text: Tað liggur ógvuliga djúpt í okkum, at vit ynskja at fara aftur til røturnar – ikki minst tá vit eldast. Hetta kemur fram, hvørja ferð eldra ættarliðið kemur saman í Kristnastovu. Prát um gamlar dagar – okkara ymisku bakgrund – søga og frásagnir um fólk, siðir og høgtíðir – alt hetta kemur fram og verður vent slíkar løtur. Kanska myrka árstíðin fram móti jólunum eisini framkallar serstakar kenslur og minni frá tíð, ið farin er.
text: #000000
text: Men hugnaligt er altíð at vera saman við eldru útisetunum – eisini hendan degin, tá samkoman var hildin í Kristnastova við einum góðum breyðbita kryddað við føroyskum viðskera, sum tóktist at koma væl við hjá aldrandi útisetunum.
text: #000001
text: Hugleitt var um reunuion samkomuna í Føroyum, sum var hildin fyrr á árinum, og greitt var frá William G. Sloan í samband við 100 árini, sum farin eru, síðani deyða hansara. Nøkur yngri fólk settu dám á við teirra sangi og fiólspæli, og at enda hevði Símun Pætur á Torkilsheyggi, sum var niðri um hetta mundið, eitt styttri orð.
text: #000002
text: Og sum náttúrligt var vóru fleiri jólasangir sungnir hesa løtuna, og ikki minst teir eldru sangirnir vóru sungnir so hjartaliga. Tá ið hendan seinnapartsløta umsíðir var komin at halla, varð ynskt gleðilig jól og gott nýggjár – við vónum um at møtast aftur til várs.
text: #000003