La centraj konceptoj de la okcidenta tradicio venas de malnovgreka filozofio.
Tiuj konceptoj inkludas montarkreston (plejboneco aŭ virto), phronesis (praktika aŭ morala saĝeco), kaj Eŭdemonismon (floran).
#000004
Diskuto de kio estis konataj kiel la Kvar Kardinalaj Virtoj - saĝeco, justeco, forto, kaj modereco - povas esti trovitaj en la respubliko de Platono.
La virtoj ankaŭ kompreneblas elstare en la morala teorio de Aristotelo (vidu malsupre).
Virtteorio estis enigita en la studon de historio fare de moralistaj historiistoj kiel ekzemple Livio, Plutarko, kaj Tacitus.
La greka ideo de la virtoj estis pludonita en romia filozofio tra Cicerono kaj poste integrigita en kristana morala teologio fare de St. Ambrose de Milano.
Dum la skolastika periodo, la plej ampleksa konsidero de la virtoj de teologia perspektivo estis disponigita fare de Skt. Thomas Aquinas en lia Summa Theologiae kaj lia Commentaries on the Nicomachean Ethics.
#000012
Ekzistas pluraj malsamaj listoj de specialaj virtoj.
Sokrato argumentis ke virto estas scio, kiu indikas ke ekzistas vere nur unu virto.
La stoikuloj konsentis, asertante ke la kvar bazvirtoj estis nur aspektoj de vera virto.
John McDowell estas lastatempa defendanto de tiu koncepto.
Li argumentas ke virto estas "percepta kapacito" identigi kiel oni devus agi, kaj tiuj ĉiuj specialaj virtoj estas simple "specialecaj sentemoj" al vico da kialoj de agado.
#000018
Justa indigno spite al vundo
#000025
La listo de Aristotelo ne estas la nura listo, aliflanke.
Kiel Alasdair MacIntyre observita en After Virtue , pensuloj tiel diversspecaj kiel:
la verkintoj de la Nova Testamento;
#000029
Kelkaj filozofoj kritikas virtetikon kiel kulture parenco.
Ekde malsamaj homoj, kulturoj kaj socioj ofte havas malsamajn opiniojn sur kio konsistigas virton, eble ekzistas neniu objektive dekstran liston.
#000030
Ekzemple, koncerne kio estas la plej gravaj virtoj, Aristotelo proponis ke la naŭ pli frue (listigis ĵus super Historiaj originoj): saĝeco;
En kontrasto, unu modernepoka filozofo svatis kiel la kvar bazvirtoj: ambicio/humileco;
#000031
Kiel alia ekzemplo, koncerne virtojn foje supozeble uzeblaj al virinoj, multaj havus siatempe pripensite virtan virinon esti trankvilaj, servemaj, kaj laboremaj.
Tiu koncepto de ina virto jam ne tenas vera en multaj modernaj socioj.
Propagandantoj de virtteorio foje reagas al tiu obĵeto per argumentado ke centra kvalito de virto estas sia universala aplikebleco.
En aliaj vortoj, ĉiu karakterizaĵo difinita kiel virto devas racie esti universale rigardita kiel virto por ĉiuj sentemaj estaĵoj.
Laŭ tiu vido, estas malkonsekvence postuli ekzemple servemecon kiel ina virto, dum en la sama tempo ne proponante ĝin kiel masklon unu.
#000032
Martha Nussbaum sugestis ke dum virtetiko ofte estas konsideritaj kiel kontraŭ-klerisma, "suspektinda de teorio kaj respektema de la saĝeco enkarnigita en lokaj praktikoj", [16] ili estas fakte nek principe apartaj de, nek ili kvalifikiĝas kiel rivala aliro al deontologio kaj utilismo.
Ŝi argumentas ke filozofoj de tiuj du klerismotradicioj ofte inkludas teoriojn de virto.
Ŝi indikis ke " Doctrine of Virtue (Doktrino de Virtue) de Kant (en La Metafiziko de Moralo ) "kovras la plej multajn el la samaj temoj kiel klasika grekteorioj", kiuj li ofertas ĝeneralan raporton pri virto, laŭ la forto de la volo en venkado kaprice kaj egoismaj inklinoj faras;
ke li ofertas detalajn analizojn de normaj virtoj kiel ekzemple kuraĝo kaj memregado, kaj de ŝarĝoj, kiel ekzemple avaro, mensogemo, servemeco, kaj fiereco;
ke, kvankam ĝenerale li portretas inklinon kiel malamike al virto, li ankaŭ rekonas ke bonvolaj inklinoj ofertas decidan subtenon al virto, kaj instigas sian konscian kultivadon."
#000036