RKO Pictures Inc., ankaŭ konata kiel RKO Radio Pictures kaj en ĝiaj pli postaj jaroj RKO Teleradio Pictures, estis amerika filmoproduktado kaj distribuofirmao.
Ĝi estis unu el la Grandaj Kvin
studioj de Ora epoko de Holivudo.
La komerco estis formita post la Keith-Albee-Orpheum (KAO-) vodevilteatroserilokaro kaj tiu de Joseph P. Kennedy
Film Booking Offices of America (FBO) kiun studio estis alportita kune sub la kontrolon de la Radio Corporation of America (Radio Corporation of America) en oktobro 1928.
[ a ] Radio Corporation of America ĉefo David Sarnoff realigis la fuzion por krei merkaton por la son-sur-filma teknologio de la firmao, RCA Photophone.
De la mez-1940-aj jaroj, la studio estis sub la kontrolo de investanto Floyd Odlum.
#000001
RKO estis longe festita por ĝiaj serioj de muzikaloj ĉefrola Fred Astaire kaj Ginger Rogers en la mez-al-malfruaj 1930-aj jaroj.
Aktoroj Katharine Hepburn kaj, poste, Robert Mitchum havis siajn unuajn gravajn sukcesojn en la studio.
Cary Grant estis ĉefapogilo dum jaroj.
La laboro de produktanto la malalt-buĝeta horortrupo de Val Lewton kaj la multaj projektoj de RKO en la kampon nun konata kiel film-noir estis prijubilitaj, plejparte post la fakto, fare de filmkritikistoj kaj historiistoj.
La studio produktis du el la plej famaj filmoj en filmhistorio:
Kingkongo , Citizen Kane kaj la kara Anne de Verdaj Gabloj ekspozicianta la novan esperigan infanstelulon de RKO June Preston kiu en la aĝo de 4 pagis viziton al la studio kie oficulo vidis ŝin kaj postulis tuja testfilmo, kiu rezultigis 5-jaran kontrakton kun RKO kaj akiris ŝian unuan filmon kiel la filino de Mrs. Blewett en Anne de Verdaj Gabloj.
#000002
Nekonformistindustriulo Howard Hughes transprenis RKO en 1948.
Post jaroj da tumulto kaj malkresko sub lia kontrolo, Hughes vendis la ĝenatan studion al Generalpneŭo kaj Rubber Company en 1955.
La originaj RKO-Bildoj ĉesis produktadon en 1957 kaj estis praktike dissolvitaj du jarojn poste.
En 1981, dissendanto RKO General, la entreprena heredanto, revivigis ĝin kiel produktadfilio, RKO Pictures Inc. En 1989, tiu komerco kun ĝiaj malmultaj restantaj aktivaĵoj, la varmarkoj kaj refilmig rajtoj al multaj klasikaj RKO-filmoj, estis vendita al novaj posedantoj, kiuj nun funkciigas la malgrandan sendependan firmaon RKO Pictures LLC.
#000003
Kane kaj la problemoj de Schaefer
Ĝenerala Pneŭo kaj la forpaso de studio
7 Logoso kaj historia dokumenta Televidserio
#000004
Kane kaj la problemoj de Schaefer
Ĝenerala Pneŭo kaj la forpaso de studio
#000005
En oktobro 1927, Warner Bros. publikigis The Jazz Singer , la unuan trajt-longan elvokivan bildon.
Ĝia sukceso instigis Holivudon por transformi de silenta ĝis sonfilm produktado en amaso.
La Radio Corporation of America (Radio Corporation of America) kontrolis progresintan optikan son-sur-filman sistemon, RCA Photophone, ĵus evoluigiten fare de General Electric.
Tamen, ĝia espero de interligado en la anticipita ekprospero en sonfilmoj turniĝis al grava hurdo: Warner Bros. kaj Vulpo, la aliaj avangardaj sonstudioj de Holivudo, estis jam finance kaj teknologie vicigis kun ERPI, filio de la Western Electric dividado de AT&T.
La du plej grandaj gravaj studioj de la industrio, Paramount kaj kiun Loew estas/ MGM, kun du aliaj studioj Universal kaj First National, estis pretaita kontraktiĝi kun ERPI por solida konvertiĝo ankaŭ.
#000006
Post haltigita provo de Kennedy por alporti ankoraŭ plian studion kiu kontaktis lin por helpo, First National Pictures, en la Photophone-faldon, Radio Corporation of America estis pretaj interveni reen: la firmao akiris la akciojn de Kennedy en kaj FBO kaj la KAA teatroadministrado.
La 23-an de oktobro 1928, Radio Corporation of America sciigis la kreadon de la Radio-Keith-Orpheum holdingo, kun Sarnoff kiel prezidanto.
Kennedy, kiu retiriĝis de siaj administraj pozicioj en la kombinitaj firmaoj, konservitaj Pathé-aparta de RKO kaj sub lia persona kontrolo.
Radio Corporation of America posedis la regantan akciarintereson en RKO, 22 procentoj;
en la fruaj 1930-aj jaroj, la parto de RCA da akcioj en la firmao altiĝis same alte kiel 60 procentoj.
La produktado kaj distribuobrako de la firmao, prezidita inte fare de iama FBO-vicprezidanto Joseph I. Schnitzer, estis integrigitaj frue en 1929 kiel Radio Pictures.
Rigardante por ricevi for el la filmkomerco la sekvan jaron, Kennedy aranĝis malfrue en 1930 RKO por aĉeti Pathé de li.
#000008
La 29-an de januaro 1931, Pathé, kun ĝiaj kontraktoludantoj, bon-rigarditnovaĵfilmeto-operacio, kaj Culver studioj kune kun ĝia rilata eksterstudia filmejo, situanta tiamaniere plej proksima al la vaste pli granda MGM-multo estis kunfanditaj en RKO mem kiam Kennedy vendis for la lastan de siaj akcioj en la firmao kiun li estis instrumenta en kreado.
#000009
Cooper transprenis kiel produktadkapo post la foriro de Selznick kaj vidis du sukcesojn ĉefrolan Hepburn:
Morning Glory (1933), por kiu ŝi gajnis she unuan Oskaron, kaj Little Women (1933), direktoro Cukor duan kunlaboron kun la aktorino.
Inter la endomaj produktadoj, de la studio ĉi-lasta estis la plej granda biletsukceso de la jardeko.
Ginger Rogers jam faris plurajn negravajn filmojn por RKO kiam Cooper signis ŝin al sep-jara kontrakto kaj gisis ŝin en la grandbudĝeta muzika Flying Down to Rio (1933).
Rogers estis parigita kun Astaire, farante sian filmdebuton.
Fakturita kvara kaj kvina respektive, la bildo turnis ilin en stelojn.
Hermes Pan, asistanto al la dancdirektoro de la filmo, iĝus unu el la plej elstaraj koreografoj de Holivudo tra sia posta laboro kun Astaire.
#000015
Malhavante la financajn resursojn de industrigvidantoj MGM, Paramount, Warner Bros./Unua Ŝtatano kaj Fox, RKO turnis multajn bildojn dum la epoko kiu kompensis por ĝi kun alta stilo en 1925-stilo-reĝimo, ekzempligita per tiaj Astaire-Rogers muzikaloj kiel The Gay Divorcee (1934), ilia unua parigo kiel plumboj, kaj Top Hat (1935).
Unu el la figuroj plej respondecaj por tio estis kreiva Van Nest Polglase, ĉefo de la tre rigardita dezajnsekcio de RKO por preskaŭ jardeko.
Filmhistoriisto James Naremore priskribis RKO kiel "ĉefe la studion de dizajnisto.
Ĝi neniam havis stalon de gravaj aktoroj, verkistoj, aŭ direktoroj, sed ...
ĝi estis riĉa je artistoj kaj special-efektaj teknikistoj.
Kiel rezulto, ĝiaj plej karakterizaj bildoj enhavis fortan elementon de fantazio - ne multe la fantazio de hororo, kiu dum la tridekaj estis la provinco de Universal, sed la fantazio de la mirinda kaj aventura."
#000017
En oktobro 1935, la proprietteamo kreskis kun financisto Floyd Odlum gvidanta sindikaton kiu aĉetis 50 procentojn de la investo de RCA en la firmao;
la Rockefeller-fratoj, ankaŭ gravaj akciuloj, ĉiam pli iĝis engaĝitaj en la komerco.
Dum RKO faris kunordigitan laboron por reklami la karieron de Katharine Hepburn, ŝian biletgiĉeto-rekordon dum en la studio estis kvadratumita.
Barbara Stanwyck eniris la nomliston de la studio - kvankam Stanwyck havus nur malmulte da sukceso dum ŝiaj malmultaj jaroj tie dum Ann Sothern ĝuus karierakcelon.
Inter 1935 kaj 1937 Miss Sothern estis parigitaj kvin tempo kun Gene Raymond el ŝi sep RKO-filmoj.
Tiam, en 1939 MGM finfine trovis anstataŭaĵon por la mortinto Jean Harlow kiam ili dungis Sothern.
Cary Grant regule aperis en RKO-filmoj dum kelkaj jaroj, sed estis unu el la unuaj ĉefroluloj de la solida epoko se temas pri labori grandskale kiel sendependa kunlaboristo, sub neeksclusivaĵaj studiinterkonsentoj.
#000019
Pandro Berman - kiu plenigis enen dum tri antaŭaj okazoj - akceptis la pozicion de produktadĉefo laŭ neintervalbazo.
Ĉar ĝi turnis, li forlasus la taskon antaŭ la jardeko turnus, sed lia mallonga permanenta ofico rezultigis kelkaj el la plej rimarkindaj filmoj studiohistorion, inkluzive de Gunga Din , kun Grant kaj McLaglen;
Amafero , ĉefroligante Dunon kaj Charles Boyer;
kaj la Sonorilisto de Notre Dame (ĉio 1939).
Charles Laughton, kiu donis nun fabelan prezenton kiel Quasimodo en ĉi-lasta, revenis periode al la studio, elstarigante ses pli multajn RKO ecojn.
Por Maureen O'Hara, kiu faris ŝian amerikan ekrandebuton en la filmo, ĝi estis la unua el dek bildoj kiujn ŝi direktiĝus al RKO tra 1952.
Post kunaktorado kun Ginger Rogers por la oka fojo en La Rakonto de Vernon kaj Irene Castle (1939), Fred Astaire foriris la studio.
#000021
Kane kaj la problemoj de Schaefer
#000023
En simila modo, multaj plej elstaraj direktoroj faris unu aŭ pluraj filmojn ĉe RKO dum tiu epoko, inkluzive de Alfred Hitchcock ree, kun Notorious, kaj Jean Renoir, kun This Land Is Mine (1943), reunuigante Laughton kaj O'Hara, kaj La Virinon en la Beach (1947).
The Fugitive de John Ford (1947) kaj Fort Apache (1948), kiu ekaperis rekte antaŭ ol studioproprieto ŝanĝis manojn denove, estis sekvitaj fare de She Wore a Yellow Ribbon (1949) kaj Wagon Master (1950);
ĉiuj kvar estis kunproduktadoj inter RKO kaj Argosy Pictures, la firmao prizorgita fare de Ford kaj RKO-eks-studento Merian C. Cooper.
De la direktoroj sub longperioda kontrakto al RKO en la 1940-aj jaroj, la plej konata estis Edward Dmytryk, kiu unue rimarkis kun la rimarkinde enspeziga Hitler's Children (1943).
Pafite en 205,000 USD buĝeton metantan ĝin en la malsupran kvartilon de Big Five-studioproduktadoj, ĝi estis unu el la dek plej grandaj Holivudo-sukcesoj de la jaro.
[j] Alia malalt-kosta milit-temoita filmo reĝisorita fare de Dmytryk, Behind the Rising Sun (Malantaŭ la Leviĝanta suno), kelkajn monatojn poste liberigis, estis simile enspeziga.
#000028
RKO, kaj la kinoindustrio kiel tutaĵo, havis ĝian plej enspezigan jaron iam en 1946.
Goldwyn-produktado publikigita fare de RKO, The Best Years of Our Lives , estis la plej sukcesa Hollywood-filmo de la jardeko.
Sed la jura pozicio de la reganta-komercmodelo de la industrio ĉiam pli estis vokita en dubon: la Usona Supera Tribunalo regis en Bigelow v. RKO ke la firmao estis respondeca por difektoj sub antitrustaj statutoj por neis sendependan filmfirmaaliron al unuaj kontrolitaj filmoj - ofta praktiko inter ĉiuj el la Grandaj Kvin.
Kun profitoj ĉe alta punkto, Floyd Odlum kontantigita vendante for proksimume 40% de liaj akcioj en la firmao al grupo de financejoj.
Post la morto de Koerner, Radio-Keith-Orpheum-prezidanto N. Peter Rathvon kaj RKO Radio Pictures-prezidanto Ned Depinet interŝanĝis poziciojn, kie Depinet moviĝas al la entreprenaj oficoj en New York kaj Rathvon translokiĝanta al Holivudo kaj duobliĝanta kiel produktadĉefo dum permanenta anstataŭaĵo estis serĉita por Koerner.
En la unua tago da 1947, produktanto kaj Oscar-winning-manuskriptinto Dore Schary, kiu laboris pri la studio pri prunto de Selznick, transprenis la rolon.
#000031
Offscreen, la aresto kaj konvinkiĝo de Robert Mitchum por mariĥuanoposedo - li deĵorus du monatojn en malliberejo - estis ĝenerale supozitaj signifi kariermorton por la plej esperiga juna stelo de RKO, sed Hughes surprizis la industrion per sciigado ke lia kontrakto ne estis endanĝerigita.
De multe pli larĝa signifo, Hughes decidis ricevi la salton sur siajn Big Five-konkurantojn estante la unua se temas pri aranĝi la antitrustproceson de la federacia registara kontraŭ la plej gravaj studioj, kiuj gajnis decidan kasacian kortumon regantan en usona v. Paramount Pictures, Inc. Sub la konsentdekreto kiun li subskribis, Hughes konsentis dissolvi la maljunan tegmentofirmaon, Radio-Keith-Orpheum Corp., kaj dividi la produktad-distribuan komercon kaj ĝian ekspozicioĉenon de RKO en du totale apartajn entreprenojn - RKO Pictures Corp. kaj RKO Theatres Corp. - kun la devontigo senprokraste vendi for unun aŭ la aliajn.
Dum Hughes prokrastis la divorcproceduron ĝis decembro 1950 kaj ne fakte vendis siajn akciojn en la teatrofirmao por pliaj tri jaroj, lia decido konsenti estis unu el la decidaj ŝtupoj en la kolapso de la studiosistemo de klasika Holivudo.
#000034
Dum la tempo de Hughes ĉe RKO estis markita malkreskante produktadon kaj amasegon de multekostaj fiaskoj, la studio daŭre turnis kelkajn bon-ricevitajn filmojn sub produktadĉefoj Sid Rogell kaj Sam Bischoff, kvankam same iĝis laca kun la enmiksiĝo de Hughes kaj malekas post malpli ol du jaroj.
(Bischoff estus la lasta viro se temas pri teni la taskon sub Hughes.
Ekzistis B-noir'oj kiel ekzemple The Window (1949), kiu iĝis modifebla memoro, [148] kaj The Set-Up (1949), reĝisorita fare de Robert Wise kaj ĉefrola Robert Ryan, kiuj gajnis la Premion de la kritikisto ĉe la Festivalo de Cannes.
The Thing from Another World (1951), sciencfikcio-dramo koproduceita kun Winchester Pictures de Howard Hawks, estas vidita kiel klasikaĵo de la ĝenro.
En 1952, RKO metis du filmojn reĝisoritajn fare de Fritz Lang, Rancho Notorious kaj Clash by Night (Kolizio antaŭ Nokto) .
Ĉi-lasta estis projekto de la fama Jerry Wald
- Normanda Krasna produktteamo, logite fare de Hughes de Warner Bros. kun bonega fanfaro en aŭgusto 1950.
#000035
La firmao ankaŭ komencis proksiman laborrilaton kun Ida Lupino de Four Star International.
Ŝi ĉefrolis en du suspensfilmoj kun Robert Ryan - On Dangerous Ground de Nicholas Ray (1952, kvankam pafado estis kompletigita du jarojn pli frue) kaj Beware, My Lovely (1952), kunproduktado inter RKO kaj la firmao de Lupino, La Filmakers.
De pli historia noto, Lupino estis la nura ina direktoro de Holivudo dum la periodo;
de la kvin bildoj La Filmakers farita kun RKO, Lupino direktis tri, inkluzive de ŝi nun festis The Hitch-Hiker (1953).
Eksponante multajn kinejovizitantojn al azia kinejo por la unua fojo, RKO distribuis la epokan Rashomon de Kurosawa Akira en Usono, dek ses monatojn post ĝia originalo 1950 japana liberigo.
La nuraj sukcesoj publikigitaj fare de RKO en la 1950-aj jaroj aperis dum tiu periodo, sed nek estis endoma produktado: Hans Christian Andersen de Goldwyn (1952) estis sekvita fare de Peter Pan de Disney (1953).
#000036
Frue en 1952, Hughes rebatis proceson de manuskriptinto Paul Jarrico, kiu estis kaptita supren en la plej malfrua rondo de HUAC-demandosesioj - Hughes maldungis lin kaj forigita sia nomo de la kreditaĵoj da lastatempa liberigo.
La studioposedanto poste ordigis 100 RKO-dungitojn en "forestopermeso" dum li establis "sekurecoficejon" por kontroli ideologian ekzamenan sistemon.
"Ni ekzamenos ĉiun en kreiva aŭ administra kapacito", li deklaris.
"La laboro de komunistaj subtenemuloj ne estos utiligita."
Ĉar pli da kreditaĵoj estis elpelitaj, kelkaj en la industrio komencis pridubi ĉu la ĉaso de Hughes al renversemuloj funkciis ĉefe kiel oportuna raciaĵo por plue limigado de produktado kaj tajlado de elspezoj.
#000037
Ĝenerala Pneŭo kaj la forpaso de studio
#000040
En prenado de kontrolo de la studio, Ĝenerala Pneŭo reestigis la ligilojn de RKO al dissendado.
Ĝenerala Pneŭo aĉetis la Jankio-Reton, Nov-Anglian regionan radioreton, en 1943.
En 1950, ĝi aĉetis la Okcidentan marbordon regiona Don Lee Broadcasting System, [171] kaj du jarojn poste, la Bamberger Dissendado-Servon, posedanto de la WOR televido kaj radiostacioj en Novjorko.
Ĉi-lasta akiro donis al Ĝenerala Pneŭo majoritatkontrolon de la Reciproka Dissendado-Sistemo, unu el la gvidaj radioretoj de Ameriko.
Ĝenerala Pneŭo tiam kunfandis siajn radielsendajn interesojn en novan dividaĵon, generalon Teleradio.
#000041
Unu el la plej gravaj radio- de Nordameriko kaj televidostacioj de la 1950-aj jaroj tra la malfruaj 1980-aj jaroj, RKO-generalo spuras ĝiajn radikojn al la 1943-datita aĉeto de la Jankio-Reto de General Tire.
En 1952, la firmao unuigis ĝiajn lastatempe vastigitajn radielsendajn interesojn en dividadon sinkronigis generalon Teleradio.
Kun la akiro de la pneŭproduktanto da la RKO-filmstudio en 1955, ĝiaj novaĵkomercoj estis alportitaj kune sub la rubrikon de RKO Teleradio Pictures.
En 1959, sekvante la disrompon de la filmstudio, la medjodividaĵo ricevis la nomon kiun ĝi funkciigus malsupre dum la venontaj tri jardekoj, RKO-generalo.
Aldone al ĝiaj dissendadagadoj, RKO-generalo ankaŭ estis la holdingo por multaj el generalo Tire (kaj, post la restrukturigo de ĝia tegmentofirmao, la aliaj nekernentreprenoj de GenCorp), inkluzive de nealkoholaĵo-enboteligo, Muzak (dept.
butiko kaj lifto trafitena) muziko, Video Independent Theatre (135 teatroforta) Cirkvito, hotelentreprenoj, kaj, dum dek sep jaroj, la origina Limo-Flugkompanioj.
#000046
La RKO-Ĝenerala radiovicigo inkludis kelkajn el la plej alte indicitaj, plej influaj popularmuzikaj stacioj en Nordameriko.
En majo 1965, KHJ (AM) en Los-Anĝeleso lanĉis la Estro-Radio varion da la supra 40 formato.
La restrikta programa stilo baldaŭ estis adoptita per multaj el la aliaj stacioj de RKO kaj imitita fare de ne-RKO-dissendantoj ĉirkaŭ la lando.
La FM-stacio de RKO en New York iniciatis multajn formatojn sub diverseco de alvokleteroj, inkluzive de WOR kaj WXLO ("99X");
en 1983, kiel WRKS ("98.7 Kiss FM"), ĝi iĝis unu el la unuaj gravaj stacioj se temas pri regule programi rapmuzikon.
En 1979, RKO-generalo kreis la RKO Radioreton, laŭdire la unuan dissendadreton interligitan per satelito.
#000047
La relevidstacioj de la firmao, plejparte kiujn ne-reto aligis, estis konataj pro montrado de klasikaj filmoj (kaj RKO-produktadoj kaj multaj aliaj) sub la standardo de Million Dollar Movie, lanĉita fare de la wOR-TELEVIDO de New York en 1954.
En junio 1962, RKO-generalo kaj Zenith Electronics iniciatis kio iĝis la unua plilongigita projekto en abonan televidservon: tra frua 1969, Hartford, la WHCT-TELEVIDAJ aerumitaj filmoj, sportoj, klasikaĵo de Konektikuto kaj pop-muzikkoncertoj, kaj aliaj vivaj prezentoj sen reklamvideoj, generante enspezon de devoĉtordilinstalaĵo kaj semajnajn lupagojn same kiel individuajn programkotizojn.
Tamen, la plej rimarkinda heredaĵo de RKO General estas kio povas esti la plej longa licencaddisputo en televidhistorio.
Ĝi komenciĝis en 1965, kiam Ĝenerala Pneŭo estis akuzita je devigado de vendistoj por aĉeti reklamadon per unu el siaj stacioj se ili volis daŭrigi siajn kontraktojn.
La valoro de pli ol du jardekoj de persekutoj rezultiĝis, poste devigante GenCorp (la tegmentofirmao ekde 1983 el kaj generala Pneŭo kaj RKO-generalo) vendi for it'ojn radielsendajn posedaĵojn sub FCC premo.
RKO-generalo forlasis la novaĵkomercon permanente en 1991.
#000048
Komenciĝante kun 1981's Kopio , RKO-generalo iĝis engaĝita en la kunproduktado de kelkaj plenlongaj filmoj kaj televidprojektoj per filio kreis tri jarojn pli frue, RKO Pictures Inc. [195] En kunlaboro kun Universal Studios, RKO metis kvin filmojn super la venontaj tri jaroj.
Kvankam la studio ofte laboris kun gravaj nomoj - inkluzive de Burt Reynolds kaj Dolly Parton en La Plejbonaĵo Malgranda Prostituejo en Teksaso , Jack Nicholson en La Limo , kaj Nastassja Kinski en Cat People (ĉio 1982) - ĝi renkontiĝis kun nur malmulte da sukceso.
Komencante kun la Meryl Streep veturilo Plenty (1985), RKO akceptis pli da projektoj kiel solan studiosubtenanton.
Filmoj kiel ekzemple la erotika suspensfilmo Half Moon Street (1986) kaj la Vjetnammilito-dramo Hamburger Hill (1987) sekvis, sed produktado finiĝis kiam GenCorp spertis masivan restrukturigon sekvantan provitan malamikan transprenon.
Kie RKO General malmuntas ĝian elsendkomercon, RKO Pictures Inc.
, kune kun la varmarko de la origina RKO-studio, refaras rajtojn, kaj aliajn ceterajn aktivaĵojn, estis turnadita for kaj konstruita por vendo.
Post oferto de RKO-Bildoj propraj manaĝeroj malsukcesis, ĝi estis akirita malfrue en 1987 fare de Wesray Capital Corporation - sub la kontrolo de iama Usono Sekretario de la fisko William E. Simon kaj Ray Chambers - kaj interligita kun iliaj Six Flags amuzparkoj por formi RKO/Six Flags Entertainment Inc.
#000049
En 1989, RKO-Bildoj, kiuj produktis neniujn filmojn dum sub Wesray-kontrolon, estis turnaditaj for ankoraŭ denove.
Aktorino kaj Post Cereals-heredantino Dina Merrill kaj ŝia edzo, produktanto Ted Hartley, akiris majoritatintereson kaj kunfandis la firmaon kun ilia Pavilion Communications.
Post mallonga periodo kiel RKO/Pavilion, la komerco estis reorganizita kiel RKO Pictures LLC. [197] [198] [199] Kun la inaŭgura RKO-produktado sub Hartley kaj la proprieto de Merrill, False Identity (1990), la firmao ankaŭ paŝis en la distribuokomercon.
En 1992, ĝi pritraktis la bon-rigarditsendependan produktadon Laws of Gravity , direktita fare de Nick Gomez.
La venonta signifa liberigo de RKO venis en 1998 kun Mighty Joe Young , refilmigo de RKO-filmo (1949) kiu estis sin io da Kingkongo redux.
En la fruaj 2000-aj jaroj, la firmao estis implikita kiel koproduktanto por televidfilmoj kaj modeste buĝetita rolas kun la rapideco de proksimume unu ĉiujare.
En 2003, RKO koproduceis Broadway porteatran version da la Astaire-Rogers veturilo Swing Time , (1936) sub la titolo Never Gonna Dance.
#000050
Internacia proprieto de teatra, televido kaj hejmvideaj distriburajtoj al la biblioteko de RKO estas dividitaj sur virtuala laŭlanda bazo: En la UK, multaj el la RKO-rajtoj estas nuntempe tenitaj fare de Universal Studios.
En 1981, RAI, la ŝtatradioservo, akiris la italajn rajtojn al la RKO-biblioteko, kiun ĝi nun partumas kun tiu de Silvio Berlusconi
En Francio, la rajtoj estas tenitaj fare de Ariès, [216] en Hispanio estas tenitaj fare de firmao nomita Manga Films.
La germanaj rajtoj estis akiritaj en 1969 fare de KirchGruppe nome de ĝia KirchMedia dividado, kiu iĝis bankrota en 2002.
EOS Beta Film de Entertainment aĉetis multajn el la rajtoj de KirchMedia en 2004, kaj la biblioteko nun estas distribuita fare de Kineos, kreita en 2005 kiel Beta Film-KirchMedia komunentrepreno.
En Japanio aktuale en 2009 ĉiuj RKO-filmoj estas en la publika domeno sub japana kopirajtleĝo kaj estis distribuitaj tra diversaj distribuistoj.
#000053
La 1939 produktado de McCarey da Amafero estas en la publika domeno.
Hughes retenis proprieton de La Konkerinto kaj Jetpiloto ;
tiuj filmoj nun estas posedataj fare de Universal.
#000055
Encino de RKO Radio Pictures, Kalifornia filmranĉo konsistis el 89 akreoj (360,000 m2) situantaj sur la periferio de la Los-Anĝeles distrikto de Encino, en la San-Fernando-Valo, proksime de la Los-Anĝeleso-Rivero kaj okcidente de Sepulvedan Basin Recreation Area sur Burbank Boulevard.
RKO Radio Pictures aĉetis tiun posedaĵon kiel loko por filmi ĝian eposan filmon Cimarron (1931), (gajninto de tri Akademiaj Premioj por Best Picture, Best Writing, kaj Best Art Direction).
Max Ree gajnis Oskaron por sia kreiva dezajno da la plej unuaj temaroj konstruita sur la filmranĉo, kiuj konsistis el kompleta okcidenta urbo kaj tri-bloka moderna ĉefstrato konstruita kiel la fikcia Oklahoma urbo de Osage.
#000056
Aldone al Cimaron pejzaĝo, RKO daŭre kreis vastan aron de diversspecaj aroj por ĝia iam-ajna-vastiganta filmranĉo kiu inkludis New York-avenuon, grejsoostraton, anglajn vicdomojn, slumkvartalon, urbetplacon, vilakvartalon, tri labortrajnodeponejojn, domegbiendomon, Nov-Anglian bienon, okcidentan ranĉon, gigantan mezepokan Grandurbon de Parizo, eŭropa foirejo, rusa vilaĝo, Jukonia minadotendaro, oceantankon kun ĉielfono, maŭran kaŝba-fortikaĵon, meksikan antaŭpostenon, Sahara Desert-fortikaĵon, gipsan montarsisteman dioramon, kaj futbalkampo-grandan Usonon mapi, kiujn Fred Astaire kaj Ginger Rogers dancis laŭlarĝe en La Rakonto de Vernon kaj Irene Castle (1939).
Ankaŭ haveblaj estis scenhaveno, lignaĵejbutiko, apogilstokado, forcejo, kaj tri plene provizis sono-scenejojn per mezumo de pli ol 11,000 kvadratfutoj ĉiu.
#000057
En 1953 Sejno estis la lasta projekto al filmo pri la filmranĉo de RKO por NBC-elsendo de epizodo (1954) titolita "The Big Producer (La Granda Produktanto)" [235] en kiuj la diseriĝanta multo ludis la rolon de fikcia "Westside Studio".
Elteni aktorarojn ekspoziciitajn en tiu speciala Sejno programo estis koktelsalono sur moderna strato, ranĉa enirpordego kun preĝejo- kaj domfasadoj ("George Bailey" ruinigis sian aŭton tie dum neĝoŝtormo en It's a Wonderful Life en 1946), gipsoodezerto-montarsistemo, oceantanko & ĉielfono utiligita por Sinbado la Maristo (1947), Notre Dame de Paris Carre konstruis por la Sonorilisto de Notre Dame (1939), kaj (la plej unuaj aroj iam konstruis sur la ranĉo) la premiita okcidenta urbo de Cimarron (1931).
#000059
Logoso kaj historia dokumenta Televidserio
#000061
filmoj produktis inter 1929 kaj 1957 havas malfermaĵemblemon elmontrantan la faman varmarkon de la studio, la turnadan globon kaj radioturon, moknomis la "Dissendilon."
Ĝi estis inspirita per du cent-futa turo konstruita en Kolorado por giganta elektra amplifilo, aŭ Tesla volvaĵo, kreita fare de inventinto Nikola Tesla.
Orson Welles nomis la dezajnon sia "favorato inter la aĝaj emblemoj, ne ĵus ĉar ĝi tiel ofte estis fidinda antaŭsigno ...
La ferma emblemo, de la studio triangulo enfermanta tondrokojnon, ankaŭ estis bonkonata varmarko.
Anstataŭe de la Dissendilo, aliflanke, multaj Disney- kaj Goldwyn filmoj publikigitaj fare de la studio origine ekaperis kun buntaj versioj de la RKO-fermemblemo kiel parto de la ĉeftitolsinsekvo.
Dum jardekoj, re-liberigas de tiuj filmoj havis Disney / Buena Vista (Disney RKO-filmoj), kaj MGM / Goldwyn (Goldwyn-filmoj) emblemoj anstataŭigantaj la RKO-insignon, sed la originaloj estis reenpostenigitaj en multaj lastatempa Blu-radio kaj DVD-eldonoj.
La Hartley-Merrill RKO-Bildoj kreis novajn versiojn de la Dissendilo kaj la fermtondrokojnemblemon.
#000062
En 1986, la brita dissendado-firmao (BBC) komisiis la produktadon da ses-hora dokumentserialo en la historio da la RKO-studioj kaj iliaj filmoj.
Ed Asner estis la seriogastiganto kaj rakontanto.
Multaj pluviva RKO steloj kaj teknikaj homoj estis intervjuitaj kaj multajn plilongigitajn eltranĉaĵojn el RKO-filmoj estis inkluditaj.
La ses-epizoda serio estis aerumita sur la PBS-reto en la malfruaj 1980-aj jaroj.
Neniuj oficialaj VHS-glubendoj aŭ DVDoj de tiu serio estis liberigitaj en la amerik-kanada merkato.
#000063
Listo de RKO Imagas filmojn
#000064