9 novembro 1885 - 8 decembro 1955) estis germana matematikisto, teoria fizikisto kaj filozofo.
Kvankam multe de lia laborvivo estis foruzita en Zuriko, Svislando kaj tiam Princeton, li estas rilata al la University of Göttingen (Universitato de Distrikto Göttingen) tradicio de matematiko, reprezentita fare de David Hilbert kaj Hermann Minkowski.
#000001
Lia esplorado havis gravan signifon por teoria fiziko same kiel sole matematikajn disciplinojn inkluzive de nombroteorio.
Li estis unu el la plej influaj matematikistoj de la dudeka jarcento, kaj grava membro de la Institute for Advanced Study dum ĝiaj fruaj jaroj.
#000002
Weyl publikigis teknikon kaj kelkajn ĝeneralajn verkojn sur spaco, tempon, materion, filozofion, logikon, simetrion kaj la historio de matematiko.
Li estis unu el la unua se temas pri elpensi kombinado de ĝenerala relativeco kun la leĝoj de elektromagnetismo.
Dum neniu matematikisto de sia generacio strebis al la "universalismo" de Henri Poincaré aŭ Hilbert, Weyl venis same proksimen kiel iu ajn.
Michael Atiyah, aparte, komentis ke kiam ajn li ekzamenis matematikan temon, li trovis ke Weyl iris antaŭ li.
#000003
Temoj nomita laŭ Hermann Weyl
#000006
De 1904 ĝis 1908 li studis matematikon kaj fizikon en kaj Distrikto Göttingen kaj Munkeno.
Lia doktoreco estis aljuĝita ĉe la University of Göttingen (Universitato de Distrikto Göttingen) sub la inspektado de David Hilbert kiun li tre admiris.
#000008
Post prenado de instruistofico dum kelkaj jaroj, Weyl forlasis Distrikto Göttingen por Zuriko por preni la prezidanton de matematiko ĉe la Svisa Federacia Instituto pri Teknologio Zuriko, kie li estis kolego de Albert Einstein, kiu laboris kun la detalojn de la ĝenerala relativismo.
Einstein havis daŭrantan influon sur Weyl, kiu iĝis fascinita per matematikaj fizikoj.
En 1921 Weyl renkontis Erwin Schrödinger, teorian fizikiston kiu tiutempe estis profesoro ĉe la University of Zürich (Universitato de Zuriko).
Ili devis iĝi proksimaj amikoj dum tempo.
Weyl havis iun specon de seninfana amafero kun la edzino de Erwin Annemarie (Ajna) Schrödinger (née Bertel) (decembro 31, 1896 - oktobro 3, 1965), [17] [18] dum en la sama tempo Ajna helpis salajraltigon ekstergeedza filino de la nomita Ruth Georgie Erica March de Erwin, kiu estis naskita en 1934 en Oksfordo, Anglio.
#000010
Weyl forlasis Zurikon en 1930 por konveni la posteulo de Hilbert ĉe Distrikto Göttingen, al liverado kiam la nazioj supozis potencon en 1933, precipe kiam lia edzino estis juda.
Al Li estis ofertita unu el la unuaj fakultatpozicioj ĉe la nova Institute for Advanced Study en Princeton, sed malkreskis ĉar li ne deziris forlasi sian patrujon.
Ĉar la politika situacio en Germanio iĝis pli malbona, li ŝanĝis opinion kaj akceptis kiam ofertis la pozicion denove.
Li restis tie ĝis sia emeritiĝo en 1951.
Kune kun lia dua edzino Ellen, li pasigis sian tempon en Princeton kaj Zuriko, kaj mortis pro koratako la 8-an de decembro 1955 vivante en Zuriko.
#000011
Hermann Weyl estis kremacita en Zuriko la 12-an de decembro 1955.
Liaj kremaciaĵoj restis en privataj manoj ĝis 1999, en kiu tempo ili estis enterigitaj en subĉiela kolumbariotrezorejo en la Princeton Tombejo [22] [23] (alinome la Princeton Tombejo de Nassau Presbitera Preĝejo), [24] situanta ĉe 29 Greenview Avenue, Princeton (Mercer County), Nov-Ĵerzejo.
La restaĵoj de la filo de Hermann Michael Weyl (1917-2011) estas enterigitaj rekte plej proksime al la cindro de Hermann en la sama kolumbariotrezorejo en la Princeton Tombejo.
#000012
En 1911 Weyl publikigis Über die asymptotische Verteilung der Eigenwerte ( On the asimptota distribuo of eigenvalues) en kiu li pruvis ke la eigenvalues de la Laplacian en la kompakta domajno estas distribuita laŭ la tielnomita Weyl-leĝo.
En 1912 li proponis novan pruvon, surbaze de variational principoj.
Weyl revenis al tiu temo plurajn fojojn, konsideritajn elastecsistemo kaj formulis la Weyl-supozon.
Tiuj verkoj komencis gravan domajnon - asimptotan distribuon de Eigen-valoroj - de moderna analizo.
#000013
Weyl, kiel grava figuro en la Distrikto Göttingen-lernejo, estis plene informita de la laboro de Einstein de ĝiaj fruaj tagoj.
Li spuris la evoluon de relativec fiziko en sia Raum, Zeit, Materie ( Space, Time, Matter (La spaco, Tempo, Materio) de 1918, atingante 4-an eldonon en 1922.
En 1918, li lanĉis la nocion de mezurilo, kaj donis la unuan ekzemplon de kio nun estas konata kiel gaŭĝa teorio.
La gaŭĝa teorio de Weyl estis malsukcesa provo modeligi la elektromagnetan kampon kaj la gravitkampon kiel geometriaj trajtoj de spactempo.
La Weyl-tensoro en rimana geometrio gravegas en komprenado de la naturo de konforma geometrio.
En 1929, Weyl lanĉis la koncepton de la vierbein en ĝeneralan relativecon.
#000016
Husserl reagis forte al la kritiko de Gottlob Frege de sia unua laboro pri la filozofio de artimetika kaj esploris la sencon de matematikaj kaj aliaj strukturoj, kiujn Frege distingis de empiria referenco.
#000018
De 1923 ĝis 1938, Weyl evoluigis la teorion de kompaktaj grupoj, laŭ matricreprezentantaroj.
En la kompakta Mensoga grup kazo li pruvis fundamenta karaktero formulo.
#000020
Tiuj rezultoj estas bazaj en komprenado de la simetriostrukturo de kvantuma mekaniko, kiun li surŝmiris grup-teorian bazon.
Kune kun la matematika formulo de kvantumaj mekanikoj, en granda iniciato pro John von Neumann, tio donis al la traktado familiarulon ekde proksimume 1930.
Non-kompaktaj grupoj kaj iliaj reprezentantaroj, precipe la Heisenberg-grupo, estis ankaŭ fluliniaj en tiu specifa kunteksto, en lia 1927 Weyl-kvantigado, la plej bona recenta ponto inter klasikaĵo kaj kvantuma fiziko por dati.
De tiu tempo, kaj certe multe helpita per la ekspozicioj de Weyl, Lie-grupoj kaj Lie-algebroj iĝis ĉefa parto kaj de pura matematiko kaj teoria fiziko.
#000021
Weyl ankaŭ montris kiel uzi eksponentajn sumojn en diofantinaproksimado, kun sia kriterio por unuforma distribuomodema adoleskanto 1, kiu estis fundamenta paŝo en analitika nombroteorio.
Tiu laboro aplikite al la Riemann zetafunkcio, same kiel aldona nombroteorio.
Ĝi estis evoluigita per multaj aliaj.
#000024
Baldaŭ post publikigado The Continuum Weyl nelonge ŝanĝis sian pozicion tute al la Intuiciismo de Brouwer.
En La Kontinuumo, la konstrueblaj punktoj ekzistas kiel diskretaj unuoj.
Weyl deziris kontinuumon kiu ne estis agregaĵo de punktoj.
Li skribis kontestatan artikolon proklamantan tion, por li mem kaj L.
E. J. Brouwer, "Ni estas la revolucio."
Tiu artikolo estis multe pli influa en disvastigado de intuitionistaj vidoj ol la originaj verkoj de Brouwer mem.
#000026
George Pólya kaj Weyl, dum matematikistoj kolektado en Zuriko (9 februaro 1918), faris veton koncerne la ontan direkton de matematiko.
Weyl antaŭdiris ke en la postaj 20 jaroj, matematikistoj venus por realigi la totalan vagecon de nocioj kiel ekzemple realaj nombroj, aroj, kaj kalkuleblon, kaj krome, tio demandante pri la vero aŭ malvero de la malplej supra bound
posedaĵo de la realaj nombroj estis same senchava kiel demandante pri vero de la bazaj asertoj de Hegel pri la naturfilozofio.
Ĉiu respondo al tia demando estus nekontrolebla, senrilata al sperto, kaj tial senracia.
#000027
Tamen, ene de kelkaj jaroj Weyl decidis ke la Intuiciismo de Brouwer surŝmiris tro grandajn restriktojn matematiko, kiam kritikistoj ĉiam diris.
La Crisis artikolo ĝenis la precizul instruiston de Weyl Hilbert, sed poste en la 1920a Weyl parte unuigis lian pozicion kun tiu de Hilbert.
#000028
Post proksimume 1928 Weyl ŝajne decidis ke matematika Intuiciismo ne estis kongrua kun lia entuziasmo por la fenomenologia filozofio de Husserl, kiam li ŝajne pli frue pensis.
En la lastaj jardekoj da lia vivo Weyl emfazis matematiko kiel "simbola konstruo" kaj moviĝis al pozicio pli proksimen ne nur al Hilbert sed al tiu de Ernst Cassirer.
Weyl tamen malofte rilatas al Cassirer, kaj skribis nur mallongajn artikolojn kaj trairejojn prononcantajn tiun pozicion.
#000029
Antaŭ 1949, Weyl estis plene seniluziigita kun la finfina valoro de Intuiciismo, kaj skribis: "Matematiko kun Brouwer akiras sian plej altan intuician klarecon.
Li sukcesas pri evoluigado de la komencoj de analizo en natura maniero, la tutan tempon konservante la kontakton kun intuicio multe pli proksime ol estis farita antaŭe.
Ne povas esti neite, aliflanke, ke en avancado al pli altaj kaj pli ĝeneralaj teorioj ke la neaplikebleco de la simplaj leĝoj de klasika logiko poste rezultigas preskaŭ neelteneblan embarasecon.
Kaj la matematikisto rigardas kun doloro la plejparton de lia altega konstruaĵo kiun li kredis por esti konstruita de konkretaj blokoj dissolvas en nebulon antaŭ siaj okuloj."
#000030
En 1929, Weyl proponis fermionon por uzo en anstataŭiga teorio por relativeco.
Tiu fermiono estus senmasa kvazaŭpartiklo kaj portus elektran ŝargon.
Elektrono povus esti dividita en du Weyl-fermionojn aŭ formita de du Weyl-fermionoj.
Neŭtrinoj iam laŭsupoze estis Weyl-fermionoj, sed ili nun povas havi mason.
Weyl-fermionoj estas dezirataj por elektronikaplikoj por solvi kelkajn problemojn kiujn elektronoj prezentas.
Tiaj kvazaŭpartikloj estis malkovritaj en 2015, en formo de kristaloj konataj kiel Weyl-semimetals, speco de topologia materialo.
#000031