[{"text_idx": "#000002", "text": "Neniu povas difekti ?an?on de sezonoj, kiam komence ?io naski?as, poste kreskas kaj fine estingi?as. Anka? du mona?oj ne povas alidirekti tempofluon, ili lo?as en flosdomo sur la lago, ?irka?ita de montoj. Gardata de severa maljuna mona?o (Young-soo Oh) lia dis?iplo ekkonas suferon, kiam la ludo i?as kruela, amon, kiam en ilia fermita mondeto aperas virino kaj forton de ?aluzo kaj dependeco kaj koston de pentofaro. Kaj kvankam unu sezono neeviteble iras post la alia, ilia kabano kvaza? lulilo trovi?as inter nuntempo kaj estonteco..."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Unu el miaj plej ?atataj filmoj. Treege filozofia kaj bela.\n?i tiu filmo memorigis min pri Mircea Eliade, pri la eterna reveno, pri la konceptoj sankta kaj profana, pri mitoj, ritoj, kaj ilia celo, pri la cikla tempo. Filmo terure drama kaj parte determinisma. Fakte rilaksiga sed pripensiga.\n?us mi elliti?is mi tuj pensis pri la pordoj kiuj malfermi?is kaj fermi?is foje kaj denove. Kaj plue tiuj simbolaj, nenecesaj, internaj pordoj. Estas tre pensiga filmo.\nLa bebo rampanta e? sur la glacio sin direktante al foririnta patrino...\nEble la plej gravan aferon kiun mi ?atis -kaj kion mi klopodos mense reteni- estas la maniero kiel la olda mona?o pritraktas la homajn misfarojn kaj inklinojn. Li kviete ?eestas tamen ne ju?as kaj poste alportas simplajn korektiga?ojn kune kun la klarigajn admonojn. Li nur skoldas kiam nepras kiel kiam alvenas de la policistoj kaj la junulo nervozi?as kun la ponardo. La surplankaj skriba?oj desegnitaj per la vosto de la blanka kato, gravuritaj de la pekulo kaj kromate pentritaj de la policistoj inspiras al mi tute malsaman komprenon pri la vivo al tiu mia.\nPost 10 horoj mi estas ankora? mirigita pro tiom da elvokoj. Simpleca, trankviliga, kvieta, paciga, iom doloriga, tamen rava. ?i krude kaj simple pritraktas la moralajn temojn kaj la homajn pasiojn. Kaj kiel metaforo de la akreco de vivo aperas al mi la kontrastoj inter la varma somero kaj la frosta vintro."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Unu el miaj plej ?atataj filmoj. Treege filozofia kaj bela."}, {"text_idx": "#000007", "text": "?i tiu filmo memorigis min pri Mircea Eliade, pri la eterna reveno, pri la konceptoj sankta kaj profana, pri mitoj, ritoj, kaj ilia celo, pri la cikla tempo. Filmo terure drama kaj parte determinisma. Fakte rilaksiga sed pripensiga."}, {"text_idx": "#000008", "text": "?us mi elliti?is mi tuj pensis pri la pordoj kiuj malfermi?is kaj fermi?is foje kaj denove. Kaj plue tiuj simbolaj, nenecesaj, internaj pordoj. Estas tre pensiga filmo.\nLa bebo rampanta e? sur la glacio sin direktante al foririnta patrino...\nEble la plej gravan aferon kiun mi ?atis -kaj kion mi klopodos mense reteni- estas la maniero kiel la olda mona?o pritraktas la homajn misfarojn kaj inklinojn. Li kviete ?eestas tamen ne ju?as kaj poste alportas simplajn korektiga?ojn kune kun la klarigajn admonojn. Li nur skoldas kiam nepras kiel kiam alvenas de la policistoj kaj la junulo nervozi?as kun la ponardo. La surplankaj skriba?oj desegnitaj per la vosto de la blanka kato, gravuritaj de la pekulo kaj kromate pentritaj de la policistoj inspiras al mi tute malsaman komprenon pri la vivo al tiu mia.\nPost 10 horoj mi estas ankora? mirigita pro tiom da elvokoj. Simpleca, trankviliga, kvieta, paciga, iom doloriga, tamen rava. ?i krude kaj simple pritraktas la moralajn temojn kaj la homajn pasiojn. Kaj kiel metaforo de la akreco de vivo aperas al mi la kontrastoj inter la varma somero kaj la frosta vintro."}]