La argentina Ŝtato agnoskita « kulpinto » pri masakro de indiĝenoj en 1924
#000001
Post « proceso por la vero », la tribunalo de Resistencia ordonis ĵaŭdon aranĝojn pri reparacioj, kiuj estas historiaj. La 19an de julio 1924, pli ol 400 personoj estis mortigitaj en rezervejo de Ĉako, norde de la lando.
#000002
Ĵaŭdon, la argentina justico formale agnoskis la « kulpecon » de la Ŝtato en la masakro de pli ol 400 indiĝenoj dum senprecedenca « proceso por la vero », kiu rekomendis aranĝojn pri reparacioj. Tio okazis antaŭ pli ol jarcento en la rezervejo de Ĉako (nordo),
#000003
La tribunal starigis, ke « matene de sabato 19an de julio 1924, cento da policistoj, ĝendarmoj kaj kelkaj armitaj civiluloj, helpataj de aviadilo, alvenis en la areo de la rezervejo, kie mil personoj, familioj Qom kaj Mocoit, kaj agrikulturaj laboristoj strikis ». Ili protestis kontraŭ aĉaj laborkondiĉoj en la kotonkampoj. Tiu armita taĉmento pafis dum pli ol horo, kaj « inter 400 kaj 500 membroj de la etnaj grupoj Qom kaj Mocoit mortis (...), la vunditoj, kiuj ne sukcesis fuĝi estis mortigitaj per kiel eble plej kruela maniero », kun mutiladoj, enterigoj en komunaj fosaĵoj.
#000004
Pri tiu evento konata kiel « masakro de Napalpi », kies memoraĵo reaperis de antaŭ ĉirkaŭ dek kvin jaroj post longa periodo de nevidebleco, la juĝistino Zunilda Niremperger, kiu prezidis la tribunalon, ordonis « historiajn aranĝojn de reparacioj ». Inter tiuj aranĝoj figuras publikigo de la verdikto en la Oficiala ĵurnalo, inkluzivigon de la masakro en la lernejajn programojn, diskonigon de la proceso ĉe la publika televido, daŭrigon de la jurmedicinaj esploroj por elfosi restaĵojn de la viktimoj. Memorigaĵo jam estis starigita en 2020.
#000005
Dum la debatoj, la temo pri ekonomia reparacio estis nek defio nek peto, kvankam la juĝo povis teorie malfermi vojon al civilaj demarŝoj.
#000006
La proceso de Napalpi, kiuj entenas grandan simbolan valoron sen vera « akuzato », estas tamen senprecedenca proceso en la lando, kaj markilo de kreskanta videbleco de la krimoj plenumintaj kontraŭ la indiĝenaj popoloj dum la konstruado de Argentino kiel nacio, laŭlonge de la 19a jarcento kaj poste.
#000007
La province de Ĉako (kiu ne ekzistis en la epoko de la faktoj), la registara sekretario pri Homaj rajtoj kaj la Instituto de la Aborigeno chaqueño estis kunplendantoj en la proceduro.
#000008
La juĝisto Niremperger tuj avertis, ke la proceso « ne celis puni respondeculon, sed koni la veron, por rehonorigi la memoron de la popoloj, pansi la vundojn, reparacii kaj ankaŭ aktivigi la memoron kaj konsciiĝon de tiuj malobservadoj de Homaj rajtoj.»
#000009
Rumanio : la pogromo de Iași, unu el la plej teruraj masakroj de judoj dum la Dua Mondmilito
#000010
Arestitaj, martirigitaj, pafmortigitaj pro la nura motivo, ke ili estas judoj, dekono el la loĝantaro de la urbo mortis dum tiu pogromo.
#000012
Estas taksite, ke en Rumanio ĝis 380 000 judoj estis tie mortigitaj, plejparte de la polico, sub la ordonoj de la diktatoro Ion Antonescu, sed kelkfoje kun la helpo de la surloka loĝantaro, kiel dum la pogromo de Iași, unu el la plej perfortaj epizodoj de tiuj masakroj.
#000015
Somero 1942: Rumanio, aliancano de la 3a Regno, ĵus sendis sian armeon al apuda Moldavio, okupaciata de la sovetiaj trupoj.
#000016
Reprezalie, la urbo Iași, tute proksime de la landlimo, estis bombadita de la Ruĝa armeo.
#000017
La faŝismaj kaj antisemitaj movadoj estis tie potencaj kaj la juda loĝantaro estas tuj celita, akuzata pri spionado profite al la sovetianoj.
#000018
La polico kaj la armeo ekatakis, helpataj de kelkaj loĝantoj. Multaj judoj estis pafmortigitaj sur la stratoj aŭ ĉe la urba policejo.
#000019
Aliaj estas amasigitaj en morto-trajnoj, en abomenindaj kondiĉoj. Multaj mortos tie pro malsato, soifo, aŭ sufoko.
#000020
Pli ol 13 000 personoj estis tiel masakritaj en daŭro de kelkaj tagoj. Tio reprezentas dekonon el la loĝantaro de Iași.
#000021
Sed krom historiistoj, tiuj faktoj estas vaste nekonataj hodiaŭ de la rumana loĝantaro.
#000022
Leĝo pri instruado de la Ŝoaho en la lernejoj ĵus estis balotitaj, sed ne ankoraŭ estas aplikataj.
#000023
Samtempe, ekstremdekstro kreskas en la lando.
#000024
Internacia tago de la Romaoj: Rumanio devas agnoski la rajtojn de la deportitoj, viktimoj de la tiama por-nazia reĝimo
#000025
Antaŭ 34 jaroj : la masakro de Ĥalabĝo
#000026
Bildo : postvivanto de la masakro de Ĥalabĝo meze de la tomboj de ĉirkaŭ 5 000 viktimoj.
#000027
Antaŭ precize 34 jaroj, la armeo de Saddam Hussein forĵetis kemiajn gasojn al la urbo Ĥalabĝo, kiuj masakris milojn da Kurdoj.
#000028
Post la atako per kemia gaso sur la kurda urbo Ĥalabĝo 34 jarojn antaŭe, la reĝimo Baas en Irako postlasis nigran makulon en la Historio.
#000029
La atako kaŭzis la morton de pli ol 5 000 personoj kaj vundis definitive milojn da aliaj. Ĝi ankaŭ instigis al amasa migrado.
#000030
La bombado estis zorge planita por mortigi la plej grandan nombron de personoj. Tiucele, la aŭtoroj de la masakro selektis koktelon de kemiaj produktaĵoj, kiu kapablas havi maksimuman efikon.
#000031
Laŭ la postvivantoj, unu el la gasoj tre forte odoris, simile al odoro de pomo. Alia kemia agento de la aranĝo havis kiel efikon paralizi la viktimojn.
#000032
En daŭro de kelkaj minutoj, la venena gaso infiltriĝis ĉien : en la domojn, tra la fenestrojn, en la subteretaĝojn, kie rifuĝis la homoj. Ĉirkaŭ 5 000 personoj mortis ĉi-tage, miloj da aliaj estis vunditaj kaj multaj konservas porĉiamajn damaĝojn.
#000033
Abdurrahman Reşit Emin, postvivanto de la masakro plu estas turmentita de la memoraĵoj, kiujn li konservis de tiu terura tago. La maljunulo, kies atesto estis kolektita de la novaĵagentejo Firat News (ANF) indikis, ke lia patrino, fratoj kaj fratinoj mortis dum la masakro, kiun li priskribas kiel « senfina hororo ». Li rakontis, ke la aero estis ŝarĝita per odoro de pomo : « Ni estis konsternitaj. La ĉielo de Halabja estis skuita de la bruo de militaviadiloj. Ili nombris 10 aŭ 15. Mi ne memoras la precizan nombron. Ĉio rapidegis. Miloj da personoj mortis post dek minutoj. Ĉie, kadavroj kuŝis sur la grundo. La postvivantoj ekmigradis. Ankaŭ tiuj, kiuj restis en malriĉeco kaj malsanoj estis tiel multnombraj kiel la mortintoj. La mizero ĉion detruadis. Kelkaj freneziĝis, aliaj blindiĝis.»
#000034
Advokatino plendas kontraŭ la francaj nukleaj testoj en Alĝerio dum la 60-aj jaroj
#000035
62 jarojn antaŭe, Francio efektivigis la unuan el siaj atmosferaj nukleaj testoj. « Blua gerbilo », la nomo de la testo, okazis en Reggane, meze de la alĝeria Saharo. Jardekojn poste, la loĝantoj de la regiono plu kunvivas kun la efikoj de la refalaĵoj de tiuj nukleaj testoj.
#000036
Laŭ ŝi, la testoj havis vastajn konsekvencojn ĝis 700 kilometroj diametre : « En tiu zono troviĝis la viktimoj de tiuj nukleaj eksplodoj, eksplikas la advokatino. Tio meritas mencion, ĉar ĝis nun, Francio ne volas agnoski la diametron, en kio okazis tiuj eksplodoj. La listo de malsanoj radio-devenaj, kiuj sumas 42 malsanojn estas agnoskita koncerne nur 12 el tiuj kazoj. Necesas mencii kvar aliajn. Ni do tute ne akiris plenan agnoskon de la sanitaraj efikoj suferitaj de la civitanoj. »
#000038
La lokejo Reggane plu enkalkulas gravan procenton de kanceruloj, de personoj, kiuj suferas hipertension, kaj sennombreblaj kazoj de misformaĵoj kaj aliaj patologioj ligitaj al tiuj testoj de la kolonia Francio.
#000039
Blinda maljuna viro rakontas sian 13an de februaro 1960 :
#000040
« Post tiu tago, ĉiuj francoj forlasis la regionon per aviadilo al Francio, dum ni restis ĉi tie. Mi blindiĝis ĉi tiun tagon. »
#000041
Testoj en Alĝerio, antaŭ Franca Polinezio
#000042
Por konduki sian lukton, la advokatino Fatma Zohra Benbraham baziĝas sur oficiala dokumento, en kio la franca registaro agnoskis la 200 nukleajn testojn efektivigitajn en franca Polinezio inter 1966 kaj 1996.
#000043
La nukleaj testoj en la alĝeria dezerto daŭris ses jarojn, ĝis 1966.
#000044
La serio de testoj en Reggane konsistis en 4 atmosferaj nukleaj testoj de Bombo A kondukitaj de Francio inter februaro 1960 kaj aprilo 1961, fine de la Alĝeria milito por sendependeco.
#000045
Serio de 13 subteraj nukleaj testoj kaj kvin atmosferaj nukleaj testoj estis poste kondukitaj en la montaro de Ahaggar , apud In-Ekker, inter novembro 1961 kaj februaro 1966.
#000047
Nukleaj testoj en Franca Polinezio : pli ol 2 000 personoj kolektiĝis pasintan sabaton
#000048
Kvindek jarojn post la murdo de dek kvar katolikaj nord-irlandaj manifestaciantoj en Derry, surloka gazeto primemoras la heroecon de Paddy Walsh, elirinta sub la britaj kugloj, provante savi unu el la viktimoj de la Sanga Dimanĉo (Bloody Sunday), Patrick Doherty.
#000050
La intensa kaj okulfrapa bildo okupas la tutan frontpaĝon de la "Derry Journal", vendredon 28an de januaro, du tagojn antaŭ la kvindeka datreveno de la masakro plenuminta de la brita armeo en la dua plej granda urbo de Nord-Irlando.
#000051
Ĉi-dimanĉon 30an de januaro 1972, la paraŝutistoj pafas al pacema homamaso de katolikaj civiluloj. La ĉefa postulo de la manifestaciantoj estas ĉesigo de la administra senprocesa enkarcerigo de ĉiuj suspektitoj – interalie aparteno al la Irlanda Respublikana Armeo (IRA).
#000052
La aktivuloj por la civitanaj rajtoj luktas samtempe por akiri samajn rajtojn ol la protestantaj Nord-Irlandanoj, plimultaj ene de tiu teritorio, kunligita al la brita monarkio.
#000053
Sume, dudek ses personoj estas trafitaj de la pafoj. « Multaj el ili fuĝis kaj ricevi kuglojn en la dorson ». Dek tri personoj, inter kiuj Patrick Doherty mortis. « Kelkajn tempojn poste, dek kvar personoj mortis pro siaj vundoj », precizigas la ĵurnalo de Derry, katolika kaj porreuniga influloko de la insulo, situanta proksime de la irlanda landlimo.
#000054
Unu el la plej teruraj tagoj de la Tumultoj
#000055
En la « memora » eldono dediĉita al la datreveno de la masakro, la duonsemajna gazeto emfazas la atestojn de la elsaviĝintoj kaj proksimuloj de la viktimoj, kaj la marŝadon antaŭviditan venontan dimanĉon por marki la eventon.
#000056
« La familioj atendis plurajn jardekojn, antaŭ ol la britaj aŭtoritatoj sin ekskuzu », memorigas la "Derry Journal".
#000057
Kelkajn monatojn post la faktoj, tre kontestita enketo certigis, ke la soldatoj rebatis al pafoj venintaj de la homamaso.
#000058
Tiuj konkludoj estis definitive dementitaj de nova esplorado, fermita en 2010.
#000059
« La enketo konfirmis tion sciatan de ĉiuj : la militistoj pafis la unuaj al nearmitaj civiluloj. »
#000060
Poste, la ĉefministro David Cameron elvokis agojn « nepravigitajn kaj ne pravigeblajn », kiam li prezentis ekskuzojn nome de la brita registaro.
#000061
Kaj ĝi petas de siaj legantoj, sub la foto de Paddy Walsh kaj Patrick Doherty, « neniam forgesi ».
#000063
Irlando : 5a de majo 1981 : morto de la malsatstrikanto Bobby Sands
#000064
Tiuj muroj, kiuj tranĉvundas la mondon
#000065
Ukrainio : la restaĵoj de miloj da viktimoj de la stalinaj purigoj estis malkovritaj apud Odeso
#000066
En Ukrainio, ĵus apud Odeso, historiistoj malkovris tion, kio eble estas unu el la plej vastaj komunaj fosaĵoj iam identigitaj en la lando. Ĝi datiĝas de la stalina periodo, fine de la 30aj jaroj. Tiu malkovro ŝajne relanĉos la memorlaboron pri la krimoj plenumintaj en Ukrainio kaj aliloke, dum la soveta periodo.
#000067
Okaze de serĉfosadoj, antaŭaj al laboraĵoj en la zono de la flughaveno de Odeso, 29 komunaj fosaĵoj estis malkovritaj fare de arkeologiistoj kaj historiistoj ; areo 5-hektara, kiu ŝajne enhavas inter 5 000 kaj 8 000 kadavrojn.
#000068
Tre verŝajne, temas pri personoj ekzekutitaj inter 1937 kaj 1939 fare de la soveta sekreta polico. Fine de la 1930-aj jaroj, la Popola Komisariato pri internaj aferoj (NKVD) procedis al tio, kio estas nomata "Granda Purigo". Miloj da civitanoj tra Soveta Unio estis murditaj per kugloj en la nukon.
#000069
Eble eĉ pli da kadavroj
#000070
Nur en Odeso, 8 600 personoj estis mortokondamnitaj inter 1938 kaj 1941, sed la tiamaj registroj troviĝas en Moskvo, kaj la ukrainiaj aŭtoritatoj havas neniun bonŝancon aliri al ili.
#000071
Laŭ la Ukrainia Instituto pri nacia memoro, kiu komencis aliajn serĉfosadojn, la nombro de kadavroj povus esti eĉ pli alta.
#000072
Tiuj malkovroj sendube relanĉos la debaton pri la memoro de la krimoj dum la soveta periodo, kiam en Ukrainio, en la 1930-aj jaroj, la kamparanaro estis amasmortigita fare de malsatego ŝajne organizita de Moskvo, la Holodomoro, kaj ke la intelektularo estis eliminita per amasaj ekzekutoj.
#000073
Ceremonio memore al la masakro de Srebrenico, antaŭ 26 jaroj
#000074
Hodiaŭ estas memortago en Bosnio kaj Hercegovino : antaŭ 26 jaroj, la 11an de julio 1995, komenciĝis la masakro de Srebrenico, la plej terura de post la Dua Mondmilito.
#000075
Antaŭ 26 jaroj, la 11an de julio 1995, la enklavo de Srebrenico estis konkerita de la serbaj fortoj de Bosnio.
#000076
Tiam komenciĝis la plej granda masakro de civiluloj de post la Dua Mondmilito : 8 000 viroj kaj adoleskantoj bosnaj, islamaj, estis arestitaj kaj ekzekutitaj antaŭ ol esti enterigitaj en komunaj fosaĵoj.
#000077
Hodiaŭ, plu daŭras la longa laboro pri identigo de la viktimoj.
#000078
Temas pri atribuo de nomoj al la kadavroj kaj enterigi ilin digne en la dediĉita memorigejo en Potocari, apud Srebrenico.
#000079
Halilovic Rahima enterigas ĉi-dimanĉon la restaĵojn de sia nevo.
#000080
« Kiam Srebrenico falis, ŝi rakontas, mia nevo provis fuĝi kun sia frato kaj mia edzo. – ili neniam revenis. Ni retrovis la kadavron de mia edzo. Nun, tiu de mia nevo. Sed ni ne ankoraŭ retrovis lian fraton ».
#000081
« Mi silentis dum 26 jaroj »
#000082
En julio 1995, Devla Ajsic estis 21-jara. La serbaj fortoj de Bosnio arestis ŝin, kondukis ŝin al tio, kio estis tiam la kazerno de la trupoj de Unuiĝintaj Nacioj. Kaj ŝi estis plurfoje seksperfortita.
#000083
Aliaj virinoj suferis la saman sorton.
#000084
« Mi silentis dum 26 jaroj, rakontas Devla. Dum tiu tuta tempo, mi suferis silente. Mi konis neniun por konfidi, neniun por dividi mian doloron. – Tre dolorigas min reveni ĉi tien, sed mi devis eksterigi tion, kio staras en mi. Mi ne plu povis konservi ĉion ĉi en mia korpo ».
#000085
La sorto de la genocidintoj
#000086
La generalo Ratko Mladic, kiu komandis la serbajn fortojn de Serbio, estis kondamnita je porĉiama malliberejo.
#000087
La internacia justico kulpigis ilin pri genocido en Srebrenico.
#000089
Srebrenico : la georfoj rakontas sian vivon sen patro
#000090
La 11an de julio 1995 en Srebrenico okazis la plej terura masakro en Bosnio de post la dua mondmilito. Antaŭ 25 jaroj, la serbaj armeanoj forpereigis en kelkaj tagoj 8 000 virojn kaj adoleskantojn, kiuj provis fuĝi siajn genocidantojn. La postvivantoj, iliaj gefiloj, nun georfoj, rakontas sian historion. La plejparte de la rifuĝintaj infanoj, kiuj naskiĝis en 1995 posedas de sia patro, nur foton.
#000091
«Mia nomo estas Dzenana Salihovic, mi naskiĝis la 7an de junio 1995. Kiam mi devis fuĝi mian hejmon kun mia familio, mi aĝis unu monaton. Kun mia patrino kaj fratinoj, mi estis trude translokitaj al Kladanj, dum mia patro kuris rifuĝi en la arbaron. Bedaŭrinde, li ne sukcesis».
#000092
La viroj kaŝiĝis kelkfoje en la arboj por eskapi la hundojn, kiuj flaris ilian ĉeeston.
#000093
«Mia nomo estas Avdo Mehmedovic, mi naskiĝis en Gradac, en la municipo Lukavac. Mi naskiĝis dum la periodo de ekzilo kaj rifuĝintoj, de la deportado de la popolo de Srebrenico, kaj post la genocido de Srebrenico.
#000094
Mi naskiĝis en la sub-grundo de domo, tre humida kaj mi havas anekdoton: kiam mi naskiĝis, mi tute ne spiris. Mia patrino kaj avino provis revivigi min kaj proksimigis min de la hejtilo, tiam mi komencis spiri. Ili nomis min same kiel mia avo, kiu estis mortigita dum la genocido, Avdo Mehmedovic».
#000095
Argentino: listo de 12 000 nazioj estis malkaŝita
#000097
Pasintan mardon, la centro Simon Wiesenthal de lukto kontraŭ antisemitismo kaj rasismo malkaŝis la nomon de multaj nazioj.
#000098
Tiu listo, kiu entenas la nomojn de 12 000 nazioj instalitaj en Argentino dum la 1930aj jaroj, estis malkaŝita mardon fare de la centro Simon Wiesenthal de lukto kontraŭ antisemitismo kaj rasismo. Multaj el ili «nutradis unu aŭ plurajn bankkontojn en la Schweizerische Kreditanstalt, kiu fariĝis poste Banko Credit Suisse (Svisa kredito), kies sidejo estas en Zuriko», raportis la centro, kiu persekutas la naziajn krimulojn de la dua mondmilito.
#000099
«Laŭ ni, tiuj bankkontoj longtempe neaktivaj posedas monon ŝtelitan de la judaj viktimoj» de naziismo, opinias la centro Simon Wiesenthal, en komunikaĵo. «Dum la 1930aj jaroj, la militisma por-nazia reĝimo de la prezidento José Félix Uriburu, kromnomita «Von Pepe» pro lia germanofilio, kaj ties posteulo Agustin Pedro Justo, akceptis kreskantan nazian ĉeeston en Argentino», eksplikas la centro Wiesenthal.
#000100
En 1938, la NSDAP/AO, internacia branĉo de la nazia partio, enkalkulis tiel 1 400 membrojn en Argentino, kaj havis oficialan agnoskon.
#000101
Aliparte, argentina sindikato proksime de naziismo, la Germana Unuiĝo de la Sindikatoj, enkalkulis 12 000 membrojn, kaj 8 000 personoj aliĝis al diversaj organizaĵoj, kiuj helpis la naziojn, laŭ la centro.
#000102
Ili apartenis al «germanaj entreprenoj kiel IG Farben (provizanto de la gaso Zyklon-B, uzata por mortigi la Judojn kaj aliajn viktimojn – Noto de la Tradukanto: Politikajn opoziciantojn, sindikatanojn, Romaojn, Polojn, samseksemulojn, atestantojn de Jehovo, mensmalsanulojn, ktp. - de naziismo en la ekstermejoj) aŭ financaj organismoj kiel la Germana Transatlantika Banko kaj la Germana Banko de Sud-Ameriko», laŭ la centro.
#000103
«Ŝajne, tiuj du bankoj estis utiligitaj por efektivigi ĝirojn de la nazioj al Svislando, asertis Ŝimon Samuels, unu el la direktoroj de la organismo. «Multaj personoj menciitaj en la listo havis rilatojn kun por-naziaj entreprenoj, kiuj figuras en la nigra listo de Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando dum la dua mondmilito», mencias la centro Wiesenthal.
#000104
Argentinaj por-naziaj grupoj provis forviŝi la pruvojn de tiuj aktivecoj, bruligante la arkivojn. Sed la argentina enketisto Pedro Filipuzzi, laborante en la eks-sidejo de la nazioj en Bonaero, malkovris tie hazarde originan kopion de la listo de tiuj 12 000 nomoj kaj komunikis ĝin al la centro Wiesenthal. Pluraj dekoj da naziaj estroj, kulpaj pri Holokaŭsto, inter kiuj la doktoro Josef Mengele kaj la SS Adolf Eichmann, kulpa pri alkonduko de la Judoj ĝis la mortokampoj, rifuĝis en Argentino post la milito, plimulte sub falsaj identecoj por trompi la enketistojn.
#000105
Germanio: pafadoj en Hanau: ekstremdekstro «banaligis malamegan diskurson kontraŭ malplimultoj etnaj kaj konfesiaj»
#000106
75-a datreveno de la liberigo de Aŭŝvico: «La vero pri la Holokaŭsto ne forpasu»
#000107
Dum la nokto de la 9a ĝis la 10a de novembro 1938 : la Kristala nokto
#000108
De post la alveno de Adolf Hitler ĉe la potenco en 1933, la Judoj suferas antisemitisman politikon, kio kondukas ekzemple al ilia ekskludo de la publika administracio. En 1935, la nazia kanceliero adoptigas du leĝojn, kiuj ebligas protektadon de la germana sango kaj germana honoro. Krome, tio starigas juran kadron, kiu ebligos la sisteman persekuton de la Judoj en Germanio. Tiuj leĝoj estas konataj sub la nomo «leĝoj de Nurenbergo», kaj starigas la bazojn de la estontaj antisemitismaj aranĝoj, estigante juran diferencon inter la civitanoj el germana sango kaj la Judoj. Dum tiuj ĉi Judoj estas senigitaj de la germana civitaneco, la edziĝoj kaj la seksaj rilatoj inter la Judoj kaj la personoj el germana sango estas malpermesataj.
#000110
La disvolviĝo de la Kristala nokto
#000111
La Kristala nokto estis prezentita de la nazia partio, kiel reago al la murdo de Ernst Von Rath, tria sekretario de la germana ambasadejo en Parizo. Li estis murdita de juna pola judo 17-jara, kiu ĵus eksciis, ke liaj gepatroj apartenis al la miloj da judoj forpelitaj de la germana teritorio.
#000112
Post tiu evento, kiu estis utiligita kiel preteksto, la Sturmsekcio (SA), la Gestapo kaj la hitlera junularo atakas la sinagogojn, detruadas la personajn havaĵojn kaj rompas la vitrojn de la judaj magazenoj. Tiuj rompitaj vitroj estas je la origino de la nomo «Kristala nokto». Sed tiuj perfortoj celas ne nur la havaĵojn: dum la taĉmentoj de la Waffen-SS, organizaĵo, kiu enkalkulas milionon da membroj, murdas judajn moŝtulojn, la Gestapo organizas arestadon de miloj da Judoj.
#000113
La hitlera junularo estas plejparte civilvestitaj por ŝajnigi perfortan kaj spontanan popolan ribelon, kies celo estus la loĝantoj de juda konfesio. La perfortoj disvolviĝas en Germanio kaj Aŭstrio. La urboj Berlino kaj Vieno estas la plej tuŝataj de la perforto, ĉar tie vivas la plej multnombraj judaj komunumoj.
#000114
La konsekvencoj de la Kristala nokto
#000115
Dum tiu giganta pogromo, ĉirkaŭ 100 Judoj estis murditaj dum la nokto de la 9a ĝis la 10a de novembro 1938, kaj 25 000 Judoj senditaj al koncentrejoj. Laŭ atestoj, 267 sinagogoj kaj 7 500 komercejoj estis incendiitaj aŭ detruitaj de la nazioj.
#000116
Fronte al tiu perforto, kiu mortigas kaj ŝokegas, al la malsekureco, kiu instaliĝas, la ruiniĝo al kio ĝi kondukas por multaj komercistoj, centoj da Judoj sinmortigas kaj miloj da ili forlasas la germanan teritorion. Tamen, multegaj landoj rifuzas akcepti ilin.
#000117
Historie, la Kristala nokto estas multe pli ol pogromo: ĝi markas novan intensigon de la antisemitisma furiozeco de la nazia reĝimo, dum novaj leĝoj estas promulgitaj, senigante la judojn de iliaj vivteniĝoj, ekskludante ilin de ĉia socia vivo aŭ malpermesante ilin aliri preskaŭ ĉiujn liberalajn profesiojn. Tiuj leĝoj celis izoli kaj instigi ilin forlasi Germanion, antaŭaĵo al la fina solvo, kaj al la morto-koncentrejoj. La Kristala nokto anoncas do la premisojn de la Holokaŭsto.
#000118
Irano: la kinisto Ĝafar Panahi, kiu komencis malsatstrikon, estis liberigita kontraŭ kaŭcio, post sep monatoj da malliberejo
Milito en Ukrainio: rusia misilo frapas loĝkonstruaĵon en Kramatorsko: almenaŭ du homoj mortis, kaj multaj civiluloj plu estas sub la ruinaĵoj
La Premio Olof Palme 2023 estas atribuita al ĉampioninoj pri Homaj rajtoj en Ukrainio, Turkio kaj Irano
La jaro 2022 finiĝis per pli ol 1 000 politikaj malliberuloj en la kubaj karceroj
Israelo-Palestino: Laŭ la ambasadorino de Palestino en Francio, « Kiam Benjamin Netanjahu konsentos pri duŝtata solvo », ni ĉeestos por fari pacon »
#000119
Japanio : memorinda tago por la lando, esperiga mesaĝo por la mondo
14an de novembro 2012 : Eŭropa ĝenerala striko
Japanio : la morteco ĉe la maljunuloj preskaŭ triobliĝis proksime de Fukuŝimo
Kvardek jarojn por malkonstrui Fukuŝimon.
Francio : maldungoj ĉe Leĵabi
#000121
Voir le profil de neniammilitointerni sur le portail Overblog
#000122