[{"text_idx": "#000001", "text": "Willis Drumondek Hala ere diskoa argitaratu du azaroan. Jurgi Ekiza taldeko kidearekin hitz egin dugu album berriaz, musikak kritika soziala egiteko duen paperaz eta bere sortze-prozesuaz, besteak beste."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Ez beti. Nik egin ditut lan batzuk \u2013bakarka eta Willisekin ere bai\u2013 letra pertsonalagoekin; hau da, ez dutenak horrelako mezu politiko edo sozialik. Aldiz, beti erraten dut sortzea edo musika egitea barnean duguna kanporatzea dela. Musika gure isla bat da. Gizaki bezala kezka politiko eta sozialak ditugu eta horiek gure kantuetan agertzea naturala da. Ez dut erraten kritika egitea artistaren rola denik, baina hori baldin bada ni naizena, normala da hori agertzea nire letretan."}, {"text_idx": "#000016", "text": "Manera desberdinak daude. Willis Drummondekin, kasu gehienetan, lehendabizi, musika-ideiak lantzen ditugu. Horren gainean melodiak asmatu, kantua egituratu eta horren gainean letrak egiten ditugu, buruan dugun kantuaren arabera. Nahiko konplikatua da; izan ere, lehen esan bezala, euskaraz edo frantsesez idatziak izaten ditut letrak eta jokoa izaten da gauza hauek guztiak lerro gutxitan sartzea melodia bat mantenduz. Eta, gainera, gaiak ongi joan behar du musikarekin. Denborarekin ikasi dut beste era batera lan egiten: musika bat entzun eta letra bat egin horren gainean, adibidez. Bakarkako lanetan beste era batera ere egiten dut lan: letra bat idatzi, eta gero, musika bat sortzen dut. Azken finean, uste dut gakoa dela zerbait etortzen zaizunean, instant horretan harrapatzea. Hala ere diskoaren kasuan, musika eta ahotsaren grabaketa egiteko bi asteko epea finkatu genuen. Zerbait psikodelikoa bezala izan zen. Une horretan zerk hartzen duen tokia nire buruan eta bihotzean, eta idazten hasten naiz ateratzen den bezala. Gero, hori dena egituratu egiten dut, berriro idatzi eta abar. Adibidez, Ez dugu behar kantuaren kasuan, nortasun sexualari eta sexualitateari buruzko hausnarketa bat egiten hasi nintzen. Uste nuen horri buruz egingo nuela kanta, eta, azkenean, nahikoa kantu pertsonala egin dut nire harremanari buruz."}, {"text_idx": "#000020", "text": "Batzuetan, eguneroko zerbait izan daiteke, mandarinaren kasuan bezala, eta beste batzuetan, psikoanalisi kontu bat izaten da. Idazten hasten naiz nire buruan zerk hartzen duen tokia deskubritzeko. Gauzei ateratzen uzten diet. Batzuetan, horretatik irudi polit bat ateratzen da kantu bat egiteko. Baina bai, nire sortze-prozesua nahiko kaotikoa izaten da."}, {"text_idx": "#000023", "text": "Aukeratu beharko bazenu, sorkuntza-lana edo oholtzan egotea nahiago zenuke?"}, {"text_idx": "#000028", "text": "Nire ametsa da jakitea zer egin ile honekin! Taldearekin bete nahi genituen amets batzuk bete ditugu, inoiz beteko ez genituela pentsatzen genuen amets batzuk ere bete ditugu; adibidez, Parisko Olympia aretoan jotzea. Eta azken disko hau Felix gure bateri-jotzailearen anaiaren (Johannes Buff) estudioan grabatu dugu, Shorebreaker Studion. Jacques Brel kantariak zioen bezala, \u201cbizitza osoa pasatzen dugu 15 eta 20 urte artean izan ditugun ametsak betetzen\u201d, eta uste dut horrekin segitzen dugula."}]