Dum lia kariero kiel ŝtatoficisto O'Brien laboris pri la kontraŭ-sekcia kampanjo de la registara.
Ĉe la parlamenta balotado en 1969 li estis elektita al la parlamento de Irlando, kiel Laborista Partio Td por Dublin North-East, kaj iĝis ministro inter 1973 kaj 1977.
Li ankaŭ estis la reprezentanto de la Laboristpartio sur Nord-Irlando dum tiuj jaroj.
Li poste estis konata ĉefe kiel verkinto kaj kiel kolumnisto por la Irlanda Nepartiano .
#000002
La patro de O'Brien (kiu mortis en 1927) deziris Conor edukita senkonfesie;
Kathleen honoris ke tio deziras.
O'Brien sekvis sian kuzon Sarge Baldy en Sandford Park School kiu havis ĉefe protestantan etoson, [9] malgraŭ obĵetoj de katolika pastraro.
O'Brien poste sekvis Trinity College Dublin, kiu ludis la britan nacian himnon ĝis 1939, kvankam O'Brien kaj Sheehy-Skeffington sidis en protesto dum tiaj okazoj.
O'Brien estis elektita akademiulo en Modernaj lingvoj ĉe Trinity en 1937 kaj estis redaktisto de la semajnĵurnalo de Triunuo,
#000005
La universitata eduko de O'Brien kondukis al kariero en la publika servo, plej precipe en la Sekcio de Ekstera (nun Eksterlandaj) Aferoj.
Li realigis distingon tiel administra direktoro de la ŝtat-kontrolita irlanda Novaĵagentejo kaj poste kiel parto de la novnaskita irlanda delegacio al la Unuiĝintaj Nacioj.
O'Brien poste asertis ke li estis io de nenormala ikonoklasto en post 1922 irlanda politiko, precipe en la kunteksto de Soldatoj de Irlando registaroj sub Éamon de Valera.
#000008
Li pripensis ke tiuj kiuj ne respektis tradiciajn katolikajn morojn estis ĝenerale mis-taŭgaj al la publika servo, [14] tamen kiu ne ŝajnas esti malhelpinta lian supreniron tra ĝi kiu finiĝis oficiale sur ambasadora nivelo.
#000009
En la Sekcio de Eksteraj Aferoj dum la 1948-51 inter-partia registaro, O'Brien deĵoris sub Seán MacBride, filo de John MacBride kaj Maud Gonne, respublikana kaj iama IRA Ĉef-de Kunlaborantaro, kiu iĝus la 1974 -datita Nobel Peace premiito.
O'Brien estis precipe voĉa en opozicio al sekcio dum la 1940-aj jaroj kaj 1950-aj jaroj, kiel parto de liaj oficaj devoj.
#000011
O'Brien resendita al Irlando kaj en la parlamenta balotado en 1969 estis elektita al Dáil Éireann kiel membro de la opozicio Laborista Partio, reprezentante la Dublin North-East balotdistrikton, [16] kune kun tri alia TDs inkluzive de Charles Haughey, kies kredindecon en financaj aferoj li pridubis.
Li estis nomumita membro de la mallongdaŭra unua delegacio de la Oireaktas ĝis la Eŭropa Parlamento.
Sekvante la 1973-datita parlamentan balotadon, O'Brien estis nomumita ministro por Postenoj kaj Telegrafoj en la 1973-77 Labour-Fine Gael koalicio sub Taoiseach Liam Cosgrave.
#000017
Dum tiu periodo, post la ekapero de armita konflikto en Nord-Irlando en 1969, O'Brien evoluigis profundan malamikecon al batalema irlanda respublikanismo kaj al irlandaj naciistoj ĝenerale en Nord-Irlando, inversigante la vidojn kiujn li prononcis ĉe la komenco de la agitado.
Li ankaŭ inversigis sian opozicion al dissendado cenzuro trudita per la antaŭa registaro, per etendado kaj forte deviganta cenzuron de Radio Teilefís Éireann (RTÉ) sub Section 31 el la Dissendado-Leĝo.
En 1976 li specife ekskludis reprezentantojn por Sinn Féin kaj la Provizora irlanda respublika armeo de RTÉ.
En la sama tempo, li provis malsukcese ricevi BBC de Britio kiun 1 televidstacio gisis sur la proponita dua televidstacio de Irlando, anstataŭe de permesado de al RTÉ prizorgi ĝin.
#000018
Du kromaj rimarkindaj okazaĵoj influis la karieron de O'Brien kiel ministro, krom lia subteno por dissendado de cenzuro.
#000019
La Dublin North-East-balotdistrikto de O'Brien estis aboliciita kiel parto da registar-inspira redesegnado de limoj.
En la parlamenta balotado en 1977 li staris en Dublin Clontarf kaj estis unu el tri ministroj venkitaj en ĝenerala fiasko de la eksiĝinta administracio.
Li estis, aliflanke, poste elektita ĝis Seanad Éireann en 1977 de la Trinity College Dublin-balotdistrikto, kvankam li prirezignis sian sidlokon en 1979 pro siaj novaj engaĝiĝoj kiel ĉefredaktisto de The Observer gazeto en Londono.
#000022
Li estis delonga kolumnisto por la Irlanda Nepartiano.
Liaj artikoloj estis distingitaj per malamikeco al la "pacprocezo" en Nord-Irlando, regulaj prognozoj de civita milito implikanta la Irlandon, kaj por-uniistan sintenon.
O'Brien ankaŭ misuzis la irlandan senimpostigon por verkoj de literatura merito postulante tiun sendevigon por sia gazetkolumno.
#000027
O'Brien aranĝis alvojaĝantajn profesorecojn kaj docentecojn ĉie en la mondo, precipe en Usonon, kaj kontestate en rasapartismon Sudafriko, malkaŝe rompante la akademian bojkoton.
Persista kritikisto de Charles Haughey, O'Brien kreis la akronimon GUBU (Groteskaĵo, Unbelievable, Bizarre kaj Senprecedenca), surbaze de deklaro fare de Charles Haughey, kiu tiam estis Taoiseach, komentante la eltrovon de murdsuspektato, Malcolm MacArthur, en la loĝejo de la Soldatoj de Irlando ŝtatakuzanto Patrick Connolly.
Ĝis 1994, O'Brien estis Por-kanceliero de la University of Dublin (Universitato de Dublino).
#000028