La filmindustrio aŭ kinoindustrio konsistas el la teknologiaj kaj komercaj institucioj de filmproduktado, t.e., filmoproduktadfirmaojn, filmstudiojn, kinematografion, animacion, filmoproduktadon, manuskriptverkadon, antaŭ-produktadon, postproduktadon, filmfestivalojn, distribuon;
kaj aktoroj, kinoreĝisoroj kaj alia filmteam personaro.
#000001
Kvankam la elspezo implikita en farado de filmoj preskaŭ tuj igis filmoproduktadon koncentriĝi sub la aŭspicioj de eltenado de produktentreprenoj.
Progresoj en pagebla filmo faranta ekipaĵon, kaj vastiĝo de ŝancoj akiri investkapitalon de ekster la filmindustrio mem, permesis al sendependa filmoproduktado evolui.
Holivudo estas la plej maljuna filmindustrio de la mondo [1] kaj la plej granda laŭ biletvendejgroco kaj nombro da ekranoj.
Laŭ spektantaro Bollywood estas plej observis per 3.2 miliardoj da spektantoj plejparte en Azio, kiel komparite kun Holivudo kiu havas 2.6 miliardojn da spektantoj.
#000002
Plej grandaj industrioj de nombro da filmoproduktadoj
Plej grandaj merkatoj proksime de biletvendejo
Plej grandaj merkatoj de nombro da agnoskoj
#000003
Apartaj de la centroj estas la lokoj kie filmoj estas filmitaj.
Pro laboro kaj infrastrukturkostoj, multaj filmoj estas produktitaj en landoj krom tiu en kiu la firmao kiu pagas por la filmo situas.
Ekzemple, multaj usonaj filmoj estas filmitaj en Kanado, multaj niĝeriaj filmoj estas filmitaj en Ganao, dum multaj hindaj filmoj estas filmitaj en la Amerikoj, Eŭropo, Singapuro ktp.
#000005
La plej frua dokumentita raporto pri ekspozicio de projekciitaj filmoj en Usono estis en junio 1894 en Richmond de Charles Francis Jenkins kiu igas usonan kinejon la plej frua kinejo en la tuta mondo.
Jenkins uzis sian Fantoskope por projekcii sian filmon antaŭ spektantaro de familio, amikoj kaj raportistoj.
La filmo havis vodevildanciston elfarantan Butterfly Dance.
Jenkins kaj lia nova partnero Thomas Armat modifis la Fantoskope por ekspozicioj en provizoraj teatroj ĉe la Kotono-Ŝtatoj-Ekspozicio en la aŭtuno de 1895.
La Fantoskope poste estis vendita al Thomas Alva Edison, kiu ŝanĝis la nomon de la projekciilo al Vitascope de Edison.
#000007
La kinejo de Niĝerio, ofte rilatis al neformale kiel Nollywood, estas la due plej granda filmindustrio, laŭ produktaĵo, kaj la tria plej granda, laŭ totalaj enspezoj generitaj.
Ĝia historio datas reen supre jam la malfrua 19-a jarcento kaj en la kolonian epokon en la frua 20-a jarcento.
La historio kaj evoluo de la niĝeria kinoindustrio foje estas ĝenerale konfidencaj en kvar ĉefaj epokoj: la Kolonia epoko, Ora epoko, filmetepoko kaj la emerĝanta Nova niĝeria kinejo.
#000011
Filmo kiel komunikilo unue alvenis Niĝerio en la malfrua 19-a jarcento, en la formo de kaŝobservotruospektado de filmaparatoj.
Tiuj baldaŭ estis anstataŭigitaj en frua 20-a jarcento per plibonigitaj filmekspoziciaparatoj, kun la unua aro de filmoj montritaj ĉe la Gantfaristo Memorial Halo en Lagoso de 12 ĝis 22 aŭguston 1903.
La plej frua plenlonga filmo farita en Niĝerio estas la 1926's Palaver produktita fare de Geoffrey Barkas;
la filmo ankaŭ estis la unua filmo iam por havi niĝeriajn aktorojn en parolado de roloj.
La unua filmo tute kopirajtigita al la niĝeria Filmunuo estas Fincho (1957) de Sam Zebba;
kiu ankaŭ estas la unua niĝeria filmo se temas pri esti pafita en koloro.
#000012
Post la sendependeco de Niĝerio en 1960, la kinejkomerco rapide disetendiĝis, kie novaj kinejdomoj estas establitaj.
Kiel rezulto, niĝeria enhavo en teatroj pliigitaj en la malfruaj 1960-aj jaroj en la 1970-aj jarojn, aparte produktadoj de okcidenta Niĝerio, pro iamaj teatro terapiistoj kiel ekzemple Hubert Ogunde kaj Moses Olaiya transitioning en la ekranegon.
En 1972, la Indigenization Dekreto estis eldonita fare de Yakubu Gowon, kiu postulas la translokigon de proprieto de ronde totalo de 300 filmteatroj de iliaj eksterlandaj posedantoj ĝis niĝerianoj, kiuj rezultigis pli da niĝerianoj ludantaj aktivajn rolojn en la kinejo kaj filmo.
La naftohaŭso de 1973 tra 1978 ankaŭ kontribuis imense al la spontanea akcelo de la kinejkulturo en Niĝerio, kiam la pliigita aĉetpovo en Niĝerio faris larĝan gamon de civitanoj por havi unu-uzan enspezon por foruzi sur kinejiro kaj sur hejmaj televidiloj.
#000013
Post la malkresko da la Ora epoko, niĝeria filmindustrio travivis duaĉeffakan haŭson en la 1990-aj jaroj, supozeble markite per la publikigo de la rekte-alvidbenda filmo Living in Bondage (1992);
la industrio pintis en la mezaj 2000-aj jaroj por iĝi la due plej granda filmindustrio en la mondo laŭ la nombro da ĉiujaraj filmoproduktadoj, poziciigante ĝin antaŭ Usono kaj pugo nur Hindion.
La filmoj komencis domini ekranojn trans la afrika kontinento kaj proksime de etendaĵo, la Karibio kaj la diasporo, [35] kun la filmoj signife influas kulturojn, kaj la kinoaktoroj iĝantaj bonkonataj nomoj trans la kontinento.
La ekprospero ankaŭ kaŭzis kontraŭreagon kontraŭ niĝeriaj filmoj en pluraj landoj, limante al teorioj kiel ekzemple la "Nigerialization de Afriko".
Ekde mez-2000-aj jaroj, la niĝeria kinejo spertis iun restrukturadon por antaŭenigi kvaliton kaj profesiismon, kun The Figurine (2009) vaste rigardita kiel markado de la plej grava turno ĉirkaŭe de nuntempa niĝeria kinejo.
Poste okazis revigliĝaj kinejpotencularoj, kaj stabila reveno de la kinejkulturo en Niĝerio, lanĉante novan epokon.
#000014
La Cinema of Iran (Kinejo de Irano) ( perse:
سینمای ایران) aŭ Cinema of Persia (Kinejo de Irano) rilatas al la kinejo- kaj filmindustrioj en Irano kiuj produktas gamon da komercaj filmoj ĉiujare.
Iranaj artfilmoj rikoltis internacian famon kaj nun ĝuas tutmondan sekvantan.
#000015
Kune kun Ĉinio, Irano estis laŭdita kiel unu el la plej bonaj eksportfirmaoj de kinejo en la 1990-aj jaroj.
Kelkaj kritikistoj nun vicigas Iranon kiel la plej grava nacia kinejo de la mondo, artiste, kun signifo kiu invitas komparon al itala neorealismo kaj similajn movadojn en pretere jardekoj.
Vico da internaciaj filmfestivaloj honoris iranan kinejon en la lastaj dudek jaroj.
Mond-fama aŭstra produktoro Michael Haneke kaj germana produktoro Werner Herzog, kune kun multaj filmkritikistoj de ĉirkaŭ la mondo, laŭdis iranan kinejon kiel unu el la plej gravaj artaj kinejoj de la mondo.
#000016
La esprimo " Cinema of Korea (Kinejo de Koreio) " (aŭ " korea kinejo ") ampleksas la kinoindustriojn de norda kaj Sud-Koreio.
Kiel kun ĉiuj aspektoj de korea vivo dum la pasinta jarcento, la filmindustrio ofte estis sub la povo de politikaj okazaĵoj, de la forpasinta Joseon-dinastio ĝis la Korea milito ĝis hejma registara interfero.
Dum ambaŭ landoj havas relative fortikajn filmindustriojn hodiaŭ, nur sudkoreaj filmoj realigis larĝe internacian agnoskon.
Norda koreaj filmoj tendencas portreti siajn komunistajn aŭ revoluciajn temojn.
#000017
Sudkoreaj filmoj ĝuis "Gloran periodon" dum la malfruaj 1950-aj jaroj, kaj 1960-aj jaroj, sed de la 1970-aj jaroj fariĝis ĝenerale konsideritaj esti de malalta kvalito.
Tamen, antaŭ 2005 Sud-Koreio fariĝis unu el malmultaj nacioj por observi pli da hejma ol importitaj filmoj en teatroj [42] plejparte pro leĝoj metantaj limojn por la nombro da eksterlandaj filmoj kapablaj esti montrita per teatro je jaro.
En la teatroj, koreaj filmoj devas esti montritaj dum 73 tagoj je jaro ekde 2006.
Sur kablotelevido 25% hejma filmkvoto estos reduktita al 20% post KOR-US FTA.
La Cinema of South Korea (Kinejo de Sud-Koreio) havis totalan biletvendejgrocon en la lando en 2015 el ₩ 884 miliardoj kaj havis 113,000,000 agnoskojn, 52% de la totalaj agnoskoj.
#000018
Honkongo estas filmproduktadnabo por la Ĉin-parolanta mondo (inkluzive de la tutmonda diasporo) kaj Orientazio ĝenerale.
Dum jardekoj ĝi estis la tria plej granda kinoindustrio en la mondo (post Bollywood kaj Holivudo) kaj la due plej granda eksportfirmao de filmoj.
Malgraŭ industriokrizo komencanta en la mez-1990-aj jaroj kaj la reveno de Honkongo al ĉina suvereneco en julio 1997 Honkonga filmo retenis multon da sia karakteriza identeco kaj daŭre intrigas elstaran rolon je la monda kinejscenejo.
Male al multaj filmindustrioj, Honkongo ĝuis malgrande al neniu rekta registarapogo, tra aŭ subvencioj aŭ importkvotoj.
Ĝi ĉiam estis ĝisfunde komerca kinejo, koncentriĝante pri homamas-plaĉaj ĝenroj, kiel komedio kaj ago, kaj tre antaŭsupozanta formulojn, daŭrigojn kaj refilmigojn.
Tipe de komercaj kinejoj, ĝia koro estas tre evoluinta stelsistemo, kiu en tiu kazo ankaŭ havas grandan interkovron kun la pop-muzikindustrio.
#000019
La turka filmindustrio estas firme establita kiel la dua plej granda eŭropa teatra kreskomerkato kaj la 7-a plej granda teatra merkato laŭ agnoskoj, nur anstataŭitaj fare de la "grandaj 5" EU-merkatoj kaj la Rusa Federacio.
La turka filmmerkato ankaŭ elstaras en la tuteŭropa pejzaĝo kiel la nura merkato kie naciaj filmoj regule forpuŝas US filmojn.
Ĝi havis 1.2 milionojn nombron da agnoskoj en filmindustrio kaj 87 plenlongaj filmoj estis publikigitaj en la jaro 2013.
Pro la escepta biletvendej sukceso de turkaj filmoj sur la enlanda merkato, la laŭtaksaj 12.9 milionoj da agnoskoj generitaj sur ne-naciaj eŭropaj merkatoj nur respondecas pri 7% de totalaj akceptoj al turkaj filmoj en Eŭropo (inkluzive de Turkio) inter 2004 kaj 2013.
Tio estas la tria plej malsupra parto inter la 30 eŭropaj merkatoj por kiuj tiaj datenoj estas haveblaj kaj evidente ilustras la fortan dependecon de turkaj filmoj sur la enlanda merkato, trajto kiu estas dividita per polaj kaj rusaj filmoj.
#000020
Dum la pasintaj dek jaroj kreskanta nombro da turkaj filmoj kaj produktoroj estis selektita por internaciaj filmfestivaloj kaj ricevita granda nombro da premioj, like Kış Uykusu (la Dormo de Winter) gajnis Festivalo de Cannes Premion por Best Film en 2014.
Laŭ biletvendejo Turkio daŭre vicas malantaŭ Nederlando kun iom pli ol EUR 200 milionoj kiam la ok plej granda biletvendejmerkato de Eŭropo antaŭ Svedio kaj Svislando kun klara interspaco al la supran 6 surmerkatigas ĉio el ĝis kiu aligis GBO inter EUR 504 milionoj (Hispanio) pli ol EUR 1 miliardo en Francio, la UK, Germanio kaj la Rusa Federacio.
Kinejiro estas relative malmultekosta en Turkio.
En 2013 kinej bileto kostis averaĝe EUR 4.0 en Turkio, kaj tio estas taksita esti la plej malsupra meza biletprezo - mezurita en Eŭro - en Eŭropo, marĝene pli malmultekosta ol en pluraj Centraj kaj orienteŭropaj merkatoj kiel Kroatio, Rumanio, Litovio aŭ Bulgario.
Dum komparado de biletprezoj en Euro, oni kompreneble devas konsideri ke tiuj komparoj estas signife trafitaj per fluktuoj en la kurzoj de la diversaj valutoj.
Pro malplivalorigo de la Turka Liro kontraŭ la Eŭro, mezaj biletprezoj mezuritaj en Eŭro restis sufiĉe stabilaj dum la pasintaj 10 jaroj.
#000021
La Cinema of Pakistan (Kinejo de Pakistano), aŭ simple, Pakistani Cinema ( Urdu:
پاکستانی سنیما ‎) rilatas al la filmindustrio de Pakistano.
La plej multaj el la plenlongaj filmoj pafis en Pakistano estas en la urdua, la nacia lingvo, sed ankaŭ povas inkludi filmojn en la angla, la oficiala lingvo, kaj regionaj lingvoj kiel ekzemple la panĝaba, Paŝto, Baloki, kaj Sindhi.
Lahore estis la epicentro de pakistana kinejo kaj la plej granda filmindustrio de Pakistano estis Lollywood post kiam La filmindustrio denove ŝanĝis ĝian bazon en Karaĉio & antaŭ 2007 Karaĉio fariĝis permanente la pakistana filmo kaj la ĉefsidejo de spektaklo-komercindustrio.
#000022
[ citaĵo bezonis ] Antaŭ la apartigo de Bangladeŝo, Pakistano havis tri ĉefajn filmoproduktadcentrojn:
La registaro de Muhammad Zia-ul-Haq, Videkasediloj, filmpiratado, la enkonduko de distrimpostoj, striktaj leĝoj bazitaj sur ultrakonservativa jurisprudenco, estis malhelpo al la kresko de la industrio.
Post kiam prosperante, la kinejo en Pakistano subita kolapso havis en la 1980-aj jaroj kaj de la 2000-aj jaroj "industrion kiun post kiam produktanta mezumon de 80 filmoj ĉiujare nun luktis eĉ por pli ol du filmojn jare.
Tamen, la industrio ĵus igis dramecan kaj rimarkindan revenon, evidenta de la fakto ke 18 el la 21 plej altaj atingaj pakistanaj filmoj estis liberigitaj de 2013 trae ĝis la donaco, kun pakistanaj filmoj ofte outkompeting-Bollywood-filmoj por la pakistana spektantaro, la industrio estas apogita proksime de pakistanaj kanaloj kiel ekzemple ARY kaj GEO kies distro-dividadoj investis signife en pakistana kinejo kie disetendiĝado de disponigado de novaĵo kaj distro sur televidokanaloj, la ĉesigo de striktaj regularoj en produktado de filmoj kaj redukto de impostoj en kinejoj helpis instigi vastiĝon trans la industrio de kiu la filmindustrio vidis reviviĝon.
#000023
La Trinidado kaj Tobago Film Company estas la nacia agentejo kiu estis establita en 2006 al pluevoluigo de la filmindustrio.
Trinidado kaj Tobago surŝmiras kelkajn filmfestivalojn kiuj estas organizitaj fare de malsamaj komisionoj kaj organizoj.
Tiuj inkludas la Sekundaran Lernejoj-Mallonga Filmo-Festivalon kaj Smartphone Film Festival organizitan per Trinidado kaj Tobago Film Company.
Ekzistas ankaŭ ĉiujara Trinidado kaj Tobago Film Festival kiu kuras dum du semajnoj en ĉi-lasta duono de septembro.
#000029
Nepala filmo ne havas tre longan filmhistorion, sed la industrio havas sian propran lokon en la kultura heredo de la lando.
Ĝi ofte estas referita kiel "Nepali Chalchitra" (kiu tradukiĝas al "Nepali movy" en la angla).
La esprimoj Kollywood kaj Kallywood ankaŭ estas uzitaj, kiel miksvorto da "Katmanduo" kaj "Holivudo";
"Kollywood" tamen kutimas pli ofte rilati al tamila kinejo.
Chhakka Panja estis konsiderita la plej alt-atinganta filmo de ĉiam en nepala kinoindustrio kaj Kohinoor la due plej alta.
Nepalaj filmoj ĵus komencis ricevi internacian agnoskon kun filmoj kiel ekzemple La Nigra Kokino (2015), Kagbeni (2006) kaj aliaj.
Nepala plenlonga filmo Blanka-Suno (Seto Surjo) ensakigis la Best Film-premion ĉe la 27-a Singapore International Film Festival (SGIFF) (2016).
#000030
La unua plenlonga filmo estanta farita estis la 1906-datita aŭstralia silenta The Story of the Kelly Gang (La Rakonto de la Kelly Bando) , raporto pri la konata bando gvidita fare de Ned Kelly kiu estis direktita kaj produktita fare de la Melburnians Dan Barry kaj Charles Tait.
Ĝi kuris, ade, dum okdek minutoj.
Antaŭ la tempo aliaj landoj komencis fari plenlongajn filmojn, en 1911, pli malproksimaj dek kvin trajt-longaj filmoj estis faritaj en Aŭstralio.
#000032
[ citaĵo bezonis ] En la fruaj 1910-aj jaroj, la filmindustrio plene aperis kun The Birth of a Nation de David Wark Griffith.
Ankaŭ en la fruaj 1900aj filmaj produktentreprenoj de New York kaj Nov-Ĵerzejo komencis moviĝi al Kalifornio pro la bona vetero kaj pli longaj tagoj.
Kvankam elektraj lumoj ekzistis en tiu tempo, neniuj estis sufiĉe potencaj por adekvate eksponi filmon;
la plej bona fonto de lumo por filmproduktado estis natura sunlumo.
Krom la modera, seka klimato, ili ankaŭ estis tiritaj al la ŝtato pro ĝiaj liberaj areoj kaj vasta gamo de natursceno.
#000033
Alia kialo estis la distanco de Suda Kalifornio de Nov-Ĵerzejo, igante ĝin pli malfacila ke Thomas Alva Edison devigus siajn filmpatentojn.
Tiutempe, Edison posedis preskaŭ ĉiujn patentojn signifa al filmproduktado kaj, en la Oriento, filmproduktantoj agantaj sendepende de Motion Picture Patents Company de Edison ofte estis jurpersekutitaj aŭ devigitaj fare de Edison kaj liaj agentoj.
Tiel, filmfirmaoj laborantaj pri la Okcidenta marbordo povis labori sendepende de la kontrolo de Edison.
Se li sendus agentojn al Kalifornio, vorto kutime atingus Los-Anĝeleson antaŭ ol la agentoj farus kaj la filmfirmaoj povus eskapi al proksima Meksiko.
#000034
[ citaĵo bezonis ] Holivudo
#000035
Holivudo estas la plej maljuna filmindustrio en la mondo kiu estis estigita antaŭ 121 jaroj.
La plej frue dokumentita raporto pri ekspozicio de projekciitaj filmoj en Usono estis en junio 1894 en Richmond de Charles Francis Jenkins.
La unua filmstudio en la Holivudo-areo, Nestor Studios, estis fondita en 1911 fare de Al Christie por David Horsley en aĝa konstruante sur la nordorienta angulo de Sunset Boulevard kaj Gower Street.
En la sama jaro, pliaj dek kvin nepartianoj ekloĝis en Holivudo.
Holivudo estis tiel forte rilata al la filmindustrio ke la vorto "Holivudo" estis uzita ordinarlingve por rilati al la tuta industrio.
#000036
La fama Hollywood Sign origine legis "Hollywoodland."
Estis starigite en 1923 reklami novan loĝigevoluon en la montetoj super Holivudo.
Dum pluraj jaroj la signo estis igita plimalbonigi.
1949 la Holivuda Kamero de Komerco intervenis kaj ofertis forigi la lastajn kvar leterojn kaj ripari la reston.
#000039
La signo, situanta ĉe la pinto de Mount Lee, nun estas registrita varmarko kaj ne povas esti uzita sen la permeso de la Holivuda Kamero de Komerco, kiu ankaŭ administras la honorindan Walk of Fame (Piediro de Fame).
#000040
De proksimume 1930 kvin majoro Hollywood-filmstudioj de refoje la Los-Anĝelesareo, Paramount, RKO, 20-a Century Fox, Metro-Goldwyn-Mayer kaj Warner Bros., posedis grandajn, grandiozajn teatrojn ĉie en la lando por la ekspozicio de iliaj filmoj.
La periodo inter la jaroj 1927 (la efikaj fino de la silenta epoko) ĝis 1948 estas konsiderita la aĝo de la "Hollywood-studio-sistemo", aŭ, en pli ofta esprimo, la Golden Age of Hollywood (Ora Aĝo de Holivudo) .
En orientilo 1948 verdikto, la kasacia kortumo regis ke filmstudioj ne povis posedi teatrojn kaj ludi nur la filmojn de sia studio kaj filmsteluloj, tiel epoko de Holivudo-historio neoficiale finiĝis.
De la mez-1950-aj jaroj, kiam televido pruvis enspezigan entreprenon kiu estis ĉi tie por resti, filmstudioj ankaŭ komencis esti uzitaj por la produktado de programado en tiu medio, kio daŭre estas la normo hodiaŭ.
#000042
Bollywood estas la neformala esprimo populare uzita por la Hindi-lingva filmindustrio bazita en Mumbajo (antaŭe konata kiel Bombay), Maharaŝtro, Hindio.
La esprimo ofte estas neĝuste uzita por rilati al la tutaĵo de hinda kinejo;
tamen, ĝi estas nur parto de la totala hinda filmindustrio, kiu inkludas aliajn produktadcentrojn produktantajn filmojn en multoblaj lingvoj.
Bollywood estas la plej granda produktoro en Hindio kaj unu el la plej grandaj centroj de filmoproduktado en la mondo.
#000043
Bollywood estas formale referita kiel hinda-kinejo.
#000044
La 1930-aj jaroj kaj 1940-aj jaroj estis tumultaj tempoj: Hindio estis skuita fare de la Granda Depresio, 2-a Mondmilito, la hinda sendependecmovado, kaj la malkvieto de la Sekcio.
La plej multaj Bollywood-filmoj estis senĝene eskapistaj, sed ekzistis ankaŭ kelkaj produktoroj kiuj pritraktis malfacilajn socialaferojn, aŭ utiligis la lukton por hinda sendependeco kiel fonon por siaj intrigoj.
#000047
Plej grandaj industrioj de nombro da filmoproduktadoj
#000049
La sekvanta estas listo de la supraj 15 landoj de la nombro da plenlongaj filmoj (fikcio, animacio & dokumentario) produktitaj en 2011, kiel determinite fare de la Unesko al Institute por Statistikoj.
#000050
Plej grandaj merkatoj de nombro da agnoskoj
#000053
Listo de kinejo de la mondo
#000055
Retaj Filmoj, tajvanaj Juro, kaj la amerika filmindustrio ĉe la Wayback Maŝino (arkivita 12 marton 2005) - 4 februaro 2002 MP3 Newswire artikolo sur la ebla efiko de Reta distribuo al la filmindustrio
Kuracisto Strange Movie (2016) Informoj
#000058