[{"text_idx": "#000003", "text": "Estas trista jaro en la historio de Esperanto, kiun ni oficiale nomas \u2018la lingvo de paco\u2019 sed g\u0302i malsuksesis porti pacon, ec\u0302 nur inter siaj parolantoj, kiam milito eksplodis kaj dau\u0306ras sangovers\u0302e en teritorio sufic\u0302e proksime al la naskig\u0302urbo de g\u0302ia iniciatoro. Pro tio la milito en Ukrainio estas aparte simbola por la esperantistaro."}, {"text_idx": "#000005", "text": "En Ukrainio homoj suferas pro la milito c\u0302iun tagon kiun ili sukcesas pluvivi. La prioritato estu haltigi la militon, nun. S\u0302ajnas al mi tamen, ke neniu aktive laboras por rapide atingi se ne pacon almenau\u0306 militopau\u0306zon. C\u0302i tiu milito dau\u0306ros longe, oni ne povas prognozi g\u0302ian finon. Post pli ol 100 tagoj, g\u0302i preskau\u0306 malaperas de la novaj\u0302oj kiujn mi sekvas \u2014 en la itala, angla, nederlanda, c\u0302efe."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Babelturo lau\u0306 Atanazio Kircher. Fonto: Vikipedio"}]