[{"text_idx": "#000003", "text": "Sut ddaeth Aled Gwyn o\u2019r gors? Wel, yn ddeheuig. Mynegodd syndod na fyddai\u2019r \u2018nam\u2019 wedi\u2019i gywiro yn y gwahanol gyhoeddiadau o\u2019r gerdd a fu. Mynegodd syndod nad oedd y darllenwyr proflenni gwreiddiol wedi sylwi. Mynegodd syndod nad oedd Waldo ei hun erioed wedi tynnu sylw at hyn. Maentumiodd fod Waldo, hwyrach, yn gweld y llithriad \u2013 os llithriad \u2013 yn cryfhau\u2019r llinell am ei fod yn adlewyrchu\u2019r Ddyfedeg yn ei gogoniant llafar. Daeth Aled i\u2019r lan yn ddianaf ac yn sych gorcyn. Aeth yn ei flaen i nodi nad oedd yr anghytundeb gramadegol hwn yn amharu dim ar fawredd ystyr y llinell sef cyfleu\u2019r empathi rhyfeddol oedd gan Waldo tuag at ei gyd-ddyn. Fel gweinidog ordeiniedig cyfeiriodd Aled at hanes Philemon ac Onesimus a chyngor Paul iddyn nhw, fel meistr a gwas, i fod yn frodyr cydradd yn yr Iesu. Cyfeiriodd at ddatganiad un o\u2019r esgobion Pabyddol cyfoes yn so\u0302n am y Pab Ffransis fel un \u2018sydd gyda mi ac nid uwch fy mhen i\u2019. Dyna oedd neges fawr Waldo, meddai\u2019r darlithydd, sef y gallu i fod yn un ac arall."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Alan Llwyd yn llofnodi copiau"}]