[{"text_idx": "#000009", "text": "La klakado de la spokoj malrapidis kaj silentig\u0302is, la metalaj radoringoj mole rulig\u0302is sur la aroma pinglaro. La patrino endormig\u0302is. La tempo pasis nemezurate, formante strangajn nodojn kaj mallongigojn en sia pasado. La mallumo estis densega, super la budego ankorau\u0306 mug\u0302is seke la arbaro, kiam subite la vojo sub la c\u0302evalhufoj bulig\u0302is al malmola pavimo de la strato, la veturilo turnig\u0302is surloke kaj haltis. Tiel proksime al la domo, ke g\u0302i preskau\u0306 frotig\u0302is je la muro. Antau\u0306 la karoco-pordeto la patrino trovis palpe la pordegon de la domo. La koc\u0302ero elprenis niajn volvaj\u0302ojn"}, {"text_idx": "#000013", "text": "Estis ia granda disputo inter mia patro, la patrino kaj Adela, protagonistino de tiu sceno, disputo kun fundamenta signifo, kiel mi divenas hodiau\u0306. Se ne vane mi provas konjekti g\u0302ian sencon, kiu elglitas senc\u0302ese, do sendube kulpas brec\u0302oj en mia memoro, blindaj dormo-makuloj, kiujn mi klopodas plenigi je konjekto, supozo, hipotezo. Malsobra kaj spirite forestanta, c\u0302iam denove mi sinkis en surdan nekomprenemon, dum kiu sur la falintajn palpebrojn blovetis spire la stelplena nokto, etendig\u0302inta antau\u0306 la malfermita fenestro. La nokto spiradis pulsante lau\u0306 sia ritmo kaj subite dej\u0302etis la diafanan kurtenon de la steloj, rigardis de alte en mian dormon per sia maljuna kaj eterna vizag\u0302o. La radio de forega stelo sur la okulharoj disvers\u0302ig\u0302is arg\u0302ente sur la blindan blankon de mia okulo kaj tra la fendetoj de la palpebroj mi vidis la c\u0302ambron tra la kandel-lumo, rompita en volvaj\u0302o da oraj linioj kaj zigzagoj."}]