text: Tað er 6. apríl í 1945. Ein 22 ára gamal, ungur og vakur drongur situr í einum myrkum fongsulskliva í Keypmannahavn. Drongurin hevur júst fingið at vita, at nú er hansara seinasta stund komin. Tí nú skal hann avrættast. Skjótast.
text: #000002
text: Drongurin eitur Kim Malthe-Bruun, og hann hevur verið virkin í donsku mótstøðurørsluni, sum stríddist ímóti Hitler og Nazitýsklandi, eftir at Danmark varð álopið og hersett av týska herinum í apríl 1940. Mótstøðurørslan var ein rørsla av sjálvbodnum ofta ungum monnum og kvinnum, nøkur fá túsund fólk, sum fóru í hernað ímóti týska herinum undir Øðrum Veraldarbardaga. Fleiri av hesum vórðu tikin til fanga av týskum myndugleikum í Danmark, sett í fongsul, torturera og dripin. Kim Malthe-Bruun hevur luttikið í fleiri hernaðarligum álopum ímóti týskum herdeildum í Danmark. Men hann verður handtikin av týsku løgregluni, settur á ákærubonkin í einum krígsrætti í Keypmannahavn og hevur nú fingið sín endaliga deyðadóm. Bert 22 ára gamal, og bert ein mánaða áðrenn kríggið endar.
text: #000003
text: Men eg loyvi mær onkuntíð at hugsa, at vit liva í eini samtíð, sum hevur gloymt orðini hjá týska filosoffinum, Arthur Schopenhauer: ”At liva er eitt líða”. At hava tað ringt er ein integreraður og fullkomiliga natúrligur partur av lívinum.
text: #000011