Do jen interesa netradukebla afero—mi ne nomiĝas Carmen. Fakte ja, mia nomo
estas Carmen, sed neniu nomigis min tiel. Mi mem elektis tiun nomon.
#000001
Fojfoje mi mencias al homoj, ke mi elektis mian propran nomon, kaj ofte ili
rigardas al mi kvazaŭ diris mi neebelaĵon. Ĉu? Kiel eblas? Kial farus? Kiel
farus? Mi trovas tion amuza, ĉar estas ege normala afero por me, sed
neniampensaĵo por multe da homoj. Tiel neeble, fakte, ke kelkaj homoj sekve
demandas al mi mian veran nomon. Memelektita nomo ne povas esti vera nomo, ĉu?
#000002
Mi iom bedaŭras la nekutimecon de mema nomelekto, sed mi pensas, ke ĝi spegulas
econ de nia socio. Ĝi spegulas la fiksecon de homoj en la publika konscio—kiel
iame, tiel ĉiame. Kaj—pardonu min—tio estas fekaĵo.
#000003
Mi ne vere scias kial oni daŭre pensas, ke Scrooge estas aĉulo. Eble lia aĉeco
estis tiel forta, ke oni simple ne povas forgesi. Eble oni spertis ne sufiĉe
multe la novan Scrooge. Eble lia nomo sonas esence aĉa, kaj ne gravas ajno, kiun
#000006
Aŭ eble lia nomo iĝis kvazaŭ memeo por aĉuloj, simile al la hodiaŭa «Chad» por
belaspektaj, popularaj, eble-malpli-ol-mezinteligantaj viroj, aŭ «Karen» por
malamindaj, egoismaj, burĝaj virinoj (kvankam tiu memeo rapide iĝis seksisma
samsencvorto signifante virinaĉo, sed bone).
#000007
Opinias mi, ke ĉiuj nomoj estas memeoj. Ne indas trairi ĉiujn ekzemplojn, ĉar mi
fidas, ke la antaŭaj estis sufiĉe klaraj. Ĉiuj nomoj igas diversajn sentojn el
iliaj kliŝoj. La kliŝoj povas esti rilataj al lando, regiono, lingvo, aĝo,
epoko, genro, klaso, aŭ multaj diversaj karakteraj trajtoj, kaj kombinoj inter
#000008
Sed la memeiĝo de nomoj probable ne preventeblas. Ekzemple, se la plejparto de
homoj kun la nomo Thijs estas nederlandaj viroj, oni observas tion. Kaj foje,
homo kun ia nomo iĝas tiel fama, ke tiun nomon oni ne povas malligi je tiu
persono. Malfacilas imagi iun kun la nomo Napoléon, kiu ne estas la estro de
#000010
Sekve, mi dirus ke ni mem memeigas niajn nomojn simple tra ekzisti. Ekzemple, se
iu estas la sola homo kun ia nomo en komunumo, la komunumanoj probable
subkonscie ligas tiun nomon al la karakteroj de tiu homo. Tiu persono iĝas la
ĉefa ekzemplo de tiu nomo, kaj la nomo sekve korpigas en si la esencon de tiu
#000011
Trajto de memeoj—certe popularaj memeoj—estas ke ili estas bone poluritaj.
Ili signifas ion precizan ĉe la intersekco de ĉiuj ekzemploj. Kaj preskaŭ neniam
tiu signifo ŝanĝiĝas. Do kion fari, kiam la ekzemplo ŝanĝiĝas?
#000012
Do jen la propono el la enkonduko: Ŝanĝu vian nomon. Tio ja estas blago,
kompreneble, sed portas en si etan veron. Kiam mi decidis radike ŝanĝi min mem,
mi ŝanĝis mian nomon por ke ĝi spegulu la novan mi. Tio ŝanĝo estis ŝanĝo de
genro, sed ĝi povus esti io ajn.
#000013
Mi konjektus, ke la scio ke oni povas ŝanĝi sian nomon, povas doni al homoj la
mensan liberecon pripensi ilian meman ŝanĝeblecon. Se oni povas elekti sian
propran nomon, ĉu eble oni povas elekti por si sian propran personon? Se oni
malkontentas pri la persono, kiu la vivo onin igis, ĉu oni povas ŝanĝiĝi al pli
#000014
Kompreneble, oni ne povas ŝanĝiĝi al iu ajn. Oni neniam estos perfektaj homoj el
oniaj revoj, sed certe ni provu. Kaj por mi, la konscio pri la ŝanĝebleco de
nomoj ekscitas la konscion pri la ŝanĝebleco—kaj sekve la plibonigebleco—de
#000015
Aŭ eble alian nomon oni multe pli ŝatas.
#000016
Mi ŝatas legi GNU/Linuksajn ŝatokupajn forumojn de tempo al tempo. Parte por
paŝteni la ŝanĝojn ene de la belega mondo de libera programaro, sed ĉefe ĉar mi
simple ege ekscitiĝas pri GNU/Linukso. Ĝi estas probable la plej granda
internacia kunlabora projekto en la mondo, kaj tio estas simple mojosa—la
ideo ke homoj de la tuta mondo kuniĝu por krei ĉi tiun mirindan ilon, kiun ĉiuj
povas libere uzi. Kaj ĝi funkcias! Plejparte, iamaniere.
#000017
Estas tamen nur unu afero, kiu ĝenas min sur la ŝatokupaj forumoj, kaj tio
#000018
La afero estas ke mi iom bedaŭras, ke tiuj distribuaĵoj gajnas la popularecan
konkurson. Ĝenerale, tiuj distribuaĵoj havas egan specifan niĉon: rulantan
eldonadon, fokuson je certa labortabla ĉirkaŭaĵo, provcelan pakadministrilon, aŭ
ian kombinon de tiuj. Tiuj distribuaĵoj klare distingas sin, sed opinias mi ke
la plej bona distribuaĵo distingas sin ne per sola kategorio, sed per ĝia
#000020
Aŭ plidire, ĝeneralceleco estas konsekvenco de la ĉefa trajto, kiun mi serĉas en
distribuaĵo: Grandeco. Mi parolas pri Granda Distribuaĵo. Ĉi tio estas pledo por
Debian, Fedora, openSUSE, kaj Ubuntu.
#000021
Kiam mi parolas pri grandeco, mi ne celas la diskospacon, kiun la distribuaĵo
bezonas. Anstataŭe, mi celas ian malprecizan kriterion ĉe la komunaĵo de
merkatparto, projektgrandeco, kaj nombro da pakoj. Estas io, kiu distingas
Debian, Fedora, kaj iome malplie openSUSE kaj Ubuntu je ĉiuj aliaj
distribuaĵoj—la pura amplekso de ĉi tiuj projektoj.
#000022
Kontrastu al aliaj distribuaĵoj, kaj vi trovos ke ili havas multe pli malgrandaj
teamoj, kiuj subtenas ilin. Arch Linukso fakte ja havas konsiderindan nombron
da kunlaborantoj, sed Solus havas
nur manplenon da homoj, kiuj aktive prizorgas
ĝin. Atentu, ke tio nenecese indikas kvaliton, sed certe amplekson.
#000025
La plej bona ekzemplo por la graveco de amplekso estas sekureco. Teamo da homoj
kiuj prizorgas sekurecon simple necesas se oni kreas distribuaĵon fidindan por
konfidenca komputumado. Certe se mi dependas je operaciumo, fidigas min se
ekzistas teamo da homoj kiuj aktive certigas ke la tuta sistemo estu kaj restu
#000027
Sekureco estas malfacilega tasko, ĉar sekureraroj povas eniĝi ie ajn. Ne
sufiĉas simple uzi la lastan version de ĉiuj programaroj kaj fidi, ke la
originaj aŭtoroj ĝuste faras ĉion. Oni povas enkonduki sekurerarojn en
distribuaĵon per la maniero de agordado, kombinado, aŭ disdonado de la
#000028
Kvankam mi ne volas senhonorigi distribuaĵojn en ĉi tiu afiŝo, mi pensas ke la
malgrandaj distribuaĵoj ĝenerale faras malpli-ol-bonan laboron kiam temas pri
sekureco. Precipe rimarkinda estas, ke Linukso Mint enhavis fiprogramaron por
tempo ĉar ilia retejo estis kompromitita. La
ligita LWN-afiŝo legindas, kaj eĥas kelkajn miajn pensojn:
#000029
Oni povus argumenti, ke ni proksimiĝas je la fino de la epoko de neprofesiaj
distribuaĵoj. Prenado de ekzistanta distribuaĵo, anstataŭigo de la fasono,
aldonado de specifaj novaj pakoj, kaj kreado de retejo estas sufiĉa kvanto da
laboro. Farado de vere kohera produkto el tiu distribuaĵo kaj teni la tutan
aferon sekura estas multe pli da laboro. Ne estas nepensebla ke nur la plej
grandaj kaj plej financitaj projektoj eblas daŭre subteni tiun laboron,
precipe dum tempo de kresko de reta krimo.
#000031
Tamen, pro justeco, ĝi ankaŭ diras:
#000032
Ekzistas nur unu problemo kun tiu vidpunkto: ne evidentas ĉu la grandaj,
bone-financitaj distribuaĵoj vere pli bone prizorgas sekurecon. Probable ja
veras ke ili pli bone defendas sian infrastrukturon kontraŭ atakoj, havas
aparatarajn sekurecajn modulojn por subskribi siajn pakojn, ktp. Sed
distribuaĵo estas granda kolekto de programaro, kaj malmulte da distribuantoj
vere certigas, ke ja ĉio estu sekura.
#000033
Linukso Mint ne estas la sola distribuaĵo kiu luktas kun sekureco. Manjaro lasis
kaj proponis dubajn provizorajn solvojn. Ĉagreniĝe, homoj ofte rekomendas tiujn
#000034
Alirebleco gravas, kaj multe da malgrandaj distribuaĵoj ege mankas je tiu
flanko. Arch Linukso estas preskaŭ neuzebla se vi estas teĥnike malema aŭ havas
malkapablon kiu malhelpas uzadon de TTY-terminalo. Strange, iuj vidas tion kiel
fortaĵo de Arch Linukso. Mi ege malkonsentas kun tio. En la plej bona kazo, Arch
Linukso oferas alireblecon por plibonigi aŭ ebligi kelkajn ĝiajn niĉajn celojn.
Ĝiaj verkistoj povus pravigi tiun decidon pro tio, ke ili simple ne celas
#000035
Sed alirebleco gravas, kaj GNOME estas la sola labortabla ĉirkaŭaĵo kiun mi
konscias, kiu vere prizorgas tion, krom eble KDE Plasma. Nehazarde, GNOME estas
la apriora labortablo de tri el la kvar Grandaj Distribuaĵoj, kaj openSUSE
disponeblas kaj GNOME kaj KDE Plasma en ĝia instalportilo.
#000036
La aliaj flankoj de amplekso estas iom malfacile emfazebla, sed mi opinias, ke
ili ĉiuj gravas por projekto. Ekzemple, kaj openSUSE kaj Fedora uzas openQA por
testi siajn distribuaĵojn kiel kohera tuto. Tiu entute aŭtomata testaro rulas
centojn da testoj, kaj trovas cimojn antaŭ ol homoj. Riskante diri la evidentan,
kvalitkontrolo plibonigas distribuaĵon, kaj pli grandaj distribuaĵoj havas pli
da rimedoj por bone fari kvalitkontrolon.
#000037
Sed ne gravas por mi
#000041
Evidenta respondo estus ke—krom eble sekureco—tiuj aferoj ne gravas, ĉar mi
gajas kun mia ŝatata niĉa distribuaĵo. Kaj bone, estas neniu individua neo al
tiu argumento. Se vi gajas kun distribuaĵo, ne ŝanĝu, kaj ne atentu
#000042
Sed mi pensas ke tiu respondo ne sufiĉas. Vidu, mi volas ke libera programaro
sukcesu. Mi volas loĝi en mondo, en kiu libera programaro venkis. Kaj rilate
al tiu celo, mi pensas ke la malgrandaj distribuaĵoj ne sufiĉas. Necesas multe
da laboro por krei koheran, ĉion-inkluzivantan distribuaĵon por la popolamasoj,
kaj distribuaĵoj kiel Linukso Mint simple ne havas sufiĉe da rimedoj.
#000043
Estas la malsameco inter «kio okazus se mi instalus Linukson Mint sur la
komputilo de mia avino?» kaj «kio okazus se mi instalus Linukson Mint sur la
komputiloj de milionoj da laikoj?». Avinjo probable bonfarus per si mem, sed la
masoj estus malbone servitaj de distribuaĵo kiu malhavas la rimedojn por servi
#000044
Mi vidas GNU/Linukso kiel la publika teĥnika infrastrukturo de la estonteco. Pro
tiu celo, mi pensas ke ni povas pli bone fari ol frakasitaj, etaj distribuaĵoj
#000045
Piednoto: Linukso Mint estas deriva distribuaĵo
#000046
Pro tio ke Linukso Mint 99% samas je Ubuntu pro ĝia deriveco, oni povus
argumenti ke ĝi profitas de la amplekso kaj grandeco de la Ubuntu-projekto kaj
de la plua ekspertizo de ĝiaj verkistoj. Tio neus multe da la supraj argumentoj,
ĉar oni rulus esence Ubuntu-on.
#000047
Mi volas anstataŭe argumenti ke Linukso Mint perdas multe da la profitoj de la
amplekso de Ubuntu. Linukso Mint devas ripeto multe da la peno de la
Ubuntu-projekto. Ĝi evidente bezonas ĝian propran infrastrukturon, tradukojn,
fasonon, kaj tiel plu. Sed ĝi ankaŭ bezonas ĝian propran kvalitkontrolan kaj
sekurecan teamon. Tra enkonduki etajn ŝanĝojn al la kohera tuto, Linukso Mint
ankaŭ enkondukas multe da periloj por (sekur)eraroj.
#000048
Cetere, Linukso Mint ŝanĝas la labortablan ĉirkaŭaĵon, kiu estas esence la plej
grava komponanto por meza uzanto. Ne aplikas al Linukso Mint ĉiuj penoj pri
kvalitkontrolo kaj alirebleco, kiujn faras Ubuntu kaj aliaj por GNOME. Do
anstataŭe, vi ne esence uzas Ubuntu-on. Vi uzas Ubuntu-on sen ĝia plej grava
komponanto. Estas la malsameco inter obteni aŭton de fidata aŭtofabrikanto, aŭ
la saman aŭton, sed iuj ŝatokupistoj ŝanĝis la tutan internon.
#000049
Kiam la Duko marŝas, oni ne rimarkas
#000050
Ĉi tio estas mia malfruo afiŝo por transgenra tago de
Ĝi estas posttempa preskaŭ unu semajno, sed mi supozas, ke mi kialigos min mem
per ĉi tiu proverbo, kiu estas populara en la trans-komunumo:
#000051
Aŭ: La plej bona tempo por afiŝi pri transgenra tago de videbleco estis la 31-a de
Marto. La dua plej bona tempo estas la 5-a de Aprilo.
#000053
Mi devus enkonduki ĉi tiun afiŝon per emfazi, ke ĉiuj ĝiaj enhavoj estas
ekskluzive miaj propraj spertoj, kaj mi ne povas paroli por iu alia. Mi skribis
ĝin en la spirito de videbleco, por ke la popolo sciu, ke transgenruloj
ekzistas, kaj ke finfine ni estas normalaj homoj.
#000054
Dua kialigo por mia malfruo estas mia hezito dissendi ĉi tiun al la tuta
interreto. Mi ŝatas privatecon, kaj mi klopodas sekurigi ĝin (ekz., per uzi
ekzistas unu paŝo, kiun mi nur faris duonvoje, kaj tio estas sennomeco. Mi uzas
VPR-on por kaŝi mian IP-adreson, kaj mi ne donas miajn personajn datumojn al
interret-gigantoj—mi estas neniu kiam mi retumas.
#000055
Mi povus fiuzi tiajn fantomajn povojn pro bono, sed ĝenas min teni tian povon.
Do mi deziras esti mi mem kvankam mi scias pli bone. Por ekzisti enrete sub ĉi
tiu nomo, mi devas memcenzuri. Mi devas ne diri aferojn, kiuj povus noci min je
la estonteco, kaj mi devas kaŝi aspektojn miajn, kiujn ne ĉiuj devus scii—diru
ĝin unufoje, kaj la tuta mondo scias.
#000057
Kaj dum kelkaj jaroj, mi ne diris ĝin: Mi estas transgenra. Per si mem, tio
malgravas, sed la dirado ne malgravas. La dirado signifas, ke iu ajn ĝis la fino
de la cifera epoko povas malkovri tiun aspekton mian, kaj uzi tion kontraŭ mi,
kaj ne ekzistas manko da homoj kiuj farus tion. Kaj tio estas sincere timiga.
#000058
Sed la dirado estas ankaŭ aktivismo. Per diri ĝin, vi asertas vian ekziston
kontraŭ ideologio, kiu deziras, ke vi ne ekzistu. Per diri ĝin, vi posedas la
rakonton de la signifo de transgenreco, anstataŭ la ideologiistoj kiuj
senhomigus vin. Per diri ĝin, vi palpebligas kaj videbligas homan sperton, kiun
multe da homoj ne komprenas. Tio fortas.
#000059
Kiam vi pensas penson, estas ege malfacila malpensi ĝin. Kaj mi pensis la
#000065
Tio frapegis min. En la preciza sama momento, ankaŭ mi pensis la penson.
Tion, kiu estis sento por tiel longe, mi finfine pensis laŭte en mia menso, kaj
neeblis malpensi ĝin. Ĝi tute ne rilatis al la libro, kaj mi tute ne scias,
kiel mi faris tiun pensosalton, sed en tiu momento mi ekkonsciis por la unua
fojo, vere ekkonsciis, ke mi ne volis esti knabo—ke mi volis esti knabino.
Kaj tio malfeliĉigis min, sed fine tio plibonigis min. Post rapida serĉo mi
malkovris, ke transgenruloj ekzistas, kaj ke transiĝo estas fakta afero, kiun
#000066
Feliĉan transgenran tagon de videbleco.
#000068
Ekde kelkaj semajnoj, mi tradukas la GNOME labortablon al Esperanto. Signifa
parto de la labortablo jam tradukiĝis de multe da volontuloj de nia kara movado,
sed mi havas la ŝancon Esperantigi pli-malpli kiel taga laboro. Estas tiel, ke
mia lernejo (NHL Hogeschool, Levardo) permesis al mi fari Esperantan minoron
(edukeron) por kelkaj monatoj, do mi plene uzas tiun ŝancon por plibonigi la
uzeblecon de libera programaro per Esperanto.
#000069
maniero por uzi vian komputilon», kaj ĝi estas entute libera programaro. Tio
signifas malĉefe, ke ĝi estas senpaga, sed ĉefe, ke la uzanto tute mastrumas
sian komputilon. Se vi malŝatas iun ajn aspekton aŭ parton de la sistemo, vi
libere rajtas ŝanĝi ĝin, eĉ se la originaj verkistoj ne provizis simplan
grafikan agordon. Vi mem povas krei tiun agordon! Bona ekzemplo de libera
programo estas Firefox, kiu disponeblas
Esperante, kaj estas verkita de pli ol mil verkistoj de la tuta mondo.
#000070
Grava avantaĝo de libera programaro por Esperantistoj estas, ke la disponebleco
de lingvaj opcioj sendependas je la ekonomia intereso de la verkisto. Multe da
malliberaj programaroj, ekzemple Windows, ne disponeblas Esperante ĉar ne sufiĉe
da homoj parolas nian karan lingvon, por ke ĝi gajnus monon por Microsoft.
Similas je aliaj malplimultaj lingvoj kiel mia denaska okcidentfrisa, kiun
preskaŭ neniu mallibera programaro subtenas. Sed se la programaro estas libera,
mi povas mem fari la tradukojn kaj disponebligi ilin, kaj la tuta mondo gajnos.
#000071
Tiel GNOME subtenas pli ol okdek lingvoj. Kaj progreso de la Esperanta traduko
nun ege rapidas. Komparu ekzemple ĉi tiujn fenestrojn de
Evolucio, la retpoŝtilo de GNOME.
#000072
Nova versio de Evolucio, entute Esperantigita:
#000074
La celo estas, ke la kerno de GNOME (ĝiaj plej gravaj bibliotekoj kaj aplikaĵoj)
estu tradukita antaŭ ol la 14-a de Marto, kiam eldoniĝas GNOME 3.32. Temas pri
preskaŭ 44.000 tradukeblaj linioj entute, sed nun estas tradukitaj pli-malpli
31.000 el ili, do la fino videblas. Se la kerno tradukiĝas frue, la ceteron
(±75.000 linioj) mi povus ankaŭ traduki.
#000075
Se vi ŝatas GNOME, liberan programaron, Esperanton, aŭ tradukadon, mi bonvenas
vin aliĝi al la GNOME Projekto. Ĉi tiu
paĝo bone priskribas kiel ni
tradukas, kaj ĉi tiu paĝo bone resumas la
staton de la Esperantaj tradukoj. Se vi iam konfuzas pri io ajn, mi neniam
rifuzas retmesaĝojn, kaj mi ŝategus helpi al
#000077
Finfine, mi volas ege danki du homojn, kiuj helpas al mi fari la tradukojn:
#000078
opiniohavanto, kaj kara ĉeĥa amiko mia, por kunlabori kun mi por krei bonan
terminaron, kaj helpi al mi
Kristjan SCHMIDT, germana Esperantisto, GNOME tradukanto por multege da jaroj,
por diligente kontroli ĉiujn miajn tradukojn, kaj fari tiom multe da tradukoj
#000079
Kristjan SCHMIDT, germana Esperantisto, GNOME tradukanto por multege da jaroj,
por diligente kontroli ĉiujn miajn tradukojn, kaj fari tiom multe da tradukoj
#000081
La antaŭa ofte nomiĝas “leĝo de Wheaton”, kaj la postan oni ofte mallongigas
kiel simple “DFTBA”. Ili ambaŭ postulas, ke oni devus konduti sin bone kaj
#000085
Precipe DFTBA mi ege ŝatas. Ĝi antaŭsupozas, ke ĉiuj homoj havas naturan emon
aŭ kapablon por esti bonkora, afabla, kaj kompleza. Bona konduto estas la
evidenta celo, sed fojfoje oni bezonas etan memorigilon por esprimi tiun naturan
bonvolon. “Vi probable bonegas—konservu tiun emon.”
#000086
La ĉefa problemo de la leĝo de Wheaton estas, ke ĝi substrekas la nedezirindan.
Se mi dirus “ne pensu pri roza elefanto”, mi atingus la malan! Nun vi pensas
pri roza elefanto—precize tion, kion mi ne volas. Mi tute ne diris tion, kion
mi ja celas, nur la aferon, kion mi volas eviti. Tio malutilas.
#000090
Ni renkontiĝos je la tria horo GMT, la unuan de majo. [sic]
#000092
Ĉi tio estas temo, pri kio mi ege nekonsileblas. Ofte, kiam mi rete planas
renkontiĝon kun homoj, kiuj loĝas en eksterhorzonoj, ili volas elekti estontan
tempon per la GMT (Grenviĉa Meza Tempo) horzono. Kaj tre ofte, tio okazigas
fuŝkomprenojn. La kaŭzo de la fuŝkompreno kutime estas somera tempo. Kiam oni
somere elektas uzi GMT-on por determini tempon, estas problemo: Ĉu «GMT»
signifas la nuna tempo en Anglio, aŭ ĉu ĝi nur signifas la «normala» vintra
#000093
Kutime homoj (malĝuste) interpretas, ke «GMT» ĉiam signifas la nuna angla
tempo, eĉ somere. Feliĉe, se ĉiu tion interpretas, tio ordinare ne estas
problemo. Kiam estas somero en Anglio, ankaŭ estas somero en Nederlando, do la
malsameco inter la du lokoj restas la sama—ĉiam nederlanda tempo estas unu
horo antaŭ la angla. Ne gravas ĉu oni kalkulas per la someraj tempoj (GMT+1 kaj
GMT+2) aŭ la vintraj (GMT+0 kaj GMT+1). Kiam estas la tria en Anglio, ĉiam
estas la kvara en Nederlando, do oni povos renkontiĝi je la ĝusta tempo.
#000094
Tamen kiam homoj malsamkomprenas la signifon de «GMT», ili ne renkontiĝos je la
sama tempo. Eĉ eblas, ke en unu loko komencas somera tempo antaŭ alia loko. En
Usono, komencas somera tempo je la dua dimanĉo de Marto, kaj en Anglio, je la
lasta. Tiuokaze, eĉ kiam homoj samopinias pri la signifo de «GMT», ili ne
renkontiĝos je la sama tempo.
#000095
Ni renkontiĝos je la dua horo UTC, la unuan de majo.
#000096
Do ekzistas solvo: UTC (Universala Tempo Kunordigita). UTC ne observas someran
tempon, do ĉiam sendube samas al vintra angla tempo (GMT). Malfeliĉe, multaj
homoj ne konas UTC-on. Kutime, mi devas klarigi ĝin kiel «same kiel vintra
GMT». Vintre, homoj demandas «do kial vi ne diras GMT-on kiel normala homo?»,
kaj somere ili demandas «kial vi uzas tian malsimplan horzonon?»
#000097
Se mi diras, ke la kunveno estos je la dua horo per UTC, homoj devas lukti kun
horzono, kiun nur programistoj vere konas. Kaj malintuicie, la malsameco inter
nuna tempo kaj UTC ŝanĝas. Vintre, Nederlando lokiĝas en UTC+1, kaj somere en
UTC+2. Do homoj ĉiam devas scii la precizan malsamecon inter UTC kaj ilia
horzono, se ili volus uzi UTC-on.
#000098
Ni renkontiĝos je la kvara horo Amsterdamtempe, la unuan de majo.
#000099
Do mi proponas alian solvon: Amsterdamtempo. Aŭ fakte, urbotempo. Elektu
urbon, kaj uzu ĝian tempon. Ĉi tiu solvo ĉiam sendubsencas. Oni povas ĉiam
senpene kalkuli la lokan tempon. Ekzistas multaj retejoj, kiuj indikas al oni
onian propran tempon, kiam oni donas la
Kaj se oni ne volas uzi tian retan ilon, ĉiam ekzistas iloj kiel la sekva:
#000100
CopyCamp: Publika mono, publika kodo
#000102
Pasinta semajnfino, mi vizitis CopyCamp en Varsovio. Mi haste kaj kaprice
alvenis, ĉar mi anstataŭis iun, kiu lastminute ne povis veni.
#000103
Erik Da Silva kaj mi kune faris alparolon pri la plej nova kampanjo de la FSFE,
«Publika mono, publika kodo». Estas kampanjo
postulanta, ke programaro uzita aŭ kreita de publikaj institucioj devus fariĝi
libera programaro kaj disponebla al la publiko, kiu pagis por ĝi.
#000104
Kiel parto de kampanjo, oni kompilis publikan leteron, kiun oni adresos al
deputitoj de Eŭropa parlamento kaj naciaj parlamentoj. Vi povas subskribi la
publikan leteron por aldonado de via subteno:
#000105
Mi alŝutis la (anglan) alparolon ĉi tie ☺:
#000106
Planet FSFE is a blog aggregator; the opinions expressed here do
not constitute a statement by the FSFE. Please contact us if you
experience problems with this page.
#000108