Wikipedia's Himalayas as translated by GramTrans
#000000
La Himalaja intervalo havas multajn el la plej altaj pintoj de la Tero, inkluzive de la plej alta, Ĉomolungmo.
The Himalajo inkludas super kvindek montoj superante 7,200 metrojn (23,600 ft) en alteco, inkluzive de dek el la dek kvar 8000m pintoj.
Kompare, la plej alta pinto ekster Azio - Akonkagvo, en la Andoj - estas 6,961 metrojn (22,838 ft) alta.
#000002
Levite per la subdukcio de la hinda kontinentplato sub la Eŭrazian platon, la himalaja montara sistemo kuras, okcident-nordokcidenten al orient-sudorienten, en arko 2,400 kilometrojn (1,500 mejl.) longa.
Ĝia okcidenta ankro, Nanga Parbat, situas ĵus sude de la plej norda kurbo de Indusa rivero.
Ĝia orienta ankro, Namcha Barwa, estas ĵus okcidente de la granda kurbo de la Tsangpo-rivero.
De la nordo, la ĉeno estas limigita je 50-60 kilometroj (31-37 mejl.) larĝe tektona valo nomita la Indusa-Tsangpo-Suturo.
Direkte al la sudo la arko de la Himalajo estas sonoregita per la tre malalta Ganga ebenaĵo.
La intervalo varias en larĝo de 350 kilometroj (220 mejl.) en la okcidento (Kaŝmiro) al 150 kilometroj (93 mejl.) en la oriento (Arunaĉal-Pradeŝo).
#000004
La nomo de la intervalo derivas de la sanskrito Himā-laya ( हिमालय , "Loĝejo de Neĝo"), de himá ( हिम , "neĝo") kaj ā-laya ( आलय , "ujo, restante").
Ili nun estas konataj kiel la " Himalaya Montoj ", kutime mallongigita al la "Himalajo".
Antaŭe, ili estis priskribitaj en la singularo kiel la " Himalajo ".
Tio ankaŭ estis antaŭe transskribita " Himmaleh ", kiel en la poezio de Emily Dickinson [8] kaj la eseoj de Henry David Thoreau.
#000006
La montoj estas konataj kiel la Himālaya en la nepala kaj la hinda (kaj skriba हिमालय ), la Himalajo ( ཧི་མ་ལ་ཡ་) aŭ "The Land of Snow (La Tero de Neĝo)" ( གངས་ཅན་ལྗོངས་) en tibetano, la Hamaleh Montara sistemo ( سلسلہ کوہ ہمالیہ) en la urdua, kaj la Ximalaya Montara sistemo ( t 喜馬拉雅山脈 , s 喜马拉雅山脉 , p Xǐmǎlāyǎ Shānmài) en la ĉina.
#000007
Irante okcidenten de Dhaulagiri, okcidenta Nepalo estas iom malproksima kaj malhavas gravajn altajn montojn, sed estas hejmo de Rara Lago, la plej granda lago en Nepalo.
La Karnali Rivero pliiĝas en Tibeto sed tranĉoj tra la centro de la regiono.
Pli okcidente, la limo kun Hindio sekvas la Sarda River kaj disponigas komercvojon en Ĉinion, kie sur la tibeta altebenaĵo mensogas la alta pinto de Gurla Mandhata.
Ĵus en tuta Lago Manasarovar de tio situas la sankta Monto Kailash, kiu staras proksime al la fonto de la kvar ĉefaj riveroj de Himalajo kaj estas honorita en hinduismo, budhismo, ĝajnismo kaj Bonpo.
En la lastatempe kreita hinda ŝtato de Uttarkhand, la Himalajo denove pliiĝas kiel la Garwhal Himalajo kun la altaj pintoj de Nanda Devi kaj Kamet.
La ŝtato ankaŭ estas grava pilgrima celloko, kun la fonto de la Gango ĉe Gangotri kaj la Yamuna ĉe Yamunotri, kaj la temploj ĉe Badrinath kaj Kedarnath.
#000010
Al La venonta Himalayan Indian-ŝtato, Himaĉal-Pradeŝo, mankas tre altaj montoj, sed estas konata por siaj montetstacioj, precipe Shimla, la somerkapitalo de la Brita Raĝo, kaj Dharmasala, la centro de la tibeta komunumo en ekzilo en Hindio.
Tiu areo markas la komencon de la Panĝabo de Himalajo kaj la Satleĝa rivero, la plej orienta el la kvin alfluantoj de la Induso, tranĉoj tra la intervalo ĉi tie.
Pli okcidente, la Himalajo formas la plej grandan parton de la suda parto de la pridisputata hinda Ŝtato de Jammu & Kashmir.
La ĝemelpintoj de Nun Kun estas la nuraj montoj pli ol 7000 m en tiu parto de la Himalajo.
Preter kuŝas la renomo Kashmir Valley kaj la urbo kaj lagoj de Srinagar.
Finfine, la Himalajo transiras la Line of Control (Linio de Kontrolo) en Pakistanon kaj atingon sian okcidentan parton en la drameca 8000 m pinto de Nanga Parbat, kiu leviĝas pli ol 7000 m super la Indusa valo kaj estas la plej okcidenta el la 8000 m pintoj.
#000011
La Himalaja intervalo estas unu el la plej junaj montaraj sistemoj sur la planedo kaj konsistas plejparte el levita sedimenta kaj metamorfa roko.
Laŭ la moderna teorio de platotektoniko, ĝia formado estas sekvo de kontinenta kolizio aŭ orogeny laŭ la konverĝa limo inter la Aŭstralia plato kaj la Eŭrazia plato.
La Arakan Yoma altebenaĵoj en Mjanmao kaj la andamanaj kaj Nikobaroj en la Bengala Golfo ankaŭ estis formitaj kiel rezulto de tiu kolizio.
#000012
Dum la Supra Kretaco, antaŭ proksimume 70 milionoj da jaroj, la nord-kortuŝa hind-aŭstralia plato (kiu poste krevis en la Hindian platon kaj la aŭstralian platon [11] ) moviĝis je proksimume 15 cm je jaro.
Antaŭ Proksimume 50 milionoj da jaroj tiu rapide movantaj hind-aŭstralian platon tute fermis la Tetiso, kies ekzisto estis determinita per sedimentaj petroj decidis por la marfundo, kaj la vulkanoj kiu franĝaj siaj randoj.
Ĉar ambaŭ platoj estis kunmetitaj de malalta denseco kontinenta terkrusto, ili estis puŝitaj kulpigis kaj faldis en montarajn sistemojn prefere ol subdukciado en la kruston laŭ profunda submara fosego.
Ofte-citita fakto kutimis ilustri ke tiu procezo estas ke la montopinto de Ĉomolungmo estas farita el mara kalkŝtono de tiu praa oceano.
#000013
Hodiaŭ, la hinda plato daŭre estas movita horizontale ĉe la Tibeta Altebenaĵo, kiu devigas la altebenaĵon daŭri moviĝi supren.
La hinda plato daŭre moviĝas je 67 mm je jaro, kaj dum la venontajn 10 milionojn da jaroj ĝi vojaĝos proksimume 1,500 km en Azion.
Proksimume 20 mm je jaro de la Indi-Azia konverĝo estas absorbitaj per puŝado laŭ la Himalajo-suda fronto.
Tio kondukas al la Himalajo pliiĝanta for proksimume 5 mm je jaro, igante ilin geologie aktivaj.
La movado de la hinda plato en la azian platon ankaŭ igas tiun regionon sisme aktiva, kaŭzante sismojn de tempo al tempo.
#000014
Dum la lasta glaciepoko, ekzistis ligita glaciofluo de glaĉeroj inter Kangchenjunga en la oriento kaj Nanga Parbat en la okcidento.
En la okcidento, la glaĉeroj akompanitaj kun la glacia fluoreto en la Karakorumo, kaj en la nordo, ligita kun la antaŭa tibeta enlanda ice. Al la sudo, elfluoglaĉeroj venis al fino sub altecon de 1,000-2,000 metroj (3,300-6,600 ft).
Dum la nunaj valglaĉeroj de la Himalajo atingas maksimume 20 ĝis 32 kilometrojn (12 ĝis 20 mejl.) en longo, la pluraj da ĉefvalglaĉeroj estis 60 ĝis 112 kilometrojn (37 ĝis 70 mejl.) longaj dum la glaciepoko.
La glaĉero kiun neĝolinio (la alteco kie amasiĝo kaj ablacio de glaĉero estas ekvilibraj) estis proksimume 1,400-1,660 metroj (4,590-5,450 ft) sub la nivelo de ĝi hodiaŭ estas.
Tiel, la klimato estis almenaŭ 7,0 ĝis 8,3 °C (12,6 ĝis 14,9 °F) pli malvarma ol ĝi hodiaŭ estas.
#000015
Malgraŭ ilia skalo la Himalajo ne formas gravan akvodislimon, kaj kelkajn rivertranĉon tra la intervalo, precipe en la orienta parto de la intervalo.
Kiel rezulto, la ĉefkresto de la Himalajo ne estas klare difinita, kaj montpasejoj ne estas tiel signifaj por krucado de la intervalo kiel kun aliaj montaraj sistemoj.
La riveroj de la Himalajo dreniĝas en du grandajn riversistemojn:
#000016
La nordaj deklivoj de Gyala Peri kaj la pintoj preter la Tsangpo, foje inkludita en la Himalajo, dreniĝas en la Iravadio, kiu originas de orienta Tibeto kaj fluas sude tra Mjanmao por dreniĝi en la Andamanan maron.
La Salween-, Mekonga, Jangceo kaj Flava Rivero ĉiu originas de partoj de la Tibeta Altebenaĵo kiuj estas geologie apartaj de la Himalajo-montoj, kaj estas tial ne konsideritaj veraj himalajaj riveroj.
Kelkaj geologoj nomas ĉiujn riverojn kolektive la circum-himalayan riveroj.
#000018
La grandaj intervaloj de centra Azio, inkluzive de la Himalajo, enhavas la trian plej grandan demetaĵon de glacio kaj neĝo en la mondo, post Antarkto kaj la Arkto.
La Himalaja intervalo ampleksas proksimume 15,000 glaĉerojn, kiuj stokas proksimume 12,000 km3 (3,000 kubaj mejloj) de dolĉakvo.
Ĝiaj glaĉeroj inkludas la Gangotri kaj Yamunotri ( Uttarakhand) kaj Khumbu glaĉerojn ( Ĉomolungman regiono), Langtang glaĉeron ( Langtang regiono) kaj Zemu ( Sikimo).
#000019
Pro la latitudo de la montoj proksime de la Tropiko de Kankro, la permanenta neĝolinio estas inter la plej altaj en la mondo je tipe proksimume 5,500 metroj (18,000 ft).
En kontrasto, ekvatoraj montoj en Nov-Gvineo, la Rwenzoris kaj Kolombio havas neĝon vicu proksimume 900 metrojn (2,950 ft) pli malalta.
La pli altaj regionoj de la Himalajo estas neĝaj tutjare, malgraŭ sia proksimeco al la tropikoj, kaj ili formas la fontojn de pluraj grandaj plurjaraj riveroj.
#000020
En la lastaj jaroj, sciencistoj monitoris rimarkindan pliiĝon en la indico de glaĉerretiriĝejo trans la regiono kiel rezulto de tutmonda klimata ŝanĝo.
Ekzemple, glaciejaj lagoj formiĝis rapide sur la surfaco de derompaĵ-kovritaj glaĉeroj en la Butana Himalajo dum la lasta malmultaj jardekoj.
Kvankam la efiko de tio ne estos konata pro multaj jaroj, ĝi eble povus signifi katastrofon por la centoj da milionoj da homoj kiuj fidas je la glaĉeroj por provizi la riverojn dum la sekaj sezonoj.
#000021
La Himalaja regiono estas kovrita per centoj da lagoj.
La plej multaj lagoj estas trovitaj en altecoj de malpli ol 5,000 m, kun la grandeco de la lagoj malpliiĝantaj kun alteco.
Tilicho-Lago en Nepalo en la Anapurno-montarmasivo estas unu el la plej altaj lagoj en la mondo.
Pangong Tso, kiu estas disvastigita trans la limo inter Hindio kaj Ĉinio, kaj Yamdrok Tso, situanta en centra Tibeto, estas inter la plej granda kun surfacareoj de 700 km2, kaj 638 km2, respektive.
Aliaj rimarkindaj lagoj inkludas Ŝi-Phoksundo-Lagon en la Shey Phoksundo National Park (Shey Phoksundo-Nacia Parko) de Nepalo, Gurudongmar Lago, en Norda Sikimo, Gokyo Lakes en Solukhumbu distrikto de Nepalo kaj Lago Tsongmo, proksime de la Hindoĉinia limo en Sikimo.
#000022
Kelkaj el la lagoj prezentas danĝeron de glacieja laga ekestinundo.
La Tsho Rolpa glaĉerlago en la Rowaling Valo, en la Dolakha Distrikto da Nepalo, estas taksita la plej danĝera.
La lago, kiu situas en alteco de 4,580 metroj (15,030 ft) kreskis konsiderinde dum la lastaj 50 jaroj pro glacieja fandado.
#000023
La montaj lagoj estas konataj al geografiistoj kiel montlagoj se ili estas kaŭzitaj de glacia agado.
Montlagoj estas trovitaj plejparte en la supraj atingoj de la Himalajo, super 5,500 metroj.
#000024
Por granda parto da Himalajo - tio sur la suda flanko de la altaj montoj, krom en la ekstrema okcidento, la plej karakteriza kvalito de la klimato estas la musono.
Pluvego alvenas sur la sudokcidentan musonon en junio, kaj persistas ĝis septembro.
La musono povas grave al efiktransporto- kaj kialmaĵoro terglitoj.
Ĝi limigas turismon - la piedvojaĝa kaj montogrimpadsezono estas limigita al aŭ antaŭ la musono en aprilo /majo aŭ post la musono en oktobro/ novembron (aŭtuno).
En Nepalo kaj Sikimo, tie estas ofte konsideritaj kiel kvin sezonoj: somero, musono, aŭtuno (aŭ post-musono), vintro kaj fonto.
#000026
Uzante la Köppen-klimatklasifikon, la pli malaltaj altitudoj de la Himalajo, atingante en mezaj altecoj en centra Nepalo (inkluzive de la Katmandua valo), estas klasifikitaj kiel Cwa, Humid-subtropika klimato kun sekaj vintroj.
Pli altaj supren, la plej multaj el la Himalajo havas subtropikan altebenaĵoklimaton ( Cwb).
#000027
En la ekstrema okcidento de la Himalajo, en la okcidento da la Kaŝmira valo kaj la Indusa valo, la Sud azia musono jam ne estas domina faktoro kaj plej multe de la precipitaĵo falas en la fonto.
Srinagar ricevas proksimume 723 milimetrojn (28 en) proksimume duono de la pluvokvanto de lokoj kiel ekzemple Shimla kaj Katmanduo, kie la plej malsekaj monatoj estas marto kaj aprilo.
#000028
La norda flanko de la Himalajo, ankaŭ konata kiel la tibeta Himalajo, estas seka, malvarma kaj ĝenerale vento balaita precipe en la okcidento kie ĝi havas malvarman dezertklimaton.
La vegetaĵaro estas malabunda kaj deformita kaj la vintroj estas grave malvarmaj.
La plej granda parto de la neĝado estas en la formo de neĝo dum malfrua vintro kaj printempomonatojn.
#000029
Lokaj efikoj al klimato estas signifaj ĉie en la Himalajo.
Temperaturoj falas je 6.5 °C (11.7 °F) por ĉiu 1000m pliiĝon je alteco.
Tio kaŭzas gamon da klimatoj de preskaŭ tropika en la promontoroj ĝis tundro kaj permanenta neĝo kaj ice. Loka klimato ankaŭ estas trafita per la topografio: La ŝirmflanka flanko de la montoj ricevas malpli pluvon dum la bone senŝirmaj deklivoj ricevas pezan pluvokvanton kaj la pluvombro de grandaj montoj povas esti signifa, ekzemple kondukante al proksimaj dezertkondiĉoj en la Supra Mustango kiu estas ŝirmita de la musonpluvoj per la Anapurno- kaj Dhaulagiri montarmasivoj kaj havas jarpluvon de proksimume 300mm, dum Pokhara sur la suda flanko de la montarmasivoj havas grandan pluvokvanton (3,900mm/jaro).
Tiel kvankam jarpluvo estas ĝenerale pli alta en oriento ol la okcidente, lokaj varioj estas ofte pli gravaj.
#000030
The Himalajo havas profundan efikon al la klimato de la hinda subkontinento kaj la Tibeta Altebenaĵo.
Ili malhelpas malvarmajn, sekajn ventojn blovi sude en la subkontinenton, kiu retenas Sudazion multe pli varma ol ekvivalentaj temperitaj regionoj en la aliaj kontinentoj.
Ĝi ankaŭ formas barieron por la muson ventoj, konservante ilin de vojaĝi norden, kaj kaŭzi pezan pluvokvanton en la Terai regiono.
The Himalajo verŝajne ankaŭ ludas gravan rolon en la formado de Central Asian-dezertoj, kiel ekzemple la Taklamakan kaj Gobio.
#000031
La flaŭro kaj faŭno de la Himalajo varias laŭ klimato, pluvokvanto, alteco, kaj grundoj.
La klimato intervalas de tropika en la bazo de la montoj ĝis permanenta glacio kaj neĝo ĉe la plej altaj altitudoj.
La kvanto de ĉiujara pluvokvanto pliiĝas de okcidento ĝis oriento laŭ la suda fronto de la intervalo.
Tiu diverseco de alteco, pluvokvanto- kaj terkvalitoj kombinitaj kun la tre alta neĝolinio apogas diversecon de klara planto kaj bestkomunumojn.
La ekstremaĵoj de alta altitudo (malalta atmosfera premo) kombinita kun ekstrema malvarmo preferas ekstremofile organismojn.
#000032
La unika flora kaj faŭna riĉeco de la Himalajo spertas strukturajn kaj komponajn ŝanĝojn pro klimata ŝanĝo.
La pliiĝo en temperaturo translokas diversajn speciojn al pli altaj altitudoj.
La kverkejo estas invadita per pinarbaroj en la Garhwal Himalayan-regiono.
Ekzistas raportoj de frua florado kaj fruktado en kelkaj arbospecioj, aparte rododendro, pomo kaj kestomirto .
La plej alta konata arbospecio en la Himalajo estas Juniperus tibetica situanta je 4,900 metroj (16,080 ft) en Sudorienta Tibeto.
#000034
La Himalaja populacio apartenas al kvar apartaj kulturaj grupoj, kiuj dum historio sisteme penetris la izolitan indiĝenan himalajan populacion.
Tiuj migraj kulturoj - hinduaj (hindaj), budhanaj (tibetaj), islamaj (Afghanistan-Irano) kaj Animist (birmaj kaj sudorientaj aziano) - sen iu dubo kreis ĉi tie sian propran individuan kaj unikan lokon.
Ilia aktuala aranĝo, kvankam kun kelkaj esceptoj, estas ligita al specifaj geografiaj regionoj, kaj la relativa alteco ĉe kiuj ili okazas.
#000035
Ekzistas multaj kulturaj aspektoj de la Himalajo.
Por la hinduoj, la Himalajo estas personigitaj kiel Himavath, la patro de la diino Parvatio.
La Himalajo ankaŭ estas konsiderita kiel la patro de la rivero Gango.
La Monta Kailash estas sankta pinto al la hinduoj kaj estas kie la Sinjoro-Ŝivao verŝajne vivas.
Du el la plej sanktaj lokoj de pilgrimado por la hinduoj estas la templejo en Pashupatinath kaj Muktinath, ankaŭ konata kiel Saligrama pro la ĉeesto de la sanktaj nigraj ŝtonoj nomitaj saligram'oj.
#000036
La budhanoj ankaŭ metas grandan interkonsenton da graveco sur la montoj de la Himalajo.
Paro Taktsang estas la sankta loko kie budhismo komencis en Butano.
La Muktinat ankaŭ estas pilgrimadocelo por la tibetaj budhanoj.
Ili kredas ke la arboj en la poplarbareto venis de la promenbastonoj de okdek kvar antikvaj hindaj budhanaj magiistoj aŭ mahasiddhaj.
Ili konsideras la saligrams esti reprezentantoj de la tibeta serpentodiaĵo konata kiel Gawo Jagpa.
#000037
La diverseco de la Himalaja popolo montras laŭ multaj malsamaj manieroj.
Ĝi montras tra ilia arkitekturo, iliaj lingvoj kaj dialektoj, iliaj kredoj kaj ritoj, same kiel ilia vestaĵo.
La formoj kaj materialoj de la hejmoj de homoj reflektas siajn praktikajn bezonojn kaj la kredojn.
Alia ekzemplo de la diverseco inter la himalajaj homoj estas ke handŭoven-tekstiloj elmontras kolorojn kaj padronojn unikajn al siaj etnaj fonoj.
Finfine, kelkaj homoj metas grandan gravecon sur juvelaĵojn.
La Rai- kaj Limbu-ulinoj eluzas grandajn ororelringojn kaj nazringojn por montri sian riĉaĵon tra siaj juvelaĵoj.
#000038
Pluraj lokoj en la Himalajo estas de religia signifo en hinduismo, budhismo, ĝajnismo kaj Sikismo.
Rimarkinda ekzemplo de religia ejo estas Paro Taktsang, kie Padmasambhava laŭdire fondis budhismon en Butano.
Padmasambhava ankaŭ estas devotita kiel la patronsanktulo de Sikimo.
Ekzistas ankaŭ islame kaj Hindhu Shaivite Kashmiri Pandit en la areo de Kaŝmiro.
#000039
En hinduismo, la Himalajo estis personigitaj kiel la reĝo de ĉiu Monto - "Giriraj Himavat ", patro de Gango kaj Parvatio (formo de Adi Shakti
#000040
The Himalajo estas hejmo al diverseco de medikamentaj resursoj.
Plantoj de la arbaroj estis uzitaj pri Jarmiloj por traktus kondiĉojn intervalantajn de simplanimaj tusoj ĝis serpentmordoj.
Malsamaj partoj de la plantoj - radiko, floro, tigo, folioj, kaj ŝelo - estas utiligitaj kiel kuraciloj por malsamaj malsanoj.
Ekzemple, ŝelekstrakto de abies pindrow arbo kutimas trakti tusojn kaj bronkiton.
Folio kaj tigo pasto de Arakna cordifolia estas utiligitaj por vundoj kaj kiel antidoto por serpentmordoj.
La ŝelo de callicarpa arborea estas uzita por haŭtomalsanoj.
Preskaŭ kvinono de la gimnospermoj, angiospermoj, kaj pteridofitoj en la Himalajo estas trovitaj havi medikamentajn trajtojn, kaj pli estas supozeble malkovritaj.
#000042
La plej granda parto de la populacio en kelkaj aziaj kaj afrikaj landoj dependas de kuracherboj prefere ol receptoj kaj tia (Gupta kaj Sharma, vii).
Ĉar tiel multaj homoj utiligas kuracherbojn kiel sian nuran fonton de resanigo en la Himalajo, la plantoj estas grava fonto de enspezo.
Tio kontribuas al ekonomia kaj moderna industria evoluo kaj internon kaj ekster la regiono (Gupta kaj Sharma, 5).
La nura problemo estas tiuj lokuloj rapide dehakas la arbarojn sur la Himalajo por ligno, ofte kontraŭleĝe (Earth Island Journal, 2).
Tio signifas ke la nombro da kuracherboj malkreskas kaj ke kelkaj el ili eble iĝos pli raraj aŭ, en kelkaj kazoj, iĝas formortintaj.
#000043
The Himalajo estas ankaŭ fonto de multaj mineraloj kaj juvelŝtonoj.
Inter la terciaraj ŝtonoj, estas vastaj potencialoj de petrolo.
Ekzistas karbo situantaj en Kaŝmiro, kaj juvelŝtonoj situantaj en la Himalajo.
Ekzistas ankaŭ oro, arĝento, kupro, zinko, kaj multaj aliaj tiaj mineraloj kaj metaloj situantaj en almenaŭ 100 malsamaj lokoj en tiuj montoj (Mohita, sek.
#000045
Himalajo (el la sanskritaj vortoj hima = neĝo kaj ālaja = domo, do "domo de neĝo"[1]) estas montaro en Azio. Kune kun la pli nordaj regionoj Tibeta Altebenaĵo kaj Pamiro ĝi estas nomata la "Monda Tegmento". 10 el la 14 montoj pli altaj ol 8000 m situas en Himalajo.
#000051
Ĝi estas longa ĉirkaŭ 2500 km kaj plejparte enhavas tri paralelajn ĉenojn; la plej norda estas ankaŭ la plej alta kaj la plej maljuna.
#000053
La himalaja kaj karakoruma montaroj estiĝis ĉar la kontinenta plato de Oceanio kaj Hindio koliziis kun relative granda rapideco kaj forto kun la kontinenta plato de Azio. Geologie Himalajo estas relative juna montaro kaj la proceso ankoraŭ ne finiĝis. La montoj en Himalajo ĉiu-jare kreskas kelkajn centimetrojn kaj la tuta regiono regule skuiĝas per fortaj tertremoj.
#000054