text: Vit sita aftan fyri pallin og drekka kaffi, saman við ljóðmanninum og onkrum hjálparfólki. Sebastian vil fegin gera seg lidnan við at seta streingir á gittarin, áðrenn vit fara okkurt friðarligari stað at práta. Stemningurin tykist sera góður. Menn tykjast eitt sindur spentir, men tó avslappaðir. Konsertin í kvøld er útseld, tað eru tær altíð hjá Sebastian.
text: #000014
text: Eftir, at Sebastian í 10 ár ikki hevði verið á palli sum einstaklingur, fór hann í 2003 á konsertferð. Hann greiðir frá, at orsøkin til, at hann fór á pallin aftur sum einstaklingur, var tí, at hann hevði tíð til tað. Sebastian spældi fyrstu árini av síni yrkisleið rættiliga nógv sum einstaklingur og rættiliga nógv við bólki. Í 80’árunum gjørdist sjónleikurin og sangleikurin ein alt størri partur av hansara lívi. Tí gavst hann við at ferðast við bólki í 1987. Men helt fram sum einstaklingur til 1993 ella 1994. Tá var heldur ikki tíð til hetta. Hann fór frá at skriva sangleikir, til at leikstjórna og seta teir upp sjálvur. Alt ov ofta vóru uppsetingarnar av hansara leikum stutt sagt ov vánaligar. Tí vildi hann sjálvur royna at gera tað betur. “Eg hevði skrivað nakrar av best dámdu donsku songleikunum, men tíanverri vóru framførslurnar oftað als ikki nøktandi. Tí var týdningarmikið fyri meg, at sjálvur sleppa at leikstjórna leikirnar. Soleiðis kundi eg tryggja mær, at leikurin minst einaferð varð settur upp nøktandi. Nú eru allir leikirnir framførdir nøktandi. Eg havi sjálvur leikstjórnað teir flestu leikirnar, ið eg havi skrivað. Tí kundi eg aftur fara á konsertferð og konsentrera meg um meg.”, sigur Sebastian.
text: #000017
text: Ein plátufelagsstjóri segði einaferð við Sebastian, at hann var tann einasti tónleikarin, ið hann kendi, sum kundi skriva eitt lag, ið manglaði. “Men hetta er veruliga so, tá eg geri eina fløgu, so skal hon rigga sum ein eind. Tí manglar onkuntíð eitt ávíst lag, so skrivi eg tað.”, sigur Sebastian smílandi.
text: #000023
text: Sebastian eigur eina av tónleikaútgávunum, ið eru valdar at vera partur av donsku tónleika kanonini. Talan er um plátuna Stjerne til støv, ið kom út í 1981. Tað er ein arbeiðsbólkur undir danska Mentamálaráðnum, ið hevur valt tær týdningarmiklastu tónleikaútgávurnar at vera tónleika kanon. Sebastian sigur, at hann er glaður um hendan heiður. “Ofta eru tað fjølmiðlar, ið velja hvør skal hava ymiskar heiðurslønir. Men í hesum førinum er tað ein arbeiðsbólkur, ið hevur sitið og diskutera hetta. Tað er stuttligt at verða diskuteraður – At fólk skulu fyrihalda seg til mín tónleik.”, sigur Sebastian. Hann heldur, at tað er stuttligari at vera við, enn ikki at vera við. “Tað er eisini stuttligt, at hetta ger, at mín tónleikur verður spældur og diskuteraður í skúlunum. Fólk takað støðu til hann”. Nógv kjak hevur verið um Kanoniseringina og bæði Det Gode Selskab, ið umboðar Gasolin og Savage Rose høvuðsmaðurin Thomas Koppel, ið andaðist í vikuni, hava mótmælt, at teirra fløgur verða nýttar í einum politiskum talvi. Sebastian sigur, at hann velur ikki, at síggja hetta sum eitt politiskan heiður enn. Men um tað verður nýtt politistiskt, so heldur hann heiðurin vera meira ivasaman.
text: #000025
text: Kristian Blak dagligur leiðari av Tutl fekk beint fyri jól eitt teldubræv frá Bob Cochran, ið er leiðari fyri jasspartin av útvarpsstøðini. Cochran hevði hoyrt sjálvnevndu fløguna hjá Eivør Pállsdóttir og var so bergtikin av henni, at hann hevði ynskt, at hann hevði hoyrt hetta útrúliga tónlistarliga verk fyrr. Á heimasíðuni hjá Eivør, hevði Cochran funnið heimasíðuna hjá Tutl og sá stóra úrvali av jassi. Tí spurdi hann Kristian, um hann kundi sent honum eintøk av føroyskum jassfløgum. Kristian so gjørdi.
text: #000031
text: Eivør trúði mær næstan ikki
text: #000040
text: Hon var í frammanundan í góðum lag. Tí stutt áðrenn eg ringdi, høvdu hon og Bill Bourne spælt fyri einum útseldum Mozart sali í Wien. Konsertin hevði gingið sera væl, og gott lív var í fólki.
text: #000045