
#000045
Kunigi la randojn paralele utiligas tion, kion forĝistoj ĉiam sciis: Batu dum la fero estas varma!
#000046
En la HF-procezo, kiam malhelpoj kaj kudrogvidistoj estas utiligitaj kiel rekomendite, la utila pado laŭ la ve-randoj konsistas el la totalŝarĝa cirkvito kiu estas metita sur la altfrekvencan generatoron. La kurento tirita de la generatoro per la vee dependas de la elektra impedanco de la vee. Tiu impedanco, siavice, dependas de la V-dimensioj. Ĉar la vee estas plilongigita (kontaktoj aŭ bobeno movita reen), la impedanco pliiĝas, kaj la fluo tendencas esti reduktita. Ankaŭ, la reduktita fluo nun devas varmigi pli da metalo (pro la pli longa vee), tial, pli da potenco estas necesa por alporti la veldareon reen al la velda temperaturo. Ĉar la murdikeco pliiĝas, la impedanco malpliiĝas, kaj la fluo tendencas pliiĝi. Estas necese ke la impedanco de la vee estu sufiĉe proksima al la dezajnovaloro se plena potenco estas tirita de la altfrekvenca generatoro. Kiel la filamento en ampolo, la potenco tirita dependas de la rezisto kaj la aplikata tensio, ne de la grandeco de la elektrostacio.
#000048
Pro elektraj kialoj, do, precipe kiam plena HF-generatorproduktado estas dezirata, estas necese ke la vee-dimensioj estas kiel rekomenditaj.
#000049
Kiel jam klarigite, la sukceso de HF-veldado dependas de ĉu la formanta sekcio liveras stabilajn, sliver-liberajn, kaj paralelajn randojn al la vee. Ni ne provas rekomendi detalan ilaron por ĉiu marko kaj grandeco de muelejo, sed ni sugestas kelkajn ideojn pri ĝeneralaj principoj. Kiam la kialoj estas komprenitaj, la resto estas simpla laboro por ruldizajnistoj. Ĝusta formanta ilaro plibonigas veldan kvaliton kaj ankaŭ faciligas la laboron de la funkciigisto.
#000050
Ni rekomendas aŭ rektan aŭ modifitan randrompadon. Tio donas al la pinto de la tubo sian finan radiuson en la unuaj unu aŭ du enirpermesiloj. Foje maldika murtubo estas tro formita por permesi risorton. La naĝilpasejoj devus prefere ne esti fiditaj sur por formi tiun radiuson. Ili ne povas troformiĝi sen damaĝi la randojn tiel ke ili ne eliĝas paralelaj. La kialo de ĉi tiu rekomendo estas tiel ke la randoj estos paralelaj antaŭ ol ili atingos la veldajn rulojn - te, en la vee. Tio devias de kutima ERW-praktiko, kie grandaj cirklaj elektrodoj devas funkcii kiel altaj nunaj kontaktaj aparatoj kaj samtempe kiel ruloj por formi la randojn malsupren.
#000051
Edge Break kontraŭ Centra Break
#000052
Propagandantoj de centro-rompado diras ke centro-rompaj ruloj povas pritrakti gamon da grandecoj, kiu reduktas ilan stokregistron kaj tranĉas rulŝanĝan malfunkcion. Ĉi tio estas valida ekonomia argumento kun granda muelejo kie la ruloj estas grandaj kaj multekostaj. Tamen, tiu avantaĝo estas parte kompensita ĉar ili ofte bezonas flankrulojn aŭ serion de plataj ruloj post la lasta naĝilpaso por konservi la randojn malsupren. Ĝis almenaŭ 6 aŭ 8′′ OD, randrompiĝo estas pli avantaĝa.
#000053
Ĉi tio validas malgraŭ la fakto, ke estas dezirinde uzi malsamajn suprajn rompajn rulojn por dikaj muroj ol por maldikaj muroj. Fig. 3-1a ilustras, ke supra rulo desegnita por maldika muro ne permesas sufiĉe da loko ĉe la flankoj por la pli dikaj muroj. Se vi provas ĉirkaŭiri ĉi tion per uzado de supra rulo, kiu estas sufiĉe mallarĝa por la plej dika strio en larĝa gamo de dikecoj, vi havos problemojn ĉe la maldika fino de la gamo kiel sugestite en Fig. 3-1b. La flankoj de la strio ne estos enhavitaj kaj randrompiĝo ne estos kompleta. Ĉi tio igas la kudron ruliĝi de flanko al flanko en la veldruloj - tre nedezirinda por bona veldado.
#000054
Alia metodo, kiu estas foje uzata sed kiun ni ne rekomendas por malgrandaj muelejoj, estas uzi enkonstruitan malsupran rulon kun interspaciloj en la centro. Pli maldika centra interspacilo kaj pli dika malantaŭa disigilo estas uzataj dum kurado de maldika muro. Rulo-dezajno por ĉi tiu metodo estas kompromiso en la plej bona kazo. Fig. 3-1c montras kio okazas kiam la supra rulo estas desegnita por dika muro kaj la malsupra rulo estas malvastigita per anstataŭigado de disigiloj por kuri maldikan muron. La strio estas pinĉita proksime de la randoj sed estas loza en la centro. Tio tendencas kaŭzi malstabilecon laŭ la muelejo, inkluzive de la velda vee.
#000055
Alia argumento estas, ke randrompiĝo povas kaŭzi kliniĝon. Ĉi tio ne estas tiel kiam la transirsekcio estas ĝuste ilita kaj alĝustigita kaj la formado estas konvene distribuita laŭ la muelejo.
#000056
Lastatempaj evoluoj en komputilkontrolita kaĝforma teknologio certigas ebenajn, paralelajn randojn kaj rapidajn ŝanĝtempojn.
#000057
Laŭ nia sperto, la plia klopodo uzi taŭgan randon-rompadon bone pagas en fidinda, konsekvenca, facile funkciigebla, altkvalita produktado.
#000058
La progresado en la naĝilpasejoj devus konduki glate en la lastan naĝilpasejformon rekomenditan antaŭe. Ĉiu naĝilpasejo devus fari proksimume la saman kvanton da laboro. Ĉi tio evitas difekti la randojn en trolaborita naĝilpasejo.
#000059
Akiri paralelajn randojn en la vee postulas korelacion de la dezajno de la lastaj naĝilpasaj ruloj kaj de la veldruloj. La kudra gvidilo kune kun iuj flankaj ruloj, kiuj povas esti uzataj en ĉi tiu areo, estas nur por gvidado. Ĉi tiu sekcio priskribas kelkajn veldajn ruldezajnojn, kiuj donis bonegajn rezultojn en multaj instalaĵoj kaj priskribas lastan naĝilprojekton por egali tiujn veldajn ruldezajnojn.
#000061
La nura funkcio de la veldruloj en HF-veldado estas devigi la varmigitajn randojn kune kun sufiĉe da premo por fari bonan veldon. La naĝila ruldezajno devus liveri la skelpon tute formitan (inkluzive de radiuso proksime de randoj), sed malfermita ĉe la supro al la veldruloj. La malfermo estas akirita kvazaŭ tute fermita tubo estus farita el du duonoj kunligitaj per piana ĉarniro malsupre kaj simple svingita dise supre (Fig. 4-1). Ĉi tiu naĝila ruldezajno plenumas tion sen ia nedezirinda konkavo ĉe la fundo.
#000062
La veldruloj devas esti kapablaj je fermado de la tubo kun sufiĉe da premo por renversi la randojn eĉ kun la veldisto fermita kaj la randoj malvarmaj. Ĉi tio postulas grandajn horizontalajn komponentojn de forto kiel sugestite de la sagoj en Fig. 4-1. Simpla, simpla maniero akiri ĉi tiujn fortojn estas uzi du flankajn rulojn kiel sugestite en Fig. 4-2.
#000063
Du-rula skatolo estas relative ekonomie konstrui. Estas nur unu ŝraŭbo por ĝustigi dum kurado. Ĝi havas dekstrajn kaj maldekstrajn fadenojn, kaj movas la du rulojn enen kaj eksteren kune. Ĉi tiu aranĝo estas ĝeneraligita por malgrandaj diametroj kaj maldikaj muroj. La du-rula konstruo havas la gravan avantaĝon, ke ĝi ebligas la uzon de la plata ovala velda rulforma gorĝo, kiu estis evoluigita de THERMATOOL por helpi certigi, ke la tuboj estas paralelaj.
#000064
Sub kelkaj cirkonstancoj la du-rula aranĝo povas esti ema kaŭzi kirlmarkojn sur la tubo. Ofta kialo de tio estas nedeca formado, devigante la rulrandojn peni pli alte ol normala premo. Kirlmarkoj ankaŭ povas okazi kun altaj fortaj materialoj, kiuj postulas altan veldpremon. Ofta purigado de la rulaj randoj per klaprado aŭ muelilo helpos minimumigi la markadon.
#000065
Mueli la rulojn dum en moviĝo minimumigos la eblecon de tro muelado aŭ tranĉado de la rulo sed ekstrema singardemo devas esti ekzercita dum fari tion. Ĉiam havu iun starantan ĉe la E-haltejo en kazo de krizo.
#000066
Multaj muelejfunkciigistoj preferas la tri-rulan aranĝon montritan en Fig. 4-3 por malgranda tubo (ĝis proksimume 4-1/2′′OD). Ĝia plej grava avantaĝo super la du-rula aranĝo estas ke kirlmarkoj estas praktike eliminitaj. Ĝi ankaŭ disponigas alĝustigon por korekti randregistradon se tio estus necesa.
#000067
La tri ruloj, interspacigitaj 120 gradoj, estas muntitaj en kreviloj sur peza deĵora tri-makzelo rulomandrilo. Ili povas esti alĝustigitaj en kaj eksteren kune per la ŝraŭbo de la ŝraŭbo. La mandrilo estas muntita sur fortika, alĝustigebla malantaŭa plato. La unua alĝustigo estas farita kun la tri ruloj firme fermitaj sur maŝinprilaborita ŝtopilo. La malantaŭa plato estas alĝustigita vertikale kaj flanke por alporti la malsupran rulon en precizan vicigon kun la mueleja pasa alteco kaj kun la mueleja centra linio. Tiam la malantaŭa plato estas sekure ŝlosita kaj ne bezonas plian alĝustigon ĝis la sekva rulŝanĝo.
#000068
La kradoj tenantaj la du suprajn rulojn estas muntitaj en radialaj glitiloj provizitaj per alĝustigŝraŭboj. Ĉiu el ĉi tiuj du ruloj povas esti alĝustigitaj individue. Ĉi tio estas aldone al la komuna alĝustigo de la tri ruloj kune per la volvlibromandrilo.
#000069
Por tubo malpli ol ĉirkaŭ 1.0 OD, kaj du-rula skatolo, la rekomendita formo estas montrita en Fig. 4-4. Ĉi tiu estas la optimuma formo. Ĝi donas la plej bonan veldan kvaliton kaj plej altan veldan rapidon. Super proksimume 1.0 OD, la .020 ofseto iĝas sensignifa kaj povas esti preterlasita, ĉiu rulo estanta muelita de ofta centro.
#000071
Tri-rulaj veldgorĝoj estas kutime muelitaj rondaj, kun diametro DW egala al la preta tubdiametro D kaj plie la dimensigan permeson a
#000073
Same kiel ĉe la du-rula skatolo, uzu la fig. 4-5 kiel gvidilon por elekti la ruldiametron. La supra breĉo devus esti .050 aŭ egala al la plej maldika muro kurota, kiu ajn estas pli granda. La aliaj du interspacoj devus esti .060 maksimumo, skalitaj al tiel malalta kiel .020 por tre maldikaj muroj. La sama rekomendo pri precizeco kiu estis farita por la du-rula skatolo validas ĉi tie.
#000074
La formo rekomendita por la lasta naĝilpasejo estis elektita kun kelkaj celoj:
#000075
Prezenti la tubon al la veldaj ruloj kun la randradiuso formita
Havi paralelajn randojn tra la vee
Por esti kongrua kun la velda ruldezajno rekomendita antaŭe
#000076
La rekomendita formo estas ilustrita en Fig. 4-6. La fundrulo havas konstantan radiuson de ununura centro. Ĉiu el la du supraj rulduonoj ankaŭ havas konstantan radiuson. Tamen, la supra rulradiuso RW ne estas egala al la pli malalta rulradiuso RL kaj la centroj de kiuj la supraj radiusoj estas muelitaj estas delokitaj laterale per distanco WGC. La naĝilo mem estas pintigita laŭ angulo.
#000077
La dimensioj estas fiksitaj per la sekvaj kvin kriterioj:
#000078
La supraj muelantaj radiusoj estas la sama kiel la veldrula muelanta radiuso RW.
La ĉirkaŭo GF estas pli granda ol la ĉirkaŭo GW en la veldruloj je kvanto egala al la elprema poŝmono S.
La naĝila dikeco TF estas tia, ke la malfermo inter randoj estos konforma al Fig. 2-1.
La naĝila mallarĝa angulo a estas tia ke la tubrandoj estos perpendikularaj al la tanĝanto.
La spaco y inter supraj kaj malsupraj rulflanĝoj estas elektita por enhavi la strion sen markado dum en la sama tempo disponigante iom da grado da operacia alĝustigo.
#000079