Daphnis et Chloé estas baleto en unuakta kaj tri scenoj de Maurice Ravel priskribita kiel "simfoniechorégraphique" (koreografia simfonio).
La scenaro estis adaptita fare de Michel Fokine de eponima romanco de la greka verkisto Longus opiniita ĝis nun de ĉirkaŭ la dua-jarcenta p.K.
Scott Goddard publikigis nuntempan komentaĵon kiu diskutis la ŝanĝojn al la rakonto kiun tiu Fokine faris por prepari taŭgan baletscenaron.
La rakonto koncernas la amon inter la kapropaŝtisto Daphnis kaj la paŝtistino Chloé.
#000001
Je preskaŭ horo longa, Daphnis et Chloé estas la plej longa laboro de Ravel.
Malgraŭ la tempodaŭro de la baleto, kvar distingeblaj gvidmotivoj donas muzikan unuecon al la poentaro.
La muziko, iom da la komponisto plej pasia, estas vaste rigardita kiel iuj el tiu de Ravel plej bone, kun eksterordinare abundaj harmonioj karakteriza por la impresionist movado en muziko.
Eĉ dum la vivdaŭro de la komponisto, nuntempaj komentistoj priskribis tiun baleton kiel lian majstraĵon por orkestro.
Disnodigi ekstraktitan muzikon de la baleto por fari du orkestrajn seriojn, kiuj povas esti prezentitaj kun aŭ sen la refrenkoruso.
La dua el la serioj, kiu inkludas multon da la lasta parto de la baleto kaj finas kun la "Danse générale", estas precipe populara.
Kiam la kompleta laboro estas al sin farita vive, ĝi pli ofte estas en koncertoj ol en enscenigitaj produktadoj.
#000003
Daphnis et Chloé estas gajnita por la sekva granda orkestro:
#000005
La titolmelodio ("vi povas vidi eterne") de la muzikalo On a Clear Day estas simila al, kaj eble bazita sur, la Dawn-tekspeco en la dua Serio de Daphnis et Chloé.
#000016
L'enfant et les sortilèges (opera)
#000020
Pavane pour une infante défunte
#000021