[{"text_idx": "#000000", "text": "El mejor cine de autor en versio\u0301n original"}, {"text_idx": "#000002", "text": "Ezjakinak (*) herrian, Locarnon egondako lehenengo aldia eta harremanetan jartzea, hemendik hara, \u2018jauregiak\u2019 kokatzen, ordutegiak, zerrendak, sailak, filmak eta eguzkia, eguzki handia. Azpimarratzeko lehenengo kontua (baita iritsi baino lehenago ere) hori eta beltz koloreak dira, herria eta bertan dauden lekuak ere atontzen dituztenak (kafetegiak, liburudendak, supermerkatuak, jatetxeak, dendak...). Zinemaldiaren ikurra zehazten duten horia eta beltza, lehoinabarra (it. pardo.), bere azalaren horia era tantoen horia... Piazza Granden ere aulkiekin horia/beltza konbinatua erakusten dute, saiorako prest (pantaila erraldoia eta atari zabalean)."}, {"text_idx": "#000003", "text": "Italiera leuna (hizkuntza) xuxurlatzen da herri osoan, nahiz eta Suitza izan... italiarra, herria eta gertakizuna erakargarriago egiten dituena."}, {"text_idx": "#000009", "text": "* Irekitze-jardunaldia \u201chiriko ezjakin batzuk\u201d filmerako, hori dela eta, gu beste zeregin batzuetan geratzen gara, ez zinemaren ingurukoak,\n(Ikusteko) hurrengoa zen \u201cMula sa kung ano noon / Zer izan zen lehenago?\u201d (Filipinas / 2014 \u2013 338\u2019 DCP) Lav Di\u0301az, iraupen horrekin eta lehenengo eguna izanik, suntsigarria izan zitekeen. Bada, azken batean irabazlea izan zen; horrek adierazten digu zein arriskutsua den Zinemaldi hau, \u2018guztiarekin\u2019 ausartzen dena, gogoratu 2013an Albert Serrak iarabzi \u201cHisto\u0300rias de la meva mort\u201d filmarekin.\nHorrek Fas-Locarno loturari buruz hausnartzera bultzatzen nau, zeren eta iragan 60.urteurrenean galdetu ziguten gure Fas oroitzapen eta emozioei buruz, eta niri burura zetorkidan BizBAK-Paranifoarekin (Gabriel Villota) batera egindako Filipinetako zikloa. Horretan Filipinetako zinema ezezagunari buruzko errepasoa egin genuen (antzina gure gaur egungo ZINEBIren jatorrizkoa) nire ustez, zineklubaren nortasunari buruzko \u2018ariketa gogoangarria\u2019 izan zen, bilatu eta bilatu, aurkitzeko."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Bigarren jardunaldia (* C.I-ren lehenengo ikustaldia), eta Argentinako zinemarekin topatzea. Film bitxia, ikusteko ezer berezirik izan gabe Santiago Mitre-ren \u2018El estudiante/ikaslea\u2019 gogorarazi zidan, pertsonaien nahastea dela eta. Mati\u0301as Pin\u0303eirok amarauna egiten du antzespen bat eta batera irratirakoa burutzzen ari diren aktore-ikaste talde batekinr. Hala bada, grinak antzespenean eta errealitatean doaz, pertsonaiak sartu eta irteten dira naturaltasun handiz (baita konfunditzeraino ere). Testua ederki josia dago, eta irakurketa bat baino gehiago dauka, irudi zehatzekin burutzen dena vaina tonu \u2018gris\u2019 batez. Maitasuna batetik bestera igarotzen dira, susmoak, engainuak eta zalantzak ere trukatu egiten dira. Azken batean, zinema nahiko bestelakoa da (eta zorrotza), adi mantentzen zaituena cehetasunik ez galtzeko. Era berean gerta liteke... alderantzizkoa, ez harrapatzea. ZINEaren magia, deritzona. Liluratu barik, ikustekoa da eta atsegina."}, {"text_idx": "#000012", "text": "\u201cSongs from the North / Canciones del Norte\u201d (USA, Corea Sur, Portugal / 2014 \u2013 72\u2019 DCP) Soon-mi Yoo\nSoon-mi Yoo zuznedariak, Ipar Koreari buruzko dokumental bat aurkezten digu, iragan hurbiletik eta Hegoaldetik ikusita. Nabaria da Iparra eta Hegoa loturik ikusteko gogoa, baina ez da une hori ikusten. Historia hurbila aztertzen duen film xumea, Kim Il Sung heroitik (l Japongo askatasuna, II Mundu Gerraren amaiera, 1945eko abuztua eta onodrengo ipar-hego banaketa), 1948tik 1994ra bitarteko agintaria. ondorengo oinordekoetara (Kim Jong-il eta egun Kim Jong-un), Ipar Korea \u2018infinitoraino\u2019 daramatenak.\nArtxibo irudi batzuek kalitate eta soinua apur bat hondatuta daude, baina mantendu egin dira balio historikoa dela eta. Halaber, oso bitxia da ezkutuko grabazioa filmaren zenbait ataletan.\nFilm honek Opera prima onena saria jaso zuen. Ez daukat konparatzeko erreferentziarik."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Brasilgo ekoizpen arina, nekazaritza mundua aurkezten diguna, presarik gabekoa baina mugitu egiten dena. Gabrielek aktore profesional gutxi erabiltzen ditu, aktore nagusia Dandara de Morais , eta gutxi batzuk gehiago; gainontzekoak paradisu lasai horretako biztanleak dira. Ingurune horretan irribarre eragingo digun elementu bat sartzen du filmean zehar: gorpu bat aurkitu dute itsasoan (koral gune batean) eta horri buruzko bilakaera.\nMascaroren aurreko lanak dokumentalak dira eta oraingo honetan nabaritzen da, badaki kamera kokatzen eta irudia adierazten. Egia da handinahirik eta preziosismorik gabe ikusleari zuzen iristen zaiola, agian harriturik (hiritik kanpo ere badago bizia)"}, {"text_idx": "#000015", "text": "Historie(s) du cine\u0301ma. Pardo alla carrera: Vi\u0301ctor Erice\n\u201cEl espi\u0301ritu de la colmena/Erlauntzeko Ispiritua\u201d (Espan\u0303a / 1973 \u2013 97\u2019 35mm) Vi\u0301tor Erice vo: espan\u0303ol sbt: in\nEriceri egindako atzerabegira aprobetxatuz, ihesaldi bat egin nuen, denboraren joana aztertzeko eta beste ingurune batean ikusteko. Gainera, Rutger Hauer (Pardi di Domani epaimahaiko presidentea, zeinetan Lois Patin\u0303o ere badagoen ) aktorearekin egin nuen topo.\nEsaperientzia zoragarria. Nahiz eta 35 mm-koaren kalitatea nahiko honfatuta egon, 41 urte geroago, ospeari eusten dio. Ezin dugu ahaztu Franco bizi zela eta Ericek Espainia sakonean kokatzen gaituela."}, {"text_idx": "#000016", "text": "\u201cFidelio, l\u2019odysse\u0301e d\u2019Alice\u201d (Francia / 2014 \u2013 95\u2019 DCP) Lucie Borleteau\nvo: france\u0301s, rumano, ingle\u0301s, tagalo \u2013filipino-, noruego sbt: in/fr\nLucie Borleteau frantziarraren ekoizpen interesgarria, nahiz eta uneka uneka protagonista bezala, filma galdurik dago. Gorabehera batzuk ditu, vaina istorioak maila ona dauka. Film ibiltaria, Fidelio kargauntzian dokumental gisa. Horretan Lucie Borleteau-k orekari eusten saiatzen da lehor eta itsas zabalaren artean. Adiskidetasun eta maitasuna tartekatzen dira filmean zehar Ariane Labed-n lana(Alicia) bikaina da, eta horregatik, Aktore Onenaren Pardoa lortu zuen (kasualitatez Ariane beste film baten aurkezpenean zegoen Jasmila Zbanic-en \u201cLove island\u201d Piazza Granden). Hala bada, Alicia da \u2018pertsonaia\u2019 eta dena egongo da horren inguruan, bere familia, senargaia, bere zalantzak, lankideak, maitaleak, nahiak, malkoak...\nEsan genezake itsas \u2018road movie\u2019 dela...gustura ikusten dena."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Errealizazio bikaina, eta batez ere, bere gidoia, agian izan daiteke nik film osoamn zehar antzematen dudan \u2018Bun\u0303uel\u2019 ukitu surrealista. Pelikula osoa itxurazko errealitate batean gertatzen da (eta agian hurbila), vaina \u2018ukitu berezi\u2019 horrekin, apika, absurdoa. Hasiera ere bada liluragarria, Mariano gazteak pistola bat aurkitu du ganbaran, bere logelara joan bitartean, eta probatzearren, \u2018bi tiro\u2019 botatzen dizkio bere buruari (pantaila beltzean), geroago Mariano kontsultan agertu da (ez ospitalean) eta medikuak esaten dio bala bat daukala barruan... eta hortik aurrera, kontakizun harrigarria: hara eta hona doazen pertsonaiak, ibiltzen direnak, bilatzen dutenak, egon baino egiten ez duten pertsonaiak.\nFroga gisa, eredu bat: senar-emazteak, neskak beti aurkezten du senargaia esanez:\n-\u201cHona hemen nire mutila, harremana uztekotan gaude\u201d\nBarruko zama handia daukan filma, biziki gozatzen dena. Irribarrea, barrea eta hausnarketa.... Nork gehiago eman?"}]