Wikipedia's Film as translated by GramTrans
#000000
Filmo, ankaŭ nomita filmo, filmo, teatra filmo, aŭ fotoludo, estas serio de daŭre bildoj kiu, kiam montrite sur ekrano, kreas la iluzion de movado de bildoj pro la Fiofenomeno.
Tiu optika iluzio igas la spektantaron percepti kontinuan moviĝon inter apartaj objektoj rigarditaj rapide en sinsekvo.
La procezo de filmproduktado estas kaj arto kaj industrio.
Filmo estas kreita fotante faktajn scenojn per filmfotilo;
de fotado desegnaĵoj aŭ miniaturmodeloj uzantaj tradiciajn animacioteknikojn;
aŭ per kombinaĵo de kelkaj aŭ ĉiuj tiuj teknikoj kaj aliaj vidaj efikoj.
#000001
La vorto " kinejo ", fuŝkontakto por kinematografio, ofte estas uzita por rilati al la industrio de filmoj kaj filmproduktado aŭ al la arto de filmproduktado mem.
La nuntempa difino de kinejo estas la arto de ŝajnigado de travivaĵoj por komuniki ideojn, rakontojn, perceptojn, sentojn, belecon aŭ atmosferon de la rimedoj de registritaj aŭ laŭprogramaj kortuŝaj bildoj kune kun aliaj sensaj stimuloj.
#000002
Filmoj estis origine filmitaj sur plasta folio tra fotokemia procezo kaj tiam montritaj tra filmprojekciilo sur granda ekrano.
La adopto de CGI-bazitaj specialefektoj kaŭzis la uzon de ciferecaj intermediatoj.
La plej multaj nuntempaj filmoj nun estas plene ciferecaj tra la tuta procezo de produktado, distribuo, kaj ekspozicio de komenco ĝis finpoluro.
Filmoj filmitaj en fotokemia formo tradicie inkludis analogan optikan muzikon, kio estas grafika registrado de la parolitaj vortoj, muziko kaj aliaj sonoj kiuj akompanas la bildojn.
Ĝi etendiĝas laŭ parto de la filmo ekskluzive rezervite por ĝi kaj ne estas projekciita.
#000003
Filmoj estas kulturaj artefaktoj kreitaj fare de specifaj kulturoj.
Ili reflektas tiujn kulturojn, kaj, en victurno, influas ilin.
Filmo estas konsiderita kiel grava arta ĝenro, fonto de popolplezuro, kaj potenca medio por edukado - de aŭ endoktrinigaj - civitanoj.
La vida bazo de filmo donas al ĝi universalan potencon de komunikado.
Kelkaj filmoj fariĝis popularaj tutmondaj altiroj uzante dubladon aŭ subtekstojn por traduki la dialogon en la lingvon de la spektanto.
Kelkaj kritikis la gloradon de la filmindustrio de perforto [2] kaj ĝia eble negativa traktado de virinoj.
#000004
La individuaj bildoj kiuj konsistigas filmon estas nomitaj kadroj.
Dum projekcio de tradiciaj filmoj, rotacia obturatoro kaŭzas intervalojn de mallumo kiel ĉiu kadro, en victurno, estas proponita en pozicion por esti projekciita, sed la spektanto ne rimarkas la interrompojn pro efiko konata kiel persisto de vizio, per kio la okulo retenas vidan bildon por frakcio de sekundo post kiam la fonto estis forigita.
La percepto de moviĝo ŝuldiĝas al psikologia efiko nomita Fiofenomeno.
#000005
La nom"filmo" originas de la fakto ke fotografia filmo (ankaŭ nomita krudfilmo) historie estis la komunikilo por registrado kaj elmontrado de filmoj.
Multaj aliaj esprimoj ekzistas por individua filmo, inkluzive de bildo, bildekspozicio, kortuŝa bildo, fotoludo, kaj filmo.
La plej ofta esprimo en Usono estas filmo, dum en Eŭropa filmo estas preferita.
Esprimoj por la kampo, ĝenerale, inkludas la ekranegon, la filmindustrion, la filmojn, kaj kinejon;
ĉi-lasta estas ofte uzita en sciencaj tekstoj kaj kritikaj eseoj, precipe fare de eŭropaj verkistoj.
En fruaj jaroj, la vorto tuko foje estis uzita anstataŭe de ekrano.
#000006
10 Lastatempaj tendencoj kaj influoj 10.1
#000007
Antaŭa filmo en origino de miloj da jaroj, frue ludoj kaj dancoj havis elementojn-komunpaŝtejon por filmi:
manuskriptoj, aroj, kostumoj, produktado, direkto, aktoroj, spektantaroj, rakontestraroj kaj dudekopo.
Multe da terminologio poste uzis en filmteorio kaj kritiko validas, kiel ekzemple mise en scène (malglate, la tuta vida bildo ĉe ĉiu tempo).
Pro la manko de iu teknologio por fari tion, la kortuŝaj bildoj kaj sonoj ne povus esti filmitaj por ripeti kiel kun filmo.
#000008
La magia lanterno, verŝajne kreita fare de Christiaan Huygens en la 1650-aj jaroj, povus esti uzita por projekcii animacion, kiu estis realigita per diversaj specoj de mekanikaj lumbildoj.
Tipe, du vitro da lumbildoj, unu kun la senmova parto de la bildo kaj la aliaj kun la parto kiu devis moviĝi, estus metita unu aldone al la alia kaj projekciita kune, tiam la kortuŝa glitado estus man-funkciigit-, aŭ rekte aŭ per levilo aŭ alia mekanismo.
Chromotrope glitas, kiu produktis okul-brilajn montradojn de ade cirkulado de abstraktaj geometriaj padronoj kaj koloroj, estis funkciigitaj per malgranda kranko kaj puliorado kiuj rotaciis vitrodiskon.
#000009
En la mid-19-a jarcento, inventoj kiel ekzemple tiu de Joseph Plateau
fenakistoskope kaj la pli posta zoetrope montris ke singarde dizajnita sekvenco de desegnaĵoj, montrantaj fazoj de la varia aspekto de objektoj en moviĝo, ŝajnus montri al la objektoj fakte moviĝante ĉu ili estus elmontritaj unu- post la alie kun sufiĉe rapida rapideco.
Tiuj aparatoj dependis de la fenomeno de persisto de vizio por igi la ekranon prezentiĝi kontinua eĉ se la opinio de la observanto estis fakte blokita tiel ĉiu desegnaĵo rotaciita en la lokon kie ĝia antaŭulo ĵus estis videtita.
Ĉiu sekvenco estis limigita al malmulto de desegnaĵoj, kutime dek du, tiel ke ĝi povis nur montri senfine ripetante ciclicalmoviĝojn.
De la malfruaj 1880-aj jaroj, la lasta grava aparato de tiu tipo, la praksinoskope, estis ellaborita en formon kiu dungis longe volvitan grupon enhavantan centojn da bildoj pentritaj sur vitro kaj uzis la elementojn de magia lanterno por projekcii ilin sur ekrano.
#000010
La uzo de sekvencoj de fotoj en tiaj aparatoj estis komence limigita al kelkaj eksperimentoj kun subjektoj fotitaj en serio de pozoj ĉar la haveblaj emulsioj ne estis sufiĉe sentemaj por permesi la mallongajn malkovrojn necesaj por foti subjektojn kiuj fakte moviĝis.
La sentemo estis iom post iom plibonigita kaj en la malfruaj 1870-aj jaroj, Eadweard Muybridge kreis la unuajn viglajn bildsekvencojn fotitajn en realtempa.
Vico de fotiloj estis uzita, ĉiu, en victurno, kaptanta unu bildon sur fotografia vitrotabulo, tiel ke la tutsumo de bildoj en ĉiu sekvenco estis limigita per la nombro da fotiloj, koncerne duodekduon maksimume.
Muybridge uzis sian sistemon por analizi la movadojn de vasta gamo de besto- kaj homaj temoj.
Mane pentritaj bildoj bazitaj sur la fotoj estis projekciitaj kiel movado de bildoj per lia zopraksiskope.
#000011
Antaŭ la fino de la 1880-aj jaroj, la enkonduko de longoj de celuloida fotografia filmo kaj la invento de filmfotiloj, kiuj povis foti senfine longan rapidan sekvencon de bildoj uzantaj nur unu lenson, permesis al pluraj minutoj da ago esti kaptitaj kaj stokitaj en ununura kompakta bobeno de filmo.
Kelkaj fruaj filmoj estis faritaj por esti rigarditaj fare de unu persono je fojo tra "seksgapejo-" aparato kiel ekzemple la Kinetoscope.
Aliaj estis destinitaj por projekciilo, meĥanike simila al la fotilo kaj foje fakte la sama maŝino, kiu kutimis direkti intensan lumon tra la prilaborita kaj presita filmo kaj en projekciolenson tiel ke tiu "filmo" povus esti montritaj enorme pligrandiĝis sur ekrano por spektado de tuta spektantaro.
La unua kinetoskope-filmo montrita en publika ekspozicio estis Blacksmith Scene, produktita fare de Edison Manufacturing Company en 1893.
La sekva jaro la firmao komencus Edison Studios, kiu iĝis frua gvidanto en la filmindustrio kun rimarkinda frua pantaloneto inkluzive de La Kiso, kaj daŭriĝus por produkti proksime al 1,200 filmoj.
#000012
La unuaj publikaj rastrumoj de filmoj ĉe kiuj agnosko estis ŝargita estis faritaj en 1895 fare de la amerika Woodville Latham kaj liaj filoj, utiligante filmojn produktitajn fare de ilia firmao, kaj de la - verŝajne pli bonaj konataj - francaj fratoj Fratoj Lumière kun dek el siaj propraj produktadoj.
[ citaĵo bezonis ] Privataj rastrumoj plifruis tiujn je pluraj monatoj, kun Latham iomete datas de antaŭ la Lumière-fratoj.
[ citaĵo bezonis ] Alia opinio estas ke la unua publika ekspozicio de projekciitaj filmoj en Ameriko estis en Brooklyn Institute en Novjorko 9 majo 1893.
#000013
La plej fruaj filmoj estis simple unu senmova pafo kiu montris okazaĵon aŭ agon kun neniu redaktado aŭ aliaj kinematografiaj teknikoj.
Ĉirkaŭ la turno de la 20-a jarcento, filmoj komencis laĉi plurajn scenojn kune por rakonti rakonton.
La scenoj poste estis detruitaj en multoblajn pafojn fotitaj de malsamaj distancoj kaj anguloj.
Aliaj teknikoj kiel ekzemple fotilmovo estis evoluigitaj kiel efikaj manieroj rakonti rakonton kun filmo.
Ĝis sonfilmo iĝis komerce praktika en la malfruaj 1920-aj jaroj, filmoj estis sole bildarto, sed tiuj novigaj mutaj filmoj akiris tenon en la publika fantazio.
Prefere ol forlasi spektantarojn kun nur la bruo de la projekciilo kiel akompano, teatro-posedantoj dungis pianiston aŭ orgeniston aŭ, en grandaj urbaj teatroj, plenan orkestron ludi muzikon kiuj konvenas la humoron de la filmo en iu antaŭfiksita momento.
La fruajn 1920-aj jarojn, la plej multaj filmoj renkontis kun preta listo de partituro por esti uzitaj por tiu celo, kaj kompletaj filmaj muzikoj estis komponitaj por gravaj produktadoj.
#000014
La ascendo de eŭropa kinejo estis interrompita per la ekapero de 1-a Mondmilito, dum la filmindustrio en Usono prosperis kun la ascendo de Holivudo, karakterizita plej elstare per la noviga laboro de David Wark Griffith en The Birth of a Nation (1915) kaj Intolerance (1916).
Tamen, en la 1920-aj jaroj, eŭropaj produktoroj kiel ekzemple Sergej Miĥajloviĉ Ejzenŝtejn, Friedrich Wilhelm Murnau kaj Fritz Lang, laŭ multaj manieroj inspiritaj per la fulma milittempa progreso de filmo tra Griffith, kune kun la kontribuoj de Charles Chaplin, Buster Keaton kaj aliaj, rapide atingis amerikan filmproduktadon kaj daŭre plue avancis la komunikilon.
#000015
En la 1920-aj jaroj, la evoluo de elektronikaj sonregistraĵ teknologioj faris praktika asimili muzikon de parolado, muziko kaj sonefektoj sinkronigitaj kun la ago sur la ekrano.
[ citaĵo bezonis ] La rezultaj sonfilmoj estis komence distingitaj de la kutima silenta "filmo" aŭ "filmoj" nomante ilin "elvokivaj bildoj" aŭ "parolfilmoj."
[ citaĵo bezonis ] La revolucio kiun ili laboris estis rapida.
Antaŭ 1930, muta filmo estis preskaŭ formortinta en Usono kaj jam estanta referita kiel "la malnova medio."
#000016
Alia grava teknologia evoluo estis la enkonduko de " natura koloro ", kio signifis koloron kiu estis fotografe registrita de naturo prefere ol plia ĝis nigrablankaj presaĵoj man-kolorigante, ŝablono-koloreco aŭ aliajn arbitrajn procedurojn, kvankam la plej fruaj procezoj tipe donis kolorojn kiuj estis malproksimaj de "natura" en aspekto.
[ citaĵo bezonis ] Dum la apero de sonfilmoj rapide igis mutajn filmojn kaj teatromuzikistojn malnoviĝintaj, koloro anstataŭigis nigrablanka multe pli iom post iom.
[ citaĵo bezonis ] La pivota novigado estis la enkonduko de la tri-stria versio de la Technicolor-procezo, unue uzita por desegnofilmoj en 1932, tiam ankaŭ por realbatalaj mallongaj filmoj kaj izolitaj sekvencoj en kelkaj plenlongaj filmoj, tiam por tuta plenlonga filmo, Becky Sharp, en 1935.
La elspezo de la procezo estis senkuraĝiga, sed favora publika respondo en la formo de pliigitaj biletvendejokvitancoj kutime pravigis la ekstran koston.
La nombro da filmoj faritaj en koloro malrapide pliiĝis jar post jaro.
#000018
En la fruaj 1950-aj jaroj, la proliferado de nigrablanka televido komencis grave deprimi nordamerikan teatropartoprenon.
[ citaĵo bezonis ] En provo logi spektantarojn reen en teatrojn, pli grandaj ekranoj estis instalitaj, larĝekran procezoj, polarigis 3D projekcion, kaj stereofona sono estis lanĉita, kaj pli da filmoj estis faritaj en koloro, kiu baldaŭ iĝis la regulo prefere ol la escepto.
Kelkaj gravaj ĉefaj Hollywood-filmoj daŭre estis faritaj en nigrablanka same malfrue kiel la mez-1960-aj jaroj, sed ili markis la finon de epoko.
Kolorotelevidriceviloj estis haveblaj en Usono ekde la mez-1950-aj jaroj, sed komence, ili estis tre multekostaj kaj malmultaj elsendoj estis en koloro.
Dum la 1960-aj jaroj, prezoj iom post iom venis malsupren, kolorelsendoj iĝis oftaj, kaj vendo tondris.
La superforta publika juĝo en favoro de koloro estis klara.
Post la fina ekblovo de nigrablankaj filmoj estis liberigita en mez-jardeko, ĉiuj Hollywood-studioproduktadoj estis filmitaj en koloro, kun maloftaj esceptoj kontraŭvole farite nur ĉe la insisto de "stel" direktoroj kiel ekzemple Peter Bogdanovich kaj Martin Scorsese.
#000019
[ citaĵo bezonis ] 1960-aj jaroj kaj poste
#000020
La jardekoj sekvantaj la malkreskon da la studiosistemo en la 1960-aj jaroj vidis ŝanĝojn en la produktado kaj stilo de filmo.
Diversaj Novondo-movadoj (inkluzive de la Franca Nova Ondo, Indian New Wave, Japanese New Wave, kaj Nova Holivudo) kaj la ascendo de kinolernej-kleraj sendependaj produktoroj kontribuitaj al la ŝanĝoj la komunikilo travivis en ĉi-lasta duono de la 20-a jarcento.
[ citaĵo bezonis ] Cifereca teknologio estis la mova forto por ŝanĝo dum la 1990-aj jaroj kaj en la 2000-aj jarojn.
Cifereca 3D projekcio plejparte anstataŭigis pli frue problem-emajn 3D filmsistemojn kaj fariĝis populara en la fruaj 2010-aj jaroj.
#000021
[ citaĵo bezonis ] Filmteorio
#000022
"Filmo-teoria" serĉas evoluigi koncizajn kaj sistemajn konceptojn kiuj validas por la studo de filmo kiel arto.
La koncepto de filmo kiel arta ĝenro komenciĝis kun The Birth of the Sixth Art (La Naskiĝo de la Sesa Arto) de Ricciotto Canudo.
Precizula filmteorio, gvidita fare de Rudolf Arnheim, Béla Balázs, kaj Siegfried Kracauer, emfazis kiel filmo deviis de realeco kaj tiel povus esti konsiderita validaj belartoj.
André Bazin reagis kontraŭ tiu teorio per argumentado ke la arta esenco de filmo kuŝis en sia kapablo meĥanike reprodukti realecon, ne en siaj diferencoj de realeco, kaj tio kaŭzis realistteorion.
Pli lastatempa analizo spronite fare de la psikanalizo de Jacques Lacan kaj Ferdinand de Saussure
semiotiko inter aliaj aĵoj kaŭzis psikanalizan filmteorion, strukturistan filmteorion, feminisman filmteorion, kaj aliajn.
Aliflanke, kritikistoj de la analiza filozofio tradicio, influita fare de Wittgenstein, provas klarigi miskompreniĝojn utiligitajn en teoriaj studoj kaj produktas analizon de la vortprovizo kaj ĝia ligo de filmo al formo de vivo.
#000023
Filmo estas konsiderita havi sian propran lingvon.
James Monaco skribis klasikan tekston en filmteorio, titolita "Kiel por Legi Filmon", kiu traktas tion.
Direktoro Ingmar Bergman fame diris, " Andrei Arsenjewitsch Tarkowski por mi estas la plej granda direktoro, tiu kiuj inventis novan lingvon, fidelan al la naturo de filmo, ĉar ĝi kaptas vivon kiel reflektado, vivo kiel sonĝo."
Ekzemplo de la lingvo estas sekvenco da malantaŭa kaj antaŭen bildoj de unu parolante la maldekstran profilon de aktoro, sekvitan per alia parolante la dekstran profilon de aktoro, tiam ripeton de tio, kiu estas lingvo komprenita fare de la spektantaro por indiki konversacion.
Tio priskribas alian teorion de filmo, la 180-grada regulo, kiel vidan rakontadaparaton kun kapablo meti spektanton en kuntekston de ĉeesti psikologie helpe de vida kunmetaĵo kaj redaktado.
La " Holivudo-stilo " inkludas tiun rakontan teorion, pro la superforta praktiko de la regulo de filmstudioj bazita en Holivudo, Kalifornio, dum la klasika epoko de filmo.
Alia ekzemplo de kinematografia lingvo havas pafon kiu zomas enen sur la frunton de aktoro kun esprimo de silenta reflektado kiu tranĉas al pafo de pli juna aktoro kiu vage similas la unuan aktoron, indikante ke la unua persono memoras pasintan memon, redakti de kunmetaĵoj kiu kaŭzas tempotransiron.
#000024
Muntado estas la tekniko de kiu apartaj pecoj de filmo estas elektitaj, redaktita, kaj tiam pecita kune por fari novan sekcion de filmo.
Sceno povis montri viron irantan en batalon, kun retromemoroj al lia juneco kaj al lia familia vivo kaj kun ekstraj specialefektoj, metitaj en la filmon post filmado estas kompleta.
Ĉar tiuj estis ĉiuj filmitaj aparte, kaj eble kun malsamaj aktoroj, la fina versio estas nomita muntado.
Direktoroj evoluigis teorion de muntado, komenciĝante kun Eisenstein kaj la kompleksa apudmeto de bildoj en lia filmo Battleship Potemkin .
Enkadrigo de muzika kaj vida kontrapunkto, kaj scenevoluo tra mise en sceno, redaktado, kaj efikoj kondukis al pli kompleksaj teknikoj kompareblaj al tiuj uzitaj en opero kaj baleto.
#000025
En Usono, multe da la filmindustrio estas centrita ĉirkaŭ Hollywood, California (Holivudo, Kalifornio).
Aliaj regionaj centroj ekzistas en multaj mondopartoj, kiel ekzemple Mumb-centrigita
Hinda kinejo kiu produktas la plej grandan nombron da filmoj en la mondo.
Kvankam la elspezo implikita en farado de filmoj igis kinejproduktadon koncentri sub la aŭspicioj de filmstudioj, lastatempajn progresojn en pagebla filmo iganta ekipaĵon esti permesinta al sendependaj filmoproduktadoj prosperi.
#000029
Profito estas esenca forto en la industrio, pro la multekosta kaj riska naturo de filmproduktado;
multaj filmoj havas grandan koston transkuras, ekzemplo estanta la Akvomondo de Kevin Costner.
Ankoraŭ multaj produktoroj klopodas por krei verkojn de daŭranta socia signifo.
Oskar-disdono (ankaŭ konata kiel "la Oskaroj") estas la plej elstaraj filmpremioj en Usono, disponigante rekonon ĉiun jaron al filmoj, bazitaj sur siaj artaj merits.
Ekzistas ankaŭ granda industrio por instruaj kaj instrufilmoj faritaj en loko de aŭ aldone al prelegoj kaj tekstoj.
Enspezo en la industrio foje estas volatila pro la dependeco en superfilmoj liberigis en kinoj.
La pliiĝo de alternativa hejma distro levis demandojn pri la estonteco de la kinejindustrio, kaj Holivudo-dungado fariĝis malpli fidinda, precipe por komunikilo kaj malalt-buĝetaj filmoj.
#000030
Derivitaj akademiaj kampoj de studo povas same interagi kun kaj formiĝi sendepende de filmproduktado, kiel en filmteorio kaj analizo.
Kampoj de akademia studo estis kreitaj tio estas derivitaj aŭ dependaj de la ekzisto de filmo, kiel ekzemple filmkritiko, filmhistorio, sekcioj de filmpropagando en aŭtoritatemaj registaroj, aŭ psikologiaj sur subliminalaj efikoj (ekz., de fulmanta sodakvo-skatolo dum rastrumo).
Tiuj kampoj povas plu krei derivitajn kampojn, kiel ekzemple filmrevizio sekcio en gazeto aŭ televidgvidisto.
Sub-industrioj povas turniĝi for de filmo, kiel ekzemple pufmaizproduktantoj, kaj filmo-rilataj ludiloj (ekz., Stelmilito ciferoj).
Sub-industrioj de antaŭekzistaj industrioj povas trakti specife filmon, kiel ekzemple produktallokigo kaj alia reklamado ene de filmoj.
#000031
" Larĝekrano " rilatas al pli granda larĝo al alteco en la kadro, kompariblis al pli fruaj historiaj bildformatoj.
"Trajt-longa filmo", aŭ " plenlonga filmo ", estas de konvencia plena longo, kutime 60 minutoj aŭ pli, kaj povas komerce stari flank itself sen aliaj filmoj en biletita rastrumo.
" Fuŝkontakto " estas filmo kiu ne estas tiel longe kiel trajt-longa filmo, ofte ekzamenis kun aliaj fuŝkontaktoj, aŭ antaŭante trajt-longan filmon.
" Sendependa " filmo farita ekstere de la konvencia filmindustrio estas.
#000034
Ĉiu filmo ankaŭ povas havi " daŭrigon ", kiu portretas la okazaĵojn sekvantajn tiujn en la filmo.
Novedzino de Frankenstein estas frua ekzemplo.
Kiam ekzistas pli da filmoj ol unu kun la samaj karakteroj, rakontfolioj, aŭ submetataj temoj, tiuj filmoj iĝas "serio", kiel ekzemple la James Bond serialo.
Kaj, ekzistanta ekstero da specifa rakonttemplinio kutime, ne ekskludas filmon de esti parto de serio.
Filmo kiu portretas la okazaĵojn okazantajn pli frue en templinio kun tiuj en alia filmo, sed estas liberigita post tiu filmo, estas foje nomita " prekvel ", ekzemplo estanta
Butch and Sundance: The Early Days .
#000036
La "kreditaĵoj", aŭ "finkreditaĵoj", estas listo kiu donas krediton al la homoj implikitaj en la produktado de filmo.
Filmoj de antaŭ la 1970-aj jaroj kutime komencas filmon kun kreditaĵoj, ofte finiĝi kun nur titolkarto, dirante "The End (La Fino)" aŭ iun ekvivalenton, ofte ekvivalenton kiu dependas de la lingvo de la produktado [ citaĵo bezonis ].
De tiam pluen, la kreditaĵoj de filmo kutime ekaperas ĉe la fino de la plej multaj filmoj.
Tamen, filmoj kun kreditaĵoj tiun finon filmo ofte ripetas kelkajn kreditaĵojn ĉe aŭ proksime de la komenco de filmo kaj tial ekaperas dufoje, kiel ekzemple la aktorado de tiu filmo kondukas, dum malpli ofte kelkaj ekaperante proksime de aŭ ĉe la komenco nur ekaperas tie, ne ĉe la fino, kiu ofte okazas al la kredito de la direktoro.
La kreditaĵoj ekaperantaj ĉe aŭ proksime de la komenco de filmo estas kutime nomitaj "titoloj" aŭ "komenctitoloj."
Post-kreditaĵoj sceno estas sceno montrita post la fino de la kreditaĵoj.
Ferris Bueller's Day Off havas post-kreditan scenon en kiu Ferris rakontas al la spektantaro ke la filmo estas finita kaj ke ili devus iri hejmen.
#000037
La rolantaro de filmo" rilatas al kolekto de la aktoroj kaj aktorinoj kiuj aperas, aŭ "stelon", en filmo.
Stelo estas aktoro aŭ aktorino, ofte populara unu, kaj en multaj kazoj, famulo kiu pozas kiel centra karaktero en filmo.
Foje la vorto ankaŭ povas esti uzita por rilati al la famo de aliaj membroj de la skipo, kiel ekzemple direktoro aŭ alia personeco, kiel ekzemple Martin Scorsese.
"Skipo" estas kutime interpretita kiel la homoj implikitaj en la fizika konstruo de filmo ekstere de gisita partopreno, kaj ĝi povis inkludi direktorojn, filmoredaktistojn, fotistoj, tenoj, patretoj, meti dekoraciistojn, rekvizitistojn, kaj kostumistojn.
Persono povas same esti parto de la rolantaro kaj skipo de filmo, kiel ekzemple Woody Allen, kiu direktis kaj ĉefrolis en Take the Money and Run .
#000038
"Filmiranto", "filmiranto", aŭ "filmentuziasmulo" estas persono kiu ŝatas aŭ ofte sekvas filmojn kaj filmojn, kaj iujn ajn da tiuj, kvankam pli ofte ĉi-laste, povis ankaŭ vidi sin kiel studento al filmoj kaj filmoj aŭ la filmicprocezo.
Intensa intereso en filmoj, filmteorio, kaj filmkritiko, estas konata kiel kinejfilio, aŭ cinéaste en la franca.
#000039
Antaŭprezentoprezento rilatas al montrado de filmo al fajna spektantaro, kutime por la celoj de entreprenaj rabatreklamoj, antaŭ la publika filmpremiero mem.
Antaŭprezentoj foje estas utiligitaj por juĝi spektantarreagon, kiun se neatendite negative, povas rezulti en rekutado aŭ eĉ refilmigo certaj sekcioj bazitaj sur la spektantarrespondo.
Unu ekzemplo de filmo kiu estis ŝanĝita post negativa respondo de la testrastrumo estis 1982's First Blood .
Post kiam la testospektantaro reagis tre negative al la morto de protagonisto John Rambo, Vjetnamia veterano, ĉe la fino de la filmo, la firmao skribis kaj reregistris novan finiĝante en kiu la karaktero pluvivas.
#000040
Filmo estas utiligita por intervalo de celoj, inkluzive de eduko kaj propagando.
Kiam la celo estas ĉefe instrua, filmo estas nomita " eduka filmo ".
Ekzemploj estas registradoj de akademiaj prelegoj kaj eksperimentoj, aŭ filmo surbaze de klasika romano.
Filmo povas esti propagando, en tutaĵo aŭ delvis, kiel ekzemple la filmoj faritaj fare de Leni Riefenstahl en Nazia Germanio, US-militfilmantaŭfilmoj dum 2-a Mondmilito, aŭ artaj filmoj faritaj sub Stalin fare de Eisenstein.
Ili ankaŭ povas esti verkoj de politika protesto, kiel en la filmoj de Andrzej Wajda, aŭ pli subtile, la filmoj de Andrei Arsenjewitsch Tarkowski.
La sama filmo povas esti konsiderita instrua per iuj, kaj propagando de aliaj la kategoriadon de filmo povas esti subjektiva.
#000042
Ĉe ĝia kerno, la rimedoj por produkti filmon dependi de la enhavo la produktoro deziras montri, kaj la aparataron por elmontrado ĝi: la zoetrope simple postulas serion de bildoj sur strio de papero.
Filmoproduktado povas, tial, rigardi eĉ nur unu personon per fotilo (aŭ eĉ sen fotilo, kiel en la 1963 filmo Mothlight de Stan Brakhage), aŭ milojn da aktoroj, ekstraĵojn, kaj ŝipanojn kiel realbatalan, trajt-longan epopeon.
#000043
La necesaj ŝtupoj por preskaŭ ajna filmo povas esti boligitaj malsupren al koncepto, planado, ekzekuto, revizio, kaj distribuo.
La pli implikis la produktadon, la pli signifa ĉiu el la ŝtupoj iĝas.
En tipa produktadciklo da Holivud-stila filmo, tiuj ĉefaj stadioj estas difinitaj kiel:
#000044
Tiu produktadciklo kutime prenas tri jarojn.
La unua jaro estas daŭrita supren kun evoluo.
La dua jaro konsistas el preproduktado kaj produktado.
La tria jaro, postproduktado kaj distribuo.
Ju pli grandaj la produktado, la pli da resursoj ĝi prenas, kaj la pli grava financado iĝas;
la plej multaj plenlongaj filmoj estas artlaboroj de la perspektivaj (ekz., kinoreĝisoro de la kreintoj, kinoartisto, manuskriptinto) kaj profitcelaj komercunuoj por la produktentreprenoj.
#000045
Filmteamo estas grupo de homoj dungitaj de filmkompanio, dungita dum la "produktado" aŭ "fotarto-" fazo, por la celo de produktado de filmo aŭ filmo.
Skipo estas distingita de rolantaro, kiuj estas la aktoroj kiuj ekaperas antaŭ la fotilo aŭ disponigas voĉojn por karakteroj en la filmo.
La skipo interagas kun sed estas ankaŭ aparta de la produktadkunlaborantaro, konsistante el produktantoj, manaĝeroj, firmaoreprezentantoj, iliaj asistantoj, kaj tiuj kies primara respondeco falas en antaŭ-produktado aŭ postproduktado-fazoj, kiel ekzemple manuskriptintoj kaj filmredaktistoj.
Komunikado inter produktado kaj skipo ĝenerale pasas tra la direktoro kaj lia/ŝia stabo de asistantoj.
Amaskomunikila al-grandaj skipoj estas ĝenerale dividitaj en sekciojn kun klare difinitaj hierarkioj kaj normoj por interagado kaj kunlaboro inter la sekcioj.
Krom aktorado, la skipo pritraktas ĉion en la fotartfazo: teatrorekvizitoj kaj kostumoj, pafantaj, sonas, elektriko (t.e., lumoj), aroj, kaj produktadaj specialefektoj.
Restoraciestroj (konataj en la filmindustrio kiel "metioservoj") estas kutime ne konsideritaj parto de la skipo.
#000046
Kelkaj filmoj en la lastaj jardekoj estis filmitaj uzante analogan video teknologion similan al tio uzis en televidoproduktado.
Modernaj ciferecaj vidbendaj kameraoj kaj ciferecaj projekciiloj akiras grundon ankaŭ.
Tiuj aliroj estas preferitaj de kelkaj produktoroj, aparte ĉar filmaĵo filmis kun cifereca kinejo povas esti analizita kaj redaktita kun ne-liniaj redaktaj sistemoj (NLE) sen atendado ke la krudfilmo por estus prilaborita.
La migrado estis laŭpaŝa, kaj aktuale en 2005, plej gravaj filmoj daŭre estis filmitaj en filmon.
#000049
Sendependa filmproduktado ofte okazas ekstere de Holivudo, aŭ aliaj gravaj studiosistemoj.
Sendependa filmo (aŭ indie filmo) estas filmo komence produktita sen financado aŭ distribuo de grava filmstudio.
Kreivaj, komerco- kaj teknologiaj kialoj ĉiuj kontribuis al la kresko de la indie-filmsceno en la malfrua 20-a kaj frua 21-a jarcento.
Sur la komercflankon, la kostoj de grandbudĝetaj studiofilmoj ankaŭ kondukas al konservativaj elektoj engisitaj kaj skipo.
Ekzistas tendenco en Holivudo direkte al kunfinancado (super du trionoj de la filmoj metitaj fare de Warner Bros. en 2000 estis komunentreprenoj, supre de 10% en 1987).
Esperema direktoro preskaŭ estas neniam donita la ŝancon ricevi taskon en grandbudĝetan studiofilmon se li aŭ ŝi ne havas signifan industriosperton en filmo aŭ televido.
Ankaŭ, la studioj malofte produktas filmojn kun nekonataj aktoroj, precipe en gvidroloj.
#000051
Antaŭ la apero de ciferecaj alternativoj, la kosto de profesia filmekipaĵo kaj akcioj ankaŭ estis hurdo al povi produkti, rekta, aŭ ĉefroli en tradicia studiofilmo.
Sed la apero de konsumantvidbendaj kameraoj en 1985, kaj pli grave, la alveno de alt-rezolucia cifereca vidbendo en la fruaj 1990-aj jaroj, malaltigis la teknologiobarieron al filmoproduktado signife.
Kaj produktado kaj postproduktado-kostoj estis signife mallevitaj;
en la 2000-aj jaroj, la hardvaro kaj softvaro por postproduktado povas esti instalitaj en krudvar-bazita persona komputilo.
Teknologioj kiel ekzemple DVDoj, FireWire ligoj kaj vasta gamo de profesia kaj konsumant-nivela videoredaktadsoftvaro igas filmproduktadon relative pagebla.
#000052
Ekde la enkonduko de cifereca vidbendo DV teknologio, la produktadrimedoj fariĝis pli demokratiigita.
Produktoroj povas penseble filmi filmon per cifereca vidbenda kamerao kaj redakti la filmon, krei kaj redakti la sonon kaj muzikon, kaj miksi la finalo tranĉas sur lukskvalita hejma komputilo.
Tamen, dum la produktadrimedoj povas esti demokratiigita, financado, distribuo, kaj merkatigo resti malfacila plenumi ekster la tradicia sistemo.
La plej multaj sendependaj produktoroj fidas je filmfestivaloj por iĝi siajn filmojn rimarkite kaj vendita por distribuo.
La alveno de interret-bazitaj videoretejoj kiel ekzemple YouTube kaj Veoh plu ŝanĝis la filmproduktadpejzaĝon, rajtigante indie produktorojn igi iliajn filmojn haveblaj al publiko.
#000053
Malferma enhavofilmo estas tre kiel sendependa filmo, sed ĝi estas produktita per senkaŝaj kunlaboroj;
ĝia fontomaterialo estas havebla sub licenco kiu estas sufiĉe cedema por permesi al aliaj partioj krei fanfikcion aŭ derivitajn verkojn, ol tradicia kopirajto.
Kiel sendependa filmproduktado, malfermfontecfilmproduktado okazas ekstere de Holivudo, aŭ aliaj gravaj studiosistemoj.
#000054
Fanfilmo estas filmo aŭ vidbendo inspirita per filmo, televidprogramo, komikso aŭ simila fonto, kreita fare de adorantoj prefere ol de la kopirajtuloj aŭ kreintoj de la fonto.
Fanproduktoroj tradicie estis amatoroj, sed kelkaj el la plej rimarkindaj filmoj estis fakte produktitaj fare de profesiaj produktoroj kiel kinolernejaj klasprojektoj aŭ kiel manifestaciobobenoj.
Fanfilmoj varias enorme en longo, de mallongaj fals-gustumaĵaj antaŭfilmoj por neekzistantaj filmoj al pli raraj plenlongaj filmoj.
#000055
Filmdistribuo estas la procezo tra kiu filmo fariĝas havebla por spektado fare de spektantaro.
Tio estas normale la tasko da profesia filmluiganto, kiu determinus la merkatigostrategion de la filmo, la amaskomunikilaron de kiuj filmo fariĝas ekspoziciotaj aŭ havebla por spektado, kaj povas meti la eldondaton kaj aliajn aferojn.
La filmo povas esti ekspoziciita rekte al publiko aŭ tra kino (la historie ĉefmaniero filmoj estis distribuitaj) aŭ televido por persona hejma spektado (sur DVD-Video aŭ Blu-ray Disc, videosur-postulo, rete elŝutadon, televidprogramojn tra radielsenda sindikiĝo ktp.).
Aliaj manieroj distribui filmo inkludas lueblan aŭ personan aĉeton de la filmo en gamo da amaskomunikilaro kaj formatoj, kiel ekzemple VHS glubendo aŭ DVD, aŭ Interreta elŝutado de flui uzi komputilon.
#000056
Animacio estas tekniko en kiu ĉiu kadro de filmo estas produktita individue, ĉu generite kiel komputilgrafiko, aŭ fotante tiritan bildon, aŭ plurfoje gajnante groŝmonojn al modelunuo (vidu claimation kaj maldaŭrigu moviĝon), kaj tiam fotanta la rezulton per speciala animaciofotilo.
Kiam la kadroj estas laĉitaj kune kaj la rezulta filmo estas spektita kun rapideco de 16 aŭ pli da kadroj je sekundo, ekzistas iluzio de kontinua movado (pro la Fiofenomeno).
Generi tian filmon estas tre labor-intensa kaj teda, kvankam la evoluo de komputilanimacio multe akcelis la procezon.
Ĉar animacio estas tre tempopostula kaj ofte tre multekosta produkti, la plimulto de animacio por televido kaj filmoj venas de profesiaj animacio-studioj.
Tamen, la kampo de sendependa animacio ekzistis minimume ekde la 1950-aj jaroj, kun animacio estanta produktita fare de sendependaj studioj (kaj foje fare de ununura persono).
Pluraj sendependaj animacioproduktantoj daŭriĝis por membrigi la profesian animaciindustrion.
#000057
Limigita animacio estas maniero de kreskanta produktado kaj malkreskantaj kostoj de animacio per uzado "de mallongigoj" en la animacioprocezo.
Tiu metodo estis iniciatita fare de UPA kaj popularigita fare de Hanna-Barbera en Usono, kaj de Tezuka Osamu en Japanio, kaj adaptita fare de aliaj studioj kiel bildstrioj proponitaj de kinoj al televido.
Kvankam la plej multaj animacio-studioj nun uzas ciferecajn teknologiojn en siaj produktadoj, ekzistas specifa stilo de animacio kiu dependas de filmo.
Fotilo-malmulte pli da animacio, igita fama fare de produktoroj kiel Norman McLaren, Len Lye, kaj Stan Brakhage, estas pentrita kaj tirita rekte sur pecoj de filmo, kaj tiam prizorgita tra projekciilo.
#000058
[ citaĵo bezonis ] Vidu ankaŭ
#000061
Allmovie - Informoj pri filmoj: aktoroj, direktoroj, biografioj, recenzoj, rolantaro kaj produktado kreditas, biletvendejo-vendo, kaj aliajn filmdatenojn.
Film Site - Recenzoj de klasikaj filmoj
 - Filmrecenzoj, antaŭprezentoj, forumoj, fotoj, gisis infon, kaj pli.
La Interreta filma datenbazo (IMDb) - Informoj pri aktualaj kaj historiaj filmoj kaj gisitaj listoj.
#000067
Filmo estas la produkto kaj suma termino por kinematografio kaj ĉiuj ties aspektoj—artaj, teknikaj, komercaj, kaj sociaj. Komune kun la presaro, radiodisaŭdigo kaj televido, ĝi apartenas inter la komunikaj rimedoj kun la plej granda agdistanco kaj influo. Laŭ Akademia Vortaro (citanta la 8-an oficialan aldonon), «filmo» estas «bendo kovrita de fotoemulsio; tuto de la bildoj fiksitaj sur tia(j) bendo(j) kaj projekcieblaj sur ekranon».
#000068
Kiel en ĉiuj artaj spektakloj, kinematografa verko —aŭ filmo— destiniĝas ĝenerale al publiko, kunigita tiukaze en dediĉita loko, tiel nomata kinejo. Pro la multaj formoj de filmoj kiuj aperis kaj aperas nuntempe kaj pro la krea diverseco, la kino estas malfacile difinebla. La kreado de rakontoj kun movantaj bildoj kompreneble ne difinas la fakon, ĉar ekzistas filmoj "sen-intrigaj", ekzemple, la dokumentaj filmoj, la poeziaj filmoj kaj la abstraktaj filmoj.
#000069
Oni vidis filmojn sen ŝajna movo, kiel en La jetée de Chris Marker, komponita de filmataj fotografioj, filmoj sen filmado (arkivaj filmoj, eksperimentaj filmoj, kiel tiuj de Martin Arnold, aŭstria reĝisoro kiu majstris reĝisori filmojn kun "trovata filmobobeno"), filmoj sen muntado kiel kutimis fari la Fratoj Lumière, filmoj sen sono (mutaj filmoj, kompreneble, sed ankoraŭ eksperimentaj silentaj filmoj kaj eĉ ekzistas filmoj sen bildoj kiel atestas la nursona filmo de Walter Ruttman, nome Weekend.
#000070
Nek oni povas referenci al la fama filmobobeno por reprezenti kinon ĉar la tutnovaj bit-teknikoj revolucias tiun procedon. Ne, kino estas fako kiu neniel similas al aliaj artoj sen tamen estas multforma, multvizaĝa kaj, kiel la aliaj artoj, ĉiam evoluanta.
#000071
Filmo estas serio de daŭrigantaj bildoj kiuj, kiam montrite sur ekrano, kreas la iluzion de movado de bildoj pro Fiofenomeno. Tiu optika iluzio igas onin percepti kontinuan moviĝon inter apartaj objektoj rigarditaj rapide en sinsekvo. Filmo estas kreita fotante faktajn scenojn per filmilo; de fotodesegnaĵoj aŭ miniaturmodeloj uzante tradiciajn animaciajn teknikojn; per Komputil-generita bildaro kaj komputilanimacio; aŭ per kombinaĵo de kelkaj aŭ ĉiuj tiuj teknikoj kaj aliaj vidaj efikoj. Nuntempa difino de kino estas la arto ŝajnigi travivaĵojn, kiuj komunikas ideojn, rakontojn, perceptojn, sentojn, belecon aŭ atmosferon de la rimedoj de registritaj aŭ laŭprogramaj kortuŝaj bildoj kune kun aliaj sensaj stimuloj.[1]
#000072
La procezo de filmproduktado estas kaj arto kaj industrio. Filmoj estis origine filmitaj sur plasta folio kiu estis montrita tra filmprojekciilo sur granda ekrano; pli modernaj teknikoj povas uzi tute ciferecajn filmigon kaj stokadon, kiel ekzemple la fotilo Red One kiu registras sur disko aŭ montrokartoj.
#000073
Filmoj kutime inkludas optikan muzikon, kio estas grafika registrado de la parolitaj vortoj, muziko kaj aliaj sonoj kiuj devas akompani la bildojn. Ĝi etendiĝas laŭ parto de la filmo ekskluzive rezervite por ĝi kaj ne estas projekciita.
#000074
La nomo "filmo" originas de la fakto ke fotografia filmo (ankaŭ nomita krudfilmo) historie estis la komunikilo por registrado kaj elmontrado de filmoj. Multaj aliaj esprimoj ekzistas por individua filmo, inkluzive de bildo, bildekspozicio, kortuŝa bildo, fotoludo kaj simple filmo.
#000075
Kiam filmo gajnas imponan sukceson, la produktoroj ofte cedas fari duan epizodon kaj eĉ krei trilogion, alinome veran filmserion. Tiu logiko estas multe kritikata ĉar la sekvaĵoj estas kelkfoje bonkvalitaj kaj do honoras la unuan filmon sed eblas ke ĝi montriĝas fuŝfarita, denuncante volon de produktoroj (precipe usonaj) fari "facilan monon". Ĉiaokaze, kelkaj filmaj serioj starigis la famon de holivudo tra neforgeseblajn verkaĵojn. Sed tiun emon ekzistas ankaŭ tutmonde.
#000077
La Mastro de l' Ringoj
#000078
Listo de aktoroj laŭ landoj
Listo de aktoroj laŭ naskiĝdatoj
#000079
Ĉiu lando havas sian kinon. Ĉi-sube estas listo de naciaj kinoj Ankaŭ vidu la listo de festivaloj pri kino : Festivaloj de Kino
#000080
Dokumentfilmoj pri rusia kino, subtekstigitaj en E-o
Interret-magazeno de rusiaj filmoj kun subtitoloj en Esperanto
Per-esperanto-KINO Diskutejo pri klasikaj kaj nuntempaj filmoj per esperanto.
Filmindustria Vortaro esperante, itale, ruse
Verda Filmejo Ĉi tie vi trovos la filmojn, kiuj aŭ origine estis faritaj en Esperanto, aŭ subtekstigitaj per esperantaj subtitoloj aŭ voĉigitaj en Esperanto.
#000086