[{"text_idx": "#000006", "text": "C\u0302iuj scias, ke kruela ideologio \u2013 la naziismo \u2013 regis en Germanio dum la jaroj 1933-1945 de la pasinta jarcento. G\u0302i kau\u0306zis grandajn suferojn kaj persekutojn en tuta Eu\u0306ropo, kaj kondukis al la Dua Mondmilito kun dekoj da milionoj da mortintoj. Tamen, nekredeble, preskau\u0306 la tuta log\u0302antaro de la lando akceptis tiun teruran ideologion: nur kelkaj memstaraj personoj kurag\u0302is kontrau\u0306stari g\u0302in. Unu el ili estis Teo Jung."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Dum tiu periodo, Teo Jung (1892-1986) estris en la germana urbo Kolonjo malgrandan presejon, kie li eldonadis la gazeton Heroldo de Esperanto. Li mem fondis tiun gazeton en 1920, kaj g\u0302i farig\u0302is la plej legata tutmonda periodaj\u0302o en la internacia lingvo. Krome, li aperigis gravajn literaturajn librojn, originale au\u0306 traduke en Esperanto, kreis kaj gvidis lokajn Esperanto-societojn, kaj instruis la lingvon. Por Teo Jung, Esperanto estis plej efika rimedo por krei interhoman fratecon kaj pacon."}, {"text_idx": "#000008", "text": "C\u0302io fluis senprobleme en lia vivo, g\u0302is la nazioj akiris la povon: ili unue atakis la pacan internaciismon de Esperanto, poste en 1935 entute malpermesis g\u0302in. Iun tagon du homoj en la uniformo de Gestapo, la tre timata sekreta polico, eniris la presejon de Teo Jung kaj ordonis al li tuj c\u0302esi okupig\u0302i pri Esperanto. Li ne perdis tempon, sed rapide pakis kelkajn havaj\u0302ojn; la postan tagon li sidis kun sia edzino en vagonaro direkte al Nederlando, kie Esperanto estis libera."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Teo Jung komencis novan vivon en Nederlando, kie li denove eldonis sian gazeton. Bedau\u0306rinde, baldau\u0306 la germana armeo invadis la pacan Nederlandon kaj ankau\u0306 tie persekutis Esperanton. Teo Jung jam la duan fojon c\u0302ion perdis. Li kaj lia familio vivis g\u0302is la fino de la milito en premaj kondic\u0302oj."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Kiam finfine revenis la paco, Teo Jung rajtis reveni al Kolonjo por tie la trian fojon rekomenci sian vivon, sed li preferis resti en sia nova lando por tie denove eklabori por Esperanto. Pli vigle ol antau\u0306e refloris la gazeto kaj la eldonado de libroj en la internacia lingvo. Li plu aktivis por Esperanto, vizitante c\u0302iujn Universalajn Kongresojn. La gazeto c\u0302iam apogis la c\u0302efan asocion Universala Esperanto-Asocio, precipe kiam g\u0302i prezentis petskribon pri Esperanto al la Unuig\u0302intaj Nacioj. (Pli da informoj pri la petskribo aperas en la artikolo \u201cLa heroo de Montevideo\u201d.) Per fajraj artikoloj li defendis UEA, kiam g\u0302i estis fus\u0302e akuzata dum la periodo de McCarthy en Usono."}, {"text_idx": "#000011", "text": "Antau\u0306 ol emeritig\u0302i, en 1961, li transdonis la gazeton Heroldo al nova eldonantino, Ada Fighiera-Sikorska, kiu dau\u0306rigis lian laboron dum pliaj 34 jaroj. Entute, de 1920 g\u0302is 1961, malgrau\u0306 la persekutoj kaj interrompoj de la milito, aperis c\u0302irkau\u0306 mil numeroj de Heroldo de Esperanto redaktitaj de Teo Jung."}, {"text_idx": "#000012", "text": "Gian Carlo Fighiera, italo, esperantisto de 1947, dumviva kaj honora membro de UEA, iama Konstanta Kongresa Sekretario, fondis la Infanajn Kongresetojn, kaj aperigis plurajn artikolojn kaj eseojn pri la strategio de Esperanto. Dum 34 jaroj li estris la societon, kiu eldonis la gazeton Heroldo de Esperanto aldone al multaj aliaj verkoj. Lia edzino estis Ada Sikorska, kiu redaktis Heroldon post emeritig\u0302o de Teo Jung."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Ne estas komentoj por montri."}]