Ŝi estis filino de korteganino, kiu nomis sian bebon Chanda Bibi.
La oficiala rakonto pri Mah Laqa Bai mencias, ke kiam ŝia patrino estis graveda ŝi vojaĝis al Maula Ali.
Tuj ekster la sanktejo, ŝi kolapsis kaj la timo pri aborto grandiĝis.
Tiuj, kiuj akompanis ŝin alportis incensajn bastonojn de la sanktejo kaj preĝis por la vivo de la nenaskita infano.
Eble ĉi tiu okazaĵo, ofte ripetata ekde infanaĝo al Chanda Bibi, igis ŝin neŝancelebla kredanto en la potenco de Maula Ali, al kiu estis dediĉitaj la plej multaj el ŝiaj poemoj.
#000003
Mah Laqa Bai vivis en la malfrua mogola periodo kiu daŭris de la XVI-a al la XIX-a jarcento, en kiu la norda Hindio estis islamigita.
Ĉi tio forte influis la vivon kaj kulturon de la homoj dum kelkaj jarcentoj kaj diferenciĝis de la hinduisma kulturo de la sudo.
Kvankam Mah Laqa Bai praktikis la Islaman religion, ŝi estis ankaŭ influita per sia kompreno de hinduaj libroj kaj filozofio.
#000004
Kiel estonta korteganino, ŝi estis edukita en la virina kvartalo (zenana), kie ŝi ricevis la plej bonan edukadon pri estetiko kaj artoj.
Ŝi estis talenta studentino, kiu regis la ekskluzivan dancon ‘Deccani Kathak'.
La ĉefministro Nawab Rukn-ud-Daula interesiĝis pri la trejnado de Chanda Bibi kaj provizis ŝin per la plej bonaj instruistoj.
Kreskante, ŝi havis aliron al bone dotita biblioteko kie ŝi absorbis la viglan kulturon de Hajderabado.
#000005
Mah Laqa estis influita de la literatura verko de la mistika poeto Siraj Aurangabadi (1715-1763), kaj lernis poezion de Nawab Mir Alam.
Ŝia gepatra lingvo estis la urdua, ŝi ankaŭ flue parolis la araban, la persan kaj la bhojpurian.
#000006
Mah Laqa specialiĝis pri la hindia klasika muziko kaj kantado, krome elstaris en la danco Thumri de la majstra muzikisto de ŝia tempo Khushhal Khan.
Ŝi famiĝis pri la verko de ghazal, ampoema ĝenro de la urdua literaturo, kantanta ilin en multnombraj melodiaj modoj kaj ritmoj; ŝi estis sperta pri antikvaj nordaj hindiaj kantoj kiujn ŝi kutimis kanti en specialaj okazaĵoj.
La danco kaj poezio de Mah Laqa Chanda estis vaste festataj dum ŝia vivo kaj ŝi prezidis multajn prestiĝajn kunvenojn.
#000007
Ĉar ŝia famo kreskis, ŝi altiris la atenton de la ĉefministro, Aristu Jah, kiu fariĝis ŝia patrono.
Kun lia subteno, ŝia kolekto nomata ‘Gulzar-e-Mahlaqa', kiu konsistas el 39 gazaloj estis publikigita en 1824, tuj post ŝia morto.
Tiel ĝi fariĝis la unua kolekto eldonita de urduaj gazaloj, verkita de virino.
#000008
La ‘Diwan e Chanda' estas manskribita kolekto de 125 gazaloj de Mah Laqa, kompilita, kaligrafita kaj subskribita de ŝi en 1798.
Nun ĝi estas konservata en la Brita Muzeo.
#000009
Mah Laqa Bai mortis en 1824 kaj testamentis siajn posedaĵojn inkluzive de tero, oro, arĝento, kaj diamantjuvelaĵoj al senhejmaj virinoj.
#000012
Ŝi vivis kaj verkis en periodo kiam la dakhini versio de la urdua lingvo transiris al persa urduo, tio kontribuis al forgeso de tia talenta virino, kiu estis korteganino, muzikistino, poetino, artisto, bonfaranto kaj spirita aganto samtempe.
Hodiaŭ ŝi estas memorita de amantoj de la urdua poezio.
#000013
Mah Laqa Chanda estis unu el la plej riĉaj virinoj de sia tempo, kies influo estis multe pli granda ol tiu de la virinoj de la reĝa familio, tiel cementante ŝian statuson kiel legendon.
#000014
La ‘Diwan e Chanda' estas manskribita kolekto de 125 gazaloj de Mah Laqa, kompilita, kaligrafita kaj subskribita de ŝi en 1798.
The 'Diwan e Chanda' is a handwritten collection of 125 gazals by Mah Laqa, compiled, calligraphed and signed by her in 1798.
Nun ĝi estas konservata en la Brita Muzeo.
#000018
Mah Laqa Chanda estis unu el la plej riĉaj virinoj de sia tempo, kies influo estis multe pli granda ol tiu de la virinoj de la reĝa familio, tiel cementante ŝian statuson kiel legendon.
Mah Laqa Chanda was one of the richest women of her time, whose influence was far greater than that of the women of the royal family, thus cementing her status as a legend.
#000020