Kiam la Miller-Arlington-Spektaklo subite fermita en 1911, ĝi forlasis multajn prezentistojn senhelpigitaj en Venecio, CA.
Thomas H. Ince, kiu produktis por la New York Motion Picture Company (Nova York Motion Picture Company), dungita la tuta rolantaro por la vintro je 2,500 USD da semajno.
Al la prezentistoj estis pagitaj 8 USD semajne kaj suriris en Venecio, kie la ĉevaloj estis enstaligitaj.
Ili rajdis kvin mejlojn ĉiun tagon por labori en Topangan Canyon, kie la filmoj estis filmitaj.
En 1912 ŝi gajnis 15 USD semajne por she unua fakturita rolo kiel la fratino de Ruth Roland en Ranĉaj knabinoj sur Furiozado.
#000003
Kiel multaj el la vakerekstraĵoj, Heleno daŭre rezultis en rodeoj inter bildoj.
Ĉe la Duaj Los-Anĝeleso Rodeo en 1913 ŝi estis prezentita en la Reputacio-Ulino-Vetkuro, kaj tiel imponis unu el la investantoj kiujn li ofertis financi turneon de rodeoj por ŝi, pagante ĉiujn elspezojn kaj disfendante la gajnon.
Pri lia ranĉo ekstere de Pendleton, Oregon (Pendleton, Oregono), Heleno laboris liajn ĉevalojn ĉiun tagon, kaj lernis novajn formojn de trukrajdado.
Ĝi estis en Pendleton en junio 1913 ke ŝi renkontis Edmund Richard " Ululon " Gibson (1892-1962).
Ili komencis labori kune, kaj pri rodeo en Sallagurbo ili gajnis ĉion - la stafetkurado, la staranta virinvetkuro, trukorajdado, kaj Hoot venkis en la poneekspresvetkuro;
sed la reklamanto de la rodeo transsaltis urbon kaj ili ne ricevis cendon de la premimono.
#000004
Tiu somero la paro farita en rodeoj en Winnipeg, Kanado kaj Boise, kaj alvenis reen en Pendleton kelkajn tagojn antaŭ ol la Pendleton-Je-Supren Laŭ devis komenciĝi.
Tamen, ĉar ĉambroj estis preskaŭ malakireblaj, ili decidis "ligi la nodon" kiam geedzaj paroj ricevis preferon, kaj kiel rezulto la gastejestrino donis al ili she propran ĉambron.
Ili gajnis sufiĉe da mono por reveni al Los-Anĝeleso, kie Hoot laboris kiel vakero ekstra kaj duoblo por Tom Mix, pri la Selig Polyscope Company en la Edendale distrikto de Los-Anĝeleso (nun konata kiel Echo Park).
Heleno ankaŭ laboris por Selig kaj por la Kalem Studioj en Glendale.
#000005
En April 1915 dum sur la Kalem salajro-etatoduobligo por Helen Holmes en La Danĝeroj de Heleno
serioj, Heleno rezultis kio supozeble estas ŝia plej danĝera riskagaĵo: salto de la tegmento de stacio sur la pinto de kortuŝa trajno en la A Girl's Grit epizodo.
La distanco inter staciotegmento kaj trajnopinto estis precize mezurita, kaj ŝi trejnis la salton kun la trajno daŭre staras.
La trajno devis esti prezentanta proponon sur fotilon pri proksimume kvaronmejlo kaj ĝia akcela rapideco estis tempigita al la dua.
Ŝi saltis sen hezito kaj alteriĝis ĝuste, sed la decidpropono de la trajno faris ŝian rulon direkte al la fino de la aŭto.
Ŝi kaptis tenon de aerklapo kaj atendis, svingiĝante super la rando por pliigi la efikon al la ekrano.
Ŝi suferis nur kelkajn kontuziĝojn.
#000006
Konsiderita la plej longa serialo en historio, la 119 epizodoj de The Hazards of Helen (La Danĝeroj de Heleno) estas memstaraj rakontoj, anstataŭe de ĉapitroj.
La tre sukcesa serio komenciĝis kun Holmes en la gvidrolo por la unuaj 49 epizodoj, sed Heleno ricevis sian ŝancon anstataŭigi Helen Holmes por du bildoj kiam ŝi prenis malsane, kaj ĉefrolis en A Testo de Kuraĝo kaj A Mile a Minute (Mejlo Minute), por 35 USD da semajno.
La Kalem New York-oficejo estis tiel imponita per ŝia laboro, ili instrukciis Glendale konservi ŝin en funkcio kiam Helen Holmes kaj ŝia edzo, Danĝeroj de Heleno direktoro, J. P. McGowan foriris por formi sian propran firmaon.
#000008
Nun renomis "Heleno'n" la studio, ŝi pruvis esti kapabla aktorino, kaj post farante pluraj pli da bildoj kiujn ŝi skribis rakonto por 1-reler tio estis konstruita ĉirkaŭ riska riskagaĵo.
Por kapti senbridan trajnon kiun ŝi dekroĉus teamon de ĉevaloj, rajdus ilin "eltenante virinon", kaj tiam kapti ŝnuron svingiĝantan de ponto kaj uzas ĝin por svingi de la ĉevaloj kaj sur la trajno kiam ĝi venis sub la ponton.
Kalem rekompensis ŝin akirante ŝian salajron al USD 50 semajno.
#000009
Gibson rezultis en La Danĝeroj de Heleno por 69 epizodoj ĝis la serio finiĝis en februaro 1917, post kiu Kalem provis produkti alian serian The Daughter of Daring , kun ĉefrola rolo por ŝi.
Unu el ŝiaj plej bonaj riskagaĵoj aperis en tiu serialo: vojaĝante ĉe plena rapideco sur motorciklon postkurantan post senbrida vartrajno, Gibson rajdis tra ligna pordego, frakasante ĝi tute, supren laŭ stacioplatformo, kaj tra la malfermaj pordoj de ŝarĝvagono sur apudrelvojo, kie ŝia maŝino vojaĝas tra la aero ĝis ĝi alteriĝis sur platvagonon en preterpasanta trajno.
La truko estis al subkranko la fotilo kaj efektivigu ĝin ĉio kun perfekta tempigo.
#000010
Ululo Gibson kiuj aliĝis al la armeotankotrupoj, resenditaj dum Kristnasko 1918 kaj Universal donis al li kontrakton por aperi en 2-bobenaj vakeraj filmoj.
Li trovis sia edzino fariĝis alkureganta filmstelulo dum li estis fore, sed lia memo ne povis pritrakti ĝin kaj la paron apartigitan en 1920.
Censo-arkivoj por 1920 indikas ke ili vivis aparte;
Hoot Gibson listigante sin kiel edziĝintan, kaj Heleno listiganta sin kiel vidvigitan.
En 1922, Hoot geedziĝis kun virino nomis Helen Johnson, kiu ofte estas konfuzita kun Helen Gibson.
En 1923, Hoot kaj Helen Johnson Gibson havis ilian solinfanon, Lois Charlotte Gibson;
#000012
En 1920 Gibson kreis Helen Gibson Productions por produkti siajn proprajn ĉefrolajn veturilojn.
La unua devis esti No Man's Woman , okcidenta melodramo koncerne bonaniman danchalestrinon savantan la infanon de agrikulturisto.
La mono donis antaŭ ol la bildo estis finita, kaj ĝi ruinigis Gibson propre.
Jaron poste, la filmo estis publikigita fare de alia studio kun nova titolo, Nine Points of the Law (Naŭ Poentoj de la Juro) .
En marto 1921, la Spencer Production-firmao dungis Gibson por ĉefroli en The Wolverine .
Ili estis tiel kontentaj kun ŝia efikeco ili metis ŝin en la salajro-etaton je 450 USD da semajno.
Tamen, antaŭ pafi komenciĝis sur ŝia dua bildo kiun ŝia apendico fendis, metante ŝin en la hospitalan batalan peritoneiton.
#000013
En la fonto de 1924 Gibson ricevis labortrukon rajdantan kun Ringling Bros. kaj la Sovaĝa okcidenta spektaklo de Barnum & Bailey Circus kune kun aliaj vakerprezentistoj kiel ekzemple Ken Maynard, [6] kaj rezultis en ilia "pli posta spektaklo" dum du-kaj-duonjaroj.
En septembro 1926 Gibson eniris Hopi Indian leĝon kaj laboris kun la Keith Vaudeville Circuit el Boston.
#000015
En 1935, Heleno geedziĝis kun Clifton Johnson, [1] studielektristo kiuj estis ĉefa artileriisto en la Mararmeo.
En 1940 li petis aktivan deĵoron, kaj dum li deĵoris en 2-a Mondmilito, ŝi portis dum laborado kiel ekstraĵo kaj iĝis kasisto de la frata organizo de la riskagaĵknabino.
#000017
Ŝia lasta rolo estis en la aŭtuno de 1961, The Man Who Shot Liberty Valance (La MAN WHO Pafo-Libereco-Mantelo) de John Ford, por kiu al ŝi estis pagita 35 USD;
ŝi estis 69 jarojn maljuna.
Ŝi elcirulaciigis en januaro 1962 sur Motion Picture Industry Pension de 200 USD monate kaj plie socialasekuron.
La paro proponita al Roseburg, Oregon (Rozburgo, Oregono), kie ŝi foruzis she pli postan jarfiŝkaptadon kaj donanta la fojan intervjuon.
Helen Gibson mortis pro korinsuficienco sekvanta baton en 1977 en aĝo de 85.
#000020