La Black and Tans foje estis konfuzitaj kun la Helpa Dividado, kontraŭribela trupo de la RIC faris supren de iamaj britaj oficiroj.
Tamen, foje la esprimo "Nigra kaj Sunbruno" estas uzita por kovri ambaŭ de tiuj grupoj.
#000002
La malfruaj 19-a kaj fruaj 20-a jarcentoj en Irlando estis dominitaj per la postkuro de irlandaj naciistoj de Aŭtonomio de Britio de Britio kaj Irlando.
La temo de Aŭtonomio estis haltigita kun la ekapero de 1-a Mondmilito, kaj en 1916 irlandaj respublikanoj enscenigis la Paskan Ribelon kontraŭ brita rego en provo establi respublikon.
Kreskigante subtenon inter la irlanda loĝantaro por la respublikano Sinn Féin partio vidis ĝin gajni 73 el 105 sidlokoj en la irlanda parlamenta balotado, 1918.
La 21an de januaro 1919, Sinn Féin establis sin kiel la Unuan Dáil, kiu tiam deklaris sendependan Irish Republic.
Ili ankaŭ deklaris la IRA (IRA) la oficiala armeo de la ŝtato, kiu en la sama monato komencis la Irish War of Independence (Irlanda Sendependiĝomilito).
La ĉefceloj de la IRA-ofensivo estis la Royal Irish Constabulary (RIC) kaj la brita Armeo en Irlando.
#000003
En septembro 1919 David Lloyd George, la brita ĉefministro, senpaca la Dáil kaj pliigis la britan armeoĉeeston en Irlando, [10] komencante laboron sur la venonta Hejma Regulo-Leĝo.
#000004
La novaj rekrutoj ricevis la hastan trejnadon de tri monatoj, kaj estis rapide poŝtitaj al RIC-kazerno, plejparte en kampara Distrikto Dublino, Munster kaj orienta Connacht.
La unuaj viroj alvenis la 25an de marto 1920.
La brita registaro ankaŭ kreskigis alian unuon, la Helpan Dividadon el la policistaro, konata kiel la helpaj trupoj aŭ Aŭies, konsistante el eks-armeoficiroj.
La Black and Tans helpis la helpajn trupojn pri la provoj de la brita registara rompi kaj la IRA kaj la Dáil.
La nigruloj kaj Sunbrunoj estis intencitaj subteni la RIC en la lukto kontraŭ la IRA, ludante defensiv-reaktivan rolon dum la rolo de la "Aŭies" estis tiuj de tre armitaj, mobilaj unuoj deciditaj por ofensivaj operacioj en la irlanda kamparo intencis ĉasi kaj detrui IRA-unuojn.
Minimume parto de la fifamo de la nigruloj kaj Sunbrunoj estas senkulpa tiel multaj el la militkrimoj atribuitaj al la nigruloj kaj Sunbrunoj estis fakte la laboro de la "Aŭies".
#000006
Al provizoraj soldatoj estis pagitaj la relative bonan salajro de 10 ŝilingoj (duona funto) tago, kaj plie tutmanĝigo kaj restejo.
Kun minimuma polictrejnado, ilia ĉefa rolo estis pliigi la forton de policpoŝtoj, kie ili funkciis kiel gardostarantoj, gardistoj, akompanojn por registaragentoj, plifortikigon al la regula polico, kaj plebkontrolo.
Ili muntis kialigitan kontraŭribelan kampanjon.
Ili kaj la Aŭies iĝis konataj kiel Tudor's Toughs post la polickomandanto, Generalmajora sinjoro Henry Hugh Tudor.
Ili estis rigarditaj fare de respublikanoj kiel simila al armeo de okupo pro tiu imposto.
Ili baldaŭ akiris reputacion por brutaleco, [14] kiam la RIC-kampanjo kontraŭ la IRA- kaj Sinn Féin-membroj estis intensigita kaj policreprezalioj ĉar IRA-atakoj estis toleritaj fare de la registaro.
#000007
En januaro 1921, la brita Labour Commission produktis raporton sur la situacio en Irlando kiu estis tre kritika de la sekurecpolitiko de la registara.
Ĝi diris la registaro, en formado de la Black and Tans, "liberigis fortojn kiujn ĝi ne povas nuntempe domini".
Tamen, ekde 29 decembro 1920, la brita registaro aprobis "al oficialaj reprezalioj" en Irlando - kutime signifante bruligi posedaĵon de IRA-uloj kaj iliaj ŝajnaj simpatiantoj.
Prenita kune kun pliigita emfazo de disciplino en la RIC, tio helpis limigi la hazardajn abomenaĵojn la Black and Tans transigis ekde marto 1920 por la resto de la milito, se nur ĉar reprezalioj nun estis direktitaj de supre prefere ol esti la rezulto de spontanea deziro al venĝo.
#000010
Multaj el la agadoj populare atribuitaj al la Black and Tans eble estis transigitaj fare de la Helpa Dividado;
Ekzemple, Tomás Mac Curtain, la Urbestro de Cork, estis asasinita en marto 1920 fare de lokaj RIC-uloj sub la ordonrajto pri inspektisto Generaloj kiu estis "pesto sur la loka katolika populacio" kaj la pafado morta de 13 civiluloj en Croke Parko sur Sanga dimanĉo estis supozeble aranĝita fare de la kutima kliento RIC, kvankam malgranda taĉmento de helpaj trupoj ankaŭ ĉeestis.
La plej multaj respublikanoj ne faris distingon, kaj "Nigra kaj Sunbruno" ofte estis utiligitaj kiel kaptaĵ-ĉia esprimo por ĉiuj policgrupoj.
#000011
La agoj de la Black and Tans fremdigis publikan opinion en kaj Irlando kaj Britio.
Iliaj furiozaj taktikoj instigis la irlandan publikon por pliigi sian sekretan subtenon de la IRA, dum la brita publiko premis por movo direkte al paca rezolucio.
Edward Wood parlamentano, pli bone konata kiel la estonta Foreign Secretary Lord Halifax, repudiis forton kaj instigis la britan registaron por doni oferton al la irlandanoj "koncipitaj sur la plej malavaraj linioj".
Sinjoro John Simon parlamentano, alia estonta Ministro por eksteraj aferoj, ankaŭ estis terurigitaj ĉe la taktikoj estantaj uzitaj.
Lionel Curtis, skribo en la imperialistoĵurnalo The Round Table , skribis: "Ĉu la Brita Ŝtatkomunumo povas nur esti konservita per tia rimedo, ĝi iĝus negacio de la principo por kiu ĝi staris".
La reĝo, altrangaj anglikanaj episkopoj, parlamentanoj de la liberalulo- kaj Labour partioj, Oswald Mosley, Jan Smuts, la Komercoj Unia Kongreso kaj partoj de la gazetaro estis ĉiam pli kritikaj de la agoj de la Black and Tans.
Mahatma Gandhi dirita de la brita pacoferto: "Ĝi ne estas timo de perdado de pli da vivoj kiu devigis malvolontan oferton de Anglio sed ĝi estas la honto de iu plia altrudo de angoroj sur homoj kiu amas liberecon super everything alia".
#000012
Proksimume 7,000 Black and Tans deĵoris en Irlando en 1920-22-a Pli ol unu-triono forlasis la servon antaŭ ol ili estis dissolvitaj kune kun la resto de la RIC en 1922, ekstreme alta perdokvoto, kaj bone super la duono ricevis registarajn pensiojn.
Totalo de 404 membroj da la Reĝa Irlanda Policistaro mortis en la konflikto kaj pli ol 600 estis pafvunditaj sed estas ne klare kiom multaj el tiuj estis regulaj RIC-uloj kaj kiom multaj estis Black and Tans aŭ helpaj trupoj.
#000013
Tiuj kiu revenis al civilvivo foje havis problemojn re-integrantaj.
Almenaŭ du iama kiun Black and Tans estis pendigitaj por murdo en Britio kaj alia malhavis murdon aktivan memmortigon antaŭ ol la polico povis aresti lin.
#000014
Anglalingve, la Black and Tans [blek end tenz] (irlandlingve la Dúchrónaigh [du-ĤROŬN-ig]) estis la moknomo de speciala brita helpa kvazaŭmilitistaro, dungita de la Reĝa Irlanda Polico de 1920 ĝis 1921 por kontraŭi la subtenantojn de Sinn Féin en Irlando. La filmo de Ken Loach, "The Wind that shakes the Barley" (La vento kiu skuas la Hordeon), kiu gajnis la "Palme d'Or" dum la Filmfestivalo de Cannes en 2006, verece montras la aktivadon de la "Black and Tans".
#000018
La nomoj venas de la koloroj de ilia uniformo: tankolora kakia vesto kun nigraj ĉapelo kaj tali-rimeno.
#000019