Propono ligi la hispan-usonan militon
#000003
Máximo Gómez estis naskita en la urbo Baní, en la provinco de Peravia, en la Dominika Respubliko.
Dum liaj dekaĝulaj jaroj, li interligis en la bataloj kontraŭ la oftaj haitiaj trudeniroj de Faustin Soulouque en la 1850-aj jaroj.
Li estis trejnita kiel oficiro de la Hispana Armeo ĉe la Zaragoza Militista Akademio (hispana).
Li alvenis origine en Kubo kiel kavalerio oficiro - kapitano - en la hispana armeo kaj batalis kune kun la hispanaj trupoj en la Dominika Aneksado-Milito (1861-1865).
Post kiam la hispanaj trupoj estis venkitaj kaj fuĝis de la Dominika Respubliko en 1865 preter ordo de reĝino Isabel II, multaj subtenantoj de la Aneksionisto kaŭzas maldekstron kun ili, kaj Maximo Gomez movis sian familion al Kubo.
#000005
Gomez retiriĝis de la hispana armeo kaj baldaŭ prenis supren la ribelantkialon en 1868, helpanta transformi la armeajn taktikojn kaj strategion de la kuba armeo de la konvencia aliro preferita fare de Thomas Jordan kaj aliaj.
Li donis al la kuba Mambises ilian plej timitan taktikon: La " Maĉeta Akuzo".
#000006
La 26-an de oktobro 1868 en Pinos de Baire, Gomez plugvidis Machete Charge piedon, embuskante hispanan kolonon kaj detruante ĝin.
La hispana armeo estis terurita de tiuj pagendaĵoj ĉar la plimulto (ekzistis almenaŭ 200 hispanaj viktimoj en la atako) estis infanteriotrupoj, plejparte soldatservantoj, kiuj estis timemaj de esti tranĉitaj malsupren per la maĉetoj.
Ĉar al la kuba armeo ĉiam mankis sufiĉaj pafaĵoj, la kutima bataltekniko devis pafi foje kaj tiam ŝargas la hispanojn.
#000007
En 1871 Gómez gvidis kampanjon malplenigi Guantanamon de fortoj lojalaj ĝis Hispanio, aparte la riĉaj kafokultivistoj - plejparte je franca deveno kies iliaj prapatroj fuĝis de Haitio post kiam la haitianoj buĉis la francojn.
#000008
Gómez aranĝis sangan sed sukcesan kampanjon, kaj la plej multaj el liaj oficiroj daŭriĝis por iĝi prominentaj oficiroj, inkluzive de Antonio kaj José Maceo, Adolfo Flor Crombet, Policarpo Pineda "Rustán", kaj multaj aliaj.
#000009
Sekvante la morton en batalo de generalmajoro Ignacio Agramonte y Loynáz en majo 1873, Gómez supozis la ordonrajton pri la armea distrikto de la provinco de Camaguey kaj ĝia fama Cavalry Corps.
Sur unue inspektado de la trupoj kiujn li finis ili estis la plej bone edukitan kaj disciplinis en la ĝermanta indiĝena kuba armeo kaj signife kontribuus al la milito por sendependeco.
#000010
En la paŭzo inter la du kubaj sendependeco-militoj, Gómez tenis okazlaboron en Jamajko kaj Panamo (inter ili, li kontrolis la brigadon de laboristoj dum la konstruado de la Panamakanalo), sed restis kiel aktiva ludanto por la kialo de kuba sendependeco, same kiel tio por la resto de Antiloj.
Ekzemple, kiam Porto-Riko travivis periodon de severa politika subpremo en 1887 de la hispana guberniestro de la tempo, Romualdo Palacio (kiu kaŭzis la areston de multaj lokaj politikaj gvidantoj, inkluzive de Román Baldorioty de Castro), Gómez ofertis siajn servojn al Ramón Emeterio Betances, la antaŭa instiganto de la unua por-sendependeca cirkulado de la insulo, la Grito de Lares, kaj kiu estis ekzilita en Parizo tiutempe.
Gómez vendis la plej multajn el siaj propraj havaĵoj por financi ribelon en Porto-Riko, kaj volontulis por gvidi iujn ajn puertorikajn soldatojn havis tian ribelon okazas.
La ribelo estis rigardita kiel nenecesa poste en la jaro, kiam la hispana registaro memoris Palacion de oficejo por esplori pagendaĵojn de misuzo de potenco de sia parto, sed Gómez kaj Betances establis amikecon kaj loĝistikan rilaton kiuj daŭris ĝis la morto de Betances en 1898.
#000011
Gómez pliiĝis al la rango de Generalísimo [1] de la kuba armeo - rango simila al tiu de Captain General aŭ en modernaj esprimoj tiu de General of the Army (Generalo de la armeo) - pro lia pli bona armea gvidado.
#000012
Li adaptiĝis kaj formaligis la senpreparajn armeajn taktikojn kiuj unue estis utiligitaj fare de hispanaj gerilanoj kontraŭ la armeoj de Napoleon Bonaparte en kohezia kaj ampleksa sistemon sur kaj la taktika kaj strategia nivelo.
La koncepto de ribelo kaj ribelo, kaj la malsimetria naturo de tio povas esti spurita intelekte al li.
#000013
Li estis pafita en la kolo en 1875, transpaŝante la fortikan limon aŭ Trocha de Júcaro en la sudo ĝis Morón en la Nordo;
gvidante la malsukcesan provon invadi okcidentan Kubon.
Post tio li ĉiam eluzis kaptukon ĉirkaŭ sia kolo por kovri la kuglotruon, kiu restis malferma post resanigado (li kutime ŝtopis ĝin kun tufo de kotono).
Lia dua kaj lasta vundo venis en 1896 batalante en la kamparaj lokoj ekster Havano kompletigante sukcesan invadon de okcidenta Kubo.
#000014
Li estis pafvundita nur dufoje dum 15 jaroj da gerilo kontraŭ malamiko longe ĉefo en laborforto kaj loĝistiko.
En kontrasto, lia plej fidinda oficiro kaj vickomandanto, Lt.
Ĝen. Antonio Maceo y Grajales, estis pafita 27 fojojn en la sama interspaco de tempo, kun numero 26 estante la mortvund.
La filo de Gómez kaj la adjutanto de Maceo, Francisco Gómez y Toro - moknomita "Panchito" - estis mortigita provante reakiri la mortan korpon de Maceo en batalo, decembron 7, 1896.
#000015
Baldaŭ post, Gómez efektivigis alian militadoteknikon kiu pruvis esti alkureganta por kripligaj hispanaj ekonomiaj interesoj en Kubo tiutempe: forbruligaj sukerkanbienoj kaj aliaj strategiaj agrikulturaj aktivaĵoj.
Li propre abomenis la ideon de "scenaro por pafi la produkton de la laboro de niaj laboristoj dum pli ol 200 jaroj en kelkaj horoj", sed rebatis ke, surbaze de la stato de mizero la plej multaj el tiuj laboristoj daŭre travivis, se tio estis la prezo por pagi por reakiri ilin de la ekonomia sistemo kiu sklavigis ilin, tiam ¡ Bendita maro Lan teon! "
#000016
La 5-an de marto 1898, la Generalkapitano de Kubo, Ramón Blanco y Erenas, proponis ke Gómez kaj liaj kubaj soldatoj aliĝu al li kaj al la hispana armeo en mallogado de Usono spite al la hispan-usona milito.
Blanco apelaciis al la komuna heredaĵo de la kubanoj kaj la hispana, kaj promesis al la insulo aŭtonomion ĉu la kubanoj helpus kontraŭbatali la amerikanojn.
Blanco deklaris: "Kiam hispanoj kaj kubanoj ni trovas nin malfavoraj al fremduloj de malsama raso, kiuj estas de avara naturo ...
La supera momento venis en kiu ni devus forgesi preter diferencoj kaj, kun hispanoj kaj kubanoj kuniĝis por la konsidero de sia propra defendo, mallogas la invadanton.
Hispanio ne forgesos la noblan helpon de siaj kubaj filoj, kaj post kiam la eksterlanda malamiko estas forpelita de la insulo, ŝi, kiel ama patrino, ampleksos en ŝi armas novan filinon inter la nacioj de la Nova Mondo, kiu parolas la saman lingvon, praktikas la saman kredon, kaj sentas la saman noblan hispanan sangon prizorgitan traen ŝiaj vejnoj."
Gómez rifuzis adheri al la plano de Blanco.
#000017
Ĉe la fino de la kuba Sendependeco-milito en 1898 li demisiis al vilao ekstere de Havano.
Li rifuzis la prezidentan nomumon kiu estis ofertita al li en 1901, kaj kiu li estis atendita venki senopona, plejparte ĉar li ĉiam malŝatis politikon kaj post kiam 40 jaroj da porvivaĵo en Kubo li daŭre sentis ke esti Dominik-portitaj ke li ne devus esti la ĝentila gvidanto de Kubo.
#000018
La portretgracioj de Gómez kuba valuto en la 10 peso-monbileto.
#000021
La brita alternativroko grupo Maxïmo Park, nomis sin post parko en Florido kiu estis nomita en lia honoro.
#000022
Sekundara eduklernejo estas nomita laŭ li en lia hejmurbo de Baní, Dominika Respubliko.
#000024
Ekzistas statuo en la antaŭparto de la Instituto Preuniversitario en Camaguey, Kubo, kie li vidiĝas sur ĉevalo kie lia koltuko galopas dum armitan kvazaŭ gvidante "maĉetakuzon".
#000027
Cubana de Aviación Flight 455
2006-08-kuba translokigo de prezidenta imposto
#000030
Komisiono por Asistado al Libera Kubo
#000031
Je lia 16jariĝo kuniĝis al la hispana armeo kiu batalis kontraŭ la haitia invado de Faustine Soulouque atingante la grandon de alferezo.
#000034
Kiam la hispana armeo estis venkita en 1865 kaj foriris al Kubo kaj Portoriko, Gómez translokiĝis al Kubo.
#000035
Eniris en la framasonan loĝion kaj dum la Krio de Yara en 1868 unuigis la kubajn sendependentistojn.
#000036
La plej grava agado estis la "invado al Okcidento (de Kubo)" per la taktiko bruligi la sukerkanplantejojn por damaĝi la hispanajn bienistojn.
#000037
Post la kurta regado de la prezidanto de la Ĉe-Milita Respubliko de Kubo, Juan Bautista Spotorno, Gómez aplikis la prezidentan dekreton pri submetado je mortpuno al kiu ajn kuba militisto kiu intencus prezenti propoziciojn kiuj ne estus bazitaj sur la kuba sendependeco. Kunlaboris kun José Martí ĝis lia morto dum milito por la kuba sendependiĝo. Malgraŭ li naskiĝis en Domingo, Gómez estas konsiderata kiel filo de la Kuba Patrio.
#000038