Wikipedia's Geography as translated by GramTrans
#000000
Geografio (de greka γεωγραφία, geographia, laŭlitere "teropriskribo" [1] ) estas kampo de scienco dediĉita al la studo de la teroj, la ecoj, la loĝantoj, kaj la fenomenoj de la Tero.
La unua persono uzanta la vorto- "γεωγραφία" estis Eratosteno (276-194 a.K.).
Kvar historiaj tradicioj en geografia esplorado estas spaca analizo de la naturulo kaj la homaj fenomenoj (geografio kiel la studo de distribuo), regionstudoj (lokoj kaj regionoj), studo de la hom-tera rilato, kaj esploras en la tersciencoj.
Tamen, moderna geografio estas tute-ampleksanta disciplino kiu ĉefe serĉas kompreni la Teron kaj ĉiujn siaj homaj kaj naturaj kompleksecoj - ne simple kie objektoj estas, sed kiel ili ŝanĝiĝis kaj estis.
Geografio estis nomita "la monddisciplino" kaj "la ponto inter la homo kaj la fizika scienco ".
Geografio estas dividita en du ĉefbranĉojn:
homa geografio kaj fizika geografio.
#000001
Tradicie, geografiistoj estis rigarditaj laŭ la saman manieron kiel kartografoj kaj homoj kiu studloknomoj kaj nombroj.
Kvankam multaj geografiistoj estas edukitaj en toponimio kaj ĉarologio, tio ne estas ilia ĉefa okupiteco.
Geografiistoj studas la spacon kaj la tempan datumbaz distribuadon de fenomenoj, procezoj, kaj ecoj same kiel la interagado de homoj kaj sian medion.
Ĉar spaco kaj loko influas gamon da temoj, kiel ekzemple ekonomiko, sano, klimato, plantoj kaj bestoj;
La interfaka naturo de la geografia aliro dependas de atentemo al la rilato inter fizikaj kaj homaj fenomenoj kaj ĝiaj spacaj padronoj.
#000002
scii de koro tuta registro plena de ili ne faris, en si mem, konsistigi iu ajn geografiisto.
Geografio havas pli altajn celojn ol tio: ĝi serĉas klasifiki fenomenojn (egale de la naturulo kaj de la politika mondo, en tiel malproksima kiel ĝi temas pri ĉi-lasta), komparibli, ĝeneraligi, supreniri de efikoj al kialoj, kaj, en fari tion, por spuri eksteren la naturajn leĝojn kaj por marki iliajn influojn sur viro.
Tio estas "priskribo de la mondo" - kiu estas Geography.
En vorto Geography estas Scienco - aĵo ne de nuraj nomoj sed de argumento kaj racio, de kialo kaj efiko.
#000003
Ekzakte ĉar ĉiuj fenomenoj ekzistas en tempo kaj tiel havi historion, ili ankaŭ ekzistas en spaco kaj havas geografion.
#000004
Geografio kiel disciplino povas esti dividita larĝe en du ĉefajn duavicajn kampojn:
homa geografio kaj fizika geografio.
La unua plejparte temigas la finkonstruitan medion kaj kiel homoj kreas, vido, administras, kaj influospacon.
Ĉi-lasta ekzamenas la naturan medion, kaj kiel organismoj, klimato, grundo, akvo, kaj terformoj produktas kaj interrilatas.
La diferenco inter tiuj aliroj kondukis al tria kampo, media geografio, kiu kombinas la fizikon kaj la homan geografion, kaj aspektas ĉe la interagoj inter la medio kaj homoj.
#000005
Fizika geografio (aŭ fisiografio) temigas geografion kiel terscienco.
Ĝi planas kompreni la fizikajn problemojn kaj la temojn de litosfero, hidrosferon, atmosferon, Pedosferon, kaj tutmondan flaŭron kaj faŭno padronojn ( biosfero).
#000006
Fizika geografio povas esti dividita en multajn larĝkategoriojn, inkluzive de:
#000007
Homa geografio estas branĉo de geografio kiujn fokusoj en la studo de padronoj kaj procezoj kiuj formas la homan socion.
Ĝi ampleksas la homajn, politikajn, kulturajn, sociajn, kaj ekonomiajn aspektojn.
#000008
Homa geografio povas esti dividita en multajn larĝkategoriojn, kiel ekzemple:
#000009
Diversaj alflugoj al la studo de homa geografio ankaŭ ekestis tra tempo kaj inkludas:
#000010
Integra geografio estas la branĉo de geografio kiu priskribas la spacajn aspektojn de interagoj inter homoj kaj la natura mondo.
Ĝi postulas komprenon de la tradiciaj aspektoj de la fiziko kaj la homa geografio, same kiel la manieron kiel kiujn homaj socioj konceptigas la medion.
#000011
Integra geografio aperis kiel ponto inter la homo kaj la fizika geografio, kiel rezulto de la kreskanta specialiĝo de la du sub-kampoj.
Krome, ĉar homa rilato kun la medio ŝanĝiĝis kiel rezulto de tutmondiĝo kaj teknologia ŝanĝo, nova aliro estis necesa por kompreni la varian kaj dinamikan rilaton.
Ekzemploj de areoj de esplorado en la media geografio inkludas:
akutadministrado, media administrado, daŭripovo, kaj politika ekologio.
#000012
Geokomputiko estas branĉo de geografio kiu aperis ekde la kvanta revolucio en geografio en la mez-1950-aj jaroj.
Geokomputiko implikas la uzon de tradiciaj spacaj teknikoj uzitaj en kartografio kaj topografio kaj ilia petskribo al komputiloj.
Geokomputiko fariĝis ĝeneraligita kampo kun multaj aliaj disciplinoj, uzante teknikojn kiel ekzemple GIS kaj distancsondado.
Geokomputiko ankaŭ kaŭzis revivigon de kelkaj geografiosekcioj, precipe en Norda-Ameriko kie la subjekto havis malkreskantan statuson dum la 1950-aj jaroj.
#000013
Geokomputiko ampleksas grandan areon de kampoj implikitaj kun spacaj analizo-, kiel ekzemple Kartografio, Geografiaj informsistemoj (GIS), distancsondado, kaj GPS (GP).
#000014
Regiona geografio estas branĉo de geografio kiu studas la regionojn de ĉiuj grandecoj trans la Tero.
Ĝi havas dominan priskriban karakteron.
La ĉefcelo estas kompreni, aŭ difini la unikecon, aŭ kvaliton de speciala regiono kiu konsistas el naturaj same kiel homaj elementoj.
Estas atentita ankaŭ al regionigo, kiu kovras la bonordajn teknikojn de spaclimado en regionojn.
#000015
Regiona geografio ankaŭ estas konsiderita certan alflugon al studo en geografiaj sciencoj (similaj al kvantaj aŭ kritikaj geografioj, por pli da informoj vidas Historion de geografio).
#000016
Ĉar spacaj interrilatoj estas ŝlosilo al tiu sinoptika scienco, mapoj estas esenca ilo.
Klasika kartografio estis ligita per pli moderna aliro al geografia analizo, komputilaj geografiaj informsistemoj (GIS).
#000018
En ilia studo, geografiistoj utiligas kvar interelateitajn alirojn:
#000019
Sistemaj - grupoj geografia scio en kategoriojn kiuj povas esti esploritaj tutmonde.
Regionajn - Ekzamenas sistemajn rilatojn inter kategorioj por specifa regiono aŭ loko sur la planedo.
Priskribajn - Simple precizigas la lokojn de ecoj kaj populacioj.
Analizaj - Demandas kial ni trovas ecojn kaj populaciojn en specifa geografia areo.
#000020
Kartografio studas la reprezentadon de la surfaco de la Tero kun abstraktaj simboloj (mapokreado).
Kvankam aliaj subdisciplinoj de geografio dependas de mapoj por prezentado de siaj analizoj, la fakta kreado de mapoj estas sufiĉe abstrakta por esti rigardita aparte.
Kartografio kreskis de kolekto de redaktado de teknikoj en faktan sciencon.
#000021
Kartografoj devas lerni kognan psikologion kaj ergonomion por kompreni kiuj simboloj peras informojn pri la Tero plej efike, kaj kondutpsikologion por persvadi la legantojn de siaj mapoj por reagi al la informoj.
Ili devas lerni geodezion kaj sufiĉe progresintan matematikon por kompreni kiel la formo de la Tero influas la misprezenton de mapo simboloj projekciis sur plata surfaco por spektado.
Ĝi povas esti dirita, sen multe da konflikto, ke kartografio estas la semo de kiu la pli granda kampo de geografio kreskis.
La plej multaj geografiistoj citos infantempan fascinon kun mapoj kiel fruan signon kiun ili finus supren en la kampo.
#000022
Geografiaj informsistemoj (GIS) interkonsento kun la stokado de informoj pri la Tero por aŭtomata rehavigo de komputilo, en preciza maniero konvena al la celo de la informoj.
Aldone al ĉiuj la aliaj subdisciplinoj de geografio, GIS-specialistoj devas kompreni komputilscienco- kaj datenarsistemojn.
GIS revoluciigis la kampon de kartografio: preskaŭ ĉiu mapkreado nun estas farita kun la asistado de iu formo de GIS-softvaro.
GIS ankaŭ rilatas al la scienco de utiligado de GIS-softvaro kaj GIS-teknikoj por reprezenti, analizi, kaj antaŭdiri la spacajn rilatojn.
En tiu kunteksto, GIS signifas Geographic Information Science.
#000023
Distancsondado estas la scienco de akirado de informoj pri La Teraj ecoj de mezuradoj faritaj ĉe distanco.
Malproksime delikataj datenoj venas en multaj formoj, kiel ekzemple satelitfiguraĵo, aerfotado, kaj datenoj akiritaj de porteblaj sensiloj.
Geografiistoj ĉiam pli uzas malproksime sentis datenojn por akiri informojn pri la tersurfaco, oceano de la Tero, kaj atmosfero, ĉar ĝi:) liveras objektivajn informojn ĉe gamo da spacaj skvamoj (lokaj ĝis tutmondaj), b) disponigas sinoptikan vidon de la areo de intereso, c) permesas aliron al malproksimaj kaj nealireblaj ejoj, d) disponigas spektrajn informojn ekster la videbla parto de la elektromagneta spektro, kaj e) faciligas studojn de kiel ecoj/areoj ŝanĝiĝas dum tempo.
Malproksime delikataj datenoj povas esti analizitaj aŭ sendepende de, aŭ lige kun aliaj ciferecaj datentavoloj (ekz., en Geographic Information System).
#000024
Geostatistics interkonsento per kvanta datuma analitiko, specife la apliko de statistika metodaro al la esplorado de geografiaj fenomenoj.
Geostatistics estas uzita grandskale en gamo da kampoj, inkluzive de hidrologio, geologio, nafto esplorado, veteranalizo, urboplanado, loĝistiko, kaj epidemiologio.
La matematika bazo por geostatistikoj venas de aretanalizo, Lineara diskriminanta analitiko kaj ne-parametric statistikaj testoj, kaj gamo da aliaj subjektoj.
Aplikoj de geostatistikoj dependas peze de geografiaj informsistemoj, precipe por la interpolado (takso) de nemezuritaj punktoj.
Geografiistoj faras rimarkindajn kontribuojn al la metodo de kvantaj teknikoj.
#000025
Geografiaj kvalitaj metodoj, aŭ etnografiaj esplorteknikoj, estas uzitaj fare de homaj geografiistoj.
En kultura geografio ekzistas tradicio de utiligado de kvalitaj esplor teknikoj, ankaŭ uzitaj en antropologio kaj sociologio.
Kursanobservaĵo kaj profundaj intervjuoj provizas homajn geografiistojn per kvalitaj datenoj.
#000026
La plej malnovaj konataj mondmapoj originas reen ĝis antikva Babelo de la 9-a jarcento a.K.
La plej konata babilona mondmapo, aliflanke, estas la Imagino Mundi de 600 a.K.
La mapo kiel rekonstruite de Eckhard Unger montras Babelon sur la Eŭfrato, ĉirkaŭita de cirkla termaso montranta Asirion, Urartu [15] kaj plurajn grandurbojn, en victurno ĉirkaŭita de "amara rivero" ( Okeano), kun sep insuloj aranĝitaj ĉirkaŭ ĝi formi sep-pintan stelon.
La ĉemetita teksto mencias sep eksterajn regionojn preter la ĉirkaŭa oceano.
La priskriboj de kvin el ili pluvivis.
Kontraste al la Imagino Mundi, pli frua babilona mondmapo devenanta de la 9-a jarcento a.K. prezentis Babelon kiel esti pli norde de la centro de la mondo, kvankam ĝi ne estas certa kio tiu centro laŭsupoze reprezentis.
#000027
La unua rigora sistemo de latitudo kaj longitud linioj estas kreditita al Hiparko.
Li utiligis seksagesimal sistemon kiu estis derivita de babilona matematiko.
La meridianoj estis subdividitaj en 360°, kun ĉiu grado plue subdividis 60′ ( protokolo).
Por mezuri la longitudon ĉe malsama loko sur la Tero, li proponis uzi eklipsojn por determini la relativan diferencon en tempo.
La ampleksan mapadon de la romianoj ĉar ili esplorus novajn terojn poste disponigus altnivelan de informoj por Ptolemeo por konstrui detalajn atlasojn.
Li etendis la laboron de Hiparko, uzante kradsistemon en siaj mapoj kaj adoptante longon de 56.5 mejloj por grado.
#000029
De la tria jarcento pluen, ĉinaj metodoj de geografia studo kaj verkado de geografia literaturo iĝis multe pli kompleksaj ol kio estis trovita en Eŭropo en la tempo (ĝis la 13-a jarcento).
Ĉinaj geografiistoj kiel ekzemple Liu An, Pei Xiu, Jia Dan, Shen Kuo, Fan Chengda, Zhou Daguan, kaj Xu Xiake skribis gravajn disertaĵojn, ankoraŭ de la 17-an jarcenton progresintaj ideoj kaj metodoj de Okcidentstila geografio estis adoptitaj en Ĉinio.
#000030
Dum la Mezepoko, la falo de la romia imperio kaŭzis ŝanĝon en la evoluo de geografio de Eŭropo ĝis la islama mondo.
Islamaj geografiistoj kiel ekzemple Mohamedo al-Idrisi produktis detaligis mondmapojn (kiel ekzemple Tabula Rogeriana), dum aliaj geografiistoj kiel ekzemple Yaqut al-Hamawi, Al-Biruni, Ibn Batuta, kaj Ibn-Ĥaldun disponigis detalajn raportojn pri iliaj vojaĝoj kaj la geografion de la regionoj kiujn ili vizitis.
Turka geografiisto, Mahmud al-Kashgari desegnis mondmapon sur lingva bazo, kaj poste tiel faris Piri Reis ( Piri Reis-mapo).
Plue, islamaj akademiuloj tradukiĝis kaj interpretis la pli fruajn verkojn de la romianoj kaj la grekoj kaj establis la House of Wisdom (Domo de Wisdom) en Bagdado por tiu celo.
Abū Zayd al-Balkhī, origine de Balkh, fondis la "Balkhī lernejon" de surtera mapado en Bagdado.
Suhrāb, malfruan dekan jarcenton islama geografiisto akompanis libron de geografiaj koordinatoj, kun instrukcioj por farado de rektangula mondmapo kun ekvirektangula projekcio aŭ cilindra egaldistanca projekcio.
#000031
La eŭropa Age of Discovery (Aĝo de Discovery) dum la 16-a kaj la 17-a jarcentoj, kie multaj novaj teroj estis malkovritaj kaj raportoj fare de eŭropaj esploristoj kiel ekzemple Kristoforo Kolumbo, Marko Polo, kaj James Cook revivigis deziron al kaj preciza geografia detalo, kaj pli solidajn teoriajn fundamentojn en Eŭropo.
La problemo alfrontanta kaj esploristojn kaj geografiistojn trovis la latitudon kaj longitudon de geografia loko.
La problemo de latitudo estis solvita antaŭ longe sed tio de longitudo restis;
konsenti pri kiu nul meridiano devus esti estis nur parto de la problemo.
Estis lasite al John Harrison solvi ĝin inventante la kronometron H-4 en 1760, kaj poste en 1884 por la Internacia Meridiano-Konferenco por adopti de kongreso la Greenwich-meridianon kiel nul meridianon.
#000033
La 18-a kaj la 19-an jarcentojn estis la tempoj kiam geografio iĝis agnoskita kiel diskreta akademia disciplino, kaj iĝis parto de tipa universitat instruplano en Eŭropo (aparte pariza kaj Berlino).
La evoluo de multaj geografiaj socioj ankaŭ okazis dum la 19-a jarcento, kun la fundamentoj de la Société de Géographie en 1821, [27] la Reĝa Geografia Societo en 1830, [28]
Russian Geographical Society en 1845, [29]
Usona Geografia Societo en 1851, [30] kaj la National Geographic Society en 1888.
La influo de Immanuel Kant, Alexander von Humboldt, Carl Ritter, kaj Paul Vidal de la Blache povas esti viditaj kiel grava turnopunkto en geografio de filozofio ĝis akademia temo.
#000034
Dum la pasintaj du jarcentoj, la akceloj en teknologio kun komputiloj kaŭzis la evoluon de geomatic'oj.
kaj novaj praktikoj kiel ekzemple kursanobservaĵo kaj geostatistikoj estanta integrigita en la paperaro de geografio da iloj.
En la Okcidento dum la 20-a jarcento, la disciplino de geografio ekzamenis kvar gravajn fazojn:
media determinismo, regiona geografio, la kvanta revolucio, kaj kritika geografio.
La fortaj interfakaj ligiloj inter geografio kaj la sciencoj de geologio kaj botaniko, same kiel ekonomiko, sociologio kaj demografio ankaŭ kreskis multe, aparte kiel rezulto de Earth System Science kiu serĉas kompreni la mondon en holisma vido.
#000035
Terglobaj navigada satelita sistemoj (GNSS)
#000039
Geografio (de la grekaj vortoj γη [ge] = "tero", kaj γραφειν [grafejn] = "priskribi") estas scienco, kiu studas la strukturon kaj fizikajn ecojn de la tersurfaco kaj ilian interagon kun la homaj agoj. Ĝi do priskribas la spacajn strukturojn kaj okazaĵojn sur la tersurfaco, la efektojn de tiuj strukturoj kaj okazaĵoj al la homa agado, kaj la efektojn de homa agado al la tersurfaco. La geografio do kombinas naturajn kaj sociajn sciencojn. Ĝi kreas konceptojn por la komprenado kaj la solvado de problemoj inter la homoj kaj ilia medio.
#000040
Ĉefceloj de la geografio estas eltrovo de manieroj de racia teritoria organizo de la socio kaj naturekspluatado, kreado de fundamentoj por strategio de ekologie sendanĝera evoluo de la socio. Gravaj objektoj de geografiaj esploroj estas interagoj de la homo kaj la naturo, regularo de dislokigo kaj influo de la komponentoj de geografia medio en loka, regiona, nacia, kontinenta, oceana kaj tutmonda niveloj. Sciencisto, kiu okupiĝas pri geografio, nomiĝas geografo.
#000041
Laŭ historiaj dokumentoj la signifo de geografiaj scioj estis unue rekonata de la antikvaj grekoj. Oni raportas pri Anaksimandro el Mileto, ke li estis la unua, kiu desegnis mapon de la tero kaj de la maroj ĉirkaŭ 550 a.K. Herodoto el Halikarnasos (484 – 424 a.K.) verkis multajn geografiajn raportojn. Ptolemeo (ĉirkaŭ 100 ĝis ĉirkaŭ 175) kolektis topografiajn sciojn kaj indikis kiel desegni mapojn. La konojn de la grekoj uzis poste la romianoj. En la mezepoko oni forgesis en Eŭropo pri geografio, kiel ankaŭ pri aliaj sciencoj. Nur el la imperio de Ĉinujo kaj la oriento venis novaj impulsoj.
#000042
La moderna geografio estis fondita de Bartholomäus Keckermann (1571–1608) kaj Bernhard Varenius (1622–1650). Ili evoluigis terminaron, distingis inter kutima geografio (geographia generalis) kaj regiona geografio aŭ scio pri landoj (geographia specialis). Ili rigardis popolojn, ŝtatojn kaj ejojn el spaca, historia kaj ankaŭ religia kunteksto.
#000043
La epoko de klerismo subtenis klarigprovojn de naturaj efikoj pere de sciencistoj kiel Johann Gottfried Herder (1744–1803) kaj Georg Forster (1754–1794). Anton Friedrich Büsching (1724–1763) verkis la dekunuvoluman Neue Erdbeschreibung (Nova terpriskribo) kun priskribo de landoj kaj ties ekonomioj. Alexander von Humboldt (1769–1859) kaj Carl Ritter (1779–1859) fine fondis la modernan sciencan ekonomion. Ferdinand von Richthofen (1833–1905) difinis geografion kiel la scienco pri la tersurfaco kaj de la aĵoj kaj aspektoj rilataj al ĝi[1]. La geografoj Alfred Kirchhoff (1838–1907) kaj Friedrich Ratzel (1844–1904) jam profitis la sciojn de Darwin.
#000044
Per la kreskinta fakdivido en la 20-a jarcento estiĝis la multeco de nuntempaj partofakoj kaj ĉefe la divido inter fizika geografio kaj homa geografio. Ekde la 1960-aj jaroj geografio estas pli kaj pli uzata kiel aplikita scienco kaj ĝiaj temoj rilatas pli kaj pli al urba desegnado, evoluigo de kamparo aŭ mediprotektado.
#000046
Kutime oni dividas geografion je du grandaj branĉoj: je fizika geografio kaj soci-ekonomia geografio.
#000049
Fizika geografio esploras la strukturon kaj fizikajn ecojn de la tera surfaco, ĝiajn naturajn ingrediencojn: reliefojn, grundojn, akvejojn, naturajn mediojn ktp. Ĝin konsistigas:
Biogeografio, kiu ampleksas elementojn de biologio kaj ekologio
Geomorfologio, kiu kombinas geologion kaj terfizikon
Hidrologio kontinenta kaj mara (oceanografio)
Pedologio, kun elementoj de edafologio kaj geomorfologio, ktp.
#000050
Biogeografio, kiu ampleksas elementojn de biologio kaj ekologio
Geomorfologio, kiu kombinas geologion kaj terfizikon
Hidrologio kontinenta kaj mara (oceanografio)
Pedologio, kun elementoj de edafologio kaj geomorfologio, ktp.
#000051
Soci-ekonomia geografio pristudas teritorian organizon de la socio en diversaj landoj, regionoj, lokoj. Ĝi dispartiĝas je:
#000052
Ofte oni parolas ankaŭ pri Matematika geografio, kies partoj estas Kartografio kaj Topografio, aŭ apartenigas tion al fizika geografio.
#000053
Aparta direkto estas Regiona geografio, kiu esploras geografion de apartaj regionoj. Ĝia celo estas priskribi geografion de la regionoj komplekse: kaj de la fizika, kaj de la soci-ekonomia flankoj.
#000054
Geografio estas unu el antikvaj sciencoj. La unuaj provoj por naturscienca klarigo de geografiaj fenomenoj apartenas al grekaj filozofoj de la Mileta skolo (6-a jc. a.K.) — Taleso, Anaksimandro k.a.
#000056
Jen listo de kelkaj elstaraj vojaĝantoj kaj esploristoj:
#000057
Kelkaj plej gravaj geografiaj malkovroj, en kronologia ordo:
#000059
Tiuj ĉi diskutoj estas ĝis nun aktualaj por geografio kaj ludas gravan rolon en la scienco. Supozeble, ili ne havas unuecan solvon. Multaj geografiaj diskutoj estas lokitaj en terminologio, klasifikado kaj aliaj ŝajne formalaj aferoj. Tamen terminologio kaj klasifikado estas fakte esenco de teoriaj vidpunktoj de diversaj sciencistoj: tiel malantaŭ diskuto pri terminoj ofte staras sciencaj skoloj, teorioj kaj hipotezoj.
#000060
Difino de geografio kiel scienco: ĉu tia scienco ekzistas; kio estas la studobjekto ĝia.
Difino de "geografia kovro", difino de ĝi diferencige de geosferoj de la Tero.
Difino de la sistemo de geografiaj sciencoj, loko de certaj sciencoj ene de tiu sistemo kaj ilia signifo por la ceteraj sciencoj.
Esenco de geografio kiel unueca scienco, se tiu ekzistas; ĝiaj celoj, taskoj kaj studobjektoj.
Teoria geografio, se tiu ekzistas, kaj kiu scienco povas tiel nomiĝi. Ekzisto de komungeografiaj teorioj.
Difino de la nocio "mapo", diferenco de mapo disde aliaj modeloj, esenco de kartografia esplormetodo.
#000061
Listo de urboj laŭ lando
#000062
↑ „Wissenschaft von der Erdoberfläche und den mit ihr in ursächlichem Zusammenhang stehenden Dingen und Erscheinungen“
#000063