Le nuit au camping a été fraîche... Autour de 9°. Autour, sans plus de certitude, car autant de thermomètres, autant de mesures qui, ce matin, vont de 11 à 13°. A défaut de précision, ça donne une idée.
#000002
La nokto ĉe la tendaro estis malvarmeta... Ĉirkaŭ 9°. Ĉirkaŭ, sen plia certeco, ĉar tiom da termometroj, tiom da mezuroj, kiuj oscilas hodiaŭ matene inter 11° kaj 13°. Neprecizeca, sed donas ideon.
#000003
Unue vi malsupreniras de la klifo al la maro kaj poste, kiel ĉiam, vi devos supreniri tion, kion vi malsupreniris por atingi la kontraŭan krutaĵon. Jes, tiu kiun vi ĵus malsuprenniris.
#000004
La malsupreniro al la haveno estas impona kaj vi devas preferinde bremsi, des pli, ke neniu vere zorgas pri la sekureco de la biciklanto : meze de la malsupreniro, baroj fortranĉas la vojon kaj devigas vin formeti viajn sakojn. La vojo, pli fore, kuras en malpermesitan direkton, sen ke la aŭtistojkiouj veturas kontraŭdirekte estu avertitaj.
#000005
La vido de Fécamp estas belega de ĉi tie, kiel de la alia flanko. Sed la biciklanto, tiu ĉi heroo, profitos de ĝi nur post kiam li grimpis la supreniron, kiu kondukas al la semaforo de la Virgulino, al Cap Fagne, per siaj kruretoj. Tie ni piknikas kun vido de la haveno kaj la urbo.
#000006
La malsuprenirantaj biciklantoj, kiuj ni renkontas estas kompataj. Tiuj, malmultaj, kiuj iras kontraŭdirekte al Havro laŭ Eurovélo 4,, sendube scias, ke estos ilia vico post trapaso de la urbo. Sed sincere, ni devas konfesi, ke ni mane puŝis la biciklojn kelkcent metrojn post la haveno, ĉar la grimpado estas tiel kruta, ke estas malfacile irigi la biciklon ; zigzagi sur vojo permisita ankaŭ al aŭtoj estus tre malbona ideo...
#000007
La maro kaŝas sin al ni. Ni plej ofte sekvas paralelan vojon, sur la altoj. Malproksime, vi povas foje vidi sinsekvajn kolorojn, la okra bruno de la tero, foje punktitaj de helaj verdaj makuloj de la terpom-plantidoj, la malhela verdo de tritiko kaj aveno, (aŭ eble estas hordeo), la mola verdo de lino. Ĝi kolorigas la malfono, sekvas la bluverdo de la maro, poste, en la fono, la bluo de la ĉielo kaj la blanko de la nuboj. Sublima gradiento.
#000008
La premio por eleganteco gajnas sendube al lino, al ĝiaj molaj verdaj tigoj, ĝiaj unuaj bluaj floroj, kiuj komencas ĝermi. La tigo estas fleksebla kaj, kiam la vento karesas ĝin, alprenas arĝentajn reflektojn kaj ondulas por formi ondojn : ĝi aspektas kiel verda maro.
#000009
Jen kunveno. Ni salutis la Reĝon de la Belgoj en Havro dimanĉe. Iu ĵaluzas... Subite, estas Sissi, la Imperiestrino de Aŭstrio, kiu stariĝas sur nia vojo en Sassetot-le-Mauconduit., Ŝi diras, ke ŝi pasigis siajn feriojn ĉi tie dum la somero de 1875, kaj ke ŝi povas postuli niajn klinsalutojn. Kial ne ? Pli bone ne kolerigi ŝin : ni ne forlasis nian projekton bicikli al Danuba delto ; nia itinero transirus Aŭstrion kaj Hungarion. Ne koleru. Saluton Sissi!
#000010
Paluel, kiun ni trapasas poste, estas pli konata pro sia atomcentralo ol pro la beleco de sia pejzaĝo. Tamen...
#000011
Jen okazo por demandi sin, ĉu la elekto de nuklea energio farita de la Prezidanto de la Respubliko - sola - estas bona. Ĉu Kotentino (Le Cotentin) vere iĝos nuklea rubujo kie danĝeraj ruboj kun kiuj neniu scias kion fari estos stokitaj dum miloj da jaroj. Ĉu ni produktos pli kaj pli el ili.
#000012
Elirante Paluel, alia kruta grimpado !
#000014
Ni pensis, ke ni alvenos pli frue en Cayeux-sur-Mer. Ĉu ni foriris
#000015
Morgaŭ promesas esti eĉ pli malfacila ol hodiaŭ. Ni iros al Berneval-le-Grand kie nin akceptos Dominique, esperantistino, kiun ni kontaktis pere de la tiom utila Pasporta Servo.
#000018
Premier woofing en Suisse !Jour de départDépartCaen - Ville de coeur, toujours une étape !Guacamole y burritos !
#000020