Mergite en la ĝuo de tiuj bonaj libroj, oni devus levi la okulojn por momento por admiri la tre mirigan kombinaĵon de industrio kaj aŭtoritato en unu viro kiu alportis ilin en ekziston.
#000002
La apogo de Halliwell al la kinejo tra liaj libroj kaj sezonoj de "oraj oldkantoj" sur Kanalo 4 gajnis lin premioj de la London Film Critics' Circle (Londono la cirklo de Film Critics), la Brita Filminstituto kaj postmorta BAFTA.
#000004
Naskita en Bolton, Lancashire en 1929, Halliwell estis ensorĉita per filmoj de frua aĝo.
Li kreskis dum la Golden Age of Hollywood (Ora Aĝo de Holivudo), la periodon kiam la grandaj studioj produktis filmojn kaj larĝ-okulaj kinejo-vizitantoj pakis la revpalacojn.
Halliwell kaj lia patrino Lily iris preskaŭ noktaj al la kinejo, kiu ofertis al ili fuĝon de la sinistra realeco de vivo en fulg-kovrita muelejurbo.
#000006
En 1939, Halliwell gajnis stipendion al Bolton School kaj post ŝtatservo li studis English Literature en St Catharine's College, Cambridge.
Kiel juna viro li estis gaja, ofte entuziasma individuo kiu administris filmsociojn, rezultis en amatoraj teatroproduktadoj kaj inspiris tiujn ĉirkaŭ li kun sia ŝajne senfina entuziasmo por la kinejo.
#000007
Post diplomiĝado kun 2:1 honorgrado, Halliwell laboris nelonge por Picturegoer revuo en Londono antaŭ revenado al Kembriĝo por administri la Rex Kinejon de 1952 ĝis 1956.
Sub lia administrado ĝi iĝis ekstreme populara ĉe la Kembriĝa studenta komunumo, montrante klasikajn kaj selektitajn filmojn kiel ekzemple La Blua Anĝelo , Citizen Kane kaj Destry Rides Again .
La Kembriĝa Vespernovaĵoj raportis, "studentoj sentiĝis siaj periodoj en Kembriĝo estis nekompletaj sen la semajna vizito al la Rex."
#000008
En 1955, post kiam la brita cenzuristo malpermesis la Marlon Brando filmon The Wild One , Halliwell aranĝis ke Kembriĝaj magistratoj por taksus la bildon.
Ili poste donis al li specialpermeson kaj la Rex iĝis la nura kinejo en Britio por montri la filmon.
#000009
Halliwell eniris la Rango-Organizon en 1956 sur trijara praktikantkurso, post kiu li iĝis filmpublicisto por la firmao.
En 1958, li aliĝis al Southern Television kaj estis subtenita al Granadan Television jaron poste, kie li restis dum la venontaj tridek jaroj, ĉe iliaj oficoj en Golden Square de Londono.
Li geedziĝis kun Ruth Porter en 1959 kaj ili havis unu filon.
#000010
Komence nomumis la asistanton de Cecil Bernstein, la reputacio de Halliwell por ampleksa kinejscio kondukis al li akirante la rolon de Film Adviser al la spektaklo Cinema de Granado, kio estis la plej populara artprogramo en televido dum la 1960-aj jaroj.
Li ricevis respondecon por aĉetado de televidekspozicioj kaj en 1968 iĝis la ĉefa filmaĉetanto por la tuta ITV reto, rolo kiujn li konservis dum la 1970-aj jaroj kaj la plej multaj el la 1980-aj jaroj.
#000011
Vojaĝante al Holivudo dufoje jare por rigardi la plej malfruajn televidpilotojn kaj filmproponojn kaj al komercfoiroj en Cannes kaj Montekarlo, Halliwell iĝis grava ludanto en la televidindustrio.
Televidmogolo Sir Paul Fox diris de li
#000012
mi ne povas laŭdi Leslie sufiĉe por sia etiko, por liaj traktadkapablecoj, kaj por lia kono de la industrio.
La studioj aprezis lin kiel kolega profesiulo kaj havis bonege, grandan respekton por li sur ĉiuj niveloj.
#000013
En 1982, ĉe la invito de Jeremy Isaacs, li iĝis aĉetanto kaj horplanisto de US filmoj por Channel 4.
En harmonio kun la intenco de la kanalo alparoli specialistospektantaroj, Halliwell temigis ĉefe la 1930-aj jarojn kaj 40'ojn.
Dum la venontaj malmultaj jaroj la kanalo montris centojn da selektitaj filmoj en sezonoj, kun multaj titoloj lanĉite fare de produktoroj kiel ekzemple Samuel Goldwyn Jnr, Frank Launder kaj Sidney Gilliat.
Kinejadorantoj kaj kritikistoj egale tre aprezis la klopodojn de Halliwell, kun Jeremy Isaacs diraĵo kiun li faris "nesuperitan kontribuon" al la sukceso de la kanalo.
La Brita Filminstituto donis al Halliwell premion en 1985 "por la selektado kaj akiro de filmoj kun vido al kreiva planado."
Verkinto kaj filmhistoriisto Jeffrey Richards skribis
#000014
Por amantoj de la ora epoko de la kinejo kiel mi, Channel 4 iĝis fonto de nemiksita ĝojo kiel temp kaj denove unu renkontis filmojn kiujn oni ĉiam nur legis pri kaj neniam atendis vidi.
#000015
La kunulo de la Kinejovizitanto
#000017
Publikigita en 1965, la pionira laboro de Halliwell vendis dekmilon kopiojn dum sia unua kuro, inkluzive de kvar mil en Usono.
Dum la venontaj dek jaroj la libro akiris reputacion kiel la numero unu fonto por filminformoj.
Multaj kritikistoj deliris pri lia laboro sed aliaj estis malpli entuziasmaj, detektante malgrandajn splitojn de subjektiveco inter la faktoj, same kiel biason direkte al pli malnovaj filmoj.
Halliwell redaktis naŭ eldonojn de la kunulo.
#000018
Gene Siskel skribis en 1975
#000019
Ekzistas bonevoluinta interkonsento inter filmskribistoj kiuj The Filmgoer's Companion de Leslie Halliwell estas la unuopaĵo plej valora konsultverko en filmo."
#000020
Charles Champlin de la Los Angeles Times skribis en 1979, "La referer bezonas feron volas por kontroli nur unu fakton."
kaj televidprezentisto Denis Norden diris" ke la kunulo de La Kinejovizitanto estas al filmoj kio
#000021
Unue publikigita en 1977, tiu libro asimilis kapsulinformojn pri proksimume 8,000 anglalingvaj titoloj.
Antaŭ la tempo de la morto de Halliwell en 1989, la Filmo-Gvidisto duobliĝis en grandeco.
Li agnoskis siajn antaŭulojn en la enkonduko al la unua eldono,
#000022
Aldone al ricevi multe laŭdas por lia laboro, Halliwell venis sub fajron de ĵurnalistoj kaj kritikistoj por siaj trafaj komentoj kaj aroganta sinteno en pli lastatempaj filmoj.
Lia devoteco al la Golden Age of Hollywood (Ora Aĝo de Holivudo) forlasis lin ĉiam pli for el tuŝo kun modernaj sintenoj.
Delonga observanta filmkritikisto Philip franco skribis ke Halliwell "ne estas akademiulo, kritikisto aŭ cineaste, sed prefere filmentuziasmulo, viro kiu scias la kreditaĵojn pri ĉio sed la valoron de tre malgranda."
Jim Emerson de la Chicago Tribune nomita Halliwell "io de grumbletema maljuna angla konfuzoldulo ...
li malofte havas io ajn bonan por diri koncerne iun filmon faritan post 1960".
#000024
La tria enciclopeda laboro de Halliwell komenciĝis vivon kiel la Teleguide en 1979.
Seniluziigite kun la unua eldono, Halliwell enirita kun Sunday Telegraph kritikisto Philip Purser por produkti Halliwell's Television Companion, kiu kuris por pli malproksimaj du eldonoj en 1982 kaj 1985.
La tria eldono, publikigita fare de Grafton en 1986, inkludis pli ol 12,000 kontribuojn.
#000025
Halliwell retiriĝis de la televidindustrio en 1986 sed daŭre redaktis siajn filmgvidistojn.
Li skribis regulan televidartikolon por la Daily Mail en 1987 kaj publikigis kelkajn historiajn kaj kritikajn verkojn koncerne la kinejon;
li ankaŭ publikigis tri volumojn de fantomrakontoj inspiritaj fare de M. R. James.
#000026
Tiu listo de la ŝatfilmoj de Leslie Halliwell estis origine publikigita en la kvina eldono de la Filmo-Gvidisto.
#000028
"mi scias ke homoj pensas ke mi estas malmoderna.
Kaj mi nur esperas ke mi estas malĝusta ĉirkaŭ la maniero kiel en kiu televido hodiaŭ estas gvidita.
Sed la respondo kuŝas kun publiko kaj kion ili finfine akceptos ...
ili havas la sur ŝaltilon."
#000030
" Dr Jekyll kaj Mr Hyde [1931] havas eksciton kaj eltrovemon en ĉiu kadro: ekzistas neniu maniero entute en kiu ĝi povus esti plibonigita per la teknikoj de la okdekaj.
#000031
"Nostalgio estas nur laŭmoda vorto priskribi ion kiuj homoj finfine lernis aprezi ĉar ĝi estis prenita for de ili."
#000032
" La Cento de Halliwell kaj Halliwell's Harvest estas diligentaj al la propono ke arto ne devus esti malestimita ĉar ĝi estas populara."
#000033
Halliwell's Film Guide estas meciita en la novelo Snuff de Irvine Welsh, koncerne izolitan viron kies vivo estas bazita sur spektado de ĉiu filmo de la libro.
#000034