Jack the Ripper (Incitu la buĉtranĉilon) estas la plej konata nomo por neidentigita seria murdisto ĝenerale kredita estinti aktiva en la plejparte malriĉaj lokoj en kaj ĉirkaŭ la Whitechapel distrikto de Londono en 1888.
La nomo "Fanto la Buĉtranĉilo" originis de letero skribita fare de iu asertante esti la murdinto kiu estis disvastigita en la amaskomunikilaro.
La letero verŝajne ĝenerale estis falsaĵo kaj eble estis skribita fare de ĵurnalistoj en provo pliigi intereson en la rakonto kaj pliigi la cirkuladon de iliaj gazetoj.
En kaj la krimprocesdosieroj kaj nuntempaj ĵurnalismaj kontoj, la murdinto estis nomita "la Whitechapel Murdinto" kaj "Ledantaŭtuko".
#000001
Atakoj atributitaj al Jack la buĉtranĉilo tipe implikis inajn prostituitinojn kiuj vivis kaj laboris en la slumoj de la East End of London (Orienta Fino de Londono) kies gorĝoj estis tranĉitaj antaŭ abdomenaj kripligoj.
La forigo de internaj organoj de almenaŭ tri el la viktimoj kondukis al proponoj kiujn ilia murdinto havis iun anatomian aŭ kirurgian scion.
Onidiroj ke la murdoj estis ligitaj intensigis en septembro kaj oktobro 1888, kaj leteroj estis ricevitaj fare de aŭdvidaj butikoj kaj Scotland Yard de verkisto aŭ verkistoj asertantaj esti la murdinto.
La " From Hell " letero ricevita fare de George Lusk de la Whitechapel Kvartala Gardotrupo venis kun la duono de konservita homa reno, laŭdire prenite de unu el la viktimoj.
Publiko venis ĉiam pli por kredi je ununura seria murdisto konata kiel "Fanto la Buĉtranĉilo", plejparte pro la eksterordinare brutala naturo de la murdoj, kaj pro amaskomunikila terapio de la okazaĵoj.
#000002
Ampleksa gazetpriraportado donacis ĝeneraligitan kaj elteneman internacian fifamecon al la buĉtranĉilo, kaj la legendo solidiĝis.
Policesploro en serion de dek unu brutalaj mortigoj en Whitechapel ĝis 1891 estis nekapabla ligi ĉiujn mortigojn decide al la murdoj de 1888.
Kvin viktimoj - Mary Ann Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes, kaj Mary Jane Kelly - estas konataj kiel la "kanonikaj kvin" kaj siaj murdoj inter 31 aŭgusto kaj 9 novembro 1888 ofte estas konsideritaj la plej verŝajnaj esti interligitaj.
La murdoj neniam estis solvitaj, kaj la legendoj ĉirkaŭantaj ilin iĝis kombinaĵo de originala historiesploro, folkloro, kaj pseudohistorikaj.
La esprimo "buĉtranĉilologio" estis elpensita por priskribi la studon kaj analizon de la Ripper-kazoj.
Ekzistas nun super unu- centhipotezoj pri la identeco de la buĉtranĉilo, kaj la murdoj inspiris multajn verkojn de fikcio.
#000003
La granda nombro da atakoj kontraŭ virinoj en la Oriento-fino dum tiu tempo aldonas necertecon al kiom multaj viktimoj estis mortigitaj fare de la sama persono.
Dek unu apartaj murdoj, streĉante de 3
Februaro 1891, estis inkludita en Londona Metropolitan Police Service enketo kaj estis konata kolektive en la policagendo kiel la " Whitechapel-murdoj ".
Opinioj varias kiel al ĉu tiuj murdoj devus esti ligitaj al la sama kulpulo, sed kvin el la dek unu Whitechapel-murdoj, konataj kiel la "kanonika kvin", verŝajne ĝenerale estas la laboro de Jack la buĉtranĉilo.
La plej multaj ekspertoj montras al profundaj gorĝotranĉoj, abdomena kaj genital-area kripligo, forigo de internaj organoj, kaj progresemaj vizaĝkripligoj kiel la karakterizaĵojn de la modus operandi de la buĉtranĉilo.
La unuaj du kazoj en la Whitechapel-murddosiero, tiuj de Emma Elizabeth Smith kaj Martha Tabram, ne estas inkluditaj en la kanonikaj kvin.
#000005
Smith estis prirabita kaj sekse atakita en Osborn Street, Whitechapel, sur 3
Malakra objekto estis enigita en ŝian vaginon, fendante ŝian peritoneon.
Ŝi evoluigis peritoneiton kaj mortis la sekvan tagon en London Hospital.
Ŝi diris ke ŝi estis atakita fare de du aŭ tri viroj, unu el kiun estis adoleskanto.
La atako estis ligita al la pli postaj murdoj fare de la gazetaro, [15] sed la plej multaj verkintoj atribuas ĝin al bandaĉviolento senrilataj al la Ripper-kazo.
#000006
Tabram estis mortigita la 7an de aŭgusto 1888;
La sovaĝeco de la murdo, la manko de evidenta motivo, kaj la proksimeco de la loko (George Yard, Whitechapel) kaj dato al tiuj de la pli postaj buĉtranĉilmurdoj igis policon interligi ilin.
La atako devias de la kanonikaj murdoj en tiu Tabram estis mortpikita prefere ol tranĉita ĉe la gorĝo kaj abdomeno, kaj multaj ekspertoj ne ligas ĝin kun la pli postaj murdoj pro la diferenco en la vundpadrono.
#000007
La korpo de Nichols estis malkovrita je proksimume 3:40 a.m. vendrede 31
Aŭgusto 1888 en la Vico de Buck (nun Durward Street), Whitechapel.
La gorĝo estis distranĉita per du tranĉoj, kaj la subaĵo de la abdomeno estis parte ŝirita malferma per profunda, dentita vundo.
Pluraj aliaj incizoj sur la abdomeno estis kaŭzitaj de la sama tranĉilo.
#000009
La korpo de Chapman estis malkovrita ĉe proksimume 6 a.m. sabate 8
Septembro 1888 proksime de pordejo en la korta ĝardeno de 29 Hanbury Street, Spitalfields.
Kiel en la kazo de Mary Ann Nichols, la gorĝo estis distranĉita per du tranĉoj.
La abdomeno estis tranĉita totale malferma, kaj estis poste malkovrite ke la utero estis forigita.
Ĉe la mortenketo, unuatestanta priskribis vidantan Chapman je proksimume 5:30 a.m. kun malhelhara viro de "paŭpernobela" aspekto.
#000010
Paŝego kaj Eddowes estis senvivigitaj en la frua mateno de dimanĉo 30
La korpo de paŝego estis malkovrita ĉe proksimume 1 a.m. en la Korto de Dutfield, de Berner Street (nun Henriques Street) en Whitechapel.
La mortokaŭzo estis unu klara incizo kiu distranĉis la ĉefarterion sur la maldekstra flanko de la kolo.
La foresto de kripligoj al la abdomeno kondukis al necerteco ĉirkaŭ ĉu la murdo de Stride devus esti atribuita al la buĉtranĉilo aŭ ĉu li estis interrompita dum la atako.
Atestantoj opiniis ke ili vidis Stride kun viro pli frue tiun nokton sed donis malsamajn priskribojn: kelkaj diris ke ŝia kunulo estis justa, aliaj malhela;
kelkaj diris ke li estis triviale vestita, aliaj bele vestita.
#000011
La mutilita kaj disŝirita korpo de Kelly estis malkovrita kuŝante sur la lito en la unuopula ĉambro kie ŝi vivis ĉe 13 la tribunalon de Miller, de Dorset Street, Spitalfields, ĉe 10: 45 a.m. vendrede 9
La gorĝo estis distranĉita malsupren al la spino, kaj la abdomeno preskaŭ malplenigita de siaj organoj.
#000013
La kanonikaj kvin murdoj estis elfaritaj dum la nokto, dum aŭ proksima al semajnfino, aŭ ĉe la fino de monato aŭ semajnon (aŭ tiel) post.
La kripligoj iĝis ĉiam pli severaj kiam la serio de murdoj daŭrigis, krom tiu de Stride, kies atakanto eble estis interrompita.
Nichols ne sopiris iujn ajn organojn;
La utero de Chapman estis prenita;
Eddowes ŝia utero havis kaj renon foriganta kaj ŝia vizaĝo mutilis;
kaj la korpo de Kelly estis malplenigita kaj ŝia vizaĝo hakis for, kvankam nur ŝia koro maltrafis de la krimloko.
#000014
Kelly estas ĝenerale konsiderita kiel la fina viktimo de la buĉtranĉilo, kaj estas supozite ke la krimoj finitaj pro la kulprit_ estas morto, malliberigo, instituciigo, aŭ elmigrado.
La Whitechapel-murdoj arkivas detalojn pliaj kvar murdoj kiuj okazis post la kanonikaj kvin: tiuj de Rose Mylett, Alice McKenzie, la Pinchin Street-torso, kaj Frances Coles.
#000016
Mylett estis trovita strangolita en la Korto de Clarke, Ĉefstrato, Poplo sur 20
Ekzistis neniu signo de lukto, kaj la polico kredis ke ŝi hazarde pendigis sin sur she kolumo dum en ebria stuporo aŭ faris memmortigon.
Tamen, la mortenketĵurio resendis juĝon de murdo.
#000017
McKenzie estis mortigita la 17an de julio 1889 per separo de maldekstra karotida arterio.
Pluraj negravaj kontuziĝoj kaj tranĉoj estis trovitaj sur la korpo, malkovrita en Castle Alley, Whitechapel.
Unu el la ekzamenaj patologiistoj, Thomas Bond, kredis tion por esti Ripper-murdo, kvankam lia kolego George Bagster Phillips, kiu ekzamenis la korpojn de tri antaŭaj viktimoj, disputis.
Pli postaj verkistoj ankaŭ estas dividitaj inter tiuj kiuj opinias ke ŝia murdinto kopiis la modus operandi de la buĉtranĉilo por deviigi suspekton de li mem, [42] kaj tiuj kiuj atributas ĝin al la buĉtranĉilo.
#000018
"The Pinchin Street torso (La Pinchin Street-torso)" estis senkapa kaj sengamba torso de neidentigita virino trovita sub fervojarko en Pinchin Street, Whitechapel, sur 10
Ŝajnas verŝajne ke la murdo estis farita aliloke kaj ke partoj de la diserigita korpo estis disigitaj por dispono.
#000019
Brasikoj estis mortigitaj la 13an de februaro 1891 sub fervojarko en Hirundo-Ĝardenoj, Whitechapel.
Ŝia gorĝo estis tranĉita sed la korpo ne estis mutilita.
James Thomas Sadler estis vidita pli frua kun ŝi kaj estis arestita fare de la polico, akuzita je ŝia murdo, kaj nelonge opiniita esti la buĉtranĉilo.
Li estis maldungita de tribunalo por manko de indico sur 3
#000020
Aldone al la dek unu Whitechapel-murdoj, komentistoj ligis aliajn atakojn al la buĉtranĉilo.
Koncerne "Fairy Fay", estas neklare ĉu la atako estis reala aŭ fabrikis kiel parto de Ripper-popolscio.
"Fairy Fay" estis moknomo donita al viktimo supoze trovite sur 26
Decembron 1887 "post kiam intereso estis puŝita tra ŝia abdomeno", [47] [48] sed ekzistis neniuj registritaj murdoj en Whitechapel ĉe aŭ ĉirkaŭ Kristnasko 1887.
"Fairy Fay" ŝajnas estinti kreita per konfuza gazetraporto de la murdo de Emma Elizabeth Smith, kiu havis bastonon aŭ alian malakran objekton puŝis en ŝian vaginon.
La plej multaj verkintoj konsentas ke la viktimo- "feo elfo" neniam ekzistis.
#000021
Annie Millwood estis konfesita Whitechapel-malriĉulejmalsanulan sekcion kun pikvundoj en la gamboj kaj malsupra torso sur 25
Ŝi estis maldungita sed mortis pro ŝajne naturulkialoj en aĝo de 38 sur 31
Ŝi poste estis postulita kiel la buĉtranĉilo al unua viktimo, sed la atako ne povas esti interligita sendube.
Alia supozebla frua viktimo estis Ada Wilson, [54] kiuj laŭdire pluvivis ekzistanta pikitaj dufoje en la kolo sur 28
Annie Farmer loĝis en la sama gastejo kiel Martha Tabram [56] kaj raportis atakon sur 21
Ŝi havis supraĵan tranĉon sur she gorĝo, sed ĝi estis eventuale memkulpa.
#000022
John Gill, sepjara knabo, estis trovita murdita en Manningham, Bradford, sur 29
Liaj gamboj estis distranĉitaj, lia abdomeno malfermiĝis, liaj intestoj tiritaj, kaj lia koro kaj unu orelo forigis.
La similecoj kun la murdo de Mary Kelly kondukis al gazetarkonjekto ke la buĉtranĉilo mortigis lin.
La dunganto de la knabo, laktisto William Barrett, estis dufoje arestita por la murdo sur indikaĵa pruvo sed estis liberigita.
No-one else iam estis procesigita.
#000024
La pluvivaj policdosieroj sur la Whitechapel-murdoj permesas detalan vidon de enketema proceduro en la viktoriana epoko.
Granda teamo de policanoj faris dom-al-domajn enketojn ĉie en Whitechapel.
Krimmedicina materialo estis kolektita kaj ekzamenita.
Suspektatoj estis identigitaj, spuritaj, kaj aŭ ekzamenitaj pli proksime aŭ eliminita de la enketo.
Moderna policlaboro sekvas la saman padronon.
Pli ol 2,000 homoj estis intervjuitaj, "suprena de 300" homoj estis esploritaj, kaj 80 homoj estis arestitaj.
#000026
Grupo de volontulcivitanoj en London's Orienta Fino vokis ke la Whitechapel Kvartala Gardotrupo patrolis la stratojn serĉantajn suspektemajn karakterojn, parte pro malkontento kun la policiniciato.
Ili petis la registaron por akiri kompenson por informoj pri la murdinto, kaj dungis privatajn detektivojn por pridubi atestantojn sendepende.
#000028
Buĉistoj, buĉistoj, kirurgoj, kaj kuracistoj estis suspektitaj pro la maniero de la kripligoj.
Pluviva noto de majoro Henry Smith, Acting Commissioner de la Urbopolico, indikas ke la alibioj estis esploritaj de lokaj buĉistoj kaj buĉistoj, kun la rezulto ke ili estis eliminitaj de la enketo.
Raporto de inspektisto Swanson ĝis la Enlanda Ministerio konfirmas ke 76 buĉistoj kaj buĉistoj estis vizititaj, kaj ke la enketo ampleksis ĉiujn iliajn dungitojn dum la antaŭaj ses monatoj.
Kelkaj nuntempaj figuroj, inkluzive de Queen Victoria, opiniis ke la padrono de la murdoj indikis ke la kulpulo estis buĉisto aŭ brutarbovopaŝtisto sur unu el la brutarboatoj kiuj manipulis inter Londono kaj kontinenta Eŭropo.
Whitechapel estis proksima al la Londono-Haveno, [73] kaj kutime tiaj boatoj garaĝitaj ĵaŭde aŭ vendrede kaj forveturis sabate aŭ dimanĉe.
La brutarboatoj estis ekzamenitaj sed la datoj de la murdoj ne koincidis kun la movadoj de ununura boato kaj la translokigo de ŝipano inter boatoj ankaŭ estis ekskludita.
#000029
Ĉe la fino de oktobro, Robert Anderson petis al polickuracisto Thomas Bond doni sian opinion sur la amplekso de la kirurgia kapablo kaj scio de la murdinto.
La opinio ofertita per Obligacio sur la kvalito de la "Whitechapel murdinto" estas la plej frua pluviva leĝrompintoprofilo.
La takso de obligacio estis bazita sur sia propra ekzameno de la plej grandskale mutilita viktimo kaj la debateg notoj de la kvar antaŭaj kanonikaj murdoj.
#000030
Ĉiuj kvin murdoj sendube estis faritaj per la sama mano.
En la unuaj kvar la gorĝoj ŝajnas estinti tranĉitaj de maldekstre dekstren, en la lasta kazo pro la ampleksa kripligo kiun estas maleble diri en kiu direkto la mortiga tranĉita estis farita, sed arteria sango estis trovita sur la muro en ŝpruceroj proksimaj al kie la kapo de la virino havendaĵo estanta situanta.
Ĉiuj cirkonstancoj ĉirkaŭantaj la murdojn igas min formi la opinion ke la virinoj havendaĵo estantaj mensogantaj malsupren kiam murdite kaj en ĉiu kazo la gorĝo estis unua tranĉita.
#000031
Obligacio estis forte malfavora al la ideo ke la murdinto posedis ajnan specon de scienca aŭ anatomia scio, aŭ eĉ "la teknikan konon de buĉisto aŭ ĉevalbuĉisto".
En lia opinio, la murdinto havendaĵo estanta viro de izolaj kutimoj, kondiĉigitaj de "fojfojaj atakoj de murda kaj erotika manio ", kun la kvalito de la kripligoj eventuale indikante " satyriasis ".
Obligacio ankaŭ deklaris ke "la murda impulso eble evoluis el venĝema aŭ tro ellaborita kondiĉo de la menso, aŭ ke religia manio eble estis la origina malsano sed mi ne opinias ke ambaŭ hipotezoj estas verŝajnaj".
#000032
Ekzistas neniuj signoj de iu seksa agado kun iuj da la viktimoj, [11] [78] ankoraŭ psikologoj supozas ke la penetro de la viktimoj per tranĉilo kaj "postlasante ilin sur ekranon en sekse degradado de pozicioj kun la vundoj eksponita" indikas ke la kriminto derivis volupton de la atakoj.
Tiu vido estas defiita per aliaj kiuj flankenbalaas tiajn hipotezojn kiel neeltenebla supozo.
#000033
La koncentriĝo de la mortigoj ĉirkaŭ semajnfinoj kaj festotagoj kaj ene de kelkaj stratoj de unu la alian indikis al multaj kiuj la buĉtranĉilo estis en regula dungado kaj vivis loke.
Aliaj opiniis ke la murdinto estis klera superklasa viro, eventuale kuracisto aŭ aristokrato kiuj enriskiĝis en Whitechapel de pli bonhava areo.
Tiaj teorioj uzas kulturajn perceptojn kiel ekzemple timo de la kuracistoj, malfido de moderna scienco, aŭ la ekspluato de la senhavuloj de la riĉulo.
Suspektatoj svatis jarojn post kiam la murdoj inkludas praktike iu ajn malproksime ligiten al la kazo sub nuntempaj dokumentoj, same kiel multaj famaj nomoj kiuj neniam estis pripensitaj en la policesploro.
Ĉiu vivanta tiutempe estas nun morta, kaj modernaj verkintoj estas liberaj akuzi iu ajn "sen iu bezono de iu apoga historia indico".
Suspektatoj nomitaj en nuntempaj policdokumentoj inkludas tri en la 1894 memorando de sinjoro Melville Macnaghten, sed indico kontraŭ ili estas perindica en la plej bona kazo.
#000034
Ekzistas multaj kaj multfacetaj teorioj pri la identeco kaj profesio de Jack la buĉtranĉilo, sed aŭtoritatoj ne estas interkonsentitaj sur iu da ili, kaj la nombro da nomitaj suspektatoj atingas super unu- cento.
#000035
Dum la kurso de la Ripper-murdoj, la polico, gazetoj, kaj aliaj ricevis centojn da leteroj koncerne la kazon.
Iuj estis bonintencaj ofertoj de konsiloj por kaptado de la murdinto, sed la vasta plimulto estis senutila.
#000036
Centoj de leteroj asertis estinti skribitaj fare de la murdinto mem, [90] kaj tri el tiuj aparte estas elstaraj: la " Dear Boss " letero, la " Saucy Jacky " poŝtkarto kaj la " From Hell " letero.
#000037
La "Saucy Jacky" poŝtkarto estis poŝtstampita 1
Oktobro 1888 kaj estis ricevita la saman tagon fare de la Centra Novaĵagentejo.
La manskribo estis simila al la "Dear Boss" letero.
Ĝi mencias ke du viktimoj estis mortigitaj tre proksime unu al la alia: "duobla okazaĵo tiu tempon", kiu laŭsupoze rilatis al la murdoj de Stride kaj Eddowes.
Estis argumentite ke la letero estis sendita antaŭ ol la murdoj estis reklamitaj, farante neverŝajna ke kranko havus tian scion pri la krimo, [101] sed ĝi estis poŝtstampita pli ol 24 horojn post kiam la mortigoj okazis, longe post kiam detaloj estis konataj kaj estantaj publikigitaj fare de ĵurnalistoj kaj parolitaj pri fare de loĝantoj de la areo.
#000039
Scotland Yard publikigis faksimilojn de la "Dear Boss" letero kaj la poŝtkarto sur 3
Oktobro, en la finfine vana espero ke iu rekonus la manskribon.
Charles Warren klarigis en letero al Godfrey Lushington, Ondumaĵo Under-Secretary of State (Sub-Sekretario de-Ŝtato) =for the Home Department (por la Policministerio): "mi rigardas ĉio-ĉin kiel falsaĵon sed kompreneble ni verŝajne provos & konstatos la verkiston en iu kazo."
Oktobro 1888, George R. Sims en la dimanĉa gazeto Referee implicita kaŭstike ke la letero estis skribita fare de ĵurnalisto "por ĵeti la cirkuladon de gazetĉielo alta".
Policoficialuloj poste asertis esti identiginta specifan ĵurnaliston kiel la verkinto da kaj la "Dear Boss" letero kaj la poŝtkarto.
La ĵurnalisto estis identigita kiel Tom Bullen en letero de ĉefinspektisto John Littlechild ĝis George R. Sims datita 23
Ĵurnalisto vokis ke Fred Best laŭdire konfesis en 1931 ke li kaj kolego en La Stelo skribis ke la leteroj subskribis "Fanton la Buĉtranĉilon" por pliigi intereson en la murdoj kaj "reteni la komercon vivanta".
#000041
La Ripper-murdoj markas gravan akvodislimon en la traktado de krimo de ĵurnalistoj.
Jack la buĉtranĉilo ne estis la unua seria murdisto, sed lia kazo estis la unua se temas pri krei tutmondan novaĵfuroron.
Impostreformoj en la 1850-aj jaroj ebligis la publikigon de nekostaj gazetoj kun pli larĝa cirkulado.
Tiuj eksplodis en la pli posta viktoriana epoko por inkludi grandeldonajn gazetojn same malmultekostajn kiel duonpenco, kune kun popularaj revuoj kiel ekzemple The Illustrated Police News (La Ilustri Police Novaĵo) kiu produktis la buĉtranĉilon la profitanto de antaŭe senekzempla diskonigo.
#000042
Post la murdo da Nichols en frua septembro, la Manĉestro-Gardanto raportis ke: "Whatever informoj povas esti en la posedo de la polico ili opinias necesa konservi sekretaj ...
Estas kredite ilia atento estas precipe direktita al ...
konata karaktero konata kiel "Ledantaŭtuko"."
Ĵurnalistoj estis seniluziigitaj per la malemo de la CID riveli detalojn de sia enketo al publiko, kaj tiel frekventis skribraportoj de kritikinda vereco.
Imagivaj priskriboj de "Ledantaŭtuko" aperis en la gazetaro, [119] sed rivalaj ĵurnalistoj flankenbalais tiujn kiel "mita elkreskaĵo de la fantazio de la raportisto".
John Pizer, loka judo kiuj faris piedveston de ledo, estis konataj sub la nomo "Ledantaŭtuko" [121] kaj estis arestitaj, eĉ se la esplora inspektisto raportis ke "ĝuste nun ekzistas neniu indico entute kontraŭ li".
Li baldaŭ estis liberigita post la konfirmo de liaj alibioj.
#000043
Post la publikigo de la "Dear Boss" letero, "Fanto la Buĉtranĉilo" anstataŭis "Ledantaŭtukon" kiel la nomo adoptita fare de la gazetaro kaj publiko por priskribi la murdinton.
La nomo "Jack" jam estis utiligita por priskribi alian fabelan Londonatakanton:
" Fonto-kalkanumit-Jack ", kiuj supozeble saltis super muroj por frapi siajn viktimojn kaj eskapi same rapide kiel ke li venis.
La invento kaj adopto de moknomo por akurata murdinto iĝis norma amaskomunikila praktiko kun ekzemploj kiel ekzemple la Hakilisto de Nov-Orleano, la Boston Strangler, kaj la Pretervoja Kaŝpafisto.
Ekzemploj derivitaj de Jack la buĉtranĉilo inkludas la Francan Buĉtranĉilon, la Duseldorfan Buĉtranĉilon, la Camden Buĉtranĉilon, la Senkurentiĝo-Buĉtranĉilon, Jack the Stripper (Incitu la striptiziston), la Yorkshire Buĉtranĉilon, kaj la Rostov Buĉtranĉilon.
Sensacigazetarraportoj kombinitaj kun la fakto ke neniu iam estis juĝita pro la murdoj konfuzis sciencan analizon kaj kreis legendon kiu gisas ombron super poste seriaj murdistoj.
#000044
La naturo de la murdoj kaj de la viktimoj tiris atenton al la malbonaj vivkondiĉoj en la Oriento-fino [126] kaj galvanizis publikan opinion kontraŭ la troloĝataj, nesanitaraj slumoj.
En la du jardekoj post la murdoj, la plej malbonaj de la slumoj estis malbaritaj kaj disfaligitaj, [128] sed la stratoj kaj kelkaj konstruaĵoj pluvivas kaj la legendo de la buĉtranĉilo daŭre estas reklamita per gvidataj rondiroj de la murdejoj.
The Ten Bells gastejo en Commercial Street estis vizitadita fare de almenaŭ unu el la viktimoj kaj estis la fokuso de tiaj turneoj dum multaj jaroj.
En 2015, la Jack the Ripper Museum (Levu la Buĉtranĉilo-Muzeon) malfermiĝis en orienta Londono.
#000045
Aldone al la kontraŭdiroj kaj nefidindeco de nuntempaj raportoj, provoj identigi la realan murdinton estas malhelpitaj per la manko da pluviva krimmedicina indico.
DNA-analizo en pluekzistantaj leteroj estas nekonkludebla;
la havebla materialo estis pritraktita multajn fojojn kaj estas tro poluita por disponigi senchavajn rezultojn.
Ekzistas reciproke malkongruaj asertoj ke DNA-indico montras decide al du malsamaj suspektatoj, kaj la metodaro de ambaŭ ankaŭ estis kritikita.
#000047
Jack la buĉtranĉilo rolas en centoj da verkoj de fikcio kaj verkoj kiuj interkrurigas la limojn inter fakto kaj fikcio, inkluzive de la Ripper-leteroj kaj falsaĵo Diary of Jack the Ripper (Taglibro de Jack la buĉtranĉilo).
La buĉtranĉilo aperas en romanoj, noveloj, poemoj, komiksoj, ludoj, kantoj, ludoj, operoj, televidelsendaĵoj, kaj filmoj.
Pli ol 100 nefikcioverkoj traktas ekskluzive la Jack la Ripper-murdojn, igante ĝin unu el la plej priraportitaj verkrimaj temoj.
La esprimo "buĉtranĉilologio" estis elpensita fare de Colin Wilson en la 1970-aj jaroj por priskribi la studon de la kazo de profesiuloj kaj amatoroj.
La periodaĵoj Ripperana, Ripperologist, kaj Ripper Notes publikigas sian esploradon.
#000048
Ekzistas neniu vakslaborcifero de Jack la buĉtranĉilo en Madame Tussaud's
Kamero de hororoj, male al murdintoj de pli malgranda famo, laŭ ilia politiko de ne modeligado personoj kies simileco estas nekonata.
Li estas anstataŭe prezentita kiel ombro.
En 2006, BBC History revuo kaj ĝiaj legantoj selektis Jack la buĉtranĉilo kiel la plej malbona brito en historio.
#000049
Listo de murdintoj de nombro da viktimoj
Listo de seriaj murdistoj antaŭ 1900
#000050
La Ŝtatarkivo: bildoj kaj transskribaĵoj de leteroj asertantaj esti de Jack la buĉtranĉilo.
Artikolo pri Jack la buĉtranĉilo ĉe la Encyclopaedia Britannica
, " Jack la buĉtranĉilo ", Centro por Geospatial Inteligenteco kaj Investigation, Texas State University.
Jack la buĉtranĉilo 1888: ekzamenas la historion da la murdoj kaj metas ilin en la socian kuntekston de la epoko.
FBI-dosiero pri Jack la buĉtranĉilo, jarcentenketo (1988) de la kazo
Jack the Ripper (Incitu la buĉtranĉilon) en Memory Alpha ( Star Trek
#000053
Jack la buĉtranĉilo: La Fina solvo
#000054
" Jack la buĉtranĉilo " (1963)
" Murdinto sur la Libereco " (1980)
#000057
" Ludilo por Juliette "
" La vaganto en la grandurbo ĉe la Edge of the World (Rando de la mondo) "
#000061
" Venas la inkviziciisto " (1995)
#000064
Ĵakvo la Buĉisto (el la angla Jack the Ripper) estis la nomo donita al la nekonatulo(j) kiu(j) buĉaĉis almenaŭ kvar prostituitinojn en la londona malriĉa kvartalo de Whitechapel en 1888. Lia nomo estis prenita de la subskribo trovita en letero de iu, kiu diris esti la aŭtoro de la mortoj.
#000068
Liaj viktimoj estis ĉiam okazaj prostituitinoj. La murdoj estis kutime faritaj sur publikaj lokoj. Li tranĉis la gorĝon kaj poste li tranĉis la abdomenon de la virinoj. Iam li tranĉis aliajn partojn de la korpo. Tiuj tranĉoj estis tre precizaj kaj ĉi tiu detalo igis pensi ke Ĵakvo estis ĥirurgo aŭ iu kun medicinaj konoj. Laŭ DNA-analizo en 2014, aŭtoro Russell Edwards atestas, ke li estis la 23-jara pola, juda enmigrinto Aaron Kosminski.
#000069
Nombro kaj nomoj de la viktimoj estas pridiskutataj. Plej komune akceptita estas la listo de la rekonataj kvin:
#000070
Mary Ann Nichols, naskita Mary Ann Walker, kromnomo „Polly“, la 26-an de aŭgusto 1845, murdita vendredon, la 31-an de aŭgusto 1888
Annie Chapman, naskita Eliza Ann Smith, kromnomo „Dark Annie“ (malhela Annie), naskita dum septembro 1841, murdita sabaton, la 8-an de septembro 1888
#000071
Elizabeth Stride, naskita Elisabeth Gustafsdotter, kromnomo „Long Liz“ (alta Liz), naskita la 27-an de novembro 1843 en Svedio, murdita dimanĉon, la 30-an de septembro 1888.
Catharine Eddowes, uzis la pseŭdonimojn „Kate Conway“ kaj „Mary Ann Kelly“, pro la familinomoj de siaj kunuloj Thomas Conway kaj John Kelly, naskita la 14-an de aprilo 1842, murdita dimanĉon, la 30-an de septembro 1888
Mary Jane Kelly, kiu post vojaĝo al Parizo nomis sin mem „Marie Jeanette Kelly“, kromnomo „Ginger“, naskita aŭ en Limerick aŭ Graflando Limerick, Munster, Irlando ĉirkaŭ 1863, murdita vendredon, la 9-an de novembro 1888
#000072
La longa listo de suspektuloj havis ĝis 175 nomojn sed eĉ hodiaŭ oni ne scias nomon de la krimulo.
#000073