Pri Esperanto en aliaj lingvoj
#000000
Mi scivolas, kiom da esperantistoj propagandas “sian” lingvon en sia gepatra lingvo? Kiom da legantoj de gazetoj kaj revuoj en sia gepatra lingvo, negrave en kiu lando, havas la eblecon legi interesajn tekstojn pri Esperanto kaj pri la Esperanto-literaturo? Ĉu Esperanto daŭre restas interesa fenomeno?
Tiuj ĉi demandoj aperis post la eldono de la serbalingva libro Historio de la Esperanta Literaturo de Zlatoje Martinov, kiun mi recenzis en la plej granda serba taggazeto Politika kelkajn tagojn antaŭ la Zamenhofa festo. La redakcio estis kontaktita de legantoj, kiuj demandis, interalie:
#000002
– Ĉu tiu lingvo ankoraŭ vivas?
– Mi ne sciis pri la ekzisto de literaturo en tiu lingvo!
– Ĉu esperantistoj ne estas sekto?
– Kiuj verkas en ĉi tiu lingvo? De kie venis legantoj de tiuj libroj?
#000003
La libro Historio de la Esperanta Literaturo aperis en novembro, dum la pandemio, kiam oni legas pli, do la libro vekis intereson de iuj kaj surprizon de aliaj.
#000004
Martinov, laŭ liaj vortoj en la antaŭparolo, verkis ĝin por proksimigi la historian evoluon de la Esperanta literaturo al la serba legantaro. La diverseco de verkoj, la diverseco de kreaj niveloj ekde modestaj ĝis altkvalitaj verkoj, konsiderataj de la Nobel-komitato, la neevitebla influo de naciaj literaturoj kaj kreado kiu etendiĝas en la mondo dum pli ol cent jaroj, postulis longan esploradon, zorgeman taksadon, komparadon kaj ĝeneraligon por verki ekvilibritan historion de la monda literatura kreado en Esperanto.
#000006
Martinov akceptis la periodigon de la Esperanta literaturo. Laŭ kiu la unua periodo kovras la periodon de 1887 ĝis 1918, la dua estas la intermilita periodo, la tria periodo estis la tempo de la Dua Mondmilito, la kvara periodo daŭras ĝis 1990, kaj la kvina – de tiam ĝis hodiaŭ.
#000007
Pritraktinte ĉi tiujn periodojn, la aŭtoro dediĉis specialan sekcion al la Esperanta literaturo en Serbio, kiu daŭras pli ol jarcenton. Li mencias verkojn de Stevan Živanović (1900-1938), Svetislav Petrović (1899-1960) kaj Tibor Sekelj (1912-1988). Apartan atenton li dediĉas al la t. n. “beograda virina poeta triopo”: Vesna Skaljer-Race (1911-2000), Margareta (Greta) Štol-Aranđelović (1912-2007) kaj Nedeljka Subotić (1924-2000). Fine li mencias ankaŭ kelkajn nun aktivajn verkistojn.
#000008
Mi esperas, ke la libro de Martinov estos bone akceptita ne nur de esperantistoj en Serbio, sed speciale de serbaj kulturaj kaj literaturaj fakuloj, kaj, kompreneble, ankaŭ de simplaj literaturamantoj, kiuj eble antaŭe nenion sciis pri Esperanto. Same ĝi estos utila al tiuj, kiuj havas antaŭjuĝojn pri Esperanto kiel literatura lingvo.
#000009
Ĉi tiu recenzo aperis en la decembra (vintra) eldono de La Ondo de Esperanto (2021).
Ĉe represo aŭ citado bonvolu nepre indiki la fonton:
Rete: La Ondo de Esperanto 
#000010
Vi devas esti ensalutinta por rajti komenti.
#000012
Demonstraj versioj de “La Ondo”
Musklaku la kovrilon por legi pliajn informojn.
#000013
Musklaku la kovrilon por legi pliajn informojn.
#000015