Komenciĝante en 1954, Walt Disney kapitaligis sur la rimedo de televido kun siaj propraj semajnaj televidserioj, Disneyland.
Tiu ABC-spektaklo popularigis lian novan Disneyland plezurparkon kaj komencis jardek-longan serion de televidelsendoj de Disney-bildstrioj, kiuj poste vastigis en la spektaklon Walt Disney's Wonderful World of Color. Dum Disney rekonis ke la ekonomiko de la komunikilo ne povis apogi liajn produktadnormojn kaj rifuzis iri en televidanimacion, li daŭre ordigis la kreadon de unu karaktero eksclusivaĵo al televido, Ludvigo Drako.
La segmentoj de la karaktero interligus kompilojn de la arkivita teatra pantaloneto de la firmao kiel kompletaj epizodoj.
Walt daŭre aranĝis la spektaklon por la resto de sia vivo, kaj li iĝis same rekonebla al la televidspektantaro kiel la bildstrifiguroj de lia studio.
#000012
La unua grava animacio-studio se temas pri produkti bildstriojn ekskluzive por televido estis Hanna-Barbera Productions.
Kiam MGM fermis ĝian bildstriostudion en 1957, Hanna-Barbera komencis produkti bildstriojn rekte por televido, trovante spektantaron en la vespero- "familiohoro-" tempo.
La unuaj viglaj serioj de Hanna-Barbera estis NBC La Ruff & Reddy Show (Superatutu & Reddy Show) kaj la unuakontrolita sindikiĝ eniro The Huckleberry Hound Show .
Tamen, la studio trafis sian paŝegon en 1960-aj jaroj kun la La Fajroŝtonoj de ABC, la unua duonhoro vigligis serialkomedion.
Kiel multaj el ĝiaj tujaj posteuloj ĝi estis origine aerumita dum pinttempo kiam la tuta familio estus spektanta televidon.
La Fajroŝtonoj estis la unua el pluraj pinttempaj viglaj serioj de Hanna-Barbera, kiu inkludis La Jetsons , Top Cat , kaj Jonny Quest .
Sed post la fino de La Fajroŝtonoj en 1966, Hanna-Barbera plejparte kontaktis ĝiajn klopodojn la kreskantan merkaton por sabatmatenbildstrioj, ekstere de izolitaj serioj por unua kontrolita sindikiĝo en la 1970-aj jaroj kiel ekzemple Wait Till Your Father Gets Home (Atendu Till Your Father Gets Home) .
#000014
La Jay Ward-studio, produktanto de The Rocky and Bullwinkle Show, uzis limigitan animacion en siaj serioj, sed kompensita kun sia satiro de Malvarmmilito politiko kaj popola kulturo kaj ĝia netradicia humuro.
Kiel la pli frua Crusader Rabbit, la Rocky- kaj Bullwinkle aventuroj estis multi-partaj serialoj.
La hospitala sekcia studio ankaŭ produktis George of the Jungle (Georgo de la Ĝangalo) , Super Chicken , kaj Tom Slick .
Ĝi poste produktis serion de popularaj televidreklamoj por Quaker Oats cerealaĵoj Cap'n Crunch, Quisp kaj Quake.
Alia firmao kiu uzis la samajn animacio-studiojn kiel Jay Ward faris estis Total Television, plej fama pro La Subulo-Spektaklo .
Totala Televido kaj Jay Ward vigligis produktadojn estis ofte miksitaj kaj aerumis kune en sindikiĝo, kondukante al la du la spektakloj de firmaoj foje esti konfuzitaj kun unu la alian.
#000018
Filmation, gvidita fare de Lou Scheimer kaj Norm Prescott, estis alia televida animacio-studio kiu ekestis en la 1960-aj jaroj.
Filmation estis plej fama pro ĝia akiro de permesoj produkti viglajn seriojn bazitajn sur alia amaskomunikilaro;
ĝi estis unu el la malmultaj firmaoj konservi ĉion el sia animacio ene de Usono kaj ne uzis la estetikon de limigita animacio preferita fare de Hanna-Barbera kaj UPA;
anstataŭe, Filmation-produktadoj dependis de peza uzokutimo de akciofilmaĵo, rotoskoping, limigis voĉrolantarojn (Scheimer mem disponigis multajn voĉojn) kaj ekvilibron de aprobitaj viglaj serioj kun malsupra-buĝeto, realbatala ili (kiel ekzemple La Fantomo-Rompiloj kaj Uncle Croc's Block ) por resti finance solventaj.
Post kordo de sukceso daŭranta bone en la 1980-aj jarojn, Filmation dissolviĝis en 1989.
#000019
La plej giganta evoluo ekde la morto de Walt okazis en septembro 1979, kiam studiovigligisto Don Bluth gvidis elmigradon de li mem kaj 11 el siaj subtenantoj (granda bloko de la animaciosekcio de la studio tiutempe), inkluzive de Gary Goldman kaj John Pomeroy.
Lacaj kun la status quo ĉe Disney, li kaj liaj akolitoj foriris por komenci sian propran studion, kiu produktis la mallongan filmon Banjo the Woodpile Cat kaj la plenlongan filmon La Sekreto de NIMH .
Disney eniris la 1980-aj jarojn alfrontante necertan estontecon, malgraŭ la estimindaj 39,900,000 USD grocoj kaj kelkajn bonajn recenzojn por La Vulpo kaj la Leporhundo .
#000025
Warner Bros. fermis malsupren ĝian animacio-studion tute en 1963, kaj la direktoroj de Termite Terrace iris siajn apartajn vojojn.
Friz Freleng ko-fondis DePatie-Freleng Enterprises, kiu produktis Looney Tunes kaj Merrie Melodies de 1964 ĝis 1967.
Warner Bros.-Seven Arts remalfermis la studion de 1967 ĝis 1969, sed la malalt-buĝetaj bildstrioj produktitaj ne estis popularaj ĉe kritikistoj aŭ spektantaroj tiam aŭ nun.
La novaj karakteroj prezentitaj dum la Seven Arts-periodo, kiel ekzemple Cool Cat, Kunikleto kaj Claude, Rapida Brown Fox kaj Rapid Rabbit, kaj Merlin the Magic Mouse (Kolombfalko la Magio-Muso), neniam sukcesita, dum la Termite Terrace-bildstrioj restis plurjaraj televidfavoratoj tra sindikiĝo kaj sabatmatenaerumadoj ĉie en la resto de la 20-a jarcento.
#000026
En 1968, la muziko de The Beatles kaj la Petro maksimumi-inspira psikedela arto de Kanad-naskita vigligisto George Dunning venis kune por krei Yellow Submarine .
Malkontentigite kie la antaŭa vigla televidserialo prezentas sin, la Beatles mem havis rezervadojn pri la projekto komence kaj malkreskis partopreni preter disponigado de miksaĵo de pli malnovaj kaj originaj muzikaj registradoj.
Tamen, ili estis impresitaj sufiĉe kun la preta filmo por aperi en realbataladepilogo.
#000030
Aliaj filmoj kiel la raggedy Ann & Andy: de Richard Williams Musical Adventure estis malpli sukcesa.
La industrio plejparte daŭre ignoris aŭ flankenbalais animacion kiel io nur infanoj rigardis en sabatmatentelevido.
Rimarkinda escepto estis serio da filmoj surbaze de la Arakidoj franĉizas, komenciĝante kun la filmo (1969 ) A Boy Named Charlie Brown , kiu estis kaj komerca kaj kritika sukceso;
la filmoj estis faritaj kun la sama produktteamo malantaŭ la aklamitaj Arakidoj televidspecialaĵoj kiuj aerumis la tutan periodo, gviditaj fare de Bill Melendez.
#000034
Kvankam la domina Hanna-Barbera Productions lanĉis fenomenon kun la premiero de Smurfo (1981) sur NBC, tre malmulto krome kiun ili produktis en tiu jardeko sukcesis.
Aldoni al tio estis la financaj problemoj de ilia posedanto Taft Broadcasting, kiu estis alogita de Carl Lindner, Jr., posedanto de Great American Insurance Company (Granda amerika asekurentrepreno), 1987.
Du jarojn poste, Tom Ruegger lanĉis eliradon de H-B dungitoj por formi relanĉitan Warner Bros. Animation dividadon.
En 1991, Turner Broadcasting System aĉetis la firmaon kaj ĝian bibliotekon.
#000039
La 1980-aj jaroj ankaŭ vidis la ascendon de la muzikfilmet industrio , gvidita fare de MTV.
Arta eksperimentado en tiuj mallongaj filmoj ofte rezultigis la produktadon de novigaj viglaj sekvencoj kiuj memorigis spektantojn pri la potencialo de animacio kiel io krom sabatmatenbildstrioj.
Kelkaj memorindaj viglaj vidbendoj estis produktitaj dum la glortempo de MTV, inkluzive de " Preno mi " per aha;
" Sledmartelo " de Peter Gabriel;
" Mono por Nenio " de Serioza embaraso;
kaj " La Harlem Miksado " de The Rolling Stones (la viglaj sekvencoj en tiu vidbendo estis direktitaj fare de Ralph Bakshi kaj John Kricfalusi).
#000043