Le sosia de Putyin time, que on deveni aggressive e le occidera, quando on le vide
#000001
Dum tote le mundo specta Vladyimir Putyin, su sosia proba evitar le attention, proque ille time esser occidite.
#000002
Post le attaccos contra Ukraina le sol sosia professional de Putyin, Slawek Sobala, 53 annos es anxie a su securitate – scribe le jornal hungare Metropol secundo le Daily Star. Le homine polonese time, que le ukrainianos vivente in su citate natal Wroclaw e le demonstrantes contra le guerra le miscera con Putyin e pote tornar se contra ille in cata momento. “Illes me diceva plure vices, que io appare como Putyin e ora io time, que illes deveni furiose o aggressive e illes me occidera quando illes me vide” – diceva Sobala.
#000003
Le sosia se describe del resto como un homine allegre e pacific e anque ille non es de accordo con le guerra. Le homine de 53 annos gere un firma de livration, le labor de imitation le servi solo como un addition.
#000004
UEA malfrue, la 27-an de februaro, post longa pripensado publikigis deklaron pri la milito en Ukrainio. La deklaro rapide renkontis kritikon de multaj esperantistoj, ĉar ĝi estas ampleksa sed senenhava, kaj eĉ ne mencias Ukrainion aŭ Rusion.
#000007
Festado de la tago de sendependeco en Ukrainio.
#000008
En sia deklaro UEA klarigas, ke la asocio ”ne prenas politikajn poziciojn, krom pledi por la justeco de egalrajtiga internacia komunikilo”. Anstataŭ alvoki la atakantojn ĉesi mortigi homojn, UEA alvokas ”en nia propra konscio elradikigi antaŭjuĝojn kaj malamon al konatoj kaj nekonatoj”.
#000009
Por alveni al tia mondoskua deklaro la estraro de UEA bezonis plurajn tagojn:
#000010
Laŭ li UEA en sia deklaro elektis ”mezan vojon”. Baldaŭ tamen ekprotestis esperantistoj, kiuj trovis la tekston komplete nenidira. Erin Piateski en komento en publika Facebook-diskuto skribis:
#000014
– Tio estas la meza vojo, ĉu? Meza inter kio, mi scivolas? Nur unu popolo suferas atakon nun, nur unu lando en orienta Eŭropo estas atakata, kaj oni eĉ ne donis la dignon al tiuj lando kaj popolo, diri la nomon (Ukrainio, kaj la ukrainoj, memevidente). Ĉu oni vere ne povas klare esprimi solidarecon kun la ukrainoj kiuj timas por siaj vivoj? Ĉu vere ne? Oni ne devis fini la mesaĝon kun “Slava Ukraini” /Slava Ukrajini en la ukraina signifas “Gloron al Ukrainio” – red./, sed damne, kial ja entute diri ion ajn, se en la fino oni eldonas tekston kiu diras nenion?
#000015
– Kio estas la utilo reagi, se parolante pri ”militaj tondroj” la komuniko eĉ ne diras la nomon de Ukrainio? Pensante pri mita neŭtralismo kaj forgesante pri konkretaj faktoj, oni verkis longajn alineojn sen enhavo.
#000018
– Jes, precize. Longaj alineoj sen enhavo. Pli bone diri nenion ol diri tion. UEA apenaŭ estas nacia registaro ke oni iel atendis reagon de ĝi. Tre multaj internaciaj organizoj ne diris ion. Laŭ mi oni minimume esprimu subtenon, klare, al la ukrainoj kiuj suferas, aŭ oni diru nenion. Oni nenion devas diri pri militistoj. Sed ĉi tiu konflikto ne havas du flankojn, estas nur unu lando kiu suferas invadon.
#000019
Cetere estus interese vidi, kiel la Sekureca Konsilio de UN, kiun nun prezidas Rusio, sekvos la admonon de Tonkin kaj postulos ke Rusio haltigu sian atakon kontraŭ Ukrainio.
#000025
Deklaro de UEA la 27-an de februaro 2022
#000026
“Ni ne ĉesu labori por paco inter homoj kaj nacioj”: alvoko de UEA al la esperantistoj kaj la mondo
#000027
Reage al la militaj tondroj kaj homa sufero en la oriento de Eŭropo UEA deklaras:
#000028
Kian respondecon ni havas kiel esperantistoj, kiam eksplodas nova konflikto? La iniciatinto de Esperanto, D-ro L. L. Zamenhof, konsciis kaj mem spertis la kondiĉojn, kiuj kaŭzas militadon. Li kunligis siajn pacajn idealojn kun lingvo, kiu ebligas respekteman egalecon en la komunikado cele al reciproka interkompreniĝo inter la homoj. Vera bazo por tiu maturiĝo, kiu kondukus al definitiva forlaso de la deziro superregi aŭ suferigi niajn planedajn kunloĝantojn. En 1906, okaze de la 2-a Universala Kongreso de Esperanto, en Ĝenevo, li deklaris: “Nun, kiam en diversaj lokoj de la mondo la batalado inter la gentoj fariĝis tiel kruela, ni, Esperantistoj, devas labori pli energie ol iam”.
#000030
Nia tasko estas klara. Komenci en nia propra konscio elradikigi antaŭjuĝojn kaj malamon al konatoj kaj nekonatoj. Poste kunlabori kun ĉiuj bonkoraj individuoj, kiuj dediĉas sin al edukado por interhoma kompreniĝo. Ni jam akceptis tiun sindevontigon, lerninte Esperanton. Sekve ni ne laciĝu insisti, ke niaj registaroj reprezentu la pacemajn dezirojn de siaj popoloj vivi en senkonflikta harmonio laŭ modeloj de la plej altaj etikaj principoj ekzempligitaj en la Universala Deklaracio de la Homaj Rajtoj. Ni insistu, ke la membroj de Unuiĝintaj Nacioj devigu respekton al tiu Deklaracio, al la Ĉarto de UN kaj al ĝiaj fondaj principoj, kiuj naskiĝis de la deziro, ke neniam ripetiĝu la hororoj de amasmilitado.
#000031
UEA ne prenas politikajn poziciojn, krom pledi por la justeco de egalrajtiga internacia komunikilo, kiu faciligos la atingojn de pacaj idealoj kaj amon inter la popoloj. Ni tamen nature kaj senlace esprimas nian solidarecon kun ĉiuj samideanoj, kiuj suferas pro perfortaj atencoj kontraŭ iliaj rajtoj al paca, sekura vivo. Ni jam nun atentas, kiel ni povas helpi en la nuna situacio. La konto Espero ĉe UEA ( estis fondita okaze de alia kruela milito en Eŭropo por interalie iom helpi al familioj de esperantistaj viktimoj, kaj ni uzos tiun kaj aliajn rimedojn por montri nian solidarecon kun niaj kuraĝaj familianoj (tiu konto estas ĉiam malfermita por tiucelaj kontribuoj). La fondinto de UEA, Hector Hodler, celis krei kunlaboran reton de samideanoj tra la tuta mondo. Ni memoru la modelan laboron de nia Ĝeneva oficejo por kontaktigo de familianoj en alia kriza milito kaj montru, ke ni kapablas tuj agi por doni la praktikan helpon, kiun bezonas membroj de nia tutmonda familio.
#000033
TEJO kondamnas la invadon de Ukrainio
#000035
La estraro de TEJO publikigis rezolucion kiu kondamnas Rusion pro la invado de Ukrainio. Laŭ la rezolucio la milito estas malrespekto de homaj rajtoj kaj tiel kontraŭ la valoroj de TEJO. Ĝi alvokas por paco kaj esprimas solidarecon al ĉiuj kiuj kontraŭas la militon.
#000036
La invado de Ukrainio provokis viglan diskuton en telegram-grupo de TEJO kiel TEJO reagu. Aperis diversaj opinioj inter tiuj kiuj volis fortan kondamnon, tiuj kiuj volis ke TEJO estu neŭtrala, kaj tiuj, kiuj opiniis ke ankaŭ NATO kulpas. Oni aldonis la temon al la komitatkunsido, kiu koincide okazis dum la sama semajno.
#000037
Dum la komitatkunsido estis debato ĉu TEJO entute faru rezolucion. La nov-elektita estrarano Tyron Surmon kontraŭis tion, kaj argumentis ke TEJO estu neŭtrala pri la milito.
#000038
– Mi ne komprenas kio estas la intencita rezulto de tiu deklaro. Ne helpas ion ajn, ne havas konkretan rilaton al la agado de TEJO.
#000039
Dum la tuta kunsido, la prezidanto, Léon Kamenický, havis ukrainan flagon videbla malantaŭ li. Li diris ke necesas ne nur paroli sed ankaŭ agi por helpi homojn en Ukrainio, kaj estas multaj esperantistoj en najbaraj landoj.
#000041
– Mi pensas ke silenti en tiu ĉi momento ne estas vere la solvo.
#000042
Unu sugesto por helpi venis de Patricio Iglesias (komitatano B), kiu sugestis ke oni povus inviti ukrainiajn rifuĝintojn uzi Pasportan Servon por trovi loĝejojn en aliaj landoj.
#000044
La komitato ne havas membron el Ukrainio aŭ Rusio, malgraŭ ke laŭ la retejo de TEJO ĝi havas landajn sekciojn en ambaŭ landoj.
#000045
La komitato ne atingis konsenton, kaj eĉ la malneto de la proponita rezolucio multe ŝanĝiĝis dum la diskuto. Pro tio la komitato decidis peti la komisionon pri eksteraj rilatoj prepari rezolucion dum la sekva tago.
#000046
La verkado de la rezolucio estis malferma al ĉiuj membroj de TEJO kaj iu ajn povis doni komentojn kaj sugestojn. Dimanĉe vespere la estraro aprobis kaj publikigis la rezolucion. Oni planas traduki ĝin al kelkaj aliaj lingvoj.
#000047
Samspirite, kiel organizo dediĉita al libereco kaj la respekto de homaj rajtoj, TEJO kondamnas la invadon de Ukrainio iniciatitan de la registaro de Rusio. TEJO strebas al solidareco kaj estimo inter la popoloj kaj pledas por ke homoj ne suferu militon kaj ĝiajn efikojn, kiuj dividas la homaron. La milita agado fare de la registaro de Rusio kontraŭas niajn idealojn pri demokratio, tutmonda paco kaj interkompreniĝo; ĝi estas danĝera malrespekto de la fundamentaj homaj rajtoj. Tial ni decidis ne silenti pri ĝi.
#000050
TEJO solidarecas kun ĉiuj viktimoj de la milito: kun mortigitoj kaj vunditoj kaj kun ĉiuj rifuĝintoj. Al ĉiuj niaj membroj, aktivuloj, partneroj kaj samideanoj en Ukrainio ni dissendas nian subtenon. Ni ankaŭ agnoskas la suferon de rusianoj, kiuj estis kontraŭvole enplektitaj en la militon. Ni solidarecas kun la kuraĝaj rusianoj, kiuj manifestacias kontraŭ ĝi riskante malliberiĝon. Ni salutas tiujn pacajn batalantojn kiel parolantoj de lingvo de paco. Ni petas al niaj samideanoj en la tuta mondo, kaj aparte en Ukrainio kaj Rusio, interkompreneme kaj gefrate dialogi por flegi pacajn rilatojn inter la homoj, malgraŭ la kondamninda ago de la registaro de Rusio.
#000051
TEJO alvokas por paco en Ukrainio, por ke homoj povu vivi sen risko de perforto, morto aŭ subpremo. Ni pledas por la tuja retiriĝo de la militistaro de Rusio el Ukrainio kaj por la respekto de la homaj rajtoj. Ni alvokas al ĉiuj internaciaj instancoj strebi utiligi diplomation por ĉesigi la konflikton, provizi savan helpon al la viktimoj kaj konstrui stabilan pacon. Tio baziĝu sur la respekto de ĉies homaj rajtoj, inkluzive de lingvaj rajtoj de etnaj malplimultoj. Ni apelacias al ĉiu esperantisto tra la tuta mondo: subtenu la homajn rajtojn, pacon kaj interkompreniĝon.
#000052
Rusiaj esperantistoj kontraŭ la milito
#000054
En ĉi tiu teruriga tempo ni, nunaj kaj eksaj aktivuloj de E-movado en Rusio kaj estraranoj de la Rusia Esperantista Unio, sendas nian plej sinceran kunsenton kaj plej bonajn dezirojn al la ukrainiaj samideanoj. La agreso de la rusia registaro estas nepermesebla kaj ne ĉiuj esperantistoj el Rusio subtenas ĝin.
#000056
Ni esperas, ke plejmulto de tiuj estas kontraŭ la milito, malgraŭ unuopaj eldiroj favore al ĝi.
Ni esperas, ke la milito plej baldaŭ finiĝos.
Ni esperas, ke Ukrainio, ties loĝantaro kaj interalie geesperantistoj postvivos ĝin.
Ni esperas, ke ukrainiaj esperantistoj ankaŭ estonte havos bonajn rilatojn kun rusiaj samideanoj.
#000057
Milito ne estas solvo. Milito estas kontraŭhoma. Milito estas kontraŭ la ideo de Esperanto kaj esperantismo.
#000058
Malamikeco de la nacioj: falu, falu
#000061
Reage al la atako de Rusio kontraŭ Ukrainio Jarek Parzyszek sendis al ni la ĉi-suban vidpunktan artikolon. Ni volonte publikigos vidpunktojn de Esperanto-asocioj aŭ individuaj esperantistoj el la koncernaj landoj.
#000062
La supran versaĵon la 19-jara L. L. Zamenhof prezentis al siaj amikoj, en praesperanto. Dum sia tuta vivo la revanto Ludoviko Lazaro pledis por dialogo de la homfratoj. Li estis idealisto, kredanta ke povas finiĝi la epoko de malamo kaj tutmonde ekregi paco.
#000064
Antaǔ sia morto, spite la regantan malamon, li skribis la faman Leteron al diplomatoj, alvokante ilin al akceptado de la aliaj gentoj por trankvila, paca kunvivado kaj toleremo.
#000065
La tuta homaro, en familion
#000073
que non sona del toto
#000075
Le bove mute sta in le comencio del parolas
#000077
Illo labora durmente sin lamentar
#000079
durante que le altere litteras
#000080
le curso del historia e le sorte del populo
#000083
Illo veni a nove paises
#000084
e a vices hostilitate e violentia
#000085
Illo specta como nasce grande litteratura
#000086
ma anque como libros es comburite
#000087
Illo vide como alcunos vole occider le lingua
#000088
in poco cognoscite pratos litterari
#000096
ubi le ancestres olim ambulava
#000097
Junaj esperantistoj ekde 1878 iĝos libro
#000098
La ŝanĝiĝantaj kulturoj, moroj, kaj agadoj de junaj esperantistoj dum diversaj epokoj estos en la centro de planata verko pri la historio de la junulara movado. Estos esplorata interalie la junulara lingvaĵo tra la jaroj kaj la signifo de muziko en la movado. La libro aperos ankaŭ en aliaj lingvoj.
#000099
La fondaĵo Esperantic Studies Foundation subvencias kvar aktivulojn por verki novan libron pri la historio de la Esperanto-junularo ekde 1878 ĝis hodiaŭ. La libro laŭplane aperos en 2024 kaj pri la projekto kunlaboras ankaŭ UEA, TEJO kaj Esperanto-Asocio de Britio (EAB). Libera Folio parolis kun Hans Becklin por ekscii pli pri la projekto.
#000101
Ĉu vi povus klarigi kiel la projekto realiĝis?
#000102
– Antaŭ pluraj jaroj mi kaj Karina Oliveira priparolis iaman revon ŝian pri la verkado de faka libro pri la historio de la Esperanta junularo. Tiu temo plurfoje releviĝis, ĝis ni decidis ne simple revi sed fakte ekokupiĝi pri ĝi.
#000103
– Tial ni trovis du aliajn kunlaborantojn kun faka sperto, la doktoriĝantan sociologon Manuela Burghelea kaj la magistron pri historio Tyron Surmon. La skipo komencis kunsidi en 2020 por priparoli la konturojn de la projekto.
#000104
– La projekto, kvankam ligita al TEJO teme, en la realo estas projekto de la kvaropo kaj ESF. Ĝis nun nian esploradon subtenis finance kaj alie UEA, TEJO kaj la Esperanto-Asocio de Britio. Ni antaŭvidas aliajn kunlaborojn dum la daŭro de la projekto – ĉi-jare kun la universitato Princeton en Nov-Ĵerzejo, Usono.
#000106
– Ni planas plu esplori ĝis almenaŭ la fino de 2024, verkante ĉapitrojn kaj reviziante dum la esplorado daŭras. Espereble la interfaka aliro donos al ni sufiĉe interesan libron, kiu malgraŭ sia fakeco povos interesi ankaŭ la ordinaran Esperantiston kiu volas ĝui nefikcion en la internacia lingvo.
#000107
– Laste, ni planas tradukigi la libron en la anglan kaj eventuale ankaŭ en aliajn lingvojn (eĉ se nur parte) por povi informi aliajn fakulojn pri la junulara Esperanto-movado.
#000108
Kiujn temojn traktos la libro?
#000109
– La libro traktos la tutan historion de Esperanto el la perspektivo de juneco, ekde la gimnazia debuto de pra-Esperanto la 17-an de decembro 1878 ĝis la nuna momento, kalejdoskope per la engaĝado de diversaj fakoj kaj esplormetodoj. La precizajn tezojn kaj temojn, ĉirkaŭ kiujn ni strukturigos la libron, ni ankoraŭ ne scias, ĉar ni estas komence de la esplorado.
#000110
– Ni tamen ja scias, ke ĝi ne estos seka historio de organizaĵoj, sed temos multe pli pri la ŝanĝiĝantaj kulturoj, moroj, kaj agadoj de junaj Esperantistoj. Ni planas, ekzemple, studi la lingvaĵon de la junularo, per la konstruado kaj analizado de korpusoj, la gravecon de muziko, la aperon de junulara konscio, la efikon de la tutmondiĝo de TEJO, la motivojn de diversaj gvidantoj, la deklarojn kaj rezoluciojn de la kongresoj, la uzon de Esperanto kiel forumo por renkontoj inter okcidento kaj oriento, kaj tiel plu.
#000111
Kiel la libro kovros la junularon ekster TEJO?
#000112
– Aldone, pro la eŭropcentrismo en TEJO ekzistas junularaj movadoj koincidaj en aliaj regionoj, kiujn ni neniel volas neglekti simple pro manko de atento el Roterdamo tiudirekten. Tiujn ni kiel fakuloj trovas aparte interesaj kaj studindaj, precipe ĉar pri la historio de TEJO jam ekzistas mallongaj verkoj, el pure organiza vidpunkto (kiam okazis kongresoj, kiu prezidis, kaj tiel plu).
#000114
– Laŭ mi, intereskonflikto ne estas. Ne TEJO pagos por la libro (formale ĝi havas neniun rilaton al la projekto). Naŭdek kvin elcentoj de la libro verkiĝos pri periodo en la historio de la junularo, kiun ni ne partoprenis. Laste, niaj reputacioj kiel fakuloj iusence dependas de la objektiveco kaj klara analizado de la fontoj, eĉ se tio postulas kritikon de TEJO, UEA, aŭ la Esperanto-movado ĝenerale. Ni forte deziras, ke la libro utilu ne nur al Esperantistoj, sed ankaŭ al fakuloj, kiuj scivolas pri diversaj flankoj de la Esperanto-movado.
#000116
– La kvaropo laboras volontule, do nenia pago pro la esplorado kaj verkado estas. ESF kompensas la elspezojn neprajn por ebligi ĉeestan esploradon kaj planadon, ofte kadre de alia evento jam en la agendo de la grupanoj pro domaĝemo al nia klimato. (Estas pli bone vojaĝi malmulte, sed resti pli longe esplorante kaj planante en la ĉirkaŭaĵo, ol vojaĝi duoble, unue al kongreso kaj due al arĥivoj en alia loko.) Kompreneble la kompenso multe varias, depende de la kostoj en la loko vizitata kaj la vojaĝo bezonata por atingi la lokon.
#000117
La forumoj en Duolingo malaperos
#000120
Adiaŭa mesaĝo en anglalingva forumo pri Esperanto.
#000122
Duolingo informis la 9-an de februaro, ke oni intencas forigi forumojn en Duolingo. Tio koncernas ne ĉiujn forumojn, nur la ĝeneralajn, kiuj ekzistas po unu por ĉiu lingvoparo de la instruata lingvo kaj la lingvo, per kiu oni instruas. Kompreneble la informo kaŭzis multajn demandojn kaj konfuzon.
#000123
Mi estas unu el la kontrolantoj de komentoj (la posteno estas sensalajra) por la finna kurso en Duolingo. Jen estas mia persona analizo, kial tiu forigo okazos.
#000124
La profesoro Luis von Ahn (konata el pluraj TED-paroloj) kaj ties studento Severin Hacker ekhavis en 2009 la ideon krei senpagan platformon por instruado de lingvoj. La aplikaĵon por la iOS-platformo ili lanĉis en 2012 kaj por la Android-platformo en la sekva jaro. Ekde tiam Duolingo forte kreskis, kaj nuntempe ĝi estas la plej populara reta platformo por lerni lingvojn.
#000125
Ĝis nun la enhavon kreis pluraj volontuloj, kiuj helpis plivastigi la sortimenton tiel, ke per Duolingo vi povas lerni 19 lingvojn, plurajn per multaj lingvoj. Unu el la malgrandaj lingvoj (laŭ la nombro de lernantoj) estas Esperanto, kiun oni povas lerni per la angla, la hispana, la portugala kaj la franca. Ĝi havas ete malpli ol 800 000 lernantojn.
#000126
Duolingo decidis listiĝi ĉe la Novjorka borso de NASDAQ en 2021 kaj samtempe decidis, ke la kompanio pagu al la produktantoj de enhavo, alivorte al tiuj, kiuj kreas lingvokursojn. Bedaŭrinde ne por ĉiu tasko oni trovis plenumonton, kio kaŭzas, ke oni ne multe ĝisdatigis la kursojn. Tio trafas speciale malgrandajn kursojn.
#000127
La kursoj daŭre estas senpagaj. Kompreneble Duolingo devas havi enspezojn, kaj tiucele ekzistas diversaj allogaĵoj, el kiuj la ĉefa estas “strio”. La lernoaplikaĵo registras, ĉu vi trejnas vin ĉiutage. Se ne, vi perdas vian strion. Por antaŭmalhelpi tion vi devas trejni vin ĉiutage aŭ pagi.
#000128
La alia ĉefa fonto de enspezoj estas reklamoj, kiujn la sistemo montras al tiuj uzantoj, kiuj ne pagas por la membreco.
#000130
Krom la ekzercoj mem alia grava parto de Duolingo jam longe estas forumoj, kiuj ekzistas po unu ĝenerala por ĉiu lingvoparo. Aldone ĉiu ekzerco havas sian propran diskutejon. La ideo estas, ke oni diskutas ekzercon en poekzerca diskutejo kaj la ĝenerala forumo estas por pli ĝenerala diskuto.
#000133
112 esperantistoj subskribis peticion por la CO
#000137
Dum iom pli ol semajno, 112 homoj subskribis retan peticion kontraŭ la plano vendi la domon en kiu situas la Centra Oficejo de UEA. Tamen la komitato jam faris la decidon. Ni petis la iniciatinton rakonti, kial li starigis la peticion – kaj kial tiom malfrue.
#000138
Leon Roijen starigis la peticion en la retejo .
#000139
La subskriboj kaj komentoj kontraŭ la planata vendo rapide amasiĝis, sed evidente jam estis tro malfrue por influi la decidon de la komitato. La 12-an de februaro finiĝis la reta voĉdono, en kiu majoritato de la komitatanoj subtenis la proponon vendi la domon.
#000141
La peticio estis fermita la 16-an de februaro, kiam ĝi jam havis pli ol cent subskribojn. Ni petis Leon Roijen rakonti, kion li esperis atingi.
#000142
– Absolute. Eĉ trairas mian kapon la vortoj “historia eraro”. Post 112 reagoj en unu semajno post tre limigita diskonigo, mi kredas, ke ne estas troigo ke ene de kelkaj monatoj povus kolektiĝi 400-500 subskriboj aŭ eble pli. Tiel multajn homojn la estraro kaj komitato de UEA ne povus facile ignori. Mi pensas, ke multe da landaj komitatanoj, kiuj voĉdonis por la vendo, ne sufiĉe konsultis siajn membrojn, male al tio, kion ekzemple komitatano Rubén Sánchez faris, kiu aktive interkonsiliĝis kun la argentina membraro.
#000148
– Unue, mi volis klare montri, ke multaj homoj ne volas la vendon de la Centra Oficejo. Vicprezidanto Maia asertis la kontraŭon, sed nun montriĝis la malo. Tio jam gravas pro historiaj kialoj: La estraro kaj komitato poste neniam plu povos aserti, ke la vendo estis larĝe subtenita de la “ordinaraj” esperantistoj.
#000150
– Prijuĝo de la situacio de ekstera, profesia financa kompanio povus taksi la tre dubindajn, ofte nur duone verajn eldirojn de la direktoro kaj estraro.
#000153
– Laste, se oni decidus tamen vendi, mi pledas por nova Centra Oficejo kun plena oficistaro en stabila lando kun modestaj salajroj, kiu respektas homajn rajtojn kaj havas facilan aliron al la ekstera mondo. Kroatio estus bona ekzemplo.
#000157
Kiaj homoj subskribis la peticion? Ĉu multaj estas membroj de UEA?
#000158
– Homoj de ĉiuj aĝoj, novaj kaj malnovaj esperantistoj, membroj kaj nemembroj de UEA. Mi evidente ne povas ekzakte indiki kiom da subskribintoj estas membroj en UEA, ĉar mi ne havas aliron al la administracio de UEA, sed temas certe pri konsiderinda parto kaj troviĝas konataj nomoj inter la subskribintoj.
#000159
Nur kvar personoj kandidatis en la elekto de komitatanoj B de UEA por la periodo 2022–2025. Ĉar estis kvin liberaj lokoj, ĉiuj kandidatoj estis elektitaj sen voĉdono de la individuaj membroj de UEA, kiujn ili reprezentas.
#000160
La komitato konsistas el komitatanoj A, kiuj reprezentas la landajn kaj fakajn asociojn de UEA, de komitatanoj B, kiuj reprezentas la individuajn membrojn de UEA, kaj komitatanoj C, kiuj estas elektataj de komitatanoj A kaj B por havi en la Komitato personojn kun aparte bezonataj spertoj.
#000163
Oni elektas unu komitatanon B por ĉiu komencita milo da individuaj membroj. Ĉar oni taksas, ke la membronombro de UEA en 2021 superis kvar mil, oni do devis elekti kvin komitatanojn B. Pri la elektoj UEA anoncis per gazetara komuniko en oktobro 2021, kaj la limdato por kandidatiĝi estis la 31-a de januaro 2022.
#000164
Pliaj publikaj alvokoj kandidatiĝi ne okazis, kaj kiam jam proksimis la limdato, montriĝis, ke estis nur unu valida kandidatiĝo, skribas komitatano François Lo Jacomo en la komitata diskutejo:
#000165
– Se mi bone komprenas, sen la lastminuta klopodo de Emilio Cid, estus nur unu Komitatano B ĉar oni ne sufiĉe informis pri tiu ĉi elekto. Mi ja dankas al Emilio Cid, tamen mi konsideras la aferon grava fuŝo de nia interna komunikado. Mi preferus, ke efektive okazus baloto.
#000166
En la antaŭaj elektoj de komitatanoj B en 2019 estis ok kandidatoj por kvin postenoj, kaj ĉiuj estis intervjuitaj en Libera Folio. Inter la tri kandidatoj kiuj tiam ricevis malplej multe da voĉoj kaj ne estis elektitaj estis la prezidanto de UEA, Duncan Charters.
#000168
Antaŭ tio, en 2016, elektoj ne okazis, ĉar du kandidatoj (Johan Derks kaj Roy Mc Coy) rezignis pri sia kandidateco por ŝpari monon al UEA. En 2013 estis sep kandidatoj por ses lokoj; en 2010 estis 14 kandidatoj por ses lokoj.
#000169
François Lo Jacomo en la komitata listo jam post la anonco de la ĉi-jara rezulto substrekis la gravecon de vera elekto, kritikante la malaktivecon de la estraro:
#000170
La komitato per klara majoritato akceptis la proponon de la estraro, laŭ kiu la domo de la Centra Oficejo estu vendita je prezo egala aŭ supera al la merkata valoro, kiu laŭ la esploroj de la estraro kaj la ĝenerala direktoro estas proksimume unu miliono da eŭroj.
#000174
Por la vendo de la nuna Centra Oficejo voĉdonis la jenaj komitatanoj:
#000176
Simo Milojević – la bonkora aŭtoritato
#000181
Simo mortis, sed pli gravas, ke li vivis. La multjara redaktoro kaj ĝenerala direktoro de UEA estis populara inter ordinaraj esperantistoj, pro sia ĝentilo kaj humoro, precipe pro sia bonkoreco, skribas Ulrich Lins. ”Iom da petolo necesas, por povi digesti la seriozan movadan laboron”, li opiniis.
#000182
Simo Milojević estis naskita la 14-an de decembro 1936 en bosnia vilaĝo apud Trebinje (Hercegovino). Sepjara, li perdis la patron, kiu estis masonisto kaj devis militservi. Tio postlasis ĉe li vundon, des pli profundan, ke montriĝis, ke la sendo en batalon originis en miskompreno.
#000184
Li havis du fratojn, el kiuj unu, Danilo, nun transvivis lin. La patrino, kiu vivis ĝis 2003, kiam ŝi mortis 85-jara, havis malfacilan vivon. La sentojn pri ŝi eble iom komprenigas la okaza ĝema konfeso de Simo, ke li admiras kaj envias homojn, kiuj sukcesas esti kaj resti vere kredantaj kristanoj.
#000185
Ekde 1959 li vivis en Beogrado. En ties parto Zemun li finis la gimnazion. En la universitato li ekstudis komparan literaturon. Fine de 1956 li eklernis en Zemun Esperanton. Dum sia vivo li ofte nomis tiun, al kiu li dankis sian movadan ekmoviĝon: Nikola Rajšić (1900–1978).
#000186
En la studentjaraj someroj li aliĝis al esperantistaj laborbrigadoj, unu el la rimedoj, per kiuj la registaro celis mobilizi la junularon por la konstruado de socialismo. La brigadanoj ĉiutage post la ŝvitiga laboro ankoraŭ partoprenis kurson de Esperanto, kaj la brigadano Simo redaktis kaj eldonis ĉiutagan gazeton, kiu enhavis ankaŭ materialon pri Esperanto. Fine de marto 1959 kun tri aliaj membroj de la Studenta Esperanto-Klubo de Beogrado li venis al Feldberg en la Nigra Arbaro, en sudokcidenta Germanio.
#000187
Reveninte al Eŭropo, Simo daŭrigis sian iom zigzagan manieron de lernado. Li portempe laboris en ĉokolada fabriko en Kolonjo kaj partoprenis en IS-oj de GEJ. Germana junulo iun tagon lin naive demandis antaŭ la kolonja katedralo: ”Ĉu vi estas komunisto?“. La jesa respondo ŝoketis la scivolulon, amuzis la demanditon kaj estigis ĉe ambaŭ multjaran diskut-temaron.
#000189
En 1963 Simo redaktis la revuon Jugoslavia Esperantisto, poste dum kelkaj jaroj la (altnivelan) landan organon La Suda Stelo. Iam en tiu tempo en vagonaro de Zagrebo al Beogrado sidis la gepatroj de Hans Bakker (1937–2015) dum feria vojaĝo tra Jugoslavio. “Kontraŭ ili“, skribis la filo multajn jarojn poste (2003), sidis ”ĉarma junulo, kiu kondutis tiel agrable ke mia patrino ankoraŭ ĝis sia morto memoris pri li“. Estis Simo.
#000190
Revuo Espranto en majo 1974.
#000192
Prave unu tiama regula leganto, japano, kiu nun ne plu multe movadumas, skribis post la forpaso de Simo, ke li “kuntuŝiĝis de ties profunda amo al la lingvo de cent jaroj”. Li klarigis: “Mi ne kabeiĝis, pro Simo. Al mi ĉiam plaĉas la sprita kaj samtempe aŭtentika lingvaĵo de Simo, interalie montrita en la rubriko ‚Vi trovos‘, dorse de la kovril-paĝo de la revuo Esperanto, kaj en ĉiujaraj poŝtkartoj de li persone senditaj al mi okaze de UK. Lia lango kaj cerbo en ‚Vi trovos‘ saltetas vive kaj suke.”
#000196
Kiel redaktoro (ĝis majo 1984) kaj ĝenerala direktoro (ekde 1983) Simo povis daŭrigi sur la vojo komencita de Sadler, sed li enkondukis siajn emfazojn. Notinde, li elbatalis por egalrajta partopreno en la diskutado dum la kunsidoj de la estraro (poste ankaŭ de la komitato). Antaŭe oni kvazaŭ silentigis Victor per tio, ke li devis protokoli. (Tion li faris, diktante tuj ĉe la fino de kunsido, tiel ke ĉiu aŭskultu la vortojn.) Simo, opiniante, ke ne eblas samtempe aktive partopreni la debaton kaj protokoli, baldaŭ post sia direktoriĝo rifuzis protokoli kaj postulis la rajton paroli kiam ajn li sentis, ke li havas gravan argumenton; sen tio li rifuzis sidi en la kunsidoj kaj atendi, ĉu iu havos demandon por la direktoro.
#000198
Li uzis sian energion por multaj vojaĝoj ekster UK, ankaŭ kongres-preparaj. Usonon li vizitis du- aŭ trifoje pro kuzoj kaj nevoj loĝantaj tie. Tio vekis ĉe li foje la sopiron vojaĝi pli ofte sen movadaj devoj. Aliflanke, ĝuste por li ne konvenis strikta divido inter la diversaj flankoj de tiu lia profesio: esperantisto.
#000202
Jam en la redaktora tempo videblis sekvoj de troa okupiteco. Simo havis naturan heziton rapidi kaj emis paroli nerapide. Okaze de la lasta laborkunsido, pri kiu li respondecis, estrarano mokcele (aŭ karese?) provis imiti lian parolmanieron; Simo jam ne plu restis en la salono. Ĉio havas siajn kvalitojn kaj sekvojn.
#000204
Ĉar li malŝatis ŝablonojn, li dediĉis multe da tempo ekzempe al la formulado de personaj invitleteroj al ambasadoroj por la kongresa inaŭguro. La sukcesoj de tiu ĉarma provo eviti gurditajn frazojn variis. Sed ofte valoris la peno: la menciita japano, ekzemple, memoras, ke en unu el la 1990-aj jaroj li senatente neglektis pagi la jarkotizon de UEA. Kaj iun tagon poŝte sin anoncis Simo. “Mi miris, ke li eluzis tempon skribi aeropoŝtan folion da letero al mi trans oceanoj, dirante ke li indigniĝos se eksmembriĝo estis mia vera intenco. Denove mi kortuŝiĝis de lia fido al nia Afero. Kompreneble mi tuj decidis pagi la kotizegon por dumviva membreco.”
#000205
Simo estis populara inter ordinaraj esperantistoj, pro sia ĝentilo kaj humoro, precipe pro sia bonkoreco.
Tion ĵus atestis la portugalo Gonçalo Neves: “Mi neniam renkontis lin persone, sed mi ofte parolis kun li telefone. Kiaj neforgeseblaj babiloj: longaj, vervaj, instruaj kaj amuzaj!”
#000206
Kiel dirite, Simo ĉiam flegis personajn rilatojn. Li klopodis atente aŭskulti ĉiujn, kio precipe en UK estis superhoma tasko. Nur malofte li sentigis sian superecon (kaj kuraĝon). Verŝajne nur malmultaj legantoj de la revuo rimarkis en 1976, ke li nomis la estraron de UEA ekstreme malefika (pli ol la komitaton). En la tempo de disfalo de Sovetio kaj Jugoslavio li apenaŭ sukcesis regi sian paciencon, kiam komitatanoj babile provis difini poziciojn rilate aferojn, pri kiuj ili simple ne estis sufiĉe informitaj.
#000207
Iom malfrue, en 1989, li transprenis novan taskon, tiun de membro de Akademio. La klarigon liveras Carlo Minnaja: ”(...) li neniel aktivis en la Akademio krom per tio ke la revuo Esperanto sub lia redaktado estis ĉiam rigore sekvanta la akademiajn interpretojn de la diversaj lingvaj fenomenoj. Cetere lia aniĝo en la Akademio estis kaŭzita de lia populareco kiel rigora kaj nepolemikema UEA-funkciulo.“
#000208
Ekde 1974 pro la konduto de Lapenna Simo emis, tre malofte ĉe li, eĉ eksplodi. Post la Hamburga kongreso li parolis en la revuo pri la ”danĝera ludo” de liaj apogantoj. Poste tamen nur unufoje, en junio 1981, li revenis (kun bedaŭro) ”al tiu kontraŭmovada movadeto, kiu dum jaroj malsukcese provas semi malamon kaj netoleremon ene de la unueca internacia Esperanto-movado”.
#000210
Simile klare li traktis la kontraŭesperantan politikon de Soveta Unio, denove evitante polemikon. Pri la apero de (nur unu) sovetia reprezentanto en la Atena UK, kiu preskaŭ ne sciis Esperanton, li en ”kongreseroj“ aperigis deklinian mokan komenton, pri kiu ASE, la oficiala Asocio de Sovetiaj Esperantistoj, ege koleris. En aprilo 1979 Simo povis viziti Moskvon, palpi la
ŝanĝojn kaj ĉerpi esperojn por nova etapo sen persekutoj. Tio lin ĝojigis, sed ne tute forigis lian skeptikon.
#000211
Baldaŭ la reston de liaj junaĝaj revoj detruis la evoluo en Jugoslavio, la lando, en kiu li edukiĝis kaj helpis elbati el ŝtono ŝoseojn. Estis lando, kies etnajn diferencojn li ĉiam komprenis defio. Li opiniis, ke en Jugoslavio la praa naciismo malaperis, kaj opiniis tiun sian fidon konfirmata per la agado de esperantistoj. (Mi mem longe preskaŭ ne rimarkis aŭ apenaŭ konsciis, ke li estas serbo – por mi li estis ĉiam unuavice aŭ eĉ nur jugoslavo.)
#000212
En septembro 2007 li forlasis Nederlandon kaj ekloĝis en Trebinje, proksime al sia naskiĝloko, trankvila urbeto en la sudoriento de Hercegovino. Li multe legadis, kunportis de okazaj vizitoj al Beogrado ĉiam grandan stakon da libroj, li biciklis en sia ĉirkaŭaĵo. Kelkaj vizitantoj, kiuj konis lian vervon en la CO, iom timis, ke la nedefia vivo efikos negative. Sed aliaj raportis, ke lia cerbo daŭre funkcias, kaj aparte notis lian “feran memorkapablon”.
#000217
Inter liaj lastaj vizitantoj estis Vilmos Benczik (1945–2021), kun kiu Simo abunde diskutis pri literaturo (kompreneble), kaj, en septembro 2021, Wim Jansen, iama kunredaktoro de Kontakto. Por Simo komenciĝis trankvila krepusko de la vivo. Li tre ĝojis, se, kiam kun gasto li promenis tra Dubrovnik, subite el la turista amaso iu homo elmergiĝis, gaje alpaŝis lin kaj salutis Esperante.
#000218
En aprilo 2021 li informis al geamikoj pri sia malboniĝanta sanstato kaj petis, ke oni skribu al li ”nur vortŝpare“. Lia kuzo Nikola prizorgis lin plentempe. Fine de aŭgusto 2021, kun la maltroigemo kaj sarkasmo tipaj por li, li sciigis: ”Onidire, mi fartas pli bone...“
#000219
Simo Milojeviċ forpasis en sia hejmo la 3-an de februaro 2022.
#000220
La komitato decidas pri la vendo de la CO
#000221
Fine de januaro komitatano François Lo Jacomo vizitis la Centran Oficejon de UEA en Roterdamo por esplori la situacion sojle al la planata vendo de la domo. En raporto sendita al la komitato li konkludas, ke la asocion minacas katastrofo.
#000223
– Pardonu, ke la jenan retmesaĝon mi sendas post la fino de la debata fazo, sed al miaj argumentoj por kontraŭi la vendon de la Centra Oficejo aldoniĝis la rezulto de mia vizito en la pasinta semajnfino (29-30 januaro), laŭ kiu UEA ne estas preta por la enorma laboro farenda por malplenigi la domon, kaj nepre okazos katastrofo en la historio de nia asocio se ni forvendos la Centran Oficejon, li skribas en la komitata retlisto.
#000224
– Estas trista koincido, ke ni voĉdonas pri la afero, kiam ni funebras Simo Milojević, kiu dum pli ol 30 jaroj servis al nia Asocio en tiu domo. En miaj telefonaj interparoloj kun Simo, laste en decembro, ĉiam revenis nia komuna mafeliĉo pri la evoluoj en UEA. Feliĉe li ne bezonos vidi la finan sortobaton, sed mi esperas, ke ankaŭ ni ne bezonos ĝin vidi. Tio dependas de la nuna voĉdonado.
#000230
Maltrankvilon esprimis ankaŭ komitatano Ileana Schröder:
#000231
– Al mi precipe mankas la informo kion oni intencas fari post la vendo, kaj pri tio mi ĝis nun ne ricevis respondon.
#000232
Laŭ Fernando Maia ankoraŭ mankas detala plano, sed la domo devos esti plene liberigita nur fine de 2022. Kvankam la asocio laŭ li dum jardekoj ne sukcesis katalogi la bibliotekon Hector Hodler, tio kaj multo alia nun estos farita ene de kelkaj semajnoj:
#000235
Subtenon al la plano de la estraro vendi la domon esprimis interalie la antaŭa prezidanto Mark Fettes.
#000242
Jam fine de la komitata debato la estraro de UEA diskonigis liston de oftaj demandoj, en kiu oni same asertas, ke la membraro subtenas la planatan vendon:
#000243
En la Facebook-paĝo de UEA estas reagoj de entute kvar personoj. El tiuj unu argumentas ke oni kolektu monon por povi teni la domon, dum unu opinias, ke la afero estas komplika kaj la komitato decidu.
#000246
La reta voĉdonado de la komitato pri la vendo de la domo finiĝos la 12-an de februaro.
#000248
Li númere de credentes ha astonantmen crescet in Tchekia, quel es un ex li landes minim religiosi in li munde.
#000250
In li annu 2011, 14 % del population declarat a(p)partener a un specificat societé religiosi [maxim sovente al E(c)clesie Cat(h)olic] e 7 % del population declarat esser religiosi sin a(p)partener a un specificat societé religiosi (dunc ili declarat „yo crede ye un religion ma yo fide necun institution religiosi“). Dunc totalmen 21 % del population esset religiosi.
#000251
In li annu 2021, 13 % del population declarat a(p)partener a un specificat societé religiosi e 9 % declarat esser religiosi sin a(p)partener a un specificat societé religiosi. Dunc totalmen 22 % del population esset religiosi – ye 1 % plu quam ante un decennie.
#000252
In li annu 2011, 86 % de tis, queles declarat qualcunc et(h)nicitá, declarat li et(h)nicitá tchek, 7 % declarat li et(h)nicitá moravi (Moravia contene circum 40 % del population), 2 % declarat li et(h)nicitá slovak, 1 % declarat li et(h)nicitá ukrainan e 1 % declarat li et(h)nicitá polonesi.
#000253
In li annu 2021, 84 % declarat li et(h)nicitá tchek, 5 % declarat li et(h)nicitá moravi, 1 % declarat li et(h)nicitá slovak e 1 % declarat li et(h)nicitá ukrainan.
#000254
Tis, queles declarat li et(h)nicitá tchek, opine, que li bohemes e li moraves es du subgruppes de un et(h)nic gtuppe tchek. Tis, qui declarat li et(h)nicitá moravi, opine, que li bohemes e li moraves es du et(h)nic gruppes separat; ti opinion dunc es minoritari mem in Moravia self. (CZ)
#000255
La nombro di religiani astonive kreskis en Chekia, qua esas un ex la maxim senreligia landi dil mondo.
#000256
En la yaro 2011, 14 % del habitantaro deklaris adherar a specigita asemblitaro religial (maxim ofte al Eklezio Katolika) e 7 % del habitantaro deklaris esar religiema sen adherar a specigita asemblitaro religial (do li deklaris „me kredas ye religio ma me fidas a nula institucuro religial“). Do totale 21 % dil habitantaro esis religiema.
#000257
En la yaro 2021, 13 % del habitantaro deklaris adherar a specigita asemblitaro religial e 9 % deklaris esar religiema sen adherar a specigita asemblitaro religial. Do totale 22 % del habitantaro esas religiema – ye 1 % plu kam ye un yardeko antee.
#000258
En la yaro 2011, 86 % de ti, qui deklaris irga etnialeso, deklaris la Cheka etnialeso, 7 % deklaris la Morava etnialeso (Moravia kontenas cirkum 40 % del habitantaro), 2 % deklaris la Slovaka etnialeso, 1 % deklaris la Ukraina nacionaleso e 1 % deklaris la Polona etnialeso.
#000259
En la yaro 2021, 84 % deklaris la Cheka etnialeso, 5 % deklaris la Morava etnialeso, 1 % deklaris la Slovaka etnialeso e 1 % deklaris la Ukraina etnialeso.
#000260
Ti, qui deklaras la Cheka etnialeso, opinionas, ke la Bohemi e la Moravi esas subgrupi di un Cheka etnio. Ti, qui deklaras la Morava etnialeso, opinionas, ke la Bohemi e la Moravi esas du etnii aparta; ta opninono do esas minoritata mem en Moravia ipsa. (CZ)
#000261
Matheus Pacheco perdis sian postenon kiel estrarano de TEJO, ĉar li maltrafis tri sinsekvajn voĉdonojn. La komitato maltrankvilas, ĉar ankaŭ aliaj estraranoj ade maltrafas voĉdonojn kaj kunsidojn. Ĉu malaktiveco iĝas serioza problemo por la estraro?
#000263
Matheus Pacheco (foto de Facebook)
#000264
Nun tio okazis al Matheus Pacheco, estrarano kiu respondecis pri retaj kongresoj, Pasporta Servo kaj adoleska agado. Nur tri voĉdonoj entute okazis dum la nuna mandato de la estraro, ekde septembro, do li efektive neniam voĉdonis kiel estrarano.
#000266
– Kiu sekvas mian vivon scias, ke mi translokiĝis al Eŭropo kaj ankaŭ kune kun la posteno en la estraro mi trovis laboron. Ĉio kune iĝis tre peza al mi, ĉar mi ankaŭ estas en la lastaj jaroj de universitato. Iom post iom eĉ partopreni en esperantaj retaj eventetoj iĝis malfacile.
#000268
– En januaro mi agnoskis ke mi ne plu povas fari ĉion kune kaj fari ion tiom bone. Do mi komencis mian procezon por demisii de la estraro.
#000269
La ĝenerala sekretario Rogier Huurman anoncis la eksigon al la komitato:
#000271
– Kiel restantajn estraranojn la demisio de Matheus bedaŭrigas nin, sed ne venas kiel surprizo. Jam ekde la komenco Matheus malmulte povis okupiĝi pri estraraj taskoj, interalie pro nova laboro. Léon, kiu loĝas en la sama urbo kun Matheus, multfoje kontaktis lin, kaj en januaro Matheus konsentis, ke ne havas sencon por li plu esti estrarano. Finfine li ne sendis demisiian leteron al la Komitato, sed la rezulto estas sama.
#000272
Huurman anoncis ke oni provos elekti novan estraranon antaŭ aŭ dum la komitatkunsido, kiu okazos je la 26-a de februaro, kaj ke Pacheco ne estas la sola malaktiva estrarano.
#000273
– Jam antaŭ semajno la estraro kontaktis la elektan komisionon pri la baldaŭa manko, kaj ili do komencis subteni nin en la serĉo de estrarkandidatoj. Estas aliaj malaktivaj estraranoj, kiuj ankoraŭ konsideras sian estontan rolon. Ni havas bonan esperon plej laste dum la Komitatkunsido fini alelekto(j)n kaj ekde tiam denove havi plene funkciantan estraron.
#000274
Pacheco ne estas la sola kiu maltrafis voĉdonojn – du aliaj estraranoj sukcesis voĉdoni nur unufoje. Uriel Gurdian (respondeca pri informado, kulturo, junaj amikoj kaj patronoj) kaj Alexandre Raymond (respondeca pri ĉeestaj kongresoj, moviĝebloj kaj talento) maltrafis du el tri voĉdonoj.
#000275
La voĉdonoj temis pri la propono aldoni kvotojn por kandidatoj, la buĝeto por 2021 kaj propono ke la komitato rediskutu la buĝeton kiam la rezulto de la peto pri administra subvencio alvenos.
#000276
Dum la pasintaj du monatoj estis maltrankvilo en la komitato pri la aktiveco de la estraro, kaj la 9-an de decembro venis plendo de Tyron Surman, komitatano A por Britio. Li rimarkis ke kelkaj estraranoj ne ĉeestis estrarkunsidojn kaj ne informis pri sia agado.
#000277
– Ĉu tiuj estraranoj povas komenti? Se pro vivcirkonstancoj oni ne plu povas agadi dum specifa tempo (ekz. mi komprenas ke Albert translokiĝis lastatempe), tio ne estas hontinda. Kaj eble estas bonaj kialoj por la neĉeesto de kunsidoj, kiuj ne evidentiĝas en la protokolo. Sed mi atentigas ke ekde mia komitataniĝo, la unua paŝo al la tuta nefunkciado de pluraj estrarteamoj estis la neaktiveco de pluraj estraranoj, kaj mi komprenas ke malfacilas por estraranoj publike komenti pri la aktiveco de la aliaj en la teamo – do mi simple volas certigi ke tiu situacio ne denove okazos.
#000278
Li neniam ricevis respondon de iu estrarano. Li restarigis sian demandon je la 5-a de januaro, sed denove ne ricevis respondon.
#000279
Post ses semajnoj da silento, la 24-a de januaro, Querino Neto, komitatano Ĉ, petis respondon de la estraro. Li rimarkis ke el la ses estrarkunsidoj, Pacheco partoprenis nur unu, Raymond kaj Gurdian nur du, kaj ili eĉ ne anoncis sian neĉeeston.
#000280
Li substrekis ke la estrarkunsidoj okazas je fiksita horo, laŭ konsento de ĉiuj estraranoj. Ĉiu estrarano povas peti helpon de aliaj estraranoj, komisiitoj, volontuloj kaj aliaj membroj de TEJO. Li diskonigis unumonatan estraran kalendaron, kiu montris multajn kunsidojn, sed la aktivado de Pacheco, Gurdian, Raymond kaj Albert Stalin Garrido estis tute malplena.
#000284
Oni anoncis ne nur la eksigon de Pacheco sed ankaŭ tiun de Gonzalo Adrian Moreira (komitatano A por Argentino), ĉar li same maltrafis tri sinsekvajn voĉdonojn.
#000285
– Se rezultoj de voĉdonadoj de TEJO aperus en gazeto, ili ne estus eldonitaj ĉe politika sekcio, sed inter funebraj sciigoj. Ja mi ne konas alian organizon, kies estraro suferas tiel altan rotacion.
#000288
Kalendaro pri la laboro de la estraro, diskonigita al la komitato. Ĉe kvar estraranoj aktivado mankas.
#000289
IJK 2023 okazos en Italio
#000290
La samjara Universala Kongreso okazos en Torino en nordokcidenta Italio de la 29-a de julio ĝis la 5-a de aŭgusto.
#000293
La IJK-urbo Massa troviĝas ĉe la marbordo en Toskanio, iom pli ol 200 kilometrojn sudoriente de Torino. La kongresejo nomiĝas Villaggio Torre Marina kaj situas en privata parko kun rekta aliro al la plaĝo. Laŭ TEJO disponeblos 123 ĉambroj en 6 diversaj konstruaĵoj.
#000294
Ĉi-jare la Internacia Junulara Kongreso laŭplane okazos apud la vilaĝo Westelbeers en la suda parto de Nederlando, inter la 20-a kaj la 27-a de aŭgusto. Tiu estos la unua ĉeesta IJK post 2019, kiam la kongreso okazis en Slovakio.
#000295
La IJK en 2020 devis okazi en Nederlando, sed pro la pandemio iĝis nurreta. Same estis en 2021, kiam la kongreso devis esti aranĝita en Ukrainio, sed lastmomente oni decidis, ke ĝi okazu nur rete.
#000296
„Veni con me ad supra li balansuore,
#000297
Benque yo ancor havet vacanties mi humor esset tre mal! Mi amicas esset in li vacanties e yo devet restar in li nov vacui dom pro que noi besona témpor „por etablisser nos ci“ – quande mi mamá dit. Mult mersí! Anc in li vicinage yo ha videt til nu solmen old homes o yun familias con tre yun infantes. Omnes regarda a me quam a un rar animal. E to es mi vacanties!
#000300
Yo eat in li dom e restat ta. Yo narrat li afere con li balansuore plu tardmen a mi genitores, ma ili dit que to esset certmen solmen li vente. Ili ne credet me quande yo jurat que it ne esset ventosi. To esset tipic por li adultes: Qui crede un puella de 13 annus? Mi propri genitores certmen ne, ili pensat que yo inventet li tot narration, pro que yo esset contra li nov dom.
#000305
„Bon die, yo esset Clara! Yo es un nov vicina!“, yo criat afabilmen. Ella aspectet tre old con grisi capilles portant un binócul. Ella havet certmen plu quam ottant annus! Li dama fixmen regardat me. To esset un poc ínquietant. Finalmen ella subridet: „Salute, mi bell puella. Yo es Seniora Hartmann. Quante annus tu have, Clara?“
#000309
„Yo have deci-tri annus. Yo ha translocat con mi familie a ci in li passat semane“, yo explicat. Seniora Hartmann inclinat li cap e respondet: „Yes, tui matre narrat to a me.“
#000310
„Yes, mi car puella. To es un trist afere. Li familie Klein havet un filia in li etá de quin annus. Claudia amat li balansuore. Ella balansat jorne e nocte. Un die in li octobre del annu passat, Claudia balansat sol tre altmen. E ella cadet del balansuore. Li povri puella fractet se li nuc e esset ínmediatmen mort.“, Seniora Hartmen dit e presc plorat.
#000313
Yo esset chocat. Yo balbutiat: „Yes, yo ha videt la. Yer post minocte yo esset in li balne-chambre e yo ha videt un blond puella sur li balansuore. E quelcvez li balansuore moet se self. Mi genitores ne crede me! Esque to es li fantom de Claudia?“
#000314
Seniora Hartmann circumbrassat me e inclinat li cap. „Yes, Clara. Quelcvez yo ne posse dormir e yo anc ha videt la. Ella esset tant yun quande el morit. Claudia esset un ravissent infante.“
#000315
Ma it esset por me desfacil acceptar que un fantom ha aparit in nor jardin. Yo decidet que yo ne narra it a mi genitores. Con Seniora Hartmann yo have un nov amica. Noi dividet nu un comun secret. Mi genitores esset felici que yo ne protestat plu contra li translocation. Yo nequande usa li balansuore. Yo volet que it resta li balansuore de Claudia.
#000317