Post kiam la plej granda, plej ŝika, kaj plej honorita filmstudio, MGM estis fondita en 1924 kiam la distrentreprenisto Marcus Loew akiris kontrolon de Metro Pictures, Goldwyn Pictures, kaj Louis B. Mayer Pictures.
[ paĝo bezonis ] [4] Ĝia ĉefsidejo estas en Beverly Hills.
Ĝi estas unu el la plej maljunaj filmstudioj de la monda.
#000002
En 1971, estis sciigite ke MGM kunfalus kun 20-a Century Fox, plano kiu neniam venis en realiĝon.
Dum la venontaj tridek naŭ jaroj, la studio estis aĉetita kaj vendita ĉe diversaj punktoj en sia historio ĝis, la 3-an de novembro 2010, MGM arkivis por Chapter 11 bankroton.
MGM eliris el bankroto la 20-an de decembro 2010, ĉe kiu tempigas la oficulojn de Spyglass Entertainment, Gary Barber kaj Roger Birnbaum, iĝis kunprezidantoj kaj ko-ĉefoficistoj de la holdingo de Metro-Goldwyn-Mayer.
#000003
(aŭgusto 2014) MGM estis la lasta studio se temas pri transformi al sonaj impresoj, sed malgraŭ tiu fakto, de la fino de la mutafilma epoko tra la malfruaj 1950-aj jaroj, Metro-Goldwyn-Mayer estis la domina filmstudio en Holivudo.
[ paĝo bezonis ] [17] [ paĝon bezonis ] Ĉiam malrapida respondi al la varia laŭleĝa, ekonomia, kaj demografia naturo de la kinoindustrio dum la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj, [18] [ paĝo bezonis ] [19] [ paĝon bezonis ] [20] [ paĝon bezonis ] kaj kvankam en tempoj ĝiaj filmoj faris bone ĉe la biletvendejo, la studio perdis signifajn monsumojn dum la 1960-aj jaroj.
En 1966, MGM estis vendita al kanada investanto Edgar Bronfman Sr., kies filo Edgar Jr. poste aĉetus Universal Studios.
[ citaĵo bezonis ] Tri jaroj poste, ĉiam pli neprofita MGM estis aĉetita fare de Kirk Kerkorian, kiu tranĉis kunlaborantaron kaj produktokostojn, devigita la studion produkti malalt-buĝetan biletprezon, kaj tiam fermi malsupren teatran distribuon en 1973.
La studio daŭre produktis kvin al ses filmojn jare kiuj estis publikigitaj tra aliaj studioj, plejparte United Artists.
Kerkorian faris, aliflanke, decidi pliproduktado kaj vastigita filmarkivo kiam li aĉetis Unuiĝintan Artistojn en 1981.
#000007
En 1924, kinmagnato Marcus Loew havis problemon.
Li aĉetis Metro Pictures Corporation en 1919 por stabila liverado de filmoj por lia granda Loew's Theatres ĉeno.
Kun la malbrila sortimento de Loew de Metro-filmoj, Loew aĉetis Goldwyn Pictures en 1924 por plibonigi la kvaliton.
Tamen, tiuj aĉetoj kreis bezonon de iu por kontroli liajn novajn Holivudo-operaciojn, ĉar delonga asistanto Nicholas Schenck estis necesa en New York-ĉefsidejo por kontroli la 150 teatrojn.
Kontaktita de Louis B. Mayer, Loew traktis la situacion aĉetante Louis B. Mayer Pictures la 17-an de aprilo 1924.
Mayer iĝis kapo de la renomita Metro-Goldwyn-Mayer, kun Irving Thalberg kiel kapo de produktado.
#000010
MGM produktis pli ol 100 plenlongajn filmojn en ĝiaj unuaj du jaroj.
En 1925, MGM publikigis la ekstravagancan kaj sukcesan Ben Hur , prenado 4.7 milionoj USD profitas tiun jaron, ĝian unuan plenan jaron.
Kiam Samuel Goldwyn foriris li jurpersekutas super la uzo de lia nomo.
#000011
Marcus Loew mortis en 1927, kaj kontrolo de tiu de Loew pasita al Nicholas Schenck.
En 1929, William Fox de Fox Film Corporation aĉetis la posedaĵojn de la Loew-familio per la konsento de Schenck.
Mayer kaj Thalberg disputis kun la decido.
Mayer estis aktiva en la Kalifornia Respublikana Partio kaj uzis siajn politikajn ligojn por persvadi la justicministerion por prokrasti finan aprobon de la interkonsento sur antitrustkialoj.
Dum tiu tempo, en la somero de 1929, Fox estis malbone vundita en aŭtoakcidento.
Antaŭ la tempo li renormaliĝis, la borskraŝo en la aŭtuno de 1929 preskaŭ ekstermis Vulpon kaj finis ajnan eblecon de la fuzio de la Loew iri traen.
Schenck kaj Mayer neniam interkonsentis (Mayer laŭdire nomis sian estron "Mr. Skunk"), [30] [ paĝo bezonis ] kaj la malsukcesa Vulpfuzio pliigis la malkonkordon inter la du viroj.
#000012
MGM estis unu el la unuaj studioj eksperimentantaj kun filmigo en Teknokoloro.
Uzante la du-koloran Teknokolorprocezon tiam havebla, MGM filmis partojn de The Uninvited Guest (1923), The Big Parade (1925), kaj Ben Hur (1925), inter aliaj, en la procezo.
En 1928, MGM publikigis La Vikingon , la unuan kompletan Teknokolortrajton kun sono (inkluzive de sinkronigita poentaro kaj sonefektoj, sed neniu parolita dialogo).
#000014
MGM, aliflanke, estis la plej lasta studio por transformi al " parolfilmoj " kun ĝia unua tute-koloran, tute-parolantan solidan trajton kun dialogo La Fiulo-Kanton , muzikalon de 1930.
En 1934, MGM inkludis sekvencon faritan en la nova tri-kolora procezo, de Teknokoloro supera muzika nombro en la alirilata nigrablankan La Kato kaj la Fiolon , ĉefroligante Jeanette MacDonald kaj Ramon Novarro'n.
La studio tiam produktis kelkajn tri-kolorajn mallongajn filmojn inkluzive de 1935's muzika La Fiesta de Santa Barbara, sed atendis ĝis 1938 al filmo kiun kompletaj havas en la procezo, koramikoj kun MacDonald kaj Nelson Eddy, la pli frua de la du filmoj de la populara kantanta teamo en koloro.
De tiam sur, MGM regule produktis plurajn filmojn jaron en Teknokoloro kie Nordokcidenta pasejo estas unu el la plej rimarkinda.
#000016
Aldone al granda mallongfilmaj programo propra, MGM ankaŭ publikigis la pantaloneton kaj ecojn produktitajn fare de Hal Roach Studios, inkluzive de komediopantaloneta ĉefrola Laurel kaj Hardy, Our Gang , kaj Charley Chase.
La distribuinterkonsento de MGM kun Roach daŭris de 1927 ĝis 1938, kaj MGM profitis aparte el la sukceso de la populara Laurel kaj Hardy filmoj.
En 1938, MGM aĉetis la rajtojn je Our Gang kaj movis la produktadon endome, [31] daŭrigante produktadon de la sukcesa serio de la komedioj de infanoj ĝis 1944.
De 1929 ĝis 1931, MGM produktis serion de komediopantaloneto nomita All Barkie Dogville Comedies (La tuta Barkie Dogville Comedies) , en kiu dresis hundojn estis vestigitaj bele por parodii nuntempajn filmojn kaj estis esprimitaj fare de aktoroj.
Unu el la pantaloneto, The Dogway Melody (1930), parodiis la sukceson de MGM 1929 muzika The Broadway Melody .
#000017
Post la morto de Thalberg, Mayer iĝis kapo de produktado, same kiel studioĉefo, iĝante la unua milion-dolara oficulo en amerika historio.
La firmao restis enspeziga, kvankam ŝanĝo direkte al "serioj" imagas ( Andy Hardy ĉefrola Mickey Rooney, Maisie ĉefrola Ann Sothern, Thin Man ĉefrola William Powell kaj Myrna Loy, et al.) estas vidita per iuj kiel signoj de la reestigita influo de Mayer.
Ankaŭ ludi enorman rolon estis Ida Koverman, la sekretario kaj dekstra mano de Mayer.
#000021
En 1937, Mayer dungis Mervyn LeRoy, iaman WB produktanton/direktoron kiel la pintproduktanto de MGM kaj la anstataŭaĵo de Thalberg.
LeRoy persvadis Mayers al aĉetado de la filmo rekte al la Sorĉisto de Oz, kiun MGM faris la 3-an de junio 1938, de Sam Goldwyn por 75,000 USD.
#000022
Ene de unu jaro, komenciĝante en 1942, L.B. Mayer liberigis siajn kvin plej alt-pagitajn aktorinojn de iliaj studiokontraktoj;
Joan Crawford, Norma Shearer, Greta Garbo, Myrna Loy kaj Jeanette MacDonald.
Post dujara hiato, Crawford proponita al Warner Bros., kie ŝia kariero prenis dramecan ekprosperon.
Tondisto kaj Garbo neniam faris alian filmon post forlasado de la multo.
De la kvin steloj, Loy kaj MacDonald estis la nuraj du kiun Mayer redungis, en 1947 kaj 1948 respektive.
#000024
Ĉiam pli, antaŭ kaj dum 2-a Mondmilito, Mayer fidis je sia "Postgimnazio de Kardinaloj" - altrangaj produktantoj kiuj kontrolis la produktaĵon de la studio.
Tiu administrado-post-komisiono povas klarigi kial MGM ŝajnis perdi ĝian impeton, evoluigante malmultajn novajn stelojn kaj fidante je la sekureco de daŭrigoj kaj banala materialo.
( Dorothy Parker memorinde nomis ĝin "Metro-Goldwyn-Merde."
Produktadvaloroj restis altaj, kaj eĉ " B " bildoj kunportis poluron kaj brilon kiuj igis ilin multekostaj por pliiĝi.
Post 1940, produktado estis tranĉita de 50 bildoj jare ĝis pli mastreblaj 25 ecoj je jaro.
Dum tiu tempo, MGM publikigis alkuregantajn muzikalojn kun ludantoj kiel ekzemple Judy Garland, Fred Astaire, Gene Kelly, kaj Frank Sinatra, por nomi nur kelkajn.
#000025
Spektantaroj komencis drivi al televido en la finkvardekaj.
MGM trovis malfacila altiri ilin al teatroj.
Kun ĝiaj altaj kadroelspezoj, la gajnmarĝenoj de MGM daŭre malpliiĝis.
Word venis de Nicholas Schenck en New York: trovu "novan Thalberg" kiu povis plibonigi kvaliton senŝeligante kostojn.
Mayer opiniis ke li trovis tiun savanton en Dore Schary, verkisto kaj produktanto kiuj trovis sukceson ĉe kurado RKO.
Pint noĉaj muzikaloj estis la fokuso de Schary, kun sukcesoj kiel Easter Parade kaj la diversaj filmoj de Mario Lanza (plej fame, The Great Caruso ) konservanta MGM flosante.
#000026
En aŭgusto 1951, Mayer estis pafita fare de la Oreintmarbordaj oficuloj de MGM [38] kaj estis anstataŭigita per Schary.
#000027
Iom post iom tranĉante lozajn multekostajn kontraktoludantojn (eble plej fame, 6,000-a-week USD Judy Garland en 1950), ŝpari monon de reciklado de ekzistantaj rolaroj anstataŭe de konstruado de multekosta nova pejzaĝo, kaj reverkado de multekostaj aĝaj kostumoj, Schary sukcesis pluigi la studion prizorgi multon kiam ĝi havis tra la fruaj 1940-aj jaroj kvankam liaj sentemoj por malmol-angulhava, mesaĝfilmoj neniam portus multe da frukto.
Unu luma punkto estis MGM-muzikaj bildoj, sub la egido de produktanto Arthur Freed, kiu funkciigis kio sumiĝis al sendependa unuo ene de la studio.
MGM produktis kelkajn bon-rigardit- kaj enspezigajn muzikalojn kiuj estus poste agnoskitaj kiel klasikaĵo, inter ili An American in Paris (1951), Singin' in the Rain (1952), kaj Seven Brides for Seven Brothers (1954).
Tamen, Brigadoon (1954), Deep in My Heart (1954), It's Always Fair Weather (1955), kaj Invitation to the Dance (1956), estis ekstravaganca kanto kaj dancfiaskoj, kaj eĉ la nun-klasika The Band Wagon (1953) perdis monon en ĝia komenca liberigo.
Filmspektantaroj pli kaj pli restis hejme kaj spektis televidon.
#000028
En 1952, kiel setlejo de la modereco-de-komercago de la registara, usona v. Paramount Pictures, Inc. 334 Usono 131 (1948), Loews, Inc. prirezignis kontrolon de MGM.
Ĝi prenus pliajn kvin jarojn antaŭ ol la interligaj aranĝoj estus tute nefaritaj, preter kiu tempo kaj Loews kaj MGM sinkis.
Schary riverencis el MGM en 1956 en alia potencrivaleco kontraŭ la New York-bazitaj oficuloj.
#000029
Ĉar la studiosistemo fadis en la malfruaj 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj, la prestiĝo de MGM fadis kun ĝi.
En 1957 (per koincido, la jaro L.B. Mayer mortis), la studio perdis monon por la unua fojo en it 34-jara historio.
Kosto transkuras kaj la fiasko de la 1957-datita grandbudĝeta eposa Raintree County instigis la studion por publikigi Schary de lia kontrakto.
La regado de Schary ĉe MGM estis markita kun malmultaj bonfidaj sukcesoj, sed lia foriro (kune kun la emeritiĝo de Schenck en 1955) forlasis povovakuon kiu pruvus malfacila plenigi.
Komence Joseph Vogel iĝis prezidanto kaj Sol Siegel kapo de produktado.
Antaŭ 1960, MGM liberigis ĉiujn ĝiaj kontraktoludantoj, kun multaj aŭ demisiante aŭ pluirantaj al televido.
#000030
La jaro 1957 ankaŭ markis la finon de la animaciosekcio de MGM, ĉar la studio determinis ke ĝi povis generi la saman kvanton de enspezo reeldonante pli malnovajn bildstriojn kiam ĝi povis per produktado kaj liberigado nova tiaj.
William Hanna kaj Joseph Barbera, flank tiam la kapoj de la MGM-bildstriostudio, prenis la plej grandan parton de ilia trupo kaj faris al sia propra firmao, Hanna-Barbera Productions, sukcesan produktanton de televidanimacio.
#000032
En 1956, MGM vendis la televidrajtojn por The Wizard of Oz al CBS, kiu planis ĝin por esti montrita en novembro de tiu jaro.
En grava okazaĵo, la filmo iĝis la unua amerika teatra fikciofilmo estanta montrita kompleta en unu vespero en pinttempotelevido super grava amerika komerca reto.
(Versio de Olivier de Hamlet estis montrita en pinttemporeto televido monaton poste, sed disigon en duono dum du semajnoj, kaj la 1950-datita filmo,
La Titano: Rakonto de Mikelanĝelo estis sendita per ABC en 1952, sed tio estis dokumentario.
Komenciĝante en 1959, kaj daŭrante ĝis 1991, televidoprogramoj de The Wizard of Oz iĝis ĉiujara tradicio, tirante enormajn spektantarojn en hejmoj ĉie en Usono kaj gajnante kromajn profitojn por MGM.
La studio estis ĉio tro feliĉa por vidi Oz iĝi, tra televido, unu el la du aŭ tri la plej multaj famaj filmoj MGM iam faris, kaj unu el la malmultaj filmoj kiuj preskaŭ ĉiujn en Usono vidis minimume unufoje.
Hodiaŭ The Wizard of Oz estas regule montrita sur la Tornist-posedataj kanaloj, jam ne ĵus unufoje jare.
#000033
En animacio, MGM aĉetis la rajtojn en 1930 por distribui serion de bildstrioj kiuj ĉefroligis karakteron nomis Flip the Frog (Turnu la Ranon), produktitan fare de Ub Iwerks.
La unua bildstrio en tiu serio (rajtaj Violonbastonetoj) estis la unua solida bildstrio estanta produktita en du-kolora Teknokoloro.
En 1933, Ub Iwerks nuligis la malsukcesan Turnas la Frog-serialon kaj MGM komencis distribui ĝiajn duajn seriojn de bildstrioj, ĉefroligi karakteron nomis Willie Whopper, kiu ankaŭ estis produktita fare de Ub Iwerks.
#000035
[ citaĵo bezonis ] En 1934, post kiam la distribuokontrakto de Iwerks eksvalidiĝis, MGM kontraktiĝis kun animacioproduktantoj/direktoroj Hugh Harman kaj Rudolph Ising por produkti novan serion de kolorbildstrioj.
Harman kaj Ising venis al MGM post rompado de kravatoj kun Leon Schlesinger kaj Warner Bros., kaj kunportis ilian popularan Looney Tunes karakteron, Bosko'n.
Tiuj estis konataj kiel Happy Harmonies , kaj laŭ multaj manieroj similis la fratinserion de la Looney Tunes, Merrie Melodies .
La Feliĉa Harmonies regule kontraŭveturis buĝeton, kaj MGM malakceptis Harman-Ising en 1937 por komenci sian propran animacio-studion.
#000036
[ citaĵo bezonis ] Post komencaj luktoj kun nebone ricevita serio da La kapitano kaj la Kids-bildstrioj, la studio redungis Harman kaj Ising en 1939, kaj Ising kreis la unuan sukcesan viglan karakteron de la studio, Barney Bear.
Tamen, la plej grandaj bildstriosteloj de MGM venus en la formo de la kat-kaj-musa duopo Tom kaj Jerry, kreita fare de William Hanna kaj Joseph Barbera en 1940.
La Tom kaj Jerry bildstrioj gajnis sep Akademiajn Premiojn inter 1943 kaj 1953.
En 1941, Tex Avery, alia Schlesinger-eks-studento, aliĝis al la animaciosekcio.
Avery evoluis al la unuo ĝian bildon, kun sukcesoj kiel " Ruĝa Hot Riding Hood ", " Svingo Shift Cinderellan ", kaj la Pendantan serion.
#000037
En 1959, MGM ĝuis kio estas sufiĉe verŝajne sia plej granda financa sukceso de pli postaj jaroj, per la liberigo de sia preskaŭ kvar-hora Teknokoloro eposa Ben Hur , refilmigo de sia 1925 muta filmo sukceso, loze bazita sur la romano fare de General Lew Wallace.
Ĉefrolado Charlton Heston en la titolrolo, la filmo estis danĝernivele aklamitaj, kaj gajnis 11 Akademiajn Premiojn, inkluzive de Best Picture, rekordo kiu tenis ĝis Titanic egalis ĝin en 1997 kaj
La Sinjoro de la ringoj: La Reveno de la reĝo en 2003.
#000039
La kombinaĵo de O'Brien kaj Weitman ŝajnis provizore revivigi la studion.
En 1965 MGM publikigis imense popularan Doctor Zhivagon de David Lean, [44] poste sekviten per tiaj sukcesoj kiel The Dirty Dozen (1967) kaj 2001: Space Odyssey (1968).
Tamen la tempo de la firmao estis prenita supren rebatante vicatakojn de entreprenaj rabatakantoj, kaj tiam MGM malantaŭeniris serion de fiaskoj, inkluzive de Ryan's Daughter (1970).
Weitman relokiĝis al Columbia en 1967 kaj O'Brien estis devigita eksiĝi kelkajn jarojn poste.
#000042
En la mez-1960-aj jaroj, MGM komencis diversiĝi per investado en lokposedaĵo.
Edgar Bronfman Sr. aĉetis akcimajoritaton en MGM en 1966 (kaj estis nelonge prezidanto en 1969), [45] [ paĝo bezonis ] [46] [ paĝon bezonis ] kaj en 1967 Time Inc. iĝis la dua plej granda akciulo de la firmao.
#000043
Tra la 1970-aj jaroj, studioproduktaĵo bremsita konsiderinde kiam Aubrey preferis kvar aŭ kvin mez-buĝetajn bildojn ĉiun jaron kune kun etscio de malalt-buĝeta biletprezo.
En oktobro 1973 kaj en malkresko en produktaĵo, MGM fermis la distribuoficojn de MGM tiam subkontraktis distribuon por ĝia biblioteko por dekjara periodo kune kun vendado al ĝia muzikeldonbrako, Robbins, Feist & Miller kaj plie la duono de Quality Records de Kanado, al Unuiĝinta Artistoj.
#000045
Kerkorian nun distancigis sin de la operacioj de la studio, temigante MGM Grand Hotel investante 120 milionojn USD.
Alia parto de la eksterstudia filmejo estis vendita en 1974.
La lasta pafado farita sur la eksterstudia filmejo estis la enkonduka materialo por That's Entertainment! , retrospektiva dokumentario kiu iĝis surprizo trafita por la studio.
#000046
That's Entertainment! estis rajtigita fare de Dan Melnick, kiu estis nomumita kapo de produktado en 1972.
Sub la registaro de Melnick, MGM faris kelkajn sukcesajn filmojn, inkluzive de Westworld , Soylent Green , kaj La Sunbrilo-Knabojn.
Tamen, MGM neniam reprenis ĝian iaman statuson.
#000047
La MGM Registrado-Studioj estis vendita en 1975.
En 1979, Kerkorian deklaris ke MGM nun estis ĉefe hotelfirmao.
La firmao trafis simbolan malkulminpunkton en 1980 kiam David Begelman, pli frue lasis sekvi Columbia sekvanta la eltrovon de siaj agoj de falsaĵo kaj defraŭdo, estis instalita kiel la prezidanto kaj ĉefoficisto de MGM.
#000048
dividis ĝian produktadon kaj kazinunuojn en apartajn firmaojn: Metro-Goldwyn-Mayer Film Co. kaj MGM Grando-Hoteloj, Inc.
La ascendo de flankmerkatoj estis sufiĉe por permesi al MGM Film Co. pliigi produktadon al 10-15 filmoj jare kompariblis al tri-ĝis-ses en la antaŭa jardeko, sed unue ĝi bezonis sian propran distribuotrupon.
#000049
MGM daŭrigis eniri reen en teatran distribuon 1981 kun ĝia aĉeto de Unuiĝinta Artistoj, ĉar la tegmentofirmao de UA Transamerican Corporation decidis lasi iras de la studio sekvante la fiaskon de Heaven's Gate .
[ paĝo bezonis ] Pro tio, Metro-Goldwyn-Mayer Film Co. estis renomita "MGM/UA Entertainment Company."
#000050
Post la aĉeto de Unuiĝinta Artistoj, la devontigo de David Begelman estis transdonitaj al tiu unuo.
Sub Begelman, MGM/Ua produktis kelkajn malsukcesajn filmojn, kaj li estis maldungita en julio 1982.
For el la 11 filmoj li metis en produktadon, antaŭ la tempo da lia liberigo de la studio, nur unu filmo, Poltergeist , pruvis esti klara sukceso.
La plej granda aktivaĵo de ne eĉ MGM - sia biblioteko - estis sufiĉe por konservi la studion flosante.
Post 1982, la studio fidis pli sur distribuo, kolektante sendependajn produktadojn, prefere ol financado de sia propra.
#000052
La 7-an de aŭgusto 1985, Turner Broadcasting System ofertis aĉeti MGM/Ua.
Ĉar filmlicencado al televido iĝis pli d komplika, Ted Turner vidis la valoron de akirado de la filmarkivo de MGM por sia Superstation
La 25-an de marto el la sekva jaro, la interkonsento estis finpretigita en kontantakcia negoco por 1.5 miliardoj USD, [23] [50] [52] [ paĝo bezonis ] [53] [ paĝon bezonis ] kaj la firmao estis renomita "MGM Entertainment Co.".
Turner tuj ŝanĝis Unuiĝintan Artistojn de MGM duavica reen al Kerkorian en malglate 480 milionoj USD.
Sed ĉar ili estis tre nekapablaj trovi financadon por la resto de la interkonsento, kaj pro tiuj konzernoj en la financa komunumo super la ŝuldŝarĝo de liaj firmaoj la 26-an de aŭgusto 1986, Turner estis devigita ŝanĝi la produktado- kaj distribuaktivaĵojn de MGM al Unuiĝinta Artistoj en 300 milionoj USD.
La MGM-multo kaj laboratoriinstalaĵoj estis venditaj al Lorimar-Telepictures.
Turner konservis la antaŭ-majan 1986 bibliotekon de MGM-filmoj, kune kun la RKO Radio-Bildoj kaj antaŭ- 1950 Warner Bros. filmoj kiujn Unuiĝinta Artistoj antaŭe aĉetis.
#000053
Kiom multe de la malantaŭa katalogo de MGM Turner fakte akiris estis punkto de konflikto por tempo;
poste, estis determinite ke Turner posedis ĉion el la antaŭ-maja 1986 MGM-biblioteko, same kiel la antaŭ- 1950 Warner Bros.-katalogo, [58] [59] [noto 1] la Popeye bildstriojn publikigitajn fare de Paramount (kaj la antaŭ- 1950 WB biblioteko kaj Popeye-bildstrioj estis venditaj al Associated Artists Productions, kiu poste estis aĉetita fare de Unuiĝinta Artistoj), Usono/kanadaj rajtoj al la RKO-biblioteko, aldone al la televidserialoj de MGM kaj Gilligan's Island , produktita fare de Ua.
Turner komencis dissendi MGM-filmojn tra sia Turner Network Television, kaj kaŭzis konflikton kiam li komencis " colorizing " multaj nigrablanka klasikaĵo.
#000054
[ citaĵo bezonis ] MGM/UA Communications
#000055
Post kiam Kerkorian reprenis MGM en aŭgusto 1986, la MGM-/Ua nomo daŭre estis utiligita, sed la firmao ŝanĝis sian nomon, tiu tempon al MGM/UA Communications Co., nun utiligante MGM kaj Ua kiel apartajn markojn.
#000056
En julio 1988, Kerkorian sciigis planojn dividi MGM kaj Ua en apartajn studiojn.
Sub tiu interkonsento, Kerkorian, kiu posedis 82% de MGM/UA Communications, vendintus 25% de MGM al Barris Industries (kontrolita fare de produktantoj Burt Sugarman, Jon Peters, kaj Peter Guber).
La propono por turniĝi de MGM estis vokita for kelkajn semajnojn poste.
En 1989, Aŭstrali-bazita Qintex provis aĉeti MGM de Kerkorian, sed la interkonsento kolapsis.
La 29-an de novembro 1989, Turner (posedantoj de la antaŭ-maja 1986 MGM-biblioteko) provis aĉeti la distraktivaĵojn de Tracinda kiel ekzemple MGM/UA Communications Co. sed ĉiun fojon kiam la interkonsento malsukcesis.
#000057
Sur la rando de bankroto kaj fiasko, Crédit Lyonnais prenis plenan kontrolon de MGM-Pathé per pruntmalpago en mez 1992 kaj transformis sian nomon reen al Metro-Goldwyn-Mayer.
La banko maldungis Ladd kaj anstataŭigis lin kun iama Plej grava administra Frank Mancuso Sr..
Mancuso tiam dungis Michael Marcus kiel prezidanto, MGM-Bildoj kaj iama Warner Bros. administran John Calley kiel United Artists-kapo.
Kiel parto de lia elirejpakaĵo, Ladd prenis kelkajn el la pintotrajtoj, inkluzive de Braveheart .
#000059
estis formita por depreni proksimume 1 miliardon USD en la kompensdevoj de MGM la bilanco de MGM de la tria jarkvarono de 1993.
Kredito kiun Lyonnais etendis 400 milionoj USD vicas de kredito permesanta Chemical Bank-plumbobankogrupo etendi 350 milionoj USD vicu de kredito en 1994.
En 1994, MGM havis modifeblan memoron en Stargate .
#000060
Pro la maniero ĝi akiris kontrolon de la firmao, Crédit Lyonnais baldaŭ liberigis la studion por vendo, kie la plej alta proponanto estas Kirk Kerkorian.
Nun la posedanto de MGM por la tria fojo, la interkonsento de Kerkorian kun Mancuso rapide indignigis John Calley, kiuj forlasas Unuiĝintan Artistojn kaj estis nomitaj kapo de Sony Pictures Entertainment.
Vendante parton de la studio al Seven Network de Aŭstralio, Kerkorian povis konvinki al Wall Street ke revivigita MGM estis inda je loko sur la borsmerkato, kie ĝi suferadis ĝis li vendis la firmaon al grupo de heĝfondusoj ligitaj al Sony, kiuj volis kontroli la studiobibliotekon por antaŭenigi la Blu-ray Disc formaton.
#000061
En decembro 1997, MGM provis aĉeti 1,000 filmojn tenitajn fare de Consortium de Réalisation, sed estis pliproponu de PolyGram.
Tamen, ili finfine sukcesis kiam ili akiris la 2/3 el antaŭ- 1996 PolyGram Filmed Entertainment biblioteko de Seagram en 1999 por 250 milionoj USD, pliigante siajn bibliotekposedaĵojn al 4,000.
Antaŭ tio, MGM tenis hejmvideolicencon por 100 el la filmoj ekde printempo 1997.
La PolyGram-bibliotekoj estis aĉetitaj fare de ĝia Orion Pictures filio eviti ĝian 1990 vidbendan distribuinterkonsenton kun Warner.
La studio ankaŭ akiris la elsendrajtojn al pli ol 800 el siaj filmoj antaŭe licencite al Turner-Dissendado.
#000063
En 2000, MGM ŝanĝis la manieron ĝi distribuis siajn produktojn internacie.
MGM ĝis tiu tempo distribuis ĝiajn filmojn internacie tra United International Pictures (UIP), komunentrepreno de MGM, Universal Pictures, DreamWorks Pictures kaj Paramount Pictures.
UIP estis akuzita de la Eŭropa Unio de esti kontraŭleĝa kartelo, [78] kaj efika novembro 2000 MGM interrompis ĝiajn ligojn kun UIP kaj distribuis filmojn internacie tra 20-a Century Fox.
#000065
MGM aĉetis 20% de Rainbow Media Group de Cablevision Systems por 825 milionoj USD en 2001.
MGM provis transpreni Universal Studios en 2003, sed malsukcesis, kaj estis devigita vendi plurajn da ĝiaj kablostaciinvestoj (prenante USD 75-milionan perdon sur la interkonsento).
#000066
MGM sciigis ke ĝi revenus kiel teatra distribuofirmao.
MGM frapis interkonsentojn kun La Weinstein Firmao, Lakeshore Entertainment, Bauer Martinez, kaj multaj aliaj sendependaj studioj, kaj tiam sciigis ĝiajn planojn publikigi 14 plenlongajn filmojn por 2006 kaj frue 2007.
MGM ankaŭ esperis pliigi la kvanton al super 20 antaŭ 2007.
Lucky Number Slevin , publikigita aprilon 7, estis la unua filmo publikigita sub la nova MGM-epoko.
Aliaj lastatempaj filmoj sub la MGM-/Weinstein-interkonsento inkludas Clerks II kaj Bobby .
Sur la MGM/Weinstein filmoj liberigi en hejmvideo, aliflanke, plenaj distriburajtoj revenas al Weinstein (sub Genius Products).
#000068
MGM ankaŭ sciigis planojn restrukturi ĝian tutmondan televidan distribuoperacion.
Krome, MGM subskribis interkonsenton kun New Line Television en kiu MGM pritraktus la usonan filmon kaj seriotelevidajn sindikiĝpakaĵojn de Nov linio.
MGM funkciis kiel la interŝanĝa vendoreprezentanto de Nov linio en la televidareno ĝis 2008.
#000070
Prova interkonsento estis subskribita en Seoul la 15-an de marto 2006, inter MGM, Sud Korei-bazita distrinstanco Glovit kaj Pusano urboficisto por plezurpark horaro por malfermiĝi en 2011.
MGM kiun Studio City estis projekto por kosti 1.02 miliardojn USD konstruas sur 245 akreoj posedataj fare de la grandurbo en laŭplana turistodistrikto kaj enhavas 27 altirojn, filmakademion kun rolaroj, hoteloj, restoracioj kaj butikumadinstalaĵoj.
Glovit estis atendita trovi financadon kaj kontroli administradon da la parko, dum MGM ricevis licencadinterkonsenton igantan ilin pritrakti enhavon kaj totalan planadon kaj la opcio aĉeti 5% dividas.
#000071
La 2-an de novembro 2006, produktanto/aktoro Tom Cruise kaj sia produktadpartnero, Paula Wagner, subskribis interkonsenton kun MGM por prizorgi Unuiĝintan Artistojn.
Wagner funkcios kiel la ĉef oficulo de United Artists.
Plezurkrozado produktos kaj ĉefrolos en filmoj por Ua, kaj MGM distribuos la filmojn.
#000072
En mez-2009, MGM havis 3.7 miliardojn USUS$ en ŝuldo, kaj interezpagoj sole nombris 250 milionojn USD jare.
MGM gajnas ĉirkaŭ 500 milionojn USD jare sur enspezo de ĝia ampleksa filmo kaj televidbiblioteko, sed la ekonomia recesio estas raportita esti reduktinta tiun enspezon sufiĉe.
#000075
Ĉu MGM povis eviti libervola aŭ kontraŭvola bankroto estis temo da multe da diskuto en la filmindustrio.
MGM devis repagi USD 250-milionan linion da kredito en aprilo 2010, USD 1-miliardan prunton en junio 2011, kaj ĝian restantan 2.7 miliardojn USUS$ en pruntoj en 2012.
En majo 2009, la revizoro de MGM donis al la firmao puran sanleĝon, finante ke ĝi daŭre estis en trako plenumi siajn ŝulddevontigojn.
En tiu tempo, la firmao negocis kun ĝiaj kreditoroj por aŭ etendi la ŝuldrepagon templimoj aŭ okupiĝi pri ŝuldo-kontraŭ-akcioj-interŝanĝo.
Industriobservantoj, aliflanke, pridubis ĉu MGM povis eviti Chapter-11 bankrot-registrigon sub iuj cirkonstancoj, kaj finis tiel ajnan malsukceson fini ke la intertraktadoj devas ekigi fajladon.
MGM kaj ĝia United Artists-filio nun produktis tre malmultajn filmojn ĉiun jaron, kaj estis ĝenerale kredite ke la solventeco de MGM dependus de la biletgiĉeta sukceso da tiuj filmoj (aparte Skyfall ).
Ekzistis iu indiko ke Relativity Media kaj ĝia financa subtenanto, Elliott Associates ( heĝfonduso bazita en New York), akiris MGM-ŝuldon en provo devigi la firmaon en kontraŭvolan bankroton.
#000076
La 17-an de aŭgusto 2009, chief Executive Officer Harry E. Sloan paŝis malsupren kaj MGM dungis Stephen F. Cooper kiel ĝia nova Ĉefoficisto, [6] [110] [111] entreprena oficulo kiu gvidis Enron tra ĝia post-2001 bankroto kaj vidis la restrukturadon kaj kreskon de Krispy Kreme en 2005.
Atendoj estis ke Cooper estis dungita por reagi rapide al la ŝuldproblemoj de MGM.
La 1-an de oktobro 2009, la nova gvidado de la studio negocis tolerem interkonsenton kun siaj kreditoroj sub kiuj interezpagoj konvena de septembro ĝis novembro 2009 ne devis esti pagita ĝis la 15-an de decembro 2009.
#000077
MGM deklaris en februaro 2010 ke la studio verŝajne estus vendita en la venontaj kvar monatoj, kaj ke ĝia plej malfrua filmo, Hot Tub Time Machine (Varma Tub Time Machine) , eble estos unu el la lastaj kvar filmoj se temas pri porti la MGM-nomon.
Tamen, kelkaj deklaris ke la firmao eble daŭrigos kiel etikedo por novaj James Bond-produktadoj, same kiel aliaj filmtrajtoj limigitaj de la MGM-biblioteko.
#000078
MGM-Posedaĵoj, Metro-Goldwyn-Mayer kaj 160 filioj arkivis por Chapter 11 bankroton la 3-an de novembro 2010, kun prepackageita plano pri forlasado bankroto kiu kondukis al la kreditoroj de MGM transprenantaj la firmaon.
La 20-an de decembro 2010, MGM-oficuloj sciigis ke la studio eliris el bankroto.
Spyglass Entertainment oficuloj Gary Barber kaj Roger Birnbaum iĝis ko-seĝoj kaj ko-ĉefoficistoj de la studio.
#000079
MGM antaŭeniris kun pluraj suprenalvenprojektoj, inkluzive de refilmigoj de RoboCop kaj Poltergeist , [125] [126] kaj publikigis ilian unuan post-bankrotan filmon Zookeeper , kiu estis ko-distribuita fare de Columbia Pictures la 8-an de julio 2011.
La nova MGM, sub Barbiro kaj la kontrolo de Birnbaum, temigas ko-investado en filmoj faritaj fare de alia partio, kiuj pritraktas ĉion distribuon kaj merkatigon por la projektoj.
MGM pritraktas internaciajn televidajn distriburajtojn por la novaj filmoj same kiel ĝia biblioteko de ekzistantaj titoloj kaj ankaŭ retenas sian endoman produktadservon.
En aparta 2011 interkonsentoj, la rajtoj al la finitaj filmoj Red Dawn de MGM kaj The Cabin in the Woods (La Kabano en la Arbaro) estis komercitaj al FilmDistrict same kiel Lionsgate Films, respektive.
#000081
La 3-an de oktobro 2012, Birnbaum sciigis sian intencon forlasi sian rolon kiel MGM-oficulo kaj reveni al "praktika" produktado.
Li restos kun la studio por produkti filmojn sur "ekskluziva bazo".
En majo 2014, MGM lanĉis La Verkaron, kanalon havebla en 31 procentoj de la lando, inkluzive de stacioj posedataj fare de Titan Broadcast Management.
#000082
En 2013 la Orionmarko estis revivigita kiel televida produktadetikedo por plurmedia tribunalekspozicio.
Orion Pictures-nomo estis etendita de kvara jarkvarono 2014 por pli malgranda hejma kaj internacia vidbendo en postulon kaj limigitajn teatrajn eldonojn.
#000083
En marto 2017, MGM sciigis plurjaran distribuonegocon kun Annapurna Pictures por kelkaj internaciaj merkatoj kaj inkluzive de hejma distro, teatraj kaj televidrajtoj.
#000085
Ekde la 22-an de aŭgusto 2011, ĝia ĉefsidejo estis en Beverly Hills.
MGM luas spacon en ses-etaĝa oficeja konstruaĵo.
La 144.000-kvadratfuta (13,400 m2) instalaĵo estis origine konstruita por la honorinda William Morris
talentagentejo, sed restis preskaŭ senokupa ĝis la movo de MGM pro la fuzio de la agentejo kun Endeavor Talent Agency en aprilo 2009.
MGM planis enhavi privatan teatron kaj privatan subĉielan korton en la konstruaĵo.
#000086
Antaŭ 2003, ĝia ĉefsidejo estis en la Kolorada Centro en Santa Monica, California, [138] [139] okupante almenaŭ 150,000 kvadratfutojn (14,000 m2) de spaco tie.
En 2000 MGM sciigis ke ĝi movis sian ĉefsidejon al nova konstruaĵo en Century City kiu devis esti la unuan altan en Los-Anĝeleso se temas pri esti kompletigita en la 21-a jarcento.
Sur la interkonsento de la firmao por esti ĝia plumboluanto duonvoje tra la dezajna konstruaĵoprocezo, la strukturo iĝis identigita kiel la MGM Turo, [140] malfermiĝante en 2003.
Kiam MGM proponita en la malŝpareme elelektitajn spacetojn [138] elpensitajn de Alex Yemenidjian, iama direktanto kaj ĉef oficulo de MGM, Roger Vincent kaj Claudia Eller observis en la Los Angeles Times kiu "Yemenidjian ŝparis neniun elspezon en konstruado eksteren la spaco de la studio kun tiaj Las Vegas-stilaj movegoj kiel altegaj marmorkolonoj kaj grandioza spirala koridoro vicita kun muro de premioj."
#000087
Scott Johnson, la arkitekto, dizajnis la fundotrionon da la turo kun ekstra-grandaj plankoj tiel MGM-oficuloj povis havi subĉielajn ferdekojn.
Ŝajne neniu elspezo estis ŝparita, de la marmoro importita de Italio por la areo de MGM ĝis la ekskluziva uzo de la firmao da diligenta privata garaĝo, sekurectransirejo, kaj liftobanko: ĉio rajtigi famulojn kiuj vizitis la kompleksan diskretan eniron kaj elirejon, preterirante publikajn spacojn.
Unu el tri ekzamenantaj ĉambroj metitaj en la turon estis 100-sidloka teatro sur la teretaĝo (poste alogita de Internacia Kreiva Administrado decembro 2010).
La 14-a-planka vestiblo enhavis la administrajn seriojn kaj muron de Oskaro-statuetoj por Akademia Premi-venkado de filmoj.
La strato kondukanta al la garaĝo de la konstruaĵo estis renomita MGM-Veturado kaj granda MGM-emblemo, prilumita dum la nokto, kronita la pinton de la konstruaĵo.
En decembro 2010, MGM luis 200.000-kvadratfuton (19,000 m2) de spaco en la MGM-Turo je kosto de preskaŭ 5 USD je kvadratfuto je monato.
#000088
Elirante el bankrotprotekto en 2010, MGM sciigis ke ĝi planis translokiĝi la ĉefsidejon al Beverly Hills kiel parto de fortostreĉo direkte al forigado de preskaŭ 5 miliardoj USD en ŝuldo ekde la lizkontrakto en Century City ne estis planita por eksvalidiĝi ĝis 2018.
Vincent kaj Eller diris ke MGM estas je kvadratfuto ĉiumonata lupago estus multe pli malalta en la Beverly Hills-konstruaĵo ol en la MGM-Turo.
Larry Kozmont, dom-aŭ-terokonsultisto ne implikita en la procezo, diris "ke Ĝi estas prudenta movo por ili.
Redukti kaj translokiĝi al spaco kiu daŭre estas elstara sed ne tro paradema kaj ŝarĝita per elspezoj estas fundamenta por ilia supervivo."
MGM vakigis ĝian samnomulturon la 19-an de aŭgusto 2011.
#000089
Sekvante lian mallongan proprieton de la firmao en 1986, Ted Turner formis Turner Entertainment Co. kiel holdingo por la antaŭ-maja 1986 MGM-filmo kaj televidbiblioteko, kiujn li retenis.
Post kiam la posedaĵoj de Turner estis aĉetitaj fare de Time Warner en 1996, [161] ili finfine iĝis integraj en la Warner Bros. bibliotekon, [162] kvankam la kopirajtopostulanto al tiuj titoloj daŭre estas "Turner Entertainment Co." Por iom da tempo post la vendo, MGM daŭre pritraktis hejmvideodistribuadon de ĝia filmo- de antaŭ-majo 1986 kaj televidbiblioteko kaj komencis pritrakti hejmvideodistribuadon de la antaŭ- 1950 Warner Bros.-filmoj;
tiuj rajtoj estis reasignitaj al Warner Home Video en 1999.
#000091
Tra ĝiaj akiroj de multaj malsamaj firmaoj kaj filmo kaj televidbibliotekoj, Metro-Goldwyn-Mayer multe plifortigis ĝiajn filmo- kaj televidposedaĵojn.
#000092
La biblioteko de Metro-Goldwyn-Mayer inkludas sian propran post-aprilon 1986 biblioteko same kiel la filmo- kaj televidbibliotekojn de:
#000093
Monogram Pictures filmoj liberigis de 1931 ĝis 1946 [166]
#000095
^ Wb retained a pair of features from 1949 that they merely distributed, and all short subjects released on or after 1-a de septembro 1948, in addition to all cartoons released on or after 1-a de aŭgusto 1948.
#000101
Listo de vivantaj aktoroj de la Ora Epoko de Holivudo
Liston da postvivado de mutafilmaj aktoroj
#000108