Wonder Stories estis frua amerika sciencfikciorevuo kiu estis publikigita sub pluraj titoloj de 1929 ĝis 1955.
Ĝi estis fondita fare de Hugo Gernsback en 1929 post kiam li perdis kontrolon de sia unua sciencfikciorevuo, Amazing Stories , kiam lia amaskomunikilentrepreno Experimenter Publishing iĝis bankrota.
Ene de kelkaj monatoj de la bankroto, Gernsback lanĉis tri novajn revuojn:
Air Wonder Stories, Science Wonder Stories kaj Science Wonder Quarterly.
#000001
Air Wonder Stories kaj Science Wonder Stories estis kunfanditaj en 1930 kiel Wonder Stories, kaj la kvaronjare estis renomitaj Wonder Stories Quarterly.
La revuoj ne estis finance sukcesaj, kaj en 1936 Gernsback vendis Wonder Stories al Ned Pines en Signostango-Eldonaĵoj, kie, retitleis Thrilling Wonder Stories, ĝi daŭris dum preskaŭ 20 jaroj.
La lasta temo estis datita Vintron 1955, kaj la titolo tiam estis kunfandita kun Startling Stories , alia de la sciencfikciorevuoj de Pinoj.
Mirigi sin daŭris nur al la fino de 1955 antaŭ finfine venkiĝado al la malkresko de la pulpamagazina industrio.
#000002
La redaktistoj sub la proprieto de Gernsback estis David Lasser, kiu laboris forte por plibonigi la kvaliton de la fikcio, kaj, de mez 1933, Charles Hornig.
Kaj Lasser kaj Hornig publikigis iun bon-ricevitan fikcion, kiel ekzemple tiu de Stanley Weinbaum
" Mars-Odiseado ", sed la klopodoj de Hornig aparte estis ombritaj per la sukceso de Astounding Stories , kiu fariĝis la gvida revuo en la nova kampo de sciencfikcio.
Sub ĝia nova titolo, Thrilling Wonder Stories estis komence nekapabla plibonigi ĝian kvaliton.
Por periodo en la fruaj 1940-aj jaroj ĝi estis direktita kontraŭ pli junaj legantoj, kun juna redakcia tono kaj kovroj kiuj prezentis belajn virinojn en neverŝajne rivelado de spackostumoj.
Pli postaj redaktistoj komencis plibonigi la fikcion, kaj antaŭ la fino de la 1940-aj jaroj, en la opinio pri sciencfikciohistoriisto Mike Ashley, la revuo nelonge konkuris kun Mirigado.
#000003
Antaŭ la fino de la 19-a jarcento, rakontoj centris en sciencaj inventoj kaj komencigita la estonteco, en la tradicio de Jules Verne, aperis regule en popularaj fikciorevuoj.
Revuoj kiel ekzemple Munsey's Magazine kaj La Komerca Ŝipo , lanĉita en 1889 kaj 1896 respektive, kunportis kelkajn sciencfikciajn rakontojn ĉiun jaron.
Kelkaj luksaj "tavoletoj" kiel ekzemple tiu de McClure , kiu pagis bone kaj estis direktitaj kontraŭ pli literatura spektantaro, ankaŭ kunportis sciencajn rakontojn, sed de la fruaj jaroj de la 20-a jarcento, sciencfikcio (kvankam estis ankoraŭ ne vokite ke) aperis pli ofte en la pulpaj magazinoj ol en la tavoletoj.
La unua sciencfikciorevuo, Amazing Stories, estis lanĉita en 1926 fare de Hugo Gernsback ĉe la alteco de la pulpamagazina epoko.
Ĝi helpis formi sciencfikcion kiel aparte surmerkatigita ĝenro, kaj antaŭ la fino de la 1930-aj jaroj " Ora Age of Science Fiction (Aĝo de Sciencfikcio) " komenciĝis, inaŭgurita per la klopodoj de John W. Campbell, la redaktisto de Astounding Science Fiction .
Wonder Stories estis lanĉita en la pulpepoko, ne longe post Amazing Stories, kaj daŭris tra la Ora epoko kaj bone en la 1950-aj jarojn.
#000005
La normaligo de Gernsback de la bankrotjuĝo estis rimarkinde rapida.
Antaŭ frua junio li lanĉis tri novajn revuojn, du el kiuj publikigis sciencfikcion.
La temo de junio 1929 de Science Wonder Stories aperis sur gazetbudoj la 5an de majo 1929, kaj estis sekvita la 5an de junio per la temo de julio 1929 de Air Wonder Stories.
Ambaŭ revuoj estis ĉiumonataj, kun Gernsback kiel ĉefredaktisto kaj David Lasser kiel redaktisto.
Lasser havis neniun antaŭan redaktan sperton kaj sciis malmulton pri sciencfikcio, sed lia ĵus lernita grado de MIT konvinkis Gernsback dungi lin.
#000007
Gernsback asertis ke sciencfikcio estis instrua.
Li plurfoje faris tiun aserton en Amazing Stories, kaj daŭre farendaĵois tion en siaj ĉefartikoloj por la novaj revuoj, deklarante, ekzemple, ke "instruistoj instigas al la legado de tiu fikcio ĉar ili scias ke ĝi donas al la lernanto fundamentan scion pri scienco kaj aviado."
Li ankaŭ rekrutis panelon de "nacie konataj edukistoj [kiu] enirpermesilo sur la sciencaj principoj de ĉiuj rakontoj".
Sciencfikciohistoriisto Everett Bleiler priskribas tion kiel "falsaĵon, puran kaj simplan", asertante ke ekzistas neniu indico ke la viroj sur la panelo - el kiuj kelkaj, kiel ekzemple Lee De Forest, estis bonkonataj sciencistoj - havis ajnan redakcian influon.
Tamen, Donald Menzel, la astrofizikisto sur la panelo, diris ke Gernsback sendis al li manuskriptojn kaj faris ŝanĝas al rakontoj kiel rezulto de la komentaĵo de Menzel.
#000008
La unua emisio de la kombinita revuo aperis en junio 1930, daŭre en ĉiumonata horaro, kun Lasser kiel redaktisto.
La volumenonumerado daŭris ke de Science Wonder Stories, tial Wonder Stories foje estas rigardita kiel redorstitoligo de Science Wonder Stories.
Gernsback ankaŭ produktis kunulrevuon por Science Wonder Stories, titolita Science Wonder Quarterly, kies unua temo estis publikigita en la aŭtuno de 1929.
Tri temoj estis produktitaj sub tiu titolo, sed post la fuzio Gernsback ŝanĝis la titolon de la kunulrevuo al Wonder Stories Quarterly, kaj produktitaj pli malproksimaj dek unu temoj sub tiu titolo.
#000010
La revuoj de pinoj inkludis plurajn kun "Ravado" en la titolo, kiel ekzemple Thrilling Detective kaj Thrilling Love Stories.
Tiuj estis prizorgitaj fare de Leo Margulies, kiu dungis Mort Weisinger (inter aliaj) kiel la laborkvanto pliigita en la fruaj 1930-aj jaroj.
Weisinger jam estis aktiva sciencfikciadoranto, kaj kiam Wonder Stories estis akirita, Margulies implikita lin en la redakcia laboro.
La grupo de Margulies laboris kiel teamo, kun Margulies listigita kiel ĉefredaktisto en la revuoj kaj havi finalon diras.
Tamen, ĉar Weisinger sciis sciencfikcion bone, al Weisinger estis rapide donita pli da libero, kaj bibliografoj ĝenerale liston Weisinger kiel la redaktisto por tiu periodo de la historio de la revuo.
#000013
Antaŭ la somero de 1949 Street & Smith, unu el la plej grandaj pulpeldonistoj, fermis ĉiun unu el ilia pulpigas.
Tiu formato formortis, kvankam ĝi prenis pluraj pli da jaroj kvankam la pulpigas tute malaperis de la gazetbudoj.
Kaj Thrilling Wonder kaj Startling ĉe la fino de tiuj jaraj Minoj foriris. kvaronjare iris
La revuoj ne postvivis lin por longa;
nur du pliaj temoj de Thrilling Wonder ekaperis, ambaŭ redaktite fare de Alexander Samalman.
Post la komenco de 1955, Thrilling Wonder estis kunfandita kun Startling, kiu mem ĉesis publikigon ĉe la fino de 1955.
#000016
Post la forpaso de Thrilling Wonder Stories la malnova Wonder Stories titolo estis revivigita por du temoj, publikigitaj en 1957 kaj 1963.
Tiuj estis ambaŭ redaktita fare de Jim Hendryx Jr.
45, nr. 1 kaj 2, daŭrigante la volumennumeradon de Thrilling Wonder.
Ambaŭ estis selektadoj de pasintaj temoj de Thrilling Wonder;
la dua unu fervora Ned Pines, la eldonisto kiu aĉetis Wonder Stories de Gernsback en 1936 kaj kiuj daŭre posedis la rajtojn al la rakontoj, por komenci represaĵrevuon nomitan Treasury of Great Science Fiction Stories (Fisko de Great Science Fiction Stories).
#000017
Gernsback ofte prizorgis legantkonkursojn, [58] unu el kiuj, sciigis en la temo de februaro 1930 de Air Wonder Stories, petis slogano la revuon.
John Wyndham, poste iĝi fama kiel la verkinto de La Tago de la Triffids , venkis kun "Future Flying Fiction", submetiĝis sub sia reala nomo de John Beynon Harris.
Poste tiun jaron konkurso en Science Wonder Quarterly petis legantojn respondon al la demando "Kio I Have Done al Spread Science Fiction".
La gajninto estis Raymond Palmer kiu poste iĝis redaktisto de la origina revuo de Gernsback, Amazing Stories.
Li gajnis la konkurson por sia rolo en fondado de "Science Correspondence Club".
#000022
La s de Science Wonder unua temo inkludis la unuan parton de serialo, The Reign of the Ray (La Regado de la Ray), de Fletcher Pratt kaj Irwin Lester, kaj noveloj de Stanton Coblentz kaj David H. Keller.
Air Wonder komenciĝis kun represita serialo, Kesto de Interligo de Victor MacClure.
Verkistoj kiuj unue aperis en la paĝoj de tiuj revuoj inkludas Neil R. Jones, Ed Earl Repp, Raymond Z. Gallun kaj Lloyd Eshbach.
La kvalito da publikigita sciencfikcio tiutempe estis ĝenerale malalta, kaj Lasser estis fervora plibonigi ĝin.
La 11an de majo 1931 li skribis al siaj regulaj kontribuantoj por rakonti al ili ke iliaj sciencfikciaj rakontoj "devus komerci realisme kun la efiko sur homoj, individue kaj pri grupoj, de scienca invento aŭ eltrovaĵo ...
En aliaj vortoj, permesas al vin unu fundamenta supozo - ke certa maŝino aŭ eltrovaĵo estas eblaj - kaj tiam montras kio estus ĝiaj logikaj kaj dramecaj sekvoj sur la mondo;
ankaŭ kio estus la efiko sur la grupo de karakteroj kiun vi elektas por porti vian temon."
#000023
Lasser permesis al la leterkolono iĝi libera diskuto de ideoj kaj valoroj, kaj publikigis rakontojn traktantajn temojn kiel ekzemple la rilato inter la seksoj.
Unu tia rakonto, "The Last Woman (La Lasta Virino) de Thomas S. Gardner, portretis estontecon en kiu viroj, evoluis preter la bezono pro amo, konservas la lastan virinon en muzeo.
En "La Venusa Aventuristo", frua rakonto de John Wyndham, astronaŭto koruptas la senkulpajn hejmantojn de Venuso.
Lasser evitis presantan spacsagaon, kaj pluraj rakontoj de Wonder en la fruaj 1930-aj jaroj estis pli realismaj ol plej multe de la nuntempa spacfikcio.
Ekzemploj inkludas "A Conquest of Space (Konkero de Spaco) de Edmond Hamilton, "The Forgotten Man of Space (La Forgesita MAN de Spaco) de P. Schuyler Miller, kaj plurajn rakontojn de Frank K. Kelly, inkluzive de "The Moon Tragedy (La Luno-Tragedio)".
#000025
Lasser estis unu el la fondintoj de la American Rocket Society kiu, sub ĝia komenca nomo de la "Interplanetary Society", sciigis ĝian ekziston en la paĝoj de la junio 1930 Wonder Stories.
Pluraj de la verkistoj de Wonder ankaŭ estis membroj de la Interastra Socio, kaj eble kiel sekvo de la rilato Wonder Stories Quarterly komencis temigi ĉiam pli fikcion kun interastraj valoroj.
Enketo da la lastaj ok temoj de Wonder Stories Quarterly de Bleiler preskaŭ trovis ke du trionoj de la rakontoj estis interastraj aventuroj, dum nur triono de la rakontoj en la ekvivalentaj temoj de Wonder Stories povis esti tiel priskribita.
Wonder Stories Quarterly aldonis standardon legantan "Interplanetary Number" por la kovro de la Vintro 1931 temon, kaj retenis ĝin, kiel "Interplanetary Stories", por postaj temoj.
Lasser kaj Gernsback ankaŭ estis nelonge implikitaj kun la ĵus-kreita Teknokratiomovado.
Gernsback publikigis du temojn de Technocracy Review, kiun Lasser redaktis, komisiante rakontojn bazitajn sur teknokratiaj ideoj de Nat Schachner.
Tiuj aperis en Wonder Stories dum 1933, kulminante per nova, The Revolt of the Scientists (La Ribelo de la Sciencistoj).
#000026
Recenzoj de fikcio kaj popularscienclibroj estis publikigitaj, kaj ekzistis scienckolono kiu klopodis por respondi la demandojn de legantoj.
Tiuj ecoj estis komence de bona kvalito, sed plimalbonigis post la foriro de Lasser, kvankam estas ne certe ke Lasser skribis la enhavon de ĉiu el ambaŭ oni.
Influa nefikciiniciato estis la kreado de la Sciencfikcio-Ligo, organizo kiu alportis kune lokajn sciencfikciajn fanklubojn trans la landon.
Gernsback eluzis la eblecon vendi erojn kiel ekzemple butonoj kaj insigno, kaj ĝi estis sendube enspeziga entrepreno por li same kiel bona fonto de diskonigo.
Ĝi estis finfine pli grava en iĝi unu el la fundamentoj de sciencfikcientuziasmo.
#000027
En la decembro 1934-januaro 1935 emisio de la fanrevuo de Hornig, Fantasy Magazine, li prenis la nekutiman paŝon de listigado de pluraj rakontoj kiujn li malaprobis kiel malhavado de novaĵo, sed kiuj poste aperis en presaĵo en aliaj revuoj.
La listo inkludas plurajn de furoraj aŭtoroj de la tago, kiel ekzemple Raymond Z. Gallun kaj Miles Breuer.
La plej elstara rakonto nomita estas Triplanetary de E. E. Smith, kiu aperis en Mirigado.
#000029
Kaj Lasser kaj Hornig presis fikcion tradukitan de francaj kaj germanaj verkistoj, inkluzive de Otfrid von Hanstein kaj Otto Willi Gail.
Kun la pliiĝo de Adolf Hitler je Germanio en la 1930-aj jaroj kelkaj legantoj (inkluzive de Donald Wollheim) skribis leterojn plendantajn pri la inkludo de germanaj rakontoj.
La redakcia respondo estis forta defendo de la tradukoj;
Gernsback argumentis ke okazaĵoj en Germanio estis sensignivaj al la komerco de selektado de fikcio.
#000030
La posteulo de Weisinger, amiko, donis al la revuo signife pli da juna sentas.
Li uzis la kaŝnomon "Serĝento-Saturno" kaj ĝenerale montris malestimon kontraŭ la legantoj;
tio eble ne estis lia faŭlto kiel Margulies, kiu daŭre estis la redakcia direktoro, verŝajne volis ke li altiru pli junan legantaron.
Sub la direkto de Friend, Earle Bergey komencis por pentri pli kovrilarton havantan belajn virinojn en neverŝajne rivelado de spackostumoj, aŭ eluzado de siaj varmarko- "latunmamzonoj".
#000033
Samuel Mines transprenis de Merwin ĉe la fino de 1951, kaj en Startling Stories kaj Thrilling Wonder.
Li kverelis kontraŭ restriktoj en sciencfikciotemoj, kaj en 1952 publikigis "The Lovers (La amantoj) de Philip José Farmer, pioniran rakonton pri inter-speciosekso, en Startling.
Li sekvis tion en 1953 kun alia tabu-rompiĝanta rakonto el Farmisto, "patrino", en Thrilling Wonder, en kiu astronaŭto faras sian hejmon en fremda utero.
En la decembro 1952 Thrilling Wonder, Minoj publikigis What's It Like Out There de Edmond Hamilton«?
", malkuraĝiga rakonto pri la faktoj de kosmoesploro kiu estis konsiderita tro malesperiga por publikigo kiam ĝi estis origine skribita en la 1930-aj jaroj.
La Ne- Tero de Kapjeso de Sherwood Springer", en la sama temo, komercis kun incesto inter patro kaj lia filino pri mondo en kiu ili estas la nuraj du pluvivantoj.
Tiuj rakontoj estis ĉiuj bone ricevitaj fare de la legantaro.
#000035
Dum kelkaj jaroj, Lasser estis la domina forto en sciencfikcio.
Sub li, Wonder Stories estis la plej bona de la sciencfikciorevuoj de la fruaj 1930-aj jaroj, [83] kaj la plej sukcesa el ĉiuj la ekspedicioj de Gernsback en la kampon.
Lasser formis novan generacion de verkistoj, kiuj en multaj kazoj havis neniun antaŭan skribsperton de iu speco;
Wonder Stories estis parto de "deviga grundo", laŭ Isaac Asimov, kie junaj verkistoj lernis sian komercon.
La revuo estis malpli limigita per pulpkongreso ol siaj konkurantoj, kaj publikigis kelkajn romanojn kiel ekzemple The Time Stream de Eric Temple Bell kaj The Green Man of Graypec (La Verda MAN de Graypec) de Festus Pragnell, kiuj ne estis en la ĉeftendenco de evoluo de la sciencfikcioĝenro.
#000036
Kiel Thrilling Wonder la revuo estis multe malpli influa.
Ĝis la mez-1940-aj jaroj kiujn ĝi estis temigis pli junajn legantojn, kaj antaŭ la tempo Merwin kaj Minejoj lanĉis pli plenkreskan aliron, Astounding Science Fiction transprenis kiel la nekritikita gvidanto de la kampo.
Thrilling Wonder ne povis konkuri kun John Campbell kaj la Ora epoko de sciencfikcio kiun li alportis en estaĵon, sed ĝi periode publikigis bonajn rakontojn.
En la fino estis nekapable eviti ĝiajn radikojn en la pulpindustrio, kaj mortis en la masakro kiu balais for ĉiun restantan pulpan magazinon en la 1950-aj jaroj.
#000037
La redakcia imposto en Wonder Stories kaj ĝiaj rilataj revuoj ne estis ĉiam faritaj fare de la persono kiuj boras la titolon de "redaktisto" en la masta pinto de la revuo.
De la komenco ĝis la vendo ĝis Signostango-Eldonaĵoj, Gernsback estis listigita kiel ĉefredaktisto;
Lasser estis diverse listigita tiel "literatura redaktisto" kaj "despota redaktisto", dum Hornig ĉiam estis listigita kiel "despota redaktisto".
Simile, sub Signostango-Eldonaĵoj, la nominala redaktisto (komence Leo Margulies) ne estis ĉiam tiu por labori pri la revuo.
La sekva listo montras kiu fakte elfaris la redakcian imposton.
Pli da detaloj ricevas en la eldonhistoriosekcio, supra, kiu temigas kiam la redaktistojn implikitajn fakte akirita kontrolo de la revuo kontentigas, anstataŭe de kiam iliaj nomoj aperis sur la masta pinto.
#000038
La eldonisto nur ŝanĝiĝis post kiam tra la vivdaŭro de la revuo, kiam Gernsback vendis Wonder Stories en 1936.
Tamen, Gernsback ŝanĝis la nomon de sia firmao de Stellar Publishing Corporation al Eksterlandano-Eldonaĵoj, Incorporated, kun efiko de decembro 1933.
La eldonisto de Thrilling Wonder sekvis tri nomoj: Signostangaj Publikaĵoj komence, tiam Superulo-Eldonaĵoj de la temo de aŭgusto 1937, kaj finfine, komencante kun La pekfalo 1943 temon, Normo-Gazetojn.
#000045
Ekzistis du britaj represaĵeldonoj de Thrilling Wonder.
La pli frua eldono, de Atlas Publishing, produktis tri numeritajn temojn de 1949 ĝis 1950, kaj pli malproksiman sep de 1952 ĝis 1953.
Pliaj kvar temoj ekaperis de Pemberton inter 1953 kaj 1954;
#000047
Retejo por relanĉita Thrilling Wonder Stories
#000050