[{"text_idx": "#000000", "text": "Antau\u0306 100 jaroj, la 8an de februaro 1922, naskig\u0302is Elis\u030cka \u201cEli\u201d Urbanova\u0301 (frau\u0306line: Vrza\u0301kova\u0301, 1922-1948-2012), c\u0302eh\u0302a muzikinstruistino, edukistino, verkistino kaj esperantistino. S\u0302i estas unu el la plej konataj Esperanto-verkistinoj, ricevinta kvar premiojn kaj du honorajn menciojn en la Belartaj Konkursoj de UEA, membro de la \u201cPraga artliteratura skolo\u201d, au\u0306torino de sep poemaroj: Nur tri kolorojn (1960), El subaj fontoj (1981), Verso kaj larmo (1986), Vino, viroj kaj kanto (1995), Peza vino (1996), El mia buduaro (2001), Rapide pasis la temp\u2019 (2003), Prefere ne tro rigardi retro (2007). Tamen s\u0302ia literatura c\u0302efverko estas ne iu el s\u0302iaj sep poemaroj, sed la membiografia romano Hetajro dancas (1995), kiu kau\u0306zis multajn recenzojn en la gazetaro, kaj pro kiu s\u0302i ricevis la premion de OSIEK en 2001."}, {"text_idx": "#000001", "text": "Urbanova\u0301 estis membro de la jug\u0302komisiono de la Belartaj Konkursoj de UEA (1975-77), membro de la Akademio de Esperanto (AdE, 1986-95) kaj honora membro de UEA (1996).\nJe la jubilea tago ni proponas (re)legi du s\u0302iajn poemojn kaj fragmenton el Hetajro dancas."}, {"text_idx": "#000002", "text": "En nia strat\u2019 nek eta mov\u2019,"}, {"text_idx": "#000015", "text": "Oni ne rajtas republikigi g\u0302in."}, {"text_idx": "#000019", "text": "Demonstraj versioj de \u201cLa Ondo\u201d"}]