La senfina milito de la du Koreoj
#000000
Kolombiaj Maljunuloj dum la Koreia Milito
#000001
La misio, kiu okazis la 21-an de januaro 1968, celis murdi la sudkorean prezidenton Park Chung Hee, 31 elitaj nordkoreaj soldatoj transiris la senmilitarigitan zonon sen esti vidataj de la usona armeo, ili atingis la prezidentan palacon, sed malsukcesis. Tri monatojn poste, la sudkoreoj jam havis planitan vendeton. Ili rekrutis 31 virojn, krimuloj kiuj estis en malliberejo, kaj prenis ilin al insulo en la Flava Maro por speciala trejnado.
#000002
Nur tiam ili povus provi mision, apriore, memmortigan. Ili devis ŝteliri trans la limon, en Pjongjangon, kaj murdi la nordkorean gvidanton: Kim Il Sung. Tio estas ilia rakonto, tiu de Unuo 684.
#000003
Kiam la Korea milito finiĝis, post intertraktadoj en 1953 inter UN kaj komunistaj fortoj, la konflikto ne finiĝis, almenaŭ teknike. Ĉi tio kaŭzas la Korea Duoninsulon en kontinua militstato de 1950 ĝis hodiaŭ.
#000004
Multaj “anekdotoj” pasis ekde tiam, kvankam malmultaj kiel tiu, kiu okazis fine de la 1960-aj jaroj. En tiu tempo, la du Koreoj dediĉis sin al trejnado de operaciaj teamoj por murdi ĉiun el la gvidantoj de la kontraŭa flanko.
#000005
Unue estis Nord-Koreio, kiu origine formis la tielnomitan Unuon 124, kunmetitan de 31 soldatoj (fakte la elita armeo de la KPA). La celo de ĉi tiu unuo estis trapasi la faman DMZ-limon, infiltri la grandurbon de Seulo, atingi la Bluan Domon, kaj murdi la sudkorean prezidanton.
#000006
La trejnado de tiuj soldatoj-fariĝintaj dungomurdistoj estis precipe rigora. Ekzemple, ili devis kuri 80 kilometrojn ĉiutage en frostaj temperaturoj. La soldatoj estis lojalaj adorantoj de Kim il-Sung, trejnitaj por uzi ĉiajn manpafilojn, tranĉilojn, eĉ siajn nudajn manojn. La trejnado venis por devigi ilin dormi sur kadavroj, testo kiu mezuris la kuraĝon de viroj kaj trejnis ilin kontraŭ la plej malbona.
#000007
Kiam la teamo estis preta, la operacio ekiris. La 21-an de januaro 1968, unuo 124 forlasis la provizoran tendaron kie ili estis dum la lastaj monatoj. Survoje al Seulo ilin malkovris grupo de fratoj el Sud-Koreio. La knaboj, ĉiuj junaj, serĉis brullignon en la montoj, proksimume 25 mejlojn norde de la ĉefurbo.
#000008
Post ilia kapto, ili estis kondukitaj al la komandanto, kiu devis en kelkaj minutoj decidi kion fari kun la kvar adoleskantoj, kiuj minacis la mision de sia vivo en kiu ili laboris dum du jaroj. La komandanto decidis ŝpari iliajn vivojn, donis al ili paroladon pri komunistaj idealoj, kaj liberigis ilin post kiam la junuloj ĵuris fidelecon al komunismo.
#000009
Tamen tio estis ruzo por eskapi. Tuj kiam ili estis liberaj, la kvar fratoj malsupreniris la monton kaj iris al la polico por atentigi la komandon.
#000010
La okazaĵo prokrastis la mision dum 48 horoj, la tempo kiam la trupo decidis resti en kaŝejo. Fine, la 21-an de januaro, ili atingis la sudkorea ĉefurbo. La trupo portis la uniformojn de la Korea Armeo kaj sukcesis infiltri la Blua domon grundojn. En tre trankvila maniero, la dungomurdistoj pasigis plurajn sekureckontrolojn pozante kiel membroj de la polico.
#000011
Subite, gardostaranto atentigis pri la ĉeesto de la grupo. Pafado komenciĝis kaj unuo 124 estis blokita. La sekurecaj taĉmentoj estis rapide aligitaj fare de palacgardistoj kaj la polico, fortranĉante ajnan eblecon de fuĝo.
#000012
La tago finiĝis kun nur du grupanoj vivantaj. Unu el ili, Pak Jae-gyong, sukcesis transiri la DMZ en Nord-Koreio. Fakte, li iĝis heroo iĝante kvarstela generalo kun la KPA. La dua, Kim Shin-jo, estis kaptita fare de la sudkoreoj kaj transfuĝinta en 1970. Kiel rezulto, liaj gepatroj kaj parencoj estis ekzekutitaj fare de la KPA.
#000013
Tamen, la atenco ne tuj rezultos tiel. Prezidanto Park Chung-hee volis venĝon, la estro de Kim il-Sung. Do li faris ĝuste la samon kiel siaj “kolegoj” en la nordo, kreante sian propran teamon de dungomurdistoj. Unuo 684 naskiĝis.
#000014
La trupo estis ekspedita al Silmido, neloĝata insulo 50 kilometrojn de la grandurbo de Inĉon, kie ili spertis severan trejnadon. La laboro estis tiel malfacila kaj intensa ke sudkoreaj tribunaloj diris jarojn poste ke homaj-rajtoj-malobservoj okazis.
#000016
Por doni al ni ideon, ĝis 7 viroj mortis dum trejnado, cifero kiu estis reduktita de la komenca teamo. Okazas ke, post monatoj da laborhoroj, kie ili apenaŭ povis ripozi, post laŭvorte ŝvitado kaj sangado preskaŭ ĉiutage kun la plej sadismaj trejnadoj imageblaj, Unuo 684 neniam ricevus la verdan lumon por la misio.
#000017
Rilatoj inter Norda kaj Sud-Koreio komencis pliboniĝi en postaj jaroj, kaj prezidanto Park Chung-hee ne konsideris altnivelan atencon necesa.
#000018
Kio do okazis? La 23-an de aŭgusto 1971, la viroj de Unuo 684 decidis ke ili atendis sufiĉe longe ĉe Silmido. Multe pli ol la registaro promesis komence. Kio okazis poste estis unu el la plej sangaj ĉapitroj en la historio de la sudkorea militistaro.
#000019
La nokton antaŭ la ribelo, dek oficiroj aĉetis grandajn kvantojn da alkoholaĵo kun la permeso de siaj ĉefoj, kaj daŭrigis konsumi la unuan guton en la lastaj jaroj. Tiel, dum la mateno de la 23-an de aŭgusto, preskaŭ ĉiuj oficiroj estis ebriaj aŭ postebriaj dum la viroj de Unit 684 atendis la ĝustan momenton.
#000020
Je la sesa matene, la trupo penetris en la ĉambron de unu el la oficiroj kaj mortigis lin sovaĝe trafante lin sur la kapon per martelo, antaŭ pluiri al la resto. Tiutage, nur ses oficiroj postvivis la tumulton, la aliaj 18, el 24, estis mortigitaj en malvarmsango.
#000021
Unuo 684 sukcesis eskapi de boato al la kontinento kaj kaperis du busojn irantajn al Seoul por mortigi la virojn kiuj ordonis al ili iĝi ilin armiloj. Post kiam la Korea Armeo arestis ilin, interpafado rezultiĝis en kiu ĉiuj krom kvar estis mortigitaj aŭ faris memmortigon per ĵetgrenadoj. La ceteraj kvar membroj estis trovitaj kulpaj fare de armea tribunalo. Kelkajn tagojn poste ili estis ekzekutitaj.
#000022
Post la okazaĵo, unuo 684 estis kovrita fare de la sudkorea registaro. La pafado okazis en Seulo, sed la registaro asertis ke ili estis “armitaj komunistaj agentoj.” Neniu eĉ sciis, ke unuo 684 fakte estis parto de la Sudkoreia Aerea Forto aŭ eĉ la militistaro ĝis la informoj komencis liki en la 1990-aj jaroj.
#000023
Tiam venis Silmido, romano pri la Unuo, kune kun la posta filmo sub la sama nomo kiu estis publikigita en 2003 kaj kiu helpis doni videblecon kaj tiri atenton inter la sudkorea popolo pri kio okazis kun Unit 684.
#000024
Estu kiel ajn, la sudkorea registaro ne oficiale malsekretigis eĉ unu raporton pri la grupo ĝis 2006. Poste, en 2010, la Seulo Centra Distrikta Tribunalo ordonis al la registaro pagi 273 milionojn da koreaj ŭonoj al la familioj de la viroj en la Unuo.
#000025
La tribunalo trovis ke “la oficiroj de Silmido ne estis informitaj pri la nivelo de danĝero prezentita per sia trejnado, kaj la severeco de la trejnado malobservis siajn bazajn homajn rajtojn.” Krome, li agnoskis la emocian doloron kiun la registaro kaŭzis al liaj parencoj ne oficiale rivelante iliajn mortojn ĝis 2006.
#000026