Surprizoj en la fermo de la jubilea kongreso
#000000
Denove plenis la salono Zamenhof por la Solena Fermo de la centa Universala Kongreso de Esperanto. Post bonvenigo, prezento de podianoj kaj agnosko pri la ĉeesto de la slovaka ambasadoro al Belgio kaj la urbestro de Nitro, nia sekvajara kongresurbo, okazis silenta ekstaro pro forpasintaj Honoraj Membroj kaj membroj de la Honora Patrona Komitato kaj pliaj aktivuloj. Sekvis raportoj de estraranoj pri la kongresaj okazaĵoj laŭ la kategorioj de la Strategia Plano plus junulara resumo:
#000001
Konsciigo (Keller): Pri kunsido de la laborgrupo pri eksteraj rilatoj (KRIO), la konsciiga forumo kaj planoj konigi la kongreson tra la mondo.
#000002
Post muzika paŭzo Usui Hiroyuki prezentis la kongresteman teamon: Elizabeth Schwarzer kaj Sergio Paŭlo Viana. Li skizis la prezentaĵojn en la sesioj de la kongresa temo, inter ili de Ilona Koutny kaj Giridhar Rao. Usui Hiroyuki laŭtlegis la proponatan Kongresan Rezolucion kiu estis konfirmita per aplaŭdo. El tio ni eksciis, ke la fina aliĝnombro estis 2695 kongresanoj el 82 landoj.
#000008
Kvardeko da infanoj kaj prizorgintoj de la Internacia Infana Kongreseto (IIK) venis podien kaj faris kantajn kaj aliajn salutojn.
#000009
Denove stare kaj sen notoj estis liverita la ferma alparolo de prezidanto Mark Fettes, komencita per klarigo, ke la fermo malsamas al la Inaŭguro, ĉar estas pli klare “nia familia afero”. Li aludis al tiu sento de proksimeco kiu estiĝis, kaj kiu iru kun la kongresintoj hejmen. Li skizis sian historion ĉe UK kun la unua partopreno en Vankuvero en 1984, komentante ke ĉe tia nova sperto povas esti pene orientiĝi en la bunto. Sed unua kongreso estas grava paŝo de eniro en nian komunumon. Kiel novulo, li tendencis esti senpacienca – volis enkonduki multon novan por sproni la aktivularon. Li restas senpacienca kaj konservas ambiciajn celojn por la Asocio, kaj ĝuste tio pelis lin al kandidatiĝo por la gvida rolo de prezidanto: “Gravas adapti nin al la bezonoj kaj fluoj de la dudekunua jarcento”. Kun la paso de jaroj, li pli aprezas la kongresan tradicion, la kuniĝon de amikoj. Kiel diris la rezolucio: “proksimiĝo ne nur de la kapoj, sed ankaŭ de la koroj”. Estis elementoj novaj kaj unikaj en la nuna kongreso – amalgamo de tradicio kaj novigoj. Forto de UEA, iusenca miraklo – kiel pri Esperanto mem – estas ĝia kapablo oferti tegmenton por vasta gamo da deziroj, por samideanoj kaj malsamideanoj. Personigita ekzemplo de la teno de tiuj valoroj, estas nia nuna, emeritiĝonta Ĝenerala Direktoro, Osmo Buller. Li havas enciklopedian konon de UEA kaj la movado. Fettes agnoskis apreze lian oficistecon tra 30 jaroj, el kiuj 17 kiel Ĝenerala Direktoro, prezentante al li florbukedon kaj la ĵus aperintan libron Historio de la esperanta literaturo. Ferme, li anoncis monkolektadon por la sesa Afrika Kongreso de Esperanto, okazonta en Burundo en aŭgusto 2016. La fina saluto: “Ĝis revido en Nitro!”
#000010
Clay Magalhäes (KKS) dankis al la Loka Kongresa Komitato (LKK), kaj vokas ilin sur la podion. Ĉiu ricevis rozon kaj portis samspecajn kongresmemorajn pajlajn ĉapelojn. LKK-prezidanto Xavier Dewidehen resumis la multajn atingojn de la UK. La nomoj de centoj da helpantoj tute plenigis la gigantan malantaŭpodian ekranon; ankaŭ ili estis invititaj iri podien.
#000011
Post kantado de la Himno, la prezidanto proklamis la centan UK fermita. Venis al fino tiu laŭdinda realigo de nia centa, jubilea kongreso.
#000013