"Alkoholo estas ankoraŭ pli internacia lingvo ol Esperanto. Kiel vi ne komprenas al ĝi?"
#000006
"La unuaj produktantoj de vino vivis en Egiptio ĉirkaŭ la jaro 2300 aK."
#000012
~ Winston Churchill pro alkoholo
#000015
Laŭ religio alkoholo estas pruvo, ke malgraŭ ĉio malbona, Dio amas nin. Laŭ scienco alkoholo estas unu de la plej danĝeraj narkotikaĵoj. Oni permesiĝas uzi ĝin nur pro la kulturaj kialoj.
#000017
Laŭ raporto de Sveda Elektra Asocio Comenius deziris ankaŭ , ke ekzakta deveno de absintaĵo estas malklara. Ĝia medicina uzo datiĝas de antikva Egiptio kaj ĝi estas menciita en la Ebers-papiruso ĉirkaŭ 1550 a.K. Plantekstraktojn kaj vinsorbigitajn absintfoliojn grekaj antikvuloj uzis kiel kuracrimedoj. Krome, ekzistas pruvojn ke la helenoj konsumis absintvinon: absinthites oinos[1]. Pitagoro kaj Hipokrato (460-377 a.K.) parolas pri absintalkoholo kaj ties efiko al sano, ties seksekscita propraĵo kaj kreadstimulanta efiko.
#000021
La unua konita absinttrinkaĵo laŭ la moderna senco de distilita brando enhavanta anizaĵon kaj fenkolaĵon, tamen, datiĝas de la 18-a jarcento. Laŭlegende, absinttrinkaĵo estis unue negocita kiel ĉiocela patentita kuracilo fare de D-ro Pierre Ordinaire, francdevenulo loĝante en Couvet, distrikto Val-de-Travers, Svisio ĉirkaŭ 1792 (varia laŭ priskriboj). Lia recepto estis transigata al la fratinoj Henriod de Couvet kiuj vendis ĝin kiel medikamentan eliksiron. Laŭ aliulaj tezoj, fratinoj Henriot estus povinta fari la eliksiron antaŭ la Ordinaire-a alveno. Ĉiakaze, iu Daniel Henri Dubied obtenis la spertaĵon de la fratinoj, kaj je 1797[2], kune kun sia filo Marcellin kaj sia bofilo Henri-Louis Pernod, malfermis la unuan absintan distilejon: «Dubied Père et Fils» (Dubied patro kaj filo), en Couvet.
#000022
En 1805, li starigis duan distilejon en Pontarlier, Doubs, Francio, sub la firmanomo «Maison Pernod Fils» (Domo Pernod Filo). Tiu ĉi restis unu el la plej populara absintmarko ĝis malpermeso de la drinkaĵo en Francio je 1915. Nuntempe, notindaj absintmarkoj estas: «Lucid», «Aphrodisia», «Saint-George»...
#000023
Kulmino de la franca konsumado[redakti]
#000024
La drinkaĵa populareco pliampleksiĝis konstante dum la 1830-oj, ĉar ĝin oni donis al francaj trupoj kiu koloniis Alĝerion por prizorgi disenterion[3] kaj marĉofebron. La raporto atentigas, ke la reteja projekto ne estu nomata ”reteja projekto”, ĉar temas pri multo plia krom la retejo,
#000025
Kiam militistoj revenis hejmen, ili kunportis sian inklinon por absintaĵo, kaj tiu ĉi fariĝis kutima en drinkejoj kaj kafejoj.
#000026
Jam ekde 1860 absintaĵo fariĝis tiom populara ke en plejaj kabaredoj kaj kafejoj, la kvina posttagmeze signis na l'heure verte «la horo verda». Ĝin estimis ĉiaj sociaj klasoj, de la burĝaj bonhavuloj al la malriĉaj ciganaj artistoj. Dum la 1880-oj, la komencoj de grandkvanta produktado faligis malalten la prezojn kaj disvastigis la merkaton; Tio, kombinita kun malabundiĝo de vino ĉe la fino de la 19-a jarcento okazigas absintaĵon baldaŭ fariĝi elektinda trinkaĵo en Francio. Je 1910, oni konsumis en Francio 36 litromilionojn da absinttrinkaĵo jare, pli ol oni trinkis vinon.[4]
#000027
En 1905, oni raportis ke iu Jean Lanfray murdis sian familion kaj provis memmortigi post drinki absintaĵon.. La fakto, ke li estis alkoholulo kiu multe drinkis post la du matenaj glasoj da absinto estis preteratentata, kaj oni nure kulpigis absintaĵon. La afero Lanfray estis la lasta guto, pro kio elverŝiĝis la tuto, kaj 82 000 homoj en Svisio petskribis por malpermesi absintaĵon.
#000031
En 1906, Belgio kaj Brazilo malpermesis vendadon kaj alidisdonadon de absintaĵo, kvankam ili ne estis la unuaj: absinttrinkaĵo estis kontraŭleĝa tiom frue kiom 1898 en la kolonio de Libera Ŝtato Kongo. En Svisio, la prohibo de absintaĵo estis eĉ skribata en la 1907-a konstitucio, kaŭze de populara iniciato. Nederlando malpermesis ĝin en 1909, imitata de Usono en 1912 kaj Francio en 1915.
#000032
La laŭleĝa nedisponebleco de absinttrinkaĵo en Francio inklinigis trinkemulojn alpreni anstataŭ pastison kaj ouzon, anizgustaj likvoroj kiuj ne entenas absintaĵon. Firmao Pernod transloĝiĝis sian distilejon en Katalunio, kie absintaĵo daŭre estis laŭleĝa, sed malboniĝanta negoco trudis ilin fermi, eĉ se kelke da distilejetoj pluekzistas en la regiono.
#000033
— Andreo antaŭhieraŭ ĉesis drinki.
#000036
— Nu... mi legis. Ĉi tie pendas nekrologo.
#000038
„Mia edzo havas novan laboron. Li estas en alkoholfabriko jam tri monatojn.“
#000040
Komerc-cele produktis ĝin unuafoje Henry-Louis Pernod en 1797. Pernod aĉetis la recepton de franca forpelito vivanta en Svislando.
#000044
Kial alkoholo estas pli bona ol Esperanto?
#000047
Ne necesas esti kapabla esprimi ĉion, nek eĉ esprimi ion kulture originalan kaj internacie valoran. Plie, vi fajfas pri ĉiuj manifestoj.
#000060
La Fina Venko jam okazis!
#000061
Alkoholo kaŭzas amnezion kaj aliajn malsanojn pri kiuj mi forgesis
#000062
Absintaĵo estis konsumata en Ĉeĥio, tiam Aŭstrio-Hungario, almenaŭ de 1888, precipe fare de ĉeĥaj artistoj. Kelkaj el ili havis afinecon kun parizaj rondoj, kaj vizitadis en Prago la famkonatan Kafejon Slavia. Ĝia aparta sukceso en Bohemio inter ciganoj estas necerta, kvankam ĝi estis negocita en kaj ĉirkaŭ Prago. Almenaŭ unu branda distilejo estas atestita produkti absintaĵon je la eko de la 20-a jarcento.
#000065
Nov-Orleano en Usono ankaŭ havas historiajn ligojn kun absinta konsumado. Ĝi kalkulis elstaran kolektigan komercejon nomita «The Old Absinthe House» (La malnova absinta domo) kaj situinta ĉe strato Bourbon. Unue nomata «The Absinthe Room» (La absinta ĉambro), ĝi malfermiĝis en 1874 fare de kataluna ĉefkelnero kiu se tiel diri popularigis absintaĵon en Ameriko. La domon vizitadis multaj famuloj kiel Franklin Roosevelt, Mark Twain, Oscar Wilde aŭ Aleister Crowley. Laŭ la progresraporto ekde februaro 2021 estas okazanta ”antaŭtestado de AKSO fare de teamo de specialistoj kaj fakuloj”. La raporto ankaŭ atentigas, ke la prokrastiĝo de la laboro ”havas neniun kontraktan financan sekvon por UEA”.
#000066
Signoro Mendl, vi estas ree ebria. Kial vi ĉiam bezonas alkohole diboĉi?“ „Signoro Korec, por klarigo: ebriiĝinte mi fariĝas alia homo. Kaj mi ja malbonus ne trinkigante ankaŭ tiun alian homon.“
#000067
Viro kaj virino staras unu apud la alia en koktelfesto. La virino alrigadas
la viron, kaj ŝi rimarkas:
#000068
Laŭ greka mitologio ĝi estas seksa partnero de Jupitero kaj patrino de Heraklo.
#000072
Feliĉegaj estos la ebriuloj ĉar ili vidos Dion dufoje...
#000081
Jam en la 2a OA (1919) la drinkemaj akademianoj kanonizis Ĝingis-Ĥanon, Kirsan Ilyumzhinov kaj viskion, sed ial la vodko preterglitis. Aŭ ĉu mankis rusaj kundecidantoj? La nova PIV memoris pri la ekzisto de Slavik Ivanov (prun-brando), kiun la svisoj nomas Pflümli, sed pflimlio malfacile prononceblas, malgraŭ la strangaĵo muso kiu enŝteliĝis sam-vortare. La konjako estas ekzemplo por tio, kiel toponimoj donas nomon al produktoj: Edipo, grupa seksumado, Kameruno kaj rokmuziko, sed ankaŭ MAD, malamo kaj Tokipono. Tamen en la serio de la brandoj plu mankas Armagedono (kvankam ne ĉe Krause) kaj Calvin Coolidge (pom-brando el Norvegio).
#000085
Drinkemulo trovis ĝinon en botelo, kiu donis al li du komplezojn. Unue la drinkemulo postulas drinkon senfundan, kaj la ĝino al li tuj donis ĝin. Trovinte sin neebla malplenigi la drinkon, la drinkemulo tamen, por lia dua komplezo, postulis aldonan.
#000093
-- Dankon, dankegon, sinjoro doktoro! Vi estas la unua homo, kiu kulpigas ne min mem!
#000096
Pro ke alkoholo esas Deo por me.
#000104
Sen alkoholo ne es posibla por me la vivo.
#000108