On acusa ce la governa suri cade cloro sur Aleppo
#000011
On acusa ce fortes suri governal ia cade bombas de baril, conteninte cloro, de elicotores sur un suburbe de Aleppo, ferinte 80 persones.
#000012
Ibrahem Alhaj, un salvor de la Defende Sivil Suri, ia dise ce el ia ariva a la loca de la ataca en Aleppo ier, corta pos la cade par elicotor de bariles conteninte lo cual el ia descrive como cuatro silindres de cloro.
#000019
Rusia, un aliada de la governa suri, ia acusa rebelores de xuta cartuxes conteninte “gas nosiva” a areas de Aleppo ocupada par la governa.
#000021
La focon ia ensende a saturdi, e on ia oia fusilis continuante de la prison Qilinto, a la borda de la capital Addis Ababa. Imajes televisada e fotos enviada a redes sosial ia mostra plumones de fuma levante de la compleso.
#000034
La terglobo estas la lando de Esperantistoj
#000054
Tiu tuta lingva problemo en la nuntempaj internaciaj rilatoj estas tre kompleksa, kaj ĝi kaŭzas multnombrajn komplikaĵojn. Ĝi havas plurajn aspektojn, el kiuj la plej gravaj estas la teknike-lingva, socia, psikologia, politika kaj ekonomia.
#000057
D-ro Zamenhof bone komprenis, ke lingvo internacia devus esti internacia ne nur laŭ la nomo sed ankaŭ laŭ sia interna strukturo. Aliflanke li prave deziris, ke la lingvo estu kiel eble plej facila. Do, internacieco kaj facileco estis la du bazaj postulatoj. D‐ro Zamenhof ankoraŭ diris, ke internacia lingvo similas al ĉiu nacia, estas propraĵo socia de kolektivo konsistanta el apartenantoj de ĉiuj nacioj kaj ĉiuj sociaj tavoloj. Ekde la komenco pli precize 1912 Zamenhof forcedis ĉiujn personajn rajtojn je la lingvo kaj lasis la pluan evoluon de Esperanto en la manoj de la popolo, la lingvo­uzantoj mem. Tiu demokrateco faris, ke ĉiuj esperantistoj ĉiam sentis Esperanton kiel sian propran kaj ne kiel ian fremdan lingvon. Ĝi ne nur estas kulturo de unuopuloj, sed de diversaj nacioj kaj socie enradikiĝas en ĉiuj anguloj de la mondo.
#000061
Zamenhof ne prikonsideris unuavice la aplikon de Esperanto por la sciencoj, sed estis instigita per la spertoj, kiujn li faris en sia hejmurbo Bjalistoko jam kiel infano, kiam li vidis la kruelan malpacon inter la diversaj grupoj de la enloĝantoj, kaŭzitan pro manko de reciproka interkomprenilo.
#000062
La germana filosofo Nieztsche jam en la jaro 1866-a en sia verko skribis, ke certe venos la tempo en kiu la homaro havos unu komunan lingvon, kiel certe venos la tempo en kiu la homo vojaĝos tra la aero. Ni jam vidas la duan parton de la antaŭvido de la filosofo. Estas certe, ke ankaŭ la unua efektiviĝos kaj ke ĝi ne estos per malfacila nacia lingvo, sed per la simpla, bela, klara, fleksebla Esperanto.
#000063
En 1954 la Ĝenerala Konferenco de Unesko en Montevideo agnoskis Esperanton, sur la kampo de internaciaj intelektaj interŝanĝo kaj por la proksimiĝo de la popoloj. En la jaro 1959 je la 100-jariĝa naskiĝ-festo de d-ro L.L. Zamenhof Unesko proklamis lin unu el la grandaj personecoj de la homaro.
#000064
Scienco estas esence internacia, ĝi estas kampo, sur kiu la internacia homa kunlaborado spertas siajn eble plej grandajn triumfojn. Tio validas en pli-malpli alta grado por ĉiuj specoj kaj branĉoj de scienco, sed aparte en la natursciencoj, kiuj tiom grave kontribuas al la formiĝo de la tuta strukturo de nia hodiaŭa socio kaj kulturo.
#000069
Fine ĉar ja estas tre bele ankoraŭ postmorte daŭre vivi en plukreskanta nobla verko, ni do diskonige honoras, en tiu ĉi 100‐a datreveno de la morto, la memoron de D-ro L.L. Zamenhof, iniciatinto de tiu komuna kulturfronto de la tuta homaro. Per la poeziaj vortoj de Poul Thorsen:
#000081
Un crese de xasa nonlegal ia redui la cuantia de gorilas este a no plu ca 5000 tra la mundo. Cuatro de la sete ominidos de la Tera es aora grave perilida – la gorila este, la gorila ueste, la orangutan de Borneo, e la orangutan de Sumatra.
#000091
ed ita beleso impresas tam multe la iniciiti kam la homi havanta simpla anmi. La restauri dil rezideyo someral, Peterhof (pronuncez Petergof por komprenesar) quale olta di palaco dil Ermiteyo, an la fluvio Neva, esas eceptala e nulo ibe existas simila a vagino dil rejino o giganta homardo ek materio plastika, por fushar la admirado (aludo a lamentinda pseudo-verki artala qui expozesis en la kastelo di Versailles kontre la volo dil Franca populo NDLT).
#000095
Esas tanta kozi por dicar ! Ma me nur aludos du punti. La unesma koncernas la habitantaro : Petersburg esante la maxim Europana del urbi Rusa, me expektis trovar ibe lo equivalanta dil Parisani. Qua eroro !
#000096
Ne nur por vidi la venkon
#000100
RS: Jes. Ekzemple la sociolingvisto William Labov trovis ke kelkfoje dialektoj evoluas tre rapide, sub la influo de sociaj faktoroj. Sur insulo antaŭ la orienta marbordo de Usono, Marthaʼs Vineyard, la loĝantoj evoluigis specialan dialekton, kiam ili volis diferencigi sin de la ĵus venintaj monhavuloj, kiuj aĉetis somerdomojn. Dialektoj estas utilaj por signali ke oni apartenas aŭ ne apartenas al iu grupo.
#000111
Ĉu tiel oni riĉiĝas el la ludo-teorio?
#000116
RS: Sed oni ne lasu ekster konsidero ke per la angla lingvo vi tamen atingas tiujn bulgarojn kiuj parolas la anglan. Kaj ĝuste tiujn vi pli volas atingi, ĉar ili verŝajne havas pli multe da dolaroj (ridas)! Ĉar la angla rolas internacie, tre multaj elektas ĝin kiel unuan fremdan lingvon.
#000122
RS: En juna aĝo mi verkis multe ankaŭ germane — sed hodiaŭ eĉ por eldonaĵo en Germanio estas pli bone skribi en la angla. Alie la germanoj pensus ke vi ne havas ion gravan por diri! Tio certe ne povas plaĉi al esperantisto kiel mi, sed mi pensas ke eĉ tiu tipo de internacieco estas pli bona ol nenia internacieco. Mi vere preferus ke ĉiuj sciencaj verkoj estu en Esperanto, sed tion ni ne povas atingi de unu tago al alia.
#000124
Ĉu la internaciiĝo de la angla jam atingis la punkton de ne-returnebleco, la kritikan mason?
#000125