Palermo Cathedral estas la katedralo de la Roman Catholic Archdiocese of Palermo (Romia Catholic Archdiocese de Palermo), situanta en Palermo, Sicilio, suda Italio.
Ĝi estas diligenta al la Supozo de la Virgino Maria.
Kiel arkitektura komplekso, ĝi estas karakterizita per la ĉeesto de malsamaj stiloj, pro longa historio de aldonoj, ŝanĝoj kaj restarigoj, la lasta de kiuj okazis en la 18-a jarcento.
#000001
La eklezio estis konstruita en 1185 fare de Walter Ophamil (aŭ Walter de la Muelejo), la anglo-normanda ĉefepiskopo de Palermo kaj la ministro de Reĝo Vilhelmo, sur la areo de pli frua bizanca baziliko.
Proksime de ĉiuj raportoj tiu pli frua preĝejo estis fondita fare de St. Gregory kaj poste estis turnita en moskeon fare de la saracenoj post ilia konkero de la grandurbo en la 9-a jarcento.
Ophamil estas entombigita en sarkofago en la kripto de la eklezio.
La mezepoka konstruaĵo havis bazilikplanon kun tri absidoj, de kiuj nur kelkaj negravaj arkitekturaj eroj hodiaŭ pluvivas.
#000003
La supraj ordoj de la angulturoj estis konstruitaj inter la 14-a kaj la 15-a jarcentoj, dum en la frua renesanco la suda verando estis alkonstruita.
La nuna neoklasika aspekto originas de la laboro aranĝita dum la du jardekoj 1781 ĝis 1801, kaj kontrolita fare de Ferdinando Fuga.
Dum tiu periodo la bonege retableas de Gagini, ornamita kun statuoj, frisoj kaj krizhelpoj, estis detruita kaj la skulptaĵoj proponitaj al malsamaj partoj de la baziliko.
Ankaŭ de Fuga estas la granda kupolo eliranta el la ĉefparto de la konstruaĵo, kaj la pli malgrandaj kupoloj kovrante la plafonojn de la navoj.
#000004
La ĉeffasado estas sur la okcidenta flanko, sur la nuna Via Bonello, kaj havas la aspekton metitan en la 14-a kaj 15-a jarcentoj.
Ĝi estas laŭflankita per du turoj kaj havas gotikan portalon dominitan per niĉo kun altvalora 15-ajarcenta Madono.
Du linteleitaj ogivaj arkadoj, paŝante super la strato, ligas la fasadon al la belfrido en la antaŭparto, aneksis al la Ĉefepiskopoj-Palaco.
Tio havas kvadratitan aspekton ornamitan en la supraĵo fare de bona krono de pli malgrandaj belfridoj kaj malgrandaj arkadoj.
#000005
La dekstra flanko havas etendantajn gvatturetojn kaj larĝan enirhalon (la aktualan enirejo) en gotika-katalunstilo, kun tri arkadoj, starigita ĉirkaŭ 1465 kaj malfermiĝanta al la kvadrato.
La unua kolumno maldekstre apartenis al la origina baziliko kaj la posta moskeo, kiel atestite per la Koran verso ĉizita sur ĝi.
La ĉizita portalo de tiu enirejo estis efektivigita en la periodo 1426 ĝis 1430 fare de Antonio Gambara, dum la grandiozaj lignaj folioj estas de Francesco Miranda (1432).
La mozaiko portretanta la Madono'n estas de la 13-a jarcento, dum la du monumentoj sur la muroj, verkoj de la frua 18-a jarcento, reprezentas reĝon Karlo La 3-a De Savojo de Kentukio kaj Viktoro Amadeo la 2-a de Savojo, ĉi-lasta de kiu estis kronita ĉi tie kun lia edzino Anne Marie d'Orléans en decembro 1713.
#000006
La areo de la absido, enfermita per la gvatturetoj kaj grandioze ornamita sur la eksteraj muroj, estas parto de la origina 12-ajarcenta konstruaĵo, dum la pli moderna parto de la eklezio estas la maldekstra flanko, kiu havas fruan 16-ajarcentan portalon de Antonello Gagini.
La Sud-okcidenta fasado, rigardante la Ĉefepiskopo-Palacon, originas de la 14-a ĝis 15-a jarcentoj.
#000007
La interno havas latinan krucplanon, kun navo kaj du navoj dividitaj per pilastroj.
En la unuaj du kapeloj de la dekstra navo estas la tombo de imperiestroj kaj reĝaj figuroj proponitaj ĉi tien en la 18-an jarcenton de iliaj originaj retejoj (plejparte de la baziliko mem).
Jen estas la restaĵoj de imperiestro Henriko la 6-a, lia filo Frederiko la 2-a, same kiel tiuj de Petro II de Sicilio.
Romia sarkofago estas la tombo de Constance of Aragon (Konstanca de Aragonio), la edzino de Frederick.
Sub la moseaj baldakenoj estas la tomboj de Roger II, la unua Reĝo de Sicilio, kaj lia filino Konstanca.
La lastaj du iam estis situantaj en la transepto de la Cathedral of Cefalù (Katedralo de Cefalù).
#000008
La Sacrament-kapelo, ĉe la fino de la maldekstraj navoj, estas ornamita kun juvelŝtonoj kaj lapislazuli.
Dekstren, en la pastrejo, estas la kapelo de sankta Rosalia, patrono de Palermo, fermita per riĉe ornama bronza pordego, kun restaĵoj kaj 17-ajarcenta arĝenta urno objekto de speciala sindonemo.
#000009
La gotik-katalana stilo el 1466 ligna koruso kaj la marmoro restas de la tiu de Gagini
retable (forigita dum la 18-ajarcentaj ŝanĝoj) estas ankaŭ altvaloraj, same kiel marmorstatuo de la Madonna with Child (Madono kun infano) de Francesco Laurana kaj lernantoj (1469 [1] ), 13-ajarcenta multkolora Krucifikso de Manfredi Chiaramonte, la sanktakvujo sur la kvara pilastro (de Domenico Gagini) kaj la Madonna della Scala de Antonello Gagini, sur la sakrario de la nova sakristio.
La Restaĵoj-Kapelo enhavas la restaĵojn de St. Christina, St. Ninfa, St. Cosma, St. Agatha kaj St. Mamilianus, unua patrono de Palermo.
#000010
La kripto, enirita de la maldekstra flanko, estas elvokiva ĉambro kun transversa trezorejo apogita per granitkolonoj, enhavante tombojn kaj sarkofagojn da romiaj, bizancaj kaj normandaj aĝoj.
Homoj entombigitaj ĉi tie inkludas ĉefepiskopojn Walter Ophamil, la fondinton de la eklezio, kaj Giovanni Paternò, patronon de Antonello Gagini kiuj skulptis la bildon sur sia tombo.
#000011
La Katedralo-Fisko enhavas pokalojn, ornatojn, hostiujojn, 14-ajarcentan brevieron kaj la faman Kronon de Konstanca de Sicilio, ora tiaro trovis en ŝia tombo en 1491.
#000012
La Katedralo havas heliometron (suna "observatorio") de 1690, unu el nombro konstruis en Italio en la 17-a kaj 18-a jarcentoj.
La aparato mem estas tre simpla: malgrandega truo en unu el la negravaj kupoloj funkcias kiel fotilo kun trua objektivo, projekciante bildon de la suno sur la planko je suna tagmezo (12:00 en vintro, 13:00 en somero).
Ekzistas bronza linio, La Meridiana sur la plankon, prizorgante ĝuste N/S.
La finoj de la linio markas la poziciojn kiel ĉe la somero- kaj vintraj solsticoj;
ĉielsignoj montras la diversajn aliajn datojn tutjare.
#000013
La celo de la instrumento devis normigi la mezuradon de tempo kaj la kalendaron.
La kongreso en Sicilio estis ke la (24-hora) tago estis mezurita de la momento de sunleviĝo, kio kompreneble signifis ke neniuj du lokoj havis la saman tempon kaj, pli grave, ne havis la saman tempon kiel en Baziliko de Sankta Petro de Romo en Romo.
Estis ankaŭ grave scii kiam la Printempa ekvinokso okazis, por disponigi la ĝustan daton por Pasko.
Sur la belfridoj ekzistis ses mezepokaj sonoriloj.
#000014
La eklezio estas kunmetita de malsamaj stiloj, en la sekvaj jarcentoj ĝi spertis diversajn ŝanĝojn.
La laste estis ĉe la fino de la 18-a jarcento, kiam ĝi radikale reformita la interno dizajnita fare de Ferdinando Fuga.
#000015
En 1767, la ĉefepiskopo Filangieri konfidis al Ferdinando la restarigon de la konstruaĵo.
La laboro komenciĝis nur en 1781, aranĝita ne fare de Ferdinando sed de Palermo Joseph Venanzio Marvuglia kaj daŭris ĝis la 19-a jarcento.
#000016
La reverkado de la Marvuglia estis en realeco multe pli enpenetra kaj radikalulo ol la projektoj de la florentina arkitekto, kiu pensis anstataŭe de konservado, minimume delvis, la komplekso de longitudaj navoj kaj la origina ligna plafono.
La restarigo intervenis por ŝanĝi la originan aspekton de la komplekso, disponigante la eklezion de la karakteriza sed malharmonia kupolo, farita laŭ la dezajnoj de Ferdinando Fuga.
#000017
Reĝoj kronita kaj entombigita en la katedralo
#000018
En tiu katedralo, sintezo de historio kaj arto de la lasta jarmilo en Sicilio, aldone al la normandaj reĝoj estis ankaŭ kronita Vittorio Amedeo II de Savojo kaj Carlo III de Kentukio.
#000019
En la dekstra navo, la unua kaj dua kapelo, komunikante unu kun la alia, ili konservas la imperiajn kaj reĝajn tombojn de la normandoj, tiujn de Frederiko la 2-a kaj patro de Henriko la 6-a.
#000020
La sarkofago da Frederiko la 2-a estas venkita per kanopeo kun porfirkolonoj kaj la urno estas apogita fare de du paroj de leonoj, kune kun tiuj de Federico II estis ankaŭ konservitaj la restaĵoj de Peter II de Aragonio.
Aliaj tomboj estas tiuj de Konstanca de Aragonio (1183-1222), fratino de la reĝo de Aragonio, la edzino de Frederiko la 2-a, Vilhelmo, duko de Atena filo de Frederiko la 3-a de Aragonio, kaj de la imperiestrino Constance d'Altavilla, filino de Roger II kaj patrino de Federico II.
#000021
La trezoro de la katedralo
#000022
La "trezoro de la katedralo", kiu estas kunmetita de sanktaj ornatoj de la 16-a kaj 18-a jarcentoj, fasadoj, hostiujoj, kalikoj, brevierominiato de la 15-a jarcento kaj la tiaroro Konstanca de Aragonio.
Aliaj altvaloraj objektoj, emajloj, brodaĵo kaj juvelaĵo, estas senŝirmaj en centraj anonctabuloj kiel ekzemple ekzemple la brevierpergameno de la blazono (1452) kun ĉefepiskopo Simon de Bologna.
La sistemo de sonoriloj nuntempe surĉevala estas kunmetita de ok elementoj kunvenitaj kun la Ambrosian.
#000023
^ The sculpture is commonly known as Madonna Libera Inferni (" free from Hell " ).
It received this name in 1576, when Gregorio la 13-a gave indulgence for the Purgatory's souls to the altar in which it is placed.
The sculpture was intended for the church of Monte San Giuliano in Trapani , but remained here as the Palermitani refused to deprive themselves of such a beautiful artaĵo.
^ Enciclopedia universale, p. 45
#000024
Paradoxplace Fotoj de Palerma Katedralo
#000027