Nia nova aŭtoro priskribas surprizan travivaĵon, spertitan dum la ĵusa Universala Kongreso. Ĉu tamen nova generacio de esperantistoj alportas al la movado novan senton kaj fortan vokon?
#000000
Ĝi estis mia unua UK, kvankam mi jam kelkajn jardekojn aktivas en la movado. Mi ege multon legis kaj aŭdis pri la antaŭaj kongresoj. Kaj ĝuste mia pasiva UK-sperto naskis la demandon, direktitan al la proksimume dekjara knabo kun la kongresa nomŝildo (tie estis skribita io tute ordinara – ”Frank” aŭ io simila). La knabo senzorge manĝis glaciaĵon apud la ĉefa konstruaĵo de la kongreso. Mi diris:
#000002
– Ups, se vi tiom bone posedas la lingvon, kial vi ne tuj respondis? Ŝajne, via konduto ne estas tute ĝentila!
#000007
– Ĉu temas pri Asocio de infanoj-esperantistoj aŭ Internacia Kuniĝo de ŝatantoj de komputilludoj?
#000013
– Ne estas temo por priparoli, la knabo diris. – Jen, ekzemple, hodiaŭ. Mi ellitiĝis, duŝis min – kaj jam ĉe la matenmanĝo venis tiu damna sekretario kaj insistege min vokis en la kunsidejon.
#000016
– Neniu konsentas, se la prezidanto ĉeestas la kongreson, malice diris la knabo. – Kaj du miaj viculoj aroge preferis forveturi ripozi kun siaj genepoj en Sicilion. Kanajloj! Ili ripozas, sed mi ĉi tie ŝvitu anstataŭ ili ĉiuj!
#000022
Se oni renkontis tiun knabon en komitatkunsido, eblas demandi lin pri la supraj demandoj. Se ne ekzistis tiu knabo tiam indas nur taksi la artikolon kiel fikcion pri pseŭdoproblemoj kaj ne indas demandi ĉu tiaj problemoj estis realaj.
#000033
Mi komprenis ke la 12-jarulo mem estas la koncerna prezidanto, de la landa asocio do, supozeble. Sed tio estas mia interpreto.
#000034
En Esperantujo rolas ia konstanta “aĝismo”, en kiu iuj homoj pensas, ke junuloj estas mojosaj, inteligentaj, kaj kapablaj, kaj maljunuloj estas kadukaj, neutilaj, kaj balastaj.
#000035
Sed en la reala mondo, oni povas rapide pensi pri malaj ekzemploj . . . junuloj kiuj aperas/malaperas efemere, kaj maljunuloj kiuj daŭre vigle aktivas kaj “kuratoras” la lingvon kaj kulturon. (Kaj kiuj eble eĉ scias kiu estis Zamenhof, kio estas la Fundamento, kaj kial Esperanto ekzistas)
#000037
Mi legas la satiron kiel agnoskon de maljunulo, ke junuloj prenos rian lokon en la movado. Kune kun la ŝoko, ke la junuloj foje aspektas 12-jaraĝaj, eĉ se ili estas plenkreskuloj. Tute normala afero, en kaj el Esperantujo.
#000038
Sed se la “nova generacio” ne kapablas bone rilati al aliaj homoj, ne kapablas konduti digne en socio, ne kapablas respekti aliajn, ktp . . . ni survojas al vera kaĉo. Nura regado de la lingvo ne sufiĉas.
#000039
Feliĉe, mi konas plurajn junajn Esperantistojn kiuj bone regas la lingvon, scias la historion kaj filozofion, eĉ legas literaturon, imagu. Do mi, dum mi daŭre maljuniĝas, havas esperon, ke ia kerna kerno ekzistos.
#000040