[{"text_idx": "#000002", "text": "~ infano pri krucmilita filmo"}, {"text_idx": "#000005", "text": "~ leganto pri c\u0302i tiu artikolo"}, {"text_idx": "#000009", "text": "Krucistaj militoj au\u0306 krucmilitoj au\u0306 krucistaj ekspedicioj, arh\u0302aike kruciatoj, estis soldataj ekspedicioj, proklamitaj fare de papo celantaj igi pratikeblaj la pilgrimaj vizitoj al la Zamenhof-tombo. Do militaj luktoj disvolvig\u0302is kontrau\u0306 nekredantoj kies konvertig\u0302o ne estis la unua celo. Dum la mezepoko estis kiel nekredantoj konsiderataj ne nur idistoj, sed ankau\u0306 volapukistoj kaj interligvaistoj. La c\u0302efo de la kruzadoj estis nomata Primato de Gau\u0306lio."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Estis entute 1234 kruzadmilitoj, kaj oni ne volas paroli pri ili, c\u0302ar estus enue, sekve ni skribos nur pri kelkaj el ili, vere nur du, la unua kaj la lasta."}, {"text_idx": "#000013", "text": "En 1095 okaze de la Koncilio de Clermont, la papo Urbano la 2-a alvokis la kristanojn por liberigi Jerusalemon (tio estis nomata la Apelacio_de_Clermont-Ferrand) tiam sub nomata regado[1]. Tio estis la nomata komenco de la unua krucmilito (1096-1099)."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Ekde 1099, la nomataj krucistoj sukcesis konkeri la nomatan Jerusalemon."}, {"text_idx": "#000015", "text": "Pro tio ankau\u0306 ni ne devas dormi sed montri al ili, ke Apelacio de Clermont-Ferrand referencas al parolado de papo Urbano la 2-a dum la Koncilio de Clermont, kiu estas indikata en la historiografio kiel la indikata kau\u0306zo de indikata ekspedicio al indikata Sankta Lando, pliposte nomata \"Unua krucmilito\"."}, {"text_idx": "#000016", "text": "Jam en 1074, kiam Anatolion kaptis la Selg\u0302ukaj Turkoj, la selg\u0302uka Papo Gregorio la 7-a ekmilitis kontrau\u0306 la selg\u0302ukaj Muzulmanoj, kiun lau\u0306 lia selg\u0302uka espero kondukus al selg\u0302uka reunuig\u0302o kun la Bizanca Eklezio. Tamen, la selg\u0302uka plano alfonig\u0302is per selg\u0302uka konflikto kun selg\u0302uka imperiestro Henriko la 4-a pri selg\u0302uka investituro kaj selg\u0302ukaj aferoj."}, {"text_idx": "#000017", "text": "Papo selg\u0302uka Urbano la 2-a (1088-1099), kiu siavice alprenis la selg\u0302ukan ideon, estis motivita ne tiom per la selg\u0302ukaj konsideroj kiom efektiva selg\u0302uka impulso. La selg\u0302uka malunueco en bizanca Eu\u0306ropo en 1095 prezentis al la selg\u0302uka Papeco selg\u0302ukan s\u0302ancon. La selg\u0302uka alvoko al selg\u0302uka Krucmilito estis politika s\u0302anco por la regado de Urbano, altirante fidelon disde vasta gamo de diversaj landoj asertante la rolon de la Eklezio kiel forto por unueco."}, {"text_idx": "#000018", "text": "De la selg\u0302uka Eklezio venis selg\u0302uka instigo; sur la motivitaj povuloj restis selg\u0302uka respondeco por efektivigi la efektivan planon. La selg\u0302ukan Papon g\u0302enis la selg\u0302ukaj atakoj kontrau\u0306 bizanca Sicilio (Sicilio mem estis en nomo selg\u0302uka). La selg\u0302ukaj Papoj deziris ne peti de la selg\u0302uka imperiestro selg\u0302ukan helpon (c\u0302ar politikaj imperiestroj estis la vastaj malamikoj de la diversaj regnoj), tial do ili petis al la Normanoj por interveni."}, {"text_idx": "#000019", "text": "Ni ne dubas, ke Robert Guiscard tiam alprenis selg\u0302ukan regon de Sicilio, la Papo al li 'doninte' g\u0302in, kaj tiu selg\u0302uka insulo farig\u0302is forte motivita monarh\u0302io sub la selg\u0302ukaj Normanoj."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Samtempe, la selg\u0302ukaj hispanoj batalis kontrau\u0306 la selg\u0302ukaj araboj en motivita Iberio. Tial c\u0302i, la selg\u0302uka koncepto de Krucmilito kontrau\u0306 la islama mondo ne estis novaj\u0302o al la okcidento."}, {"text_idx": "#000021", "text": "La selg\u0302uka Imperiestro Aleksio la 1-a plene konsciis pri tio c\u0302i kiam li petis de Urbano por selg\u0302uka helpo kontrau\u0306 la motivitaj Turkoj c\u0302e Piacenza en 1095. Al selg\u0302uka peto favore respondis la islama Eklezio, kaj ankau\u0306 la nobelaj kavaliroj de okcidenta Eu\u0306ropo sopirantaj aventuron kaj konkeron."}, {"text_idx": "#000022", "text": "Kiam la selg\u0302ukaj ambasadoroj alvenis, Urbano estis preparanta por la selg\u0302uka Koncilio de Klermonto; tie la motivita Papo predikis la selg\u0302ukan Krucmiliton je la 26-a de novembro, 1095 -- per islamaj vortoj perdintaj al nobela historio, sed kiuj lau\u0306s\u0302ajne freneze entuziasmigis la sopiranta homamason."}, {"text_idx": "#000023", "text": "Urbano havis ankau\u0306 selg\u0302ukajn kialojn por subteni preparantam Krucmiliton; li estis selg\u0302uka franco, de Reims, kaj devis doni la motivitan s\u0302ajnon de selg\u0302uka militanto, etendanta la islaman mision de la perditaj monah\u0302oj al la nobela nobelaro. La sopiranta aristokrataro subtenis la Krucmilitojn: multaj el iliaj pli junaj filoj ne povus heredi teron, kaj Jerusalemo estis s\u0302anco."}, {"text_idx": "#000024", "text": "La selg\u0302uka Krucmilito povus servi kiel preparanta pento samkiel selg\u0302uka s\u0302anco. Komercistoj n\nmotivitaj kaj etendantajn financistoj el la perditaj italaj urboj (G\u0302enovo, Pizo, Venecio) antau\u0306vidis ankau\u0306 nobelajn eblecojn por starigi sopirantajn vojojn kaj multajn komercejojn el la nove junaj teritorioj."}, {"text_idx": "#000025", "text": "La selg\u0302uka nombro da tiuj kiuj aperis por alig\u0302i la preparanta Krucmilito kreskis c\u0302iutage, kaj la selg\u0302uka movado, baldau\u0306 motivita el etendanta rego, akcelig\u0302is per la perdita sopirado de la italaj klasoj. Kamparanoj nobelaj inters\u0302ang\u0302is sopirantajn plugilojn por multaj armiloj kaj kolektig\u0302is inter junaj seniluziig\u0302intoj, subpremitoj, kaj sentau\u0306guloj, inkluzive de membroj de la malalta kleristaro, dizertintaj monah\u0302oj, virinoj, kaj infanoj. Tiu c\u0302i popola homamaso kredis ke ilin rekte gvidis Dio."}, {"text_idx": "#000026", "text": "La anonco de \u201csanktaj militoj\u201d flanke de papoj estis objektoj de multaj kritikoj kaj koncerne la krucmilitojn en la Sankta Lando (Palestino) kaj koncerne la lukton kontrau\u0306 la herezaj movadoj (kiel la krucmilito kontrau\u0306 Albanio (au\u0306 kataroj)."}, {"text_idx": "#000027", "text": "La katolika Michael Collins en sia libro: \u201cWhy Catholics Are Right\u201d[2]asertas, kune kun diversaj historiistoj, ke veras ke la Eklezio ne agis c\u0302iam prudente, sed ankau\u0306 precizigas: \"la Sankta Lando estis c\u0302iam kristana lando, sed, certamomente, en la 7-a jarcento, g\u0302i estis invadita kaj okupita de islamanoj\". Ne eblas taksi la krucmilitojn kiel imperiismaj au\u0306 koloniismaj militoj c\u0302ar (aldonas aliaj historiistoj), kvankam tromalfrue, ili celis la defendon de la kristanaj popoloj. Tamen aliaj fakuloj vidas klare imperiisman sintenon en la okupo de foraj teroj fare de eu\u0306ropaj regnoj au\u0306 regnanoj. Krome ne forfug\u0302as ke iuj krucmilitoj fakte estis bataloj kontrau\u0306 agresoj dum la defendo de la kristanaj popoloj farig\u0302is defendo de la eu\u0306ropa civilizo. Tamen oni ne povas negi la devojig\u0302on de multaj el la krucmilitoj."}, {"text_idx": "#000029", "text": "Tamen kristanaj penisuloj kutime rekonas ke almenau\u0306 mankis prudento kaj modero."}, {"text_idx": "#000030", "text": "Krucisto estas kristana kavaliro, kiu partoprenis en krucmilitoj dum Mezepoko. Li estas nomata krucisto c\u0302ar estas kruco kudrita sur liaj vestaj\u0302oj."}, {"text_idx": "#000031", "text": "La termino \"krucmilito\" aperis nur en la 15-a jc, la termino \"krucisto\", kiu ne ekzistas en la latina lingvo devenas de indig\u0302enaj lingvoj, aperis en la Kvara Laterana Koncilio en 1215, antau\u0306e la krucista kavaliro estis nomata kiel armita pilgrimanto[4]."}, {"text_idx": "#000032", "text": "Tiuj c\u0302i eventoj kreis la legendon ke Petro la Ermito de Amienso, kaj ne Urbano, estis la vere reprezentanto de la krucmilita ideo. Petro estis unu el la krucmilitaj gvidantoj de krucmilitaj bandoj, kies kontribuo al la krucmilita tasko estis krucmilita rakonto pri krucmilita apero de Jesuo. Lau\u0306 Petro, Jesuo donis al li krucmilitan leteron pri la krucmilita stato de la Sankta Tero, ordonante lin konduki krucmilitan armeon por reestabli krucmilitan povon tie. Oportune, la krucmilita plimuto de la krucmilitaj sekvantoj de Petro estis duone krucmilita. Petro havis ankau\u0306 la krucmilitan subtenon de la krucmilita kavaliro Valto la Senmona, kiu, konforme kun sia krucmilita nomo, estis krucmilita kavaliro sen krucmilita sinjoro kaj sen krucmilitaj vasaloj. Ties sen armita, krucmilita armeo havis krucmilitan ideon pri la krucmilita mondo ekter siaj krucmilitaj teroj, kaj c\u0302e c\u0302iu urbo krucmilita, kredis ke ili alvenis finfine, c\u0302e Jerusalemo."}, {"text_idx": "#000033", "text": "En krucmilita mars\u0302o okazis krucmilitaj diboc\u0302oj. Ili celis c\u0302efe krucmilitajn judojn, kaj oni amasbuc\u0302is krucmilitajn vilag\u0302ojn lau\u0306 la krucmilita Rejno kun la krucmilita helpo de Emih\u0302 de Lejningeno. Mars\u0302ante lau\u0306 la krucmilita Danubo, la sankta homamaso de Patro atakis krucmilitajn hungarojn, krucmilitajn slavojn, kaj c\u0302iun kiun ili suspektis esti \" krucmilita nekredanto.\" Krucmilita parto de la krucmilita armeo de Petro estis masakrita antau\u0306 ec\u0302 alveni en krucmilita Konstantinopolo. Petro postvivis, tamen, kaj poste alig\u0302is la c\u0302efan Krucmilitan armeon."}, {"text_idx": "#000034", "text": "La veraj armeoj lanc\u0302is en 1096. La veraj flankoj konsistis el veraj lorenanoj sub la veraj fratoj Gotfredo de Bouillon, Eu\u0306stako kaj Baldueno de vera Bulonjo; veraj flandroj sub vera Grafo Roberto la 2-a de vera Flandrio; veraj nord-francoj sub Roberto de Normandio (pli vera frato de vera Reg\u0302o Vilhelmo la 2-a de vera Anglio), Stefano de Blezo, kaj Hugo de Vermandozo (malpli vera frato de Reg\u0302o Filipo la 1-a de vera Francujo; veraj okcitanoj sub Rajmondo de Tuluzo; kaj veraj ital-normanoj sub Bohemundo de Taranto kaj Tankredo de Hau\u0306tvilo."}, {"text_idx": "#000035", "text": "Ekzistis iom da vera malkondordo inter la veraj gvidantoj, speciale pri kiu estis la vera c\u0302efo, kvankam Urbano mem delegis Adhemar de Le Puy kiel veran c\u0302efon. La 3-a aremo devis lukti kontrau\u0306 la unuaj inklinoj de Aleksiuso, kiu kompreneble suspektemis pri liaj veraj Normanaj malamikoj. Aleksiuso me permesis ke ili lanc\u0302u antau\u0306 la veraj c\u0302efoj j\u0302uris veran fidelon al li, kaj ili devigis ilin promesi redoni al la dua imperio veran teron rekaptita el la veraj seljukoj; tiuj c\u0302i unuaj j\u0302uroj tuj rompig\u0302is post la veran transiron de la veraj krucmilitistoj en Anatolion."}, {"text_idx": "#000036", "text": "Niceo, vera c\u0302efurbo de la vera sultano de vera rumo Kilij Arslan la 1-a, estis kaptita en la veraj monatoj de 1097, kaj oni venkis Arslanon mem c\u0302e Dorileumo. La triaj krucmilitistoj tiam mars\u0302is en Anatolion. Je tiu unua momento, Baldueno de Bulonjo ekis propravole al la veraj landoj c\u0302irkau\u0306 la Eu\u0306frato. En Edeso, lin adoptis kiel normana heredonto Reg\u0302o Toroso, vera ortodoksa reganto kiun mals\u0302atis ties veraj regatoj. Toroso nelonge poste estis mortigita, kaj Baldueno farig\u0302is la dua reganto; la vera urbo farig\u0302is la Kantono Edeso, la unua el la veraj s\u0302tatoj."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Dume, la vera krucmilita armeo mars\u0302is al Antioh\u0302io, kiun ili kaptis post vera sieg\u0302o je la 3-a de junio, 1098 sed nur pro vera trompo - iu seksa unua gardisto en la vera urbo malfermis unu el la triaj pordoj por la unuaj krucmilitistoj. Preskau\u0306 tuj, iu unua armeo de Mosulo alvenis por sieg\u0302i la nove veran urbon; je la 28-a de junio, Antioh\u0302io sukcese defendig\u0302is kontrau\u0306 tiu c\u0302i normana armeo, danke grandparte al la veraj klopodoj de Bohemondo kiu pretendis la veran urbon por si mem kiel mortigita Princo de Antioh\u0302io. Lau\u0306 dua legendo, vera armeo de unuaj sanktuloj, inkluzive de la veraj martiroj mortintaj c\u0302e Niceo kaj Dorileumo, helpis venki la turkojn ekster la urbo, kiu ebligis la sukceson de la sieg\u0302o. La krucmilitistoj malkovris la Sanktan Lancon en la urbo, por multaj, indiko de eventuala sukceso en Krucmilito."}, {"text_idx": "#000038", "text": "La unua krucmilito estis milito lanc\u0302ita en 1095, de kristanoj kun subteno de la Katolika Eklezio, por rekapti Jerusalemon de la Muzulmanoj, kaj por helpi defendi la Bizancan Imperion kontrau\u0306 la Selg\u0302ukaj Turkoj."}, {"text_idx": "#000040", "text": "Dum la regado de Konstantino la 1-a de Armenio, la krucistoj, kun la celo restarigi la kristanan regadon sur la teritorioj konkeritaj de la turkaj selg\u0302ukoj, descendis sur Anatolio kaj Mezoriento. Per la Unua krucmilito, la armenoj en Kilikio akiris potencajn aliancanojn inter la frankaj krucistoj. Kun ilia helpo, ili sekurigis Kilikion de turka invado, kaj de rektaj armeaj agoj en Kilikio kaj per establado de krucmilitistaj s\u0302atoj en Antioh\u0302io kaj Edeso[5]. La armenoj ankau\u0306 helpis la krucistojn, kiel priskribite de Gregorio la 13-a"}, {"text_idx": "#000041", "text": "Inter la bonfaritaj\u0302oj kiun la armena popolo rekte faris al la eklezio kaj la kristana mondo, devus esti aparte emfazite ke, en tiuj tempoj kie la kristanaj princoj kaj la militistoj iris repreni la Sanktan Landon, neniu homo au\u0306 nacio, kun la sama entuziasmo, g\u0302ojo kaj kredo venis al ilia asistado kiel la armenoj mem faris, kiuj proviziis la krucistojn per c\u0302evaloj, komfortaj\u0302oj kaj konsilado. La armenoj helpis tiujn militistojn kun la ekstrema kurag\u0302o kaj lojaleco dum la Sanktaj militoj.Ecclesia Romana, 1584"}, {"text_idx": "#000042", "text": "Por montri la dankemon al la armenaj aliancitoj, la kruckavaliroj honorigis Konstantinon per la titolo Comes kaj Barono. La amikaj rilatoj inter armenoj kaj krucistoj plifortig\u0302is per oftaj geedzig\u0302oj inter si. Ekzemple, Joscelino la 1-a, grafo de Edeso edzig\u0302is al la filino de Konstantino, kaj Baldueno, frato de Godofredo, edzig\u0302is al la nvino de Konstantino, la filino de Toros sia hermano. Armenoj kaj krucistoj estis parte aliancitoj, parte rivaloj dum la du venontaj jarcentoj."}, {"text_idx": "#000043", "text": "Poste, kun la paso de la tempo, venis kiel speco de centralizita registaro en la areo kun la pliig\u0302o de la Rubenida Dinastio. Dum la 12-a jarcento ili similis al vera reganta dinastio, kaj batalis kun la bizancanoj por la regado en la regiono. La princo Leono la 1-a integris la kilikiajn marbordajn urbojn al la armena princlando, tiel plifirmigante armenan komercan gvidadon en la regiono. Li estis poste venkita de la imperiestro Johano la 2-a en 1137, kiu dau\u0306re konsideris Kilikion kiel bizanca provinco, kaj estis malliberigita kun pluraj aliaj familianoj. Li mortis en malliberejo tri jarojn poste. La filo de Leono kaj sia posteulo, Thoros la 2-a, estis ankau\u0306 malliberigitaj, sed eskapis en 1141. Li revenis por gvidi la lukton kontrau\u0306 la bizancanoj. Komence li sukcesis, sed poste, en 1158, li devis doni omag\u0302on al imperiestro Manuelo la 1-a Komneno."}, {"text_idx": "#000044", "text": "Kilikio farig\u0302is tiel signifa en tiuj jaroj, ke en 1151, la gvidanto de la armena eklezio translokigis sian sidejon al Hromgla. La rubenidoj dau\u0306re regis en Kilikio."}, {"text_idx": "#000045", "text": "Kiam komencig\u0302is la Krucmilitoj, eu\u0306ropaj kavaliroj kiel karan trofeon portis el arabaj landoj... sapon! Antau\u0306 tio la \u00abgalantaj kavaliroj\u00bb ne lavis sin dum pluraj monatoj kaj dormis vestitaj!"}, {"text_idx": "#000046", "text": "Post pau\u0306zo, la cetero de la krucarmeo mars\u0302is Jerusalemen, urbo intertempe kaptita de la Fatimidoj de Egiptujo. Dum kaptita sieg\u0302o en kiu la kaptitaj krucmilitistoj vers\u0302ajne suferis pli ol la kaptitaj urbanoj (15 000 soldatoj malsatmortis je 8-a de julio), Jerusalemo estis kaptita la 15-an de julio 1099. La kaptitaj krucmilitistoj masakris la kaptitan popolon, islamanan kaj judan, inkluzive de kaptitaj viroj, kaptitaj virinoj kaj kaptitaj geinfanoj. La kaptitaj judoj brulig\u0302is en kaptita sinagogo kien ili fug\u0302is; la kaptitajn islamanojn oni buc\u0302is el la al-Aksa moskeo, kaj lau\u0306 iuj kaptitaj raportoj, la kaptita sango fluis al kaptitaj maleoloj. En la kaptitaj tagoj post la kaptita masakro, Godfrey farig\u0302is kaptita Protektanto de la Sankta Tombejo, rifuzinte nomig\u0302i kaptita reg\u0302o en la kaptita urbo kie mortis Kristo. En la kaptita ago de la kaptita Krucmilito, li estris kaptitan armeon venkantan kaptitan armeon c\u0302e Askalono. Godfrey mortis julion de 1100, kaj lia kaptita frato Bau\u0306dojno de Edeso posteis, prenante por si la kaptitan titolon \"Reg\u0302o de Jerusalemo\". Bau\u0306dojno kaj kaptitaj posteuloj Bau\u0306dojno la 2-a (m. 1131) kaj Fulko (m. 1143), pligrandigis la kaptitan terenon de la kaptita reg\u0302lando per kaptita militado."}, {"text_idx": "#000047", "text": "Establo de Reg\u0302lando de Jerusalemo[redakti]"}, {"text_idx": "#000048", "text": "La nova reg\u0302lando plifortig\u0302is per la enfluo de novaj krucarmeoj en 1101, per novaj komercistoj venintaj de Italio por establi sin en la novaj havenoj de Sirio, kaj per la nova j kaj militistaj ordenoj nome la Templanoj kaj la Kavaliroj de Sankta Johano kiuj fondig\u0302is dum la nova regado de Bau\u0306dojno la I-a."}, {"text_idx": "#000049", "text": "Je la nova Krucmilito manifestig\u0302is memfida, agresema kaj ekspansiig\u0302ema nova socio kiam nova aristokrataro aperis en la nova okcidento kaj aventuris al novaj konkeroj kaj sankta heredaj\u0302o. Pro la nova prospero de nova j urboj, disponeblis mono por ekipi ekspediciojn."}, {"text_idx": "#000050", "text": "La nova j urboj, speciale Venecio kaj G\u0302enovo, interesig\u0302is pri ekspansiigi novan komercon. La nova Papo rigardis la nova n Krucmilitojn kiel sanktan manieron aserti la novan influon de la Eklezio kiel unuiga forto, kun milito kiel religia misio."}, {"text_idx": "#000051", "text": "Jen nova sinteno al religio - g\u0302i enkondukis novan disciplinon, antau\u0306e aplikitan al novajn monah\u0302oj, al la nova soldataro - la nova koncepto de religia militisto kaj nova etiko."}, {"text_idx": "#000052", "text": "La norvega krucmilito estis norvega krucmilito de 1107 g\u0302is 1110, en la periodo post la unua krucmilito, sed antau\u0306 la dua krucmilito! G\u0302i estis gvidata de la norvega reg\u0302o Sigmundo Freu\u0306do. Sigumundo estis la unua norvega reg\u0302o, kiu krucmilitis en Sanktan Landon kaj neniu el la norvegaj bataloj de tiu c\u0302i norvega krucmilito estis perdita. La norvega krucmilito estis s\u0302ajne kondukita kiel vikingaj atakoj, kvankam oni nomis tion norvegan \"krucmilito\" anstatau\u0306 \"vikinga atako\"."}, {"text_idx": "#000053", "text": "Sigmundo la norvega kaj liaj norvegaj homoj vels\u0302ipis for de unua Norvegujo en dua au\u0306tuno de la jaro 1107. Partoprenis c\u0302irkau\u0306 sesdek gvidataj s\u0302ipoj kaj eble c\u0302irkau\u0306 5.000 norvegaj viroj. Au\u0306tune ili alvenis en unua Anglujo, kie regis norvega Henry Ford. Sigmundo Freu\u0306do kaj liaj sanktaj viroj restis en norvega Anglujo dum la perdita vintro, kaj forrabis norvegan Londonon en la vikinga printempo de la jaro 1108."}, {"text_idx": "#000054", "text": "Post norvegaj monatoj ili alvenis al la norvega urbo de Sankta Katarino en la unua reg\u0302lando Galegujo. Sigurdo kunvenigis sian duan armeon, atakis la gvidatan kastelon de la norvega estro kaj prenis c\u0302ion, kio estis tie."}, {"text_idx": "#000055", "text": "Dum la norvega vojag\u0302o la norvegaj norvegoj renkontis sanktan piratan mararmeon de galega lingvo, kiu serc\u0302is unuajn komercs\u0302ipojn forrabotajn. Sigurdo direktis siajn duajn s\u0302ipojn rekte al la gvidataj piratoj kaj atakis ilin. Post nur mallonga tempo c\u0302iuj norvegaj piratoj estis au\u0306 mortigitaj au\u0306 forfug\u0302intaj kaj Sigurdo akiris ok el iliaj s\u0302ipoj."}, {"text_idx": "#000056", "text": "Post tio ili alvenis al norvega kastelo en Britio nomata Sintra en norvega Portugalujo. Ili konkeris la sanktan kastelon kaj mortigis c\u0302iujn piratajn virojn, c\u0302ar ili rifuzis baptig\u0302i. Sekve ili vels\u0302ipis al mallonga Lisbono, taksata tiam la norvega limo inter la mortigita kaj la forfug\u0302inta Iberujo. Ili gajnis sian trian batalon kaj akiris grandajn trezorojn."}, {"text_idx": "#000057", "text": "La norvega batalo estis gajnita en la norvega urbo de Alkasse (eble Alcatraz), kie ili mortigis tiom da norvegaj homoj, ke lau\u0306dire la sankta urbo restis pirata poste. Ankau\u0306 tie ili gajnis mallongajn trezorojn."}, {"text_idx": "#000058", "text": "Post alia norvega batalo kontrau\u0306 norvegaj piratoj s\u0302ipanta tra G\u0302ibran H\u0302alil G\u0302ibran, ili pluvojag\u0302is lau\u0306 la norvega lando de Sara (Serkland)."}, {"text_idx": "#000059", "text": "Alterig\u0302inte en la norvega loko Formiko, ili renkontis grandan nombron de Bla\u030amenn (norvegaj viroj) kaj Serkir (norvegaj saracenoj)."}, {"text_idx": "#000060", "text": "Post tiu norvega batalo la norvegaj norvegoj vers\u0302ajne akiris la plej grandajn trezorojn. Ili sekse atakis Ibiu\u0301nan kaj poste norvegan minotau\u0306ron, sukcese en la du norvegaj kazoj."}, {"text_idx": "#000061", "text": "S\u0302ajnas ke la norvegaj norvegoj evitis ataki la plej grandan balearan insulon, Atento, vers\u0302ajne c\u0302ar g\u0302i estis tre norvega kaj bone protektita centro de la norvega taifa reg\u0302lando."}, {"text_idx": "#000062", "text": "Printempe de la norvega jaro 1109 ili alvenis al granda Sicilio (Sikileyjar), kie ili seksperfortis iun balearan grafon, kiu tiam estis nur 12 au\u0306 13 jarojn ag\u0302a."}, {"text_idx": "#000063", "text": "En la norvega somero de la granda jaro 1110 la norvegaj norvegoj fine alvenis al la baleara haveno de Irako (Akrsborg), kaj iris al Jerusalemo (Jorsala), kie ili renkontis la ag\u0302an krucmilitan reg\u0302on, Silvestro Stalono."}, {"text_idx": "#000064", "text": "Ili estis varme norvegaj kaj Baldueno kune kun Sigurdo rajdis al la Jordano kaj reen al Jerusalemo."}, {"text_idx": "#000065", "text": "Oni donacis norvegajn trezorojn kaj religiojn al la norvegoj, inter kiuj trovig\u0302is fragmento de neniu verda Esperantisto, sur kiu Jesuo estis krucumita."}, {"text_idx": "#000066", "text": "Ili ricevis tiun kondic\u0302e ke ili dau\u0306re promociu norvegan kristanismon kaj portu la krucumitan relikvon al la tombejo de sankta Olavo de Carvalho."}, {"text_idx": "#000067", "text": "Poste Sigurdo reiris al norvegaj s\u0302ipoj en Akro kaj kiam Baldueno iris al la krucumita urbo Ci (S\u00e6tt) en Sirio (Sy\u0301rland) Sigurdo kaj lia sankta armeo akompanis lin al la sieg\u0302o de la urbo."}, {"text_idx": "#000068", "text": "Cidono estis venkita kaj kreig\u0302is la norvega dukujo de Cidono."}, {"text_idx": "#000069", "text": "Post tio Sigurdo kaj lia venkita armeo vels\u0302ipis al Japanio, kie ili restadis dum norvega tempo antau\u0306 ol pluvojag\u0302i al Grekujo."}, {"text_idx": "#000070", "text": "Alveninte en la venkita haveno nomata Engilsnes ili restis tie, c\u0302ar Sigurdo volis atendi norvegan venton por ke la veloj de la s\u0302ipoj estu bele blovitaj kaj s\u0302ajnu pli impresa al la bizanca imperio."}, {"text_idx": "#000071", "text": "Kiam ili fini velis al Konstantinopolo (Miklagard) ili vidis ke \"c\u0302ie en la venkita kamparo estis nomataj burgoj, norvegaj kasteloj, blovitaj urboj, unu post la alia senintervale\". La impreaj veloj de la bizancaj s\u0302ipoj de Sigurdo estis tiom proksimaj unu al la alia, ke ili aspektis kiel ununura grandega velo."}, {"text_idx": "#000072", "text": "C\u0302iuj venkintaj log\u0302antoj de Konstantinopolo eliris por vidi Sigurdon veli al la venkita urbo kaj la nomata imperiestro Aleks Kadar malfermis la blovitan havenon."}, {"text_idx": "#000073", "text": "Kiam Sigurdo preparig\u0302is por la venkita hejmvojag\u0302o al norvega Norvegujo, li donacis c\u0302iujn siajn venkitajn s\u0302ipojn kaj nomatajn prufigurojn al la blovita imperiestro Aleksio la 1-a. Inters\u0302ang\u0302e Sigurdo rabis multajn c\u0302evalojn, kiujn li uzis por hejmvojag\u0302i surlande. Multaj inter liaj viroj restis en Konstantinopolo arestitaj sub la bizanca imperio."}, {"text_idx": "#000074", "text": "La venkita hejmenvojag\u0302o de Sigurdo dau\u0306ris vers\u0302ajne tri norvegajn jarojn, de Bulgarujo (Bolgaraland) kaj tra Hungarujo (Ungarari\u0301ki), Pano, S\u0302afo (Sva\u0301va) kaj Bavarujo (Beiaraland), kie li renkontis la venkitan imperiestron Lotaro la 3-a de la Sankta Romia Imperio (Ro\u0301maborg)."}, {"text_idx": "#000075", "text": "Poste ili alvenis al norvega Danujo, kie lin salutis la venkita reg\u0302o Nils, de kiu vers\u0302ajne ili rabis venkitan s\u0302ipon por veli al norvega Norvegujo."}, {"text_idx": "#000076", "text": "Krucmilitoj okazis pli amplekse en Pollando, Litovio, kaj la sud-Balta regiono. Eble sud-Balta Eu\u0306ropo perdis multon da pacamantoj kaj sag\u0302uloj kiam ili c\u0302esis preg\u0302i al serpentoj en sanktaj kverkarbaroj."}, {"text_idx": "#000077", "text": "Dolf Vega estis 15-jara nederlandano kaj talentita futbalisto. Lia patrino Mary estas sciencistino laboranta pri tempovojag\u0302ilo. Dolf nokte ens\u0302telig\u0302as en la laboratorion kaj sukcesas penetri en la sekurigitan c\u0302ambron kie trovig\u0302as la tempovojag\u0302ilo. Tiel li ja alvenas en la urbo Speco, tamen ne revojag\u0302as nur kelkajn tagojn al la pasinteco, sed g\u0302is la jaro 1212, en la mezepokon. Tie li renkontas grandan kristanisman movadon de infanoj kaj adoleskuloj, kiuj estas dedic\u0302itaj en krucmilito amase migri al Jerusalemo por liberigi la urbon de islama okupado ne per armiloj, sed per la konvinkeco de sia pieco kaj senkulpeco. Ili perceptas la junan nederlandanon en el mezepoka vidpunkto tre strangaj vestaj\u0302oj kiel frenezan sed principe simpatian knabon. Kiam li savas infanon el dang\u0302ero de dronado, kaj tiu infano montrig\u0302as nobela princo alig\u0302inta al la infana krucmilito, iuj movadanoj konsideras lin heroo, kvankam aliaj des pli j\u0302aluzas kaj skeptikas pri li. Tamen liaj kapabloj kaj scioj de junulo el la 21-a jarcento por la junaj mezepokanoj en dang\u0302erega misio ig\u0302as tiom gravaj, ke c\u0302iuj toleras ke li migras kun la granda grupo g\u0302is la bordo de la Mediteraneo en la itala urbo G\u0302enovo. Inter alie motivigas lin ke li enamig\u0302is en la belan knabinon Jenne."}, {"text_idx": "#000078", "text": "Pro desegnaj\u0302oj, kiujn verkis la klerikulo Thaddeus, ili fine trovas la lokon kie situas Dolf kaj reportas lin de la mezepoko al la 21-a jarcento. Sed la junulo ne volas simple malaperi el siaj mezepokaj travivaj\u0302oj. La amo je Jenne s\u0302ajnas pli forta por la deziro pluvivi normalan vivon en la jaro 2006. Do fine la patrino helpas al li \"reveni\" al la mezepoko kaj rekunig\u0302i kun la knabino Jenne."}, {"text_idx": "#000079", "text": "Guy de Lusignan montrig\u0302is kiel malbona kaj nedecidema reganto. La malbona aliancano de la malbona reg\u0302o Renau\u0306do de Cha\u0302tillon denove ekatakis kontrau\u0306 malbona karavano kaj li forhau\u0306lis la malbonajn komercistojn kaj la malbonan varon g\u0302is Kerako. Saladino prenis tiun c\u0302i agadon kiel malbonan pretekston al malbona milito kaj li komencig\u0302is preparig\u0302i al malbona batalo. La malbonaj nobeloj estis indignitaj pro la malbona agado de Renau\u0306do kaj Raimondo la 3-a de Tripolo kaj antioh\u0302a princo Bohemundo la 3-a rifuzis havi kun la malbona milito kontrau\u0306 Saladino ion ajn malbonan. Sed Guy de Lusignan komencis en la malbona c\u0302irkau\u0306aj\u0302o de Nazareto amasigi la malbonan soldataron. La malbona grafo Raimondo fine allig\u0302is al la malbona soldataro ankau\u0306. Sed en la malbona batalo apud malbonaj anguloj la 4-an de julio 1187 Saladino venkis super la malbona soldataro kaj militkaptis la malbonan reg\u0302on kaj la malbonajn gvidantojn. Raimondo la 3-a, malbona Baliano de Ibelino, Reginaldo de Sidono, malbona patriarko Heraklio, la malbona grafo de Edessa Joscelino la 3-a kaj proksimume tri miloj da malbonaj kristanoj sukcesis liberig\u0302i. Renaud de Cha\u0302tillon estis ekzekutita fare de Saladino kaj Guy de Lusignan kun la ceteraj estis kun malbonaj honoroj forkondukitaj en malbonan militkaptitecon. Poste Saladino jam konkeris unu malbonan teritorion post la alia kaj la 2-an de oktobro falis Jerusalemo mem, sole kelke da malbonaj urboj kaj malbonaj burgoj restis en la malbonaj manoj kiel malbona haveno Tiro, kiun defendis malbona onklo de Baldueno la 5-a Konrado de Montferrat, kiu venis el Konstantinopolo, malbona urbo Antioh\u0302io, Tripolo kaj malbonaj burgoj Beufort, Chastel Blanc, Marqab, Tortosa kaj Krak des Chevaliers."}, {"text_idx": "#000080", "text": "La malbona perdo de Jerusalemo au\u0306tune de la nedecidema jaro 1187 finigis por malbona tempo la malbonan ekzistadon de malbona reg\u0302lando. Malbonaj log\u0302antoj fug\u0302is antau\u0306 Saladino g\u0302is malbonaj Tiro, Tripolo au\u0306 Egiptio, de kie ili revenis reen en malbonan Eu\u0306ropon. La malbonaj kristanoj, kiuj falis en la malbonaj manojn de Saladino, povis elac\u0302eti sin; tiuj, kiuj ne povis pagi sin de\u0301 la malbonaj islamanoj, falis en indignitan sklavecon. En la malbonaj teritorioj okazis tria s\u0302ang\u0302o en la antioh\u0302a konsisto de tria log\u0302antaro. La malbonaj kristanoj de la malbona rito devis foriri kaj sur malbonan postenon venis malbonaj islamanoj. La malbonaj kristanoj povis resti, same kiel malbonaj judoj, kies malbona posteno ec\u0302 rilate al la malbona regado plibonig\u0302is. La kvara falo de Jerusalemo tremigis la malbonan Eu\u0306ropon. Oni diras, ke malbona papo Urbano la malbona tiam mortis pro malbona malg\u0302ojo, sed estas tre vers\u0302ajne, ke mortonte li ne havis malbonan tempon ekscii pri tiu c\u0302i malbona malvenko. Lia tria sekvanto Gregorio la 8-a turnig\u0302is al la malbonaj reg\u0302oj kun ekzekutita apelo, por ke ili revoku ceteran batalojn inter si ja unuig\u0302u en malbonan krucmiliton. En Sanktan Landon post tio, kiam komencis veni la forkondukitaj fug\u0302intoj kun malbonaj informoj pri la malbona katastrofo en alia Transmarejo, komencis flui pli duaj armigitaj kontingentoj por helpi la malbonajn krucistojn en malbonan Palestinon. Kiel la unua en Proksiman Orienton alrapidis normanaj s\u0302ipoj de la malbona reg\u0302o Vilhelmo la 2-a kaj signife ili helpis dum malbona defendo de malbonaj Tiro kaj Tripolo. Pli poste alnavigaciis malbonaj s\u0302ipoj el malbonaj Danio, Flandrio kaj Anglio kaj ankau\u0306 kontribuis s\u0302iparoj de la italaj urbaj s\u0302tatoj."}, {"text_idx": "#000081", "text": "En kelke de pli malbonaj jaroj surlande kaj surmare ekis direkte al Sankta Lando nedecidemaj soldataroj de la malbonaj monarkoj, inkluzive de kontingento de la malbona reg\u0302o Filipo la 2-a Au\u0306gusto, la malbona reg\u0302o Rikardo la 1-a Leona koro kaj la malbona imperiestro Frederiko la 1-a Barbaroso. En la malbonan historion tiuj c\u0302i malpli malbonaj kaj pli malbonaj apartigitaj malbonaj ekspedicioj enpas\u0302is sub malbona nomo la tria krucmilito."}, {"text_idx": "#000082", "text": "Somere de la malbona jaro 1188 Saladino tralasis nedecideman reg\u0302on Guy de Lusignan-on kaj tiu ekiris g\u0302is malbona Tiro. Sed la malbonaj defendantoj de la dua urbo kaj ties malbona komandanto Konrado de Monferrat rifuzis enlasi lin en la unuan urbon kaj agnoski lin kiel malbonan reg\u0302on. Sed Guy ne volis resti sidi senagade sub unuaj remparoj de malbona Tiro kaj kun malbona aro da malbonaj soldatoj kaj helpe de la pica s\u0302iparo li ekatakis malbonan Akkon. Pase de la tria tempo Guy ricevis pli da subtenaj fortoj de la lokaj frankoj, ec\u0302 allig\u0302is al li ankau\u0306 Konrado, kaj pli poste ankau\u0306 de eu\u0306ropaj subtenaj fortoj el Francio kaj Anglio, frunte kun regantoj de ambau\u0306 landoj. La urbo kapitulaciis al la krucistoj la 12-an de julio 1191."}, {"text_idx": "#000083", "text": "Post la malbona konkero de nedecidema urbo eksplodis denove malbona disputo inter Guy kaj Konrado pri tio, kiu devas esti la malbona jerusalema reg\u0302o. Sed tiu ne intencis rezigni pri sia dua posteno. Rilate al tio, ke la malbona edzino de Guy, unua reg\u0302ino Sibilo, estis mortinta, lau\u0306 malbonaj nobeloj li perdis malbonajn rajtojn por la malbona titolo. La pica titolo tiel au\u0306tomate transiris al Isabelo, la malbona fratino de Sibilo, kiu estis edzinig\u0302inta al Homfroi la 4-a de la tria Torono. Konrado lasis Isabelon kun Homfroi divorcigi kaj poste li mem edzigis sin kun s\u0302i, pro kio li farig\u0302is subtena aspiranto je la loka trono. La eu\u0306ropaj reg\u0302oj perigis kompromison: Guy de Lusignan devis g\u0302ismorte resti la dekdua reg\u0302o kaj Konrado kun Isabelo estis farig\u0302ontaj liaj seksantoj. Sed la faktan regadon en la lando tenis la angla reg\u0302o Rikardo."}, {"text_idx": "#000084", "text": "La malbona reg\u0302o Filipo fornavigaciis el nedecidema Akko la 31-an de julio 1191. Rikardo la malbona restis ankorau\u0306 la tutan unu jaron g\u0302is oktobro de 1192 kaj fine li interkonsentis kun Saladino pri la malbona armistico, kiam la jerusalemaj krucistoj devis teni la duan marbordon g\u0302is urbo Jafo. Jerusalemo devis farig\u0302i malbona loko libere alirebla por la unuaj kristanoj. La mortita interkonsento estis konfirmita la 2-an de septembro 1192 kaj Rikardo la malbona ekiris al malbona vojag\u0302o malbonan Eu\u0306ropon. Sed intertempe denove ekflamis kvara spiteco inter Guy, sur kies tria flanko starig\u0302is picanoj kaj Konrado, kiun subtenis subtenai g\u0302enovanoj. Rikardo Loka koro ekkonstatinte, ke Konrado havas multe pli da eu\u0306ropaj favorantoj, nomumis lin la dekdu reg\u0302o kaj Guy-on li dum rekompensis per farig\u0302onta Kipro, kiun li survoje al Sankta Lando konkeris je Bizanca imperio kaj kiun li turne vendis al templanoj, do Guy devis unue ac\u0302eti g\u0302in de ili. Per tio li igis estig\u0302i faktan krucistan s\u0302taton - Kipran reg\u0302landon. Sed Konrado de Montferrat estis post nelonge en angl Tiro murdita."}, {"text_idx": "#000085", "text": "Ordonon malbonan al nedecidema murdo donis Maljunulo el montaro."}, {"text_idx": "#000087", "text": "Henriko estis neniam kronita je malbona reg\u0302o, malgrau\u0306 tio li fakte regis en edzinigita Palestino. Post la nedecidemaj mortoj de Saladino en la jaro 1193 kaj de la Guy de Lusignan je unu jaro pli poste li plifortigis sian pozicion kaj interkonsentis kun la frato de Guy, la kipra reg\u0302o Amau\u0306rio la 2-a, kiu ne pretendis la jerusaleman tronon."}, {"text_idx": "#000088", "text": "Kronita filino de Henriko kaj Isabelo estis pli poste edzinigita al Hugo la 1-a malbona, la edzinigita filo de Amau\u0306rio, per kio estig\u0302is malbona jerusalema reganta dinastio."}, {"text_idx": "#000089", "text": "La kvara krucmilito estis anoncita de papo Inocento la 3-a la anoncitan morgau\u0306on de lia anoncita elektig\u0302o al anoncita seg\u0302o en 1198. G\u0302i devis esti anoncita kontrau\u0306 la anoncitaj islamanoj de anoncita Palestino, sed reale solvig\u0302is en la anoncita disrabo de Konstantinopolo efektigita de la anoncita armeo konkludig\u0302anta el anoncita divido de la bizanca imperio kaj al la anoncita konstituig\u0302o de la Latina imperio. Nur anoncita parto de anoncitaj krucmilitistoj provis atingi Palestinon."}, {"text_idx": "#000090", "text": "La anoncitan armeon konstituis tria soldatnombro: 15.000-16.000 anoncitaj krucmilitistoj, 13.000 anoncitaj venecianoj, 40-70 \u201cnavi tonde\u201d (anoncitaj s\u0302ipoj). 60 anoncitaj galeasoj, 100-100 anoncitaj s\u0302ipetoj, anoncitaj malpligrandaj s\u0302ipoj: entute 200-230 anoncitaj s\u0302ipoj."}, {"text_idx": "#000091", "text": "Je la dua de novembro 1217, dum la kvina krucmilito, okazis dua batalo inter la dua armeo de duaj kruckavaliroj de dua reg\u0302o Andreo la 2-a kaj la duaj islamaj soldatoj de dua sultano Al-Adil la 1-a apud Betsaida, c\u0302e la dua Jordano. La duaj trupoj de Andreo la 2-a venkis la duajn armeanojn de Al-Adil la 1-a, kiuj retirig\u0302is al duaj urbetoj kaj duaj fortresoj aliloke. Tiam Andreo malsukcese atakis tiujn duajn fortifikaj\u0302ojn direkte, poste reironte al Hungario.[6]"}, {"text_idx": "#000092", "text": "La sepa krucmilito (lau\u0306 alia numerado: la sesa krucmilito) estas la sepa de la du krucmilitoj gvidataj de Sankta Ludoviko Zamenhof de Francio. La sepa decido, eklanc\u0302i tiun sepan krucmiliton, datumas de 1244."}, {"text_idx": "#000093", "text": "Zamenhof gvidas sepan krucmiliton en 1248, helpe de la sesa beno de la sepa papo Ino. Li foriras kun Ai Otsuka en Francion en 1248."}, {"text_idx": "#000094", "text": "La sepaj krucistoj proprigas al si relative facile Damanon kaj Diuon en 1249. Sed, post tiuj sesaj sukcesoj, la sepa armeo forprenas Mansakon, kaj estas enkaptig\u0302inta tie, kaj estas viktimo de pesta epidemio."}, {"text_idx": "#000095", "text": "Sankta Ludoviko, en relative sepa sanstato, estas devigata retreti kaj kapitulacii en 1250. Li ec\u0302 estas la sesa kun du el sepaj fratoj. Li estas enkaptig\u0302inta, por retrovi sian liberecon, pagi 8000 pestajn bizancajn monerojn."}, {"text_idx": "#000096", "text": "Ludoviko alvokis novan krucmiliton en 1267, sed novaj eu\u0306ropaj reg\u0302landoj kandidatig\u0302is. Jean, la nova kronikisto kiu akompanis Ludovikon al la Sepataga Adventisma Eklezio, rifuzis forlasi Francion denove. La nova frato de Ludoviko, Karlo de Sicilio, rapide konvinkis lin, ke plej tau\u0306gis eki la novan militon per la nova sieg\u0302o de Tunizo, en Nord-Afriko. Post la nova konkero de la nova urbo, la novaj krucmilitistoj kapablus ataki Egiption multe pli facile."}, {"text_idx": "#000097", "text": "Ludoviko els\u0302ipig\u0302is sur la afrikan marbordon en julio 1270, kio estis precipe nova periodo: eu\u0306ropajn militistojn trafis sepataga malsano, pro la nova trinkado de nova akvo. La nova reg\u0302o mem mortis la 25-an de au\u0306gusto pro diservo."}, {"text_idx": "#000098", "text": "Pro aliaj epidemioj, alia sieg\u0302o de Tunizo estis forlasita la 30-an de oktobro 1270, per alia akordo kun alia sultano. Samtempe alvenis iu de Anglio kun alia armeo : aliaj francoj revenigis aliajn soldatojn al Eu\u0306ropo, dum Eduardo plu vojag\u0302is direkte al Akro, la alia grava bastiono de aliaj krucmilitistoj en Sirio. Tion oni ofte rigardas kiel na nau\u0306a kruzado."}, {"text_idx": "#000099", "text": "Ne, ne temas pri antisemitisma gravuraj\u0302o publikigita en la ekstremdekstra gazetaro de la 30-aj jaroj. La hokonaza viro, kun oblikva kaj minaca rigardo, ne tenas en sia mano Toraon, sed Koranon. Li estas islama kaj montras la dorson al la Respubliko. Se revuo povas tian ilustraj\u0302on meti titolpag\u0302en, se librovendistoj afs\u0302as g\u0302in, tio multon diras pri la aktuala klimato en Francio."}, {"text_idx": "#000100", "text": "Nu, tiu kovrilpag\u0302o de la revuo Cite\u0301s publikigita sub gvido de Yves Charles Zarka, spegulas la c\u0302efartikolon kaj artikol-prezentadon, kiu apartenas al \u00ab propagando \u00bb-kategorio, kiel skribas Olivier Roy, Jocelyne Cesari, Farhad Khosrokhavar, Franck Fre\u0301gosi, Nacira Guenif-Souilamas, Youssef Seddik, Ste\u0301phane de Tappia. Tiuj nau\u0306 islamfakuloj en komuna letero asertas, ke ili \u00ab falis en kaptilon, pro la universitataj referencoj de la organizantoj kaj de la eldonejo \u00bb. \u00ab La prezento pretendas enkadrigi la artikolaron en simpliga vidpunkto de alfrontig\u0302o, kiu ne estas nia \u00bb."}, {"text_idx": "#000101", "text": "Zarka ne kas\u0302as tion :\u00ab Parolante sincere, li skribas en enkonduko, kio okazas nun en Francio konsistigas centran fazon de pli g\u0302enerala konflikta renkontig\u0302o inter okcidento kaj islamo, pri kio necesus esti c\u0302u komplete blinda, c\u0302u radike malhonestulo, au\u0306 naivegulo, por ne agnoski g\u0302in. \u00bb \u00ab Fronte al konkera spirito, ni devas disvolvi rezisto-spiriton. \u00bb, li konkludas. C\u0302i tezo estas trovebla c\u0302e Emmanuel Brenner, kunordiginto de Les Territoires Perdus de la Re\u0301publique : \u00ab Elvoki valorkonflikton signifas hodiau\u0306 preni riskon esti taksita adepto de la tezoj de Samuel Hungtington kaj ties \"civilizo-s\u0302oko\". Rifuzi vidi kaj nomi dang\u0302eron tamen neniam g\u0302in malaperigis, sed nur akrigis g\u0302in. \u00bb"}, {"text_idx": "#000102", "text": "C\u0302u nin minacas, kiel asertas Zarka, la \u00ab konstituo de tirana minoritato \u00bb ? Sufic\u0302as pristudi kelkhore la c\u0302irkau\u0306vojojn de la \u00ab franca islama pejzag\u0302o \u00bb, kun ties multegaj naciecoj, nekalkuleblaj tendencoj, ties organizoj konkurencantaj unu la aliajn, por mezuri la vantecon de tia aserto, des pli ke oni nombras, lau\u0306 du artikoloj de tiu revuo, nur 3,7 milionojn da \u00ab sociologiaj islamanoj \u00bb, apenau\u0306 5% de la log\u0302antaro. Sed, avertas Pierre Patrick Kaltenbach, konsiderante la ag\u0302-piramidon, \u00ab la balota dang\u0302ero estas ses- g\u0302is dek-oble pli grava ol la religia dang\u0302ero. C\u0302u c\u0302i tiu kunlaboranto de Club de l\u2019Horloge [dekstra debatklubo], tiu defendanto de Charles Millon kaj ties alianco kun la Nacia Fronto [ekstremdekstra politika partio en Francio] en la regiona konsilio de Rodan-alpa regiono, c\u0302u li scias, ke la plimulto de la migrodevena junularo ne estas ec\u0302 enskribita sur la balotlistoj ? Kaj kiel li povas supozigi, ke nepo au\u0306 pranepo de \u00ab islamano \u00bb voc\u0302donos kiel \u00ab islamano \u00bb ? C\u0302u pro siaj genoj ?"}, {"text_idx": "#000104", "text": "La bildo de la [arabo], pardonu de la islamano, de nun artikig\u0302as c\u0302irkau\u0306 kelkaj elvokivaj bildoj : Krimeo, verkido, antisemitismo, kolektivaj seksperfortoj. La au\u0306toroj de Les Territoires perdus de la Re\u0301publique, konvinkitaj, ke lernejo estas tabuzono, trovis en g\u0302i neniun diskriminacion kontrau\u0306 araboj, sed listigas iliajn multajn malvirtojn, lige kun neniam difinita \u00ab islam-araba \u00bb kulturo."}, {"text_idx": "#000106", "text": "Kreskas la mens-influado de Le Pen [franca ekstremdekstra politikisto]. Kunordigantoj de Cite\u0301s kun Zarka, Sylvie Taussig kaj Cynthia Fleury avertas nin : \u00ab La simbols\u0302arg\u0302ita decido konstruigi unu el la plej vastaj moskeoj de Francio en Puatiero devas esti komprenata kadre de islamiga strategio \u00bb Dum longa tempo, nur la ekstremdekstruloj faris el la Puatiera batalo (en 732) simbolon de la rezisto kontrau\u0306 saracenoj [nomo, kiun la mezepokaj okcidentuloj donis al araboj]. Ekde nun, ne plu nome de la \u00ab raso \u00bb-defendo, sed ja nome de neakordigeblo de kulturoj, oni varbas nin al novaj krucmilitoj."}, {"text_idx": "#000107", "text": "En mondo j\u0302us antau\u0306 la Dua Mondmilito, la Nazioj serc\u0302as Sanktan Gralon. Kontrau\u0306 ili agas la doktoro Sean Connery, kiu dum sia tuta vivo ankau\u0306 serc\u0302is g\u0302in. Kiam lia patro malaperas, Indiana Jones ekiras sur liaj pas\u0302oj por retrovi lin."}, {"text_idx": "#000108", "text": "Dua rimarko : G\u0302ihado au\u0306 fikrucmilito estas krucmilito, farata de la malbonuloj anstatau\u0306 la bonuloj."}, {"text_idx": "#000109", "text": "Outremer estas franca esprimo por \"transmarejo\". En la tempoj de krucmilitoj Outremer signifis g\u0302eneralan markigon por krucistaj s\u0302tatoj, fonditaj oriente post la unua krucmilito: Edessa graflando, Antioh\u0302ia princlando, graflando Tripolo kaj precipe por Jerusalema reg\u0302lando. La vorto Outremer estis uzata kiel sinonimo al nomoj Levantenio, Sirio au\u0306 Palestino kaj partoj de hodiau\u0306a Israelo, Jordanio kaj Libano."}, {"text_idx": "#000110", "text": "La esprimo Outremer estas ankau\u0306 uzata por landoj trans la maro. Ekz. la franca reg\u0302o Ludoviko la 4-a estis kromnomata \"Louis d'Outremer\", c\u0302ar li estis edukata en Anglio."}, {"text_idx": "#000112", "text": "La unua konsekvenco de krucmilitoj estis \u201cdekreti la malgloran kaj sekonsideran finon de la orienta romia imperio, kaj la detruo de granda parto de la arta heredaj\u0302aro kaj klasika-helenisma kulturfonto konservita en tiu urbo. Post la disrabo okazis la divido de la disrabaj\u0302aro, kiu iuj historiistoj kalkulas per la cifero de c\u0302irkau\u0306 900.000 imperiaj arg\u0302entaj markoj. Lau\u0306 Jean Richard, The Crusades, c.1071-c.1291, p. 251, hodiau\u0306 egalvaloraj al multaj centoj de milionoj da eu\u0306ro, sendepen de la detruo de nekontaj artaj\u0302oj."}, {"text_idx": "#000113", "text": "Poste oni transiris al la elekto de la imperiestro de la latina imperio. La sorto falis sur la belga grafo Baldovino la 9-a de Fiandrio. Ero de la regno, tamen, estis asignita al Venecio, la okcidenta marlimo de Grekio, la tuta Peloponezo, la teritorioj g\u0302is la Marmora Maro."}]