Wikipedia's Neurolinguistics as translated by GramTrans
#000000
Neurolinguistics estas la studo de la neŭralaj mekanismoj en la homcerbo kiuj kontrolas la komprenon, produktadon, kaj akiron de lingvo.
Kiel interfaka kampo, neŭrolingvistiko desegnas metodojn kaj teoriojn de kampoj kiel ekzemple neŭroscienco, lingvistiko, rekonada scienco, neŭrobiologio, komunikadmalsanoj, neŭropsikologio, kaj komputado.
Esploristoj estas tiritaj al la kampo de gamo da fonoj, alportante laŭ gamo da eksperimentaj teknikoj same kiel vaste ŝanĝiĝantaj teoriaj perspektivoj.
Multe da laboro en neŭrolingvistiko estas informita de modeloj en psikolingvistiko kaj teoria lingvistiko, kaj estas temigis esploradon kiel la cerbo povas efektivigi la procesojn kiujn teoria kaj psikolingvistiko proponas estas necesaj en produktado kaj komprenado de lingvo.
Neŭrolingvistoj studas la fiziologiajn mekanismojn de kiu la cerbaj procesinformoj ligita al lingvo, kaj analizas lingvajn kaj psikolingvajn teoriojn, uzante afasiologion, cerbbildigon, elektro-fiziologion, kaj komputilmodeligadon.
#000001
2 Fojon kurso de lingvoprocezoj
#000003
La monpregado de la esprimo "neŭrolingvistiko" ricevas al Edith Crowell Trager, Henri Hecaen kaj Alexandr Luria, en la malfruaj 1940-aj jaroj kaj 1950-aj jaroj;
La libro de luria "Problemoj en Neurolinguistics" estas verŝajne la unua libro kun Neurolinguistics en la titolo.
Harry Whitaker popularigis neŭrolingvistikon en Usono en la 1970-aj jaroj, fondante la ĵurnalon "Cerbo kaj Lingvo" en 1974.
#000006
Kvankam afasiologio estas la historia kerno de neŭrolingvistiko, en la lastaj jaroj la kampo plilarĝigis konsiderinde, dankon delvis al la apero de novaj cerbobildigaj teknologioj (kiel ekzemple PET kaj fMRI) kaj temp-sentemaj elektro-fiziologiaj teknikoj ( EEG kaj MEG), kiuj povas elstarigi padronojn de cerbaktivigo kiam homoj okupiĝas pri diversaj lingvotaskoj;
elektro-fiziologiaj teknikoj, aparte, aperis kiel realigebla metodo por la studo de lingvo en 1980 kun la eltrovo de la N400, cerborespondo montrita por esti sentemaj al semantikaj temoj en lingvokompreno.
La N400 estis la gepatra lingvo-signifa cerbrespondo estanta identigita, kaj ekde sia eltrovaĵa EEG kaj MEG fariĝis ĉiam pli vaste uzita por farado de lingvesplorado.
#000007
Neurolinguistics estas proksime rilatita al la kampo de psikolingvistiko, kiu serĉas pliklarigi la kognajn mekanismojn de lingvo utiligante la tradiciajn teknikojn de eksperimentpsikologio;
hodiaŭ, psikolingvaj kaj neŭrolingvaj teorioj ofte informas unu la alian, kaj ekzistas multe da kunlaboro inter la du kampoj.
#000008
Multe da laboro en neŭrolingvistiko implikas testadon kaj analizantan teoriojn prezentitajn fare de psikolingvistoj kaj teoriaj lingvistoj.
Ĝenerale, teoriaj lingvistoj proponas modelojn por klarigi al la strukturo de lingvo kaj kiel lingvinformoj estas fakorganizitaj, psikolingvistoj proponas modelojn kaj algoritmojn por klarigi kiel lingvinformoj estas prilaboritaj en la menso, kaj neŭrolingvistoj analizas cerbaktivecon por konkludi kiom biologiaj strukturoj (populacioj kaj retoj de neŭronoj) aranĝas tiujn psikolingvajn pretigalgoritmojn.
Ekzemple, eksperimentoj en frazpretigo uzis la DINAMIKON, N400, kaj P600 cerbrespondojn por ekzameni kiom fiziologiaj cerbrespondoj reflektas la malsamajn prognozojn de frazaj pretigmodeloj prezentitaj per psikolingvistoj, kiel ekzemple Janet Fodor kaj la seria" modelo de Lyn Frazier, [16] kaj Theo Vosse kaj la unuigmodelo de Gerard Kempen«".
Neurolinguists ankaŭ povas fari novajn prognozojn pri la strukturo kaj organizo de lingvo bazita sur komprenoj pri la fiziologio de la cerbo, per "ĝeneraligado de la kono de neŭrologiaj strukturoj ĝis lingvostrukturo".
#000009
Neurolinguistics-esplorado estas aranĝita en ĉiuj plej gravaj lokoj de lingvistiko;
la ĉefaj lingvaj subkampoj, kaj kiel neŭrolingvistiko traktas ilin, ricevas en la tabelo malsupre.
#000010
Neurolinguistics-esplorado esploras plurajn temojn, inkluzive de kie lingvinformoj estas prilaboritaj, kiel lingvoprilaborado disvolvas dum tempo, kiel cerbostrukturoj estas rilatitaj al akirado de lingvaĵo kaj lernado, kaj kiel neŭrofiziologio povas kontribui al parolado kaj lingvopatologio.
#000011
Multe da laboro en neŭrolingvistiko havas, kiel la fruaj studoj de Broca kaj Wernicke, esploris la lokojn de specifaj lingvo- " moduloj " ene de la cerbo.
Esplordemandoj inkludas kiujn kursajn lingvinformojn sekvas tra la cerbo kiam ĝi estas prilaborita, [18] ĉu aŭ ne specialaj areoj specialiĝas pri pretigospecialaj specoj de informoj, [19] kiom malsamaj cerbregionoj interagas unu kun la alia en lingvoprilaborado, [20] kaj kiel la lokoj de cerbaktivigo malsamas kiam subjekto estas produktado aŭ perceptanta lingvon krom sia aŭ ŝia gepatra lingvo.
#000012
Alia areo de neŭrolingvistikliteraturo implikas la uzon de elektro-fiziologiaj teknikoj por analizi la rapidan pretigon de lingvo en tempo.
La tempa mendado de specifaj padronoj de en cerbaktiveco povas reflekti diskretajn komputilajn procesojn ke la cerbo spertas dum lingvoprilaborado;
ekzemple, unu neŭrolingva teorio de frazanalizado proponas ke tri cerbrespondoj (la DINAMIKO, N400, kaj P600) estu produktoj de tri malsamaj ŝtupoj en sintaksa kaj semantika pretigo.
#000013
Alia temo estas la rilato inter cerbostrukturoj kaj akirado de lingvaĵo.
Esplorado en gepatralingva akiro jam establis tiujn bebojn de ĉiuj lingvaj medioj iras traen similaj kaj antaŭvideblaj stadioj (kiel ekzemple babilumado), kaj kelkaj neŭrolingvistikaj esplorprovoj trovi korelaciojn inter stadioj de lingvoevoluo kaj stadioj de cerboevoluo, [26] dum alia esplorado esploras la fizikajn ŝanĝojn (konatajn kiel neŭroplastikeco) kiun la cerbo spertas dum dualingva akiro, kiam plenkreskuloj lernas novan lingvon.
Neuroplasticity estas observita kiam kaj dualingva akiro kaj Lingvolernadsperto estas stimulitaj, la sekvo de tiu lingvomalkovro finas ke pliiĝo de griza kaj blanka substanco povus esti trovita en infanoj, junaj plenkreskuloj kaj la maljuna.
#000014
Neŭrolingvaj teknikoj ankaŭ kutimas studi malsanojn kaj kolapsojn en lingvo - kiel ekzemple afazio kaj disleksio - kaj kiel ili rilatigas al fizikaj karakterizaĵoj de la cerbo.
#000016
Ekde unu el la fokusoj de tiu kampo estas la testado de lingvaj kaj psikolingvaj modeloj, la teknologio uzita por eksperimentoj estas tre signifa al la studo de neŭrolingvistiko.
Moderna cerbo kiun bildigaj teknikoj kontribuis multe al kreskanta kompreno de la anatomia organizo de lingvaj funkcioj.
Cerbo bildigaj metodoj uzitaj en neŭrolingvistiko povas esti klasifikitaj en hemodinamikajn metodojn, elektro-fiziologiajn metodojn, kaj metodojn kiuj stimulas la kortekson rekte.
#000017
Hemodinamikaj teknikoj ekspluatas la fakton ke kiam areo de la cerbo laboras pri tasko, sango estas sendita por provizi tiun areon per oksigeno (en kio estas konata kiel la Sang oksigen nivel-dependa, aŭ Bold, respondo).
Tiaj teknikoj inkludas PET kaj fMRI.
Tiuj teknikoj disponigas altan spacan rezolucion, permesante al esploristoj indiki la lokon de agado ene de la cerbo;
tempa rezolucio, aliflanke, (aŭ informoj pri la tempigo de cerbaktiveco) estas malbona, ĉar la AŬDACA respondo okazas multe pli malrapide ol lingvoprilaborado.
Aldone al montrado kiuj partoj de la cerbo povas utili specifajn lingvotaskojn aŭ komputadojn, [19] [24] hemodinamikaj metodoj ankaŭ estis uzitaj por montri kiel la strukturon de la lingvarkitekturo de la cerbo kaj la distribuado de lingv-rilata aktivigo povas ŝanĝiĝi dum tempo, kiel funkcio de lingva malkovro.
#000018
Aldone al PET kaj fMRI, kiuj montras kiuj areoj de la cerbo estas aktivigitaj per certaj taskoj, esploristoj ankaŭ uzas difuztensorbildigon (DTI), kiu montras la nervovojojn kiuj ligas malsamajn cerbareojn, [30] tiel disponigante sciojn pri kiom malsamaj areoj interrilatas.
Funkcia preskaŭ-infraruĝa spektroskopio (fNIRS) estas alia hemodinamika metodo uzita en lingvotaskoj.
#000019
Neŭrolingvistoj utiligas gamon da eksperimentaj teknikoj por uzi cerbbildigon por desegni konkludojn pri kiel lingvo estas reprezentita kaj prilaborita en la cerbo.
Tiuj teknikoj inkludas la subtrah paradigmon, misagord dezajnon, malobserv-bazitajn studojn, diversajn formojn de pretigo , kaj rektan stimulon de la cerbo.
#000021
Multaj lingvstudoj, precipe en fMRI, utiligas la subtrahparadigmon, [39] en kiu cerbaktivigo en tasko pensita impliki iun aspekton de lingvoprilaborado estas komparita kontraŭ aktivigo en bazliniotasko pensita impliki similajn ne-lingvajn procesojn sed ne impliki la lingvan proceson.
Ekzemple, aktivigoj dum partoprenantoj legas ke vortoj povas esti komparitaj kun bazliniaktivigoj dum partoprenantoj legas ŝnurojn de hazardaj leteroj (en provo izoli aktivigon ligitan al vortfarada pretigo - la pretigo de realaj vortoj), aŭ aktivigoj dum partoprenantoj legas sintakse kompleksoofrazoj povas esti komparitaj kun bazliniaktivigoj dum partoprenantoj legas pli simplajn frazojn.
#000022
Multaj studoj en neŭrolingvistiko ekspluatas anomaliojn aŭ malobservojn de sintaksaj aŭ semantikaj reguloj en eksperimentaj stimuloj, kaj analizantaj la cerbrespondojn ellogitajn kiam subjekto renkontas tiujn malobservojn.
Ekzemple, frazoj komenciĝantaj kun frazoj kiel ekzemple÷ la ĝardeno estis sur la laborita, [46] kiu malobservas anglan frazostrukturregulon, ofte ellogas cerbrespondon nomitan la frua maldekstraflanka antaŭa negativeco (DINAMIKO).
Malobservteknikoj estis en uzo ekde almenaŭ 1980, [36] kiam Kutas kaj Hillyard unua raportis ERP konstatas ke semantikaj malobservoj ellogis N400-efikon.
Uzante similajn metodojn, en 1992, Lee Osterhout unue raportis la P600 respondon al sintaksaj anomalioj.
Malobservdezajnoj ankaŭ estis utiligitaj por hemodinamikaj studoj (fMRI kaj PET): Embick kaj kolegoj, ekzemple, uzitaj al gramatika kaj literumo malobservoj por esplori la lokon de sintaksa pretigo en la cerbo uzante fMRI.
Alia komuna uzo de malobservdezajnoj estas kombini du specojn de malobservoj en la sama frazo kaj tiel fari prognozojn pri kiom malsamaj lingvoprocesoj interagas unu kun la alia;
tiu speco de transirej-malobserva studo estis utiligita grandskale por esplori kiom sintaksaj kaj semantikaj procesoj interrilatas dum homoj legis aŭ aŭdas frazojn.
#000024
En psikolingvistiko kaj neŭrolingvistiko, prepari rilatas al la fenomeno per kio subjekto povas rekoni vorton pli rapide se li aŭ ŝi ĵus estis donacitaj vorto kiu estas simila en signifo [51] aŭ morfologia strukturo (t.e., kunmetita de similaj partoj).
Se subjekto estas donacita "ĉefa" vorto kiel ekzemple kuracisto kaj tiam "celo-" vorto kiel ekzemple flegistino, se la subjekto havas faster-ol-kutiman respondadotempon por mamnutri tiam la eksperimentatoron povas supozi ke vorto flegistino en la cerbo jam estis alirita kiam la vorto kuracisto estis alirita.
Pretigo kutimas esplori vastan gamon de demandoj pri kiel vortoj estas stokitaj kaj prenitaj en la cerbo [52] [54] kaj kiom strukture kompleksoofrazoj estas prilaboritaj.
#000025
Transkrania magneta stimulo (TMS), nova noninvasive [56] tekniko por studado de cerbaktiveco, uzas potencajn kampojn kiuj estas aplikitaj al la cerbo de ekster la kapo.
Ĝi estas metodo de eksciti aŭ interrompado de cerbaktiveco en specifa kaj kontrolita loko, kaj tiel povas imiti afaziajn simptomojn donante la esploriston pli kontrolo de precize kiuj partoj de la cerbo estos ekzamenitaj.
Kiel tia, estas malpli enpenetra alternativo direkti kortikalan stimulon, kiu povas esti uzita por similaj specoj de esplorado sed postulas ke la skalpo de la subjekto estu forigita, kaj estas tiel nur uzita sur individuoj kiuj jam spertas gravan cerboperacion (kiel ekzemple individuoj spertantaj kirurgion por epilepsio).
La logiko malantaŭ TMS kaj rekta kortikala stimulo estas simila al la logiko malantaŭ afasiologio: se speciala lingvofunkcio estas difektita kiam specifa regiono de la cerbo estas batita senkonscie, tiam tiu regiono devas esti iel implikita en tiu lingvofunkcio.
Malmultaj neŭrolingvaj studoj ĝis nun uzis TMS;
rekta kortikala stimulo kaj kortikala registrado (registrada cerbaktiveco uzanta elektrodojn metitajn rekte sur la cerbon) estis utiligitaj kun makaksimioj por fari prognozojn pri la konduto de homcerboj.
#000026
En multaj neŭrolingvistikeksperimentoj, subjektoj ne simple sidas kaj aŭskultas al aŭ observas stimulojn, sed ankaŭ estas instrukciitaj elfari iun specon de tasko en respondo al la stimuloj.
Subjektoj plenumas tiujn taskojn dum registradoj (elektro-fiziologiaj aŭ hemodinamikaj) estas prenitaj, kutime por certigi ke ili estu klarigatento al la stimuloj.
Almenaŭ unu studo indikis ke la tasko kiun la subjekto faras havas efikon al la cerbrespondoj kaj la rezultoj de la eksperimento.
#000027
La vortfarada decidotasko implikas subjektojn vidantajn aŭ aŭdantajn izolitan vorton kaj respondon ĉu aŭ ne ĝi estas reala vorto.
Ĝi estas ofte uzita en ornamado de studoj, ĉar subjektoj povas fari vortfaradan decidon pli rapide se vorto estis preparita per rilata vorto (kiel en "kuracisto" ornamanta "flegistinon").
#000028
Multaj studoj, aparte malobserv-bazitaj studoj, havas subjektojn faras decidon ĉirkaŭ la "akcepteblo" (kutime gramatika akcepteblo aŭ semantika akcepteblo) de stimuloj.
Tia tasko ofte estas utiligita por "certigi ke subjektoj [estas] legantaj la frazojn atenteme kaj tion ili [distingi] akcepteblan de neakcepteblaj frazoj laŭ la maniero la [eksperimentatoro] atendi [s] ilin farendaĵo."
#000029
Eksperimenta indico montris ke la instrukciaĵo donitaj al temoj en akceptebla juĝtasko povas influi la cerbrespondojn de la subjektoj al stimuloj.
Unu eksperimento montris ke kiam subjektoj estis instrukciitaj juĝi la "akcepteblon" de frazoj ili ne montris N400 cerbrespondo (respondo ofte asociite kun semantika pretigo), sed ke ili montris ke respondo kiam instrukciite ignori gramatikan akcepteblon kaj nur taksi ĉu aŭ ne la frazoj "sonis racie".
#000030
Kelkaj studoj utiligas "enketan konfirmo-" taskon prefere ol malkaŝa akcepteblojuĝo;
en tiu paradigmo, ĉiu eksperimenta frazo estas sekvita per "enketvorto", kaj subjektoj devas respondi ĉu aŭ ne la enketvorto aperis en la frazo.
Tiu tasko, kiel la akceptebla juĝtasko, certigas ke subjektoj estu legadoj aŭ aŭskultanta atenteme, sed povas eviti kelkajn el la kromaj pretigpostuloj de akcepteblojuĝoj, kaj povas esti uzitaj ne grave kiu speco de malobservo estas prezentita en la studo.
#000031
Subjektoj povas esti instrukciitaj ne taksi ĉu aŭ ne la frazo estas gramatike akceptebla aŭ logika, sed ĉu la propono esprimita antaŭ la frazo estas vera aŭ malvera.
Tiu tasko estas ofte utiligita en psikolingvaj studoj de infanlingvo.
#000032
Kelkaj eksperimentoj donas al subjektoj "distraktoro-" taskon por certigi ke subjektoj estu ne konscie klarigatento al la eksperimentaj stimuloj;
tio povas esti farita por testi ĉu certa komputado en la cerbo estas aranĝita aŭtomate, nekonsiderante ĉu la subjekto dediĉas atentecrilatajn resursojn al ĝi.
Ekzemple, unu studo havis subjektojn aŭskultas al ne-lingvaj tonoj (longaj bipoj kaj zumoj) en unu orelo kaj parolado en la alia orelo, kaj kleraj temoj premi butonon kiam ili perceptis ŝanĝon en la tono;
tio supozeble igis subjektojn ne atenti eksplicitan al gramatikaj malobservoj en la paroladstimuloj.
La subjektoj montris al misagordrespondo (MN) ĉiuokaze, sugestante ke la pretigo de la gramatikaj eraroj okazis aŭtomate, nekonsiderante atento [35] - aŭ almenaŭ ke subjektoj estis nekapablaj konscie apartigi sian atenton de la paroladstimuloj.
#000033
Alia rilata formo de eksperimento estas la duoble-taska eksperimento, en kiu subjekto devas plenumi ekstran taskon (kiel ekzemple sinsekva fingro-frapado aŭ prononcado de sensencaĵsilaboj) respondante al lingvaj stimuloj;
tiu speco de eksperimento estis utiligita por esplori la uzon de labormemoro en lingvoprilaborado.
#000034
Kelkaj signifaj ĵurnaloj inkludas la Journal of Neurolinguistics (Revuo por Neurolinguistics) kaj Cerbon kaj lingvon.
Ambaŭ estas abonaj alirĵurnaloj, kvankam kelkaj abstraktaĵoj povas esti ĝenerale haveblaj.
#000036