[{"text_idx": "#000000", "text": "Fotoj de ejoj kie okazis niaj Konferencoj"}, {"text_idx": "#000001", "text": "Esperantologiaj Konferencoj inter 1978 kaj 2014"}, {"text_idx": "#000006", "text": "(2) Zamenhof kaj la Liberala/Komunuma Debato Tiu c\u0302i studo celas analizi la fruan pensadon de Ludoviko Lazaro Zamenhof (1887-1917) en la lumo de la tielnomata liberala-komunuma debato. Tiu debato lanc\u0302ig\u0302is en la fruaj 1980aj jaroj. C\u0302e la liberala flanko estis tiuj kiuj difinis la nocion de liberala memo, kiu portas rajtojn, sendepende de identeco (lau\u0306 la vidpunkto de John Rawls); c\u0302e la komunuma flanko estis tiuj kiuj subtenis la nocion de komunumoj kun rajtoj kaj celoj (lau\u0306 Michael Sandel). Sed tiu debato lastatempe farig\u0302is dialogo, en kiu c\u0302iu flanko defi as la alian, ke g\u0302i pravigu siajn pretendojn \u2013 ontologiajn, politikajn au\u0306 etikajn. La nuna studo asertas, ke, unu jarcenton pli frue, Zamenhof trovig\u0302is en simila dialogo inter liberalismo kaj komunumismo, inventinte movadon, kiu potenciale kapablus trovi ekvilibron inter homaj rajtoj unufl anke kaj nocioj de \u201cboneco\u201d akceptitaj de diversaj komunumoj, alifl anke. Tamen, la politika potencialo de la vizio de Zamenhof pri Esperanto estis subfosita (kvankam ne detruita) en la Deklaracio de Bulonjo, kiu distan cigis sin de interkonsilig\u0302a debato kaj elj\u0302etis religiajn kaj etikajn idealojn."}, {"text_idx": "#000007", "text": "(3) Akademio de Esperanto fronte al novaj taskojLa Akademio de Esperanto estis fondita en 1905. Lau\u0306 sia nuna statuto g\u0302i havas 45 membrojn. \u02c6G\u0302i laboras c\u0302efe en sekcioj. Tiu c\u0302i artikolo resumas la novajn taskojn kiujn la Akademio frontas kaj donas superrigardon pri aktualaj projektoj."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Biografiaj notoj pri la prezentintoj"}, {"text_idx": "#000010", "text": "Markos Kramer (nacilingva ortografio: Marcos Cramer) bakalau\u0306re kaj magistre studis matematikon kaj filozofion en Oksfordo kaj doktorig\u0302is en Bonno pri temo, kiu ligas matematikan logikon kaj komputan lingvosciencon. Nuntempe li estas scienca kunlaboranto en la komputoscienca fakultato de la Universitato de Luksemburgo. De 2010, li membras en la Akademio de Esperanto, kaj ekde 2013 li estas la direktoro de g\u0302ia Sekcio pri G\u0302enerala Vortaro."}, {"text_idx": "#000012", "text": "Christer Oscar Kiselman estas matematikisto kaj gastprofesoro c\u0302e Upsala Universitato. Li estis membro de la Akademio de Esperanto dum 26 jaroj, de 1989 g\u0302is 2015, kaj ties prezidanto de 2013 g\u0302is 2015."}, {"text_idx": "#000015", "text": "De esperanta korpuso g\u0302is islanda lingvopolitiko"}, {"text_idx": "#000018", "text": "Eckhard Bick studis en Bonno, Londono kaj A\u030arhus kaj akiris diplomojn pri medicino, lingvistiko kaj nordiaj lingvoj. Li nuntempe laboras kiel komputillingvisto por Suddana Universitato (Odense) kaj por sia firmao GrammarSoft, kreante porkomputilajn gramatikojn kaj leksikojn uzatajn i.a. en mas\u0302intradukado, perreta instruado kaj korpusa lingvistiko. Flankprofesie, li instruas akupunkturon kaj laboras kun esperantaj projektoj, kiel Lingvohelpilo kaj WikiTrans."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Detlev Blanke doktorig\u0302is pri Lingvistiko en Humboldt-Universitato Berlino, kie li poste ankau\u0306 laboris kiel profesoro. Li ankau\u0306 estas honora prezidanto de Gesellschaft fu\u0308r Interlinguistik kaj honora membro de UEA."}, {"text_idx": "#000027", "text": "(6) Interskola ponto en Interlingvistiko: Du reformoprojektoj de Esperanto motivitaj de InterlinguaResumo: Lanc\u0302ita en 1951 de Alexander Gode nome de IALA, Interlingua estas la sola nuntempa internacia planlingvo krom Esperanto kun iom da organizita agado c\u0302irkau\u0306 si. Kiel ekstrema reprezentanto de la naturalisma skolo en Interlingvistiko, g\u0302ia c\u0302efa konstruprincipo estas la alpreno de la t.n. internacia vortaro (fakte latindevena) kun latinida gramatiko, iom simpligita lau\u0306 la modelo de la angla. Pro tiu limigita internacieco, la tekstoj en Interlingua estas unuavide kompreneblaj al uzantoj de la diversaj latinidaj etnolingvoj.Ekde la apero de Interlingua estig\u0302is intensa debatado inter g\u0302iaj subtenantoj kaj tiuj de Esperanto pri la demando kiuj estas la plej tau\u0306gaj kriterioj por konstruita interlingvo. La koncernajn argumentojn oni esprimis jen per polemikaj pamfletoj, jen per sobraj studoj. Interese, la rimarkindaj trajtoj de Interlingua kaj la ioma atento kiun g\u0302i atingis c\u0302e iuj sciencaj kaj klerulaj medioj motivis du serioze elpensitajn proponojn reformi Esperanton, kiuj tamen ne atingis subtenon. Iliaj respektivaj principoj orientig\u0302is respektive al tio kian formon la latin- kaj grekdevenaj etimoj havu (Albert Lienhardt, Optimala ortografio de la Internacia Lingvo Esperanto, 1978), kaj al propono por plena esperantido konstruita lau\u0306 Interlingua-kriterioj de vortara internacieco sed kun Esperantotipa skemeco (W. Verloren van Themaat, Demolingwo, 1985\u20131996).Komparante la c\u0302efajn elementojn de la interlingvistikaj skoloj naturalisma kaj skema, tiel kiel ili rimarkeblas c\u0302e respektive Interlingua kaj Esperanto, la referaj\u0302o detale ekzamenos la menciitajn projektoproponojn, utiligante i.a. la neniam publikigitan manuskripton pri Demolingwo kiun la verkinto sendis al la preleganto antau\u0306 sia forpaso."}, {"text_idx": "#000030", "text": "Leksikologio, frazeologio, historio, semantiko kaj terminologio: du kontinentoj renkontig\u0302as en hanojo"}, {"text_idx": "#000034", "text": "(1) Dekonstruado de esperanta frazeologioResumo: En c\u0302i tiu raporto mi diskutos pri la teoria bazo de esperanta frazeologio. En c\u0302iu kampo de esperantologio la enhavo de studoj devas kontribui al la evoluo de esperanto en nia socio kaj la movado por pliuniversaligi esperanton. Alivorte esperantologio devas konformigi sian bazon al la ideologioj kiujn esperanto mem kiel movado enhavas. Tio estas la unua kaj decida diferenco kompare kun frazeologioj de neplanlingvoj, kiuj estas studataj de lingvistoj per ordinara lingvistika metodo. Tie oni povas trovi konfronton inter regulismo kaj priskribismo. La temo de c\u0302i tiu raporto estas analizi la konfronton, kaj montri kia esperantologio, inkluzive de esperanta frazeologio, devas esti kaj funkcii."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Heidi Goes studis afrikajn lingvojn kaj kulturojn, evolukunlaboradon kaj agrikulturan evoluadon en la universitato de Gento. En 1999, s\u0302i finverkis licenciulan disertaj\u0302on pri la esperanto-movado en Afriko, post esploroj en bibliotekoj kaj surloke en Tanzanio kaj Togolando. Ekde 2007 s\u0302i esploras pri la historio de la esperanto-movado en Indonezio, kie s\u0302i ankau\u0306 instruis la lingvon."}, {"text_idx": "#000038", "text": "(4) Kiel niaj pensoj vortig\u0302as? Kiun semantikan modelon sekvas Esperanto?Resumo: Esperanto lanc\u0302ig\u0302is kun iom pli ol 900-elementa vortlisto bazita sur la vortprovizo de eu\u0306ropaj lingvoj kaj evoluis al plenfunkcia lingvo, uzata kaj influata fare de diverslingvanoj en la tuta mondo. C\u0302u esperanto sekvas iujn specialajn semantikajn skemojn? C\u0302u niaj vortoj estas motivitaj? Kiomgrade esperanto spegulas la semantikan sistemon de siaj fontolingvoj kaj kiomgrade elformis propran au\u0306tonoman sistemon? Al tiuj c\u0302i kaj similaj demandoj serc\u0302as respondon la au\u0306torino en sia prelego."}, {"text_idx": "#000040", "text": "(5) La esperantologiaj principoj de Eugen Wu\u0308sterResumo: \u201cReprenu viajn multajn paperaj\u0302ojn! Tio ne estus presebla.\u201d Tian leteron de profesoro ricevis Eugen Wu\u0308ster (1898\u20141977) rilate sian manuskripton por disertaj\u0302o. Malgrau\u0306 tiu unue forte malfavora reago, la verko poste publikig\u0302is, tradukig\u0302is kaj elc\u0302erpig\u0302is. G\u0302i ampleksas centojn da detale prilaboritaj pag\u0302oj, ankorau\u0306 nuntempe estas konsiderata kiel la fonda bazo de la terminologia scienco kaj inspiris la kreadon de tutmonda komitato pri terminologio.Kiamaniere g\u0302ermis science revoluciaj ideoj c\u0302e juna studento? Dum sia gimnazia tempo, Wu\u0308ster ricevis kontrakteton por verki koncizan esperanto-vortaron. C\u0302ar li ne emis supraj\u0302e plenumi taskojn, la projekto rapide aliformig\u0302is en imponan dulingvan enciklopedian vortaron. C\u0302i-enkonduke li skribis aron de esperantologiaj principoj (g\u0302usto kaj boneco de esprimo, lingva evolucio centripeta kaj centrifuga, lingvekonomia vortara principo, principoj de transskribo...), kiuj en postaj jaroj servis kiel kerno por lia internacie lau\u0306dita disertaj\u0302o germanlingva.La prelego celas prezenti unuaflanke la vivon de tiu senfine laboranta kaj sindonema honora membro de UEA, je kies laborc\u0302ambropordon oni rajtis frapi nur katastrofokaze, duaflanke gravajn aspektojn de liaj esperantologiaj principoj, kaj lastaflanke la influojn de liaj priplanlingvaj spertoj super laborprincipoj por etnaj lingvoj. Praktike montrig\u0302os interalie la enciklopedia kaj mas\u0302infaka vortaroj, kiuj spegulas la fruajn elstarajn atingojn de tiu pioniro de esperantologio."}, {"text_idx": "#000041", "text": "Me\u0301lanie Maradan estas tradukisto\u2013terminologiisto, kiu esperantig\u0302is 2008 kungajninte lingvan konkurson de g\u0302eneva Esperanto-grupo. S\u0302i laboris pri nociobazita terminologia datumbazo c\u0302e la Internacia organizaj\u0302o por normigado (ISO). Nuntempe, en Berlino, s\u0302i samkampe laboras en la publika kaj privata sektoroj."}, {"text_idx": "#000049", "text": "(5) Cifereca prilaboro de la Zamenhofaj adresaroj"}, {"text_idx": "#000053", "text": "(1) La esperanta literaturo tra la lupeo de kelkaj lingvoteorioj kaj literaturkonceptojResumo: La tradiciaj lingvoteorioj kaj literaturkonceptoj bazig\u0302as sur la organika unueco de signifanto (t.e. sonkorpuso de vorto) kaj signifato (tiu objekto, koncepto ktp. en kies loko staras la koncerna vorto kiel signo) \u2014 temas pri terminoj de Saussure: signifiant kaj signifie\u0301. En tiu organika unueco signifanto elvokas la signifaton, dum g\u0302i mem palig\u0302as, kvazau\u0306 malaperas, kaj en la proscenio staras nurnure la signifato. Esperanta literatura verko lau\u0306 tiu koncepto \u2014 dum longa tempo reganta en la literaturscienco \u2014 ne povas esti plenvalora, c\u0302ar la rilato inter signifanto kaj signifato en Esperanto estas malpli intima, ol en la etnaj lingvoj; sekve esperanta signifanto ne kapablas elvoki tiel firman kaj potencan signifaton, kiu likvidus g\u0302in (la signifanton) mem kaj starus sola antau\u0306 la okuloj de la leganto.Sed la novaj lingvoteorioj kaj la post-strukturismaj literaturkonceptoj pridubas tiun organikecon kaj intimecon en la rilato inter signifanto kaj signifato (kiel ankau\u0306 la c\u0302efrolon de la signifato) ankau\u0306 koncerne la etnajn lingvojn; farig\u0302is g\u0302enerala la koncepto, lau\u0306 kiu per la vortoj de la homa lingvo ne eblas konfidinde referenci al la realo. Lau\u0306 tiuj tezoj en la semiotika procezo, funkcianta c\u0302e la kreado kaj legado de literatura teksto, la c\u0302efrolon transprenas signifanto, kies ligiteco al difinita signifato estas minimume dubinda. Literatura verko lau\u0306 tiu koncepto estas antau\u0306 c\u0302io teksto, konsistanta el signifantoj, kiuj signifantoj interrilatas multe pli kun la signifantoj de aliaj tekstoj (\u2018interteksteco\u2019), ol kun iuj dubindaj, transcendaj \u2014 reale ne kapteblaj \u2014 signifatoj. Rezulte de tiu paradigmos\u0302ang\u0302o en la teorio de lingvo kaj de literaturo fakte forfalas la bazo de c\u0302iuj rezervoj, pli frue alfrontantaj la esperantan literaturon. La prelego deziras skize prezenti la esencon de tiu c\u0302i paradigmos\u0302ang\u0302o, kaj montri g\u0302iajn teoriajn konsekvencojn rilate la pritakson de la esperanta literaturo kaj rilate la prijug\u0302on de Esperanto kiel lingvo."}, {"text_idx": "#000055", "text": "(2) Organizaj strukturoj kaj la estonteco de EsperantoResumo: Ne senpense Hodler kaj liaj junaj kunlaborantoj en 1908 nomis sian novan asocion \u201cUniversala\u201d: kiel Lins atentigas (Utila estas alig\u0302o, pg\u0302. 10), UEA konsistis nur el individuaj membroj, tiel ignorante la naciajn Esperanto-societojn. Temis esence pri horizontala strukturo, tre tau\u0306ga por la idealisma, popularisma etoso de tiu periodo. Sed la Unua Mondmilito kaj la posta mondpolitika evoluo g\u0302enerale plifortigis naciajn identecojn. Sekve, ne estas surprize, ke, kiam oni konstruis la \u201cmodernan UEA\u201d en la jaroj post la Dua Mondmilito (vidu: Esperanto en perspektivo, pg\u0302. 548\u2013634), oni kreis, surbaze de la kunigo de UEA kaj IEL, esence hierarkian strukturon, kies bazo konsistis el lokaj grupoj, landaj asocioj, kaj internacia organizaj\u0302o. La fundamento de tiu strukturo estis (a) geografia kaj (b) s\u0302tata. Kvankam ekzistis plej diversaj aliaj Esperanto-organizaj\u0302oj, neniu sukcesis komplete teni sian pozicion fronte al tiu monolita kaj dum pluraj jaroj tre efika strukturo. La mondpolitika evoluo iris en lastaj jaroj inversan direkton: la internacia kunlaboro okazas c\u0302iam pli ofte sen interveno de s\u0302tataj strukturoj, sen limig\u0302o geografie \u2014 helpate (ec\u0302 kau\u0306zate) de la profundaj s\u0302ang\u0302oj en la komunika teknologio. Malfermig\u0302is la demando, kiun formon prenos la strukturoj de la Esperanto-komunumo en estonteco?"}, {"text_idx": "#000057", "text": "(3) Esperanto kiel lingvo-ponto: Kroata ekzemplo el la dua jarcentoResumo: Inspirita per la etoso de la 8-a Universala Kongreso de Esperanto en Krakovo en la jaro 1912, kroata instruistino Antonija Jozic\u030cic\u0301 revene hejmen al provinca urbeto Kostajnica esperantigis romanon Konfeso de kroata verkistino Milka Pogac\u030cic\u0301. La Esperanta traduko de la verko publikigita en 1913 atingis S\u0302anhajon kaj el g\u0302i aperis la c\u0302inigita versio de la kroata romano. Per la c\u0302ina eldono en la jaro 1931 okazis la unua traduko de la kroata literaturo c\u0302inen. Esperanto denove servis kiel pontolingvo kelkajn jarojn poste kiam per la Esperanta traduko eldonita en Lepsiko kroata romano Ano de l\u2019ringludo estis c\u0302inigita kaj publikigita per la sama eldonejo Shangiru en 1936. Tiuj fruaj roloj de Esperanto kiel lingva ponto al la c\u0302ina ne estis unikaj. Poste aperis du pliaj libroj el la kroata literaturo en la c\u0302ina traduko en 2004 kaj 2006.En 2008 la Eu\u0306ropa Komisiono diskonigis konkurson alvokante projekton en kiu partnera lando estos Hinda Unio. Kroata Esperanto-Ligo proponis al la Eu\u0306ropa Komisiono publikigi en Hinda Unio tri infanlibrojn el tri eu\u0306ropaj landoj en la bengala kaj unu bengalan infanlibron paralele en tri eu\u0306ropaj landoj. La projekto per Esperanto kunlaborigis partnerojn en Italio, Slovenio, Kroatio kaj Hinda Unio. La projekto el 2008 konstruig\u0302is sur la kontinuaj spertoj de apliko de Esperanto kiel literatura lingvo en ponta tradukado depost 1931.La prelego prezentas detalojn pri la realigo de la lingva kaj literatura projekto dum 2008\u20132010 kiun la Ministerio pri kulturo de Respubliko Kroatio elektis por unu el la modeloj de bona praktiko 2010."}, {"text_idx": "#000058", "text": "Spomenka S\u030ctimec estas verkisto, tradukisto kaj instruisto de Esperanto. S\u0302i estas interalie konata pro sia verkado de originalaj esperantaj libroj. S\u0302i ankau\u0306 estas ano de la Akademio Literatura de Esperanto."}, {"text_idx": "#000059", "text": "(4) Variaj\u0302oj de esperanto iniciatitaj de ZamenhofResumo: Esperanto havas du difinojn: jure g\u0302i estas la lingvo difinita en la Fundamento de Esperanto el 1905; lingvistike g\u0302i estas difinita (kiel c\u0302iu alia lingvo) de la praktiko de la parolantaro. Ekzistas ia strec\u0302iteco inter la du difinoj, sed ni povas konstati ke ili grandparte samas. Tiu eldiro tamen estas simpligo. Skriba dokumento neniam povas c\u0302iom difini lingvon, kiu estas parola komuniksistemo. Kaj la bus\u0302a praktiko de la parolantaro estas ja malfacile kaptebla.Pli-malpli kas\u0302ite ekzistis variaj\u0302oj de la zamenhofa lingvo. Per tiu esprimo mi celas la nur parte konatan pralingvon Lingwe Uniwersala de 1878, la praesperanton Lingvo Universala de 1881, kaj la reformproponon de esperanto faritan en la jaro 1894 kaj proponprojekton kaj proponon pri neologismoj en esperanto faritan en la jaro 1906. Temas do pri du variaj\u0302oj antau\u0306 1887 kaj du post tiu jaro. La esperanto de la Fundamento de 1905 estas el tiu c\u0302i vidpunkto egala al tiu de 1887. C\u0302u ni povas vidi evoluon inter tiuj jaroj, do 1878, 1881, 1887, 1894 kaj 1906? C\u0302u la reformproponoj estas ia pluevoluado de la lingvo de 1887 au\u0306 c\u0302u, male, ili reprezentas iun reiron al pli frua s\u0302tupo? Kial Zamenhof faris en 1906 proponon pri lingva reformo spite al la severa netus\u0302eblo de la Fundamento? Ni provos esplori tion."}, {"text_idx": "#000060", "text": "(4) Esperanto kiel internacia lingvo en la ombro de la anglaResumo: Kiam Zamenhof forg\u0302is la lingvon kiun li nomis Internacia, la okcidenta civilizacio havis plurajn \u201cinternaciajn\u201d lingvojn, depende de la tereno. En diplomatio oni uzis plejparte la francan, en la scienco regis la germana, en teologio la latina, en muziko la itala... kelkajn jarcentojn pli frue, unu sola lingvo \u2014 la latina \u2014 plenumis c\u0302iujn tiujn rolojn, kaj unu jarcenton poste s\u0302ajnas ke denove unu sola lingvo transprenis la gvidan rolon en c\u0302iuj terenoj \u2014 la angla. Novaj terenoj aperis \u2014 informadiko, interreto, sociaj retoj, vikipedio \u2014 kaj la angla preskau\u0306 sole regas ankau\u0306 ilin. C\u0302u en tia monolingvocentrisma mondo ekzistas vera neceso por aldona internacia lingvo? Kioman s\u0302ancon havas Esperanto en la ombro de la s\u0302ajne absoluta hegemonio de la angla? Ni ja konas la respondojn kiujn c\u0302iu lernanto de Esperanto absorbas kune kun la dekses reguloj kaj la fina venko \u2014 facileco, neu\u0306traleco, efikeco, amikeco.Sed c\u0302u tiuj magiaj vortoj, kiuj eble sonis logikaj kaj konvinkaj antau\u0306 duonjarcento, vere validas ankau\u0306 nuntempe? Multaj aferoj s\u0302ang\u0302ig\u0302is. La facileco kaj simpleco kiu ebligas lerni Esperanton plurfoje pli rapide ol la anglan s\u0302ajne malpli avantag\u0302as: komputiloj ebligas tradukadon per tus\u0302o de butono. Retaj lingvokursoj estas senpagaj, facilaj kaj alireblaj al c\u0302iu. La neu\u0306traleco, kiu estis tre grava argumento en la dividita mondo de la malvarma milito, rapide perdas sian gravecon en la nova erao de la supernacia tutmondig\u0302o. Kiel tamen la Esperanto-komunumo restas vivanta kaj ec\u0302 evoluig\u0302anta? Restas eble nur idea amikeco \u2014 au\u0306 samideaneco, au\u0306 eble pli g\u0302uste sekteco, au\u0306 eble moderna versio de homaranismo? Kaj c\u0302u tio sufic\u0302as por ke Esperanto havu realan s\u0302ancon iam farig\u0302i vere internacia lingvo, heredante la rolon kiun la angla s\u0302ajne ludas en la lastaj jardekoj pli kaj pli? Tiujn demandojn ni provos kune formuli kaj respondi."}, {"text_idx": "#000063", "text": "Religiaj kaj filozofiaj ideoj de zamenhof: kultura kaj socia fono"}, {"text_idx": "#000066", "text": "(2) Zamenhof kaj Litovio. Nia judo"}, {"text_idx": "#000068", "text": "(4) Hilelismo kaj homaranismo. La religiaj kaj filozofiaj ideoj de ZamenhofResumo: Surbaze de leteroj de Zamenhof kaj aliaj dokumentoj ni sekvas la evoluon de liaj pensoj pri hilelismo, homaranismo kaj neu\u0306trale-homa religio. Ni provas prilumi kiel la projekto de homaranismo kreskis el liaj unuaj klopodoj savi la hebrean popolon el g\u0302ia malfelic\u0302ega stato, kaj kiel liaj ideoj pri la rolo de lingvoj s\u0302ang\u0302ig\u0302is dum lia vivo. Temas pri tri malsamaj roloj de eblaj lingvoj: diserva lingvo (en lia kazo la hebrea); instrua lingvo (la rusa); kaj lingvo por interkomprenig\u0302o kun samsuferanoj alilandaj (en lia kazo mankanta). Ni esploras kiel li volis krei novan lingvon au\u0306 novajn lingvojn por tiuj roloj kaj trovas paradokson pri lia sinteno al lingvoj: lingvo estas gravega por la difino de c\u0302iu popolo, sed samtempe tiom malgrava ke oni povas enkonduki novan, senhistorian. Li komprenis la ajnecon de kulturaj esprimoj kaj religiaj kutimoj pli bone ol aliaj \u2014 jen ebla klarigo pri la manko de sekvontoj."}, {"text_idx": "#000069", "text": "(5) Aktualaj problemoj de zamenhofologioResumo: La proksimig\u0302anta 150-jarig\u0302o de Ludoviko Zamenhof estas tau\u0306ga punkto por analizi la nunan staton kaj skizi proksimajn taskojn de zamenhofologio, interdisciplina fako, kiu esploras, sistemigas kaj popularigas la vivon, la kreadon kaj la ideojn de Zamenhof (simile al, ekzemple, s\u0302ekspirologio kaj pus\u0302kinologio, kiuj esploras la kompleksajn demandojn pri S\u0302ekspiro kaj Pus\u0302kin). Esence temas pri kvar c\u0302efaj direktoj de zamenhofologio: la vivo, la verkoj, la lingva kreado kaj la ideoj de Zamenhof. La kvar direktoj de zamenhofologio estas koncize prezentataj en c\u0302i tiu superrigardo kun konkretaj proponoj pri c\u0302iu el li. Specialan atenton ricevas la ideologio de Zamenhof, kies bazaj tekstoj estis antau\u0306nelonge presitaj en la kolekto Mi estas homo."}, {"text_idx": "#000075", "text": "La rolo de la neeu\u0306ropaj lingvoj en la evoluo kaj evoluigo de Esperanto"}, {"text_idx": "#000076", "text": "Esploroj pri esperantologio: Kien iri, kaj per kiuj vojoj?"}, {"text_idx": "#000086", "text": "Internacieco de Esperanto el n[e-]eu\u0306ropa vidpunkto"}, {"text_idx": "#000091", "text": "Tri sesioj, tri prelegoj pri diversaj temoj"}, {"text_idx": "#000093", "text": "Tri sesioj, kvar prelegoj pri diversaj temoj"}, {"text_idx": "#000094", "text": "Tri sesioj, nau\u0306 prelegoj pri diversaj temoj"}]