[{"text_idx": "#000000", "text": "Mae genedigaeth-fraint yn werth ei hymladd amdani gan Robert Davis"}, {"text_idx": "#000002", "text": "Mae genedigaeth-fraint yn werth ei hymladd amdani gan Robert Davis Dw i\u2019n siarad Cymraeg. Dw i\u2019n ei siarad er gwaetha byw yn yr Unol Daleithiau. Mae\u2019r rhan fwyaf o bobl \u2014 gan gynnwys pobl Gymreig \u2014 yn synnu ar hyn. Fe ddechreuais astudio\u2019r Gymraeg pan oeddwn i yn y prifysgol. Fe ges i set o CDs a dechrau gwrando arnyn nhw yn y car, ac roedd cwpl o lyfrau ymarferion gyda fi. Mewn gwirionedd, roeddwn i\u2019n methu cario ymlaen gyda\u2019r iaith, ac felly dw i ddim yn cyfrif hyn yn \u201cswyddogol\u201d. Yn swyddogol, dw i\u2019n dweud y dechreuais astudio\u2019r Gymraeg pan oeddwn i wir yn dechrau ei dysgu, sef pan oeddwn i\u2019n byw yn Phoenix ac roedd y Welsh League of Arizona yn cynnal dosbarth un noson o\u2019r wythnos. Es i ymlaen i astudio drwy gyrsiau gan Gymdeithas Madog, sef y Welsh Studies Institute in North America. Gwnes i gymryd rhan hefyd mewn cwrs trochi \u201cUwch\u201d yn Nant Gwrtheyrn. Mae\u2019r rhesymau i mi ddysgu Cymraeg yn bersonol. Mewnfudodd fy hynafiaid Cymreig i\u2019r Unol Daleithiau ychydig fwy na chanrif a hanner yn o\u0302l. Roedd fy hen-hen-hen dad-cu yn ymysg y dorf a ddaeth o gymoedd De Cymru er mwyn rhoi cynnig ar weithio yn niwydiant cloddio glo America. Does dim llawer o ddogfennau gyda ni ond mae rhywfaint, a\u2019r esboniad tebygol yw\u2019r un cyffredin, syml: Dymuno bywyd gwell ac efallai sbario\u2019r disgynyddion o\u2019r dynged o lafurio yn y pyllau glo. Ar o\u0302l pwyso a mesur, y cynllun oedd yn llwyddiant. Mae\u2019r gymuned siarad Cymraeg yn rhagorol o gyfeillgar a chroesawgar. Mae \u2018na ddiwylliant eang o ddathlu dysgwyr, sy\u2019n gwrthgyferbynnu ag ystrydebau snobyddlyd sydd efallai yn perthyn i ieithoedd eraill. Mae pob cwrs yr ydw i wedi\u2019i fynychu gyda Chymdeithas Madog wedi bod yn brofiad hyfryd, codi calon. Gwnaeth y cwrs yn Nant Gwrtheyrn newid fy mywyd i\u2019n hollol, gan ddangos fy mod i wir yn gallu meddwl a byw yn Gymraeg. Ar o\u0302l mwy na phymtheg mlynedd, dw i\u2019n ei siarad yn rhesymol o dda. Dw i wedi llwyddo mewn cael fy nghamgymryd am frodor, mewn rhyngweithiadau achlysurol yng Nghymru. Eto i gyd, dw i\u2019n gwneud gwallau yn aml. (Siw\u0302r o fod, mae gwallau yn y post yma.) Pan dw i wedi gwneud yr ambell gyfweliad ar deledu neu radio Cymraeg, dw i wedi bod yn ddiolchgar iawn am dderbyn y cwestiynau o flaen llaw, heb so\u0302n am ryfeddodau golygu. Mae llawer o eiriau yn anghyfarwydd i mi, neu fy mod i\u2019n eu hanghofio weithiau. Dw i\u2019n gallu gyrru fy hunan i frest y wal achos fy mod i ddim yn meddwl yn Gymraeg mor rhugl a\u0302 Saesneg, ac bydd meddylion cymhleth yn rhedeg i ffwrdd oddi wrthyf. Dw i ddim yn gwybod ai oedd fy hynafiaid yn Gymry Gymraeg. Oherwydd gorthrymder hanesyddol yr iaith, a\u2019r ffactorau sydd wedi cyfrannu at ddirywiad yr iaith, nid yw\u2019n amhosibl nad oeddent. Yn ystod y 19eg ganrif, aeth eu rhan nhw o Gymru oddi siarad Cymraeg, i siarad Cymraeg a Saesneg, i siarad Saesneg yn unig \u2014 llanw mawr ieithyddol yn mynd allan. Penderfynais i ddysgu Cymraeg achos fy mod i\u2019n hoffi ieithoedd a\u2019r syniad o adennill rhan o\u2019m etifeddiaeth, gan siarad iaith bod pobl grymusol wedi ceisio ers canrifoedd gwneud i ni beidio a\u0302\u2019i siarad. Ychydig o flynyddoedd yn o\u0302l, pan oeddwn i\u2019n ymweld a\u0302 mynwent lle claddwyd fy hynafiaid yn America, siaradais i Gymraeg dros eu beddau nhw. Hyd yn oed pe tasai Cymraeg yn cael ei siarad gan fy nheulu i yn y gorffennol, yn o\u0302l pob tebyg byddai canrif neu fwy ers i rhywun wneud hynny. Pe tasent nhw\u2019n Gymry di-Gymraeg, byddwn i\u2019n dychmygu taw hwnna oedd y tro cyntaf. Yn fwy diweddar, un o\u2019n cyfeillion siarad Cymraeg a argymhellodd fi a fy ngwraig i gyfaill ei hun, sef cyhoeddwr. Mae Bradan Press yn cyhoeddi cyfres o lawlyfrau i bobl sydd a\u0302 diddordeb mewn tatw\u0302s ieithoedd Celtaidd, ac roedd eisiau ychwanegu Cymraeg i\u2019r rhestr. Meddyliodd ein cyfaill ni y bydden ni\u2019n gwneud gwaith da, a gwnaeth y cyhoeddwr hoffi ein gweledigaeth o\u2019r prosiect. Felly, ar o\u0302l cwpl o flynyddoedd o waith caled, mae\u2019r Welsh Tattoo Handbook wedi cael ei gyhoeddi! Yn fy marn i, mae rhywun a\u0302 diddordeb mewn tatw\u0302 Cymraeg eisiau cysylltu ag etifeddiaeth, yn debyg i mi siarad yn Gymraeg yn y mynwent. Dw i\u2019n hapus helpu iddyn nhw wneud hynny a defnyddio\u2019r iaith yn gywir. Ond yn fwy na hynny, dw i\u2019n credu taw dysgu Cymraeg, yn ei ffordd ei hun, yw math o datw\u0302 Cymraeg i\u2019r meddwl. Dweud y peth yn wahanol, rydym yn gallu cymharu a\u0302 chrair annwyl o dad-cu neu fam-gu \u2014 wats, breichled, ffotograff. Tocyn yw e \u2014 o gysylltiad, o berthyn. Mae siarad Cymraeg yn debyg i gymryd eich lle mewn ffoto mawr teuluol, ffoto o deulu sydd wedi dioddef cymaint, ond hefyd sydd yma o hyd, yn tyfu o hyd. Mae llawer mwy i\u2019w ddweud am fy mhrofiad i gyda\u2019r iaith Gymraeg a\u2019i theulu hynod. Am nawr, mae\u2019n ddigon i mi ddweud ei bod hi\u2019n werth dysgu ieithoedd lleiafrifol. Mae\u2019n werth eu dathlu nhw. Mae\u2019n werth byw ynddyn nhw. Dw i\u2019n gobeithio, er gostyngedig y bo\u2019r llyfr, y bydd y Welsh Tattoo Handbook yn annog ychydig o bobl i ymddiddori yn yr iaith, i roi cynnig arni. Mae Cymraeg yn hardd dros ben. Ein genedigaeth-fraint yw hi. Mae genedigaeth-fraint yn werth ei hymladd amdani."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Rhowch eich manylion isod i dderbyn ein cylchlythyr a'r diweddaraf gan Nant Gwrtheyrn."}]