Wade-Giles: Shuai-chiao) estis la esprimo apartenas al la jaka luktad stilo de Pekino, Tjanĝino kaj Baoding de Hebeja Provinco en la Norda Ĉinia Ebenaĵo kiu estis kodigita fare de Shan Pu Ying (善撲营 La Bataliono de Ekscelenco en Catching) de la Nei Wu Fu (内務府, Interna Administracio-Unuo de Imperia Domanaro-Sekcio).
En moderna uzokutimo ĝi ankaŭ estas la generalo Mandarena ĉina esprimo por iu formo de luktado, kaj interno kaj ekstere de Ĉinio.
Kiel gentnomo, povas esti utiligite kovri diversajn stilojn de luktado praktikita en Ĉinio en la formo de luktosport sistemo aŭ sporto.
La arto estis enkondukita en Suda Ĉinio en Respublikana epoko poste 1911.
#000001
La plej frua ĉina esprimo por luktado, "jǐao dǐ" ( 角抵, korno kornobatado), rilatas al maljunega sporto en kiu konkursantoj portis kornecan kapilaron kun kiun ili provis kornobati siajn kontraŭulojn.
Legendo deklaras ke "jiaodi" estis uzita en 2697 a.K. fare de la armeo de la Yellow Emperor al sango la soldatoj de ribelarmeo gvidita fare de Chi You.
En pli postaj tempoj, junularoj ludus similan ludon, kopiante la konkursojn de bredbrutaro, sen la kapilaro.
Jiaodi estis priskribita kiel origina fonto de luktado kaj lastaj formoj de luktosporto en Ĉinio.
#000002
"Jiao-Lio" (角力) unue estis referenceita en la Classic of Rites (Klasikaĵo de Ritoj) [3] dum la Dinastio Zhou.
Jiao-Lio kompletigis ĵetantajn teknikojn kun strikoj, blokoj, komuna kluzinstalaĵo kaj atakoj sur prempunktoj.
Tiuj ekzercoj estis trejnitaj en la vintro fare de soldatoj kiuj ankaŭ trejnis arkpafadon kaj studis armean strategion.
#000003
Jiao-Lio poste iĝis publika sporto tenita por tribunalamuziĝo same kiel por rekrutado de la plej bonaj batalantoj.
Konkurantoj luktis unu la alian en ŝvelinta platformo postulis " Florgirlandtain " la ebla kompenso de esti dungitaj kiel korpogardisto al la imperiestro aŭ luktosportinstrukciisto por la Imperia Militistaro.
Jiao-Lio estis instruita al soldatoj en Ĉinio dum multaj jarcentoj kaj ĝia populareco inter la militistaro garantiis ĝian influon sur pli posta ĉina luktosporto tra la fino de la Qing-dinastio.
#000004
La esprimo "shuai jiao" estis elektita fare de la Centra Guoshu Akademio (Zhong Yang Guo Shu Guan-中央國術館) de Nankingo en 1928 kiam konkurencreguloj estis normigitaj.
La arto daŭre estas instruita en la polico kaj armeaj akademioj de Ĉinio.
#000005
La vorto "shuai", 摔, por "ĵetos sur la grundo", dum "jiao" povas esti unu el du karakteroj: la unua kaj pli aĝa, 角, reprezentas " kornojn " kaj la dua kaj lastatempa, 跤, signifas "luktu aŭ ekskurseton uzantan la gambojn".
En moderna ĉina Shuai Jiao estas ĉiam skribita uzante la pli lastatempajn karakterojn 跤, kaj devus esti tradukita kiel "por ĵeti sur la grundo tra batalado kun gamboj".
La uzo de la karaktero 角 estas ĉar en la plej frua formo de Shuaijiao, ludantoj eluzis kaskon per kornoj kaj ĉef-kornobatado estis permesita.
Tiu formo de Shuaijiao estas nomita "Ciyou Xi".
#000006
Shuaijiao povas esti dividita en la sekvajn stilojn:
#000007
Dambe, Istunka, kanaria luktado, senegala luktado
#000028