La artikoloj en angla gramatiko estas la kaj a/an, kaj en certaj kuntekstoj kelkaj.
" " Kaj " " estas modernaj formoj de la la oldangla«", kiu en Anglianaj dialektoj estis la nombro "unu" (kompariblu«" en saksaj dialektoj) kaj pluvivis en Modern Scots kiel la nombro da owan".
Kaj "sur" (respeleita«" de la normanda lingvo) kaj«" supervivanta en la Modernan anglan, kun "tia" utiligite kiel la nombro kaj«" («", antaŭ substantivoj kiuj komenciĝas kun konsonant sono) kiel senfina artikolo.
#000002
En lingvoj kiuj utiligas artikolojn, ĉiun ĝeneralan substantivon, kun kelkaj esceptoj, estas esprimita kun certa certeco, definitiva aŭ senfina, kiel atributo (similaj al kiom multaj lingvoj esprimas ĉiun substantivon kun certa gramatika nombro - singulara aŭ pluralo - aŭ genro).
Artikoloj estas inter la plej oftaj vortoj en multaj lingvoj;
en la angla, ekzemple, la plej ofta vorto estas la.
#000004
Artikoloj estas kutime klasifikitaj kiel aŭ definitivaj aŭ senfina.
Kelkaj lingvoj kun bonevoluintaj sistemoj de artikoloj povas distingi kromajn subtipojn.
Ene de ĉiu tipo, lingvoj povas havi diversajn formojn de ĉiu artikolo, pro konfirmado al gramatikaj atributoj kiel ekzemple sekso, nombro, aŭ kazo, aŭ alia modifita kiel influanta de apudaj sonoj kiel en elizio (ekz., la franca "le" iĝante "l" antaŭ vokalo) aŭ epenthesis (ekz., la angla«" iĝado«" antaŭ vokalo).
#000005
7 Vario inter lingvoj 7.1
#000006
1 Artikolo en diversaj lingvoj
#000007
La frazo supre rilatas al specifaj infanoj kaj specifa hejmenvojo;
ĝi komparas al la multe pli ĝenerala observado tion:
#000010
Senfina artikolo indikas ke ĝia substantivo ne estas unuopo identigeblan al la aŭskultanto.
Ĝi povas esti io kiun la parolanto mencias por la unua fojo, aŭ la parolanto povas esti faranta ĝeneralan deklaron pri eventuala tia aĵo.
a/an estas la senfinaj artikoloj uzitaj en la angla.
La formo estas uzita antaŭ vortoj kiuj komenciĝas kun vokalsono (eĉ se literumite kun komenca konsonanto, kiel en horo), kaj antaŭ vortoj kiuj komenciĝas kun konsonantsono (eĉ se literumite kun vokalo, kiel en eŭropano).
#000020
Ŝi havis domon tiel grandan ke elefanto iĝus perdita sen mapo.
#000021
Ĉu nomo [havas] difinita artikolo, ekz. Kremlo , ĝi ne povas idiome esti utiligitaj sen ĝi: ni ne povas diri ke Boris Yeltsin estas en Kremlo.
#000028
Por pli da informoj, vidu la artikolon en la franca disiganta artikolo.
#000033
Artikoloj estas trovitaj en multaj hindoeŭropaj lingvoj, aparte enamiĝlingvoj, Semido lingvoj (nur la difinita artikolo), kaj polineziaj lingvoj, sed estas formale forestantaj de multaj el la plej gravaj lingvoj de la monda, kiel ekzemple la ĉina, la indonezia, la japana, la hinda, la panĝaba, la urdua, la rusa, la plimulto de slavaj kaj baltaj lingvoj, jorubo, kaj la bantulingvoj.
En kelkaj lingvoj kiuj havas artikolojn, kiel ekzemple kelkaj North Caucasian-lingvoj, la uzo de artikoloj estas laŭvola sed en aliaj like anglan kaj germanan ĝi estas deviga en ĉiuj kazoj.
#000042
Lingvistoj kredas ke la komuna prapatro de la hindoeŭropaj lingvoj, proto-ind-eŭropaj, ne havis artikolojn.
La plej multaj el la lingvoj en tiu familio ne havas difinitajn aŭ senfinajn artikolojn: ekzistas neniu artikolo en la latina aŭ sanskrito, nek en kelkaj modernaj hindoeŭropaj lingvoj, kiel ekzemple la familioj de slavaj lingvoj (krom bulgara kaj FYR Macedonian, kiuj estas sufiĉe karakterizaj inter la slavaj lingvoj en sia gramatiko) kaj baltaj lingvoj.
Kvankam Klasika greko havis difinitan artikolon (kiu pluvivis en novgreka kaj kiu portas fortan funkcian similecon al la germana difinita artikolo, kiu al ĝi estas rilatita), la pli fruan Homeric Greek utiligis tiun artikolon plejparte kiel pronomon aŭ protesta, dum la plej fruan scianta formon pri la greka scianta kiel Mycenaean Greek ne havis iujn ajn artikolojn.
Artikoloj formiĝis sendepende en pluraj lingvaj familioj.
#000043
Ne ĉiuj lingvoj havas kaj difinitajn kaj senfinajn artikolojn, kaj kelkaj lingvoj havas malsamajn specojn de difinitaj kaj senfinaj artikoloj por distingi pli bonajn sunokulvitrojn de signifo: ekzemple, la franca kaj la itala havas disigantan artikolon utiligitan por senfinaj massubstantivoj, dum Colognian havas du apartajn arojn de difinitaj artikoloj indikantaj fokuson kaj unikecon, kaj FYMacedonian uzas difinitajn artikolojn en protesta signifo, kun triparta distingo (proksimala, mediala, distala) surbaze de distanco de la parolanto aŭ konversacianto.
La vortoj tio kaj kiel kiu (kaj iliaj pluraloj, tiuj kaj tiuj) povas esti komprenita en la angla, finfine, formoj de la difinita artikolo la (kies deklinacio en la oldangla inkludis thae'ojn, praulan formon de tio /tio kaj tiuj/ tiuj).
#000044
En multaj lingvoj, la formo de la artikolo povas varii laŭ la sekso, nombro, aŭ kazo de sia substantivo.
En kelkaj lingvoj la artikolo povas esti la nura indiko de la kazo.
Multaj lingvoj ne utiligas artikolojn entute, kaj povas utiligi aliajn manierojn indiki malnovo kontraŭ novaj informoj, kiel ekzemple tem-komentaj konstruoj.
#000045
Artikoloj formiĝis sendepende en multaj malsamaj lingvaj familioj ĉie sur la globo.
Ĝenerale, artikoloj formiĝas dum tempo kutime per specialiĝo de certaj adjektivoj aŭ determinantoj, kaj ilia evoluo ofte estas signo de lingvoj iĝantaj pli da analizisto anstataŭe de sintetikaĵo, eble kombinita kun la perdo de klinado kiel en la angla, enamiĝlingvoj, bulgaro, FYR makedonaj kaj Torlakian.
#000055
La angloj definitivaj kontraktligas la , skriban þe en la mezanglo, venas de la oldangla protesta, kiu, laŭ sekso, estis skribita se (vira), seo (virineca) ( þe kaj þeo en la nortumbria dialekto), aŭ þæt (neŭtra).
La neŭtra formþæt ankaŭ kaŭzis la modernulon protesta tion.
La ie foje vidita en pseŭd-arkaika uzokutimo kiel ekzemple " Ie Olde Englishe Tea Shoppe" estas fakte formo de þe, kie la leterdorno ( þ) estis skribita kiel y.
#000058
Artikolo en gramatiko estas partikulo indikanta difinitecon, uzata en substantiva subfrazo. En Esperanto ekzistas nur la difina artikolo la. En iuj lingvoj estas ankaŭ ne-difina artikolo (ekzemple en la angla, la germana ktp.) kaj eĉ partitiva artikolo, kiel en la franca (de la, du signifanta pli-malpli "iom da").
#000068
Multaj lingvoj, kiel la japana, la ĉina kaj la plimulto el la slavaj lingvoj ne havas ajnan artikolon. La uzo de la artikoloj varias multe inter diversaj lingvoj, sed ĝenerale ĝi indikas difinitecon aŭ nedifinitecon. En la greka difina artikolo estas uzata eĉ antaŭ propraj nomoj, dum en la plimulto de aliaj eŭropaj lingvoj kun artikoloj la nomoj estas komprenataj kiel difinitaj en si mem, sen bezono de artikolo.
#000069
Artikolo nedifinita ne ekzistas; ekzistas nur artikolo difinita "la", egala por ĉiuj genroj, kazoj kaj nombroj.[1]
#000075
Nur en la franca kaj rusa tekstoj de regulo 1 krome troviĝas jena noto (kompara traduko):
#000076
La uzado de la artikolo estas tia sama, kiel en la germana, franca kaj aliaj lingvoj. La personoj, por kiuj la uzado de la artikolo prezentas malfacilaĵon, povas [en la unua tempo] tute ĝin ne uzi.[2]
#000077
Por parolantoj de pluraj lingvoj la artikolo en Esperanto prezentas malfacilaĵojn, ĉar ĝi estas kvazaŭ falsa amiko aŭ tute ne ekzistas en la propra nacia lingvo. Franc-parolantoj ekzemple tendencas tro ofte uzi la artikolon, laŭ la kutimoj en tiu lingvo (ekzemple franca la France en Esperanto estas simple "Francio", sen artikolo; en Esperanto ĝuste ′ĉiuj homoj′ ne ′ĉiuj la homoj′ [= paŭso el la franca: tous les hommes][4]). Rus-parolantoj male tendencas tro malofte uzi ĝin (ekzemple "vilaĝo XY situas en provinco YZ" anstataŭ "la vilaĝo XY situas en la provinco YZ"). Malgraŭ la instruoj de la Fundamenta Gramatiko tio hodiaŭ almenaŭ estas rigardata malbona stilo aŭ eĉ malĝusta lingvaĵo.
#000087