[{"text_idx": "#000001", "text": "La hammond-orgeno estas elektra orgeno, inventita fare de Laurens Hammond kaj John M. Hanert [6] kaj unue produktis en 1935.\nDiversaj modeloj estis produktitaj, la plej granda parto de kiuj uzas turnig\u0302i iom post iom en por krei gamon da sonoj.\nG\u0302is 1975, hammond-orgenoj generis sonon kreante elektran kurenton de rotaciado de metaltonrado proksime de elektromagneta s\u0302arg\u0302au\u0306to, kaj tiam fortiganta la signalo per amplifilo tiel g\u0302i povas movi parolantkabineton.\nProksimume du milionoj da hammond-orgenoj estis produktitaj.\nLa organo estas ofte utiligita per, kaj rilata al, la Leslie-parolanto."}, {"text_idx": "#000002", "text": "La organo estis origine surmerkatigita kaj vendita fare de la Hammond Organ Company al preg\u0302ejoj kiel pli etkosta alternativo al la vent-movita tuborgeno, au\u0306 anstatau\u0306e de piano.\nG\u0302i rapide ig\u0302is populara c\u0302e profesiaj j\u0302azistoj en organtriopoj, grupeto centris en la hammond-orgeno.\nOrgantriopoj estis dungitaj de j\u0302azklub posedantoj, kiuj trovis ke organtriopoj estis multe pli malmultekosta alternativo al dungado de j\u0302azbandego.\nLa uzo de Jimmy Smith de la Hammond B-3, kun sia kroma harmonia perkutadotrajto, inspiris generacion de orgenistoj, kaj g\u0302ia uzo ig\u0302is pli g\u0302eneraligita en la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj en ritmenbluso, roko, kaj regeo, same kiel estanta grava instrumento en progresiva roko."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Hammond-Suzuki dau\u0306re produktas gamon da organoj por kaj profesiaj ludantoj kaj preg\u0302ejoj.\nAliaj firmaoj, kiel ekzemple Korg, Roland, kaj Clavia, ankau\u0306 atingis sukceson en disponigado de pli malpezaj kaj porteblaj kopiadoj de la originaj tonradorganoj.\nLa sono de tonrado Hammond ankau\u0306 povas esti kopiita utiligante modernan softvaron kiel ekzemple Native Instruments B4."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Kelkaj karakterizaj hammond-orgentrajtoj ne estas kutime trovitaj sur aliaj klavaroj kiel la piano au\u0306 sintezilo.\nKelkaj estas similaj al tuborgeno, sed aliaj estas unikaj al la instrumento."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Hammond-konzolo kiun organoj venas kun ligna pedalestraro ludis kun la piedoj, por bas-tonoj.\nPlej multe de la konzolo kiun Hammond-pedalestraroj havas al 25 notoj, kun la fundo notas malalte C kaj la pinto notas mezon C du oktavoj pli alte.\nHammond uzis 25-notan pedalestraron c\u0302ar li trovis ke sur tradiciaj 32-notaj pedalestraroj uzis en preg\u0302ejaj tuborgenoj, la supraj sep notoj malofte estis utiligitaj.\nLa Hammond Concert modeligas E, RT, RT-2, RT-3 kaj D-100 havis 32-notajn American Guild of Organists (ANTAU\u0306E) pedalestrarojn irantajn g\u0302is la G super mezo C kiel la pintnoto.\nLa RT-2, RT-3 kaj D-100 ankau\u0306 enhavis apartan solan pedalsistemon kiu havis sian propran lau\u0306toregilon kaj diversajn aliajn ecojn.\nKlavicenetmodeloj havas 12- au\u0306 13-notajn miniaturpedalestrarojn."}, {"text_idx": "#000008", "text": "La sono sur tonrado hammond-orgeno estas multfacetaj tra la manipulado de remizdrinkejoj.\nRemizdrinkejo estas metalglitilo kiu kontrolas la volumenon de speciala solida komponento, en simila vojo al fadilo sur audiomiksadotabulo.\nC\u0302ar remizdrinkejo estas pliige tirita, g\u0302i pliigas la volumenon de sia sono.\nEn se pus\u0302ite la tutan vojon, la volumeno estas malpliigita al nul."}, {"text_idx": "#000009", "text": "La etikedado de la remizdrinkejo venas de la halt sistemo en tuborgenoj, en kiuj la fizika longo de la pipo egalrilatas al la tonalto produktis.\nLa plej multaj Hammonds enhavas nau\u0306 remizdrinkejojn per manlibro.\nLa remizdrinkejo markis \"8\u2032\" generas la bazaj\u0302on de la noto estanta ludita, la remizdrinkejo markis \"16\u2032\" estas oktavo malsupre, kaj la remizdrinkejoj markis \"4\u2032\", \"2\u2032\" kaj \"1\u2032\" estas unu, du kaj tri oktavoj supraj, respektive.\nLa aliaj remizdrinkejoj generas diversajn aliajn harmonojn kaj subharmonojn de la noto.\nDum c\u0302iu individua remizdrinkejo generas relative puran sonon similan al fluto au\u0306 elektronika oscilatoro, pli kompleksaj sonoj povas esti kreitaj miksante la remizdrinkejojn en s\u0302ang\u0302ig\u0302antaj kvantoj."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Kelkaj remizdrinkejvaloroj farig\u0302is bonkonataj kaj rilataj al certaj muzikistoj.\nTre populara scenaro estas 888000000 (t.e., kun la remizdrinkejoj etikeditaj \"16\u2032\",\" 5 1 \u2044 3 \u2032\" kaj \"8\u2032\" plene retirig\u0302is), kaj estis identigita kiel la \"klasikaj\u0302o-\" Jimmy Smith-markolo."}, {"text_idx": "#000011", "text": "Aldone al remizdrinkejoj, multaj Hammond-tonradaj organmodeloj ankau\u0306 inkludas prearojn, kiuj igas predefineitajn remizdrinkejkombinaj\u0302ojn haveblaj c\u0302e la gazetaro de butono.\nKonzolorganoj havas unu oktavon de inversaj koloraj s\u0302losiloj (naturuloj estas nigraj, diesoj kaj apartamentoj estas blankaj) maldekstren de c\u0302iu manlibro, kun c\u0302iu s\u0302losilo aktivigas antau\u0306selektitan;\nla malproksima maldekstra s\u0302losilo (C), ankau\u0306 konata kiel la nuligi s\u0302losilon, malaktivigas c\u0302iuj prearoj, kaj rezultigas neniun sonon venantan de tiu manlibro.\nLa du dekstra plej multe antau\u0306selektitaj s\u0302losiloj (B kaj B \u266d) aktivigas la ekvivalentan aron de remizdrinkejoj por tiu manlibro, dum la aliaj antau\u0306selektitaj s\u0302losiloj produktas preselektitajn remizdrinkejvalorojn kiuj estas interne dratumitaj en la antau\u0306selektitan panelon."}, {"text_idx": "#000012", "text": "Hammond-orgenoj havas enkonstruitan vibrad efikon kiu disponigas malgrandan varion en tonalto dum noto estas ludita, kaj refrenkorusefikon kie la sono de noto estas kombinita kun alia sono c\u0302e iomete malsama kaj s\u0302ang\u0302ig\u0302anta tonalto.\nLa plej konata vibrado kaj refrenkorussistemo konsistas el ses valoroj, V1-, V2, V3, C1, C2 kaj C3 (t.e., tri c\u0302iu el vibrado kaj refrenkoruso), kiuj povas esti selektitaj per turns\u0302altilo.\nVibrado/refrenkoruso povas esti selektitaj por c\u0302iu manlibro sendepende."}, {"text_idx": "#000013", "text": "La B-3- kaj C-3-modeloj lanc\u0302is la koncepton de \"Harmonic Percussion\", kiu estis dizajnita por kopii la tamburajn sonojn de la harpo, ksilofono, kaj marimbo.\nSe selektite, tiu trajto ludas kadukig\u0302an sekundon- au\u0306 triaharmonian suprotonon kiam s\u0302losilo estas premita.\nLa elektita perkutado harmoniaj svagig\u0302oj, preterlasantaj la dau\u0306rantajn tonojn la ludanto selektis kun la remizdrinkejoj.\nLa volumeno de tiu tambura efiko estas selektebla kiel au\u0306 normala au\u0306 mola.\nHarmoniaj Perkutadreellasiloj nur post kiam c\u0302iuj notoj estis publikigitaj, tiel ke Legattrairejoj tonigas la efikon nur en la plej unua noto au\u0306 kordo, igante Harmonic Percussion unike \"unu-ellasila, polifona\" efiko."}, {"text_idx": "#000015", "text": "La teknologio de la hammond-orgeno venas de la Telharmonium, instrumento kreita en 1897 fare de Thaddeus Cahill.\nLa telharmoniumo kutimis rondiri elektrajn alterngeneratorojn kiuj generis tonojn kiuj povus esti elsenditaj super dratoj.\nLa instrumento estis volumena, c\u0302ar la alterngeneratoroj devis esti sufic\u0302e grandaj por generi altan tension por sufic\u0302e lau\u0306ta signalas.\nLa hammond-orgeno solvis tiun problemon uzante amplifilon."}, {"text_idx": "#000017", "text": "La 24-an de April, 1934, Hammond arkivis usonan Patenton 1,956,350 por \"elektra muzika instrumento\", [31] kiuj estis propre liveritaj al la patentoficejo fare de Hanert, klarigante ke ili povis komenci produktadon tuj kaj g\u0302i estus bona por loka dungado en C\u0302ikago.\nLa invento estis rivelita al publiko en aprilo 1935, kaj la unua modelo, la modelo A, farig\u0302is disponebla en junio de tiu jaro.\nPli ol 1,750 preg\u0302ejoj ac\u0302etis hammond-orgenon en la unuaj tri jaroj de produktado, kaj antau\u0306 la fino de la 1930-aj jaroj, pli ol 200 instrumentoj estis produktitaj c\u0302iun monaton.\nPor g\u0302ia tuta posta sukceso kun profesiaj muzikistoj, la origina firmao ne celis g\u0302iajn produktojn c\u0302e tiu merkato, c\u0302efe c\u0302ar Hammond ne opiniis ke sufic\u0302e da mono estis en g\u0302i.\nLa Hammond Organ Company produktis lau\u0306taksajn du milionojn da instrumentoj en g\u0302ia vivdau\u0306ro;\ntiuj estis priskribitaj kiel \"vers\u0302ajne la plej sukcesaj elektronikaj orgenoj iam produktite\".\nEn 1966, lau\u0306taksaj 50,000 preg\u0302ejoj instalis Hammond."}, {"text_idx": "#000018", "text": "En 1936, la Federal Trade Commission (FTC) registrigis plendon asertante ke la Hammond Company faris \"falsa kaj misinformante\" asertojn en anoncoj por g\u0302ia organo, inkluzive de ke la Hammond povis produkti \"la tutan intervalon de tonkoloreco de tuborgeno\".\nLa plendo rezultigis detalemajn au\u0306dajn konferencartikolojn, kiuj havis serion de au\u0306daj testoj kiuj interbataligis Hammond kostantan proksimume 2600 USD kontrau\u0306 75,000 USD Skinner tuborgeno en la Universitato de C\u0302ikago Rockefeller Chapel.\nDum la au\u0306daj testoj, dau\u0306rantaj tonoj kaj eltiraj\u0302oj de muzikaj verkoj estis intrigitaj je la elektraj kaj tuborgenoj dum grupo de muzikistoj kaj laikoj provis distingi inter la instrumentoj.\nDum mandatuloj por Hammond kverelis ke la testau\u0306skultantoj estis malg\u0302ustaj au\u0306 divenis preskau\u0306 duono de la tempon, atestantojn c\u0302ar la FTC asertis ke Hammond-dungitoj maljuste manipulis la Skinner-organon por soni pli kiel la Hammond.\nEn 1938, la FTC ordonis al Hammond \"c\u0302esi kaj rezigni\" kelkajn reklamadkompenspostulojn, inkluzive de ke g\u0302ia instrumento estis ekvivalenta al 10,000 USD tuborgeno.\nPost la decido de la FTC, Hammond asertis ke la demandosesioj konfirmis la asertojn de lia firmao ke la organo produktis \"realan\", \"bonan\", kaj \"belan\" muzikon, frazojn kiuj estis c\u0302iu cititaj en la origina plendo de la FTC, sed ne inkluditaj en la \"c\u0302esi kaj rezigni\" ordon.\nHammond ankau\u0306 postulis ke kvankam la demandosesio estis multekosta por lia firmao, la procedoj generis tiel multe da diskonigo kiu \"kiel rezulto ni vendis sufic\u0302e daj ekstraj organoj por kovri la elspezon.\""}, {"text_idx": "#000019", "text": "S\u0302losilingredienco al la sukceso de la hammond-orgeno estis la uzo de koncesioj kaj sento de komunumo.\nPluraj diligentaj organkomercistoj starigitaj komercon en Usono [40] kaj ekzistis dumonata novaj\u0302letero, The Hammond Times, sendita eksteren al abonantoj.\nAnoncoj tendencis montri familioj kolektis c\u0302irkau\u0306 la instrumento, ofte kun infano ludanta g\u0302in, kiel provo montri al la organo kiel centro-punkton de familia vivo kaj instigi infanojn por lerni muzikon."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Hammond-orgenoj, kiel produktite fare de la origina firmao, povas esti dividitaj en du c\u0302efgrupojn:"}, {"text_idx": "#000021", "text": "Konzolorganoj havas du 61-notajn manlibrojn kaj pedalestraron de almenau\u0306 du oktavoj.\nLa plej multaj konzoloj ne havas enkonstruitan efektamplifikatoron au\u0306 parolantojn, tiel ke ekstera amplifilo kaj parolantkabineto estas postulataj.\nKlavicenetorganoj havas du 44-notajn manlibrojn kaj unu oktavon de pedaloj, kaj plie interna efektamplifikatoro kaj aro de parolantoj."}, {"text_idx": "#000022", "text": "La unua modelo en produktado, en junio 1935, estis la fotomodelo A.\nG\u0302i enhavis la plej multajn el la ecoj kiuj estis normaj sur c\u0302iu konzolo Hammonds, inkluzive de du 61-esencaj manlibroj, 25-esenca pedalestraro, s\u0302velpozitivo, 12 invers-koloraj antau\u0306selektitaj s\u0302losiloj, du aroj de remizdrinkejoj por c\u0302iu manlibro, kaj unu por la pedaloj."}, {"text_idx": "#000023", "text": "Por alparoli konzernojn ke la sono de la Hammond ne estis sufic\u0302e ric\u0302a por precize imiti tuborgenon, la modelo a.K. estis prezentita en decembro 1936.\nG\u0302i inkludis refrenkorusgeneratoron, en kiu dua tonradsistemo aldonis iomete akrajn au\u0306 platajn tonojn al la totala sono de c\u0302iu noto.\nLa kabineto farig\u0302is pli profunda alg\u0302ustigi tion.\nProduktado de la malnova modelo A-kazoj c\u0302esis, sed la pli malnova modelo dau\u0306re estis disponebla kiel la Ab g\u0302is oktobro 1938."}, {"text_idx": "#000024", "text": "Kritiko kiu la hammond-orgeno estis pli estetike tau\u0306ga al la hejmo anstatau\u0306e de la eklezio kondukis al la enkonduko de la modelo C en septembro 1939.\nG\u0302i enhavis la saman internals kiel la AB- au\u0306 a.K., sed kovris en la fronto kaj flankoj de \" modestecpaneloj \" por kovri la gambojn de inaj orgenistoj ludante en jupo, ofte konsideron kiam preg\u0302ejorgano estis lokita antau\u0306 la parokanaro.\nLa modelo C ne enhavis la refrenkorusgeneratoron, sed havis spacon en la kabineto por g\u0302i por esti konvenita.\nLa samtempa modelo D estis fotomodelo C kun preadaptita refrenkoruso.\nEvoluo de la vibradsistemo okazis dum la fruaj 1940-aj jaroj, kaj estis metita en produktadon baldau\u0306 post la fino de 2-a Mondmilito.\nLa diversaj modeloj disponeblaj estis la Bv kaj CV (vibrado nur) kaj BCV kaj DV (vibrado kaj refrenkoruso)."}, {"text_idx": "#000025", "text": "La B kun nombro kaj C-2, lanc\u0302ita en 1949, permesis al vibrado esti ebligita au\u0306 handikapitaj en c\u0302iu manlibro aparte.\nEn 1954, la B-3- kaj C-3-modeloj estis prezentitaj kun la kroma harmonia perkutadotrajto.\nMalgrau\u0306 pluraj provoj de Hammond por anstatau\u0306igi ilin, tiuj du modeloj restis popularaj [48] kaj restis en kontinua produktado tra frua 1975."}, {"text_idx": "#000026", "text": "Servi pli specife la eklezion surmerkatigas, Hammond lanc\u0302is la Koncerto-Modelo E en julio 1937, kiu inkluzivis plenan 32-notan pedalestraron kaj kvar elektrajn s\u0302altilojn konatajn kiel piedfingropis\u0302toj, permesante al diversaj sonoj esti selektitaj per la piedoj.\nLa modelo E estis anstatau\u0306igita per la modelo RT en 1949, kiu retenis la plen-grandan pedalestraron, sed alie estis interne identa al la B kaj C-modeloj.\nRT-2 kaj RT-3-modeloj poste prezentig\u0302is en linio kun la B kun nombro/C-2 kaj B-3/C-3, respektive."}, {"text_idx": "#000027", "text": "En 1959, Hammond lanc\u0302is la A-100-serialon.\nG\u0302i estis efike memstara versio de la B-3/C-3, per interna efektamplifikatoro kaj parolantoj.\nLa organo estis produktita en gamo da malsamaj c\u0302asioj, kun la lastaj du digitum de la specifa modelnombro determinante la stilon kaj finpoluron de la instrumento.\nEkzemple, A-105 estis \"Tudor titolado en lumo-kverko au\u0306 juglando\", dum la Nil-143 estis \"varma c\u0302erizfinpoluro, Early American-titolado\".\nTiu modela numeradskemo estis utiligita por pluraj aliaj serioj de konzolo kaj klavicenetorganoj kiuj poste ekaperis.\nLa D-100-serialo, kiu disponigis memstaran version de la RT-3, sekvita en 1963."}, {"text_idx": "#000028", "text": "La E-100-serialo estis kost-reduktita versio de la A-100 lanc\u0302ita en 1965, kun nur unu aro da remizdrinkejoj per manlibro, reduktita nombro da prearoj, kaj iomete malsama tongeneratoro.\nTio estis sekvita per la H-100-serialo, per restrukturita tonradgeneratoro kaj diversaj aliaj kromaj ecoj.\nBedau\u0306rinde, la organo ne estis precipe bone produktita, kaj suferis reputacion por esti nefidinda.\nHammond-serving\u0302eniero Harvey Olsen diris, \"Kiam ili [H-100s] funkcias, ili sonas bele decaj.\nSed persistaj entuziasmuloj ne tus\u0302os g\u0302in.\""}, {"text_idx": "#000029", "text": "Kvankam la instrumento estis origine dizajnita por uzo en preg\u0302ejo, Hammond ekkomprenis ke la amatoro enlanda merkato estis multe pli enspeziga komerco, kaj komencis produkti klavicenetorganojn en la malfruaj 1940-aj jaroj.\nEkstere de Usono, ili estis produktitaj en pli grandaj nombroj ol la konzoloj, kaj tial estis pli vaste uzitaj.\nPluraj malsamaj specoj de M-seriinstrumentoj estis produktitaj inter 1948 kaj 1964;\nili enhavis du 44-notajn manlibrojn kun unu aro de remizdrinkejoj c\u0302iu, kaj 12-nota pedalestraro.\nLa M-serio estis anstatau\u0306igita per la M-100-serialo en 1961, kiu uzis numeran sistemon identigi la korpstilon kaj finig\u0302i kiel uzite sur pli fruaj konzolserioj.\nG\u0302i inkludis la samajn manlibrojn kiel la M, sed pliigis la pedalestrargrandecon al 13 notoj, etendante plenan oktavon, kaj inkludis kelkajn prearojn."}, {"text_idx": "#000030", "text": "La L-100-serialo enmetis produktadon en la sama tempo c\u0302ar la M-100. G\u0302i estis ekonomioversio, kun diversaj kostreduktaj s\u0302ang\u0302oj tiel kiujn la organo povis kolporti por malsupre 1000 USD.\nLa vibrado estis pli simpla cirkvito ol sur aliaj konzoloj kaj klavicenetoj.\nDu varioj de la vibrado estis disponigitaj, kaj plie refrenkoruso kiun miksita diversa vibrado signalas kune.\nLa s\u0302velpozitivo, surbaze de pli malmultekosta dezajno, ne estis same sofistike kiel en la aliaj organoj.\nLa L-100 estis precipe populara en la UK kaj vendis bone, kun pluraj famaj britaj muzikistoj uzantaj g\u0302in anstatau\u0306e de B-3 au\u0306 C-3."}, {"text_idx": "#000031", "text": "La T serioj, produktis de 1968 g\u0302is 1975, estis la s\u0302uformiloja de la tonradaj klavicenetorganoj.\nMale al c\u0302iuj pli fruaj hammond-orgenoj, kiuj uzis elektrontubojn por preplifortigo, plifortigo, perkutado kaj refrenkorus-vibrada kontrolo, la T-serio uzis tute-solidan, transistor cirkuladon, tamen, male al la L-100, g\u0302i inkludis la skanilo-vibradon kiel vidite sur la B-3.\nKrom la T-100-serialmodeloj, c\u0302iuj aliaj T-seriomodeloj inkludis enkonstruitan rotacian Leslie-parolanton kaj kelkaj inkludis analogan drumomas\u0302inon, [59] dum la T-500 ankau\u0306 inkludis enkonstruitan kasedan magnetofonon.\nG\u0302i estis unu el la lasta tonrado Hammonds produktitaj."}, {"text_idx": "#000032", "text": "En la 1960-aj jaroj, Hammond komencis produkti transistororganojn.\nLa unua organo kiu transpontis la interspacon inter tonrado kaj transistoro estis la X-66, lanc\u0302ita en majo 1967.\nLa X-66 enhavis nur 12 tonradojn, kaj uzis elektronikon por frekvencosplitig\u0302o.\nG\u0302i enhavis apartan \"vibradbason\" kaj \"vibradsopranon\" en provo simuli Leslie-parolanton.\nHammond dizajnis g\u0302in kiel la frontmontra produkto de la firmao, en respondo al merkatkonkurado kaj anstatau\u0306igi la B-3. Tamen, g\u0302i estis konsiderita multekosta je 9,795 USD kaj g\u0302i vendig\u0302is nebone.\nG\u0302i ne sonis kiel B-3."}, {"text_idx": "#000033", "text": "Hammond prezentis ilian unuan integran cirkviton (IC) modelon, la Concorde, en 1971.\nLa firmao maldau\u0306rigis produktadajn tonradorganojn tute antau\u0306 1975, pro pliigita financa neefikeco, [63] kaj s\u0302ang\u0302is al igi IC-modeloj plentempa.\nKonzolmodeloj inkludis la 8000 Au\u0306rora (1976) kaj 8000M Au\u0306rora (1977), kiuj enhavis remizdrinkejojn kaj enkonstruitan rotacian parolanton.\nKlavicenetorganoj inkludis la enamig\u0302serion, produktitan inter 1977 kaj 1983.\nEn 1979, japana branc\u0302o, Nihon Hammond, lanc\u0302is la X-5, porteblan solidsubstancan klonon de la B-3."}, {"text_idx": "#000034", "text": "Laurens Hammond mortis en 1973, [19] kaj la firmao luktis por por, proponante akiradon de Roland en 1972, kiu estis turnita malsupren.\nIkutaro Kakehashi de Roland ne kredis ke g\u0302i estis praktika c\u0302e tiu punkto al movo la tuta produktadoperacio de C\u0302ikago g\u0302is Japanio, kaj ankau\u0306 rigardis la malkreskantajn vendonombrojn de Hammond kiel problemon."}, {"text_idx": "#000035", "text": "En 1985, Hammond iris for el komerco, kvankam servado kaj rezervaj\u0302oj dau\u0306re estis haveblaj post tio sub la nomo de La Organo-Serventrepreno.\nFrue en 1986, la Hammond-marko kaj rajtoj estis akiritaj fare de Hammond Organ Australia, prizorgita fare de Noel Crabbe.\nTiam en 1989, la nomo estis ac\u0302etita fare de la Suzuki Muzika Instrumento-Entrepreno, [2] kiuj rebrandeis la firmaon kiel Hammond-Suzuki.\nKvankam nominale japana firmao, fondinto Manji Suzuki estis adoranto de la instrumento kaj retenis plurajn iama Hammond Organ Company-kunlaborantaro por esplorado kaj evoluo, [67] kaj certigis ke produktado parte restus en Usono.\nLa nova firmao produktis sian propran markon de porteblaj organoj, inkluzive de la XB-2, XB-3 kaj XB-5.\nSound on Sound ' s\nBastona Sparko, delonga Hammond-entuziasmulo, diris ke tiuj modeloj estis \"afero de gusto, kompreneble, sed mi ne opinias ke ili estas peceto sur la maljunaj\"."}, {"text_idx": "#000036", "text": "En 2002, Hammond-Suzuki lanc\u0302is la Nov-B-3, rekreadon de la origina elektromekanika instrumento uzante nuntempan elektronikon kaj ciferecan tonradsimulilon.\nLa Nov-B-3 estas konstruita por ekaperi kiel la origina B-3, kaj la dizajnistoj provis reteni la subtilajn nuancojn de la konata B-3-markolo.\nHammond-Suzuki-varba materialo deklaras ke g\u0302i estus malfacila ke ec\u0302 sperta B-3-ludanto por distingus inter la ag\u0302aj kaj novaj B-3-organoj.\nRevizio de la Nov B-3 de Hugh Robjohns nomis g\u0302in \"vera kopio de origina B-3 ...\nlau\u0306 la aspekto kaj enpag\u0302igo, kaj la fakta sono.\"\nLa instrumentoprojekto preskau\u0306 bremsis post traktadkolapso inter japana kaj usona kunlaborantaro, c\u0302i-lastan da kiun insistis pri produktado de la kazo en Usono kaj dizajnado de la organo al identaj specifoj al la originalo."}, {"text_idx": "#000037", "text": "La firmao poste publikigis la XK-3, unu-mana organo utiliganta la saman ciferecan tonradoteknologion kiel la Nov B-3. kiun La XK-3 estas parto de modula sistemo kiu permesas integran pli malaltan manlibron kaj pedalas por esti aldonita.\nEn respondo al kelkaj klonoj, inkluzive de gamo da selektitaj klavaroj en ununura pakaj\u0302o, Hammond liberigis la Sk-serialon de organoj, kiuj inkludas fortepianon, Rodisan pianon, Wurlitzer-elektronikan pianon, Hohner-clavinet, kaj provaj\u0302ojn de vento kaj latunajn blovinstrumentojn kune kun la norma remizdrinkejo kaj tonradkopiadon.\nStephen Fortner lau\u0306dis la ununuran manlibro-SK1, indikis ke g\u0302i donis precizan sonon c\u0302ie en la vico da remizdrinkejvaloroj, kaj diris ke la organsono estis \"grasa, varma, tute au\u0306tenta\".\nLa XK-1c-modelo estis prezentita frue en 2014, kio estas simple organ-restriktita versio de la SK1.\nG\u0302isdatigita frontmontra organo, la XK-5, estis lanc\u0302ita en 2016."}, {"text_idx": "#000039", "text": "La aprobita lau\u0306tparolilc\u0302emetaj\u0302o por uzi per konzolorgano estis la Hammond Tone Cabinet, kiu log\u0302igis eksteran amplifilon kaj parolanton en kabineto.\nLa kabineto portis ekvilibran monoan signalon kune kun la necesa c\u0302efkonduktilpotenco rekte de la organo, [77] utiligante ses-stiftan kablon.\nKlaviceneto kiun organoj enhavis al enkonstruita efektamplifikatoro kaj lau\u0306tparolilojn, do ne postulis tonkabineton.\nLa tonkabineto estis origine la nura metodo de aldonado de resonado al hammond-orgeno;\nreverbo ne estis konvenita al pli ag\u0302aj organoj.\nLa plej komerce sukcesaj tonkabinetoj estis vers\u0302ajne la PR-serialo, precipe la 40-vata PR40."}, {"text_idx": "#000040", "text": "Multaj ludantoj preferas s\u0302ajnigi esti la Hammond tra rotacia parolantkabineto konataj, post pluraj noms\u0302ang\u0302oj, kiel Leslie-parolanto, post g\u0302ia inventinto Donald J. Leslie.\nLa Leslie-sistemo estas integra parolanto/amplifilkombinaj\u0302o en kiu sono estas elsendita per rotacia korno super senmova triobla kunpremads\u0302oforo, kaj rotaciado surprizas sub senmova basbaslau\u0306tparolilo.\nTio kreas karakterizaj\u0302sonon pro la konstante variaj tonalts\u0302ang\u0302oj kiuj rezultig\u0302as el la efiko de Doppler kreita per la kortus\u0302aj sonfontoj."}, {"text_idx": "#000041", "text": "La Leslie estis origine dizajnita por imiti la kompleksajn tonojn kaj konstante s\u0302ang\u0302ig\u0302antajn fontojn de sono eliranta el granda grupo de rangoj en tuborgeno.\nLa efiko varias dependi de la rapideco de la rotoroj, kiuj povas esti s\u0302ang\u0302itaj inter fastoj (tremolo) kaj malrapidan (h\u0302oralo) uzi konzolduonlunon au\u0306 pedals\u0302altilon, kie la plej karakteriza efiko okazas kiel la parolantrotaciaj rapidecs\u0302ang\u0302oj.\nLa plej popularaj Leslie estis la 122, kiuj akceptis ekvilibran signalon tau\u0306gaj por konzolorganoj, kaj la 147, kiuj akceptis malekvilibran signalon kaj povus esti uzitaj por klavicenetorganoj per tau\u0306ga adaptilo.\nLa Porlinia serio de Leslie kiuj estis igitaj esti porteblaj por giging grupoj uzantaj solidsubstancajn amperojn estis populara dum la 1970-aj jaroj."}, {"text_idx": "#000042", "text": "Leslie komence provis vendi lian inventon al Hammond, sed Laurens Hammond estis neimponita kaj malkreskis ac\u0302eti g\u0302in.\nHammond modifis iliajn interfackonektilojn por esti \"Leslie-rezista\", sed Leslie rapide realigis u\u0306orkaround.\nLa Leslie-firmao estis vendita al CBS en 1965 [85] kaj estis finfine ac\u0302etita fare de Hammond en 1980.\nHammond-Suzuki akiris la rajtojn je Leslie en 1992;\nla firmao nuntempe surmerkatigas gamon da parolantoj sub tiu nomo.\nSame kiel fidelaj reeldonoj da la origina 122 parolanto, la firmao sciigis en 2013 ke ili komencus produktadon memstara Leslie-simulilo en tretus keston."}, {"text_idx": "#000043", "text": "Kvankam ili foje estas inkluditaj en la kategorio da elektronikaj orgenoj, la plimulto de hammond-orgenoj estas, strikte parolante, elektra au\u0306 elektromekanika prefere ol elektronikaj orgenoj, c\u0302ar la sono estas produktita movante partojn prefere ol elektronikaj oscilatoroj."}, {"text_idx": "#000045", "text": "La hammond-orgeno faras teknikajn kompromisojn en la notoj kiujn g\u0302i generas.\nPrefere ol produkti harmonojn kiuj estas precizaj multobloj de la bazaj\u0302o kiel en egals\u0302tupa agordo, g\u0302i uzas la plej proksim-haveblajn frekvencojn generitajn per la tonewhels.\nLa nura garantiita frekvenco por la agordado de Hammond estas koncerto A c\u0302e 440 Hz."}, {"text_idx": "#000046", "text": "Krucbabilo au\u0306 \"elfluado\" okazas kiam la magnetaj s\u0302arg\u0302au\u0306toj de la instrumento ricevas la signalon de rotaciado de metaltonradoj krom tiuj selektitaj fare de la orgenisto.\nHammond konsideris krucbabilon difekto kiu postulis ke korektado, kaj en 1963 lanc\u0302is novan nivelon de rezistil-kondensila filtrado por tre redukti tiun krucbabilon, kune kun 50-60 Hz c\u0302efkonduktiloj zumas.\nTamen, la sono de tonradkrucbabilo nun estas konsiderita parto de la signaturo de la hammond-orgeno, lau\u0306 la mezuro kiun modernaj ciferecaj klonoj eksplicite kopias g\u0302in."}, {"text_idx": "#000047", "text": "Kelkaj hammond-orgenoj havas au\u0306deblan popmuzikon au\u0306 klakon kiam s\u0302losilo estas premita.\nOrigine, esenca klako estis konsiderita dezajnodifekto kaj Hammond laboris por elimini au\u0306 minimume redukti g\u0302in per egaligfiltriloj.\nTamen, multaj prezentistoj s\u0302atis la tamburan efikon, kaj g\u0302i estis akceptita kiel parto de la klasika sono.\nHammond-esplorado kaj evoluing\u0302eniero Alan Young diris, \"la profesiulojn kiuj ludis popularan muzikon [s\u0302atitan] kiu la atako estis tiel elstara.\nKaj ili obj\u0302etis kiam g\u0302i estis eliminita.\""}, {"text_idx": "#000048", "text": "La origina hammond-orgeno neniam estis dizajnita por esti transportita regule.\nHammond B-3-organo, benko, kaj pedalestraro pezas 425 funtojn (193 kg).\nTiu pezo, kombinita kun tiu de Leslie-parolanto, produktas la instrumenton maloportuna kaj malfacila movig\u0302i inter ejoj.\nTio kreis postulon je pli portebla kaj fidinda maniero generi la sama sono.\nElektronikaj kaj ciferecaj klavaroj kiuj imitas la sonon de la Hammond estas referitaj kiel \" klonradorganoj \"."}, {"text_idx": "#000049", "text": "La unuaj provoj se temas pri elektronike kopii Hammond aperis en la 1970-aj jaroj, inkluzive de la Roland VK-1 kaj VK-9, la Yamaha YP45D, kaj la Crumar Organizinto.\nLa Korg C\u0302-3 (ununura manlibro) kaj BX-3 (duobla manlibro) estis la unuaj malpezaj organoj se temas pri produkti kompareblan sonon al la originalo.\nSound on Sound ' s\nGordon Reid diris ke la C\u0302-3 \"venis proksima al kopiado de la vera profundo kaj pasio de selektita Hammond\", precipe kiam ludite tra Leslie-parolanto."}, {"text_idx": "#000050", "text": "La Roland VK-7, prezentita en 1997, provis kopii la sonon de Hammond uzanta cifereca signal-prilaborado teknologion.\nG\u0302isdatigita versio, la VK-8, kiu aperis en 2002, ankau\u0306 disponigis kopiadojn de aliaj selektitaj klavaroj kaj disponigis konektilon por Leslie.\nClavia lanc\u0302is la Nord Elektro- en 2001;\ntiu uzis butonojn por kopii la fizikan agon de tiri au\u0306 pus\u0302ado de remizdrinkejo, kun LED-grafo indikanta sian aktualan staton.\nClavia liberigis plurajn g\u0302isdatigitajn versiojn de la Elektro ekde tiam, kaj lanc\u0302is la Nord Scenejon kun la sama teknologio.\nLa Nord C2D estis la unua organo de Clavia kun realaj remizdrinkejoj.\nDiversi, fondita je iama Hammond-Suzuki-vendodeputito Tom Tuson en 2003, specialigis en Hammond-klonoj, kaj havis rimarkindan subtenon de Joey DeFrancesco."}, {"text_idx": "#000051", "text": "La hammond-orgeno ankau\u0306 estis kopiita en softvaro.\nLa plej elstara konkuranto en tiu kampo estis la Native Instruments B4-serialo, kiu estis lau\u0306dita por sia atento al detalo kaj elekto de ecoj.\nEmagic (nun parto de Apple) ankau\u0306 produktis softvarkopiadon, la EVB3.\nTio kondukis al hammond-orgenmodulo kun c\u0302iuj kontroloj kaj ecoj de la origina instrumento en la Logic Pro audioproduktadserio."}, {"text_idx": "#000052", "text": "Fruaj klientoj de la Hammond inkludis Albert Schweitzer, Henry Ford, Eleanor Roosevelt, kaj George Gershwin.\nLa instrumento ne estis komence preferita fare de klasikaj organpuristoj, c\u0302ar la tonoj de du notas oktavon dise estis en preciza sinkronigado, kontraste al la iometa variodonaco sur tuborgeno.\nTamen, la instrumento iom post iom ig\u0302is populara c\u0302e j\u0302azludantoj.\nUnu el la unuaj prezentistoj utiligantaj la hammond-orgenon estis Ethel Smith, kiu estis konata kiel la \"prezidentedzino de la hammond-orgeno\".\nFats Waller kaj Count Basie ankau\u0306 komencis uzi la Hammond.\nOrgenisto John Medeski opinias ke la Hammond ig\u0302is \"la j\u0302azbandego de la malric\u0302ulo\", sed pro tio, ig\u0302is pli ekonomie mendi organtriopojn."}, {"text_idx": "#000053", "text": "Jimmy Smith komencis pozi kiel Hammond regule en la 1950-aj jaroj, precipe en siaj sesioj por la Bluanota etikedo inter 1956 kaj 1963.\nLi evitis basludanton, kaj ludis c\u0302iujn basrolojn sin uzante la pedalojn, [110] g\u0302enerale uzante migrantan baslinion sur la pedaloj en kombinaj\u0302o kun tamburaj maldekstramanaj kordoj.\nLia triopformato, kunmetita de organo, gitaro, kaj tamburoj, ig\u0302is internacie fama sekvante aspekton c\u0302e la Newport J\u0302aza Festivalo en 1957.\nMedeski diras ke muzikistoj \"estis inspiritaj kiam ili au\u0306dis la diskojn de Jimmy Smith.\"\n\" Frato \" Jack McDuff s\u0302ang\u0302is de piano g\u0302is Hammond en 1959, kaj travojag\u0302is regule dum la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj.\nKeith Emerson estis inspirita por preni supren la Hammond au\u0306dante la arang\u0302on de McDuff de \"Kando\"."}, {"text_idx": "#000055", "text": "Gregg Allman ig\u0302is interesita pri la Hammond post kiam Mike Finnigan prezentis lin al la muziko de Jimmy Smith, kaj komencis skribi materialon kun g\u0302i.\nLia frato Duane specife petis li ludas la instrumenton dum formado de la Allman Fratoj-Grupo, [121] kaj li estis donacita novega B-3 kaj Leslie 122RV sur interligado.\nAllman memoras ke la instrumento estis maloportuna transporti, precipe dum s\u0302tuparejoj, kiuj ofte postulis la asistadon de la tuta grupo.\nVerkinto Frank Moriarty pripensas Hammond de Allman ludante nemalhaveblan ingrediencon de la sono de la grupo."}, {"text_idx": "#000056", "text": "Jon Lord ig\u0302is inspira por pozi kiel la Hammond post au\u0306dado de la== Piediro sur la Sovag\u0302a Flanko de Jimmy Smith\".\nLi modifis sian Hammond tiel kiun g\u0302i povus esti pozita tra Marshall-stako por ricevi murmuregon, overdriven-sono, [125] kiuj ig\u0302is konata kiel lia varmarko kaj li estas forte identigitaj kun g\u0302i.\nTiu organo poste estis akirita fare de Joey DeFrancesco.\nVan der tiu de Graaf Generator\nHugh Banton modifis sian Hammond E-100 grandskale kun adaptita elektroniko, inkluzive de la kapablo meti efikojn kiel ekzemple misprezento en unun manlibron sed ne la alian, kaj restrukturi la motoron.\nLa modifoj kreis, en la propraj vortoj de Banton, \"neimageblan sonondan kaoson.\""}, {"text_idx": "#000058", "text": "Skao kaj regemuziko faris oftan uzon de la Hammond dum la 1960-aj jaroj kaj 1970-aj jaroj.\nJunior Marvin komencis ludi la instrumenton post au\u0306dado de mendanto T & la Verdaj Cepoj de The MGs\u00ab\", kvankam li plendis pri g\u0302ia pezo.\nWinston Wright estis rigardita en la muzika scenejo de Jamajko kiel unu el la plej bonaj orgenistoj, kaj uzis la Hammond dum rezultado vivas kun Toots kaj la Maytals, same kiel s\u0302ajniganta esti g\u0302in dum sesioj kun s\u0302irma \" Gratvundeto \" Perry, Jimmy Cliff, kaj Gregory Isaacs.\nTyrone Downie, plej konata kiel Bob Marley kaj la klavarludanto de la Vekriantoj, faris elstaran uzon de la Hammond sur \" Neniu Virino, No Cry \", kiel registrite c\u0302e la Lyceum Theatre, London (Liceo Theatre, Londono), por la albumo Live!"}, {"text_idx": "#000060", "text": "J\u0302azo, bluso, kaj evangeliomuzikistoj dau\u0306re utiligis hammond-orgenojn en la 21-a jarcenton.\nBarbara Dennerlein ricevis kritikistaplau\u0306don por s\u0302iaj prezentoj sur la Hammond, precipe s\u0302ian uzon de la baspedaloj, [140] kaj modifis la instrumenton por inkludi samplilojn ekigitajn per la pedaloj.\nJoey DeFrancesco ampleksis la instrumenton dum la 1990-aj jaroj, kaj poste kunlaboris kun Jimmy Smith.\nLi estas pozitiva koncerne la estontecon de la hammond-orgeno, dirante \"ke c\u0302iuj amas g\u0302in.\nG\u0302i igas vin senti vin varon ...\nmi opinias ke g\u0302i estas pli granda nun ol iam.\"\nGrammy-gajnanta j\u0302azklavarludanto Cory Henry lernis pozi kiel la hammond-orgeno en la ag\u0302o de du kaj uzis g\u0302in sur 2016's La Revivig\u0302o."}, {"text_idx": "#000066", "text": "Hammond-orgeno estas elektromekanika orgeno nomita lau\u0306 sia inventinto Laurens Hammond."}, {"text_idx": "#000067", "text": "Unue pensita kiel anstatau\u0306aj\u0302o por la fajfilorgeno, g\u0302i baldau\u0306 ig\u0302is per la ekuzo en la distra muziko intrumento de la j\u0302azo; kiel malmultkosta orgenanstatau\u0306aj\u0302o en usonaj preg\u0302ejoj g\u0302i enig\u0302is la gospelmuzikon. Ekde tie la Hammond-orgeno disvastig\u0302is en rokmuziko, ritmenbluso, soulo, funko, skao, regeo, fuzio ktp.. Kiel anstatau\u0306aj\u0302o por fajfilorgeno tamen la Hammond-orgeno ne povis venki."}, {"text_idx": "#000068", "text": "Plej grandan popularecon g\u0302i atingis en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj; tiam preskau\u0306 neniu lau\u0306moda bando rezignis pri la Hammond-orgeno. Sed ankau\u0306 nuntempe g\u0302ia karakteriza sono resp. ties imitado estas ege disvastigita em la popmuziko. Dum la paso de la jardekoj la Hammond-orgeno (precipe la modelo B3 kombine kun Leslie-lau\u0306tparolilosistemo) etablig\u0302inta instrumento."}, {"text_idx": "#000069", "text": "Je c\u0302iuj instrumentoj estas komuna la strukturo kun du manualoj kaj pedalaro. Tonamplekso de la manualoj kaj de la pedalaro tamen diferencas je la diversaj modeloj. La supra manualo estas s\u0302velpozitivo, kaj la malsupra estas la c\u0302efpozitivo."}]