Wikipedia's Antihero as translated by GramTrans
#000000
La kontraŭherooarketipo povas esti spurita reen ĝis Thersites de Homero.
: 197-198 La koncepto ankaŭ estis identigita en klasika grekdramo, [8] romia satiro, kaj Renesancliteraturo [7] : 197-198 kiel ekzemple Donkiĥoto [8] [9] kaj la pikareska fiulo.
#000002
La esprimo kontraŭheroo unue estis uzita jam 1714, [5] aperante en verkoj kiel ekzemple Rameau's Nephew en la 18-a jarcento, [7] : 199-200 kaj ankaŭ estas uzita pli larĝe por kovri Brionajn heroojn ankaŭ.
#000003
Literatura Romantikismo en la 19-a jarcento helpis popularigi novajn formojn de la kontraŭheroo, [12] [13] kiel ekzemple la gotika duoblo.
La kontraŭheroo poste iĝis establita formo de socia kritiko, fenomeno ofte asociite kun la nenomita protagonisto en Leteroj Elsubteraj de Fyodor Dostoevsky .
: 201-207 La kontraŭheroo aperis kiel tavoleto al la tradicia heroarketipo, procezo kiun Northrop Frye nomis la fikcia "pezocentro."
Tiu movado indikis literaturan ŝanĝon en heroa etoso de feŭda aristokrato al urba demokrato, kiel estis la ŝanĝo de eposa ĝis ironia rakontoj.
#000004
La kontraŭheroo iĝis elstara en frua 20-a-jarcenta ekzistencialisto laboras kiel ekzemple La Metamorfozo de Franz Kafka (1915), [17]
La Nausée de Jean-Paul Sartre (1938) ( la franca por Naŭzo ), [18] kaj L'Étranger de Albert Camus (1942) ( la franca por La fremdulo ).
La protagonisto en tiuj verkoj estas maldecidema centra karaktero kiu drivas tra sia vivo kaj estas markita per spleno, timo, kaj fremdiĝo.
#000006
La kontraŭheroo enmetis amerikan literaturon en la 1950-aj jaroj kaj ĝis la mez-1960-aj jaroj estis portretita kiel fremdiĝinta figuro, nekapabla komuniki.
: 294-295 La amerika kontraŭheroo de la 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj (kiel vidite en la verkoj de Jack Kerouac, Norman Mailer, et al.) estis tipe pli iniciatema ol sia franca ekvivalento, kun karakteroj kiel ekzemple la dekano de Kerouac Moriarty fame vojaĝante al la vojo por venki sian splenon.
: 18 La brita versio de la kontraŭheroo aperis en la verkoj de la " koleraj junaj viroj " de la 1950-aj jaroj.
La kolektivaj protestoj de Sesdekaj kontraŭkulturo vidis la izolan kontraŭheroon iom post iom superbriliten de fikcia eminenteco, [22] : 1 kvankam ne sen postaj reviviĝoj en literatura kaj kinematografia formo.
#000007
La kontraŭheroo ankaŭ ŝajnigas esti elstaran rolon en filmoj noir kiel ekzemple Double Indemnity (1944) kaj Night and the City (1950), [24] [ nefidinda fonto?
en gangsterfilmoj kiel ekzemple The Godfather (1972) kaj Goodfellas (1990), [25] kaj en okcidentaj filmoj, aparte la Reviziisma Okcidenta kaj Itala vakera filmo.
[ citaĵo bezonis ] frontaj figuroj en tiuj vakeraj filmoj ofte estas morale ambiguaj, kiel ekzemple la " MAN kun No Name ", portretita fare de Clint Eastwood en A Fistful of Dollars (1964), For a Few Dollars More (1965) kaj La Varo, la BAD kaj la Malbela (1966).
#000008
Sabatvespero kaj dimanĉon Morning Character Analysis
#000011