[{"text_idx": "#000003", "text": "Paid a\u0302 dychryn ar ddarllen hwn. Fi sydd yma. Ti. Ni. Ond rw\u0302an dwi\u2019n 36, a dwi yma achos mae gen i gwpl o bethau hoffwn i ddweud wrthyt ti. Pethau na wnei di glywed am rai blynyddoedd eto, ond cyngor sy\u2019n mynd i newid dy fywyd di.\nYn gyntaf, dwi\u2019n gwybod rwyt ti wedi bod drwy gyfnod eithaf crap efo\u2019r bwlio. Dwi\u2019n cofio\u2019u geiriau fel petawn i wedi\u2019u clywed nhw ddoe. Fy mod i\u2019n dew ac yn hyll, yn werth dim. Do the world a favour and kill yourself. You need a f*cking treadmill. I\u2019ll smash your face in. Mae yna waeth o lawer na hynny, ond mae\u2019n anodd i mi fod yn fregus ac yn hollol agored am ba mor erchyll oedd fy mhrofiadau, hyd heddiw. Mae rhywfaint o\u2019r hen gywilydd yn dal i lercian, er fy mod i\u2019n gwybod rw\u0302an nid fi oedd ar fai am beth ddigwyddodd. Ond ydw, dwi\u2019n cofio\u2019r cywilydd, y bygythiadau, eistedd yn y dosbarth yn ceisio cuddio fy nagrau, cael llond ceg o boer yn fy wyneb a brechdan wedi ei rhwbio yn fy ngwallt."}, {"text_idx": "#000004", "text": "A dwi\u2019n cofio pa mor toxic oedd yr amgylchedd pryd hynny, yn enwedig i ferched. Doedd #BeKind na body positivity na #MeToo ddim yn bodoli. Cynrychiolaeth? Toxic Masculinity? Iechyd meddwl? Never heard of \u2018em. Wrth dyfu, y neges sylfaenol gest ti o\u2019r cyfryngau oedd mai\u2019r bobl denau, ddel, rhywiol, deniadol a phoblogaidd oedd yn haeddu pethau gorau bywyd. Doedd gan bobl fel fi ddim hawl i hyd yn oed y pethau sylfaenol, fel parch na charedigrwydd. A thros amser, gwnaeth geiriau\u2019r bwlis, fel gwenwyn, treiddio i fy enaid a dod yn rhan o fy isymwybod; a dyna pam wnes i dreulio\u2019r degawd ar o\u0302l gadael ysgol yn teimlo\u2019n israddol, yn ddi-werth, yn anhaeddiannol, yn ymddiheuro dros fy modolaeth ac yn llawn cywilydd am lenwi croen fy hun.\nO, Becca fach, pam na wnest ti erioed so\u0302n wrth neb am sut oeddet ti\u2019n teimlo? Pam na wnest ti ofyn am help? Pe bawn i ond wedi agor fy ngheg a dweud beth oedd yn digwydd... Roedd y cymorth wastad yna. Dim ond gofyn oedd rhaid. Ond yn lle gofyn am help, wnes i feio fi\u2019n hun nes oedd fy hunanhyder a fy hunanwerth wedi eu chwalu\u2019n rhacs, ac yna wnes i dreulio\u2019r degawd nesaf yn brwydro i gael gwared ar yr iselder a\u2019r intrusive thoughts a\u2019r panic attacks. Degawd yn credu nad oeddwn i\u2019n haeddu hapusrwydd; degawd yn credu byddwn i\u2019n well berson pe bawn i\u2019n pwyso sto\u0302n yn llai; degawd yn ymdrechu i fod yn berffaith ac yn crio dagrau chwerw ar fethu; degawd yn ceisio bod yn hoffus i bawb ac yn beio fy hun am bob ffrae neu air cas.\nDwi\u2019n cofio sut brofiad oedd bod yn bymtheg, a medrwn i ddweud gyda sicrwydd mai nonsens llwyr oedd fy meddyliau yn bymtheg oed. Nid fy mod i\u2019n beio ti am eiliad, Becca. Gest ti dy gyflyru i feddwl amdanat ti dy hun mewn ffordd negyddol. Ar hyn o bryd mae dy fre\u0302n yn gawl meddyliol o hunan-gasineb a gorbryder a ddatblygodd yn sgil blynyddoedd o fwlio a diffyg negeseuon cadarnhaol.\nMae\u2019n rhaid i ti anghofio popeth clywest ti gan Clive a Terry a Carla a Conrad a\u2019r lleill."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Heavy stuff, dwi\u2019n gwybod. Ond rwyt ti ar fin darganfod hoffter o roc a metal, felly ddoi di i arfer efo\u2019r stwff trwm!\nDwi\u2019n gwybod dy fod di ar fin mynd drwy brofiad ri\u0302li anodd. Mae bywyd yn llawn o\u2019r rheini, a\u2019r unig beth fedrwn ni wneud ydi dysgu sut i ymdopi a\u0302 nhw'r gorau gallwn ni. Bydd y blynyddoedd nesaf yn boenus i ti, ac mae\u2019n ddrwg gen i am hynny.\nOnd mae gen i newyddion da. (O\u2019r diwedd!) Mae pethau\u2019n dechrau gwella ar o\u0302l i ti adael ysgol, ac ar ryw bwynt yn ganol dy ugeiniau rwyt ti\u2019n dechrau talu mwy o sylw i dy iechyd meddwl a byddet ti\u2019n dysgu llawer o wersi pwysig wneith byd o les i dy hyder a dy hunanwerth.\nWnei di briodi a chael dau o blant gorjys, a gwnei di ganfod gyrfa rwyt ti\u2019n mwynhau\u2019n arw. Dydi dy brofiadau efo\u2019r bwlis ddim yn chwerwi ti fel person. Mae gennyt ti ffrindiau sy\u2019n werth y byd, perthynas da efo dy deulu ac rwyt ti wirioneddol yn fodlon dy fyd. Dwi\u2019n edrych yn y drych ac mae fy adlewyrchiad yn gwenu\u2019n o\u0302l. Dwi\u2019n hoffi pwy ydw i, ac mi wna i roi llond ceg i unrhyw berson sy\u2019n llai na charedig i fi a fy nheulu.\nUn o\u2019r pethau gorau am dyfu\u2019n hy\u0302n ydi\u2019r ffaith fy mod i wedi llwyddo yn ein huchelgais i ddod yn awdur. Ydw. Wir yr. Un diwrnod, Becca fach, wnei di gerdded i siop lyfrau neu lyfrgell a gweld dy lyfrau (lluosog!) ar y silffoedd, a bydd yr holl eiriau creulon gan y bwlis am fod yn swot ac yn geek pathetig yn golygu dim - achos wnaeth dy holl waith caled dwyn ffrwyth."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Ac mae un o dy lyfrau, dy nofel gyntaf i oedolion ifanc, llyfr o\u2019r enw #Helynt, yn gwneud yn dda iawn. Ac mi fyddet ti\u2019n ridiculous o falch o dy lwyddiannau, achos mae #Helynt yn bwysig iawn i ni.\n#Helynt oedd y llyfr oedd angen arna i yn bymtheg oed. #Helynt ydi fy llythyr caru i\u2019r rhai sy\u2019n cael eu bwlio a\u2019u bychanu a\u2019u brifo.\nY person yn syllu ar sgrin ei ffo\u0302n drwy amser cinio yn ceisio dod yn anweledig; yr un sy\u2019n deffro yn y bore gan deimlo\u2019n sa\u0302l efo ofn; yr un sy\u2019n edrych yn y drych ac yn teimlo fel crio; pawb sy\u2019n breuddwydio am ddiosg eu crwyn a dianc o\u2019u bywydau; pawb sydd wedi gwrando ar \u2018Raise Your Glass\u2019 gan Pink (Dwi\u2019n dangos fy oed rw\u0302an, ond mae\u2019n ga\u0302n wych)... I\u2019r rhai sy\u2019n teimlo fel hoelion sgwa\u0302r yn ceisio ffitio i dyllau crwn, y rhai ar yr ymylon, y rhai sy\u2019n edrych ac yn teimlo\u2019n wahanol i bawb arall - ar eu cyfer nhw wnes i ysgrifennu #Helynt. Ac ar fy nghyfer i, hefyd.\nFedra i ddim gwirioneddol siarad efo fi\u2019n hun yn bymtheg oed, felly does dim ffordd i mi gysuro Rebecca Davies dosbarth 10Y; ond mi fedra i ddal dweud wrth fy narllenwyr ifanc heddiw nad oes rhaid iddyn nhw ddioddef bwlio, a dylai neb arall cael diffinio pwy ydych chi, na gwneud i chi deimlo\u2019n isel na\u2019n ddiwerth."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Wnes i greu Rachel Ross yn berffaith o amherffaith er mwyn i fy narllenwyr gael clywed eu bod nhw, fel y mae hi, yn unigryw, yn wahanol, ac mae\u2019n berffaith iawn i fod felly. Dim ots beth yw eich maint, rhyw, rhywioldeb, hil, lliw, anabledd, crefydd, cefndir... Dim ots beth mae\u2019r bwlis a\u2019r bobl bitchy a chas a chreulon yn dweud, rydych chi\u2019n wych ac rydych chi\u2019n haeddu byw bywyd hapus a llawn, heb deimlo\u2019n ofnus na\u2019n drist.\nDyna\u2019r wers cymerodd degawd a mwy i mi ei dysgu. Cymerodd Rachel llai na blwyddyn i sylweddoli pa mor ffantastig o gryf a sbeshial ydi hi.\nDysgwch ganddi hi. Dysgwch yn gyflymach na wnes i."}, {"text_idx": "#000009", "text": "* Ceir adolygiadau o #Helynt gan ddarllenwyr Lysh Cymru fan hyn."}]