text: 15% av føroyingum gerast bundnir av rúsdrekka
text: #000000
text: Hvørja ferð eg hoyri um syndarligar vanlukkur, kemur mær til hugs, hvussu nógv rúsdrekka er atvoldin er til í okkara samfelagi. Hetta sært tú ikki sum ungur, men hetta gerst klárari jú eldri tú gerst og kemur í mín aldur. Vit ballaðust eisini, vóru limir í “ølklubba”, koyrdu rukkukoyring sjálvandi við edrúum bilstjóra og tóku mangan ov rívan til av rúsaða løginum. Skrivað í 2015.
text: #000002
text: Ein dagin sat eg í kaffihúsi og prátaði við mann um rúsdrekka, tí hetta hevur mín áhuga, sjálvt um lítið og einki er drukkið síðani einaferð í 80-árunum. Í lítla løtu taldu vit tretivu menn, sum vit kendu í Havn, sum vóru deyðir beinleiðis av rúsdrekka. Summir rukku ikki 40 ár og aðrir ikki 50 ára aldur. Rúsdrekka fekk kvørkratak á menninar longu á ungum árum, og sum at enda førdi til deyða.
text: #000003
text: Allar kanningar uttanlands siga, at av teimum, sum smakka sær á á ungum árum, gerast millum fimtan og tjúgu prosent bundin av rúsdrekka seinni á lívsleiðini. Hetta kemur sníkjandi, sum árini ganga. Flestu føroyingar megna og duga at umgangast rúsdrekka, teir drekka í veitslulag, drekka eitt glas av víni ella eina øl aftur við matinum og passa sjálvandi sítt arbeiði. Men so eru tað hini, sum ikki duga at fara um rúsdrekka og gersta bundin av rúsaða løginum.
text: #000004
text: Eg havi upplivað tíðina við “kvartalsdrankarum”, hvítar flamingokassar, “øl-klubbar”, at Rúsan kom í 1992, og at loyvt var nú at skeinkja á hvørjari matstovu. Fór spurningur út til fólkaatkvøðu, um loyvt skal vera at selja alt rúsdrekka í vanligum handlum, so hevði eg svara “ja”. Sum unglingar fingu vit fatur í øllum tí rúsdrekka, vit ynsktu, bara vit høvdu nóg mikið av peningi. Eg dugi ikki at skilja, at “Okkara” og “Føroya Bjór” kunnu hava egnar sølubúðir, tá ið ikki er loyvt at selja sterkt øl í handlunum. Men Føroyar er eitt land, har dubultmoralurin trívist ómetaliga væl.
text: #000005