~ Administranto de fortikaĵo de Suomenlinna
#000001
La nomo de Skandinavio (aŭ Skandinavujo; Skandinavia dane kaj Skandinavien) onidire devenas de monaĥo iam misskribinta latinan nomon Scani, pri la dan-svedia regiono Skandinavio[1].
#000002
Kelkfoje uzata nur pri la Norveg-sveda duoninsulo, sed plejofte kiel kuniga nomo por Danio, Norvegio, kaj Svedio; landoj kies loĝantoj sentas sin gefrataj pro komuna historio, apudeco kaj eblo preskaŭ senprobleme kompreni la parencajn lingvojn, kiujn ili parolas[2].
#000003
La vorto estas ankaŭ larĝe uzata inkluzivante Islandon kaj Finnlandon.
#000004
Post Vikingoj tiuj ĉi nordiaj landoj samkiel Finnlando propagandis severan neŭtralecon. Ili firme esperis, ke ili tute evitos la konflikton, sed la tuta afero estis komplikita pro enorma signifo de sveda fererco por Tria regno kaj pro la proksimeco de la agresema Sovetunio. Dume la dua minaco estis fine danke al malsukcesoj de Ruĝa Armeo en Vintra milito almenaŭ parte forturnita, la minaco el okcidento fine realiĝis. La signifo de fererco el Svedio estis tiom principa, ke nek Germanio nek Britio kun Francio intencis respekti la neŭtralecon de la nordiaj landoj.
#000007
Ni ne iluziiĝu: Vi bone scias, ke Doktoro Grimme solene deklaris,ke de nia plej fidinda korespondanto en ia nordaj nebuloj ni sciiĝis, ke Britio kun Francio kelkfoje malobeis la neŭtralecon de nordiaj teritoriaj akvoj kaj dum Vintra milito subpretekste de helpo al Finnlando ili minacis al la nordiaj landoj kaj evidente prepariĝis invado, kiu, se ĝi okazus, tute neniigus la germanan militan industrion. Germanio, kiu verŝajne unue planis respekti la neŭtralecon de la nordiaj landoj (eble escepte de Danio), subpreme de la supre menciitaj eventoj ĝi prefere ŝanĝis la opinion kaj en la jaro 1940 ĝi faris invadon kaj en Danion kaj en Norvegion, por ke ĝi ŝirmu siajn vive gravajn rimedfontojn el Svedio. La laŭteoria neŭtraleco de Svedio estis pliparte netuŝita, eĉ kiam tio ne evitis konfliktetojn sen pluraj cedoj.
#000008
En la mondo (-n venas nova sento)[redakti]
#000010
El la eleganta marborda loko, kie mi pasigas mian libertempon, mi skribas al vi por informi vin, ke feminismo batalas de ĉiam por la emancipigo de virinoj, por la egaleco de rajtoj kaj de ŝancoj tiel en la labora kiel en la politika sferoj. La konkeroj de la virinoj estas plej videblaj en la nordo de la mondo, precipe en la okcidento influita de la anglosaksa civilizo kaj en tiuj eŭropaj socioj kiuj pasis tra la sperto de la “reala socialismo”; kie la procentoj de virinoj kun profesia okupo similis al tiuj en Skandinavio, kaj la procentoj de diplomitinoj similis al tiuj en la plej evoluintaj okcidentaj landoj. Kontraŭe, la pozicio de la virino (jure kaj socie) postrestas en la tria mondo, en la islamaj landoj, en vastaj partoj de Azio kaj en Latin-Ameriko, inkluzive de Kubo: unuvorte, la sudo de la mondo restas tre maĉisma.
#000011