Ŝi rezultis plurajn fojojn ĉe tiu de Henry Wood
Li skribis: "estas malfacile esprimi adekvate kion ĉiuj muzikistoj sentis pri tiu granda virino kiu aspektis pli kiel reĝino inter pianistoj - kaj ludis kiel diino.
La momento ŝi piediris sur la platformon she stabilan dignon kontrolitan ŝia spektantaro kiuj rigardis kun nitita atento dum ŝi aranĝis la longan trajnon ŝi regule uzis.
Ŝia vira vigleco de tono kaj tuŝo kaj ŝia mirinda precizeco dum efektivigado de oktavtrairejoj forportis ĉiun tute."
#000004
Teresa Carreño estis unu el la unuaj pianinstruistoj de Edward MacDowell, kaj iĝis la dedicato de sia Second Concerto.
#000005
Teresa Carreño ankaŭ estis komponisto.
Unu el ŝiaj unuaj pecoj estis valso, la Gottschalk Waltzshe, publikigita en 1863 kaj nomis post unu el ŝiaj pianinstruistoj.
Ŝi kunmetis almenaŭ 40 verkojn por piano, 2 por voĉo kaj piano, 2 por koruso kaj orkestro inkluzivi la Himno Bolivar, 2 kiel ĉambra muziko kaj pluraj merengue'oj, integrigante la formon kiel paŭzo en kelkaj el ŝiaj pecoj (ekzemple, en ŝia peco rajtigis Un Bal en Rêve).
Ŝi ankaŭ forlasis multajn nekompletajn verkojn.
Ŝi skribis kanton nomitan Tendeur, kio estis "sukceso" en ŝia tempo.
La 2-an de April, 1905, ŝi registris 18 pecojn por la reprodukta piano
Ŝia filino Teresita registrita en 1906 por Welte-Mignon ankaŭ.
#000009
Teresa Carreño (n. la 22-an de decembro 1853 — m. la 12-an de junio 1917) estas venezuela pianistino, konsiderata unu el la plej grandaj el ĉiuj tempoj, naskiĝis en 1853 en Caracas (Karakaso), filino de la muzikisto Manuel Antonio Carreño.
#000013
En sia naŭjaraĝo ŝi jam estis perfekta pianvirtuozino kaj komenciĝa komponistino. Krom ŝia patro, kiu gvidis ŝiajn unuajn paŝojn sur la klavaro, instruis ŝin la germana komponisto Julius Hohene. En la jaro 1863 ŝi translokiĝis al Novjorko, kie ŝi ricevis lecionojn de la monde konataj komponistoj Luis M. Gottschalk kaj Anton Rubinstein.
#000014
La karakasa Teresa Carreño alpropigis al si, speciale, la spiritan koron de Germanujo, de kie imperiestra kortego ŝi estis artistino preferata. Berlino adoptis ŝin kiel sian civitaninon. Tie oni nomis ŝin "Brunilda la Valkirio". Antaŭ ŝia arto kliniĝis eminentaj komponistoj kiel Brahms, Liszt, Grieg, Wagner, Bruckner, Von Bülow, Clara Schumann, kiuj ĉiuj ĝuis ŝian amikecon.
#000016
En 1889 ŝi elektis Berlinon kiel sian restadejon, kaj en tiu ĉefurbo festis sian oran edziniĝon kiel artistino la 21an de Novembro de 1892.
#000017