[{"text_idx": "#000012", "text": "Komencig\u0302ante en 1954, Walt Disney kapitaligis sur la rimedo de televido kun siaj propraj semajnaj televidserioj, Disneyland.\nTiu ABC-spektaklo popularigis lian novan Disneyland plezurparkon kaj komencis jardek-longan serion de televidelsendoj de Disney-bildstrioj, kiuj poste vastigis en la spektaklon Walt Disney's Wonderful World of Color. Dum Disney rekonis ke la ekonomiko de la komunikilo ne povis apogi liajn produktadnormojn kaj rifuzis iri en televidanimacion, li dau\u0306re ordigis la kreadon de unu karaktero eksclusivaj\u0302o al televido, Ludvigo Drako.\nLa segmentoj de la karaktero interligus kompilojn de la arkivita teatra pantaloneto de la firmao kiel kompletaj epizodoj.\nWalt dau\u0306re arang\u0302is la spektaklon por la resto de sia vivo, kaj li ig\u0302is same rekonebla al la televidspektantaro kiel la bildstrifiguroj de lia studio."}, {"text_idx": "#000014", "text": "La unua grava animacio-studio se temas pri produkti bildstriojn ekskluzive por televido estis Hanna-Barbera Productions.\nKiam MGM fermis g\u0302ian bildstriostudion en 1957, Hanna-Barbera komencis produkti bildstriojn rekte por televido, trovante spektantaron en la vespero- \"familiohoro-\" tempo.\nLa unuaj viglaj serioj de Hanna-Barbera estis NBC La Ruff & Reddy Show (Superatutu & Reddy Show) kaj la unuakontrolita sindikig\u0302 eniro The Huckleberry Hound Show .\nTamen, la studio trafis sian pas\u0302egon en 1960-aj jaroj kun la La Fajros\u0302tonoj de ABC, la unua duonhoro vigligis serialkomedion.\nKiel multaj el g\u0302iaj tujaj posteuloj g\u0302i estis origine aerumita dum pinttempo kiam la tuta familio estus spektanta televidon.\nLa Fajros\u0302tonoj estis la unua el pluraj pinttempaj viglaj serioj de Hanna-Barbera, kiu inkludis La Jetsons , Top Cat , kaj Jonny Quest .\nSed post la fino de La Fajros\u0302tonoj en 1966, Hanna-Barbera plejparte kontaktis g\u0302iajn klopodojn la kreskantan merkaton por sabatmatenbildstrioj, ekstere de izolitaj serioj por unua kontrolita sindikig\u0302o en la 1970-aj jaroj kiel ekzemple Wait Till Your Father Gets Home (Atendu Till Your Father Gets Home) ."}, {"text_idx": "#000018", "text": "La Jay Ward-studio, produktanto de The Rocky and Bullwinkle Show, uzis limigitan animacion en siaj serioj, sed kompensita kun sia satiro de Malvarmmilito politiko kaj popola kulturo kaj g\u0302ia netradicia humuro.\nKiel la pli frua Crusader Rabbit, la Rocky- kaj Bullwinkle aventuroj estis multi-partaj serialoj.\nLa hospitala sekcia studio ankau\u0306 produktis George of the Jungle (Georgo de la G\u0302angalo) , Super Chicken , kaj Tom Slick .\nG\u0302i poste produktis serion de popularaj televidreklamoj por Quaker Oats cerealaj\u0302oj Cap'n Crunch, Quisp kaj Quake.\nAlia firmao kiu uzis la samajn animacio-studiojn kiel Jay Ward faris estis Total Television, plej fama pro La Subulo-Spektaklo .\nTotala Televido kaj Jay Ward vigligis produktadojn estis ofte miksitaj kaj aerumis kune en sindikig\u0302o, kondukante al la du la spektakloj de firmaoj foje esti konfuzitaj kun unu la alian."}, {"text_idx": "#000019", "text": "Filmation, gvidita fare de Lou Scheimer kaj Norm Prescott, estis alia televida animacio-studio kiu ekestis en la 1960-aj jaroj.\nFilmation estis plej fama pro g\u0302ia akiro de permesoj produkti viglajn seriojn bazitajn sur alia amaskomunikilaro;\ng\u0302i estis unu el la malmultaj firmaoj konservi c\u0302ion el sia animacio ene de Usono kaj ne uzis la estetikon de limigita animacio preferita fare de Hanna-Barbera kaj UPA;\nanstatau\u0306e, Filmation-produktadoj dependis de peza uzokutimo de akciofilmaj\u0302o, rotoskoping, limigis voc\u0302rolantarojn (Scheimer mem disponigis multajn voc\u0302ojn) kaj ekvilibron de aprobitaj viglaj serioj kun malsupra-bug\u0302eto, realbatala ili (kiel ekzemple La Fantomo-Rompiloj kaj Uncle Croc's Block ) por resti finance solventaj.\nPost kordo de sukceso dau\u0306ranta bone en la 1980-aj jarojn, Filmation dissolvig\u0302is en 1989."}, {"text_idx": "#000025", "text": "La plej giganta evoluo ekde la morto de Walt okazis en septembro 1979, kiam studiovigligisto Don Bluth gvidis elmigradon de li mem kaj 11 el siaj subtenantoj (granda bloko de la animaciosekcio de la studio tiutempe), inkluzive de Gary Goldman kaj John Pomeroy.\nLacaj kun la status quo c\u0302e Disney, li kaj liaj akolitoj foriris por komenci sian propran studion, kiu produktis la mallongan filmon Banjo the Woodpile Cat kaj la plenlongan filmon La Sekreto de NIMH .\nDisney eniris la 1980-aj jarojn alfrontante necertan estontecon, malgrau\u0306 la estimindaj 39,900,000 USD grocoj kaj kelkajn bonajn recenzojn por La Vulpo kaj la Leporhundo ."}, {"text_idx": "#000026", "text": "Warner Bros. fermis malsupren g\u0302ian animacio-studion tute en 1963, kaj la direktoroj de Termite Terrace iris siajn apartajn vojojn.\nFriz Freleng ko-fondis DePatie-Freleng Enterprises, kiu produktis Looney Tunes kaj Merrie Melodies de 1964 g\u0302is 1967.\nWarner Bros.-Seven Arts remalfermis la studion de 1967 g\u0302is 1969, sed la malalt-bug\u0302etaj bildstrioj produktitaj ne estis popularaj c\u0302e kritikistoj au\u0306 spektantaroj tiam au\u0306 nun.\nLa novaj karakteroj prezentitaj dum la Seven Arts-periodo, kiel ekzemple Cool Cat, Kunikleto kaj Claude, Rapida Brown Fox kaj Rapid Rabbit, kaj Merlin the Magic Mouse (Kolombfalko la Magio-Muso), neniam sukcesita, dum la Termite Terrace-bildstrioj restis plurjaraj televidfavoratoj tra sindikig\u0302o kaj sabatmatenaerumadoj c\u0302ie en la resto de la 20-a jarcento."}, {"text_idx": "#000030", "text": "En 1968, la muziko de The Beatles kaj la Petro maksimumi-inspira psikedela arto de Kanad-naskita vigligisto George Dunning venis kune por krei Yellow Submarine .\nMalkontentigite kie la antau\u0306a vigla televidserialo prezentas sin, la Beatles mem havis rezervadojn pri la projekto komence kaj malkreskis partopreni preter disponigado de miksaj\u0302o de pli malnovaj kaj originaj muzikaj registradoj.\nTamen, ili estis impresitaj sufic\u0302e kun la preta filmo por aperi en realbataladepilogo."}, {"text_idx": "#000034", "text": "Aliaj filmoj kiel la raggedy Ann & Andy: de Richard Williams Musical Adventure estis malpli sukcesa.\nLa industrio plejparte dau\u0306re ignoris au\u0306 flankenbalais animacion kiel io nur infanoj rigardis en sabatmatentelevido.\nRimarkinda escepto estis serio da filmoj surbaze de la Arakidoj franc\u0302izas, komencig\u0302ante kun la filmo (1969 ) A Boy Named Charlie Brown , kiu estis kaj komerca kaj kritika sukceso;\nla filmoj estis faritaj kun la sama produktteamo malantau\u0306 la aklamitaj Arakidoj televidspecialaj\u0302oj kiuj aerumis la tutan periodo, gviditaj fare de Bill Melendez."}, {"text_idx": "#000039", "text": "Kvankam la domina Hanna-Barbera Productions lanc\u0302is fenomenon kun la premiero de Smurfo (1981) sur NBC, tre malmulto krome kiun ili produktis en tiu jardeko sukcesis.\nAldoni al tio estis la financaj problemoj de ilia posedanto Taft Broadcasting, kiu estis alogita de Carl Lindner, Jr., posedanto de Great American Insurance Company (Granda amerika asekurentrepreno), 1987.\nDu jarojn poste, Tom Ruegger lanc\u0302is eliradon de H-B dungitoj por formi relanc\u0302itan Warner Bros. Animation dividadon.\nEn 1991, Turner Broadcasting System ac\u0302etis la firmaon kaj g\u0302ian bibliotekon."}, {"text_idx": "#000043", "text": "La 1980-aj jaroj ankau\u0306 vidis la ascendon de la muzikfilmet industrio , gvidita fare de MTV.\nArta eksperimentado en tiuj mallongaj filmoj ofte rezultigis la produktadon de novigaj viglaj sekvencoj kiuj memorigis spektantojn pri la potencialo de animacio kiel io krom sabatmatenbildstrioj.\nKelkaj memorindaj viglaj vidbendoj estis produktitaj dum la glortempo de MTV, inkluzive de \" Preno mi \" per aha;\n\" Sledmartelo \" de Peter Gabriel;\n\" Mono por Nenio \" de Serioza embaraso;\nkaj \" La Harlem Miksado \" de The Rolling Stones (la viglaj sekvencoj en tiu vidbendo estis direktitaj fare de Ralph Bakshi kaj John Kricfalusi)."}]