[{"text_idx": "#000001", "text": "La grupo Kapriol\u2019! aperis en 2009, kaj de tiu tempo g\u0302i prezentis sin multfoje en Esperanto-arang\u0302oj (interalie, en KEF, FESTO kaj ARKONES). La kvaropo prezentas tradiciajn kaj tradici-similajn nederlandajn dancojn kaj kantojn (ankau\u0306 originalajn, t. e. memverkitajn)."}, {"text_idx": "#000002", "text": "Por bone imagi la g\u0302eneralan sonon de la muziko rememoru la kantojn de Kajto \u2013 vi ricevos sufic\u0302e g\u0302ustan impreson (tio ne mirindas, ja du membroj de Kapriol\u2019! \u2013 Marita Kruijswijk kaj Marian Nesse \u2013 antau\u0306e ludis en Kajto). Lau\u0306 la asertoj de la grupanoj mem, \u201cili ludas kaj malnovan muzikon per novaj muzikiloj kaj memfaritan muzikon per malnovaj muzikiloj\u201d \u2013 kaj tio estas absolute vera, almenau\u0306 koncerne c\u0302i tiun diskon, c\u0302ar kelkaj g\u0302iaj fragmentoj prezentas, fakte, bizaran miksaj\u0302on inter modernaj kaj tradiciaj melodioj kaj ritmoj; ankau\u0306 kombino de akordiono kaj diversaj s\u0302almoj/flutoj kun moderna (sed modera!) drumo sonas iom neordinare.\nEntute la albumo enhavas 13 pecojn. Du el ili estas al mi bone konataj \u2013 tio estas la kantoj Soleco kaj Tosto el la albumo Flugdrako de Kajto, tamen en iom plibeligita muzikarang\u0302o. La reston mi au\u0306skultis kun sufic\u0302a intereso. La unua (senteksta kaj originala) komponaj\u0302o, priskribita kiel la tradicia danco bureo, sonas peze kaj iom preme malgrau\u0306 la preskau\u0306 mars\u0302a ritmo. La dua muzikpeco prezentas la tradician dancon skotis\u0302o kun moderna \u2013 ec\u0302 Esperanto-rilata \u2013 teksto; g\u0302i sonas gaje kaj ec\u0302 petole. La tria peco prezentas iom sombran tradician dancon andro; g\u0302ia teksto temas pri tio, ke \u201csen aventur\u2019 la vivo estas vana nur\u201d. La kvara peco denove estas senteksta kaj originala \u2013 kvieta valso, iom post iom transformig\u0302anta al minora polko. La kvina peco (originala) iom elfalas el la c\u0302efa stilo de la disko \u2013 g\u0302i sonas preskau\u0306 kiel moderna populara lirika kanto (se ne konsideri la tradician muzikan veston). La sesa peco (tradicia skotis\u0302o) komence sonas tre originale (preskau\u0306 psikedele, se uzi modernan slangaj\u0302on) pro la uzo de iu malofta tipo de flutoj; poste la flutojn anstatau\u0306as basgitaro kun multaj sinkopoj, sed finfine c\u0302io revenas al \u201cnormala\u201d popola muziko akompanata de sensenca silabado. Post la jam menciita Soleco sonas senteksta originalaj\u0302o, prezentanta neatenditan miksaj\u0302on de harmonioj kaj melodioj modernaj kaj popolaj. Nau\u0306e sonas popolstila originalaj\u0302o sufic\u0302e plac\u0302a por la orelo. Sekvas du muzikpecoj, originala kaj tradicia (ambau\u0306 sentekstaj); kronas la albumon la jam menciita Tosto kaj c\u0302arma 3-partia kanon-kantado."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Evidentas do, ke la albumo rezultis ege pli danca, ol kanta \u2013 ses pecoj el 13 estas tute sentekstaj, en c\u0302iuj ceteraj la tekstoj estas relative mallongaj kaj abunde diluitaj de la muzikaj intervenoj. La malmultaj tekstoj malgrau\u0306 sia simpleco foj-de-foje iom lamas sence kaj gramatike, la vorto \u201cs\u0302tormo\u201d ial misprononcatas kiel \u201cs\u0302turmo\u201d. La elparolo de la kantistoj, kompense, estas tre bela kaj klara. La tekstolibreto enhavas malgrandajn (eble, ec\u0302 tro!) priskribojn de la ludataj dancoj kaj g\u0302eneralan prezenton de la grupo. La muzikaj plenumo, arang\u0302oj kaj registrado estas lau\u0306dindaj: c\u0302io, inkluzive kantadon, sonas ege ekvilibre kaj bonkvalite."}]