[{"text_idx": "#000003", "text": "Legado de la plej grandaj literaturaj\u0302oj plenigas homojn per c\u0302iaj intensaj sentoj. Patoso kaj edifeco regos la personon. Kaj tuj poste \u2013 paradokse \u2013 ia malpleno, malplenig\u0302o. Ravegon sekvas despero. Dum tagoj mi ne povis ec\u0302 imagi komenci legi novan libron. Ho Dio, kion mi legu poste?! Tio estis mia sento post legado de la libro.Kiel kutime okazas en la rusa literaturo, eventoj akcelig\u0302as en la lasta c\u0302apitro sur la lastaj pag\u0302oj kaj fine, la plej bonaj verkistoj lasas la leganton \u2013 sola kun la fino.Kompreneble, io estas sugestita, sed ne didaktike. La plej bonaj faras tion neniam. Ial, sed mi ne scias, kial mi ekhavis tian senton, kian mi havis legante \u201eDoktoro J\u0302ivago\u201d de Boris Pasternak. Post finlego. Mi pensas, ke estas preskau\u0306 tute neeble, ke Pasternak povus koni la verkon. Li komencis sian propran dudek jarojn poste.Metropoliteno, la romano okazigas intrigon tuj antau\u0306 la ekesto de fas\u0302ismo kaj stalinismo. La plej ekscita epoko. C\u0302io estas tia, kiam io farig\u0302as. C\u0302iuokaze, lau\u0306 sovetia-rusa historio, g\u0302i estas sufic\u0302e mankanta verko \u2013 almenau\u0306 por mi. Tiajn verkojn mi konas nur el pli posta epoko, kiel \u201eMoskva \u2013 La Limo\u201d de Jir\u030ci\u0301 Weil (Moskva-hranice, 1937). Oni vers\u0302ajne relegu la \u201eMoskva Rakonto\u201d de Vasilij Aksionov. C\u0302u la budapes\u0302ta Literatura Mondo raportis pri la eldono de la romano? Se jes, kion?"}, {"text_idx": "#000004", "text": "(Fine de la 1920-aj jaroj, en la hungara libromerkato, sovetiaj verkistoj kiel Andrej Belij, Brjusov, Pilnjak, Katajev, Tarasov, Lidia Sejfullina, Babel, Leonid Leontov estis konsiderataj vera literatura specialaj\u0302o. La mistera kaj profunda rusa animo, la rusa mondo, la fascino por g\u0302ia c\u0302armo spegulig\u0302as ankau\u0306 en hungaraj verkistoj. Unu el la plej gravaj momentoj de la rusaj-hungaraj literaturaj rilatoj en la periodo estis markita per la publikigo de la antologio \u201eRusa Dekamerono moderna \u201e, kun dek sovetiaj verkistoj, en 1935. La volumo eldonita de Nyugat \u2013 simila al Literatura Mondo, ja modelo por c\u0302i tiu \u2013 estas konsiderata la unua resuma verko en Hungario pri la sovetia literaturo.)"}, {"text_idx": "#000005", "text": "Komence de la verko mi estis kvazau\u0306 terurita de la sufoka stilo. Abundeco de epitetoj ekstraj, kuriozaj. C\u0302io iel ajn s\u0302ajnis tiel speciala \u2013 ec\u0302 la simpla sunsubiro. Plursignaj strukturoj, nekutimaj vortoj kaj esprimoj \u2013 kiel en c\u0302iu rusa verko. Ec\u0302 stratpriskribo preparas la eniron de karaktero, la karakterizadon kaj percepton de ies humoro. Tiam, c\u0302ar la intrigo komencas disvolvig\u0302i pli rapide, krome, en pluraj fadenoj, tiu c\u0302i skribmaniero ne plu funkcias tiele \u2013 g\u0302i bone kongruas kun la intrigo, kaj ec\u0302 bezonas tion. Kaj la intrigo c\u0302iam pli bonig\u0302as en la senco, ke g\u0302i akcelig\u0302as. Multloke kaj multnivele.Ni iras jen al Berlino, jen al Moskvo. Jen al urbo, jen al vilag\u0302o, jen al uzino-laboro, jen al protestoj. Jen amo, jen sangaj bataloj. Jen la edzino, jen la amatino. Jen la vivo, jen la morto.En Berlino, la du laboristaj partioj mizerigas unu la alian anstatau\u0306 aliancig\u0302i kontrau\u0306 la naskig\u0302anta fas\u0302ismo. Ni sciis pri g\u0302i, sed g\u0302is nun g\u0302i ne prenis ajnan formon en niaj imagoj. Simile, la revolucia transformo en Sovetunio. Do estis homoj kun vera nova moralo \u2013 ni sciis, ke ili estis bonaj, sed ni ankorau\u0306 ne povis imagi, kion tio signifas, kiel tio funkciis.La multnivelecon donas la metodo fabelo en la fabelo. La verkisto mem kvazau\u0306 au\u0306tobiografias. La au\u0306toro en siaj tridekaj jaroj prenas pozicion pri sufic\u0302e multaj aferoj: fideleco, perfido, perforto, korupto, samideaneco, murdo kaj vivo. Kion eniras la au\u0306toro, c\u0302io estas sufic\u0302e ellaborita. Ne estas sento de foresto au\u0306 manko. La rakonto estas kohera. Atentokapta kaj alloga."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Melnikov laboris ankau\u0306 lau\u0306 unu alia eldono de la libro :Varankin, Vladimir Valentinovic\u0302. Metropoliteno: Originala romano / Pref. N. Stepanov; Postpar. A. Korj\u0302enkov. \u2013 3a eld. \u2013 Jekaterinburg: Sezonoj, 1992. \u2013 264 p.Li skribas: \u201dA. Korj\u0302enkov kaj liaj kolegoj faris grandegan laboron, verkinte specialan postparolon pedante, lau\u0306 maniero de R. S\u0302ulco au\u0306 B. Golden, listigis c\u0302iujn korektojn. Post la zorga redakto la teksto jam aspektas multe pli impone.\u201d"}, {"text_idx": "#000009", "text": "\u201eMi g\u0302uas grandan plezuron labori en Berlino ne en Varsovio. Tiu lasta estas urbo de oraj pasamentoj, malvarma lumo kaj ac\u0302etebla virina karno. G\u0302i elvokas sur mian vizag\u0302on grimacon de abomeno. Helkolora militema koko, turninta sian bekon kontrau\u0306 lando de l\u2019Sovetoj! La elegantaj virinoj en silkaj jupetoj kaj arg\u0302entkoloraj s\u0302trumpoj, senriproc\u0302e vestitaj dandoj, orumitaj oficiroj! Malvarma, kruela kaj nau\u0306ziga lando! Berlino estas tute alia. G\u0302i estas pli luma, Kaj pli simpla. Kaj pli varma. Berlino komencig\u0302as je simpatiaj dometoj,kvazau\u0306 faritaj el ludkartoj. Kiam mi estis alvenanta, ili flugis, kvazau\u0306 pelataj de l\u2019vento, preter spegulvitroj de nia rapida vagonaro. C\u0302iuj ili identas, dronante en verdaj\u0302o de legomg\u0302ardenoj, g\u0302ardenetoj kaj florejoj. Tio estas la laboristaj kolonioj. Super ili flirtas flagoj: la rug\u0302aj, komunistaj kaj trikoloraj, socialdemokrataj. Renkonten kuras infanoj, g\u0302oje svingante la brakojn, sed jen komencig\u0302as s\u0302tonaj konstruaj\u0302oj, rezervaj relvojoj, fabriktuboj. La vagonaro surflugas viadukton, disj\u0302etante tondron en asfaltajn stratojn. Mi rigardas en fenestrojn de la duaj etag\u0302oj. Jen estas la malserena c\u0302efpolicejo. En fino de la strateto, tintas travagono. Sub la viadukto trakuras s\u0302arg\u0302au\u0306tomobilo. Iom poste ni siblas malpacience apud urbaj stacioj, por post unu minuto rej\u0302eti nin antau\u0306en. Fine, la lokomotivo enkuras sub vitrajn arkojn de Schlesischerbahnhof.Kelke da s\u0302tuparoj, kelke da koridoroj, vigla germanlingva parolado, grandega lumanta dudekkvarhora horlog\u0302o. Nigra asfalto, en kiu mi vidas mian respegulon. Senfina c\u0302eno de au\u0306toj. Senfina torento da homoj. Mirindaj duetag\u0302aj au\u0306tobusoj, kiel la modelo-ludilo, donacita iam al mi de mia avino. Ronda vitra tureto c\u0302e la stratkrucig\u0302o kaj verdkolora policano. Rekte sur la placo giganta litero U. Per la dekstra flanko g\u0302i seninterrompe englutas homc\u0302eneton, per la maldekstra g\u0302i elkrac\u0302as la saman c\u0302eneton el sub la tero. Tio estas \u201eUntergrundbahn\u201d, la metropoliteno.\u201d"}, {"text_idx": "#000010", "text": "Bonvenon, kara leganto al la Metropoliteno!"}]