Wikipedia's Fluorescence as translated by GramTrans
#000000
Fluoreskeco estas la emisio de lumo de substanco kiu absorbis lumon aŭ alian elektromagnetan ondon.
Ĝi estas formo de lumeco.
En la plej multaj kazoj, la elsendita lumo havas pli longan ondolongon, kaj tial pli malaltan energion, ol la sorbita radiado.
La plej frapa ekzemplo de fluoreskeco okazas kiam la sorbita radiado estas en la ultraviola regiono de la spektro, kaj tiel nevidebla al la homa okulo, dum la elsendita lumo estas en la videbla regiono, kiu donas al la fluoreska substanco klaran koloron kiu povas nur esti vidita kiam eksponite al UV-lumo.
Fluoreskaj materialoj ĉesas brili tuj kiam la radifonto ĉesas, male al marfosforesko, post kie ili daŭre elsendas lumon por iom da tempo.
#000001
Fluoreskeco havas multajn praktikajn aplikojn, inkluzive de mineralogio, Gemologion, medicinon, kemiajn sensilojn ( fluoreskeco-spektroskopio), fluoreskan markadon, tinkturfarbojn, biologiajn detektilojn, kosmoradian detekton, kaj, plej ofte, lumtubojn.
Fluoreskeco ankaŭ okazas ofte en naturo en kelkaj mineraloj kaj en diversaj biologiaj ŝtatoj en multaj branĉoj de bestregno.
#000002
Biofluorescence vs. bioluminesko vs. biomarfosforesko 4.1-a
1 Gemologio, mineralogio kaj geologio
4 Oftaj materialoj kiuj fluoreskas
#000004
1 Gemologio, mineralogio kaj geologio
4 Oftaj materialoj kiuj fluoreskas
#000005
Frua observado de fluoreskeco estis priskribita en 1560 fare de Bernardino de Sahagún kaj en 1565 de Nicolás Monardes en la infuzaĵo konata kiel lignumnephriticum ( la latina por "renligno").
Ĝi estis derivita de la ligno de du arbospecioj, Pterocarpus indicus kaj Eysenhardtia polystachya .
La kemia kunmetaĵo respondeca por tiu fluoreskeco estas matlalino, kio estas la oksigenadprodukto el unu el la flavonoidoj trovitaj en tiu arbaro.
#000006
En lia 1852 artikolo sur la "Refrangibileco" ( ondolongo ŝanĝiĝas) de lumo, George Gabriel Stokes priskribis la kapablon de fluorspato kaj uraniovitro por ŝanĝi nevideblan lumon preter la viola fino de la videbla spektro en iluziaĵon.
Li nomis tiun fenomenfluoreskecon: "mi estas preskaŭ ema krei vorton, kaj voki la prezentiĝofluoreskecon, de fluoro-rondfosta [i.e.
, fluorspato], ĉar la analoga esprimo irizeco estas derivita de la nomo de mineralo."
La nomo estis derivita de la mineralo fluorspato (kalciodifluorido), kelkaj ekzemploj de kiuj enhavas spurojn de ĉefstelulinpruntedonita eŭropio, kiu funkcias kiel la fluoreska aktiviganto por elsendi iluziaĵon.
En esenca eksperimento li uzis prismon por izoli ultraviolan radiadon de sunlumo kaj observis iluziaĵon elsenditan per etanolsolvo de kinino eksponita per ĝi.
#000008
Fluoreskeco okazas kiam enorbita elektrono de molekulo, atomo, aŭ nanostrukturo, senstreĉiĝas al it bazstato elsendante fotonon de ekscitita subĉemizoŝtato: [12]
#000009
La specifaj frekvencoj de ekscita kaj elsendita lumo estas dependaj de la speciala sistemo.
#000010
S0 estas nomita la bazstato de la fluoroforo (fluoreska molekulo), kaj S1 estas ĝia unua (elektronike) ekscitita subĉemizostato.
#000011
Molekulo en S1 povas senstreĉiĝi proksime de diversaj konkurantaj padoj.
rilakso en kiu la ekscitenergio estas disipita kiel varmeco (vibradoj) al la solvilo.
Ekscititaj organikaj molekuloj ankaŭ povas senstreĉiĝi per konvertiĝo al trinasktioŝtato, kiu poste povas senstreĉiĝi per marfosforesko, aŭ proksime de sekundara ne-radiative-rilaksoopaŝo.
#000012
Rilakso de S1 ankaŭ povas okazi tra interagado kun dua molekulo tra fluoreskecsensoifigado.
Molekula oksigeno ( O2) estas ekstreme efika sensoifiganto de fluoreskeco ĵus pro it nekutima trinasktia bazstato.
#000013
En la plej multaj kazoj, la elsendita lumo havas pli longan ondolongon, kaj tial pli malaltan energion, ol la sorbita radiado;
tiu fenomeno estas konata kiel la Stokes-ŝanĝo.
Tamen, kiam la sorbita elektromagneta ondo estas intensa, estas eble ke unu elektrono absorbus du fotonojn;
tiu du-fotona sorbado povas kaŭzi emision de radiado havanta pli mallongan ondolongon ol la sorbita radiado.
La elsendita radiado ankaŭ povas esti de la sama ondolongo kiel la sorbita radiado, nomita "resonancofluoreskeco".
#000014
Molekuloj kiuj estas ekscititaj tra malpeza sorbado aŭ per malsama procezo (ekz. ĉar la produkto de reago) povas transdoni energion al sekundo "sensivigita" molekulo, kiu estas transformita al it ekscitita stato kaj tiam povas fluoreski.
#000015
La fluoreskeca kvanterendimento donas la efikecon de la fluoreskecprocezo.
Ĝi estas difinita kiel la rilatumo de la nombro da fotonoj elsenditaj al la nombro da fotonoj sorbitaj.
#000016
La maksimuma fluoreskeca kvanterendimento estas 1.0 (100%);
ĉiu fotono absorbis rezultojn en fotono elsendis.
Kunmetaĵoj kun kvanterendimentoj de 0.10 daŭre estas konsideritaj tre fluoreskaj.
Alia maniero difini la kvantenrendimenton de fluoreskeco, estas de la indico de ekscitita ŝtatkadukiĝo:
#000017
la sumo de ĉiuj tarifoj de ekscitita ŝtatkadukiĝo estas.
Aliaj tarifoj de ekscitita ŝtatkadukiĝo estas kaŭzitaj de mekanismoj krom fotonemisio kaj estas, tial, ofte nomitaj "ne-radiative tarifoj", kiuj povas inkludi: dinamika kolizia sensoifigado, preskaŭ-kampa dipol-dipola interagado (aŭ resonanca energitransigo), ena konvertiĝo, kaj intersistemtransirejo.
Tiel, se la indico de iu pado ŝanĝiĝas, kaj la ekscititan ŝtatvivdaŭron kaj la fluoreskeca kvanterendimento estos trafitaj.
#000018
Fluoreskecaj kvanterendimentoj estas alĝustigitaj kompare al normo.
La kinin sala kininsulfato en sulfatacida solvaĵo estas ofta fluoreskecnormo.
#000019
La fluoreskecvivdaŭro rilatas al la meza tempo la molekulo restas en sia ekscitita stato antaŭ elsendado de fotono.
Fluoreskeco tipe sekvas unuaordan kinetikon:
#000020
Tio estas kazo de eksponenta atomdisfalo.
Diversaj radiativaj kaj ne-radiative procezoj povas senhomigi la ekscititan ŝtaton.
En tia kazo la totala kadukiĝofteco estas la sumo super ĉiuj tarifoj:
#000021
Ĝi estas simila al unuaorda kemia reakcio en kiu la unuaorda interezkonstanto estas la sumo de ĉiuj la tarifoj (paralela kineta modelo).
Se la indico de spontanea eligo, aŭ ĉiuj da la aliaj tarifoj estas grandaj, la vivdaŭro estas mallonga.
Por ofte uzis fluoreskajn kunmetaĵojn, tipaj ekscititaj ŝtatkadukiĝtempoj por fotonemisioj kun energioj de la UV ĝis alproksimiĝi al infraruĝo estas ene de la intervalo de 0,5 ĝis 20 nanosekundoj.
La fluoreskecvivdaŭro estas grava parametro por praktikaj aplikoj de fluoreskeco kiel ekzemple fluoreskecresonanca energitransigo kaj fluoreskec-vivdaŭra bildiga mikroskopio.
#000022
La Jablonski-diagramo priskribas la plej multajn el la rilaksoomekanismoj por ekscititaj ŝtatmolekuloj.
La diagramo kune kun montras kiel fluoreskeco okazas pro la rilakso de certaj ekscititaj elektronoj de molekulo.
#000023
Fluoroforoj estas pli supozeble ekscititaj per fotonoj se la transirmomento de la fluoroforo estas paralela al la elektra vektoro de la fotono.
La polusiĝo de la elsendita lumo ankaŭ dependos de la transirmomento.
La transirmomento estas dependa de la fizika orientiĝo de la fluoroformolekulo.
Por fluorofores en solvaĵo tio decidas ke la intenseco kaj polusiĝo de la elsendita lumo estas dependaj de rotacia difuzo.
Tial, anizotropecmezuradoj povas esti uzitaj por esplori kiom libere fluoreska molekulo moviĝas en speciala medio.
#000024
Fluoreskecanizotropeco povas esti difinita kvante kiel
#000025
Forte fluoreskaj pigmentoj ofte havas nekutiman aspekton kiu ofte estas priskribita ordinarlingve kiel "neonkoloro."
Tiu fenomeno estis nomita "Farbenglut" fare de Hermann von Helmholtz kaj "fluorence" de Ralph M. Evans.
Ĝi ĝenerale supozeble estas rilatita al la alta brileco de la koloro relative al kio ĝi estus kiel komponento de blanka.
Fluoreskeco ŝanĝas energion en la okazaĵa lumo de pli mallongaj ondolongoj ĝis pli longa (kiel ekzemple blua ĝis flava) kaj tiel povas igi la fluoreskan koloron prezentiĝi pli brila (pli saturita) ol ĝi povis eventuale esti de reflektado sole.
#000026
Ekzistas pluraj ĝeneralaj reguloj kiuj traktas fluoreskecon.
Ĉiu el la sekvaj reguloj havas esceptojn sed ili estas utilaj gvidlinioj por komprenado de fluoreskeco (tiuj reguloj ne nepre validas por du-fotona sorbado).
#000027
La regulo de Kasha diktas ke la kvanterendimento de lumeco estas sendependa de la ondolongo de ekscitado de radiado.
Tio okazas ĉar ekscititaj molekuloj kutime kadukiĝas al la plej malsupra vibrational nivelo de la ekscitita ŝtato antaŭ ol fluoreskecemisio okazas.
La Kasha-Vavilov-regulo ne ĉiam validas kaj estas malobservita grave en multaj simplaj molekuloj.
Iom pli fidinda deklaro, kvankam daŭre kun esceptoj, estus ke la fluoreskecspektro montras tre malgrandan dependecon de la ondolongo de ekscitado de radiado.
#000028
Por multaj fluoroforoj la sorbadspektro estas spegula bildo de la energia spektro.
Tio estas konata kiel la spegulbilda regulo kaj estas rilatita al la Franck-Condon principo kiu deklaras ke elektronikaj transiroj estas vertikalaj, kiu estas energioŝanĝoj sen distancoŝanĝiĝado kiel povas esti reprezentita kun vertikala linio en Jablonski-diagramo.
Tio signifas ke la nukleo ne moviĝas kaj la vibradniveloj de la ekscitita ŝtato similas la vibradnivelojn de la bazstato.
#000030
Ĝenerale, elsendita fluoreska lumo havas pli longan ondolongon kaj pli malaltan energion ol la sorbita lumo.
Tiu fenomeno, konata kiel Stokes-ŝanĝo, ŝuldiĝas al energiperdo inter la tempo kiun fotono estas absorbita kaj kiam ĝi estas elsendita.
La kialoj kaj magnitudo de Stokes-ŝanĝo povas esti kompleksaj kaj estas dependaj de la fluoroforo kaj ĝia medio.
Tamen, ekzistas kelkaj komunaj kialoj.
Ĝi estas ofte pro ne-radiative kadukiĝo al la plej malsupra vibrational-energinivelo de la ekscitita ŝtato.
Alia faktoro estas ke la emisio de fluoreskeco ofte postlasas fluoroforon en pli alta vibrational nivelo de la bazstato.
#000031
Ekzistas multaj naturaj kunmetaĵoj kiuj ekspozicias fluoreskecon, kaj ili havas kelkajn aplikojn.
Kelkaj altamaraj bestoj, kiel ekzemple la legomokulo, uzas fluoreskecon.
#000032
Biofluorescence vs. bioluminesko vs. biomarfosforesko
#000033
Biofluorescence estas la sorbado de elektromagnetaj ondolongoj de la videbla lum spektro de fluoreskaj proteinoj en vivanta organismo, kaj la reemisio de tiu lumo sur pli malalta energinivelo.
Tio kaŭzas la lumon kiu estas re-elsendita por esti malsama koloro ol la lumo kiu estas absorbita.
Stimuli lumon ekscitas elektronon, levante energion al malstabila nivelo.
Tiu malstabileco estas malavantaĝa, tiel ke la fortigita elektrono estas resendita al stabila ŝtato preskaŭ same tuj kiel ĝi iĝas malstabila.
Tiu reveno al stabileco korespondas kun la liberigo de troa energio en la formo de fluoreska lumo.
Tiu emisio de lumo estas nur observebla kiam la stimulilo lumo daŭre disponigas lumon al la organismo/objekto kaj estas tipe flava, rozkolora, oranĝa, ruĝa, verda, aŭ purpura.
Biofluorescence ofte estas konfuzita kun la sekvaj formoj de biota lumo, bioluminesko kaj biomarfosforesko.
#000034
Bioluminesko devias de biofluoreskeco en tio kiun ĝi estas la natura produktado de lumo per kemiaj reakcioj ene de organismo, dum biofluoreskeco estas la sorbado kaj reemisio de lumo de la medio.
#000035
Biophosphorescence estas simila al biofluoreskeco en ĝia postulo de malpezaj ondolongoj kiel provizanto de ekscitenergio.
La diferenco ĉi tie kuŝas en la relativa stabileco de la fortigita elektrono.
Male al kun biofluoreskeco, ĉi tie la elektrono retenas stabilecon, elsendante lumon kiu daŭras al "brilo-en-la-mallumo" eĉ longe post kiam la stimula lumfonto estis forigita.
#000036
Pigmentoĉeloj kiuj ekspozicias fluoreskecon estas nomitaj fluoreskaj Kromatoforoj, kaj funkcio somate similaj al regulaj Kromatoforoj.
Tiuj ĉeloj estas dendritaj, kaj enhavas pigmentojn nomitajn fluorosome'oj.
Tiuj pigmentoj enhavas fluoreskajn proteinojn kiuj estas aktivigitaj per K+ (kalio) jonoj, kaj ĝi estas ilia movado, agrego, kaj disperso ene de la fluoreska Kromatoforo kiuj kaŭzas direktitan fluoreskecstrukturizadon.
Fluoreskaj ĉeloj estas nervizitaj la sama kiel aliaj kromatfore, kiel melanofores, pigmentoĉeloj kiuj enhavas melaninon.
Mallongperspektiva fluoreska strukturizado kaj signalado estas kontrolitaj per la nerva sistemo.
Fluoreskaj Kromatoforoj povas esti trovitaj en la haŭto (ekz. en fiŝoj) ĵus sub la epidermo, inter aliaj Kromatoforoj.
#000037
Epidermaj fluoreskaj ĉeloj en fiŝoj ankaŭ respondas al hormonaj stimuloj de la α-MSH kaj MCH-hormonoj multe lasamaj kiel melanoforoj.
Tio indikas ke fluoreskaj ĉeloj povas havi kolorŝanĝojn dum la tago kiuj koincidas kun sia tagnokta ritmo.
Fiŝoj ankaŭ povas esti sentemaj al kortizolo induktitajn stresrespondojn al mediaj stimuloj, kiel ekzemple interagado kun predanto aŭ okupiĝanta pri sekspariĝrito.
#000038
Estas suspektite fare de kelkaj sciencistoj ke GFPoj kaj GFP ŝatas proteinoj komenciĝis kiel elektronorgandonacantoj aktivigitaj per lumo.
Tiuj elektronoj tiam estis uzitaj por reagoj postulantaj lumenergion.
Funkcioj de fluoreskaj proteinoj, kiel ekzemple protekto de la suno, konvertiĝo de lumo en malsamajn ondolongojn, aŭ por signaladoj supozeble evoluis sekundare.
#000039
La incidenco de fluoreskeco trans la vivarbo estas ĝeneraligita, kaj estis studita plej grandskale en filogenetika signifo en fiŝoj.
La fenomeno ŝajnas esti evoluiginta multoblajn tempojn en multoblaj klasifik-grupoj kiel ekzemple en la anguiliformes (angiloj), gobioidei (gobioj kaj kardinalkarpoj), kaj tetradontiforme'ojn (ĉanfiŝoj), kune kun la aliaj klasifik-grupoj diskutitaj poste en la artikolo.
Fluoreskeco estas altagrade genotipical kaj fenotipe varia eĉ ene de ekosistemoj, en salutoj al la ondolongoj elsendis, la padronoj elmontris, kaj la intensecon de la fluoreskeco.
Ĝenerale, la specioj fidantaj sur kamuflaĵo ekspozicias la plej grandan diversecon en fluoreskeco, verŝajne ĉar kamuflaĵo estas unu el la plej oftaj uzoj de fluoreskeco.
#000040
Nuntempe, relative malmulto estas konata ĉirkaŭ la funkcia signifo de fluoreskeco kaj fluoreskaj proteinoj.
Tamen, estas ŝajne ke biofluoreskeco povas servi gravajn funkciojn en signalado kaj komunikado, sekspariĝon, dormetojn, kamuflaĵon, UV-protekton kaj kontraŭoksigenadon, fotoalklimatigon, dinoflagelato reguligon, kaj en koralruĝa sano.
#000041
[ citaĵo bezonis ] Akva biofluorescence
#000042
Akvo absorbas lumon de longaj ondolongoj, tiel ke malpli lumo de tiuj ondolongoj reflektas reen atingi la okulon.
Tial, varmaj koloroj de la vida lumspektro prezentiĝas malpli viglaj ĉe pliigado de profundoj.
Akvo disigas lumon de pli mallongaj ondolongoj, signifante ke pli malvarmetaj koloroj dominas la vidan kampon en la fotika zono.
Lumeco malpliigas 10 faldon kun po 75 m da profundo, tiel ĉe profundoj de 75 m, lumo estas 10% same intensaj kiel ĝi estas sur la surfaco, kaj estas nur 1% tiel intensa je 150 m kiel ĝi estas sur la surfaco.
Ĉar la akvo filtras la ondolongojn kaj intensecon de akvo atinganta certajn profundojn, malsamaj proteinoj, pro la ondolongoj kaj intensecoj de lumo kiujn ili estas kapablaj je absorbado, estas pli bone konvenigitaj al malsamaj profundoj.
Teorie, kelkaj fiŝokuloj povas detekti lumon same profunde kiel 1000 m. Ĉe tiuj profundoj de la afota zono, la nuraj fontoj de lumo estas organismoj mem, dissendante lumon tra kemiaj reakcioj en proceso nomita bioluminesko.
#000043
Ostaj fiŝoj-porvivaĵo en malprofunda akvo, pro porvivaĵo en bunta medio, ĝenerale havas bonan kolorvidon.
Tiel, en malprofundakvaj fiŝoj, ruĝaj, oranĝa, kaj verda fluoreskeco plej verŝajne funkcias kiel komunikilo kun samspeciuloj, precipe surbaze de la granda fenotipa varianco de la fenomeno.
#000045
Multaj fiŝoj kiuj ekspozicias biofluoreskecon, kiel ekzemple ŝarkoj, lacertfiŝo, skorpifiŝo, labredoj, kaj platfiŝoj, ankaŭ posedas flavajn intraokulajn filtrilojn.
Flavaj intraokulaj filtriloj en la lensoj kaj korneo de certaj fiŝoj funkcias kiel long-enirpermesilaj filtriloj, tiel ebligante al la specio kiuj posedas ilin por bildigi kaj eble ekspluati fluoreskecon por plifortigi vidan kontraston kaj padronojn kiuj estas neviditaj al aliaj fiŝoj kaj predantoj tiu manko tiu vida specialiĝo.
Fiŝoj kiuj posedas la necesajn flavajn intraokulajn filtrilojn por bildigado de biofluoreskeco eble ekspluatas lumsignalon de membroj de ĝi aŭ similan funkcian rolon.
Biofluorescent-strukturizado estis aparte elstara en kripte strukturizitaj fiŝoj posedantaj kompleksan kamuflaĵon, kaj tiel multaj el tiuj genlinioj ankaŭ posedas flavajn long-enirpermesilajn intraokulajn filtrilojn kiuj povis ebligi bildigon de tiaj padronoj.
#000046
Plie, estas sugestite ke fluoreskaj histoj kiuj ĉirkaŭas la okulojn de organismo kutimas konverti iluziaĵon de la fotika zono aŭ verda bioluminesko en la afota zono en alarmilon helpi vizion.
#000048
Fluoreskeco servas vastan gamon de funkcioj en koralo.
Fluoreskaj proteinoj en koraloj povas kontribui al fotosintezo transformante alie maltaŭgajn ondolongojn de lumo en tiaj por kiujn la simbiozaj algoj de la koralo povas konduki fotosintezon.
Ankaŭ, la proteinoj povas variadi en nombro tiel tiamaniere kiun lumo iĝas havebla kiel rimedo de fotoalklimatigo.
Simile, tiuj fluoreskaj proteinoj povas posedi antioksidantajn kapacitojn elimini oksigenradikalulojn produktitajn per fotosintezo.
Finfine, tra modulado de fotosintezo, la fluoreskaj proteinoj ankaŭ povas funkcii kiel rimedo da reguligado de la agado de la fotosintezaj algaj simbiontoj de la koralo.
#000049
Alloteuthis subulata kaj Loligo vulgaris, du specoj de preskaŭ travidebla kalmaro, havas fluoreskajn punktojn super iliaj okuloj.
Tiuj punktoj reflektas envenan lumon, kiu povas funkcii kiel rimedo de kamuflaĵo, sed ankaŭ por signalado al aliaj kalmaroj por trejnaj celoj.
#000050
Alia, bon-volita ekzemplo de biofluoreskeco en la oceano estas la hidrozoan Aequorea victoria.
Tiu meduzo vivas en la fotika zono de la okcidenta marbordo de Nordameriko kaj estis identigita kiel aviad-kompanio de verda fluoreska proteino (GFP) fare de Osamu Shimomura.
La geno por tiuj verdaj fluoreska proteinoj estis izolita kaj estas science signifa ĉar estas vaste uzite en genetikaj studoj indiki la esprimon de aliaj genoj.
#000051
Pluraj specioj de manto salikokumas, kiuj estas stomatopodkrustacoj, inkluzive de Lysiosquillina glabriuscula, havas flavajn fluoreskajn markaĵojn laŭ siaj antenaj skvamoj kaj karapaco (ŝelo) ke maskloj ĉi-tie dum minaco montras al predantoj kaj aliaj maskloj.
La ekrano implikas kreskigi la kapon kaj torakon, disvastigante la frapajn alpendaĵojn kaj aliajn maksiliped, kaj etendante la elstarajn, ovalajn antenajn skvamojn laterale, kiu igas la beston prezentiĝi pli granda kaj akcentas siajn flavajn fluoreskajn markaĵojn.
Krome, ĉar profundopliiĝoj, mantsalikokfluoreskeco respondecas pri pli granda parto de la videbla lumo havebla.
Dum sekspariĝritoj, mantsalikoko aktive fluoreskas, kaj la ondolongo de tiu fluoreskeco egalas la ondolongojn detektitajn per iliaj okulpigmentoj.
#000052
Siphonophorae estas ordo de marbestoj de la filumo Hydrozoa kiuj konsistas el specialeca medusoida kaj polip zooido.
Kelkaj sifonoforoj, inkluzive de la genro Erenna kiuj vivas en la afota zono inter profundoj de 1600 m kaj 2300 m, ekspoziciaĵo flavan ĝis ruĝan fluoreskecon en la fotoforoj de sia tentaklo-simila tentilla.
Tiu fluoreskeco okazas kiel kromprodukto de bioluminesko de tiu sama al fotoforoj.
La sifonoforoj ekspozicias la fluoreskecon en frapeta padrono kiu estas utiligita kiel dormeto por altiri predon.
#000053
La raba altamara drakfiŝo Malacosteus niger, la proksime rilatita Aristostomias genro kaj la specioj Pachystomias mikrodon estas kapablaj je kontrolado de la iluziaĵo elsendita de sia propra bioluminesko por generi ruĝan biofluoreskecon de suborbitaj fotoforoj.
Tiu ruĝa fluoreskeco estas nevidebla al aliaj bestoj, kio permesas tiujn drakfiŝan ekstran lumon ĉe malhelaj oceanprofundoj sen altiri aŭ signalado de predantoj.
#000054
La Polkpunkta rano, vaste trovita en la Amazono estis malkovrita esti la unua fluoreska amfibio en 2017.
La rano estas palverda kun punktoj en blanka, flava aŭ helruĝa.
La fluoreskeco de la rano estis malkovrita pretervole en Bonaero, Argentino.
La fluoreskeco estis spurita al nova kunmetaĵo trovita en la limfo kaj haŭto gladas.
La ĉefa fluoreska kunmetaĵo estas hyloin-L1 kaj ĝi donas bluverdan brilon kiam eksponite al viola aŭ transviola malpeze.
Sciencistoj malantaŭ la eltrovaĵo diras ke la fluoreskeco povas esti uzita por komunikado.
Ili ankaŭ opinias ke proksimume 100 aŭ 200 specioj de ranoj estas supozeble fluoreskaj.
#000055
Makaono- ( Papilio) papilioj havas kompleksajn sistemojn por elsendado de fluoreska lumo.
Iliaj flugiloj enhavas pigment-nilitajn kristalojn kiuj disponigas direktitan fluoreskan lumon.
Tiuj kristaloj funkcias por produkti fluoreskan malpeze plej bone kiam ili absorbas radiadon de lazura lumo (ondolongo proksimume 420 Nm).
La ondolongoj de lumo kiun la papilioj vidas la plej bonan egalrilati al la absorbo da la kristaloj en la flugiloj de la papilio.
Tio verŝajnaj funkcioj plifortigi la kapaciton por signalado.
#000056
Papagoj havas fluoreskan plumaron kiu povas esti uzita en amiko signalanta.
Studo utiliganta amik-selektitajn eksperimentojn sur papagetoj ( Melopsittacus undulates) trovis konvinkan subtenon por fluoreska seksa signalado, kun kaj maskloj kaj inoj signife preferante birdojn kun la fluoreska eksperimenta stimulo.
Tiu studo indikas ke la fluoreska plumaro de papagoj ne estas simple kromprodukto de pigmentaĵo, sed anstataŭe adaptita seksa signalo.
Pripensi la kompliketaĵojn de la padoj kiuj produktas fluoreskajn pigmentojn, povas ekzisti signifaj kostoj implikitaj.
Tial, individuoj ekspoziciantaj fortan fluoreskecon povas esti honestaj indikiloj de alta individua kvalito, ĉar ili povas trakti la rilatajn kostojn.
#000057
Araneoj fluoreskas sub UV malpeze kaj posedas enorman diversecon de fluoroforoj.
Rimarkinde, araneoj estas la nura konata grupo en kiu fluoreskeco estas "taksonomie ĝeneraligita, varie esprimita, evolue labila, kaj verŝajne sub selektado kaj eble de ekologia graveco por intraspecifa kaj interspecifa signalado."
Studo de Andrews et al. (2007) rivelas ke fluoreskeco evoluigis multoblajn tempojn trans araneoklasifik-grupoj, kun novaj fluoroforoj evoluantaj dum araneodiversigo.
En kelkaj araneoj, ultraviolaj signalvortoj estas gravaj por predant-predaj interagoj, intraspecifa komunikado, kaj kamuflado kun egalaj fluoreskaj floroj.
Malsamaj ekologiaj kuntekstoj povis preferi inhibicion aŭ pliigon de fluoreskecesprimo, dependante sur ĉu fluoreskeco helpas al araneoj esti kripta aŭ igas ilin pli evidentaj al predantoj.
Tial, natura selektado povus esti reaganta al esprimo de fluoreskeco trans araneospecioj.
#000058
La Mirabilis jalapa floro enhavas violan, fluoreskajn betacianin kaj flavan, fluoreskajn betaksantin.
Sub blanka lumo, partoj de la floro enhavanta nur betaksantin prezentiĝas flavaj, sed en lokoj kie kaj betaksantin kaj betacianin ĉeestas, la videbla fluoreskeco de la floro estas paliĝinta pro internaj lum-filtrantaj mekanismoj.
Fluoreskeco antaŭe estis sugestita ludi rolon en polenigist alogaĵo, aliflanke, estis poste trovite ke la vida signalo de fluoreskeco estas nekonsiderinda komparite kun la vida signalo de lumo reflektita per la floro.
#000059
Klorofilo fluoreskas malforta ruĝeco sub ultraviola lumo.
#000060
Gemoj, mineraloj, povas havi karakterizan fluoreskecon aŭ povas fluoreski alimaniere sub kartondo-ultraviola, longondo ultraviola, videbla lumo, aŭ Rentgenradioj.
#000061
Multaj specoj de kalcito kaj sukceno fluoreskos sub kurtonda UV, longonda UV kaj videbla lumo.
Rubenoj, smeraldoj, kaj diamant ekspoziciaĵo-ruĝa fluoreskeco sub longonda UV, blua kaj foje verda lumo;
diamantoj ankaŭ elsendas lumon sub rentgenradiado.
#000062
Nafto ( nafto) fluoreskas en vico da koloroj, de obtuza-bruno por pezaj petroloj kaj gudras trae al bril-flaveca kaj bluet-blanka por tre malpezaj petroloj kaj kondensaĵoj.
Tiu fenomeno estas uzita en naftoprospektad borado por identigi tre malgrandajn kvantojn de petrolo en borilfortranĉajoj kaj kernprovaĵoj.
#000064
Organikaj solvoj tia antraceno aŭ stilbeno, dissolvita en benzeno aŭ Tolueno, fluoreskas kun ultraviola aŭ gamaradio
La kadukiĝtempoj de tiu fluoreskeco estas de la ordo de nanosekundoj, ĉar la tempodaŭro de la lumo dependas de la vivdaŭro de la ekscititaj statoj de la fluoreska materialo, en tiu kazantraceno aŭ stilbeno.
#000065
[ citaĵo bezonis ] Scintilado estas difinita fulmeto produktita en travidebla materialo per la trairejo de partiklo (elektrono, alfa-partiklo, jono, aŭ alt-energia fotono).
Stilbene kaj derivaĵoj estas utiligitaj en scintilnombriloj por detekti tiajn partiklojn.
Stilbene ankaŭ estas unu el la gajnobildaĵoj uzitaj en tinkturfarblaseroj.
#000066
Fluoreskeco estas observita en la atmosfero kiam la aero estas sub energia elektronbombado.
En kazoj kiel ekzemple la natura aŭroro, altsituaj atomeksplodoj, kaj raket-portitaj elektronkanoneksperimentoj, la molekuloj kaj jonoj formitaj havas fluoreskan respondon al lumo.
#000067
Vitamino-B kun nombro fluoreskas flava.
Toniko fluoreskas blua pro la ĉeesto de kinino.
Elstarigant inko ofte estas fluoreska pro la ĉeesto de piranino.
Monbiletoj, poŝtmarkoj kaj kreditkartoj ofte havas fluoreskajn sekurecotrajtojn.
#000068
Fluorescent lights were first available to the public at the 1939 New York World's Fair. Improvements since then have largely been better phosphors, longer life, and more consistent internal discharge, and easier-to-use shapes (such as compact fluorescent lamps). Some high-intensity discharge (HID) lamps couple their even-greater electrical efficiency with phosphor enhancement for better color rendition.[citation needed]
#000070
White light-emitting diodes (LEDs) became available in the mid-1990s as LED lamps, in which blue light emitted from the semiconductor strikes phosphors deposited on the tiny chip. The combination of the blue light that continues through the phosphor and the green to red fluorescence from the phosphors produces a net emission of white light.[citation needed]
#000071
Glow sticks sometimes utilize fluorescent materials to absorb light from the chemiluminescent reaction and emit light of a different color.[51]
#000072
Many analytical procedures involve the use of a fluorometer, usually with a single exciting wavelength and single detection wavelength. Because of the sensitivity that the method affords, fluorescent molecule concentrations as low as 1 part per trillion can be measured.[52]
#000073
Fluorescence in several wavelengths can be detected by an array detector, to detect compounds from HPLC flow. Also, TLC plates can be visualized if the compounds or a coloring reagent is fluorescent. Fluorescence is most effective when there is a larger ratio of atoms at lower energy levels in a Boltzmann distribution. There is, then, a higher probability of excitement and release of photons by lower-energy atoms, making analysis more efficient.
#000074
Usually the setup of a fluorescence assay involves a light source, which may emit many different wavelengths of light. In general, a single wavelength is required for proper analysis, so, in order to selectively filter the light, it is passed through an excitation monochromator, and then that chosen wavelength is passed through the sample cell. After absorption and re-emission of the energy, many wavelengths may emerge due to Stokes shift and various electron transitions. To separate and analyze them, the fluorescent radiation is passed through an emission monochromator, and observed selectively by a detector.[53]
#000075
Fluorescence in the life sciences is used generally as a non-destructive way of tracking or analysis of biological molecules by means of the fluorescent emission at a specific frequency where there is no background from the excitation light, as relatively few cellular components are naturally fluorescent (called intrinsic or autofluorescence). In fact, a protein or other component can be "labelled" with an extrinsic fluorophore, a fluorescent dye that can be a small molecule, protein, or quantum dot, finding a large use in many biological applications.[54]
#000076
The quantification of a dye is done with a spectrofluorometer and finds additional applications in:
#000077
When scanning the fluorescent intensity across a plane one has fluorescence microscopy of tissues, cells, or subcellular structures, which is accomplished by labeling an antibody with a fluorophore and allowing the antibody to find its target antigen within the sample. Labelling multiple antibodies with different fluorophores allows visualization of multiple targets within a single image (multiple channels). DNA microarrays are a variant of this.
Immunology: An antibody is first prepared by having a fluorescent chemical group attached, and the sites (e.g., on a microscopic specimen) where the antibody has bound can be seen, and even quantified, by the fluorescence.
FLIM (Fluorescence Lifetime Imaging Microscopy) can be used to detect certain bio-molecular interactions that manifest themselves by influencing fluorescence lifetimes.
Cell and molecular biology: detection of colocalization using fluorescence-labelled antibodies for selective detection of the antigens of interest using specialized software, such as CoLocalizer Pro.
#000078
Fingerprints can be visualized with fluorescent compounds such as ninhydrin or DFO (1,8-Diazafluoren-9-one). Blood and other substances are sometimes detected by fluorescent reagents, like fluorescein. Fibers, and other materials that may be encountered in forensics or with a relationship to various collectibles, are sometimes fluorescent.
#000080
Fluorescent penetrant inspection is used to find cracks and other defects on the surface of a part. Dye tracing, using fluorescent dyes, is used to find leaks in liquid and gas plumbing systems.
#000081
Fluorescent colors are frequently used in signage, particularly road signs. Fluorescent colors are generally recognizable at longer ranges than their non-fluorescent counterparts, with fluorescent orange being particularly noticeable.[60] This property has led to its frequent use in safety signs and labels.
#000082
Fluorescent compounds are often used to enhance the appearance of fabric and paper, causing a "whitening" effect. A white surface treated with an optical brightener can emit more visible light than that which shines on it, making it appear brighter. The blue light emitted by the brightener compensates for the diminishing blue of the treated material and changes the hue away from yellow or brown and toward white. Optical brighteners are used in laundry detergents, high brightness paper, cosmetics, high-visibility clothing and more.
#000083
Absorption-re-emission atomic line filters use the phenomenon of fluorescence to filter light extremely effectively.
Microbial art, using fluorescent bacteria
Mössbauer effect, resonant fluorescence of gamma rays
Organic light-emitting diodes can be fluorescent
Phosphor thermometry, the use of phosphorescence to measure temperature.
#000084