text: - Deyð fólk hava altíð hugtikið meg
text: #000000
text: 'Rakki': ein lítil óvandur hundur. Tað kemst av, at ein identifiserar seg við tey lægstu í samfelagnum. 'Ljóð' sigur seg sjálvt. Og 'rakkaljóð' ljóðar bara so væl.
text: #000001
text: Soleiðis sigur Jóannes Nielsen um sítt nýggjasta yrkingasavn, Rakkaljóð. Í savninum heilsar hann teimum deyðu. Deyð fólk hava jú altíð hugtikið hann. Samstundis sum hann er farin at takka fyri seg.
text: #000002
text: Yrkingarnar eru prikkurin yvir øllum tí, ið Jóanes hevur skrivað í fjøruti ár, og sum yrkjari hevur hann somu dygdir sum gott whisky, hann bara búnast við aldrinum.
  Evnisvalið broytist og víðkast, og viðgerðin dýpist.
  Hesin vandni yrkjarin skrivar hvassari og eymari enn nakrantíð áður.
  Hann melur aftur á stóru tilveruspurningarnar og ger eisini ferð út á tey evstu mørkini.
  Savnið byrjar við: sanki saman setningar sum sýta at seta punktum – og síðan floyma setningar inn, sum nema við tíðina, stættarmun og borgararættindi, um fánandi gess, rekmáttin í dreymum og heilagum orðum.
  Og tað er bara á teimum trimum fyrstu síðunum.
text: #000003
text: Føroyar lesa skal vera við til at skapa lesigleði, seta føroyska málið í miðdeplin og skapa karmar fyri eini góðari lesimentan.
text: #000005
text: Um Føroyar lesaUpprunin til Føroyar lesaEndamáliðSamstarviðLesivanakanninginTemaSummarbókinKom-og-lesMillum permurnarFøroyingar lesaLesipreiMítt bókaminniRithøvundaprátMál & miðlanÁ breddanumFilmar um lesingSkúlabókavørðurinLærarinNámslektarinNámsfrøðingurinLandsstýrismaðurinMaria og RonjaLesandi skiparinSambandBókaslúkurinMore
text: #000006