La ĉefornamaĵo de la placo estas la Indianaa Monda Militmonumento, modeligita post la Maŭzoleo de Halikarnaso.
Ene de estas armea muzeo, la Shrine Room, kaj aŭditorio.
Ĉe la suda finaĵo estas University Park, la plej malnova parto de la placo, plenigita kun statuoj kaj fontano.
La 11-an de oktobro 1994, la Indianaa Monda Militmonumento-Placo estis nomumita National Historic Landmark District (Nacia Historia Orientila Distrikto).
La listo estis pligrandigita (kaj renomita) en 2016, por inkludi ene de it aplikeco la soldatoj kaj la Monumenton de maristoj.
#000003
La originoj de la Indianaa Monda Militmonumento-Placo situis en provo (1919) de la grandurbo de Indianapolis por logi la lastatempe formitan American Legion de ĝia provizora ĉefsidejo en Novjorko.
La American Legion, ĉartita fare de la Kongreso en 1919 post 1-a Mondmilito, estas organizo de veteranoj kiu sponsoras junulprogramojn, promocias patriotismon kaj nacian sekurecon, kaj disponigas engaĝiĝon al amerikanoj kiuj deĵoris en la armetrupoj.
Tri Indianapolis veteranoj volis altiri la legion al la grandurbo, kiu jam havis la soldatoj kaj la Monumenton de maristoj.
Ĉe American Legion landa kunveno en Minneapolis dum novembro 1919, grandurboj sendis reprezentantojn por celvarbi iĝi la nova ĉefsidejo.
Indianapolis tiris subtenon pro sia centra loko ene de Usono kaj la elmontroj de la grandurbo de patriotismo.
Kvankam Vaŝingtono ricevis la plej multajn voĉojn dum la unua baloto, Indianapolis akiris plimulton kaj gajnis la dua kun 361 voĉoj el 684 rolantaro.
#000006
La grandurbo kaj ŝtato tiam devis disponigi lokon, kaj unu el la promesoj la grandurbon faranta devis konstrui decan monumenton al tiuj kiuj deĵoris en World War I. Thus, en januaro 1920 publikan bibliotekon, St. Clair Park, University Park, kaj du loĝataj urberoj estis indikitaj kiel la ejo por la placo, kun unu nova konstruaĵo por la American Legion por uzi kiel siajn nacinivelajn oficejojn, diversajn publikajn konstruaĵojn, kaj militmonumenton.
La Indianaa Militmonumento Bill estis pasita en julio 1920 kaj transprenis 2 milionoj USD por konstruo kaj tero.
La grandurbo kaj ŝtato atingis interkonsenton per kio la grandurbo pagus por la ejo kaj prizorgokostoj, dum la Ŝtato de Indianao volus pagi por la konstruo de la memoro.
La Placo estis dediĉita fare de la legio en novembro 1921 kun la metado de bazŝtono de la ponto super la Rivero de Marno ĉe Château-Thierry.
#000007
La du helpkonstruaĵoj sur la placo estas uzitaj fare de la American Legion.
Ambaŭ konstruaĵoj estis konstruitaj de Indianaa kalkŝtono en neoklasika stilo, simila al la publika biblioteko ĵus ĝis la nordo.
La oriento konstruanta ĉe Meridian kaj St. Clair, nomumis konstruan B en la origina plano, enhavas la Indianaan Sekcion de la American Legion, la American Legion Auxiliary, kaj la Naciaj Kvardek kaj Oko.
La kvaretaĝa konstruaĵo funkciis kiel la nacinivelaj oficejoj ĝis la dua konstruaĵo estis kompletigita.
#000011
La pli granda okcidento konstruanta ĉe Pensilvanio kaj St. Clair, konstruanta C, funkcias kiel la nacinivelaj oficejoj de la legio.
La estrejinterkonsentoj kun la poŝto, arkivoj, kaj aliaj internaj administraj funkcioj de la legio;
la lobiadklopodoj de la legio estas bazitaj en ĝia Vaŝingtono oficejo.
Al Ĝiaj du flugiloj ĉiu spegulkonstruaĵo B kaj estas aligita per niĉita centra enirejo.
#000012
Tri duonrondaj granitmonumentoj listigas la nomojn de la Hoosier'oj mortigitaj en 2-a Mondmilito, la Korea milito, kaj la Vjetnama milito.
#000013
Cenotaph Square situas inter la du helpkonstruaĵoj uzitaj fare de la American Legion.
Ĝi estas en alfundiĝinta ĝardeno kun la rektangula nigra granit tomba monumento centrita en ĝi ripozante sur bazo de ruĝa kaj malhelverda granito.
Kvar ŝaftoj el nigra granito, kun oragloj venkite sur ili, markas la angulojn de la kvadrato.
La surskribo sur la norda flanko de la tomba monumento memoras James Bethel Gresham, Hoosier kiu estis la unua membro de la American Expeditionary Force se temas pri esti mortigita en ago en 1-a Mondmilito.
Enloĝanto de Evansville, li estis kaporalo en la 16-a Infanteriregimento kaj estis mortigita ĉe Bathelemont, Francio la 3-an de novembro 1917.
La surskribo sur la suda flanko diras "tributon de Indianao al la dediĉita memoro pri la glora morta kiu deĵoris en la mondmilito."
#000014
La dezajno de la memoro estas bazita sur la Maŭzoleo de Halikarnaso, kio estis unu el la sep mondmirakloj.
Je 210 futoj (64 m) alta ĝi estas ĉirkaŭ 75 futojn (23 m) pli alta ol la origina Maŭzoleo.
La iluziaĵoj kiuj brilas inter kolonoj sur la flanko de la Militmonumento igas la monumenton facile rekonebla.
Ĝi estas la plej impona neoklasika strukturo en Indianapolis pro sia skalo kaj grandeco.
#000017
La nordaj kaj sudaj enirejoj estas garditaj per ŝild-portantaj kalkŝtonleonoj, kaj sur ĉiu angulo de la teraso sidas urnon.
La piramideca tegmento estas paŝita kaj havas lanternon sur pinto.
Super la altaj bronzaj pordoj sur ĉiu flanko estas la surskribo "Por aserti la principojn de paco kaj justeco en la mondo."
Sur la norda flanko estas la ĉefa surskribo de la konstruaĵo:
#000019
La ĉefenirejo de la Indianaa Militmonumento-Muzeo [17] estas sur la norda fasado, kiu malfermiĝas en grandan halon kun Tenesiaj marmorplankoj kaj 1925-stilo egiptaj temoj.
La muzeo estas loĝigita plejparte sur la pli malalta nivelo de la monumento kaj honoras la klopodojn de Hosier soldatoj en templinio de la Usona Milito de Sendependeco ĝis modernaj konfliktoj.
1-a Mondmilito kaj 2-a Mondmilito estas prezentitaj plej elstare.
Krom pafiloj, ĝi havas Cobra helikopteron, kaj la USS Indianao ' s-komisionplaton.
Ekzistas finite 400 armeaj flagoj enhavitaj en la muzeo, pli ol 300 el kiuj estas de la Usona Enlanda Milito.
La Liberecsonorilo kopio de Indianao situas proksime de la ĉefenirejo.
Ĝi estas de la speco donita al ĉiu ŝtato fare de la federacia registaro en 1950 por instigi al la aĉeto de ŝparobligacioj.
#000020
Kromaj muzeekspoziciaĵoj estas elmontritaj sur la ĉefnivelo de la monumento.
Ekspoziciaĵo reproduktanta la radioĉambron de la USS Indianapolis inkludas originan ekipaĵon de 2-a Mondmilito estis malfermita la 7-an de novembro 2009.
La Grand Foyer-ĉefa nivelo havas la 500-sidlokan Pershing Aŭditorion, konstruitan kaj ornamis kun materialoj donacitaj de pluraj ŝtatoj kaj 1-mondmilito-aliancanoj.
La monumento ankaŭ havas tri kunvenejojn sur la ĉefnivelo;
tiuj ĉambroj estis origine nomitaj en honoro de generalo George Patton, generalo Douglas MacArthur, kaj admiralo Chester Nimitz.
En 2009, la ĉambroj estis renomitaj en honoro de Hosier veteranoj: admiralo Raymond A. Spruance, generalo David M. Shoup, kaj majoro Samuel Woodfill.
#000021
Super la ĉefnivelo estas la Sanktejo-Ĉambro, preskaŭ vertikala duobla kubo, 110 ft (34 m) alta kaj 60 ft (18 m) sur flanko, vestita en materialoj kolektitaj de ĉiuj aliancitaj nacioj de World War I. Accessed per du ŝtuparoj de la Grandioza Vestiblo, la amerikaj Pavonazzo-marmormuroj de la Shrine Room Stairway portas la nomojn de ĉiuj Hoosier'oj kiuj batalis en World War I. On la orientaj kaj okcidentaj flankoj estas pentraĵoj de Walter Brough de la plej elstaraj soldatoj de Francio, Ameriko, Britio, Belgio, Italio, kaj Serbio.
Ĉirkaŭi la ĉambron estas la marmorfriso de skulptisto Frank Jirouch prezentanta la okazaĵojn de 1-a Mondmilito.
En la centro de la spaco, sub giganto pendigi 17-futan (5.2 m) post-30-futan (9.1 m) amerikan flagon, estas la Altaro de Konsekro, laŭflankita ĉe la anguloj per kaldronoj sur tripiedstandoj.
Super la flago estas la Stelo de sorto, farita el sveda kristalo, reprezentante la estontecon de la nacio.
#000022
La fontano estis komisiita en memoro pri Dr. Richard J. Depew fare de lia edzino, Emma Ely, sekvante la morton de Dr. Depew en 1887.
Kiam Mrs. Depew mortis en 1913, ŝi testamentis 50,000 USD de she biendomo ĝis la grandurbo de Indianapolis por la konstruo de fontano en memoro pri she edzo "en iu parko aŭ publika loko kie ĉiuj klasoj de homoj povas ĝui ĝin."
La origina dezajno estis kreita fare de Karl Bitter, kiu estis mortigita en trafika akcidento en 1915 antaŭ ol la laboro povus esti finita.
Sekvante Amarigs totalan dezajnon, Alexander Stirling Calder kreis la bronzajn figurojn kaj la fontanon.
Arkitekto Henry Bacon dizajnis la scenaron de la fontano.
#000025
Memorplako sur suda flanko de la granda granitbaseno legas "Depew Memorial Fountain.
Donaco ĝis Indianapolis de Emma Ely Depew en memoro pri ŝia edzo Richard Johnson Depew M.D. kies longa kaj honorinda vivo estis pasigita en senlaca servo al liaj kunviroj."
#000026
Indiana Law Enforcement kaj Firefighters Memorial
#000037