[{"text_idx": "#000000", "text": "esplori la pasinton por antau\u0306enrigardi = esplorare il passato per guardare avanti"}, {"text_idx": "#000001", "text": "Dia Komedio en la reto (itallingve)"}, {"text_idx": "#000002", "text": "La Divina Commedia e\u0300 in rete, e\u0300 completa, e si trova qui:"}, {"text_idx": "#000005", "text": "Mi revivigas legendon pri floro kolc\u0302iko, verkita originale en esperanto de Carlo Agostini \u2013 itala esperantisto, latinisto, aktiva en Esperantujo dum la \u201960-aj jaroj de la pasinta jarcento. Tre bela rakonto, tre belaj la lokoj, tre bela la floro \u201ckolc\u0302iko\u201d: sed bone atentu, g\u0302i estas venenega....!"}, {"text_idx": "#000010", "text": "Kolc\u0302iko estas bulba planto, tre antikva, konata en Italujo kie g\u0302i enradikig\u0302as kaj kreskas lau\u0306nature, kiu tre similas krokuson, sed \u2013 diverse de c\u0302i-lasta alia floro \u2013 g\u0302i estas venenega; pro tio oni devas atenti ne konfuzi unu per la alia, c\u0302ar kontrau\u0306 la mortigaj toksinoj de kolc\u0302iko tute ne ekzistas krontrau\u0306veneno! Sed kolc\u0302iko estas kreskaj\u0302o aparte floranta en regiono Colchide, c\u0302e la suda bordo de Nigra Maro, sude de Kau\u0306kazo, la nuna rusa Georgia, kaj de tiu loko devenas g\u0302ia nomo (el la greka: \u03ba\u03bf\u03bb\u03c7\u03b9\u03ba\u03bf\u0301\u03bd / latina scienca nomo: colchicum / en la itala: co\u0300lchico, colchico)."}, {"text_idx": "#000012", "text": "Estis la sepa tago de la mondkreado. La bona Dio estis finiginta sian imponan verkon. Ripozis la granda Demiurgo, turnante kontentan okulon al la mirinda kreitaj\u0302aro de siaj manoj."}, {"text_idx": "#000015", "text": "Poste la Kreinta Spirito trakuris kiel lasta kareso super la frapantaj Oceanoj, kaj kvietig\u0302is sur la blankaj\u0302o de la Alpaj vertoj, kaj sin turninte al la Oriento, al la suno jam alta, sed ne ankorau\u0306 tagmeza, signis per ama rigardo la vojojn de la estonto. Kaj de la Alpoj Italujo etendig\u0302is al la lulilo de la homaro, ekatendante."}, {"text_idx": "#000017", "text": "Eble \u201cPelmo\u201d estis Lia ora trono, haj c\u0302irkau\u0306 g\u0302i Tofanoj, Rosa\u0300, Pomagagnon, Cristallo, Sorapis, Croda da Lago, Tagmeza Beko levis timeme kaj scivoleme sian fronton, dum Reg\u0302o Antelao, ornamita per sia blanka ermena pelto malkovris kaj klinigis sian fieran kapon antau\u0306 la Dieca lumego."}, {"text_idx": "#000020", "text": "La g\u0302oja tremo supreniradis kiel dankema incenso de la akvara ebenaj\u0302o al la teroj fruktodonaj, al la granitaj turoj, al la neg\u0302aj montpintoj g\u0302is la c\u0302iela stelartrono."}, {"text_idx": "#000021", "text": "C\u0302ar, ja, la Pelma trono estis jam vakua: la Granda Rito jam estis finita, kaj la Kreinto estis supren iranta tra la spaco al la poluso de l\u2019 mondo, trans la polusa stelo."}, {"text_idx": "#000023", "text": "Sed g\u0302uste en la lasta momento, vidante ke la sorc\u0302o de la mirinda valo eble forgesigos la homojn la c\u0302ielon, Li ridetis malg\u0302oje, kaj la tuta valo kovrig\u0302is per la rozkolora, dolc\u0302a melankolio de la kolc\u0302ikoj."}, {"text_idx": "#000029", "text": "\u201d Era il settimo giorno della creazione del mondo. Il buon Dio aveva completato la sua opera grandiosa. Riposava il grande Demiurgo, volgendo contento gli occhi verso le meravigliose creazioni delle sue mani."}, {"text_idx": "#000032", "text": "Dopo, lo Spirito Creatore aleggio\u0300 come ultima carezza al di sopra degli Oceani agitati e svani\u0300 sul biancore delle vette Alpine, ed essendosi rivolto ad Oriente, verso il sole gia\u0300 alto, ma non ancora meridiano, segno\u0300 con sguardo benevolo le vie del futuro. E dalle Alpi l\u2019Italia si espanse verso la culla dell\u2019umanita\u0300, in attesa."}, {"text_idx": "#000033", "text": "Allora, al cenno di Dio, in un invisibile solco si agitarono i semi di Gerusalemme, Atene, Roma."}, {"text_idx": "#000034", "text": "Forse \u201cPelmo\u201d (2) era il Suo trono d\u2019oro, e intorno ad esso Le Tofane, Rozes, Pomagagnon, il Cristallo, Punta Sorapiss, Croda da Lago, Becco di Mezzodi\u0300 (3) sollevarono il loro volto, mentre il Re Antelao (4), ornato del suo manto bianco ermellino (5) scopriva e abbasso\u0300 il suo fiero capo davanti alla grande luce Divina."}, {"text_idx": "#000036", "text": "Ovunque Dio diffuse in poesia tesori di bellezza e di bonta\u0300, e fermenti di vita e anelito al tempo infinito."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Il tremito di gioia sali\u0300 come grato incenso del pianoro di acque verso fruttuose terre, verso le torri granitiche, verso le cime innevate dei monti fino al trono di stelle celeste."}, {"text_idx": "#000038", "text": "Il trono di Pelmo era ormai desolato: poiche\u0301 la Grande Cerimonia gia\u0300 era terminata e il Creatore stava salendo attraverso lo spazio verso il polo del mondo, oltre la stella polare."}, {"text_idx": "#000039", "text": "Allora accadde che, sorvolando sul Boite, torrente di Cortina [d\u2019Ampezzo], sorridendo al richiamo, al desiderio della conca verde smeraldo, Egli apri\u0300 le mani che benedivano, facendo cadere le ultime gemme del tesoro con cui aveva reso bello il mondo. E sul tappeto dei prati cominciarono a sorridere gli zaffiri delle genzianelle, i topazi dei ranuncoli, i rubini dei rododendri, i mughetti perlacei..."}, {"text_idx": "#000040", "text": "Ma proprio all\u2019ultimo momento, vedendo che l\u2019incanto della mirabile valle forse avrebbe fatto dimenticare agli uomini il cielo, Egli sorrise tristemente e la valle intera si copri\u0300 di color rosa, dolce malinconia dei co\u0300lchichi. (6) \u201c"}]