text: Tá tú sessast og andar inn, kitlar í nasagluggunum við anganum av fjøru, frískari luft og feskum, føroyskum fiski. Soleiðis er enn í dag, eins og fyri hundrað árum síðani tá ið tú vitjar
text: #000000
text: Tí tá ið tú síðani kagar út gjøgnum kámu sprossavindeyguni, sært tú ein slætta við flatum steinum koma undan kavi. Og krympar tú eyguni saman, hómar tú tey fornu SANDAVÁGSFÓLKINI, har tey knossast at breiða út fisk. Klippfisk, sum úti í stóru verð hevði fingið stuttliga navnið BACALAO.
text: #000001
text: Á FISKASTYKKINUM er eitt sindur fyri øll. Fiskur, grønt og heimabakað breyð. Alt er gjørt frá grundini og við hjartanum. Umframt tað fært tú hvønn dag nýbryggjað kaffi og te og heimabakaðar kakur og dessertir.Alt, sum vit borðreiða við, tekur støði í nærumhvørvinum. Tí, sum okkara forferdrar ótu – tí, ið var fyri hond, og sum havið og hagin kundi bjóða. Men lokala søgan spælir eisini inn: Tá Sandavágur fyri einari øld síðani gjørdist fiskivinnubygd og utflutti klippfisk, sum síðani bleiv tiltikin rávøra í miðalhavslondum. Okkara rættir eru sostatt ein 'fusión' millum staðbundið tilfeingi og altjóða matmentan.
text: #000003
text: Fingu sandavágsfólk nýggjan vinnuveg. Tey turkaðu fisk, sum tey seldu til miðalhavslondini. Hvør útróðrarbátur ella slupp, ið fleyt, fór stimandi inn og út av vágni. Fiskurin varð fyst vaskaður og saltaður og síðani borin út á fiskastykkið at turka.Og fiskastykkið var laðað við steinum, snøgt sum bakið á skjaldbøku, og gloppini millum steinarnar góvu góðan gjóstur. Brimið, ið brast inn í gjónna, bar saltan sjóráma við sær.Satt er, at uttan bygdarfólk og framfýsin vinnulívsfólk, var eingin klippfiskur at útflyta. Men tað vóru fyrst og fremst hesar serligu umstøðurnar á fiskastykkinum, ið gjørdu føroyskan klippfisk so væl umtóktan og eftirspurdan úti í heimi.Og bygdarfólkið hevði úr at gera. Menn, kvinnur, børn – øll til arbeiðis. Og summi teirra eru til enn. Vit fáa hvønn morgun vitjan av frásøgufróðu Estrid, ið kemur av vana, tí hon arbeiddi her á yngri árum. Og Jóannes, sum stoytti handan stóra reyða málingablettin mitt á gólvinum. Og Dánjal Petur, ið minnist, tá hann og onnur sandavágsfólk ferðaðust suður til Bilbao, og hvussu tey royndu at betala sponskum taxa-sjaførum við føroyskum klippfiski.Vinnur koma og fara. Hóast klippfiskur ikki verður virkaður til úti á Gjógv longur, so er í grundini lítið og einki broytt. Umhvørvið og hølini eru tey somu. Og um tú gevur tí gætur, so hoyrir tú enn søguna onkustaðni úr rúminum inni við síðuna av. Titandi fótafet. Glintandi búnýti. Virksemið er her enn. Bygdarfólkið er her enn. Og ikki minst – fyrstafloks fiskur og annað gott til matna.Jú, FISKASTYKKIÐ er her enn.
text: #000005
text: Eru tit fleiri enn 8 gestir, og í mesta lagið 10 gestir, kunnu tit bíleggja borð á +298 250600 ella fiskastykkid@fiskastykkid.fo
text: #000007