Shiroi Heya no Futari ( japane:
Our White Room aŭ Couple of the White Room (Paro da la Blanka ĉambro), estas Jurij
Mangao de Ryoko Yamagishi, unu el la Jaro 24 grupo.
Ĝi unue estis publikigita fare de Shueisha en Ribon en 1971, igante ĝin unu el la plej frua shōjo Jurij-Mangao, [1] kaj estas la rakonto de romanco inter du knabinoj en prestiĝa nurknabina lernejo en Francio.
#000001
La lernejo surŝmiras produktadon de Romeo kaj Julieta - Simone estas rapide elektita por esti Romeo, dum Resine estas elektita por esti Juliet.
Resine esprimas iun zorgon pri devado kisi Simone, sed ŝi estas rakontita ke ŝi povas ŝajnigi kisi Simone.
Sur scenejo, aliflanke, ilia kiso estas "pasia - kaj reala".
Post la teatraĵo, Resine kaj Simone iras en la arbaron, kaj denove kisas.
Tamen, knabino kiu maltrafis la rolo de Romeo vidis ilin, kaj ŝi komencas disvastigi malican klaĉon ĉirkaŭ la paro.
#000003
Yukari Fujimoto rigardas Shiori Heya no Futari por esti influinta verkojn de Machiko Satonaka, Riyoko Ikeda, kaj Ichijo Yukari, iĝante "prototipa" de ofta Jurij rakonto en la 1970-aj jaroj kaj 1980-aj jaroj kiujn Fujimoto sinkronigas "Purpuro-Rozon kaj Bombonon".
Ĉi tie, "Bombono" estas feme karaktero kiu admiras "Rozon", pli viran karakteron.
La alligitaĵo inter Candy kaj Rozo iĝas la temo de onidiroj aŭ eĉ ĉantaĝo, eĉ dum Candy kaj Rozo kreskas por agnoski ilian rilaton kiel esti romantikaj.
Rozo mortas "preskaŭ sen malsukcesu" por protekti Candy de skandalo.
Jakobo Welker rigardas tiujn rakontojn por enhavi elementojn de "lesba paniko".
Welker prezentas la opinion de Frederik Schodt ke melodramaj finoj estis "oftaj" en "frua shōjo-Mangao", sed ankaŭ prezentas la sugeston de Fujimoto ke "patriarkaj fortoj" respondecis pri la tragedia fino de la "Crimson Rose and Candy" rakontoj.
#000005