[{"text_idx": "#000021", "text": "C\u0302e la stratangulo apud la pos\u0302tejo estis vitrino kun fotaj\u0302oj. Li longe kontemplis la grandan portreton de iu armeano kun dense frang\u0302itaj epoletoj, kun konveksaj okuloj, kun malalta frunto, kun mirinde pompaj vangoharoj kaj kun vastega brusto plene ornamita per ordenoj... Kiel sovag\u0302a, kiel absurda kaj terura estas c\u0302io kutima, c\u0302iutageca, kiam lia koro estas vundita \u2013 jes, vundita, nun li komprenis tion \u2013 per tiu terura \u201csunfrapo\u201d, per la tro granda amo, per la tro granda felic\u0302o! Li j\u0302etis sian rigardon al la novgeedza paro \u2013 juna viro en longa surtuto kaj blanka kravato, kun kurte tonditaj haroj, armeece rekte staranta brak-en-brake kun junulino en fianc\u0302ina vualo el gazo \u2013 li turnis la okulojn al la portreto de iu linda kaj vigla frau\u0306lino kun studenta kaskedo oblikve metita sur la kapo... Poste, angorante pro sia turmenta envio al c\u0302iuj c\u0302i, nekonataj al li, nesuferantaj homoj, li komencis strec\u0302e rigardi lau\u0306longe de l\u2019 strato."}]