Kiel eviti rankoron en infanoj
#000000
Ni ĉiuj scias, ke negativaj sentoj ne kondukas nin al io bona. Tial, se ni pensas pri rankoro, ni estas ene de tiu grupo de sentoj, kiuj ankaŭ povas konduki al aliaj, kiuj inkluzivas koleron, koleron aŭ envion. Do estas nenio simila eviti rankoron en infanoj por ke ili forigu ĉiujn tiujn sentojn el siaj vivoj.
#000002
1 Kiel eviti rankoron ĉe infanoj?: estu la plej bona ekzemplo por ili2 Instruu al ili la avantaĝojn de pardonado3 Bona bazo de memestimo4 Ne malgravigu ilin5 akcepti la lecionon
#000004
Kiel eviti rankoron ĉe infanoj?: estu la plej bona ekzemplo por ili
#000005
Ni ĉiam aŭdis, ke infanoj estas kiel spongo, ke ili prenas ĉiajn informojn kaj poste povas muldi ĝin laŭ tio, kion ili vidas aŭ aŭdas hejme. Tial gepatroj estas unu el la unuaj ekzemploj, kiujn havas la plej junaj. Estas tempo konsideri tion, por ke iuj ŝablonoj ne ripetiĝu. Vi neniam devus montri tiujn malbonajn sentojn, kiujn ni menciis antaŭe, antaŭ aliaj homoj. Ni devas malgravigi situaciojn, kiuj povas provoki rankoron, por ke ili rimarku, ke lasi ĉion estas la plej bona ebla sinteno.
#000006
Kiuj sentoj nutras la rankoron? Nu, ni povas diri, ke ili ĉiuj estas negativaj, sed inter ili ni reliefigas kelkajn kiel koŝmarojn, kaj ankaŭ diversajn angorojn kaj timojn. Sed antaŭ ĉio malbona humoro aŭ agresemo. Do ni ne volas vidi kiel niaj infanoj suferas ĉion ĉi ĉiutage. Tial ni devas montri al ili la negativan flankon de teni rankoron kaj ĉiujn avantaĝojn de pardonado. Simple ĉar tiel farante ni liberigos nin de ĉiaj premoj, farante nian vivon pli facila kaj pli pozitiva. Estas vere, ke ili ĉiam povas montri siajn sentojn, sed neniam konservi ilin aŭ malgravigi ilin. Eviti rankoron ĉe infanoj ne ĉiam estas tiel simpla, sed ĉe tiu punkto ni devas igi ilin administri ĝin en la plej bona ebla maniero.
#000008
Se ĝi estas problemo por infanoj, ni ne forprenu tiun gravecon. Tial oni rekomendas, ke por eviti rankoron ĉe infanoj, plej bone estas sciigi al ili, ke ni vere estas ĉe ilia flanko kaj ke ni zorgas pri tio, kio okazis. Ni aŭskultos ilin kaj provos scii, kian senton ili havas internen produktitan de la situacio. Ili devos scii kiel akcepti la parton de la kulpo, se ili portas ĝin, kaj klopodi solvi la konflikton.. En ĉi tiuj kazoj ni ne devigu ilin pardoni, se ili ne taŭgas por la laboro, nur lasu tiujn malbonajn sentojn kaj daŭrigu sian vojon. Ĝi povas esti longa procezo, sed kun la helpo de gepatroj, ili certe forgesos pli rapide ol ni pensas.
#000010