en la nomo de la nova estraro de HEA kaj mi mem, mi kore bonvenigas la kunvenintojn por festado de la 162-a datreveno de la naskiĝo de nia Majstro, Ludoviko Lazaro Zamenhof. Pere de vi mi bonvenigas la membraron de HEA, ĉiujn hungarajn esperantistojn, esperantistojn loĝantajn en najbaraj landoj, iliajn asociojn, organizaĵojn, ĉiujn esperantistojn en Eŭropo kaj en la mondo, kaj ĉiujn simpatiantojn de nia afero.
#000002
Kun granda plezuro mi salutas niajn eksterlandajn gastojn festantajn kune kun ni, sinjorinon Perla Martinelli, ĉefredaktoron de Literatura Foiro kaj prof. Giorgio Silfer, prezidanton de la Civito, s-ron Stefan MacGill reprezentaton de UEA respondecan por la landa agado, kiun mi ne scias, ĉu mi entute menciu inter niaj eksterlandaj gastoj, li ja vivas jam de jardekoj inter ni... kaj la samon mi povus diri salutante s-ron Boris Arrate Veranes el Kubo.
#000003
Certe Vi ĉiuj rekonas la du komencajn versojn el la Tragedio de l’Homo, drama poemo de Imre Madách. La traduko de la Tragedio de l’Homo finpretis jam, kiam la lingvo Esperanto ankoraŭ ne atingis la plenkreskan viraĝon, sed tiu jam komencis havi decidan influon sur la evoluon de Esperanto kaj, pere de ĝi sur la Eŭropan kulturon. Sen Esperanto la Eŭropa kulturo estus multe pli malriĉa hodiaŭ. Tamen la hipokritaj oficistoj de la Eŭropa Unio, ankoraŭ ofte asertas, ke Esperanto ne havas la kulturan fonon, kiun havas la tiel nomataj naturaj lingvoj.
#000006
Laŭ Géza Bárczi, la plej granda hungara lingvisto de la jarcento, la Esperanta traduko de la Tragedio estas multe pli sukcesa ol la franca traduko. Tio fiksiĝis forte en mia adoleska cerbo kaj ekde tiam mi ne povas deklami ĝin laŭ la originala hungara versio.
#000007
Sen kono de la Tragedio oni ne povas trakti la Esperantan literaturon. Sen koni la Tragedion en Esperanto-traduko ankaŭ William Auld – mi certas –ne scipovus verki sian ĉefverkon „La infana raso”, kiun jardekojn poste tradukis al la germana Clemens Setz, artisto de la germana lingvo, laŭreato de la ĉi-jara Germana Literatura Grandpremio. Setz konsideras ĝin ĉefverko de la monda literaturo, afiŝante ĝin ĉie kie li nur iras kaj prelegas pri la mondvalora Esperanto-literaturo, paralela mondo malkovrinda kaj malkovrenda kandidatigante Spomenka Ŝtimec, kroatan verkiston por la Nobel-premio. Setz ne estas Esperantisto. La duvizaĝaj bruselaj burokratoj regurdas siajn antaŭjuĝojn.
#000009
Paĉjo nia, Julio Baghy sub la forta influo de Madách, estante en sama psika stato en kiu Madách troviĝis dum sia tuta vivo ĉefe post la falo de la Revolucio kaj Liberiga Milito en jaroj 1848-49, dum la morna historia tempo en vintro de 1956-57 surpaperigis siajn sonĝojn (Sonĝe sub pomarbo) – kiu estas ĉefverko de la Esperanta drama poezio.
#000010
William Auld neniam aŭdis pri Madach ĝis La Tragedio de l’Homo atingis lin en Esperanta traduko. De tiam li estas ŝatanto de la hungara literaturo. Sed poste li serĉis ankaŭ la anglan tradukon de la verko kaj sian opinion pri tio li resumis jene: „se mi (pli frue) konus (jam) la verkon de Madách en la traduko de ĉi tiu buĉisto, mi ne interesiĝus pri la hungara literaturo”. William Auld estis kandidatigita trifoje por la literatura Nobel-premio. Kálmán Kalocsay estis premiita de la Hungara PEN-Klubo kun memormedalo por esperantlingva disvastigo de hungara literaturo eksterlande.
#000011
Tamen publikigante en novembro 2005, la Komunikon pri Nova Kadra Strategio por Multlingvismo kaj Komunikado, la Eŭropa Komisiono prezentas intelektan antaŭjuĝon en la fama kaj fifama piednoto 5, asertante, ke „... la Komisiono ne subtenas la uzon de artefaritaj lingvoj, ĉar ili ne havas kulturan fonon pro sia naturo.”
#000012
Mi neniam ĉesos admiri lian tradukon de “Odo” – „svarmas al mi are la iamo”, en kiun frazon ĉio estas enmetita, enpakita pri nia lingvo, ĉiu eco, trajto kaj senco kaj inĝenieco, lerteco, sed entute genieco de nia Majstro – de la “lingvo bona”. Mia konsilo : neniam rezignu pri la lingvo bona!
#000018
La festo kaj kristnasko estas tre proksimaj en la kalendaro, simbole proksimaj. Estu tiel en niaj pensoj kaj animo. Estu nia kompaso la devizo por nia ĉiutaga vivo:
#000019
“patrino kaj landa asocio” estas nur unu.Vivu Zamenhof! Vivu lia memoro ! Vivu la Movado!
#000020
István Szabolcs prezidanto de Hungaria Esperanto-Asocio
#000022
Eszperantó nyelvtanfolyamA MESZ webáruházaHírlevelek, kiadványok1% felajánlása
#000027