Wikipedia's Skirmisher as translated by GramTrans
#000000
Pafistoj estas infanterio- aŭ kavalerio soldatoj postenigita antaŭe aŭ kune kun pli granda korpo de ĝentilaj soldatoj.
Ili estas kutime metitaj en bataletlinion por ĉikani la malamikon.
#000001
En antikva kaj mezepoka militado, pafistoj tipe kunhavis arkojn, ĵetlancojn, skarpojn, kaj foje malpezajn ŝildojn.
Funkciante kiel malpeza infanterio per iliaj lumbrakoj kaj minimuma kiraso, ili povis kuri antaŭ la ĉefbatallinio, liberigi vicon sagoj, ŝnurĵetiloj aŭ ĵetlancoj, kaj retiriĝi malantaŭ sia ĉefa batallinio antaŭ la kolizio de la kontraŭstaraj ĉeftrupoj.
La celoj de skermado devis interrompi malamikformaciojn kaŭzante viktimojn antaŭ la ĉefbatalo, kaj tenti la kontraŭstaran infanterion en ataki trofrue, ĵetante sian organizon en kaoson.
Pafistoj povus ankaŭ esti praktike uzitaj por ĉirkaŭigi kontraŭstarajn soldatojn en la foresto de ĝentila kavalerio.
#000002
Post kiam prepara skermado estis finita, pafistoj partoprenis la ĉefbatalon per pafado en la malamikformacion, aŭ interligis en melée batalo per ponardoj aŭ mallongaj glavoj.
Alternative, ili povis funkcii kiel municio portantoj aŭ ambulancsoldatoj.
[ citaĵo bezonis ] Pro ilia moviĝeblo, pafistoj ankaŭ estis valoraj por sciigo, precipe en arbarkovritaj aŭ urbaj areoj.
#000003
En klasika Grekio, pafistoj origine havis malaltan statuson.
Ekzemple, Herodoto, en lia raporto pri la Batalo de Plataea de 479 a.K., mencioj ke la spartanoj lanĉis 35,000 facilarmitajn helotojn al 5,000 hoplitoj ankoraŭ ekzistas neniu mencio de ili en lia raporto pri la batalado.
Ofte grekaj historiistoj ignoris ilin entute, [1] kvankam Xenophon distingis ilin eksplicite de la statary soldatoj.
Estis multe pli malmultekoste ekipi sin kiel malpeze armite kontraste al tute armita hoplito - efektive ĝi ne estis nekutima por la malpeze pliarmis iri en batalon provizitan per ŝtonoj.
Tial la malalta statuso de pafistoj reflektis la malaltan statuson de la pli malriĉaj sekcioj de socio kiuj konsistigis pafistojn.
Plie, "sukces kaj kontrolitaj" taktikoj kontraŭdiris la grekan idealon de heroeco.
Platono donas al la pafisto voĉon por rekomendi "flugon sen honto", sed nur por kondamni ĝin kiel inversio de decaj valoroj.
#000004
Tamen, pafistoj kretskribis signifajn venkojn en tiu periodo, kiel ekzemple la atena malvenko ĉe la manoj de la Aetolianaj ĵetlancviroj en 426 a.K. kaj, en la sama milito, la atena venko de Sphacteria.
#000005
Pafisto infanterio akirus pli da respekto en la postaj jaroj ĉar ilia utileco estus pli vaste rekonita kaj kiel la maljunega biaso kontraŭ ili malkreskis.
Peltasts, ŝaltas ĵetlancinfanterion, ludis decidan rolon en la Peleponeza Milito kaj bone ekipita pafisto trupas kiel ekzemple Thureophoroi kaj Thorakites estus evoluigita por disponigi fortan moviĝeman forton por la grekaj kaj makedonaj armeoj.
#000006
Keltoj ne faris, ĝenerale, al favoro variitajn armilojn.
La esceptoj emis ne inkludi la uzon de pafistoj.
La britoj uzis la skarpon kaj ĵetlancon grandskale, krom por sieĝmilitado, ne skermaj.
Inter la Gaŭlio same, la arko estis utiligita dum defendado de fiksa pozicio.
La kelta manko de pafistoj kostas ilin kare dum la Gallic Invasion of Greece (Gaŭla Invado de Grekio) de 279 a.K., kie ili trovis sin senhelpaj spite al Aetolianaj skermaj taktikoj.
#000007
En la Kartagaj Militoj, malgraŭ la malsamaj organizoj de la romiaj kaj kartagaj armeoj, skimisher'oj havis la saman rolon en ambaŭ: por ekzameni la ĉefarmeojn.
La legioj de tiu periodo havis specialigitan infanterioklason nomitan Velites kiu funkciis kiel bataletsoldatoj, atakante la malamikon antaŭ ol la romia peza infanterio faris kontakton, dum la kartaganoj rekrutis siajn pafistojn de indiĝenaj homoj trans la Kartaga Imperio.
#000008
La romia armeo de la malfruaj respublikanaj kaj frue imperiaj periodoj ofte rekrutis fremdajn helpajn trupojn por funkcii en malregulaj vicoj por kompletigi la civitanon legioj.
#000009
La mezepokaj pafistoj estis ĝenerale armitaj per arbalestoj aŭ longarkoj uzitaj plejparte fare de malnobeloj.
En la dek-kvara jarcento, kvankam longe tenis en malestimo de kastilia peza kavalerio pilotata fare de la aristokrataro, la arbalestinoj kontribuis multe al la portugala venko ĉe la Battle of Aljubarrota (Batalo de Aljubarrota).
Simile, anglaj pafarkistoj ludis ŝlosilan rolon en la angla venko super franca peza kavalerio ĉe Crécy.
En la venonta jarcento ili plejparte ripetis la atingon ĉe la Batalo de Azincourt.
Tiaj katastrofoj estis viditaj kiel markado de la komenco de la fino de la domineco de la mezepoka kavalerio aparte kaj peza kavalerio ĝenerale.
#000010
La Sepjara Milito kaj Usona Milito de Sendependeco estis du fruaj konfliktoj en kiujn la moderna fusilo komencis fari signifan kontribuon al militado.
Ĝia precizeco ĉe relative longa atingo ĉiam pli ofertis avantaĝojn super la glataĵkalibromusketo en ofta uzo inter profesiaj armeoj de la mid-18-a jarcento.
En ambaŭ tiuj militoj multaj amerikaj limuloj deĵoris en la milico.
La Kontinenta Armeo dum la Usona Milito de Sendependeco inkludis kvanton tiajn neregulajn soldatojn.
[ citaĵo bezonis ] Ili okupiĝis pri skermaj taktikoj, pafante de kovro prefere ol en la senkaŝaj kampengaĝiĝoj kutimaj en tiu tempo.
Iliaj taktikoj estis plejparte influitaj fare de travivaĵbataladaj indianoj.
La kvalito de Natty Bumppo en la nova The Last of the Mohicans de James Fenimore Cooper estis precipe nomita La Longue Carabine fare de la Francoj pro sia kapablo kun la longa fusil komunpaŝtejo inter la kolonianoj.
#000011
Dum la Napoleonmilitoj-pafistoj ludis ŝlosilan rolon en bataloj, provante interrompi la ĉefmalamiktrupon per pafado en iliajn proksim-pakitajn rangojn kaj malhelpante malamikpafistojn farado de la sama al ĝentilaj soldatoj.
Ĉar pafistoj ĝenerale batalis en disordo ili povus preni kovron malantaŭ arboj, domoj, turoj kaj similaj eroj, tiel prezentante nefruktodonajn celojn por manpafiloj kaj artileripafadon.
Tiaj taktikoj ofte igis ilin minacataj per kavalerio tamen.
#000012
Bataletforto ekzamenanta la ĉefparton da infanterio iĝis tiel grava al iu armeo en la kampo ke poste ĉiuj plej gravaj eŭropaj potencoj evoluigis specialigitan skerman infanterion.
Ekzemploj inkludis la germanan Jäger, francan Voltigeurs kaj britajn pafilistojn.
#000013
Dum musketoj estis la superrega infanteriarmilo da la malfrua 18-a jarcento, la Brita Armeo lernis propraokula de la graveco de fusiloj en la Usona Milito de Sendependeco kaj komencis eksperimenti kun ili baldaŭ poste, rezultigante la Baker-fusilon.
Kvankam pli malrapida reŝargi kaj pli multekosta produkti ol musketo, ili estis multe pli precizaj kaj pruvis sian valoron en la Milito de Hispana Sendependiĝo.
Dum la konflikto, britaj pafilistoj povis selekteme celi kaj elimini la oficirojn kaj NCOojn de francaj trupoj de ekstere de musketintervalo.
#000014
En la amerika teatro, amerikaj pafilistoj denove kontribuitaj al britaj viktimoj sed nun devis kontentiĝi pri reviziitaj britaj malpezaj infanteriotaktikoj.
#000015
Sekvo de travivaĵoj dum tiuj militoj estis tendenco al trejnada liniosoldatoj por adopti taktikojn kiuj ĝis tiam estis utiligitaj nur fare de pafistoj.
#000016
La disertaĵo, New American Tactics, de generalo John Watts de Peyster rekomendis igi la bataleton vici la novan linion de batalo, revolucia ideo tiutempe.
Dum la Usona Enlanda Milito, estis ofte por kavalerianoj deĉevaliĝi kaj formi bataletlinion por prokrasti malamiktrupojn avancantajn direkte al celo (ekzemple, la agoj de la sindikatkavalerianoj gviditaj fare de Brig.
Generalo John Buford en la unua tago de la Batalo de Gettysburg).
#000017
Ekde la malfrua 19-a jarcento, la koncepto de batalado en formacio estis sur la malkreski, kaj la distingoj inter pafistoj kaj peza infanterio nun malaperis.
La antaŭa Sovetarmeo, aliflanke, havis pli malpeze konveksa BTR-ekipanta motorizitajn fusilregimentojn batalantajn sur la flankoj aŭ sekundaraj sektoroj de motorizita fusilsekcio sur la ofensivo, dum pli pezan spuris BMP-ekipitajn motorizitajn fusilregimentojn batalus en la sektoro de la dividado de ĉefa fortostreĉo.
En la frua 21-a jarcento, la usona armeo ankaŭ adoptis tiun doktrinon havante malpeze rapidajn deplojajn Stryker brigadojn sur radoj kaj pli pezajn mekanizitajn kaj kirasajn unuojn kun spuritaj Bradleys kaj Abrams kiel ĉefaj bataltrupoj.
#000018
"Malpeza infanterio", ekstra numero de Ancient Warfare , 2/1 (2008)
#000021
Batalettaktikoj dum la Napoleonaj militoj: skerma, pafistoj
#000022