[{"text_idx": "#000000", "text": "Bilduma online eta irudien salmenta"}, {"text_idx": "#000003", "text": "Azken hamarkada hauetan, Alicia Koplowitz- Grupo Omega Capital bilduma da Europako bilduma artistiko nabarmenetakoa. Dena den, bilduma ez da argitara atera \u2013Parisko Muse\u0301e Jacquemart-Andre\u0301n berriki berrogeita hamar pieza ingururekin egin zen erakusketa salbu\u2013."}, {"text_idx": "#000005", "text": "Bildumak irizpide propioko bildumagile baten izaera islatzen du. Bildumagileak, edertasunaren bilaketa pertsonal horretan, iraganari eta etorkizunari jartzen dio arreta, eta pintura zein eskultura hartzen ditu aintzat. Interes horiek XVIII. eta XX. mendeetako obretan oinarritzen dira batez ere, eta bokazio kosmopolita du; ondorioz, artisten zerrendan, Espainiakoen eta nazioartekoen kopurua parekoa da. Espainiako bilduma pribatu batentzat oso ezaugarri ezohikoak dira horiek."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Erakusketa dela-eta argitaratu den katalogoko saiakeran Francisco Calvo Serraller irakasleak dioenez, erakusketako ibilbideak mendebaldeko artearen historiaren errepasoa egiteko aukera ematen du \u2013Antzinate klasikoan hasi eta gaur egunean amaitzen da\u2013. Erakusketa bildumagilearen gustu artistikoa oinarri hartuta egindako obren aukeraketaren arabera dago antolatuta, eta ez garai edo artista nagusien arabera."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Eskultura grekolatindarra abiapuntu hartuta, Alicia Koplowitz\u2013 Grupo Omega Capital bildumak agerian jartzen du aro moderno eta garaikideko lanekiko interes handiagoa duela eta, batez ere, XVIII. eta XX. mendeekikoa. Gaiei dagokienez, sentsibilitate berezia ikus daiteke ikonografia femeninoarekiko; hain zuzen, Afroditaren estatuatik abiatuta, hori da ildo nagusia hainbat aro eta genero artistikotan zehar."}, {"text_idx": "#000009", "text": "Era horretan uler daitezke, XVI. eta XVII. mendeko Espainiako artean bete-betean murgilduta, Juan Pantoja de la Cruzen gorteko pintura (Ana de Velasco y Giro\u0301n Bragantzako dukesaren erretratua, gorteko jantziarekin)edo erlijioaren alorreko amatasunak, bai Luis de Moralesenak (Amabirjina ijitoz jantzita, gurutzeko Haurrarekin) zein Francisco de Zurbara\u0301nenak (Amabirjina, Jesus Haurrarekin eta San Juantxorekin). XVII. mendekopinturen artean, natura hilaren generoa ere nabarmentzen da, eta bertan dago ikusgai Juan de Arellanoren Lore-otzaratxoa lan bikaina."}, {"text_idx": "#000010", "text": "XVIII. mendean, Goyak protagonismo eztabaidaezina du; aragoiar jenioaren interes ugariak erakusten dituzte ikusgai dauden lau obrek: bidelapurren eszena Erasoa diligentziari lanean; mitologia, Herkules eta Onfala obran; Haroko kondesaren erretratua lan delikatua \u2013lan horren intimismoak Agustin Esteve eta Louis-Le\u0301opold Boillyren lanetan du oihartzuna\u2013, eta Maja eta Zelestina balkoian, Goyaren jatortasunaren adibide. Gai herrikoiekiko gustua agerian gelditzen da beste pintore garaikide batzuekin, bai eta beste gai batzuetan ere; esate baterako, Lorenzo Tiepoloren eszena kostunbristetan edo Manuel Camaro\u0301n eta Luis Paret y Alca\u0301zarren pintura adeitsuan."}, {"text_idx": "#000011", "text": "Mende horretan beste genero bat ere nabarmentzen da, hain zuzen, ikuspegien pintura. Genero hori paradigmatiko bihurtzen da Francesco Guardi eta Canaletto veneziarren obran; topografikoa, Antonio Joliren bi panoramiketan, eta \"aurriei buruzkoa\" Hubert Robert frantziarraren konposizioetan. Originalagoa da Pietro Antonio Rotariren presentzia; Rotarik bere mihiseetan lau gazte karakterizatzen ditu euren gogoaren adierazpenak nabarmenduz."}, {"text_idx": "#000012", "text": "XIX. mendea Raimundo de Madrazoren koadro dotore batek ordezkatzen du eta, batez ere, postinpresionismo frantziarra, Gauguin, Toulouse-Lautrec eta Van Goghen obrekin. Van Goghen natura hileko koadro bat dago, eta genero horrek, XIX. mendetik XX.erako igarobidean, Fantin Latour ere ordezkatzen du. Parisko abangoardiaren eta espresionismo austriarraren lehenengo hamarkadetan, Kees van Dongen fauvistak, Amedeo Moglianik eta Egon Schielek erakusten dute emakumezkoen figuraren errepresentazioarekiko zaletasuna."}, {"text_idx": "#000013", "text": "Ia berrogeita hamar piezarekin, XX. mendea da bildumaren beste nukleo nagusienetako bat, eta erakusketa honetako obren erdia garai horretakoak dira. Horietatik heren bat baino gehiago nazioartean garrantzia duten artista espainiarrei dagozkie. Hauek nabarmentzen dira: Picassoren pinturak \u2013bi olio-pintura eta marrazki bat, eta margotutako metalezko eskultura txiki bat\u2013; Juan Gris eta Luis Ferna\u0301ndezenak, zeintzuek, garai paretsuan, Pablo Gargallo eta Julio Gonza\u0301lezekin batera abangoardia historikoaren eferbeszentzia bizi izan baitzuten. Julio Gonza\u0301lezen obrak \u2013burdina forjatuan egindako eskultura bat eta hura prestatzeko marrazkia\u2013 lotura naturala du Alexandre Calder eta David Smithek gerora egindako lanekin."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Berrogeiko hamarkadako artistei dagokienez, erakusketaren ibilbideak garai hartako arte espainiarraren kezketako asko laburbiltzen ditu, Antonio Lo\u0301pez, Manuel Millares eta Antoni Ta\u0300piesen lanetan; gero, hirurogeita hamarreko hamarkadari dagokionez, Jose\u0301 Mari\u0301a Siciliaren margoak eta garai hartako euskal eskultura indartsua, Jorge Oteiza eta Eduardo Chillidaren obrek bikain ordezkatzen dutena, dira horren erakusgarri. Mende horrekin amaitzeko, laurogeita hamarreko hamarkadako Miquel Barcelo\u0301ren formatu handiko bi koadro eta Juan Mun\u0303ozen 2000. urteko eskultura bat daude ikusgai."}, {"text_idx": "#000018", "text": "Hain zuzen ere, Kieferrena da bildumako pinturarik berriena: 2014koa. Arte berrieneko beste izen batzuk, esate baterako, Louise Bourgeois edo Ai Weiwei, erakusketaren epilogo aberasgarriaren parte dira."}]