Verkinto: Higinio GarcíaSpeco: bitlibro, novelo, originala verko, Stafeto, FELHaveblo: En stokoPrezo: €8.40Aliaj formoj/eldonoj: nova libro €16.00, ePub €8.40, PDF €8.40Priskribo: La feliĉa nova mondo post 1984 ... jen taŭga priskribo de tiu ĉi novelaro.
Estras ĉion la granda Uzinurbo. Se vi havas lokon en ĝi, via vivo estas senproblema kaj
luksa. Se iamaniere vi difektiĝas kaj vi ne plu povas plenumi vian taskon, Uzinurbo
simple vin forĵetos.Senpaga provlibro: ePub elŝuti, Kindle8 elŝuti, PDF elŝutiStafeto n-ro: 24Recenzo: De Nikolao Gudskov: En spegulo de l' sarkasmoDe Aleksej Birjulin: Teruriga fabelo pri homaroDe Sten Johansson: Kapturna ĝuo Pritakso: Aldoni mian pritakson
#000000
En spegulo de l' sarkasmo
#000002
La ciklo de 11 fantastaj noveloj diversgrade interligitaj prezentas estontecan
mondon kun socia sistemo kripligita, profunde pesimisma, teruriga kaj senesperiga.
La noveloj estas esence memstaraj, sed ili estas trakteblaj kvazaŭ ĉapitroj
de romano. Fantasta, satira, antiutopia romano.
#000003
La priskribata mondo similas al vico de scenoj de teruriga kaj groteska
fabelo. Ĉion superas la giganta senanima potenca Uzino kaj ties ido Uzinurbo
— de la unuaj linioj de la unua novelo,
ĉi-nokte, priskribo de ĝia kolosa aspekto estas efektive impresa.
#000004
Priskribante ilin la aŭtoro malavaras sarkasmon, kun komika seriozeco
skribante pri volapuko kiel Internacia Komerca Lingvo dum la Historiaj
Tempoj, antikvaj haŭtpentraĵoj de la ŝamanoj de Birobiĵano, dosieroj
de la Belga Armeo kiel fonto pri historiaj studoj ks.
#000008
La neutilaj estas nesindikatitaj senlaboruloj kaj aparte “kaŝitaj
senlaboruloj, kiuj havas fantaziajn metiojn: poetoj, artistoj, instruistoj
#000009
La lingvaĵo estas flua, facile legebla. La neabundaj neologismoj (laŭ
la teksto klarigitaj) ŝajnas pravigitaj por emfazi la fantastecon de la
mondo. Sed la matematikaj formuloj kaj fragmentoj de komputila programo
apenaŭ estas originala eltrovo kaj donas al la leganto nenion.
#000016
Malfacile kompreneblaj estas la apero kaj rolo de Konĉeta en la lasta
novelo. Se en la unua novelo ŝi estas amidealo de Dubĉeko kaj malaperas
restinte idealo, librofine evidentiĝas ke ŝi iel havis kontakton kun
senlaboruloj kaj kun la demonisma Doktora Moŝto kaj fine trovas en “la
Infero” Malbenitan Libron — Utopion de Tomaso Moro.
#000017
Jen demandoj, kiujn oni povas fari al si legante la originalan novelaron Kapturnoj de Higinio García.
#000020
Ĉiu el la noveloj havas sian tute propran ĉeftemon kaj tonon, tamen restas ero de tutaĵo. García mastras plurajn etosojn, kaj oni avide eklegas ĉiun novan rakonton. Jen kaj jen sentiĝas parenceco al verkoj el la mondliteraturo. Du-tri noveloj, ekz. Nekomputita, estas angorige nigraj, pensigantaj ekz. pri "A Clockwork Orange" de Burgess. La longa titola novelo Kapturnoj ŝajnas moderna, tre fantazio-riĉa "Alica en Mirlando" de Carroll, kie la "Nov-Aĝa" kredaro formas ridigan kaj vere kapturnan spegulon de nia epoko. En aliaj, kiel Paĉjo, oni povus ekpensi pri "Galaksia Gvidlibro por Petveturantoj" de Adams. Sed ĉion García modlas laŭ sia propra maniero kaj temperamento. Laŭ skalo ekde bonvola humuro ĝis makabra karikaturo, li satiras pri ecoj de la hodiaŭo, kiel nia monavido kaj konsumemo, nia kredo je spiritoj kaj je senspiriteco, nia manko de historia konscio ktp. Rolas fojfoje ankaŭ bestoj, robotiĝanta homo kaj eble homiĝanta roboto.
#000022
Aliaj noveloj satiras pri socia malegaleco, instruado kaj scienco, eŭtanazio, spiritismo, kaj eĉ - ajlo! En la majstra fina novelo García en tre memorinda figuro de roboto kondukas nin laŭ Danteska vagado suben, ĉasante tamen tute alian verkon el la monda literaturo. Post tiu ekskurso la leganto eble demandos sin, kio kaj kiuj estaĵoj povos konservi kaj pluvivigi la homecon en malhoma socio.
#000023
García regalas nin per bukedo da rakontoj ĝuindaj, pensigaj, amuzaj kaj teruraj. Eĉ se ni ne rekonas la geedzojn Bentham kaj Byrd, renkontataj transmonde, ni tamen ege ĝuas la ĝisoste anglan etoson en ilia hejmo. Kaj eĉ se ni ne komprenas la matematikajn formulojn de roboto, ĝia klopodo kompreni homajn sentojn tamen amuzas kaj eble maltrankviligas nin.
#000024
La lingvaĵo de Kapturnoj estas bona kaj flua, normala Esperanto. Pro la temo ĝi enhavas sufiĉe multe da vortoj novaj aŭ maloftaj, sed la plej multaj ŝajnas naturaj kaj pli-malpli kompreneblaj laŭ sia kunteksto. Piednote aperas kelkaj glosoj, tamen kaprice kaj maltroe.
#000025
Kvankam la stilo de García baze estas tre plaĉa, oni trovas jen kaj jen nekutimajn esprimojn kaj eĉ eraretojn, i.a. pri refleksivo, -igi/iĝi, -ita/inta, kaj krome kelkajn france inspiritajn vortumojn. Fojfoje la leganto hezitas, ĉu temas pri intenca novaĵo (kiel tanatologo, ontofanio, androido), eraro pri vortformo (kiel ombiliko, momio, recensio) aŭ simpla preseraro. Ĉi valora verko efektive meritus, ke la eldonejo kaj aŭtoro havigu al ĝi pli detalan lingvan poluradon. Neniu el la nomitaj makuletoj tamen ĝenas la ĝuadon de la teksto.
#000026