Auteur: István NemereType: romansDisponibilité: En stockPrix: €9.90Année de publication: 2000Forme: libro kudre binditaDescription: Reeldono de scienc-fikcia romano: En brile bela futuro tamen ekzistas subtere
fermita urbo, Klaŭstropolis, en kiu regas strange praaj kutimoj. István Nemere verkas en du
lingvoj, en Esperanto kaj en la hungara. Li estas fame konata aŭtoro en Hungario.Specimen: - Ili malaperis, senspure. Kaj ĉiam nokte. Onidire iuj alvenis por ilin forkonduki.
- Anĝeloj. Anĝeloj en brilaj vestoj, altstaturaj, malmultparolaj. Oni diris, ke ili similis al ni,
tamen ili estis iom aliaj. Noktahore ili alvenis al domo, laŭte kriis la nomon de iu homo -
ĉiam precize ili konis la nomon - kaj forkondukis lin aŭ ŝin. Neniam tiuj revenis. Samtiel
#000000
Kiel ekscita aventuro kaj modere pensiga distraĵo La
fermita urbo apartenas al la pli sukcesa duono de verkoj Nemereaj.
#000005
Literaturesploristoj diras, kaj verŝajne ili pravas, ke la angla SF-literaturo komenciĝis ekde J.Swift, la franca  ekde Jules Verne. En la historio de la hungara literaturo ne estis klasikuloj kiel tiuj. Ne estis klasikuloj ankaŭ en la e-ta literaturo. (sen dubo klasikulo estas S.Szathmári, sed li mem ne konsideris sian verkadon sciencfikcia). Do, Nemere ne havis antaŭulojn, ne havis skolon, kaj La fermitan urbon ni rajtas konsideri noviganta verko.
#000006
Kvankam la enhavo de tiu verko ne estas komplika, estas sufiĉe simpla, komprenebla kaj interesa eĉ por pli aĝaj lernejanoj, tutegale la libro ne estas porinfana.
#000007
La procedo okazas en fora estonto, en la 26a jarcento. La jarcento estas al ni jam sufiĉe bone konata. Verŝajne pli ol duono da monda SF okupiĝas pri estonto. La okcidentaj pseŭdoliteraturistoj desegnas militojn inter mondoj kie estas uzata superarmilaro pro kiu malaperas tutaj planedoj, la spaco, tempo kaj ĉio alia kio kapablas malaperi kaj detruiĝi. Ni konas ankaŭ aliajn variantojn de estonto far niaj sentalentuloj ekz-e bildon de dolĉa komunismo, kie ne ekzistas mono, ĉiu rajtas havi po dek luksaj kostumoj, kaj pro enuo elpensas al si diversajn fantastikajn amuzojn.
#000008
Ni konas.sociojn, kiuj pretendis je perfekteco de sia organizo. Estis antikva Grekujo kaj la Roma Regno. Liberaj homoj tie okupiĝis pri artoj, sciencoj, filozofio  ĉio estis bela, sed nur por ili. Krom la liberuloj estis ankaŭ sklavoj. Nun la usona propagando kriegas pri perfekteco de sia socio kaj vivmodo. Sed por kompreni kiel profunde ĝi eraras, sufiĉas mencii nur kelkajn malglorajn makulojn el la fizionomio de tiu ĉi socio: Hiroŝima, Vjetnamio, Ĝ.Kenedi, M.L.King, malriĉuloj, senlaboruloj...
#000010
En la romano de I.Nemere ni vidas mondon, en kiu estas feliĉaj (aŭ almenaŭ havas ĉion por esti feliĉaj) dek miliardoj da homoj. Ŝajne, nur ĉirkaŭ mil krimuloj vivas ne tiel, kiel ĉiuj, kaj ili devus maltrankviligi neniun  krimuloj ne indas alian vivon. Sed la aŭtoro, kiu estas nun per sia animo tie, en la 26a jarcento, sendas sian heroon al mortminaca danĝero, ke li forigu eĉ tiun ĉi negrandan maljustecon, ke eĉ tiuj malfeliĉuloj, unu el dek milionoj, povu feliĉiĝi.
#000011
Jes, eble al ni tio nun estas malfacile kredebla, sed ankaŭ post ses jarcentoj en la mondo estos krimuloj, fiaferistoj, simple nehonestaj uloj, kaj nobla homo devos riski la propran vivon en la lukto kontraŭ ili, kiel faris Mark Bellor.
#000012
c) Pri aliaj misuzoj: El ĉiuj ceteraj nefacile
tipigeblaj, mi elektos, unue, jenan ekzemplon: "Ĝis la
Princo ne ekparolis, la aliaj ne rajtis kaj ne kuraĝis eligi eĉ
voĉon." Ĉi tie komentindas, ke, laŭ PIV
#000025
"Oni ne uzu ĝis kun negacio en la senco 'tiel
longe, kiel...' , ĉar nefaro de ago ĉiam supozigas
#000026
daŭron. Oni do diru kun Zamenhof: mi ne kredis al la
diroj, ĝis mi venis kaj miaj okuloj ekvidis, sed ne kun Kabe: mi
ne kredos al miaj vortoj, ĝis vi ne donos pruvojn (= dum vi ne
donos...; tiel longe, kiel vi ne donos...)."
#000027
La fina rezulto de La fermita urbo, kiel ofte ĉe
Nemere, evidentigas metiismon, istan lerton pri kunfadenado de
subintrigoj, pri manipulado de diverso, komplekso, pluro,
kvanto... - situacia, rolula - kaj palpeblan kinematografiecon de
multaj el la proponitaj rakontbildoj, nome kvalitojn normalajn
ĉe ajna profesie ellaborita romano kaj eksterordinarajn en la
#000031
Resume, La fermita urbo bonas, kadre de
Esperantujo elstaras, kaj ĝia eventuala elesperantigo ofertus al
etnolingvaj legantoj unu plian eblon amuziĝi per interesa
teksto, kiu verŝajne ne senmortigus la nomon de la aŭtoro sed
ĝin, eble, farus enkapiginda. Bele, ĉu ne?
#000032