Verkinto: Trevor SteeleSpeco: bitlibro, originala verko, romano, Stafeto, FELHaveblo: En stokoPrezo: €6.00Aliaj formoj/eldonoj: nova libro €10.20, ePub €6.00, PDF €6.00Priskribo: La viro, kiun ni konas nun kiel „sankta Paŭlo”, estis unu el la plej influaj homoj de la tuta homara historio. Pli ol unu historiisto diris, pli-malpli, ke eblas imagi kristanismon sen Jesuo - sed ne sen Paŭlo. Alivorte, la vera fondinto de kristanismo estis Paŭlo.
Liaj propraj skribaĵoj kaj la vortoj de tiutempuloj donas bildon de Paŭlo: kuraĝa, persistema, kverelema, karisma, kaj absolute konvinkita pri sia misio, eĉ se li devis batali kontraŭ demonoj, reĝoj, kaj la tiamaj estroj de la Jesuo-movado.
Tamen, fine de la vivo Paŭlo preskaŭ desperis: ĉu lia vivo estis fiaska? Li ne povis antaŭvidi, ĝis kioma grado li mem muldos la estontan vivon de la Romia Imperio kaj poste la tuta mondo.Senpaga provlibro: ePub elŝuti, Kindle8 elŝuti, PDF elŝutiStafeto n-ro: 43Recenzo: De Gerrit Berveling: Leginda romano pri la ekesto de KristanismoDe Anna Löwenstein: Manko de homa varmoDe Trevor Steele: Prelego pri „Paulus fondinto” Pritakso: Aldoni mian pritakson
#000000
Leginda romano pri la ekesto de Kristanismo
#000002
Antaŭ nelonge mi legis tre ampleksan studaĵon de la usona aŭtoro Tom Wright
Paul: a Biography (Paulus: Biografio). Li estas teologo, kiu aperigis tutan serion da bibliaj komentarioj:
pri la nuraj leteroj de Paŭlo jam sep volumojn antaŭprepare al ĉi tiu biografio. Do
estus maljuste, detale prijuĝante kompari ambaŭ Paulus-librojn. Sed jenon mi nepre
tuj diru: kun granda plezuro kaj entuziasmo ambaŭ mi legis.
#000003
Trevor Steele prenis iel originalan aliron al ĉi tiu sia romano: Kvazaŭprologe li
meditas pri unu el la kernaj demandoj de nia homa vivo: Kial ni vivas? Kiel la mondo
komenciĝis? Ĉu iu dio aŭ dioj kreis la mondon? Se jes, kiam kaj kiamotive?
#000004
Sekvas skribaĵoj de pluraj homoj, ĉefe frukristanoj, preskaŭ ĉiuj kun klare juda origino,
sed ankaŭ de unu frato de Jeŝu [= Jesuo], kiu
ne aliĝis al la kristana movado. Grava baza temo de tiu ekiĝanta frua eklezio estas,
ĉu Paŭlon oni sekvu – aŭ male: ĉu ĝuste tiu Paŭlo grave difektis la mesaĝon de Jeŝu?
#000005
Min tuj ĉarmis la fakto, ke ĉi-libre oni renkontas aliajn personojn kun ties propra
aliro al la temo. Ŝimeon bar Josef, 90-jara frato de tiu Jeŝu ofte vagis tra la tuta
romia mondo, intertempe malligiĝis de siaj originaj radikoj – kaj tre kredinde pri ĉio babilas. Laŭ la percepto de tiu frato, Jeŝu havis efektive
du Diojn: tiun en li, kaj tiun en la sinagogaj rulaĵoj. Kaj tiujn li konsideras kontraŭaj
– „kaj la dua kuntrenis lin en la morton”. Kaj Paulus ne akceptas unu el tiuj kaj „la monstro en la rulaĵoj postulis lian morton.”
#000006
En la predikado de Paulus neniam oni aŭdas pri Jeŝu, kiel li vagis tra Galileo; tie
nur estas pri lia morto. „Nur la kadavro estas la temo de lia tuta predikado.”
#000007
Kompreneble, ankaŭ en sciencaj teologiaj verkoj tio regule enfokusiĝas; ĝi ja restas
unu el la enigmoj ĉirkaŭ ĉi granda apostolo.
#000008
La frato Ŝimeon bar Josef donas belan bildon pri la fruaj jaroj de Jeŝu. Post kiam
oni rakontis la morton de Stefano (kiun ofte oni nomas la Protomartiro de Kristanismo),
ĉe kies morto Saul – ankoraŭ ne Paulus – funkciis kiel atestanto, Ŝimeon plu rakontas pri la formiĝanta Movado; iel kiel eksterulo,
sed samtempe kvazaŭ ne-kunaginta atestinto. Tiun rolon mi tre ŝatas. Foje li eĉ komentas
pri la formiĝanta movado: „‚kristanoj’, grupo al kiu mia frato Jeŝu absolute ne aliĝus!”
#000009
La frato ĉeestis ankaŭ, kiam Saul-Paulus sin prezentis al la estraro de la formiĝanta
eklezio en Jerusalemo. Paulus kaj Petro kverelis. La faktoj estas konataj, sed ĉi
tie prezentiĝas pli persone, kvazaŭ oni ĉeestus. Jen la romanverkisto fakscia. Sekvas
la unuaj vojaĝoj de Paulus, roloj de kunvojaĝantoj, la dua vojaĝo kaj la tria ktp.
Tre leginda romano pri la ekesto de Kristanismo.
#000010
Kelkajn problemojn nepre mi malkaŝu al vi: plurfoje la aŭtoro mencias malarion, kaj
kompreneble tiun fifaman infektadon en la marĉoj apud Romo li povas mencii – eĉ
devis, ĉar ankaŭ pli frue, tempe de Cicerono, ĝi tie jam aktivis, ja mi eĉ akceptas, ke
tiun modernan vorton li uzas por ĝi, kvankam iel tio sonas anakronisme. Tamen, ke
en Egiptio li igas homojn manĝi maizon kaj transporti ĝin al Romo, dum efektive tio
nur multajn jarcentojn poste alvenis el Ameriko, estas pretervido iom bedaŭrinda.
#000011