Pojnoseruro estas komuna seruro ĉefe influante la pojnartikon kaj eventuale la radioulnar-juntojn tra rotacio de la mano.
Pojnoseruro estas tipe uzita prenante la manon de la kontraŭulo, kaj fleksado kaj/aŭ tordante ĝin.
Pojnoseruroj estas tre oftaj en luktosporto kiel ekzemple Aikido, Hapkido kaj jujutsu kie ili estas prezentitaj kiel mem-defendaj teknikoj.
Ili ankaŭ estas utiligitaj kiel submetado tenas en luktosporto kiel ekzemple brazila ĵuĵicuo (kie la plej komunnomo estas mão de vaca, "la manon de la bovino") kaj kaptas luktadon.
Estante kontraŭleĝa tekniko en modernaj sambo- [1] kaj ĵudo [2] konkuradoj, ĝi daŭre estas trejnita en ĵudformularoj de mem-defenda kata kōdōkan goshinjutsu.
Wristlocks ankaŭ estas vaste utiligita kiel doloro kiun observo ofte, tenas en polico kaj militistaro.
#000001
Miksitaj luktosport organizoj kutime permesas pojnokluzinstalaĵon sed ili preskaŭ estas neniam faritaj pro la MMA-gantoj kaj pojnopakadoj kiuj stabiligas la pojnon.
Ili estas viditaj kiel esti facilaj por defendi kontraŭ kaj ofte lasi la atakanton kaj kubutstrikojn vundeblaj al stampiloj.
Unu rimarkinda uzo de pojnoseruro estis de Royce Gracie kontraŭ Akebono Taro.
#000003
Rotacia pojnoseruro (en budo referita kiel kotehineri, kaj en Aikido referita kiel speco de sankiō, 三教, "trie instruante") [5] [6] estas tre ofta speco de pojnoseruro, kaj implikas malvolan supinijonon aŭ pronijonon de la pojno, kaj estas tipe uzita per prenado kaj tordado de la mano.
La pojnartiko ne permesas rotaciantan moviĝon, kaj la forto estas transdonita al la antaŭbrako kaŭzante radioulnar rotacion, poste rezultigante juntseruron sur la radioulnar-junto.
Post kiam la radiuso kaj ulno estis alportitaj al iliaj ekstremoj, plue tordi moviĝon metos severan tordmomanton sur la pojnon.
En luktosporto, stari rotaciajn pojnoserurojn estas ofte akompanitaj fare de la kontraŭulo aŭtomate volonte ĵetante lin aŭ sin por eskapi aŭ mildigi la seruron.
#000004
La supina pojnoseruro (en budō referita kiel kotegeshi, 小手返, "antaŭbrako-rendimento") [7] [8] estas rotacia pojnoseruro, kaj verŝajne la plej ofta pojnoseruro.
Ĝi implikas rotacii la manon tiel ke ĝi iĝas maksimume supinita, ofte referite kiel "ekstere rotaciante" la pojnon, kaj tial metanta komunan seruron sur la pojno kaj radioulnar-junto.
Tio povas esti farita prenante la manon de la kontraŭulo kun unu aŭ kaj manoj, kaj tordante la manon tiel ke la dikfingro de la kontraŭulo indikas for de la kontraŭulo.
Supina pojnoseruro farita de leviĝanta pozicio povas esti uzita por aldevigi la kontraŭulon al la grundo al lia aŭ ŝi reen.
Rektigi la brakon ne mildigas la premon, ĉar la ŝultroartiko ne permesas plian supinijonon de la mano.
#000005
La prona pojnoseruro (en budō referita kiel kotemaŭashi, 小手回し, "antaŭbrakturno", kaj en Aikido referita kiel nikiō, 二教, "sekundo instruado") estas simila al la supina pojnoseruro krom ke ĝi estas inversigita en direkto, konata kiel "interne rotaciado" de la pojno.
La mano iĝas maksimume pronita, rezultigante komunan seruron sur la pojno kaj radioulnar-junto.
La grado da ebla pronijono dependas de la grado da klinado ĉe la kubuto, ĉar klinita kubuto malhelpas rotacion de la humero.
Tial, rektigi la brakon permesas rotacion de la tuta brako kaj mildigas la premon sur la juntoj.
La brako devas esti plie tordita ĝis la ŝultroartiko atingas maksimuman rotacion por konservi la juntseruron.
Tio tipe rezultigas la brakon moviĝantan posteriore, kaj enkalkulas la komplementan teknikon de puŝado de la brako ĉe la kubuto aŭ ŝultro por devigi la kontraŭulon al la grundo.
#000007
Aduktivepojnoseruro (en budō referita kiel kotehongeshi, "parta antaŭbrakrendimento", parto de la nikiō, aŭ sekundo de Aikido instruado) [1] implikas malvolan ulnaran devion de la mano.
Ĝi estas tipe uzita tordante la brakon de la kontraŭulo tiel ke la palmo de la kontraŭulo indikas laterale kaj la kubuto estas iomete klinita.
La mano tiam estas prenita uzante unun aŭ kaj manojn, kaj la pojno estas devigita malsupren, tial atingante la limon de ebla ulnara devio, kaj kreante potencan juntseruron sur la pojnartiko.
Por eviti difekton, estas eble ke la kontraŭulo falus malsupren al la grundo, kaj mildigi la premon.
La aduktivepojnoseruro ofte estas instruita kiel mem-defenda tekniko kontraŭ prenado.
#000010