Bonvenon al la mondo Bukowski, la malrespekta verkisto por ekscelenco, la aŭtoro de visceraj libroj, kiuj disvastigas galon tra ĉiuj sektoroj de la socio (pardonu, ĉu ĝi estis tro "vida"). Preter proksimiĝi al ĉi tiu genio kun citaĵoj transformitaj en memojn kaj per kiuj reakiri liajn spritajn viziojn de...
#000001
La malvarmo kapablas frostigi la tempon en loko kiel Islando, jam formita de sia naturo kiel insulo suspendita en la Norda Atlantiko, egaldistanca inter Eŭropo kaj Ameriko. Kio estis eksterordinara geografia akcidento rakonti la ordinaran kun escepteco por la resto...
#000003
3 plej bonaj libroj de John Fante
#000004
Bukowski inspiris kaj savis danke al ĉi tiu aparta mentoro. John Fante jam havas tiun legendan aŭtoron en Usono submetita al ĝiaj plej profundaj kontraŭdiroj meze de la dudeka jarcento. Dikotomio inter la prospera usona vivmaniero kaj la sociaj kaj politikaj ombroj; sur ...
#000005
3 plej bonaj libroj de Patricio Pron
#000006
Kun nomo facile memorinda pro sia muzikeco, la argentina Patricio Pron celas fariĝi referenca verkisto en ĉi tiu XNUMXa jarcento. Mastro de la rakonto en generacio favora kaj fekunda por ĉi tiu rakonta sintezo, kiel montras la argentina Samanta Schweblin aŭ Oscar Sipán ĉar ...
#000007
La nederlanda verkisto Tommy Wieringa kondukas nin al vera historio pri tiuj kaŝpasaĝeraj infanoj de la XNUMX-a jarcento. Homoj de iu ajn aĝo serĉante neitan estontecon. La malnova nocio de limoj kiel tiu fina sensencaĵo, kiam oni povas nei la rajton al ...
#000009
Inter Martínez de Pisón kaj Manuel Vilas estas literatura kompliceco preter la generacia koincido. Ĝi estas io, kio ŝajnas penetri la esencojn mem de literaturo al esencaj horizontoj malofte vidataj en la nuna rakonto. Kion mi scias, eble ĝi estis kidnapo en la 80-aj jaroj, ...
#000011
Mia frato, de Alfonso Reis Cabral
#000012
Ligoj de sango, kiuj samtempe en genealogia arbo povas fini mallarĝiĝi ĝis dronado. Kainismo estas la ordo de la tago por heredo, por ambicio aŭ por disvastigita envio tiom longe kiom oni havas memoron. Frateco ne ĉiam signifas komprenon kaj bonan etoson. ...
#000013
Niko kaj Lucas, de Agota Kristof
#000014
Foje cirkonstancoj konspiras por krei ion unikan pro ĝeno aŭ malfeliĉo. En la kazo de Agota Kristof ĉio kuniĝis, tiel ke ŝi ne verkis ĉi tiun volumon de tri romanoj en la fremda lingvo, kiu ricevis ŝin dum ŝia flugo de la nova Hungario administrita sekrete ...
#000015
Kandelo, de Juan del Val
#000016
Kun sia antaŭa romano "Ŝajnas mensogo" kun aŭtobiografiaj nuancoj (sed tute limigitaj al lia vivo), Juan del Val vekis eksciton kaj ankaŭ vezikojn en tre malsamaj sektoroj, multe pli ol la strikte literatura. Sed tio estas alia afero kompreneble pri kies ekstremoj ĝi jam sufiĉe malkaŝiĝis en ...
#000017
La vivo estas mistero kunmetita de pecoj de memoro kaj fantomaj projekcioj de estonteco, kies sola fono estas la fino de ĉio. Jean-Marie Le Clézio estas portretisto de tiu vivo koncentrita en siaj roluloj deciditaj malimpliki ĉion de fikcio en kiu ĉiu aliro estas ...
#000019
En tenduma aŭto, de Ivan Jablonka
#000020
Foje en la plej lerta formo de literaturo konciza en siaj priskriboj kaj lerta en sia evoluo, ni trovas nin kun la pezo de la plej profundaj pripensoj. Tio esence estas la formulo de Jablonka, kvankam pli ol stilo ŝajnas, ke ĝi estas simple formo ...
#000021
Panjo, de Jorge Fernández Díaz
#000022
La temo de ĉi tiu romano kaŝvestiĝas sub la titolo de fama kanto de The Clash, "Ĉu mi restu aŭ ĉu mi iru?" (Ĉu mi devas resti aŭ mi devas iri?) Estas pro tiu konotacio dubi, al tiu miksaĵo de espero kaj malhela certeco, ke nenio invitas vin ...
#000023