Ekzistas du konkurantaj nocioj de la predikato en teorioj de gramatiko.
La konkurado inter tiuj du konceptoj generis konfuzon koncerne la uzon de la esprimo predikato en teorioj de gramatiko.
Tiu artikolo pripensas ambaŭ de tiuj nocioj.
#000001
La unuaj konzernoj tradicia gramatiko, kiu tendencas rigardi predikaton kiel unu el du ĉefpartojn de frazo, la alia parto estanta la subjekto;
la celo de la predikato devas kompletigi ideon pri la subjekto, kiel ekzemple kion ĝi faras aŭ hvorda ĝi estas.
#000002
La dua nocio estis derivita de laboro en predikatkalkulo ( predikatologiko, unua ordologiko) kaj estas elstara en modernaj teorioj de sintakso kaj gramatiko.
En tiu aliro, la predikato de frazo plejparte egalrilatas al la ĉefverbo kaj ajnaj helpaj trupoj kiuj akompanas la ĉefverbon;
dum la argumentoj de tiu predikato (ekz. la subjekto kaj objektaj substantivsintagmoj) estas ekster la predikato.
#000003
1 Predikatoj en tradicia gramatiko
2 Predikatoj en modernaj teorioj de sintakso kaj gramatiko
#000004
La predikato disponigas informojn pri la subjekto, kiel ekzemple kio la subjekto estas, kion la subjekto estas farado, aŭ hvorda la subjekto estas.
La rilato inter subjekto kaj ĝia predikato foje estas nomita interplektaĵo.
Predikativa nominala estas substantivsintagmo, kiel ekzemple en George III estas la reĝo de Anglio, la reĝo de Anglio estanta la predikativa nominala.
La subjekto kaj predikativa nominala devas esti ligita per liga verbo, ankaŭ nomita kopulo.
Predikativa adjektivo estas adjektivo, kiel ekzemple en Ivano estas alloga, alloga estante la predikativa adjektivo.
La subjekto kiun kaj predikativa adjektivo ankaŭ devas esti ligita per kopulo.
#000011
Tiu tradicia kompreno de predikatoj havas konkretan reflekson en ĉiuj frazostruktur teorioj de sintakso.
Tiuj teorioj dividas la senmarkan deklaran frazon (S) en substantivsintagmon (NP) kaj verbofrazon (VP), ekz. [5]
#000012
La subjekto NP estas montrita en verda, kaj la predikato VP en blua.
Tiu koncepto de frazaranĝo staras en ekstrema kontrasto al dependecaj struktur teorioj de gramatiko, kiuj lokas la finhavan verbon ( konjugis verbon) kiam la radiko de ĉiu frazaranĝo kaj tiel repudias tiun binaran NP-VP-dividadon.
#000013
Predikatoj en modernaj teorioj de sintakso kaj gramatiko
#000014
La plej multaj modernaj teorioj de sintakso kaj gramatiko prenas sian inspiron por la teorio de predikatoj de predikatkalkulo kiel rilata al Gottlob Frege.
Tiu kompreno vidas predikatojn kiel rilatoj aŭ funkcioj super argumentoj.
La predikato servas aŭ asigni posedaĵon al ununura argumento aŭ rilatigi du aŭ pli da argumentoj al unu la alian.
Frazoj konsistas el predikatoj kaj siaj argumentoj (kaj komplementaj instruistoj) kaj estas tiel predikat-argumentaj strukturoj, per kio antaŭfiksita predikato estas vidita kiel interligado de it'oj argumentoj en pli grandan strukturon.
Tiu kompreno de predikatoj foje transigas predikaton kaj ĝiajn argumentojn en la sekva maniero:
#000015
→ ridis (Bob) aŭ, ridis = ƒ (Bob)
#000017
JIM donis al Jill sian hundon.
→ donis (JIM, Jill, lia hundo)
#000018
Predikatoj estas metitaj sur la maldekstran eksteran flankon da krampoj, dum la bazs argumentoj estas metitaj ene de la krampoj.
Oni agnoskas la valenton de predikatoj, per kio antaŭfiksita predikato povas esti avalent, monovalent ( ridita en la unua frazo), (ne montrite) ĉefstelulinpruntedonita ( helpita en la dua frazo), aŭ trivalenta ( donis en la tria frazo).
Tiuj specoj de reprezentantaroj estas analogaj al formalaj semantikaj analizoj, kie oni temas pri la bonorda raporto pri ampleksoofaktoj de kvantoroj kaj logikaj funkciigistoj.
Koncernante baza frazaranĝo tamen, tiuj reprezentantaroj sugestas ĉefe ke verboj estu predikatoj kaj la substantivsintagmoj kun kiuj ili prezentiĝas estas siaj argumentoj.
En tiu kompreno de la frazo, la binara dividado de la paragrafo en subjekton NP kaj predikaton VP estas apenaŭ ebla.
Anstataŭe, la verbo estas la predikato, kaj la substantivsintagmoj estas ĝiaj argumentoj.
#000019
Aliaj funkciovortoj - ekz. helpverboj, certaj prepozicioj, frasal partikloj, ktp. - estas rigarditaj kiel parto de la predikato.
La matricpredikatoj estas en grasa skribo en la sekvaj ekzemploj:
#000020
Vi devus prirezigni ĝin .
#000025
Notu ke tiel ne ĵus verboj povas esti parto de la matricpredikato, sed ankaŭ adjektivoj, substantivoj, prepozicioj, ktp. [10] La kompreno de predikatoj proponitaj per tiuj ekzemploj vidas la ĉefpredikaton de paragrafo konsisti el almenaŭ unu verbo kaj gamo da aliaj eblaj vortoj.
La vortoj de la predikato ne devas formi ŝnuron nek eron, [11] sed ili povas esti interrompitaj fare de siaj argumentoj (kaj/aŭ komplementaj instruistoj).
La aliro al predikatoj ilustritaj kun tiuj frazoj estas ĝeneraligita en Eŭropo, precipe en Germanio.
#000026
[ citaĵo bezonis ] Tiu moderna kompreno de predikatoj estas kongrua kun la dependogramatikoj aliro al frazaranĝo, kiu lokas la finhavan verbon kiel la radiko de ĉiuj strukturon, ekz. [12]
#000027
La matrico kiun predikato denove) estas (markita en blua kaj ĝiaj du argumentoj estas en verda.
Dum la predikato ne povas esti interpretita kiel ero en la formala signifo, ĝi estas catena.
Krom en kazo de malkontinuecon, predikatoj kaj iliaj argumentoj ĉiam estas catenae en dependecstrukturoj.
#000028
Kelkaj teorioj de gramatiko serĉas eviti la konfuzon generitan per la konkurado inter la du predikatnocioj agnoskante predicator'ojn.
La esprimo predikato estas utiligita en la tradicia signifo de la binara dividado de la paragrafo, dum la esprimo predicator estas uzita por indiki la pli modernan komprenon de matricpredikatoj.
Ĉe tiu alproksimiĝo, la perifrasta verbcatenae nelonge ilustrita en la antaŭa sekcio estas predicator'oj.
Pliaj ilustraĵoj sekve estas disponigitaj:
#000029
La predicator'oj estas en blua.
Tiuj verbcatenae ĝenerale enhavas ĉefverbon kaj eble unu aŭ pluraj helpverbojn.
La helpverboj helpas esprimi funkcian signifon de aspekto kaj esprimi.
Ĉar la helpverboj kontribuas funkciajn informojn nur, ili ne kvalifikiĝas kiel apartaj predicator'oj, sed sufiĉe ĉiun fojon ili formas la matricpredicator kun la ĉefverbo.
#000030
La pionira laboro de Greg Carlson distingas inter specoj de predikatoj.
Surbaze de la laboro de Carlson, predikatoj estis dividitaj en la sekvajn subklasojn, kiuj malglate apartenas al kiel predikato rilatigas al sia subjekto.
#000031
Scenej-nivela predikato estas vera de temporala stadio de sia subjekto.
Ekzemple, se Johano estas "malsata", tiam li tipe manĝos iom da manĝaĵo.
Lia stato de esti malsata tial daŭras certan kvanton de tempo, kaj ne sian tutan vivotempon.
Scenej-nivelaj predikatoj povas okazi en larĝa gamo de gramatikaj konstruoj kaj estas verŝajne la plej multflanka speco de predikato.
#000032
Individu-nivela predikato estas vera ĉie en la ekzisto de individuo.
Ekzemple, se Johano estas "inteligenta", tio estas posedaĵo kiun li havas, nekonsiderante kiun specialan punkton en tempo ni pripensas.
Individu-nivelaj predikatoj estas pli limigitaj ol scenej-nivela ilin.
Individu-nivelaj predikatoj ne povas okazi en presentational "tie" frazoj (stelo antaŭ frazo indikas ke ĝi estas stranga aŭ mis-formit):
#000033
Scenej-nivelaj predikatoj permesas modifon de manieradverboj kaj aliajn adverbajn modifier'ojn.
Individu-nivelaj predikatoj ne faras, ekz.
#000037
Tyrone parolis la francan laŭte en la koridoro.
- parolu la francan povas esti interpretita kiel scenej-nivela predikato
÷ Tyrone sciis la francan silente en la koridoro.
- sciu ke la franca ne povas esti interpretita kiel scenej-nivela predikato
#000038
Tyrone parolis la francan laŭte en la koridoro.
- parolu la francan povas esti interpretita kiel scenej-nivela predikato
#000039
÷ Tyrone sciis la francan silente en la koridoro.
- sciu ke la franca ne povas esti interpretita kiel scenej-nivela predikato
#000040
Kiam individu-nivela predikato okazas en pasinteco, ĝi donas pliiĝon al kio estas nomita dumviva efiko: La subjekto devas esti supozita esti morta aŭ alie el ekzisto.
#000041
Spec-nivela predikato estas vera de speco de aĵo, sed ne povas esti aplikita al individuaj membroj de la speco.
Ekzemplo de tio estas la predikato estas ĝeneraligitaj.
Oni ne povas senchave diri de akurata individuo Johano ke li estas ĝeneraligita.
Oni povas nur diri tion de specoj, kiel en
#000045
Certaj specoj de substantivsintagmoj ne povas esti la temo de spec-nivela predikato.
Ni ĵus vidis ke propra nomo ne povas esti.
senfinaj substantivsintagmoj ankaŭ estas malpermesitaj de tiu medio:
#000046
Predikatoj ankaŭ povas esti kolektivaj aŭ distribuaj.
Kolektivaj predikatoj devigas siajn subjektojn esti iamaniere pluralaj, dum distribuaj.
Ekzemplo de kolektiva predikato estas "formita linio".
Tiu predikato povas nur stari en interplektaĵo kun pluralsubjekto:
#000047
- Kolektiva predikato prezentiĝas kun pluralsubjekto.
÷ La studento formis linion.
- Kolektiva predikato ne povas prezentiĝi kun eksterordinara temo.
#000048
- Kolektiva predikato prezentiĝas kun pluralsubjekto.
#000049
÷ La studento formis linion.
- Kolektiva predikato ne povas prezentiĝi kun eksterordinara temo.
#000050
Aliaj ekzemploj de kolektivaj predikatoj inkludas renkontu en la arbaro, ĉirkaŭas la domon, kolektas en la vestiblo kaj portas la pianon kune.
Notu ke la lasta ( portu la pianon kune) povas fariĝi ne-kolektiva forigante la vorton kune.
Kvantoroj malsamas kun respekto al ĉu aŭ ne ili povas esti la temo de kolektiva predikato.
Ekzemple, kvantoroj formiĝis kun la tuta ladskatolo, dum ili formiĝis kun ĉiu aŭ ĉiu povas ne.
#000051
- Kolektiva predikato ebla kun ĉiu la.
#000053
Ĉiuj studentoj portis pianon kune.
- Kolektiva predikato ebla kun ĉiu la.
#000055
÷ Ĉiu studento formis linion.
- Kolektiva predikatoneeblaĵo kun ĉiu.
#000056