La bulgara rezista movado dum 2-a Mondmilito senpovigis la Regno de Bulgario registaron en la bulgara puĉo de 1944 kiu finis la aliancon de la lando kun la akspovoj kaj kondukis al la Popolrespubliko en 1946.
#000005
La BCP modeligis ĝiajn politikojn post tiuj de Sovet-Unio, ŝanĝante la landon dum de jardeko de agrara kamparansocio en industriigitan socialisman socion.
En la mezaj 1950-aj jaroj, post la morto de Josif Stalin, konservativaj akcipitroj perdis influon kaj periodo de socia liberaligo kaj stabileco sekvis sub Todor Zhivkov.
Ŝanĝiĝantaj gradoj da konservativa aŭ liberala influo sekvis.
Post kiam nova energio kaj transportadinfrastrukturo estis konstruitaj, antaŭ 1960 produktado iĝis la domina sektoro de la ekonomio kaj Bulgario iĝis grava eksportfirmao de mastrumadartikoloj kaj, pli poste, komputilaj teknologioj, gajnante ĝi la moknomo de " Silicon Valley de la Orienta Bloko."
La relative altaj produktivecniveloj kaj alta dudekopo de la lando sur sociaevoluaj rangotabeloj igis ĝin modelo por la administraj politikoj de aliaj socialismaj landoj.
#000006
En 1989, post kelkaj jaroj da liberala influo, politikaj reformoj estis iniciatitaj kaj Todor Zhivkov, kiu funkciis kiel kapo de la partio ekde 1954, estis forigita de oficejo en BCP-kongreso.
En 1990, sub la gvidado de Georgi Parvanov, la BCP ŝanĝis it nomon al la Bulgara Socialisma Partio (BSP) kaj adoptis centro-maldekstran politikan ideologion modloko de Marksismoleninismo.
Sekvante la BSP-venkon en la elekto, (1990) kiu estis la unua malkaŝe kontraŭis plurpartian elekton ekde 1931, la nomo de la ŝtato estis ŝanĝita al la Respubliko de Bulgario.
#000007
En 1942 la Patruja Fronto estis formita de miksaĵo de komunistoj, socialistoj kaj liberaluloj.
#000010
En 1944, kun la eniro de la Ruĝa Armeo tra Rumanio, la Regno de Bulgario ŝanĝis ĝian aliancon kaj deklaris neŭtralecon.
La 5an de septembro, Sovetunio deklaris milito sur la regno kaj tri tagojn poste la Ruĝa Armeo envojaĝis nordorientan Bulgarion, instigante la registaron por deklari subtenon por minimumigi armean konflikton.
La 9an de septembro, komunistaj partizanoj lanĉis puĉon kiu reale finis la regulon de la monarkio kaj ĝian administracion, post kiu nova registaro supozis potencon gviditan fare de la Fatherland Front (FF), kiu mem estis kondukita fare de la Bulgara Komunista Partio De Alberto.
#000011
La Patruja Fronto prenis potencon en Sofio sekvanta puĉon, starigante koalicion sub la antaŭan reganton Kimon Georgiev kaj inkluzive de la Socialdemokratoj kaj la agrikulturistoj.
Sub la kondiĉoj de la packontrakto, Bulgario estis permesita konservi Sudan Dobroĝon, sed formale rezignis pro ĉiuj postuloj je greka kaj jugoslava teritorio.
150,000 bulgaroj estis forpelitaj de Trakio en Grekio.
La komunistoj konscie prenis negravan rolon en la nova registaro komence, dum la sovetiaj reprezentantoj tenis la realan potencon.
Komunist-kontrolita People's Militia estis starigita, kiu ĉikanis kaj timigis ne-komunistajn partiojn.
#000012
La nova registaro komenciĝis aresti naziajn kunlaborantojn.
Ĉar la milito venis al halto, la registaro vastigis ĝian kampanjon de politika revolucio por ataki ekonomiajn elitojn en bankada kaj privata komerco.
Tio fortigis kiam iĝis ŝajne ke Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando havis nur malmulte da intereso en Bulgario.
En novembro 1945, Komunistpartio de Alberto-gvidanto Georgi Dimitrov revenis al Bulgario post 22 jaroj en ekzilo.
Li donis bataleman paroladon kiu malaprobis kunlaboron kun opozicigrupoj.
Elektoj okazigitaj kelkajn semajnojn poste rezultigis grandan plimulton por la Patruja Fronto.
#000014
En septembro 1946, referendumo sur ĉu reteni la monarkion aŭ igi Bulgarion respubliko rezultigis 95.6 procentojn voĉdonantajn en favoro de respubliko.
Preskaŭ tuj post tio, Bulgario estis deklarita Popolrespubliko.
La juna Tsar Simeon II, lia patrino kaj fratino estis postulataj por forlasi la landon.
Vasil Kolarov, la numero-tri viro en la partio, iĝis intertempa ŝtatestro.
#000015
Dum la venonta jaro, la komunistoj plifirmigis sian tenon sur potenco.
Elektoj por konstituciiga asembleo en oktobro 1946 donis al la komunistoj plimulton.
Monaton poste, Dimitrov iĝis ĉefministro.
En decembro 1947, la konstituciiga asembleo ratifis novan konstitucion por la respubliko, referita kiel la " Dimitrov-konstitucio ".
La konstitucio estis redaktita kun la helpo de sovetiaj juristoj utiligantaj la 1936-datita sovetian konstitucion kiel modelon.
Antaŭ 1948, la ceteraj opoziciaj partioj estis aŭ harmoniigitaj aŭ dissolvitaj;
la Socialdemokratoj kunfanditaj kun la komunistoj, dum la Agrara Unio iĝis lojala partnero de la komunistoj.
#000016
Dum 1948-49, ortodoksaj, islamano, protestanto kaj katolikaj religiaj organizoj estis retenitaj aŭ malpermesis.
La Orthodox Church of Bulgaria (Ortodoksa preĝejo de Bulgario) daŭre funkciis sed neniam reakiris la influon kiun ĝi tenis sub la monarkio;
multaj altaj roloj ene de la eklezio estis supozitaj fare de komunistaj funkciuloj.
#000017
Por tempo, Bulgario adoptis kolektivan gvidadon.
Vulko Chervenkov gvidis la Komunistan Partion de Alberto kaj Vasil Kolarov estis ĉefministro.
Tio rompiĝis jaron poste, kiam Kolarov mortis kaj Chervenkov aldonis ĉefministron al siaj titoloj.
Chervenkov komencis procezon de rapida industriigo modeligita post la sovetia industriiĝo gvidita fare de Stalin en la 1930-aj jaroj.
Agrikulturo estis kolektivigita per mandato kaj rifuzo obei estis puninda per malliberigo.
Laborpunejoj estis starigitaj kaj ĉe la alteco de la kampanjo loĝigis proksimume 100,000 homojn.
Miloj de homoj estis ŝargitaj kun ŝtatperfido aŭ partoprenado en kontraŭrevolucia komploto kaj juĝitaj al aŭ morto aŭ vivo en malliberejo.
#000018
La subtenobazo de Chervenkov eĉ en la Komunista Partio de Alberto estis tro mallarĝa por li por pluvivi longe post kiam lia patrono Stalin estis for.
En marto 1954, jaron post la morto de Stalin, Chervenkov estis senpovigita kiel Partia sekretario kun la aprobo de la nova gvidado en Moskvo kaj anstataŭigita per Todor Zhivkov.
Chervenkov restis kiel ĉefministro ĝis aprilo 1956, kiam li estis finfine forsendita kaj anstataŭigita per Anton Yugov.
#000019
La plej alta takso por la nombro da partizanoj en ĉiu tempo en Bulgario estas 18,000.
#000020
Malvola Macedonigo en Pirin Makedonio
#000021
Stalin ordigis la sekvantan al la bulgara delegacio:
#000022
La registaro uzis forton, treats kaj timigadon, markante kontraŭulojn de la politiko kiel faŝistoj kaj ŝovinistoj.
Kelkaj estis transloĝigitaj ĝis Vojvodino post kiam ili estis transloĝigitaj de Pirin ĝis SR Makedonio por malsukcesa Macedonigo.
#000024
Bulgario adoptis la komunistan politikon de pli proksima interproksimigo kun Jugoslavio.
Tiam Dimitrov, iniciatis la ideon de balkana federacio kiu intervalus de Pirin ĝis la Shar Mountains kaj reflektus makedonan konscion.
Por tiu celo, li lanĉis politikon de malvola Macedonigo de la bulgara populacio en la Pirin-regiono tra konscia ŝanĝo de etna mem-determinado, tenita per administra devigo kaj intensa propagando.
#000025
En decembro 1946 li faris censon en Pirin.
Ŝtatinstancoj instrukciis la lokan loĝantaron en la Pirin-regiono marki administrajn rekordojn kiel ekzemple "makedono", inkluzive de Pomakoj, kun la escepto de tiuj originantaj ene de la lando.
Ĉe ĝia renkontiĝo la 21-an de decembro la Regionkomisiono da la Partio de la Laboristoj en Supra Cuma decidis akcepti formulon indikantan ke 70% de loĝantoj estis "makedonoj".
Kiel rezulto inter la 281,015 loĝantoj, 169,444 estis identigitaj kiel etnaj makedonoj.
#000026
Baldaŭ poste - en 1948, pro la krevo en rilatoj inter Tito kaj Stalin, la kontrakto estis dissolvita.
Por tempeto BCP kaj la bulgara ŝtato tenis malkongruan, protivobalgarskan politikon en la makedona temo.
En 1963 ĉe la marta Pleno de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Alberto, Zhivkov deklaris ke la populacio en Pirin Makedonio estis parto de Bulgario kiu estis devigita fare de la Komunista Partio de Alberto.
#000028
Socialisma federacia respubliko Jugoslavio ( al 1948 )
#000029
Falo de la Berlina muro
#000031
Falo de komunismo en Albanio
#000032
Zhivkov iĝis la gvidanto de la BCP, kaj restis dum la sekvaj 33 jaroj.
La BCP retenis ĝian aliancon kun la Komunista Partio de Sovetunio (CPSU), tiam gvidite fare de Nikita Ĥruŝĉov.
Kun konservativaj akcipitroj puŝitaj flankenmetiten, tio alportis en periodo de liberala influo kaj reformo.
Rilatoj estis reenpostenigitaj kun Jugoslavio, kiu antaŭe estis evitita fare de Sovet-Unio pro sia kontraŭstalinisma sinteno, kaj Grekio.
La provoj kaj plenumoj de Traicho Kostov kaj aliaj " Titoistoj " (kvankam ne de Nikola Petkov kaj aliaj ne-komunistaj viktimoj de la elpurigoj) (1947) estis oficiale kondamnitaj.
La batalema antiklerikalismo de la partio estis malstreĉita kaj la Ortodoksismo jam ne estis laŭcela.
#000033
Renversiĝoj en Pollando kaj Hungario en 1956 ne atingis Bulgarion.
La partio lokis firmajn restriktojn dum diskonigado vidoj konsideritaj esti kontraŭ-socialisto aŭ ribelema.
En la 1960-aj jaroj kelkaj ekonomiaj reformoj estis adoptitaj, kio permesis la liberan vendon de produktado kiu superis laŭplanajn kvantojn.
La lando iĝis la plej populara turistloko por homoj en la Orienta Bloko.
Bulgario produktis krudvarojn kiel ekzemple cigaredoj kaj ĉokolado, kiujn malfacilis akiri en aliaj socialismaj landoj.
#000034
Yugov demisiis en 1962, kaj Zhivkov sekve iĝis ĉefministro same kiel Partia sekretario.
Li postvivis la sovetian gvidadotransiron de Ĥruŝtŝov ĝis Breŝnjev en 1964.
#000035
La oro estis prenita al Novosibirsko, kie ĝi estis plu delikata aĉetita por 35.10 USD da unco, totalo de 23 milionoj da dolaroj.
la valoro de tiu oro estus 639 milionoj USD da dolaroj.
En postaj jaroj Zhivkov faris plurajn sekretajn operaciojn kun oro.
Inter 1960 kaj 1964 li vendis 31.8 tunojn, uzante la enspezon por repagi la ŝuldojn de Bulgario plejparte al sovetiaj bankoj.
#000037
La operacio implikis la 12-a kaj 22-a Infanteriregimentojn numeraj 2,164 homoj kaj T-34-tanko bataliono kun 26 maŝinoj.
#000040
Bulgario subskribis la Helsinkan Interkonsenton en 1975, kiu garantiis homajn rajtojn kaj fundamentajn liberecojn, inkluzive de moviĝ-libereco, kontaktoj, informoj, kulturo kaj eduko, rekte al laboro, kaj la rajtojn al eduko kaj medicina prizorgo.
Tamen, postaj okazaĵoj koncerne bulgarajn turkojn en la 1980-aj jaroj estis rekta malobservo de tiuj engaĝiĝoj.
#000042
En 1978, Bulgario altiris internacian atenton kiam disidenta verkisto Georgi Markov estis kontaktita sur London strato fare de fremdulo kiu ramis sian gambon kun la pinto de ombrelo.
Markov mortis baldaŭ poste pro ricin veneniĝo.
Li estis la viktimo de la bulgara spionservo, kiel konfirmite per KGB-dokumentoj rivelante ke ili komune planis la operacion kun Bulgario.
#000043
Per la 1980-aj jaroj la konservativuloj kontrolitaj la registaro.
Iu socia kaj kultura liberaligo kaj progreso estis gviditaj fare de Lyudmila Zhivkova, la filino de Todor, kiu iĝis fonto de forta malaprobo kaj ĉagreniĝo al la Komunista Partio de Alberto pro ŝia neortodoksa vivstilo kiu inkludis la trejnadon de orientaj religioj.
Ŝi mortis en 1981, alirante she 39-an naskiĝtagon.
#000044
Kampanjo de malvola asimilado kontraŭ la etna turka malplimulto, kiuj estis malpermesitaj paroli la turkan lingvon [7] kaj estis devigitaj adopti bulgarajn nomojn okazis en la vintro de 1984.
La temo stresigis la ekonomiajn rilatojn de Bulgario kun la Okcidento.
La elpelo de turkoj (1989) de Bulgario kaŭzis signifan falon en agrikultura produktado en la sudaj regionoj pro la perdo de proksimume 300,000 laboristoj.
#000045
En la malfruaj 1980-aj jaroj, la komunistoj, kiel sia gvidanto, iĝis tro malfortaj por rezisti la postulon je ŝanĝo.
Liberala protestego ĉe la disrompo de media manifestacio en Sofio en oktobro 1989 plilarĝigis en ĝeneralan kampanjon por politika reformo.
Pli moderaj elementoj en la komunista gvidado reagitaj senpovigante Zhivkov kaj anstataŭigante lin kun ekstero-ministro Petar Mladenov la 10-an de novembro 1989.
#000046
Tiu movo, akiris streĉopaŭzeton por la Komunista Partio de Alberto kaj malhelpis revolucian ŝanĝon.
Mladenov promesita por malfermi la registaron, deklarante ke li apogis plurpartiajn elektojn.
Manifestacioj ĉie en la lando igis Mladenov sciigi ke la Komunista Partio de Alberto cedus ĝian monopolon super la politika sistemo.
La 15-an de januaro 1990, la Nacia Asembleo formale ŝanĝis la laŭleĝan kodon por abolicii la ĉefrolon de la Komunista Partio de Alberto«."
En junio 1990, la unuaj plurpartiaj elektoj ekde 1939 estis okazigitaj.
Finfine pri 15an de novembro 1990, la 7-a Grandioza Provinca Juĝejo voĉdonis ŝanĝi la nomon de la lando al la Respubliko de Bulgario kaj forigis la komunistŝtatemblemon de la nacia flago.
#000047
Estas laŭtakse ke inter 50,000 kaj 100,000 homoj estis mortigitaj en Bulgario komenciĝanta en 1944 kiel parto de agrikultura kolektivigado kaj politika subpremo, kvankam dokumentaro estas nesufiĉa por definitiva juĝo.
Laŭ unu fonto proksimume 31,000 homoj estis anoncitaj mortigitaj sub la registaro inter 1944 kaj 1989.
Figuroj por mortiĝoj en punlabortendaroj ankaŭ restas evitemaj.
#000048
Balotenketo (2009) farita fare de la Pew Global Attitudes Project (Preĝejobenko Global Attitudes Project) trovis ke unu-en-naŭ bulgaroj kredas ke ordinaraj homoj estas pli bone de kiel rezulto de la transiro al kapitalismo.
Dek ses procentoj diras ke la Multa-Partio-Respubliko estas prizorgita por la avantaĝo de ĉiuj homoj.
#000049
La Popolrespubliko de Bulgario estis unu-partia komunistŝtato.
La Bulgara Komunista Partio De Alberto kreis ampleksan nomenklaturan sur ĉiu organiza nivelo.
La konstitucio estis ŝanĝita plurajn fojojn, kie la Zhivkov Konstitucio daŭras la plej longan.
Laŭ artikolo 1, "La Popolrespubliko de Bulgario estas socialisma ŝtato, gvidita fare de la laboraktivaj homoj de la vilaĝo kaj la grandurbo.
La gvida forto en socio kaj politiko estas la bulgara Komunista Partio de Alberto."
#000050
La PRB funkciis kiel unu-partia popolrespubliko, kie People's Committees reprezentas lokan administradon.
Ilia rolo estis ekzerci partiodecidojn en iliaj respektivaj lokoj, kaj alie prokrasti al populara opinio en decidiĝo.
En la malfruaj 1980-aj jaroj, la BCP havis laŭtaksan pinton de 1,000,000 membroj - pli ol 10% de la populacio.
#000051
En 1946, la armea rapide adoptis sovetian armean doktrinon kaj organizon.
La lando ricevis grandajn kvantojn de sovetia armilaro, kaj poste establis hejman armea veturiloproduktadkapablecon.
Ĝis la jaro 1988, la Bulgara People Armeo ( българска народна армия) numerita 152,000 viroj, [14] servante en kvar malsamaj branĉoj - tertrupoj, Navy, Aeron kaj Air Defense Forces, kaj Misilo-fortojn.
#000052
La BPA funkciigis imponan kvanton de ekipaĵo por la grandeco de la lando - 3,000 tankoj, 2,000 kirasaj veturiloj, 2,500 grandaj kalibraj artilerio sistemoj, pli ol 500 batalaviadiloj, 33 batalŝipojn, same kiel 67 Scud raketlanĉilojn, 24 SS-23 lanĉilojn kaj dekduoj da FROG-7 artileriaj raketlanĉilojn.
#000053
La PRB adoptis centre planekonomion, similan al tiuj en aliaj COMECON- ŝtatoj.
En la mez-1940-aj jaroj, kiam kolektivigado komenciĝis, Bulgario estis ĉefe agrara ŝtato, kun proksimume 80% de ĝia populacio situanta en kamparaj lokoj.
Produktadinstalaĵoj de ĉiuj sektoroj estis rapide naciigitaj.
Chervenkov finfine finis ĉiun privatan ekonomian agadon.
#000054
Bulgara agrikulturproduktiveco pliiĝis rapide post kolektivigado.
Grandskala mekanizado rezultigis enorman kreskon en laborproduktiveco.
Registaraj subvencioj kovris la grandajn perdojn de la artefarite malaltaj konsumantprezoj.
#000055
La Stalinist politiko de Chervenkov kaŭzis masivan industriiĝon kaj evoluo de la energisektoro, kiu restis unu el la plej progresintaj ekonomiaj sektoroj de Bulgario.
Lia regulo daŭris de 1950 ĝis 1956, kaj vidis la konstruadon de dekduoj da digoj kaj hidrelektraj elektrocentraloj, kemiaj verkoj, la Elatsite oro kaj kupromino kaj multajn aliajn.
La milittempa kuponsistemo estis aboliciita, kaj kuracado kaj eduko estis registaro provizis.
Ĉio de tio estis atingita kun strikta registara kontrolo kaj organizo.
Labour venis de kaptitbrigadoj kaj la bulgara Brigadier Movement - junullaborista movado kie junularoj laboris pri konstruprojektoj.
#000056
Bulgario estis implikita en komputilkonstruo, kiu gajnis al ĝi la moknomon "Silicon Valley de la Orienta Bloko."
[ citaĵo bezonis ] bulgaraj inĝenieroj evoluigis la unuan bulgaran komputilon, la Vitosha, [ citaĵo bezonis ] same kiel la Pravetz komputilojn.
Bulgario estas nuntempe la nura balkana lando funkciigi superkomputilon, IBM BlueGene/P.
#000057
En la 1960-aj jaroj, Zhivkov lanĉis reformojn kiuj havis pozitivan efikon al la ekonomio de la lando.
Li emfazis lumindustrion, agrikulturon, turismon, same kiel pri Informa teknologio en la 1970-aj jarojn kaj la 1980-aj jarojn.
Restanta agrikultura produktado povus esti vendita libere, prezoj estis malaltigitaj eĉ pli, kaj nova ekipaĵo por lumindustria produktado estis importita.
Bulgario iĝis la unua komunista lando se temas pri aĉeti licencon de Koka-kolao en 1965.
#000058
Malgraŭ relativa stabileco, la ekonomio dividis la samajn malavantaĝojn de aliaj landoj de Orienta Eŭropo - ĝi preskaŭ komercis tute kun Sovet-Unio (pli ol 60%) kaj planistoj ne enkalkulis ĉu ekzistis merkatoj por la varoj produktis.
Tio rezultigis plusojn de certaj produktoj, dum aliaj krudvaroj estis en deficito.
#000059
La aliaj ĉefaj komercpartneroj estis Germana Demokratia Respubliko kaj Ĉeĥoslovakio, dum ne-eŭropaj landoj kiel ekzemple Mongolio kaj diversaj afrikaj landoj ankaŭ estis grandskalaj importistoj de bulgaraj varoj.
La lando ĝuis bonajn komercrilatojn kun diversaj ne-komunistaj industrilandoj, plej precipe Okcidenta Germanujo kaj Italio.
Por kontraŭbatali la malaltan kvaliton de multaj varoj, ampleksa Ŝtata normsistemo estis lanĉita en 1970, kiu inkludis striktajn kvalitpostulojn por ĉiuj specoj de produktoj, maŝinoj kaj konstruaĵoj.
#000060
PRB havis mezan MEP pokape por Orientbloko-lando.
Meza aĉetpovo estis unu el la plej malsupra en la Orienta Bloko, plejparte pro la pli granda havebleco de krudvaroj ol en aliaj socialismaj landoj.
Laboristoj utiligis eksterlande ofte ricevis pli altajn pagojn, tiel povis havigi pli larĝan gamon da varoj por aĉeti.
Laŭ oficialaj figuroj, en 1988 100 el 100 domanaroj havis televidon metita, 95 el 100 havis radion, 96 el 100 havis fridujon kaj 40 el 100 havis aŭton.
#000061
Ekde 1965 Renault kaj Fiat elektis Bulgarion al ejo iliaj fabrikoj por produkti aŭtojn por vendo en la orienta bloko.
#000062
Bulgarrenault komencis en 1966 ĝis 1971 produkti aŭtojn bazitajn sur Renault 8 kaj Renault 10.
La fabrikoj estis en Plovdiv.
En la fino proksimume 6500 aŭtoj estis produktitaj.
La bulgara versio de Alpine A110 ankaŭ estis farita sub la signo Bulgaralpine.
En 1967 Pirin-Fiat konstruis proksimume 730 aŭtoj ĝis 1971 de la modeloj Fiat 850 kaj Fiat 124.
En 1968 kontrakto estis subskribita inter la bulgara registaro kaj Moskvitch por konstruado Moskvitch 408 kaj pli posta Moskvitch 2141 (de kiuj proksimume 12,000 aŭtoj estis produktitaj antaŭ 1990).
#000063
Kulturo en PRB estis strikte reguligita fare de la registaro, kvankam ekzistis kelkaj periodoj de liberaligo (kun la signifo enirejo en Bulgaria of Western literaturo, muziko, ktp.).
La degelo en intelekta kulturo daŭris de 1951 ĝis la mezo de la jardeko.
[ citaĵo bezonis ] la eksiĝo de Chervenkov kaj la literatura kaj kultura florado en Sovet-Unio kreis atendojn ke la procezo daŭrus, sed la hungara revolucio de falo 1956 finis la eksperimenton.
#000064
Chervenkov estis nomumita ministro de eduko kaj kulturo.
En 1957 kaj 1958 li forigis la gvidadon de Union de la bulgaraj verkistoj kaj forsendis liberalajn ĵurnalistojn kaj redaktistojn de iliaj pozicioj.
Liaj pulicpurigoj efike finis la "Bulgarian degelon" de sendependaj verkistoj kaj artistoj inspiritan per la 1956 parolado de Ĥruŝtŝov kontraŭ Stalinismo.
#000065
Monda Federacio de Demokratia Junularo (WFDY)
#000069
Elmigrado kaj transfuĝo ( listo de transfuĝintoj)
Sovetiigo de la baltaj ŝtatoj
#000071
Prognozoj de la dissolvo de Sovet-Unio
#000074