De grajna urba grafitio ĝis abstrakta superrealismo, La miniVAN lerte navigas la ĉiam evoluantan artan pejzaĝon, reflektante la pulson de moderna kulturo.
#000000
Inspirita de la pionira spirito de Visual Artists News Sheet, La miniVAN intencas redifini la pejzaĝon de nuntempa arto, disponigante ampleksan platformon por kaj establitaj artistoj kaj emerĝantaj talentoj. Dum ni honoras la radikojn de la pasinteco, ni fervore ampleksas la spiriton de ŝanĝo, antaŭvidante estontecon kie arto daŭre inspiras kaj defias la homan sperton.
#000001
Farante noton de la ekspozicia titolo, mi skribis "Rekonstruante Modernismon", antaŭ ol rapide konstati mian eraron. 'Mondrian' kaj 'Modernismo' eble estas sinonimaj, sed ĝis mi mem vidis la pentraĵojn de Mondrian, mi plejparte asociis ilin kun reklamado. La primaraj koloroj kaj sensensencaj rektaj linioj de la pentristo vendis ĉion unufoje, krom por si mem, kompreneble, kiuj, senŝiriĝintaj de siaj tolsubtenoj, signifis ĝuste nenion. Filmante rekonstruon de la pariza studio de la artisto (ĉirkaŭ 1921 ĝis 1936), John Beattie memorigas nin pri la pentraĵoj faritaj tie, sed ankaŭ pri ĉio, kio okazis poste – niajn fablojn de rekonstruo, nia senfina epoko de sekvo.
#000006
"Kiu timas ruĝan, flavan kaj bluan", Barnett Newman fame demandis, rifante pri Edward Albee, dum alfrontante sian spektantaron kun akreoj da plata koloro. "John Beattie estas", mi eble respondus, sur la evidenteco de la kvin grandaj fotografiaj presaĵoj inkluzivitaj en lia pura spektaklo. Respektive titolita, nigra, Blanka, ruĝa, Flava kaj blua (ĉiuj 2022), ĉi tiuj mane presitaj fotoj, kovrantaj la spektron de pala ĝis malhela, estas rezolute grizaj. Rigardante pli detale la etikedon, oni ekscias, ke la plataj, kvadrataj formoj (ĉiuj estas subtekstigitaj "Reprezentante olean farbon sur kanvaso") de nigra kaj Blanka estis filmitaj en kolorfilmon, dum la serioj nomitaj por la antaŭbalotoj estis filmitaj sur monokromaton. "Kion vi vidas estas tio, kion vi vidas" diris Frank Stella, sed ĝi ne ĉiam estas tiel simpla kiel tio. Newman kaj Stella ambaŭ ŝuldas ŝuldon al Mondrian, sed tiam, ni ĉiuj faras.
#000007
Ĉefe utileco, la studioj de artistoj ankaŭ povas havi mitajn grandecojn, precipe kiam transformitaj en deponejon. En sia verkado pri arkivoj, Achille Mbembe sugestas, ke la remuntado de restaĵoj povas esti speco de miraklo, "revivigante la mortintojn reintegrigante ilin en la ciklon de tempo."1 Ĉi tiu resurekto havas prezon, tamen, ĉar la spektro (kiel restaĵo de morto) estas forigita de sia propra vivdaŭro kaj metita en la servon de historio. Tamen sentema kaj respektema - kaj Beattie estas ambaŭ - kiam artistoj faras laboron pri alia laboro, paradokso neeviteble okazas; la originalo estas reliefigita, sed nur por esti anstataŭita.
#000008
La koro de la ekspozicio estas hor-longa filmo montranta la alvenon, konstruadon kaj eventualan malkonstruon de vivgranda versio de la iama laborejo de Mondrian. La filmo estas bele filmita kaj redaktita - kunmetita kiel la plata-paka versio de la konstruaĵo mem - kaj havas la senpagan etoson de reala tempo. La ĉirkaŭa sono igas vin senti, ke vi estas en la spaco de la rekonstruo, partoprenante la vortajn interŝanĝojn, la batojn kaj bruojn de kunigo. Estas emfazo de mezurado, ĉar ni vidas bendon desegnitan trans la malplena planko kaj la zorgeman lokigon de mandesegnitaj markoj. Laŭ cirkonstanco, ni estas invititaj pensi pri la rekonstruita Francis Bacon-studio, konstante loĝigita en la Hugh Lane. Bacon certe ridetas pro tiu krimmedicina kontado de sia malpura nesto, ĝia katalogo de polvo, sed kiel Mondrian, li sciis la surfacojn kiuj kalkulis.
#000009
Sur la hangar-simila filmaro kaj loko de la rekonstruo, fortika figuro, kalva kaj elmontranta blu-striitan bretonan supron, estas en pagendaĵo. Li aspektas mirinde kiel Pablo Picasso. Ĉu ĉi tio estas nur koincido? La trompisto estas Frans Postma, nederlanda arkitekto kaj fondinta direktoro de la fondaĵo STAM.2 Trankvila kaj metoda, li regas la konstruprocezon - unu neeviteble kompare kun la kompona procezo de Mondrian - kaj ofertas finajn tuŝojn kiel la delikata lokigo de la pipo de la artisto kaj okulvitroj. Ni vidas lin vestita alimaniere poste, sed mi ne povis skui la impreson, ke Pablo ĉirkaŭvagas en la zorgema domo de Piet.
#000010
Mondrian, laŭ sia propra maniero, ankaŭ estis arkitekto, sed liaj plej bonaj konstruaĵoj estis tute fasado. En lia fakta ateliero, la vivanta, spiranta Mondrian estis zorgema, ekzercante la vulpo-troton en la spegulo antaŭ eklabori en sia neta, blanka mantelo. En la brilo de la filmo de Beattie, mi rememoris pri vidi liajn pentraĵojn unuafoje en Novjorko. Mi estis ekstreme jetlag, sed ĝi estis posttagmezo de revelacio post revelacio. Vi devas zorge rigardi, sed kiam vi faras, vi vidas ke lia delikata, homa geometrio estas pli reala ol iu rekonstruo povas transdoni. Vi devas rigardi forte por vidi, kaj John Beattie faras lokon por tio.
#000011