La tradukinto donas tre bonvenan enkondukon, kiu ne nur resumas la intrigon, sed lokas la verkon en la riĉan gamon de la tuta verkaro de Ŝekspiro. Ĝi klarigas, ke ĉi tiu verko, same kiel la samtempe verkita La tempesto, esploras la rilatojn inter arto kaj naturo, kaj pli specife inter la homa naturo kaj edukado. La sezonan aludon de la titolo oni interpretu metafore. Komence la vivo de la protagonistoj estas en ordo; sekvas ĵaluzo, akuzo, forfuĝo, tragedio, misimagoj, surprizoj kaj suferoj – tio estas la vintro – sed fine justeco triumfas, eraroj estas malfaritaj, miskredintoj pentas, restariĝas harmonio kaj ĝojo. Tia ciklo respureblas en pluraj ŝekspiraj verkoj, ĉu komediaj, ĉu dramaj.
#000004
La gusto de la Ŝekspira genio
#000007
lokigis sian dramon en iu nespecifa antikva epoko. Tio ebligis al li ignori
geografiajn kaj kulturajn problemaĵojn, kiuj ekzistus se li volus prezenti
la dramon kiel ian okazaĵon de lia propra periodo. Ekzemple, li povis
atribui al la Reĝo de Sicilio honoradon de la Orakolo de Apolono en Delfoj
(la vortoj de tiu Orakolo estas la turnopunkto en la intrigo de la dramo),
aŭ uzi la nomon de fama skulptisto parolante pri supozata statuo de la
#000009
La intrigo de la dramo prezentiĝas ĉefe en dialoga formo. La scenoj
estas nelongaj, sed tre viglaj. La reĝisora lerto de Ŝekspiro havis oportunon
sin pruvi sur la scenejo, kaj sendube la spektintoj foriris de la teatro
sentante la “katarsison” majstre efektivigitan de tiu genia dramisto.
#000014
Ĉi tiu tragikomedio enhavas malpli de la komikaj scenoj kiujn Ŝekspiro
kutimis uzi por malstreĉi la emociojn. Nur unu rolanto, Aŭtoliko, kiu
aperas en scenoj de la kvara kaj kvina aktoj, vere ridigas la spektantaron
de la dramo, kaj lia karaktero estas multe pli profunde esplorata dum tiuj
scenoj ol ni antaŭsupozus. Lia ĉarlatana ludemo ne nur amuzas, sed ankaŭ
grave progresigas la intrigon en la dua duono de la dramo.
#000015
Per tio li transdonas al ni la guston de la Ŝekspira genio; pli grandan
laŭdon de traduko mi ne scias fari.
#000017