Du poemoj de Clarence Bicknell
#000005
Atentu, ke en la Esperanta poezio eblas forigi la finan -o de la o-vortoj. (Tamen ne eblas forigi aliajn finaĵojn: -oj, -on, -a ktp.) En ĉi tiu poemo aperas mez’ anstataŭ mezo kaj jar’ anstataŭ jaro. Tiu forigo de la fina -o nomiĝas elizio. Alia formo de Esperanta elizio, kiu aperas en ĉi tiu poemo, estas de l’ anstataŭ de la.
#000008
Majstro de l’ ventega arto.
#000009
Kun la rozo kaj lilio.
#000011
elmigrinto: homo, kiu forlasis sian propran landon por transloĝiĝi en fremda lando.
flor-fraŭlino: knabino aŭ junulino, kiun en britaj vilaĝoj oni tradicie elektis la 1-an de majo kiel reĝinon de la monato majo.
glitistaro: aro da homoj, kiuj glitas per specialaj ŝuoj sur glaciiĝinta lago.
#000019
kruda: en natura stato antaŭ prilaborado, preparado aŭ kuirado; malĝentila, senkultura.
majstro: persono lerta kaj sperta en iu fako, arto aŭ manlaboro.
milda: ne akra por la sentoj; (pri vetero) varmeta.
rikolto: prenado de la fruktoj aŭ plantoj, kiujn oni kreskigis, por uzi aŭ vendi ilin.
#000020
sovaĝa: proksima al la naturo, ne hejmigita, akre impresanta la sentojn, kruela.
tombo: fosaĵo en la tero aŭ fermita dometo, en kiun oni metas mortinton; memoriga ŝtono starigita ĉe tia loko.
treme: movetante daŭre sian korpon pro malvarmo aŭ timo.
#000021