Soner parolis al aŭ majstra orakolo, aŭ sorĉisto, aŭ psikologia geniulo. “Se ili scias, kion mi povas pensi ĉe ĉiu paŝo, ili povas esti nur unu el ĉi tiuj tri.”
#000031
“Mi ne estas orakolo. Ankaŭ mi ne estas Sorĉisto. Mi ne estas psikologo, kaj tute ne geniulo.”
#000033
Soner provis sencigi ĉi tiujn vortojn. Jes, li ne parolis kun orakolo aŭ sorĉisto, la viro kun kiu li parolis povis esti nur saĝulo, kiu komprenis la profundajn sekretojn de la vivo.
#000041
“... kio estas la vivo, oni ne povas instrui ĝin, nur vi povas trovi ĝin. Per serĉado. Vi perdos ĉion unu post la alia Soner.”
#000046
Serra ... La bela Serra ruĝiĝis de pento; ĉirkaŭbrakis la nudan korpon de Deniz iom pli.
#000060
“Silentu!” diris la viro freneziĝanta. “Kiel vi povus fari ĉi tion al mi? Ĉu vi ne hontas rideti al mia vizaĝo, dormante kun mi? Mi ankoraŭ amas vin, tamen ne povas kulpigi vin!”
#000064
Tamen, Tero. Estontece mi precizigos mian lokon, eble de spaco.
#000084