La esprimoj flankrimarko kaj B-muzikaĵo plusendas al la du flankoj de 78, 45, kaj 33 1/3 rpm fonografdiskojn, ĉu unuopaĵoj, aldonajn ludodaŭrojn (EPs), aŭ long-ludantajn (longdisko) diskojn.
La flankrimarko kutime havis la registradon kiun la artisto, diskproduktanto, aŭ la diskokompanio intencis ricevi la komencan varban fortostreĉon kaj tiam ricevi radioteatraĵon, espereble, por iĝi " sukceso- " disko.
La B-muzikaĵo (aŭ "dorsflanko") estas sekundara registrado kiu havas historion propran: kelkaj artistoj, precipe Elvis Presley, Little Richard, la Beatles, Chuck Berry, kaj Fats Domino, liberigitajn B-muzikaĵojn kiuj estis konsideritaj tiel forta la flankrimarkon kaj iĝis sukcesoj en sia propra rajto.
Creedence Clearwater Revival havis sukcesojn kun kaj flankrimarko kaj B-muzikaĵo liberigas.
Aliaj prenis la kontraŭan aliron: produktanto Phil Spector havis la kutimo de plenigado de B-muzikaĵoj kun sur-la-punktaj instrumentaloj kiujn neniu konfuzus kun la flankrimarko.
Kun tiu praktiko, Spector estis certigita ke elsendo estis temigis la flankon li volis esti la trafita flanko.
#000001
Muziko registradoj moviĝis foren de diskoj sur aliajn formatojn kiel ekzemple KDoj kaj ciferecaj elŝutas, kiuj ne havas "flankojn", sed la esprimoj daŭre estas uzitaj por priskribi la specon de enhavo, kun B-muzikaĵo foje signifanta "gratifiko-" trakon.
#000002
La plej fruaj 10-colaj, 78 rpm, ŝelak diskoj estis ununuraj -flankaj.
Duoble-flankaj registradoj, kun unu kanto sur ĉiu flanko, estis lanĉitaj en Eŭropo fare de Columbia Records kaj de la malfruaj 1910-aj jaroj ili fariĝis la normo en kaj Eŭropo kaj Usono.
Ekzistis neniu rekorda furorlisto ĝis la 1930-aj jaroj, kaj radiostacioj (flank kaj grande) ne ludis registritan muzikon ĝis la 1950-aj jaroj (kiam supra 40 radio preterpasis plen-servan sendostacian radion).
En tiu tempo, A-sides kaj B-muzikaĵoj ekzistis, sed nek flanko estis konsiderita pli grava;
la "flanko" ne peris ion ajn koncerne la enhavon de la disko.
#000003
Ĉar tempo uzis, aliflanke, la kongreso por asignado de kantoj al flankoj de la disko ŝanĝiĝis.
De la fruaj sesdekaj, la kanto sur la flankrimarko estis la kanto ke kiu la diskokompanio deziris ke radiostacioj ludu, kiel 45 diskoj (aŭ '45s ')
dominis la merkaton laŭ kontantvendo.
Daŭris ĝis 1968, ekzemple, ke la totalproduktado de albumoj laŭ unuobazo finfine superis tiun de unuopaĵoj en Britio.
En la malfruaj 1960-aj jaroj stereaj versioj de popmuziko kaj rokmuzikaĵoj komencis regule aperi sur 45s.
La plimulto de la 45s estis intrigita je AM radiostacioj, kiuj ne estis ekipitaj por stereo dissendita tiutempe, do stereo ne estis prioritato.
Tamen, la FM-rokstacioj ne ŝatis ludi monofonienhavon, tiel ke la diskokompanioj adoptis protokolon por diskistversioj kun la monoa versio de la kanto sur unu flanko, kaj sterean version de la sama kanto sur la alia.
#000005
De la fruaj 1970-aj jaroj, duoble-flankaj sukcesoj fariĝis maloftaj.
Albumvendoj pliiĝis, kaj B-muzikaĵoj fariĝis la flanko de la disko kie ne-albumaj, ne-radi-amikaj, instrumentaj versioj aŭ simple malsuperaj registradoj estis metitaj.
Por plue certigas ke radiostacioj pozis kiel la flanko kiun la diskokompanioj elektis, ĝi estis ofta por la varbaj kopioj (diskisto-versio) de unuopaĵo havi la "ŝtopilflankon" sur same flankoj de la disko.
#000006
Kun la apero de kasedo kaj lumdiskunuopaĵoj en la malfruaj 1980-aj jaroj, la flankrimarko/B-muzikaĵo-diferencigo iĝis multe malpli senchavaj.
Komence, kasedunuopaĵoj ofte havus unu kanton sur ĉiu flanko da la kasedo, egalante la aranĝon de vinildiskoj, sed poste, kasedo maksi-unuopaĵoj, enhavante pli ol du kantojn, iĝis pli populara.
Kun la malkresko de kasedunuopaĵoj en la 1990-aj jaroj, la flankrimarko/B-muzikaĵo-dikotomio iĝis praktike formortintaj, kiel la restanta domina medio, la lumdisko, malhavis ekvivalentan fizikan distingon.
Tamen, la esprimo "B-muzikaĵo" daŭre estas uzita por rilati al la " gratifiko- " trakoj aŭ "kunligantaj" trakoj sur KD-unuopaĵo.
#000007
Kun la apero de elŝutado de muziko per la Interreto, vendo de KD-unuopaĵoj kaj alia fizika amaskomunikilaro malkreskis, kaj la esprimo "B-muzikaĵo" nun estas malpli ofte uzita.
Kantoj kiuj ne estis parto da la kolekto de artisto de albumoj fariĝas haveblaj tra la samaj elŝuteblaj katalogoj kiel trakoj de siaj albumoj, kaj estas kutime prisignitaj kiel "nepublikigitaj", "gratifiko", "ne-albuma", "raraj", "eksterenprenoj" aŭ "ekskluzivaj" trakoj, ĉi-lasta koncerne kanton estantan haveblaj sole de certa provizanto de muziko.
#000008
B-muzikaĵo-kantoj povas esti publikigitaj en la sama disko kiel unuopaĵo por disponigi ekstran "valoron por mono".
Ekzistas pluraj specoj de materialo ofte publikigita laŭ tiu maniero, inkluzive de malsama versio (ekz., instrumenta, cappella, vive, akustika, remiksis version aŭ en alia lingvo), aŭ, en konceptarkivo, kanto kiu ne konvenas en la rakontlinion.
#000009
[ citaĵo bezonis ] Plie, ĝi estis ofta en la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj por pli longaj kantoj, precipe per animo, funko aŭ R&B-leĝoj, esti rompita en du partojn por ununura liberigo.
Ekzemploj de tio inkludas tiu de Ray Charles
" What'd I Eldiro ", la tiu de Isley Fratoj
" Kriego ", kaj kelkaj diskoj de James Brown, inkluzive de " paĉjo Faris Brand New Bag " kaj " Eldiron It Loud - I'm-Nigrulon kaj I'm Fiera ".
Tipe, "parto unu" estus la diagramo trafita, dum "parto du" estus daŭrigo de la sama prezento.
Rimarkinda ekzemplo de ne-R&B trafita kun du partoj estis la ununura liberigo de tiu de Don McLean
Kun la apero de la 12in unuopaĵo en la malfruaj 1970-aj jaroj, la parto unu/parto du metodo de registrado estis plejparte forlasita.
#000010
Ekde ambaŭ flankoj de ununura ricevis egalan tantiemon, kiujn kelkaj komponistoj konscie aranĝis ke iliaj kantoj por estus utiligitaj kiel la B-muzikaĵoj de unuopaĵoj fare de popularaj artistoj.
Tio iĝis konata kiel la "dorsflankogangsteraĵo".
[ citaĵo bezonis ] simile, estis ankaŭ asertite ke posedantoj de piratradio stacioj funkciigantaj de la brita marbordo en la 1960-aj jaroj aĉetus la eldonrajtojn al la B-muzikaĵoj de diskoj kiujn ili atendis esti sukcesoj, kaj tiam meti la flankrimarkojn en la espero de veturado supren vendo kaj pliigantaj sian parton de la tantiemo.
#000011
La kanto " Kiel Soon Is Now?
"de la forĝistoj komencis eksteren kiam la ekstra trako sur la 12-cola de William, It Was Really Nothing (Vilhelmo, It Was Really Nothing) sed poste akiris apartan liberigon kiel flankrimarko en sia propra rajto, kiel faris Tiu de Oasis
" Konsenti ", kiu origine prezentiĝis kiel B-muzikaĵo al " Iu Might Say " en 1995, sed akiris postan eldonadon en 2006 kiel parto de EP por reklami ilian venontan kompilaĵon, Stop the Clocks (Maldaŭrigu la Horloĝojn) .
Nutrilo en 2001 kaj 2005 havis la B-muzikaĵojn "Justa Tago" de "Sep Almanako en la Suno", kaj "Shatter" de " Tumble kaj Falo " liberigita kiel flankrimarkoj post fanpeticioj kaj oficialo retejo kaj fanreteja anonctabulekzaltiĝo, kaj ambaŭ mapis ĉe Nr. 12 kaj Nr. 11 en la UK.
En 1986, la unua unuopaĵo de la dosiero Skylarking de XTC, "Herbo", estis superbrilita en Usono per ĝia B-muzikaĵo, " karulo dio " - tiel mult tiel ke la disko preskaŭ estis tuj re-liberigita kun unu kanto ("niksino Ridetis") forigis kaj "Dio" metis enen it lokon, iĝante unu el la superul-konataj sukcesoj de la grupo.
#000013
Sur kelkaj reeldonitaj unuopaĵoj la A- kaj B-sides estas de tute malsamaj artistoj, aŭ du kantoj de malsamaj albumoj kiuj ne normale estintuntaj publikigitaj kune.
Tiuj foje estis direktiĝis al la diskogurdo, kiam unu disko kun du popularaj kantoj sur ĝi farus pli da mono, aŭ promocii artiston al la adorantoj de alia.
Ekzemple, en 1981 Kraftwerk liberigis ilian novan ununuran " Komputilamon " kunligitan kun la B-muzikaĵo " La modelo ", de ilia 1978 longdisko The Man-Machine .
Kun sintezilpopmuziko ĉiam pli dominas la UK-furorliston, la unuopaĵo estis re-liberigita kun la flankoj inversigis.
Frue en 1982 "The Model (La modelo)" atingis numeron unu.
#000014
"Duobla flankrimarko" estas unuopaĵo kie ambaŭ flankoj estas indikitaj la flankrimarko;
ekzistas neniu B-muzikaĵo sur tia unuopaĵo.
La duobla A-flanka unuopaĵo estis inventitaj en decembro 1965 fare de la Beatles por ilia unuopaĵo de " Taga ekskursvojaĝanto " kaj " Ni Can Work It Out (Ĉu Work It Out povas) ", kie ambaŭ estis elektitaj flankrimarkoj.
Aliaj grupoj sekvis eblemon, precipe la Rolling Stones frue en 1967 kun " Tiu de Eto Foruzi la Nokto Ekvilibran " kaj " Rubenkoloran mardon " kiel Duobla A unuopaĵo.
#000015
Duobla A-flanka unuopaĵo ofte estas konfuzita kun unuopaĵo kie ambaŭ flankoj, la A kaj la B, iĝis sukcesoj.
Kvankam multaj artistoj en la malfruaj 1950-aj jaroj kaj fruaj 1960-aj jaroj kiel Elvis Presley, la Everly Brothers, Fats Domino, Ricky Nelson, la Beach Boys, Brenda Lee, kaj Pat Boone, rutine furordiskojn kie ambaŭ flankoj de la 45 ricevis elsendon, tiuj ne estis duoblaj flankrimarkoj.
La furorlisto malsupre kalkulas la kazojn por la unuopaĵoj de artisto kie ambaŭ flankoj estis sukcesoj, ne kie ambaŭ flankoj estis indikitaj flankrimarko sur fabrikado kaj liberigo.
Ekzemple " Leporhunda Hundo ", la B-muzikaĵo de " Don't Be Cruel " de Elvis Presley, iĝis same granda modifebla memoro kiel it flankrimarko eĉ se "Leporhundo-hundo" estis efektive ne flankrimarko kiam liberigite en 1956.
Reeldonoj poste en la 1960-aj jaroj (kaj post "Day Tripper de la Beatles/"Ni Can Work It Out") listigis la unuopaĵon kun ambaŭ kantoj kiel la flankrimarkon.
Ankaŭ, por la 1962 " La Ĉe Tempo de Cliff Richard "/" fraŭla knabo ", ambaŭ flankoj estis surmerkatigitaj kiel kantoj kun furorlistpotencialo, kvankam kun "Bachelor Boy" premis kiel la B-muzikaĵo.
#000016
En la UK, antaŭ la apero de cifereca elŝutas, ambaŭ flankrimarkoj estis kreditaj la sama furorlistpozicio, kiam la diagramo de la unuopaĵoj estis kompilita tute de fizika vendo.
En la UK, la plej grand-vendanta ne-bonfarada unuopaĵo de ĉiam estis duobla flankrimarko, flugiloj 1977-datita publikigas " Mull of Kintyre (Nulo de Kintyre) "/" knabina lernejo ", kiu vendis pli ol du milionojn da kopioj.
Ĝi ankaŭ estis la UK Kristnasko-N-ro 1 tiun jaron, unu el nur du okazoj sur kiuj duobla flankrimarko pintis tiun diagramon, la alia estaĵo Queen 1991 re-liberigi de " bohema Rapsodio " kun " Tiuj Estas la Days of Our Lives (Tagoj de Our Lives) ".
Nirvano publikigis " Ĉiujn Pardonpetojn " kaj " Seksperfortu min " kiel duobla flankrimarko en 1993, kaj ambaŭ kantoj estas estimataj kiel modifebla memoro sur kaj la UK Unuopaĵoj-Diagramo, [5] kaj la Irlanda Unuopaĵoj-Diagramo.
#000017
Reĝino liberigis ilian unuan Duoblan A unuopaĵon, " murdintreĝinon "/" Filmon de la Pojno ", en 1974-a "Killer Queen" iĝis modifebla memoro, dum "Filmo de la Pojno" estis preskaŭ ignorita por manko de reklamado.
Tri jaroj poste, ili liberigis " Ni Estas la ĉampionoj " kun " Ni Will Rock You " kiel B-muzikaĵo.
Ambaŭ flankoj de la ununura ricevis multe da radioteatraĵo (ofte unu- post la alie), kiu kondukis al ili foje estante prisignita kiel duobla flankrimarko.
En 1978 ili publikigis " Grasan Bottomed Girls "/" Biciklan vetkuron " kiel duobla flankrimarko;
tiun tempon ambaŭ flankoj de la unuopaĵo iĝis sukcesoj.
#000018
Foje duoble-A-flankaj unuopaĵoj estis liberigitaj kun ĉiu flankcelado al malsama merkato.
Dum la malfruaj 1970-aj jaroj, ekzemple, Dolly Parton liberigis kelkajn duoble-A-flankajn unuopaĵojn, en kiu unu flanko estis liberigita por krevigi radion, kaj la alian flankon al lando, inkluzive de " Duo Doors Down "/" Ĝin Malĝustegan, But It's All Right (Sed Ĝi estas Tute rajto) " kaj " beban I'm-Bruladon "/" mi Really Got la Sento ".
En 1978, la Bee Gees ankaŭ uzis tiun metodon kiam ili publikigis " Ankaŭ Much Heaven " por la popmerkato kaj la dorsflanko, " Ripozo Your Love sur mi ", kiu estis celita direkte al kamparaj stacioj.
#000019
Perry Como (12) kaj Nat King Cole (19) ambaŭ havis kromajn duoble-flankajn unuopaĵojn sur Billboard ' s-antaŭ- 1955 furorlisto.
#000022
Artistoj havante la plej multajn US duoble-flankajn unuopaĵojn sur kiuj ĉiu flanko atingis la Afiŝtabulo-Pinton 40, laŭ Billboard: [7]
#000023
La 1978 7-cola unuopaĵo de Genezo "Many Too Many" havis du B-muzikaĵojn "The Day The Light Went Out (La Tago La Lumo Went El)" kaj "Vankuveron", kiuj estis And Then There Were Three (Kaj Then There Were Three) eksterenprenoj.
La grupo liberigis du 7in unuopaĵojn kun tri trakoj per peco, "Punktan La Kolombon" kaj "3X3" (alinome "Paperlate"), kiuj estis eksplicite markitaj kiel EPs.
"Punkta La Kolombo" ankaŭ estis publikigita sur 12in.
"Punkta La Kolombo" ankaŭ subfosis tiun formaton iomete, per havado de du trakoj en la flankrimarko kaj unu trako sur la B-muzikaĵo.
La B-muzikaĵo, "Inside And Out", ankaŭ estis konsiderita la vendargumento de la EP, estante la lasta kontribuo de Steve Hackett al la grupo, kaj restas favorato de multaj adorantoj.
#000026
La 1980 unuopaĵo de Paul McCartney " Venanta Supren " havis studioversion de la kanto sur la flankrimarko, dum la B-muzikaĵo enhavis du kantojn, viva versio de "Coming Up" kaj studio instrumenta vokis " Lunĉujon/Odd Sox ".
#000027
La 1980 7-cola ununura " Rifuĝo de ferfraŭlino " estis resurbendigado de kanto kiu doniĝis al la Metal For Muthas kompilo la antaŭa jaro.
La registrado estis farita dum la Iron Maiden sesioj sed estis forlasita de la UK-albumo kaj tiam metita kiel unuopaĵo.
Por kompensi por tio por adorantoj kiuj aĉetis Metal For Muthas por la trako, la Sanctuary-unuopaĵo havis du vivajn B-muzikaĵojn kiuj estis konscie selektitaj por esti ne-albumaj trakoj.
"Pelisto" kaj "I've Got La Fajro" (Montrose-kovro).
Studioregistrado de "pelisto" (kun Adrian Smith anstataŭe de Dennis Stratton) prezentiĝus en ilia venonta albumo Killers , kaj studioversio de "I've Got La Fajro" kun Bruce Dickinson aperis sur la B-muzikaĵo de " Flugo de Ikaro " kelkajn jarojn poste.
Tiutempe tiu unuopaĵo estis liberigita ili estis la unuaj vivas Iron Maiden-trakojn liberigitaj (kvankam pli sekvus), kaj ĝi restas la nura oficiale liberigita registrado de "I've Got La Fajro" kun Paul Di'Anno en kanto.
#000028
La unuopaĵoj de la albumo The Joshua Tree de U2 estis liberigitaj kun du B-muzikaĵo-kantoj ĉiu, kiuj estis premitaj ĉe 33 1 ⁄ 3 rpm. Versiojn ĉar diskogurdoj inkludis nur unu el tiuj kantoj, kiuj ludis ĉe 45.
#000029
La UK-7-cola unuopaĵo de The B-52 de " amo Barako " estis liberigita kun vivaj versioj de "Planet Claire" kaj "Roko-omaro" sur la B-muzikaĵo, la B-muzikaĵo ludanta ĉe 33 1/3rpm.
La sekvaĵo " Roam " sekvis eblemon, inkluzive de vivaj versioj de "Whammy Kiss" kaj "Dance This Mess Around" sur la B-muzikaĵo ludanta ĉe 33 1/3rpm.
#000030
The Rolling Stones liberigis " Brunan Sukeron " de sia albumo Sticky Fingers en majo 1971.
Dum la amerika unuopaĵo havis nur " virinaĉon " kiel la B-muzikaĵo, la brita unuopaĵo aldonis trian trakon, viva interpretado de " Luigita It Roko ", la Chuck Berry klasika, registris en la Universitato de Leeds dum la turneo (1971) de la UK.
#000031
La koncepto de la B-muzikaĵo fariĝis tiel konata ke multaj prezentistoj publikigis parodioversiojn, inkluzive de:
#000032
La esprimo "b/w", mallongigo de "malantaŭenirita kun" estas ofte uzita en enkonduki la B-muzikaĵon de rekordo.
La esprimo "c/w", por "kunligita kun", estas uzita simile.
#000036
Grupo (roko kaj popmuziko) Rezervbando
#000039
B-muzikaĵo kutime troveblas sur unuopaĵoj. Ili estas muzikaĵoj kiuj ne atingis spacon sur albumo, sed plivalorigas la unupaĵan KDn.
#000040
La letero B rilatas al la 7-cola vinila diskoj, sur kiuj unuopaĵoj estis eldonataj dum la fruaj 1950-aj jaroj. Tiuj diskoj havis sur la A-flanko la varbatan muzikaĵon kaj sur la B-flanko aliaj, kutime nekonitajn muzikaĵojn.
#000041
La kutimo kunmeti B-muzikaĵojn kun la unuopaĵo sur la KD ebligas al la muzikgrupoj montri nealbumajn, neradiotaŭgajn, instrumentajn, eksperimentajn aŭ malplivalorajn muzikaĵojn.
#000042