«“Komence estis la sento”, tiel oni devus komenci la historion de Esperanto. Vi ja scias, ke la sento naskis la lingvon <...>. Lingvo kaj sento, jen estas Esperanto». Ĉi tiaj trafaj kaj oraj vortoj de Kalocsay iĝis la mot(iv)o kaj la (t)emo de la 72a Hispana Esperanto-Kongreso, okazinta en Zaragozo la 3–5an de majo. Aliĝis pli multaj kongresanoj ol ĉe la lastaj hispanaj kongresoj: 104 el diversaj hispanaj regionoj kaj eksterlandanoj (ĉefe francoj), kiuj travivis emociajn momentojn.
Pri la organizado respondecis la asocio Frateco kies nomo jam sugestas solidaran senton. La organizantoj klopodis ebligi kiel eble plej agrablan “ujon”, por ke la eno (alportoj de program-kontribuantoj kaj de kongresanoj) estus ĝue memorinda...
#000001
En nur tri tagoj enestis densa kaj intensa programo. Tamen, eĉ estis tempo por du kongresaj malfermoj: vendrede nesolena malfermo kun amuza bombon-ĵetado, salutado de sciencfikcia aŭtoritatulo kaj alkravatigo al la kara prezidanto de HEF; sabate solena malfermo kun interveno de Emilio Gastón (kies familio aperas brile en la historio de esperanto en Aragono) kaj piano-interpreto kaj kantado de La Espero.
#000003
Antonio Marco Botella, juna veterano (92-jara), kiu verkis multe da libroj pri historio de Esperanto kaj beletro, prelegis pri poezio kaj pri Donkiĥoto omaĝe al ties tradukinto Fernando de Diego. La omaĝinto ankaŭ iĝis omaĝito, ricevinte aplaŭdon pro la dumviva dediĉo al esperanto. Miguel Fernández emociis ĉiujn per sia arto kaj elokvento: dum la kongresa bankedo li donacis aŭskultan deserton omaĝe al Eduardo Larrouy, ĉarma vigla esperantisto kun 100 jaroj de viveco. Aliaj prelegistoj estis aparte brilaj kaj spritaj: Jorge Camacho, Abel Montagut, Antonio Valén kaj José Salguero (Kani).
#000004
Demonstraj versioj de “La Ondo”
#000010