Wikipedia's Semiotics as translated by GramTrans
#000000
Semiotiko (ankaŭ nomitaj semiotikaj studoj;
malsama al la Saussurean tradicio nomita semiologio kiu estas subaro de semiotiko) [1] estas la studo de signifo-kreado, la studo de signoprocezoj kaj senchava komunikado.
Tio inkludas la studon de signoj kaj signoprocezojn ( semiozo), indikon, nomon, similecon, analogecon, alegorion, metonimion, metaforon, simbolecon, signifon, kaj komunikadon.
#000001
La semiotika tradicio esploras la studon de signoj kaj simboloj kiel signifa parto de komunikadoj.
Kiel diference de lingvistiko, aliflanke, semiotiko ankaŭ studas ne-lingvajn signosistemojn.
#000002
Semiotiko estas ofte vidita kiel havado de grava antropologia grandeco;
ekzemple, la itala semiotikisto kaj romanverkisto Umberto Eco proponis ke ĉiu kultura fenomeno povas esti studita kiel komunikado.
Kelkaj semiotikistoj temigas la logikan grandecon de la scienco, aliflanke.
Ili ekzamenas areojn apartenantajn ankaŭ al la vivsciencoj - kiel ekzemple kiel organismoj faras prognozojn pri, kaj adaptiĝas al, sia semiotika niĉo en la mondo (vidu semiozon).
Ĝenerale, semiotikaj teorioj prenas signojn aŭ signosistemojn kiel sia studobjekto: la komunikado de informoj en vivantaj organismoj estas kovrita per biosemiotiko (inkluzive de zoosemiotiko).
#000003
Ĵurnaloj, libroserio - unuiĝoj, centroj
#000004
La esprimo venas de la grekaj σημειωτικός sēmeiōtikoj, "observemaj pri signoj", [4] (de σημεῖον sēmeion, "signo, marko", [5] ) kaj ĝi unue estis uzita en la angla antaŭ 1676 fare de Henry Stubbes [6] (literumite semeiotic'oj) en tre preciza signifo indiki la branĉon de medicino rilatiganta al la interpreto de signoj.
John Locke uzis la esprimon sem (e) iotike en libro kvar, ĉapitro 21 el An Essay Concerning Human Understanding (1690).
Ĉi tie li klarigas kiel scienco povas esti dividita en tri partojn:
#000005
Ĉiu kiu povas fali ene de la kompaso de homkompreno, estante aŭ, unue, la naturo de aĵoj, kia ili estas en ili mem, siaj rilatoj, kaj sia maniero de operacio: aŭ, due, tio kiu viro mem devus fari, kiel racia kaj libervola agento, por la akiro de iu fino, aparte feliĉo: aŭ, trie, la manieroj kaj rimedoj per kio la scio pri kaj tiu kaj la aliaj de tiuj estas ekhavitaj kaj komunikita;
mi opinias ke scienco povas esti dividita konvene en tiujn tri specojn.
#000006
Locke tiam pliprofundigas la naturon de tiu tria kategorio, nomante ĝin σημειωτική ( Semeiotike) kaj klarigante ĝin kiel "la doktrino de signoj" en sekvaj perspektivoj:
#000007
Nek ekzistas ĉiu aĵo esti fiditaj sur en Physick, [12] sed preciza scio pri medikamenta fiziologio (fondita en observado, ne principoj), semiotiko, metodo de kuracado, de kaj elprovitaj (ne elpensite, [13] ne aŭtoritataj) medikamentoj.
#000008
En la deknaŭa jarcento, Charles Sanders Peirce difinis kion li nomis "semiotika" (kiun li foje literumis tiel "semeiota") kiel la "kvazaŭ-necesan, aŭ formalan doktrinon de signoj", kiu abstraktas "per kio devas esti la kvalitoj de ĉiuj signoj uzitaj ...
inteligenteco kapabla je lernado de sperto", [14] kaj kiu estas filozofia logiko traktita laŭ signoj kaj signoprocezoj.
La Peirce-akademiulo kaj redaktisto Max H. Fisch [17] postulis en 1978 [18] tiel "semeiota" estis Peirce propra preferis interpreton de la σημιωτική de Locke.
#000009
Charles W. Morris sekvis Peirce en uzado de la esprimo "semiotika" kaj en ampleksado de la disciplino preter homa komunikado bestan lernadon kaj uzon de signaloj.
#000010
Ferdinand de Saussure, aliflanke, fondis sian semiotikon, kiun li vokis semiologion, en la sociosciencoj:
#000011
Dum la Saussurean semiotika estas diada (signo /sintakso, signalo/ semantiko), la Peircean semiotika estas triada (signo, objekto, interpretant), estante elpensita kiel filozofia logiko studita laŭ signoj kiuj ne estas ĉiam lingvaj aŭ artefaritaj.
La Peircean semiotika traktas ne nur la eksteran komunikadmekanismon, ĉar per Saussure, sed la interna reprezentantarmaŝino, esplorante ne ĵus-signoprocezojn, aŭ reĝimojn de inferenco, sed la tutan enketprocezon ĝenerale.
Peircean-semiotiko plue subdividas ĉiun el la tri triadaj elementoj en tri subtipojn.
Ekzemple, signoj povas esti ikonoj, indeksoj, kaj simboloj.
#000013
Yuri Lotman enkondukis Orientan Eŭropon en semiotiko kaj adoptis la produktadon de Locke kiel la nomon por subtekstigi ( σημειωτική) sian fondon ĉe la University of Tartu (Universitato de Tartu) en Estonio en 1964 el la unua semiotikĵurnalo, Sign Systems Studies .
#000014
Thomas Sebeok similigis "semiologion" al "semiotiko" kiel parto al tutaĵo, [19] kaj estis implikita en elektado de la nomo Semiotica por la unua internacia ĵurnalo dediĉita al la studo de signoj.
#000015
Saussurean semiotiko estis defiita kun grava kritiko, ekzemple per la aserto de Jacques Derrida ke signifier kaj signifanta estas ne fiksa, elpensi la esprimon différance, rilatigi al la senfina indulto de signifo, kaj al la foresto de "transcendenta signifis".
Por Derrida, "iln'y patroj de hors-texte" ("ekzistas nenio ekster la teksto").
Li estis en komprenebla opozicio al materialistoj kaj marksistoj kiuj argumentis ke signo devas indiki direkte al reala signifo, kaj ne povas esti kontrolita per la fermitcirklaj referencoj de la referencito.
#000016
La graveco de signoj kaj signifo estis rekonita ĉie en multe de la historio de filozofio, kaj en psikologion ankaŭ.
Platono kaj Aristotelo same esploris la rilaton inter signoj kaj la mondo, [20] kaj Augustine pripensis la naturon de la signo ene de konvencia sistemo.
Tiuj teorioj havis daŭrantan efikon en okcidenta filozofio, precipe tra skolastika filozofio.
(Pli lastatempe, Umberto Eco, en lia Semiotiko kaj la Filozofio de lingvo , argumentis ke semiotikaj teorioj estas implicaj en la laboro de la plej granda parto, eble ĉio, gravaj pensuloj.
#000017
La ĝenerala studo de signoj kiuj komenciĝis en la latina kun Augustine kulminis per la latina kun la 1632 -datita Tractatus de Signis de John Poinsot, kaj tiam komenciĝis denove en malfrua moderneco kun la provo en 1867 de Charles Sanders Peirce por desegni supren "novan liston de kategorioj".
Peirce planis bazigi sian novan liston rekte sur sperto ĝuste kiel aranĝita per ago de signoj, en kontrasto kun la listo de la kategorioj de Aristotelo kiuj planis prononci ene de sperto kiun la dimensio de esti tio estas sendependa de sperto kaj sciebla kiel tia, tra homkompreno.
#000018
La estimative-potencoj de bestoj interpretas la medion kiel delikata por formi "senchavan mondon" de objektoj, sed la objektoj de tiu mondo (aŭ "Umwelt", en la esprimo de Jakob von Uexküll, [21] ) konsistas ekskluzive el objektoj ligitaj al la besto kiel dezirindaj (+), nedezirindaj (), aŭ "monŝrankoj por ignori" (0).
#000019
Kontraste al tio, homkompreno aldonas al la besta "Umwelt" rilaton de mem-identeco ene de objektoj kiu transformas objektojn travivitajn en aĵojn same kiel +, -, 0 objektoj.
Tiel, la senmarke besta objektiva mondo kiel "Umwelt", iĝas speci-specife homa objektiva mondo aŭ "Lebenswelt" (vivomondo), en kio lingva komunikado, enradikigita en la biologie underdetermineita "Innenwelt" (interna-mondo) de homoj, igas la plian dimension ebla de kultura organizo ene de la alirilata simple socia organizo de ne-homaj bestoj kies potencoj de observado povas trakti nur rekte prudentajn kazojn de objektiveco.
Tio plia punkto, kiu homa kulturo dependas sur lingvo komprenis unue ne kiel komunikadon, sed kiel la biologie underdetermineita aspekto aŭ kvalito de "Innenwelt de la homa besto, estis origine klare identigita fare de Thomas A. Sebeok.
Sebeok ankaŭ ludis la centran rolon en alportado de la laboro de Peirce al la centro de la semiotika stadio en la dudeka jarcento, [24] unue kun sia vastiĝo de la homa uzo de signoj ("anthroposemiozo") por inkludi ankaŭ la senmarke bestan signo-uzokutimon ("zoösemiozo"), [25] tiam kun sia plia vastiĝo de semiozo (bazita komence sur la laboro de Martin Krampen, [26] sed ekspluati la punkton de Peirce ke interpretant, kiel la tria objekto ene de subskribi rilaton, "ne devas esti mensa" [27] ) por inkludi la vegetativan mondon ("phytosemiozo").
#000020
Tiu de Peirce distingita inter la interpretant kaj la interpretisto.
La interpretant estas la interna, mensa reprezentantaro kiu mediacias inter la objekto kaj ĝia signo.
La interpretisto estas la homo kiu kreas la interpretant.
La interpretant" nocio de Peirce malfermiĝis la vojon al komprenado ago de signoj preter la sfero de faŭno (studo de "phytosemiozo-" + "zoösemiozo-" + "anthroposemiozo = biosemiotiko) kio estis lia unua antaŭenmarŝo preter latina Aĝsemiotiko.
Aliaj fruaj teoriuloj en la kampo de semiotiko inkludas Charles W. Morris.
Max Black argumentis ke la laboro de Bertrand Russell estis pionira en la kampo.
#000021
Semiotikistoj klasifikas signojn aŭ signosistemojn rilate al la maniero kiel ili estas elsenditaj (vidu modalecon).
Tiu procezo de portado de signifo dependas de la uzo de kodoj kiuj povas esti la individuaj sonoj aŭ leteroj kiuj homuzo por formi vortojn, la korpomovojn ili faras por montri sintenon aŭ emocio, aŭ eĉ ion kiel generalo kiam la vestaĵoj ili uzas.
Por krei vorton por rilati al aĵo (vidu vortfaradajn vortojn), la komunumo devas konsenti pri kuracherbo signifanta ( denotacia signifo) ene de sia lingvo, sed tiu vorto povas elsendi tiun signifanta nur ene de la gramatikaj strukturoj kaj kodoj de la lingvo (vidu sintakson kaj semantikon).
Kodoj ankaŭ reprezentas la valorojn de la kulturo, kaj povas aldoni novajn sunokulvitrojn de implico al ĉiu aspekto de vivo.
#000022
Semiozo aŭ semeiozo estas la proceso kiu formas signifi de la timo de iu organismo de la mondo tra signoj.
Akademiuloj kiuj parolis pri semiozo en sia subteories de semiotiko inkludas C. S. Peirce, John Deely, kaj Umberto Eco'n.
Kogna semiotiko kombinas metodojn kaj teoriojn evoluigitajn en la disciplinoj de kognaj metodoj kaj teorioj evoluigitaj en semiotiko kaj la filozofia fakultato, kun disponigado de novaj informoj en homan signifon kaj ĝian manifestiĝon en kulturaj praktikoj.
La esplorado sur kogna semiotiko kunportas kune semiotikon de lingvistiko, rekonada scienco, kaj rilatajn disciplinojn oftan metateorian platformon de konceptoj, metodoj, kaj komunajn datenojn.
#000025
"Signo, aŭ representaman, estas io kiu signifas al iu ion en iom da respekto aŭ kapacito.
Ĝi alparolas iun, t.e., kreas en la menso de tiu persono ekvivalentan signon.
Tiu signo kiun ĝi kreas mi vokas la interpretant de la unua signo.
La signo signifas ion, sian objekton ne en ĉiuj rilatoj, sed en referenco al speco de ideo."
Peirce nomis la signon representaman, por manifestigi la fakton ke signo estas io kiu "reprezentas" iom alian por indiki ĝin (t.e., "reprezenti" ĝin) laŭ iu maniero.
Por resumo de la kontribuoj de Peirce al semiotiko, vidu Liszka (1996) aŭ Atkin (2006).
#000028
Semantiko: rilato inter signoj kaj la aĵoj al kiuj ili rilatas;
ilia signifita denotata, aŭ elvokiva
Syntactics/Syntax: rilatoj inter aŭ inter signoj en formalaj strukturoj
Pragmatiko: rilato inter signoj kaj signo-uzantaj agentoj aŭ interpretistoj
#000030
Ĝi reprezentas metodaron por la analizo da "tekstoj" nekonsiderante la komunikilo en kiu ĝi estas prezentita.
Por tiuj celoj, "teksto" estas ajna mesaĝo konservita en formo kies ekzisto estas sendependa de kaj sendinto kaj ricevilo;
Ĝi povas plibonigi ergonomian dezajnon en situacioj kie estas grave certigi ke homoj povu interagi pli efike kun siaj medioj, ĉu ĝi estu sur granda skalo, kiel en arkitekturo, aŭ sur malgranda skalo, kiel ekzemple la konfiguracio de instrumentado por homa uzo.
#000034
En kelkaj landoj, ĝia rolo estas limigita al literaturscienco kaj aprezo de audio- kaj vidmediaj.
Tiu mallarĝa fokuso povas malhelpi pli ĝeneralan studon de la socia kaj politika fortformado kiom malsamaj bildaĵoj estas uzitaj kaj sia dinamika statuso ene de moderna kulturo.
Temoj de teknologia determinismo en la elekto de amaskomunikilaro kaj la dezajno de komunikadstrategioj supozas novan gravecon en tiu aĝo de amaskomunikiloj.
#000035
Publikigo de esplorado estas kaj en diligentaj ĵurnaloj kiel ekzemple Sign Systems Studies , establita fare de Yuri Lotman kaj publikigita fare de Tartu University Press;
Semiotica , fondita fare de Thomas A. Sebeok kaj publikigita fare de Mouton de Gruyter;
Kontraŭ (fondita kaj direktita fare de Umberto Eco), et al.;
The American Journal of Semiotics ;
kaj kiel artikoloj akceptitaj en periodaĵoj da aliaj disciplinoj, aparte ĵurnaloj orientis direkte al filozofio kaj kultura kritiko.
#000036
Merkatigo estas alia apliko de semiotiko.
Epure, Eisenstat kaj Dinu (2014) diris, "semiotiko enkalkulas la praktikan distingon de persvado de manipulado en merkatigokomunikado" (p. 592).
Semiotiko estas utiligita en merkatigo kiel konvinka aparato influi aĉetantojn por ŝanĝi iliajn sintenojn kaj kondutojn en la foirejo.
Du manieroj kiujn Epure, Eisenstat kaj Dinu (2014) deklaras ke semiotiko estas uzita estas:
#000038
Surfaco: signoj kutimas krei personecon por la produkto;
kreivo ludas sian plej antaŭan rolon sur tiu nivelo.
Subesta: la kaŝita signifo de la teksto, figuraĵo, sonoj, ktp. [38]
#000039
Semiotikanalizo estas utiligita fare de akademiuloj kaj profesiaj esploristoj kiel metodo por interpreti signifojn malantaŭ simboloj kaj kiel la signifoj estas kreitaj.
Malsupre estas ekzemplo de kiom semiotika analizo estas utiligita en esplorartikolo publikigita en akademia ĵurnalo: Instrua Esplorado kaj Recenzoj.
#000040
Difina elvokiva analizo konsistas el la propra interpreto kaj difino de la esploristo de la desegnaĵoj de la infanoj.
La bildoj en la desegnaĵo estas rilatitaj al kion la esploristo kredas ke ili reprezentas en la laŭvorta mondo.
#000042
Persona elvokiva analizo implikas la esploriston sidantan kun la artisto kaj diskutantan ilian interpreton de ilia desegnaĵo.
Farante tion la esploristo povas ricevi komprenon kiel al kion la studentoj provis esprimi tra siaj desegnaĵoj.
#000043
Finfine, Aktin utiligis kontekstan elvokivan analizon por percepti la kuntekston malantaŭ la aspektoj de la desegnaĵoj por deĉifri kio estis derivita de la memoro de la infanoj kaj kio estis sole imagiva.
Tio rajtigas la esploriston realigi ilian celon de kompreno kiel infanoj fikciigas la pasintecon uzante siajn imagivajn kapablojn.
#000044
Semiotiko burĝonigis subkampojn, sed ne limigitajn al, la sekvanta:
#000046
Bilda semiotiko [43] estas intime ligita al arthistorio kaj teorio.
Ĝi iras preter ili ambaŭ en almenaŭ unu fundamentan vojon, aliflanke.
Dum arthistorio limigis it vidan analizon al malmulto de bildoj kiuj kvalifikiĝas kiel "artaĵoj", bilda semiotiko temigas la trajtoj de bildoj en ĝenerala signifo, kaj kiel la artaj konvencioj de bildoj povas esti interpretitaj tra bildaj kodoj.
Bildaj kodoj estas la maniero kiel en kiu spektantoj de bildaj reprezentantaroj ŝajnas aŭtomate deĉifri la artajn konvenciojn de bildoj konante senkonscie ilin.
#000048
Laŭ Göran Sonesson, sveda semiotikisto, bildoj povas esti analizitaj fare de tri modeloj: () la rakonta modelo, kiu koncentriĝas pri la rilato inter bildoj kaj tempo en kronologia maniero kiel en bildstrio;
(b) la retorikmodelo, kiu komparas bildojn kun malsamaj aparatoj kiel en metaforo;
kaj (c) la laokon (aŭ laokon) modelo, kiu pripensas la limojn kaj limojn de bildaj esprimoj de komparado de tekstaj bildaĵoj kiuj utiligas tempon per vidaj kommunikiloj kiuj utiligas spacon.
#000049
La paŭzo de tradicia arthistorio kaj teorio - same kiel de aliaj gravaj fluoj de semiotika analizo - forlasas malferman vastan gamon de eblecoj por bilda semiotiko.
Kelkaj influoj estis tiritaj de fenomenologia analizo, kogna psikologio, strukturisto, kaj kognitivistlingvistiko, kaj vida antropologio kaj sociologio.
#000050
Unu el la multaj maniero kiel kiujn bilda semiotiko ŝanĝis estis helpe de emojis en retpoŝto, teksto aŭ aliaj retaj konversacioj.
Kvankam ne vidite kiel artaĵoj, tiuj malgrandaj bildoj de feliĉajn, malĝoja, palpebrumantaj vizaĝojn aŭ eĉ ridetantan pobildon, faris sian manieron en nia ĉiutagan komunikadon tra ciferecaj aparatoj.
En la fruaj progresoj de mova teknologio kaj la kreskanta maniero en kiuj tiaj aparatoj estas uzitaj, multaj en la lingva komunumo sentis ke decidaj komunikadindikoj, kiel ekzemple la graveco de nevortaj signalvortoj, estus perditaj (Alshenqeeti, 2016).
Alia konzerno estas ke kun la alta uzo de tiuj simboloj komencus trosimpligi nian lingvon al kie la forto de la lingvo estus perdita.
#000051
Tamen, aliaj diris ke la uzo da emojis en cifereca konversacio helpis doni pli da klareco al konversacio.
Ekde la kapablo legi la mimikojn de alia persono, nevortaj signalvortoj aŭ voĉo ne estas eblaj en maŝinskribita mesaĝo, emojis permesas al komunikilo peri sintenojn kaj emociojn al ilia mesaĝricevilo.
Kiel por trosimpligado de nia lingvo, kelkaj argumentis ke eble nia lingvo ne estas simpligita, sed ke novaj generacioj revigligas la fruajn formojn de semiotiko kiel prahomaj pentraĵoj aŭ hieroglifoj.
Kiel teknologioprogresoj, tion volas ankaŭ la uzo de emojis aŭ eventuale pli progresinta formo de bildaj simboloj por uzi en cifereca komunikado.
#000052
Studoj montris ke semiotiko povas esti uzita por fari aŭ rompi markon.
Kulturkodoj forte influas ĉu populacio ŝatas aŭ malŝatas la merkatigon de marko, aparte internacie.
Se la firmao estas nekonscia pri la kodoj de kulturo, ĝi prizorgas la riskon de malsukcesado en sia merkatigo.
Tutmondiĝo kaŭzis la evoluon de tutmonda konsumantkulturo kie produktoj havas similajn unuiĝojn, ĉu pozitive aŭ negative, trans multaj merkatoj.
#000053
Mistradukijonoj povas kaŭzi kazojn de " Engrish " aŭ " Chinglish ", esprimoj por pretervole humuraj transkulturaj sloganoj intencitaj por esti komprenitaj en la angla.
Tio povas esti kaŭzita de signo ke, en la kondiĉoj de Peirce, erare indeksoj aŭ simbolas ion en unu kulturo, kiun ĝi faras ne en alia.
En aliaj vortoj, ĝi kreas implicon kiu estas kultur-ligita, kaj tio malobservas iun kulturkodon.
Teoriuloj kiuj studis humuron (kiel ekzemple Schopenhauer) sugestas ke kontraŭdiro aŭ bizareco kreas absurdaĵon kaj tial, humuron.
Malobservi kulturkodon kreas tiun konstrukcion da ridindeco por la kulturo kiu posedas la kodon.
Intencita humuro ankaŭ povas malsukcesi transkulture ĉar ŝercoj ne estas en kodo por la envenanta kulturo.
#000054
Idealekzemplo de markigo laŭ kultura kodo estas la internacia plezurpark komerco de Disney.
Disney agordas bone kun la kultura kodo de Japanio ĉar la japana valoro- "dolĉeco", ĝentileco, kaj donaco donanta kiel parto de ilia kulturkodo;
Tokyo Disneyland vendas la plej multajn suvenirojn de iu Disney plezurparko.
En kontrasto, Disneyland Parizo malsukcesa kiam ĝi lanĉis kiel Eŭro-Disney ĉar la firmao ne priesploris la kodojn subesta eŭropa kulturo.
Ĝia rakontolibrorerakontado de eŭropaj popolfabeloj estis prenita kiel elitisto kaj insultado, kaj la striktaj prezentiĝnormoj ke ĝi por dungitoj rezultigis diskriminacioprocesoj Francio'n.
Disney-suveniroj estis perceptitaj kiel malmultekostaj aĵetoj.
La parko estis financa fiasko ĉar ĝia kodo malobservis la atendojn de eŭropa kulturo en maniero kiel kiuj estis ofensivaj.
#000055
Aliflanke, kelkaj esploristoj sugestis ke estas eble sukcese pasi signon perceptitan kiel kultura ikono, kiel ekzemple la Koka-kolao aŭ la emblemoj de McDonald, de unu kulturo ĝis alia.
Tio povas esti plenumita se la signo estas migrita de pli ekonomi-evoluinta al malpli evoluinta kulturo.
La intencita unuiĝo de produkto kun alia kulturo estis nomita Foreign Consumer Culture Positioning (FCP).
Produktoj ankaŭ povas esti surmerkatigitaj utiligante tutmondajn tendencojn aŭ kulturkodojn, ekzemple, ŝparantajn tempon en okupata mondo;
sed eĉ tiuj povas esti fajnagorditaj por specifaj kulturoj.
#000056
Esplorado ankaŭ trovis ke, ĉar aviadoindustriomarkigoj kreskas kaj iĝas pli internaciaj, iliaj emblemoj iĝas pli simbolaj kaj malpli ikonecaj.
La ikoneco kaj simboleco da signo dependas de la kultura kongreso kaj, estas sur tiu tero en rilato kun unu la alian.
Se la kultura kongreso havas pli grandan influon sur la signo, la signoj ricevas pli simbolan valoron.
#000057
Semiotikaj elementoj kaj klasoj de signoj
#000059
Semiotiko estas scienco studanta signojn, de la plej simplaj signaloj, tra kodoj, lingvoj ĝis artefaritaj logikaj sistemoj (ekz. matematika, kemia, muzika ktp.)
#000067