Germano kaj lia lingvolernejo en Ĉinio
#000000
Por multaj homoj la ĉina lingvo ne estas tiel malfacila, ke oni ne kapablas posedi, tamen la lernado de la ĉina lingvo iasence iras ja kun multaj malfaciloj. Pri tio germano Andreas Laimboeck eldiris sian propran sperton: "Foje mi ĉagreniĝis pro la malfacileco de la lingvo." En la komenco de lernado de la ĉina lingvo, li vizitis progresigan kurson por kvar monatoj je ses lernohoroj tage. Foje li vizitis restoracion, kaj demandis al la kelnero, kie estas necesejo, sed bedaǔrinde la lasta tute ne komprenis lin. Tio donis al li baton survoje de la lernado de la lingvo. Li diris: "Siatempe li falis en deprimiĝon de la malsukcesa provo", kaj eĉ hezitis, ĉu li devas forlasi la lernadon kaj resti loĝi en internacia kvartalo, kiu kolektive loĝis alilandanoj, tamen iasence ĝi ankaǔ deapartigis ilin disde la ĉina komunumo? Fine li elektis alian vivon.
#000001
La lernejo LTL ne nur rekomendas por la lernantoj lingvajn partnerojn, sed ankaǔ "pekinaj ambasadoroj", kiuj ĉefe venis el superaj lernejoj en Pekino kaj havas intereson amikiĝi kun alilandanoj por ekkoni iliajn kulturojn kaj vivojn." "Ni intencas, ke ĉiuj lernantoj povas havi po junan amikon de Ĉinio kaj kun li aǔ ŝi konservas kontakton. Fakte multaj ĉinaj junuloj havas fortan intereson pri kulturoj germana kaj aliaj, tamen mankas al ili ŝancoj ekkoni alilandanoj." El tiuj kaǔzoj la ĉinlingva lernejo LTL prezentos por la lernantoj pekinajn ambasadorojn kun similaj interesoj kaj hobioj.
#000006
Laimboeck diris: "Ni kulturas por la lernantoj cirkonstancon por ke ili ne forlasu la lingvolernadon kaj en tiu cirkonstanco ili devige persistas sin esprimi en la ĉina lingvo, ĉar tie ne eblas interparoli per la angla lingvo." Tia cirkonstanco atribuis la meriton al la de li starigita licepensiona sistemo, en kiu minimume 100 ĉinaj familioj kunlaboras kun la lernejo por konstante akcepti eksterlandajn lernantojn.
#000007
Yannick Aregger estas unu el tiuj eksterlandaj lernantoj, li loĝis en pensiono de distrikto Chaoyang en Pekino.
#000008
Tie la 19-jara junulo el Svislando kunvivis kun siaj "ĉinaj gepatroj" por du monatoj. La ĉina patrino Zhang Jingrong, 52-jara emeritino, havas filon lernantan en Britio. Por ŝi la alveno de Yannick Aregger sendube alportis al ŝia familio "malgrandan parton de Eǔropo".
#000009
Aregger diris: "Kiam mi parolas kun miaj ĉinaj gepatroj, mi estas devige paroli en la ĉina lingvo, ĝuste pro tio mi multe progresis en la lingvo." Fakte nuntempe Aregger, vivanta en Pekino, povas senprobleme trakti ĉiujn ĉiutagajn aferojn, kaj li sentis, ke la plej granda manko por li estas limigita vortposedo.
#000010
Por plifortigi la sukcesan senton de la lernantoj Laimboeck kaj liaj kolegoj organizis aktivadon "Vojaĝo en Pekino", en kiu la partoprenantoj devas plenumi la difinitan taskon en la ĉina lingvo. Ekzemple demandi al vendisto prezon de pantalonoj, aǔ al pasantoj pri la situo de la hejmloko kaj similaj bagatelaĵoj en la ĉina lingvo. Li diris: "La instruistoj kune kun la lernantoj partoprenis en la aktivado, tamen post mallonga klarigo de la tasko, la instruistoj foriros kaj restas ĉe la loko proksime al la lernantoj por doni al ili helpon en necesa okazo. Kaj la lernantoj devas sole plenumi la taskon.
#000013
Al tiuj, kiuj montris sufiĉe fortan lingvan kapablon en la aktivado, la lernejo donas al ili apartan helpon por plialtigi la lingvonivelon. Pri tio Laimboeck diris, ke ili povas viziti Chengde, Hebei-provinco en norda Ĉinio, por partopreni la alian programon "Trejnado por Supervivi", kiu sendube estas alia metodo de trempada lernado. Chengde kun 3.6 milionoj da loĝantoj situas nordoriente de Pekino je 160 kilometroj fore. La urbo ĝuas famon pro tio, ke ĝi estis somerumejo de imperiestroj de Qing-dinastio (1644-1911). Multaj alilandaj vojaĝantoj vizitis Chengde post ilia vojaĝo en Pekino. Tamen en la urbo estas malofte viditaj kafejo, drinkejo kaj similaj lokoj por ke alilandaj vizitantoj ripozu kaj babilu. Tial por tiuj lernantoj la ĉina lingvo estas unike efika lingvo por la vivo kaj turismado en tiu ĉi loko."
#000014
Post trempo-tipa lernado la lernantoj havas preskaŭ neniun malfacilon en interparolo pri siaj ĉiutagaj aferoj. Tamen Laimboeck ne rigardis tion kiel finalon de la lingvolernado. Li diris: "La plej granda baro inter ĉinoj kaj germanoj fakte ne estas lingvoj, sed kulturaj diferencoj." Tial li prenis sur sin respondon de rolado de kultura ambasadoro.
#000015
Li donis al ni la ekzemplon, ke en pensiona familio la ĉinaj gepatroj volas, ke la lernantino purigis sian pladon post manĝado. La mastrino telefonis al la lernejo, kaj deziras, ke ĝi transdonu sian volon al la lernantino, ĉar laǔ ili vizaĝ-al-vizaĝe mencii la aferon estas malĝentile kaj por ili kaj por la lernanto. Pri tio Laimboeck paradokse opiniis, ke kutime al alilandanoj ne plaĉas transkomunikado. Li do rendevuis kun la lernanto kaj al ŝi prezentis la diferencojn inter la ĉina kaj la okcidenta kulturoj.
#000016