Wikipedia's Wind as translated by GramTrans
#000000
En homa civilizo, vento inspiris mitologion, influis la okazaĵojn de historio, vastigis la intervalon de transporto kaj militado, kaj disponiganta energifonton por mekanika laboro, elektro kaj distro.
Vento funkciigas la vojaĝojn de velŝipoj en tuta la oceanoj de la Tero.
Varmaerbalonoj uzas la venton por preni ekskursetojn, kaj elektra flugo uzas ĝin por pliigi lifton kaj redukti fuelkonsumon.
Areoj de vento tondas kaŭzite de diversaj veterfenomenoj povas konduki al danĝeraj situacioj por aviadiloj.
Kiam ventoj iĝas fortaj, arboj kaj homfaritaj strukturoj estas difektitaj aŭ detruitaj.
#000003
Ventoj povas formi terformojn, per gamo da ventprocezoj kiel ekzemple la formado de fekundaj grundoj, kiel ekzemple leŭso, kaj per erozio.
Polvo de grandaj dezertoj povas esti proponita grandajn distancojn de sia fontregiono per la dominaj ventoj;
al ventoj kiuj estas akcelitaj per malglata topografio kaj asociitaj kun polvekaperoj ricevis regionajn nomoj en diversaj mondopartoj pro siaj signifaj efikoj al tiuj regionoj.
Vento ankaŭ influas la disvastiĝon de arbarofajroj.
Ventoj povas disigi semojn de diversaj plantoj, rajtigante la supervivon kaj disvastigon de tiuj plantospecioj, same kiel flugajn insektopopulaciojn.
Se kombinite kun malvarmaj temperaturoj, vento havas negativan efikon al brutaro.
Vento influas la manĝaĵbutikojn de bestoj, same kiel iliajn ĉasajn kaj defensivajn strategiojn.
#000004
Teoria potenco kaptite per ventomuelejo
#000006
1 Specialaj specoj de vento
3 Boforta skalo de ventofortecoj
#000007
Vento estas kaŭzita de diferencoj en la atmosfera premo.
Kiam diferenco en atmosfera premo ekzistas, aeromovoj de la pli alta ĝis la pli malalta premareo, rezultigante ventojn de diversaj rapidecoj.
Sur rotacia planedo, aero ankaŭ estos deviigita per la koriolisforto, krom precize sur la ekvatoro.
Tutmonde, la du gravaj veturantaj faktoroj de grandskalaj ventpadronoj (la atmosferaj cirkulado) estas la diferenciga hejtado inter la ekvatoro kaj la poloj (diferenco en sorbado de sunenergio kondukanta al flosemfortoj) kaj la rotacio de la planedo.
Ekster la tropikoj kaj supre de frikciaj efikoj de la surfaco, la grandskalaj ventoj tendencas aliri geostrofan ekvilibron.
Proksime de la surfaco de la Tero, frikcio igas la venton esti pli malrapida ol ĝi estus alirilata.
Surfacfrikcio ankaŭ igas ventojn krevigi pli enen en malaltajn aeropremojn.
#000008
Ventodirekto estas kutime esprimita laŭ la direkto de kiu ĝi originas.
Ekzemple, nordaventaj batoj de la nordo ĝis la sudo.
Ventmontriloj turnas por indiki la direkton de la vento.
En flughavenoj, Ventosakoj indikas ventodirekton, kaj ankaŭ povas esti uzitaj por taksi ventrapidecon de la angulo de maniero.
Ventrapideco estas mezurita per ventmezuriloj, plej ofte uzante rotaciantajn tasojn aŭ helicojn.
Kiel ekzemple kiam alta mezurfrekvenco estas necesa (enen esploraplikoj), vento povas esti mezurita per la disvastigrapideco de ultrason signaloj aŭ de la efiko de ventolado sur la rezisto de ekscitita drato.
Alia speco de ventmezurilo uzas piinfantubojn kiuj ekspluatas la premdiagnozalternativon inter aertubo kaj ekstera tubo kiu estas eksponita al la vento por determini la dinamikan premon, kiu tiam kutimas komputi la ventrapidecon.
#000010
Daŭrantaj ventrapidecoj estas raportitaj tutmonde ĉe 10 metro- (33 ft) alteco kaj estas averaĝitaj dum 10‐minute tempokadro.
Usono raportas ventojn super 1‐minute mezumo por tropikaj ciklonoj, [12] kaj 2‐minute mezumon ene de veterobservaĵoj.
Hindio tipe raportas ventojn super 3‐minute mezumo.
Scii la venton provante mezumon estas grava, ĉar la valoro de unu-minuta daŭranta vento estas tipe 14% pli bonega ol dek-minuta daŭranta vento.
Mallonga ekesto de altrapida vento estas nomita puŝvento, unu teknika difino de puŝvento estas: la maksimumo kiuj superas la plej malsupran ventrapidecon mezuritan dum dek-minuta tempintervalo je 10 nodoj (19 km/h).
Kriego estas duobligo de la ventrapideco super certa sojlo, kiu daŭras por minuto aŭ pli.
#000011
Por determini ventojn supre, raŭinsonde determinas ventrapidecon per GP, radionavigacio, aŭ radar spurado de la enketo.
Alternative, movado de la gepatra veterbalon pozicio povas esti spurita de la grundo vide uzante teodolitojn.
Malproksimaj sentaj teknikoj por vento inkludas SODAR, doplerajn lidar'ojn kaj radarojn, kiuj povas mezuri la dopleran ŝanĝon de elektromagneta ondo disigis aŭ reflektis de interrompitajn aerosolojn aŭ molekulojn, kaj radiomezuriloj kaj radaroj povas esti uzitaj por mezuri la surfackrudecon de la oceano de spaco aŭ aviadiloj.
Oceankrudeco povas esti uzita por taksi ventrapidecon proksima al la marsurfaco super oceanoj.
Geofiksita satelitfiguraĵo povas esti utiligita por taksi la ventojn ĉie en la atmosfero bazita sur kiom longe nuboj moviĝas de unu bildo al la venonta.
Ventinĝenieristiko priskribas la studon de la efikoj de la vento sur la finkonstruita medio, inkluzive de konstruaĵoj, pontoj kaj aliaj homfaritaj objektoj.
#000012
Ŝeloj ekaperas de kelkaj tegmentoj;
iu difekto en stratkanaletoj aŭ apudrelvojo;
#000015
Konfirmitaj tornadoj kun neniu raportita difekto (t.e., tiuj kiuj restas en malfermaj kampoj) ĉiam estas klasitaj EF0.
#000016
grandaj arboj rompis aŭ elradikigita;
aŭtoj deterigita for al grundo.
#000018
Tutaj rakontoj de sinsekvaj domoj detruis;
severa difekto en grandaj konstruaĵoj kiel ekzemple butikcentroj;
pezaj aŭtoj levite la grundo kaj ĵetita;
strukturoj kun malfortaj fundamentoj estas malbone difektitaj.
#000019
Fort-enkadrigitaj, bone konstruitaj domoj ebenigis kaj fundamentojn balaitajn for;
ŝtal-plifortikigitkonkretaj strukturoj estas kritike difektitaj;
altaj konstruaĵoj kolapsas aŭ havas severajn strukturajn deformadojn.
#000021
La staciomodelo elpensita en surfacaj vetermapoj utiligas ventkontraŭhokon por montri kaj ventodirekton kaj rapidecon.
La ventkontraŭhoko montras la rapidi uzantajn "flagojn" sur la fino.
#000022
Ventoj estas prezentitaj kiel blovante de la direkto kiun la kontraŭhoko alfrontas.
Tial, nordorienta vento estos prezentita kie linio etendiĝas de la nubcirklo ĝis la nordoriento, kun flagoj indikantaj ventrapidecon sur la nordorienta fino de tiu linio.
Post kiam punktskribite en mapo, analizo de isotaks (vicoj de egalaj ventrapidecoj) povas esti plenumita.
Izotakimetroj estas precipe utilaj en diagnozado de la loko de la ĵetfluo sur supra-nivela konstanta premfurorlisto, kaj estas kutime situantaj ĉe aŭ super la 300 hPa nivelo.
#000024
Venta energio estas la kineta energio de la aero en moviĝo.
La kineta energio de pakaĵeto da aero de maso da m kun rapideco v estas evoluita je 1⁄2 m da v2 .
Por trovi la mason de la pakaĵeto pasi tra areo A perpendikularan ĝian rapidecon (kiu povis esti la rotorareo de turbino), ni multobligas ĝian volumenon post tempo t pasis kun la aerdenseco ρ, kiu evoluas al ni m = A v t ρ.
Tiel, ni trovas ke la totala venta energio estas:
#000025
Diferenciĝante kun respekto al tempo trovi la kreskokvoton de energio, ni trovas ke la totala ventoenergio estas:
#000026
Ventoenergio estas tiel proporcia al la tria potenco de la ventrapideco.
#000027
Totala ventoenergio povus esti kaptita nur se la ventrapideco estas reduktita al nul.
En realisma ventomuelejo tio estas malebla, ĉar la kaptita aero ankaŭ devas forlasi la turbinon.
Rilato inter la enigaĵo kaj produktaĵa ventrapideco devas esti pripensita.
Utiligante la koncepton de fluotubo, la maksimuma atingebla ekstraktado de ventoenergio de ventomuelejo estas 59% de la totala teoria ventoenergio [25] (vidi:
#000028
Pliaj nesufiĉecoj, kiel ekzemple rotorklingofrikcio kaj tiriĝo, rapidumujperdoj, generatoro kaj transformilperdoj, reduktu la potencon liveritan per ventomuelejo.
La baza rilato kiu la turbinpotenco estas (ĉirkaŭ) proporcia al la tria potenco de rapideco restas.
#000029
Orientaj ventoj, averaĝe, dominas la fluopadronon trans la poloj, okcidentaj ventoj blovas trans la mez-latitudoj de la tero, poleŭards de la subtropika kresto, dum orientaj ventoj denove dominas la tropikojn.
#000030
Rekte sub la subtropika kresto estas la problemoj, aŭ ĉevallatitudoj, kie ventoj estas pli malpezaj.
Multaj el la dezertoj de la Tero kuŝas proksime de la meza latitudo de la subtropika kresto, kie deveno reduktas la relativan humidecon de la aeramaso.
La plej forte ventoj estas en la mez-latitudoj kie malvarma polusaero renkontas varman aeron de la tropikoj.
#000031
La pasatoj (ankaŭ nomitaj komercoj) estas la domina padrono de orientaj surfacventoj trovitaj en la tropikoj direkte al la ekvatoro de la Tero.
La pasatoj blovas ĉefe de la nordoriento en la Norda duonglobo kaj de la sudoriento en la Suda duonglobo.
La pasatoj funkcias kiel la stiradfluo por tropikaj ciklonoj kiuj formiĝas super la oceanoj de la mondo.
Pasatoj ankaŭ stiras afrikan polvon okcidenten trans Atlantiko en la Karibion, same kiel partojn de sudorienta Nordameriko.
#000032
Musono estas laŭsezona domina vento kiu daŭras plurajn monatojn ene de tropikaj regionoj.
La esprimo unue estis uzita en la angla en Hindio, Bangladeŝo, Pakistano, kaj najbaraj landoj por rilati al la grandaj laŭsezonaj ventoj blovantaj de la Hinda Oceano kaj Araba Maro en la sudokcidento alportante pezan pluvokvanton al la areo.
Ĝia poleŭard progresado estas akcelita per la evoluo de varmeco malalte super la aziaj, afrikaj, kaj nordamerikaj kontinentoj dum majo ĝis julio, kaj super Aŭstralio en decembro.
#000033
La Westerlies aŭ la Domina Westerlies estas la dominaj ventoj en la mezlatitudoj inter 35 kaj 65-grada latitudo.
Tiuj dominaj ventoj blovas de la okcidento ĝis la oriento, [35] [36] kaj stiras ekstertropikajn ciklonojn en tiu ĝenerala maniero.
La ventoj estas ĉefe de la sudokcidento en la Norda duonglobo kaj de la nordokcidento en la Suda duonglobo.
Ili estas plej forte en la vintro kiam la premo estas pli malalta super la polusoj, kaj plej malforta dum la somero kaj kiam premoj estas pli altaj super la polusoj.
#000034
Kune kun la pasatoj, la ŭesterly ebligis reveniran komercvojon por velŝipoj transirantan Atlantikon kaj Pacifikajn Oceanojn, ĉar la ŭesterlies kaŭzas la evoluon de fortaj marfluoj sur la okcidentajn flankojn de oceanoj en ambaŭ hemisferoj tra la procezo de okcidenta intensigo.
Tiuj okcidentaj marfluoj transportas varman, subtropikan akvon poleŭards direkte al la polusregionoj.
La ŭesterlies povas esti precipe forta, precipe en la suda hemisfero, kie ekzistas malpli tero en la mezlatitudoj por igi la fluopadronon plifortigi, kiu bremsas la ventojn.
La plej forte okcidentaj ventoj en la mezlatitudoj estas ene de bendo konata kiel la Muĝanta Kvardekoj, inter 40 kaj 50-grada latitudo sude de la ekvatoro.
La Westerlies ludas gravan rolon en portado de la varmajn, ekvatorajn akvoj kaj ventojn al la okcidentaj marbordoj de kontinentoj, [40] [41] precipe en la suda hemisfero pro it vasta oceana vastaĵo.
#000035
La polusaj orientaj ventoj, ankaŭ konataj kiel Polar Hadley-ĉeloj, estas sekaj, malvarmaj dominaj ventoj kiuj blovas de la altpremaj regionoj de la polusaj maksimumoj ĉe la nordaj kaj sudaj polusoj direkte al la malaltaj aeropremoj ene de la Westerlies ĉe altaj latitudoj.
Male al la Westerlies, tiuj dominaj ventoj blovas de la oriento ĝis la okcidento, kaj ofte estas malfortaj kaj neregulaj.
Pro la malalta sunperspektivo, malvarma aero kreskas kaj trankviliĝas ĉe la poluso kreante surfacajn altpremajn regionojn, kaŭzante alekvatoran elfluon de aero;
tiu elfluo estas deviigita okcidenten per la koriolisforto.
#000036
Dum la nokto, la tero malvarmetiĝas pli rapide ol la oceano pro diferencoj en iliaj specifvarmaj valoroj.
Tiu temperaturŝanĝo igas la tagtempan brizon disipi.
Kiam la temperaturo surtere malvarmetiĝas sub la temperaturo enmare, la premo super la akvo estos sub la nivelo de tiu de la tero, establante almaran brizon, tiel longe kiel surtera vento ne estas sufiĉe forta por kontraŭbatali ĝin.
#000038
Super levitaj surfacoj, hejtado de la grundo superas la hejtadon de la ĉirkaŭa aero en la sama alteco super marnivelo, kreante rilatan termikan malkulminon super la tereno kaj pliigante iujn ajn termikajn malkulminojn kiuj alie ekzistintuntaj, [46] [47] kaj ŝanĝante la ventcirkuladon de la regiono.
En lokoj kie ekzistas kruda topografio kiu signife interrompas la median ventofluon, la ventcirkulado inter montoj kaj valoj estas la plej grava kontribuanto al la dominaj ventoj.
Montetoj kaj valoj konsiderinde distordas la aerfluon per kreskanta frikcio inter la atmosfero kaj termaso per funkciado kiel fizika bloko al la fluo, deviigante la venton paralela al la intervalo ĵus kontraŭflue de la topografio, kiu estas konata kiel barierjeto.
Tiu barierjeto povas pliigi la malaltan nivelventon je 45%.
Ventodirekto ankaŭ ŝanĝiĝas pro la konturo de la tero.
#000039
Se ekzistas enirpermesilo en la montara sistemo, ventoj rapidos tra la intermonto kun konsiderinda rapideco pro la Bernoulli-principo kiu priskribas Inversan interrilaton inter rapideco kaj premo.
La aerfluo povas resti turbula kaj nekonstanta por iom da distanco laŭvente en la pli platan kamparon.
Tiuj kondiĉoj estas danĝeraj ĝis ascendantaj kaj descendaj aviadiloj.
Malvarmetigu ventojn akcelantajn tra montinterspacoj doniĝis regionaj nomoj.
En Mezameriko, ekzemploj inkludas la Papagayo-venton, la Panaman venton, kaj la Tehuano-venton.
En Eŭropo, similaj ventoj estas konataj kiel la Boreo, Tramontane, kaj Mistral.
Kiam tiuj ventoj blovas super malfermaj akvoj, ili pliigas miksadon de la supraj tavoloj de la oceano kiu levas malvarmeta, nutraĵ-riĉaj akvoj al la surfaco, kiu kondukas al pliigita mara vivo.
#000040
Kiel priskribite pli frue, dominaj kaj lokaj ventoj ne estas disvastigitaj egale trans la tero, kio signifas ke ventrapidecoj ankaŭ malsamas proksime de regiono.
Krome, la vento rapidas ankaŭ pliiĝas kun la alteco.
#000042
Ventototordo, foje referita kiel ventototordo aŭ ventogradiento, estas diferenco en ventrapideco kaj direkto super relative mallonga distanco en la atmosfero de la Tero.
Ventototordo povas esti rompita malsupren en vertikalaj kaj horizontalaj komponentojn, kun horizontala ventototordo vidite trans frontoj kaj proksime de la marbordo, [60] kaj vertikala tondo tipe proksime de la surfaco, [61] kvankam ankaŭ sur pli altaj niveloj en la atmosfero proksime de supra-nivelaj jetoj kaj alfrontaj zonoj supre.
#000044
Vento tondu sin estas mikroskalo meteologia fenomeno okazanta super tre malgranda distanco, sed ĝi povas esti rilata al mezoskalo aŭ sinoptikaj skalaj vetertrajtoj kiel ekzemple krieglinioj kaj malvarmfrontoj.
Ĝi estas ofte observita proksime de mikroeksplodoj kaj malsupreneksplodoj kaŭzitaj de fulmotondroj, [63] frontoj, areoj de loke pli alte malaltaj nivelventoj referitaj kiel malaltaj niveljetoj, proksime de montoj, [64] radiadinversioj kiuj okazas pro klara zono kaj trankviligas ventojn, konstruaĵojn, [65]
Ventototordo havas signifan efikon dum deteriĝo kaj alteriĝo de aviadiloj pro iliaj efikoj al kontrolo de la aviadilo, [68] kaj estis signifa kialo de aviadilakcidentoj implikantaj grandan perdon de vivo ene de Usono.
#000045
Sono movado tra la atmosfero estas trafita per ventototordo, kiu povas fleksi la ondofronton, kaŭzado sonas por esti aŭdita kie ili normale ne faris, aŭ inverse.
Forta vertikala ventototordo ene de la troposfero ankaŭ malhelpas tropikciklonan evoluon, [70] sed helpas organizi individuajn fulmotondrojn en vivantajn pli longajn vivociklojn kiuj tiam povas produkti severan veteron.
La termika vento kiun koncepto klarigas kiel diferencoj en vento rapidas kun alteco estas dependa de horizontalaj temperaturdiferencoj, kaj klarigas la ekziston de la ĵetfluo.
#000046
Kamikazo (神風) estas japana vorto, kutime tradukita kiel dia vento, kredita esti donaco de la dioj.
La esprimo unue povas estinti uzita kiel la nomo de paro aŭ serioj de tifonoj kiuj laŭdire savis Japanion de du mongolaj flotoj sub Kublai Khan kiu atakis Japanion en 1274 kaj denove en 1281.
Protestant Wind estas nomo por la ŝtormo kiu malinstigis la Hispanan Flotegon de invado de Anglio en 1588 kie la vento ludis pivotan rolon, [79] aŭ la favorajn ventojn kiuj ebligis William of Orange (Vilhelmo de Orange) invadi Anglion en 1688.
Dum Egyptian Campaign de Napoleona, la francaj soldatoj havis malmolan tempon kun la ĥamsin vento: kiam la ŝtormo prezentiĝis "kiel sango-deĵoro sur la malproksima ĉielo", la indiĝenoj iris por preni kovron, dum la francoj "ne reagis dum alvenis tro malfrue, tiam sufokiĝis kaj svenanta en la blindigado, sufokante murojn de polvo."
Dum la Norda Afrika Kampanjo de la 2-a Mondmilito, "aliancitaj kaj germanaj soldatoj estis plurajn fojojn devigitajn halti en mez-batalo pro sabloŝtormoj kaŭzitaj de ĥamsino ...
Sableroj kirlita per la vento al blindigitaj la soldatoj kaj kreitaj elektraj tumultoj kiuj igis kompasojn senutilaj."
#000048
Ekzistas multaj malsamaj formoj de velŝipoj, sed ili ĉiuj havas certajn bazajn aĵojn komune.
Krom rotorŝipoj uzantaj la Magnus-efikon, ĉiu velŝipo havas karenon, rigante kaj almenaŭ unu maston por teni supren la velojn kiuj uzas la venton por funkciigi la ŝipon.
Oceanvojaĝoj de velŝipo povas daŭri multajn monatojn, [84] kaj ofta danĝero iĝas trankviligita pro manko de vento, [85] aŭ esti krevigita de kurso per severaj ŝtormoj aŭ ventoj kiuj ne permesas progreson en la dezirata direkto.
Severa ŝtormo povis kaŭzi vrakon, kaj la perdo de ĉiuj manoj.
Velŝipoj povas nur porti certan kvanton de provizoj en sia holdo, tiel ke ili devas plani longajn vojaĝojn singarde por inkludi konvenajn provizaĵojn, inkluzive de dolĉakvo.
#000049
Por aerdinamikaj aviadiloj kiuj funkciigas relative al la aero, ventoj influas terrilatan rapidecon, [89] kaj koncerne fajrigil-ol-aerajn veturilojn, vento povas ludi signifan aŭ izolan rolon en ilia movado kaj grunda trako.
La rapideco de surfacvento estas ĝenerale la primara faktoro reganta la direkton de flugaktivecoj en flughaveno, kaj flughaven startlenoj estas vicigitaj por respondeci pri la komuna ventodirekto (j) de la loka ĉirkaŭaĵo.
Ekante kun favora vento povas esti necesa sub certaj cirkonstancoj, malfavora vento estas ĝenerale dezirinda.
Favora vento pliigas deteriĝdistancon postulis kaj malpliigas la grimpadgradienton.
#000050
Rolo en la natura mondo
#000053
En aridaj klimatoj, la ĉeffonto de erozio estas vento.
La ĝenerala ventcirkulado movas malgrandajn partiklojn kiel ekzemple polvo trans larĝajn oceanmilojn da kilometer'ojn laŭventen de ilia punkto de origino, [101] kiu estas konata kiel deflacio.
Okcidentaj ventoj en la mez-latitudoj de la planedo motivigas la movadon de marfluoj de okcidento al oriento trans la oceanoj de la mondo.
Vento havas gravegan rolon en helpado de plantoj kaj aliaj nemoveblaj organismoj pri disvastigo de semoj, sporoj, poleno, ktp.
Kvankam vento ne estas la primara formo de semdisvastigo en plantoj, ĝi disponigas disvastigon por granda procento de la biomaso de terplantoj.
#000054
Ekzistas lokaj nomoj por ventoj asociitaj kun sablo kaj polvoŝtormoj.
La Calima portas polvon sur sudorientajn ventojn en la kanariajn insulojn.
La Harmatano portas polvon dum la vintro en la Gvinean Golfon.
La Ŝiroko alportas polvon de norda Afriko en sudan Eŭropon pro la movado de ekstertropikaj ciklonoj tra Mediteranea Maro.
Printempaj ŝtormsistemoj moviĝantaj trans la orientan Mediteranean kialpolvon por porti en tuta Egiptujo kaj la araba duoninsulo, kiuj estas loke konataj kiel Khamsin.
La Shamal estas kaŭzita de malvarmfrontaj ĉesigpolvo en la atmosferon dum tagoj en tempo trans la Persaj Golfaj ŝtatoj.
#000057
Sur marbordoj kaj izolitaj montoj, la arbarolimo ofte enestas multe sub la nivelo de ekvivalentaj altecoj enlanda kaj en pli granda, pli kompleksaj montsistemoj, ĉar fortaj ventoj reduktas arbokreskon.
Altaj ventoj traserĉas for maldikajn grundojn tra erozio, [118] same kiel difektas membrojn kaj branĉetojn.
Kiam altaj ventoj frapas malsupren aŭ elradikigas arbojn, la procezo estas konata kiel ventĵeto.
Tio estas plej verŝajne sur ventflankaj deklivoj de montoj, kun severaj kazoj ĝenerale okazi al arbo staras tio estas 75 jaroj aŭ pli aĝaj.
Plantvariaĵoj proksime de la marbordo, kiel ekzemple la sitka-piceo kaj marvinbero, [120] estas pritonditaj reen per vento kaj salsprajaĵo proksime de la marbordo.
#000059
Vento ankaŭ povas kaŭzi plantodifekton tra sablabrazio.
Fortaj ventoj kolektos lozan sablon kaj ĝardenteron kaj ĵeti ĝin tra la aero ĉe rapidecoj intervalantaj de 25 mejloj je horo (40 km/h) ĝis 40 mejloj je horo (64 km/h).
Tia ventoblovita sablo kaŭzas ampleksan difekton en plantoplantidoj ĉar ĝi fendas plantĉelojn, igante ilin minacataj per vaporiĝo kaj arido.
Uzante mekanikan sableksplodilon en laboratoriokonteksto, sciencistoj aligitaj kun la Agrikulturesploro-Servo studis la efikojn de ventoblovita sablabrazio sur kotonplantidoj.
La studo montris ke la plantidoj reagis al la difekto kreita per la ventoblovita sablabrazio ŝanĝante energion de tigo kaj radikkresko ĝis la kresko kaj riparo de la difektitaj tigoj.
Post periodo da kvar semajnoj la kresko de la plantido denove iĝis unuforma ĉie en la planto, kiam ĝi antaŭe estis la ventoblovita sablabrazio okazis.
#000060
Brutaro kaj ŝafoj estas emaj al ventomalvarmo kaŭzita de kombinaĵo da vento kaj malvarmaj temperaturoj, kiam ventoj superas 40 kilometrojn je horo (25 mph), igante sian hararon kaj lankovraĵojn neefikaj.
Kvankam pingvenoj uzas kaj tavolon de graso kaj plumoj por helpi protekti sin kontraŭ malvarmo en kaj akvo kaj aero, iliaj naĝiloj kaj piedoj estas malpli imunaj kontraŭ la malvarmo.
En la plej malvarmaj klimatoj kiel ekzemple Antarkto, imperiestropingvenoj uzas kaŭrantan konduton por postvivi la venton kaj malvarmon, ade alternante la membrojn sur la ekstera flanko de la kunvenita grupo, kiu reduktas varmoperdon je 50%.
Flugi insektojn, subaron de artikuloj, estas balaita antaŭen per la dominaj ventoj, [126] dum birdoj sekvas sian propran kurson ekspluatante ventkondiĉojn, por aŭ flugi aŭ gliti.
Kiel tia, fajnaj liniopadronoj ene de veteroradar figuraĵo, asociita kun konverĝantaj ventoj, estas dominitaj per insektorendimento.
Birdomigrado, kiu tendencas okazi subite ene de la plej malsupraj 7,000 piedoj (2,100 m) de la atmosfero de la Tero, poluas ventoprofilojn kolektitajn de veteroradaro, precipe la WSR-88D, pliigante la median ventrendimenton je 15 nodoj (28 km/h) ĝis 30 nodoj (56 km/h).
#000061
Fajfleporoj uzas muron de ŝtonetoj por stoki sekajn plantojn kaj herbojn por la vintro por protekti la manĝaĵon de estado krevigitaj for.
Blatoj uzas iometajn ventojn kiuj antaŭas la atakojn da eblaj predantoj, kiel ekzemple bufoj, por postvivi siajn renkontojn.
Ilia cerci estas tre sentema al la vento, kaj helpas al ili postvivi la duonon de iliaj atakoj.
Alko havas fervoran flarsento kiu povas detekti potencialon alvente predantojn ĉe distanco de 0.5 mejloj (800 m).
Pliiĝoj en vento super 15 kilometroj je horo (9.3 mph) signalas glacimevojn por pliigi siajn furaĝajn kaj aviadilajn atakojn sur dikbekaj mure.
#000062
Ekzemple, bruligas tarifojn de bruletantaj tagaloj estas ĝis kvin fojojn pli grandaj dum la tago pro pli malalta humideco, pliigis temperaturojn, kaj pliigis ventrapidecojn.
Sunlumo varmigas la grundon dum la tago kaj igas aerfluojn vojaĝi supren, kaj malsupren dum la nokto kiam la tero malvarmetiĝas.
Arbarofajroj estas ventolitaj per tiuj ventoj kaj ofte kondukas la aerfluojn super montetoj kaj tra valoj.
Usonaj arbarofajroperacioj rondiras ĉirkaŭ 24-hora fajrotago kiu komenciĝas je 10:00 a.m. pro la antaŭvidebla pliiĝo en intenseco rezultiĝanta el la tagtempovarmeco.
#000066
La suna vento estas tre diferenca de surtera vento, en tio ke ĝia origino estas la suno, kaj ĝi estas kunmetita de ŝarĝitaj partikloj kiuj evitis la atmosferon de la suno.
Simila al la suna vento, la planeda vento estas kunmetita de malpezaj gasoj kiuj evitas planedajn atmosferojn.
Dum longaj tempodaŭroj, la planeda vento povas radikale ŝanĝi la kunmetaĵon de planedaj atmosferoj.
#000067
La plej rapida vento iam registrita venas de la surkreskaĵdisko de la IGR J17091-3624 nigra truo.
#000068
La hidrdinamika vento ene de la supra parto de la atmosfero de planedo permesas malpeze al kemiaj elementoj kiel ekzemple hidrogeno supreniĝi al la eksobazo, la mimimuma limo de la eksosfero, kie la gasoj tiam povas atingi eskapan rapidon, enirante kosman spacon sen trafa aliaj eroj el gaso.
Tiu speco de gasperdo de planedo en spacon estas konata kiel planeda vento.
Tia proceso super geologia tempo igas akvo-riĉajn planedojn kiel ekzemple la Tero evolui en planedojn kiel Venuso.
Plie, planedoj kun pli varmaj pli malaltaj etosoj povis akceli la perdkurzon de hidrogeno.
#000069
Prefere ol aerumi, la suna vento estas fluo de ŝarĝitaj partikloj - plasmo - elĵetitaj de la supra atmosfero de la suno kun rapideco de 400 kilometroj je sekundo (890,000 mph).
Ĝi konsistas plejparte el elektronoj kaj protonoj kun energioj de proksimume 1 keV.
La fluo de partikloj varias en temperaturo kaj rapideco kun la trairejo de tempo.
Tiuj partikloj povas eviti la graviton de la suno, delvis pro la alta temperaturo de la korono, [149] sed ankaŭ pro alta kineta energio kiun partikloj akiras tra procezo kiu ne estas bone komprenita.
La suna vento kreas la Heliosferon, vastan vezikon en la interstela medio ĉirkaŭante la Sunsistemon.
Planedoj postulas grandajn kampojn por redukti la jonigon de sia supra atmosfero de la suna vento.
Aliaj fenomenoj kaŭzitaj de la suna vento inkludas geomagnetajn ŝtormojn kiuj povas knokaŭtajn elektroretojn la Teron, [151] la aurorae kiel ekzemple la Polusa aŭroro, [152] kaj la plasmovostoj de kometoj kiuj ĉiam indikas for de la suno.
#000070
Nuna mapo da tutmondaj surfacventoj
#000073
La vento estas movado de la aero tra la atmosfero. Tian movadon plejparte kaŭzas la malsama varmigo de la tero kaj la maro per la suno. La varmigo diferas dum tago kaj nokto, dum somero kaj vintro. Per tio estiĝas regionoj de alta kaj malalta aerpremo. La aero fluas de la alta al la malalta. Tiu fluo estas kurbigita per la Coriolis-forto rezultanta de la volvado de la Tero.
#000076
Granda vento, kiu estas malalta aeropremo centra, malpli ol 975 hPa, okazas per koncentrita varmeco sur maro.
#000077
Specialaj ventoj ofte havas diversajn aŭ similajn nomojn (variantojn) laŭ regiono kaj dialekto.
#000080
La skalo pri ventoj estis fiksita de F. Beaufort, brita mara oficisto, 1774 - 1857
#000083
„ Eĉ plej bonan ŝipon malbonigas la ventoj. ”
„ Hundo bojas la vojon, vento portas la bojon. ”
„ Ne maro dronigas ŝipon, sed la ventoj. ”
#000085