[{"text_idx": "#000002", "text": "La plej fruaj pensoj, kiuj ankorau\u0306 kus\u0302as en mia memoro, temas pri lerneja tago en la infanklaseto de Huneghem. Tio vers\u0302ajne estis post la morto de nia Franc\u0302jo. Li sekvis min en la vico kaj mortis pro konvulsio, dum panjo estis graveda pri nia Liven. La religiulinoj, kun kiuj panjo havis bonajn rilatojn, ofertis al s\u0302i, ke Pol kaj mi iru tien en la lernejeto por iom malpezigi al s\u0302i la penon de la gravedeco post tiu malg\u0302ojiga fakto."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Supozeble mi iris dum duona jaro al Huneghem. Pac\u0302jo veturigis nin tien per sia motorciklo. Estis \u201cDouglas\u201d el la milito (1914-1918)."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Ne demandu al mi, kiel pac\u0302jo sukcesis kun Pol kaj mi sur sia mas\u0302ino ... sed ni alvenis. Ni restis nur dum la antau\u0306tagmezoj, se mia memoro ne perfidas min. Estis en la periodo, kiam pac\u0302jo instruis pri desegnado en Karmelejo."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Inter la s\u0302iraj\u0302oj en mia memoro mi ankorau\u0306 klare vidas unu fakton. G\u0302i okazis al mi, mizerulo. Estis io, kio okazas au\u0306 povas okazi al c\u0302iu infano. Dum iu antau\u0306tagmezo subite trafis min forta spasmo, kaj la furzeton akompanis iom da ... sau\u0306co. Nu... kion mi diras? Iom \u2013 mi male pensas, ke ja estis duona sitelo da g\u0302i. Kaj g\u0302i ade venis. La alia infano, kiu sidis apud mi sur la benko, s\u0302ovig\u0302is kaj baldau\u0306 pro la parfumo forlasis la benkon. La religiulino, en sia plena uniformo kun la granda nigra c\u0302apo kaj blanka vizag\u0302ovindo venis en mia direkto kaj post ekflaro senbrue malaperis en la koridoro. For! Sed s\u0302ian vizag\u0302on mi ankorau\u0306 ne forgesintas. Tiu nau\u0306zo pro la odorac\u0302o kaj tiu malakcepto kaj abomeno restas por c\u0302iam gravuritaj en mia memoro."}, {"text_idx": "#000006", "text": "La aliaj infanoj c\u0302irkau\u0306 mi estis translokataj de alia religiulino, kiu estis pli patrineca, kaj ili estis sendataj al la ludejo per skuo je la sonorileto.\nKaj mi, infaneto du- au\u0306 trijara, restis tie tute sola en la akra senspiriga odorac\u0302o, kiel orfeto, spasme kuntirig\u0302inta en tiu varma fec\u0302o, kiu iom post iom trovis elirejon tra miaj kruringoj pogute fluetante lau\u0306 la sidvangetoj al miaj s\u0302trumpoj kaj s\u0302uoj. Dau\u0306radis tiuj spasmoj ... dau\u0306radis tiu terura odorac\u0302o ...\nPost eterna atendado subite au\u0306dig\u0302is forta frapo je la pordo, finfine aperis en la pordaperturo konata vizag\u0302o, tiu de mia pac\u0302jo. Mi subite estis tute senstrec\u0302ita ekvidante konatan personon, kaj la spasmoj tuj malpliig\u0302is.\nSen komentario li prenis min per siaj manoj c\u0302irkau\u0306 mia talio, rapidege levis min kaj kuris \u2013 min tenante for de li \u2013 al sia motorciklo, kiu staris antau\u0306 la pordego. Li sidigis min sur la benzinujon antau\u0306 li. La bruna sau\u0306co ne c\u0302esis flui lau\u0306longe de miaj kruroj sur miajn s\u0302trumpojn kaj s\u0302uojn. Mi ne plu scias, kiel li portis min hejmen, sed ja, ke jam pretis pelveto kun varma akvo, en kiun li enmetis min tute vestitan."}, {"text_idx": "#000007", "text": "En neniu momento de mia tuta vivo mi estis tiel felic\u0302a pro la vido de mia panjo. Mi nur flustris \u201cpanjo!\u201d. Panjo lavis min. Mi kredas, ke s\u0302i lavis min almenau\u0306 du fojojn. Sed mi konvinkig\u0302as, ke s\u0302i metis pinc\u0302ilon sur sian nazon. En fres\u0302a c\u0302emizo kaj pura dormorobo mi poste kuntirig\u0302inta ekdormis en s\u0302ia sino. Felic\u0302e, ke pac\u0302jo malhavis flarsenson. Sed li certe ne prononcis piaj\u0302ojn dum la purigado de sia \u201cDouglas\u201d-motorciklo.\nTiu historio estas la sola, kiun mi memoras el mia lernejana vivo en Huneghem. Nun mi dankas la c\u0302ielon, ke tiam jam ekzistis telefono, kaj ke ni disponis tian aparaton, c\u0302ar kiel la monah\u0302inoj de Huneghem alie estus povintaj atingi mian patron? Ili ja estis enfermitaj monah\u0302inoj."}]