Raportas kelkaj partoprenantoj de la lasta JES pri ĉi tiu granda internacia junulara aranĝo.
#000002
Al la renkontiĝo: Lunde ĉe Viktoriaparko
#000003
Li verkis en la revuo “La Karavelo” 2009 pri la temo.
#000005
PDF kompleta; LK_017_RV karavelo Ribeiro p12-14
#000006
ĉe la loko de la Kiezspinne / ElizeoD.doc
#000010
Sed ni vidas neniun mildan flugilon. Nur unu horon de veturo de ĉi tie, homoj frostas ĝis morto en Ukrainio. Kaj ni suspektas, ke nur kelkaj posteuloj de la ukrainoj kaj rusoj – kaj el ni – povos travivi la venantan varmegon en klimata ŝanĝiĝo.
#000013
Kaj nun la frenezo de la politiko: En Przewodow, Pollando, du homoj estis mortigitaj de raketoj kiel rezulto de milit-akcidento (NYT 12 dec. 2022, p. 6). Ni germanoj sendas du multekostan Patriot-raketbateriojn al Pollando. La poloj unue akceptas – kaj poste malakceptas, denove akceptas. Ĝi estis multekosta donaco el Germanio, sed ne sukcesa Kristnaska donaco. Ĉu Pollando povus protekti Bjalistokon kontraŭ Rusio per la Patriotoj? Neniu ŝanco! Ĉu povus esti eskalado ekigita de Patriot? Eble.
#000014
Ĉio estis multe pli trankvila en Bialystock, kiam L. L. Zamenhof devis rigardi grupojn kvereli. Li diris, ke Esperanto kiel nova komuna lingvo devas helpi kaŭzi ŝanĝon de konscio.
#000015
Kun granda patoso, ĉi tiuj vortoj de L. L. Zamenhof priskribas la klasikan idealon de socio kun “egalaj rajtaj de homoj”, kiuj estas ligitaj per la ligo de ĝojo kaj amikeco.
#000018
Ĉu almenaŭ ni en Berlino estas pli bonaj, ol tiu ŝajne duonsovaĝa homaro? Ankaŭ ĉi tie ni devis dum jaroj timi, ke du spertaj eminentuloj subite, iam ajn, komencos pugnobati unu la alian. Ankaŭ ĉi tie la interkomunikado foje estis riproĉa, kun nuanco de ekscitiĝo, eĉ en la estraro, ne nur antaŭ kelkaj jaroj.
#000019
Kontraste al tio mi amas mencii pozitivan ekzemplon: la urbogvidilon fare de Fritz Wollenberg! La teksto estas paralele en Esperanto kaj la germana. Mi mem trovas tion ideala por lerni memstare kaj bona ekzemplo ne nur por instruistoj de Esperanto sed ankaŭ por esperantistoj, kiuj venas al Berlino.
#000020
Multaj bonaj sugestoj venas el Berlino: Lingvistoj kiel Wera Blanke, kiu sisteme formulis pragmatajn postulojn en sia libro “Esperanto – Terminologio kaj Terminologia Laboro” (paĝo 113), kiujn indas citi en nia memorfesto: nome ke Esperanto plenumas ĝuste tiujn postulojn optimume: simplecon, klaran prononcon, fajnan diferencigon de la vortsignifoj kaj multe pli. Pro tiuj avantaĝoj, mi pensas, ni povas festi Esperanton kiel bonan ilon, fortan ilon por la estonteco. (Zukunft)
#000021
Tial, ĉi tie same kiel tutmonde, fidindaj rimedoj estas gravaj por paco kaj progreso. Kaj mi ĝojas diri, ke ni progresas en Berlino. Kaj tion ni festas hodiaŭ kaj mi esperas, ke ĝi havos sugestian efikon al ni mem.
#000022
Mi ŝatas, kiam fabeloj estas rakontataj. Dum miloj da jaroj, infanoj grandaj kaj malgrandaj povis aŭskulti siajn rakontistojn. La hodiaŭaj gazetoj ne povas tion anstataŭi, ĉar ili raportas ĉefe pri dumvivaj ŝarĝoj. Kion ili memorigas, apenaŭ povas plaĉi al infanoj. Evidentiĝas, kiel plenkreskuloj atendas militojn kaj aliajn katastrofojn, horore por infanoj delonge. Kaj hodiaŭ virinoj ne plu volas aŭskulti virajn rakontojn.
#000023
Jes, la mondo estas tro patriarka kaj ne sufiĉe matriarka. Forigi virojn povus esti solvo, sed la genetika inĝenierado estas ankoraŭ malproksima de tio. Almenaŭ por la momento, ĝi ankoraŭ dependas de la harmonio ambaŭ. Ni bezonas malpli da Marso kaj pli da Venuso.
#000024
La vorto mem “batalkampo“, tiel aktuala en Ukrainio, sonas kiel kanibalismo. Sed kanibalistaj receptoj jam delonge estas eksmodaj. Anstataŭ vegetaraj kaj veganaj receptoj estas bonvenaj.
#000025
Ni festas, ke nun komenciĝis fundamenta ŝanĝo en la konscio.
#000026
Zamenhof kreis la spiritajn gvidliniojn por tio: <mallonga eltiraĵo>
#000027
Mi estas homo, kaj la tutan homaron mi rigardas kiel unu familion; la dividitecon de la homaro en diversajn reciproke malamikajn gentojn kaj gentreligiajn komunumojn mi rigardas kiel unu el la plej grandaj malfeliĉoj, kiu pli aŭ malpli frue devas malaperi kaj kies malaperon mi devas akceladi laŭ mia povo.
Mi vidas en ĉiu homo nur homon, kaj mi taksas ĉiun homon nur laŭ lia persona valoro kaj agoj. Ĉian ofendadon aŭ premadon de homo pro tio, ke li apartenas al alia gento, alia lingvo aŭ alia socia klaso ol mi, mi rigardas kiel barbarecon.”
#000029
Mi estas homo, kaj la tutan homaron mi rigardas kiel unu familion; la dividitecon de la homaro en diversajn reciproke malamikajn gentojn kaj gentreligiajn komunumojn mi rigardas kiel unu el la plej grandaj malfeliĉoj, kiu pli aŭ malpli frue devas malaperi kaj kies malaperon mi devas akceladi laŭ mia povo.
#000030
Li tute pravas, priskribante la malamikecojn kaj militojn de la homaro kiel babarecon, kiuj apenaŭ ŝanĝiĝis ĝis hodiaŭ. La vero estas tiel klara por preskaŭ ĉiuj tutmonde, ke ni povas diri, ke ŝanĝo de la konscio devas progresi.
#000032
Johann Pachter raportos pri la 17-a transdono de FAME-Kulturpremio en Aleno. Jam antaŭ du jaroj la premio estis aljuĝita al la kantduopo Nataŝa kaj Ĵomart. La 22-an de oktobro ĝi estis transdonita en la Kulturstacidomo de Aleno al la premiitoj.
#000037
La 100-paĝa volumo en praktika A5-formato enhavas vojskizon, vojpriskribon kaj informojn pri vidindaĵoj kaj kun ili ligitaj facetoj de la Esperanto-kulturo, estas riĉe ilustrita (96 ilustraĵoj, plejparte koloraj fotoj) kaj kompletigita per indekso de personoj, bibliografio kaj Malgranda Esperanto-gramatiko por lernantoj.
#000038
Ĉirkaŭ 3 horojn la ekskurso gvidas tra la berlina urboparto Neukölln.
#000039
Ekde la 30-a de septembro la urbogvidilo estas mendebla en librovendejoj aŭ interrete.
#000040
Memkompreneble volumo 1 „De Zamenhofparko al Rummelsburger See“ (Rummelsburg, Friedrichsfelde) ankoraŭ estas ricevebla. Oni aparte ofertas ĝin en la lichtenberga librovendejo „Paul und Paula“ (Pfarrstraße 121).
#000042