Arto kaj kulturoBona novaĵoCenzuroCivitanaj komunikilojDisvolvadoEdukadoEkonomio kaj komercoElektadoEn- kaj elmigradoEtno kaj rasoFilmoFotografioFreŝa NovaĵoHistorioHomaj rajtojHomama agadoHumuroIdeojIndiĝenojInternaciaj rilatojInterreta aktivismoJunulojJuroKatastrofoKomunikiloj kaj ĵurnalismoLaboroLingvoLiteraturoMedioMilito kaj konfliktoMuzikoNutraĵoParolliberecoPolitikoProtestoRajtoj je seksa diverseco (GLAT)RegadoReligioRifuĝintojSanoSciencoSportoTeknikaroUnesko (UNESCO)Unuiĝitaj Nacioj (UN)Virinoj kaj socia seksoVojaĝo
#000003
Shelley Fairweather-Vega: It is too rare an occurrence! It was really an accident: the University of Washington, where I did my graduate studies, bundled Central Asian Studies in with Russian Studies. I began studying Uzbek under the guidance of Ilse Cirtautus, a legendary scholar and promoter of Uzbek literature. Later the Uzbek writer-in-exile Hamid Ismailov convinced me to work on some of his books, and introduced me to other Central Asian writers, which is how I met Zaure Batayeva, a tireless promoter of Kazakh literature.
#000010
It’s a fascinating but disturbing tale of exiles trying to find their way in the world: a young man who is traumatised by ethnic conflicts in his childhood, in a country that must be Uzbekistan; an old woman who, it turns out, may have been the instigator of those conflicts; and an Irish woman who escaped the Troubles only to land in the middle of a war zone in Serbia and then a Central Asian prison. As you might expect, it doesn’t end well.
#000016
Ismailov’s other novel, “Of Strangers and Bees”, is a homage to the Sufi literary tradition stretching back many centuries. One of its central characters is Avicenna, or Ibn Sino as the Uzbeks call him, who appears as a wandering stranger in different countries and centuries. That means the book is full of different story-telling styles, making it a challenge to translate. That one is coming out from Tilted Axis Press, which also produced Ismailov’s most recent novel in English translation, “Devils’ Dance.”
#000017
But the next one to come out, on October 1, is a Kazakh novel, “A Life At Noon”, by Talasbek Asemkulov. The author was a scholar of Kazakh history and culture, a musician who played the Kazakh string instrument, the dombyra. The novel is a slightly fictionalised retelling of his own life story. He grew up on the stories old men told over tea in the 1960s, and in the book, we all get to hear those stories. It’s unlike anything I’ve ever read before.
#000018
Ĝi estas fascina sed maltrankviliga rakonto pri konfuzitoj provantaj trovi sian vojon en la mondo: juna viro traŭmatizita de etnaj konfliktoj en sia infanaĝo, en lando, kiu devas esti Uzbekio; maljunulino, kiu, tiel montriĝis, eble estis la instiganto de tiuj konfliktoj; kaj irlandanino, kiu eskapis el la problemoj, nur por surteriĝi en la mezon de milita zono en Serbio kaj poste en centrazia malliberejo. Kiel vi povus atendi, la afero ne finiĝas bone.
#000020
La alia romano de Ismailov, “Of Strangers and Bees” [Pri fremduloj kaj abeloj], estas omaĝo al la sufiisma literatura tradicio de multaj jarcentoj. Unu el ĝiaj centraj roluloj estas Aviceno [eo] aŭ Ibn Sina kiel nomas lin la uzbekoj, kiu aperas kiel vaganta fremdulo en diversaj landoj kaj jarcentoj. Tio signifas, ke la libro estas plena de diversaj rakontostiloj, kio estas traduka defio. Tiu libro aperis ĉe Tilted Axis Press, kiu ankaŭ produktis la plej aktualan romanon de Ismailov en angla traduko, “Devils’ Dance” [Danco de la diablo].
#000021
Sed la sekva aperonta libro, la 1-an de oktobro, estas kazaĥa romano, “A Life At Noon” [Vivo tagmeze], de Talasbek Asemkulov. La aŭtoro estis klerulo pri kazaĥa historio kaj kulturo, muzikisto, kiu ludis la kazaĥan kordinstrumenton, la dombron [eo]. La romano estas iomete idealigita rerakontado de lia propra vivo. Li estis edukita kun rakontoj, kiujn maljunuloj rakontis en la 1960-aj jaroj trinkante teon. En la libro, ni ĉiuj aŭdas tiujn rakontojn, kiuj neniel similas tion, kion mi antaŭe legis.
#000022
FN: Kiel defie estas traduki el centraziaj lingvoj kaj kulturoj, precipe se temas pri lokaj kulturaj terminoj aŭ proverboj?
#000023
Mi tre ŝatus vidi registarojn kaj kulturajn organizaĵojn en Centra Azio antaŭenigi ne nur la klasikaĵojn, kiuj restas tro malmulte konataj en la Okcidento, sed ankaŭ ekscitan novan verkaron de pli diversa grupo de aŭtoroj.
#000041
Ĝuste nun mi laboras kun iuj malpli konataj kazaĥaj aŭtoroj, kiuj verkis mirindaĵojn. Zaure Batajeva kaj mi kompilas antologion de lastatempaj noveloj de inaj verkistoj, kiuj verkas en la kazaĥa aŭ en la rusa. Unu el tiuj aŭtorinoj, Lila Kalaus, verkis ridigan kortuŝan romanon nomatan “The Last Hope Foundation” [La Fondumo Lasta Espero] pri amo, fantomoj kaj la operacioj de okcidenta ne-profitcela organizaĵo [eo] en la nuna Centra Azio. Kalaus laboris kun unu el tiuj aŭtorinoj, Zira Naurzbajeva, por verki tre bonan paron da infanaj aventurrakontoj bazitaj sur kazaĥaj mitoj kaj legendoj. Kaj Dastan Kadirĵanov, post kariero en kazaĥa politiko, verkis romanon en libera verso pri la spirita krizo en sia lando post la kolapso de la sovetia politika sistemo, kiu estas surprize amuza kaj erudicia.
#000047
Arto kaj kulturoCivitanaj komunikilojLingvoLiteraturoVirinoj kaj socia sekso
#000049
Germinda Casupá, ĉikita indiĝeno fronte al fajro kaj masklismo
#000056