Wikipedia's Bank as translated by GramTrans
#000000
Internaciaj Normoj pri Financa Raportado
#000001
Banko estas financejo kiu akceptas enpagoj de publiko kaj kreas krediton.
Pruntagadoj povas esti faritaj aŭ rekte aŭ nerekte tra kapitalmerkatoj.
Pro ilia graveco en la financa stabileco de lando, bankoj estas tre reguligitaj en la plej multaj landoj.
La plej multaj nacioj instituciigis sistemon konatan kiel frakcieca rezervbankado sub kiuj bankoj tenas likvidajn aktivaĵojn egala al nur parto de siaj nunaj kompensdevoj.
Aldone al aliaj regularoj celitaj por certigi likvidecon, bankoj estas ĝenerale kondiĉigitaj de minimuma kapitalpostuloj surbaze de internacia aktoraro de kapitalnormoj, konataj kiel la Basel Accords.
#000002
Bankado en sia moderna signifo evoluis en la 14-a jarcento en la prosperaj grandurboj de renesanco Italio sed laŭ multaj manieroj estis daŭrigo de ideoj kaj konceptoj de kredito kaj pruntedonado kiuj havis siajn radikojn en la praa mondo.
En la historio de bankado, kelkaj bankdinastioj - precipe, la Medici, la Fuggers, la Welsers, la Berenbergs kaj la Rothschild - ludis centran rolon dum multaj jarcentoj.
podetala banko estas Banca Monte-ĵetkubo Paschi di Siena, dum la plej maljuna ekzistanta komercbanko estas Berenberg Bank.
#000003
2 komerco (aŭ komerca/investo) bankado
#000005
2.3 komerco pri mono kaj valorpaperoj
#000006
Bankado komenciĝis kun la unuaj prototipaj bankoj de komercistoj de la praa mondo, kiu faris grenpruntojn al farmistoj kaj borsistoj kiuj portis varojn inter grandurboj.
Tio komenciĝis ĉirkaŭ 2000 a.K. en Asirio kaj Babilonio.
Poste, en antikva Grekio kaj dum la Romia Imperio, pruntedonantoj bazigis en temploj igitaj pruntoj kaj aldonis du gravajn inventojn: ili akceptis enpagojn kaj ŝanĝitan monon.
Arkelogio de tiu periodo en antikva Ĉinio kaj Hindio ankaŭ montras signojn de pruntedon agado.
#000007
La originoj de moderna bankado povas esti spuritaj al mezepoka kaj frua Renesanco al la riĉaj grandurboj en la centro kaj norde kiel Florenco, Luko Sieno, Venecio kaj Ĝenovo. al Italio
La Bardi- kaj Peruzzi familioj dominis bankadon en 14-ajarcenta Florenco, establante branĉojn en multaj aliaj partoj de Eŭropo.
Unu el la plej famaj italaj bankoj estis la Medici Banko, starigita fare de Medici de Giovanni di Bicci-De en 1397.
La plej frua konata ŝtatodeponaĵbanko, Banco di San Giorgio (Banko di San Giorgio) (Banko de St. George), estis fondita en 1407 en Ĝenovo, Italio.
#000008
Modernaj bankadaj praktikoj, inkluzive de frakcieca rezervo bankada kaj la emisio de monbiletoj, aperis en la 17-a kaj 18-a jarcentoj.
Komercistoj komencis stoki sian oron kun la oraĵistoj de Londono, kiuj posedis privatajn trezorejojn, kaj fakturis pagon por tiu servo.
En interŝanĝo por ĉiu deponaĵo de valormetalo, la oraĵistoj emisiis kvitancojn atestantajn la kvanton kaj purecon de la metalo kiun ili tenis kiel kaŭciito;
tiuj kvitancoj ne povus esti asignitaj, nur la origina deponanto povis kolekti la stokitajn varojn.
#000009
Iom post iom la oraĵistoj komencis pruntedoni la monon eksteren nome de la deponanto, kiu kaŭzis la evoluon de modernaj bankadaj praktikoj;
kambioj (kiuj evoluis en monbiletojn) estis emisiitaj ĉar mono deponis kiel prunto al la oraĵisto.
La oraĵisto pagis interezon por tiuj enpagoj.
Ĉar la kambioj estis pagotaj sur postulo, kaj la progresoj (pruntoj) al la klientoj de la oraĵisto estis amortizeblaj super pli longa periodo, tio estis frua formo de frakcieca rezervo bankado.
La kambioj evoluis en asigneblan instrumenton kiuj povis cirkuli kiel sekura kaj oportuna formo de mono malantaŭenirita per la promeso de la oraĵisto pagi, [6] permesante al oraĵistoj prunti pruntojn kun nur malmulte da risko je defaŭlto.
Tiel, la oraĵistoj de Londono iĝis la frontuloj de bankado kreante novan monon bazitan sur kredito.
#000010
La Banko de Anglio estis la unua se temas pri komenci la permanentan emision de monbiletoj, en 1695.
La Royal Bank of Scotland (Reĝa Banko de Skotlando) establis la unuan superkredit instalaĵon en 1728.
Per la komenco de la 19-a jarcento la kliringejo de bankistoj estis establita en Londono por permesi al multoblaj bankoj malbari transakciojn.
La Rothschild iniciatis internacian financon sur granda skalo, financante la aĉeton de la Suez-kanalo por la brita registaro.
#000011
La vorto banko estis pruntita en la mezanglo de mezafranca bankve, de Aĝa itala banca, kun la signifo "tablo-", de Malnovaltgermana banc, banko- "benko, kontraŭe".
Benkoj estis utiligitaj kiel improvizitaj skribotabloj aŭ interŝanĝgiĉetoj dum la Renesanco per juda [10]
Florentinaj bankistoj, kiuj kutimis fari siajn transakciojn sur skribotabloj kovritaj per verdaj tablotukoj.
#000012
La difino de banko varias de lando al lando.
Vidu la signifajn landpaĝojn malsupre por pli da informoj.
#000013
Sub angla ĝenerala juro, bankisto estas difinita kiel persono kiel kiu portas pri la komerco de bankado, kiu estas precizigita: [13]
#000014
kondukante kurantkontojn por liaj klientoj,
pagante ĉekojn uzanta lin/ŝin kaj
kolektante ĉekojn por liaj/ŝiaj klientoj.
#000015
En la plej multaj komunjuraj jurisdikcioj ekzistas Fakturoj de Interŝanĝo-Leĝo kiu kodigas la leĝon rilate al komerceblaj valorpaperoj, inkluzive de ĉekoj, kaj tiu Ago enhavas laŭleĝan difinon de la esprimo bankisto:
bankisto inkludas korpon de personoj, ĉu asimilanta aŭ ne, kiuj portas pri la komerco de bankado (parto 2, Interpreto).
Kvankam tiu difino ŝajnas cirkla, ĝi estas fakte funkcia, ĉar ĝi certigas ke la jura bazo por bankotransakcioj kiel ekzemple ĉekoj ne dependas de kiel la banko estas strukturita aŭ reguligita.
#000016
La komerco de bankado estas en multaj anglaj ĝeneraljuraj landoj ne difinitaj per statuto sed de ĝenerala juro, la difino supre.
En aliaj anglaj komunjuraj jurisdikcioj ekzistas laŭleĝaj difinoj de la komerco de bankado aŭ bankkomerco.
Dum rigardado tiujn difinojn ĝi estas grava memori ke ili difinas la komercon de bankado por la celoj de la leĝaro, kaj ne nepre ĝenerale.
Aparte, la plej multaj el la difinoj estas de leĝaro kiu havas la celon de reguliga kaj inspektado de bankoj prefere ol reguliga la fakta komerco de bankado.
Tamen, en multaj kazoj la laŭleĝa difino proksime spegulas la ĝeneralan juron oni.
#000017
"bankkomerco" volas diri la komercon de ricevado de mono en fluo aŭ deponkonto, klarigo kaj kolektado ĉekoj tiritaj per aŭ pagitaj enen fare de klientoj, la farado de progresoj al klientoj, kaj inkludas tian alian komercon kiam la aŭtoritato povas preskribi la celoj de tiu Ago;
(Bankada Leĝo (Singapuro), Section 2, Interpreto).
"bankkomerco" volas diri la komercon de aŭ-aŭ ambaŭ de la sekvanta:
#000018
ricevante de la ĝenerala publika mono en fluo, deponaĵo, ŝparmono aŭ alia simila raporto amortizebla sur postulo aŭ ene malpli ol [3 monatoj] ...
aŭ kun periodo de voko aŭ avizo de malpli ol tiu periodo;
pagante aŭ kolektante ĉekojn tiritajn per aŭ enpagitajn fare de klientoj.
#000019
Ekde la apero de EFTPOS (Elektronika Transpago en Point Of Sale), rekta kredito, rekta debeto kaj interreto bankada, la ĉeko perdis it gravecon en la plej multaj banksistemoj kiel paginstrumento.
Tio igis laŭleĝajn teoriulojn sugesti ke la ĉeko bazigis difinon devus esti plilarĝigita por inkludi financejojn kiuj kondukas fluon respondecas pri klientoj kaj rajtigas klientojn pagi kaj esti pagitaj fare de triaj partioj, eĉ se ili ne pagas kaj kolektas ĉekojn.
#000020
Bankoj funkcias kiel pagagentoj farante kontroladon aŭ kurantkontojn por klientoj, paganten ĉekojn tiritajn de klientoj en la banko, kaj kolektante ĉekojn deponis al la kurantkontoj de klientoj.
Bankoj ankaŭ ebligas klientpagojn per aliaj pagmetodoj kiel ekzemple Automated Clearing House (AH), ĝiroj aŭ telegrafa translokigo, EFTPOS, kaj bankaŭtomatoj (ATMoj).
#000021
Bankoj pruntas monon akceptante financon deponitajn en kurantkontoj, per akceptado termin enpagoj, kaj eldonante ŝuldpaperojn kiel ekzemple monbiletoj kaj obligacioj.
Bankoj pruntedonas monon farante progresojn al klientoj en kurantkontoj, per farado de epizodpruntoj, kaj per investado en vendeblaj ŝuldpaperoj kaj aliaj formoj de pruntedono.
#000022
Bankoj disponigas malsamajn pagservojn, kaj bankkonto estas konsiderita nemalhavebla fare de la plej multaj entreprenoj kaj individuoj.
Non-bankoj kiuj disponigas pagservojn kiel ekzemple monsendaĵfirmaoj estas normale ne konsideritaj adekvatan anstataŭaĵon por bankkonto.
#000023
Bankoj povas krei novan monon kiam ili faras prunton.
Novaj pruntoj ĉie en la bankada sistemo generas novajn enpagojn aliloke en la sistemo.
La monprovizo estas kutime pliigita per la ago de pruntedonado, kaj reduktita kiam pruntoj estas repagitaj pli rapide ol nova tiaj estas generitaj.
En Britio inter 1997 kaj 2007, ekzistis pliiĝo en la monprovizo, plejparte kaŭzita de multe pli da bankpruntado, kiu helpis premi supren laŭ domprezoj kaj pliiĝa privata ŝuldo.
La monsumo en la ekonomio kiel mezurite fare de M4 en la UK iris de 750 miliardoj £ al 1700 miliardoj £ inter 1997 kaj 2007, multe de la pliiĝo kaŭzita de bankpruntado.
Se ĉiuj bankoj pliigas sian pruntedonadon kune, tiam ili povas atendi novajn enpagojn reveni al ili kaj la monsumo en la ekonomio pliiĝos.
Troa aŭ riska pruntedonado povas igi prunteprenantojn defaŭlti, la bankoj tiam iĝas pli singardaj, tiel ke ekzistas malpli pruntedonado kaj tial malpli mono tiel ke la ekonomio povas iri de ekprospero al busto kiel okazite en la UK kaj multaj aliaj okcidentaj ekonomioj post 2007.
#000024
Agadoj entreprenitaj fare de bankoj inkludas personan bankadon, entreprenan bankadon, investbankadon, privatan bankadon, transakciobankadon, asekuron, konsumanto-ekonomion, valutkomercon, krudvaradon, komercon en valorpaperoj, futuraĵoj kaj opciokomerco kaj pruntomerkatkomerco.
#000025
Bankoj ofertas multajn malsamajn kanalojn por aliri sian bankadon kaj aliajn servojn:
#000026
Banko povas generi enspezon en gamo da malsamaj vojoj inkluzive de intereso, transakciopagoj kaj financaj konsiloj.
Tradicie, la plej signifa metodo estas per ŝargado de interezo por la ĉefurbo kiun ĝi pruntedonas eksteren al klientoj.
[ citaĵo bezonis ] La bankprofitojn de la diferenco inter la nivelo de intereso ĝi pagas por enpagoj kaj aliaj fontoj de financo, kaj la nivelo de intereso kiun ĝi ŝargas en it'oj pruntagadoj.
#000028
Tiu diferenco estas referita kiel la disvastiĝo inter altagrade la kosto de financo kaj la prunta interezoprocento.
Historie, profiteco de pruntedonado de agadoj estis cikla kaj dependa de la bezonoj kaj fortoj de pruntoklientoj kaj la scenejo de la ekonomia ciklo.
Pagoj kaj financaj konsiloj konsistigas pli stabilan enspezfluon kaj bankoj tial lokis pli da emfazo de tiuj enspezlinioj por glatigi sian financan efikecon.
#000029
En la pasintaj 20 jaroj, amerikaj bankoj prenis multajn iniciatojn certigi ke ili restu enspezigaj respondante al ĉiam pli ŝanĝado de merkatsituacio.
#000030
Unue, tio inkludas la Gramm-Leach-Bliley-Leĝon, kio permesas al bankoj denove kunfali kun investo kaj asekurdomoj.
Kunfandante bankadon, investon, kaj asekurfunkcioj permesas al tradiciaj bankoj reagi al kreskantaj konsuminteresoj por "unu-halta butikumado" per ebliga kruc-vendado de produktoj (kiuj, la bankoj esperas, ankaŭ pliigos profitecon).
Due, ili vastigis la uzon de risk-bazita prezigado de komercpruntedonado ĝis konsumpruntado, kio intencas ŝargi pli altajn interezoprocentojn al tiuj klientoj kiuj estas konsideritaj kiel pli alta kreditrisko kaj tiel pliigis eblecon de defaŭlto sur pruntoj.
Tio helpas kompensi la perdojn de rubopruntoj, malaltigas la prezon de pruntoj al tiuj kiuj havas pli bonajn kredithistoriojn, kaj ofertas kreditproduktojn al altariskaj klientoj kiuj alie estus neitaj kredito.
Trie, ili serĉis pliigi la pagmanierojn pretigo havebla al la popolo- kaj komercklientoj.
Tiuj produktoj inkludas debetkartojn, antaŭpagitajn kartojn, pagokartojn, kaj kreditkartojn.
Ili igas ĝin pli facila por konsumantoj komforte fari transakciojn kaj glatigi sian konsumon tempo (en kelkaj landoj kun subevoluintaj financaj sistemoj, oni daŭre ofte komercas strikte pri kontantmono, inkluzive de portado valizoj plenigitaj kun kontantmono aĉeti hejmon).
#000031
Tamen, kun la oportuno de facila kredito, ekzistas ankaŭ pliigita risko ke konsumantoj administros siajn financajn resursojn kaj akumulos troan ŝuldon.
Bankoj faras monon de kartproduktoj tra interezaj ŝarĝoj kaj pagojn ŝargitajn al karthavantoj, kaj transakciopagoj al podetalistoj kiuj akceptas la krediton kaj/aŭ debetkartojn de la banko por pagoj.
#000032
Tio helpas en farado de profito kaj faciligas ekonomian evoluon kiel tutaĵo.
#000033
Elstara altigo ( egaleco / ŝuldo / hibridoj)
Risktraktado ( valutŝanĝo (FX), interezoprocentoj, krudvaroj, derivaĵoj)
Kontantestradoservoj (serurokesto, malproksima deponaĵo kapto, komercistopretigo)
#000034
Bankoj renkontas kelkajn riskojn por fari sian komercon, kaj kiom bone tiuj riskoj estas administritaj kaj komprenitaj estas esenca ŝoforo malantaŭ profiteco, kaj kiom multe da kapitalo banko estas postulataj por teni.
Bankkapitalo konsistas ĉefe el egaleco, retenita gajno kaj subigita ŝuldo.
#000035
Post la 2007-2009 financkrizo, reguligistoj devigas bankojn eldoni Contingent convertible bonds (CoCos).
Tiuj estas hibridaj kapitalvalorpaperoj kiuj absorbas perdojn laŭ siaj kontraktaj kondiĉoj kiam la ĉefurbo de la emisia banko falas sub certa nivelo.
Tiam ŝuldo estas reduktita kaj bankkapitaligo ricevas akcelon.
Pro ilia kapacito absorbi perdojn, CoCos havas la potencialon kontentigi reguligan elstaran postulon.
#000036
Kelkaj el la ĉefriskoj konfrontitaj fare de bankoj inkludas:
#000037
Kreditrisko: risko je perdo ekestiĝanta de prunteprenanto kiu ne faras pagojn kiel promesite.
Likvidecrisko: risko ke antaŭfiksita sekureco aŭ aktivaĵo ne povas esti interŝanĝitaj rapide sufiĉe en la merkato por malhelpi perdon (aŭ fari la postulatan profiton).
Merkatrisko: risko ke la valoro de paperaro, aŭ investaĵaro aŭ komercpaperaro, malpliiĝos pro la ŝanĝo en valoro de la merkatriskofaktoroj.
Funkcia risko: risko ekestanta de plenumo de la komercfunkcioj de firmao.
Reputational risko: speco de risko ligita al la fidindeco de komerco.
Makroekonomia risko: riskoj rilatigis al la agregaĵekonomio kiun la banko funkciigas enen.
#000038
La kapitalpostulo estas bankreguligo, kiu fiksas kadron ene de kiu banko aŭ deponinstitucio devas administri ĝian bilancon.
La kategoriado de aktivaĵoj kaj kapitalo estas tre normigita tiel ke ĝi povas esti risko pezbalancita.
#000039
La ekonomiaj funkcioj de bankoj inkludas:
#000040
Bankoj estas sentemaj al multaj formoj de risko kiuj ekigis fojajn ĉieajn krizojn.
Tiuj inkludas likvidecriskon (kie multaj deponantoj povas peti monretirojn pli ol haveblaj financo), kreditriskon (la ŝanco ke tiuj kiuj ŝuldas monon al la banko ne repagos ĝin), kaj interezoprocentriskon (la ebleco ke la banko iĝos neprofita, se altiĝantaj interezoprocentoj devigas ĝin pagi relative pli sur ĝiaj enpagoj ol ĝi ricevas sur siaj pruntoj).
#000042
Bankadaj krizoj formiĝis multajn fojojn dum historio, kiam unu aŭ pluraj riskoj aperis por banka sektoro kiel tutaĵo.
Elstaraj ekzemploj inkludas la bankon kuras ke okazis dum la Granda Depresio, la usona Ŝparmono kaj pruntokrizo en la 1980-aj jaroj kaj fruaj 1990-aj jaroj, la japanan bankokrizon dum la 1990-aj jaroj, kaj la subkvalitan hipotekkrizon en la 2000-aj jaroj.
#000043
Aktivaĵoj de la plej grandaj 1,000 bankoj en la mondo kreskis je 6.8% en la 2008/2009 kontadan jaron al rekordo 96.4 duilionoj USUS$ dum profitoj malkreskitaj je 85% al USUS$ 115 miliardoj.
Kresko en aktivaĵoj en malfacila merkatsituacio estis plejparte rezulto de rekapitaligo.
EU-bankoj tenis la plej grandan parton de la totalo, 56% en 2008/2009, malsupren de 61% en la antaŭa jaro.
La parto de aziaj bankoj pliigite de 12% ĝis 14% dum la jaro, dum la parto de US bankoj pliigitaj de 11% ĝis 13%.
Pagenspezo generita per tutmonda investbankado nombris 66.3 miliardojn USUS$ en 2009, supren 12% sur la antaŭa jaro.
#000044
Usono havas la plej multajn bankojn en la mondo laŭ institucioj (5,330 aktuale en 2015) kaj eventuale disbranĉigas (81,607 aktuale en 2015).
Tio estas indikilo de la geografio kaj reguliga strukturo de la Usono, rezultigante granda nombro da malgrandaj ĝis mezgrandaj institucioj ĝian bankadan sistemon.
En novembro 2009, la supraj 4 bankoj de Ĉinio havas pli ol 67,000 branĉoj ( ICBC: 18000+, BOC: 12000+, CCB: 13000+, ABC: 24000+) kun pliaj 140 pli malgrandaj bankoj kun nedeterminita nombro da branĉoj.
Japanio havis 129 bankojn kaj 12,000 branĉojn.
En 2004, Germanio, Francio, kaj Italio ĉiu havis pli ol 30,000 branĉojn - pli ol duoblo la 15,000 branĉojn en la UK.
#000045
Nuntempe komercaj bankoj estas reguligitaj en la plej multaj jurisdikcioj de registarinstancoj kaj postulas specialan bankpermeson funkciigi.
#000046
Kutime la difino de la komerco de bankado por la celoj de reguligo estas etendita por inkludi akcepton de enpagoj, eĉ se ili ne estas amortizeblaj al la ordo de la kliento - kvankam pruntedono, flank itself, estas ĝenerale ne inkludita en la difino.
#000047
Male al la plej multaj aliaj reguligitaj industrioj, la reguligisto estas tipe ankaŭ partoprenanto en la merkato, estado aŭ publike aŭ private regis centran bankon.
Centraj bankoj ankaŭ tipe havas monopolon pri la komerco de emisiado de monbiletoj.
Tamen, en kelkaj landoj tio ne estas la kazo.
En la UK, ekzemple, la Financaj Servoj-Adminstracio licencas bankojn, kaj kelkaj komercaj bankoj (kiel ekzemple la Bank of Scotland (Banko de Skotlando) emisias siajn proprajn monbiletojn aldone al tiuj eldonitaj fare de la Banko de Anglio, la centra banko de la UK-registara.
#000048
Bankjuro estas bazita sur kontrakta analizo da la rilato inter la banko (difinita supre) kaj la kliento - difinite kiel iu unuo por kiun la banko jesas konduki raporton.
#000049
La leĝo implicas rajtojn kaj devontigojn en tiun rilaton jene:
#000050
Tiuj implicaj kontraktaj esprimoj povas esti modifitaj per eksplicita interkonsento inter la kliento kaj la banko.
La statutoj kaj regularoj en forto ene de speciala jurisdikcio ankaŭ povas modifi ĉi-suprajn esprimojn kaj/aŭ krei novajn rajtojn, devontigojn aŭ limigojn signifaj al la bankklientrilato.
#000052
Kelkaj specoj de financejo, kiel ekzemple konstrusocietoj kaj kreditasocioj, povas esti duonflankaj aŭ tute esceptitaj de bankaj licencpostuloj, kaj tial reguligitaj sub apartaj reguloj.
#000053
La postuloj por la emisio de banklicenco varias inter jurisdikcioj sed tipe inkludas:
#000054
"Fit and Proper" postuloj por la regiloj, posedantoj, direktoroj de la banko, aŭ ĉefpolicistoj
Aprobo de la komercplano de la banko kiel esti sufiĉe prudenta kaj kredinda.
#000055
La agadoj de bankoj povas esti dividitaj en:
#000056
podetala komercbankentrepreno, traktante rekte individuojn kaj malgrandajn entreprenojn;
komercbankado, disponigante servojn al mez-merkata komerco;
entreprena bankado, direktita ĉe grandaj komercunuoj;
privata bankado, disponigante riĉaĵajn estradoservojn al alt-netvalorindividuoj kaj familioj;
investbankado, rilatigante al agadoj sur la financaj merkatoj.
#000057
La plej multaj bankoj estas profito-kreado, privatentreprenoj.
Tamen, kelkaj estas posedataj fare de registaro, aŭ estas ne-profitaj organizaĵoj.
#000058
" asekuru " (garantiu al la vendo de) akciaro- kaj obligacilanĉojn, komercu por siaj propraj raportoj, faru merkatojn, disponigu investadministradon, kaj konsilu entreprenojn pri kapitalmerkat agadoj kiel ekzemple fuzioj kaj akiroj.
Komercbankoj estis tradicie bankoj kiuj okupiĝis pri komercfinanco.
La moderna difino, aliflanke, rilatas al bankoj kiuj disponigas kapitalon al firmaoj en la formo de akcioj prefere ol pruntoj.
Male al investospezmaksimumoj, ili emas ne investi en novaj firmaoj.
#000060
Universalaj bankoj, pli ofte konataj kiel financaj servo firmaoj, okupiĝas pri pluraj da tiuj agadoj.
Tiuj grandaj bankoj estas tre multfacetaj grupoj kiuj, inter aliaj servoj, ankaŭ distribuas asekuron - tial la esprimon bancasurance, miksvorto kombinanta "bankve aŭ bankon" kaj "asekuron", signifante ke kaj bankado kaj asekuro estas disponigitaj fare de la sama entreprena unuo.
#000061
Centraj bankoj estas normale registar-posedataj kaj ŝarĝitaj kun kvazaŭ-reguligaj respondecaj kampoj, kiel ekzemple kontrolado de komercaj bankoj, aŭ kontrolantaj la kontantinterezoprocenton.
Ili ĝenerale disponigas likvidecon al la bankada sistemo kaj funkcias kiel la pruntedonanto de lasta eliro en okazaĵo de krizo.
Islamaj bankoj estas apoganto de la konceptoj de islama juro.
Tiu formo de bankado rondiras ĉirkaŭ pluraj etablitaj principoj bazitaj sur islamaj kanonoj.
Ĉiuj bankagadoj devas eviti intereson, koncepton kiu estas malpermesita en Islamo.
Anstataŭe, la banko gajnas profiton ( markado) kaj pagojn sur la financadinstalaĵoj kiujn ĝi etendas al klientoj.
#000062
Defioj ene de la bankindustrio
#000063
Usono-bankindustrio estas unu el la plej tre reguligita kaj rezervema en la mondo, [25] kun multoblo specialiĝintaj kaj fokusitaj reguligistoj.
Ĉiuj bankoj kun FDIC-asekuritaj enpagoj havas la Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) kiel reguligisto.
Tamen, por solidecekzamenoj (t.e., ĉu banko funkciigas en solida maniero), la Federacia Rezerva Sistemo estas la primara federacia reguligisto por Fed-membraj ŝtataj bankoj;
la Office of the Comptroller of the Currency (OCC) estas la primara federacia reguligisto por naciaj bankoj;
kaj la Office of Thrift Supervision (Oficejo de Thrift Supervision), aŭ OTS, estas la primara federacia reguligisto por ŝparemoj.
Ŝtataj ne-membraj bankoj estas ekzamenitaj fare de la ŝtatagentejoj same kiel la FDIC.
Naciaj bankoj havas unu primaran reguligiston - la OCC.
#000065
Ĉiu reguliga agentejo havas sian propran regularon kaj regularoj al kiu enbankigas kaj ŝparemoj devas adheri.
La Federal Financial Institutions Examination Council (FFIEC) estis establita en 1979 kiam formala inter-instanca korpo povigis por preskribi unuformajn principojn, normojn, kaj raportformularojn por la federacia ekzameno de financejoj.
Kvankam la FFIEC rezultigis pli altan gradon da reguliga konsistenco inter la agentejoj, la reguloj kaj regularoj konstante ŝanĝiĝas.
#000066
Aldone al ŝanĝado de regularoj, ŝanĝoj en la industrio kaŭzis firmiĝojn ene de la Federacia Rezerva Sistemo, FDIC, OTS, kaj OCC.
Oficoj estis fermitaj, kontrolaj regionoj estis kunfanditaj, stabniveloj estis reduktitaj kaj buĝetoj estis tranĉitaj.
La ceteraj reguligistoj alfrontas pliigitan ŝarĝon kun pliigita laborkvanto kaj pli bankojn per reguligisto.
Dum bankoj luktas por por supren kun la ŝanĝoj en la reguliga medio, reguligistoj luktas por por sian laborkvanton kaj efike por siajn bankojn.
La efiko de tiuj ŝanĝoj estas tiuj bankoj ricevas malpli praktikan takson de la reguligistoj, malpli tempon pasigitan kun ĉiu institucio, kaj la potencialo por pli da problemoj deglitantaj tra la fendetoj, eble rezultigante totalan pliiĝon en bankkraŝoj trans Usono.
#000067
La varia ekonomia medio havas signifan efikon sur bankoj kaj ŝparemoj ĉar ili luktas efike por sian interezoprocentokurzo-diferencon spite al malaltaj tarifoj sur pruntoj, interezkonkurado pri enpagoj kaj la ĝeneralaj merkatoŝanĝoj, industriotendencoj kaj ekonomiaj fluktuoj.
Estis defio por bankoj efike atribui iliajn kreskostrategiojn kun la lastatempa ekonomia merkato.
Altiĝanta interezoevoluo povas ŝajni helpi al financejoj, sed la efiko de la ŝanĝoj pri konsumantoj kaj entreprenoj estas ne antaŭvidebla kaj la defio restas ke bankoj por kreskus kaj efike administri la disvastiĝon por generi revenon al siaj akciuloj.
#000068
La administrado de la investaĵpaperaroj de la bankoj ankaŭ restas defio en la ekonomia medio de hodiaŭ.
Pruntoj estas la primara investaĵkategorio de banko kaj kie la pruntokvalito iĝas suspektinda, la fundamento de banko estas skuita al la kerno.
Dum ĉiam temo por bankoj, malkreskante aktivaĵkvaliton fariĝis granda problemo por financejoj.
#000069
Ekzistas pluraj kialoj de tio, unu el kiu estas la malstrikta sinteno kiun kelkaj bankoj adoptis pro la jaroj da "bonaj tempoj."
La potencialo por tio estas pliseverigita per la redukto en la reguliga malatento-eraro da bankoj kaj en kelkaj kazoj profundo de administrado.
Problemoj pli iĝas supozeble nerimarkitaj, rezultigante signifan efikon al la banko kiam ili estas malkovritaj.
Krome, bankoj, kiel iu komerco, lukto tranĉi kostojn kaj esti sekve elimininta certajn elspezojn, kiel ekzemple adekvataj dungittrejnadprogramoj.
#000070
Bankoj ankaŭ alfrontas amason da aliaj defioj kiel ekzemple aĝiĝantaj posedgrupoj.
Trans la lando, la manaĝerteamoj kaj direktoraro de multaj bankoj maljuniĝas.
Bankoj ankaŭ renkontas daŭrantan premon de akciuloj, kaj publikaj kaj privataj, por realigi gajnon kaj kreskoprojekciojn.
Reguligistloko aldonis premon sur bankoj por administri la diversajn kategoriojn da risko.
Bankado ankaŭ estas ekstreme konkurenciva industrio.
Konkuri en la financa servo-industrio fariĝis pli dura kun la enirejo de tiaj ludantoj kiel asekurinstancoj, kreditasocioj, ĉekaj kontantigaj servoj, kreditkarto-firmaoj, ktp.
#000071
Kiel reago, bankoj evoluigis siajn agadojn en financaj instrumentoj, tra financmerkataj operacioj kiel ekzemple kurtaĝo kaj fariĝis grandaj ludantoj en tiaj agadoj.
#000072
Povi provizi domaĉetantojn kaj konstruantojn per la financo bezonis, bankoj devas konkuri pri enpagoj.
La fenomeno de rektinvestado havis al dolaroj moviĝantaj de ŝparkontoj kaj en rektajn merkatinstrumentojn kiel ekzemple U.S. Department of Treasury (U. S. Sekcio de Fisko) devontigoj, agentejvalorpaperoj, kaj entreprena ŝuldo.
Unu el la plej grandaj faktoroj en la lastaj jaroj en la movado de enpagoj estis la enorma kresko de pruntomerkato financas kies pli altajn interezoprocentojn altiris konsumantenpagojn.
#000073
Por konkuri pri enpagoj, US-ŝparbankoj ofertas multajn malsamajn specojn de planoj: [26]
#000074
Konteltiroj estas kontadaj rekordoj produktitaj fare de bankoj sub la diversaj kontadonormoj de la mondo.
Sub GAAP ekzistas du specoj de kontoj: debeto kaj kredito.
Kreditkontoj estas Enspezo, Equity kaj Kompensdevoj.
Debetkontoj estas Aktivaĵoj kaj Elspezoj.
La banko kreditas kreditkonton por pliigi sian ekvilibron, kaj debetojn kreditkonton por malpliigi sian ekvilibron.
#000076
La kliento debetas al sia aŭ ŝia ŝparmono/banko (aktivaĵo) raporto en sia ĉeflibro dum farado de deponaĵo (kaj la raporto estas normale en debeto), dum la kliento kreditas kreditkarton (kompensdevo) raporton en sia ĉeflibro ĉiun fojon li elspezas monon (kaj la raporto estas normale en kredito).
Kiam la kliento legas sian konteltiron, la deklaro montros krediton al la raporto por enpagoj, kaj debetojn por monretiroj de financo.
La kliento kun pozitiva ekvilibro vidos tiun ekvilibron reflektita kiel kreditekvilibro en la konteltiro.
Se la kliento estas overdrawn, li havos negativan ekvilibron, pensitan kiel debetsaldo pri la konteltiro.
#000077
Kuratorkontoj estas raportoj en kiuj aktivaĵoj estas tenitaj por tria partio.
Ekzemple, entreprenoj kiuj akceptas gepatrorajto de financoj por klientoj antaŭ ilia konvertiĝo, reveno aŭ translokigo povas havi kuratorkonton en banko ĉar tio intencas.
#000079
Banko estas aŭ ŝtata institucio aŭ privata firmao aŭ financa institucio por financaj operacioj (pruntoj, kambioj, ĉekoj, vendo kaj aĉeto de valoraĵoj). Homo kiu adminstras bankon estas bankisto; la profesiulo kiu kolektas kaj eldonas monon estas kasisto.
#000084
La unuajn indikojn pri bankoj kaj kontoj oni havas por la 2-a jarcento antaŭ Kristo en Mezopotamio.
#000085
Al la evoluo de bankoj gravan rolon havis Italio. Pro tio la vorto banko kaj diversaj bankaj terminoj (ekz. konto, ĝiro, kambio) venas el la itala lingvo kaj estas nun uzataj pli-malpli internacie.
#000086
Bankoj, kiuj okupiĝas pri ĉiuj sube priskribitaj temoj, nomiĝas universalaj bankoj. Ekzistas ankaŭ bankoj, kiuj okupiĝis pri unuopaj aŭ kelkaj el tiuj aferoj, ekzemple investaj bankoj, kiuj ĉefe okupiĝas pri komerco pri valorpaperoj kaj pri subteno de entreprenoj ĉe akiro de kapitalo ĉe borso.
#000087
Bankoj akceptas monon, kiun kliento aktuale ne bezonas, kaj pruntas ĝin al aliaj klientoj. Tio por plej multaj bankoj estas la baza tasko. La utiloj estas:
#000088
La banko ricevas pli altan interezon de prenanto de prunto ol ĝi donas al la deponanto.
La deponanto sekure deponas sian monon kaj ricevas interezon.
La prenanto de prunto povas fari investon pli multekostan ol la alikaze disponebla mono kaj per tio havi utilon. Per tiel enspezata aŭ ŝparata mono eblas repagi la prunton kaj pagi la interezon.
#000089
Avantaĝe al rekta prunto, ĉe kiu banko ne interagas aŭ nur makleras, la sumoj kaj daŭroj de unuopaj deponoj kaj pruntoj ne bezonas kongrui. Krome la banko kutime estas pli fidinda, ke ĝi vere kapablos repagi la monon. Por ankoraŭ pli certigi tion, en multaj landoj ekzistas devigaj fondusoj, al kiuj la bankoj pagas kaj kuj aldone certigas la repagon de deponoj ĝis difinita sumo.
#000090
Bankoj transdonas monon de unu persono aŭ institucio al alia. La paganto povas rekte taskigi sian bankon (ĝiro) aŭ rajtigi la ricevanton (ekzemple per ĉeko aŭ kreditkarto) siaflanke taskigi la bankon enkasigi la monon. Plej facile tio okzazas, se ambaŭ estas klientoj de la sama banko. Alikaze necesas transpago inter bankoj, ofte perata de centra banko.
#000091
komerco pri mono kaj valorpaperoj
#000092
Bankoj aĉetas, vendas kaj makleras
#000093
valorpaperojn, ekz. akciojn kaj obligaciojn,
kutime ankaŭ kelkajn aliajn valoraĵojn, ekz. oron.
#000094
Tio povas okazi pro mendo de kliento aŭ proprainiciate por gajni el la kurzoevoluo.
#000095
ŝanĝas kontantan monon al aliaj valutoj,
disponigas sekurajn ujojn por deponi valoraĵojn.
#000096
Sed institucio, kiu nur faras iun el tiuj aferoj, ne estas nomata banko.
#000097