[{"text_idx": "#000002", "text": "En nia nunsemajna felietono ni proksimigas la religian komunumon kreig\u0302intan en Pollando, mariavitojn. Komence en la kulturkroniko ni informas pri pola gastdirektistino en Barcelona Simfonia Orkestro; pri 4 mil objektoj jam bitigitaj en la Centro de Edukado kaj Muzulmana Kulturo de Polaj Tataroj; pri interesa ekspozicio en Gdansko proksimiganta la historion de vitkulturado kaj vinproduktado en la historia Nubio. E-rilataj informoj koncernas la decidon de UEA-komitato vendi la CO-domon en Roterdamo kaj inviton de kontribuantoj al la Scienca Kafejo kaj Kleriga Lundo dum la 107-a UK en Montrealo. Hodiau\u0306 ni prezentas fragmente la kanzonon de Kajto \u201eBela rev\u2019\u201d kaj kiel kantatan poeziaj\u0302on ni prezentas en la fino la poeziaj\u0302on de Julio Baghy \u201eNe plu militon\u201d por la muziko de Hiroshi Nobukuni, kiun kantas KAWAMOTO Hiromi. La interreta foto apudanta la programinformon rilatas al la mariavita centro en Felicjano\u0301w. En unuopaj rubrikoj de nia pag\u0302o eblas konsulti la paralele legeblajn kaj au\u0306deblajn tekstojn el niaj elsendoj, kio estas tradicio de nia Redakcio ekde 2003-a jaro. La tuta elsendo estas au\u0306debla en jutubo c\u0302e la adreso: I.a. pere de jutubo, konforme al individua bezono, eblas rapidigi au\u0306 malrapidigi la parolritmon de la sondokumentoj, transsalti al iu serc\u0302ata fragmento de la elsendo."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Tre interesa artikolo pri Mariavitoj. Tamen mi s\u0302atus aldoni ion pri la agado de mariavitoj rilate al Esperanto, c\u0302ar tiu c\u0302i movado estis sufic\u0302e forta."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Mi log\u0302as proksime al Lublin, do mi devas mencii pri unu el la pioniroj de Esperanto en c\u0302i tiu urbo. Li estis Adam Furmanik, kiu, kiel lernanto de gimnazio, eklernis Esperanton jam en 1888. Poste, kiel kleriko de la Malnovkatolika Mariavita Eklezio, li vigle propagandis Esperanton inter la mariavita pastraro."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Adam Furmanik, kiel la vikario de la romkatolika paroh\u0302ejo de la Naskig\u0302o de St. Johano Baptisto en Leszno apud Varsovio, en 1906, kune kun kelkmilo da kredantoj, decidis iri al la Mariavita Eklezio. La mariavitoj devis forlasi la ekzistantan preg\u0302ejon kaj starigi kapelon en la vilag\u0302o Gra\u0328dy (hodiau\u0306 parto de Leszno), kaj la unua parokestro estis Adam Furmanik. Poste la mariavitoj el Leszno konstruis propran preg\u0302ejon. En 1909, la paroh\u0302o havis pli ol mil mariavitoj. En 1920 en la mariavita paroh\u0302o en Leszno okazis kongreso de esperantistoj, prezidata de Feliks Zamenhof \u2013 la frato de la kreinto de la lingvo Esperanto. La dokumento, kiu montras la interesskalon de la mariavita pastraro pri Esperanto estas Adreslibro de Polaj Esperantistoj de Jan Zawada el 1931, en kiu oni povas vidi multajn esperantistojn \u2013 mariavitojn. La frato Adam Maria Bazyli Furmanik, kiu estis membro de la Universala Esperanta Asocio kaj ankau\u0306 delegito en sia regiono, havis grandan influon al popularigo de la lingvo Esperanto inter la mariavita pastraro. En sia paroh\u0302o en Leszno li organizis rondon de Pola Esperanto-Asocio. La mariavitoj trovis en la ideo de Zamenhof multajn elementojn de sia propra socia programo. Li estis vidita kiel la vojo al universala paco kaj frateco. En 1931 estis fondita Mariavita Esperantista Ligo \u2013 MEL. En oktobro 1931 aperis en P\u0142ock la unua numero de la dulingva, pola-esperanta revuo Rekonte Al La Suno. La intenco de la mariavita pastraro estis enkonduki Esperanton kiel la dua, apud la nacia, lingvo konata de c\u0302iu kredanto. Instruado de Esperanto koncentrig\u0302is precipe al junuloj. Esperanto estis instruata en mariavitaj lernejoj, en la klasoj 4-7. En 1929 en Leszno estis fondita la organizo Juna Esperantisto Mariavito kaj en P\u0142ock \u2013 Mariavita Junularo. La Esperanto-kurso estis ankau\u0306 en la c\u0302iumonata revuo Templaro. Bedau\u0306rinde post la dua mondmilito la mariavita esperanto-movado nur iomete revivig\u0302is. Nur kelkaj pastroj revenis al tiu c\u0302i ideo. Inter ili estis la frato pastro Adam Furmanik, kiu dum la Universala Esperanto-Kongreso en 1946 en Varsovio, oficiale bonvenigis c\u0302iujn partoprenantojn nome de la Mariavianoj. La frato Adam Bazyli Furmanik estis aktiva esperantisto g\u0302is sia morto, li mortis en 1959 en la ag\u0302o de 88 jaroj.\nUnu el la plej aktivaj esperantistoj de la mariavita movado en la postmilita periodo estis pastro frato Wawrzyniec Rostworowski. Li kunlaboris pri traduko al Esperanto de teksto de la Sankta Meso, kiu estis celebrita dum la 44-a Universala Kongreso de Esperanto en Varsovio en 1959. La frato Wawrzyniec Rostworowski estis membro de Pola Esperanta Asocio kaj ankau\u0306 de Universala Esperanta Asocio. Kiam en 1964 en Pola Esperanto Asocio aperis la ebleco de dumviva membreco, la frato Wawrzyniec Rostworowski uzis tion kaj farig\u0302is dumviva membro de PEA kun la membrokarto numero 4."}]