text: BrúðarkalendarinKomandi brúdleypSkráset brúdleypBrúdleypsgreinarVeitararSkráset veitaraHjálpartólSangsavnMinnis-listiBrúdleyps kostnaðurYnskilistinAlt samlað
text: #000000
text: Fyrsti sjeikurin gjørdist maðurin, tá tey møttust 20 ár seinni
text: #000001
text: Jógvan Kristiansen, sum er sjómaður og Joan Mohr, sum er miðnámsskúlalærarinna giftust 3. septembur 2022 í Fuglafjarðarkirkju.Vígslan var hátíðarlig og vøkur við eini fantastiskari talu frá Meinhardi Bjartalíð. Hon fór beint í hjartað.
text: #000002
text: Vit høvdu eina móttøku, sum nógv var gjørt burturúr – eitt tilvitað val. Vit eru ikki heilt ung longur (vil tó ikki kalla okkum gomul), og tímdu tískil ikki eitt brúdleyp, har fólk skuldu sita í fleiri tímar og lurta eftir langum talum. Vit vildu nakað annað. So vit valdu pinnamat frá Gepetto í Klaksvík, køkur frá Mariettu í Klaksvík og Jens Marna at spæla og syngja.
text: #000003
text: Av tí sama minglaðu fólk og prátaðu. Eg haldi, at tað eydnaðist væl og fólk lótu væl at. Hølið pyntaði Rebecca Rógvadóttir úr Klaksvík, hon pyntaði m.a. við teimum eyðkendu ballónunum. Eisini brúkti hon ótrúliga vakrar blómur frá Várperlu í Runavík. Aftaná hugnaðu vit okkum saman við nøkrum heilt fáum vinfólkum heima við hús – perfekt!
text: #000004
text: Hvussu avgjørdu tit at giftast ella hvør spurdi hvønn og hvussu?
text: #000005
text: Hann fríggjaði. Detaljurnar eru loyniligar...he he he!
text: #000006
text: Men vit hava eina sera fitta søgu. Vit vóru par fyri 20 árum síðani. Hann var mín fyrsti sjeikur og eg hansara fyrsta dama. Síðani møttust vit aftur 20 ár seinni. So um hugtøkini ‘tann einasti eini’ og ‘meant to be’ finnast, so gjørdu tey seg galdandi í okkara føri.
text: #000007
text: Hvussu reageraði tú tá hann fór niður á knæ?
text: #000008
text: Eg bleiv kløkk, djúpt rørd og ótrúliga glað. Eg havi annars altíð sagt, at eg ætlaði aldrin at giftast, men mangt broytist og eg kundi ikki siga nei til ein sum hann.
text: #000009
text: Hvussu nógvir gestir høvdu tit til veitsluna? Yvir 300
text: #000010
text: Hvar var vígslan? Fuglafjarðar Kirkja
text: #000011
text: Veitslan varð hildin: Á Miðnámsskúlanum á Kambsdali, sum endaði við at vera ætlan nummar 30, um man kann siga tað so.
text: #000012
text: Var tað veitsla fyri innbodnum, opið hús ella vælkomst við tilmelding? Vælkomst við tilmelding!
text: #000013
text: Fíggjarætlan: Vit ætlaðu okkum ikki at spara uppá nakað. Vit ynsktu okkum ein góðan dag saman við øllum teimum, ið høvdu hug at hátíðarhalda dagin saman við okkum.
text: #000014
text: Brúðarkjólin: Kjólin varð keyptur ígjøgnum Brúðarlín, har Irdi gav mær bæði góða og professionella hjálp. Hann kom allan vegin úr Amerika, og so var hann eisini tann einasti eini eftir av sínum slag. Hann sat sum stoyptur – ótrúligt!
text: #000015
text: Skógvarnir vóru bláir. Tey, sum kenna meg, blivu nokk ikki kløkk! Eg elski blátt! Teir komu eisini úr Amerika.
text: #000016
text: Klæðini hjá brúðgóminum: Klædningin keyptu vit frá Skálki í Runavík og bróðurdóttir mín keypti eina kongabláa sloyfu í Danmark.
text: #000017
text: Tað besta við degnum: Ringt at velja nakað ávíst burturúr. Alt riggaði so væl og øll vóru so fantastisk. Men løtan í kirkjuni var sjálvandi heilt serlig. Myndirnar frá Eyðbjørn eru vit eisini sera sera takksom fyri, sum jú gera dagin ævigan.
text: #000018
text: Brúðarferðin: Hana goyma vit til eina aðra ferð. Vit ætla okkum til París.
text: #000019
text: Eitt gott ráð til komandi brúðarpør: Slappa av, njótið dagin og gerið júst tað, sum tit hava hug til. Vit vistu heldur ikki, hvussu okkara ‘nakrar tímar langa minglimóttøka’ fór at spæla av, men hon var perfekt fyri okkum.
text: #000020
text: Høvdu tit gjørt nakað øðrvísi um møguligt? Nei!
text: #000021
text: at tíma at posera og tað heila. Vit eru so glað fyri myndirnar.
text: #000023
text: Hvør gjørdi hár, makeup, negl o.s.fr.? Hárið gjørdi Kartin Høgnesen, sum eg havi gjørt hárið hjá alt mítt lív. Hann veit júst, hvat mær dámar, so eg føldi meg totalt tryggan í hansara hondum. Tað var eisini so hugnaligt at sita og drekka kaffi saman við honum tíðliga handan morgunin. Durita í Avera í Klaksvík gjørdi neglirnar, nakað er nakað, ið eg aldrin havi roynt fyrr. Tað fari eg heilt sikkurt at royna aftur. Eg havi ongantíð havt so flottar negl fyrr.Hevur tú nakað at leggja afturat?
text: #000024
text: Ja, ein, sum gjørdi dagin serliga góðan fyri okkum, var mín fantastiska fitta og hjartagóða grannkona, Magna. Hon stóð fyri so at siga øllum á sjálvum degnum. Takk er eitt fátækt orð, men vit høvdu ikki klára okkum uttan hana.
text: #000025