Anstataŭ kutima resuma prezento, mi entreprenis alian manieron por servi la leganton kiu kun plezuro faras eksterordinarajn ekspediciojn en la mondo de la literaturo, en la mondo de originalaĵoj. Mi elektis el la novelaro la noveleton titolitan : „Pruntitaj veroj”. Ĝi estas nur kelkajn paĝojn longa tamen preskaŭ la plej kompleksa novelo, kiun mi iam ajn legis. Mi povas priparoli nur miajn sentojn kaj pensojn pri – kaj parte pruntitajn el – la novelo Pruntitaj Veroj, ĉar mi eble ne malkaŝis ĉiujn „tavolojn” de ĝi.
#000002
Post ĉirkaŭ dek kvin longoj ĉio evidentiĝis, »ljubica« signifas »violo«, sed ne sole. Mi naĝis surdorse kiel ĉiam, mi sentis jam ties mankegon de tri semajnoj. En la pasinteco, mi eĉ mezuris la daŭron de la tempo per naĝlongoj. Mi ĉiam demandas min, ĉu mi jam naĝis tian distancon kemi povintus atingi la Nigran Maron. Mi venas ĉi tien de dudek jaroj, po kvindek fojoj en jaro, sed nun ĉi-foje mi finfine seniluziiĝis ekkonsciinte, ke mi eble eĉ ne atingis Titelon, kie la akvo de Tibisko estas absorbata de Danubo.
#000003
La naĝejo estis nekutime varma. Ĝia surfaco vaporis kiel la varma akvo en lia taso sur la teraso de la kafejo. Mi ne vidis kio estis en ĝi, ĉu kafo aŭ teo. Mi naĝis plu surdorse kiel ĉiam. Lakta blankaĵo nebulis super mi. Profunda, fekunda ĉielfundo. Nenia mistero estis kirliĝanta en ĝi, nur la homogena materio interplektita en unu dimension. Mi iĝis ekspansiema kun la materialo. Tiam ankaŭ ekpluvis iom. Akvo ĉirkaŭprenis min de ĉiuj flankoj, kiel en utero. Fingroj blinde sed pensoj rekonante palpadis.
#000004
– ‘Gospodjo’ (Sinjorino), se validas io, ĉio iras kun pasio!
#000005
– Gospodjo, dankon pro la Sadler-poemo! Mi ne renkontis ĝin antaŭe kaj mi bonŝancis trovi rete kelkajn pliajn kune kun iliaj tradukoj.
#000007
„... Vi feliĉigas min, kiam ajn en mia hejmo vi demetas la ŝuojn, kvazaŭ vi serioze planus resti. Kaj, kiam vi tamen pluvojaĝas, vi sendas kartojn, kvazaŭ vi kredus, ke disde vi mi efektive ekzistas...”
#000008
Ĉiuj sekretoj en via sako kaj en la vaporo super lia taso. Fingroj blinde sed pensoj miaj rekonante palpadis, foliumante kaj sekciadante plu.
#000009
– Gospodjo, ĉu »ljubice« signifas »mia kara«?! – krom vokativo ...
#000010
„...Vane mi volas vin plenatenti. Io devigas min daŭre silenti.
#000011
Difektita, pro frua tordo, Amflustras mi al fermita pordo.
#000012
Kaj malkursivo. Ĉi tie devus esti minusklo.
#000014
“Gospodjo, vi nomas lin murdinto, »ubice« ! – pro la malfermita de li fenestro pri kies ekzisto vi ne konjektas, ĉu ne?”
#000015
Ne la violo, sed la karulo rimas kun la murdinto, »ljubice kaj ubice”, kaj la pruntita vero farfinas kaj finfaras. Vi lasas lin kredi pri la violo...
#000016
Mi lasas miajn pensojn vagadi, barakti kaj improvizi kiel ili rilatas al la temo aŭ gvidate de la humoro kaj etoso, ne ĝenante min kiam interrilatoj striktaj ne ekzistas, nur sentoj kuntenas ĉion. Mi apartenas do al du lingvoj. Al ambaŭ lingvoj. Al ĉiuj lingvoj. Mi kutimas lerni lingvojn komence sole per lernolibro. Post olmi prilernis kelkajn efektajn esprimojn, uzatajn ne tro ofte tamen ĉiutage, kiel ‘uzalud’ (=vane) kaj ‘katkad’ (=fojfoje) mi tuj komencis provi ilin ambiciante ion multe pli.
#000017
– Gospodine, dobro je jer Hrvatski jezik je najljepši jezik na svijetu! (=Sinjoro, estas bone, ĉar la kroata estas la plej bela lingvo en la mondo!) Jen kiel oni laŭdis min ĉe mia unua provo.
#000018
Oni vivas el pruntoj – kaj el pruntitaj veroj. Mi apartenas nun al ĉi tiuj ‘oni’.
#000019
-Gospodjo, estis bone lasi la ammortiginton iri al sia insulo!
#000020
Li prialmozis sian liberon, kaj tuj li forveturas.
#000021
Por la loĝantoj de la „ĉeftero”, kiuj vivas en ambaŭ lingvoj, kaj eble en pli ol du, restas sole vidi aferojn proksime kiel miopuloj povas bone vidi ilin.
#000022
Morgaŭ denove iros en lernejon por instrui mia edzino, longe malsana en la aŭtuno, kiel ververa virviro sen provbuŝplena odoro mi atendos ŝin per kiso enporde.
#000024
Libro titolita „ Vojaĝo al disiĝo” – 22 noveletoj de Spomenka Ŝtimec.
Verkita meze de la okdekaj jaroj antaŭ ŝia ĉefverko : Kroata Milita Noktolibro.
Sed jam en tuta rego de la lingvo kaj plene armita, kiel matura verkisto.
Mi demetis la libron satsate plena de literatura travivaĵo.
#000025
La libro aĉeteblas ĉe retbutiko de HEA >
#000026
Esperanto-Sumoo kaj recenzoj (klaku la bildon)
#000027
Eszperantó nyelvtanfolyamA MESZ webáruházaHírlevelek, kiadványok1% felajánlása
#000033