text: Foreldrini hjá Elini dámdu sera væl klassiskan tónleik eins væl og svenskan fólkatónleik við til dømis Evert Taube og Sven Bertil Taube. Abbi Elina var kirkjusangari alt lívið og onnur í familjuni sungu eisini í kóri. Morbróðir hennara Svenn Brimheim var ein kendur gittaristur. Tónleikurin í familjuni var sera nógv partur av dagliga lívinum hjá Elini gjøgnum allan barndómin og hevur sjálvsagt ávirkað hana nógv.
text: #000000
text: Men eisini tann sera livandi sangsiðvenjan í Føroyum, har Elin vaks upp, hevur ávirkað hana. Føroyingar elska at hava veitslu og syngja saman. Hvør lítil bygd hevur sítt egna kór ella hornorkestur. Og Tórshavn hevur sítt egna symfoniorkestur, sum er eitt rættiliga stórt avrik fyri ein so lítlan bý við bara umleið 20.000 íbúgvum.
text: #000002
text: Fyrstu ferð almenningurin nakrantíð hoyrdi Elina syngja, var tá hon bara var 6 ára gomul. Hon sang ein føroyskan barnasang – “Nú fiskur er á grunninum” eftir Hans Andrias Djurhuus – í eini barnasending í Útvarpi Føroya. Tíverri er upptøkan burturblivin.
text: #000003
text: Í 1969, tá hon var 11 ára gomul, var aftur ein samrøða við Elina í eini barnasending um, tá hon búði eitt ár í Fuengirola í Suðurspania saman við foreldrunum, gekk í sponskum fólkaskúla og livdi lív sítt millum Andalusarnar. Hesaferð sang hon spanska tjóðsangin og ein spanskan barnasang, sum flestu sponsk børn kenna. Eisini hendan upptøkan er burturblivin.
text: #000005
text: Her er Elin í skúlagarðinum í spanska skúlanum, honn gekk í, har børnini stóðu í røðum og sungu spanska tjóðsangin hvønn morgun, áðrenn tey fóru inn til undirvísing:
text: #000006
text: Her er teksturin til barnasangin, sum hon sang í Útvarpi Føroya í 1969:
text: #000007