Wikipedia's Manga as translated by GramTrans
#000000
Mangao ( 漫画 , Mangao ?
ĉu bildstrioj estas kreitaj en Japanio aŭ fare de kreintoj en la japana lingvo, harmoniante kun stilo evoluigita en Japanio en la malfrua 19-a jarcento.
Ili havas longan kaj kompleksan antaŭhistorion en pli frua japana arto.
#000002
Mang-influitaj bildstrioj, inter originaj verkoj, ekzistas en aliaj mondopartoj, precipe en Ĉinio, Honkongo, Tajvano (" Manhua "), kaj Sud-Koreio (" Manhwa ").
En Francio, " manfra " kaj " la nouvele Mangao " formiĝis kiel formoj de bandedessinée bildstrioj desegnitaj en stiloj influitaj per Mangao.
La esprimo OEL Mangao ofte estas uzita por rilati al bildstrioj aŭ grafikaj romanoj kreitaj por okcidenta merkato en la angla lingvo, kiuj desegnas inspiron de la "formo de prezento kaj esprimo" trovita en Mangao.
#000005
[ citaĵo bezonis ] Enhavo
#000006
3 Publikaĵoj kaj Ekspozicio 3.1
#000007
La vorto "Mangao" venas de la japana vorto 漫画, [16] kunmetita de la du -kanji 漫 (viro) elvokivaj "arbitraj aŭ impromptu" kaj 画 (ga) signifo- "bildoj".
#000008
La vorto unue venis en oftan uzokutimon en la malfrua 18-a jarcento [18] kun la publikigo de tiaj verkoj kiel la bildlibro Shiji no yukikai de Santō Kyōden (1798), [19] [20] kaj en la frua 19-a jarcento kun tiaj verkoj kiel Mangao hyakujo de Aikawa Minwa (1814) kaj la famkonataj Hokusai Manga libroj (1814-1834) enhavantaj selektitajn desegnaĵojn de la skizblokoj de la fama ukiy-e artisto Katsushika Hokusai.
Rakuten Kitazawa (1876-1955) unue uzis la vorton "Mangao" en la moderna signifo.
#000009
En la japana, "Mangao" rilatas al ĉiuj specoj de desegnado, bildstrioj, kaj animacio.
Inter anglaj parolantoj, "Mangao" havas la pli striktan signifon de "Japanese bildstrioj", enen paralela al la uzokutimo de " animeo " en kaj ekster Japanio.
La esprimo " anio-manga " estas uzita por priskribi bildstriojn produktitajn de animaciocel'oj.
#000010
Moderna Mangao originis de la Okupo (1945-1952) kaj post-okupaj jaroj (1952-fruaj 1960-aj jaroj), dum antaŭe militisma kaj ultranaciisma Japanio rekonstruis sian politikan kaj ekonomian infrastrukturon.
#000011
Verkistoj en Mangaantaŭhistorio priskribis du larĝajn kaj komplementajn procesojn formante modernan Mangaon.
Unu projekcio emfazas la okazaĵoj okazantaj dum kaj post la U.S. Occupation of Japan (U. S. Okupo de Japanio) (1945-1952), kaj substrekas usonajn kulturimpresojn, inkluzive de usonaj bildstrioj (alportitaj al Japanio per la GIs) kaj bildoj kaj temoj de usona televido, filmo, kaj bildstrioj (aparte Disney).
La alia projekcio, reprezentita fare de aliaj verkistoj kiel ekzemple Frederik L. Schodt, Kinko Ito, kaj Adam L. Kern, substrekas kontinuecon de japanaj kulturaj kaj estetikaj tradicioj, inkluzive de antaŭmilita, Meiji, kaj antaŭ-Meiji kulturo kaj arton.
#000012
Nekonsiderante ĝia fonto, eksplodo de arta kreivo certe okazis en la postmilita periodo, [26] implikante mangaverkiston kiel ekzemple Tezuka Osamu ( Astro Boy ) kaj Machiko Hasegawa ( Sazae-san ).
Astro Boy rapide iĝis (kaj restaĵoj) imense populara en Japanio kaj aliloke, [27] kaj la animeo adaptado de Sazae-san tiranta pli da spektantoj ol iu alia animeo en japana televido en 2011.
[ citaĵo bezonis ] Tezuka kaj Hasegawa ambaŭ faris stilajn inventojn.
En la kinematografia" tekniko de Tezuka, la paneloj estas kiel filmo kiu rivelas detalojn de ago limanta al bremsfilmo same kiel rapidaj zomoj de distanco ĝis proksim-pafoj.
Tiu speco de vida dinamiko estis vaste adoptita fare de pli posta mangaverkisto.
La fokuso de Hasegawa sur ĉiutaga vivo kaj sur virinsperto ankaŭ karakterizis pli postan shōjo-Mangaon .
Inter 1950 kaj 1969, ĉiam pli granda legantaro por Mangao aperis en Japanio kun la solidiĝo de ĝiaj du ĉefaj merkatigĝenroj, shōnen Mangao direktita kontraŭ knaboj kaj shōjo-Mangao direktita kontraŭ knabinoj.
#000013
En 1969 grupo de ina mangaverkisto (poste nomitaj la Jaro 24 grupo , ankaŭ konataj kiel Magnificent 24s) faris sian shōjo Mangaodebuton ("jaro 24" venas de la japana nomo dum la jaro 1949, la naskiĝo-jaro de multaj el tiuj artistoj).
La grupo inkludis Moto Hagion, Riyoko Ikedan, Yumiko Oshiman, Keiko Takemiyan, kaj Ryoko Yamagishi.
Poste, ĉefe ina mangaverkisto tirus shōjon por legantaro de knabinoj kaj junaj virinoj.
En la sekvaj jardekoj (1975-nunaj), shōjo Mangao daŭre formiĝis stile dum samtempe evoluigante malsamajn sed imbrikitajn subĝenrojn.
Gravaj subĝenroj inkludas latinidaj, superheroinoj, kaj "Ina necesejo-Bildliteraturon" (en la japana, redisuo レディース, redikomi レディコミ, kaj josei 女性).
#000014
Mangao por viraj legantoj subdividas laŭ la aĝo de it celita legantaro: knaboj ĝis 18 jarojn maljunaj ( shōnen Mangao) kaj junaj viroj 18 ĝis 30 jarojn maljuna ( seinen Mangao);
same kiel de enhavo-, inkluzive de ago-aventuro ofte implikanta viraj herooj, burleska humuro, temoj de honoro, kaj foje eksplicita sekseco.
La japana-uza malsama kanji por du proksime aliancitaj signifoj de "seinen" - 青年 por "juneco, juna viro" kaj 成年 por "plenkreska, plimulto" - la dua rilatante al sekse malkaŝa Mangao direktita kontraŭ plenkreskaj viroj kaj ankaŭ nomitaj seijin ("plenkreska" 成人) Mangao.
Shōnen, seinen, kaj seijin Mangaakcio multaj ecoj komune.
#000016
Knaboj kaj junaj viroj iĝis kelkaj el la plej fruaj legantoj de Mangao post 2-a Mondmilito.
De la 1950-aj jaroj sur, shōnen Mangao temigis temojn pensitajn interesi la arketipan knabon, inkluzive de subjektoj kiel robotoj, spac-malantaŭaj, kaj heroa ago-aventuro.
Popularaj temoj inkludas sciencfikcion, teknologion, sportojn, kaj supernaturajn valorojn.
Mangao kun izolaj kostumigitaj superherooj kiel Superviro, Batman, kaj Spider-Man ĝenerale ne iĝis kiel populare.
#000017
La rolo de knabinoj kaj virinoj en Mangao produktis por viraj legantoj evoluis konsiderinde dum tempo inkludi tiujn havi unuopajn belajn knabinojn ( bishōjo ) [43] kiel ekzemple Belldandy de Oh My Goddess! , rakontojn kie tiaj knabinoj kaj virinoj ĉirkaŭas la heroon, kiel en Negima kaj Hanaukyo Maid Team , aŭ grupoj de tre armitaj inaj militistoj ( sentō bishōjo) [44]
#000018
Kun la rilakso de cenzuro en Japanio en la 1990-aj jaroj, vasta gamo de eksplicitaj seksaj temoj aperis en Mangao destinita por viraj legantoj, kaj ekvivalente okazas en anglaj tradukoj.
Tamen, en 2010 la Tokia Metropolitena Registaro pasis leĝproponon por limigi damaĝan enhavon.
#000019
La gekiga stilo de desegnaĵo - emocie malhela, ofte tute realisma, foje tre perforta - temigas la tag-enen, tag-eksteren sinistrajn faktojn de vivo, ofte tirite en grajnecaj kaj nebelaj modoj.
Gekiga kiel ekzemple la 1959-1962 Chronicles of a Ninja's Military Accomplishments (Kronikoj de Military Accomplishments de Ŝinobo) de Sampei Shirato ( Ninja Bugeichō) ekestiĝis en la malfruaj 1950-aj jaroj kaj 1960-aj jaroj parte de maldekstrema studento kaj laboristara politika aktivismo [48] kaj parte de la estetika malkontento de juna mangaverkisto kiel Yoshihiro Tatsumi kun ekzistanta Mangao.
#000020
En Japanio, Mangao konsistigis jarlibron 40.6 miliardoj da eno (ĉirkaŭ 395 milionoj
En 2006 vendo de Mangaolibroj kompensis por proksimume 27% de totalaj libroaŭkcioj, kaj vendo de Mangaorevuoj, por 20% de totalaj revuo-vendoj.
La Mangaindustrio disetendiĝis tutmonde, kie distribuofirmaoj licencas kaj represas Mangaon en siajn gepatrajn lingvojn.
#000021
Merkatistoj ĉefe klasifikas Mangaon antaŭ la aĝo kaj sekso de la cellegantaro.
Aparte, libroj kaj revuoj venditaj al knaboj ( shōnen) kaj knabinoj ( shōjo) havas karakterizan kovrilarton, kaj la plej multaj librovendejoj metas ilin sur malsamajn bretojn.
Pro kruc-legantaro, konsumantrespondo ne estas limigita de demografio.
Ekzemple, viraj legantoj povas aboni serio destinita por inaj legantoj,.
Japanio havas Mangao sukeraĵejoj, aŭ Mangaokissan ( kissa estas mallongigo de kisaten ).
Ĉe Mangaokissa, homoj trinkas kafon, Mangao legis kaj foje tranoktas.
#000022
Post kiam serio kuris por tempeto, eldonistoj ofte kolektas la epizodojn kune kaj presas ilin en diligentaj libro-grandaj volumoj, nomitaj tankōbon.
Tiuj povas esti durkovraĵo, aŭ pli kutime molkovrolibroj, kaj estas la ekvivalento de usonaj komercbroŝuritaĵoj aŭ grafikaj romanoj.
Tiuj volumoj ofte utiligas higher-kvalitan paperon, kaj estas utilaj al tiuj kiuj volas "atingi" serion tiel kiun ili povas sekvi ĝin en la revuoj aŭ se ili trovas la koston de la semajnĵurnaloj aŭ monataj revuoj por esti prohibaj.
Lastatempe, "luksoklasaj" versioj ankaŭ estis presitaj kiel legantoj iĝis pli malnovaj kaj la bezonon de io specialaĵo kreskis.
Malnova Mangao ankaŭ estis represita utiligante iom pli malgrandan kvalitpaperon kaj ŝanĝita en 100 eno (proksimume 1 USD usona dolaro) ĉiun por konkuri kun la uzita libromerkato.
#000025
Kanagaki Robun kaj Kawanabe Kyosai kreis la unuan Mangaorevuon en 1874:
La revuo estis peze influita fare de Japanlako-Pulĉinelo , fondita en 1862 fare de Charles Wirgman, brita karikaturisto.
Eshinbun Nipponchi havis tre simplan stilon de desegnaĵoj kaj ne iĝis populara ĉe multaj homoj.
Eshinbun Nipponchi finiĝis post tri temoj.
La revuo Kisho Shimbun en 1875 estis inspirita fare de Eshinbun Nipponchi, kiu estis sekvita fare de Marumaru Chinbun en 1877, kaj tiam Garakutan Chinpon en 1879.
Shōnen Sekai estis la unua shōnen revuo kreita en 1895 fare de Iwaya Sazanami, fama verkisto de japana porinfana literaturo reen tiam.
Shōnen Sekai havis fortan fokuson dum la Unua-Sino-Japana-Milito.
#000026
Publikigite de majo 1935 ĝis januaro 1941, Mangao no Kuni koincidis kun la periodo de la Dua-Sino-Japana-Milito (1937-1945).
Mangao neniuj Kuni elstaraj informoj pri iĝi mangaka kaj pri aliaj bildstriindustrioj ĉirkaŭ la mondo.
Mangao neniun Kuni donis sian titolon al Sashie Manga Kenkyū en aŭgusto 1940.
#000028
Dōjinshi, produktita fare de malgrandaj eldonistoj ekstere de la ĉeftendenco komerca merkato, similas en ke ili publikigas eteldoneja sendepende publikigis komiksojn en Usono.
Comic Market, la plej granda komiksookongreso en la mondo kun proksimume 500,000 vizitantoj kolektantaj dum tri tagoj, estas dediĉita al dōjinshi.
Dum ili plejofte enhavas originajn rakontojn, de multaj estas parodioj aŭ inkludas karakterojn de populara Mangao kaj animeoserioj.
Iu dōjinshi daŭras kun la rakonto de serio aŭ skribas al totale nova unu uzado siajn karakterojn, tre kiel fanfikcio.
En 2007, dōjinshi ŝanĝis en 27.73 miliardoj eno (245 milionoj USD).
En 2006 ili reprezentis proksimume dekonon de Mangaolibroj kaj revuoj vendon.
#000029
Antaŭ 2007, la influo de Mangao en internaciaj bildstrioj kreskis konsiderinde dum la pasintaj du jardekoj.
"Influo" estas uzita ĉi tie por rilati al efikoj al la bildstrioj surmerkatigas ekster Japanio kaj al estetikaj efikoj al bildstriartistoj internacie.
#000030
Mangao transformis ilian manieron nur iom post iom en usonajn merkatojn, unue en unuiĝo kun animeo kaj tiam sendepende.
Kelkaj usonaj adorantoj iĝis konsciaj pri Mangao en la 1970-aj jaroj kaj fruaj 1980-aj jaroj.
Tamen, animeo estis komence pli alirebla ol Mangao al usonaj adorantoj, [75] multaj el kiuj estis postgimnazio-aĝo junularoj kiuj trovis pli facila akiri, subteksto, kaj ekspoziciaĵaj vidbendoj de animeo ol tradukiĝas, reproduktiĝas, kaj distribuas tankōbon-stilajn Mangaolibrojn.
Unu el la unua Mangao tradukita en la anglan kaj surmerkatigita en Usono estis Nudpieda Gen , de Nakazawa Keiji aŭtobiografia rakonto pri la atombombado de Hiroŝimo eldonita fare de Leonard Rifas kaj Educomics (1980-1982).
Pli da Mangao estis tradukita inter la mez-1980-aj jaroj kaj 1990-aj jaroj, inkluzive de Golgo 13 en 1986, Lone Wolf and Cub de Numero unu-Bildliteraturo en 1987, kaj Kamui , Area 88 , kaj Mai the Psychic Girl (MAI la Metapsikia Knabino) , ankaŭ en 1987 kaj ĉio de Viz Media
Aliaj baldaŭ sekvis, inkluzive de Akira de Mirindaĵo-tiu de Bildliteraturo
Eposaj bildstrioj surpresas, Kaze no Tani no Naushika de Viz Media, kaj Appleseed de Eklipso-Bildliteraturo en 1988, kaj pli posta Iczer-1 ( Antarctic Press, 1994) kaj F-111 Bandit de Ippongi Bang (antarkta gazetaro, 1995).
#000035
En la 1980-aj jaroj al la mez-1990-aj jaroj, japana animacio, kiel Akira , Drakpilko , Neon Genesis Evangelion , kaj Pokemono , faris pli grandan impreson sur la fantravivaĵo kaj en la merkato ol Mangao.
Aferoj ŝanĝitaj kiam tradukist-entreprenista Toren Smith fondis Studio Proteus en 1986.
Smith kaj Studio Proteus funkciis kiel agento kaj tradukisto de multaj japana Mangao, inkluzive de Appleseed de Masamune Shirow kaj Oh My Goddess! de Kōsuke Fujishima, por Nekonata ĉevalo kaj Eros Comix, eliminante la bezonon de tiuj eldonistoj por serĉi siajn proprajn kontaktojn en Japanio.
Samtempe, la japana eldonisto Shogakukan malfermis usonan merkatiniciaton kun ilia usona duavica Viz, ebligante Viz uzi rekte Shogakukan katalogo- kaj tradukon kapabloj.
#000036
Japanaj eldonistoj komencis persekuti usonan merkaton en la mez-1990-aj jaroj pro stagno en la enlanda merkato por Mangao.
La U.S. manga-merkato prenis ekprosperon kun mez-1990-ajaraj animeo kaj Mangaoversioj de Ghost in the Shell (Fantomo en la Ŝelo) de Masamune Shirow (tradukita fare de Frederik L. Schodt kaj Toren Smith) iĝantaj tre populara inter adorantoj.
Ekstreme sukcesa Mangao kaj animeo tradukiĝis kaj sinkronigis en la angla en la mez-1990-aj jaroj estis Sailor Moon .
De 1995-1998, la Sailor Moon Mangao estis eksportita al pli ol 23 landoj, inkluzive de Ĉinio, Brazilo, Meksiko, Aŭstralio, Nordameriko kaj la plej granda parto de Eŭropo.
En 1997, Mixx Entertainment komencis eldonadon Sailor Moon, kune kun Magic Knight Rayearth de CLAMP, Parasyte de Hitoshi Iwaaki kaj Ice Blade de Tsutomu Takahashi en la ĉiumonata Mangaorevuo MixxZine .
Du jarojn poste, MixxZine estis renomita al Tokyopop antaŭ nuligado en 2011.
Mixx Entertainment, poste renomis Tokyopop, ankaŭ publikigis Mangaon en komercbroŝuritaĵoj kaj, kiel Viz, komencis agreseman merkatigon de Mangao al kaj juna maskla kaj juna ina demografio.
#000037
En la sekvaj jaroj, Mangao iĝis ĉiam pli populara, kaj novaj eldonistoj eniris la kampon dum la establitaj eldonistoj tre vastigis siajn katalogojn.
kaj antaŭ 2008, Usono kaj kanada Mangaomerkato generis 175 milionojn USD en ĉiujara vendo.
Samtempe, ĉefa U.S. amaskomunikilaro komencis diskuti Mangaon, kun varoj en The New York Times , Time-revuon, The Wall Street Journal , kaj Wired revuon.
#000038
[ citaĵo bezonis ] [88] Lokalizis Mangaon
#000039
Franclingvaj artistoj ankaŭ evoluigis siajn proprajn versiojn de Mangao ( manfra ), kiel la La nouvele Mangao de Frédéric Boilet.
Boilet laboris en Francio kaj en Japanio, foje kunlaborante kun japanaj artistoj.
#000042
La japana Mangao kiun industrio donas al granda nombro da premioj, plejparte sponsoris de eldonistoj, kun la alloga premio kutime inkluzive de publikigo de la allogaj rakontoj en revuoj publikigitaj fare de la sponsoranta eldonisto.
Ekzemploj de tiuj premioj inkludas:
#000043
Kyoto Seika University en Japanio ofertis tre konkurencivan kurson en Mangao ekde 2000.
Tiam, pluraj establitaj universitatoj kaj faklernejoj (専門学校: Semmon-gakou) establis trejnan instruplanon.
#000046
Shuho Sato, kiu verkis Umizaru kaj Say Hello to Black Jack (Diru Hola al Black Jack), kreis iun konflikton sur Twitter.
Sato diras, "Mangao-lernejo estas sensenca ĉar tiuj lernejoj havas tre malaltajn sukcesfrekvencojn.
Tiam, mi povis instrui novicoj postulis kapablojn en la tasko en tri monatoj.
Dume, tiuj lernantoj elspezas enon pluraj milionoj, kaj kvar jarojn, ankoraŭ ili estas sentaŭgulo."
kaj ke, "Ekzemple, Keiko Takemiya, la tiama profesoro pri Seika Univ., rimarkis en la Registaro-Konsilio ke' A kompleta novico povos kompreni kie estas "Tachikiri" (t.e., marĝenosekcio) dum kvar jaroj.
'Aliflanke, mi imagus ke, daŭras proksimume tridek minutojn tute kompreni tion sur laboro."
#000047
Ĉinio kaj Tajvano ( listo)Honkongo
#000052
Bildstrioj kaj bildstrioj faris en plenlongajn filmojn
Bildstrioj petis sed neniam publikigis
#000054
Mangao (japanlingve:漫画 manga) estas esprimrimedo, ekvivalento de bildliteraturo.
#000057
漫(man) signifas "necela"n aŭ "distrema"n. 画(ga) signifas "bildo"n.
#000058
Mangao havas pli multan japankulturon ol amerikkulturon. Mangao estas respektata kiel artformo, kaj ĝia legantaro ne limiĝas al infanaro.
#000059
Oni diras, ke la plej malnova pratipo de mangao en japana historio estas supozeble Cho-ju-giga(鳥獣戯画) de Toba Episkopo(鳥羽僧正) en Heian epoko.
#000060
Almenaŭ, merito de mangaverkisto Tezuka Osamu establis nunan mangaartformon estas grava en post Dua mondmilito.
#000061