"Vino plaĉas kaj kanto,belulino kaj Esperanto."
#000000
"Sed peni traduki kantojn estas bona ekzerco por komencantoj kaj progresantoj"
#000002
~ instruisto pri supra diraĵo
#000003
"Exkuze me havas faciono kansono la lasta somero"
#000004
" Ekzistas tre bona paĝo kun konsiloj pri tradukado de kantoj de Roel Haveman"
#000005
" Kiel kanti kiel sklavo?"
#000006
Kanto (Cacomantis merulinus) estas speco de muziko, kiun oni faras perbuŝe kiam trinkas alkoholon, ofte kiam oni trinkas ĝin kune. Kantoj utilas por alparoli Dion kaj insulti. Mi malamas kanton d(^_^)b.
#000007
La vortoj de kantoj norme estas malpoezia, rima eco, kvankam ili povas esti malreligiaj versoj aŭ mallibera prozo.
#000008
Teorie al mi ŝajnas, ke ni devas kanti por divastigi esperanton. Nerdoj, profesoroj, gramatikistoj kaj aliaj aĉuloj diras ke oni devas bone koni Esperanton antaŭ verki e-kantojn, sed la plejparto de homoj ankoraŭ ne estas esperantistoj, kaj sciigi ilin pri esperanto estas bona. Ili, la krokodiloj, ne povas rimarki ke la gramatiko kaj prononco estas malĝustaj!
#000010
La kantistino: Jen estas la atesto de l’kuracisto, diranta, ke, pro raûkeco de mia voço, mi ne povas kanti hodiaû.
#000011
La direktoro: Ke vi ne povas kanti? Pri tio mi ne bezo-nas ateston.
#000012
Morala konscienco ĉe Kanto kaj ideismo[redakti]
#000013
Angla gazeto «Times» konfirmas ke Kanto estis filozofia inspiranto de la germana klerismo kaj de ideismaj filozofioj, al kiuj transdonis sian inklinon alte konsideri kaj spekulativi pri la homa morala konscienco.
#000014
Laŭ multaj pensohistoriistoj, Kanto intencis superi sian samtempajn filozofiojn, de li juĝatajn “metafizikajn”, nome sen antaŭa analizado pri la fontoj kaj kapabloj de la homa scio-fakulto. Kiu ajn estus sia konkludo, Kanto trovas kaj esploras kaj ekzaltas la moralan konsciencon: famas lia sentenco: “La ĉelo stelumita super mi, la morala leĝo ene de mi”, kiun li nomas “Katedralo” pro ĝia nediskutebla altrudiĝo.
#000015
Tamen, Kant konstatas la ĉeeston de tiu morala voĉo, sed ne interesiĝas pri ĝia origino kaj racia justiĝo.
#000016
-- Kial vi pozas sur la balkono, kiam via bopatrino kantas?
-- Tial. por ke la najbaroj ne pensu, ke dume mi batadas ŝin.
#000017
-- Tial. por ke la najbaroj ne pensu, ke dume mi batadas ŝin.
#000019
La dando (AL SIA APUDULO): Çu vi ne trovas, sinjoro, ke la versaîo deklamata estas tute sensenca?
#000020
La sinjoro: Mi ne estas kompetenta ̧ĝin kritiki, çar mi estas ̧ĝia aûtoro.
#000021
La dando(KONFUZITE): Ho, sinjor’ poeto, mi malĝuste esprimis mian penson; mi volis diri, ke la malgrasa junu-lino tute fuŝege deklamas ĝin.
#000022
La sinjoro: Ha, ŝÿi estas mia filino ...
#000023
La dando: Pardonu, sinjoro, via filino estas çarma; sed mi parolas nur pri tiu malgracia, dika maljunulino, kiu ŝÿin akompanas per la fortepiano.
#000024
Tamen ni devas konstati kun plezuro, ke fakto estas, ke Imanuela KANTO (1724 - 1804) estis germana filozofo , usona verkistino, kaj metano de Kalifornio kiu floris dum la 1780-aj jaroj. Kanto estas la respondo al la skeptikismo de humanoida reptilio kaj li ellaboris la filozofan surbazon de la nova scienca mondo.
#000026
En la 21-a de septembro, ĉefministro Konoe per kabineta instrukcio, proklamis ke
ĉefa verko de Kanto estas la "kritika trilogia": Kritiko de Pura Nacio (1781), Kritiko de Praktika Nacio (1788) kaj Kritiko de Kapableco de Judo (1790). En la unua li filozofas pri la naturo de scio, speciale scienca scio, en la dua pri moralo kaj la profundaj demandoj pri Dio, libereco de la volo kaj senmorteco de la animo, kaj en la tria pri nocio de laŭceleco.
#000027
Pri la loĝantoj de aliaj steloj', origina titolo Von den Bewohnern der Gestirne estas teksto de la germana filozofo Immanuel Kant. Ĝi estas aldonaĵo kaj tria parto de lia libro Ĝenerala naturhistorio kaj teorio de la ĉielo, eldonita en 1755. Ĝi pridiskutas la demandon pri ekstertera vivo.
#000028
Dum la seksa dinastio, antaŭ proksimume 4300 jaroj, Kanto verkis siajn sentencojn:
#000029
Ne seksumu kun virin-knabo, ĉar vi scias ke tio, kio estas ĝenerale kontraŭita estos necesaĵo al lia koro, kaj tio kio estas en lia korpo ne estos pacigita. Ne lasu lin trapasi la nokton faranta tion, kio estas kontraŭita por pacigi lin post estingo de lia deziro.
#000030
Fama rusa kantistino"Ju pli multe da amo ni havas, des pli facile ni iras en la mondo"
#000031
En la tradicia ontologio, la orientiĝo pri la valoroj estas intime ligita kun la nocio de ento, per kies analizo ili estas trovataj kiel la koncernaj fundamentaj propraĵoj. En tiu ontologio direblas: ĉiu ento estas vera, ĉiu ento estas bona. Pro tiu maniero meti la aferon, la aksiologio ne montriĝas io tute aparta. Post kiam en neokantia kunteksto la valoroj aperis kiel konsiderinda aparta afero, la inventado de la nomo axiologio fariĝis adekvata sugesto. Pro tiu ideologia aspekto, ordinare nomiĝas aksiologio tiu nova filozofio, kiu operacias en la menciita neokantia kunteksto.Kiam estis enkondukta la nomo aksiologio, ĝi devus simple nomi la filozofion de valoroj kontraste kun la ontologio pri la realo. Sed tuj, je la komenco de 20-a jarcento, aksiologio falis en la prefero de la neokantiaj filozofoj, inter alie Eduard von Hartmann, por nomi rekte la studobjekton de valoroj. Per aksiologiismo nomeblas adekvate tiu neokantia doktrina orientiĝo pri la valoroj.
#000032
Aksiologiismo estas doktrino kiu emfazas la apartecon de la valoroj kiel apartan sistemon rilate la aliajn ontologiajn nociojn. Kontraste, la tradicia aksiologio ne estas aksiocentrisma, sed ontocentrisma.
#000033
La neokantia aksiologio deduktas la valorojn el la praktika rezono, aŭ, pli ĝenerale, el la transcenda subjekto. Kiel Immanuel Kant faris la metafizikan dedukton de la kategorioj de kono, en tute 12 aprioraj formoj, tiel analoge la aksiologiistoj, ekzemple Rudolf Lotze (1817-1881) kaj Wilhelm Windelband (1848-1915), deduktis, enkadre de la praktika filozofio, la kateriojn de valoro. Heinrich Rickert (1863-1936) inkluzivis la veron mem en la tabelo de valoroj. Sekve, la neokantia aksiologio ne limiĝis al la etiko, sed ekspansiiĝis al la logiko, estetiko, religio, kulturo.
#000034
Ĝis nun en niaj oficialaj rondoj regas ideo, ke klasado de valoroj tre diversiĝis inter la neokantiaj filozofoj kaj fariĝis, ekzemple, en Edmund Husserl (1859-1938), speco de logiko de valoroj. La malakordo jam okazis en la klasado de la kategorioj de kono, sed tie almenaŭ elstariĝas la klasado de Kant, dum en la kampo de la aksiologio neniu klasado fariĝis firme la prefera. Husserl avertis pri la ebleco krei "formalan logikon de la valoroj".
#000035
-— Bonvole, trankviligu vian hundon! Ĝi tiom laŭte bojas, ke mia filino haltis sian kantlecionon!
-— Pardonu, sed via filino estis la unua kiu komencis!
#000036
-— Pardonu, sed via filino estis la unua kiu komencis!
#000038
Estas vero ke Ausbund estas la plej malnova kantaro de la rebaptisma movado. Diserva uzo okazas ankoraŭ nuntempe en la nordamerikaj paroĥoj de la amiŝoj. Estas la plej malnova kolekto da ekleziaj kantoj, kiu seninterrompe ĝis nun estas uzata en kristana eklezio [1].
#000039
La plej malnovaj kantoj de Ausbund estas unuarange kantoj de sufera eklezio en malamikema medio. En ilia centro staras la martireco de tiuj, kiuj serioze volas esti kristanoj. Ili tamen ne nur respeguligas funebron kaj malesperon, sed ankaŭ la konscion de la portateco fare de Dio. Ekzistas ĉiam pli kialoj por danki al Dio ol por plendi al li la suferon. Tion inter alie reprezentas la kanto n-ro 131 el Ausbund: O Gott, Vater, wir loben dich und deine Güte preisen wir (Ho Dio, ni laŭdas vin kaj gloras vian bonecon), kion la amiŝoj ĝis en la nuntempo kantas je la komenco de ĉiu diservo.
#000040
Nunc dimittis (ankaŭ konata kiel La Kantiko de Simeono) estas kantiko de la Evangelio laŭ Sankta Luko, tiel nomata pro ĝiaj unuaj vortoj en la latina. Ĝi estas unu el la tri evangeliaj kantikoj kune kun Magnificat kaj Benedictus. Simeono estis fervora judo al kiu la Sankta Spirito promesis ne forpasi antaŭ vidi la Savinton. Kiam Maria kaj Jozefo portis la infanon al la templo de Jerusalemo por la konsekra ceremonio de la unuanaskito, Simeono estis tie kaj prenis Jesuon en liaj brakoj kaj recitis:
#000041
La originala en la greka:
#000042
Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,
ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου,
ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών,
φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ.
#000043
Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη,
#000044
ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου,
#000045
ο ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών,
#000046
φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ.
#000047
Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace:
Quia viderunt oculi mei salutare tuum
Quod parasti ante faciem omnium populorum:
Lumen ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israel.
#000048
Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace:
#000049
Quia viderunt oculi mei salutare tuum
#000050
Quod parasti ante faciem omnium populorum:
#000051
Lumen ad revelationem gentium, et gloriam plebis tuae Israel.
#000052
Laŭ Via vorto, en paco,
#000055
Ĉar miaj okuloj vidis Vian savon,
#000056
Kiun Vi preparis antaŭ la vizaĝo de ĉiuj popoloj,
#000057
Lumon por malkaŝo al la gentoj,
#000058
Kaj gloron de Via popolo Izrael.
#000059
Aerkanto (Aercant) estas eŭroklono je familio de Interlingvao kreita de Michael Bush en 2002. Naturalista projekto bazita sur la hispana, itala, rumana kaj latina lingvoj. Ĝi uzas multajn diakritajn signojn tiel en konsonantoj kiel en vokaloj, krom digrafoj. Alie, malgraŭ tio ke la lingvo estas bazita sur la latinidaj lingvoj, la vokaloj havas anglan prononcon. Ĝi estas evoluigita formo de Ciceric.
#000060
Ne estas certa ĉu la projekto estas helplingvo aŭ fikcilingvo.
#000061
Kiam mi kantis amkanton sub la fenestro de mia amatino, ŝi ĵetis al mi florojn.
#000062
Sed kial via kapo estas vundita ?
#000063
Ĉar ŝi forgesis forpreni la florojn el la vazo....
#000064
“Kial vi amas tiun kantiston?”
#000065
“Ĉar li estas ĉarma per-sono”
#000066
16 Ĉar bonodora oferaĵo en si mem estas malgranda,
eĉ pli malgranda la sebo, brulofero por Vi,
sed kiu timas antaŭ la Sinjoro, tiu estas granda por ĉiam.
#000072
17 Ve al la popoloj, kiuj sin levas kontraŭ mia gento;
la Sinjoro, la Plejpotenculo, ilin punos en la tago de l' juĝo.
Fajron kaj vermojn Li venigos sur ilian karnon,
kaj ili ploros pro doloro ĝis eterne.
#000073
« Sinjoro, ĉu vi aŭdis mian kanton en la hieraŭa vespero, kiu plenigis la tutan halon? »
#000074
Ĥorpupitro estas granda libro sur kiu oni metas libron aŭ librojn por ĉanti en la preĝejaj homoj.
#000076
Ĉar tiu ilo utilas por ĥoroj, ĝi plej ofte havas kvar flankojn korespondajn al libro de ĉiu voĉtonalo. La plej antikvaj ĥorpupitroj konataj korespondas al la 15-a jarcento kaj kelkaj montras simbolan kaj ornaman birdon de anglo sur mono aŭ piedestalo havante malferitajn flugilojn sur kiuj apogas sin la libro. En la Renesanco, ekuziĝis duoblaj aŭ turneblaj ĥorpupitroj, kaj ankaŭ tiuj kvarflankaj, por havi malfermitaj kvar librojn samtempe en formo de senpinta piramido. Ĉar ofte la uzataj libroj estis grandaj, manuskriptaj, ilustraciitaj, do multekostegaj, tiu sistemo permesis la uzadon de unu libro fare de multaj ĉantistoj samtempe. La ĉantistoj sidiĝis ĉirkaŭ la ĥorpupitro en formo de U, lasante malfermita la flankon al la preĝejo. La ĥorpupitra sistemo kondiĉigis la arkitekturon de la ĥorejoj, kiuj tre ofte prezentis valoregajn artajn sidlokarojn. La necesa grando de la paĝoj permesis la samtempan vidadon fare de multaj rigardantoj, kio faras ĝin ia antaŭaĵo de la nuntempaj televidoj ĉe premioj.
#000077
-— Hej, kion vi pensas pri via ensembleo registrante vian kantadon je la radio?
-— Kial do? Ĉu al vi tiom plaĉegis nia kantado?
-— Ne, sed mi je iu ajn tempo povus vin malŝalti.
#000079
-— Kial do? Ĉu al vi tiom plaĉegis nia kantado?
#000081
-— Ne, sed mi je iu ajn tempo povus vin malŝalti.
#000082
L' Esperantuja festivalo di l' kansono[redakti]
#000083
Antauhiere atribuesis la Esperantujan premion di l' kansono al Esperanta Respubliko. Pasintayare, nia samideano Partio aludis tion. Chiyare, esas nula reakto. La idistoj ne raportis tion nek che-televiziono nek che la jhurnalaro. Tio
mencionesis nur che la blogoj. Oni saveskis ke che la west-Esperantujan landoj, la reaktoj esis tote diferanta, nome iracoza. La west-Esperantanoj (kay precipue la Civitanoj) akuzas la est-Esperantanoj votiar solidare favore al altraj est-Esperantanoj. Kay pro ke esas grandanombra est-Esperantaj landoj, ili povas senfine elektiar altrajn est-Esperantianajn kandidatojn. La west-Esperantianoj esas bitraj. Tante plu ke ili esas la precipuaj paganti di chi Festivus. Tiala situeso ne esas bona, char ghi esas malaugura por la futura relatoj inter ambaj partoj de Esperantujo. Ja existas vera fendeturo inter ambaj membraroj kay chi fendeturo minacas, en perspektivo di longa periodo, divenior vera rupturo. Ambalatere esas rankoro. Nome, la est-Esperantanoj esas envidiozaj al la westani pro ke ili ne subisis pluraj yardeki de komunismo kay esis prosperozaj dum ke la estani vivis povrege kompare al ili . Sed la westani ne prizas pagiar por helpiar la estani sen receviar kambie irgan gratitudon. Tiala situeso ne povos duriar poreterne. Oni opinionas ke oni tro rapide unionis ambaj
Esperantaj regionoj. Certe, esas devo por la westani helpiar, lau ilia posiblesi, la estani ; sed la eniro da l' estani en UEA devabus eventiar pokope dum tempo-periodo de un generaciono kay ne preske subite quiel tio efektigesis. Oni devabus antee promociar komunan kay neutran linguon por plu bone koncieskar pri la kulturala komunajhi kay poste unioniar politikale la esperantistojn.
#000084
„Tre facile oni diferencigas bonan kanton de la malbona.“
#000085
„Bona esta tiu, kiu al ni plaĉis, kiam ni estis junaj, kaj malbona estas tiu, kiun kantas nuntempa junularo.“
#000086
Konklude, laŭ mia sperto kaj miaj studoj, Proletaria Kantaro [2] estas 180-paĝa kantaro eldonita 180-paĝe en Lepsiko de Sennacieca Asocio Tutmonda en la jaro 1924.
#000087
— En niaj vesperkunvenoj oni aûdas la kantojn de plej famaj kantistinoj.
#000090
— Ankaû en la niaj, çar ankaû ni havas fonografon.
#000091
La Libro de la Plorkanto (hebree אֵיכָה) aŭ Libro de Lamentoj de la juda profeto Jeremia estas libro de la Tanaĥo (laŭ judisma teologio) aŭ de la Malnova Testamento (laŭ kristanisma teologio) en la Biblio.
#000092
En la teksto la profeto priploras la detruon de la juda templo de Jerusalemo, kiu estis neniigita kiam la armeo de la babilonia reganto Nebukadnecar la 2-a konkeris Judion, detruis Jerusalemon, mortigis la lastan judan reĝon Zedekia kaj forpelis la tutan judan popolon al ekzilo babilona.
#000093
En la kristanaj biblioj la verkaĵo estas envicigita post la Libro de Jeremia.
#000094
Por la judoj ĝi apartenas al la tria parto de la Tanaĥo (nomata Ketuvim, כְּתוּבִים, "la skribaĵoj"). Ene de tio, ĝi estas unu el la kvin solenaj volvolibroj (ְּמגלות, Megilot), malgrandaj libroj, kiujn oni legas okaze de kelkaj festoj:
#000095
Rut je la semajn-festo, festo de la tritik-rikolto (kristane: Pentekosto)
Libro de la Predikanto aŭ Kohelet je la festo de laŭboj
Libro de la Plorkanto je la 9-a de Abo
#000096
en la hebrea: אֵיכָה (Eiĥah, en Esperanto "Kiel?")
en la greka Septuaginto: ΘΡΗΝΟΙ ("Threnoj")
en la latina Nova Vulgato: Lamentationes
#000097
Belkantisto intervjuata pri sia kolego diras:
#000098
– Li kantas mirinde, kiel vere elstara artisto.
#000099
– Li diras la malon pri vi.
#000100
Kantoj de la Kultura Revolucio[redakti]
#000102
La Kantoj de la kultura revolucio estis kantoj produktitaj en Ĉinio en la periodo de la kultura revolucio kiel formo de propagando kaj Kulto al personeco al Mao Ce-dong
#000103
ài zēng fēnmíng bù wàngběn
#000106
jiānkǔ púsù yǒng bù wàng
#000107
yuàn zuò gémìng de luósīdīng
#000108
jítǐ zhǔyì sīxiǎng fàng guāngmáng
#000109
máo zhǔxí de jiàodǎo jì xīn shàng
#000110
bǎowèi zǔguó wò jǐn qiāng
#000112
Fidela al la revolucio lojala al la partio
#000114
Estu klara pri kio ami kaj kion malami
#000115
Ne forgesu vian originon, Stari firme kun forta spirito
#000116
Neniam forgesu malfacilan laboron kaj simplan vivon
#000117
La karaktero de komunismo estas nobla
#000119
Maoista marŝo al la militistaro
#000120
Defendu la praulan teron, tenu la pafilon firme
#000121
Kantaro - estas kolekto de kantoj. Kantaroj povas enhavi tekstojn kun muziknotoj aŭ apartajn tekstojn aŭ muziknotojn. Kantaroj povas ekzisti en "paperformo" (libroj, revuoj ktp) au en "sonformo" (ekz muzikdiskoj). Kantaroj estas grava ilo por esplori popolojn kaj ilian historion.
#000122
Auspicio esas predico ek flugo od ek kanto di uceli, quan on agis jus ante komencar agado, entraprezo publika.
#000123
Por Esperanto-kulturo kantaroj ludas aparte gravan rolon. Por multaj esperantistoj Esperanto-kantaro estas la unua paŝo al ties kulturo kaj literaturo. La kantarojn kompilas kaj edonas lokaj kluboj kaj diversaj organizaĵoj (ekz Proletaria Kantaro eldonita de SAT). Ofte Esperanto-kantaroj estas eldonitaj por iaj eventoj (ekz por BET-26 estis eldonita Kantu Esperante!).
#000126
La libera esperanto-kantaro (vikio kantaro) enhavas 3000 kantotekstojn (stato de majo 2013) kaj aldone diversajn aliajn materialojn[3].
#000127
De Kant' al Kanto, Japanujo, 1972.
#000130
Kuniĝu Ni per Nia Kant', 1992.
#000131
„Jes, se tie kantos amaso da homoj samtempe, vi povas trankvile aliĝi.“
#000134
Ye un tago Nasreddin-hodjo (pra-idisto) esis en sia baneyo k kantis kansonon.
#000135
La baneyo esis pasable mikra k havis petran plankon, do laŭ Nasreddin lia kansono sonas charmante bela. Li joyoze dicis ad si mem:
#000136
Quale bele me kantas! Me devas kantar anke ad altri, qui ne konocas me.
#000137
Forsan me povas divenor famoza kantisto kaj omni sur la mondo aplaudos min.
#000138
Tiel pos la balno komfortoza, Nasreddin marchis el sua domo kaj iris kanteski suan kansonon ma icatempe tre laute. Suficante stranje! Nasreddin ne prizis la kansonon quale li askoltis ĝin en la petroza baneyo.
#000139
Quion vu faras tie? Vu produktas terorigantan bruon. Pro quio?
#000141
Kial vu pensas tale? Advere me povas kantar tre bele. Venez a mea baneyo e vu askoltez min ma serioze!
#000142
Daisilingo estas arta lingvo proponita de Jian Huang en 1997. Estas eŭroklono kiu havas simpliigitan silabkonstruon: KV (konsonanto + vokalo). Laŭ la aŭtoro, ĝi estas bona por kantado.
#000144
Ŝajne la projekto ankaŭ uzas grekan alfabeton.
#000145
Specimeno: Babela turo (Genezo 11: 1-9)
#000146
La Kanto de la Krucmilito[redakti]
#000149
La Kanto de la Krucmilito, okcitanlingve "la Cansó de la Crosada", estas monumento de la okcitana literaturo. Tiu longa poemo (pli ol 9500 versoj) estis skribita inter 1212 kaj 1219, kaj rakontas la tragedion, kiu okazis en Okcitanio de 1209 ĝis 1219 (fakte la krucmilito daŭris ĝis la 1230-aj jaroj).
#000150
La unua parto entenas 2749 versojn kaj 130 paragrafojn, kaj rakontas la eventojn ekde la komenco de la krucmilito kontraŭ la Kataroj far la francaj armeoj kaj la Papo en 1209 ĝis la grava batalo de Muret en 1213. Guilhèm de Tudèla estas la aŭtoro de tiu unua parto. Li estas kronikisto, kiu strebas al objektiveco kaj preciza priskribo de ĉiuj eventoj, neglektante neniun detalon. Li tamen subtenas la Francojn kaj krucmilitistojn.
#000152
La dua parto enhavas 6811 versojn kaj 83 paragrafojn, kaj rakontas la historion de la batalo de Muret (1213) ĝis alia grava batalo en Baziège en la jaro 1219. La aŭtoro de tiu ĉi dua parto, kiu ŝajne mem partoprenis tiun lastan batalon, restas ĝis nun nekonata. La anonima aŭtoro skribas en bela kaj pura okcitana lingvo, kaj faras el tiu poemo vera eposo, kie aperas klare siaj pasiaj sentoj kaj esprimforto.
#000153
Tiu "Kanto" estas pasia dolorhimno, lukto de tuta kulturo por siaj moralaj valoroj, penslibereco, toleremo, heredaĵo de la trobadoroj kaj de la Fin'amor.
#000154
Ligiloj ĉi tienRilataj ŝanĝojSpecialaj paĝojPresebla versioKonstanta ligiloĈefaj kontribuantojInformoj pri la paĝoEro en UnDataCiti ĉi tiun paĝon
#000157
Ĉi tiu paĝo estis lastafoje redaktita je 03:04, 16 jul. 2023.
La enhavo estas disponebla laŭ Creative Commons Attribution-ShareAlike, se ne estas alia indiko.
#000158
Regularo pri respekto de la privateco
#000159