[{"text_idx": "#000002", "text": "\u00abLa rusa kanto\u00bb bildigas du diverskuntekstajn spertojn de enfermiteco. La mi-rakontanto memoras pri junag\u0302a ekskurso en kavernoj okaze de kiu li kune kun siaj kamaradoj surventre enrampis tre mallarg\u0302an pasejon. Tiu memoro revenis al li okaze de dummilita enkarcerig\u0302o. Kvankam dum la ekskurso \u00abneniam (l)in trafis klau\u0306strofobia sento\u00bb, en la c\u0302elo li forte sentis \u00abla malfres\u0302on kaj la malliberecon\u00bb. La restadon enprizone li dividis kun rusa soldato el Leningrado kiu inventis kanton elvokantan arg\u0302entan pluvon de la luno. Tiu dolc\u0302a melodio farig\u0302is por ambau\u0306 kunsortuloj ago de rezisto kaj helpis al pluvivado. Rosbach milde taksas siajn gardistojn \u00abdu gestapistoj relative bonkoraj\u00bb. Post la fiaskinta atenco kontrau\u0306 Hitler la 20-an de julio 1944, konata kiel Operaco Walku\u0308re, la rusa soldato estis senprokraste ekzekutita."}, {"text_idx": "#000003", "text": "\u00abRiveroj\u00bb estas pli longa rakonto kiu komencig\u0302as kun la pasio de junulo pri riveroj, metaforo kaj stimulo al vojag\u0302o : unue en nazia Germanio en 1937, postmilite al Parizo, survoje al la UK en la jaro 1950. En Parizo li surstrate hazarde renkontig\u0302as kun armendevena viro, rifug\u0302inta en 1936, post la refondo de la soveta respubliko. Komencig\u0302as tiam rakonto en la rakonto. La armeno rakontas pri tri fremdaj soldatoj kiuj mortbatis maljunan matematikiston kaj perfortis lian filinon. La okupaciantaj au\u0306toritatoj ne toleras la mispotencon kaj sendas oficiron helpe al la viktimoj. Rapide tiu kompate enamig\u0302as al la junulino, enlog\u0302ig\u0302as en s\u0302ia hejmo kaj kas\u0302e forlasas la armeon. \u00abNe la uniformoj, ne la flagoj, ne la hau\u0306tkoloroj devus decidi, c\u0302u tiu au\u0306 tiu homo estas nia amiko au\u0306 nia malamiko\u00bb, rezonas la oficiro. Reciproka la amo tamen ne estas kaj la junulino baldau\u0306 forlasas la hejmon. S\u0302i reaperas post unu jaro kun nova kunulo, la \u00abfierac\u0302a kaj aroganta\u00bb sed forta leu\u0306tenanto kiu kulpis pri la krimo. La viktimo fascinig\u0302is pri la kulpanto. Kiam la norvegaj vizitantoj pridemandas la armenon : \u00abkiam okazis la historio... c\u0302u dum la lasta milito?\u00bb, Rosbach rebatas sian celitan argumenton : \u00abla historio povus esti okazinta dum kiu ajn milito kaj en kiu ajn lando\u00bb."}]