Ecrire son carnet de voyage
#000000
Vous l'aurez compris. Nous avons passé une journée merveilleuse. Assurément la plus belle depuis notre départ ; peut-être même l'une des plus belles depuis que nous voyageons à vélo. Le paysage d'aujourd'hui suffirait à lui seul à justifier le voyage.
#000002
Paradizo estas finfine la plej taŭga vorto por priskribi la hodiaŭan itineron..
#000004
Ni biciklas en la duno. Dum pli ol 30 kilometroj.
#000005
Supreniras kaj malsupreniras, ĉiam iomete, neniam longe, neniam multe. La vojo estas farita de gruzo aŭ den kompaktigita sablo. Nia rapideco estas malrapida. Ĉu pro la grundo ? Ĉu pro la vento, ankoraŭ forta ? Aŭ ĉu pro niaj suroj; ne sufiĉe fortaj ?
#000006
Ankaŭ turniĝas la vojo, iomete, neniam vere. Sed ŝanĝas de la longaj rektaj linioj de la lastaj tagoj. Ĉi tio estas des pli kurioza, ke, en la duno, ne necesas tiaj turniĝoj.
#000007
Plejofte, ni estas solaj. Mondo nur por ni. Oni tamen renkontas kelkajn aliajn biciklantojn aŭ kelkajn hundojn, kiuj promenas siajn mastrojn.
#000008
De malproksime ĉio estas grizverda, tute grizverda. Sed tio estas iluzio, miraĝo. La vido trompas, kiu kaŝas nesuspekeblan biodiversecon. Estas ĉi tie la marramherbo kaj eriko kompreneble kiuj dominas sed ankaŭ filikoj, lonicero, rozkoloraj, blankaj kaj purpuraj sovaĝaj rozoj. Ĉiuj koloroj estas tie. Necesus povi foti ilin sed por tion fari necesus esti sperta fotisto, tiom la nuancoj estas subtilaj.
#000009
Vi komprenas ĝin. Ni havis mirindan tagon. Sendube la plej bela ekde nia foriro ; eble eĉ unu el la plej belaj de kiam ni biciklas. Nur la hodiaŭa pejzaĝo sufiĉus por motivigi la vojaĝon.
#000010
Ni envias ĉiujn ĉi homojn, kiuj loĝas en unu el la malgrandaj malaltaj domoj kaŝitaj en la duno. Kelkaj estas konstante loĝataj, la plej multaj tamen ŝajnas esti duaj hejmoj por ferii, kies loĝantoj, posedantoj aŭ luantoj, plej ofte estas germanoj. Tame,n, ni vidas ĉi tiujn pejzaĝon sub la suno, certe foje kaŝita de kelkaj nuboj, sed tamen en agrabla vetero. Sub la malhela vintra ĉielo, en la pluvo kaj en la malvarmo, ĝi devas esti tute malsama. La pejzaĝo malkaŝas, mi iopinias, sian ĉarmon nur al tiuj, kiuj ĝin konkeras.
#000011
Post ĉi tiuj perfektaj, neforgeseblaj momentoj, biciklante inter la maro kaj la fjordo Ringkøbing, ni atingas Hvide Sande kie ni aĉetas por manĝi. Ĉi-vespere denove, ni dormos mil mejlojn de ĉio.
#000012
Ni revenas al la duno, dum kelkaj kilometroj pli antaŭ ni atingas la urbon – turisman kaj komercan – Søndervig.
#000013
Danke al la vento, kiu blovas de malantaŭ ĉi-foje, ni veturas je preskaŭ 30 kilometroj hore sur dezerta landvojo, ĉiam norden, al la fjordo Stadil.
#000014
Ni aliĝas al la rifuĝejo, kiun ni rezervis - tute nenecese ĉar evidente ni estas la solaj kiuj tranoktos tie.
#000015
Sovaĝa tendaro estas malpermesita en Danio sed aliflanke oni povas trovi ĉi tiujn Shelders (la vorto signifas ŝirmejon). Ĉi tiuj estas ekipitaj bivakoj disponigitaj de la komunumoj senpage (bona afero rilate al la troan vivkoston ĉi tie). Kabano, akvopunkto, fajrejo – foje eĉ ligno estas disponigita –, rubujo, necesejoj. La rustika flanko de la bivako, la pli komforta flanko de la kampadejo: sed neniu duŝo aŭ elektro - domaĝe, ni ŝatus havi iom da pluvera supo ; la vetero ĉi-vespere estas aŭtuna, pluva kaj venta, malvarma. La sperto verŝajne estus pli agrabla en somera vespero, sed ĉi-vespere ŝajnas esti oktobro. Ni ne devos sekigi la tendon morgaŭ... Tamen la matena kafo certe mankos al ni.
#000016
Blog Trotting vous permet de raconter vos aventures et vous aide à les partager avec vos amis et d'autres passionnés de voyages.
#000021