Sympathetic Ink, de Patrick Modiano
#000000
En ĝia neelĉerpebla ŝuldo al la XNUMX-a jarcento. Tempo ĉiam pli ŝarĝita de bonegaj rakontoj kiam ni malproksimiĝas en la tempo, Modiano kondukas nin tra intrigo kiu rekreas tiun nostalgian nocion de la efemera. En la ideo de la ebla spuro, ke ni povas, aŭ...
#000001
Ĉiu arbo havas sian frukton. De la pomarbo kun siaj antikvaj tentoj, sufiĉe por elĵeti nin el la paradizo, ĝis la ordinara figarbo kun siaj nekutimaj fruktoj ŝarĝitaj per simboleco inter erotika kaj sakralo, laŭ kiel oni rigardas ĝin kaj, ĉefe, depende de kiu rigardas ĝin... Rakonto en la...
#000003
La nebruligebla Juan Carlos Onetti, kune kun Mario Benedetti kaj Eduardo Galeano, konsistigas literaturan triumviraron de ilia komuna Urugvajo ĝis la Olimpo de leteroj en la hispana. Ĉar inter la tri ili kovras ĉion, ĉian ĝenron en prozo, verso aŭ sur la tabloj. Kvankam ĉiu ofertas tion ...
#000005
Somere, de Karl Ove Knausgård
#000006
La historio de la vivo en sia cikla evoluo de la sezonoj markas la kaprican eniron kaj eliron de la sceno de ĉiu. En la pasinteco, naskiĝi vintre estis defio por supervivo. Hodiaŭ estas apenaŭ ŝajna anekdoto ke, konsiderante la klopodojn de Karl Ove Knausgard ...
#000007
Por tiu, kiu atendas min sidanta en la mallumo, de Antonio Lobo Antunes
#000008
La forgeso havas la delikatecon forgesi eĉ sian propran spegulbildon kiel defenda mekanismo, kie oni deklamas tiajn simulitajn monologojn kiel pensojn transdonitajn al nia pripensado. Tio estas la plej malfacila interpreto antaŭ nia propra esplora rigardo. Povas esti, ke ...
#000009
La afero pri la populara kaj eĉ lirika kvartalo Triana ne funkcias. Kvankam la titolo montras ion similan. Fakte bona maljuna Pajtim Statovci eble eĉ ne konsideras tian koincidon. La koro de Triana montras al io tre malsama, al ŝanĝebla organo, al estaĵo, kiu ...
#000011
Vere estas malfacile trovi novajn voĉojn, kiuj parolas pri amo enradikiĝinta en vitalismo, kun filozofio, kun transcendeco de la haŭta tuŝo aŭ eĉ de orgasmo. Kaj ke la afero estas tuta rakonta defio, kie la verkisto aŭ deĵora verkisto povas pruvi, se ne ...
#000013
La Martin-familio, de David Foenkinos
#000014
Kiom ajn ĝi maskas sin kiel rutina historio, ni jam scias, ke David Foenkinos ne enprofundiĝas en moroj aŭ inter-familiaj rilatoj serĉante sekretojn aŭ malhelajn flankojn. Ĉar la mondkonata franca aŭtoro estas pli ol kirurgo de la literoj laŭ formo kaj ...
#000015
Neniu plene konvinkita pesimisto atingas 84, kiel okazis kun Cioran. Mi diras ĉi tion pro la decido indiki ĉi tiun aŭtoron kiel kontraŭdiran nihiliston, kies negativeco kaj vivotimo konsistigas laŭ formo kaj substanco rakonton paralelan al la kondamno al vivado. ...
#000017
Libroj, kiujn vi devas legi antaŭ ol vi mortos
#000018
Kio pli bona iomete pretendema titolo ol ĉi tio? Antaŭ ol vi mortos, jes, nur kelkajn horojn antaŭ ol aŭskulti ĝin, vi prenos vian liston de esencaj libroj kaj forstrekos la furorlibron de Belén Esteban, kiu fermas la legoron de via vivo... (estis ŝerco, makabra). kaj sanga ŝerco) Ne estas por malpli...
#000019
Vivo kelkfoje, de Juan José Millás
#000020
Direkte al Beleco, de David Foenkinos
#000022
Paroli pri Foenkinos estas alproksimiĝi al unu el la fundamentaj aŭtoroj de la nuna rakonto, kun tiu generacia ŝanĝo, kiu montras al la klasika literaturo de post jarcento, de la rakontanto, kiu reflektis la intrahistorion de XNUMX-a jarcento enakvigita inter individuismo kaj fremdiĝo kiel principkonflikto ...
#000023