Wikipedia's Antler as translated by GramTrans
#000000
Kornaro estas etendaĵoj de la kranio de besto trovita en membroj de la cervo familio.
Ili estas vera osto kaj estas ununura strukturo.
Ili estas ĝenerale trovitaj nur sur maskloj, kun la escepto de la karibuo.
Kornaro estas deĵetitaj kaj regrown ĉiun jaron kaj funkcias ĉefe kiel objektoj de seksa altiro kaj kiel armiloj en bataloj inter maskloj por kontrolo de haremoj.
#000001
En kontrasto, kornoj, trovis sur antilokapro, ŝafoj, kaproj, bizono, brutaro, kaj multaj aliaj bovedo, estas du-partaj strukturoj.
Interno de osto (ankaŭ etendaĵo de la kranio) estas kovrita per ekstera ingo kreskigita per specialecaj harfolikloj, la sama materialo kiel homaj ungoj kaj piedungoj.
Kornoj neniam estas deĵetitaj kaj daŭre kreskas dum la vivo de la besto.
La escepto al tiu regulo estas la antilokapro kiu deĵetas kaj rekreskigas sian korningon ĉiun jaron.
Ili kutime kreskas en simetriaj paroj.
#000002
Ĉizado por dekoraciaj kaj iluzoj
#000004
Kornaro venas de la oldfranca antoilier (vidu nuna franco: "Andouiller", de formiko-, kun la signifo antaŭe, oeil, kun la signifo okulo kaj - koleron, sufikso indikanta agon aŭ staton de estaĵo) [2] [3] eventuale de iu formo de neatestita latinaĵo ÷ anteocularis, "antaŭ la okulo" [4] (kaj aplikata al la vorto por "branĉo" [5] aŭ " korno " [3] ).
#000005
Kornaro estas unikaj al cervidoj.
La prapatroj de cervoj havis dentegojn (longaj supraj kaninoj).
du modernaj specioj, la moskulo kaj la rivera cervo, havas dentegojn kaj neniun kornaron, la muntjako havas malgrandajn dentegojn kaj malgrandan kornaron, kaj aliaj cervoj havas plen-grandan kornaron kaj neniujn dentegojn.
#000006
Kornaro estas kutime trovitaj nur sur maskloj.
Nur boacoj (konataj kiel Caribou en Nordameriko) havas kornaron sur la femaloj, kaj tiuj estas normale pli malgrandaj ol tiuj de la maskloj.
Tamen, fekunda faras de aliaj specioj de cervoj havi la kapaciton produkti kornaron okaze, kutime pro pliigitaj testosteronniveloj.
La "kornoj" de antilokapro (ne cervido sed girafoida) renkontas kelkajn el la kriterioj de kornaro, sed ne estas konsideritaj veraj kornaro ĉar ili enhavas keratinon.
#000007
En la plej multaj arktaj kaj temperita-akrigŝtonspecioj, kornarkresko kaj deĵetado estas ĉiujaraj, kaj estas kontrolita per la longo de taglumo.
Kvankam la kornaro estas regrown ĉiun jaron, ilia grandeco varias laŭ la aĝo de la besto en multaj specioj, pliiĝante ĉiujare dum pluraj jaroj antaŭ atingado de maksimumgrandeco.
En tropikaj specioj, kornaro povas esti ŝedo en iu tempo de jaro, kaj en kelkaj specioj kiel ekzemple la akvocervo, kornaro estas ŝedo en malsamaj tempoj en la jaro depende de multoblaj faktoroj.
Kelkaj ekvatoraj cervoj neniam deĵetis sian kornaron.
Kornaro funkcias kiel armiloj en bataloj inter maskloj, kiuj foje kaŭzas gravajn vundojn, kaj kiel domineco kaj seksaj ekranoj.
#000009
La ĉefrimedoj de evolucio de kornaro estas seksa selekto, kiu funkciigas per du mekanismoj: maskla-al-maskla konkurado (kondutisme, fiziologie) kaj ina amikelekto.
Maskla-maskla konkurado povas okazi en du formoj.
Unue, ili povas konkuri kondutisme kie maskloj utiligas sian kornaron kiel armilojn por konkuri pri aliro al amikoj;
due, ili povas konkuri fiziologie kie maskloj prezentas sian kornaron por elmontri sian forton kaj fekundeckonkurencivon por konkuri pri aliro al amikoj.
Maskloj kun la plej grandaj kornaro pli akiras amikojn supozeble kaj atingi la plej altan fekundigsukceson pro sia konkurencivo, domineco kaj alta fenotipa kvalito.
Ĉu tio estas sekvo de maskla-maskla batalado aŭ ekrano, aŭ de ina elektemeco malsamas depende de la specio kiel la formo, grandeco, kaj funkcio de kornaro varias inter specioj.
#000010
Ekzistas indico por apogi tiun kornaran grandecan influan amikselektadon en la ruĝa cervo, kaj havas heredan komponenton.
Malgraŭ tio, 30-jara studo montris neniun ŝanĝon en la mediana grandeco de kornaro en populacio de ruĝaj cervoj.
La manko de respondo povus esti klarigita per media kunvarianco, signifante ke dumviva bredsukceso estas determinita per nemezurita trajto kiu estas fenotipe korelaciita kun kornargrandeco krom por kiu ekzistas neniu genetika korelacio de kornarkresko.
Alternative, la manko de respondo povus esti klarigita per la rilato inter heterozigoseco kaj kornargrandeco, kiu deklaras ke maskloj heterozygoza ĉe multoblaj lokusoj, inkluzive de MHC-lokusoj, havas pli grandan kornaron.
La evolua respondo de trajtoj kiuj dependas de heterozigoseco estas pli malrapida ol trajtoj kiuj estas dependaj de aldonaj genetikaj komponentoj kaj tiel la evolua ŝanĝo estas pli malrapida ol atendita.
Tria ebleco estas ke la kostoj de havado de pli grandaj kornaro (resursa konsumo, kaj moviĝeblodamaĝoj, ekzemple) penas sufiĉe selekteman premon kompensi la avantaĝon de altirado de amikoj;
tiel stabiligante kornargrandecon en la populacio.
#000011
La diversigo de kornaro, korpgrandeco kaj dentegoj estis forte influita per ŝanĝoj en vivejo kaj konduto (militanta kaj pariĝado).
#000012
Boacoj (genro Rangifer, kies sola membrospecia R. tarandus konsistas el pluraj karakterizaj subspecioj de boacoj kaj karibuo) uzas sian kornaron por forigi neĝon tiel ili povas manĝi la vegetaĵaron sube.
Tio estas unu ebla kialo ke inoj de tiu specio evoluigis kornaron.
Alia ebla kialo estas por ina konkurado dum vintrofuraĝado.
Masklaj kaj inaj boackornaro malsamas en pluraj rilatoj.
Maskloj deĵetis sian kornaron antaŭ vintro, dum inaj kornaro estas retenitaj dum vintro.
Ankaŭ, inaj kornargrandecaltebenaĵoj ĉe la komenco de pubereco, ĉirkaŭ aĝo tri, dum virkornargrandeco pliiĝas dum ilia vivdaŭro.
Tio verŝajne reflektas la malsamajn vivhistoriostrategiojn de la du seksoj, kie inoj estas rimedo limigita en sia reproduktado kaj ne povas havigi multekostan kornaron, dum maskla genera sukceso dependas de la grandeco de ilia kornaro ĉar ili estas sub unudirekta seksa selekto.
#000013
En alko, kornaro povas funkcii kiel grandaj aŭdaparatoj.
Provizite per grandaj, tre alĝustigeblaj eksteraj oreloj, alko havas altagrade senteman demandosesion.
Alko kun kornaro havas pli senteman demandosesion ol alko sen, kaj studo de trofeokornaro kun artefarita orelo konfirmis ke la granda plata (manforma) kornaro kondutas kiel parabola reflektoro.
#000014
Mulcervo kun relative grandaj kornaro
#000015
Irlanda alko nun estas formortinta
#000017
Juna ruĝa cervo, kun veluro
#000018
Akvocervcervo kun dikaj, duigitaj traboj por kornaro.
#000019
Forĵetitaj kornaro reprezentas fonton de kalcio, fosforo kaj aliaj mineraloj kaj ofte estas ronĝijeitaj sur per malgrandaj bestoj, inkluzive de sciuroj, histrikoj, kunikloj kaj musoj.
Tio estas pli ofta inter bestoj enloĝantaj regionojn kie la grundo estas mankhava en tiuj mineraloj.
Kornaro deĵetis en kverkejo loĝita per sciuroj estas rapide maĉitaj al pecoj per ili.
#000020
Kornaritaj kapoj estas aprezitaj kiel trofeoj - la pli grandaj, la pli bone.
La unua organizo se temas pri konservi rekordojn de grandecoj estis Rowland Ward Ltd., Londona taksidermio firmao, en la frua 20-a jarcento.
Por tempo nur sumlongo aŭ disvastiĝo estis registritaj.
En la mezo de la jarcento, la Boone kaj Crockett Club kaj la Safara Klubo Internacia evoluigis kompleksajn poentadsistemojn bazitajn sur diversa grandeco kaj la nombro da dentoj aŭ punktoj, kaj ili konservas ampleksajn rekordojn de alt-poentadaj kornaro.
Cervoj breditaj por ĉasado sur bienoj estas selektitaj surbaze de la grandeco de la kornaro.
#000021
Ĉasistoj evoluigis esprimojn por kornarpartoj: trabo, palmo, frunto, bez aŭ golfo, trez aŭ pleto, reĝa, kaj suroial.
Tiuj estas la ĉefŝafto, platpremita centro, unua dento, dua dento, tria dento, kvara dento, kaj kvinono aŭ pli altaj dentoj, respektive.
Al La dua branĉo ankaŭ estas telefonita al pli anticipa.
#000022
En Yorkshire en Britio kapreolĉasado estas aparte populara pro la grandaj kornaro produktitaj tie.
Tio ŝuldiĝas al la altaj niveloj de kreto en Yorkshire.
La kreto estas alta en kalcio kiu estas konsumita per la cervo kaj helpas al kresko en la kornaro.
#000023
Renkontiĝo deĵetis kornaron aŭ "ŝedoj" altiras diligentajn terapiistojn kiuj nomas ĝin ordinarlingve deĵetita ĉasado, aŭ osto elektanta.
En Usono, la mezo de decembro al la mezo de februaro estas konsiderita deĵetita ĉassezono, kiam cervoj, alko, kaj alko komencas deĵeti.
La Norda Amerika Ŝedo-Ĉasado-Klubo, fondita en 1991, estas organizo por tiuj kiuj partoprenas en tiu agado.
#000024
En Usono-ŝedoj alportas ĉirkaŭ 10 USUS$ je funto, kun pli grandaj specimenoj en bona stato altiranta pli altajn prezojn.
La plej dezirindaj kornaro estis trovitaj baldaŭ post estado deĵetitaj.
La valoro estas reduktita se ili estis difektitaj per eltenado aŭ estado ronĝijeitaj per malgrandaj bestoj.
Egalita paro de la sama besto estas tre dezirinda trovaĵo sed ofte kornaro estas deĵetitaj aparte kaj povas esti apartigitaj je pluraj mejloj.
Kelkaj entuziasmuloj por deĵetita ĉasuzo dresis hundojn por helpi ilin.
La plej multaj ĉasistoj sekvos "ludmigrovojojn" (migrovojoj kie cervoj ofte kuras) por trovi tiujn ŝedojn aŭ ili konstruos deĵetitan kaptilon kolekti la lozan kornaron en la malfrua vintro/frua printempo.
#000025
En la plej multaj US ŝtatoj, la posedo de aŭ komerco de partoj de ludbestoj estas submetita al iom da grado da reguligo.
Sed la komerco de kornaro estas vaste permesita.
En la naciaj parkoj de Kanado, la forigo de deĵetitaj kornaro estas delikto puninda per
Kialo de igi tion delikto tiel forigas deĵetitan kornaron povas senhavigi malgrandajn bestojn de valora nutraĵfonto ( vidu Ekologian rolon ).
#000026
Kornaro estis utiligita tra historio kiel materialo por produkti ilojn, armilojn, ornamaĵojn, kaj ludilojn.
Ĝi estis aparte grava materialo en la eŭropano Malfrue Paleolitika, uzita fare de la Magdaleniana kulturo por fari ĉizadojn kaj gravuritajn dezajnojn sur objektoj kiel ekzemple la tielnomita Bâton de komandement kaj la Bison Licking Insect Bite .
En la Vikinga erao kaj mezepoka periodo, ĝi formis gravan krudaĵon en la metio de kombilo-kreado.
En pli postaj periodoj, kornaro - utiligita kiel malmultekosta anstataŭaĵo por eburo - estis materialo aparte asociis kun ekipaĵo por ĉasado, kiel ekzemple seloj kaj ĉevalo kontroli, pafiloj kaj ponardoj, pulvkornojn, same kiel butonojn kaj similaĵon.
La dekoracia montrado de mur-surĉevalaj paroj de kornaro estis populara ekde mezepokaj tempoj minimume.
#000027
[ citaĵo bezonis ] Tra historio granda cervkornaro de taŭga specio (ekz. ruĝaj cervoj) estis ofte tranĉitaj malsupren al it ŝafto kaj ĝia plej malsupra dento kaj utiligita kiel unu-pinta pioĉo.
#000028
Kornarkapvestaĵoj estis portitaj fare de ŝamanoj kaj aliaj spiritaj figuroj en diversaj kulturoj, kaj por dancoj;
21 kornaro- "kaprubandoj" ŝajne por uzado sur la kapo, kaj pli ol 10,000 jarojn aĝaj, estis elfositaj en la angla Mesolita loko de Starr Carr.
Kornaro daŭre estas kadukaj en tradiciaj dancoj kiel ekzemple Yakvi cervdancoj kaj portita en la Abbots Bromley Horn Dance (Abatoj Bromley Horn Dance).
#000029
[ citaĵo bezonis ] Manĝuzokutimo
#000030
En la velura kornar stadio, kornaro de alko kaj cervoj estis utiligitaj en Azio kiel manĝaldonaĵo aŭ alternativa medikamenta substanco dum pli ol 2,000 jaroj.
Lastatempe, cerva kornareltiraĵo fariĝis populara inter okcidentaj atletoj kaj karoserifaristoj ĉar la eltiraĵo, kun siaj spurkvantoj de IGF-1, verŝajne helpas konstrui kaj ripari muskolan histon, aliflanke, unu duoble-blinda studo ne trovis signojn de celitaj efikoj.
#000031
Alko, cervoj, kaj alkkornaro ankaŭ fariĝis popularaj formoj de hundo maĉas tiun posedantaĉeton por siaj dorlotbesthundoj.
#000032
This article incorporates text from a publication now in publiko domain:Chambers, Ephraim, ed. (1728). "article name needed". Cyclopædia, or an Universal Dictionary of Arts and Sciences (first ed.). James and John Knapton, et al.
#000034
Ramuro (osto-korno) estas la ataka, defenda, ornama organo de cervedoj. Ĝenerale ramuro ornamas la masklojn. Ĝi estas el osteca materialo.
#000036
Ramuro estiĝas en la dermo de la haŭto (skeletoestaĵo). Ĝi havas du evoluperiodojn:
#000037
unue, kreskanta ramuro estas kovrata per velura histo, kiu poste sekiĝas kaj falas,
poste, matura ramuro defalas ĉiujare (mudo) kaj kreskas denove pli granda, disbranĉiĝanta.
#000038
Du trunketoj kovrataj per hara haŭto subtenas la du ramurojn.
#000039
La ramuro de kastrita besto ne defalas, aŭ defalinte ne kreskas denove.
#000040
Jam en la ŝtonepoko ramuroj estis uzataj por fari ilojn (batiloj, pikiloj, pikarmiloj kaj pintoj por lancoj aŭ sagoj, lancoĵetiloj kaj multaj aliaj).
#000041
Hodiaŭ ĉasistoj uzas ramurojn kiel trofeojn. En kelkaj regionaj kostumoj tradicie oni uzas ramurajn butonojn („leda pantalono“). Ankaŭ ramuroj estas uzataj por fabriki kombilojn.
#000042