[{"text_idx": "#000004", "text": "* \u110e\u1162\u11a8 \u1102\u1162\u110b\u116d\u11bc : Saint-Exupery \u110b\u1174 \u110b\u1165\u1105\u1175\u11ab\u110b\u116a\u11bc\u110c\u1161\u110b\u1174 '\u110b\u1166\u1109\u1173\u1111\u1166\u1105\u1161\u11ab\u1110\u1169-\u1112\u1161\u11ab\u1100\u1173\u11af \u1103\u1162\u110b\u1167\u11a8\u1111\u1161\u11ab'"}, {"text_idx": "#000005", "text": "* \u110b\u1167\u11a8\u110c\u1161 : Pierre Delaire (\u110b\u1166\u1109\u1173\u1111\u1166\u1105\u1161\u11ab\u1110\u1169), \u110b\u1169\u1110\u1162\u110b\u1167\u11bc(\u1112\u1161\u11ab\u1100\u116e\u11a8\u110b\u1165)"}, {"text_idx": "#000006", "text": "Pierre DELAIRE [proksimuma prononco: pjer deler] (naskig\u0302is la 30-an de decembro 1919 en Orleano, mortis la 22-an de junio 1985 en Orleano[1]) estis franca esperantisto. [2]"}, {"text_idx": "#000007", "text": "Li log\u0302is en Orleano, en centra Francujo. Li estas nun plej konata kiel esperantiginto de La Eta Princo de Antoine de Saint-Exupe\u0301ry. Paradokse, la interreto entenas malmultajn informojn pri Pierre Delaire. En g\u0302i ja trovig\u0302as kelkaj informoj pri liaj libroj, sed preskau\u0306 nenio pri lia vivo."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Post la morto de Delaire, la franca Esperantisto Jean-Louis Texier (m. 2009) akceptis de la filoj de la forpasinto liajn arkivojn. C\u0302irkau\u0306 la jaro 2003, Texier transdonis preskau\u0306 c\u0302iujn el ili al la Orleana Esperantista grupo (\u201cEspe\u0301ranto-Loiret\u201d), konservante nur kelkajn leterojn."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Pierre Delaire kontaktig\u0302is infanag\u0302e kun Esperanto. En artikolo aperinta en 2007 c\u0302e , subskribita per \u201cJack\u201d,[3] oni legas, pri la c\u0302iuaprila orleana komerca foiro:"}, {"text_idx": "#000010", "text": "1928 [...] Okaze de la tiujara foiro, s-ino Magnus havis budon en la festa salonego por konigi la universalan lingvon Esperanto. Kun s\u0302i estis du knaboj: la fratoj Delaire. Unu el ili famig\u0302is, c\u0302ar li estis la unua instruisto lanc\u0302inta en elsendo de \u201cRadio Paris\u201d kursojn pri Esperanto."}, {"text_idx": "#000013", "text": "En 1936 (16- au\u0306 17-jara), eble ec\u0302 antau\u0306e, li fondis, en sia urbo, Orleano, centron nomatan unue simple Esperanto-Office, poste Centre national Esperanto-Office (CNEO) \u2014 t. e. Nacia Centro Esperanto-Office.[4] G\u0302ia adreso, almenau\u0306 inter 1953 kaj 1961,[5] estis 9 bis, rue du Commandant-de-Poli, Orle\u0301ans, Francujo. La kontrakto subskribita de Delaire en 1981 kun Kanada-Esperanto Asocio kaj la franca eldonejo Gallimard pri la dua Esperanta eldono de La Eta Princo donas kiel adreson de CNEO: 46 bis, boul. Alexandre Martin, B. P. 2002, 45010 Orle\u0301ans CEDEX.[6]"}, {"text_idx": "#000015", "text": "En kaj per tiu centro Delaire instruis Esperanton, rekte au\u0306 koresponde, kaj eldonis Esperantajn librojn, c\u0302efe lernolibrojn, kaj tiel subtenis sin."}, {"text_idx": "#000016", "text": "Lau\u0306 atesto[7] de la esperantisto Jean-Louis Texier, kiu bone konis Delaire-on, povus esti, ke CNEO havis, almenau\u0306 c\u0302irkau\u0306 1950\u201353, butikon en la strato Descartes en Parizo. Tie ja ekzistis tiam butiko de esperantaj\u0302oj, sed ne certas, c\u0302u g\u0302i havis ligon kun CNEO au\u0306 ne."}, {"text_idx": "#000017", "text": "Kun la helpo de pluraj privatuloj kaj kelkaj Esperantistaj asocioj, li fondis libroklubon nomatan La Esperantista Libro-Klubo \u201cEdelvejso\u201d, kiun li direktis, kaj per kiu li publikigis almenau\u0306 du librojn, interalie la unuan eldonon de lia traduko de La Eta Princo en 1961. Dorse de c\u0302i-lasta libro kus\u0302as la listo de c\u0302iuj membroj-fondintoj de la Libro-Klubo. Eblas, ke, krom eldoni, la Libro-Klubo ankau\u0306 disponigis al siaj membroj Esperantajn librojn de aliaj eldonejoj, sed tio estas nura hipotezo."}, {"text_idx": "#000019", "text": "C\u0302i tiu estis la nomo de propaganda asocio, kiun li kreis en 1949, helpe de kelkaj samideanoj, kun la celo \u201cfari konstantan kaj metodan propagandon de Esperanto per radio-elsendoj, artikoloj en la gazetaro, dissendo de propagandiloj al fakuloj, organizo de naciaj konkursoj, k.t.p.\u201d[8] C\u0302iun jaron li organizis inter siaj lernantoj konkurson, kies lau\u0306reatoj ricevis kiel premion senpagan restadon c\u0302e Esperantistoj, ofte en Nederlando, sed ankau\u0306, foje, en Anglujo kaj, alian fojon, en Hispanujo. Li reklamis la konkurson per artikoloj en francaj gazetoj, post kio sekvis aliaj artikoloj pri la premiitoj, kaj poste aliaj denove post ilia reveno hejme."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Grava parto de lia kampanjo estis gazetara servo, per kiu li c\u0302iumonate sendis al multaj francaj gazetoj mallongajn komunikojn pri diverslandaj okazaj\u0302oj en Esperantujo, kune kun artikoloj."}, {"text_idx": "#000021", "text": "Dum kelka tempo, Delaire ankau\u0306 faris regulajn elsendojn pri Esperanto, c\u0302e la franca nacia radio (\u201cRadiodiffusion franc\u0327aise\u201d \u2014 RF). Povas esti, ke liaj elsendoj titolig\u0302is \u201cRadio-Esperanto\u201d, sed tio ne certas. Dum kelka tempo li instruis Esperanton c\u0302iuj\u0302au\u0306de c\u0302e \u201cRadio-Paris\u201d.[9] En liaj RF-elsendoj li intervjuis almenau\u0306 du francajn gravulojn favorajn al Esperanto: Georges Duhamel kaj Maurice Genevoix."}, {"text_idx": "#000022", "text": "Georges Duhamel (1884\u20131966) estis fama franca verkisto kaj ano de la Franca Akademio. Delaire intervjuis lin la 23an de decembro 1954. Tiam Duhamel deklaris:[10]"}, {"text_idx": "#000025", "text": "C\u0302u Esperanto estas destinita doni artverkojn, literaturajn c\u0302efverkojn? Mi opinias, ke Esperanto povus iun tagon naski esceptajn verkojn, celantajn vastan, diversan publikon... Mi tre fieras konstati, ke kelkaj el miaj libroj publikig\u0302is brajle, kaj kelkaj Esperante."}, {"text_idx": "#000026", "text": "Maurice Genevoix (1890\u20131980) estis alia fama franca au\u0306toro, kaj vivdau\u0306ra sekretario de la Franca Akademio. Lin intervjuis Delaire la 18an de februaro 1955. Diris s-ro Genevoix:[11]"}, {"text_idx": "#000029", "text": "Esperanto tute ne estas unuforma lingvo, robota lingvo, sed, male, lingvo natura kaj fleksebla. [...]"}, {"text_idx": "#000030", "text": "Mi scias, kiu estas Zamenhof. Mi scias, ke vi tradukis verkojn el la universala literatura heredaj\u0302o.Cetere vi devus dau\u0306rigi tiun laboron. [...]"}, {"text_idx": "#000031", "text": "Esperanto kapablas esprimi la plej subtilajn nuancojn de niaj pensoj kaj sentoj. G\u0302i ebligas, do, esprimi sin en maniero plej g\u0302usta, plej literatura, plej estetika kaj plej kapabla kontentigi la mensojn plej postulemajn kaj apartajn. Kaj g\u0302i ne povas malfortigi la naciajn lingvojn. [...]"}, {"text_idx": "#000032", "text": "C\u0302ar, dank\u2019 al viaj konvinko, fido, konstantaj streboj, vi jam tus\u0302is la internaciajn opiniojn, c\u0302ar la nombro de viaj adeptoj senc\u0302ese multig\u0302as, c\u0302ar tiel la demando pri Esperanto farig\u0302is aktuala, vi jam survojas al venko. [...]"}, {"text_idx": "#000033", "text": "Foje mankas lastmomente la decida impulso, tio, kion Lukrecio nomis \u201cclinamen\u201d [latina vorto signifanta \u201cklinig\u0302o\u201d], sed g\u0302uste tio, s-ro Delaire, estas via afero. En c\u0302i tiuj atomaj, c\u0302enreakciaj tempoj, vi estas tiu, kiu devas lanc\u0302i tiun c\u0302enon. Kurag\u0302on, do, c\u0302ar tiu c\u0302eno almenau\u0306 tute ne estas timinda, sed male esperinda."}, {"text_idx": "#000035", "text": "Dum multaj jaroj, Pierre Delaire organizis vojag\u0302ojn por siaj lernantoj, al Nederlando, Jugoslavio, Bulgario kaj aliaj landoj. Li organizis \"Kongresoj de amikecoj\", en kiuj homoj venis por plezuro de praktiki la komunan lingvon Esperanto."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Jen almenau\u0306 parta listo de liaj verkoj, tradukaj\u0302oj kaj eldonaj\u0302oj.[12] C\u0302i-sube rektaj krampoj entenas [esperantigojn de titoloj] kaj [komentojn]."}, {"text_idx": "#000038", "text": "Pierre Delaire, L\u2019Esperanto en douze lec\u0327ons [Esperanto en dek du lecionoj], 1a eldono, Orleano, Esperanto-Office, 1936 (30 pag\u0302oj) [Delaire tiam estis 16- au\u0306 17-jara! Poste estos pluraj reeldonoj i.a. 2a 1942, 3a 1945, 4a 1951,5a 1955.]"}, {"text_idx": "#000042", "text": "Pierre Delaire, Premier pas... \u2014 cette brochure comprend les deux premie\u0300res lec\u0327ons de l\u2019Esperanto en douze lec\u0327ons [Unua pas\u0302o... \u2014 c\u0302i bros\u0302uro entenas la du unuajn lecionojn de Esperanto en dek du lecionoj], Orleano, Centre National Esperanto-Office, c\u0302irkau\u0306 1939 (16 pag\u0302oj)"}, {"text_idx": "#000043", "text": "Pierre Delaire, L\u2019Esperanto en douze lec\u0327ons \u2014 cours e\u0301le\u0301mentaire d\u2019Esperanto [Esperanto en dek du lecionoj \u2014 elementa kurso pri Esperanto], 3a eldono, prefaco de intendanto-generalo Louis Bastien [1869\u20131961], Orleano, Esperanto-Office, 1945 (103 pag\u0302oj)"}, {"text_idx": "#000045", "text": "Pierre Delaire, L\u2019Esperanto en douze lec\u0327ons \u2014 cours pratique complet [Esperanto en dek du lecionoj \u2014kompleta praktika kurso pri Esperanto], 5a eldono, prefacoj de intendanto-generalo Louis Bastien [1869\u20131961] kaj Pierre Tardieu, ilustraj\u0302oj de Madeleine Villain, Orleano, Centre National Esperanto-Office, 1955, (XXVII, 226 pag\u0302oj)"}, {"text_idx": "#000049", "text": "Antoine de Saint-Exupe\u0301ry, La Eta Princo \u2014 Kun akvareloj de la au\u0306toro, Esperanta traduko de Pierre Delaire, antau\u0306parolo de Ralph Harry, Orleano, Esperantista Libro-Klubo \u201cEdelvejso\u201d, 1961 [La ilustraj\u0302oj en c\u0302i eldono estas fakte senkoloraj liniaj pau\u0306saj\u0302oj de la originalaj parte koloraj akvareloj de la au\u0306toro.]"}, {"text_idx": "#000051", "text": "Pierre Delaire, L\u2019Espe\u0301ranto vivant \u2014 Cours pratique complet, encyclope\u0301dique \u2014 Grammaire et me\u0301thode directe [Vivanta Esperanto \u2014 Kompleta, enciklopedia praktika kurso \u2014 Gramatiko kaj rekta metodo], 7a eldono, prefacoj de intendanto-generalo Louis Bastien [1869\u20131961] kaj Pierre Tardieu, ilustraj\u0302oj de Chantal Chavenon-Lane\u0301ry, Orleano, Centre National Espe\u0301ranto-Office, 1965 (226 pag\u0302oj) [Vers\u0302ajne temas pri pliampleksigo de lia Esperanto en douze lec\u0327ons.]"}, {"text_idx": "#000053", "text": "Pierre Delaire, Tu seras Espe\u0301rantiste ! Re\u0301sume\u0301 de l\u2019essentiel qu\u2019il faut savoir sur l\u2019Espe\u0301ranto, son utilite\u0301, son but interne, sa naissance, son histoire, sa facilite\u0301, sa grammaire simplifie\u0301e, sa diffusion dans le monde, sa presse, sa litte\u0301rature, ses associations etc. [Ci estos Esperantisto! Resumo de la esencaj sciindaj\u0302oj pri Esperanto, g\u0302iaj utilo, interna celo, naskig\u0302o, historio, facilo, simpligita gramatiko, disvastig\u0302o en la mondo, gazetaro, literaturo, asocioj ktp], Orleano, Centre National Esperanto-Office, 1975 (32 pag\u0302oj)"}, {"text_idx": "#000055", "text": "Antoine de Saint-Exupe\u0301ry, La Eta Princo \u2014 verkita kaj desegnita de Antoine de Saint-Exupe\u0301ry, dua, reviziita Esperanta traduko de Pierre Delaire, Montrealo (Kanado), Kanada Esperanto-Asocio, 1984 (93 pag\u0302oj) [C\u0302i eldono enhavas kolorajn reproduktaj\u0302ojn de la originalaj ilustraj\u0302oj de la au\u0306toro.]"}, {"text_idx": "#000056", "text": "Antoine de Saint-Exupe\u0301ry, La Eta Princo \u2014 kun desegnoj de la au\u0306toro, tria, reviziita eldono de la Esperanta traduko de Pierre Delaire, Montrealo (Kanado), Kanada Esperanto-Asocio, kaj Parizo (Francujo), Espe\u0301ranto-France, 2010 [Traduko reviziita de ses-homa internacia komitato, kun altkvalitaj reproduktaj\u0302oj de la originalaj ilustraj\u0302oj de la au\u0306toro.]"}, {"text_idx": "#000059", "text": "\u2191 Lau\u0306 au\u0306tentigita kopio de la mortatesto de Delaire, disponigita de la orleana urbodomo. Jen la Esperanta traduko de g\u0302iaj unuaj frazoj:La dudek-duan de junio mil nau\u0306cent okdek kvin, je la dek-nau\u0306a horo, forpasis en sia hejmo je 1, Alle\u0301e de Candolle, Pierre Maurice Guy DELAIRE, direktoro de Centre National Espe\u0301ranto Office. Naskita en Orleano, la 30-an de decembro mil nau\u0306cent dek nau\u0306. Filo de [ktp]\u2191 La portreto prezentata en c\u0302i tiu artikolo s\u0302ajnas esti farita el la sama foto, kiel tiu publikigita en longa artikolo pri li en la gazeto La Praktiko, marto-aprilo 1953.\u2191 Gazette d\u2019Orle\u0301ans, 2007[rompita ligilo] (ligo valida 2010.7.7)\u2191 Interesa demando estas, kial li elektis tiun nomon \u201cEsperanto-Office\u201d, kiu s\u0302ajnas esti angla esprimo?\u2191 Lau\u0306 la c\u0302i-supre citata artikolo de La Praktiko (1953) kaj la unua Esperanta eldono de La Eta Princo (1961).\u2191 Arkivoj de Kanada Esperanto-Asocio.\u2191 Retmesag\u0302o skribita la 16an de majo 2009.\u2191 Vd. la c\u0302i-supre citatan artikolon de La Praktiko (1953). La sekvaj informoj pri tiu kampanjo estas el la sama fonto.\u2191 Je 9 h 30 sur ondlongo 348 metroj. Vd. la c\u0302i-supre citatan artikolon de La Praktiko (1953) kaj la sekvajn ligojn: Gazette d\u2019Orle\u0301ans, 2007[rompita ligilo], ligo 2 Arkivigite je 2012-04-09 per la retarkivo Wayback Machine, ligo 3 (ligoj validaj 2010.7.14)\u2191 Georges Duhamel, 1954[rompita ligilo] (ligo valida 2010.7.7)\u2191 Vidu c\u0302e ligo 1[rompita ligilo]. Ankau\u0306 c\u0302e ligo2, ligo 3[rompita ligilo], ligo 4 (ligoj validaj 2010.7.7)\u2191 (1) Esperantomuzeo kaj Kolekto por Planlingvoj[rompita ligilo], Vieno, Au\u0306strujo, (2) CDELI[rompita ligilo], Centre de documentation et d\u2019e\u0301tude sur la langue internationale, La Chaux-de-Fonds, Svisujo, (3) CDELI, (4) Reto de italaj bibliotekoj[rompita ligilo], (5) Katalogo de Universala Esperanto-Asocio, (6) Libropruntejo de Esperanto-Societo Kebekia[rompita ligilo], (7) Katalogo de Kanada Esperanto-Asocio[rompita ligilo], (8) Esperanto Kortrijk (ligoj validaj 2010.7.7)"}, {"text_idx": "#000060", "text": "La dudek-duan de junio mil nau\u0306cent okdek kvin, je la dek-nau\u0306a horo, forpasis en sia hejmo je 1, Alle\u0301e de Candolle, Pierre Maurice Guy DELAIRE, direktoro de Centre National Espe\u0301ranto Office. Naskita en Orleano, la 30-an de decembro mil nau\u0306cent dek nau\u0306. Filo de [ktp]"}, {"text_idx": "#000062", "text": "Retpag\u0302aro kun fotoLibroj kaj aliaj dokumentoj[rompita ligilo] de kaj pri Pierre Delaire en la Kolekto por Planlingvoj kaj Esperantomuzeo Arkivigite je 2007-12-21 per la retarkivo Wayback MachineVirtuala ekspozicio, por la centjarig\u0302o de naskig\u0302o de Pierre Delaire ; estas sonregistraj\u0302o de Georges Duhamel kaj aliaj"}, {"text_idx": "#000063", "text": "Recenzo:De pp: Desegnu por mi s\u0302afetonDe Luiza Carol: La Eta Princo parolas EsperantonDe Jorge Camacho: Legaj\u0302o por c\u0302iuag\u0302aj etulojDe Aretusa (Italio): La Eta PrincoDe Cizelilo (Brazilo): La eta princo de Antoine de Saint-Exupe\u0301ryDe Katarina (Brazilo): La Eta PrincoDe Atrebato kaj Joga (Francio): La eta princo de Antoine de Saint ExuperyTre agrabla, mola kaj kortus\u0302a romano. Libro de junuloj tamen verkita por la maljunuloj. La rakonto tus\u0302as la korojn de plenkreskuloj tra la junulaj pensoj, sentoj, kaj kompreno de la mondo. Temas pri kiel serc\u0302i kaj trovi la esencon dela vivo. La romano provas instrui al ni, ke ni ne serc\u0302u per la okuloj, c\u0302ar la okuloj normale estas blindaj, sed ni serc\u0302u per la koro. Tion, kion ni serc\u0302as, estas facile eltrovita en ec\u0302 unu sola rozo au\u0306 en ec\u0302 iom da akvo. Junuloj kun iliaj simplaj pensoj, imagpovoj, kaj grandaj koroj eltrovas la esencon pli bone ol la plenkreskuloj. (Vasil Kadifeli - Internacia Esperanto-Sumoo Novembro 2013)Tre plac\u0302is al mi denove malkovri tiun poezian kaj filozofian fabeleton. La esenco ne estas nevidebla per la okuloj, oni bone vidas nur per sia koro, kaj amata rozo estas unika. En tiu belega historio mankas lau\u0306 mi inaj personoj. (Anino (Francio) - Internacia Esperanto-Sumoo Novembro 2018)Pritakso: Aldoni mian pritakson"}, {"text_idx": "#000065", "text": "La verko entuziasmigis ankau\u0306 tradukistojn. Pli ol 200 diverslingvaj versioj estis eldonitaj. Unu el tiuj estas la esperantlingva traduko de Pierre Delaire. G\u0302i aperis unue en 1961 en Orleano (Francio) kun nigrablankaj ilustraj\u0302oj kaj poste, plenkolore, en 1984 en Montrealo (Kanado), funde reviziita de Delaire mem. Baldau\u0306, tamen, tiu dua eldono elc\u0302erpig\u0302is kaj La Eta Princo ig\u0302is unu el la plej multe serc\u0302ataj verkoj."}, {"text_idx": "#000066", "text": "Finfine nun, en la pasintjara junio, aperis la tria esperanta eldono, kun traduko denove reviziita fare de internacia skipo sub la gvidado de Francisko Lorrain kaj eldonita de Kanada Esperanto-Asocio kaj Espe\u0301ranto-France. La traduko estas flua, belstila, senriproc\u0302a. La libro, fortike bindita, presita sur luksa papero kaj kompostita en tre agrablaj tiparoj, instigas al plia legado kaj foliumado."}]