Ĉi tiu rakonto estas ĉefe familia rakonto. Sandrine Chatelain loĝis en ĉi tiu eksa abatejo, kiu fariĝis laktofarmo, ekde ŝia naskiĝo. Generacio post generacio, la bieno restas en la familio. “Ni estas la sepa generacio,” ŝi aldonas. Akompanate de sia edzo, José-Pierre, ŝi transprenas la familian bienon post sia patro, eĉ se ĉi tiu neniam estas malproksima kaj pruntedonas multan helpon. En 2009, ili decidis diversigi la agadojn de la laktofarmo ofertante gastĉambrojn. La koncepto delogis kaj komencis unu el la grandaj ŝanĝoj ene de la bieno. En pli ol dek jaroj, la agado tiam nur komplementa fariĝas ĉefa. Hodiaŭ “La Rose Laitière” ofertas akceptejon de 120m2 kaj gastĉambron kaj ankaŭ du gîtes. Akompanate de ilia filo, Raphaël, kaj Jérôme, ilia dungito, Sandrine kaj José-Pierre daŭre disvolvas ĉi tiun agadon.
#000003
Dum la malfacila periodo de enfermo, la familio Chatelain mergis sin en la “klasifiko de meblitaj turismaj loĝejoj”, aŭ iliaj du loĝejoj. Laŭ antaŭdifinita taksa krado, la du loĝejoj estis taksitaj de sendependa korpo kaj ricevis 4-stelan rangigon, kronante la laboron de la familio kun sukceso. “Ĉi tio estas bonega rekompenco por niaj dek unu jaroj da laboro,” aldonas Sandrine Chatelain. Ĉefe, ĉi tiu distingo lumigas la tutan establadon.
#000004
Ankoraŭ dum enfermo kaj celante oferti novajn servojn al siaj vizitantoj, la familio decidis renovigi karavanon por fari ĝin “nekutima loĝejo” ĉe la rando de la lageto kaj ene de la ĉirkaŭaĵo de “La Rose Laitière”. “. Kion profiti plene de la ĉirkaŭa naturo.
#000005
Por legi la reston de la artikolo alklaku la bildon sube ...
#000006