La 11a de enero de 2021 Usono aldonis Kubon denove al la listo de landoj, kiuj subtenas terorismon kune kun Nord-Koreio, Irano kaj Sirio. Ni memoru, ke Sudano estis forigita de la listo kiel parto de la interkonsento, en kiu ĝi agnoskis la ŝtaton Israelo.
#000001
Hodiaŭ estas bona okazo memori, ke el la landoj menciitaj en la antaŭa paragrafo, nur unu havas kondamnon en la internacia kortumo pri terorismo, kaj tio estas Usono.
#000002
La registaro de Ronald Reagan financis paramiliciajn grupojn en Nikaragvo per publika mono, kiam la Usona Kongreso rifuzis daŭrigi la financadon, la CIA decidis kontrabandi armilojn al Irano kaj elpensi la drogon konatan kiel “Crack” from Kokao (Coca) akirita de la “Contra” mem en Nikaragvo.
#000003
38.000 mortintoj de la kontraŭrevolucia milito antaŭenigita de Usono.Perdas 17.000 milionojn da dolaroj rilate detruon de infrastrukturoj (pontoj, elektraj transportaj turoj, digoj, sanaj centroj, edukado kaj agrikultura produktado, ktp.) Kaj ties ekonomiaj konsekvencoj.La verdikto de la Internacia Kortumo malsukcesis determini la sumon de kompenso al kiu Nikaragvo estus kreditita, establante ke se la partioj ne atingus interkonsentojn tiurilate, la Kortumo mem determinus la respondan sumon.
#000005
La 9-an de aprilo 1984 la registaro de Nikaragvo petis malfermi juĝan proceson kontraŭ Usono pro agadoj, kiuj malobservas la internacian juron kontraŭ ĝi. La peto ankaŭ petis la Kortumon ordigi provizorajn protektajn rimedojn, specife, ke la Kortumo ordonu la tujan ĉesigon de ĉiuj usonaj subtenoj al la kontraŭulo.
#000006
La fundamenta peto de Nikaragvo estis, ke la Kortumo deklaru kontraŭleĝajn ĉiujn sekretajn agadojn patronitajn de la usona registaro por kontribui al la renverso de la nikaragva registaro.
#000007
Aparte menciindas la atako farita de ĉirkaŭ 6 000 kontraŭ kontraŭ nikaragva teritorio en marto 1984, la minado de la ĉefaj nikaragvaj havenoj kun la celo ekonomie izoli la landon kaj kie nederlandaj, panamaj, sovetiaj, japanaj kaj britaj posedaj ŝipoj estis damaĝitaj. Ĉi tio aldoniĝas al la senkaŝa penado de la registaro Reagan por akiri 21 milionojn da dolaroj por subteni la agadojn de la Kontraŭuloj.
#000008
La akuzoj de la sandinistoj estis, ke ĉiuj ĉi tiuj agadoj malobservis la internacian juron kaj la ĉartojn de UN kaj OEA, precipe la principojn: I) ne uzi forton aŭ la minacon de forto en rilatoj kun aliaj ŝtatoj, II) ne malobservi la suverenecon, teritorian integrecon aŭ politikan sendependecon de iu ajn alia ŝtato, kaj III) ne malobservi la liberecon de la maroj aŭ malhelpi pacan maran komercon.
#000009
La decido. La 27-an de junio 1986 la Kortumo decidis, ke:
#000010
Kiam li deklaras en la disputo alportita antaŭ la Kortumo, per la peto prezentita de la Respubliko Nikaragvo, la 9-an de aprilo 1984, la Kortumo devas apliki la Rezervon de la Plurflanka Traktato enhavita en la Deklaro de Akcepto de la jurisdikcio fare de la Registaro de Usono, deponita la 26an de aŭgusto 1946.Ĝi malakceptas la pravigon por kolektiva memdefendo konfirmita de Usono rilate al la milita kaj milicia agado kontraŭ Nikaragvo.Usono, trejnante, armante, ekipante, financante kaj provizante la fortojn de la vendotablo aŭ alimaniere kuraĝigante, subtenante kaj helpante en la ekzekuto de militaj kaj miliciaj agadoj en kaj kontraŭ Nikaragvo, agis kontraŭ la Respubliko de Nikaragvo, malo al sia devo laŭ kutima internacia juro ne interveni en la aferojn de alia ŝtato.Usono per certaj atakoj kontraŭ nikaragva teritorio en 1983-1984, specife la atakoj kontraŭ Puerto Sandino la 13-an de septembro kaj la 14-an de oktobro 1983, la atako kontraŭ Corinto la 10-an de oktobro 1983, la atako kontraŭ la mararmea bazo Potosí la 4-an kaj 5-an de januaro 1984, la atako kontraŭ San-Juano-Sur la 7-an de marto 1984; atakoj kontraŭ patrolŝipoj en Puerto Sandino la 28-an kaj 30-an de marto 1984 kaj la atako kontraŭ San Juan del Norte la 9-an de aprilo 1984; Aldone al la intervenoj menciitaj en paragrafo 3, kiu inkluzivas uzon de forto, ĝi agis kontraŭ la Respubliko Nikaragvo malobservante sian devon laŭ la kutima internacia juro ne uzi forton kontraŭ alia ŝtato.Usono, direktante aŭ rajtigante transflugojn de nikaragva teritorio kaj farante agojn atribueblajn al Usono menciitaj en paragrafo 4, agis kontraŭ la Respubliko Nikaragvo malobee al sia devo laŭ kutima internacia juro ne malobservi la suverenecon de alia ŝtato.Metante minojn en la internaj aŭ teritoriaj akvoj de la Respubliko Nikaragvo dum la unuaj monatoj de 1984, Usono agis kontraŭ la Respubliko Nikaragvo malobservante siajn devojn laŭ la kutima internacia juro ne uzi la forto kontraŭ alia ŝtato, ne interveni en siajn aferojn, ne malobservi sian suverenecon kaj ne interrompi pacan maran komercon.Por la agoj menciitaj en paragrafo 6, Usono agis kontraŭ la Nikaragva Respubliko malobservante siajn devojn laŭ Artikolo XIX de la Traktato de Amikeco, Komerco kaj Navigado inter la Ŝtatoj. Usono kaj Nikaragva Respubliko, subskribita en Managvo la 21-an de januaro 1956.Usono, malsukcesante malkaŝi la ekziston kaj lokon de la minoj metitaj de ĝi menciitaj en paragrafo 6, agis malobservante siajn devojn laŭ kutima internacia juro tiurilate.Usono, preparante en 1983 manlibron kun la titolo Psikologiaj Operacioj en Gerila Milito kaj disvastigante ĝin inter la kontraŭtrupoj, instigis al ili plenumi agojn kontraŭajn al la ĝeneralaj principoj de humanitara juro, sed ne trovas bazo por konkludi, ke eventuale tiaj agoj faritaj estas atribueblaj al Usono.Usono, pro la atakoj kontraŭ nikaragva teritorio menciita en paragrafo 4, kaj pro deklari ĝeneralan embargon al komerco kun Nikaragvo la 1-an de majo 1985, faris agojn kalkulitajn por senigi ĝian celon kaj celon. la Traktato de amikeco, komerco kaj navigado inter la partioj, subskribita en Managvo la 21an de januaro 1956.Usono, pro la atakoj kontraŭ nikaragva teritorio menciita en paragrafo 4, kaj pro deklari ĝeneralan embargon al komerco kun Nikaragvo la 1-an de majo 1985, agis malobee al siaj devoj laŭ la Artikolo XIX de la Traktato de Amikeco, Komerco kaj Navigado inter la partioj, subskribita en Managvo la 21an de januaro 1956.Usono havas tujan devon ĉesi kaj deteni sin de ĉiuj agoj, kiuj povas konsistigi malobservojn de la indikitaj leĝaj devoj.Usono havas la devon kompensi la Respublikon de Nikaragvo por ĉiuj damaĝoj kaŭzitaj al Nikaragvo pro la malobservoj de la devoj laŭ Internacia Juro supre indikitaj.Usono havas la devon kompensi la Respublikon de Nikaragvo por ĉiuj damaĝoj kaŭzitaj al Nikaragvo per malobservo de la Traktato de Amikeco, Komerco kaj Navigado inter la partioj, subskribita en Managvo la 21-an de januaro 1956.La formo kaj kvanto de tia kompenso, se neniu interkonsento estas atingita inter la partioj, estos solvitaj de la Kortumo, kaj la posta proceduro en la afero estas rezervita por ĉi tiu celo.Ĝi memorigas ambaŭ partiojn pri ilia devo serĉi solvon al iliaj disputoj per pacaj rimedoj laŭ internacia juro.
#000011
Leave a Comment Nuligi respondon
#000012
Retpoŝtadreso ne estos publikigita. Devigaj kampoj estas markitaj *
#000013
Konservu miajn nomon, retpoŝtadreson kaj retejon en tiu ĉi retumilo por uzi kiam mi denove komentos.
#000014