Pulpaj magazinoj aŭ Pulp Fiction (ofte referita ĉar " la pulpigas ") estis nekostaj fikciorevuoj kiuj estis publikigitaj de 1896 ĝis la 1950-aj jaroj.
La esprimo pulpo venas de la malmultekosta lignopulp papero sur kiu la revuoj estis presitaj.
En kontrasto, revuoj presitaj en pli alta kvalitpapero estis nomitaj "porvirinaj revuoj" aŭ "tavoletoj".
La tipa pulpa magazino havis 128 paĝojn;
ĝi estis 7 colojn (18 cm) larĝa je 10 coloj (25 cm) alta, kaj 0.5 colojn (1.3 cm) dika, kun ĉifonaj, netondumitaj randoj.
#000001
La pulpigas kaŭzis la esprimo trivialfikcio en referenco averaĝan, malaltkvalitan literaturon.
Pulpigas estis la posteuloj al la knaloromanoj, tujromanoj, kaj mallong-fikciaj revuoj de la 19-a jarcento.
Kvankam multaj respektataj verkistoj skribis Kvankam pulpigas, la revuoj estis plej konataj por sia sensacia, eluza, kaj sensacia temo.
Moderna superheroo kiun komiksoj foje estas konsideritaj posteuloj de "heroo pulpigas";
pulpaj magazinoj kiuj ofte havis ilustritajn roman-longajn rakontojn de heroaj karakteroj, kiel ekzemple La Ombro, Doc Savage, kaj La Fantomo-Detektivo.
#000002
La unua "pulpo" estis la reorganizita Argosy Magazine de Frank Munsey de 1896, kun proksimume 135,000 vortoj (192 paĝoj) per temo, en trivialpapero kun netondumitaj randoj, kaj neniuj ilustraĵoj, eĉ sur la kovro.
La vaporfunkcia presilo estis en ĝeneraligita uzo por iom da tempo, ebligante la ekprosperon en tujromanoj;
antaŭ Munsey, aliflanke, neniu kombinis malmultekostan presantan, malmultekostan paperon kaj malmultekostajn verkintojn en pakaĵo kiu disponigis pageblan distron al junaj laboristaraj homoj.
En ses jaroj Argosy iris de kelkaj mil kopioj je monato al pli ol duona miliono.
#000004
Kvankam pulpaj magazinoj estis ĉefe amerika fenomeno, ekzistis ankaŭ kelkaj britaj pulpaj magazinoj publikigitaj inter la edvarda epoko kaj 2-a Mondmilito.
Fama UK pulpigas inkluditan Pall Mall Magazine , La Romano-Revuon, Cassell's Magazine , The Story-Teller , La Suverenan Revuon, Hutchinson's aventurrakonton kaj Hutchinson's mistero-rakonton.
La germana fantazirevuo Der Orchideengarten havis similan formaton al amerikaj pulpaj magazinoj, en tio ĝi estis presita en malglata trivialpapero kaj peze ilustrita.
#000007
Dum la Dua Mondmilito papermalabundoj havis gravan efikon al trivialproduktado, komencante stabilan pliiĝon je kostoj kaj la malkresko de la pulpigas.
Komenciĝante kun Ellery Queen's Mystery Magazine en 1941, pulpaj magazinoj komencis ŝanĝi al komisiongrandeco;
pli malgrandaj, pli dikaj revuoj.
En 1949, Street & Smith fermis la plej multajn el iliaj pulpaj magazinoj por moviĝi luksa kaj produkti tavoletojn.
#000008
La pulpformato malkreskis de altiĝantaj elspezoj, sed eĉ pli pro la peza konkurado de komiksoj, televido, kaj la poŝlibroromano.
En pli riĉa postmilita Ameriko, la prezinterspaco komparita kun ŝikaj revuoj estis multe malpli signifa.
En la 1950-aj jaroj, la aventur revuoj de viroj komencis anstataŭigi la pulpon.
#000009
La likvidado de la American News Company, tiam la primara distribuisto de pulpaj magazinoj, (1957) foje estis prenita kiel markado de la fino de la "pulpepoko";
antaŭ tiu dato, multaj el la famaj pulpoj de la antaŭa generacio, inkluzive de Black Mask, The Shadow, Doc Savage, kaj Weird Tales, estis malfunkciaj.
Preskaŭ ĉiuj la malmultaj restantaj pulpaj magazinoj estas sciencfikcio aŭ mister revuoj nun en formatoj similaj al " komisiongrandeco ", kiel ekzemple Analog Science Fiction and Fact kaj Ellery Queen's Mystery Magazine .
La formato daŭre estas en uzo por kelkaj detalemaj serialoj, kiel la germana sciencfikcio semajna Perry Rhodan (pli ol 2,650 temoj aktuale en 2012).
#000010
Dum la kurso de ilia evoluo, ekzistis enorma nombro da pulpamagazinaj titoloj;
Harry Steeger de Populara Eldonaĵoj asertis ke lia firmao sole publikigis super 300, kaj ĉe ilia pinto ili publikigis 42 titolojn je monato.
Multaj titoloj kompreneble pluvivis nur nelonge.
Dum la plej popularaj titoloj estis ĉiumonataj, multaj estis dumonataj kaj kelkaj estis kvaronjaraj.
#000011
La kolapso de la pulpindustrio ŝanĝis la pejzaĝon de eldonado ĉar pulpigas estis la ununura plej granda vendellasejo por noveloj.
Kombinite kun la malkresko en ŝika revuaj fikciomerkatoj, verkistoj provantaj apogi sin kreante fikcion ŝanĝis al romanoj kaj libro-longaj antologioj de pli mallongaj pecoj.
#000012
Pulpaj magazinoj ofte enhavis vastan gamon de ĝenrofikcio, inkluzive de, sed ne limigita al,
#000013
hororo / okulto (inkluzive de " stranga minaco ")
Vakeraj filmoj (ankaŭ vidas ŝilingon okcidenta);
la Kolorado artisto Arthur Roy Mitchell estas precipe konata pro siaj skizoj de la kovroj de tiaj okcidentaj revuoj.
#000014
La Sovaĝa okcidento estis ĉefa ĝenro de frua turno de la 20-a-jarcentaj romanoj same kiel pli postaj pulpaj magazinoj, kaj daŭris plej longe de ĉiuj tradiciaj pulpoj.
Laŭ multaj manieroj, la pli posta de la aventuro de viroj "la sŭeats") estis la anstataŭigo pulpigas.
#000015
Multaj klasika sciencfikcio kaj krimromanoj estis origine seriigitaj en pulpaj magazinoj kiel ekzemple Weird Tales , Amazing Stories , kaj Black Mask .
#000016
Dum la plimulto de pulpaj magazinoj estis antologiotitoloj havantaj multajn malsamajn verkintojn, karakterojn kaj valorojn, kelkaj el la plej eltenemaj revuoj estis tiuj kiuj havis ununuran oftan figuron.
Tiuj ofte estis referitaj ĉar "heroo pulpigas" ĉar la ofta figuro preskaŭ estis ĉiam pli-ol-vivgranda heroo en la muldilo da Doc Savage aŭ La Ombro.
#000017
Popularaj pulpkarakteroj kiuj elstarigita en siaj propraj revuoj:
#000018
Popularaj pulpkarakteroj kiuj aperis en antologiotitoloj kiel ekzemple Ĉia-rakonto aŭ Weird Tales :
#000019
Poste pulpigas komencis havi internajn ilustraĵojn, prezentante elementojn de la rakontoj.
La desegnaĵoj estis presitaj en nigra inko en la sama kremkolora papero utiligita por la teksto, kaj devis uzi specifajn teknikojn por eviti makuligon sur la kruda teksturo de la malmultekosta pulpo.
Tiel, fajnaj linioj kaj peza detalo estis kutime ne opcio.
Haĉado estis per kruchaĉado de aŭ pointilismo, kaj eĉ tio devis esti limigita kaj kruda.
Kutime la arto estis nigraj linioj sur la fono de la papero, sed Finlay kaj kelkaj aliaj faris iun laboron kiu estis ĉefe blankaj linioj kontraŭ grandaj malhelaj areoj.
#000021
Alia maniero pulpigas tenitajn kostojn malsupren estis per pagado de verkintoj malpli ol aliaj merkatoj;
tiel multaj eminentaj verkintoj komencis eksteren en la pulpigas antaŭ ol ili estis sufiĉe sukcesaj por vendi al superul-pagantaj merkatoj, kaj simile, bonkonataj verkintoj kies karieroj malŝvelis aŭ kiu deziris kelkajn rapidajn dolarojn povis fortigi sian enspezon kun vendo supre pulpigas.
Plie, kelkaj el la pli frue pulpigas petitajn rakontojn de amatoroj kiuj estis tre feliĉaj vidi siajn vortojn en presaĵo kaj povus tiel esti pagitaj ĵetonkvantoj.
#000022
Ekzistis ankaŭ karieraj pulpverkistoj, kapabla je montriĝado de enormaj kvantoj de prozo sur stabila bazo, ofte kun la helpo de diktaĵo al stenografistoj, maŝinoj aŭ tajpistoj.
Antaŭ ol li iĝis romanverkisto, Upton Sinclair turnis almenaŭ 8,000 vortojn je tago sep tagojn semajne ĉar la pulpigas, konservi du stenografistojn plene utiligis.
Pulpigas ofte havus iliajn verkintojn uzas multoblajn plumnomojn tiel ke ili povis utiligi multoblajn rakontojn de la sama persono en unu temo, aŭ utiligi la rakontojn de antaŭfiksita verkinto en tri aŭ pli da sinsekvaj temoj, dum daŭre ŝajnante esti variiginta enhavon.
Unu avantaĝo pulpigas provizis al verkintoj estis ke ili pagis sur akcepto por materialo anstataŭe de en publikigo;
ĉar rakonto eble estos akceptita monatojn aŭ eĉ jarojn antaŭ publikigo, al laboraktiva verkisto tio estis decida diferenco en spezfluo.
#000023
Bonkonataj verkintoj kiuj skribis ĉar pulpigas inkludi:
#000025
Sinclair Lewis, unua amerika gajninto da la Nobelpremio en Literaturo, laboris kiel redaktisto por Adventure , skribante plenigaĵparagrafojn (mallongaj faktoj aŭ amuzante anekdotojn dizajnitajn por plenigi malgrandajn interspacojn en modelkoncepto), reklamante kopion kaj kelkajn rakontojn.
#000026
La esprimo trivial fikcio ankaŭ povas rilati al amasmerkatbroŝuritaĵoj ekde la 1950-aj jaroj.
La Browne Popola Kulturo-Biblioteko-Novaĵo notis:
#000028
Post la jaro 2000, pluraj malgrandaj sendependaj eldonistoj publikigis revuojn kiuj publikigis mallongan fikcion, aŭ novelojn aŭ roman-longajn prezentojn, en la tradicio de la pulpaj magazinoj de la frua 20-a jarcento.
Tiuj inkludis Blood 'N Thunder, High Adventure kaj mallongdaŭran revuon kiuj revivigis la titolon Argosy.
Tiuj specialistpublikaĵoj, presitaj en limigitaj prestaskoj, estis pinte ne presitaj en la fragila, alt-acida lignopulppapero de la malnovaj publikaĵoj kaj ne estis amasmerkatpublikaĵoj laŭcela ĉe larĝa spektantaro.
En 2004, Lost Continent Library publikigis Secret of the Amazon Queen (Sekreto de la Amazona Reĝino) de E.A. Guest, ilia unua kontribuo al "New Pulp Era", havante la markostampojn de trivialfikcio por nuntempaj maturaj legantoj: perforto, hororo kaj sekso.
E.A. Guest estis komparita kun miksaĵo da pulpepokikono Talbot Mundy kaj Stephen King fare de real-viva esploristo David Hatcher Childress.
#000033
En 2002, la deka temo de McSweeney's Quarterly estis gasto redaktita fare de Michael Chabon.
Publikigita kiel McSweeney's Mammoth Treasury of Thrilling Tales (La Giganta Fisko de Ekscita Asizanstataŭantnomumo de mcSŭeney), ĝi estas kolekto de "trivialfikcio-" rakontoj skribitaj fare de tiaj nunaj bonkonataj verkintoj kiel Stephen King, Nick Hornby, Aimee Bender kaj Dave Eggers.
Klarigante lian vizion por la projekto, Chabon skribis en la enkonduko, "mi opinias ke ni forgesis kiom multe da amuzolegaĵo novelo povas esti, kaj mi esperas ke se nenio alia, tiu fisko iras iom da malgranda distanco direkte al memorigado de ni pri tio perdita sed fundamenta vero."
#000034
La skota eldonisto DC Thomson publikigas "My Weekly Compact Novel" ĉiun semajnon.
Ĝi estas laŭlitere trivialromano, kvankam ĝi ne falas en la malmol-angulhavan ĝenron plej rilata al trivialfikcio.
#000035
La pulpaj magazinoj (aŭ mallongige pulpoj) estis, dum la unua duono de la 20-a jarcento en Usono, malmultekostaj revuoj, aperigante novelojn aŭ mallongajn romanojn, celante popolan legantaron.
#000043
Pliofte monate eldonataj, tiuj revuoj aperigis rakontojn de krimliteraturo, amo, aventuro, kaj ĉefe hororo, fantasto, sciencfikcio...
#000044
Ilia nomo (el la angla Pulp magazines) venas de la fakto, ke ili estis presitaj sur malbonkvalita papero el kruda pulpo de ligno, permesante malaltan prezon: ĝenerale 10 al 25 cendoj.
#000045
La pulpaj magazinoj estis ankaŭ famaj pro iliaj multkoloraj kovertoj, kun okulaltiraj bildoj (ĝenerale, knabinoj malmulte vestitaj, kiujn muskolaj junaj viroj klopodas savi el iu horora danĝero).
#000046
Preskaŭ ĉiuj usonaj sciencfikciaj verkistoj de la unua duono de la 20-a jarcento komence aperigis iliajn verkojn en pulpaj magazinoj, kaj multe da nun famaj sciencfikciaj romanoj aperis sub formo de felietono en tiaj magazinoj.
#000047
Malgraŭ iliaj popolaraj prosperoj, la pulpoj velkis en la 50-aj jaroj pro la konkurenco de la bildliteraturo kaj de la televido, kaj pro la plialtiĝo de la prezo de la papero.
#000048
france Pulpoj kaj usonaj magazinoj (el "Collector showcase")
#000049