[{"text_idx": "#000003", "text": "La verkoj de Bourges kontribuis al filozofia literaturo kaj la fantazi g\u0302enro.\nKritikisto A\u0301ngel Flores, la unua uzi la esprimon magian realismon difini g\u0302enron kiu reagis kontrau\u0306 la domina realismo kaj naturalismo de la 19-a jarcento, [3] konsideras la komencon de la movado esti la liberigo de A Universal History of Infamy (Universalhistorio de Fifamo) de Bourges ( Historia universal de la infamia).\nTamen, kelkaj kritikistoj konsideras Bourges esti antau\u0306ulo kaj ne fakte magia realisto.\nLia malfrua poemdialogo kun tiaj kulturaj figuroj kiel Spinoza, Camo\u0303es, kaj Vergilio."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Lia internacia reputacio estis plifirmigita en la 1960-aj jaroj, helpitaj per liaj verkoj estantaj havebla en la angla, de la Latina Amerika Boom kaj per la sukceso de Cent jaroj da soleco de Garci\u0301a Ma\u0301rquez.\nVerkisto kaj eseisto John Maxwell Coetzee diris de li: \"Li, pli ol iu ajn, renovigis la lingvon de fikcio kaj tiel malfermig\u0302is la vojon al rimarkinda generacio de hispan-amerikaj romanverkistoj.\""}, {"text_idx": "#000008", "text": "La laboro de Criticism of Borges"}, {"text_idx": "#000012", "text": "En la ag\u0302o de nau\u0306, Jorge Luis Borges tradukis The Happy Prince de Oscar Wilde en la hispanan.\nG\u0302i estis publikigita en loka j\u0302urnalo, sed la amikoj de Bourges opiniis ke la reala verkinto estis sia patro.\nBorges Haslam estis advokato kaj psikologiinstruisto kiuj enhavis literaturajn aspirojn.\nBourges diris lia patro \"testita por ig\u0302i verkisto kaj malsukcesis en la provo\", malgrau\u0306 la 1921-datita verko El kau\u0306dilo.\nJorge Luis Borges skribis, \"kiam la plej multaj el miaj homoj estis soldatoj kaj mi sciis ke mi neniam estus, mi sentig\u0302is embarasita, sufic\u0302e frue, por esti libra homa tipo kaj ne viro de ago.\""}, {"text_idx": "#000013", "text": "Jorge Luis Borges estis instruita hejme g\u0302is la ag\u0302o de 11, estis dulingva en la hispana kaj la angla, legante Shakespeare en c\u0302i-lasta en la ag\u0302o de dek du.\nLa familio vivis en granda domo kun angla biblioteko de inte unu- milvolumoj;\nBourges poste rimarkus tion \"se mi estus petita nomi la c\u0302efokazaj\u0302on en I vivo, mi devus diri la bibliotekon de I patro.\""}, {"text_idx": "#000016", "text": "En 1921, Bourges revenis kun sia familio al Bonaero.\nLi havis malmulte da formala eduko, neniujn kvalifikojn kaj malmultajn amikojn.\nLi skribis al amiko ke Bonaero nun estis \"transkuri de ariviste, de g\u0302ustaj junuloj malhavantaj ajnan mensan ekipaj\u0302on, kaj dekoraciaj frau\u0306linoj\".\nLi kunportis la doktrinon de Ekstremismo kaj lanc\u0302is sian karieron, publikigante superrealajn poemojn kaj eseojn en literaturaj j\u0302urnaloj.\nBourges publikigis sian unuan publikigitan kolekton de poezio, Fervor de Buenos Aires (Fervoro de Buenos Aires), en 1923 kaj kontribuis al la avangardrevizio Marti\u0301n Fierro .\nBourges ko-fondis la j\u0302urnalojn Prisma, flugfolion distribuitan plejparte gluante kopiojn al muroj en Bonaero, kaj Proa.\nPoste en vivo, Bourges bedau\u0306ris kelkajn el tiuj fruaj publikaj\u0302oj, provante ac\u0302eti c\u0302iujn konatajn kopiojn certigi ilian detruon."}, {"text_idx": "#000018", "text": "En 1933, Bourges akiris redakcian nomumon c\u0302e la literatura aldono de la gazeto Cri\u0301tica, kie li unue publikigis la pecojn kolektitajn kiel Historia universal de la infamia ( A Universal History of Infamy (Universalhistorio de Fifamo) ) en 1935.\nLa libro inkluzivas du specojn de skribo: la unuaj mensogoj ie inter nefikciaj eseoj kaj noveloj, uzante fikciajn teknikojn por rakonti esence verajn rakontojn.\nLa dua konsistas el literaturaj falsaj\u0302oj, kiujn Bourges komence aspektis for kiel tradukoj de transiroj de famaj sed malofte-erudiciaj verkoj.\nEn la sekvaj jaroj, li funkciis kiel literatura konsultisto por la eldonejo Emece\u0301 Editores kaj de 1936 g\u0302is 1939 skribis semajnj\u0302urnalkolumnojn por El Hogar.\nEn 1938, Bourges trovis laboron kiel unua asistanto c\u0302e la Miguel Cane\u0301 Municipal Library.\nG\u0302i estis en laboristaklasa areo [17] kaj ekzistis tiel malmultaj libroj ke katalogado pli ol unu- centlibroj je tago, li estis rakontita, forirus malgrande farendaj\u0302o por la alia kunlaborantaro kaj tiel aspekti malbona.\nLa tasko prenis lin proksimume hore c\u0302iun tagon kaj la reston de sia tempo kiun li pasigis en la kelo de la biblioteko, skribo kaj tradukado."}, {"text_idx": "#000019", "text": "La patro de Bourges mortis en 1938, baldau\u0306 antau\u0306 sia 64-a naskig\u0302tago.\nSur kristnaska vespero tiun jaron, Bourges suferspertis severan kapvundon;\ndum terapio, li preskau\u0306 mortis pro sepsemio.\nRenormalig\u0302ante post la akcidento, Bourges komencis ludi kun nova stilo de skribo por kiu li ig\u0302us fama.\nLia unua rakonto skribita post lia akcidento, \" Pierre Menard, Verkinto de la Quixote \", aperis en majo 1939.\nUnu el liaj plej famaj verkoj, \"Menard\", ekzamenas la naturon de au\u0306toreco, same kiel la rilaton inter verkinto kaj lia historia kunteksto.\nLia unua kolekto de noveloj, El jardi\u0301n de senderos que se bifurcan ( The Garden of Forking Paths (La G\u0302ardeno de Dividado-Padoj) ), aperis en 1941, kunmetis plejparte de verkoj antau\u0306e publikigite en Sur."}, {"text_idx": "#000020", "text": "La titolrakonto koncernas c\u0302inan profesoron en Anglio, Dr. Yu Tsun, kiu spionas por Germanio dum 1-a Mondmilito, en provo pruvi al la au\u0306toritatoj ke azia persono povas akiri la informojn kiun ili serc\u0302as.\nKombinaj\u0302o de libro kaj labirinto, g\u0302i povas esti legita lau\u0306 multaj manieroj.\nTra g\u0302i, Bourges vers\u0302ajne inventis la hiperteksto romanon kaj dau\u0306rig\u0302is por priskribi teorion de la universo bazita sur la strukturo de tia romano."}, {"text_idx": "#000021", "text": "Ok rakontoj prenantaj supren pli ol sesdek pag\u0302ojn, la libro estis g\u0302enerale bone ricevita, sed El jardi\u0301n de senderos que se bifurcan ne rikoltis por li al la literaturaj premioj multajn en sia cirklo atendata.\nVictoria Ocampo dedic\u0302is grandan parton de la temo de julio 1942 de Sur al \"Damag\u0302okompenso por Borges\".\nMultaj plej elstaraj verkistoj kaj kritikistoj de Argentino kaj c\u0302ie en la Hispan-parolanta mondo kontribuis skribaj\u0302ojn al la \"damag\u0302okompenso-\" projekto."}, {"text_idx": "#000022", "text": "Kie lia vizio komencas fadi en liaj fruaj tridekaj kaj nekapabla apogi sin kiel verkisto, Bourges komencis novan karieron kiel publika preleganto.\n[Notoj 3] [22] [23] Li ig\u0302is c\u0302iam pli publika figuro, akirante nomumojn kiel Prezidanto de la Arg\u0302entsocio de Verkistoj kaj kiel Profesoro pri angla kaj Usona literaturo c\u0302e la arg\u0302ent-Unuig\u0302o de Angla Kulturo.\nLia novelo \" Emma Zunz \" estis transformita en filmon (sub la nomo de Di\u0301as de odio , Days of Hate (Tagoj de Hate), reg\u0302isorita en 1954 fare de Leopoldo Torre Nilsson).\nC\u0302irkau\u0306 tiu tempo, Bourges ankau\u0306 komencis skribfilmojn."}, {"text_idx": "#000023", "text": "En 1955, li estis nomumita al la instrukcio de la Nacia biblioteko.\nDe la malfruaj 1950-aj jaroj, li farig\u0302is tute blinda.\nNek la koincido nek la ironio de lia blindeco kiel verkisto evitis Bourges: [8]"}, {"text_idx": "#000026", "text": "esta declaracio\u0301n de la maestri\u0301a"}, {"text_idx": "#000027", "text": "de Dios, que con magni\u0301fica ironi\u0301a"}, {"text_idx": "#000028", "text": "me dio a la vez los libros y la noche."}, {"text_idx": "#000030", "text": "Neniu devus legi memkompaton au\u0306 riproc\u0302i"}, {"text_idx": "#000031", "text": "En tiun deklaron de la majesto"}, {"text_idx": "#000034", "text": "Lia pli posta kolekto de poezio, Elogio de la Sombra (Elogio de La Sombra) ( In Praise of Darkness (En Lau\u0306do de Mallumo), [26] evoluigas tiun temon.\nEn 1956 la University of Cuyo (Universitato de Cuyo) aljug\u0302is al Bourges la unua el multaj honordoktorecoj kaj la sekvan jaron li ricevis la Nacian Premion por Literature.\nDe 1956 g\u0302is 1970, Bourges ankau\u0306 arang\u0302is pozicion kiel profesoro pri literaturo c\u0302e la Universitato de Bonaero kaj aliajn provizorajn nomumojn en aliaj universitatoj.\nEn la au\u0306tuno de 1967 kaj fonto de 1968, li liveris la Charles Eliot Norton Lectures en Harvard University."}, {"text_idx": "#000035", "text": "C\u0302ar lia vido plimalbonig\u0302is, Bourges dependis c\u0302iam pli de sia helpknabino.\nKiam li ne povis legi kaj skribi pli longe, al sia patrino, (li neniam lernis legi Brajlon) al kiun li c\u0302iam estis proksima, ig\u0302is lia persona sekretario.\nKiam Pero\u0301n revenis de ekzilo kaj estis reelektita prezidanto en 1973, Bourges tuj eksig\u0302is kiel direktoro de la Nacia biblioteko."}, {"text_idx": "#000037", "text": "Ok el la poemoj de Bourges aperas en la antologio (1943) de Spanish American Poets de H.R. Hays.\n[Notoj 4] \"The Garden of Forking Paths (La G\u0302ardeno de Dividado-Padoj)\", unu el la unuaj Bourges-rakontoj estantaj tradukita en la anglan, aperis en la temo de au\u0306gusto 1948 de Ellery Queen's Mystery Magazine , tradukita fare de Anthony Boucher.\nKvankam pluraj aliaj Borges-tradukoj aperis en literaturaj revuoj kaj antologioj dum la 1950-aj jaroj (kaj unu rakonto prezentig\u0302is en la sciencfikciorevuo Fantastic Universe en 1960), [31] lia internacia famo originas de la fruaj 1960-aj jaroj."}, {"text_idx": "#000038", "text": "En 1961, Bourges ricevis la unuan Prix International , kiun li partumis kun Samuel Beckett.\nDum Beckett rikoltis eminentan reputacion en Eu\u0306ropo kaj Ameriko, Bourges estis plejparte nekonata kaj netradukita en la anglalingva mondo kaj la premio movis bonegan intereson en lia laboro.\nLa itala registaro nomita Bourges Commendatore kaj la Universitato de Teksaso en Au\u0306stino nomumis lin dum unu jaro al la kaldronisto Prezidanto.\nTio kondukis al lia unua prelegturneo en Usono.\nEn 1962, du gravaj antologioj de la skribaj\u0302oj de Bourges estis publikigitaj en la angla fare de New York-gazetaroj:\nEn tiu jaro, Bourges komencis prelegturneojn de Eu\u0306ropo.\nMultaj honoroj devis akumuli tra la jaroj kiel ekzemple Speciala Edgar Allan Poe Award de la Mystery Writers of America (Verkistoj de krimromanoj de Ameriko) \"por eminenta kontribuo g\u0302is la misterg\u0302enro\" (1976), [33] la Balzan Premio (por Philology, Linguistics kaj Literaturscienco) kaj la Prix-mondial Cino Del Duca, la Cervantes Prize (c\u0302io 1980), same kiel la franca Legio de honoro (1983) kaj la Diamanto Konex Award por Literature Arts kiel la plej grava verkisto en la lasta jardeko en lia lando."}, {"text_idx": "#000039", "text": "En 1967, Bourges komencis kvinjaran periodon de kunlaboro kun la amerika tradukisto Norman Thomas di Giovanni, tra kiu li ig\u0302is pli bone konata en la anglalingva mondo.\n[ citaj\u0302o bezonis ] Li dau\u0306re publikigis librojn, inter ili El libro de los seres imaginarios ( Book of Imaginary Beings (Libro de imagaj estaj\u0302oj) , 1967, ko-skribita kun Margarita Guerrero), El-enpresformo de Brodie ( Dr. Brodie's Report, 1970), kaj El libro de arena ( The Book of Sand (La Libro de Sablo) , 1975).\nMultaj el tiuj prelegoj estis antologigitaj en volumoj kiel ekzemple Siete noches ( Seven Nights) kaj Nueve ensayos dantescos ( Nine Dantesque Essays)."}, {"text_idx": "#000040", "text": "Lia c\u0302eesto, ankau\u0306 en 1967, sur kampuso c\u0302e la Universitato de Virginio (Charlottesville, VA) influis grupon de studentoj inter kiun estis Jared Loewenstein, kiu poste ig\u0302us fondinto kaj kuratoro de la Jorge Luis Borges Collection c\u0302e Uva, [34] unu el la plej grandaj deponejoj da dokumentoj kaj manuskriptoj apartenantaj al la porjunularaj laboroj de JLB.\nEn 1984, li vojag\u0302is al Ateno, Grekio kaj poste al Rethymnon, Kreto kie al li estis premiita honordoktoreco de la Lernejo de Filozofio en Universitato de Kreto."}, {"text_idx": "#000041", "text": "En 1967, Bourges geedzig\u0302is kun la j\u0302us vidvigita Elsa Astete Milla\u0301n.\nAmikoj kredis ke lia patrino, kiu estis 90 kaj anticipi sian propran morton, volis trovi iun por s\u0302ati s\u0302ian blindan filon.\nLa geedzig\u0302o dau\u0306ris malpli ol tri jarojn.\nPost lau\u0306leg\u0302a apartigo, Bourges translokig\u0302is reen enen kun sia patrino, kun kiu li vivis g\u0302is s\u0302ia morto en la ag\u0302o de 99.\nPoste, li vivis sole en la malgranda apartamento kiun li partumis kun s\u0302i, zorgita por fare de Fanny, ilia mastrumisto de multaj jardekoj."}, {"text_idx": "#000042", "text": "De 1975 g\u0302is la tempo de lia morto, Bourges vojag\u0302is internacie.\nLi ofte estis akompanita en tiuj vojag\u0302oj fare de lia privata sekretario Mari\u0301a Kodama, argentina virino de japana kaj germana deveno.\nEn April 1986, kelkajn monatojn antau\u0306 lia morto, li geedzig\u0302is kun s\u0302i tra mandatulo en Paragvajo, en kio tiam estis ofta praktiko inter argentinanoj dezirantaj eviti la argentinajn leg\u0302ojn de la tempo koncerne eksgeedzig\u0302on.\nEn liaj religiaj opinioj, Bourges deklaris sin agnostikulo, klarigado: \"Esti agnostikulo intencas ke c\u0302iuj aj\u0302oj estas eblaj, ec\u0302 dio, ec\u0302 la Sankta Trinity.\nTiu mondo estas tiel stranga ke io ajn povas okazi, au\u0306 eble ne okazas.\""}, {"text_idx": "#000043", "text": "Dum liaj finaj tagoj en G\u0302enevo, Bourges komencis kovi koncerne la eblecon de postvivo.\nKvankam trankvila kaj trankvila koncerne sian propran morton, Bourges komencig\u0302is prienketi Kodama kiel al c\u0302u s\u0302i klinis pli direkte al la S\u0302intoismo kredoj de sia patro au\u0306 la Katolikismo de sia patrino.\nKodama \"c\u0302iam rigardis Bourges kiel Agnostikulon, kia s\u0302i estis sin\", sed surbaze de la insisto de lia demandado, s\u0302i ofertis nomi iun pli \"kvalifikita\".\nBourges respondis, \"vi demandas al mi se mi volas havi pastron.\"\nLi tiam instrukciis s\u0302in alvoki du klerikojn, katolikan pastron, memoro pri lia patrino, kaj protestantan ministron, memoro pri lia angla avino.\nLi unue estis vizitita fare de Father Pierre Jacquet kaj de Pastro al Edouard de Montmollin."}, {"text_idx": "#000044", "text": "Bourges mortis pro hepata kancero la 14an de junio 1986, en ag\u0302o de 86, en G\u0302enevo.\nLia entombigo estis antau\u0306ita fare de ekumena servo c\u0302e la protestanto Cathe\u0301drale de Saint Pierre la 18an de junio.\nKun multaj svisaj kaj argentinaj eminentuloj c\u0302ee, Pastro de Montmollin legis la Numero unu-C\u0302apitron de St. John's Gospel.\nLi tiam predikis ke \"Bourges estis viro kiu konstante serc\u0302is la dekstrovorton, la esprimo kiu povis sumigi la tutaj\u0302on, la finan signifon de aj\u0302oj.\"\nLi klarigis, aliflanke, ke neniu viro povas atingi tiun vorton tra siaj propraj klopodoj kaj en provado ig\u0302as perdita en labirinto.\nPastro de Montmollin finis, \"G\u0302i ne estas viro kiu malkovras la vorton, estas la Vorto kiu venas al li.\""}, {"text_idx": "#000045", "text": "Patro Jacquet ankau\u0306 predikis, dirante ke, dum vizitado de Bourges antau\u0306 sia morto, li trovis \"viron plena de amo, kiu ricevis de la eklezio la pardonon de siaj pekoj\".\nPost la entombigo, Bourges estis metita al ripozo en Cimetie\u0300re de Plainpalais de G\u0302enevo.\nLia tombo, markita per krudtajlita tombos\u0302tono, estas ornamita per c\u0302izadoj derivitaj de anglosakso kaj norena arto kaj literaturo."}, {"text_idx": "#000046", "text": "Kodama, lia vidvino kaj heredanto surbaze de la geedzig\u0302o kaj du voloj, akiris kontrolon de liaj verkoj.\nS\u0302ia memcerta administrado de lia biendomo rezultigis amara disputo kun la franca eldonisto Gallimard koncerne la respublikigon de la kompletaj verkoj de Bourges la francan, kun Pierre Assouline en Le Nouvel Observateur (au\u0306gusto 2006) nomanta s\u0302in \"malhelpo al la disvastigo de la verkoj de Bourges\".\nKodama prenis persekuton kontrau\u0306 Assouline, konsiderante la rimarkon nepravigebla kaj kalumnia, petante simbolan kompenson de unu eu\u0306ro.\nKodama ankau\u0306 nuligis c\u0302iujn eldonrajtojn por ekzistantaj kolektoj de sia laboro en la angla, inkluzive de la tradukoj de Norman Thomas di Giovanni, en kiu Bourges mem kunlaboris, kaj de kiuj di Giovanni ricevintus nekutime altajn kvindek procentojn de la tantiemo.\nKodama komisiis novajn tradukojn de Andrew Hurley, kiuj farig\u0302is la normigitaj tradukoj en la angla."}, {"text_idx": "#000048", "text": "En intervjuo kun Richard Burgin dum la malfruaj 1960-aj jaroj, Bourges priskribis sin kiel \"mildan\" anon de klasika liberalismo.\nLi plue memoris ke lia opozicio al Marksismo kaj komunismo estis absorbita en lia infanag\u0302o.\n\"Bone, mi estis edukita por opinii ke la individuo devus esti forta kaj ke la S\u0302tato devus esti malforta.\nmi ne povis esti entuziasma pri teorioj kie la S\u0302tato estas pli grava ol la individuo.\"\nPost la demisiigo per puc\u0302o de prezidanto Juan Domingo Pero\u0301n en 1955, Bourges apogis laborojn por elpurigi la Registaron de Peronistoj de Argentino kaj malmunti la socialan S\u0302taton de la antau\u0306a prezidanto.\nLi estis iritita ke la Communist Party of Argentina (Komunista partio de Argentino) kontrau\u0306batalis tiujn iniciatojn kaj akre kritikis ilin en prelegoj kaj en presaj\u0302o.\nLa opozicio de Bourges al la partio en tiu afero finfine kau\u0306zis permanentan rifton kun sia delonga amanto, arg\u0302entkomunista Estela Canto."}, {"text_idx": "#000049", "text": "En intervjuo (1956) donita al El Hogar,\" [komunistoj] estas en favoro de totalismaj registaroj kaj sisteme kontrau\u0306batalas pensliberecon, indiferentaj pri la fakto ke la c\u0302efviktimoj de diktaturoj estas, g\u0302uste, inteligenteco kaj kulturo.\""}, {"text_idx": "#000051", "text": "En pli postaj jaroj, Bourges ofte esprimis malrespekton por marksistaj kaj komunistaj verkintoj, poetoj, kaj intelektuloj.\nEn intervjuo kun Burgin, Bourges nomis c\u0302ilian poeton Pablo Neruda \"fajnega poeto\" sed \"tre malbona viro\" por nepre apogado de Sovet-Unio kaj fifamigado de Usono.\nBourges komentis koncerne Neruda, \"Nun kiun li scias ke tio estas sentau\u0306gaj\u0302o.\""}, {"text_idx": "#000052", "text": "En la sama intervjuo, Bourges ankau\u0306 kritikis faman marksistan poeton kaj dramiston Federico Garcia Lorca, kiu estis kidnapita fare de Nationalist-soldatoj kaj efektivigita sen testo dum la Hispana Enlanda Milito.\nEn la opinio, la poezio de Bourges kaj ludoj de Lorko, se ekzamenite kontrau\u0306 lia tragedia morto, prezentig\u0302is pli bona ol ili fakte estis."}, {"text_idx": "#000053", "text": "En 1934, argentinaj ultranaciistoj, komprenemaj al Adolf Hitler kaj la NSDAP, asertis ke Bourges estis sekrete juda, kaj de implico, ne vera argentinano.\nBourges reagis per la eseo \"Yo, Judi\u0301o\" (\"mi, judo\"), referenco al la malnova \"Yo, Argentino\" (\"mi, argentinano\"), defensivan frazon utiligitan dum pogromoj de argentinaj judoj por igi g\u0302in malbari al atakantoj kiuj celita viktimo ne estis juda.\nEn la eseo li diras ke li estus fiera esti judo, kun mandorsa memorigilo ke c\u0302iu pura la Kastilia eble estos vers\u0302ajna havi judan devenon de jarmilo antau\u0306e."}, {"text_idx": "#000054", "text": "Kaj antau\u0306 kaj dum la Dua Mondmilito, Bourges regule publikigis eseojn atakantajn la nazian polics\u0302taton kaj g\u0302ian rasisman ideologion.\nLia kolerego estis instigita fare de lia profunda amo por germana literaturo.\nEn eseo publikigita en 1937, Bourges atakis la uzon de la NSDAP de infanlibroj por flamigi antisemitismon.\nLi skribis, \"mi ne scias c\u0302u la mondo povas rezigni germana civilizo, sed mi scias ke g\u0302ia korupto de la instruo de malamo estas krimo.\""}, {"text_idx": "#000055", "text": "En eseo, (1938) Bourges reviziis antologion kiuj rewrotegermanaj verkintoj de la pasinteco por konveni la naziapartian linion.\nLi estis nau\u0306zita per kion li priskribis kiel la kaosan devenon de Germanio \"en mallumon\" kaj la kunan reverkadon de historio.\nLi argumentis ke tiaj libroj oferis la kulturon de la germana popolo, historion kaj integrecon en la nomo de reestigado de sia nacia honoro.\nTian uzon de infanlibroj por propagando li skribas, \"perfektigas la krimajn artojn de barbaroj.\"\nEn eseo, (1944) Bourges postulis,"}, {"text_idx": "#000057", "text": "En 1946, Bourges publikigis la novelo- \" Deutsches-Rekviemon \", kiu maskas kiel la lasta testamento de kondamnita nazia militkrimulo nomis Otto Dietrich zur Linde."}, {"text_idx": "#000058", "text": "En konferenco en Universitato Kolumbio, (1971) Bourges estis demandita pri la rakonto fare de studento de la kreiva skribprogramo.\nLi memoris, \"Kiam la germanoj estis venkitaj mi sentig\u0302is granda g\u0302ojo kaj krizhelpo, sed en la sama tempo mi pensis pri la germana malvenko kiel esti iamaniere tragediaj, c\u0302ar c\u0302i tie ni eble havas la plej klerajn homojn en Eu\u0306ropo, kiuj havas bonan literaturon, bonan tradicion de filozofio kaj poezio.\nAnkorau\u0306 tiuj homoj estis trompitaj fare de frenezulo nomita Adolf Hitler, kaj mi opinias ke ekzistas tragedio tie.\""}, {"text_idx": "#000059", "text": "En intervjuo kun Burgin, (1967) Bourges memoris kiel liaj interagoj kun la naziaj simpatiantoj de Argentino igis lin krei la rakonton.\nLi memoris, \"Kaj tiam mi realigis ke tiuj homoj kiuj estis sur la flanko de Germanio, ke ili neniam pensis pri germanaj venkoj au\u0306 la germana gloro.\nKion ili vere s\u0302atis estis la ideo de la Fulmmilito, de Londono estanta sur fajro, de la lando estanta detruitaj.\nKiel al la germanaj batalantoj, ili prenis neniujn akciojn en ili.\nTiam mi pensis, bone nun Germanio perdis, nun Ameriko savis nin de tiu kos\u0302maro, sed c\u0302ar neniu povas dubi sur kiun flankon mi eltenis, ke mi vidos kio povas esti farita de literatura perspektivo en favoro de la nazioj.\nKaj tiam mi kreis la idealan nazion.\""}, {"text_idx": "#000061", "text": "En 1946, argentina prezidanto Juan Pero\u0301n komencis s\u0302ang\u0302i Argentinon en unu-partian s\u0302taton kun la asistado de sia edzino, Evita.\nPreskau\u0306 tuj, la elektnepotismo estis la regulo de la tago, kiam ideologiaj kritikistoj de la verdikto Partido Justicialista estis maldungitaj de registarpostenoj.\nDum tiu periodo, Bourges estis informita ke li estis \"promociita\" de lia pozicio c\u0302e la Miguel Cane\u0301 Library g\u0302is pos\u0302to kiel inspektisto de kokaj\u0302o kaj kunikloj c\u0302e la Bonaera municipa merkato.\nSur postulado scii la kialon, Bourges estis rakontita, \"Bone, vi estis sur la flanko de la aliancanoj, kion lau\u0306 kion vi atendas?\"\nBourges eksig\u0302is la sekvan tagon."}, {"text_idx": "#000062", "text": "La traktado de Pero\u0301n de Bourges ig\u0302is kialo ce\u0301le\u0300bre por la argentina intelektularo.\nLa Arg\u0302entsociety of Writers (SADE) okazigis formalan vespermang\u0302on en sia honoro.\nC\u0302e la vespermang\u0302o, parolado estis legita kiu Bourges skribis por la okazo."}, {"text_idx": "#000065", "text": "Post la morto de Evita Pero\u0301n la 26an de julio 1952, Bourges ricevis viziton de du policanoj, kiuj ordonis al li konstrui du portretojn de la verdiktoparo sur la regionon de SADE.\nBourges indigne rifuzis, nomante g\u0302in ridinda postulo.\nLa policanoj respondis ke li baldau\u0306 renkontus la sekvojn.\nLa Justicialist Partio metis Bourges sub 24-horan gvatadon kaj sendis policanojn por sidi enen en siaj prelegoj;\nen septembro ili ordonis al SADE esti permanente fermita.\nKiel multe de la argentina opozicio al Pero\u0301n, SADE farig\u0302is marg\u0302enigita pro persekuto de la S\u0302tato, kaj tre malmultaj aktivaj membroj restis."}, {"text_idx": "#000067", "text": "Bourges jesis signifi la prezidantecon de la SADE en ordo [supre] batalo por intelekta libereco, sed li ankau\u0306 volis veng\u0302i la hontigon li kredis ke li suferis en 1946, kiam la peronistoj proponis igi lin inspektisto de gekokoj.\nEn lia letero de 1950 al Attilio Rossi, li asertis ke lia fifama antau\u0306enigo estis sag\u0302a maniero kiel la peronistoj trovis de difektado de li kaj malpliigado de lia reputacio.\nLa fino de la SADE signifis ke la peronistoj difektis lin duan fojon, kiel estis apogitaj per la vizito de la hispana verkisto Julia\u0301n Mari\u0301as, kiu alvenis en Bonaero baldau\u0306 post la fino de la SADE.\nEstis maleble por Bourges, kiel prezidanto, okazigi la kutiman gasthoron por la eminenta vizitanto;\nanstatau\u0306e, unu el la amikoj de Bourges alportis s\u0302afidon de lia ranc\u0302o, kaj ili havis g\u0302in rostita c\u0302e taverno trans la vojo de la SADE konstruanta sur Calle Mexico.\nPost dinnre, g\u0302entila domzorgisto lasis ilin en la regionon, kaj ili montris la lokon al Mari\u0301as de kandellumo.\nTiu malgrandega grupo de verkistoj gvidantaj eksterlandan gaston tra malhela konstruaj\u0302o de la lumo de gutigaj kandeloj estis viveca pruvo de la amplekso al kiu la SADE estis malpliigita sub la regulo de Juan Pero\u0301n."}, {"text_idx": "#000068", "text": "La 16an de septembro 1955, Revolucio\u0301n Libertadora de generalo Pedro Eugenio Aramburu faligis la regpartion kaj malvolan Pero\u0301n en ekzilon.\nBourges estis superfelic\u0302a kaj alig\u0302is al manifestaciantoj mars\u0302antaj tra la stratoj de Bonaero.\nLau\u0306 Williamson, Bourges kriegis, \"Viva la Patria\", g\u0302is lia voc\u0302o kreskis rau\u0306ka.\nPro la influo da la patrino de Bourges kaj lia propra rolo sur la opozicio al Peron, la provizora registaro nomumis Bourges kiel la Direktoro de la Nacia biblioteko."}, {"text_idx": "#000069", "text": "En lia eseo L'Illusion Comique, Bourges skribis ke ekzistis du historioj de Peronism en Argentino.\nLa unua li priskribis kiel \"la krimulon unun\", kunmetitan de la polics\u0302tat taktikoj utiligitaj kontrau\u0306 kaj realaj kaj imagitaj kontrau\u0306-peronistoj.\nLa dua historio estis, lau\u0306 Bourges, \"la teatra\" kunmetis de \"rakontoj kaj fabloj direktig\u0302is al konsumo de s\u0302tipkapuloj.\"\nLi argumentis ke, malgrau\u0306 iliaj asertoj abomeni kapitalismon, Juan kaj Eva Pero\u0301n \"kopiis g\u0302iajn metodojn, diktante nomojn kaj sloganojn al la homoj\" en lau\u0306 la saman manieron kiun multnaciaj entreprenoj \"trudas siajn razklingojn, cigaredojn, kaj lavmas\u0302inojn.\"\nBourges tiam listigita la multaj konspiraj teorioj la verdiktoparo diktitaj al iliaj anoj kaj kiel tiuj teorioj estis akceptitaj sen demando."}, {"text_idx": "#000072", "text": "Post la morto de Bourges en 1986, la peronisto Partido Justicialista malkreskis sendi delegiton al la funebra ceremonio de la verkisto en Bonaero.\nReprezentanto por la partio diris ke tio estis en reago al \"certaj deklaracioj kiujn li faris koncerne la landon.\"\nPoste, c\u0302e la Urbodelegitaro de Bonaero, Peronist-politikistoj rifuzis honori Bourges kiel argentinano, komentante ke li \"elektis morti eksterlande.\"\nSe furiozigite politikistoj de la aliaj partioj postulitaj por scii la realan kialon, la peronistojn finfine klarigis ke Bourges faris deklarojn pri Evita Pero\u0301n kiun ili nomis \"neakceptebla\"."}, {"text_idx": "#000073", "text": "Dum la 1970-aj jaroj, Bourges komence esprimis subtenon por la armea h\u0302unto de Argentino, sed estis s\u0302okita per la operacioj de la h\u0302unto dum la Malpura Milito en Argentinio.\nEn protesto kontrau\u0306 ilia subteno de la registaro, Bourges c\u0302esis eldonadon en la gazeto La Nacio\u0301n ."}, {"text_idx": "#000075", "text": "Wardrip-Fruin kaj Montfort argumentas ke Bourges \"eble estis la plej grava figuro en Hispanlingva literaturo ekde Cervantes.\nLi estis klare da enorma influo, skribante malsimplajn poemojn, novelojn, kaj eseojn kiuj instantiateis konceptojn de vertig\u0302iga potenco.\""}, {"text_idx": "#000076", "text": "Aldone al noveloj por kiuj li notig\u0302as plej, Bourges ankau\u0306 skribis al poezio, eseoj, filmoj, literaturscienco, kaj redaktis multajn antologiojn.\nLia plej longa laboro de fikcio estas dek kvar-pag\u0302a rakonto, \"the Kongreso\", unue publikigita en 1971.\nLia malfruviva blindeco forte influis lian pli postan skribon.\nBourges skribis: \"Kiam mi pensas pri kion mi perdis, mi demandas, \"Who-sciigo themselves superulo ol la rulkurteno?\"\n- por c\u0302iu penso ig\u0302as ilo.\"\nPlej gravaj inter liaj intelektaj interesoj estas elementoj de mitologio, matematiko, teologio, integrante tiujn tra literaturo, foje ludeme, foje kun granda graveco."}, {"text_idx": "#000077", "text": "Bourges verkis poezion dum sia vivo.\nC\u0302ar lia vido malkreskis (g\u0302i venis kaj iris, kun lukto inter progresa ag\u0302o kaj progresoj en okuloperacio), li c\u0302iam pli temigis skribado de poezio, c\u0302ar li povis parkerigi tutan antlaboro."}, {"text_idx": "#000078", "text": "Liaj poemoj ampleksas la saman larg\u0302an gamon da interesoj kiel lia fikcio, kune kun temoj kiuj aperas en liaj kritikaj verkoj kaj tradukoj, kaj de pli personaj pripensadoj.\nEkzemple, lia intereso en idealismo kuras tra lia laboro, reflektita en la fikcia mondo de Tlo\u0308n en \" Tlo\u0308n, Uqbar, Orbis Tertius \" kaj en lia eseo \" al New Refutation of Time (Nova Refuto de Tempo) \".\nG\u0302i ankau\u0306 prezentig\u0302as kiel temo enen \" Sur Precizeco en Scienco \" kaj en liaj poemo- \"Aj\u0302oj\" kaj \" El Golemo \" (\"La Golemo\") kaj lia rakonto \" La Cirkla Ruino \"."}, {"text_idx": "#000079", "text": "[ citaj\u0302o bezonis ] Bourges estis fama tradukisto.\nLi tradukis verkojn de literaturo en la anglan, la francan, la germanan, la oldanglan, kaj la norenan lingvon en la hispanan.\nLia unua publikigo, por Bonaera gazeto, estis traduko de la rakonto de Oscar Wilde \" La Felic\u0302a Princo \" en la hispanan kiam li estis nau\u0306.\nC\u0302e la fino da lia vivo li produktis Hispanlingvan version de parto de Proza Edda de Snorri Sturluson.\nLi ankau\u0306 tradukig\u0302is (dum samtempe subtile transformante) la verkojn de, inter aliaj, Ambrose Bierce, William Faulkner, Andre\u0301 Gide, Hermann Hesse, Franz Kafkan, Rudyard Kipling, Edgar Allan Poe, Walt Whitman, kaj Virginia Woolf.\n[Notoj 5] Bourges skribis kaj lekciis grandskale pri la arto de traduko, posedon ke traduko povas plibonig\u0302i sur la originalo, povas ec\u0302 esti malfidela al g\u0302i, kaj ke alternativo kaj eble malkongruaj interpretoj de la sama laboro povas esti same validaj.\nBourges utiligis la aparatojn de literatura falsaj\u0302o kaj la recenzo de imaga laboro, ambau\u0306 formoj de moderna pseu\u0306do-epigrapha."}, {"text_idx": "#000080", "text": "La plej konata aro de Bourges da literaturaj falsaj\u0302oj originas de sia porjunulara laboro kiel tradukisto kaj literaturrecenzisto kun regula kolono en la argentina revuo El Hogar.\nKune kun eldonado multaj legitimaj tradukoj, li ankau\u0306 publikigis originajn verkojn, ekzemple, en la stilo de Emanuel Swedenborg [Notoj 6] au\u0306 Mil kaj unu noktoj , originale asertante ilin por esti tradukoj de verkoj li riskis sur.\nEn alia kazo, li aldonis tri mallonga, malg\u0302ustabaze atribuis pecojn en lian alie legitima kaj singarde esplorita antologion El matrero.\n[Notoj 6] Pluraj da tiuj estas kolektitaj en la A Universal History of Infamy (Universalhistorio de Fifamo) ."}, {"text_idx": "#000081", "text": "En tempoj li skribis recenzojn de neekzistant skribaj\u0302oj de iu alia persono.\nLa esenca ekzemplo de tio estas \" Pierre Menard, Verkinto de la Quixote \", kiu imagas dudeka-jarcentan francon kiu provas verki Donkih\u0302oto'n de Miguel de Cervantes lau\u0306vorte, ne per parkerigis la laboron de Cervantes sed kiel \"origina\" rakonto de sia propra invento.\nKomence la franco provas mergi sin en dekses-jarcenta Hispanio, sed li flankenbalaas la metodon kiel tro facila, anstatau\u0306e provante atingi Donkih\u0302oto'n tra siaj propraj travivaj\u0302oj.\nLi finfine sukcesas (Re) krei \"la nau\u0306a kaj tridek-oka c\u0302apitrojn de la unua parto de Donkih\u0302oto kaj fragmenton de c\u0302apitro dudek du.\"\nLa recenzo de Bourges\" de la laboro de la fikcia Menard uzas lang-en-vangajn komparojn por esplori la resonancojn kiujn Donkih\u0302oto kolektis dum la jarcentoj c\u0302ar g\u0302i estis skribita.\nLi diskutas la laboro de kiom multe \"pli ric\u0302a\" Menard estas ol tiu de tiu de Cervantes, ec\u0302 se la fakta teksto estas sama la sama."}, {"text_idx": "#000083", "text": "Aliflanke, Bourges estis erare atribuita kelkaj verkoj, kiel la poemo- \" Momentoj \"."}, {"text_idx": "#000084", "text": "Kritiko de la laboro de Bourges"}, {"text_idx": "#000085", "text": "La s\u0302ang\u0302o de Bourges en stilo de regionalisto kriolismo al pli kosmopolita stilo alportis al li multe da kritiko de j\u0302urnaloj kiel ekzemple Contorno , maldekstrema, Sartre-influita argentina publikaj\u0302o fondita fare de David Vin\u0303as kaj lia frato, kune kun aliaj intelektuloj kiel ekzemple Noe\u0301 Jitrik kaj Adolfo Prieto.\nEn la post-peronisto Argentino de la fruaj 1960-aj jaroj, Contorno renkontita kun larg\u0302a aprobo de la junulo kiu defiis la au\u0306tentecon de pli maljunaj verkistoj kiel ekzemple Bourges kaj pridubis sian heredaj\u0302on de eksperimentado.\nMagia realismo kaj esplorado de universalaj veroj, ili kverelis, venis je la kosto de respondeco kaj graveco spite al la problemoj de socio.\nLa Contorno verkistoj agnoskis Bourges kaj Eduardo Mallean por esti \"kuracistoj de tekniko\" sed argumentis ke al ilia laboro mankis substanco pro ilia manko da interagado kun la realeco kiun ili enlog\u0302is, ekzistadisman kritikon de sia rifuzo ampleksi ekziston kaj realecon en sia arto."}, {"text_idx": "#000086", "text": "La rakonto \" La Sekto de la Fenikso \" estas fame interpretita por aludi al la c\u0302ie-eco de amoro inter homoj [88] - koncepto al kiun kies esensaj ecoj kiun la rakontanto de la rakonto ne povas rilati.\nKun kelkaj rimarkindaj esceptoj, virinoj preskau\u0306 estas totale forestantaj de la plimulto de la fikcia produktaj\u0302o de Bourges."}, {"text_idx": "#000087", "text": "Tamen, ekzistas kelkaj kazoj en la pli postaj verkadoj de Bourges de romantika amo, ekzemple la rakonto \" Ulrikke \" de The Book of Sand (La Libro de Sablo) .\nLa protagonisto da la rakonto \"El muerto\" ankau\u0306 voluptas post la \"grandioza, malestima, rug\u0302hara virino\" de Azevedo Bandeira [90] kaj pli postajn \"dormojn kun la virino kun luma hararo\".\nKvankam ili ne aperas en la rakontoj, virinoj estas signife diskutitaj kiel objektoj de senreciproka amo en liaj noveloj \"The Zahir\" kaj \"The Aleph (La Alefo)\".\n[ pag\u0302o bezonis ] La intrigo de La Intrusa estis bazita sur vera rakonto de du amikoj.\nBourges ig\u0302is iliajn fikciajn ekvivalentojn fratoj, ekskludante la eblecon de samseksema rilato."}, {"text_idx": "#000088", "text": "Bourges neniam estis aljug\u0302ita la Nobelpremio en Literaturo, ion kiuj kontinue afliktis la verkiston.\nLi estis unu el pluraj eminentaj verkintoj kiuj neniam ricevis la honoron.\nBourges komentis, \"Ne doni al mi la nobelpremion farig\u0302is skandinava tradicio;\nc\u0302ar mi estis naskita ili ne donis g\u0302in al mi.\""}, {"text_idx": "#000089", "text": "Kelkaj observantoj konjektis ke Bourges ne ricevis la premion en sia pli posta vivo pro siaj konservativaj politikaj opinioj, au\u0306, pli specife, c\u0302ar li akceptis honoron de c\u0302ilia diktatoro Augusto Pinochet."}, {"text_idx": "#000090", "text": "Multaj el la plej konata rakontnegoco de Bourges kun temoj de tempo (\" La Sekreta Miraklo \"), senfineco (\" La Alefo \"), speguloj (\" Tlo\u0308n, Uqbar, Orbis Tertius \") kaj labirintoj (\" La Du Reg\u0302oj kaj la Du Labirintoj \", \" La House of Asterion (Domo de Asterion) \", \" La eternulo \", \"The Garden of Forking Paths (La G\u0302ardeno de Dividado-Padoj)\").\nWilliamson skribas, \"lia baza disputo estis ke fikcio ne dependis de la iluzio de realeco;\nkio gravis finfine estis la kapablo de verkinto generi \"poezian fidon\" al lia leganto.\""}, {"text_idx": "#000091", "text": "Liaj rakontoj ofte havas mirindajn temojn, kiel ekzemple biblioteko enhavanta c\u0302iun eblan 410-pag\u0302an tekston (\" Biblioteko de Babelo \"), viro kiu forgesas nenion kion li travivas (\" Amuzoj, la Memorious \"), artefakton per kiu la uzanto povas vidi c\u0302ion en la universo (\"La Alefo\"), kaj jaron da dau\u0306re tempo donita al viro staranta antau\u0306 ekzekuttrupo (\"La Secret Miracle\").\nBourges ankau\u0306 rakontis realismajn rakontojn da sudamerika vivo, de popolherooj, urbgeriloj, soldatoj, gau\u0306c\u0302oj, detektivoj, kaj historiaj figuroj.\nLi miksis la realon kaj la mirindan, fakton kun fikcio.\nLia intereso en kunmetado de fantazio, filozofio, kaj la arto de traduko estas evidenta en artikoloj kiel ekzemple \"La Tradukistoj de The Book of One Thousand and One Nights \".\nEn la Book of Imaginary Beings (Libro de imagaj estaj\u0302oj) , g\u0302isfunde esplorita bestlibro de mitaj Estaj\u0302oj, Bourges skribis, \"ekzistas speco de maldiligenta plezuro en senutila kaj malproksima erudicio.\"\nLa intereso de Bourges en fantazio estis partumita fare de Bioy Casares, kun kiu li kunau\u0306toris plurajn kolektojn de rakontoj inter 1942 kaj 1967."}, {"text_idx": "#000092", "text": "Ofte, aparte frue en lia kariero, la miksaj\u0302o de fakto kaj fantazio transpas\u0302is la limon en la sferon de falsaj\u0302o au\u0306 literatura falsaj\u0302o."}, {"text_idx": "#000094", "text": "La filozofia esprimo \"Borgesian enigmo\" estas nomita lau\u0306 li kaj estis difinita kiel la ontologia demando de \"c\u0302u la verkisto skribas la rakonton, au\u0306 g\u0302i skribas al li.\"\nLa origina koncepto metita plusendas de Bourges estas en Kafka and His Precursors. Post recenzado verkoj kiuj estis skribitaj antau\u0306 tiuj de Kafka, Bourges skribis:"}, {"text_idx": "#000096", "text": "Kune kun aliaj junaj argentinaj verkistoj de lia generacio, Bourges komence amasig\u0302is c\u0302irkau\u0306 la fikcia figuro de Marti\u0301n Fierro.\nMarti\u0301n Fierro , poemo de Jose\u0301 Herna\u0301ndez, estis domina laboro de 19-a-jarcenta argentina literaturo.\nG\u0302ia eponima heroo ig\u0302is simbolo de arg\u0302entsentemo, liberigita de eu\u0306ropaj valoroj - gau\u0306c\u0302o, libera, senhavuloj, pampo - log\u0302ejo.\nLa karaktero Fierro estas kontrau\u0306leg\u0302e redaktita por servi c\u0302e limfortikaj\u0302o por defendi g\u0302in kontrau\u0306 la indig\u0302ena populacio sed finfine dezertojn por ig\u0302i gau\u0306c\u0302omatrero, la arg\u0302entekvivalento de nordamerika okcidenta eksterleg\u0302ulo.\nBourges kontribuis fervore al la avangardo Marti\u0301n Fierro revuon en la fruaj 1920-aj jaroj."}, {"text_idx": "#000097", "text": "C\u0302ar Bourges maturig\u0302is, li venis al pli nuancita sinteno direkte al la Herna\u0301ndez-poemo.\nEn lia libro de eseoj en la poemo, Bourges apartigas sian admiron por la estetikaj virtoj da la laboro de sia miksita opinio pri la moralaj virtoj de g\u0302ia protagonisto.\nEn lia eseo \"The Argentine Writer and Tradition (La argentina verkisto kaj Tradicio)\" (1951), Bourges festas kiel Herna\u0301ndez esprimas la argentinan karakteron.\nEn centra sceno en la poemo, Marti\u0301n Fierro kaj El Moreno konkuras improvizante kantojn en universalaj temoj kiel ekzemple tempo, nokto, kaj la maro, reflektanta la real-mondan gau\u0306c\u0302otradicion de payadaj, improvizis muzikajn dialogojn en filozofiaj temoj.\nBourges substrekas ke Herna\u0301ndez evidente sciis la diferencon inter fakta gau\u0306c\u0302otradicio da verkado de poezio kontrau\u0306 la \"gauchesque\" modo inter Bonaeraj literaturuloj."}, {"text_idx": "#000099", "text": "Bourges temigis universalajn temojn, sed ankau\u0306 kunmetis grandan korpon el literaturo en temoj de argentina folkloro kaj historio.\nLia unua libro, la poeziokolekto Fervor de Buenos Aires ( Passion for Buenos Aires (Entuziasmo por Bonaero), aperis en 1923.\nLa skribaj\u0302oj de Bourges sur aj\u0302oj argentinano, inkludas argentinan kulturon (\"Historio de la Tango\";\n\"Surskriboj pri Horse Wagons\"), folkloro (\"Juan Muran\u0303a\", \"Nokto de laj Donacoj\"), literaturo (\"La argentina verkisto kaj Tradition\", \"Almafuerte\";\n\" Evaristo Carriego \"), kaj naciaj konzernoj (\"Festado de la Monstro\", \"Hurry, Hurry (Hasteco, Hurry)\", \"The Mountebank (La histriono)\", \"Pedro Salvadores\").\nUltranaciistoj, aliflanke, dau\u0306re pridubis lian arg\u0302entidentecon."}, {"text_idx": "#000100", "text": "La intereso de Bourges en argentinaj temoj reflektas, delvis, la inspiron de lia genealogia arbo.\nBourges havis anglan patroflankan avinon kiu, c\u0302irkau\u0306 1870, geedzig\u0302is kun la kriolo Francisco Borges, kun viro kun armea komando kaj historia rolo en la Argentina Enlandaj Militoj en kio nun estas Argentino kaj Urugvajo.\nSpronite per fiero pri la heredaj\u0302o de lia familio, Bourges ofte utiligis tiujn civitajn militojn kiel valorojn en fikcio kaj kvazau\u0306-fikcio (ekzemple, \"The Life of Tadeo Isidoro Cruz (La Vivo de Tadeo Isidoro Cruz)\", \"The Dead Man (La Mortinto)\", \"Avelino Arredondo\") same kiel poezio (\"generalo Quiroga Rides al His Death en Kales\u0302o\").\nLa patrina praavo de Bourges, Manuel Isidoro Sua\u0301rez, estis alia armea heroo, kiun Bourges eternigis en la poemo \"Pag\u0302on al Commemorate Colonel Sua\u0301rez, venkinto c\u0302e Juni\u0301n.\"\nLa grandurbo de Coronel Sua\u0301rez en Sud Bonaera Provinco estas nomita lau\u0306 li."}, {"text_idx": "#000101", "text": "Lia nefikcio esploras multajn el la temoj trovitaj en lia fikcio.\nEseoj kiel ekzemple \"La Historio da la Tango \" au\u0306 liaj skribaj\u0302oj en la epopeo \" Marti\u0301n Fierro \" esploras argentinajn temojn, kiel ekzemple la identeco de la argentina popolo kaj de diversaj argentinaj subkulturoj.\nLa s\u0302ang\u0302ig\u0302antaj genealogioj de karakteroj, valoroj, kaj temoj en liaj rakontoj, kiel ekzemple \"La muerte y la bru\u0301jula\", utiligis argentinajn modelojn sen kunligado al liaj legantoj au\u0306 trompi argentinan kulturon kiel \"ekzotika\".\nFakte, kontrau\u0306e al kio estas kutime supozita, la geografioj trovitaj en liaj fikcioj ofte ne egalrilatas al tiuj de real-monda Argentino.\nEn lia eseo \"El escritor argentino y la tradicio\u0301n\", Bourges notas ke la foresto de kameloj en la Korano mem estis pruvo sufic\u0302e ke g\u0302i estis araba laboro.\nLi sugestis ke nur iu provante skribi \"araba\" laboro celkonscie inkludus kamelon.\nLi utiligas tiun ekzemplon por ilustri kiel lia dialogo kun universalaj ekzistecaj konzernoj estis ekzakte same arg\u0302entkiel skribante c\u0302irkau\u0306 gau\u0306c\u0302oj kaj tangoj."}, {"text_idx": "#000102", "text": "Dum la Argentine Declaration of Independence (Argentina Deklaracio de Sendependeco) en 1816, la populacio estis c\u0302efe kriolo (de hispana deveno).\nDe la mez-1850s en ondoj da enmigrado de Eu\u0306ropo, aparte Italio kaj Hispanio, alvenis en la lando, kaj en la sekvaj jardekoj la arg\u0302entnacia identeco diversig\u0302is.\nBourges skribis en forte eu\u0306ropa literatura kunteksto, mergita en la hispana, angla, franca, germana, itala, anglosaksa kaj norena literaturo.\nLi ankau\u0306 legis tradukojn de Near Eastern kaj Far Eastern funkcias.\nLa skribo de Bourges ankau\u0306 estas informita per stipendio de kristanismo, budhismo, Islamo, kaj judismo, inkluzive de eminentaj religiemaj figuroj, herezuloj, kaj mistikuloj.\nReligio kaj herezo estas esploritaj en tiaj rakontoj kiel \" la Serc\u0302o de Averroes \", \" La Verkado de la dio \", \" La teologoj \", kaj \" Trio Versioj de Judaso \".\nLa scivolema inversio de c\u0302efaj kristanaj konceptoj da elsavig\u0302o en c\u0302i-lasta rakonto estas karakterizaj\u0302o de la aliro de Bourges al teologio en lia literaturo."}, {"text_idx": "#000104", "text": "Bourges ankau\u0306 estis admiranto da iu orienta kulturo, ekz. la antikva c\u0302ina tabulludo de Iru, koncerne kiun li skribis kelkajn versojn, [111] dum The Garden of Forking Paths (La G\u0302ardeno de Dividado-Padoj) havis fortan orientan temon."}, {"text_idx": "#000105", "text": "Bourges estis fiksig\u0302inta en la Modernismo superrega en g\u0302iaj fruaj jaroj kaj estis influita fare de Symbolism.\nKiel Vladimir Nabokov kaj James Joyce, li kombinis intereson en lia indig\u0302ena kulturo kun pli larg\u0302aj perspektivoj, ankau\u0306 partumante ilian Plurlingvecon kaj inventemon kun lingvo.\nTamen, dum Nabokov kaj Joyce emis direkte al lau\u0306stadie pli grandaj verkoj, Bourges restis miniaturpentristo.\nLia laboro progresis foren de kio li referite kiel \"la baroko\": lia pli posta stilo estas multe pli travideblaj kaj naturalismaj ol liaj pli fruaj verkoj.\nBourges reprezentis la humanistvidon da amaskomunikilaro kiuj substrekis la socian aspekton de arto movita per emocio.\nSe arto reprezentis la ilon, tiam Bourges estis pli interesita pri kiel la ilo povus esti uzita por rilatigi al homoj."}, {"text_idx": "#000106", "text": "Ekzistadismo vidis sian apogeon dum la jaroj da la plej granda arta produktado de Bourges.\nEstis argumentite ke lia elekto de temoj plejparte ignoris la centrajn dogmojn de ekzistadismo.\nKritikisto Paul de Man notas, \"la ekzistecaj timoj de Whatever Bourges povas esti, ili havas malmulton en ofta kun la fortike banala opinio de Sartre da literaturo, kun la seriozaj\u0302o de la moralismo de Camus, au\u0306 kun la pezega profundpenseco de germana ekzisteca penso.\nPrefere, ili estas la konsekvenca vastig\u0302o da sole poezia konscio al g\u0302iaj ekstremaj limoj.\""}, {"text_idx": "#000107", "text": "Kiel politika konservativulo, Bourges \"estis repus\u0302ita per Marksismo en teorio kaj praktiko.\nAbomenante sentimentalecon, li malaprobis la politikon kaj poetikon de kultura identeco kiu arang\u0302is balancig\u0302adon en Latin-Ameriko por tiel longa.\"\nKiel universalaj\u0302isto, lia intereso en monda literaturo reflektis sintenon kiu ankau\u0306 estis nekongrua kun la peronista popularisma naciismo.\nLa konfisko de tiu registara de la tasko de Bourges c\u0302e la Miguel Cane\u0301 Library instigis lian skeptikon de registaro.\nanarkiisma , sekvante lian patron."}, {"text_idx": "#000109", "text": "Fritz Mauthner, filozofo da lingvo kaj verkinto de la Wo\u0308rterbuch der Philosophie ( Dictionary of Philosophy (Vortaro de Philosophy), havis gravan influon sur Bourges.\nBourges c\u0302iam rekonis la influon de tiu germana filozofo.\nLau\u0306 la literatura revizio Sur, la libro estis unu el la kvin libroj la plej multaj notitaj kaj legitaj fare de Bourges.\nLa unuan fojon kiun Bourges menciis Mauthner estis en 1928 en sia libro The language of the Argentines ( El-idiomo de largentinoj).\nEn intervjuo (1962) Bourges priskribis Mauthner kiel posedado de bona sento de humuro same kiel bonega scio kaj erudicio."}, {"text_idx": "#000119", "text": "\" Bourges kaj mi \""}, {"text_idx": "#000122", "text": "\" La Memoro de Shakespeare \""}, {"text_idx": "#000129", "text": "La patro de Borges, Jorge Guillermo borges Haslam, estis advokato kaj profesoro pri psikoscienco kun aspiroj al literaturo. (\"...li klopodis farig\u0302i verkisto kaj fiaskis en la provo\", iam diris Borges, \"...[sed] komponis kelkajn tre bonajn sonetojn\"). Lia patro estis parte hispana, parte portugala, kaj duone brita; lia patrino havis hispanan \u2014 kaj eble portugalan \u2014 devenon. Hejme, kaj la hispana kaj la angla estis parolataj, kaj ekde frua infanag\u0302o Borges estis dulingva; 12-jarag\u0302e li legis Shakespeare en la angla. Li kreskis en la kvartalo Palermo (iomete malric\u0302a kvartalo, tiam), en granda domo havanta g\u0302ardenon kaj grandan anglalingvan bibliotekon."}, {"text_idx": "#000130", "text": "Jorge Guillermo Borges estis devigata al emeritig\u0302o el sia oficiala profesio pro la sama misa vidkapablo, kiu poste atingis lian filon, kaj en 1914 la familio eklog\u0302is en G\u0302enevo. La patron traktis loka fakulo pri okuloj, dum la filo kaj ties fratino Norah partoprenis lernejon. Tie la filo lernis la francan, malfacile en la komenco, kaj memlernis la germanan. Li finis la mezlernejan kurson en la Colle\u0300ge de Gene\u0300ve en 1918."}, {"text_idx": "#000131", "text": "Post la finig\u0302o de la Unua mondmilito, la familo Borges dum tri jaroj vivis en multaj lokoj (Lugano, Barcelono, Majorko, Sevilo kaj Madrido). En Hispanio, Borges farig\u0302is ano de la literatura antau\u0306gvardia movado Ultraismo. Lia unua poeziaj\u0302o, \"Himno al la Maro\", skribita lau\u0306 la stilo de Walt Whitman, publikig\u0302is en la revuo \"Grecia\" (\"Grekio\", en la hispana). Tie li frekventis elstarajn hispanajn verkistojn, ekzemple Rafael Cansinos Assens kaj Ramo\u0301n Go\u0301mez de la Serna."}, {"text_idx": "#000132", "text": "En 1921, Borges reiris kun sia familio al Bonaero, kien li enportis la doktrino de Ultraismo kaj lanc\u0302is sian verkistan karieron per publikigado poeziaj\u0302ojn kaj eseojn en literaturaj revuoj. La unua poezia kolekto de Borges estis Fervor de Buenos Aires (\"Bolo Bonaera\", 1923). Li kontribuis por la antau\u0306gvardia recenzrevuo Marti\u0301n Fierro (kies tendenco al \"arto cele arton\" kontrau\u0306staris tiun de la politikema grupo de Boedo); kunfondis la revuojn Prisma (1921-1922, larg\u0302pag\u0302a presaj\u0302o vaste distribuita per gluado al muroj en Bonaero) kaj Prisma (1922-1926). Li estis, ekde la unua numero, konstanta kontribuanto de Sur, tiama plej grava literatura revuo, fondita de Victoria Ocampo en 1931. Ocampo mem konigis Borges al Adolfo Bioy Casares, alia bone konata persono de argentina literatura medio, kiu poste farig\u0302is ofta kunlaboranto de la revuo."}, {"text_idx": "#000133", "text": "Dum tiuj jaroj, Macedonio Ferna\u0301ndez farig\u0302is granda influo sur Borges, kiu heredis lian amikecon de sia patro. Ambau\u0306 frekventis kafejojn, kunvojag\u0302is al kamparoj, au\u0306 iris al eta apartamento de Macedonio en la distrikto Balvanera."}, {"text_idx": "#000134", "text": "En 1933 Borges ricevis indikon por la literatura suplemento de la j\u0302urnalo Cri\u0301tica, en kiu li publikigis la tekstojn, kiujn oni poste kunigis en la kolektaj\u0302on Historia universal de la infamia. Dum la sekvantaj jaroj, li laboris kiel literatura konsilisto de la eldonejo Emece\u0301 Editores kaj skribis por posemajnaj rubrikoj de El Hogar, kiu aperis de 1936 al 1939."}, {"text_idx": "#000135", "text": "En 1937, amikoj de Borges trovis laborpostenon por li en la sekcio de Miguel Cane\u0301 en la Municipa Biblioteko de Bonaero. Liaj kolegoj malpermesis, ke li katalogu pli ol po 100 libroj tage, kion li sukcesis fari dum c\u0302irkau\u0306 unu horo. Dum la restantaj horoj de sia labortempo, Borges skribis artikolojn kaj historietojn. Kiam Juan Pe\u0301ron enpostenig\u0302is kiel prezidanto de Argentino, oni maldungis Borges de la posteno en la biblioteko kaj donis al li postenon de birdo-kontrolisto de la Bonaera municipa merkatejo (de kiu li mem tuj maldungis sin). Liaj ofendoj kontrau\u0306 la peronistoj g\u0302is tiam s\u0302ajne konsistis nur el subskriboj en por-demokratiaj peticioj, sed tuj post lia sinmaldungo li sendis mesag\u0302on al la Argentina Belestristika Akademio, en kiu li diris, en sia tipa stilo, ke \"diktatoroj apogas subpremon, diktatoroj apogas servutecon, diktatoroj apogas kruelon; plej abomeninda estas la fakto, ke ili apogas idiotecon.\""}, {"text_idx": "#000136", "text": "La patro de Borges mortis en 1938. Tio ege s\u0302okis Borges: ambau\u0306 estis tre intimaj. En la kristinaska antau\u0306tago 1938 Borges grave vundig\u0302is je la kapo en akcidento; dum la kuracado, li preskau\u0306 mortis pro sanginfekto. (El tiu okazaj\u0302o li skribis la historieton El Sur (\"La Sudo\", 1944).) Dum li resanig\u0302is, li ekskribis per stilo, pro kiu li farig\u0302is fama, kaj lia unua kolektaj\u0302o de historietoj, El jardi\u0301n de senderos que se bifurcan (\"La g\u0302ardeno de disduig\u0302antaj vojoj\") aperis en 1941. Kvankam oni bone akceptis la libron, g\u0302i ne sukcesis gajni literaturajn premiojn, kiujn multaj homoj en lia rondo atendis."}, {"text_idx": "#000139", "text": "El taman\u0303o de mi esperanza 1926\nEl idioma de los argentinos 1928"}]