[{"text_idx": "#000003", "text": "Mae ffilmyddiaeth Werner Herzog yn benodol, ei gynnyrch fficsiwn a dogfen, yn ddirlawn gydag archwiliadau ieithyddol, trwy thema a ffurf. Mae\u2019r archwiliadau yn tueddu i danseilio syniadau confensiynol o wybodaeth a dealltwriaeth. Mae ffilmiau fel Land of Silence and Darkness (1971), Fata Morgana (1971), Lessons of Darkness (1992), Death for Five Voices (1995), The Wild Blue Yonder (2005) and Encounters and the End of the World (2007) yn canolbwyntio ar rwystrau ieithyddol, camddealltwriaeth a dulliau amgen o gyfathrebu. Nid yw ei driniaeth ffurfiol o ddeunydd yn dilyn unrhyw bresgripsiwn penodol ac mae Herzog yn dadlau dros cymryd safbwynt barddonol tuag at ffeithiau a\u2019r gwirionedd (wrth gwrs, mae hwn yn atseinio\u2019r cynhyrchwyr ffilmiau dogfen Ewropeaidd gynnar fel Walter Ruttman, Jean Vigo, Joris Ivens a John Grierson \u2013 pobl wnaeth arbrofi gyda chymalau barddonol yn y ffilm dogfen)."}]