Unu aparte interesa trajto de esperanta muziko estas, ke ĝi ofte spegulas la movadon kaj la komunumon de parolantoj de nia lingvo. La bitalbumo En Esperantujo de ĴeLe traktas ĝuste pri agrablaj rememoroj kaj travivaĵoj de la duopo ekde 1987 pere de Esperanto.
#000000
La albumo estas aranĝita tiel, ke ĝi ŝajnas kvazaŭ vojaĝo tra Esperantujo. Ĝi komenciĝas per saluta kanto, "Salut' al vi, amikoj". Sekve venas la kanto kiu donas nomon al la albumo, kun nostalgia melodio kaj teksto pri la agrabla etoso de Esperantujo.
#000001
"Via Ravo" rakontas pri renkontiĝo kaj disiĝo, bone konata de la Esperanta komunumo en diasporo tra la mondo. Esperanta komunumo estas plena de homoj, kies karaktero estas rimarkinda. Unu el tiuj homoj estas "La Solulo", simpatia kun multaj hobioj, kaj tre okupata pri sia ena mondo.
#000003
Amo ankaŭ havas spacon en Esperantujo. "Pensis Mi" estas kanto kun melodio tre delikata kaj bela amdeklara teksto kiu priskribas feliĉan amrilaton. "Danĝera Gluo", male, rakontas pri la danĝera gluo kiu ligas paron en toksan amrilaton, kaj havas interesan rokenrolan melodion.
#000004
Por plenumi tiun mankon, oni povas iri al... "Ho, Renkontiĝo" de esperantistoj, kiam amikoj kune festas kaj ĝuas la vivon. Bedaŭrinde tempo pasas rapide, kaj oni haste adiaŭis, sed "Ne Interparolis" kun ŝatata homo, kiun oni ne revidos dum longa tempo. Tiel estas la vivo. Sed Esperantaj renkontiĝoj havas tradicion, kiu mildigas tiun problemon: dancado. Per danco la esperantistoj interagas kaj amuziĝas sen interparoli, kaj ĉiuj kunportas dolĉajn rememorojn hejmen, do "Dancu kun Mi"!
#000006