text: Neistakvinnur fara út um Molan í 1950 á veg til Norra. Nógv fólk veittra teimum farvæl. (Mynd Elsa Horn)
text: #000001
text: Okkara samfelag er nógv broytt, síðan neistakvinnur í 1950 fóru við Tjaldrinum til Norra at spæla hondbólt. Neistakvinnur vóru settar av við “Steinin” í Norra, har leiðin gekk til Harstad at spæla hondbólt, og Tjaldur sigldi víðari til Keypmannahavnar. Um hesa ferð hava eg skrivað áður. Áhugavert er tó at síggja myndina av Molanum frá 1950, tí eystara bryggja er stutt um hetta mundið.
text: #000002
text: Longu seinast í 1800 talinum tosaðu havnarfólk um gera brimgarð, so skip kundu liggja trygg á Havnarvág. Havnin lá tá víðopin fyri havalduni, og tað var bara um summarið, at skip og bátar kundu liggja fyri akkeri á Havnarvág. Stór skip kundu ikki leggja at nakrastaðni, og ferðafólk og tilfar varð ført í land við smærri bátum. Tá ið sluppurnar vórðu lagdar um heystið, varð farið inn á Skálafjørðin at ankra. Á Havnarvág var ikki liggjandi.
text: #000003
text: Tað var ikki fyrr enn 18. februar 1922 at fyrsti sáttmáli varð undirskrivaður at gera fyrsta teinin av eystara brimgarði, og tað skuldu ganga nógv ár til eystara bryggjan var gjørt og harvið fyrsti teinurin av brimgarðinum. Tá var eingin stoypt bryggja ella “ískai” vestanfyri. Og serliga frá árunum 1955 til 1975 var Molin longdir fleiri ferðir og nógvir bryggikantar stoyptir. Minnist, tá ið stóru betongkisturnar fóru á sjógv, settar á pláss og síðani fyltar við gróti.
text: #000004
text: Sum smádrongur í Havn í 50 árunum minnist eg, tá ið brimið kom sunnaneftir og av landssynningi, og aldurnar skolaðu heilt niðan til Meiarííð nú Tjóðpallin. Havnin lá jú opin fyri havalduni. Um 1930 var arbeiðið liðugt at gera fyrsta teinin av brimgarðinum og part av eysturu bryggju. Nú kundu nøkur skip liggja trygg innanfyri Molan, men nógvar útbyggingar máttu fremjast aftrat, áðrenn vit fingu so trygga Havn, sum vit hava í dag. Molin eystan fyri varð longdur fleiri ferðir, vestara bryggja og Ískaiin, sum vit rópa hana, vórðu gjørdar, bryggja varð gjørd við Skipasmiðjuna. Og fyri ikki so nógvum árum síðani, varð stórt grótkast lagt uttanfyri vestaru bryggju og innanfyri Skansaboða. Alt grótið var sprongt á Glyvursnesi og siglt til Havnar. Hetta er hugaligt at minnast afturá.
text: #000005
text: Sum vit síggja á myndini, eru nógv fólk á bryggjuni og siga farvæl, tá ið Tjaldur stevnir út um Molan. Tey ungu skilja ikki hetta, tí nú fert tú úr Havn vestur í Vágar, og fáar tímar seinni situr tú í heitari stovu í Keypmannahavn. Í 50 árunum og 60 árunum sigli ferðamannaskip til Keypmannahavnar fjúrtanda hvønn dag. Nógv fólk vóru á bryggjuni, tá ið Tjaldur kom, og nógv fólk vóru á bryggjuni, tá ið Tjaldur fór úr Føroyum. Men alt hetta er søga, men myndin vekir minni um farna tíð. Gamaní, vit hava Norrønu, men stóra ferðamannaskipið kann ikki sammetast við smáu skipini fyri hálvthundrað árum síðani. (Vagnur)
text: #000006