Sprajilo estas speco de liverado sistemo kiu kreas aerosol nebulon de likvaj partikloj.
Tio estas uzita kun ladskatolo aŭ botelo kiu enhavas utilan ŝarĝon kaj fuzaĵon sub premo.
Kiam la valvo de la ujo estas malfermita, la utila ŝarĝo estas devigita el malgranda truo kaj aperas kiel aerosolo aŭ nebulo.
Ĉar fuzaĵo disetendiĝas por elpeli la utilan ŝarĝon, nur iom da fuzaĵo vaporiĝas ene de la ladskatolo por konservi konstantan premon.
Ekster la ladskatolo, la gutetoj de fuzaĵo vaporiĝas rapide, forlasante la utilan ŝarĝon suspendita kiel fajnegaj partikloj aŭ gutetoj.
Tipaj utilŝarĝaj likvaĵoj liveritaj laŭ tiu maniero estas insekticidoj, senodorigiloj kaj farboj.
#000001
Disŝprucigilo estas simila aparato prefere ol kiu estas premizita per man-funkciigitpumpilo de stokita fuzaĵo.
#000002
La konceptoj de aerosolo verŝajne iras same malproksime reen kiel 1790.
La unua kiun sprajilo povas patenti estis koncedita en Oslo en 1927 al Erik Rotheim, norvega kemia inĝeniero, [1] [2] kaj usona patento estis koncedita por la invento en 1931.
La patentrajtoj estis ŝanĝitaj al usona firmao en 100,000 norvegaj kronoj.
La Norvega Poŝto, Posten Norge, festis la inventon emisiante stampon en 1998.
#000003
Se aerosolskatoletoj estus simple plenigitaj kun kunpremita gaso, ĝi aŭ bezonus esti ĉe danĝere alta aerpremo kaj postuli speciala premuj dezajnon (like en gasbotelegoj), aŭ la kvanto de utila ŝarĝo en la ladskatolo estus malgranda, kaj rapide malplenigus.
Kutime la gaso estas la vaporo de likvaĵo kun bolpunkto iomete sub la nivelo de ĉambra temperaturo.
Tio signifas ke ene de la premizita povas, la vaporo povas ekzisti en ekvilibro kun it groca likvaĵo ĉe premo kiu estas pli alta ol atmosfera premo (kaj kapabla forpeli la utilan ŝarĝon), sed ne danĝere alta.
Kiel gasellasiĝoj, ĝi tuj estas anstataŭigita per vaporiĝanta likvaĵon.
Ĉar la fuzaĵo ekzistas en likva formo en la ladskatolo, ĝi devus esti miksebla kun la utila ŝarĝo aŭ dissolviĝis en la utila ŝarĝo.
En gasviŝtukoj, la fuzaĵo mem funkcias kiel la utila ŝarĝo.
La fuzaĵo en gasviŝtuko povas estas ne "kunpremita aerumi" kiel foje supozite, sed kutime aŭreolalkano.
#000006
Modernaj sprajilproduktoj havas tri gravajn partojn: la ladskatolo, la valvon kaj la aktuarion aŭ butonon.
La ladskatolo estas plej ofte lakita stanplato (ŝtalo kun tavolo de stano) kaj povas esti farita de du aŭ tri pecoj el metalo krispigita kune.
Aluminioskatoloj ankaŭ estas oftaj kaj estas ĝenerale uzitaj por pli multekostaj produktoj.
La valvo estas krispigita al la rando de la ladskatolo, kaj la dezajno de tiu komponento estas grava en determinado de la ŝprucaĵofteco.
La aktuario estas malĝojigita fare de la uzanto por malfermi la valvon;
fonto fermas la valvon denove kiam ĝi estas liberigita.
La formo kaj grandeco de la ajuto en la aktuario kontrolas la disvastiĝon de la sprajilo.
#000008
De difino, sprajiloj liberigas sian fuzaĵon dum uzo.
Kelkaj ne-aerosolaj alternativoj inkludas la sekvantajn indikis malsupre.
#000009
Enpakado kiu uzas piŝtan bariersistemon de CCL Industries aŭ EarthSafe de Crown Holdings ofte estas selektita por tre viskozaj produktoj kiel ekzemple post-eferveskaj hargelatenoj, viskozaj kremoj kaj locioj, manĝdisvastiĝoj kaj industriproduktoj kaj sigelaĵoj.
La ĉefavantaĝo de tiu sistemo estas ke ĝi eliminas gastrapenetron kaj certigas apartigon de la produkto de la fuzaĵo, konservante la purecon kaj integrecon de la formuliĝo dum sia konsumantvivotempo.
La piŝta bariersistemo ankaŭ provizas koheran flukvanton per minimuma produktoreteno.
#000010
Alia speco de liverado de sistemo estas la saketo-en-skatolo- (aŭ BOV, saketo-sur-valvo teknologio) sistemo kie la produkto estas apartigita de la premizanta agento kun hermetike hermetika, plurtavola lamenigita saketo, kiu konservas kompletan formuliĝintegrecon kiun tiel nur pura produkto estas liverita.
Inter ĝiaj multaj avantaĝoj, la saketo-en-skatolo kiun sistemo etendas al la komsumlimdato de produkto, estas taŭga por tute-sintena, (360-grada) liverante, trankvila kaj ne-timinda senŝargiĝo.
Tiu saketo-en-skatolsistemo estas uzita en la enpakado de medikamento, industriulo, domanaro, dorlotbestoprizorgo kaj aliaj produktoj kiuj postulas kompletan apartigon inter la produkto kaj la fuzaĵo.
#000011
Nova evoluo estas la 2K (du komponento) aerosolo.
2K aerosolaparato havas ĉefan komponenton stokita en ĉefa kamero kaj dua komponento stokita en akcesoraĵujo.
Kiam aplikilo aktivigas la 2K aerosolon rompante la akcesoraĵujon, la du komponentoj miksas.
La 2K aerosolo povas havas la avantaĝon por livero de reaktivaj miksaĵoj.
Ekzemple, 2K reaktiva miksaĵo povas uzi malaltan molekulpezon
monomero, oligomer, kaj funkciemigita malalta molekula polimero produkti finan trans-ligitan altan molekulpezpolimeron.
2K aerosolskatoleta pliiĝsolido kontentigas kaj liveras altajn spektaklajn polimerproduktojn, kiel ekzemple resanigeblaj farboj, ŝaŭmas, kaj gluojn.
#000012
Ekzistas tri ĉefaj temoj de sanzorgo ligita al aerosolskatoletoj:
#000013
Aerosolenhavo povas esti konscie enspirita por atingi ebrion de la fuzaĵo (konata kiel enspiraĵfitraktado aŭ "blovado").
Vokante ilin "konservitan aeron" aŭ "ladskatoloj da premaero" povis misinformi la senscian por opinii ke ili estas sendanĝeraj.
Fakte, morto rezultiĝis el tia misuzo.
Aerosolbrulvundo kiun vundoj povas esti kaŭzitaj de la ŝprucigado de aerosolo rekte sur la haŭto, en praktiko foje vokis "glazura".
Izovarma vastiĝo igas la aerosolenhavon malvarmetiĝi rapide dum forlasado de la ladskatolo.
La fuzaĵoj en aerosolskatoletoj estas tipe kombinaĵoj de sparkigeblaj gasoj kaj povas kaŭzi fajrojn kaj eksplodojn.
#000014
En Usono, ne-malplenaj aerosolskatoletoj estas konsideritaj danĝera rubo.
#000015
Sprajilo estas ŝprucilo, kiu konsistas el metala aŭ plasta botelo kaj kiu eligas sian fluidan enhavon en formo de ŝaŭmo aŭ ŝprucaĵo, etkvante.
#000018
La boteltipon fasonis usona ĥemiisto Lyle D. Goodhue kaj liaj kunlaborantoj en 1941 por disŝpruci vermicidojn kaj insekticidojn. Patentigo okazis en 1943. Oni uzas tiun ilon ekde tiam por diversaj uzoj: bonodorigo, laktokrema ŝaŭmo...
#000019
Partoj de la aerosola botelo estas la ekstera ujo, ventilo, merĝotubo kaj subprema, fluida gasa pelaĵo. La fluida produkto estas plej ofte miksita kun la pelgaso. Kiam la ventilo malfermiĝas, tiu miksaĵo moviĝas supren kaj forlasas la ventilon. La pelgaso vaporiĝas en la aeron kaj diserigas je fajnaj eroj la produkton.
#000020
Ĉe ŝaŭmaj produktoj, ekzemple razŝaŭmo, la pelgaso kaj la produkto aperas kune en formo de emulsio. Dum ellaso el la botelo, la likvaĵo vaporiĝas kaj ŝaŭmigas la miksaĵon.
#000021
Oni uzis kiel pelgason klorajn, fluorajn hidrokarbonojn, kiujn oni nomas ankaŭ freonoj. Tiuj estis malpermesitaj en 1978 en Usono pro ties damaĝaj efikoj al naturo. Sciencaj esploroj montris, ke la klor-fluoraj hidrokarbonoj en la stratosfero funkcias katalize por disigo de la ozonmolekuloj (O3). La malpermeso poste disvastiĝis al Eŭropo kaj aliaj landoj.
#000022
La usona kaj eŭropaj regnoj uzas post la malpermeso karbondioksidon kaj hidrokarbonojn kiel pelgasojn. Oni ankaŭ kreis aerosolajn botelojn, en kiuj la pelgaso estas aerpremo estigata per manmovata pumpileto.
#000023