En sia saĝa antaŭparolo Duncan Charters citas la atentigon de William Auld, “ke nenio estas netradukebla en Esperanton, tamen ke tio dependas de la spirito de la tradukanto” (p. 7). Feliĉe ni havas tian spiriton inter ni. Mark Fettes sukcese kaptas la etoson de Rilke.
#000002
Tio tamen ankaŭ signifas, ke la kompreno ankoraŭ ne estas facila. Rilke mem asertis (eble tro kokete), ke li mem ne komprenis, kion li skribis. Li diris pri tiuj sonetoj, ke “ili eble estas la plej mistera, por mi mem enigma diktaĵo kiun mi iam eltenis kaj atingis” (en letero al Xaver von Moos). Mark Fettes citas tiun rimarkon en sia tre utila enkonduko. Krome Rilke konstruas la fikcion, ke li “vidis la ĉielon malferma” kaj “ricevis signalon el la kosmo”, kvazaŭ li nur estis ricevilo por tiuj eksterteraj mesaĝoj.
#000003
La atenta leganto trovas la sonetojn, kie rozoj aperas (I,5 kaj II,21) kaj iom post iom povas kompreni, kion signifas rozoj por Orfeo (kaj Rilke).
#000011
Demonstraj versioj de “La Ondo”
Musklaku la kovrilon por legi pliajn informojn.
#000016
Demonstraj versioj de “La Ondo”
#000017
Musklaku la kovrilon por legi pliajn informojn.
#000018