Nous avons passé un weekend de repos absolu. Kilométrage parcouru : 0 kilomètre. Bain de soleil sur les chaises longues ou lecture dans le Strandkorb. Un peu d'Espéranto aussi : Véronique profite de la halte pour faire les derniers exercices du cours en ligne auquel elle est inscrite et moi pour préparer un article pour la revue d'Espéranto-Normandie.
#000001
Ni tute ripozis dum nia semajnfina paŭzo. Ni ne biciklis eĉ unu kilometrojn. Ni sunbanis sur la faldfoteloj aŭ legis en la Strandkorb. Ankaŭ iom da Esperanto : Véeronik' faris la lastajn ekzercojn de la reta kurso, al kiu ŝi aliĝis kaj mi preparis artikolon por la revuo Esperanto-Normandie.
#000002
Perforta ŝtormo falis dum la nokto kaj longe freŝigis la atmosferon. Ne gravas : ni luis ĉambron, ni estas sekaj kaj ankaŭ niaj vestaĵoj. Nur la fulmo, kiu certe ne tre malproksime falis, vekis nin. Ĉi-matene, la limakoj festas ! En kelkaj lokoj, estas tiom da sur la vojo, ke vi devas slalomi por ne surbicikli ilin. Aŭtuna vetero kaj ĉielo. La nuboj minacas la tutan tagon sed ni pasas, denove, inter la gutoj.
#000003
Post kelkaj kilometroj tra la kamparo, ni atingas Beidenfleth kie atendas nin pramo. Li atendas nur nin. Ni estas solaj. Ĝi transiras la Stör malplena, por ke ni povu suriri ĝin, poste denove transiras ĝin en la kontraŭa direkto por lasi nin sur la dekstra bordo. Ni poste reiras al Elbo kiun ni sekvas laŭ la digo dum ĉirkaŭ dek kilometroj absolute solaj.
#000004
Oni povus pensi, ke la afero estas monotona. Ĝi estas, sed tamen vi neniam enuiĝas. La pejzaĝo nun ni konas : rivero, digo, ŝafoj, kontenerŝipoj aŭ plezurŝipoj, lumturoj... La kruroj premas sur la pedalojn, sen ke ni pripensu tion. Ili povus daŭrigi kaj lasi nin ĉe la alveno, ni eble eĉ ne rimarkos ĝin. La okuloj, aliflanke, estas viglaj, rigardantaj por subtilaj diferencoj. Ĉu ŝafo estas ŝafo? Tute ne ! Estas pluraj rasoj – Tute evidente sed mi neniam pensis pri ĝi. Kaj hodiaŭ la sovaĝaj floroj estas multe pli abundaj ol la antaŭaj tagoj ; estas blankaj, flavaj, orflavaj aŭ citronflavaj, bluaj, malvaj, rozaj... La tuta paletro estas tie.
#000005
Ĉe la fino de la digo, post kelkaj kilometroj sur vojo kiu laŭiras la vojon (Plejofte la vojoj estas kun biciklaj infrastrukturoj), ni alvenas al Brünsbuttel. Ni prenas pramon tie, senpagan pramon ĉi-foje, por mallonga trairejo, kiu kondukas nin al la urbocentro. Ni piknikas en unu el la Strandkorb instalitaj sur la placo kaj poste aĉetas la manĝaĵon antaŭ ol rapide foriri. Temas pri atingi la kampejon antaŭ la pluvo.
#000006
Ni trovas neniun tie ĉe la akceptejo. Ni demandas al loĝanto la horo kiam la akceptejo malfermiĝas. Li parolas nur la rumanan kaj la rusan. Malbonŝance ! Per gestoj, ni komprenas, ke li estas ĉi tie por prizorgi la ventoturbinojn. Ankaŭ por tio ni dungas eksterlandajn laboristojn, kiuj estas malpli pagataj. En la kampejo estas precipe laboristoj. Ni finfine trovas afiŝon, kiu klarigas, ke vi instaliĝas kie vi volas ; sufiĉas deponi la pagon en la leterkeston. Post iom da tempo, tamen, la posedanto alvenas, iom interparolas kun ni kaj proponas al ni du botelojn da biero. Germanaj kampadejoj plej ofte estas rimarkinde ekipitaj (kuirejo kun fridujo kaj vazlavilo, tabloj, salono kun sofo ktp.). Ili estas multe pli bonaj ol la francaj kampadejoj.
#000007
Ni starigas la tendon sed la pluvo komencas fali je la fino de la tago.
#000008