Plenplenas ĉiu literaturo je "viperaj" familioj,
#000003
La lingvo kaj la stilo de Nemere estas konataj: kiel kutime
sekaj kaj rapidaj. Iomete ĝenas iu vortfarado pere de streketo -
ne nova por la aŭtoro - ekzemple: sidis-kuŝis, kiun eble
oni povus samefike diri kuŝsidis.
#000012
El ĉiuj verkoj de Nemere mi konsideras ĉi libron la
malplej leginda. Kolofone oni mencias "respondecan
redaktoron" Ŝevĉenko. Estus interese ekscii, pri kia
#000024
Mi malŝaltis la televidilon, iris ĉe mian librobretaron kaj
el inter dudeko da esperantaj libroj, kiujn Nemere verkis inter
la 1981a kaj 2002a mi elektis unu por ĝin relegi malrapide, por
ĝin pritaksi senantaŭjuĝe. Mi elektis la libron kiu, laŭ miaj
kriterioj eble eksmodaj, pleje similis al "konsumsocia
libro", krimromanon titolitan Nesto de viperoj. La
libron eldonis Impeto, en MOSKVO, en 1994, kvin jarojn post la
#000029
Nemere sprite atakadas la histeriajn kampanjojn de la
konsumsocio kontraŭ naturaj odoroj per metodo ekspresionisma
konsistanta en karikatura rakonto pri minoraj aspektoj de
#000033
Neniu beletra priskribo pri amoro en la libro, memkompreneble,
la scenejo ja estas en ia protektorato de tio kion Peter BROWNE
nomas "Granda Baspio", tie kie regas baspaj moroj. Sed
sen la hontinda, kaŝenda kaj danĝera seksa agado nenio, eĉ ne
krimo, povas okazi. La fumekrano antaŭ la okuloj de bonfidaj
legantoj estas ĝuste la konviko, ke la motivo de iu ajn murdo
devas esti seksala aŭ monala. Do, en la libro, temas pri amoro
#000036
Se en tiel mallonga (nur 180-paĝa) romano mi povas trovi tiel
rapide temojn tiel interesajn, ekster la intereso de la atendita
krimenigmo mem, ĉu mi ne rajtas supozi ke la verko havas
literaturan valoron? Fakte, Nesto de viperoj estas leginda
eĉ fare de tiuj, kiujn krimenigmoj ne interesas.
#000042