text: ForsíðaKatólska kirkjan í FøroyumFransiskanarasystranar í FøroyumTrúgvKatólska KirkjanMessanTilbiðjanKunning um føstuna og páskirnarBønAt biðja rósukransinBønirKrossvegurinRósukransurin (misk)TiltøkLjósmyndirSamband
text: #000000
text: Katólska KirkjanMessanTilbiðjanKunning um føstuna og páskirnar
text: #000001
text: Katólska Kirkjan 75 ár í Føroyum
text: #000002
text: Kirkjubøur: andaligur og mentanaligur miðdepul Føroya síðani landnámstíð til siðaskiftið. Har vóru fleiri kirkjur, bispasetur og prestaskúli.
text: #000003
text: Endurstovnanin av Katólsku Kirkjuni í Føroyum
text: #000004
text: Í 1857 silgdu týski presturin Georg Bauer og italski hjálparpresturin Luigi Mussa til Føroyar við ”Fortunu” – átta ár eftir at trúðarfrælsi kom í gildi í Danmark. Í fyrstani vóru prestarnir møttir við illgrunasemi og mótvilja, og tað var teimum ikki eingang møguligt at finna innivist. Men í 1859 vóru eini hús í Rættará keypt frá Christian Holm, og P. Bauer fór undir at byggja eina kirkju, ið stóð liðug í juni sama ár. 70 fólk komu til tað fyrstu kirkjutænastuna, og nakrar dagar seinni var fyrsta konfirmatiónin í kirkjuni. Fr. Bauer var verandi í havnini næstu tólv árini, og í hesum tíðarskeiðinum gjørdust fleiri føroyingar limir í Katólsku Kirkjuni.
text: #000005
text: Hetta varð tó ikki endin á Katólsku Kirkjuni í Føroyum. Einaferð enn reis hon eins og phønix úr øskuni, tá Van Rossum Kardinalur vitjaði her á veg til Íslands í 1929. Hann gjørdist í døpurhuga av at síggja, at Katólska Kirkjan ikki longur fanst í Føroyum, og hann gjørdist eisini illa við av ringu støðuni, ið føroyingar vóru í. Tá hann kom aftur til Rom, tosaði hann við tveir ungar prestar, E.G. Boekenoogen úr Hollandi og Thomas King úr Skotlandi, og við tvær Franciskanasystrar um møguleikan at endurreisa Katólsku Kirkjuna í Føroyum.
text: #000006
text: Fyrstu Franciskanasystrar koma til Føroya
text: #000007
text: Í apríl 1931 silgdu tvær Franciskanasystrar til Føroyar umborð á Dronning Alexandrina. Tá tær fóru í land í Havn, vóru tær í vanligum klæðum, ekkafullar, um hvørja móttøku tær kundu vænta sær. Onnur av systrunum var donsk, og var afturkallað úr Kina eftir at hava livað og arbeitt nógv ár millum folk í tí landinum. Hin systirin var úr Hollandi. Teir báðir prestarnir komu mánaðin eftir. Fimm systrar komu seinni hetta sama ári.
text: #000008
text: Ta fyrstu tíðina leigaðu prestarnir sær innivist í býnum. Systrarnar fingu eisini leigað sær búðstað hóast nakað av trupulleikum. Í august fluttu tær inn í eini hús hjá Klett í Bringsnagøtu. Fólk funnu skjótt útav hvørjar tær vóru, og fóru at søkja sær hjálp hjá teimum viðvíkjandi útbúgving og barnaansing. Innan árið var liðið, høvdu tær sett á stovn fyrsta barnagarð í Føroyum og høvdu ábyrgd av 22 børnum. Fleiri av teimum eru ímillum okkum enn. Bispurin í Keypmannahavnar Bispadømi (Føroyar, Danmark og Grønland) og Fransiskanasystrarnar avgjørdu at keypa jørð uttanfyri býin, har Mariugøta og Varðagøta eru, og byggja skúla og kirkju. Mótstøðan ymsastaðni frá var rættuliga hørð, men kirkjan var gjørd liðugt og vígd í November 1933 og skúlin í januar 1934. Eini trýss folk komu til vígslurnar, harímillum ellivu fransiskanasystrar.
text: #000009
text: Tað varð hildið á at byggja í fleiri ár. Hetta varð partvís fíggjað av tí sera vælumtókta Ólavsøku bazarinum og av tí stóra arbeiði systrarnar gjørdu. Skúlin bleiv víðkaður og vøggustovan og barnagarðurin komu afturat. Í eitt tíðarskeið í trýssunum vóru ikki færri enn 23 systrar her. Eitt stórt tal av havnarborgarum fóru ígjøgnum barnagarð og skúla, og systrarnar vóru kendar fyri sítt samvitskufulla arbeiði og religøsa tolsemi. Fleiri føroyingar funnu eisini veg inn í Katólsku Kirkjuna, og soleiðis fór tann lítla Katólska sóknin at vaksa.
text: #000010
text: Í 1980’unum stóð tað øllum greitt, at systrarnar kundu ikki halda á at reka teir tríggjar stovnarnar. Tað vóru ymiskar orsøkir fyri hesum: Systrarnar vóru farnar at fækkast; fíggjarliga byrðan av at reka tríggjar stovnar; og menningin av føroyskari barnarøkt og útbugvingar skipanini, ið var farin fram hesi fimti árini. Eftir samráðingar varð komið ásamt um, at Tórshavnar kommuna skuldi yvirtaka skúlan (við kirkjuni) og vøggustovuna og ístaðin byggja eina nýggja kirkju og eitt kleystur til systrarnar. Barnagarðurin hoyrir framvegis undir fransiskanasystrarnar og tríggjar av systrunum arbeiða har. Systrarnar fluttu inn í nýggja kleystrið Kerit (1 kong. 17: 2-6) í apríl 1980. Nýggja sóknarkirkjan, Mariukirkjan, stóð liðug í 1987 og var vígd við eini eukomeniskari gudstænastu í august.
text: #000011
text: Eftir at fastbúgvandi presturin, Per Waagø, OMI, doyði í 1990 hava p. Paul Marx OMI, p. August Ziggelaar SJ, generalvikarur Lars Messerschmidt og p. Peter Fleetwood havt ábyrgdina av meinigheitini, og fleiri prestar, serstakliga úr Danmark, hava skiftst um at røkt meinigheitina. Meinigheitin hevur ein fastbúgvandi diakon, Christian Gabrielsen, sum kann halda gudstænastu, tá eingin prestur er.
text: #000013
text: Í dag eru fimm Fransiskanasystrar úr fýra londum í Føroyum, tær eru úr Belgia, Írlandi, Korea og Malta. Einir 270 katolikkar eru í Føroyum*, av teimum er ein stórur triðingur føroyingar. Hinir koma úr umleið 24 londum. Nøkur av teimum ungu sóknarlimunum eru fimta ættarlið í kirkjuni. Føroyingar verða tiknir upp í kirkjuliði við jøvnum millumbili. Hin kendasti man einahelst vera William Joensen úr Sumba, bróður Pól F. Hann og Kinn Magnussen umboðaðu Føroyar, tá Johan Páll Pávi II var í Danmark í 1989. Bæði vóru í føroyskum búnum, og bæði upplivdu tey at fáa tað heilagu kommuniónina frá Johan Páll Páva.
text: #000014
text: Sunnudagin 25. juni 2006 hátíðarhelt sóknin 75 ára endurstovningardagin katólsku kirkjunnar í Føroyum og stovningardag núverandi sókn í 1931. Kozon Bispur og Fr. Lars Messerchmidt sóknarprestur komu til Føroya til henda serliga dag. Kozon Bispur prædikaði. Lutherski bispurin var heiðursgestur. Eitt av ferðafólkunum vísti seg at vera ein fyrrverandi forseti í Ecuador (1992 – 97). Eftir messu varð borrðeitt í sóknarhøllini, har fleiri røður vóru hildnar og fólk hugnaðu sær.
text: #000015
text: Undir sálmasanginum spældu sóknarlimirnir Ole Jacob Nielsen (floytu) og Maria Magnussen (violin) saman við øðrum tónleikarum. Messan varð víst í sjónvarpinum seinnapartin sunnudagin. Stórt 100 fólk – sóknarlimir, grannar, vinir og ferðafólk – vóru til messu. Lutherski bispurin var heiðursgestur. Eitt av ferðafólkunum vísti seg at vera ein fyrrverandi forseti í Ecuador (1992 – 97). Eftir messu varð borrðeitt í sóknarhøllini, har fleiri røður vóru hildnar og fólk hugnaðu sær.* Dagført í aug. 2023
text: #000016