Wikipedia's Basilica as translated by GramTrans
#000000
Baziliko estas speco de konstruaĵo, kutime kristana preĝejo, kiu estas tipe rektangula kun centra navo kaj navoj, kutime kun iomete ŝvelinta platformo kaj absido ĉe unuj aŭ ambaŭ finoj.
En Eŭropo kaj la Amerikoj ĝi estas la plej ofta arkitektura stilo por preĝejoj kvankam tiu konstruaĵoplano fariĝis malpli domina en novaj konstruaĵoj ekde la pli posta 20-a jarcento.
Hodiaŭ la esprimo baziliko ofte estas uzita por plusendi al iu granda, brodornamita preĝejo, aparte katoliko kaj Eastern Orthodox, eĉ se ĝi ne strikte sekvas tiun stilon.
#000001
La basilika arkitektura stilo originis de antikva Romo kaj estis origine uzita por publikaj konstruaĵoj kie tribunaloj estis tenitaj, same kiel servante aliajn oficialajn kaj publikajn funkciojn.
La baziliko estis centre situanta en ĉiu romia urbo, kutime najbara al la ĉefforumo.
Ĉar la Romia Imperio adoptis kristanismon, la plej gravaj preĝejoj estis tipe konstruitaj kun tiu stilo kaj tiel ĝi iĝis populara ĉie en Eŭropo.
#000002
Multaj pli malnovaj katolikaj bazilikoj estas katolikaj pilgrimejoj, ricevante dekojn de milionoj da vizitantoj je jaro.
En decembro 2009 la Basilica of Our Lady of Guadalupe (Baziliko de Our Sinjorino de Gvadalupo) en Meksikurbo metis novan rekordon kun 6.1 milionoj da pilgrimoj dum vendredo kaj sabato por la datreveno de Our Sinjorino de Gvadalupo.
#000003
1 Komparo de profiloj de preĝejoj
#000006
Ekleziaj bazilikoj proksime de regiono
#000007
1 Formoj kaj dislimigo de aliaj preĝejaj tipoj
2 Historio de grandaj kaj malgrandaj bazilikoj
#000008
La kiun latinaĵo baziliko derivas de la greka βασιλικὴ στοά ( basilikè stoá), ŝaltis.
"reĝa stoa (piedvojo)", originale rilatante al la tribunalkamero de reĝo.
En Romo la vorto komence estis uzita por priskribi praan romian publikan konstruaĵon kie tribunaloj estis tenitaj, same kiel servi aliajn oficialajn kaj publikajn funkciojn.
Grandparte tiuj estis la urbodomoj de antikva romia vivo.
La baziliko estis centre situanta en ĉiu romia urbo, kutime najbara al la ĉefforumo.
Tiuj konstruaĵoj, ekzemplo de kiu estas la Baziliko Ulpia, estis rektangulaj, kaj ofte havis centran navon kaj navojn, kutime kun iomete ŝvelinta platformo kaj absidon ĉe ĉiu el la du finoj, ornamitaj per statuo eble de la imperiestro, dum la enirejoj estis de la longflankoj.
#000009
Per etendaĵo la nomo estis aplikita al kristanaj preĝejoj kiuj adoptis la saman bazan planon kaj daŭre estas utiligitaj kiel arkitektura esprimo priskribi tiajn konstruaĵojn, kiuj formas la plimulton de preĝejoj en Western Christianity, kvankam la basilika konstruaĵoplano iĝis malpli domina en novaj konstruaĵoj de la pli posta 20-a jarcento.
Poste, la esprimo rilatis specife al granda kaj grava katolika preĝejo al kiu doniĝis specialaj ceremoniaj rajtoj fare de la papo.
#000010
La romia baziliko estis granda publika konstruaĵo kie komerco aŭ laŭleĝaj aferoj povus esti faritaj.
La unuaj bazilikoj havis neniun religian funkcion entute.
Jam la tempo de Aŭgusto, publika baziliko por farado de komerco estis parto de iu kompromiso kiu konsideris sin grandurbo, utiligita en laŭ la saman manieron kiel la malfruaj mezepokaj kovritaj merkatodomoj de norda Eŭropo, kie la kunvenejo, por manko de urba spaco, estis metita super la arkadoj, aliflanke.
Kvankam ilia formo estis varia, bazilikoj ofte enhavis internajn arkadojn kiuj disigis la spacon, donante navojn aŭ arkadumitajn spacojn sur unu aŭ ambaŭ flankojn, kun absido ĉe unu fino (aŭ malpli ofte ĉe ĉiu fino), kie la magistratoj ofte sidis, sur iomete ŝvelinta podio.
La centra navo tendencis esti larĝa kaj estis pli alta ol la laŭflankaj navoj, tiel ke lumo povis enpenetri tra la klerestorio fenestroj.
#000011
La plej malnova konata baziliko, la Baziliko Porcia, estis konstruita en Romo en 184 a.K. fare de Katono la pli maljuna dum la tempo kiam li estis Cenzuristo.
Aliaj fruaj ekzemploj inkludas la bazilikon en Pompejo (malfrua dua jarcento a.K.).
#000012
Verŝajne la plej grandioza romia baziliko (vidu malsupre) estas tiu komencita por tradiciaj celoj dum la regado de la pagana imperiestro Maksencio kaj finita fare de Konstantino la 1-a post 313 p.K.
#000013
Bazilikoj en la Roma Forumo
#000014
Basilica Porcia: unua baziliko konstruis en Romo (184 a.K.), fondita sur la persona iniciato kaj financado de la cenzuristo Marcus Porcius Cato ( Katono la pli maljuna) kiel oficiala konstruaĵo por la tribunoj de la pleboj
Aemilian Basilica, konstruita fare de la cenzuristo Aemilius Lepidus en 179 a.K.
Basilica Sempronia, konstruita fare de la cenzuristo Tiberius Sempronius Gracchus en 169 a.K.
Baziliko Opimia, starigita verŝajne fare de la konsulo Lucius Opimius en 121 a.K., en la sama tempo tio li reestigis la templon de Concord (Platner, Ashby 1929)
Julian Basilica, komence dediĉita en 46 a.K. fare de Julio Cezaro kaj kompletigita fare de Aŭgusto 27 a.K. al 14 p.K.
Basilica Argentaria, starigita sub Trajano, imperiestro de 98 p.K. al 117AD
Basilica of Maxentius (Baziliko de Maksencio) kaj Konstantino (konstruita inter 308 kaj 312 p.K.)
#000015
En la romia imperia periodo (post proksimume 27 a.K.), baziliko por grandaj spektantaroj ankaŭ iĝis trajto en palacoj.
En la tria-jarcenta p.K., la reganta elito aperis malpli ofte en la forumoj.
#000016
Ili nun tendencis domini siajn grandurbojn de luksaj palacoj kaj landvilaoj, meti malgrandan dise de tradiciaj centroj de la publika vivo.
Prefere ol retiriĝoj de la publika vivo, aliflanke, tiuj loĝejoj estis la forumo igitaj privata.
#000017
(Petro-Bruno, en Paul Veyne, 1987) Sesila en la tribuno de lia baziliko, la granda viro renkontus siajn dependajn klientojn frue ĉiun matenon.
#000018
Privata baziliko fosumis ĉe Bulla Regia (Tunizio), en la "House de la Hunt", originas de la unua duono de la 5-a jarcento.
Ĝiaj ricevebloj aŭ spektantarhalo estas longa rektangula nav-simila spaco, laŭflankita per dependaj ĉambroj tion plejparte ankaŭ malferman unu en la alia, finante en duonronda absido, kun egalaj transepto spacoj.
Agregaciitaj kolonoj substrekis la "transiron" de la du aksoj.
#000019
Kristana adopto de la bazilikformo
#000020
La restaĵoj de granda subtera Neopythagorean baziliko originanta de la unua-jarcenta p.K. estis trovitaj proksime de la Porta Maggiore en Romo en 1915.
La baza plano de kristanaj bazilikoj en la 4-a jarcento estis simila al tiu de tiu Neopythagorean-baziliko, kiu havis tri navojn kaj absidon.
#000021
En la 4-a jarcento, post kiam la imperiestropovoj malkrimigis kristanismon kun la 313 Edikto de Milano, kaj kun la agadoj de Constantine the Great (Konstantino la Famulo) kaj lia patrino Helena, kristanoj estis pretaj konstrui pli grandajn kaj pli bonaspektajn konstruaĵojn por kultado ol la kaŝemaj rendevuejoj (kiel ekzemple la Cenacle, kaverno-preĝejoj, domopreĝejoj kiel ekzemple tiu de la romiaj konsuloj Johano kaj Paul) kiujn ili uzis.
Arkitekturaj formuloj por temploj estis malraciaj, por siaj paganaj unuiĝoj, kaj ĉar paganaj sektoceremonioj kaj oferoj okazis ekstere sub la malferma ĉielo en la vido de la dioj, kun la templo, gastigante la sektulojn kaj la fiskon, kiel fono.
Havi La uzeblan modelon ĉe mano, kiam Konstantino volis memori lian imperian piecon, estis la konata konvencia arkitekturo de la bazilikoj.
#000022
Ekzistis pluraj varioj de la baza plano de la sekulara baziliko, ĉiam iu speco de rektangula halo, sed tiu kutime sekvita ĉar preĝejoj havis centran navon kun unu navo ĉe ĉiu flanko kaj absidon ĉe unu fino vidalvida de la ĉefpordo ĉe la alia fino.
En, kaj ofte ankaŭ antaŭ, la absido estis ŝvelinta platformo, kie la altaro estis metita, kaj de kie la pastraro plenumis.
En sekulara konstruaĵo tiu plano estis pli tipe utiligita por la pli malgrandaj spektantarhaloj de la imperiestroj, guberniestroj, kaj la mem riĉulo ol por la grandaj publikaj bazilikoj funkciantaj kiel tribunaloj kaj aliaj publikaj celoj.
Konstantino konstruis bazilikon de tiu tipo en lia palackonstruaĵaro en Treviro, poste tre facile adoptite por uzo kiel preĝejo.
Ĝi estas longa rektangulo du etaĝoj alta, kun vicoj da super-kapaj fenestroj unu super la alia, sen navoj (ekzistis neniu komerca interŝanĝo en tiu imperia baziliko) kaj, ĉe la malproksima fino preter enorma arko, la absido en kiuj Konstantino tenis ŝtaton.
#000023
Komparo de profiloj de preĝejoj
#000024
Bazilika strukturo: La centra navo etendiĝas al unu aŭ du etaĝoj pli ol la lateralaj navoj, kaj ĝi havas suprajn fenestrojn.
falsa baziliko): La centra navo etendiĝas al kroma etaĝo, sed ĝi havas neniujn suprajn fenestrojn.
Tretita halo: La trezorejoj de la centra navo komenciĝas iomete pli alte ol tiuj de la lateralaj navoj, sed ekzistas neniu kroma etaĝo.
Halpreĝejo: Ĉiuj trezorejoj estas preskaŭ sur la sama nivelo.
Sennava preĝejo kun murflankpilastroj, barel-altaj kaj supraj fenestroj super lateralaj kapeloj
#000025
Bazilika strukturo: La centra navo etendiĝas al unu aŭ du etaĝoj pli ol la lateralaj navoj, kaj ĝi havas suprajn fenestrojn.
#000026
falsa baziliko): La centra navo etendiĝas al kroma etaĝo, sed ĝi havas neniujn suprajn fenestrojn.
#000027
Tretita halo: La trezorejoj de la centra navo komenciĝas iomete pli alte ol tiuj de la lateralaj navoj, sed ekzistas neniu kroma etaĝo.
#000028
Halpreĝejo: Ĉiuj trezorejoj estas preskaŭ sur la sama nivelo.
#000029
Sennava preĝejo kun murflankpilastroj, barel-altaj kaj supraj fenestroj super lateralaj kapeloj
#000030
Meti altaron anstataŭe de la trono, kiel estis farita en Treviro, faris preĝejon.
Bazilikoj da tiu tipo estis enkonstruita okcidentan Eŭropon, Grekion, Sirion, Egiptujon, kaj Palestinon, t.e., en iu frua centro de kristanismo.
Bonaj fruaj ekzemploj de la arkitektura baziliko inkludas la Church of the Nativity (Preĝejo de la Nativeco) ĉe Betleĥemo (6-a jarcento p.K.), la eklezion de Skt. Elias ĉe Thessalonica (5-an jarcenton p.K.), kaj la du grandajn bazilikojn ĉe Raveno.
#000031
La unuaj bazilikoj kun transeptoj estis konstruitaj sub la ordoj de Emperor Constantine, kaj en Romo kaj en lia "Nova Romo", Konstantinopolo:
#000032
( Yvon Thébert, en Veyne, 1987) Tiel, kristana simbola temo estis aplikita sufiĉe nature al formo pruntita de burĝaj semi-publikaj precedencoj.
La unua bonega imperie sponsoris kristanan bazilikon estas tiu de St John Lateran, kiu ricevis al la Bishop of Rome (Episkopo de Romo) fare de Konstantino rekte antaŭ aŭ ĉirkaŭ la Edikto de Milano en 313 kaj estis konsekrita en la jaro 324-a En la pli posta 4-ajarcenta, aliaj kristanaj bazilikoj estis konstruitaj en Romo:
Santa Sabina, kaj St Paul's Outside the Walls (Skt. Paul Ekster la Muroj) (4-a jarcento), kaj pli posta St Clement (6-a jarcento).
#000034
Kristana baziliko de la 4-a aŭ 5-a jarcento staris malantaŭ sia totale enfermita antaŭkorto sonoregis kun arkado aŭ arkado, kiel la stoa aŭ kolonhalo kiu estis sia prapatro aŭ kiel la klostro kiu estis sia posteulo.
Tiu antaŭkorto estis enirita de ekstere tra vico da konstruaĵoj laŭ la publika strato.
Tio estis la arkitektura baza plano de St Peter's Basilica en Romo, ĝis en la 15-a jarcento estis disfaligite por fari manieron ĉar moderna preĝejo konstruis al nova plano.
#000035
En la plej multaj bazilikoj, la centra navo estas pli alta ol la navoj, formante vicon de fenestroj nomitaj klerestorio.
Kelkaj bazilikoj en Kaŭkazo, precipe tiuj de Armenio kaj Kartvelio, havas centran navon nur iomete pli alte ol la du navoj kaj ununura gablotegmento kovranta ĉiujn tri.
La rezulto estas multe pli malhela interno.
Tiu plano estas konata kiel la "orienta baziliko", aŭ "pseŭdobaziliko" en centra Eŭropo.
#000036
Iom post iom, en la frua Mezepoko tie aperis la masivaj Romanik eklezioj, kiuj daŭre konservis la fundamentan planon de la baziliko.
#000037
En Usono la stilo estis kopiita kun variancoj.
Rara amerika preĝejo konstruis imiti la arkitekturon de Early Christian-baziliko, la germana) preĝejo de St. Mary (en Pensilvanio, estis disfaligita en 1997.
#000038
En la Orienta Ortodoksismo, ĝenerale, la baziliko estas nura arkitektura priskribo de preĝejoj enkonstruitaj la maljunegan stilon.
Ĝi ekhavas neniun signifkun konsidero al-prioritaton aŭ gravecon de la speciala konstruaĵo aŭ klerikojn asociitajn kun ĝi.
Orientaj bazilikoj povas esti unu-navoitaj, aŭ havi la navon laŭflankita fare de unu aŭ du paroj de pli malaltaj navoj;
ĝi povas havi kupolon en la mezo: en tiu kazo, ĝi estas nomita "kupolhava baziliko".
#000039
En Rumanio, la vorto por preĝejo kaj kiel konstruaĵo kaj kiel institucio estas biserică , derivita de la esprimo baziliko.
#000040
La stilo influis la konstruadon de fruaj lignaj preĝejoj.
#000041
La Early Christian-speciale konstruita baziliko estis la katedral baziliko de la episkopo, en la modelo de la semi-publikaj sekularaj bazilikoj, kaj ĝia kresko en grandeco kaj graveco signalis la laŭpaŝan translokigon de civita potenco en episkopajn manojn, kio estis sub maniero en la 5-a jarcento.
Bazilikoj en tiu signifo estas dividitaj en klasojn, la plej gravajn ("pli bonege") bazilikojn kaj la negravajn bazilikojn;
ekzistas tri aliaj pape kaj pluraj pontifikaj negravaj bazilikoj en Italio, kaj pli ol 1,400 pli malgrandaj bazilikoj ĉirkaŭ la mondo.
#000042
Preĝejoj nomumis kiel papaj bazilikoj, aparte, posedas papan tronon kaj papan sakrarion, ĉe kiuj neniu povas festi Meson sen la permeso de la papo.
#000043
Multaj bazilikoj estas rimarkindaj sanktejoj, ofte eĉ ricevante signifajn pilgrimadojn, precipe inter la multaj kiuj estis konstruitaj super konfesio aŭ la tombo de martiro - kvankam tiu esprimo nun kutime nomumas spacon antaŭ la sakrario kiu estas mallevita sub la nivelo de la ĉefplanka nivelo (kiel en la kazo en tiu de St Peter kaj St John Lateran en Romo) kaj kiuj ofertas pli tujan aliron al la tomboj malsupre.
#000044
La papaj aŭ gravaj bazilikoj superrangas en prioritato ĉiujn aliajn preĝejojn.
Aliaj rangotabeloj metis la katedralon (aŭ ko-katedralon) de episkopo antaŭ ĉiuj aliaj preĝejoj en la saman diocezon, eĉ se ili havas la titolon de negrava baziliko.
Se la katedralo estas tiu de sufragan diocezo, ĝi rendimentoprioritato al la katedralo de la metropolano vidi.
La katedralo de primato estas konsiderita vici pli alte ol tiu de alia metropolano (j) en lia cirkonskription (kutime nuna aŭ historia ŝtato).
Aliaj klasifikoj de preĝejoj inkludas kolegiatajn preĝejojn, kiuj povas aŭ eble ne ankaŭ estas negravaj bazilikoj.
#000045
Al tiu klaso apartenas nur la kvar grandaj papaj eklezioj de Romo, kiuj inter aliaj distingoj havas specialan " sanktan pordon " kaj al kiu vizito ĉiam estas preskribita tiel unu el la kondiĉoj por akirado de la Roman Jubileo.
Sur cedado en 2006 la titolo de Patriarko de la Okcidenta, Benedikto la 16-a renomis tiujn bazilikojn de "Patriarka Bazilikoj" ĝis "Papa Bazilikoj".
#000046
La kvar papaj aŭ gravaj bazilikoj antaŭe estis konataj kiel "patriarkaj bazilikoj".
Kune kun la negrava baziliko de Skt. Laŭrenco ekster la Muroj, ili estis asociitaj kun la kvin antikvaj patriarkaj vidas de kristanaro (vidu Pentarchy): St John Lateran estis asociita kun Romo, kiun Skt monŝranko estas estas estas estas estas kun Konstantinopolo (aktuala Istanbulo), Skt. Paul estas estas estas estas estas kun Aleksandrio (en Egiptujo), Skt. Mary Major kun Antioĥio (la Levantenio) kaj Skt. Laŭrenco kun Jerusalemo.
#000048
La privilegioj alkroĉitaj al la statuso da negrava baziliko, kiu estas transigita per papa raporto, inkludas certan prioritaton antaŭ aliaj preĝejoj, la rajto de la conopaeum ( baldakeno simila al ombrelo;
ankaŭ vokis umbraculum, ombrelino, papilio, sinikio, ktp.) kaj la sonorilo ( tintinnabulum ), kiuj estas portitaj flank-al-flanke en procesio ĉe la estro de la pastraro dum ŝtatokazoj, kaj la cappa Magna kiu estas eluzita fare de la kanonoj aŭ laikaj membroj de la kolegia ĉapitro kie kunlaborado ĉe la Dia Oficejo.
Koncerne gravajn bazilikojn tiuj umbraculae estas farita de ŝtofo el oro kaj ruĝa veluro, dum tiuj de negravaj bazilikoj estas faritaj el flava kaj ruĝa silko - la koloroj tradicie asociite kun kaj la Papa Episkopejo kaj la grandurbo de Romo.
#000049
Ĝis Benedikto la 16-a, la titolo "patriarka" (nun "papa") estis oficiale donita al du negravaj bazilikoj [9] asociitaj kun sankt Sankta Francisko el Asizo situanta en aŭ proksime de lia hejmurbo:
#000051
Ĉiun jaron, la 13an de majo kaj 13 oktobro, la signifaj datoj de la Fatima reaperantoj, pilgrimoj plenigas la kamparan vojon kiu kondukas al la Sanctuary of Our Lady of Fátima (Rifuĝo de Our Sinjorino de Fátima) kun homamasoj kiuj aliras unu milionon en ĉiu tago.
En decembro 2009 la Baziliko de Our Sinjorino de Gvadalupo metis novan rekordon kun 6.1 milionoj da pilgrimoj dum vendredo kaj sabato por la datreveno de Our Sinjorino de Gvadalupo.
#000056
En 2010, 1,587 preĝejoj portis la titolon de baziliko.
1,748 neplenaĝulo) en la mondo;
#000057
Arkitekturo de katedraloj kaj grandaj preĝejoj
#000058
Baziliko (de greke βασιλική στοά [basiliké stoá] ,reĝohalo‘, latine komplete: basilica domus) origine estis la nomo de grandaj pompaj domoj konstruitaj por ĵuĝprocesoj kaj negocoj, ankaŭ uzata kiel foirhalo.
#000062
Kadre de la kristanigo la termino transiris sur la preĝejoj aparte el romanika epoko, konstruataj laŭ antikva modelo. Laŭ arthistoria kaj arĥitektura terminaro la nomo estas uzata nur por tiuj konstruaĵoj, kiuj konvenas al la skemo stampita en frukristana epoko.
#000063
En la romkatolika eklezio baziliko krom tio estas titolo por preĝejoj kun elstara graveco, je kio oni distingas inter bazilikoj plejaltrangaj (basilica maior) kaj la ceteraj bazilioj (basilica minor). Komence nur 4 bazilikoj havis la titolon (latine basilica maior), ili estis ĉefpreĝejoj de la patriarkoj. Poste la papo nomumis malgrandajn bazilikojn (latine basilica minor). Nuntempe la vorto signifas ankaŭ la plej imponan preĝejon de la urbo.
#000064
Formoj kaj dislimigo de aliaj preĝejaj tipoj
#000065
Baziliko sen supera fenestrozono nomiĝas ŝajnbaziliko (ekzemple en Ingolstadt). Se en la flanknavoj troviĝas galerioj, soni diras galeria baziliko (ekzemple Sankta Ursula en Kolonjo). Navo estas laŭlonga haloparto. Se la flankaj navoj estas ŝtupe alten aranĝitaj, oni diras ŝtupobaziliko (ekzemple la Katedralo Sankta Stefano en Bourges), male al la ŝtupohalo, kiu ja havas ŝtupigitajn navoaltojn, sed ne veran altmuron kaj neniun fenestrozonon. Baziliko estas krom la ununava preĝejo kaj la plurnava halopreĝejo, kies navoj kutime estas egale altaj la plej grava skemo de la frukristana kaj mezepoka preĝejokonstruado ĝis en la 15-a, norde de la Alpoj ankaŭ ĝis la 16-a jarcento. Nur ekde la renesanco la nombro de ĉi tiuj laŭlongaj konstruaĵoj pli kaj pli estis kompletigata per laŭcentraj domoj.
#000066
Historio de grandaj kaj malgrandaj bazilikoj
#000067
La vorto venis el la greka signifinta reĝa ĉambrego (precipe por borso kaj juĝado). La baziliko estas longa brikoforma publika konstruaĵo kaj konsistas centre el alta ĉefnavo kaj flanke 2 pli malaltaj navoj. Estas supraj lokoj por la fenestroj sur la centra navo, ĉar la aliaj navoj estas pli malaltaj, do la konstruaĵo estis luma. Fine de la baziliko absido troviĝas.
#000068
La unua baziliko konstruiĝis en -185 en Romo (Basilica Portiá). Ekde la 4-a jarcento jam por preĝado konstruiĝis la katolikaj bazilikoj.
#000069
Tiuj 4 plej altrangaj bazilikoj estis patriarkaj bazilikoj:
#000070
Baldaŭe aldoniĝis 3 Grandaj bazilikoj:
#000072
La papo donacis tiujn rangojn ekde la 18-a jarcento. Ili estas laŭforme ĉiuspecaj. Tiuj preĝejoj rajtas uzi la papan ŝlosilon aŭ similajn simbolojn.
#000074
Laŭ la urboj en Romo troviĝas 66, en Bonaero 15, en Krakovo 12, en Bologna kaj en Florenco po 11 da malgrandaj bazilikoj.
#000075
Ofte la bazilikoj estas ankaŭ ĉefkatedraloj, katedraloj, pilgrimejoj aŭ kermesejoj. La plej granda pilgrimejo estas en Vatikano de Sankta Petro. En Hungario la plej granda kermesejo estas en Budapeŝto, apud Baziliko omaĝe al Stefano la 1-a (Hungario), kie kremo de la hungaroj partoprenas.
#000076