Mi konatiĝis kun John Francis kiam li revenis en la esperantistan komunumon iun vesperon en 2003. Unu el la anoj de la Glasgova Esperanto-societo, la karmemora David Kelso, sciis ke Francis ankoraŭ vivas kaj loĝas en Glasgovo. Kiel modela detektivo, post sufiĉe longa esplorado, li malkovris lian adreson, faris la unuajn provajn kontaktojn, kaj finfine persvadis la grandan homon ĉeesti kunvenon de la Societo. Ekde tiam John partoprenis la plejparton de ĉiuj Esperantaj eventoj en Skotlando preskaŭ ĝis sia morto en 2012.
#000003
Dum unu el tiaj eventoj mi hazarde subaŭskultis germanan ĉeestanton, kiu diris post sinprezento de apudsidanta Francis, “Ho, vi estas John Francis! Kia plezuro. Mi treege ĝuas viajn verkojn.” Frapis min kun honto la konstato ke eĉ ne unu vorton de la verkoj de John Francis mi legis ĝis tiam, kaj certe neniam pensis ke tiuj povus esti eĉ ĝuindaj. Altkvalitaj, kompreneble, sed ĝuindaj, ĉu vere?
#000004
Mia deirpunkto estis la aserto sur enkonduka paĝo de la libro, "Kopirajto ĉe la aŭtoro kaj eldonisto". Helpis la fakto ke John Francis estis ano de iom elita literatura klubo – Ours Club – en Glasgovo; unu el ties anoj, vivlonga amiko de Francis, invitis min paroli pri la Esperanta vivo de John dum celebro de ties vivo kelkajn monatojn post la morto. Ĉeestis tiun Donald MacDonald, la duonfilo de Francis, kun kiu mi konatiĝis. Li estas la ĉefa heredinto de Francis, kaj al li mi turnis min en la komenco. Klare estis li kiu heredis la aŭtoran duonon de la kopirajto, sed al kiu iris la eldonista duono?
#000010
La fina redakta tasko estis tio, ke mi devis rearanĝi ĉiujn ĉapitrojn, ĉar kelkaj estis en malsimilaj tekstoformatoj, por muldi la tutan en uniforman belaspektan stilon.
#000015
Bonega laboro! Multan dankon! Ankau mi antau kelkaj jaroj vane provis akiri la libron. Bone, ke ghi nun rehaveblas.
#000037
Bonega novaĵo! Dankon kaj gratulon al la teamo, kiu sukcesis reaperigi tiun mirindan libron! Mi havas la libron papere kaj eĉ skribis mian finan laboraĵon pri ĝi, en la Post-Diploma Kurso pri Interlingvistikaj Studoj en Poznano, en 2014. Mi analizis La Grandan Kaldronon kaj La Verdan Domon ("La Casa Verde"), de Vargas Llosa, kaj mia tre kompetenta gvidanto estis István Ertl. La Granda Kaldrono estas vere leginda libro! Ni, esperantistoj, povas fieri pri ĝi kaj pri niaj aliaj literaturtrezoroj.
#000069
Aliĝi al 400 aliaj abonantoj
#000098