[{"text_idx": "#000001", "text": "Franca elparolo: \u200b [ek\u0254l n\u0254\u0281mal sipe\u0281j\u0153\u0281] ;\nankau\u0306 konata kiel Normale sup, Ulm, ENS Parizo, l'E\u0301kole kaj plejofte ekzakte kiel ENS) estas franca nobelule\u0301cole (altedukopotencularo ekster la kadro de la publikuniversitata sistemo), kaj subuniversitato de PSL Research University, kolegia universitato bazita en la Latina Kvartalo de Parizo.\nG\u0302i estis komence elpensita dum la Franca Revolucio [5] kaj estis intencita por provizi la respublikon per nova korpo de profesoroj, trejnis en la kritika spirito kaj sekularaj valoroj de la klerismo.\nG\u0302i poste evoluis en institucion kiu farig\u0302is platformo por fajna malmultaj el la studentoj de Francio por okupig\u0302i pri karierojn en registaro kaj akademiularo.\nFondite en 1794 kaj reorganizita fare de Napoleono, ENS havas du c\u0302efpartojn (literaturajn kaj sciencajn) kaj konkurencivan selektprocezon konsistantan el skribaj kaj bus\u0302aj ekzamenoj.\nDum iliaj studoj, kelkaj ENS-studentoj tenas la statuson de pagitaj s\u0302tatoficistoj."}, {"text_idx": "#000002", "text": "La c\u0302efcelo de ENS estas la trejnado de profesoroj, esploristoj kaj publikaj administrantoj.\nInter g\u0302iaj eks-studentoj ekzistas 13 nobelpremio premiitoj inkluzive de 8 en Fiziko (ENS havas la plej altan rilatumon de nobel-premiitoj lau\u0306 fako per eks-studento de iu institucio tutmonde [10] ), 11 Kampoj-medalistoj ( la la plej granda parto de iu universitato en la mondo), pli ol duono de la ricevantoj de la tiu de CNRS\nOra medalo (la plej alta scienca premio de Francio), plurcent membroj de la Institut de France, kaj poentaroj de politikistoj kaj s\u0302tatistoj [11] [12] .\nLa lernejo realigis specialan rekonon en la kampoj de matematiko kaj fiziko kiel unu el la c\u0302efe sciencaj ekzercejoj de Francio, kune kun dignulo en la homa scienco kiel la spirita naskig\u0302loko de verkintoj kiel ekzemple Julien Gracq, Jean Giraudoux, Assia Djebar, kaj Charles Pe\u0301guy, filozofoj kiel ekzemple Henri Bergson, Jean-Paul Sartre, Louis Althusser, Simone Weil, Maurice Merleau-Ponty kaj Alain Badiou, sociaj sciencistoj kiel ekzemple E\u0301mile Durkheim, Raymond Aron, kaj Pierre Bourdieu, kaj \" francaj teoriuloj \" kiel ekzemple Michel Foucault kaj Jacques Derrida."}, {"text_idx": "#000003", "text": "La ENOJ estas nobelule\u0301cole kaj, kiel tia, estas ne parto de la c\u0302efuniversitata sistemo, kvankam g\u0302i konservas ampleksajn ligojn kun g\u0302i.\nLa vasta plimulto de la akademia kunlaborantaro gastigita c\u0302e ENS apartenas al eksteraj akademiaj institucioj kiel ekzemple la CNRS, la EHESS kaj la Universitatoj kaj altlernejoj de Parizo.\nTiu mekanismo por konstanta scienca spezo permesas al ENS profiti el kontinua fluo de esploristoj en c\u0302iuj kampoj.\nENS-plenaj profesorecoj estas raraj kaj konkurencivaj.\nGeneralista en g\u0302ia rekrutado kaj organizo, la ENOJ estas la nura nobelule\u0301cole en Francio por havi sekciojn de esplorado en c\u0302iuj natura, socia, kaj homa scienco.\nG\u0302ia statuso kiel unu el la plej antau\u0306aj centroj de franca esplorado kondukis al it modelo estanta reproduktita aliloke, en Francio (c\u0302e la ENSes de Lyon, pariza-Saclay, kaj Rennes), en Italio (c\u0302e la Scuola Normale Superiore en Pizo [16] ), en Rumanio, en C\u0302inio kaj en iamaj francaj kolonioj kiel ekzemple Maroko, Malio, Mau\u0306ritanio, kaj Kamerunio."}, {"text_idx": "#000004", "text": "3 Hejmaj kaj eksterlandaj retoj 3.1"}, {"text_idx": "#000005", "text": "La nuna institucio trovas siajn radikojn en la kreado de la Ecole-normobiero de l'an III per la post-revolucia Nacia Konvencio kondukita fare de Robespierre en 1794.\nLa lernejo estis kreita surbaze de rekomendo de Joseph Lakanal kaj Dominique-Joseph Garat, kiuj estis parto de la komisiono sur publika eduko.\nLa Ecole-normobiero estis celita kiel la kerno de lau\u0306plana centraligita nacia eduka sistemo.\nLa projekto ankau\u0306 estis elpensita kiel maniero reestabli fidon inter la respubliko kaj la elitoj de la lando, kiuj estis fremdigitaj certagrade antau\u0306 la Teroro.\nLa dekreto establanta la lernejon, eldonitan sur 9 brumaire, s\u0302tatoj en g\u0302ia unua artikolo ke \"Tie estos establita en Parizo Ecole-normobiero (lau\u0306litere, seminario), sur kie, de c\u0302iuj partoj de la respubliko, civitanoj jam edukitaj en la utilaj sciencoj devas esti vokitaj lerni, de la plej bonaj profesoroj en c\u0302iuj disciplinoj, la arton de instruado.\""}, {"text_idx": "#000006", "text": "La inau\u0306gura kurso ricevis la 20an de januaro 1795 kaj la lasta la 19an de majo de la sama jaro c\u0302e la Museum of Natural History (Muzeo de Naturhistorio).\nLa celo de tiuj kursoj devis trejni korpon de instruistoj por c\u0302iuj mezlernejoj en la lando kaj tiel certigi homogenan edukon por c\u0302io.\nTiuj kursoj kovris c\u0302iujn ekzistantajn sciencojn kaj homsciencon kaj ricevis fare de akademiuloj kiel ekzemple: sciencistoj Monge, Vandermonde, Daubenton, Berthollet kaj filozofoj Bernardin de Saint-Pierre kaj Volney estis kelkaj el la instruistoj.\nLa lernejo estis fermita kiel rezulto de la alveno de la konsulejo sed tiu Ecole-normobiero devis funkcii kiel bazo kiam la lernejo estis fondita por la dua fojo fare de Napoleon I en 1808."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Efektive, la 17an de marto 1808, Napoleono kreis per dekreto pensionatnormalon ene de la imperia Universitato de Francio akuzita je \"trejnado en la arto de instruado al la sciencoj kaj la filozofia fakultato\".\nLa establado estis malfermita en 1810, sia strikta kodo inkluzive de deviga uniformo.\nFlank tiam fratino kiun establado estis kreita fare de Napoleono en Pizo sub la nomo de Scuola normobiersuperiore, kiu dau\u0306re ekzistas hodiau\u0306 kaj trankviligas havas proksimajn kravatojn al la pariza lernejo.\nG\u0302is 1818, la studentoj estas zorge elektitaj fare de la akademiinspektistoj bazitaj sur siaj rezultoj en la mezlernejo.\nTamen, la \"pensionnat\" kreita fare de Napoleono estis perceptita sub la Restarigo kiel interplektaj\u0302o de liberala penso kaj estis subpremita flank tiama-ministro de publika instrukcio Denis-Luc Frayssinous en 1824."}, {"text_idx": "#000008", "text": "E\u0301cole pre\u0301paratoire estis kreita la 9an de marto 1826 en la loko de colle\u0300ge Louis-le-grando.\nTiu dato povas esti prenita kiel la definitiva dato de kreado de la nuna lernejo.\nPost la Franca revolucio de 1830, la lernejo reakiris sian originan nomon de E\u0301cole normale kaj en 1845 estis renomita E\u0301cole normale supe\u0301rieure.\nDum la 1830-aj jaroj, sub la direkto de filozofo Victor Cousin, la lernejo plifortigis it statuson kiel institucio por prepari la Agregaj\u0302on vastigante la tempodau\u0306ron de studo al tri jaroj, kaj estis dividita en it'ojn aktualajn \"Sciencojn\" kaj \"Letero-\" sekciojn.\nEn 1847 la lernejo proponita en g\u0302ian nunan estejon c\u0302e la rutod'Ulm, plej proksime al la Panteono en la 5-a arondismento de Parizo.\nTio helpis al g\u0302i akiri iun stabilecon, kiu estis plue establita sub la direkto de Louis Pasteur."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Estinte rekonita kiel sukceso, dua lernejo estis kreita en it modelo c\u0302e Sevro por knabinoj en 1881, sekvita fare de aliaj lernejoj c\u0302e Fontenay, Saint-Cloud (kiuj ambau\u0306 poste movig\u0302anta al Lyon, kaj Cachan).\nLa statuso de la lernejo evoluis plu komence de la dudeka jarcento."}, {"text_idx": "#000010", "text": "En 1903 g\u0302i estis integrita en la Universitatojn kaj altlernejojn de Parizo kiel aparta kolegio, [20] eble kiel rezulto de it ekspozicio al nacia atento dum la Dreyfus Affair, en kiuj g\u0302ia bibliotekisto Lucien Herr kaj liaj disc\u0302iploj, kiuj inkludis la socialisman politikiston Jean Jaure\u0300s kaj la verkistojn Charles Pe\u0301guy kaj Romain Rolland gvidis la kampanjon renversi la maljustan konvinkig\u0302on prononcitan kontrau\u0306 kapitano Alfred Dreyfus.\nLa rangoj de la lernejo estis signife reduktitaj dum la Unua Mondilito, sed la 1920-aj jaroj markis gradon da vastig\u0302o de la lernejo, kiu havis inter siaj studentoj c\u0302e tiu tempo tiajn figurojn kiel Raymond Aron, Jean-Paul Sartre, Vladimir Janke\u0301le\u0301vitch kaj Maurice Merleau-Ponty."}, {"text_idx": "#000011", "text": "Post la Dua Mondmilito, en kiu kelkaj el g\u0302iaj studentoj estis ludantoj en la rezista batalo, la lernejo ig\u0302is pli videbla kaj c\u0302iam pli perceptita kiel bastiono de la komunista foriris.\nMultaj el g\u0302iaj studentoj apartenis al la Franca Komunista Partio.\nTiu maldekstrema tradicio dau\u0306ris en la 1960-aj jarojn kaj 1970-aj jarojn dum kiuj grava frakcio de francaj maoistoj venis de ENS.\nEn 1953 g\u0302i farig\u0302is sendependa de la Universitatoj kaj altlernejoj de Parizo, [22] sed g\u0302i estis perceptita ambivalence fare de la au\u0306toritatoj kiel interplektaj\u0302o de protesto, precipe pro la instruo liveritaj tie fare de tiaj kontestataj figuroj kiel politika filozofo Louis Althusser.\nEn nun, ENS renkontas sub la rektan au\u0306toritaton de la ministro por Higher Education kaj Esplorado."}, {"text_idx": "#000012", "text": "La radiaktivaj\u0302o de la protestoj de majo 1968 kau\u0306zis Prezidento de la Respubliko al Georges Pompidou, sin iaman studenton en la lernejo, por postuli la eksig\u0302on de g\u0302ia direktoro, Robert Flacelie\u0300re kaj por nomumi lian samtempulon Jean Bousquet kiel lia posteulo [ citaj\u0302o bezonata ].\nKaj Flacelie\u0300re kaj Bousquet estis karakterizitaj klasikistoj."}, {"text_idx": "#000013", "text": "La lernejo dau\u0306re disetendig\u0302is kaj inkluzivis novajn temojn, serc\u0302ante kovri c\u0302iujn disciplinojn de naturaj kaj sociosciencoj.\nTiumaniere, nova konkours estis malfermita en la 1982 por plifortikigi la instruadon de sociosciencoj en la lernejo.\nLa konkours, nomita B/L (la A/L-konkours signifanta la tradiciajn leterojn kaj homan sciencon), tre substrekas scipovon en matematiko kaj ekonomiko kune kun trejnado en filozofio kaj literaturo."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Por longa tempo, la plej multaj virinoj estis instruitaj c\u0302e aparta ENS, al la E\u0301cole-normobiersupe\u0301rieure de jeune'ofilinoj c\u0302e Sevro.\nDevus tamen notig\u0302i ke virinoj ne estis eksplicite baritaj al eniro g\u0302is leg\u0302o de 1940, kaj kelkaj virinoj estis studentoj c\u0302e Ulm antau\u0306 tiu dato, kiel ekzemple filozofo Simone Weil [24] kaj klasikisto Jacqueline de Romilly.\nEn 1985, post ekscititaj debatoj, la du estis kunfanditaj en ununuran unuon kun g\u0302ia c\u0302efa kampuso en la historia loko c\u0302e la rutod'Ulm en Parizo."}, {"text_idx": "#000015", "text": "La Ecole-normobiersupe\u0301rieure estas unu el kelkaj lernejoj kiuj dau\u0306re okupas kampuson en la koro de Parizo [ kiun citaj\u0302o bezonis ].\nLa historia Paris ENS-kampuso situas c\u0302irkau\u0306 la rutod'Ulm, la c\u0302efkonstruaj\u0302o estanta c\u0302e 45-ruta d'Ulm en la 5-a arondismento de Parizo, kiu estis konstruita fare de arkitekto Alphonse de Gisors kaj donita al ENS perleg\u0302e en 1841.\nSuper la enirejo estas skulptaj\u0302oj de du virinfiguroj kiuj respektive reprezentas leterojn kaj sciencojn.\nIli estas portretitaj subigante ambau\u0306 flankoj de medaljono de Minerva, kiu reprezentas sag\u0302econ.\nFormaligita versio de tiu alfronta peco estas utiligita kiel la emblemo de la lernejo."}, {"text_idx": "#000016", "text": "La c\u0302efejo c\u0302e 45-ruta d'Ulm estas fakorganizita c\u0302irkau\u0306 centra korto, la Cour au\u0306ks. Ernests.\nAlia korto sude de tiu-c\u0302i, la Cour Pasteur, apartigas la lernejon de la etag\u0302konstruaj\u0302oj de la ruto Claude Bernard.\nTio konstruaj\u0302oj gastigas la administrajn funkciojn de la lernejo, kaj kelkajn el g\u0302iaj literaturaj sekcioj (filozofio, literaturo, klasikaj\u0302o kaj arkeologio), g\u0302ia matematiko kaj komputadsekcioj, same kiel g\u0302ian c\u0302efan homasciencan bibliotekon.\nLa monumentau\u0306ks.omort'oj de la ejo, kiuj estis inau\u0306guritaj en 1923 kaj standoj kiel memorigilo de la normeksterteranoj kiuj perdis siajn vivojn en la Unua Mondilito, estas laboro de Paul Landowski."}, {"text_idx": "#000017", "text": "C\u0302irkau\u0306i tiun c\u0302efan kampuson estas helpkonstruaj\u0302oj en apudaj stratoj.\nLa unua unu, kontrau\u0306 la c\u0302efenirejo, c\u0302e 46-ruta d'Ulm, gastigas la biologiosekcion kaj laboratoriojn de la lernejo same kiel parton de siaj studentaj rezidejoj.\nnorde de la lernejo sur ruto Lhomond situas la sidloko de la fiziko- kaj kemiosekcioj de la lernejo, inau\u0306guritaj en 1936 fare de Le\u0301on Blum kaj Albert Lebrun, dum plu supren lau\u0306 la rutod'Ulm sia numero 29 domoj sekundaraj bibliotekoj kaj la sekcio de la lernejo de rekonadaj sciencoj."}, {"text_idx": "#000018", "text": "ENS havas duan kampuson sur Bulvardo-Jordanio (la kolegio de antau\u0306e la virinoj), en la 14-a arondismento de Parizo, kiu estas hejmo de la esplorsekcio de la lernejo de sociosciencoj, leg\u0302o kaj ekonomiko (partumita kun la lernejo por progresintaj studoj en la sociosciencoj), same kiel pliaj studentaj rezidejoj.\nNuntempe sub konstruo c\u0302e tiu loko estas la Paris School of Economics (Pariza Lernejo de Ekonomiko).\nLa lernejo havas sekundarajn ejojn en Montrouge kaj Foljuif kiuj enhavas kelkajn el g\u0302iaj laboratorioj."}, {"text_idx": "#000019", "text": "La lernejo estas tre malgranda en grandeco: g\u0302ia kerno de studentoj, kiuj estas nomitaj normeksterteranoj, estas elektita per c\u0302iu el ambau\u0306 konkurenciva ekzameno nomita konkours (Baccalaure\u0301at-+ 2 jaroj) sekundara selektprocezo koncentrig\u0302is pri la preparado de esplorprojekto (Baccalaure\u0301at +2-4 jaroj) kaj Phd-selektado (ekde 2010).\nPreparo por la \"concours\" okazas en preparaj klasoj kiuj dau\u0306ras du jarojn (vidu nobelule\u0301cole'ojn).\nDu cent normeksterteranoj estas tiel rekrutitaj c\u0302iun jaron, la duono de ili en la sciencoj kaj la sama nombro en la filozofia fakultato, kaj ricevas c\u0302iumonatan salajron (c\u0302irkau\u0306 \u20ac1,300/monato en 2015), kaj en inters\u0302ang\u0302o ili subskribas dekjaran kontrakton labori por la s\u0302tato.\nKvankam g\u0302i malofte estas uzita en praktiko, tiu unikecparagrafo estas amortizebla (ofte fare de la dunga firmao)."}, {"text_idx": "#000021", "text": "La studentoj selektitaj per la \"concours\" restas en la lernejo por tempodau\u0306ro variante de kvar g\u0302is ses jarojn.\nNormaliens de Francio kaj aliaj Eu\u0306ropaj Uniaj landoj estas konsiderita s\u0302tatoficistoj en trejnado.\nMultaj studentoj dedic\u0302as almenau\u0306 unu el tiuj jaroj al la Agregaj\u0302o, kio permesas al ili instrui en mezlernejoj au\u0306 universitatoj.\nFakultato kiun rekrutado estas selektema, kun inter nul kaj unu ENS-profesoreco malfermig\u0302as je jaro [ citaj\u0302o bezonata ].\nFakultatrekrutadoj kutime okazas sur antau\u0306aj sesilaj emeritig\u0302oj.\nEn neformala ENS-j\u0302argono, ENS-plenaj profesoroj estas populare nomitaj PdPs (\" profeseurs des profeseurs)\" [ citaj\u0302o bezonis ]."}, {"text_idx": "#000022", "text": "Fondita por trejni gimnaziajn instruistojn tra la Agregaj\u0302o , g\u0302i nun estas instituciaj trejnadesploristoj, profesoroj, altnivelaj s\u0302tatoficistoj, same kiel komerco kaj politikaj gvidantoj.\nG\u0302i temigas la unuig\u0302on de trejnado kaj esplorado, kun emfazo de libereco de instruplano.\nLa resursoj de la lernejo estas same dividitaj inter g\u0302iaj \"Leteroj\" (sociaj kaj homa scienco kaj literaturo) kaj g\u0302ia Sciences (natursciencoj kaj matematiko) sekcioj.\nLa dek kvar sekcioj kaj g\u0302iaj 35 trupoj de la lernejo de esplorado ( unite\u0301'oj mikste de rekerke au\u0306 UMR en la franca) laboras en proksima kunordigo kun aliaj publikaj francaj esplorinstitucioj kiel ekzemple la CNRS."}, {"text_idx": "#000023", "text": "La lernejo havas sep sekciojn en it Sciences-sekcio: matematiko, [30] fiziko, [31] komputado, [32] kemio, [33] biologio, [34] geoscienco [35] kaj rekonada scienco.\nG\u0302i ankau\u0306 havas ok sekciojn en it Letters-sekcio: filozofio, [37] literaturo, [38] antau\u0306historio, [39] klasikaj\u0302o, [40] socioscienco, [41] ekonomiko [42] (tiu sekcio estas la bazo de Paris School of Economics (Pariza Lernejo de Ekonomiko), [43] geografio, [44] kaj arthistorio kaj teorio.\nAldone al tiuj dek kvin sekcioj, lingvolaboratorio [46] por ne-specialistoj ofertas kursojn en la plej multaj gravaj mondlingvoj al c\u0302iuj studentoj.\nKromaj centroj de esplorado kaj laboratorioj gravitas c\u0302irkau\u0306 la sekcioj, kiuj funkcias kiel nodoj de esplorado."}, {"text_idx": "#000024", "text": "La emfazo estas metita senpere sur interdisciplinecon kaj studentojn kiuj eniris de scienca konkours (tiel havante plejparte volitaj en sia antau\u0306lernejmatematiko, fiziko kaj kemio au\u0306 biologio) estas apogitaj por sekvi kursojn en la literaturaj sekcioj.\nInverse, matematiko kaj fiziko enkondukaj kursoj estas sur oferto por la studentoj de la \"literaturaj\" sekcioj.\nLa diplomo de la lernejo, starigita en 2006, devigas studentojn sekvi certan nombron da kursoj ne ligite al ilia majoro."}, {"text_idx": "#000025", "text": "La E\u0301cole-normobiersupe\u0301rieure reto, konata kiel Rubens, de dek bibliotekoj dividitaj eksteren super siaj retejoj, kiuj prenita kune konsistigas la trian plej grandan bibliotekon en Francio.\nLa katalogo estas havebla por konsulto rete.\nEnirejo al la bibliotekoj estas rezervita g\u0302is hejmaj kaj internaciaj esploristoj de doktorecnivelo, same kiel g\u0302is la instruistoj en la lernejo, normeksterteranoj, aliaj ENstudentoj, kaj PSL Research University studentoj.\nLa c\u0302efbiblioteko, dedic\u0302ita al literaturo, klasikaj\u0302o, kaj homa scienco, datoj reen al la deknau\u0306a jarcento kiam g\u0302i estis tre vastigita memstare direktoro, la fama dreifusard\nG\u0302ia c\u0302efa legejo estas klasifikita kiel monumenthistorikve perleg\u0302e.\nTiu c\u0302efbiblioteko, kiu kovras plurmil kvadratajn metrojn, estas unu el la plej grandaj liberaj alirfinanco de libroj en Francio, kun suprena de 800,000 libroj facile haveblaj kaj pli ol 1600 periodaj\u0302oj.\nG\u0302ia klasikaj\u0302sekcio estas parto da la nacia reto de specialigitaj bibliotekoj ( Friponisto)."}, {"text_idx": "#000026", "text": "Sekundara biblioteko koncernita kun socioscienco, ekonomiko, kaj leg\u0302o situas c\u0302e la Jourdan-kampuso por socioscienco.\nTiu biblioteko havas pli ol 150,000 librojn en la subjektoj kiujn g\u0302i kovras [ al citaj\u0302o bezonis ].\nLa lernejo ankau\u0306 specialigis bibliotekojn en arkeologio, rekonadaj sciencoj, matematiko kaj komputado, teoria fiziko.\nJ\u0302us unuigita natursciencoj-biblioteko estis malfermita en 2013, planante kunporti kune en centra loko rutod'Ulm la bibliotekojn de fiziko, kemio, biologio kaj geoscienco.\nG\u0302i ankau\u0306 havas du specialigite centroj por dokumentaro, la Bibliothe\u0300que des Archives Husserl , kaj la Centre d'Archives de Philosophie, d'Histoire et d'Edition des Sciences."}, {"text_idx": "#000027", "text": "Du aliaj e\u0301cole'oj normalsupe\u0301rieure'oj estis establitaj en la 20-a jarcento: la E\u0301cole Normale Supe\u0301rieure de Lyon (e\u0301cole Normale Supe\u0301rieure de Lyon) (sciencoj kaj homscienco);\nkaj la E\u0301cole-normobiersupe\u0301rieure pariza-Saclay (puraj kaj aplikataj sciencoj, sociologio, ekonomiko kaj administrado, angla lingvo).\nPli lastatempe, la kvara -e\u0301cole normobiersupe\u0301rieure estis kreita la 2014-an de januaro sub la nomo de E\u0301cole Normale Supe\u0301rieure de Rennes (puraj kaj aplikataj sciencoj, ekonomiko kaj administrado, jurstudo, sporto) en Bretonio.\nC\u0302iuj kvar kune formas la neformalan ENS-grupon [ kiun citaj\u0302o bezonis ]."}, {"text_idx": "#000028", "text": "La E\u0301cole-normobiersupe\u0301rieure ankau\u0306 estas institucio de PSL Research University, unio de pluraj altlernejoj, c\u0302iuj situanta en Parizo, kiu alstrebas realigado de kunlaboro kaj evoluigado de sinergioj inter siaj membrinstitucioj por reklami francan esploradon eksterlande.\nAldone al tio, la E\u0301cole-normobiersupe\u0301rieure kunlaboras en Atomium Culture, la unua permanenta platformo por eu\u0306ropa plejboneco kiu alportas kune kelkajn el la gvidaj universitatoj de Eu\u0306ropo, gazetojn kaj entreprenojn.\nLa lernejo estas membro de la Konferenco de Universitato-Prezidentoj kaj de la Conference of Grandes Ecoles (Konferenco de Grandes Ecoles)."}, {"text_idx": "#000032", "text": "Krome, ENS havas fortan parternships por esplorado sur Master's kaj Doctorate-niveloj, sendante g\u0302iajn studentojn al universitatoj c\u0302irkau\u0306 la mondo por kompletigi ilian instrukotizon.\nG\u0302i ankau\u0306 partumas Tezhabilitig\u0302on kun universitatoj eksterlande, signifante ke some'otezoj povas esti skribitaj kun subteno de kaj la ENOJ kaj unu el g\u0302iaj partnerinstitucioj.\nG\u0302i ankau\u0306 estas kutima por studentoj en la literaturaj kaj lingvaj temoj iri por instrui dum unu jaro en universitatoj eksterlande kun la pozicio de junioraj uloj.\nTiuj inters\u0302ang\u0302as kaj kunlaborprogramoj interligas ENS kun universitatoj kiel ekzemple la University of Beijing (Universitato de Pekino) en C\u0302inio, Freie Universita\u0308t Berlin en Germanio, la universitatoj de Kembrig\u0302o, Edinburgo kaj Oksfordo en Britio, Trinity College en Dublino, McGill University en Montre\u0301al, kaj la universitatojn en Berkeley, Columbia, Cornell, Harvard, Princeton, Stanfordon, Tulane, kaj Yalen en Usono."}, {"text_idx": "#000033", "text": "Ekde 2001, la Ecole-normobiero la interretportalo de supe\u0301rieure, nomita Diffusion des savoirs (\"Disvastigo-scio\") ofertas aliron al pli ol 2000 registradoj de konferencoj kaj seminarioj kiuj okazis en la lernejo, en c\u0302iuj sciencoj naturaj kaj sociaj.\nLa lernejo ankau\u0306 lanc\u0302is it propran mallongan konferencoplatformon, Les Ernest, [62] kiu montras famajn specialistojn parolantajn dum dek kvin minutoj pri antau\u0306fiksita temo ene de larg\u0302a aplikeco de disciplinoj."}, {"text_idx": "#000034", "text": "En 1975 la lernejo fondis sian universitateldonejon, unue nomitan Presses de l'ENS tiam renomis en 1997 al Editions Rue d'Ulm.\nTiu gazetaro, kiu funkciigas sur malgranda skalo, estas temigis literaturon kaj sociosciencon kaj publikigas specialistlibrojn destinitajn al akademia spektantaro.\nProksimume 300 verkoj estas haveblaj enretaj en la librejo de la gazetaro, kaj proksimume 25 novaj titoloj estas publikigitaj c\u0302iun jaron."}, {"text_idx": "#000035", "text": "En 1986, ENS-fonduso estis kreita kaj rekonita kiel puntbazigd'utilite\u0301 publikve perleg\u0302e.\nG\u0302i kontribuas al la evoluo de la lernejo, plej precipe per apogado kaj faciligado de la ricevado de eksterlandaj studentoj kaj esploristoj.\nLa fundamento, prezidita fare de Alain-Ge\u0301rard Slama, administras kelkajn investojn en financitajn poziciojn por eksterlandaj esploristoj en ENS-rilataj laboratorioj.\nG\u0302i ekzemple financis la Louis Pasteur-vilaon, trovig\u0302is proksime de ENS, kiu bonvenigas eksterlandajn esploristojn por plilongigitaj restadoj.\nG\u0302i ankau\u0306 kontribuis al financado de pluraj pozicioj por sciencistoj en ENS-laboratorioj, ekzemple en esplorado sur teleentreprena retsekureco kun France Te\u0301le\u0301com kaj en \"artefarita vizio\" kun la Airbus fonduso."}, {"text_idx": "#000036", "text": "En Francio, ENS estis rigardita ekde la malfrua 19-a jarcento kiel unu el plej antau\u0306aj nobelule\u0301cole'oj.\nTamen, la ENS-sistemo estas diferenca de tiu de la plej multaj alteduksistemoj ekster Francio, tiel farante malfacila komparibli;\naparte, g\u0302i estas multe pli malgranda ol tipa angla kolegia universitato.\nTamen, ENS estis konstante vicigita 18-a g\u0302is 33-a en la QS World University Rankings ekde ilia komenco.\nG\u0302i estas vicigita kiel la dua \"malgranda universitato\" tutmonde malantau\u0306 Kalifornia Instituto de Teknologio fare de la 2016-datita Times Higher Education Smaller Universities Ranking (rangotabelo de institucioj de malpli ol 5000 studentoj).\nG\u0302i estas g\u0302enerale rigardita kiel la c\u0302efranga franca instituto por alteduko kaj esplorado, kaj g\u0302i estas nuntempe vicigita unue inter francaj universitatoj fare de la ARWU kaj Times."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Dum g\u0302ia historio, ampleksa nombro da ENS-eks-studentoj, kelkaj el ili konata kiel normeksterteranoj, farig\u0302is rimarkinda en multaj multfacetaj kampoj, kaj akademiaj kaj alie, intervalante de Louis Pasteur, la apotekisto kaj mikrobiologo fama por inventado de pasteu\u0306rizado, al filologo Georges Dume\u0301zil, romanverkisto Julien Gracq kaj socialisma C\u0302efministro Le\u0301on Blum."}, {"text_idx": "#000038", "text": "E\u0301variste Galois, la fondinto de galeza teorio kaj teorio de grupoj, estis frua studento c\u0302e ENS, tiam dau\u0306re nomita E\u0301cole pre\u0301paratoire, en la 1820-aj jaroj, en la sama tempo kiel kolega matematikisto Augustin Cournot.\nKvankam matematiko dau\u0306re estis instruita en la lernejo dum la 19-a jarcento, g\u0302ia reala domineco de la mtema sfero ne emerg\u0302us kiel kasregistrilo post la Unumondo-Milito, kun junulgeneracio de matematikistoj gviditaj fare de Andre\u0301 Weil, konata pro lia baza laboro en nombroteorio kaj algebra geometrio (ankau\u0306 la frato de kunstudanto, filozofo Simone Weil).\nTiu rejunigo dau\u0306ris en la 1930-aj jarojn, kiel ekzempligite per la ekfunkciigo (1935) de la influa Nicolas Bourbaki projekto, kies laboro trapenetris la kampon de matematiko dum la 20-a jarcento.\nEn 1940 iama studento Henri Cartan estis nomumita profesoro en la lernejo kiel sia patro E\u0301lie Cartan, portante la gravecon de la lernejo en la kampo dau\u0306re plu kun sia laboro en algebra topologio.\nLia instruado, kiu dau\u0306ris al 1965, estis vaste influa en formado de liaj studentoj, kiuj inkludis Yvonne Bruhat, Gustave Choquet, Jacques Dixmier, Roger Godement, Rene\u0301 Thom kaj Jean-Pierre Serre."}, {"text_idx": "#000039", "text": "Ekde la establado (1936) de la Medalo Fields, ofte nomitaj la \"Nobelpremio por matematiko\", dek normeksterteranoj estis ricevantoj, kontribuante al la reputacio de ENS kiel unu el la plej antau\u0306aj ekzercejoj de la monda por matematikistoj:\nLaurent Schwartz, Jean-Pierre Serre (ankau\u0306 ricevanto de la inau\u0306gura Abela Premio en 2003), Rene\u0301 Thom, Alain Connes, Jean-Christophe Yoccoz, Pierre-Louis Lions, Laurent Lafforgue, Wendelin Werner, Ce\u0301dric Villani kaj Ngo\u0302 Ba\u0309o Cha\u0302u.\nC\u0302iuj francaj teniloj de la premio estis edukitaj c\u0302e ENS.\nAlexander Grothendieck, ankau\u0306 Fields-medalulo, kvankam li ne estis normeksterterano, ricevis grandan parton de sia trejnado en la lernejo.\nTiuj dek unu iamaj studentoj igis ENS la institucio kun la plej multaj Fields medaluleks-studentoj de iu institucio tutmonde."}, {"text_idx": "#000042", "text": "Poste, marksista politika pensulo Louis Althusser estis studento c\u0302e ENS kaj instruis tie dum multaj jaroj, kaj multaj el liaj disc\u0302iploj poste ig\u0302is konataj pro sia propra penso: inter ili estis E\u0301tienne Balibar, filozofo Alain Badiou, kiu dau\u0306re instruas en la lernejo kiel emeritprofesoro, kaj Jacques Rancie\u0300re.\nDau\u0306re poste, en la 1940-aj jaroj kaj 1950-aj jaroj, la mond-fama pensulo Michel Foucault, fondinto de la historio de sistemoj de penso kaj estonta profesoro c\u0302e la Kolegio de Francio estis studento kelkaj jaroj antau\u0306 la fondinto de dekonstruado, Jacques Derrida kaj la pensulo de individuigo Gilbert Simondon.\nLa tradicio hodiau\u0306 dau\u0306ras tra tiaj filozofoj kiel Jacques Bouveresse, Jean-Luc Marion, Claudine Tiercelin kaj Quentin Meillassou\u0306, kaj la lernejo ankau\u0306 produktis eminentajn publikajn intelektulojn kiel Ste\u0301phane Hessel kaj tia Nova Filozofoj kiel Bernard-Henri Le\u0301vy kaj Benny Le\u0301vy."}, {"text_idx": "#000043", "text": "Kontribuante al la rolo de ENS kiel la centro de la strukturisto direkto, kune kun Althusser kaj Foucault, grava psikanalizisto kaj psikiatro Jacques Lacan instruis tie en la 1960-aj jaroj, precipe donante lian kurson, The Four Fundamental Concepts of Psychoanalysis (La Kvar Fundamentaj Konceptoj de Psikanalizo) , en 1964.\nTiu periodo de lia instruado estas signifa kiel g\u0302i estas tiu en kiu g\u0302i akiris \"multe pli grandan spektantaron\" ol antau\u0306e kaj reprezentis \"s\u0302ang\u0302on de fronto\" de lia antau\u0306a laboro [72] .\nDum tiu tempo la lernejo ig\u0302is fokuso de la E\u0301cole-freudieno de Paris, kaj multaj el la disc\u0302iploj de Lacan estis edukitaj tie, inkluzive de psikanalizistoj Jacques-Alain Miller kaj Jean-Claude Milner, la unuaj prezidanto de la World Association of Psychoanalysis (Mondo Unuig\u0302o de Psikanalizo)."}, {"text_idx": "#000044", "text": "Unu el la plej antau\u0306aj specialaj\u0302oj de la lernejo c\u0302iam estis la instruado de historio, kaj kiam tia g\u0302i produktis grandan nombron da famaj historiistoj kiuj estis gravaj en la evoluo de sia subjekto, komencante kun Numa Denis Fustel de Coulanges, Ernest Lavisse kaj Je\u0301ro\u0302me Carcopino, c\u0302iujn studentojn de la lernejo en la dua duono de la deknau\u0306a jarcento kiuj poste revenus por direkti g\u0302in.\nC\u0302irkau\u0306 la jarcents\u0302ang\u0302o du viroj kiuj ig\u0302us la fondintoj de la Skolo de analoj, Marc Bloch kaj Lucien Febvre, studita en la lernejo.\nJacqueline de Romilly kaj Pierre Grimal, respektive historiistoj de Antikva Grekio kaj Romio, estis ambau\u0306 studentoj en la lernejo komencanta en 1933.\nC\u0302inologo Marcel Granet, mezepokisto Jacques Le Goff, egiptologo Gaston Maspero, arkeologo Paul Veyne, Ancien Re\u0301gime specialisto Emmanuel Le Roy Ladurie kaj Antau\u0306kolumba civilizantropologo Jacques Soustelle estis c\u0302iuj studentoj en la lernejo, same kiel Georges Dume\u0301zil, kiuj revoluciigis relativan filologion kaj mitografio kun liaj analizoj de suvereneco en proto-ind-eu\u0306ropa religio kaj formulis la trifunkcian hipotezon de socia klaso en maljunegaj socioj."}, {"text_idx": "#000045", "text": "La lernejo havas multjaran reputacion kiel ekzercejo por viroj kaj virinoj de leteroj, kaj g\u0302iaj eks-studentoj inkludas romanverkiston kaj dramiston Jean Giraudoux, multajn el kies ludoj inter kiuj La troja milito ne okazos kaj Amphitryon 38 farig\u0302is bazelementoj de la franca teatra repertuaro kaj romanverkisto Julien Gracq, precipe fama por lia 1951 romano The Opposing Shore .\nJules Romains, la fondinto de Unanimismo, eseistoj Paul Nizan kaj Robert Brasillach, romanverkisto Romain Rolland kaj poeto Charles Pe\u0301guy estas kelkaj aliaj ekzemploj de gravaj verkintoj kiuj estis edukitaj tie.\nLa fondinto de la influa Ne\u0301gritude movado, Martinican poeto Aime\u0301 Ce\u0301saire, preparig\u0302is kaj pasigis la alirekzamenon de la Lyce\u0301e-Ludoviko-le-grando kie li estis amikoj kun estonta President of Senegal (Prezidanto de Senegalo) kaj kolega Ne\u0301gritude verkinto Le\u0301opold Se\u0301dar Senghor, kiuj malsukcesis la alirekzamenon.\nC\u0302irkau\u0306 tiu sama perioda alg\u0302eria romanverkisto, eseisto kaj produktoro Assia Djebar, kiu konvenus unu el la plej elstaraj voc\u0302oj de araba feminismo, estis studento en la lernejo.\nPoste, belga verkinto e\u0301ric-Emmanuel Schmitt, verkinto da la romano Oskaro (2002 ) kaj la Sinjorino en Rozo , ankau\u0306 trompis siajn studojn tie, same kiel literaturrecenzistojn kaj teoriulojn Paul Be\u0301nichou, Jean-Pierre Richard kaj Ge\u0301rard Genette.\nPoeto Paul Celan kaj Nobelpremio en Literaturo gajninto Samuel Beckett estis ambau\u0306 instruistoj en la lernejo."}, {"text_idx": "#000046", "text": "Ekzistas tradicio de sociosciencoj en la lernejo, kiel konstatite de la fakto ke E\u0301mile Durkheim, unu el la fondintoj de sociologio, estis studento en la lernejo en 1879, c\u0302irkau\u0306 la sama tempo kiel The\u0301odule Ribot, psikologon konata por evoluigado de Ribot's Juro.\nPierre Bourdieu, kiu studis dinamikon de potenco en socio kaj g\u0302ian dissendon super generacioj, atingis tutmondan famon kun sia libro de 1979\nDistinction: Social Critique of the Judgment of Taste kaj ig\u0302is voc\u0302a kritikisto de la franca sistemo de nobelule\u0301cole'oj kaj precipe ENS kiel la standardisto de tiu sistemo, studis c\u0302e ENS en la fruaj 1950-aj jaroj.\nAliaj ENsociologoj kaj antropologoj inkludas Maurice Halbwachs, Alain Touraine kaj Philippe Descolan.\nLa lernejo ankau\u0306 havas tradicion de geografio, kun la fondinto de moderna franca geografio kaj de la franca School of Geopolitics Paul Vidal de La Blache estis studento en la lernejo komencanta en 1863."}, {"text_idx": "#000047", "text": "Kiel por ekonomiko, g\u0302ia historio en la lernejo estas malpli longa, c\u0302ar g\u0302i ne estis inter la subjektoj unue instruis en la lernejo.\nTamen, Ge\u0301rard Debreu gajnis la 1983 -datita Bank of Sweden Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel (Banko de Sweden Prize en Ekonomiaj sciencoj en Memoro de Alfred Nobel), kaj ekzistas kreskanta produktado de ekonomiistoj de ENS, kiel konstatite fare de la junulgeneracio de francaj ekonomikt reprezentitaj fare de Emmanuel Saez, gajninto de la 2009 -datita John Bates Clark Medal, Esther Duflo, kiu gajnis la saman medalon en 2010, kaj Thomas Piketty, verkinto de la furorlibro (2013 ) Capital in the Twenty-First Century .\nEkde g\u0302ia kreaj\u0302o en 2000, dek el la dudek ricevantoj de la Premio de la plej bona juna franca ekonomiisto estis ENS-eks-studentoj."}, {"text_idx": "#000048", "text": "ENS neniam havis sekcion en publika politiko, sed kelkaj el g\u0302iaj studentoj farig\u0302is gvidaj s\u0302tatistoj kaj politikistoj.\nThird Republic c\u0302efministroj Jules Simon, Le\u0301on Blum, E\u0301douard Herriot kaj Paul Painleve\u0301 same kiel socialisma gvidanto Jean Jaure\u0300s estis fruaj ekzemploj de tiu tendenco.\nC\u0302e tiu tempo, tre kelkaj ENOJ iamaj studentoj kaj intelektuloj estis tiritaj al socialismo, kiel ekzemple Pierre Brossolette kiu ig\u0302is Re\u0301sistance heroo kaj grava s\u0302tatestro dum 2-a Mondmilito.\nLa institucio dau\u0306re estis vidita kiel maldekstrema lernejo ekde tiam.\nPoste, c\u0302ar ENS venis c\u0302iam pli por esti vidita per iuj kiel antau\u0306c\u0302ambro al la E\u0301cole-nacibierd'administration, pli junaj studentoj tiritaj al politiko kaj publika politiko komencis esti altiritaj al g\u0302i, kiel ekzemple Estonta prezidento de la respubliko Georges Pompidou, c\u0302efministroj Alain Juppe\u0301 kaj Laurent Fabius, kaj ministroj kiel ekzemple Bruno Le Maire kaj Michel Sapin, respektive la nuna kaj iama Ministers of Finance (Ministroj de Finance) de Francio."}, {"text_idx": "#000052", "text": "Institut de Formation Internationale (IFI)"}, {"text_idx": "#000053", "text": "E\u0301cole de dezajno Nantes Atlantique"}, {"text_idx": "#000055", "text": "Bilan d'aptitude de\u0301livre\u0301 par les grandes e\u0301coles"}, {"text_idx": "#000056", "text": "E\u0301cole nationale d'inge\u0301nieurs de Saint-Etienne (ENISE)"}]