Koffi ne pretendis verki beletraĵon, sed bele kaj alloge raportas sian sukcesan trairadon studentan, ekde Vogan ĝis Lome, per ĝusta kaj belstila Esperanto. Kreivecon la aŭtoro sufiĉe prezentas, ĉar signifoplene vortfaradas, uzante taŭge kaj trafe la multfacetajn lingvorimedojn.
Estas agrable tralegi De vilaĝo al ĉefurbo kaj konstati, ke la studanto, kiu „ne elektis esti mizerulo”, plen- umis precize la esperigan konsilon
de Zamenhof: „... nur rekte, kuraĝe kaj ne flankiĝante ni iru la vojon celitan”.
#000004