La hotelo troviĝas 5 km de la urbocentro kaj (Im Loh 14, Litzelstetten, 78465 Konstanz) proksime al la flor-insulo Mainau. Markus Moser nutras la papiliojn tie.
#000002
Pliaj fotoj de la retejo volapuek.de
#000003
Bonvenon al la Volapuka restoracio
#000005
Laŭ lia biografio (1856), Schleyer laboris en diversaj parohxoj en la ĉefepiskopujo Freiburg antaŭ ol li ricevis sian unuan propran parohxon proksime de Meßkirch en 1867. Dum tiu tempo li jam aperis kun siaj propraj poemoj, kiuj alportis al li certan reputacion kaj certigis lokon en nuntempaj literaturaj historioj kaj antologioj: Philatetes (1864), Amo en cent formoj (1873), kaj multe pli.
#000008
Post reveno de vojaĝo al Italio (kun privata aŭdienco de Pio la 9-a) en printempo 1875, Schleyer havis problemojn pro eldiro en prediko (estis la tempo de la Kulturkampf) kaj devis pasigi kvar monatojn en Rastatt en la malliberejo.
#000010
Post lia liberigo li transprenis la postenon de pastro en Litzelstetten, kie li trovis multe da libertempo por siaj poemoj kaj la daŭrigo de siaj lingvaj studoj. Dum ĉi tiu tempo aperis la revuo “Sionsharfe”, monata gazeto por katolika poezio. Ne mirinde, ke Schleyer utiligis ĉi tiun revuon por lanĉi sian mondlingvan projekton VOLAPÜK, kies disvolviĝon – kiel taglibraj enskriboj konfirmas – li komencis la 31an de marto 1879. Lia famo kiel poeto cedas lokon al tiu de la inventinto de mondaj lingvoj, kiu restos en konversacio preskaŭ du jardekojn, ĝis kiam fine de la jarcento ĝi fariĝos pli kaj pli trankvila pri Volapuko kaj Schleyer estos forgesita.
#000011
Li pasigas la lastajn jarojn de sia vivo en sia domo en Konstanz (Schottenstrasse), kiun li nomis “Weltsprache-Zentralbüro” (Mondlingva centra oficejo) en la glora tempo de VOLAPÜK kaj de kie li dissendis sian Weltspracheblatt (ĝis 1908), lernolibrojn kaj vortarojn, religian poezion kaj poezion.
#000012
Tiel VOLAPÜK fariĝis la plej konata kaj plej grava antaŭulo de ESPERANTO, kiun la juda okulisto Dr. Lazaro Zamenhof kreis. Fakte, ESPERANTO (centjara jubileo en 1987) estas la sola planlingvo, kiu praktike pruvis sin aplikeblecon dum tiel longa tempo. Ĝi regis tiom, kiom ĝi sukcesis travivi la tempestojn kaj fariĝi miniatura modelo por efika solvo al la lingva problemo.
#000013
La memoro de Johann Martin Schleyer (li estis praonklo de Hanns Martin Schleyer, la prezidanto de dungista asocio, murdita en 1977) neniam estingiĝis en sia pli proksima hejmo.
#000014
Pri la libro ekzistas recenzo de Reinhard Hauptenthal (Bv. rigardi en la germana versio)
#000017
Post pluraj malsukcesaj provoj krei mondlingvon en la Klerisma Epoko kaj en la 19-a jarcento Johann Martin Schleyer, la pastoro de Litzelstettern sukcesis elpensi la unuan mondlingvon Volapük en la jaro 1879. Unue la sukceso de la lingvo estis tre esperiga, sed post kelkaj jaroj kritikantoj elpensis sugestojn por plibonigoj, kaj kiel pli facila konkurenca lingvo Esperanto kreskis. Volapük malaperis post du jardekoj. Esperanto persistis ĝis hodiaŭ, kvankam la lingvo ne iĝis deviga mondlingvo. Krom koncizaj priskriboj pri la evoluo de la du lingvoj, la aŭtoro priskribas la multnombrajn, antaŭe neesploritajn eventojn, kiuj okazis en Konstanz kaj ĉirkaŭa regiono. Li metas ĉi tiujn en la kuntekston de ĝenerala kaj regiona historio. Unu el la fokusoj estas la laboro de Schleyer en Konstanz en la kampo de la mondlingvo, alia estas la prezento de la kultura evoluo de la urbo dum la okupado post la dua mondmilito lige kun la multaj eventoj de la esperantistoj. Post intensa esplorado, la aŭtoro kompilis multajn antaŭe nekonatajn detalojn. Faktoj de lastatempaj tempoj ĝis nun estas ankaŭ detale pritraktataj, kiel B. la malgranda Esperanto-centro en Hegau, kiu estis Stockach en la 1980/90-aj jaroj, kaj la fondo de la hodiaŭa Esperanto-grupo en Konstanco. La apendico enhavas kronologian superrigardon kaj bibliografion.
#000019
Ekzistas librorecenzo de Franz Hofmann en la jarlibro HEGAU de la Hegau-Geschichtsverein, Volumo 71, 2014, pp 303-304, multe malpli kritika ol la recenzo de Hauptenthal.
#000020
La “Planlingvoj Volapuko kaj Esperanto en Konstanco” estas do ampleksa traktado, kiu lasas nenion dezirindan kaj estas krome – tio ne estas kompreneble – facile legebla. Se vi interesiĝas pri la temo, nepre devas legi la libron. Kvankam la recenzisto iom skeptikas, ĉu Esperanto iam staros kiel mondlingvo, ĉi tiu recenzo devas finiĝi per la samaj vortoj, per kiuj Hans-Dieter Kuhn finis sian libron: “Vivu Esperanto!”
#000021
En la listo de grupoj en Baden-Virtembergo estas adreso en Konstanz:
#000022
Kurso ĉiun mardon kaj kunvenon ĉiun sabaton
#000023
125a datreveno de Esperanto en Konstanco
#000024
La naskiĝtago de la planlingvo Esperanto (1887-2012), kiun la Esperanto-Asocio Baden-Virtembergo festis la 28-an de aprilo 2012 en la Kolping-Domo en Konstanco, fariĝis feliĉa festo.
#000025
La evento ankaŭ estis menciita en la loka gazetaro:
#000027
Festado de la naskiĝtago de la lingvo Esperanto
Avizo pri evento en Südkurier, la 23-an de aprilo 2012
Intervjuo kun Imtraud Bengsch en Südkurier, la 28-an de aprilo 2012
#000028
Recenzo de libro de Reinhard Haupenthal.
#000029