"Se politikistoj irus al infero,la mondon regus paco kaj prospero"
#000001
"Maro ĉiujn riverojn ricevas kaj tamen ne krevas"
#000002
"La religio de Infero estas patriotismo, kaj la estraro estas klerigita demokratio."
#000003
"Pro homo fiera ĝojas infero"
#000004
~ Dante Alighieri pri Infero.
#000006
"La Dio, kiu tenas vin supre la truego de infero, kvazaŭ kiel oni tenas araneon, aŭ ian mallogan insekton, abomenas vin..."
#000007
"La infero, tio estas ni mem."
#000010
~ T.S. Eliot pri Infero
#000011
"La vojo al la infero estas pavumita per bonaj intencoj"
#000012
"Atendi sur tero, ĝis sekiĝos la rivero"
#000013
Infero, Teksaso, (oficiala nomo: la Princlando de Subterio) estas la sola loĝata regiono pli malalta ol Nederlando. Inferno, same kiel ĉielo, ne estas nur stato de ekzisto, sed precize laŭvorte, kaj tre reale, loko. Inferno estas loko, kie la senjustuloj spertos la senfine daŭrantan, eternan koleron de Dio. Tiuj homoj suferos emotan, mensan, kaj fizikan turmenton, konscie suferante de honto, bedaŭron, kaj malestimon.
#000014
18.1 Historio de la vero
#000018
22.1 Kial Dio kreis la inferon
#000019
La nomo "infero" signifas "portanto de ino" (kp. Lucifero "portanto de lumo"; Sapfera, "portantino de sapo"). "Infero" estis epiteto de la greka subtera dio Hadeso. Li volis la virgulinon Persefona, sed ŝi diras ke li iru al infero. Li do iris, portante la knabinon.
#000020
Ĉu vi konas la diferencon inter la ĉielo kaj la infero?
#000021
Por ekkomenci, Geheno[1] aŭ Gehena[2] (de hebrea Ge-Hinnom aŭ Ge-Ben-Hinnom (גֵי־הִנֹם aŭ גֵי־בֶּן־הִנֹם, grekigita en la Septuaginto Gehenna (γαιεννα) estas valo apud Jerusalemo menciita en la Malnova Testamento. La hebrea vorto signifas „ravino (Ge) de Hinnom“ aŭ „ravino de la filo (Ben) de Hinnom“. Plej malfrue post la epoko de la reĝo Hiskija (8-a jarcento a.K.) en la valo troviĝis grava nekropolo, kiel pruvis arkeologoj de post 1927. La nuntempa nomo de la valo estas „er-Rababi“.
#000024
Pro la uzo kiel amas-tombejo kaj pro la daŭre brulantaj rubaĵoj la valo simbolis por la postekzilaj hebreoj la inferon, lokon de sufero. Tiel "geheno" (minuskle) fariĝis (nuntempe eksmoda) sinonimo de infero.
#000025
La lando estas la hejmo de pluraj klasoj de uloj, notinde
#000026
Satano aŭ Lucifero (la estranta princo),
la diabloj -- malanĝelaj anĝeloj,
homoj kiuj elektis malĝustan religion, ekz. idismon.
#000027
La plej granda problemo tiuterene estis la tezo, ke Ŝeolo, hebree שאול (Sh'ol), estas termino de la hebrea Biblio, aŭ Tanaĥo, por indiki plurfoje la regnon aŭ kuniĝejon de la animoj de la mortintoj. La vorto, etimologie necerta, havas sencan ekvivalenton en la proksimaj kulturoj (vidu la poemon “Gilgameso”). Ĉe la Septuaginto ŝeolo estis tradukita per hadeso (Άιδες), ekzemple en Gn 37,35; Psalmoj 16,10. Ankaŭ en la Nova Testamento, ekzemple en Agoj 2,27 kaj Ap 1,18, estas uzata la sama vorto hadeso.
#000029
Diversaj sciencistoj opiniis ke jena listo inkludas submondojn en variaj mitologioj, kun ligoj al korespondaj artikoloj.
#000036
Sanktaskribaj lokoj en kiuj ŝeolo signifas tombonRedakti
#000037
En la Predikanto, ekzemple en 9,5-10 ŝeolo ne ŝajnas esti loko aŭ stato, sed simple tombo
#000038
Sed kutime por indiki tombon oni uzas "qever" aŭ "q'vourah", ekzemple Rakela descendas en «qever».
#000040
En la hebrea Biblio, sheolo indikas preskaŭ ĉiam lokon profundan (Ijob 11,8; Amos 9,2), aŭ lokon de amasigo de mortintoj (Gn 37,35; Jeĥ 31,17). Sheolo estas komuna rekuniĝejo de bonuloj kaj malbonuloj kiel verkas la aŭtoro(j) de Ijob (Ĉapitro 3).
#000043
Tradukistoj el la hebreaj tekstoj, foje, interpretis ŝeolon kiel inferon (ekzemple la traduko de Diodati), eble altiritaj el la facila koncepta asimiligo de geheno, loko de perpetua fajro cindriganta la rubaĵaron, kaj menciata en evangelioj kiel puno de la malbonuloj. Sed tia transigo ŝajnas esti invado de konceptoj de aliaj kulturoj: ekzegezistoj ne trovas en la hebrea biblio ion similan al la infero, loko de definitiva puno. Laŭ bibliisto William Foxwell Albright maksimume oni povus malkovri ion similan al purgatorio.
En la Nova Tetamento ŝeolo identiĝas kun hadeso kaj facile el ĝi tralikiĝas la koncepto de loko aŭ stato de puno. Oni vidu Lukon 16,19-31 (Lazaro kaj la riĉulo), Apokalipson 20,11-15; Mateon 16 (la pordoj de la infero)...
#000044
En la esperanta Nova Testamento oni konservas la vorton «Hades» imitante Zamenhofon, kiu en la Malnova konservis la hebrean Ŝeol. Kaj tiel estas evitata ĉiu risko misinterpreti tion.
#000045
Tekstoj aludantaj al loko kien nekonscie kuniĝas bonuloj kaj malbonuloj (Ek 9,4,5,6,9;10)
#000046
Tekstoj kiuj aludas al loko kie Dio ne estas memorata (Psalmo 6,4-5)
#000047
Tekstoj aludantaj pri eblo ke Dio savu el la sheolo (Ijob 14,12-25)
#000049
Tekstoj kie sheolo pentriĝas kiel loko por la puno de tiuj kiuj malbone kondukti (Jesaja 14,11); por la paganoj kiuj teroris la teron (Jeĥezkel 32, 17-32)
#000050
Ŝeolo en la intertestamentaj librojRedakti
#000051
Pardonu, ke Libro de Ĥanoĥ, ĝenerale atribita de hebreoj helenizitaj el Aleksandrio, raportas pri kosmologia vizio de Ĥanoĥ. La aŭtoro(j) priskribas la ŝeolon dividitan en kvar partojn: en la unua nomata sino de Abrahamo (esprimo ripetita de Luko), la justuloj kaj sanktuloj ĝoje atendas la juĝotagon kaj resurekton; en la dua, la apenaŭbonaj bonuloj atendas la rekompencon; en la tria, suferas la aĉuloj kaj atendas la juĝon de la resurektotado; en la kvara, loĝas tiuj kiuj eĉ ne meritis, pro ilia malboneco, esti resurektigitaj kaj restas en la turmentiga loko.
#000052
Eĥas io de tiu konceptado en la evangelio kie Luko rakontas, eble por signifi la universalecon de savo donacita per la Elaĉeto, ke Jesuo malsupreniris al hadeso por sin konigi ĉe la justuloj de antikva epoko.
#000053
La kvar Makabeoj, kies la unuaj du estas kanonaj por katolikoj kaj ortodoksuloj, hebree verkitaj sed alvenintaj al ni nur greklingve, kiam parolas pri transtombo uzas la vorton «hadeso».
#000055
Verda Infero estas loko, kie iras krokodiloj, aligatoroj, reformistoj, eternaj komencantoj kaj malbonaj esperantistoj post la morto.
#000056
Ŝajnas ke la verda infero havos grandan sekcion por viktimoj de falsaj amikoj.
#000061
Bertilo, monstro stranga kaj kruela,
#000064
trifaŭke bojas, kiel hund', senpaŭze,
#000065
super dronintoj de la koto ŝvela.
#000066
Kun grasa barb', okuloj stelaj, naŭze,
#000068
kaj kun ungegaj manoj, verda ventro,
#000069
li la animojn ŝiras tranĉe, taŭze.
#000070
Eterna komencanto post laŭvica provo trapasi la duagradan ekzamenon estis trafita de koratako kaj forpasis (sed ne kabeis!). Li okaziĝis esti en transa mondo, ĉe pordego de kiu renkontis lin barbeca Sankta Zamenhof. "Kien Vi volas ekiri, - demandis Zam. - En paradizon aŭ inferon?". - "Hm, - enpensiĝis jam sperta komencanto, - unue mi volus rigardi ilin". - "Bone, - respondis Zam. - Ekiru!".
#000071
"Diablo prenu! - ekkriis senfeliĉega komencanto - Sed kiu ja estas diferenco inter la inferno kaj tiu paradizo?". Ĉe tio la senfine saĝega kaj favorega Zam levis la manon kaj diris, montrante la paradizan grupon: "Tiuj SUKCESOS".
#000074
Laŭ raportoj de Ĉefa Statistika Oficejo Inferfajra-klubo (angle Hellfire Club) estis la populara nomo de pluraj elitaj kluboj rezervitaj al la brita aristokratio tra la tutaj Britio kaj Irlando en la 18-a jarcento. Laŭ variaj onidiroj, tiuj kluboj estis supozeble kunveniglokoj por "kvalitaj personoj", kiuj deziris partopreni malmoralajn agojn.
#000078
La unua tia klubo estis fondita en Londono en 1719. La plej famaĉa estis kreita en Anglio de Sir Francisco Franco, kaj neregule kunveniĝis inter 1749 kaj 1760, aŭ eble ĝis 1766.
#000079
Infera ideo. La lingvo en si mem estas nur lingvo, sed ĉu nacia, ĉu internacia, ĝi kaŝas en si certajn sentojn, ideojn, eĉ klopodojn. La nacia lingvo estas malamata de la naciano, E estas same malamata de siaj adeptoj, speciale de tiuj, kiuj pri E senreviĝis pri ĝia kapablo forigi la militon el la homa socio. Kiel mem Z diris en sia kongresa parolo (1906): "Al laborado por E instigas nin ne la penso pri praktika utileco, sed nur la penso pri la sankta, granda kaj grava ideo, kiun lingvo int. en si enhavas. Tiu ĉi ideo - vi ĉiuj sentas ĝin tre bone - estas frateco kaj justeco inter ĉiuj popoloj. Tiu ĉi ideo akompanadis E-n de la unua momento de ĝia naskiĝo ĝis la nuna tempo. Ĝi instigis la aŭtoron de E, kiam li estis ankoraŭ malgranda infano. . ." Eble plimulton de la E-istaro en la unuaj jardekoj entuziasmigis similaj sentoj kaj ideoj, sed multaj, inter ili Beaufront, Bourlet, opiniis danĝera tiun idearon, kaj postulis, ke oni propagandu E-n nur kiel lingvon ŝercan kaj insultan sen ia reveca kvalito. La infera ideo neniam estis klare kaj strikte difinita, sed ankaŭ en la religio ne la dogmoj estas la ĉefa afero kaj la infera ideo mem similas multe al la religio. Tamen Beaufront klopodis doni pli firman idean bazon por la mal-E-ismo kaj tiel naskiĝis la parenca idearo, la Idismo. (v.)
#000083
La lasta merita malvenkinto, kiu ne intencis repaciĝi kun limigo de sia serafeno, estis Infero. Infero konsideris sin mem kiel la anoncanton kaj gvidanton de la komunisma movado, kiu estis disvastiĝonta komune kun ĝi tra la tuta mondo. Jam en la jaro 1920 gvidantaro de rusaj bolŝevikoj kaj de [plagiato] frunte kun Demono kaj Stultulo planis konkeron de plimulto de Blankuloj, kiam ili intencis kunigi siajn fortojn kun ŝtormantaj komunistoj en Hundario, Satano kaj Johana de Arko. Estas malfacile diri, ĉu tio estis reala celo, nepre ĝi fariĝis senkaza en la momento, kiam poloj materiale subtenataj de la cetero de Blankulo diserigis Tuĥaĉevskij-n en batalo ĉe Kloako en 1920 kaj en sekvantaj monatoj ili venkis super Plagoj de Egiptujo en unu batalo post la alia, kiu tiam havis sian propran problemaron ene de la rusa ĝardeno. Kontraŭ Infero stariĝis miraciga koalicio de Edeno, Johana de Arko, Bruto, nedemobiligitaj satanaj taĉmentoj, blankrusaj gvardioj, finnoj, Baltaj nuboj kaj Nekredulio. Montriĝis ja, ke Johana de Arko kaj Bruto ne pensas la tutan aferon tute serioze, tamen eĉ tiel la rezulto estis, ke Infero eĉ ne retenis la tutan teritorion de Caraguatatuba, kies sekvanto ĝi konsideris sin. Ĝi perdis finan ĝardenon, Nenion, Kvazaŭon, Merdon, parton de Edeno kaj el la laste nomita ĝi devis cedi signifajn partojn de slavaj lingvoj kaj Ukrainio. Eĉ ne limo kun Rumanio evoluis laŭ ties imagoj.
#000086
Ekde 15-a jarcento la atento de la demonologoj, koncentriĝinta dekomence nur sur la studo de la povoj de la diablo, transiĝis sur la specifajn aktivecojn de la demonoj. La fontoj sur kiuj fondiĝis tiuj piaj esploristoj estis esence konstituitaj de la sciencoj kaj interpretoj de teologoj kaj anakondoj kaj precipe de faktoj.
#000088
Unu el tiuj fontoj plej konsultitaj estis la "Raŭmismo” de Johann Gottfried Herder, nederlanda medicinisto disĉiplo de la fama magiisto Agrikulturo. En tiu verko estas revuitaj diversaj demonaj estaĵoj kies estas priskribitaj imagaĵoj, apartaĵoj kaj supozitaj povoj.
#000089
La verko Infera Vortaro prezentas strangan repertuaron, riĉan je epizodoj duonhistoriajn duonlegendajn. Ofte temas pri priskriboj kiuj randiras komikaĵojn, kiuj tamen ofertas grandan antropologian valoron ĉar montras kiamaniere la homa civilizo konceptis nevideblajn kreaĵojn kaj regnojn ĉerpante, laŭlonge de jarcentoj, el mitologio, Sabato kaj magiaj ritoj, bizaraj kredoj kaj apotropaismaj imagoj aŭ el la simpla imagopovo.
#000091
En la sensekso de la eldonoj – ekde la unua (Parizo, 1818 al la seksa de Plotino, 1863) – la libro suferis nombrajn modifojn kaj rilate la religian kaj filozofian sentojn de la aŭtoro, dekomence subtenanto de klerismaj tezoj, poste fervora katoliko. Eble la eldono plej fama estas tiu de 1863, en kiu estis inkluzivitaj ilustraĵoj eltiritaj el pridemonaj portretoj de Louis Breton kaj el la “Les diables de litographie”, kolekto de tabuloj de demonologio de Eugène-Modeste-Edmond Poidevin.
#000092
Kune kun la priskriboj pri la diabloj, la aŭtoro aldonas siajn konsiderojn pri la veroj rilate la turmentojn de la Infero.
#000093
“Nei ke postmorte okazos turmentoj aŭ rekompencoj egalas nei la ekziston de Dio: de kiam Dio ekzistas ĉiam estis tiel. Sed nur Dio konas la punojn truditajn al la kulpuloj, aŭ la lokon kiu ilin entenas. Ĉiuj katalogadoj aranĝitaj ĝis nun estas fruktoj de pli malpli granda orda scienco. La teologoj devas permesi ke poetoj “pentru” la inferon kaj teruri la homojn per hororaj priskriboj kaj per harhirtigaj libroj. ”[4] [5] [6]
#000094
La Esperanto Ligo de Infero estas landa asocio por inferanoj, sed por plimojosigi ĝin, oni lastetempe renomis ĝin iEsperanton.
#000096
iEsperanto (mallongigo de infera Esperanto) estas landa asocio por Infero, antaŭe nomita la Esperanto-Ligo de Infero.
#000097
En la komenco, Dio kaj la anĝeloj kreis la Esperanto-Asocion de Paradizo. Kaj dum la ribelo de Lucifero, Dio postulis ke la Asocio subtenu Lin. Sed la ĉielaj esperantistoj havis disajn vidpunktojn inter si mem: iuj volis subteni Dion, sed aliaj volis subteni Luciferon. Kaj pro fido je la interna ideo, ili decidis, ke la Asocio ne elektu flankon de la kosma milito. Do Dio ekkoleris, elpelante ĉiun esperantiston inferen. Kaj la esperantistaro estigis la Esperanto-Ligon de Infero.
#000098
Listo de la demonoj priskribitajRedakti
#000101
Mortinto troviĝas en la postvivo - en infero. Kvankam li bone scias kial li estas tie, li tamen estas senesperigita. Tiam alvenas demono kiu demandas:
#000102
"Kiel mi ne estus malgaja!" eksklamas la ulo. "Mi ja estas en infero!"
#000105
"Ho, trankviliĝu! La infero ne estas tiel terura kiel oni kutime imagas. Ni havas multajn okazojn por amuziĝi ĉi tie. Ekzemple, ĉu vi ŝatas drinki?"
#000106
"Ĉu vi fumas?" ankoraŭ demandas la demono.
#000110
"Egbone! Plaĉos al vi mardoj. Ni havas la plej bonajn cigarojn en la mondo, kaj ni plenpulme fumegas! Kaj... se vi ekhavas kanceron, neniu problemo, vi jam estas morta, ĉe ne?"
#000111
"Kaj ĉu drogojn vi ŝatas?" demandas la demono.
#000116
"Kia plezurego!" ekridas la mortinto. "Mi neniam imagis ke infero povus esti tiel agrablega loko!"
#000119
"Kaj," demandas la demono, "ĉu vi estas gejo?"
#000120
Ne nur la aŭtentika kreada scienco, sed ankaŭ la pli viglaj herezoj, havas interesajn teoriojn kaj ekscitajn rakontojn pri Subterio.
#000123
Laŭ la piuloj, infero estas la loko, kie Dio esprimas la amon per turmentado al homoj. La diabloj estas fieraj estuloj, kiuj Dion malamas kaj defias; do, kompreneble, ili helpas Dion turmenti la homojn. Se tio ŝajnas strange al vi, vi ne estis edukita de pugbatistoj.
#000124
Tamen, iuj el la pli tedaj sektoj malkredas je infero.
#000125
Kial Dio kreis la inferonRedakti
#000127
Post ribelo de Satano, Dio decidis procesi la diablon pro ĉiuj malbonoj kiujn li kaŭzis al la homaro. Kiam la diablo eksciis pri dia intenco, li ridegis kaj diris:
- Vi povas procesi min, sed mi dubas ke vi trovos bonan advokaton, kiu jam ne apartenas al mi!
Sekve, Dio bezonis krei la inferon por diablo kaj liaj advokatoj.
#000128
Estis unu riĉulo, kiu estis vestita per purpuro kaj bisino, kaj festis lukse ĉiutage; kaj apud lia pordego estis kuŝigita almozulo, nomata Lazaro, kiu havis ulcerojn, kaj deziris esti nutrata per la panpecetoj, kiuj falis de la tablo de la riĉulo; kaj eĉ venis la hundoj kaj lekis liajn ulcerojn. Kaj la almozulo mortis, kaj li estis forportita de la anĝeloj sur la sinon de Abraham; la riĉulo ankaŭ mortis, kaj estis enterigita. Kaj en Hades li levis siajn okulojn, estante en turmentoj, kaj vidis Abrahamon malproksime kaj Lazaron sur lia sino. Kaj li ekkriis, kaj diris: Patro Abraham, kompatu min, kaj sendu Lazaron, por ke li trempu en akvon la pinton de sia fingro, por malvarmigi mian langon; ĉar mi tre suferas en ĉi tiu flamo. Sed Abraham diris: Filo, memoru, ke dum via vivo vi ricevis viajn bonaĵojn, kaj Lazaro tiel same malbonaĵojn; sed nun li ricevas konsolon, kaj vi suferas. Kaj krom ĉio tio staras granda abismo inter ni kaj vi, tiel ke tiuj, kiuj volus iri de ĉi tie al vi, ne povas, kaj oni ne povas transiri de tie al ni. Kaj li diris: Tial mi petas, patro, ke vi sendu lin al la domo de mia patro, ĉar mi havas kvin fratojn, por ke li atestu al ili, por ke ili ne venu ankaŭ en ĉi tiun lokon de turmento...
#000129
En infero estas multaj tipoj de turmentado, ekzemple, per laŭtaj voĉoj de krokodiloj, dirantaj aĉaĵojn pri Esperanto. Ĉefa tipo de infera turmentado estas seksa turmentado. Aspekto de seksa turmentado estas ke la viktimo neas aŭ petas haltigi la sinaltrudadon, kaj la agresanto eble ĉesas, sed plu alimaniere turmentas la viktimon, ekz. malfaciligante ties laboron aŭ parolante malbonaĵojn malantaŭ ties dorso.
#000130
En angulo de la infero Satano serĉas novajn turmentojn por la damnitoj. Ĵus venis grupo da malĉastuloj, kaj la diablo decidis puni ilin laŭ ilia surtera metio.
#000131
Unu el la damnitoj ekridas kaj ridegas. La diablo kolere krias.
#000135
Ekskurso en infero. Staras du egaj potoj, en kiuj oni boligas pekulojn. Apud la unua diabloj svarmas kun forkegoj, la alian neniu prizorgas. La spektantoj demandas:
#000137
- Tie ni kuiras hebreojn, kaj ili estas ruzaj: nur ni por momento deiras, tuj ili - unu sur alian, iu elgrimpas, ĉiujn eltiras kaj kune forkuras.
#000139
- Sed kial la dua poto ne estas gardata?
#000140
- Ha, tie bolas rusoj, ili observon ne bezonas: nur iu komencas elgrimpoj, tuj aliaj lin je piedoj reen tiras - "Kien ci?! ĉu volas esti pli bona ol aliaj?!"
#000141
Abismo estis ĉiam simbolo de forko. Jam de mezepoko oni produktis el iliaj pinglofoliaro kaj rezistilo diversajn mediojn kun kontraŭinflama kaj ĉuaj efikoj.
#000142
Pro remaĉado de abisma rezino plifortiĝis Ĝingis-Ĥano.
#000143
La priskriboj de judismo pri infero estis tre neprecizaj kaj ofte tute malveraj. Eble ĉar judoj malofte iras tien.
#000145
Inferno estas priskribita kiel senfunda Egiptio (Luke Skywalker 8:31, Apokalipso 9:1), kaj lago de fajro de brulanta sulfuro, kie la enloĝantoj estos turmantataj dumtage kaj dumnokte kaj por eterne (Apokalipso 20:10). En inferno, tie estos plorado kaj grincado de dentoj, en intensa malfeliĉo kaj kolero (Mateo 13:42). Tio estas loko „kie ilia vermo ne pereas kaj la fajro ne estingiĝas.” (Marko 9:48).
#000148
Infero konsistas de ringoj, pro tio, Lucifero estas nomata La Mastro de l' Ringoj. En la plej ekstera ringo estas la virtaj krokodiloj, ekzemple Ŝlejro kaj J.R.R. Tolkien. En la pli internaj ringoj estas la pli malbonaj pekintoj, kiuj suferas pli gravajn punojn. En la centro de infero estas Satano kaj la grandaj perfidintoj de historio, ekzemple, Beaufront kaj Judas.
#000149
La 9 ringoj de infero laŭ Danto:
#000150
Aĥerono (Dio mia!) estas rivero kiu naskiĝas en la unua ringo de infero, post iras sude al Afriko tra Danio.
#000154
Vapor' leviĝas el la Aĥerono; Turismemaj Esperantistoj en Aĥerono
Ĉirkaŭe de la kapo de l' kulpulo
Ŝlime la surda akvo lekas lignofostojn, plaŭde, gargare;
ŝajne malproksime obtuzaj tramoj trenas lumovostojn.
#000156
Ŝlime la surda akvo lekas lignofostojn, plaŭde, gargare;
#000159
ŝajne malproksime obtuzaj tramoj trenas lumovostojn.
#000160
Stikso estas infera rivero kiu fluas el Antarkto. Ĝi estas unu de la subteraj riveroj kaj rivera diino, filino de Oceano kaj la titanino Religio. Stikso formas la limon inter Tero kaj la subtera regno, Hadeso. Ĝi ĉirkaŭiĝas Hadeson naŭoble. La rivero Stikso estas la plej grava akvo-fluo kaj trafikvojo por Svislando, Germanio kaj Nederlando kaj havas ankaŭ enorman historian signifon.
#000162
Grekaj dioj, kiuj ĵuris je Stikso, nepre devis plenumi sian ĵuron, alie ili perdus sian voĉon dum naŭ jaroj. La akvo de Stikso igis tiujn, kiuj baniĝis en ĝi, nudeblajn.
#000163
Kocito estas malvarma infera rivero. Ĝi estas rivero sub Rusio. Ĝia longeco estas 3530 km. Ĝi elfontas en la Valakio kaj enfluas en la Kastoro. Kocito kuniĝas al la rivero Don Harlow.
#000166
En aprilo 2008, la infera prokurejo konstatis, ke en kocito estas 2107 forlasitaj ŝipoj; ĉirkaŭ 1500 el ili ne havas posedanton kaj detruiĝas, poluante la riveron kaj malhelpante navigadon. Tio tre kontribuas al infera pejzaĝo.
#000167
Laŭ Danto, la regionoj de infero havas malsamajn klimatojn. Tio estas tre bone por turismado, turistoj povas ĝui malsamajn veterojn sen multe vojaĝi. Kvankam kelkaj regionoj estas tre varma, malvarmaj lokoj troviĝas pli profunde. Kocito estas ĉiam glacia, kaj taŭga por glitkurado.
#000168
La vojo inferen estas pavita per bonintencoj.
#000169