La rolo de mezkapabluloj en Esperanto-movado
#000030
La sola afero, kiun organizoj povas fari, estas helpi esperantistojn interkomuniki (kunvenoj, kongresoj, ktp) kaj riĉigi la kulturon (per skribaĵoj, tradukado, ktp).
#000051
Kongresoj estas ja la lasta afero kiun ankoraŭ nur organizoj povas okazigi.
#000056
Nu, multaj ne cedis ĝis nun. La plej perspektiva celgrupo por Esperanto nuntempe estas homoj, kiuj: 1) ne sufiĉe posedas aŭ tute ne posedas la anglan; 2) havas ajnan okupon (hobion, nekomercan agadon k.t.p.), pri kiu ili emus komunikiĝi kun samokupananoj el aliaj landoj. Kvanto da tiaj homoj ne estas malgranda, kvankam kutime ili estas malfacile observeblaj . Do al ili endas proponi Esperanton por establi facilan komunikadon inter si (tamen proponi ne kiel ideon, sed kiel tuj uzeblan ilon).
#000062
kaj venontjare, ni ĉiuj ĉion rekomencu!"
#000068
Daŭre estas Esperantistoj, kiuj deziras revigligi la glorajn tempojn aŭ persiste flegas la tradiciojn.
#000072
Hm, laŭ mi la celgrupo estas homoj, kiuj serĉas konatiĝi kaj amikiĝi kun homoj ekster sia aktuala lingva kadro kaj rilate al tio vojaĝi alilanden cele al malfermitaj homoj, kiuj etendas siajn subtenajn manojn kaj malfermas siajn pordojn.
Kompreneble oni povus provi subdividi tiun grupon. Kaj fakte mi mem eklernis Esperanton unue pro simpla scivolemo, la utileco por internaciaj kontaktoj montriĝis nur kelkajn monatojn poste.
#000076
Mi mem ne sentas min parto de iu celgrupo ekzistinta antaŭ mia eklerno de Esperanto. Eble pli bona demando estas, kiaj homoj rigardus la Esperantomovadon kiel sian rimedgrupon, se ili scius ke ĝi ekzistas?
#000098