[{"text_idx": "#000000", "text": "Uhin-kartoia lortzeko, paperezko zenbait orri batzen dira, eta orri horiek beren artean distantzia berean mantentzen dira, ondulatu bat edo gehiago tartekatzen baitzaizkie. Horrela lortzen da kartoia deformaezina izatea."}, {"text_idx": "#000001", "text": "Kanpoko orri lisoei \u201caurpegiak\u201d edo \u201cazalak\u201d deitzen zaie, bitarteko orriei \u201caurpegi lisoak\u201d, eta kanalak osatzen dituzten uhin-orriei \u201condulatua\u201d, \u201ctripa\u201d edo \u201cmediuma\u201d."}, {"text_idx": "#000002", "text": "Uhin-kartoizko bilgarririk ohikoena azal-hegaldun kaxa tradizionala da."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Bigarren aurpegi bat gehituta, bi aurpegikoa osatzen da. Bi aurpegikoari aurpegi bakarreko bigarren modulu bat gehitzen bazaio, \u201cbi aurpegiko bikoitza\u201d deiturikoa osatzen da. Era berean, ondulatu hirukoitz bat lor daiteke \u201cbi aurpegiko bikoitzari\u201d hirugarren aurpegi bakarreko bat gehituta."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Paperen gramajearen eta uhinen altueraren araberakoak dira trinkotasuna (ECT) eta, batez ere, konpresio bertikalarekiko erresistentzia (BCT). Azken parametro hau da garrantzitsuena, honek adierazten baitu kaxak zenbateko pisua jasan dezakeen gainean karga jartzean."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Makina ondulatzailea deitzen zaio uhin-kartoia fabrikatzen duen makinari. Bilgarriaren fabrikazio-prozesua bi arlo nagusitan bereizten da:"}, {"text_idx": "#000007", "text": "Makina ondulatzailearen bidez kartoizko plantxak fabrikatzea."}]