[{"text_idx": "#000000", "text": "Simo Milojevic\u0301 \u2013 la bonkora au\u0306toritato"}, {"text_idx": "#000001", "text": "Simo mortis, sed pli gravas, ke li vivis. La multjara redaktoro kaj g\u0302enerala direktoro de UEA estis populara inter ordinaraj esperantistoj, pro sia g\u0302entilo kaj humoro, precipe pro sia bonkoreco, skribas Ulrich Lins. \u201dIom da petolo necesas, por povi digesti la seriozan movadan laboron\u201d, li opiniis."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Simo Milojevic\u0301 estis naskita la 14-an de decembro 1936 en bosnia vilag\u0302o apud Trebinje (Hercegovino). Sepjara, li perdis la patron, kiu estis masonisto kaj devis militservi. Tio postlasis c\u0302e li vundon, des pli profundan, ke montrig\u0302is, ke la sendo en batalon originis en miskompreno."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Li havis du fratojn, el kiuj unu, Danilo, nun transvivis lin. La patrino, kiu vivis g\u0302is 2003, kiam s\u0302i mortis 85-jara, havis malfacilan vivon. La sentojn pri s\u0302i eble iom komprenigas la okaza g\u0302ema konfeso de Simo, ke li admiras kaj envias homojn, kiuj sukcesas esti kredantaj kristanoj."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Ekde 1959 li vivis en Beogrado. En ties parto Zemun li finis la gimnazion. En la universitato li ekstudis komparan literaturon. Fine de 1956 li eklernis en Zemun Esperanton. Dum sia vivo li ofte nomis tiun, al kiu li dankis sian movadan ekmovig\u0302on: Branko Rajs\u030cic\u0301 (1900\u20131978)."}, {"text_idx": "#000006", "text": "En la studentjaraj someroj li alig\u0302is al esperantistaj laborbrigadoj, unu el la rimedoj, per kiuj la registaro celis mobilizi la junularon por la konstruado de socialismo. La brigadanoj c\u0302iutage post la s\u0302vitiga laboro ankorau\u0306 partoprenis kurson de Esperanto, kaj la brigadano Simo redaktis kaj eldonis c\u0302iutagan gazeton, kiu enhavis ankau\u0306 materialon pri Esperanto. Fine de marto 1959 kun tri aliaj membroj de la Studenta Esperanto-Klubo de Beogrado li venis al Feldberg en la Nigra Arbaro, en sudokcidenta Germanio."}, {"text_idx": "#000007", "text": "En 1961 Simo estis sendita de UEA, kiel posteulo de Tibor Sekelj, al Nepalo por instrui dum ok monatoj al pli ol 200 studentoj Esperanton. Komence li travivis \u201dkulturan s\u0302okon\u201c (kvankam li ne uzis tiun esprimon), c\u0302ar li konstatis, ke la nepalaj gejunuloj plejparte neniam au\u0306dis la nomojn Dante, Goethe au\u0306 Tolstoj, dum ili ja \u201dkonas detalojn el la vivo de mezvaloraj anglaj poetoj\u201c. \u201cLa afero strangas\u201d, li skribis poste, \u201cc\u0302ar la nuna tempo postulas larg\u0302an internaciisman edukon\u201c. Li komprenis, ke li kiel sendito de UEA ne havas simplan misiistan taskon."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Reveninte al Eu\u0306ropo, Simo dau\u0306rigis sian iom zigzagan manieron de lernado. Li portempe laboris en c\u0302okolada fabriko en Kolonjo kaj partoprenis en IS-oj de GEJ. Germana junulo iun tagon lin naive demandis antau\u0306 la kolonja katedralo: \u201dC\u0302u vi estas komunisto?\u201c. La jesa respondo s\u0302oketis la scivolulon; amuzig\u0302is la demandito kaj estig\u0302is c\u0302e ambau\u0306 multjara diskut-temaro."}, {"text_idx": "#000009", "text": "En 1963 Simo redaktis la revuon Jugoslavia Esperantisto, poste dum kelkaj jaroj la (altnivelan) landan organon La Suda Stelo. Iam en tiu tempo en vagonaro de Zagrebo al Beogrado sidis la gepatroj de Hans Bakker (1937\u20132015) dum feria vojag\u0302o tra Jugoslavio. \u201cKontrau\u0306 ili\u201c, skribis la filo multajn jarojn poste (2003), sidis \u201dc\u0302arma junulo, kiu kondutis tiel agrable ke mia patrino ankorau\u0306 g\u0302is sia morto memoris pri li\u201c. Estis Simo."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Estas malfacile decidi, en kiu el tiuj jaroj Simo komencis esti profesia esperantisto. Eble en 1964 li konstatis, ke jam ne plu havas sencon pensi pri orda formala finado de studoj. Do li eklaboris en 1969 en Nederlando, prizorgante makedonajn laboristojn en Venlo, poste en Roterdamo. De tempo al tempo li helpis en la Centra Oficejo, kiel kunredaktoro de Kontakto (1970\u20131974) kaj kiel helpa teknika redaktoro de la manlibro Esperanto en perspektivo. Estis kvazau\u0306 \u201cglita\u201d transiro en la Centran Oficejon, provizore kronata per vicdirektorig\u0302o en januaro kaj redaktorig\u0302o en majo 1974."}, {"text_idx": "#000011", "text": "Revuo Esperanto en majo 1974."}, {"text_idx": "#000012", "text": "La kvalito de la revuo sub Simo tuj videble (au\u0306 legeble) plibonig\u0302is. G\u0302i evoluis al iaspeca movada batalorgano. C\u0302iunumere estis redaktora noto \u201cVi trovos\u201d \u2013 enkonduko al unu el la c\u0302eftemoj de la revuo au\u0306 al la tuta numero. Por tiu mallonga rubriko li s\u0302ajne improvizis, sed fakte g\u0302i prezentis fruktojn de skrupula pesado de argumentoj."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Komencig\u0302is lia granda tempo en UEA. Estis tempo ankau\u0306 de ofta malfruig\u0302o en la aperado de la revuo, pro kio li multfoje devis pardonpeti, kutime kun dozo da s\u0302ercado. Jen ekzemplo el la komenco de 1981: \u201cVi trovos, konsterne malfrue, c\u0302i tiun revunumeron en viaj manoj. Ni s\u0302uldas al vi nekutime grandan pardonpeton. Kaj, jen, havu g\u0302in! Se la problemoj tiel facile solveblus, kiel facile vortoj fluas!?\u201c"}, {"text_idx": "#000014", "text": "En aprilo 1981 li skribis: \u201d(...) apenau\u0306 restas spaco por diri al vi ion en tiu c\u0302i rubriko. Ne vere gravas, c\u0302u ne. Ni ofte parolas interlinie tra la tuta numero, kaj vi certe lernis legi ankau\u0306 tion\u201c. Unu jaron poste li admonis: \u201cNi petas, proponas, instigas. Jes. Ni ne estas en tiu c\u0302i movado por sidi. Necesas movig\u0302i. Cetere, laboro tenos vin svelta kaj sana.\u201d Kaj aliokaze li vortumis: \u201cPor paroli pri pli trankvilaj temoj, ni diru, ke ne plu pluvas en Nederlando, jam tutan duonhoron. Eventuale, baldau\u0306 venos printempo, tiu sezono de vekig\u0302o totala. Eventuale, g\u0302i sukcesos veki ankau\u0306 la dormantan plimulton de la Movado.\u201d"}, {"text_idx": "#000015", "text": "Prave unu tiama regula leganto, japano, kiu nun ne plu multe movadumas, skribis post la forpaso de Simo, ke li \u201ckuntus\u0302ig\u0302is de ties profunda amo al la lingvo de cent jaroj\u201d. Li klarigis: \u201cMi ne kabeig\u0302is, pro Simo. Al mi c\u0302iam plac\u0302as la sprita kaj samtempe au\u0306tentika lingvaj\u0302o de Simo, interalie montrita en la rubriko \u201aVi trovos\u2018, dorse de la kovril-pag\u0302o de la revuo Esperanto, kaj en c\u0302iujaraj pos\u0302tkartoj de li persone senditaj al mi okaze de UK. Lia lango kaj cerbo en \u2018Vi trovos\u2018 saltetas vive kaj suke.\u201d"}, {"text_idx": "#000016", "text": "Estis granda epoko ankau\u0306 por UEA, kiu nelonge post la enoficig\u0302o de Simo travivis la hamburgan perturbon c\u0302irkau\u0306 Ivo Lapenna. Oni ne antau\u0306vidis, kiugrade kaj kiel rapide la foriron de Lapenna sukcesos kompensi la triopo Tonkin, Sadler, Milojevic\u0301. Sed baldau\u0306 montrig\u0302is, kia fruktodona kunlaboro inter la CO kaj la nova estraro estig\u0302is post Hamburgo. Plej grava estis la harmonia kunlaboro de Simo kun Victor Sadler (1937\u20132020). Lia superulo kaj posta antau\u0306ulo, Victor g\u0302isfine restis bona amiko. La du brile kompletigis unu la alian. Ili venis sen administraj spertoj, kiujn plejparte necesis lerni surloke. Eksteruloj malfacile komprenas, ke direktoro de CO devas okupig\u0302i pri c\u0302io, de tegmento-riparo g\u0302is komputilo kaj investado."}, {"text_idx": "#000017", "text": "Kiel redaktoro (g\u0302is majo 1984) kaj g\u0302enerala direktoro (ekde 1983) Simo povis dau\u0306rigi sur la vojo komencita de Victor Sadler, sed li enkondukis siajn emfazojn. Notinde, li elbatalis por egalrajta partopreno en la diskutado dum la kunsidoj de la estraro (poste ankau\u0306 de la komitato). Antau\u0306e Victor estis kvazau\u0306 silentigita per tio, ke li devis protokoli. (Tion li faris, diktante tuj c\u0302e la fino de kunsido, tiel ke c\u0302iu au\u0306skultu la vortojn.) Simo, opiniante, ke ne eblas samtempe aktive partopreni la debaton kaj protokoli, baldau\u0306 post sia direktorig\u0302o rifuzis protokoli kaj postulis la rajton paroli kiam ajn li sentis, ke li havas gravan argumenton; sen tio li rifuzis sidi en la kunsidoj kaj atendi, c\u0302u iu havos demandon por la direktoro."}, {"text_idx": "#000018", "text": "En majo 1984, en sia lasta \u201dVi trovos\u201c, tiu bela instrumento por movada mobilizo, Simo retorike demandis la legantojn, c\u0302u ili \u201dnun atendas eventualan pardonpeton pro c\u0302iuj petolaj serenaj\u0302oj\u201c, per kiuj li dum jardeko \u201dklopodis garni la seriozajn temojn levitajn en c\u0302i tiu rubriko\u201c. Kiel atendeble li respondas nee, c\u0302ar \u201diom da petolo necesas, por povi digesti la seriozan movadan laboron\u201c de la redaktoro."}, {"text_idx": "#000019", "text": "Li c\u0302iam tre atentis personajn aferojn kaj preferojn. Post la foriro de Lapenna, dum kies epoko la estraranoj kutimis log\u0302i en Park-Hotelo, proksime al la komenco de Nieuwe Binnenweg, Simo s\u0302atis iom regule gastigi homojn en sia hejmo (kiu unue estis en Vlaardingen apud Roterdamo, poste en du sinsekve uzataj log\u0302ejoj proksime al la CO). Por tiuj lokoj enkondukig\u0302is la esprimo \u201dSimotelo\u201c. Bona mang\u0302o ofte kuirita de Simo estis inkluzivita, ne sen aperitivo."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Kompreneble, li partoprenis c\u0302iun UK ekde la 1960-aj jaroj. Fama ig\u0302is lia eleganta maniero bremsi salutontojn: la homojn, kiuj en la kongresa malfermo volis prezenti la bondezirojn de sia lando kaj malfacile obeis la regulon \u201cpo unu lando nur duona minuto\u201d. Simo lerte stiris tie kaj en multaj aliaj okazoj. Stirado: tio nur aludas lian au\u0306toritaton kaj influpovon. En la tiama UEA esence c\u0302io estis en liaj manoj \u2013 en la CO c\u0302iuokaze, sed simile la plej multaj LKK-anoj akceptis lian dominadon, ankau\u0306 c\u0302ar li c\u0302iam kondutis prudente kaj dece. Kio tute mankis al Lapenna kaj iomete al Sadler, tion Simo disponis abunde: la arto konduti diplomatece."}, {"text_idx": "#000022", "text": "En 1994, en flugo post la Seula UK, li longe interparolis kun Jesper Lykke Jacobsen. Post ilia realveno en Eu\u0306ropo li ebligis al Jesper kaj lia fianc\u0302ino ne nur la c\u0302eeston de koncerto en la amsterdama Concertgebouw, sed ankau\u0306 subvenciatan partoprenon en la Kvara Afrika Kongreso de Esperanto, c\u0302e la piedo de Kilimang\u0302aro fine de 1995. Dudek jarojn poste kun pravigebla malmodesto Simo komentis: \u201dUnu el miaj gravaj organizaj \u2018talentoj\u2018 estis mia nazo!\u201d, do la malkovro de talentoj. La tiutempe 23-jara junulo, kiun li kurag\u0302igis, nun estas profesoro pri fiziko en Parizo kaj membro de la Akademio de Esperanto."}, {"text_idx": "#000023", "text": "Jam en la redaktora tempo videblis sekvoj de troa okupiteco. Simo havis naturan heziton rapidi kaj emis paroli nerapide. Okaze de la lasta laborkunsido, pri kiu li respondecis, estrarano mokcele (au\u0306 karese?) provis imiti lian parolmanieron; Simo jam ne plu trovig\u0302is en la salono. C\u0302io havas siajn kvalitojn kaj sekvojn."}, {"text_idx": "#000024", "text": "C\u0302ar li mals\u0302atis s\u0302ablonojn, li dedic\u0302is multe da tempo ekzempe al la formulado de personaj invitleteroj al ambasadoroj por la kongresa inau\u0306guro. La sukcesoj de tiu c\u0302arma provo eviti gurditajn frazojn variis. Sed ofte valoris la penon: la menciita japano, ekzemple, memoras, ke en unu el la 1990-aj jaroj li senatente neglektis pagi la jarkotizon de UEA. Iun tagon sin anoncis Simo, pos\u0302te. \u201cMi miris, ke li eluzis tempon skribi aeropos\u0302tan folion da letero al mi trans oceanoj, dirante ke li indignig\u0302os se eksmembrig\u0302o estis mia vera intenco. Denove mi kortus\u0302ig\u0302is de lia fido al nia Afero. Kompreneble mi tuj decidis pagi la kotizegon por dumviva membreco.\u201d"}, {"text_idx": "#000025", "text": "Simo estis populara inter ordinaraj esperantistoj, pro sia g\u0302entilo kaj humoro, precipe pro sia bonkoreco. Tion j\u0302us atestis la portugalo Gonc\u0327alo Neves: \u201cMi neniam renkontis lin persone, sed mi ofte parolis kun li telefone. Kiaj neforgeseblaj babiloj: longaj, vervaj, instruaj kaj amuzaj!\u201d"}, {"text_idx": "#000026", "text": "Kiel dirite, Simo c\u0302iam flegis personajn rilatojn. Li klopodis atente au\u0306skulti c\u0302iujn, kio precipe en UK estis superhoma tasko. Nur malofte li sentigis sian superecon (kaj kurag\u0302on). Vers\u0302ajne nur malmultaj legantoj de la revuo rimarkis en 1976, ke li nomis la estraron de UEA ekstreme malefika (pli ol la komitaton). En la tempo de disfalo de Sovetio kaj Jugoslavio li apenau\u0306 sukcesis regi sian paciencon, kiam komitatanoj babile provis difini poziciojn rilate aferojn, pri kiuj ili simple ne estis sufic\u0302e informitaj."}, {"text_idx": "#000027", "text": "Iom malfrue, en 1989, Simo transprenis novan, aldonan taskon, tiun de membro de Akademio. La klarigon liveras Carlo Minnaja: \u201d(...) li neniel aktivis en la Akademio krom per tio ke la revuo Esperanto sub lia redaktado estis c\u0302iam rigore sekvanta la akademiajn interpretojn de la diversaj lingvaj fenomenoj. Cetere lia anig\u0302o en la Akademio estis kau\u0306zita de lia populareco kiel rigora kaj nepolemikema UEA-funkciulo.\u201c"}, {"text_idx": "#000028", "text": "Pro sia frue akirita interesig\u0302o pri triamondaj landoj, la personaj spertoj en Nepalo kaj sub influo de la vartado de \u201deksterblokaj landoj\u201c s\u0302tate propagandata en Jugoslavio sub Tito, Simo bone sciis pri internacia politiko; tiu scio helpis en lia zorgo pri la neu\u0306traleco de UEA. Tial li sciis adekvate fronti la elpas\u0302ojn de Lapenna, iam lia samlandano. Ties agoj vere agacis lin, c\u0302ar Lapenna influis lin de sia junag\u0302o kaj c\u0302ar li longe fieris pri sia disc\u0302ipleco."}, {"text_idx": "#000029", "text": "Ekde 1974 pro la konduto de Lapenna Simo emis, tre malofte c\u0302e li, ec\u0302 eksplodi. Post la Hamburga kongreso li parolis en la revuo pri la \u201ddang\u0302era ludo\u201d de liaj apogantoj. Poste tamen nur unufoje, en junio 1981, li revenis (kun bedau\u0306ro) \u201dal tiu kontrau\u0306movada movadeto, kiu dum jaroj malsukcese provas semi malamon kaj netoleremon ene de la unueca internacia Esperanto-movado\u201d."}, {"text_idx": "#000030", "text": "Simile klare li traktis la kontrau\u0306esperantan politikon de Soveta Unio, denove evitante polemikon. Pri la apero de (nur unu) sovetia reprezentanto en la Atena UK, kiu preskau\u0306 ne sciis Esperanton, li en \u201dkongreseroj\u201c aperigis deklinian mokan komenton, pri kiu ASE, la oficiala Asocio de Sovetiaj Esperantistoj, ege koleris. En aprilo 1989 Simo povis viziti Moskvon, palpi la s\u0302ang\u0302ojn kaj c\u0302erpi esperojn por nova epoko sen persekutoj. Tio lin g\u0302ojigis, sed ne tute forigis lian skeptikon."}, {"text_idx": "#000031", "text": "Baldau\u0306 la reston de liaj junag\u0302aj revoj detruis la evoluo en Jugoslavio, la lando, en kiu li edukig\u0302is kaj helpis elbati el s\u0302tono s\u0302oseojn. Estis lando, kies etnajn diferencojn li c\u0302iam komprenis defio. Li kredis, ke en Jugoslavio la praa naciismo malaperis, kaj opiniis tiun sian fidon konfirmata per la agado de esperantistoj. (Mi mem longe preskau\u0306 ne rimarkis au\u0306 apenau\u0306 konsciis, ke li estas serbo \u2013 por mi li estis c\u0302iam unuavice au\u0306 ec\u0302 nur jugoslavo.)"}, {"text_idx": "#000033", "text": "Malpli ol dudek jarojn poste ne plu estas materialo por edifa parolado \u2013 restis nur seniluziig\u0302o. Por Simo la jaroj ekde 1991, la relevig\u0302o de naciismo kaj la dispartigo de Jugoslavio, estis profunde dolorigaj. La doloron nur iom mildigis la fakto, ke li mem ne devis tiam vivi en la dispecig\u0302anta lando. Je la fino de sia vivo li, en sia malespero pri la freneza hombuc\u0302ado, fojfoje emis kroc\u0302ig\u0302i al io similanta konspiroteoriojn, sed li baldau\u0306 komprenis, ke tiu provo estis malsukcesa. Detruig\u0302is ankau\u0306 la iamaj revoj pri la Tria Mondo. En 1990 li vizitis Kubon, kie li malmulte entuziasmis pri Fidel Castro, malplej pri ties truda deklaro, ke li sentas sin soldato de Esperanto."}, {"text_idx": "#000034", "text": "En sia malgajo pri la evoluo en orienta Eu\u0306ropo Simo neniam alig\u0302is al tiuj, kiuj s\u0302ovis la kulpon al nur unu flanko au\u0306 kiuj ignoreme kondamnis unu landegon kiel c\u0302efkulpulon. Ec\u0302 en kolero li konservis sian kapablon diferencigi. Kial? Respondon eble donas letero de Simo en 2010, kiu estis mallonga vivbilanco. Estis letero al maljuna komunist-esperantista samideano en najbara lando. En tiu letero li konfesis: \u201cSe la aliaj idealoj perfidis vin (kiel ankau\u0306 min!), restis almenau\u0306 Esperanto.\u201c"}, {"text_idx": "#000035", "text": "Li ne plu multe movig\u0302is eksterlanden, sed s\u0302atis ekzemple Brazilon kaj Japanion, la unuan pro g\u0302ia juneco kaj ardo, la duan pro kvieto kaj seriozeco. En 1994 li akiris krome la nederlandan civitanecon. Eble neniam sentante sin tre hejme en Nederlando, li kun dankemo pasigis parton de sia vivo tie, nelaste c\u0302ar en g\u0302i trovig\u0302is tiu eta Esperantujo, la Centra Oficejo. En 1995 li abdikis kiel g\u0302enerala direktoro. Li restis \u201dsimpla\u201c oficisto (g\u0302is 2002), respondeca pri la libroservo kaj la biblioteko. Tiun antau\u0306emeritan okupon li g\u0302uis."}, {"text_idx": "#000036", "text": "En septembro 2007 li forlasis Nederlandon kaj eklog\u0302is en Trebinje, proksime al sia naskig\u0302loko, trankvila urbeto en la sudoriento de Hercegovino. Li multe legadis, kunportis de okazaj vizitoj al Beogrado c\u0302iam grandan stakon da libroj, li biciklis en sia c\u0302irkau\u0306aj\u0302o. Kelkaj vizitantoj, kiuj konis lian vervon en la CO, iom timis, ke la nedefia vivo efikos negative. Sed aliaj raportis, ke lia cerbo dau\u0306re funkcias, kaj aparte notis lian \u201cferan memorkapablon\u201d."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Inter liaj lastaj vizitantoj estis Vilmos Benczik (1945\u20132021), kun kiu Simo abunde diskutis pri literaturo (kompreneble), kaj, en septembro 2021, Wim Jansen, iama kunredaktoro de Kontakto. Por Simo komencig\u0302is trankvila krepusko de la vivo. Li tre g\u0302ojis, se, kiam kun gasto li promenis tra Dubrovnik, subite el la turista amaso iu homo elmergig\u0302is, gaje alpas\u0302is lin kaj salutis Esperante."}, {"text_idx": "#000039", "text": "Simo Milojevic\u0301 forpasis en sia hejmo la 3-an de februaro 2022."}, {"text_idx": "#000042", "text": "UEA decidis vendi la domon de la CO"}, {"text_idx": "#000043", "text": "Dankon Ulrich pro la profunde amika rememoro pri Simo. Mi delonge ne havis kontakton kun Simo, sed en la 80-aj kaj en la 90-aj jaroj de la pasinta jarcento ni estis en bonaj rilatoj. Mi, dank\u2019 al Simo, dum kelkaj semajnoj en 1985 kaj en en 1988 iom laboretis en la CO kaj dum kelka tempo ech loghis en la gastchambro de Simo kaj gastis en lia manghejo. Li instigis min al studado de E-historio (precipe pri la vivo de Zamenhof) kaj prezentis al mi ne nur la CO-oficistojn sed ankau multajn, elstarajn esperantistojn i.a. Gaston Wahrigien, Wiliam Auld, Tibor Sekelj, Adam Goralski, Ulrich Lins kaj Juan Regulo Perez. Shajnas, ke estis Simo, kiu instigis Ian Jackson inviti min al la TEJO-Estraro en 1985? Ni kunlaboris kun Simo dum la organizado de la varsovia UK en 1987, la UK en Rotterdamo (1988) dum kelkaj renkontoj en Bjalistoko kaj en la libroservoj dum la UK-oj en Brajtono (1989) kaj en Vieno (1992). Poste mi ne plu partoprenis UEA-kongresojn kaj malmulte aktivis, sed mi salutadis Simon, pere de Osmo, kiu kelkfoje vizitis Bjalistokon. Simo \u2013 dankon pro la donacitaj: tempo, libroj kaj amikaj konsiloj!"}, {"text_idx": "#000044", "text": "Tre bela nekrologo, kara Ulrich, informric\u0302a, varia, tre interesa. Mi ne forgesos la rimarkon pri Jugoslavio, \"jugoslavoj unuavice g\u0302uas la vivon, kaj, se restas iom da tempo \u2013 ili ankau\u0306 laboras\u201c."}, {"text_idx": "#000045", "text": "> (Mi mem longe preskau\u0306 ne rimarkis au\u0306 apenau\u0306 konsciis, ke li estas serbo \u2013 por mi li estis c\u0302iam unuavice au\u0306 ec\u0302 nur jugoslavo.)"}, {"text_idx": "#000046", "text": "Mi foje rekte demandis Simon kaj li respondis: \"Mi estas serba hercegovinano, se tio entute diras ion al vi\"."}, {"text_idx": "#000047", "text": "\"Eble neniam sentante sin tre hejme en Nederlando, li kun dankemo pasigis parton de sia vivo tie, nelaste c\u0302ar en g\u0302i trovig\u0302is tiu eta Esperantujo, la Centra Oficejo.\""}, {"text_idx": "#000048", "text": "Tio tuj pensigis min pri la vortoj de Osmo Buller en la Komitata retpos\u0302tlisto:"}, {"text_idx": "#000049", "text": "\"Ankau\u0306 mi pledas kontrau\u0306 la vendo de la CO-domo. Estas trista koincido, ke ni voc\u0302donas pri la afero, kiam ni funebras Simo Milojevic, kiu dum pli ol 30 jaroj servis al nia Asocio en tiu domo. En miaj telefonaj interparoloj kun Simo, laste en decembro, c\u0302iam revenis nia komuna mafelic\u0302o pri la evoluoj en UEA. Felic\u0302e li ne bezonos vidi la finan sortobaton, sed mi esperas, ke ankau\u0306 ni ne bezonos g\u0302in vidi. Tio dependas de la nuna voc\u0302donado..\""}, {"text_idx": "#000050", "text": "Mi unu fojon en la nau\u0306dekaj jaroj renkontis Simo-n kaj babiletis kun li, kiam li oficis en la libroservo. Mi nur povas konfirmi, ke li estis vere afabla, agrabla kaj bonkora homo."}, {"text_idx": "#000051", "text": "Dankon, Ulrich, pro via detala rakonto pri la vivo de la nefogesebla amiko Simo."}, {"text_idx": "#000052", "text": "unu el miaj plej bonaj amikoj en Esperantujo."}, {"text_idx": "#000053", "text": "kiun, se li estus laboranta nuntempe, vi maldungigus, prefere sen pensio."}, {"text_idx": "#000054", "text": "Eble tamen ne: la nunan g\u0302eneralan direktoron oni ne maldungis. Fakte la sola netrafita de tiu sorto. Baldau\u0306 li estos kvazau\u0306 la sola UEA-oficisto, la kapitano, la lasta en la s\u0302ipo. Kiel decas al kapitano."}, {"text_idx": "#000056", "text": "Kiam Simo ne plu estis g\u0302enerala direktoro li estis dum multaj jaroj ordinara oficisto, do facile forigebla. Sed ec\u0302 se li estus nuntempe g\u0302enerala direktoro li ne kunlaborus kun la nuna estraro por malmunti la COn. Do, kiel ajn li estus forigita."}, {"text_idx": "#000057", "text": "Ulrich, bonvolu korekti la nomon de s-ano Rajs\u030cic\u0301. Lia nomo ne estis Nikola, sed Branko! Li estis tre konata esperantisto de Zemun. Cetere la teksto estas vere bonkvalita! Gratulon! La lastan retleteron de Simo mi ricevis la 15-an de januaro kaj lia forpaso estis shoko por mi."}, {"text_idx": "#000058", "text": "Dankon pro la atentigo, la nomo nun estas korektita."}, {"text_idx": "#000059", "text": "Restu Simo en paco. Mi estis esperantisto nur kelkajn jarojn en mia juneco kaj jam delonge ne plu okupigxas pri Esperanto; hodiaux gxi sxajnas al mi stultajxo. Sed mi varme memoras pri miaj renkontoj kun Simo, li estis remarkinda kaj bonkora homo kaj cxiam plena je interesegaj rakontoj el tre ricxa vivo."}, {"text_idx": "#000060", "text": "Simo estis epoko, personiganta \"rondon familian\". Miaj multnombraj vizitoj al la CO dum lia laboro cxiam similis al gastado cxe parencoj kun li cxekape. Ve, foriris li, emeritigxis Osmo, kiu dauxrigis la tradicion, kaj nun foriras la tuta \"familieca\" epoko de UEA. Ecx kune kun la historia domo. Esperantosauxroj kiel mi (esperantisto ekde 1965) triste bedauxras. Cxu estas nur la fino de epoko aux...?"}, {"text_idx": "#000061", "text": "En 1998 mi volontulis en la CO. Tiutempe li okupig\u0302is pri la libroservo kaj mi multe helpis lin paki librojn por la UK en Montpellier. Kiam mi alvenis al la CO, Clay Magalha\u0303es, Francisco Veuthey kaj Jordan Velikov, tiama volontulo por TEJO, tuj avertis min: Simo baldau\u0306 invitos vin tagmang\u0302i c\u0302e li, c\u0302ar li senescepte invitas c\u0302iujn volontulojn. Kelkajn semajnojn poste, mi ja tagmang\u0302is kun li. En tiu okazo, li parolis kun emocio pri mia lando Brazilo, kies muzikon li tre s\u0302atis (li havis c\u0302e li vinildiskojn de pluraj famaj brazilaj kantistoj). Jarojn poste, okaze de UK en Fortaleza en 2002, kiam mi estis studento, li telefonvokis min kaj esprimis deziron revidi min, sed mi bedau\u0306rinde ne povis renkonti lin... Kia g\u0302entileco! Mi tute ne imagis, ke li tiam povus memori pri mi... Bonaj memoroj el fora tempo!.."}, {"text_idx": "#000065", "text": "La argentina selektitaro estas c\u0302ampiono de la mondpokalo de KataroIrano: unua ekzekuto ligita al la tumultojDu misiloj trafis PollandonUN: amasa plimulto por kondamni la rusiajn aneksadojn en UkrainioParlamentaj balotoj en Latvio: tutnova vizag\u0302o por la deputitaro"}, {"text_idx": "#000066", "text": "Juna kuiristo en Bakuo transformis sian apartamenton en restoracionVenkado de ekzistadismaj krizoj per muziko: Karolina Cicha de PollandoMeksika kolektivo kiu piratas librojn por kundividi kulturon alfrontas blokadojn"}]