Dum la venontaj malmultaj jaroj, Ferrer rezultus kun multaj muzikaj grupoj, inkluzive de Conjunto Sorpresa kaj Orquesta Chepin-Choven .
#000003
Kun Alonso, Ferrer ĉefe prezentis filon, guarachan kaj aliajn rapidemajn kantojn.
Tamen, li sopiris kanti bolerojn.
Ĝi ne estis ĝis preskaŭ 40 jaroj poste, per la liberigo de tiu de Ry Cooder
Grammy Award gajnante Buena Vista Social Club registradon en 1997, kiu la talento de Ferrer kiam bolerkantisto iĝus vaste konata.
#000007
En 1998 li surbendigis albumon por la kuba etikedo EGREM,
Tierra Caliente: Ibrahim Ferrer con Los Bocucos kiu inkludas la voĉon de Ferrer, la aranĝojn kaj plumbotrumpeton de grupgvidanto Roberto Correra, kaj la akompanon de la Bocucos.
La albumo estas en la stilo de fil-ĵaza ĵazbandegfuzio.
#000009
En 2004 Ferrer gajnis Grammy, sed estis neita permeso fare de la usona registaro por envojaĝi Usonon por ricevi lian premion" [6] kiel rezulto de ekstreme restriktaj vizleĝoj realigitaj en la maldormo de 9/11.
#000011
Ibrahim Ferrer mortis en la aĝo de 78 el multobla organmalfunkcio la 6-an de aŭgusto 2005 en CIMEQ-hospitalo en Havano (Kubo) post revenado de eŭropa turneo.
Li estis entombigita en la Colón Cemetery, Havana (Colón Cemetery, Havano).
En 2005, Gorillaz igis tributon al li ludi la kanton kiun li havis: la latina Simone.
#000014
Ibrahim FERRER, naskita la 20-an de februaro 1927 ĉe Santiago de Cuba, mortinta la 6-an de aŭgusto 2005 en Havano, estis kuba muzikisto kaj precipe kantisto, konata pro la pureco kaj mildeco de sia voĉo.
#000017
La vivo de Ferrer ne estis facila; kiel infano li preskaŭ mortis de tetanoso, kaj je la aĝo de 12 jaroj li restis orfo. Devante perlabori sian vivon li ne povis regule viziti lernejon; li surstrate vendis dolĉaĵojn. Li entuziasmiĝis pri muziko kaj kune kun sia kuzo fondis muzikistan grupon, Jóvenes del Son (junuloj de sono), kiu muzikis ĉe lokaj festoj.
#000019
En la 1950-aj jaroj li iĝis ĉefa kantisto de la kuba orkestro de Pacho ALONSO kaj restis tiu dum pli ol dudek jaroj. En 1955 li kunlaboris kun la orkestro de Chepín-Chovén pri la sukcesa sondisko "El Platanar de Bartola". En 1975 li iris al Havano kaj laboris kun la legenda Orkestro Ritmo Oriental kaj kun la granda Beny MORÉ. Poste li reaniĝis en la grupo Los Bocucos de Pacho ALONSO. Li monde turneis kun tiu grupo kaj akiris pli kaj pli da ŝatantoj.
#000020
Tamen lia nomo restis ĉiam en ombro, li estis ŝatata de la publiko, sed ne de siaj kolegoj. Li perdis entuziasmon pri muziko kaj retiriĝis en 1991. Li poluris ŝuojn surstrate kaj forlasis sian domon por loĝi en malgranda pensiono, en kiu li enfermis sin, retiriĝe de la mondo kaj la muziko.
#000021
Sed en 1997 liaj amikoj lin konvinkis eliri el sia retiriĝo kaj reveni al la muziko por registri sian debuton kun la orkestro Afro Cuban All Stars, la pecaron Toda Cuba Le Gusta. Samjare sekvis lia apero en Buena Vista Social Club, pecaro, kiu rezultis el la laboro de Ry COODER, rekonata impresario muzika, kiu vojaĝis al Kubo por trovi talentulojn konatajn nur sur tiu insulo, kiaj Compay Segundo, Rubén GONZÁLEZ kaj Ibrahim Ferrer.
#000022
Liaj diskoj gajnis ĉiujn specojn de premioj, interalie unu Grammy. Liaj koncertoj plenigis Carnegie Hall en Novjorko, eŭropajn stadionojn kaj eĉ la plej pretendemajn aŭditoriojn de Japanio. Krome en 1998 ekestis filmo pri lia historio.
#000023