Calistemon citrinus , ankaŭ konata ĉar Crimson Bottlebrush estas arbedo en la familio Mirtacoj.
Ĝi estas apartenanta al sudorienta Aŭstralio.
#000002
Calistemon citrinus kreskas ĝis inter 1 kaj 3 metroj en alteco kaj havas foliojn kiuj estas 3 ĝis 7 cm longaj kaj 5 ĝis 8 mm larĝe.
La vejnoj de la folioj estas klare videblaj sur same flankoj.
La florpikiloj estas 6 ĝis 10 cm en longo kaj proksimume 4 ĝis 7 cm en diametro.
Tiuj prezentiĝas en novembro kaj decembro (malfrua printempo al somerkomenco) en la specio indiĝena vivejo.
La stamenoj estas ruĝaj, purpurkolor-ruĝa aŭ siringo kun malhelkoloraj anteroj.
La semkapsuloj estas lignecaj, tasformaj kaj proksimume 7mm larĝe kaj aperas en aretoj laŭ la tigoj.
#000003
La specio estis formale priskribita fare de angla botanikisto William Curtis en la La Botanika Revuo en 1794, surbaze de florplanto kreskanta ĉe la biendomo de Lord Cremorne.
Tiu speciala planto estis kultivita de radiko sendita de Botaniko-Bay.
Curtis klasifikis tiun specion ene de la genro Metrosideros , kiu estis starigita fare de angla botanikisto Joseph Banks en 1788.
Curtis donis al ĝi la nomon Metrosideros citrina, notante ke la folioj "kiam kontuzite donu antaŭen plaĉan parfumon".
La specio estis transdonita al la genro Callistemon en 1913 fare de botanikisto Homer Collar Skeels en la United States Department of Agriculture, Bureau of Plant Industry Bulletin (Unuiĝinta Ŝtatoj-Sekcio de Agrikulturo, Agentejo de Fabriko-Industrio-Bulteno).
La specio estis konata sub la nelegitima nomo Callistemon lanceolatus dum multaj jaroj.
#000004
Ĝi estas apartenanta al la statoj de Kvinslando, Novsudkimrio kaj Viktorio en Aŭstralio, okazante en la najbareco de ŝtonaj riveretoj kaj preskaŭ-marbordaj marĉoj.
En Viktorio, la specio troveblas en la oriento de la ŝtato en unuiĝo kun arbospecioj inkluzive de Eucalyptus globoidea kaj E. consideniana .
#000005
Calistemon citrinus fariĝis establita en kultivado en Anglio antaŭ 1794 kiam florplantoj kiuj estis pli ol kvin jarojn aĝa estis observitaj ĉe kaj Kew ĝardenoj kaj Syon House kaj pli junaj plantoj fariĝis haveblaj en arbokulturejoj.
#000007