La filmo estis origine destinita por televideldono, kaj estis fakte pafita en la 4:3 "plen-ekrana" bildformato kiu daŭris en televido dum jardekoj eĉ post filmo antaŭ longe iris al larĝ-ekranaj bildformatoj de 1.65:1, 1.85:1 kaj 2.35:1-a Kiam la projekto estis finita, aliflanke, la produktantoj opiniis ĝin tro intensa por televido kaj liberigita ĝin al teatroj (inkluzive de aŭtokinejoj) anstataŭe, kun rultempo de 92 minutoj.
#000002
[ citaĵo bezonis ] Surbaze origine de Saturday Evening Post rakonto, la filmprojekto origine havis la titolon 52 Miles to Terror [4]
#000003
Poste, ABC-TELEVIDO aĉetis la elsendrajtojn kaj ekspoziciis la filmon sur iliaj ABC Sunday Night Movie (ABC dimanĉo Night Movie) serialoj en 1968.
Neklarigeble, ili utiligis presaĵon havantan rultempon de 100 minutoj.
Kiam Turner Classic Movies aĉetis la rajtojn al la ampleksa filmarkivo de MGM, ili akiris la 100-precizegan presaĵon.
#000004
Vojaĝanta vendisto Tom Phillips ( Dana Andrews) estas veturanta hejmo de Bostono por Kristnasko kiam li renkontas ebrian ŝoforon sur pluv-striita vojo.
Li ne povas eviti kolizion, kaj estas hospitaligita kun mjeldifekto.
Ĉar li ne povas esti vojaĝanta vendisto pli longe, lia frato aranĝas ke Tom por aĉetus malproksiman motelon en la dezerturbo de Mayville, Kalifornio.
Tom estas malvolonta, ĉar li neniam estis gastejestro antaŭ ol - sed en la fino li decidas ke li devas vojaĝi por veni tiel malproksimen de la loko de lia akcidento kiel eble, tiel baldaŭ kiel ebla.
#000005
Tiel Tom metas por Kalifornio kun sia edzino, adoleska filino, kaj filo.
Sed kiam ili atingas la dezerton ili estas kontaktitaj fare de paro de akcelkuraŭtoj kaj "festknabino" en modifita, alt-efikeca 1958 Chevrolet Korveto kiuj ŝerce devigas ilin ĝiri kaj eviti kolizion.
#000006
Tio estas nur la unua el serioj de eskaladado de renkontoj kun la loka junulo.
Adoleskaj infanoj de relative bonhavaj lokaj farmistoj, ili estas ŝajne donitaj "ĉion kion ili deziras" sed daŭre estas enuigitaj kaj estas ŝlositaj en senĉesa deziro al "piedbatoj" en kiuj ili neniam estos kontentigitaj.
La plenkreskuloj, inkluzive de la posedanto de loka benzinstacio, estas lacaj kun ili.
Unu el tiuj plenkreskuloj, aliflanke, manifestas por posedi la motelon mem kiun Tom Phillips aĉetis - kaj li vendas sia animon post lasis la kaprican junulon utiligi sian motelon kiel kontraŭleĝan renkontiĝan lokon dum jaroj.
#000007
Kiam Tom rakontas al la benzinstacioposedanto ke li ĵus "aĉetis al sin motelon", unu el la infanoj, nomitaj Ernie (Geno Kirkwood), preteraŭdas.
Baldaŭ post, li rakontas al sia amiko duko (Paul Bertoya), kiu estas la ŝoforo de la Korveto.
Duko organizas kampanjon de ĉikano kontraŭ Tom kaj postkuras la malbonŝancan familion la tutan vojon al la motelo.
#000008
Aferoj venas al danĝera kapo kiam la filino de Tom (Laurie Mock), fascinita fare de duko, vizitas lin en la moteldrinkejo kaj kradrostejo, nomita la "Areno."
La nuna amatino de duko Gloria ( Mimsy Farmer), en ĵaluza kolerego, informas Tom, kiu provas strangoli dukon - sed lia dorso iras kaj li devas rezigni.
Li tiam informas la antaŭan motelposedanton ( George Ives) ke li ne iros traen kun la vendo.
Tio kaŭzas konfrontiĝon inter la antaŭa posedanto kaj la junuloj, kiu finiĝas kiam la posedanto rakontas al duko kaj Ernie kiu Tom iras al la venonta urbo por "renvers(iĝ)i la policon sur tiun lokon."
#000009
Duko kaj Ernie neniam solvas por lasi Tom Phillips atingi tiun urbon - kaj tiel, ĉar la familio provas eskapi, ili engaĝas ilin en mortiga ludo de " kokido."
Tiu ludo finiĝas nur kiam Tom superruzas la adoleskantojn parkumante sian aŭton sur mallarĝa ponto, kun la reflektoroj sur, evakuante lin kaj lian familion al sekura punkto dudek jardojn de la vojo.
Alfrontita kun nekortuŝa objekto, duko turnas " kokidon " mem, forkurante sian aŭton la rando de la ponto - post kiu li kaj Ernie, multe batita, lezis, kaj kun skrapitaj genuoj, ĵuras ke ili neniam donos al Tom ajnan problemon.
Tom jesas ne liveri ilin al la polico - sed rakontas al ili ke li iros reen al sia motelo kaj prizorgos ĝin konvene ĉiposte.
#000010
Filmite plejparte proksime de la Suda Kalifornio dezerturbo Lake Los Angeles kaj Wilsona Ĝardenoj, oriente de Palmdale, California (Palmorivervalo, Kalifornio).
kaj la preciza loko de la mallarĝa pontokraŝo ĉe la fino de la filmo (la ponto estis fakte konstruita fare de la filmteamo) 34°38′43.59′′N 117°51′46.58′′W
#000012
Hot Rods to Hell (Vetkuraj aŭtoj al Infero) ricevis preskaŭ universalan malestimon de kritikistoj sed havis enspezigan kuron, surbaze de ĝia tre modesta buĝeto, atingantan super miliono da dolaroj.
Ĝi ricevis neniujn gravajn premiigojn.
Tra la jaroj, Hot Rods to Hell (Vetkuraj aŭtoj al Infero) evoluigis sektan sekvantan kaj havas retejon dediĉitan al ĝi.
#000013
Hot Rods to Hell (Vetkuraj aŭtoj al Infero) estis publikigita sur Regiono 1 DVD la 26-an de junio 2007, fare de Warner Home Video.
La DVD estis modifita de la origina 4:3 (1.33:1) bildformato ĝis larĝekran formato de 16:9 (ĉirkaŭ 1.85:1).
Tio estis farita per ambaŭ altranĉante la pinton kaj fundon de la kadro, aliflanke, pli da informoj pri la flankoj estas rigardeblaj de la origina 4:3 televidprezento ankaŭ.
#000014