Ralph Waldo Ellison, nomita laŭ Ralph Waldo Emerson, [4] estis naskita ĉe 407 Orienta Unua Strato en Oklahoma City, Oklahomo, al Lewis Alfred Ellison kaj Ida Millsap, en sabata Marto 1, 1913.
Li estis la dua el tri fratoj;
unuanaskito Alfred mortis en infanaĝo, kaj pli juna frato Herbert Maurice (aŭ Millsap) estis naskita en 1916.
Lewis Alfred Ellison, malgrand-komerca posedanto kaj konstruskipestro, mortis en 1916 post operacio por kuraci internajn vundojn suferis post kiam breĉetoj de 100-funt.-glaciobloko penetris lian abdomenon kiam ĝi estis faligita estante ŝarĝita en ujon.
La pli aĝa Ellison amis literaturon, kaj dorlotis siaj infanoj, tiel ke Ralph malkovris kiel plenkreskulo kiun lia patro esperis ke lia filo kreskus por esti poeto.
#000004
En 1921, la patrino kaj ŝiaj infanoj de Ellison proponitaj al Gary, kie ŝi havis fraton.
Laŭ Ellison, lia patrino sentis ke "mia frato kaj mi havus pli bonan eblecon de atingado de vireco se ni kreskis en la nordo."
Ŝi ne trovis laboron kaj ŝia frato enpensiĝis, la familion resenditan al Oklahomo, kie Ellison laboris kiel restoraciohelpanto, ŝuciristoknabo, hotelkelnero, kaj la asistanto de dentisto.
De la patro de najbarecamiko li ricevis liberajn instrukciojn por ludado de trumpeto kaj aldsaksofono, kaj daŭriĝus por iĝi la lernejmuzikdirektisto.
#000005
IDA reedziĝis tri fojojn post kiam Lewis mortis.
[b] Tamen, la familia vivo estis malfirma, kaj Ralph laboris kun diversajn laborlokojn dum sia juneco kaj adoleskojaroj por kunlabori kun familiosubteno.
Sekvante Douglass High School, li ankaŭ trovis tempon intrigi je la futbalteamo de la lernejo.
Li studentiĝis ĉe mezlernejo en 1931.
Li laboris por jaro, kaj eltrovis ke la mono faris antaŭpagon sur trumpeto, uzante ĝin por ludi kun lokaj muzikistoj, kaj por preni pliajn muziklecionojn.
Ĉe Douglass, li estis influita fare de rektoro Inman E. Page kaj lia filino, muzikinstruisto Zelia N. Breaŭ.
#000006
Ellison petis dufoje pri akcepto al Tuskegee Institute, la prestiĝa tutnigra universitato en Alabamo fondita fare de Booker T. Washington.
Li estis finfine allasita en 1933 por manko de trumpetludanto en ĝia orkestro.
Ellison saltetis vartrajnoj por veni al Alabamo, kaj baldaŭ estis malkovri ke la institucio estis neniu malpli klaskonscian ol blankaj institucioj ĝenerale estis.
#000007
La eksterulpozicio de Ellison ĉe Tuskegee "akrigis lian satiran lenson", kritikisto Hilton Als kredas: "Reputacio aparta de la university's aero de hipokrita Negritude ebligi him al skribu koncerne ĝin."
En trairejoj de Nevideblaĵo-MAN, "li rigardas malantaŭen kun malestimo kaj senkuraĝiĝi en la ploraĉa etoso kiu regis ĉe Tuskegee."
#000008
La muziksekcio de Tuskegee eble estis la plej fama sekcio en la lernejo, [ kiun citaĵo bezonis ] gvidita fare de komponisto William L. Dawson.
Ellison ankaŭ estis gvidita fare de la pianinstrukciisto de la sekcio, Hazel Harrison.
Dum li studis muzikon ĉefe en siaj klasoj, li pasigis sian liberan tempon en la biblioteko kun modernisma klasikaĵo.
Li citis legi The Waste Land de T. S. Eliot kiel grava veka momento.
En 1934, li komencis labori kiel skribotablokomizo pri la universitata biblioteko, kie li legis James Joyce kaj Gertrude Stein.
Bibliotekisto Walter Bowie Williams entuziasme lasis Ellison partopreni en sia scio.
#000009
Grava influo sur Ellison estis angla instruisto Morteza Drezel Sprague, al kiun Ellison poste dediĉis sian eseokolekton Shadow and Act.
Li malfermis la okulojn de Ellison al "la eblecoj de literaturo kiel porvivaĵarto" kaj al "la ŝikeco kiun li ĉiam asocius kun la literatura vivo."
Tra Sprague Ellison iĝis alkutimiĝinta al Krimo kaj puno de Fyodor Dostoevsky kaj Jude the Obscure (Judaso la Obskura) de Thomas Hardy, identiĝante kun la "geniaj, torturitaj kontraŭherooj" de tiuj verkoj.
#000010
Kiel infano, Ellison konstatis kio iĝus dumviva intereso en audioteknologio, komencante diserigante kaj rekonstruante radiojn, kaj poste pluirita al konstruado kaj adaptado de kompleksaj hifiajn stereosistemoj kiel plenkreskulo.
Li diskutis tiun pasion en eseo de decembro 1955, "Living With Music", en Altfidelec revuo.
Ellison-akademiulo John S. Wright asertas ke tiu lerteco kun la ins-kaj-eliroj de elektronikaj aparatoj daŭriĝis por informi la aliron de Ellison al skribo kaj la romanformularo.
Ellison restis ĉe Tuskegee ĝis 1936, kaj decidis foriri antaŭ kompletigado de la postuloj por grado.
#000011
Dezirante studi skulptaĵon kaj fotarton, li moviĝis al Novjorko la 5an de julio 1936 kaj trovis restejon ĉe YMCA sur 135-a Strato en Harlem, tiam "la kulturĉefurbo de nigra Ameriko."
Li renkontis Langston Hughes, "Harlem's neoficialan diplomaton" de la Depression-epoko, kaj unu - kiel unu el la famulaj nigraj verkintoj de la lando - kiuj povis vivi de lia skribo.
Hughes prezentis lin al la nigra literatura establado kun komunistaj simpatioj.
#000012
Li renkontis plurajn artistojn kiuj influus lian pli postan vivon, inkluzive de la artisto Romare Bearden kaj la verkinto Richard Wright (kun kiu li havus longan kaj komplikan rilaton).
Post kiam Ellison skribis librorecenzon por Wright, Wright instigis lin por skribi fikcion kiel kariero.
Lia unua publikigita rakonto estis "Hymie's Bull", inspirita per la 1933 hoboing de Ellison sur trajno kun lia onklo por veni al Tuskegee.
De 1937 ĝis 1944, Ellison havis pli ol 20 librorecenzojn, same kiel novelojn kaj artikolojn, publikigitajn en revuoj kiel ekzemple New Challenge kaj La New Mesoj.
#000013
Wright tiam estis malkaŝe asociita kun la Komunista Partio de Alberto, kaj Ellison publikigis kaj redaktadon por komunistaj publikaĵoj, kvankam lia "alligiteco estis pli trankvila", laŭ historiisto Carol Polsgrove en Divided Minds.
Kaj Wright kaj Ellison perdis ilian fidon al la Komunista Partio de Alberto dum 2-a Mondmilito, kiam ili sentiĝis la partio perfidis afrik-usonanojn kaj anstataŭigis marksistan klaspolitikon kun socia reformismo.
En letero al Wright, datita la 18-an de aŭgusto 1945, Ellison verŝis eksteren sian koleron kun partiestroj: "Se ili volas ludi pilkon kun la burĝaro ili nedn't opinias ke ili povas sukcesi senpune pri ĝi ...
Eble ni ne povas frakasi la atomon, sed ni povas, kun kelkaj zorge elektitaj, bone verkitaj vortoj, frakasi aparten mizera malpuraĵo al infero."
En la maldormo de tiu seniluziiĝo, Ellison komencis skribon Invisible Man, romano kiu estis, delvis, lia respondo al la perfido de la partio.
#000014
En 1938 Ellison renkontis Rosa Araminta Poindexter, virinon du jarojn lian aĝulon.
[c] Ili estis geedzitaj malfrue en 1938.
Rozo estis scenaktorino, kaj daŭrigis ŝian karieron post ilia geedziĝo.
En la takso de kinejo Arnold Rampersad de la gusto de Ellison en virinoj, li serĉis unu "fizike allogan kaj inteligentan kiun amus, honorus, kaj obeus lin - sed ne defius sian intelekton."
Komence ili vivis ĉe 312 Okcidenta 122-a Strato, Rose loĝejo, sed moviĝis al 453 Okcidentan 140-a Strato post kiam ŝia enspezo ŝrumpis.
En 1941 li nelonge havis amaferon kun Sanora Babb, kiun li konfesis al sia edzino poste, kaj en 1943 la geedziĝo estis finita.
#000015
Ĉe la komenco de 2-a Mondmilito, Ellison estis klasifikita 1A fare de la loka Selective Service System, [5] kaj tiel elektebla por la skizo.
Tamen, li ne estis redaktita.
Direkte al la fino de la milito, li rekrutis en la komercŝiparan servon.
: 67 En 1946, li geedziĝis kun Fanny McConnell, plenumeblan persono en sia propra dekstra: stipendiodiplomiĝinto de la University of Iowa (Universitato de Iovao) kiu estis fondinto de la Nigrulo People Teatro en Ĉikago kaj verkisto por La Ĉikaga Defendanto .
Ŝi helpis apogi Ellison finance dum li verkis Nevideblaĵo-MAN per laborado por amerika Medicina Centro por Birmo-Limoj (la bonfarado apogante la medicinan misilaboron de Gordon S. Seagrave [11] ).
De 1947 ĝis 1951, li gajnis kelkajn monskribajn librorecenzojn sed foruzis la plej grandan parton de sia tempo laboranta pri Nevideblaĵo-MAN .
Fanny ankaŭ helpis tajpi la manskribtekston de Ellison [11] kaj helpis lin en redaktado de la tajpaĵo kiam ĝi progresis.
#000016
Publikigita en 1952, Nevideblaĵo-MAN esploras la temon da la serĉo de viro por sia identeco kaj loko en socio, vide de la perspektivo de la mi-perspektiva rakontanto, nenomita afro-amerikana viro en la Novjorko de la 1930-aj jaroj.
Kontraste al liaj samtempuloj kiel ekzemple Richard Wright kaj James Baldwin, Ellison kreis karakterojn kiuj estas senpasiaj, edukita, artika, kaj mem-konscia.
Tra la protagonisto, Ellison esploras la kontrastojn inter la Nordaj kaj Sudaj specoj de rasismo kaj tio ke ili fremdigas efikon.
La rakontanto estas "nevidebla" en metafora signifo, en tio ke "homoj rifuzas vidi" lin, kaj ankaŭ spertas specon de distanciĝon.
La romano ankaŭ enhavas tabuotemojn kiel ekzemple incesto kaj la kontestata temo de komunismo.
#000017
En 1964, Ellison publikigis Shadow and Act , kolekto de eseoj, kaj komencis instrui en Rutgers University kaj Universitato Yale, daŭrante labori pri sia romano.
La sekva jaro, enketo de 200 elstaraj literaturaj figuroj estis publikigita tion proklamis Nevideblaĵo-MAN la plej grava romano ekde 2-a Mondmilito.
#000018
[ citaĵo bezonis ] En 1967, Ellison travivis gravan domfajron ĉe sia somerhejmo en Plainfield, Masaĉuseco, en kiu li asertis ke pli ol 300 paĝoj de lia dua nova manuskripto estis perditaj.
Perfektisto koncerne la arton de la romano, Ellison diris en akceptado de sia Nacia Libroprezo por Nevideblaĵo-MAN kiun li sentis ke li faris "provon ĉe grava romano" kaj, malgraŭ la premio, li estis malkontenta kun la libro.
Ellison finfine skribis pli ol 2000 paĝojn de tiu dua romano sed neniam finis ĝin.
#000019
Ellison mortis la 16-an de aprilo 1994 el pankreata karcinomo kaj estis enterigita en kripto en Trinity Church Cemetery [15] en la Washington Heights najbareco de Supra Manhatano.
Li estis postvivita fare de lia dua edzino, Fanny Ellison (la 27-an de novembro 1911 - la 19-an de novembro 2005).
#000020
Skribante eseojn pri ambaŭ la nigra travivaĵo kaj lia amo por ĵazo, Ellison daŭre ricevis gravajn premiojn por lia laboro.
En 1969, li ricevis la Presidential Medal of Freedom (Prezidenta Medalo de Libereco);
la sekvan jaron, li fariĝis Chevalier de la Ordre des Arts et des Leteroj fare de Francio kaj iĝis permanenta membro de la fakultato en New York University kiel la Albert Schweitzer Profesoro pri Filozofia Fakultato, servante de 1970 ĝis 1980.
#000023
En 1975, Ellison estis elektita al la amerika Academy of Arts (Akademio de Artoj) kaj Leteroj, kaj lia hejmurbo de Oklahoma City honoris lin kun la dediĉo de la Ralph Waldo Ellison Library.
Daŭra instrui, Ellison publikigis plejparte eseojn, kaj en 1984, li ricevis la tiu de New York City College (Nova York City College)
En 1985, al li estis premiita la National Medal of Arts (Nacia Medalo de Arto).
En 1986, lia Going to the Territory (Irante al la Teritorio) estis publikigita;
tio estas kolekto de dek sep eseoj kiuj inkludis sciojn pri suda romanverkisto William Faulkner kaj la amiko de Ellison Richard Wright, same kiel la muzikon de Duke Ellington kaj la kontribuoj de afrik-usonanoj al la nacia identeco de Ameriko.
#000024
Post la morto de Ellison, pli da manuskriptoj estis malkovritaj en lia hejmo, rezultigante la publikigo de Flying Home and Other Stories 1996.
En 1999 lia dua romano, Juneteenth , estis publikigita sub la redakteco de John F. Callahan, profesoro en Lewis & Clark College kaj la literatura ekzekutisto de Ellison.
Ĝi estis 368-paĝa kondensado de pli ol 2000 paĝoj skribitaj fare de Ellison dum periodo de 40 jaroj.
Ĉiuj manuskriptoj de tiu nekompleta romano estis publikigitaj kolektive la 26-an de januaro 2010, fare de Modern Library, sub la titolo Three Days Before the Shooting ...
#000026
Parko loĝanta sur 150-a Strato kaj Riverside Drive en Harlem (proksime de 730 Riverside Drive, la ĉefloĝejo de Ellison de la fruaj 1950-aj jaroj ĝis lia morto) estis dediĉita al Ellison la 1-an de majo 2003.
En la parko, subtenas 15 8 futojn bronzan slabon, kun formtranĉita vircifero" inspirite per lia libro, "Nevideblaĵo-MAN".
#000028