Por kio utilas Libera Folio?
#000000
Libera Folio estis fondita antaŭ dudek jaroj por prilumi akutan krizon en UEA. Multo ŝanĝiĝis en la mondo de post la jaro 2003, sed krizoj konstantas. Por kio do utilas nia bulteno? Ĉu nur por fidinde kaj ripete informi, ke en Esperantujo ĉio daŭre aĉas, kiel komentis unu leganto?
#000001
En la unuaj jaroj de la nova jarmilo la organizita Esperanto-movado travivis unu el siaj regulaj krizoj. Temis pri konflikto inter funkciuloj de la Centra Oficejo de UEA kaj la sinsekvaj estraroj de la asocio, kies agadon multaj el la oficistoj trovis amatoreca, neserioza kaj detrua.
#000002
La krizo akriĝis en 2003, kiam sian demision pro similaj kialoj anoncis la konstanta kongresa sekretario Nikola Rašić. Tiu demisio iĝis la sparko por la fondo de Libera Folio. La unua, teknike tre simpla versio estis lanĉita post nur unusemajna preparado. Ĝian arkivitan kopion eblas ankoraŭ vidi en la retejo de Kalle Kniivilä. Teknike temis pri aro da simplaj html-dosieroj, mane ĝisdatigataj. Komentado ne eblis.
#000004
Jen kelkaj el la unuaj artikoloj de 2003.
#000005
La ĉefaj iniciatintoj de Libera Folio estis Kalle Kniivilä kaj István Ertl, kiuj plu laboras pri ĝi. Dum la jaroj evidente ankaŭ multaj aliaj homoj kontribuis al la evoluo de la bulteno – interalie Jan-Ulrich Hasecke, kiu dum pluraj jaroj prizorgis la teknikan flankon de Libera Folio.
#000006
Kiam la nova tekniko tion ebligis, malfermiĝis la eblo ne nur komenti la artikolojn de Libera Folio – legantoj eĉ ekhavis la ŝancon mem afiŝi ampleksajn artikolojn en la retejo. Kiel en multaj lokoj komence de la reta epoko, ankaŭ en Libera Folio la limoj de esprimlibereco kaj la respondeco de la posedanto de la platformo ne tuj estis evidentaj.
#000007
Tim Owen, oficisto de Esperanto-Asocio de Britio, rakontas pri siaj tiamaj kaj nunaj impresoj:
#000008
Mia opinio pri Libera Folio evoluis dum la jaroj, de unu poluso ĝis la alia.
#000009
Mi unue renkontis ĝin ĉirkaŭ 2009. En tiu epoko ĉiun tagon aldoniĝis novaj komentoj, kaj do la fokuson havis ne la artikoloj, sed la lavango da komentoj kutime negativaj kaj idiotaj de malpleno de regulaj kontribuantoj. Ne ŝanĝiĝis mia sinteno nelonge poste, kiam leganto afiŝis artikolon plene ofendan pri malaperinta amiko mia, en la celo supozigi, ke tiu homo du jarojn poste deklarita mortinta, estis spiono. Mi tute ne akceptis la klarigon, ke: ”ĉiuj tekstoj, kiuj aperas sur blua fono, estas neredakciaj, kaj pri ilia enhavo respondecas sole la verkinto”. Ŝajnis, ke la principo ”kia patro, tia filo” aplikiĝas, kaj mi tute ne protestis, kiam mia tiama kolego Paul Gubbins en niaj konversacioj parolis pri ”Libera Kloako”.
#000010
Iam intertempe aferoj ŝanĝiĝis. La komentoj ne plu estas tiel multaj, kaj fariĝis eble indiki sian aprobon (aŭ male) per simpla alklako anstataŭ tajpita respondo. Nun havas la fokuson la artikoloj, kutime profesi-nivelaj kaj ĉefe verkitaj tre diligente de redaktoro preta fari proprajn esplorojn, anstataŭ remaĉi aliulajn novaĵojn.
#000011
Jam dum multaj jaroj, mi opinias Liberan Folion la ĉefa kroniko (kaj sekve ĝian redaktoron la ĉefa kronikisto) de la nuna epoko por historiistoj.
#000012
Legantoj ne plu povas afiŝi artikolojn en Libera Folio – de longe ekzistas aliaj, multe pli taŭgaj platformoj por libera verkado. Komentado plu eblas, kaj la plej multaj komentantoj sukcesas sekvi la normojn de civilizita interparolo. De tempo al tempo tamen plu neeviteble aperas la demando, ĉu tiu aŭ alia komento vere estas akceptebla.
#000013
Eble parte inspirite de la diskutoj en Libera Folio, la konata hispana aktivulo Toño del Barrio en 2008 formulis la leĝon de Tonjo: ”Se reta diskuto sufiĉe longas, la probableco ke ĝi deflankiĝos al diskuto pri gramatikaĵoj aŭ pri la uzata vortigo proksimiĝas al 1”. Tiu leĝo sendube validos ankaŭ rilate la diskuton pri ĉi tiu artikolo.
#000014
Li mem multfoje kontribuis al Libera Folio, interalie jam en 2005 per daŭre aktuala artikolo pri la ĉiam aktuala koncepto ”kabei”, kiu laŭ li ial ŝajnas esti prestiĝa fenomeno. Toño del Barrio trovas atentinda, ke Libera Folio senkabee daŭrigas sian laboron ekde 2003:
#000015
Jam 20 jaroj, kiel pasas tempo! En epoko en kiu projektoj tre malofte superas du-tri jarojn, foje eĉ monatojn, kaj pacienco facile elĉerpiĝas, estas gratulinda la daŭra penado de reta revuo.
#000016
Libera Folio liveris al nia movado spegulon en kiu ni povas – kaj devas – rigardi nin, sen maskado. Profesiecan, kun vera ĵurnalisma instinkto, laŭ la reguloj de la metio: interesaj temoj, funda esplorado, trafa redaktado, eĉ atentokaptaj ĉeftitoloj. Kun spaco ankaŭ por debato, por prezenti vidpunktojn pri nia komunumo, ĝiajn celojn, direkton kaj ankaŭ ĝiajn erarojn. Libera Folio estas jam de antaŭ longe la loko kie ni objektive serĉas la evoluon de nia komunumo.
#000017
Mi fieras pri mia propra aparteno al ĝia familio, kaj konfidas ke ni kune povos festi aliajn pliajn dudek jarojn. Je via sano, Libera Folio!
#000018
La ĉefa enhavo de Libera Folio ja estas ne komentoj, sed la novaĵ-artikoloj, plej ofte – sed feliĉe ne ĉiam – verkataj de la redakcio. Kvankam la gamo de temoj dum la paso de la jaroj vastiĝis, UEA kiel la ĉefa tutmonda Esperanto-organizaĵo daŭre restas en la centro de la atento. Evidente ankaŭ pri la evoluoj de TEJO ni dum la jaroj ofte artikolis, kaj ne ĉiam favore.
#000019
Laŭ mi, Libera Folio, kiel nia ”loka” internacia amaskomunikilo, kontribuas al tio ke nia movado estas normala, vivanta socio kiel ĉiuj aliaj. Ĉu kiel adoleskulo loĝanta en malproksima lando aŭ poste kiel gvidanto de internacia organizo, mi daŭre aprezas kiel Libera Folio strebas al regula liverado de freŝaj movadaj novaĵoj, kiuj atingas preskaŭ ĉiun tavolon de nia movado kaj instigas la komunumon al viglaj diskuto kaj pripenso pri aferoj, kiuj por nia movada evoluo gravas.
#000021
La vigleco de Libera Folio evidente variis dum diversaj periodoj, kaj la statistikaĵoj de la malsamaj jaroj ne rekte kompareblas, ĉar statistikiloj evoluis kaj oni lernis forfiltri aŭtomatajn vizitojn el la ciferoj.
#000022
Ekde decembro 2016, kiam estis lanĉita la nuna versio de Libera Folio, ni publikigis preskaŭ 600 artikolojn, kiuj ricevis 9 415 komentojn. Se kalkuli arkivitajn artikolojn, kiuj ne estis transmetitaj al la nova retejo, dum la du jardekoj en Libera Folio verŝajne aperis proksimume du mil redakciaj tekstoj.
#000023
La suma kvanto de paĝomontroj ekde decembro 2016 ĝis nun estis 1,2 milionoj. Dum la lastaj jaroj la kvanto de paĝomontroj daŭre kreskas, kaj pasintjare ili atingis 211 000. Ĉi-jare ĝis nun ni havis proksimume 55 000 paĝomontrojn. La plej multaj vizitantoj dum 2023 venis el Germanio, Nederlando kaj Finnlando.
#000024
La mezuma kvanto de paĝomontroj ĉiutage estas ĉirkaŭ 500, sed la cifero facile duobliĝas, kiam aperas interesaj artikoloj. La plej populara artikolo dum 2022 estis La prezidanto de REU volas likvidi Ukrainion, kun proksimume kvar mil paĝomontroj. Ĉi-jare plej populara ĝis nun estis la artikolo Esperantistoj ambaŭflanke de la fronto, kun preskaŭ du mil paĝomontroj.
#000025
Barbara Pietrzak, multjara kunlaboranto de la Esperanto-redakcio de Pola Radio kaj eksa estrarano de UEA, trovas transforma la eblecon komenti artikolojn, kiun Libera Folio proponis al la esperantistoj en epoko, kiam sociaj retejoj kiel Facebook ankoraŭ ne ekzistis:
#000026
Gratulon pro la 20-jariĝo de Libera Folio, kies komenco kongruis kun la reta epoko, tiam malfacile prognozebla. Tuj fariĝis klare, ke la reta komunikado estas pli ĝisdata ol la tiamaj informrimedoj.
#000027
Libera Folio fariĝis tiel por meza Esperanto-parolanto centro sciiganta pri aktualaj aferoj de la Esperanto-movado, ne malofte tiklaj. Multaj krom esti pasivaj informklientoj komencis engaĝite reagi kompreninte sian subjektan rolon en la movado. Libera Folio transformiĝis en Liberan Forumon.
#000028
Nun malgraŭ lavanga disfloro de diversspeca informfluo Libera Folio sendube konservas sian primaran informrolon.
#000029
Nun eblas sekvi Liberan Folion ne nur en la retejo, per retpoŝta abono aŭ la kutimaj komercaj sociaj retejoj, sed ankaŭ en Mastodon kaj en Telegram. En la Telegram-babilejo de Libera Folio partoprenanto kun la nomo Sator Arecu Moon trovis, ke Libera Folio ”stabile informas nin pri tio, ke en la Esperanto-movado ĉio estas daŭre [aĉe]”.
#000030
– Mi pensas ke Libera Folio, same kiel aliaj gazetoj pri Esperanto ne plu necesas, ĉar mem Esperanto sin elĉerpis kaj fariĝis simple artikolo en la lernolibroj pri la historio. En la efektiveco, nenia Esperanto plu estas. La mondon gajnis la angla, ĉiuj devas konfesi tion. Ĝi estas internacia lingvo en multaj sferoj, kiuj bezonas internacian komunikadon de civitanoj el diversaj glob-anguloj, inklude komputikon, medicinon, inĝenieradon, diversajn teknologiojn kaj sciencojn.
#000031
Ne ĉiuj tamen konsentas pri la fina malvenko – multaj plu legas Liberan Folion. Ankaŭ vi, se vi atingis ĉi tiun linion. Pri kio vi volus legi pli en nia bulteno, kaj kiel ĝi povus iĝi pli utila, laŭ vi?
#000032
Alklaku por kunhavigi ĉe Facebook(Malfermiĝas en nova fenestro)Alklaku por kunhavigi per Telegramo(Malfermiĝas en nova fenestro)Click to share on Mastodon(Malfermiĝas en nova fenestro)
#000033
Nova retejo por esperantistaj librovermoj
#000034
Kial malgranda frato iĝis sibo kaj ri?
#000035
Pri kio mi volus legi en via bulteno? Nu, mi volus legi humuraĵojn, amuzajn rakontojn, belajn versojn, iomete pri trajtoj, moroj en diversaj kulturoj, anoncojn pri gravaj eventoj en scienco, kulturo, ekonomio, ... Tamen tiojn ĉi mi eble iam povas trovi en aliaj fontoj.
Do nepre devas resti via plej ĉefa temo: politiko en tuta mondo, kritika rigardo al la movado kaj internaj kaj eksteraj rilatoj de E-o. Pri tio ĉi mi apenaŭ ie legos.
#000036
Gratulon al Libera Folio pro ĝia dudekjariĝo kaj pro ĝia interesa kaj altkvalita ĵurnalismo!
#000037
Por mi, la ĉefa trajto de Libera Folio estas honesta kuraĝo. Niaj tradiciaj organoj, kiel la revuo Esperanto de UEA, prezentas nur pozitivan, propagandan vizaĝon. Libera Folio ja prezentas sufiĉe da pozitivo, sed ne hezitas prezenti negativon kaj diversajn analizojn kaj vidpunktojn. Se scienca esploro klare montras ke NE estas du milionoj da Esperanto-parolantoj, sed nur eble 60-80,000 . . . tion oni ne legas en la propagandaj fontoj, ekzemple.
#000038
Sen Libera Folio miaj scioj pri la mondo de Esperantistoj estus multe pli mallarĝaj kaj malprofundaj.
#000039
Preter la artikoloj, la sekvaj reagoj kaj komentoj estas riĉa materialo. Ili ofte kontribuas interesajn kaj gravajn informojn kaj konstatojn. Kaj ili egale ofte montras kial Esperantujo estas tia, kia ĝi estas. Mi ofte pensas pri la usona humuristo Walt Kelly, kiu verkis serion de bildstrioj “Pogo”. Konata frazo el ĝi estas “Ni renkontis la malamikon, kaj li estas ni.”
#000040
>Se scienca esploro klare montras ke NE estas du milionoj da Esperanto-parolantoj, sed nur eble 60-80,000
#000041
Tie tute ne temas pri scienca esploro, kiu ja ne eblas pro diversaj kialoj. Simple jam la demando kiam oni povas diri, ke iu “parolas Esperanton” estas tre disputebla.
Ĉiam oni povas nur taksi la nombron de parolantoj.
#000042
Ĉu vi legis la raporton? Ĝi estas la plej realisma kaj scienca taksado, post la taksado de la Usonano Sidney Culbert (Psikologo/Pseŭdo-lingvisto) kiu faris enkabinetan studon, sen ia ajn rilato al la reala mondo. Lia taksado estis akceptita de la “World Almanac and Book of Facts”, kaj post tio ĝi daŭre aperas en aliaj fontoj. DU MILIONOJ DA HOMOJ PAROLAS ESPERANTON!
#000043
Mi estas Usonano. Kiam mi prezentas al mi la demandon: “Kiom da homoj en Usono kapablas sidi kune en restoracio kaj babili dum 1-2 horoj en Esperanto pri diversaj temoj”? mi kredas ke temas pri malpli ol 200-300.
#000044
Mi legis la raporton, sed mi ne kredas, ke oni povas eĉ nur iom fideble taksi la nombron de esperantistoj tutmonde. Estas tro da necertaĵoj.
#000045
Se ni difinas la kapablon paroli Esperanton laŭ la eŭropkomunumaj lingvoniveloj, mi taksas la maksimumajn nombrojn jene:
#000047
Mi la pasintajn tagojn iom provis amatore kunmeti Esperanto – korpuson por trovi kolokaciojn. La unua problemo estas, ke tio estas kvazaŭ neebla: simple ne ekzistas sufiĉe da kvalitaj tekstoj en Esperanto.
La dua problemo estas, ke eĉ en eta korpuso de ekz. 5 milionoj da vortoj oni trovas treege malmulte da kolokacioj.
Miaopinie tio diras multe pri la lingvonivelo de esperantistoj.
#000049
Jes, oni multe troigas la nombron de E-parolantoj. Jes, nia kara lingvo jam naturiĝis sed certe ankoraŭ ne maturiĝis.
#000050
Jes, vi pravas, ke la lingvonivelo ne povas esti alta. En la artikolo de LF kun la titolo Ĉu la ĉina por hungaroj pli facilas ol Esperanto? oni mencias, ke unu kialo por tiu malalta lingvonivelo estas la propagandita facileco de Esperanto. Kial mi klopodu, ĉar ĉi tio estas ja tiel facila?
#000051
Jes, prave. Je la elementa nivelo Esperanto por multaj sendube estas pli facila, sed preter tiu nivelo necesas studi same serioze kiel por aliaj lingvoj.
Ni ofte indigniĝas, ke lingvistoj ne serioze taksas Esperanton, sed ĉu tio surprizas, se oni pripensas, ke la supozata facileco de E-o estas propaganda argumento numero unu?
#000052
Lingvistoj ja scias, ke lingvo estas kompleksa sistemo kaj neniam povas esti vere facila. Do, lingvo reklamita “facila” ne povas esti afero serioza.
#000053
Kompreneble ankaŭ kulpas la nuna tempo.
Mi antaŭ nelonge eklernis memstude la italan. Sed apenaŭ plu ekzistas lerniloj kaj granda vortaro entute mankas.
Feliĉe hejme mi parolas duon-nederlandan duon-germanan dialekton kaj senprobleme povas uzi germanlingvajn lernilojn pri la itala.
Mi supozas, ke tio estas la sorto de ĉiuj relative malgrandaj lingvoj: krom la anglan oni apenaŭ plu lernas/os aliajn fremdajn lingvojn.
#000054
Lernado de (fremdaj) lingvoj baldaŭ fariĝos ŝatokupo de stultuloj... Ĉu ili ne scias, ke ekzistas traduk-apoj?
#000055
Siatempe mi komentis ke se la takso de Nielsen estas ĝusta, tiam 5 % de ĉiuj esperantistoj en la mondo ĉeestis la UK en Lille en 2015. Ne 5 % de la membroj de UEA, aŭ 5 % de tiuj kiuj membras en ia esperanta asocio, sed 5 % de ĉiuj esperantistoj, ie ajn en la mondo. Tio ŝajnas malverŝajna.
#000056
Neniu vere scias kiom da esperantistoj ekzistas. Ankaŭ ni mem ne scias.
#000057
Via aserto supozas, ke ĉiuj ĉeestantoj en la kongreso de Lille parolis esperanton... Tio ŝajnas malverŝajna.
#000058
La “Esperanto movado” estas konstruita sur multaj grandaj mitoj kaj propagandajn punktojn.
#000061
La facileco de la lingvo (vi mastre ĝin en du semajnojn!), la ekzisto de la “monda lingvo problemo”, la mito ke lerni ĝin radikale ŝanĝos la vivo de homo(j)n ktp ktp.
#000062
Tio estas efektive mito, kiel pruvadas la LF-komentoj, ofta fonto de ĝojo kaj amuzo.
#000064
> la ekzisto de la “monda lingvo problemo”
#000065
> la mito ke lerni ĝin radikale ŝanĝos la vivo de homo(j)n
#000067
Ofte E-o nedisigeble enplektiĝas en la vivon de la lerninto ĝis tia grado, ke lia/ŝia vivo efektive ŝanĝiĝas. Ĉu la ŝanĝo estas radikala (kaj pozitiva aŭ negativa), tio estas alia demando.
#000068
Jes kaj por tio celon oni uzas la Lingvafrankaon kio funkcias ĉe la Internacia, regiono aŭ nacia nivelo. Kompreneble la Plej multaj de la homojn en la mondo estas multlingvaj ekzakta por tion kialon.
#000069
Ĉe la nuntempa por la plejparte tio estas la angla ĉe la Internacia nivelo.
#000070
Sed ankaŭ la franca, la hispana, la portugala, la rusa, kaj eĉ Piĝino aŭ kreola lingvoj estas uzata kiel pontolingvon, notinde en Niĝerion por ekzempla.
#000071
PS kiel notas ĉi tie, eble esperanto estas pli facile por oni atingi la bazan nivelon, sed por atingi la mastre nivelon tio estas egalan malfacilan kiel iu ajn natura aŭ Etna lingvo.
#000072
Se por atingi nur baza nivelo en la “internacia lingvo” estas sufiĉa, tien paroli rudimenta la angla, Franca, portugala ktp estas taŭga por tion celon!
#000073
Lerni iu ajn fremdan lingvon povas radikala ŝanĝi la homon, kaj prezentas al si nova
kultura, novaj amikoj, novaj pensmanieroj ktp
#000074
Bedaŭrinde, mi ne studis kaj praktikis nia sankta klingono por 20 jarojn, malkiel la esperantistoj elitoj, kiu komentas ĉi tie.
#000076
Do eble 20 jaroj estas sufiĉe tempo por mastre la “facila” internacia lingvo...
#000077
Se mi ne eraras, la artikoloj ne plu estas subskribitaj per aŭtornomo, ĉu vi uzas nun ChatGTP?
#000078
La redakciaj artikoloj neniam estis subskribitaj. Artikoloj de kunlaborantaj aŭtoroj estas subskribitaj.
#000079
Due, vi mencias la estiĝkialon de Libera Folio kaj la forlason de la skipo de homoj kun granda merito, kio efektive kaŭzis grandan krizon, sed oni neniam forgesu la grandan antagoniston, kiu ĉefrolis en tiu krizo: Renato Corsetti.
#000081
En intervjuo kun la Ondo, li diris:
#000082
“Mi komprenas, ke mi estas rakontanta mian tutan vivon. Mi provu resumi la aferon per unu frazo: la generacio de Lapenna konstruis fortan movadon, mia generacio malkonstruis ĝin”
#000083
Oni eĉ malpli forgesu, ke li daŭre estas komitatano de UEA. Lia rolo jam finludiĝis, sed ni ne forgesu, ke la Komitato kaj estraro de UEA plenas je sinjoroj kaj sinjorinoj “Corsetti” kiuj konstante, aktive kaj vigle daŭrigas la malkonstruadon de la movado per ĉiaj eblaj kretenaĵoj.
#000086
Ĉu ne estus simple forigi, kiel petite, vian antaŭan ofendan profilbildon, Leon, kaj tiel daŭre uzi vian veran nomon, ol krei novan konton kaj ataki malantaŭ kaŝnomo?
#000088
Gratulon pro via grava laboro en Esperantujo.
#000089
mi gratulas pro via jubileo kaj dankas pro via persista laboro! Mi trovas Liberan Folion ege utila informilo pri faktoj kaj opinioj. Laŭ mi ĝi ne nur ekzistu por balanci mankojn de UEA, sed por tutĝenerale disvastigi temojn kaj debatojn, kiuj aktualas en nia komunumo kaj kiuj, ĉu ne, nian komunumon grandparte konsistigas.
#000090
Simile kiel Klaus mi gratulas kaj dankas al Libera Folio. Vi estas unu el la lastaj fadenoj, kiuj ligas min kun Esperanto. Estas ankorau kelkaj poemoj kaj prozajhoj kaj iom da rememoroj pri la gejunuloj, kun kiuj mi Esperantumis antau 40-30 jaroj!
#000091
Ni petis komentojn de pluraj konataj esperantistoj, kaj kelkaj venis kiam la artikolo jam estis verkita. Jen unu el ili:
#000092
Libera Folio estas nemankebla sendependa fonto de informoj pri la Esperanto-movado. LF raportas pri temoj ignoritaj de ĉiuj aliaj E-eldonaĵoj. Movadaj organoj ne volas raporti memkritike pri si mem, ne volas travideble paroli pri gravaj decidoj, kaj ne volas diskuti gravajn temojn en Esperanto-politiko. Kiu raportus pri la fakto ke REU subtenas la neprovokitan militon kontraŭ Ukrainujo, se ne LF? Esperantistoj bezonas scii tion, kaj la komentejoj de LF estas grava loko por diskuti gravajn aktualajn temojn.
#000093
Miaopinie Libera Folio estas grava forumo en kiu oni povas legi senpartiajn, sendependajn, kaj politike nekorektajn foje, opiniojn pri la Esperanto-movado, kun la intenco plibonigi ĝin.
#000094
Mi pensas ke Libera Folio estas utila por ekkoni skandalajn onidirojn. Ĝi estas la skandalmema revuo de nia movado. Ĉi tie multaj oldaj emerituloj kaj senfaruloj povas plendi kontraŭ junuloj de TEJO kaj kontraŭ aliaj maljunuloj, kiu daŭre laboras en UEA.
#000096
Nu, mi jam skribis, ke prizorgata de UEA retejo Esperanto. net, kiu devus servi kiel “alteriĝa paĝo” kaj provizi informon pri Esperanto al homoj, kiuj unuafoje eksciis pri ĝi, estas farita vere fuŝe. Mi esploris ties paĝon “Libroj en Esperanto” en ok lingvaj versioj (en angla, franca, germana, nederlanda, itala, hispana, portugala, rusa). Ili donas ligilojn al kvar ekzemploj de Esperanta literaturo:
#000097
1) Kurso “La teorio Nakamura” ĉe Lernu. Tamen la ligiloj en preskaŭ ĉiuj versioj gvidas al la ĉefa paĝo de Lernu, kaj nur en la ruslingva — al la paĝo de la kurso (kiun oni, tamen, ne povas malfermi sen registriĝo).
#000098
2) “Gerda malaperis”. En preskaŭ ĉiuj versioj ligiloj gvidas al paĝoj, konservitaj en la Interreta Arkivo (ĉu efektive oni ne povis trovi ĉi verkon aliloke?), kaj nur en la franclingva — al reta kurso surbaze de la libro.
#000099
3) “Fajron sentas min interne”. Ĉiuj ligiloj gvidas al la teksto laŭ la ^-sistemo.(!) Kion devas pensi homo, nenion scianta pri la lingvo, kiam li ekvidos tion?
#000100
4) “Vojaĝo en Esperanto-lando”. Ĉiuj ligiloj ne funkcias pro nekorekta adreso. (!)
#000101
Kaj la paĝo en la germanlingva versio restas netradukita. (!)
#000102
Mi nur povas diri, ke se oni tiel laboras por Esperanto, do prefere oni tute ne laboru. Kun tiaj amikoj nia lingvo vere bezonas neniujn malamikojn.
#000103
Mi rigardis iomete al la hungara kaj la hebrea versioj.
Mi trovis jenan informon sube (en Esperanto, en la hungara versio):
#000104
Kompreneble la pimulto de la ligiloj estas ne atingeblaj – aŭ bezonas permeson aŭ entute ne troveblaj. Aliaj – montras tre malnovan materialon.
#000106
Jes, granda parto da lingvaj versioj restas neĝisdatigita ekde tempo, kiam UEA ekadministris la retejon.
#000107
1.1.1. Baza informado. Atingi, ke ĉiu homo kun baza klereco (ekz. ĝis la 7a klaso en lernejo) sciu kernajn faktojn pri Esperanto kaj havu aliron al pli detalaj kaj aktualaj informoj en sia(j) lingvo(j) de kleriĝo.
#000111
Kaj en la realo ni vidas, ke instrumento, kiu en la cifereca epoko estas ege grava por informi pri Esperanto, troviĝas en tute nekontentiga stato kaj oni evidente neglektas ĝin. Kian do impreson mi povas havi pri ĉi tiu organizo? Kaj ĉu mi emos doni mian monon al ĝi? Pri ĉiuj niaj problemoj kulpas neniu, krom ni mem. Ankoraŭ neniam estis tempo tiom favora al Esperanto, kiel la nuna, tamen la movado sukcesas plu kaj plu preteriri eblojn, kiujn ĝi povus havi. Se nenion ŝanĝi ĉi-terene, ni estos en “akuta krizo” ne dudek jarojn, sed ĉiam.
#000112
Kion atendi de fuŝasocio, kiu sidante sur monego sukcesis detrui sian Centran Oficejon kaj post 10 jaroj eĉ ne sukcesas aperigi sian propran retpaĝaron?
#000113
Prezidantoj Charters kaj Maia estas la plej grandaj detruantoj iam ajn en la historio de la E-movado.
#000114
Esperanto urĝe bezonas pli dignan internacian reprezentanto.
#000115
Mi promesis skribi komenton okaze de la 20-jariĝo de Libera Folio sed malsukcesis plenumi la aferon ĝustatempe... Eble tamen mi ne atendu ĝis la venontjara, samdata festo.
#000117
En mia propra E-vivo, LF ludis gravan rolon. Mi resumus unufraze mian sperton dirante ke danke al LF mi malkovris ke tamen estas vivo preter la kutima tedo. En tiu ĉi organo mi povis partopreni en veraj diskutoj, kio siavice kondukis al persona konatiĝo kun homoj diverskiale interesaj al mi. Mi ekz. memoras ke per serio de demandoj okaze de kandidatiĝo por la Komitato de UEA, mi havis la ŝancon prezenti ideojn kaj mensajn imagojn (realisme bombastajn, haha) kiujn mi tiutempe ankoraŭ havis pri la afero Esperanto. Jam tiam, antaŭ pluraj jaroj, mi menciis kun miro la absolutan inertecon de la Komitato (kio lastatempe iĝis eĉ la temo de aparta artikolo)
#000118
Ie en mia arĥivo kuŝas papera, porinforma versio kiun ni kelkaj simpatiantoj de LF disdonis dum la UK en Vilno, Litovio (2005). Efektive, jam frue mi iĝis entuziasma pri LF tial ke, kiel jam iuj aliaj menciis ĉi tie, ĝia kritika, honesta alrigardo estis vere bezonata en nia marĝena mondeto.
#000119
Intertempe mi maljuniĝis, iĝis pli skeptika pri ĉio, eĉ pri LF mem. Sed mi daŭre aprezas ĝin. Gratulon kaj dankon.
#000120
Kiel kurdlingvaj dividoj malhelpas aliron al informojRusiaj diplomatoj reagas al nova lingvoleĝo en Kirgizio, revenigante kolonian pasinteconTiuj fotoj montras la historion de la ‘rusaj dometoj’ en Havano, Kubo
#000124