[{"text_idx": "#000000", "text": "Leonid Andrejev: Bargamoto kaj Garasko"}, {"text_idx": "#000007", "text": "\u2014 Jen, mi staru c\u0302i tie pro vi, drinkuloj! \u2014 li resumis sian meditadon kaj denove krac\u0302is, sentante malplenon en la stomako."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Sed la bonhumoro de Bargamoto estis rompita en plej kovarda maniero. El post la stratangulo au\u0306dig\u0302is malcertaj pas\u0302oj kaj rau\u0306ka balbutado. \u201cKiun la sorto portac\u0302as c\u0302i tien?\u201d \u2014 pensis Bargamoto, j\u0302etis rigardon postangulen kaj ekindignis tutanime. Estis Garasko! Jes, li mem kun sia ebria personeco \u2014 kvazau\u0306 li mankus c\u0302i tie! Kie li sukcesis ensuc\u0302i alkoholon antau\u0306 la au\u0306roro \u2014 estis lia sekreto, sed lia ebriig\u0302o estis senduba fakto. Lia konduto, eble enigma por fremdulo, por Bargamoto, kiu konis la animojn de la kanonistoj g\u0302enerale kaj la fian naturon de Garasko speciale, tiu konduto estis tute klara."}, {"text_idx": "#000011", "text": "Nerezistebla forto fortrenis Garaskon de la stratmezo, kie li kutimis defiladi, kaj premis lin al la barilo. Apogante sin ambau\u0306brake kaj fikse-demande kontemplante la muron, Garasko s\u0302ancelig\u0302is, kolektante la fortojn por nova lukto kontrau\u0306 surprizaj obstakloj. Post nelonga intensa meditado Garasko energie forpus\u0302is sin de la muro, retirig\u0302is al la stratmezo kaj, farinte kurag\u0302an turnon, per larg\u0302aj pas\u0302oj impetis en la spacon, kiu evidentig\u0302is esti ne senfina, kiel oni asertas, sed en realo limigita per aro da lanternofostoj. Kun la plej proksima fosto Garasko tuj ekhavis plej intiman rilaton, forte kaj amike brakuminte g\u0302in."}, {"text_idx": "#000013", "text": "\u2014 Haltu, stultuleto! Kien vi? \u2014 li balbutis, jen retirig\u0302ante de la fosto, jen denove tutbruste premig\u0302ante al g\u0302i kaj preskau\u0306 platiginte sian nazon kontrau\u0306 g\u0302ia malvarma kaj humida surfaco. \u2014 Jen, jen!.. \u2014 Garasko, jam duone glitinta suben lau\u0306 la fosto, sukcesis rektigi sin kaj enpensig\u0302is."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Bargamoto, malestime pau\u0306tante rigardis al Garasko de la alto de sia staturo. Neniu alia en la Kanonista strato c\u0302agrenis lin tiel, kiel c\u0302i tiu drinkulo. Kvankam aspekte tre malforta, li estis la c\u0302efa skandalulo c\u0302i-distrikte. Ne viro, sed ulcero. Kutima kanonisto ebriig\u0302as, skandaletas, tranoktas en la policejo \u2014 kaj c\u0302io c\u0302i okazas en nobla maniero, sed Garasko c\u0302ion faras kas\u0302e, sarkasme. Oni jam batis lin preskau\u0306 g\u0302ismorte kaj tenis lin en la karcero preskau\u0306 senmang\u0302e, tamen oni ne sukcesis malkutimigi lin de lia insultado, tre ofenda kaj malica. Li kutimis proksimig\u0302i al la fenestroj de iu el la plej respektindaj personoj de la Kanonista strato kaj sakri tute senkau\u0306ze, simple pro nenio. Komizoj kaptis Garaskon kaj batis lin, dum homamaso ridegis, konsilante dras\u0302i pli fervore. Ankau\u0306 Bargamoton Garasko insultadis kun tia fantasta realeco, ke la policisto, ec\u0302 ne komprenante la esencon de la au\u0306ditaj spritaj\u0302oj, sentis sin pli ofendita ol se oni vipus lin."}, {"text_idx": "#000015", "text": "Per kio Garasko vivtenas sin estis por la kanonistoj unu el la misteroj, kiuj vualis lian vivon. Neniu vidis lin sobra, ec\u0302 ne tiu vartistino, kiu pro neglekto kontuzas infanojn, pro kio ili odoras alkoholon \u2014 ja Garasko ec\u0302 antau\u0306 la kontuzo fetoris brandac\u0302on. Li log\u0302is, au\u0306, pli g\u0302uste, noktumis en g\u0302ardenoj, sur riverbordo, sub arbustoj. Vintre li ien foriris kaj reaperis kun la unua spiro de printempo. Kio logis Garaskon al la Kanonista strato, kie lin ne batis nur pigruloj, estis plia mistero de lia senfunda animo, sed oni neniel povis forpeli lin. Estis kau\u0306zoj supozi, ke Garasko s\u0302telas, sed oni ne sukcesis lin kapti c\u0302e s\u0302telo kaj batis lin nur surbaze de nerektaj pruvoj."}, {"text_idx": "#000016", "text": "Vers\u0302ajne Garasko c\u0302i-foje havis malfacilan vojag\u0302on. Lian c\u0302ifonaj\u0302on, pretendantan vesti lian magran korpon, kovris ankorau\u0306 ne sekig\u0302inta koto. La fizionomio de Garasko kun la granda malsuprenpenda rug\u0302a nazo, kiu sendube estis unu el la kau\u0306zoj de lia malstabileco, kovrita per maldensaj, neregule kreskantaj haroj, vidigis evidentajn signojn de materiaj rilatoj kun alkoholo kaj kun pugnoj de proksimuloj. Survange, apud unu el la okuloj, videblis grataj\u0302o, gajnita vers\u0302ajne antau\u0306nelonge."}, {"text_idx": "#000024", "text": "Bargamoto skuetis la drinkulon por g\u0302uste direkti kaj iom stabiligi lian korpon, kaj ektiris lin al la menciita celo kvazau\u0306 fortega trens\u0302ipo, tiranta leg\u0302eran skunon, kiu rompig\u0302is c\u0302e la eniro al haveno. Bargamoto sentis sin profunde ofendita: anstatau\u0306 meritita ripozo li devas nun eskorti c\u0302i tiun ebriulon al la policejo. Ho! Liaj manoj ec\u0302 jukis, sed bremsis lin la penso, ke hodiau\u0306, je tia granda festo estas nekonvene uzi la pugnojn. Garasko pas\u0302is vigle, mirinde kunigante la aplombon kaj ec\u0302 arogantecon kun humilo. Li evidente havis ideon, kiun li komencis disvolvi kiel Sokrato."}, {"text_idx": "#000031", "text": "Bargamoto, tre interesita pri la strangaj demandoj de Garasko, nevole ellasis lian grasan kolumon. Garasko, perdinte la apogpunkton, s\u0302ancelig\u0302is kaj falis, ne sukcesinte montri al Bargamoto la j\u0302us elpos\u0302igitan aj\u0302on. Duonlevinte sian torson kaj apoginte sin je la brakoj, Garasko ekrigardis suben, poste faligis sian vizag\u0302on teren kaj ekhurlis simile al kampulinoj, kiuj priploras mortinton."}, {"text_idx": "#000036", "text": "Garasko, dau\u0306re hurlante, sed jam ne tiel lau\u0306te, eksidis kaj levis sian manon. G\u0302in kovris iu muko, al kiu algluig\u0302is pecetoj de farbita ovos\u0302elo. Bargamoto, plu embarasita, eksentis, ke okazis io malbona."}, {"text_idx": "#000039", "text": "\u2014 Ho, kia okazaj\u0302o! \u2014 Bargamoto balancis sian kapon, rigardante al la kus\u0302anta drinkulo, kaj sentante kompaton al tiu c\u0302i homo, kvazau\u0306 al sia frato, kiun kruele ofendus ties propra frato."}, {"text_idx": "#000040", "text": "\u2014 Volis gratuli... Ankau\u0306 li estas animo vivanta, \u2014 balbutis la policisto, penante malgrau\u0306 sia interna mallerteco analizi la situacion kaj tiun kompleksan senton de honto kaj kompato, kiu pli kaj pli premis lin. \u2014 Kaj mi jen... al la policejo! Jen kiel!"}, {"text_idx": "#000055", "text": "Jen la perpleksa kaj silentig\u0302inta Garasko sidas c\u0302e la festa tablo. Li tiel hontas, ke pretas fali subteren. Li hontas siajn c\u0302ifonojn, siajn malpurajn manojn, sian tutan memon \u2014 c\u0302ifonan, ebrian, ac\u0302an. Brogetante la lipojn kaj langon, li mang\u0302as diable varmegan, grasan brasiksupon, pretervers\u0302as g\u0302in sur la tablotukon, kaj kvankam la mastrino delikate s\u0302ajnigas sin ne rimarki tion, li konfuzig\u0302as kaj vers\u0302as ec\u0302 pli. Tre forte tremas liaj krudaj fingroj kun grandaj malpuraj ungoj, kiujn Garasko rimarkis kvazau\u0306 unuafoje."}, {"text_idx": "#000062", "text": "Tradukis el la rusa Igor Sokolov"}]