Soulo (ofte rilatis al simple kiel animo) estas popularmuzika ĝenro kiu originis de Usono de la malfruaj 1950-aj jaroj kaj fruaj 1960-aj jaroj.
Ĝi kombinas elementojn de afro-amerikana gospelo, ritmenbluso kaj ĵazo.
Soulo iĝis populara por dancado kaj aŭskultado en Usono, kie muzikeldonejoj kiel ekzemple Motown, Atlantiko kaj Stax estis influaj dum la Civitanrajtoj-movado.
Animo ankaŭ iĝis populara ĉirkaŭ la mondo, rekte influante rok-muzikon kaj la muzikon de Afriko.
#000001
Laŭ la Roko kaj Roll Hall of Fame (Rulo Halo de Famo), animo estas "muziko kiu ekestis for el la nigra travivaĵo en Ameriko tra la transmutacio de evangelio kaj ritmo & bluoj en formon de strangodora, sekulara atestado".
Malglataj ritmoj, emfazitaj per manklakoj kaj senpreparaj korpmovoj, estas grava kvalito de soulo.
Aliaj karakterizaĵoj estas voko kaj respondo inter la ĉefkantisto kaj la refrenkoruso kaj aparte streĉa voĉa sono.
La stilo ankaŭ foje uzas improvizajn aldonojn, turnas kaj helpsonojn.
Soulo reflektis la afro-amerikanan identecon kaj ĝi substrekis la gravecon de afro-amerikana kulturo.
La ĵus trovita afro-amerikana konscio kondukis al novaj stiloj de muziko, kiu fanfaronis pri fiero pri esti nigra.
#000002
Soulo dominis la usonan R&B-diagramon en la 1960-aj jaroj, kaj multajn registradojn krucita inte en la popfurorliston en Usono, Britio kaj aliloke.
Antaŭ 1968, la soulĝenro komencis splitiĝi.
Kelkaj animartistoj evoluigis funk muzikon, dum aliaj kantistoj kaj grupoj evoluigis trompanton, pli sofistikan, kaj en kelkaj kazoj pli saĝe konsciajn specojn.
De la fruaj 1970-aj jaroj, soulo estis influita per psikedela roko kaj aliaj ĝenroj, kondukante al psikedela animo.
Usono vidis la evoluon de neanimo ĉirkaŭ 1994.
Ekzistas ankaŭ pluraj aliaj subĝenroj kaj branĉoj de soulo.
#000003
Soulo havas siajn radikojn en tradicia afro-amerikana gospelo kaj ritmenbluson, kaj la hibridigon de iliaj respektivaj religiaj kaj sekularaj stiloj, en kaj lirika enhavo kaj instrumentado, kiuj komenciĝis okazi en la 1950-aj jaroj.
La esprimo animo estis uzita inter afro-amerikanaj muzikistoj por emfazi la senton de esti afrik-usonano en Usono.
Laŭ musikologo Barry Hansen: [8]
#000008
Kvankam tiu hibrido produktis kluĉilon de sukcesoj en la R&B-merkato en la fruaj 1950-aj jaroj, nur la plej aventuremaj blankaj adorantoj sentis ĝian efikon tiutempe;
la resto devis atendi la alvenon de soulo en la 1960-aj jaroj por senti la peladon de roko kantita evangeli-stila.
#000009
Laŭ alia fonto, "soulo estis la sekvo de la urbigo kaj komercigo de ritmenbluso en la 60'oj."
La frazo "soulo" mem, rilatante al evangeli-stila muziko kun sekulara kantoteksto, estas unue atestita en 1961.
La esprimo "animo" en afro-amerikana idiomo havas implicojn de afro-amerikana fiereco kaj kulturo.
Evangelio grupoj en la 1940-aj jaroj kaj 1950-aj jaroj foje uzis la esprimon kiel parton de sia nomo.
La ĵazo stilo kiu venis de evangelio estis nomita animĵazo.
Kiel kantistoj kaj organizantoj komencis utiligi teknikojn de evangelio kaj animĵazo en afro-amerikana populara muziko dum la 1960-aj jaroj, soulo iom post iom funkciis kiel termino por la afro-amerikana populara muziko tiutempe.
#000010
Gravaj novigantoj kies registradoj en la 1950-aj jaroj kontribuis al la apero de soulo inkludis Clyde McPhatter, Hank Ballard, kaj Etta James.
Ray Charles ofte estas citita kiel popularigado de la animĝenro kun sia kordo de sukcesoj komencantaj kun 1954's " kiujn mi Iĝis al Virino ".
Kantisto Bobby Womack diris: "Ray estis la geniulo.
Li turnis la mondon sur soulo."
Karlo estis sincera en agnoskado de la influo de Pilgrim Travelers kantisto Jesse Whitaker dum lia kantado de stilo.
#000011
Little Richard (kiuj inspiris Otis Redding) [14] kaj James Brown estis same influaj.
Bruna estis konata kiel la "Dipatro de Animo" [6] kaj Rikardo proklamis sin la "reĝo de skui kaj ruliĝado, ritmo kaj bluoj soulantaj", ĉar lia muziko enkarnigis elementojn de ĉiuj tri, kaj ĉar li inspiris artistojn en ĉiuj tri ĝenroj.
#000012
Sam Cooke kaj Jackie Wilson ankaŭ estas ofte agnoskitaj kiel animprapatroj.
Cooke iĝis populara kiel la ĉefkantisto de evangeliogrupo The Soul Stirrers, antaŭ kontestate moviĝado en sekularan muzikon.
Lia registrado de " vi Levo-Me " en 1957 lanĉis sukcesan pop karieron, kaj lia 1962 registrado de " Alportu It On Home To Me (Ĝi On Home To Me) " estis priskribita kiel "eble la debutdisko se temas pri difini la animtravivaĵon".
Jackie Wilson, samtempulo de kaj Cooke kaj James Brown, ankaŭ atingis interkruciĝ sukceson en 1957 kun " Reet Petita ", kaj estis precipe influa por sia drameca liveraĵo kaj prezentoj.
#000013
Verkisto Peter Guralnick estas inter tiuj por identigi Solomon Burke kiel esenca persono en la apero de soulo, kaj Atlantic Records kiel la KEY dosieretikedo.
La fruaj 1960aj-kantoj de Burke, inkluzive de " Krio al mi ", " Ĵus Out of Reach (El Reach) " kaj "Laŭ en la Valo" estas konsideritaj klasikaĵo de la ĝenro.
#000014
"Animo komencis, en signifo, kun la sukceso (1961) de "Just Out Of Reach de Solomon Burke.
Ray Charles, kompreneble, jam ĝuis grandegan sukceson (ankaŭ sur Atlantiko), kiel havis James Brown kaj Sam Cooke - ĉefe en popvejno.
Ĉiu el tiuj kantistoj, tamen, povus esti similita sur kiel izolita fenomeno;
ĝi estis nur kun la alveno kune de Burke kaj atlantikaj Diskoj ke vi povis komenci vidi io ajn eĉ simila al movado."
#000015
Ben E. King ankaŭ atingis sukceson en 1961 kun " Stando Nil Me ", kanto rekte bazite sur evangeliohimno.
De la mez-1960-aj jaroj, la komencaj sukcesoj de Burke, King kaj aliaj estis superitaj fare de novaj soulaj kantistoj, inkluzive de Stax artistoj kiel ekzemple Otis Redding kaj Wilson Pickett, kiu plejparte registrita en Memphis, kaj Muscle Shoals, Alabama (Muskolaj Svarmoj, Alabamo).
#000016
"Inter 1962 kaj 1964 Ordigado registris serion de animbaladoj karakterizitaj per senĝene sentimentala kantoteksto kutime petegante pardonon aŭ petante al amatino veni hejmen ...
Li baldaŭ iĝis konata kiel "Mr. Pitiful" kaj gajnis reputacion kiel la gvida prezentisto de animbaladoj."
#000017
La plej grava ina soula kantisto aperanta estis Aretha Franklin, origine evangeliokantisto kiu komencis fari sekularajn registradojn en 1960 sed kies kariero poste estis revivigita per ŝiaj registradoj por Atlantiko.
Ŝin 1967 registradoj, kiel ekzemple " mi Never Loved MAN (La Way I Love You) ", " Respektu " (origine kantite fare de Otis Redding), kaj " Faru Right Woman, Do Right Man " (verkita fare de Chips Moman kaj Dan Penn), estis signifa kaj komerce sukcesaj produktadoj.
#000018
Soulo dominis la U\.S\. afroamerikanan muzikfurorliston en la 1960-aj jaroj, kaj multaj registradoj krucitaj inte en la popfurorliston en la Usona Otis Ordigado estis enorma sukceso ĉe la Monterey Popfestivalo en 1967.
La ĝenro ankaŭ iĝis tre populara en la UK, kie multaj gvidaj agoj travojaĝis en la malfruaj 1960-aj jaroj.
"Animo" iĝis termino, uzita por priskribi ĉiam pli vastan gamon de R&B-bazitaj muzikstiloj - de la danco kaj pop-orientitajn agojn en Motown Records en Detrojto, kiel ekzemple La Tentoj, Marvin Gaye kaj Stevie Wonder, ĝis " profundaj animo- " prezentistoj kiel ekzemple Percy Sledge kaj James Carr.
Malsamaj regionoj kaj grandurboj ene de Usono, inkluzive de Novjorko, Detrojto, Ĉikago, Memfiso, Nov-Orleano, Filadelfio, kaj Muscle Shoals, Alabamo (la hejmo de FAME Studios kaj Muscle Shoals Sound Studios (Muskolo Shoals Sound Studios) iĝis konataj por malsamaj subĝenroj de la muziko kaj registrantaj stiloj.
#000019
Antaŭ 1968, dum ĉe ĝia pinto de populareco, animo komencis fragmentiĝi en malsimilajn subĝenrojn.
Artistoj kiel ekzemple James Brown kaj SLY & la Familiŝtono evoluis en funk muzikon, dum aliaj kantistoj kiel ekzemple Marvin Gaye, Stevie Wonder, Curtis Mayfield kaj Al Green evoluigis trompanton, pli sofistikan kaj en kelkaj kazoj pli saĝe konsciajn specojn de la ĝenro.
Tamen, soulo daŭre evoluis, informante la plej multajn postajn formojn de R&B de la 1970-aj jar-pluen, kun poŝoj da muzikistoj daŭrantaj rezulti en tradicia animstilo.
#000020
De la fruaj 1970-aj jaroj, soulo estis influita per psikedela roko kaj aliaj ĝenroj.
La socia kaj politika fermento de la tempoj inspiraj artistoj ŝatas Gaye kaj Curtis Mayfield publikigi album-longajn deklarojn kun forte frapanta socia komentaĵo.
Artistoj kiel James Brown gvidis animon direkte al funk muziko, kiu iĝis karakterizita fare de 1970aj-grupoj kiel Parlament-Funkadelic kaj La Metroj.
Pli diverstalentaj grupoj kiel ekzemple Milito, la komodoroj, kaj la Tero, Wind kaj Fajro iĝis popularaj ĉirkaŭ tiu tempo.
Dum la 1970-aj jaroj, iu tavoleto kaj komercaj bluokulaj anim leĝoj kiel Hall & Oates de Filadelfio kaj Tower of Power (Turo de potenco) de Oakland atingis publikan sukceson, kiel nova generacio de stratangula harmonio aŭ "grandurb-animaj" grupoj kiel ekzemple La Delfonics kaj la historie nigra Tiu de Howard University faris
#000023
La sindikatkontrolita muziko-/dancdiverseca televidserialo Soul Train , gastigita fare de Ĉikago-indiĝena Don Cornelius, debutis en 1971.
La spektaklo disponigis ellasejon por soulo dum pluraj jardekoj, ankaŭ generante franĉizon kiu vidis la kreadon el muzikeldonejo ( Soul Train Records) kiu distribuis muzikon de La Flustroj, Carrie Lucas, kaj esperigan grupon konatan kiel Shalamar.
Multaj disputoj kondukis al Cornelius turnadanta neoficialan etikedon al lia talentmendanto, Dick Griffey, kiu ŝanĝis la etikedon en Solar Records, sin elstaran souletikedon dum la 1980-aj jaroj.
La televidserio daŭre aerumis ĝis 2006, kvankam aliaj ĉefe afro-amerikanaj muzikĝenroj kiel ekzemple repo komencis ombri animon en la spektaklo komenciĝanta en la 1980-aj jaroj.
#000024
Ĉar diskoteko kaj funko dominis la furorliston en la malfruaj 1970-aj jaroj kaj fruaj 1980-aj jaroj, animo iris en la direkto de trankvila ŝtormo.
Kun ĝiaj rilaksitaj taktoj kaj mallaŭtaj melodioj, trankvila ŝtormanimo prenis influojn de mallaŭta roko kaj aktualadulta.
Multaj funkogrupoj, kiel ekzemple Con Funk Shun, Cameo, kaj Lakeside havus kelkajn trankvilajn ŝtormtrakojn en iliaj albumoj.
Inter la plej sukcesaj agoj en tiu epoko inkludas Smokey Robinson, Teddy Pendergrass, Peabo Bryson, Atlantic Starr, kaj Larry Graham.
#000025
Post la malkresko de diskoteko kaj funko en la fruaj 1980-aj jaroj, soulo iĝis influita per elektro-muziko.
Ĝi iĝis malpli kruda kaj pli ŝike produktita, rezultigante stilon konatan kiel nuntempa R&B, kiu sonis tre malsama de la origina ritmo kaj bluo stilo.
Usono vidis la evoluon de nov-animo ĉirkaŭ 1994.
Ĉefa muzikeldoneja merkatigsubteno por animĝenroj malvarmetiĝis en la 2000-aj jaroj pro la industrio re-enfokusigi pri repo.
#000026
Sukcesoj estis faritaj utiligi kvazaŭ-industrian " produktad-fruan " aliron.
Kelkaj konsideris la sonon esti mekanista, sed la produktantoj kaj kantverkistoj alportis artan sentemon al la tri-minutaj melodioj.
Brian Holland, Lamont Dozier kaj Eddie Holland malofte estis el la furorlisto por ilia laboro kiel kantverkistoj kaj diskproduktantoj por La Supremes, la Kvar Pintoj kaj Martha kaj la Vandellas.
Ili permesis al gravaj elementoj brili tra la densa muzika teksado.
Ritmo estis emfazita per manklakoj aŭ tamburino.
Smokey Robinson estis alia verkisto kaj diskproduktanto kiuj aldonis kantotekston al " La Tracks Of My Tears (Trakoj Of My Tears) " de sia grupo The Miracles, kio estis unu el la plej gravaj kantoj de la jardeko.
#000028
Dominite fare de Berry Gordy
Motown Records imperio, Detrojta animo estas forte ritmaj kaj influitaj per gospelo.
La Motown-markolo ofte inkludas manfrapadon, potencan baslinion, violonojn kaj sonorilojn.
La doma orkestro de Motown Records estis La Funko-Fratoj.
AllMusic citas Motown kiel la pioniran etikedon de pop-animo, stilo de soulo kun kruda kanto, sed brilpolurita produktado kaj kolorigita-falinta temo celis por popradio kaj interkruciĝ sukceso.
Artistoj de tiu stilo inkludis Diana Ross, la Jackson 5, Stevie Wonder, kaj Billy Preston.
Populara dum la 1960-aj jaroj, la stilo iĝis pli brila dum la 1970-aj jaroj kaj kondukis al diskoteko.
#000030
La esprimoj profunda animo kaj suda animo ĝenerale rilatas al veturanta, energia animstilo kombinanta la energion de R&B kun pulsaj sudaj usonaj gospel sonoj.
Memphis etikedo Stax Records nutris karakterizan sonon, kiu inkludis metantan kanton pli reen en la miksaĵon ol la plej multaj nuntempaj R&B-diskoj, uzante viglajn kornpartojn modloko de fonvoĉaro, kaj fokuson sur la malalta fino de la frekvenca spektro.
La vasta plimulto de Stax-eldonoj estis subtenita fare de domaj orkestroj Booker T kaj la MGs (kun Booker T. Jones, Steve Cropper, Duck Dunn, kaj Al Jackson) kaj la Memfisaj Kornoj (la splita kornsekcio de la Difekti-ŝlosiloj, trumpetisto Wayne Jackson kaj saksofonisto Andrew Love).
#000032
Memfisa animo estas brileta, sufoka stilo de soulo produktita en la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj en Stax Records kaj Hi Records en Memphis.
Ĝi havis melankoliajn kaj melodiajn kornojn, hammond-orgenon, bason, kaj tamburojn, kiel aŭdite en registradoj fare de la Mendanto de la Al Green kaj Stax de Hi T. & la tiu de M.G..
Ĉi-lasta grupo ankaŭ foje ludis en la harder-angulhava Suda anim stilo.
La Hi Records doma orkestro ( Hi Rhythm Section) kaj produktanto Willie Mitchell evoluigis pliiĝan animstilon aŭditan en la 1970-aj jaroj de la etikedo trafis registradojn.
Kelkaj Stax-registradoj konvenas en tiun stilon, sed havis sian propran unikan sonon.
#000033
Ĉikago animo ĝenerale havis malpezan evangeli-influitan sonon, sed la granda nombro da muzikeldonejoj bazitaj en la grandurbo tendencis produkti pli varian sonon ol aliaj grandurboj.
Vee Jay Records, kiu daŭris ĝis 1966, produktis registradojn de Jerry Butler, Betty Everett, Dee Clark, kaj Gene Chandler.
Chess Records, plejparte bluso kaj rokenrolo etikedas, produktis kelkajn gravajn animartistojn, inkluzive de La Valoj kaj Billy Stewart.
Curtis Mayfield ne nur gajnis multajn sukcesojn kun sia grupo, The Impressions, sed skribis ke multaj furoraĵojn por Ĉikago-artistoj kaj produktis sukcesojn sur siaj propraj etikedoj por La Fascinoj, Major Lance, kaj la Kvin Stairsteps.
#000035
Psikedela animo, foje konata kiel "nigra roko", estis miksaĵo da psikedela roko kaj soulo en la malfruaj 1960-aj jaroj, kiuj pavimis laŭ la manieron por la ĉefa apero de funk muziko kelkajn jarojn poste.
Fruaj pioniroj de tiu subĝenro de soulo inkludas Jimi Hendrix, James Brown, kaj Stevie Wonder.
[ ne en citaĵo surbaze de ] Dum psikedela roko komencis it malkreskon, la influo de psikedela animo daŭris sur kaj restis ĝenerala tra la 1970-aj jaroj.
#000037
Bluokula animo estas R&B aŭ soulo prezentita fare de blankaj artistoj.
La signifo de bluokula animo evoluis dum jardekoj.
Origine la esprimo estis rilata al mez-1960-ajarajj blankaj artistoj kiuj prezentis animon kaj R&B kiu estis similaj al la muziko publikigita fare de Motown Records kaj Stax Records.
La esprimo daŭre estis uzita en la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj, precipe fare de la brita amaskomunikilaro rilati al nova generacio de kantistoj kiu adoptis elementojn de la Stax kaj Motown sonas.
Al pli malgranda mezuro, la esprimo estis aplikita al kantistoj en aliaj muzikĝenroj kiuj estas influitaj per soulo.
Artistoj ŝatas Halon kaj Avenojn, David Bowie, George Michael, Christina Aguilera, Amy Winehouse kaj Adele estas konataj kiel Bluokulaj soulaj kantistoj.
#000038
Animo estis grava influo en brita populara muziko ekde la 1960-aj jaroj inkluzive de grupoj de la Brita Invado, plej signife The Beatles.
Ekzistis manpleno da signifaj britaj Bluokulaj anim leĝoj, inkluzive de Polvokovrita Springfield kaj Tom Jones.
Amerika animo estis ekstreme populara inter kelkaj junulsubkulturoj kiel la Norda animo kaj Modernaj anim movadoj, sed klara ĝenro de brita animo ne aperis ĝis la 1980-aj jaroj kiam kelkaj artistoj inkluzive de George Michael, Sade, Simply Red, Lisa Stansfield kaj Soul II Soul ĝuis komercan sukceson.
La populareco de britaj animartistoj en Usono, plej precipe Amy Winehouse, Adele, Estelle, Duffy, Joss Stone kaj Leona Lewis, kondukis al babilado de "tria brita Invado" aŭ animinvado en la 2000-aj jaroj kaj 2010-aj jaroj.
#000039
La esprimo ne animo estas surmerkatiga frazo elpensita en la fruaj 1990-aj jaroj fare de produktanto kaj muzikeldonejo administra Kedar Massenburg por priskribi miksaĵon da 1970-aj jaroj anim-stilan kanton kaj instrumentadon kun nuntempaj R&B markoloj, rep ritmoj kaj poeziaj paŭzoj.
La stilo estis evoluigita en la fruaj tomez-1990-aj jaroj.
Pivota elemento en neanimo estas peza dozo de Fender Rhodes aŭ Wurlitzer-elektraj piano- "kusenetoj" super matura, kaneladinteragado inter la tamburoj (kutime kun randpafa kaptilsono) kaj silentigita, profunda strangodora baso.
La Fender Rhodes-piansono donas al la muziko varman, organikan karakteron.
#000040
La frazo norda animo estis elpensita fare de ĵurnalisto Dave Godin kaj popularigita en 1970 tra lia kolono en Blues and Soul revuo.
La esprimo rilatas al rara soulo kiu estis ludita fare de diskistoj en noktokluboj en norda Anglio.
La kantlistoj origine konsistis el obskuraj 1960-aj jaroj kaj fruaj 1970-aj jaroj amerikaj animregistradoj kun uptempo takto, kiel ekzemple tiuj sur Motown Records kaj pli obskuraj etikedoj kiel ekzemple Okeh Records.
Moderna animo evoluinta kiam norda animo diskistoj komencis serĉi en diskovendejoj en Usono kaj Unuiĝinta Reĝlando muzikon kiu estis pli kompleksa kaj nuntempa.
Kio aperis estis pli riĉa sono kiu estis pli progresinta laŭ Hifio kaj FM-radio teknologio.
#000042
Multaj artistoj en diversaj ĝenroj de elektronika muziko (kiel ekzemple domo, tamburas n-bason, UK-garaĝon, kaj malsuprentakton) estas peze influitaj fare de animo, kaj produktis multajn anim-inspirajn kunmetaĵojn.
#000043
R&B kaj Soul Music portalo
#000044
Soulo (el la uson-angla soul [soŭl] "animo") estas muzikspeco distingita de forte sentesprima kantado, kiu ofte "vibras" inter maloj: animo kaj korpo, amo kaj amoro, peko kaj ĝuo, espero kaj despero, timo kaj kuraĝo ktp. Ege gravas melodio (kaj ritmo). Ĝi evoluis en Usono el ritmenbluso kaj gospelo.
#000048