Jen du infan-libroj el foraj tempoj, kie cxefrolas virto, honesteco kaj kuragxo. Bona ago farita iame rezultas en pli granda oportunajxo longe poste. La unua havas infanan heroon; eta Hlapicx forlasas sian botfaristan mastron pro ties kolerego kaj mistrakto. Kun minimumaj rimedoj, li tamen helpemas al tiuj, kiujn li renkontas en sep-taga aventuro. Ne mankas heroino, nek sxtelistoj kaj malbonuloj.
#000003
La verkistino, ’la kroata Andersen’, uzas fresxajn parolturnojn, ekzemple: "domo tiom alta, ke gxiaj supraj fenestroj ankoraux rigardas la lunon." kaj "cxio estis malhela kiel en fermita skatolo". Sxi klare konceptis la verkon por lauxt-legado, foje rekte alparolante la auxskultanton. Tiel ni "eltestis" gxin, kiel seria vespera rakonto por ok-jara knabino.
#000004
Dekon da tagoj post la finlego, Karina pruvis, kiom la rakonto impresis sxin, rakontante: "Mi gxuis la rakonton, gxi estis tre interesa. Mi havas unu sxangx-proponon - jen gxi: Kiam Hlapicx kaj Gita eniris la cirkan tendon kaj vidis la cxevalon de Gita, kial ili ne forportis gxin? Tiam ili povus rapidi. Tiam, tamen, ili ne renkontigxus kun la korboplektisto kaj tiu ne avertus pri la fosajxo... tiam ili enfalus la fosajxon, krom se la cxevalo estus tiom sagxa eviti gxin. Sed la cxevalo ne povus teni [rakonto-fine] tri homojn, cxar Majstro Mrkonja kaj Hlapicx kaj Gita estas tro pezaj por la cxevalo. Tamen, estus bona ideo kunpreni la cxevalon."
#000005
Teknike, ambaux libroj estas presitaj sur bona papero, Kastelo kun trarakontaj nigra-blankaj ilustrajxoj. Hlapicx kun plenkolora kovrilo, bindita kun spino, klara granda litertipo, sed iom tro da preseraroj. Kastele, koboldoj kvante modestas, sed kvalite elstaras (p. 33): ’Baldo atendis longe, gxis la gardisto sur la kastela muro estos preterpisinta.’
#000006