De grajna urba grafitio ĝis abstrakta superrealismo, La miniVAN lerte navigas la ĉiam evoluantan artan pejzaĝon, reflektante la pulson de moderna kulturo.
#000000
Inspirita de la pionira spirito de Visual Artists News Sheet, La miniVAN intencas redifini la pejzaĝon de nuntempa arto, disponigante ampleksan platformon por kaj establitaj artistoj kaj emerĝantaj talentoj. Dum ni honoras la radikojn de la pasinteco, ni fervore ampleksas la spiriton de ŝanĝo, antaŭvidante estontecon kie arto daŭre inspiras kaj defias la homan sperton.
#000001
Plenplena de allogaj funkcioj, ekskluzivaj intervjuoj kaj pensigaj ĉefartikoloj, ĉiu numero de La miniVAN estas kolektebla artaĵo en si mem. Legantoj povas atendi internajn komprenojn, malantaŭ la scenojn anekdotojn, kaj festadon de la nekantitaj herooj formantaj la artan zeitgeist.
#000002
La vizia teamo malantaŭ La miniVAN konsistas el famaj artverkistoj, respektataj artistoj kaj kuratoroj, kaj pasiaj kreintoj dediĉitaj al vikario de riĉiga sperto por legantoj kaj artistoj egale.
#000003
La miniVAN invitas vin komenci eksterordinaran vojaĝon, kiu transpasas la limojn de imago. Ĉu vi estas artamato, burĝona artisto, aŭ simple scivolema pri la transforma potenco de vida esprimo, La miniVAN promesas ekbruligi vian pasion kaj plilarĝigi viajn horizontojn, alportante vin de la interno de la studio de artisto al la larĝa sfero de krea. praktikoj kiuj ekzistas ekster kiel ni pensas pri bildarto.
#000004
Nick Miller: Mi estas feliĉa. Mi vidis vian pentraĵon, Mi Ma Resanigante Min, 2020, en la Zurika Portretpremio antaŭ ol ĝi malfermiĝis, kaj ĝi havis energion, kiu interesis min. Mi mesaĝis al vi, ke se mi juĝus, mi donus al vi la monon! Tio estis nia unua kontakto. Mi ŝatas salti transgeneracie, ambaŭflanke. Mi volas diri, la aĝo ne gravas, sed mi am pli maljuna. Ĉar ni ne renkontis antaŭe, mi pensis, ke la plej vera maniero konektiĝi estas petante vin sidi por portreto en Sligo, poste vizitante vian studion en Dublino por ĉi tiu konversacio.
#000007
SoL: Ĉu vi ĝuis pentri min?
#000008
NM: Jes, mi vere faris! Pro enfermo, mi ne pentris iun ajn novan dum longa tempo - ĝi estis scivolema kaj ekscita.
#000009
SoL: Mi pentras nur homojn, kiujn mi konas kaj tre malofte pentras homojn, kiujn mi ne konas. Ĉu vi havas preferon?
#000010
NM: Dum mi maljuniĝas, mi maltrankviliĝas ĉiuokaze - se iu pretas sidi, ĉio eblas.
#000011
SoL: Ĉu vi pensas, ke vi ekkonas homojn kiam vi pentras ilin?
#000012
NM: Jes kaj ne. Mi estas iom kiel Homer Simpson – mi ne certas kion mi lernas, aŭ konservas preter pentraĵo. En portretado, mi postkuras specon de alkemia transformo, tenon de vivo kaj energio en la materieco de farbo. Ĉi tio estas io, kion mi ankaŭ sentas en via laboro, sed ĝi eble estas pli motivata de komponado, emocia intenseco kaj humuro, kiujn vi ŝajnas enmeti en la materialon.
#000013
SoL: Jes. Mia amiko Glen Fitzgerald, kiu estas pentristo, parolis pri alkemiistoj kaj kiel li pensis, ke ili rekreas la karnon aŭ objektojn el farbo. Kaj mi pensis, "Ho, tion mi provas fari" kaj komencis esplori ĝin.
#000014
NM: Por mi, ĝi estas alternativa arthistorio, komprenante kiel artistoj transformas la energian aĵon kiun ili provas teni en inertan materialon.
#000015
SoL: Ĉu vi pensas, ke tio estas la plej malfacila parto de pentrado, aŭ ĉu vi pensas, ke tio estas baza afero, kiun pentraĵo bezonas?
#000016
NM: Estas ĝuste kio ĝi estas. Persone mi ne scias, kio estas arto sen ĝi; maniero alproksimiĝi al la mondo preter vi sed ankaŭ ene de vi samtempe.
#000017
SoL: Kiam ni parolis hieraŭ, mi ekpensis pri la poemo, Havante kolaon kun vi, de Frank O'Hara. Estas video de li deklamanta ĝin en Jutubo, mi montros al vi poste. La demando, kiun mi volas demandi, estas en la poemo; estas io iom malĝoja pri la artisto provanta kapti ĉi tiun energion. Ĉu vi iam pensas pri la ago provi kapti ion kiel malĝoja afero?
#000018
NM: Jes, ni parolis hieraŭ pri melankolio alfrontante nian konscion pri komplika kaj difektita mondo. Certa melankolio alportas min al pentrado, sed la agado mem povas savi min de malĝojo, al ĝojo. Mi legis novan libron pri la temo de filozofo Brian Treanor, kiu sentis kiel reveno.
#000019
SoL: Vi menciis Melankolia Ĝojo, Bloomsbury Publishing, 2021 – tion mi provas ankaŭ travivi, sed ankaŭ humuro. Se mi povus fari pentraĵon, kiu povus ridi iun laŭte, mi estus tiel kontenta. Ĝi estas tre malfacile fari kun senmova bildo. Ĉu vi havas neeblan sonĝon por viaj pentraĵoj, kiu spronas vin?
#000020
NM: Nu, mi supozas, ke alĥemio is neebla sonĝo. Mi sentas min plej viva dum pentrado, kaj mi esperas, ke mi lasos tion en la verko. Mi foje zorgas, ke mi ne zorgas, ĉu pentraĵo iam vidas la lumon de la tago. Mia patro estis kiel ermito; li pasigis 40 jarojn en studio kaj apenaŭ montris ian laboron, do mi havas tion en mia genetiko. Li interesiĝis nur pri tio, kio okazis sur la stablo.
#000021
SoL: Por mi, tio estas la peco, kiun mi ne tiom ĝuas. Mi tre ŝatas elpensi ideojn kaj komponi bildojn, sed kiam temas pri la pentraĵo, mi ĉiam estas terurita kaj ia malĝoja, aŭ emfazita pri kiom da laboro estas por mi fari, por realigi ĉi tiun ideon, kiun mi havas. elpensi.
#000022
NM: Mi vere komprenas tion. Mi devis lerni lasi pentraĵon fari min, pli ol mi fari ĝin. Vi pasigas multan tempon komponante en preparado de pentrado. Mi trovas tion tre interesa. Kial kaj kiel vi faras tion?
#000023
SoL: Miaj plej fruaj spertoj pri pentrado estis de mia onklo, kiu pentris de la aĝo de 17 ĝis 25 sed neniam okupiĝis pri karieron kiel artisto aŭ ekspoziciis - ili ĉiuj estis esence superrealismaj pentraĵoj sur la muroj en mia domo kreskante. Mia familio ne tre multe parolas pri emocioj, sed kiam mi rigardis liajn pentraĵojn, mi ĉiam klopodus legi ilin kaj akiri ian indicon pri emocia stato, aŭ ian signifon aŭ komprenon pri tio, kio okazis en. la familio, aŭ ia sekreto. Do, kiam mi elpensas kunmetaĵon, parto de ĝi provas doni al iu la senton, ke io okazis antaŭe aŭ okazos poste aŭ ke estas eta sekreto. Mi ŝatas pentraĵojn, kiuj frapas mian imagon.
#000024
NM: Mi ne ofte ŝatas ilustradon en pentrarto, sed mi tre admiras la danĝeran vojon, kiun vi iras per rakonto en via verko.
#000027
SoL: Mi scias, kiam mi estas malbona, mi estas vere malbona. Pro tio, mi sentas, ke mi povas maltrafi longe.
#000028
NM: Manki estas bona; estas novaj vojoj antaŭen kun ĉio, inkluzive de pentrado. Ĉu tiu ĉi konversacio ne devis temi pri niaj materialoj?
#000029
SoL: Ha jes, ĉu do estas koloro sen kiu vi ne povas pentri?
#000030