Wikipedia's Infrared as translated by GramTrans
#000000
Infraruĝa radiado, aŭ simple infraruĝa aŭ IR, estas elektromagneta ondo (EMR) kun pli longaj ondolongoj ol tiuj de videbla lumo, kaj estas tial nevidebla, kvankam ĝi foje estas loze nomita infraruĝa lumo.
Ĝi etendiĝas de la nominala ruĝa rando de la videbla spektro je 700 nanometroj ( frekvenco 430 THz), ĝis 1 milimetro (300 GHz) [1] (kvankam speciale pulsis laserojn povas permesi al homoj detekti IR-radiadon ĝis 1050 nm. [2] [3] [4] [5] ).
La plej granda parto de la termoradiado elsendita per objektoj proksime de ĉambra temperaturo estas infraruĝa.
Kiel ĉio EMR, IR portas radiadan energion, kaj kondutas ambaŭ kiel ondo kaj kiel ĝia kvante partiklo, la fotono.
#000001
Infraruĝo estis malkovrita en 1800 fare de astronomo sinjoro William Herschel, kiu malkovris specon de nevidebla radiado en la spektro pli malalta en energio ol alarmilo, per ĝia efiko al termometro.
Iomete pli ol duono de la sumenergio de la suno estis poste trovita alveni sur la Teron en la formo de infraruĝo.
La ekvilibro inter sorbita kaj elsendita infraruĝa radiado havas kritikan efikon al la klimato de la Tero.
#000002
Infraruĝa radiado estas elsendita aŭ absorbita per molekuloj kiam ili ŝanĝas siajn rotaci-vibrational movojn.
Ĝi ekscitas vibrational reĝimojn en molekulo tra ŝanĝo en la dipolmomento, igante ĝin utila frekvencintervalo por studo de tiuj energistatoj por molekuloj de la bonorda simetrio.
Infraruĝa spektroskopio ekzamenas sorbadon kaj dissendon de fotonoj en la infraruĝa intervalo.
#000003
Infraruĝa radiado estas uzita en industriaj, sciencaj, kaj medicinaj aplikoj.
Noktvidaparatoj uzantaj aktivan preskaŭ-infraruĝan lumon permesas al homoj aŭ bestoj esti observitaj sen la observanto esti detektita.
Infraruĝa astronomio uzas sensil-ekipitajn teleskopojn por penetri polvokovritajn regionojn de spaco kiel ekzemple molekulaj nuboj, detekti objektojn kiel ekzemple planedoj, kaj por rigardi altagrade ruĝenŝoviĝoitajn objektojn de la fruaj tagoj de la universo.
Infraruĝaj termik-bildigaj fotiloj kutimas detekti varmoperdon en izolitaj sistemoj, por observi varian sangtorenton en la haŭto, kaj por detekti trovarmiĝon de elektra aparataro.
#000004
Termik-infraruĝa bildigo estas uzita grandskale por armeaj kaj civilaj celoj.
Armeaj aplikoj inkludas celakiron, gvatadon, noktvidon, celserĉan, kaj spuradon.
Homoj ĉe normala korpotemperaturo radias ĉefe ĉe ondolongoj proksimume 10 μm (mikrometroj).
Nemilitistaj uzoj inkludas termikan efikec analizon, median monitoradon, industriajn instalaĵinspektadojn, malproksiman temperatursentadon, mallong-variitan sendratan komunikadon, spektroskopion, kaj veterprognozadon.
#000005
0 Tradukita artikolo1 Difino kaj rilato al la elektromagneta spektro
3 Regionoj ene de la infraruĝo 3.1
6 Historio de infraruĝa scienco
#000006
Difino kaj rilato al la elektromagneta spektro
#000007
Infraruĝa radiado etendiĝas de la nominala ruĝa rando de la videbla spektro je 700 nanometroj (Nm) ĝis 1 mm.
Tiu vico da ondolongoj egalrilatas al frekvencintervalo de ĉirkaŭ 430 THz malsupren al 300 GHz.
Sub infraruĝo estas la mikroondparto de la elektromagneta spektro.
#000008
Sunlumo, ĉe reala temperaturo de 5,780 Kelvinoj, estas kunmetita de proksima termik-spektra radiado kiu estas iomete pli ol duonon infraruĝa.
Ĉe zenito, sunlumo disponigas iradiance de iom pli ol 1 kilovatto per kvadrata metro sur marnivelo.
De tiu energio, 527 vatoj estas infraruĝa radiado, 445 vatoj estas videbla lumo, kaj 32 vatoj estas ultraviola radiado.
Preskaŭ la tuta infraruĝa radiado en sunlumo estas proksime de infraruĝa, pli mallonga ol 4 mikrometroj.
#000009
Sur la surfaco de la Tero, ĉe multe pli malaltaj temperaturoj ol la surfaco de la suno, preskaŭ ĉio termoradiado konsistas el infraruĝo el mez-infraruĝa regiono, multe pli longe ol en sunlumo.
De tiuj naturaj termoradiadprocezoj nur fulmo kaj naturaj fajroj estas sufiĉe varmegaj por produkti multe da videbla energio, kaj fajroj produktas multe pli da infraruĝo ol videbla-luma energio.
#000010
Regionoj ene de la infraruĝo
#000011
Ĝenerale, objektoj elsendas infraruĝan radiadon trans spektro de ondolongoj, sed foje nur limigita regiono de la spektro estas de intereso ĉar sensiloj kutime kolektas radiadon nur ene de specifa bendolarĝo.
Termika infraruĝa radiado ankaŭ havas maksimuman emisiondolongon, kiu estas inverse proporcia al la absoluta temperaturo de objekto, laŭ leĝo de Wien pri ŝoviĝo.
#000012
Tial, la infraruĝa frekvencbendo ofte estas subdividita en pli malgrandajn sekciojn.
#000013
Ofte uzita subsekcioskemo estas: [11]
#000014
† Temperaturoj de nigraj korpoj por kiuj spektraj pintoj falas ĉe la antaŭfiksitaj ondolongoj, laŭ leĝo de Wien pri ŝoviĝo [13]
#000015
NIR kaj SWIR foje estas nomitaj "reflektita infraruĝo", dum MWIR kaj LWIR foje estas referitaj kiel "termika infraruĝo".
Pro la naturo de la nigrakarpa radiadkurboj, tipaj "varmegaj" objektoj, kiel ekzemple ellas-tuboj, ofte prezentiĝas pli brilaj en la Mw komparite kun la sama objekto rigardita en la Lw.
#000016
La Internacia Komisiono sur Illumination (CIE) rekomendis la dividadon de infraruĝa radiado en la sekvaj tri grupojn: [14]
#000017
ISO 20473 precizigas la sekvan skemon: [15]
#000018
Astronomoj tipe disigas la infraruĝan spektron jene: [16]
#000019
Tiuj sekcioj ne estas precizaj kaj povas varii dependi de la publikigo.
La tri regionoj estas uzitaj por observado de malsamaj temperaturintervaloj, kaj tial malsamaj medioj en spaco.
#000020
La plej ofta fotmetrika sistemo uzita en astronomio asignas majusklojn al malsamaj spektraj regionoj laŭ filtriloj uzita;
mi, J, H, kaj K kovras la preskaŭ-infraruĝajn ondolongojn;
L, M, N, kaj Q rilatas al la mez-infraruĝa regiono.
Tiuj leteroj estas ofte komprenitaj en referenco al atmosferaj fenestroj kaj aperas, ekzemple, en la titoloj de multaj artikoloj.
#000021
Trionskemo disigas supren la grupon bazitan sur la respondo de diversaj detektiloj: [17]
#000022
Proksime de-infraruĝa: de 0.7 ĝis 1.0 μm (de la proksimuma fino de la respondo de la homa okulo ĝis tiu de silicio).
Kartondo-infraruĝo: 1,0 ĝis 3 μm (de la izolita de silicio ĝis tiu de la MWIR-atmosfera fenestro).
InGaAs kovras al proksimume 1.8 μm;
la malpli sentema antaŭeco salas kovron tiu regiono.
Sub-ondinfraruĝo: 3 ĝis 5 μm (difinita per la atmosfera fenestro kaj kovrita fare de Indiantimonido [InSb] kaj HgCdTe kaj parte de plumboselenido [PbSe]).
Longa-golfetinfraruĝo: 8 ĝis 12, aŭ 7 ĝis 14 μm (tio estas la atmosfera fenestro kovrita fare de HgCdTe kaj mikrobolometroj).
Tre-longa ondinfraruĝo (VLwIR) (12 al proksimume 30 μm, kovrita per dopita silicio).
#000023
Preskaŭ-infraruĝa estas la regiono plej proksima en ondolongo al la radiado mezurebla per la homa okulo.
mez- kaj malproksime-infraruĝaj estas laŭstadie pli malproksimaj de la videbla spektro.
Aliaj difinoj sekvas malsamajn fizikajn mekanismojn (emisiopintoj, vs. grupoj, akvoabsorbo) kaj la plej novaj sekvas teknikajn kialojn (la komunaj silicio detektiloj estas sentemaj al proksimume 1,050 Nm, dum la sentemo de InGaAs komenciĝas proksimume 950 Nm kaj finiĝas inter 1,700 kaj 2,600 Nm, depende de la specifa konfiguracio).
Neniuj internaciaj normoj por tiuj specifoj estas nuntempe haveblaj.
#000024
La komenco de infraruĝo estas difinita (laŭ malsamaj normoj) ĉe diversaj valoroj tipe inter 700 Nm kaj 800 Nm, sed la limo inter videblaj kaj infraruĝoj malpeze estas ne ĝuste difinita.
La homa okulo estas rimarkeble malpli sentema ŝalti super 700-Nm-ondolongo, tiel ke pli longaj ondolongoj faras sensignifajn kontribuojn al scenoj prilumitaj per oftaj lumfontoj.
Tamen, precipe intensa preskaŭ-IR-lumo (ekz., de IR- laseroj, IR LED-fontoj, aŭ de brila taglumo kun la videbla lumo forigita per koloraj ĝeloj) povas esti detektitaj ĝis ĉirkaŭ 780 Nm, kaj estos perceptitaj kiel alarmilo.
Intensaj lumfontoj disponigantaj ondolongojn tiel longe kiel 1050 Nm povas esti vidita kiel obtuze ruĝa brilo, kaŭzante iun malfacilecon en preskaŭ-IR-lumo de scenoj en la mallumo (kutime tiu praktika problemo estas solvita per nerekta lumo).
Folioj estas precipe brilaj en la proksima IR, kaj se ĉio videbla lumo de ĉirkaŭ IR-filtrilo estas ŝtopiĝintaj, kaj la okulo ricevas momenton por adapti al la ekstreme malklara bildo venanta tra vide maldiafana IR-preterpasanta fotografia filtrilo, estas eble vidi la Wood-efikon kiu konsistas el IR-arda foliaro.
#000025
En optikaj komunikadoj, la parto de la infraruĝa spektro kiu estas uzita estas dividita en sep grupojn surbaze de havebleco de lumfontelsendado/absorbado de materialoj (fibroj) kaj detektiloj: [19]
#000026
La C-grupo estas la domina grupo por longdistancaj telekomunikad retoj.
La S kaj L-grupoj estas bazitaj sur malpli establita teknologio, kaj ne estas tiel vaste deplojite.
#000027
Infraruĝa radiado estas populare konata kiel "varmoradiado" [ citaĵo bezonita ], sed malpezaj kaj elektromagnetaj ondoj de iu frekvenco faras varmecsurfacoj kiuj absorbas ilin.
Infraruĝa lumo de la suno respondecas pri 49% [20] de la hejtado de la Tero, kie la resto estas kaŭzita de videbla lumo kiu tiam estas absorbita re-radia ĉe pli longaj ondolongoj.
laseroj povas cindrigi paperon kaj blankarde varmegaj objektoj elsendas videblan radiadon.
Objektoj ĉe ĉambra temperaturo elsendos radiadon koncentritan plejparte en la 8 ĝis 25-μm grupo, sed tio ne estas aparta de la emisio de videbla lumo de blankardaj objektoj kaj ultraviola de eĉ pli varmegaj objektoj (vidi nigran korpon kaj leĝon de Wien pri ŝoviĝo).
#000028
Varmeco estas energio en transito kiu fluas pro temperaturdiferenco.
Male al varmeco elsendita per varmokonduktilo aŭ termika konvekcio, termoradiado povas disvastiĝi tra vakuo.
Termoradiado estas karakterizita per speciala spektro de multaj ondolongoj kiu estas rilata al emisio de objekto, pro la vibrado de siaj molekuloj ĉe antaŭfiksita temperaturo.
Termoradiado povas esti elsendita de objektoj ĉe iu ondolongo, kaj ĉe tre altaj temperaturoj tiaj radiadoj estas rilataj al spektroj malproksimaj super la infraruĝo, etendiĝante en videblaj, ultraviolaj, kaj eĉ Rentgenfotajn regionojn (ekz. la suna korono).
Tiel, la populara unuiĝo de infraruĝa radiado kun termoradiado estas nur koincido surbaze de tipaj (relative malaltaj) temperaturoj ofte trovite proksime de la surfaco de la terglobo.
#000029
La koncepto de emisiemo estas grava en komprenado de la infraruĝaj emisioj de objektoj.
Tio estas posedaĵo de surfaco kiu priskribas kiel ĝiaj termikaj emisioj devias de la idealo de nigra korpo.
Por plue klarigi, du objektoj ĉe la sama fizika temperaturo ne montros la saman infraruĝan bildon se ili havas malsaman emisiemon.
Ekzemple, por iu antaŭselektita emisiemvaloro, objektoj kun pli alta emisiemo prezentiĝos pli varmegaj, kaj tiuj kun pli malalta emisiemo prezentiĝos pli malvarmetaj.
Pro tiu kialo, malĝusta selektado de emisiemo donos malprecizajn rezultojn dum uzado de infraruĝaj fotiloj kaj pirometroj.
#000030
Infraruĝo estas uzita en noktvidekipaĵo kiam ekzistas nesufiĉa videbla lumo por vidi.
Noktvidaparatoj funkciigas tra procezo implikanta la konvertiĝon de ĉirkaŭaj malpezaj fotonoj en elektronojn kiuj tiam estas plifortigitaj per kemia kaj elektra procezo kaj tiam konvertitaj reen en videblan lumon.
Infraruĝlumaj fontoj povas esti uzitaj por pliigi la haveblan ĉirkaŭan lumon por konvertiĝo de noktvidaparatoj, kreskantan en-la-malhelan videblecon sen fakte uzado de videbla lumfonto.
#000032
La uzo de infraruĝa lumo kaj noktvidaparatoj ne devus esti konfuzita kun termika bildigo, kiu kreas bildojn bazitajn sur diferencoj en surfactemperaturo detektante infraruĝan radiadon ( varmeco) kiu eliras el objektoj kaj ilia ĉirkaŭa medio.
#000033
Infraruĝa radiado povas esti uzita por malproksime determini la temperaturon de objektoj (ĉu la emisiemo estas konata).
Tio estas nomita termografio, aŭ koncerne superseksajn objektojn en la NIR aŭ videbla ĝi estas nomita pirometry.
Termografio (termika bildigo) estas plejparte uzita en armeaj kaj industriaj aplikoj sed la teknologio atingas la publikan merkaton en la formo de infraruĝaj fotiloj sur aŭtoj pro la masive reduktitaj produktokostoj.
#000034
Termografikaj fotiloj detektas radiadon en la infraruĝa intervalo de la elektromagneta spektro (ĉirkaŭ 900-14,000 nanometroj aŭ 0.9-14 μm) kaj produktas bildojn de tiu radiado.
Ĉar infraruĝa radiado estas elsendita per ĉiuj objektoj bazitaj sur iliaj temperaturoj, laŭ la nigrakorpa radiadleĝo, termografio faras ebla "vidi" onies medion kun aŭ sen videbla lumo.
La kvanto de radiado elsendita per objektopliiĝoj kun temperaturo, tial termografio permesas al oni vidi variojn en temperaturo (tial la nomo).
#000035
Hiperspektra bildo estas "bildo" enhavanta kontinuan spektron tra larĝa spektra gamo je ĉiu pikselo.
Hiperspektra bildigo akiras gravecon en la kampo de aplikata spektroskopio precipe kun NIR, SWIR, MWIR, kaj LWIR-spektraj regionoj.
Tipaj aplikoj inkludas biologiajn, mineralogiajn, defendon, kaj industriajn mezuradojn.
#000036
Termika infraruĝa hiperspektra bildigo povas esti simile farita uzante Termografikan fotilon, kun la fundamenta diferenco kiun ĉiu pikselo enhavas plenan LWIR-spektron.
Sekve, kemia identigo de la objekto povas esti farita sen bezono de ekstera lumfonto kiel ekzemple la suno aŭ la luno.
Tiaj fotiloj estas tipe petis pri geologiaj mezuradoj, subĉiela gvatado kaj UAV aplikoj.
#000037
En infraruĝa fotarto, infraruĝaj filtriloj kutimas kapti la preskaŭ-infraruĝan spektron.
Diĝitkameraoj ofte uzas infraruĝajn blokilojn.
Pli malmultekostaj diĝitkameraoj kaj fotiltelefonoj havas malpli efikajn filtrilojn kaj povas "vidi" intensa preskaŭ-infraruĝa, ekaperante kiel brile purpur-blanka koloro.
Tio estas aparte okulfrapa dum prenado bildoj de subjektoj proksime de IR-brilaj areoj (kiel ekzemple proksima lampo), kie la rezulta infraruĝa interfero povas antaulavi la bildon.
Ekzistas ankaŭ tekniko nomita la bildigo de 'T-radio, kio estas bildiga uzante malproksime-infraruĝan aŭ terahercradiadon.
Manko de brilaj fontoj povas igi terahercfotarton pli da defiado ol la plej multaj aliaj infraruĝaj bildigaj teknikoj.
Lastatempe T-radia bildigo estis de konsiderinda intereso pro kelkaj novaj evoluoj kiel ekzemple teraherca temp-domajna spektroskopio.
#000038
Infraruĝa spurado, ankaŭ konata kiel infraruĝa celflugo, rilatas al pasiva misil-gvidadsistemo, kiu uzas la emision de celo de elektromagneta ondo en la infraruĝa parto de la spektro por spuri ĝin.
Misiloj kiuj uzas infraruĝan serĉadon ofte estas referitaj kiel "varmoserĉantoj", ĉar infraruĝo (IR) estas ĵus sub la videbla spektro de lumo en frekvenco kaj estas radiita forte fare de varmegaj korpoj.
Multaj objektoj kiel ekzemple homoj, veturilomotoroj, kaj aviadiloj generas kaj retenas varmecon, kaj kiel tia, estas aparte videblaj en la infraruĝaj ondolongoj de lumo kompariblis al objektoj en la fono.
#000039
Infraruĝa hejtado ankaŭ iĝas pli populara en industriaj produktadaj procezoj, ekz. kuracante de tegaĵoj, formado de plastoj, kalcinado, plastan veldadon, kaj presaĵsekigadon.
En tiuj aplikoj, infraruĝaj hejtiloj anstataŭigas konvekciofornojn kaj kontaktohejtadon.
#000041
Efikeco estas atingita egalante la ondolongon de la infraruĝa hejtilo al la sorbadkarakterizaĵoj de la materialo.
#000042
Gamo da teknologioj aŭ proponitaj teknologioj ekspluatas infraruĝajn emisiojn por malvarmetigi konstruaĵojn aŭ aliajn sistemojn.
La LWIR (8-15 μm) kiun regiono estas aparte utila ĉar iu radiado ĉe tiuj ondolongoj povas eskapi en spacon tra la atmosfero.
#000043
Libera spaco optika komunikado uzanta infraruĝajn laserojn povas esti relative nekosta maniero instali komunikoligon en urba areo funkciiganta je ĝis 4 gigabitoj/s, komparite kun la kosto de entombigado de fibran optika kablo, krom la radiaddifekto.
"Ĉar la okulo ne povas detekti IR, palpebrumadon aŭ fermon la okuloj helpi malhelpi aŭ redukti difekton eble ne okazas."
#000045
Infraruĝaj laseroj kutimas disponigi la lumon por optika fibro komuniksistemoj.
Infraruĝa lumo kun ondolongo proksimume 1,330 Nm (malplej disperso) aŭ 1,550 Nm (plej bona dissendo) estas la plej bonaj elektoj por normaj silicoksid fibroj.
#000046
IR datumtranssendo de ĉifritaj audioversioj de presitaj signoj estas esplorita kiel helpo por vide malhelpitaj homoj tra la Rias (Malproksima Infrared Audible Signage) projekto.
Elsendaj IR-datenoj de unu aparato ĝis alia foje estas referitaj kiel jubile.
#000047
En la semikonduktaĵo-industrio, infraruĝa lumo povas esti uzita por karakterizi materialojn kiel ekzemple maldikaj filmoj kaj periodaj tranĉeostrukturoj.
Je la reflektance de lumo de la surfaco de semikonduktaĵoblato, la indekson de refrakto (n) kaj la formorto Coefficient (k) povas esti determinita per la Forouhi-florantaj dispersekvacioj.
La reflektance de la infraruĝa lumo ankaŭ povas esti uzita por determini la kritikan dimension, profundon, kaj flankmurperspektivon de altaj bildformataj tranĉeokonstruaĵoj.
#000049
Vetersatelitoj provizitaj per skanadoj de radiomezurilprodukto termikaj aŭ infraruĝaj bildoj, kiuj tiam povas rajtigi edukitan analiziston determini nubaltaĵojn kaj tipojn, por kalkuli teron kaj surfacakvajn temperaturojn, kaj por lokalizi oceansurfactrajtojn.
La skanado estas tipe en la intervalo 10.3-12.5 μm (IR4- kaj IR5-kanaloj).
#000050
Altaj, malvarmaj glacionuboj kiel ekzemple Cirrus aŭ Cumulonimbus spektaklo supren brile blankaj, pli malalte pli varmaj nuboj kiel ekzemple Stratus aŭ Stratocumulus spektaklo supren kiel griza kun mezaj nuboj ombris sekve.
Varmaj tersurfacoj aperos kiel malhela-grizo aŭ nigriĝos.
Unu malavantaĝo de infraruĝa figuraĵo estas tiu malalta nubo kiel ekzemple stratuso aŭ nebulo povas esti simila temperaturo al la ĉirkaŭa tero aŭ marsurfaco kaj ne aperas.
Tamen, uzante la diferencon en brileco de la IR4-kanalo (10.3-11.5 μm) kaj la preskaŭ-infraruĝa kanalo (1.58-1.64 μm), malalta nubo povas esti distingita, produktante nebulan satelitbildon.
La ĉefavantaĝo de infraruĝo estas tiuj bildoj povas esti produktita dum la nokto, permesante al kontinua sekvenco de vetero esti legita.
#000051
Tiuj infraruĝaj bildoj povas prezenti oceankirlojn aŭ vorticojn kaj mapi fluojn kiel ekzemple la Golfa Kurento, kiuj estas valoraj al la ekspeda industrio.
Fiŝkaptistoj kaj farmistoj estas interesitaj pri konado de tero kaj akvotemperaturoj protekti siajn kultivaĵojn kontraŭ frosto aŭ pliigi sian kaptaĵon de la maro.
Eĉ El Niño fenomenoj povas esti ekviditaj.
Uzante kolor-ciferecigitajn teknikojn, la griz-ombritaj termikaj bildoj povas esti transformitaj al koloro por pli facila identigo de dezirataj informoj.
#000052
La ĉefakvavapora kanalo ĉe 6,40 ĝis 7,08 μm povas esti bildigita per kelkaj vetersatelitoj kaj spektakloj al la kvanto de humido en la atmosfero.
#000053
En la kampo de klimatologio, atmosfera infraruĝa radiado estas monitorita por detekti tendencojn en la energiinterŝanĝo inter la tero kaj la atmosfero.
Tiuj tendencoj disponigas informojn pri longperspektivaj ŝanĝoj en la klimato de la Tero.
Ĝi estas unu el la primaraj parametroj studitaj en esplorado en mondvarmiĝon, kune kun suna radiado.
#000054
Pirgeometro estas utiligita en tiu kampo de esplorado por elfari kontinuajn subĉielajn mezuradojn.
Tio estas larĝbenda infraruĝa radiomezurilo kun sentemo por infraruĝa radiado inter ĉirkaŭ 4.5 μm kaj 50 μm.
#000055
Astronomoj observas objektojn en la infraruĝa parto de la elektromagneta spektro uzante optikajn komponentojn, inkluzive de speguloj, lensoj kaj solidsubstancaj ciferecaj detektiloj.
Tial ĝi estas klasifikita kiel parto de optika astronomio.
Por formi bildon, la komponentoj de infraruĝa teleskopo devas esti singarde ŝirmitaj de varmofontoj, kaj la detektiloj estas malvarmetigitaj uzante likvan heliumon.
#000056
La sentemo de Ter-bazitaj infraruĝaj teleskopoj estas signife limigita per akvovaporo en la atmosfero, kiu absorbas parton de la infraruĝa radiado alvenanta de spaco ekstere de elektitaj atmosferaj fenestroj.
Tiu limigo povas esti parte mildigita metante la teleskopobservatorion en altan altitudon, aŭ portante la teleskopon supre kun balono aŭ aviadilo.
Spacteleskopoj ne suferas de tiu handikapo, kaj tiel kosma spaco estas konsiderita la ideala loko por infraruĝa astronomio.
#000057
La infraruĝa parto de la spektro havas plurajn utilajn avantaĝojn por astronomoj.
Malvarmaj, malhelaj molekulaj nuboj de gaso kaj polvo en nia galaksio ardos de radia varmeco kiam ili estas surradiitaj fare de plantitaj steloj.
Infraruĝa povas ankaŭ esti uzita por detekti protostelojn antaŭ ol ili komencas elsendi videblan lumon.
Steloj elsendas pli malgrandan parton de sia energio en la infraruĝa spektro, tiel proksimaj malvarmetaj objektoj kiel ekzemple planedoj povas esti pli facile detektitaj.
(En la videbla lumspektro, la brilego de la stelo superbruos la reflektitan lumon de planedo.
#000058
Infraruĝa lumo ankaŭ estas utila por observado de la kernoj de aktivaj galaksioj, kiuj ofte estas kovritaj en gaso kaj polvo.
Malproksimaj galaksioj kun alta ruĝenŝoviĝo havos la pintparton de sia spektro ŝanĝita direkte al pli longaj ondolongoj, tiel ke ili estas pli volonte observitaj en la infraruĝo.
#000059
Infraruĝa purigado estas tekniko uzita per kelkaj filmaj filmskaniloj, filmskaniloj kaj flatbeitaj skaniloj por redukti aŭ forigi la efikon de polvo kaj gratvundetoj sur la preta skanado.
Ĝi funkcias kolektante kroman infraruĝan kanalon de la skanado ĉe la sama pozicio kaj rezolucion kiel la tri videblaj kolorkanaloj (ruĝa, verdaj, kaj blua).
La infraruĝa kanalo, en kombinaĵo kun la aliaj kanaloj, kutimas detekti la lokon de gratvundetoj kaj polvo.
Post kiam situante, tiuj difektoj povas esti korektitaj per skalado aŭ anstataŭigitaj per enpentraĵo.
#000060
es), kiel vokite fare de artkonservistoj, [30] povas esti aplikita al pentraĵoj por riveli subestajn tavolojn en tute ne-detrua maniero, aparte la subdesegnaĵo aŭ skizo desegnita fare de la artisto kiel gvidisto.
Tio ofte rivelas la uzon de la artisto de karbonnigrulo, kiu aperas bone en reflektogram, tiel longe kiel ĝi ne estis ankaŭ uzita en la grundo al subesta la tuta pentraĵo.
Artkonservistoj rigardas por vidi ĉu la videblaj tavoloj de farbo devias de la subdesegnaĵo aŭ tavoloj intere - tiaj ŝanĝoj estas nomitaj pentimenti kiam farite fare de la origina artisto.
Tio estas tre utilaj informoj en decidado ĉu pentraĵo estas la ĉefa versio de la origina artisto aŭ kopio, kaj ĉu ĝi estis ŝanĝita per tro-entuziasma riparlaboro.
Ĝenerale, la pli da pentimenti la pli verŝajne pentraĵo devas esti la ĉefa versio.
Ĝi ankaŭ donas utilajn sciojn pri laborado de kun praktikoj.
#000061
Inter multaj aliaj ŝanĝoj en la La geedzoj Arnolfini de 1434 (maldekstre), la vizaĝo de la viro estis originale pli alta proksime de ronde la alteco de lia okulo;
la virino estis pli alta, kaj ŝiaj okuloj rigardis pli al la fronto.
Ĉiu el liaj piedoj estis underdrawn en unu pozicio, pentrita en alia, kaj tiam tropentrita en triono.
Tiuj ŝanĝoj vidiĝas en infraruĝaj reflektogram.
#000062
Lastatempa progreso en la dezajno de infraruĝo-sentemaj fotiloj faris ebla malkovri kaj prezenti ne nur subpentraĵojn kaj pentimenti sed tutajn pentraĵojn kiuj poste estis tropentritaj fare de la artisto.
Rimarkindaj ekzemploj estas la Virino-gladado " kaj " Blua ĉambro de Picasso «", kie en ambaŭ kazoj, kiujn portreto de viro estis videbligita sub la pentraĵo kiam ĝi estas konata hodiaŭ.
#000063
Similaj uzoj de infraruĝo estas faritaj fare de konservistoj kaj sciencistoj sur diversaj specoj de objektoj, aparte tre malnovaj skribaj dokumentoj kiel ekzemple la Morta Maro-Volvlibroj, la romiaj verkoj en la Villa of the Papyri (Vilao de la Papyri), kaj la Silkvojo-tekstoj trovitaj en la Dunhuang Kavernoj.
Karbonnigrulo uzita en inko povas aperi ekstreme bone.
#000064
La fosaĵvipuro havas paron da infraruĝaj sensaj fosaĵoj sur ĝia kapo.
Ekzistas necerteco koncerne la precizan termikan sentemon de tiu biologia infraruĝa detektsistemo.
#000065
Aliaj organismoj kiuj havas termoreceptive-organojn estas pitonoj (familio Pythonidae), kelkaj boaoj (familio Boidae), la Ofta Vampiro-Vesperto ( Desmodus rotundus), diverseco de juvelskaraboj ( Melanophila acuminataj ), [37] malhele pigmentigitaj papilioj ( Pachliopta aristolochiae kaj Troides rhadamantus plateni ), kaj eventuale sang-suĉantaj cimoj ( Triatoma infestans ).
#000066
Kvankam preskaŭ-infraruĝa vizio (780-1000 Nm) estis longe rigardita kiel malebla pro bruo en vidaj pigmentoj, [39] sento de preskaŭ-infraruĝa lumo estis raportita en la karpo kaj en tri ciklidspecioj.
Fiŝoj uzas NIR por kapti predon [39] kaj por fototaktika naĝadorientiĝo.
NIR-sensacio en fiŝoj povas esti signifa sub malbonaj lumkondiĉoj dum krepusko [39] kaj en malklaraj surfacaj akvoj.
#000067
Proksime de-infraruĝa lumo, aŭ fotobiomodulation, estas uzitaj por terapio de kemioterapi-induktita buŝa ulceriĝo same kiel vundkuraciĝo.
Ekzistas iu laboro rilatiganta al kontraŭ-herpetvirusterapio.
Esplorprojektoj inkludas laboron sur centranervosistema resanigefikoj per citokromo c oksidazosuprenreguligo kaj aliajn eblajn mekanismojn.
#000068
Forta infraruĝa radiado en certa industrio alt-temperaturaj valoroj povas esti danĝeraj al la okuloj, rezultigante difekton aŭ blindecon al la uzanto.
Ĉar la radiado estas nevideblaj, specialaj IRrezistaj protektokulvitroj devas esti eluzitaj en tiaj lokoj.
#000069
Aliaj gravaj datoj inkludas: [17]
#000071
Infraruĝa ne-detrua testado de materialoj
#000073
Infraruĝa radiado (aŭ transruĝa radiado) estas elektromagneta radiado, kies ondolongo estas pli granda ol 780 nm; la supran limon de la ondolongoj oni difinas iom arbitre per 1 mm, responde al frekvenco de 300 GHz.
#000076
La minimuma ondolongo estas difinita per la vidkapablo de la homa okulo, kiu finiĝas ĉe lumo de la menciita ondolongo de 780 nm. Lumo iom sub tiu longo estas perceptata kiel ruĝa; tial la nomo "infraruĝa" aŭ "transruĝa".
#000077
Teknike oni jene dividas la gamon de infraruĝaj ondolongoj:
#000078
proksima infraruĝo: 0,78 – 1,4 μm; tia radiado estas uzata en telekomunikado per vitrofibroj.
mallongonda infraruĝo: 1,4 – 3 μm; tia radiado estas forte absorbata en akvo kaj ne povas profunde penetri en akvon.
mezonda aŭ intera infraruĝo: 3 – 8 μm
longonda infraruĝo: 8 – 15 μm
malproksima infraruĝo: 15 – 1000 μm; ĝi atingas la tre altajn radiofrekvencojn.
#000079
Infraruĝa radiado estas uzata por hejtado kaj por telekomunikado, aŭ per vitraj fibroj aŭ tra la aero. Ĉi-lasta sistemo estas uzata de hejmaj teleregiloj kaj inter komputiloj kaj iliaj flankaparatoj (vidu IrDA).
#000080
Kelkaj bestoj kapablas vidi proksiman infraruĝon, ekzemple serpentoj. Eblas fari fotojn en infraruĝa lumo; ili servas ne nur por vido dum nokto, sed ekzemple por trovi varmo-likaĵojn de domoj. Infraruĝaj vidigiloj estas uzataj en armeoj por vidi en nokto sen atentigi pri si per lumigiloj.
#000081