Werner Gitt zeigt in diesem Beitrag, dass fünf der sechs Grundannahmen als falsch betrachtet werden müssen. Schließlich zeigt er, wer wirklich der Schöpfer dieser Welt ist: Jesus Christus.
#000010
Teorio pri la prakrako estas niatempe ĝenerale akceptita kiel la teorio por klarigi la naskiĝon de nia universo. Kiel ĝia fondinto validas la belga katolika sacerdoto kaj astrofizikisto Georges Lemaître (1894-1966), kiu en la jaro 1931 por la varmega komenca stato de la universo uzis la nocion »primordiala atomo« aŭ »praatomo«, pli poste ankaŭ »la kosma ovo«.
#000013
Teorioj pri la prakrako beziĝas sur ses premisoj, kiuj ĉiam troviĝas ĉemane, eĉ se ili ne estas eksplicite menciitaj. Se ĉiuj tiuj premisoj estus ĝustaj, en tia kazo ni povus komenci kalkuli; kaj se ni ĝuste kalkulus, tiam ni por certa parto de la vojo proksimiĝus al la demando pri la origino de ĉio ekzistanta. Sed se unu nura postulata premiso estas falsa, tiam la tuta ideo pri la prakrako estas pafo preter la celtabulo. Tiam validas, ke endas trovi alternativon, kiu espereble plenumos la postulon de ĝusteco. Do, ni traserĉu ĉiun el tiuj ses premisoj:
#000018
Franca natursciencisto Georges Baron de Cuvier (1769-1832) konstatis tion ĉi: »Laŭ la sama mezuro, laŭ kiu la scienco progresis, ĝi revenis de trompaj konkludoj de materiismo.« Konforme al la materiisma ideo la universo devus iam esti naskinta vivon. Sed ĉiu viva estaĵo havas en si, kiel konate, enorman kvanton da informoj. Sed informo estas laŭ la naturaj leĝoj de la informoj[2] nemateria fenomeno, kiu ne povas eliri el la materio. Tiel la ideo de materiismo estas per naturleĝoj refutita (vidu [1], paĝo 284).
#000039
Teorio de prakrako estas bazita sur la »metodika ateismo«, ja en tiu sistemo ne troviĝas loko por Dio.
#000041
Tiu »Granda Planinto« neniel restis kaŝita. Li prezentis sin al ni, ja la Biblio pri Li diras: »Dio, kiu multfoje kaj multamaniere parolis en la tempo antikva al niaj patroj en la profetoj, en tiuj lastaj tagoj parolis al ni en Filo, kiun Li nomis heredanto de ĉio, per kiu ankaŭ Li faris la mondaĝojn« (Hebreoj 1,1-2).
#000049
Per tio estas klare dirite, ke la tuta universo kaj ĉio en ĝi trovebla estis kreita per Jesuo Kristo, la Filo de Dio. Sekvaj citaĵoj el Nova Testamento konfirmas al ni tutamplekse la majestan potencon de kreado ĉe Jesuo:
#000050
»En la komenco estis la Vorto, kaj la Vorto estis kun Dio, kaj la Vorto estis Dio. Tiu estis en la komenco kun Dio. Ĉio estiĝis per li; kaj aparte de li estiĝis nenio« (Johano 1,1-3).
#000051
»Ĉar en li (= Jesuo Kristo) kreiĝis ĉio en la ĉielo kaj sur la tero, ĉio videbla kaj nevidebla, ĉu tronoj, ĉu regecoj, ĉu estrecoj, ĉu aŭtoritatoj; ĉio kreiĝis per li, kaj por li; kaj li estas antaŭ ĉio, kaj en li ĉio ekzistas« (Koloseanoj 1,16-17).
#000052
La tuta stelplena ĉielo tiel ne fontas el ia prakrako aŭ alia evolucia proceso, kian la homoj elpensas, sed rezultas el planita, celhava kaj ĉiopova ago de la Filo de Dio.
#000053
Per propra pensado oni apenaŭ povas kompreni, ke tiu ĉiopova Dio kaj Kreinto demetis sian diecon kaj nin vizitis sur tiu ĉi Tero, mortis sur la kruco pro niaj pekoj, la trian tagon releviĝis el la morto kaj poste reiris en sian ĉielan sferon. Tiuj ĉi pensoj, kiujn neniam trovis iu ajn homo, povas haltigi nian spiron: La viro sur la kruco kaj la Kreinto de la tuta universo estas la sama persono! Kun tiu ĉi vero ni troviĝas transe de tio, kion iu ajn homo helpe de sia tuta logiko povas percepti. Kiam Jesuo sur la kruco portis la pekon de la mondo, la suno dum tri horoj malheliĝis. Kiel neperceptebla situacio! La Kreinto mem humiliĝis ĝis la kruco. pordon al la ĉielo. La psalmo 139,17-18 markas tiun limzonon de nia pensado: »Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio! Kiel granda estas ilia nombro! Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo; kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.« Estu la penso eĉ tiel malfacila, ke la Kreinto renkontas nin en la persono de la Krucumito, tamen jen grava demando: Ĉu la Kreinto troviĝas de ni tiel malproksime – »super tendo de stelaroj« kiel opiniis la princo de la germana poezio Friedrich Schiller – aŭ oni povas eniri kontakton kun li persone?
#000054
Jes, Dio estas proksime al ni, atendante nian preĝon: »Ĉiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo (de Jesuo), saviĝos (por la ĉiela regno)« (Romanoj 10,13). Nia Kreinto Jesuo invitas nin esti iam por eternoj en lia ĉiela regno. Tiu ĉi burĝrajto estas garantiita al ĉiu, kiu tiun ĉi inviton respondas. Surbaze de la senmezura amo de Dio ĉiu estas invitita – ankaŭ vi, kara leganto, kara legantino!
#000055