text: Í dag er tað Karolina, ið deilir síni ráð og persónligu søgu, um hvussu hon sum bara 21 ára gomul fekk hesi boðini:
text: #000000
text: “Tú hevur PCO, og kanst ikki gerast við barn á natúrligan hátt.”
text: #000001
text: Eg hevði altíð ynskt mær børn, og altíð haft eitt brennandi ynski um at gerast mamma. Eg var ung, tá eg møtti manninum, og vit vistu beinavegin, at vit vildu hava børn.Men tíbetur, var eg ríkað við eini eyka dóttir, tí maðurin átti heimsins fittasta dýrgrip – Sum eg var so heldig at sleppa at elska.
text: #000002
text: Sum 19 ára gomul, var eg gift kona og átti hús. Eg veit ikki, hvussu ofta, ta næstu tíðina – og næstu mongu árini, eg fekk spurningin “Nær fara tit at fáa tykkum børn?”, “Nú ert tú ikki uppávegin enn?”Alt í bestu meining, men er ein sera privatur spurningur, sum man sum oftast flenti burtur, ella svaraði, eg veit ikki, osfr.
text: #000003
text: Bíðitíðin til fertilitetsviðgerð var sera long, og vit fingu at vita, at vit skuldu til Íslands ella til Danmarkar.Vit fluttu so í 2014 til Danmarkar í lestrarørindum, og fóru har undir neyvari kanningar. Vit vóru ígjøgnum allar fyrireikingar og kanningar til fertilitetsviðgerð. Av tí hormon-viðgerðin kann vera sera hørð, so viðmæltu læknarnir, at eg bíðaði inntil eg var við at vera liðug við lesnaðin. Tá skuldi eg bara ringja, og fáa hormon-sproytir og ísáðing.
text: #000005
text: Tískil, tosaðu eg og maðurin mangan um, at kanska tað ikki var meiningin, at eg skuldi gerast við barn. Tað eru so nógvir mátar at gerast og vera mamma uppá, og so nógv børn, ið hava tørv á hjálp.Vit kundu vera fosturforeldur ella ættleiða? Kanska var tað meiningin, við tí heila..
text: #000007
text: Eg havi tikið eitt ótal av negativum graviditetstestum.. og tó.. So stóð eg har, í oktobur í 2017 – við einum POSITIVUM testi!
text: #000008
text: Tað var so óveruligt, og 10.juni í 2018 átti eg eina fantastiska fitta gentu við akuttum keisaraskurði á Hvidovre Hospital.4 dagar seinni forsvaraði eg mína bachelor í Námsfrøði, og 27.juni fluttu vit heim aftur til Føroya.Eydnusamari enn nakrantíð!
text: #000009
text: Um tú spurdi meg fyri 10 árum síðan, hvar eg sá meg sjálva um 10 ár, hevði eg ikki væntað, at eg stóð her. Ríkað við 4 dýrgripum! Tað eru bert 3,5 ár ímillum 3 tey yngstu. Rokaligt, hektiskt, óruddiligt, svøvnloysi, ótti, stúran... So er størstur av øllum kærleikin, og eg eri ríkasta og lukkiligasta mamma og kvinna í heiminum ❤
text: #000011
text: Tað gongur nokk!Tað gongur kanska ikki soleiðis, sum vit ynskja tað, men tað gongur. Møguleikarnir eru so nógvir í dag, at gerast mamma og foreldur. Og onkur hevur kanska brúk fyri júst tær.Tú ert virðismikil.Eg føldi meg sera týdningarleysa, og miseydnaða. Eg var ein kvinna, eg kundi ikki gerast við barn – hvat var meiningin so? Men tú ert so nógv verd, og inniheldur SO nógv annað virðismikið. Tú ert elskað og vird, gloym tað ikki!Tosað um tað.Eitt tað besta er, at tosa um tað. Eg tosaði um tað við míni nærmastu. Er tað nakað eg “angri”, so er tað, at eg ikki segði frá áðrenn. Eg minnist so væl, at langabbi mín spurdi meg so ofta, nær vit fóru at fáa okkum børn, og at nú mátti tað vera uppá tíðina. Alt sagt við kærleika og vón.“Abbi... Tað er ikki øll ið fáa tað tey ynskja sær...” Hann hugdi bilsin uppá meg, “nei góða, tað passar.” Og eg fekk ongantíð spurningin aftur.So tosað um tað, og sig frá! Fólk spyrja í bestu meining, og vita ikki betur. Og hatta helt eg vera ein frálíkur máti at siga frá uppá. Uttan at skala nakran, ella fáa nakran at føla seg illa 🙂
text: #000012
text: Manglar tú onkran at snakka við ella taka hond í, so ring ella skriva. Vit hava fleiri frívillig fólk, sum fegin vilja hjálpa og stuðla tær 💛
text: #000013