[{"text_idx": "#000002", "text": "Prynu cerrig gemau naturiol yn ein siop"}, {"text_idx": "#000003", "text": "Mwynau carbonad yw'r Calcite a'r polymorff mwyaf sefydlog o galsiwm carbonad (CaCO3). Mae graddfa Mohs o galedwch mwynol, yn seiliedig ar gymharu caledwch yn dechrau, yn diffinio gwerth 3."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Polymerffau eraill o galsiwm carbonad yw'r mwynau aragonitaidd ac anfantais. Bydd Aragonite yn newid i gasglu dros gyfnodau amser o ddyddiau neu lai ar dymheredd sy'n uwch na 300 \u00b0 C, ac mae hyd yn oed yn llai sefydlog"}, {"text_idx": "#000005", "text": "Mae crisialau calsit yn rhombohedral trigonal, er bod rhombohedra gwirioneddol yn brin fel crisialau naturiol. Fodd bynnag, maent yn dangos amrywiaeth rhyfeddol o arferion gan gynnwys rhombohedra aci\u0301wt i aflem, ffurfiau tablau, carchardai, neu amrywiol scalenohedra.\nMae calsit yn arddangos sawl math gefeillio gan ychwanegu at yr amrywiaeth o ffurfiau a arsylwyd. Gall ddigwydd fel ffibrog, gronynnog, lamellar, neu gryno. Mae holltiad fel arfer mewn tri chyfeiriad sy'n gyfochrog a\u0302'r rhombohedron ffurf. Mae ei doriad yn conchoidal, ond yn anodd ei gael."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Mae ganddi galedi Mohs diffiniol o 3, disgyrchiant penodol o 2.71, ac mae ei luster yn fietrus mewn mathau wedi'u crisialu. Mae lliw yn wyn neu ddim, er y gall lliwiau llwyd, coch, oren, melyn, gwyrdd, glas, fioled, brown, neu hyd yn oed du ddigwydd pan fo'r mwynau'n cael eu codi o amhureddau."}, {"text_idx": "#000007", "text": "Mae Calcite yn dryloyw i ddiffygiol a gall weithiau fod yn ffosfforesgwydd neu fflwroleuedd. Defnyddir amrywiaeth dryloyw o'r enw Iceland spar at ddibenion optegol. Cyfeirir at grisialau scalenoedrig aciwt weithiau fel spar cw\u0302n tra bod y ffurf rhombohedral yn cael ei gyfeirio weithiau fel spar nailhead."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Mae crisialau sengl yn arddangos eiddo optegol o'r enw birefringence (plygiant dwbl). Mae'r birefringence cryf hwn yn achosi i wrthrychau sy'n cael eu gweld trwy ddarn clir ymddangos yn dyblu. Disgrifiwyd yr effaith birefringent gyntaf gan y gwyddonydd o Ddenmarc Rasmus Bartholin ym 1669."}, {"text_idx": "#000010", "text": "Prynu cerrig gemau naturiol yn ein siop berl"}]