[{"text_idx": "#000002", "text": "\"Lau\u0306 mia opinio, sufic\u0302us mortigi nur 5000 usonanojn por Usono haltigu la militon\""}, {"text_idx": "#000034", "text": "Usonano turismas en Israelo kaj alvenas al la lago de Genzeareto. Li volas lui remboaton kaj vidas efektive juda boatluiston. Li demandas la prezon, kaj la judo respondas, ke la horo kostas 30 dolarojn.\u2014 G\u0302i ejst\u0259s t\u0259rurej kost\u0259, protestas la usonano.\u2014 Ne plendu, respondas la judo, tio estas speciala lago, c\u0302ar sur g\u0302i piediris Jesuo antau\u0306 2000 jaroj.\u2014 Kapjesas la turisto: Tjo ne ejst\u0259s m\u0259ra\u0308klo k\u0259nsid\u0259ra\u0308ntej viajn prejzojn!"}, {"text_idx": "#000051", "text": "(iv) Usono elspezas proksimume same por publika edukado kiel Eu\u0306ropo, kaj kun similaj rezultoj (negativajn);"}, {"text_idx": "#000062", "text": "La leganto bonvolu rimarki, ke D. B. COOPER (ankau\u0306 konata kiel Dan COOPER) estis la pseu\u0306donimo de aerpirato, kiu la 24-an de novembro 1971 ricevis elac\u0302etmonon de 200 000 dolaroj[9] kaj sekve saltis paras\u0302ute el la malantau\u0306a holdo de Boeing 727, dum la aeroplano estis fluganta super la nordpacifika marbordo de Usono, vers\u0302ajne super Woodland en Vas\u0302ingtonio[10]. Spite al la arestado kaj pridemandado de centoj da suspektuloj dum multaj jaroj, troveblis neniu konvinka pruvo pri la identeco au\u0306 situo de Cooper. La agentejo FBI emas kredi, ke li simple mortis pro la salto[11]. Ekzistas tamen pluraj aliaj teorioj pri tio, kio okazis al Cooper post lia fama salto."}, {"text_idx": "#000064", "text": "En oktobro 2007 anoncis FBI, ke g\u0302i sukcese akiris fragmentan DNA-identecon de Cooper danke al analizo de la kravato, kiun li lasis en la aviadilo[14]. La 31-an de decembro 2007, FBI decidis revigligi la kazon, per la interreta publikigo de antau\u0306e neeldonitaj analizoj, skizoj kaj faktoj pri Cooper, tiel esperante refres\u0302igi la memoron de iu vidinto. Okaze de gazetkonferenco reasertis FBI, ke Cooper plej vers\u0302ajne mortis pro la salto, sed ke la agentejo malgrau\u0306e deziris determini lian identecon[14][15]. En marto 2008 cetere anoncis FBI, ke alia ebla indico estis prienketata, post la elterigo de s\u0302irita, tordita paras\u0302uto proksime al la urbeto Amboy[16]. La agentejo tamen konkludis la 1-an de aprilo 2008, ke tiu ne estis la paras\u0302uto de Cooper, kiu estis farita el nilono, dum la malkovrita teksaj\u0302o estis silko kaj datig\u0302is de la 1940-aj jaroj[17]."}, {"text_idx": "#000065", "text": "Merkrede la 24-an de novembro 1971, do unu tagon antau\u0306 la festo Danktago en Usono, homo vojag\u0302anta sub la nomo \"Dan Cooper\" enveturilig\u0302is en Boeing 727-100 de la flugkompanio Northwest Orient (poste: Northwest Airlines), registrita de la Federala Aviada Administracio kiel \"N467US\". La Flugo 305 devis ekiri el la Internacia Flughaveno Portlando (PDX) en Portlando (Oregono), kaj surterig\u0302i en Seatlon (Vas\u0302ingtonio)[18]. Cooper estis priskribita de vidintoj kiel viro en la proksimuma ag\u0302o de kvardek kvin jaroj, granda je inter 1,78 kaj 1,83 metroj. Li surhavis nigran pluvmantelon, leds\u0302uojn, malhelan veston, diligente gladitan blankan kolumc\u0302emizon, nigran kravaton, nigrajn sunokulvitrojn kaj perlamotan kravatpinglon[19]. Cooper sidig\u0302is en la malantau\u0306an parton de la aviadilo, sur la seg\u0302on 18C. Post kiam la Boeing 727 deterig\u0302is el Portlando, li pasigis koverton al juna aerstevardino nomita Florence Schaffner[20], kiu estis sidanta c\u0302e la malantau\u0306a aviadilpordo, tuj malantau\u0306e kaj maldekstre de la seg\u0302o de Cooper. S\u0302i unue kredis, ke li volis doni al s\u0302i sian telefonnnumeron, kaj s\u0302i tial s\u0302ovis la paperon en sian pos\u0302on sen malfermi g\u0302in[21]. Cooper klinig\u0302is pli proksimen, kaj diris : \"Frau\u0306lino, vi preferinde legu tiun noton. Mi havas bombon.\"[22]. En la koverto estis noto, sur kiu legeblis : \"Mi havas bombon en mia valizo. Mi uzos g\u0302in se necese. Mi volas, ke vi sidig\u0302u apud mi. Vi estas kaperataj.\"[23]."}, {"text_idx": "#000066", "text": "La noto plie postulis elac\u0302etmonon de 200 000$ el nemarkitaj 20-dolaraj biletoj kaj du paras\u0302ut-aparatojn (du c\u0302efaj dorsparas\u0302utoj kaj du porkrizaj brustparas\u0302utoj)[24]. En la noto estis instrukcioj, ke la petitaj aj\u0302oj estu provizotaj c\u0302e la aviadilon, kiam g\u0302i surterig\u0302os en la flughavenon Seattle-Tacoma (SEA). Se la petoj ne estis plenumitaj, li eksplodigus la aviadilon[25]. Kiam la aerstevardino informis la pilotaron pri Cooper kaj la noto, la piloto William Scott kontaktis la regturon de la flughaveno, kiu mem kontaktis la policon kaj la FBI-oficejon de la urbo. FBI tuj informis pri la piratado la prezidanton de flugkompanio Northwest Orient, Donald Nyrop, kiu konsilis al Scott kunlabori kun la pirato[24]. La piloto petis, ke Schaffner revenu kaj sidig\u0302u c\u0302e Cooper por kontroli, ke la bombo ja ekzistis. Cooper akceptis nedau\u0306re malfermi sian valizon, sufic\u0302e longe por montri rug\u0302ajn cilindrojn, grandan baterion kaj dratojn, tiel konvinkante s\u0302in pri la au\u0306tenteco de la bombo[26]. Cooper postulis, ke s\u0302i diru al la piloto, ke li ne surterig\u0302u antau\u0306 ol la petitaj mono kaj paras\u0302utoj pretos en Seattle-Tacoma. Schaffner revenis al la pilotkupeo por transdoni la instrukciojn de Cooper[24]."}, {"text_idx": "#000067", "text": "Konforme al la kondic\u0302oj de Cooper, la aviadilo komencis rondiron super Pug\u0302eta Fjordo, dum polico provis kolekti la 200 000 dolarojn kaj kvar paras\u0302utojn postulitajn de la pirato. La FBI-agentoj obeis al la peto de Cooper pri nemarkitaj monbiletoj, sed decidis doni monbiletojn presitajn en 1969 de la Federacia Rezervbanko de San Francisco, pro tio ke iliaj serio-numeroj c\u0302iuj komencig\u0302is per la litero \"L\"[27]. La policistoj cetere fotografis c\u0302iun el la dek mil monbiletoj, cele al la konservado per mikrofilmo de c\u0302iuj serio-numeroj[25]. Oni unue intencis akiri militistajn paras\u0302utojn el la aerbazo McChord, sed Cooper sekve diris, ke li preferis civilajn paras\u0302utojn pro tio, ke ili havis mane manovreblajn s\u0302nurojn. La polico de Seattle finfine trovis tiajn paras\u0302utojn en loka paras\u0302utakademio[27]. Dume, Cooper sidadis en la aviadilo, trinkante koktelon el burbonviskio kaj sodakvo. Tina Mucklow estis la aerstevardino, kiu plej longe restis c\u0302e la pirato : s\u0302i rimarkigis, ke Cooper \"s\u0302ajnis sufic\u0302e afabla\" kaj estis tiel taktoplena, ke li petis mang\u0302ojn por la aviadilanaro kiam ili surterig\u0302is en Seattle[27]. La FBI-enketistoj tute kontrau\u0306e asertis, ke la pirato kondutis \"obscene\" kaj uzadis \"krudajn vortojn\"[27]. Je 17:24, la flughavena regturo radiomesag\u0302is al la piloto William Scott, ke la kondic\u0302oj de Cooper estis nun plenumitaj. La pirato tiam permesis al la piloto surterig\u0302i en la originan celon de la flugado, tio estas la Internacia Flughaveno Seattle-Tacoma proksime al Seattle (Vas\u0302ingtonio), kie la aviadilo alvenis je 17:39[28]. Cooper tiam ordonis al Scott, ke li konduku la aviadilon g\u0302is izolita parto de la flughaveno kaj cetere mallumigu la kajuton, pro timo de policaj majstropafistoj. Li sekve petis al la regturo, ke oni sendu al la aviadilo ununuran, neakompanitan personon por transdoni la monon kaj paras\u0302utojn[28]. La elektita persono, kiu estis dungito de Northwest Orient Airlines, alproksimig\u0302is al la aviadilo kaj donis c\u0302ion al la aerstevardino Mucklow per la flanks\u0302tuparo. Kelkajn minutojn poste, Cooper liberigis c\u0302iujn 36 pasag\u0302erojn, sed ankau\u0306 la aerstevardinon Schaffner, per la sama s\u0302tuparo. La nuraj ostag\u0302oj, kiuj devis resti en la aviadilo, estis la piloto Scott, la aerstevardino Mucklow, la Unua Oficiro Bob Rataczak kaj la fluging\u0302eniero H. E. Anderson[28]."}, {"text_idx": "#000068", "text": "FBI-agentoj estis senkonsilaj koncerne la planon de Cooper kaj lian peton pri kvar paras\u0302utoj. Ili supozis, ke Cooper eble havis komplicon en la aviadilo, au\u0306 ke la paras\u0302utoj estis destinitaj al la restantaj ostag\u0302oj[27]. G\u0302is tiam, neniu persono provis salti per paras\u0302uto el piratita komercaviadilo. Dum la aviadilo estis replenig\u0302anta je keroseno, oficisto de la Federala Aviada Administracio alproksimig\u0302is kaj petis nedau\u0306re enaviadilig\u0302i, por klarigi al Cooper la punajn konsekvencojn de aerpirateco. Cooper tuj rej\u0302etis lian peton[29]. Pro teknika problemo spertita de la kerosenkamiono, la plenigo de la aviadilrezervujo estis iom prokrastita. Cooper ig\u0302is suspektema, kiam la plenigo estis ne finita post 15 minutoj. Li denove minacis eksplodigi la aviadilon, tiel ke la laboristoj provis plirapidig\u0302i kiel eble plej multe[28]."}, {"text_idx": "#000069", "text": "Post replenigo, post atentema ekzameno de la elac\u0302etmono kaj paras\u0302utoj kaj post traktado pri la celo de la aviadilo, Cooper ordonis, ke la piloto reflugigu la aviadilon c\u0302ielen je 19:40. La pirato petis, ke oni flugu direkte al Meksikurbo, je sufic\u0302e malalta rapideco de 320 km/h kaj je altitudo de au\u0306 sub 3 000 m (kvankam normala flugaltitudo por tia aeroplano estas inter 7 600 kaj 11 000 m). Li cetere ordonis, ke la alterig\u0302aj radoj restu mallevitaj, kaj ke la aleronoj klinig\u0302u je 15 gradoj[30]. La Unua Oficiro Rataczak tamen klarigis al Cooper, ke la Boeing 727 kapablus flugi nur 1 600 km lau\u0306 la rapideco kaj altitudo, kiujn la pirato specifis. Cooper kaj la aviadilanaro diskutis pri aliaj eblaj celoj kaj finfine interkonsentis flugi g\u0302is Reno (Nevado), kie ili denove replenigus la aviadilon. Ili krome decidis flugi lau\u0306longe de la federacia flugkoridoro \"Victor 23\", kiu pasis okcidente de la Kaskada Montaro. Cooper sekve diris al Scott, ke li lasu la kajuton sen plia aerpremo : senprema kajuto je altitudo de 10 000 m malgrandigis la riskon de subita aera elpus\u0302o, kaze ke Cooper decidus malfermi la prempordon de la aviadilo kaj fug\u0302i per paras\u0302uto[28]."}, {"text_idx": "#000070", "text": "Tuj post la elterig\u0302o petis Cooper al Mucklow, kiu g\u0302is tiam estis sidanta apud li, ke s\u0302i revenu al la kajuto kaj restu tie[31]. Antau\u0306 ol s\u0302i trapasis la kurtenon, kiu apartigis unuaklasajn kaj duaklasajn seg\u0302ojn, s\u0302i vidis, ke Cooper ligis ion al sia brusto, s\u0302iadire eble s\u0302nuron. Iom poste en la kajuto, la aviadilanaro rimarkis lumeton sur la panelo, tiel komprenante ke Cooper provis malfermi pordon. La piloto Scott demandis al Cooper per la interna radio, c\u0302u li povis fari ion ajn por la pirato, sed Cooper simple respondis \"Ne!\"[31]."}, {"text_idx": "#000071", "text": "La ostag\u0302oj ekrimarkis, ke la aerpremo en la kajuto estis s\u0302ang\u0302ig\u0302anta (iliaj oreloj s\u0302topig\u0302is) : Cooper mallevis la malantau\u0306an aers\u0302tuparon, saltis el la aviadilo kaj ne plu estis vidita de iu ajn g\u0302is hodiau\u0306[32]. Jen la lasta momento, kiam Cooper estis certe rigardebla kiel vivanta. FBI supozas, ke la descendo okazis je 20:13 super la sudokcidenta parto de la s\u0302tato Vas\u0302ingtonio, c\u0302ar precize tiam movig\u0302is la aers\u0302tuparo, plej vers\u0302ajne pro la korpo de Cooper saltinte el la s\u0302tuparo. Kiam la pirato saltis, la aviadilo estis fluganta tra forta s\u0302tormo, sen iu lumfonto el la grundo pro dikaj nuboj[14]. Pro la malbonaj veterkondic\u0302oj, la salto ne estis rimarkita de la c\u0302asaviadiloj F-106, kiuj eskortis la Boeing[33]. Oni unue kredis, ke Cooper surterig\u0302is sudoriente de la areo Ariel (Vas\u0302ingtonio), apud la lago Merwin, 48 km norde de Portlando, Oregono (S\u0302ablono:Koord)[34]. La piloto Scott poste donis pliajn detalojn al FBI pri la flugo, tiel ke oni kapablis difini la surterig\u0302an areon pli akurate[35], 32 km pli orienten. Sed la preciza areo restas nekonata."}, {"text_idx": "#000072", "text": "Preskau\u0306 du horojn kaj duonan post la deterig\u0302o el Seattle-Tacoma, je proksimume 22:15[31], la Boeing 727 sendang\u0302ere surterig\u0302is en Reno, trenante sian aers\u0302tuparon sur la vojo. La flughaveno kaj surterig\u0302a vojo estis c\u0302irkau\u0306itaj de FBI-agentoj kaj de la loka polico. Per diskuto kun la kapitano Scott evidentig\u0302is, ke Cooper estis for. La FBI-agentoj zorgeme serc\u0302fosis indicojn ene de la aviadilo. Ili ja retrovis kelkajn fingrospurojn (eble tiuj de Cooper au\u0306 eble ne), kravaton, perlamotan kravatpinglon, kaj du el la paras\u0302utoj[36]. Oni retrovis nek Cooper, nek lian valizon, la elac\u0302etmonon au\u0306 la du lastajn paras\u0302utojn. La personoj, kiujn Cooper renkontis en la aviadilo au\u0306 en la flughaveno estis pridemanditaj por krei komunan, skizan portreton. La pridemanditaj personoj c\u0302iuj donis preskau\u0306 similajn priskribojn de Cooper, surbaze de kiuj FBI kreis la portreton uzatan ekde tiam por oficialaj afis\u0302oj[37]. G\u0302is hodiau\u0306 FBI plu asertas, ke tiu skizo fidele bildigas Cooper pro tio, ke multaj personoj pridemanditaj samtempe en pluraj lokoj c\u0302iuj priskribis lin simile[14]."}, {"text_idx": "#000073", "text": "Spite al aer- kaj grundserc\u0302oj de la supozita surterig\u0302a areo de la pirato fine de 1971 kaj komence de 1972, oni ne retrovis spuron de Cooper au\u0306 de ties paras\u0302uto. Al la unuaj serc\u0302adoj partoprenis grupetoj da FBI-agentoj, asistataj de lokaj policistoj el la kantonoj Clark kaj Cowlitz, per helikopteroj au\u0306 piedire. Aliaj kondukis patrols\u0302ipon tra la lagoj Merwin kaj Yale[38]. Estis tre malfacile determini precizan surterig\u0302an lokon pro tio, ke la rapideco de la aviadilo (91 metroj en sekundo), sed ankau\u0306 la s\u0302ang\u0302ig\u0302antaj ventoj kaj altitudo kau\u0306zas grandegajn diferencojn pri la koncernata areo. El tio tamen konkludis FBI, ke Cooper simple ne povis ekzakte scii, kie li surterig\u0302os : li do vers\u0302ajne ne havis komplicon por helpi lin post la surterig\u0302o[14]. Pluraj monatoj pasis sen interesa indico el ie ajn, kaj la alveno de printempa degelo instigis FBI al pli detalema serc\u0302fosado de la grundo : la serc\u0302ado estis plenumita de 400 usonaj soldatoj el la proksima bazo Fort Lewis. Teamoj da agentoj kaj soldatoj serc\u0302adis la areon, lau\u0306vorte unu metron post la alia, dum 18 tagoj en marto kaj denove dum 18 tagoj en aprilo 1972. Malgrau\u0306 sessemajna serc\u0302ado de la supozata surterig\u0302a areo (unu el la plej gravaj homc\u0302asado en la historio de nordokcidenta Usono), oni retrovis neniun indicon pri la aerpirato[39]. Sekve oni ankorau\u0306 fervore debatas, c\u0302u Cooper postvivis la salton au\u0306 ne, kaj c\u0302u li sekve fug\u0302is piedire. Iom post la piratado, FBI pridemandadis kaj sekve liberigis viron el Portlando nomitan D. B. Cooper, sed li neniam estis konsiderata kiel kredebla suspektulo. Pro miskompreno kun usonaj amaskomunikiloj, la literoj \"D. B.\" estis tamen firme asociitaj al la pirato, tiel ke la esprimo \"D. B. Cooper\" postvivis g\u0302is hodiau\u0306[32]."}, {"text_idx": "#000074", "text": "Dume, FBI ankau\u0306 klopodis por retrovi la elac\u0302etitajn dek mil 20-dolarajn biletojn, c\u0302efe per la atentigo de bankoj, firmaoj kaj s\u0302par- au\u0306 pruntagentejoj pri iliaj serio-numeroj. Policaj agentejoj tra la tuta mondo, inkluzive de Scotland Yard, cetere ricevis informojn pri Cooper kaj la serio-numeroj. Dum la monatoj post la piratado, Northwest Airlines proponis rekompencon de 25 000 $, tio estas 15 % el la elac\u0302etmono, por c\u0302iu kredebla informanto pri la afero. La flugkompanio finfine nuligis sian proponon pro tio, ke neniu plia pruvo aperis spite al la rekompenco[40]. En novembro 1973, la gazeto The Oregon Journal, kies sidejo situas en Portlando, publikigis kun permeso de FBI kaj por la unua fojo la liston de la biletaj serio-numeroj, kaj ofertis 1 000 $ al la unua persono, kiu retrovus ec\u0302 nur unu el la 20-dolaraj biletoj[40]. Poste, la gazeto Seattle Post-Intelligencer same proponis rekompencon de 5 000 $ por unu el la biletoj[41]."}, {"text_idx": "#000076", "text": "Fine de 1978, c\u0302asisto trovis s\u0302ildon, kiu entenis instrukciojn por mallevi la malantau\u0306an aerkluzon de Boeing 727, nur kelkajn flugminutojn norde de la supozita surterig\u0302a areo de Cooper[43]. La 10-an de februaro 1980, Brian Ingram, tiam okjara, estis piknikanta kun sia familio, kiam li malkovris amason da putrig\u0302antaj biletoj, entute 5 800$ kaj 294 biletojn, proksimume 12 metrojn el la bordo en la akvo de la rivero Kolumbio, kaj 8 kilometrojn nordokcidente de Vancouver (Vas\u0302ingtonio)[44]. Per komparo kun la serio-numeroj de la biletoj elac\u0302etitaj nau\u0306 jarojn antau\u0306e evidentig\u0302is, ke la mono malkovrita de Ingram ja estis parto de la elac\u0302etmono donita al Cooper[43]. Pri la malkovro deklaris FBI-c\u0302efenketisto Ralph Himmelsbach, ke la mono \"vers\u0302ajne estis metita tien ene de kelkaj jaroj post la piratado\", c\u0302ar \"la kau\u0306c\u0302ukaj ligoj c\u0302irkau\u0306 la biletoj difektig\u0302as rapide kaj do ne povus kunligi la biletajn faskojn tre longe\"[45]."}, {"text_idx": "#000077", "text": "Pluraj lokaj, asistantaj sciencistoj dungitaj de FBI por la afero tamen emis kredi, ke la mono alvenis sur la riverbordon pro drag-operacio fare de armeaj ing\u0302enieroj en 1974. Plie, kelkaj sciencistoj opiniis, ke la alveno de la mono okazis ec\u0302 pli poste. La geologo Leonard Palmer, el la Portland State University, ekzemple konkludis, ke la drag-operacio de 1974 fakte ne transportis la monon al la rivero Kolumbio, c\u0302ar Ingram trovis la biletojn super argilaj sedimentoj kau\u0306zitaj de la drago[46]. FBI hodiau\u0306 konsentas, ke la mono plej vers\u0302ajne alvenis sur la riverbordon ne antau\u0306 1974. Kelkaj enketistoj kaj hidrologoj sugestis, ke la bilet-faskoj flosis en la riveron Kolumbio el unu el g\u0302iaj multaj branc\u0302riveroj, ekzemple la rivero Washougal, kiu fluas proksime al la suspektita surterig\u0302a areo de Cooper. La malkovro fare de Ingram de la 5 800$ plifortigis la FBI-hipotezon, lau\u0306 kiu Cooper vers\u0302ajne mortis pro la salto : tia krimulo certe ne akceptus forlasi parton de la rabaj\u0302o, post kiam li riskis sian propran vivon por g\u0302i. Oni finfine permesis al Ingram konservi 2 860 el la trovitaj 5 800$. En 2007 li anoncis, ke li planis au\u0306kcii la kelkajn biletojn, kiujn li ankorau\u0306 s\u0302paras en banko-kofro[44]. La ceterajn biletojn oni g\u0302is nun neniam retrovis."}, {"text_idx": "#000078", "text": "Kvankam la afero restas nesolvita, kelkaj personoj estis plurfoje prezentitaj kiel kredeblaj kandidatoj por esti Cooper. Unu jaron post la alia, la listo de suspektuloj preterpasis mil personojn[47]. FBI unue supozis, ke Cooper devenis de la regiono de Seattle, tiel ke li kapablis rekoni Tacoma el la aviadilo, dum g\u0302i estis fluganta super Pug\u0302eta Fjordo. Li cetere rimarkigis al la aerstevardino Mucklow, ke la aerbazo McChord situis proksimume 20 minutojn el la flughaveno Seattle-Tacoma. Kvankam FBI origine supozis, ke Cooper eble estis aktiva au\u0306 emerita membro de la usona aerarmeo (pro sia videbla sciado pri aeronau\u0306tiko kaj paras\u0302utoj)[27], la agentejo sekve reviziis tiun hipotezon, c\u0302ar neniu sperta paras\u0302utisto pretus provi tian dang\u0302eran salton[14]."}, {"text_idx": "#000080", "text": "La 1-an de novembro 2007, FBI publikigis akuratajn informojn koncerne kelkajn enketajn elementojn, kiuj g\u0302is tiam estis neniam malkas\u0302itaj al la publiko[49]. La policagentejo prezentis la flugbileton de Cooper por vojag\u0302i el Portlando al Seattle, kiu kostis 18,52 $. G\u0302i cetere sciigis, ke la pirato petis kvar paras\u0302utojn, t.e. du c\u0302efaj dorsparas\u0302utoj kaj du prokrizaj brustparas\u0302utoj. Polico tiam senatente provizis al Cooper senefikan brustparas\u0302uton, kiun oni malaktivigis por klasdemonstrado. La senefika paras\u0302uto ne estis lasita en la aviadilo, kaj oni do kelkfoje opinias, ke Cooper eble ne konsciis pri la problemo kaj mortis pro tio[49]. Tiu informo estis malkas\u0302ita en 1979-epizodo de la dokumenta televidserio In Search of.... La alia porkriza paras\u0302uto, kiu bone funkciis, estis malfermita kaj g\u0302iaj s\u0302nuroj estis tranc\u0302itaj kaj vers\u0302ajne uzitaj por kunligi la monsakon."}, {"text_idx": "#000081", "text": "La iamon FBI publikigis gazetdokumentaron interrete, kiu entenis ankorau\u0306 neeldonitajn fotojn kaj faktojn pri la afero, cele al la vigligo de memoroj pri la identeco de Cooper. En tiuj dokumentoj, FBI rej\u0302etis sian antau\u0306an teorion, lau\u0306 kiu Cooper vers\u0302ajne estis sperta paras\u0302utisto, au\u0306 militista au\u0306 amatora[50]. Kvankam oni unue kredis, ke Cooper certe spertis trejnadon por plenumi tian grandfaron, posta analizo de la sinsekvaj okazaj\u0302oj igis FBI revizii tiun hipotezon. Enketistoj asertis, ke neniu sperta paras\u0302utisto au\u0306dacus salti dum s\u0302tormo, sen lumfonto[50]. Ec\u0302 se Cooper devis urg\u0302e fug\u0302i, kredas la enketistoj, sperta paras\u0302utisto unue ekzamenus atenteme siajn paras\u0302utojn[14], kion Cooper s\u0302ajne ne faris."}, {"text_idx": "#000082", "text": "La iamon FBI anoncis, ke g\u0302i j\u0302us akiris paras\u0302uton malkovritan en kampo, en la norda parto de la kantono Clark (Vas\u0302ingtonio), proksime al la urbeto Amboy. La bienulo estis konstruanta privatan vojon per buldozo, kiam la lameno trafis teksaj\u0302on. Liaj infanoj els\u0302ovis la teksaj\u0302on el la grundo, g\u0302is kiam la s\u0302nuroj aperis. Earl Cossey, la homo kiu provizis la kvar paras\u0302utojn por Cooper, ekzamenis la novtrovitan aj\u0302on. La iamon li anoncis, ke \"nepre certe\" g\u0302i ne estis unu el la kvar paras\u0302utoj, kiujn li donis en 1971. La paras\u0302utoj de Cooper estis faritaj el nilono, dum tiu elfosita el la kampo estis el silko, kaj plej vers\u0302ajne datig\u0302is de la jaro 1945[17]. FBI poste oficiale konfirmis la analizon de Cossey, post konsultado de aliaj ekspertoj. Plua serc\u0302fosado de la sama loko neniel evidentigis, ke tio ja estis la surterig\u0302a areo de Cooper[51]."}]