Wikipedia's Jujutsu as translated by GramTrans
#000000
Jujutsu ( / dʒ uː ˈ dʒ uː t da s uː / joo-JOOT-soo ;
柔術, jūjutsu aŭskultu ( helpo
info ), okcidentigis [ citaĵon bezonis ] kiel ĵuĵicuo, estas japana batalarto kaj metodo de proksima batalo por venkado armita kaj kirasa kontraŭulo en kiu oni uzas neniun armilon aŭ nur mallongan armilon.
#000001
" Jū " povas esti tradukita por signifi "milda, mola, fleksebla, fleksebla, fleksebla, aŭ cedema."
" Jutsu " povas esti tradukita por signifi "arto" aŭ "tekniko" kaj reprezentas manipuli la forton de la kontraŭulo kontraŭ li mem prefere ol alfrontado de ĝi pri onies propra forto.
Jujutsu formiĝis por kontraŭbatali la samurajon de feŭda Japanio kiel metodo por venkado armita kaj kirasa kontraŭulo en kiu oni uzas neniun armilon, aŭ nur mallongan armilon.
Ĉar striki kontraŭ kirasa kontraŭulo pruvis neefika, terapiistoj lernis ke la plej efikaj metodoj por neŭtraligado de malamiko prenis la formon de stiftoj, komunan kluzinstalaĵon, kaj ĵetojn.
Tiuj teknikoj estis evoluigitaj ĉirkaŭ la principo de uzado de la energio de atakanto kontraŭ li, prefere ol rekte kontraŭbatalado de ĝi.
#000002
Ekzistas multaj varioj de la arto, kiu kondukas al diverseco de aliroj.
Jujutsu lernejoj ( riū ) povas utiligi ĉiujn formojn de manipulado de teknikoj certagrade (t.e. ĵetado, kapti, komuna kluzinstalaĵo, tenas, kavigi, acerbajn, liberigojn, frapajn, kaj piedbati).
Aldone al jujutsu, multaj lernejoj instruas la uzon de armiloj.
Hodiaŭ, jujutsu estas trejnita en kaj tradiciaj kaj modernaj sport'oformularoj.
Derivitaj sportformularoj inkludas la olimpikan sporton kaj batalarton de ĵudo, kiu estis evoluigita fare de Kanō Jigorō en la malfruan 19-an jarcenton de pluraj tradiciaj stiloj de jujutsu, kaj brazilan ĵuĵicuon, kiu estis derivita de pli fruaj (antaŭ-monda War II) versioj de Kodokan-ĵudo.
#000003
Jujutsu, la nunanorma literumo, estas derivita uzante la transskribado Hepbur sistemon.
Antaŭ la unua duono de la 20-a jarcento, aliflanke, Ĵuĵicuo kaj Ju-Jitsu estis preferitaj, eĉ se la romanigo de la dua kanji kiam Jitsu estas malfidelaj al la norma japana elparolo.
Ekde japana luktosporto unue iĝis vaste konata de la Okcidento en tiu periodo, tiuj pli fruaj literumoj daŭre enestas oftaj en multaj lokoj.
Ĵiuĵico daŭre estas ofta literumo en Francio, Kanado, Britio kaj Usono dum Ĵuĵicuo estas plej vaste uzita en Germanio kaj Brazilo.
#000005
Kelkaj difinas jujutsu kaj similajn artojn sufiĉe mallarĝe kiel "senarmajn" proksimbatalajn sistemojn uzitajn por venki aŭ kontroli malamikon kiu estas simile senarma.
Bazaj atakmanieroj inkludas trafadon aŭ atencon, puŝadon aŭ trupremadon, piedbatanten, ĵetante, alfiksado aŭ senmovigado, strangolanta, kaj juntas ŝlosadon.
Granda peno ankaŭ estis prenitaj de la bushi (klasikaj militistoj) evoluigi efikajn metodojn de defendo, inkluzive de deturnado aŭ blokado de strikoj, puŝoj kaj piedbatoj, ricevante ĵetojn aŭ komunajn ŝlosantajn teknikojn (t.e., falante sekure kaj sciadon kiel por "miksi" por neŭtraligi la efikon de tekniko), liberigante sin de la teno de malamiko, kaj varia aŭ ŝoviĝo onies pozicion por eviti aŭ neŭtraligi atakon.
Ĉar jujutsu estas kolektiva esprimo, kelkaj lernejoj aŭ riu enkondukis la principon de ju pli ol aliaj.
#000006
De pli larĝa perspektivo, surbaze de la instruplanoj de multaj el la klasikaj japanaj artoj mem, aliflanke, tiuj artoj eble povas esti pli precize difinitaj kiel senarmaj metodoj de traktado malamikon kiu estis armita, kune kun metodoj de uzado de negravaj armiloj kiel ekzemple la Jute (bastono;
ankaŭ vokis streĉtremetadon), tantō (tranĉilo), aŭ Kaku shi buki (kaŝaj armiloj), kiel ekzemple la riofundkusari (pezbalancita ĉeno) aŭ la bankokukoki (speco de fingrotuberfero), por venki ambaŭ armitajn aŭ senarmajn kontraŭulojn.
#000007
Krome, la esprimo jujutsu ankaŭ estis foje uzita por rilati al taktikoj por proksimbatalo uzita per la plej gravaj armiloj de la militisto: katana aŭ taki (glavo), iari (lanco), naginata (glavo), kaj Jo (mallonga kunlaborantaro), Bo (skermbastono).
Tiuj proksimbatalaj metodoj estis grava parto de la malsamaj militemaj sistemoj kiuj estis evoluigitaj por uzo sur la batalkampo.
Ili povas esti ĝenerale karakterizitaj kiel ĉiu Sengoku Jidai (Sengoku Period, 1467-1603) kaĉubu Jutsu aŭ ioroikumiuki (batalante kontraŭ armiloj aŭ baraktado dum vestite en kiraso), aŭ Edo Jidai (Edo-epoko, 1603-1867) suhada bu Jutsu (batalante dum vestite en la normala stratvestaĵo de la periodo, kimono kaj hakama).
#000008
Jujutsu unue komenciĝis dum la sengoku-epoko de la muromaĉi-epoko kombinante diversan japanan luktosporton kiuj estis uzitaj sur la batalkampo por proksima batalo en situacioj kie armiloj estis neefikaj.
Kontraste al la najbaraj nacioj de Ĉinio kaj Okinawa kies luktosporto estis centrita ĉirkaŭ frapado de teknikoj, japana mal-al-mana batalo formiĝas fokusis peze sur ĵetado, senmovigante, komunan kluzinstalaĵon kaj sufokiĝante kiel frapi teknikojn estis neefikaj direkte al iu portante kirason sur la batalkampo.
La praformoj de jujutsu kiel ekzemple Takenouchi-ryū ankaŭ grandskale instruis deturnantajn kaj repuŝatakanta longaj armilojn kiel ekzemple glavoj aŭ lancoj per ponardo aŭ alia malgranda armilo.
#000010
En la frua 17-a jarcento dum la Edo-periodo, jujutsu daŭrus evolui pro la striktaj leĝoj kiuj estis truditaj per la Tokugawa-ŝoguneco por redukti militon kiel influite per la ĉina socia filozofio de Neo-Konfuceismo kiu estis akirita dum la invadoj de Hideyoshi de Koreio kaj disvastiĝo ĉie en Japanio tra akademiuloj kiel ekzemple Fujiwara Seika.
Dum tiu nova ideologio armiloj kaj kiraso iĝis neuzataj dekoraciaj eroj, tiel mal-al-mana batalo prosperis kiel formo de mem-defendo kaj novaj teknikoj estis kreitaj por adaptiĝi al la ŝanĝiĝadsituacio de nekirasitaj kontraŭuloj.
Tio inkludis la evoluon de diversaj atencteknikoj en jujutsu kiu disetendiĝis sur la limigita atenco antaŭe trovite en jujutsu kiuj laŭcelaj decidaj lokoj super la ŝultroj kiel ekzemple la okuloj, gorĝo, kaj reen de la kolo.
Tamen direkte al la 18-a jarcento la nombro da frapado de teknikoj estis grave reduktita kiam ili estis konsideritaj malpli efikaj kaj penu tro multe da energio;
anstataŭe strikanta en jujutsu ĉefe iĝis uzita kiel maniero malatentigi la kontraŭulon aŭ malbalanci lin en la antaŭeco ĝis komuna seruro, strangoli aŭ ĵeti.
#000011
Dum la sama periodo la multaj jujutsujlernejoj defius unu la alian al dueloj kiuj iĝis populara ŝatokupo por militistoj sub paca unuecregistaro, de tiu defiorandori estis kreitaj por trejni sen risko de malobeado de la leĝo kaj la diversaj stiloj de ĉiu lernejo evoluis el kontraŭbatalado unu la alian sen intenco mortigi.
#000012
La esprimo jūjutsu ne estis elpensita ĝis la 17-a jarcento, post kiu tempo ĝi iĝis komuna nomo por vasta gamo de baraktad-rilataj disciplinoj kaj teknikoj.
Antaŭ tiu tempo, tiuj kapabloj havis nomojn kiel ekzemple "mallonga glavbaraktado" ( 小具足腰之廻 , kogusokukoshi neniu maŭari), "baraktado" ( 組討 aŭ 組打 , kumiuki), "korparto" ( 体術 , taijutsu), "moleco" ( 柔 aŭ 和 , deviarao), "arto de harmonio" ( 和術 , ŭajutsu, iaŭarajutsu), "kaptante manon" ( 捕手 , torito), kaj eĉ la "manieron de moleco" ( 柔道 , jūdō) (jam 1724, preskaŭ du jarcentojn antaŭ ol Kanō Jigorō fondis la modernan arton de Kodokan Ĵudo).
#000013
Hodiaŭ, la sistemoj de senarma batalo kiuj estis evoluigitaj kaj trejnitaj dum la muromaĉi-epoko (1333-1573) estas rilatis al kolektive kiel japana malnov-stila jujutsu ( 日本古流柔術 , Nihono koryū jūjutsu ).
Ĉe tiu periodo en historio, la sistemoj spertaj ne estis sistemoj de senarma batalo, sed prefere rimedoj por senarma aŭ facilarmita militisto por kontraŭbatali tre armitan kaj kirasan malamikon sur la batalkampo.
En batalo, estis ofte maleble ke samurajo uzus sian longan glavon aŭ polbrakon, kaj, tial, estus devigita fidi je sia mallonga glavo, ponardo, aŭ nudaj manoj.
Kiam plene kirasite, la efika uzo de tiaj "negravaj" armiloj necesigis la aplikon de manipulado de kapabloj.
#000014
Metodoj de batalo (kiel menciite supre) inkludita striki (piedbatante kaj trupremadon), ĵetante (korpoĵetoj, komunaj seruroĵetoj, malbalancas ĵetojn), retenado (alpinglante, strangolante, baraktado, luktante) kaj armilaro.
Defensivaj taktikoj inkluzivis blokadon, evitante, ekster-balancante, miksadon kaj eskapadon.
Negravaj armiloj kiel ekzemple la tantō (tranĉilo), riofundkusari (pezbalancita ĉeno), kabutŭari (kaskorompilo), kaj Kaku shi buki (sekretaj aŭ suspektindaj armiloj) preskaŭ estis ĉiam inkludita en Sengoku-jujutsu.
#000015
En pli postaj tempoj, alia koriu evoluis en sistemojn pli konata al la terapiistoj de Nihono jujutsu ofte vidite hodiaŭ.
Tiuj estas ĝuste klasifikitaj kiel Edo jūjutsu (fondita dum la Edo-periodo): ili estas ĝenerale dizajnitaj por trakti kontraŭulojn nek portantajn kirason nek en batalkampomedio.
La plej multaj sistemoj de Edo-jujutsu inkludas ampleksan uzon de atemiwaza (decid-frapa tekniko), kiu estus de nur malmulte da uzo kontraŭ kirasa kontraŭulo sur batalkampo.
Ili faris, aliflanke, esti tre valoraj en alfrontado de malamiko aŭ kontraŭulo dum pactempo vestita en normala stratvesto (referita kiel "suhada bujutsu").
Foje, diskretaj armiloj kiel ekzemple tantō (ponardoj) aŭ tesen (feradorantoj) estis inkluditaj en la instruplano de Edo-jūjutsu.
#000016
Alia malofte-vidita historia flanko estas serio de teknikoj origine inkluditaj en kaj Sengoku kaj Edo-jujutsujsistemoj.
Referite kiel Hojo waza ( 捕縄術
hojojutsu, Tori Nawa Jutsu, nawa Jutsu, hayanawa kaj aliaj), ĝi implikas la uzon de hojŝnureto, (foje la sageo aŭ tasuke) por reteni aŭ strangoli atakanton.
Tiuj teknikoj plejparte fadis de uzo en modernaj tempoj, sed Tokio polictrupoj daŭre trejnas en sia uzo kaj daŭre portas hojŝnureton aldone al mankatenoj.
La tre aĝa Takenouchi-ryu estas unu el la superul-agnoskitaj sistemoj kiuj estas daŭre ampleksa trejnante en hojwaza.
Ekde la establado de la Meiji-periodo kun la malenkonduko de la samurajo kaj la uzado de glavoj, la antikva tradicio de Yagyu Shingan Ryu (Sendai- kaj Edo-linioj) enfokusigis multon direkte al la jujutsu (Deviarao) enhavita en it instruplano.
#000017
Multaj aliaj legitima Nihona jujutsu Ryu ekzistas sed ne estas konsideritaj koriu (antikvaj tradicioj).
Tiuj estas nomitaj aŭ Gendai Jujutsu aŭ moderna jujutsu.
Modernaj jujutsujtradicioj estis fonditaj post aŭ direkte al la fino de la Tokugawa periodo (1868) kiam pli ol 2000 lernejoj (riu) de jūjutsu ekzistis.
Diversa tradicia riu kaj ryuha kiuj estas ofte opiniitaj de kiel koriujujutsu estas fakte gendai jūjutsu.
Kvankam modernaj en formacio, tre malmultaj gendai-jujutsujsistemoj havas rektajn historiajn ligilojn al antikvaj tradicioj kaj estas neĝuste referitaj kiel tradiciaj militemaj sistemoj aŭ riu.
Ilia instruplano reflektas evidentan biason direkte al Edo-jūjutsuj sistemoj kontraste al la Sengoku-jūjutsuj sistemoj.
La nekredebleco de alfrontado de kiras-kiras-vestita atakanto estas la kialo de tiu biaso.
#000018
Dum tempo, Gendai-jujutsu estis ampleksita perleĝe-devigoficialuloj tutmonde kaj daŭre estas la fundamento por multaj specialecaj sistemoj uzitaj fare de polico.
Eble la plej fama el tiuj specialecaj policsistemoj estas la Keisatsujutsu (policarto) Taiho jutsu (arestante arton) sistemo formulita kaj utiligita fare de la Tokia Policejo.
#000019
Jujutsu-teknikoj estis la bazo por multaj armeaj senarmaj batalteknikoj (inkluzive de British/US/Rusianaj fakistaj rotoj kaj SO1-polictrupoj) dum multaj jaroj.
Ekde la fruaj 1900-aj jaroj, ĉiu militservo en la mondo havas senarman batalkurson kiu estis fondita en la ĉefinstruo de Jujutsu.
#000020
Ekzistas multaj formoj de sport'ojujutsu, la originalo kaj plej multe de la populara estaĵoĵudo, nun olimpika sporto.
Unu el la plej oftaj estas miksitstilaj konkuradoj, kie konkurantoj uzas gamon da strikoj, ĵetas, kaj tenas al poentarpunktoj.
Ekzistas ankaŭ kataj konkuradoj, kie konkurantoj de la sama stilo elfaras teknikojn kaj estas juĝis laŭ sia efikeco.
Ekzistas ankaŭ liberstilkonkuradoj, kie konkurantoj alternas atakantajn unu la alian, kaj la defendanto estas juĝis laŭ efikeco.
Alia pli lastatempa formo de konkuradkultivado multe pli populara en Eŭropo estas la Random Attack-formularo de konkurado, kiu estas simila al Randori sed pli formaligis.
#000021
La vorto Jujutsu povas esti malkonstruita en du partojn.
La ideo malantaŭ tiu signifo de Ju estas "esti milda", "por kolapsi", "doni", "por miksi", "por moviĝi ekster la ĝenodistanco de damaĝo".
"Jutsu" estas la principo aŭ "la ago-" parto de Ĵiuĵico.
En la japana tiu vorto signifas sciencon aŭ arton.
#000022
Japanaj jujutsujsistemoj tipe emfazas pli dum ĵetado, alpinglante, kaj junt-ŝlosadajn teknikojn kiel komparite kun luktosporto kiel ekzemple karateo, kiuj dependas pli de frapado de teknikoj.
Frapi teknikojn estis vidita kiel malpli gravaj en la plej multaj pli aĝaj japanaj sistemoj pro la protekto de samuraja korpokiraso kaj estis utiligitaj kiel aranĝoj por iliaj baraktaj teknikoj.
Tamen, multaj nuntempaj jujutsujlernejoj inkludas striki, ambaŭ kiel aranĝo por pliaj teknikoj aŭ kiel memstara ago.
#000023
En jujutsu, terapiistoj trejnas en la uzo de multaj eble mortigaj movoj.
Tamen, ĉar studentoj plejparte trejnas en ne-konkurenciva medio, la risko estas minimumigita.
Al studentoj estas instruitaj paŭzajn regresajn kapabloj por permesi al ili sekure trejni alie danĝerajn ĵetojn.
#000024
Ĉar jujutsu enhavas tiel multajn facetojn, ĝi fariĝis la fundamento por gamo da stiloj kaj derivaĵoj hodiaŭ.
Ĉar ĉiu instrukciisto integrigis novajn teknikojn kaj taktikojn en kio estis instruita al li origine, li povis kodigi kaj krei sian propran riu (lernejo) aŭ Federation por helpi al aliajn instrukciistoj, lernejojn, kaj klubojn.
Kelkaj el tiuj lernejoj modifis la fontomaterialon tiel multe ke ili jam ne konsideris sin stilo de jujutsu.
#000026
En ĉirkaŭ 1600 ekzistis finite 2000 japana jujutsuoriū, kaj komunaj trajtoj karakterizis la plej grandan parton de ili.
Specifaj teknikaj karakterizaĵoj variis de lernejo al lernejo.
Multaj el la ĝeneraligoj konataj supre ne tenas veraj por kelkaj lernejoj de jujutsu.
Maljunaj lernejoj de japana jujutsu inkludas:
#000027
Kelkaj ekzemploj de luktosporto el kiuj evoluis aŭ estis influitaj per jujutsu estas:
Hapkido, ĵudo (kaj de tie brazila ĵuĵicuo kaj sambo), kajukenbo, Kravmagao, kapap, pangamot, kaj kenpo.
#000028
Kelkaj lernejoj ankaŭ daŭriĝis por influi modernan japanan karateon.
Grava japana diverĝo okazis en 1905 kiam kelkaj jujutsujlernejoj eniris la Kodokan.
La rilatoj inter lernejoj kaj stiloj povas esti kompleksaj.
Ekzemple, la Wado-ryu lernejo de karateo estas parte descendita de Shindō Yōshin-ryū jujutsu, sin en victurno influita per okinava karateo.
#000029
Aikido estas moderna batalarto evoluigita en la 1910-aj jaroj kaj 1930-aj jaroj fare de Ueshiba Morihei de la sistemo de Daitō-ryū Aiki-jūjutsu teknikoj por temigi la spiritan principon de harmonio kiu distingas Budō de Bujutsu.
Ueshiba estis plenumebla studento de Takeda Sokaku.
Aikido estas ĉiea rafinado de defensivaj teknikoj de Aiki-Jujutsu en maniero kiel kiuj estas celitaj malhelpi damaĝon al aŭ la atakanto aŭ la defendanto.
Aikido evoluigis multon dum la vivdaŭro de Ueshiba, tiel ke pli fruaj stiloj (kiel ekzemple Yoshinkan) estas pli kiel la origina Aiki-Jujutsu ol tiaj (kiel ekzemple Ki-Aikido) kiuj pli similas la teknikojn kaj filozofion kiujn Ueshiba substrekis direkte al la fino de sia vivo.
#000030
Jujutsu unue estis enkondukita en Eŭropo en 1898 fare de Edward William Barton-Wright, kiu studis Tenjin Shinyō-ryū kaj Shinden Fudo Ryu en Jokohamo kaj Kobe.
Li ankaŭ trejnis nelonge ĉe la Kodokan en Tokio.
Sur revenado al Anglio li faldis la bazaĵojn de ĉiuj tiuj stiloj, same kiel boksadon, savaton, kaj formojn de bastonbatalado, en eklektikan memdefendsistemon nomita Bartitsu.
#000031
Moderna ĵudo estas la klasika ekzemplo de sporto kiu venis de jujutsu kaj iĝis klara.
Multaj kiuj studas ĵudon kredas kiel Kano faris, ke ĵudo ne estas sporto sed mem-defenda sistemo kreanta padon direkte al paco kaj universala harmonio.
Alia tavolo forigis, kelkaj popularaj artoj havis instrukciistojn kiuj studis unu el tiuj jujutsujderivaĵoj kaj poste produktis sian propran derivaĵon sukcesi pri konkurado.
Tio kreis ampleksan familion de luktosporto kaj sportojn kiuj povas spuri sian genlinion al jujutsu en iu parto.
#000032
La maniero kiel kontraŭulo estas traktis ankaŭ dependas de la filozofiokun konsidero al-batalo de la instruisto.
Tio tradukiĝas ankaŭ en malsamaj stiloj aŭ lernejoj de jujutsu.
Ĉar en jujutsu ĉiu pensebla tekniko estas permesita (inkluzive de acerba, harar-tirante, okul-kavigante, kaj frapante la ingvenon), ekzistas senlima elekto de teknikoj.
Kompare, ĵudo emfazas baraktadon kaj ĵetadon, dum karateo emfazas trui aŭ piedbatante.
#000033
Ĵudotekniko komenciĝas per ektenado de via kontraŭulo, sekvita ekster-balancante ilin kaj uzante ilian impeton kontraŭ ili, kaj tiam uzantan la tekniko.
Kuzushi (la arto de rompado de ekvilibro) ankaŭ estas uzita en jujutsu, kie la atako de la kontraŭulo estas deviigita uzi ilian impeton kontraŭ ili por aresti iliajn movadojn tiam ĵetas ilin aŭ alpinglas ilin kun tekniko - tiel kontrolante la kontraŭulon.
En ambaŭ sistemoj, Kuzushi estas esenca por uzi kiel nur malmulte dan energion kiel eblan.
Jujutsu devias de ĵudo laŭ kelkaj manieroj.
En kelkaj cirkonstancoj, Ĵudistoj generas kuzushi frapante onies kontraŭulon laŭ lia malforta linio.
Aliaj metodoj de generado de kuzushi inkludas preni, tordante, aŭ enŝovante areojn de la korpo konata kiel atemi punktoj aŭ prempunktoj (areoj de la korpo kie nervoj estas proksimaj al la haŭto - vidu kyusho-jitsun).
#000035
Sambo-luktado estas rusa batalarto kaj sporto derivita de japana Ĵudo kaj tradiciaj Central Asian-stiloj de homluktado.
Unu el la fondintoj de sambo-luktado, Vasili Oschepkov, estis unu el la unuaj fremduloj se temas pri lerni Ĵudon en Japanio kaj gajnis duagradan nigran zonon premiitan fare de Kano Jigoro mem.
Moderna sportaj sambo-luktado estas simila elmontri Judo aŭ elmontri brazilan ĵuĵicuon, kun diferencoj inkluzive de uzo de jako kaj pantaloneto prefere ol plena keikogi, same kiel pli altan okazon de gambseruroj.
#000037
Post la transplantado de tradicia japana jujutsu al la Okcidento, multaj el tiuj pli tradiciaj stiloj spertis procezon de adaptado ĉe la manoj de okcidentaj terapiistoj, muldante la arton de jujutsu por vesti okcidentan kulturon en ĝiaj miriadspecoj.
Ekzistas hodiaŭ multaj klare okcidentigitaj stiloj de jujutsu, kiuj algluiĝas al siaj japanaj radikoj al ŝanĝiĝantaj gradoj.
#000038
Kelkaj el la plej grandaj post-reformadaj (fonditaj post 1905) jujutsujlernejoj inkludas (sed estas certe ne limigitaj al tiuj en tio ke ekzistas centoj da (eventuale miloj), de novaj branĉoj de "jujutsu"):
#000039
Sporto kiun Jujutsu venas en tri ĉefaj variaĵoj:
Duopo (mem-defenda manifestacio) kie kaj la Toroj (atakanto) kaj la uke (defendanto) venas de la sama teamo kaj montras mem-defendajn teknikojn.
En tiu variaĵo, ekzistas speciala sistemo nomis Random Attacks, temigante ensorbigado de rapidaj reagtempoj kontraŭ iu antaŭfiksita atako per defendado kaj rebatado.
La Toroj kaj la uke estas ankaŭ de la sama teamo sed ĉi tie ili ne scias kio la atako estos, kiu ricevas al la uke fare de la juĝistoj, sen la scio de la tori.
#000041
La dua variaĵo estas la Batalado-Sistemo ( Liberbatalado) kie konkurantoj kombinas atencon, baraktadon kaj submetadojn sub reguloj kiuj substrekas sekurecon.
Multaj el la eble danĝeraj teknikoj kiel ekzemple scisoru prenlanugojn, kolseruroj kaj cifereca sufokado kaj ŝlosado estas malpermesitaj en Sport Jujutsu.
Ekzistas kelkaj aliaj stiloj de sportjujutsu kun ŝanĝiĝantaj reguloj.
#000042
Kulturo de Japanio kaj religio fariĝis interplektitaj en la luktosporton.
Budhismo, Ŝintoismo, taoismo kaj konfucea filozofio kunekzistas en Japanio, kaj homoj ĝenerale miksaĵo kaj matĉo por konveni.
Tio reflektas la diversecon de perspektivo kiun oni trovas en la malsamaj lernejoj.
#000044
Jujutsu esprimas la filozofion de donado al la forto de kontraŭulo prefere ol provado kontraŭbatali forton kun forto.
Manipulante la atakon de kontraŭulo uzante lian forton kaj direkto permesas al jujutsuka kontroli la ekvilibron de ilia kontraŭulo kaj tial malhelpi la kontraŭulon rezistado de la kontraŭatako.
#000045
Listo de koriū lernejoj de luktosporto
#000048
Ĵuĵicuo ( Jūjutsu de la Japana 柔術 jūjutsu signifo Milda/produkt/observema arto) estas Japana batalarto kies centra etoso estos produkt al la forto proviz (al) de oponanta atako por aplik rebat teknikoj de la rezulta rezultinta situacio. estas multaj ryu (stiloj) de la arto kiu kondukas al diverseco de alproksimiĝoj. Jujutsu ryu povus utilig ĉiuj teknikoj iome (tio estas Ĵeting, kaptanta, ŝlos, premad, baraktanta, gouging, mord, malokupiĝoj, Frap, kaj piedbating). Ĝenerale Ĵuĵicuo ryu far limig uzon de frap ekde ili estis plejparte evoluigita en vendetta Japanio sub la aŭspicioj de la samurajo batalanto klaso. La teknikoj evolu fariĝi efikan kontraŭ armitaj oponantoj portanta bambuo korpa kiraso al protekt havendaj partoj de la vizaĝo, gorĝo, kaj korpo. Krom Ĵuĵicuo, multaj lernejoj instru la uzo de armiloj.
#000050