Marko al “homa aĝo” de maNga: Antroposen
#000001
Hodiaŭ, maNga publikigis sian kvinan studialbumon, Antroposen, dum la 17-a datreveno de la publikigo de sia debutalbumo. La nomo de ĉi tiu albumo, kiu estis publikigita ĉe la fino de longa preparperiodo, signifas “antropoceno”- “homa aĝo”. Ĉar la pezo de homfaritaj objektoj superis la pezon de ĉiuj vivaĵoj sur la tero fine de 2020, la periodo en kiu ni vivas estis nomita la antropoceno.
#000003
Antropoceno: Homfaritaj objektoj por superpezi vivaĵojn
#000004
La kovrilo estas ege riĉa je detaloj. La grupanoj sidas sur la duonsubmerĝa pupkapo, nia mondo. Ni ankaŭ vidas futbalpilkon flosi en la akvo, kiu ankaŭ estas ludilo. Ĝi havas infanan temon. Jen pri kio ĉi tiu temo pensigis min:
#000007
Apud la grupanoj, ni vidas diversajn erojn. La unua afero por rimarki estas SPA-masko en la mezo. Krom tio, estas objektoj kiel flago, disko-pilko, fotilo, fuma kamentubo, unuahelpilo, tapiŝo, pluvombrelo, gitaro, fiŝkano, radio, libro. Ĉiu estas reprezento de la konceptoj kiuj formas civilizacion: landoj, distro, amaskomunikilaro, ŝirmejo, manĝaĵo, sano, ferioj, scienco, arto...
#000009
Ĝi estas la instrumenta malfermo de la albumo. Ĝi estas riĉigita per gitaro, nejo kaj kelkaj muzikiloj, kies nomojn mi ne konas. Aŭdiĝas ankaŭ homaj voĉoj. Epopeaj sonoj sentas vin en filmo. Pli precize, ĝi sentas, ke la mondo mem estas filmo. Surmetu la aŭdilojn, sidiĝu kaj rigardu tra la fenestro por fari vian propran muzikfilmeton. Ĝi estas maNga efiko: perfekteco.
#000012
Cetere, Holosen signifas “holoceno”, “tute lastatempa” kaj ĝi rilatas al la geologia periodo kiu daŭris dum 12 mil jaroj. Hodiaŭ ni vivas kaj en la Holoceno kaj en la Antropoceno.
#000014
“Nuhun gemisi batar / Karaya vurur Aylan’lar”. (La arkeo de Noa sinkas / Alans lavas supren sur bordon)
#000031
La instrumenta fermkanto de la albumo, Mavi Nokta, hipnotigas la aŭskultanton de la unua sekundo. Ĉie en la albumo, maNga, kiu rakontas pri la Tero de ene de la Tero, iras en spacon en tiu outro kaj rigardas de tie ĝis la blua punkto en la vortoj de Carl Sagan.
#000043
Per ĝia “dolĉa”, gaja kaj riĉa melodio, mi povas klarigi, kiel ĝi sentis min: estis porinfana programo nomita En La Nokta Ĝardeno, la blua rolulo nomata Igglepiggle kuŝis en sia eta boato sur vasta maro kaj kovris la kovrilon; la ĉielo estis plena de steloj. Estas kvazaŭ mi rigardas Teron, kiu estas unu el tiuj steloj, en la maro de eksoplanedo...
#000044
maNga estas grupo kiu kreas sian propran “artan universon” en albumoj. Vi ne nur aŭskultas maNgaon. Vi vidas ĝin, vi aŭdas. Vi eĉ povas flari ĝin. Mi ne parolas pri muzikfilmetoj. Mi nur parolas pri kiel ili povas krei specon de sinestezio kun kantoj. Ekzemple, aŭskultantoj komprenos, ke la unua albumo maNga havas universon, urbon provantan modernigi sed kun rompitaj fenestroj kaj ruinitaj konstruaĵoj kun SPA-oj en la provtubo, cirkoj, flugantaj koncertejoj kaj superherooj. Vi sentas, ke vi promenas tien.
#000045
Vi estas ĉe la plaĝo. Estas malvarme, viaj manoj estas en viaj poŝoj. Vi forturnas vian vizaĝon de la helaj fuksiaj lumoj kaj rigardas la horizonton. Via boato estas alligita sur la bordo. Vi povas iri al tiu insulo sed vi ne, ĉar ili eble venos post vi kaj difektos ankaŭ tiun puran belecon, kaj kion vi faros, se vi iros tien? La grava afero estas revenigi la vivon al ĉi tiuj lokoj. Se vi foriros, ĉi tiu urbo estos soleca. Neniu signo de vivo restos, kaj la lasta verdaĵo estos forlasinta ĉi tiun lokon kun via koro. La lumoj de la urbo trafis unu vangon, kaj la vento de la maro sur la alian. Nokto. Neniuj nuboj. Estas steloj sur la ĉielo.
#000050