[{"text_idx": "#000000", "text": "En la kosma spaco estas milionoj da elementoj, kiuj konsistigas la universon, kaj astronomoj respondecas pri observado de c\u0302iu elemento el malsamaj latitudoj por determini g\u0302ian nomon, komponadon, formon, influon kaj kau\u0306zon. Unu el c\u0302i tiuj elementoj estas la c\u0302evalkapa nebulozo. G\u0302i estas nebulozo kun iom speciala formo."}, {"text_idx": "#000001", "text": "Sekve, ni dedic\u0302os c\u0302i tiun artikolon por rakonti al vi c\u0302ion, kion vi bezonas scii pri la C\u0302evalkapa Nebulozo, g\u0302iaj karakterizaj\u0302oj, origino kaj multe pli."}, {"text_idx": "#000003", "text": "La C\u0302evalkapa Nebulozo origine identigite kiel Barnard 33, situanta en la konstelacio Oriono, proksimume 1.600 3,5 lumjarojn de la Tero, estas tre malhela, malvarma gasnubo, 1919 lumjarojn lau\u0306larg\u0302e, unue aperis en XNUMX usona literaturo kaj literaturo de astronomo Edward Emerson."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Tiu c\u0302i nebulozo estas parto de la Oriona Molekula Nuba Komplekso, kaj kvankam malhela en koloro, g\u0302i estas videbla en sens\u0302irma kontrasto pro sia loko antau\u0306 alia nebulozo kies radiado kaj emisio efikoj estas disigitaj kun rug\u0302eta nuanco."}, {"text_idx": "#000005", "text": "G\u0302ia c\u0302evalkapa formo similas formadon de nuboj en la atmosfero de Tero, kaj g\u0302i povas s\u0302ang\u0302i sian aspekton dum miloj da lumjaroj."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Eltrovo de la C\u0302evalkapa Nebulozo"}, {"text_idx": "#000007", "text": "Tiu c\u0302i malkovro estis farita fine de la 1888-a jarcento, g\u0302uste en XNUMX, kiam skota astronomino Williamina Stevens de la Hardvar College Observatory uzis fotografian teleron konsistantan el vitra plato kovrita per maldika fotosentema tavolo, g\u0302i rapide trovig\u0302is sur la filmmerkato. Kun malpli vundebleco kaj aliaj avantag\u0302oj. En tiu tempo, la teknologio necesa por teleskopoj ankorau\u0306 ne ekzistis."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Ec\u0302 sen ajna grado en astronomio, s\u0302i estis la verkinto de multaj c\u0302ielaj eltrovaj\u0302oj kiuj kau\u0306zis la kreadon de stelkatalogoj. Li respondecis pri korektado de la sistemo por asignado de leteroj al steloj surbaze de la hidrogenenhavo en iliaj spektroj. Tiam, en la ag\u0302o de 30 jaroj, li dedic\u0302is sin al analizo de la spektroj de steloj."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Dum tiu tempo, Stevens malkovris 59 gasajn nebulozon, same kiel variajn kaj nova stelojn, g\u0302is la C\u0302evalkapa Nebulozo, gajnante al s\u0302i la titolon de kuratoro de la Hardvar Arkivo de Astrofotografio. S\u0302ia laboro elstaras, c\u0302ar s\u0302i estis unu el la unuaj virinoj kiuj adekvate funkciis en la astronomia komunumo, por kiu s\u0302i ricevis la Medalon Guadalupe Almendaro de la Meksika Astronomia Societo."}, {"text_idx": "#000011", "text": "En c\u0302i tia artikolo necesas priskribi kelkajn ofte uzatajn terminojn en astronomio, kiuj meritas apartan sekcion por pli bona kompreno de la leganto. C\u0302i-okaze ni eniras la temon de la Zono de Oriono, g\u0302i estas nenio pli ol grupo de steloj kiuj s\u0302ajnas esti arang\u0302itaj lau\u0306 geometria s\u0302ablono de la Tero."}, {"text_idx": "#000012", "text": "Orionoj estas tri tre helaj steloj konataj en popola kulturo kiel la Tri Maria au\u0306 la Tri Sag\u0302uloj, sed iliaj sciencaj nomoj estas fakte Alnitak, Alnilam kaj Mintaka, kaj ili estas observataj de novembro g\u0302is la fino de majo."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Trajtoj de la C\u0302evalkapa Nebulozo"}, {"text_idx": "#000014", "text": "La fama C\u0302evalkapa Nebulozo reprezentas malhelan, ne-luman nubon de polvo kaj gaso, g\u0302ia konturo obskurita per lumo de IC 434 malantau\u0306 g\u0302i. IC 434, siavice, c\u0302erpas sian tutan potencon de la hela stelo Sigma Orionis. Levig\u0302ante de sia nebula patrino, La C\u0302evalkapa Nebulozo estas vere dinamika strukturo kaj fascina laboratorio de kompleksa fiziko."}, {"text_idx": "#000015", "text": "C\u0302ar g\u0302i disetendig\u0302as en la regionon de la interstela medio c\u0302irkau\u0306anta la nebulozon, g\u0302i venas sub premon kiu kondukas al la formado de malalt-masaj steloj. Sur la frunto de la c\u0302evalo videblas infanstelo parte kovrita per ekbriloj. La malgrandaj rug\u0302etaj objektoj brilantaj tra la polvo reprezentas Herbig-Haro-objektojn, kiuj brilas de materialo elj\u0302etita per neviditaj protosteloj. La c\u0302irkau\u0306a regiono ankau\u0306 enhavas multajn malsamajn objektojn, c\u0302iu kun sia propra unikeco. La hela emisia nebulozo malsupre dekstre estas NGC 2024 (la Flama Nebulozo)."}, {"text_idx": "#000016", "text": "Infrarug\u0302aj enketoj rivelis grandan populacion de novnaskitaj steloj kas\u0302itaj malantau\u0306 la polvo kaj gaso de NGC 2024. La brilblua reflekta nebulozo malsupre dekstre de la C\u0302evalkapa Nebulozo estas NGC 2023. Interstela polvo rivelas sian c\u0302eeston blokante la lumon de steloj au\u0306 la nebulozo malantau\u0306 ili. La polvo konsistas c\u0302efe el karbono, silicio, oksigeno kaj kelkaj pli pezaj elementoj. Ec\u0302 organikaj komponaj\u0302oj estis detektitaj."}, {"text_idx": "#000017", "text": "Unu el la plej brilaj reflektaj nebulozoj sur la c\u0302ielo, NGC 2023 kus\u0302as oriente de la C\u0302evalkapa Nebulozo kaj formas fajnan vezikon c\u0302e la rando de la molekula nubo L1630. La B-tipa stelo HD37903, kun surfaca temperaturo de 22.000 gradoj, respondecas pri la ekscito de la plej granda parto de la gaso kaj polvo ene de NGC 2023, situanta antau\u0306 la molekula nubo. Unika trajto de NGC 2023 estas la c\u0302eesto de neu\u0306trala hidrogena (H2) veziko. c\u0302irkau\u0306 HD37903 kun radiuso de c\u0302irkau\u0306 0,65 lumjaroj."}, {"text_idx": "#000018", "text": "Specoj de nebulozoj en la zono de Oriono"}, {"text_idx": "#000019", "text": "Estas kvar nebulozoj en la zono de Oriono; la unua estas la C\u0302evalkapo, sekvita fare de la Flama Nebulozo, IC-4345 kaj Messier 787."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Origine konata per la akronimo NGC2024, g\u0302i estas nebulozo, kies hidrogenatomoj estas kontinue fotojonigitaj de la stelo Alnitkm, produktante rug\u0302ecan lumecon tuj kiam elektronoj ligig\u0302as al la atomoj, kiel montrite sube."}, {"text_idx": "#000021", "text": "Lau\u0306 teamo de sciencistoj nuntempe studantaj la nebulozon, ekzistas objektoj en g\u0302ia najbareco kiuj povus esti konsiderataj gasplanedoj, tamen, observaj\u0302oj de tiuj dau\u0306ras per la uzo de la Teleskopo Hubble kaj aliaj precizecaj mezuriloj."}, {"text_idx": "#000022", "text": "G\u0302i ricevas jonigan radiadon de stelo nomita 48 Orionis, kiu s\u0302ajnigas g\u0302in longforma kaj, pro siaj ecoj, permesas al ni kontrasti la observaj\u0302ojn de la C\u0302evalkapa Nebulozo. La Zono-Nebulozo en Oriono estas grava kaj hela membro de la grandega Oriona Asocio."}, {"text_idx": "#000023", "text": "La sciencistoj klarigis, ke la temperaturo de c\u0302i tiu regiono povas esti mezurita per kelkaj teknikoj kun radiometrikaj skvamoj, kiuj kontribuas al la valoroj kiujn g\u0302i traktas hodiau\u0306 en la rekordaj specifoj de la Orion Belt Nebula."}, {"text_idx": "#000024", "text": "Ankau\u0306 konata kiel MGC 2068, g\u0302i ankau\u0306 estas konata kiel reflekta nebulozo pro la blua nuanco kiu brilas en sia lumeco, kaj G\u0302i estis malkovrita fare de Pier Merchain en 1780."}, {"text_idx": "#000025", "text": "La plej hela nebulozo facile videbla per iu optika teleskopo, g\u0302i estas hejmo de du steloj kiuj respondecas pri formado de la polvnubo super Messier 78, igante g\u0302in videbla. La du steloj estis nomitaj HD 38563A kaj HD 38563B, respektive. Lau\u0306 la sciencistoj, kiuj studas c\u0302i tiujn nebulozoj, ekzistas granda nombro da nelog\u0302ataj planedoj kun certaj rimedoj distribuitaj c\u0302irkau\u0306 tiu objekto, kiu situas en la ekstrema maldekstro de la zono de Oriono en la sudo."}, {"text_idx": "#000026", "text": "Mi esperas, ke kun c\u0302i tiu informo vi povas lerni pli pri la C\u0302evalkapa Nebulozo kaj g\u0302iaj karakterizaj\u0302oj."}]