NASK 2013 estis luma fasko el kulturo, amuzaĵo kaj amikeco, okazinta de la 26a de junio ĝis la 5a de julio meze de la urbo Raleigh en la usona ŝtato Norda Karolino.
#000001
Mi estas tre feliĉa pro mia decido partopreni en tiu prestiĝa kursaro jam longedaŭra, komencita en la jaro 1969 kaj daŭre okazigata de la fonduso Esperantic Studies Foundation. Ĝi estis mirinda okazo por praktiki nian lingvon. Partoprenis ĉirkaŭ 50 homoj, ĉefe el Usono, sed ankaŭ el Aŭstralio, Barato, Brazilo, Ĉilio, Kanado, Kolombio, Koreio, Kubo, Germanio kaj Meksiko. Tamen ne gravis la deveno: ni ĉiuj estis anoj de granda familio ligita de frateca amo! Mi ĝoje amikiĝis kun multaj homoj, kaj mi sentis min hejme.
#000002
La postbazan kaj meznivelan kursojn instruis Lee Miller kaj Derek Roff. Mi frekventis la superan kurson, gvidatan de la klera kaj entuziasma d-ro José Antonio Vergara. Mi estas ravita pro la kurso kaj pro la fakto, ke la amindaj usonanoj serioze studas kaj parolas Esperanton!
#000004
Grava temo de nia kurso estis diskuto pri la rolo por Esperanto en la moderna mondo. Interalie ni analizis eseojn de Trevor Steele (Ĉu malesperi?, LOdE, 2011, No10), José Antonio Vergara (Esperanto estas multe pli valora ol speco de malangla aŭ identecofonto de supozata “popolo”, LOdE, 2011, No11) kaj Jorge Camacho (La zombia lingvo, aperinta en Libera Folio).
#000005
En la liberaj posttagmezoj ni faris ekskursojn tra la urbocentro, vizitis interesajn muzeojn kaj spektis artfajraĵojn okaze de la datrevenfesto de la sendependiĝo de Usono. Dum la artaj vesperoj ni multe amuziĝis per filmoj, kantoj, ludoj. Ni do havis tre bonan tempon dum la neforgesebla NASK 2013!
#000007
Ĉe NASK, oni fariĝas familian rondon, subtenante unu la alian. Estas taŭge, ke Nazaré tiel bone priskribas tion, por sciigi la mondon kiel aferoj elrulighas tie. Plejparte, NASK alogas homojn kiuj emocie pretas partopreni kiel familianjo, akcepti fratecan amon, kaj redoni ĝin en frateco – *subtenante ankaŭ aliulojn*. Pli bone, ke ĉiuj sciu kiel ni interagas, kaj tiel, tiuj, kiuj ne felichus tie, ne malshparos la monon veni, kaj foriri seniluziite.
#000019
Sed, ne gravas. Montru la partoprenantoj la rezulton de tiel bla rekontiĝo.
#000024
Mi invitas vin partopreni NASK-on kaj renkonti “unu grandan rondon familian”.
#000031
Tre bone impresis min la entuziasmo, organiza efiko kaj instruaj lertoj de la konstanta NASK-teamo. Danke al la loka organizanto, al nia evento venis profesia jhurnalistino kiu amplekse raportis pri ghi:
#000035
En unu el la lecionoj de la supera kurso, kies instruanto mi estis, Phil Dorcas (prezidinto de Esperanto-USA) rakontis al ni tre kortushan sperton. Kadre de sia loka eksterrilata agado, la membroj de la Esperanto-grupo en Dallas partoprenas la solenan memoradon al la viktimoj de la holokausto en Texas. En la ceremonio, dum multaj horoj diversaj partoprenantoj sinsekve legas la unuopajn nomojn de falintoj en la amasmurdado, char multaj familioj komplete pereis en tiu terura violento kaj do ne plu restas familianoj de tiuj viktimoj kiuj zorgus pri ilia memorado. Do aliaj, tute senrilataj personoj alprenas la respondecon vochlegi iliajn nomojn agnoske al ilia iama ekzisto, celebre al ilia homa digno. La nomoj de la Esperantaj viktimoj estas legitaj de nunaj esperantuloj. Tiu rakonto profunde emociigis min, char mi komprenis tion kiel esprimon de la “granda rondo familia”, de la kunhomeco kiun Zamenhof chiam elstarigis kiel la veran kialon malantau nia Esperanto.
#000038
Krom instruado, NASK celas specife krei komunumon de Esperanto-parolantoj dum mallonga tempo por ebligi konstantan kaj ĉiutagan uzadon de la lingvo konversacie. En tia medio la ideo de “frateca amo” ne estas stranga. Ĉu nur religiuloj aŭ sektanoj kapablas ami siajn gefratojn?
#000042