La pluvo kiu falis dum plej granda parto de la nokto rekomencas matene, ekde 06:30. Pluvas katoj kaj hundoj.
#000002
Ni repakas la malsekan tendon. Estas domaĝe ĉar ni ne bezonos ĝin en la venontaj tagoj. Ĉi-vespere ni estas en ŝirmejo kaj la venontajn du tagojn kun Liss-Lotte, esperantisto el Odense.
#000004
La pluvegoj, finfine, ne estas tiel fortaj kiel anoncitaj, eĉ se ili estas ja oftaj.
#000008
Tagmeze, ni trovas tenihalon, kies necesejoj, ekipitaj per lavujoj, estas malfermitaj. Ni profitas ĉi tiun okazon por refreŝigi. Estas bonege ! Ni piknikas sur la tablo starigita kontraŭe, en la suno. Ni baldaŭ devas fortiri ĝin por fini nian manĝon, nova pluvego falas.
#000009
Ni iras al Fédéricia laŭ la ŝoseoj. Subite, ni vidas la Ponto de Malgranda Belt, kiu apartigas la Jutlandan duoninsulon de la insulo Fueno. La ponto, kiun ni vidas, estas la nova ponto, ni trairos la malnovan iom plu. Pli ol kilometro je 33 metroj super la maro.La ponto, inaŭgurita en 1935 ankoraŭ funkcias. Ĝi do estas solida kaj la risko vidi min ĵetita en la malplenon estas tre hipoteza sed mi timas ĉe la supro de ŝtupetaro.... Estas kiel hodiaŭ matene : ni devas sikcesi ! Do ni sikcesas.
#000010
Ĉe la elirejo de la ponto, ni haltas por resaniĝi de niaj emocioj kaj ni renkontas grupojn da homoj, malpli emociaj sendube, kiuj prepariĝas por la "ponta promenado" sur la supra spaco de la strukturo, 57 metrojn supre la maro. Ĝi estas loka – kaj populara – varianto de elasta ŝnuro. Ne por mi !
#000011
La resto estas multe pli facila. Ĉe la enirejo de Middelfart, ni vidas ŝipkonstruejojn specialigitajn pri riparo de malnovaj lignaj boatoj. Ni trairas la urbon, ni atingas la lokon de nia ŝirmejo, luksa modelo, kun unu etaĝo por dormi kaj alia por konservi pakaĵojn. La aliaj ŝirmejoj estas okupitaj de grupo de adoleskantoj kaj de patro kun liaj du infanoj. Li ekbruligis fajron, kie ni varmigas la fokaĉon, kiun ni aĉetis ĉi-vespere... Eble, li havos kiurilon por varmigi akvon por la matena kafo morgaŭ.
#000012