[{"text_idx": "#000000", "text": "Esenca lernolibro de la itala lingvo"}, {"text_idx": "#000003", "text": "Kerno de la itala lingvo"}, {"text_idx": "#000004", "text": "Jen tre utila ilo, ne nur por studantoj de la itala lingvo, sed ankau\u0306 por homoj kun sufic\u0302a kono de la lingvo, kiuj volas kontroli sian gramatikon kaj solvi dubojn pri subtilaj\u0302oj de la tropoj kaj idiomaj\u0302oj de la itala. En sia prezento Davide Astori atentigas, ke la verketo \u201ene devas esti rigardata kiel preskriba au\u0306 elc\u0302erpa gramatika libro, sed kiel ilo por praktika kaj tuja uzado de la lingvo\u201d. Kaj li pravas. Ne temas pri kompleta manlibro kun specimenaj legaj\u0302oj kaj eltiraj\u0302oj el la literaturo, sed \u2013 kiel indikas la titolo \u2013 pri la esenca gramatiko de la itala. Per g\u0302i oni povas facile kaj rapide trovi respondon al c\u0302iuj demandoj pri detaloj gramatikaj."}, {"text_idx": "#000005", "text": "La verko estas versio en Esperanto de L'italiano essenziale de Marco Mezzadri. G\u0302i enhavas 96 unuojn kaj 3 apendicojn kun glosaro, kaj ankau\u0306 sekcion kun diagnoza testo kaj respondo-s\u0302losilo."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Plej ofte bazaj lingvaj lernolibroj komencig\u0302as per la alfabeto de la lingvo kaj gvidilo pri la prononco. En c\u0302i tiu verko tiuj trovig\u0302as en la apendico 1, sur la pag\u0302o 211, kaj tie la lernanto povas komenci sian studadon. Tamen la prononco de la itala lingvo ne devas prezenti problemojn por parolantoj de Esperanto au\u0306 de aliaj eu\u0306ropaj lingvoj g\u0302enerale. Eble la solaj diferencoj estas jenaj. 1. Malkiel la esperantaj la italaj vokaloj \u201eo\u201d kaj \u201ee\u201d havas du sonojn, nome fermitan kaj malfermitan (au\u0306 malvastan kaj vastan). 2. La \u201es\u201d en la itala povas soni kiel [s] au\u0306 [z], kio ne okazas en Esperanto. Tamen bona prononco de Esperanto pli-malpli similas bonan prononcon de la itala. (Zamenhof fakte rekomendis, ke Esperanto estu parolata kun latina prononco.)"}, {"text_idx": "#000007", "text": "Esperantistoj kaj tiuj, kiuj parolas latinidajn lingvojn au\u0306 studis la latinan, tuj rekonos multajn italajn vortojn pro la fakto, ke la plej granda parto de la esperanta vorttrezoro estas derivita de la latinidaj lingvoj. Tamen lernante la italan, oni trovas multe da malregulaj\u0302oj, esceptoj kaj unikaj\u0302oj, kiuj ne ekzistas en Esperanto au\u0306 ec\u0302 en alie similaj lingvoj, kiel la hispana au\u0306 la portugala (kiuj kompreneble havas siajn proprajn gramatikajn malfacilaj\u0302ojn por lernantoj). Ekzemple, dum Esperanto uzas nur unu difinan artikolon (\u201ela\u201d), kaj la hispana kaj la portugala posedas nur du (en singulara kaj plurala formoj), la itala bezonas kvar en la singularo (nome: \u201eil\u201d, \u201elo\u201d, \u201el'\u201d, \u201ela\u201d) kaj tri en la pluralo (\u201ei\u201d, \u201egli\u201d, \u201ele\u201d)."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Plie, malkiel en Esperanto, la italaj verboj estas konjugataj kun apartaj finaj\u0302oj lau\u0306 la persono, kiu estas la subjekto. Pro tiuj finaj\u0302oj oni g\u0302enerale ne bezonas uzi personajn pronomojn en la itala. Eble la tradukinto dum momento de forgeso preteratentis tion (au\u0306 tio estis komposteraro) en la unuo 61 (p. 133), kie mankas la esperanta pronomo \u201emi\u201d en la dua ekzemplo: \u201eMia panjo diras ke (mi) estas pli malbona ol mia frato\u201d. Pro la fakto, ke la verbo (la unua persono de la verbo \u201eesti\u201d) uzata en la itala, estas sono, kiu povas signifi nur \u201emi estas\u201d, kaj ne \u201evi, li, s\u0302i estas\u201d, dubo ne ekzistas. Kontrau\u0306e, en Esperanto la pronomo estas c\u0302iam necesa pro la manko de fleksioj."}, {"text_idx": "#000009", "text": "La tuta itala verbosistemo kaj precipe la neregulaj verboj, estas multe pli komplikaj ol la esperanta verbosistemo, sed ili estas bone listigitaj kaj klarigitaj en tiu c\u0302i libro, kun abundaj ekzemploj. Oni rimarkas, ke la subjunktivo estas pli amplekse kaj rigide uzata en la itala ol en, ekzemple, la hispana, kvankam kelkfoje en la populara parolata itala lingvo oni anstatau\u0306igas g\u0302in per la indikativo. La subjunkcio \u201eche\u201d (= \u201eke\u201d en Esperanto) g\u0302enerale postulas la subjunktivon en la itala, sed ne c\u0302iam en aliaj latinidaj lingvoj."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Plie, la konstruo de frazoj, en kiuj oni nerekte raportas paroladon, estas pli komplika en la itala. En Esperanto g\u0302i estas tre simpla, c\u0302ar oni uzas la saman tenson kiel en la rekta parolado, ekzemple \u201eLi diris: \u201aMi iros\u2019\u201d, kaj \u201eLi diris, ke li iros\u201d. Do c\u0302iu ekzemplo de tiuj idiomaj\u0302oj en la itala devas esti aparte lernita."}, {"text_idx": "#000011", "text": "La au\u0306toro konstante rememorigas la studanton pri tiklaj gramatikaj\u0302oj kaj jam instruitaj detaloj kaj resendas lin/s\u0302in al la apendico, kiu estas tre utila. Aldonita estas indekso, kiu ankau\u0306 helpas la studanton retrovi forgesitajn gramatikaj\u0302ojn."}, {"text_idx": "#000013", "text": "La diversaj unuoj estas ilustritaj per amuzaj desegnaj\u0302etoj, kiuj malpezigas la gramatikon. Ankau\u0306 la inkludo de sufic\u0302e longaj listoj de specimenaj frazoj kun au\u0306 sen la g\u0302usta prepozicio kaj la infinitivo estas tre helpa, c\u0302ar tiaj\u0302o en la itala povas esti iom malfacila."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Resumo: Malgrau\u0306 la malgrandaj eraroj menciitaj, c\u0302i tiu lernolibro povas esti varme rekomendita al c\u0302iu, kiu volas bone paroli au\u0306 skribi en la itala lingvo."}, {"text_idx": "#000015", "text": "Du pos\u0302formataj libretoj, ambau\u0306 aperintaj en Italio c\u0302e naciaj (!) eldonejoj. Unua pritraktas la arg\u0302entsone belkordan lingvon italan, la alia la malican kaj fian mafion; kvazau\u0306 lumon kaj ombron, kies interluktado helpas plukoni la vizag\u0302on de la lando.\nLa mafio plagis kaj ankorau\u0306 plagas Italion, senteble venenas g\u0302ian vivon kaj senesperigas sinsekvajn generaciojn, kredigante ke nur la malbono kapablas regi. Tamen kiom ajn potenca estas la mafio, la kontrau\u0306uloj superas nombre kaj forte. La eksteruloj, c\u0302erpantaj sciojn pri la mafio el filmoj, havas iomete distorditan mensobildon, do la libreto popas\u0302e trakribras la faktojn kaj la fantaziojn. La libro estas verkita demand-kaj-respondoforme, kio donas al la teksto certan ritmon. Oni legas kun intereso, tamen jam post la tralego senteblas ia manko. C\u0302u eble kelkaj bildoj? Eble rektaj citaj\u0302oj el la fontoj? La gazetaro ja abunde pritraktis procesojn kaj multo estis dirita el ambau\u0306 flankoj de la jug\u0302isteja kadro...\nLa dua libro, kvankam lernolibro lau\u0306titole, estas pli konsultilo, tre utila jam c\u0302e la plej frua lernos\u0302tupo. Ene oni trovas ne sinsekvajn lecionojn, sed lau\u0306teme dividitajn informojn. G\u0302ojinde rimarkeblas ke multaj gramatikaj ekzemploj intence uzas g\u0302uste tiun italan vortoprovizon, kiu estas senpere komprenebla por esperantisto, do la lernanto povas plene koncentrig\u0302i al la strukturo de la lingvo. La tempaj verboformoj estas ofte klarigataj per tempolinioj kun sagoj, metodo elprovite altefika. La pag\u0302aspekto estas tre legifavora: c\u0302io grava tuj videblas, multaj tabeletoj helpas lau\u0306sisteman akiradon de la lingvo kaj amuzaj bildetoj sentrude vivigas la ekzemplojn. La libro proponas ekzercojn kun la s\u0302losilo librofine, kie troveblas ankau\u0306 kelkaj testoj por memtakso. Resume: ric\u0302a enhavo kun multaj sciindaj\u0302oj, kvankam sufic\u0302e etformate, bonkvalita presado kaj, tute nelaste: la ekstermovada deveno de la du libroj."}]