[{"text_idx": "#000001", "text": "Mae achos Pollock Twins yn ddirgelwch heb ei ddatrys a fydd yn chwythu'ch meddwl hyd yn oed os nad ydych chi'n credu mewn bywyd ar o\u0302l marwolaeth o gwbl. Am flynyddoedd, mae'r achos rhyfedd hwn wedi cael ei ystyried gan lawer fel prawf argyhoeddiadol dros ailymgnawdoliad."}, {"text_idx": "#000002", "text": "Ar o\u0302l i ddwy ferch farw, roedd gan eu mam a'u tad efeilliaid, ac roeddent yn gwybod pethau o'r fath am eu chwiorydd marw a oedd yn hynod o ryfedd a iasol ar yr un pryd."}, {"text_idx": "#000004", "text": "Roedd hi'n hanner dydd Mai 5, 1957, dydd Sul llawen i deulu Pollock, a oedd yn mynd i'r offeren draddodiadol a ddathlwyd yn eglwys Hexham, hen dref yn Lloegr. Roedd y rhieni, John a Florence Pollock, wedi cael eu gadael ar o\u0302l. Nid oeddent wedi gwrthsefyll camau pryderus eu merched Joanna (11 oed) a Jacqueline (6 oed). Roedd y ddau eisiau sicrhau lle breintiedig yn y seremoni."}, {"text_idx": "#000006", "text": "Aeth y rhieni trwy flwyddyn dristaf eu bywydau. Wedi eu dinistrio gan golledion cynamserol eu merched, roeddent am ddechrau teulu eto. Byddai Tynged yn eu synnu. Roedd Florence wedi beichiogi. Nid un, ond dwy, roedd hi'n cario dwy ferch sy'n efeilliaid yn ei chroth."}, {"text_idx": "#000008", "text": "Nid oedd gan Gillian, yr efaill arall, yr un o'r ddau farc geni hynny. Fe allai ddigwydd, roedden nhw'n meddwl. Ar ryw adeg yn ystod y beichiogrwydd y cynhyrchwyd y bathodynnau, roeddent am gredu. Dri mis ar o\u0302l rhoi genedigaeth, penderfynodd y teulu symud i'r Bae Gwyn i chwilio am adael y gorffennol trist, i ddod o hyd i'r heddwch yr oeddent yn dyheu amdano o'r diwedd."}, {"text_idx": "#000014", "text": "Yn ddwy oed, pan oedd y merched wedi caffael iaith elfennol, dechreuon nhw ofyn am deganau gan eu diweddar chwiorydd er nad oedden nhw erioed wedi clywed amdanyn nhw. Pan roddodd eu tad y doliau yr oedd yn eu cadw yn yr atig, enwodd yr efeilliaid nhw Mary a Susan. Yr un enwau a roddwyd iddynt, ers talwm, gan eu chwiorydd hy\u0302n."}, {"text_idx": "#000015", "text": "Dechreuodd yr efeilliaid fod yn wahanol yn eu hymddygiad. Cymerodd Gillian, a efelychodd yr hynaf o'r ymadawedig, ro\u0302l arwain dros Jennifer, a oedd yn cofio Jacqueline ac yn dilyn cyfarwyddiadau ei chwaer yn ddi-gwestiwn. Trodd y cliwiau'n dywyll pan benderfynodd y Pollocks ddychwelyd i'w tref enedigol."}, {"text_idx": "#000021", "text": "Pan ddychwelodd yr efeilliaid i Hexham"}, {"text_idx": "#000022", "text": "Yn Hexham, roedd yr ymateb ar unwaith. Gofynnodd y ddau, yn unsain, i ymweld a\u0302 pharc difyrion a oedd ag obsesiwn a\u0302'u chwiorydd a'i ddisgrifio'n fanwl fel pe baent hwy eu hunain wedi ymweld ag ef dro ar o\u0302l tro. Pan gyrhaeddon nhw'r ty\u0302, roedden nhw'n adnabod pob cornel o'r cartref, hyd yn oed eu cymdogion. Dywedodd eu rhieni eu bod yn gweithredu ac yn siarad yr un ffordd ag y gwnaeth eu dwy ferch gyntaf."}, {"text_idx": "#000024", "text": "Pan nad oedd yn bosibl edrych y ffordd arall mwyach ac esgus bod yr hyn oedd yn digwydd yn normal, yn y pen draw denodd yr efeilliaid sylw Dr. Ian Stevenson (1918-2007), seicolegydd a astudiodd ailymgnawdoliad mewn plant. Yn 1987, ysgrifennodd lyfr o'r enw \u201cChildren Who Remember Previous Lives: A Question of Reincarnation.\u201d Ynddo, disgrifiodd 14 achos o ailymgnawdoliad, gan gynnwys achos merched Pollock."}, {"text_idx": "#000025", "text": "Dywedodd Stevenson ei fod yn well ganddo weithio gyda phlant oherwydd bod \u201coedolion ailymgnawdoledig\u201d yn fwy tebygol o gael eu dylanwadu gan ffactorau allanol a ffantasi, yn dod o lyfrau, ffilmiau neu hyd yn oed atgofion am eu perthnasau yr oeddent yn eu hymgorffori fel eu rhai eu hunain. Ar y llaw arall, gweithredodd y plant yn ddigymell. Nid oedd unrhyw beth yn eu cyflyru."}, {"text_idx": "#000027", "text": "Yn achos efeilliaid Pollock, nid oedd eu rhieni byth yn deall dimensiwn y ffenomen. Yn ddim ond 4 oed, roedd y merched yn ofni'r ceir a oedd yn cylchredeg. Roedden nhw bob amser yn rhy ofnus i groesi'r stryd. \u201cMae'r car yn dod amdanon ni!\u201d - roeddent yn aml yn yelled. Ar un achlysur, yn ogystal, gwrandawodd John a Florence ar y merched wrth iddynt siarad am drasiedi Mai 5, 1957."}, {"text_idx": "#000028", "text": "\u201cDw i ddim eisiau iddo ddigwydd i mi eto. Roedd yn erchyll. Roedd fy nwylo'n llawn gwaed, fel yr oedd fy nhrwyn a'm ceg. Allwn i ddim anadlu, \u201d Dywedodd Jennifer wrth ei chwaer. \u201cPeidiwch a\u0302 fy atgoffa,\u201d Atebodd Gillian. \u201cRoeddech chi'n edrych fel anghenfil a daeth rhywbeth coch allan o'ch pen.\u201d"}, {"text_idx": "#000030", "text": "Pan ddaeth efeilliaid Pollock yn 5 oed - trothwy nodweddiadol y mae ailymgnawdoliad yn ymestyn iddo, yn o\u0302l peth cred - nid oedd eu bywydau bellach ynghlwm wrth eu chwiorydd marw. Cafodd eu hatgofion o fywydau blaenorol eu dileu yn llwyr am byth, fel pe na baent erioed wedi bod yno. Er i Gillian a Jennifer dorri eu cysylltiad a\u0302'r gorffennol, heddiw bron i chwe degawd yn ddiweddarach, mae llewyrch dirgelwch Pollock Twins yn dal i ledaenu ledled y byd."}]