text: Norðurlandahúsið var ílatið til rokkonsert, tá nógvir hundra Uriah Heep fjepparar vóru savnaðir at uppliva føroysku Deiggj saman við gamla Uriah Heep oddamanninum John Lawton.
text: #000004
text: Sjáldan man miðalaldurin til eina rokkonsert í Føroyum hava verið so høgur. Men tað vóru heldur ikki nakrir sprelskir unglingar, ið mannaðu bólkin á pallinum, burtursæð frá trummuleikaranum munnu flestu Deiggjararnir vera tættari hálvt hundra enn fjøruti og John Lawton er 65 ára gamal. Stutt sagt ein búgvin bólkur, men tað riggar eisini best til henda tónleikin.
text: #000005
text: Longu áðrenn konsertin byrjaði var dømt nostalgi í langar banar, og spentu áskoðararnir skiftust um at nevna løg, ið teir vildu hoyra. Lat tað vera sagt beinanvegin, trúgvu fjepparnir fingu tað teir komu eftir, eina fína rokkkonsert við eina perlurøð av Uriah Heep klassikarnum sungnar av einum klassasangara við einari stórari rokkrødd.
text: #000006
text: Norðurlandahúsið hevði veruliga spent seg út til konsertina. Millumveggirnir vóru tiknir burt, og mitt í stóra salinum var barr sett upp. Hetta riggaði væl, og man slapp undan stóru ferðsluni, ið plagar at vera, tá øl bert fæst úti í forhøllini. Hattin av fyri Norðurlandahúsinum at slækka eitt sindur av teimum so strongu reglunum, ið hava merkt tiltøk í hesum frálíka konsertstaði.
text: #000007
text: Eg havi sjálvur ongantíð verið Uriah Heep fjeppari, eri ov ungur til at hava varnast stórheitstíðina hjá bólkinum, og hóast mær dámar øgiliga væl, nógvar av teirra samtíðarbólkum, so hevur teirra tónleikur ongantíð veruliga fingið meg at fara út at keypa eina plátu ella fløgu. Tó so, mær dámar væl løg sum The Wizard, July Morning, Free me og Easy LIving. Eg var nokk ein heldur atypiskur áskoðari, og hevði sum so onga meining, tá heitt kjak tók seg upp millum tveir av mínum síðumonnum, um hvør besti Uriah Heep sangurin var.
text: #000010
text: Deiggj legði fyri við at framføra part av teirra vanliga Uriah Heep showi við Dennis Lave sum sangara. Hetta er ein væl roynt konsept, sum bólkurin hevur ferðast við og tað koyrir væl. Serliga eru tað ræddirnar, ið sita væl. Bólkurin hevur tríggjar fínar sangarar í Fróða, Dennis og Páll, og lekkurt er nokk orðið, ið best lýsir teirra sang. Onkursvegna hóska teirra røddir saman, og nógvu árini av samanspæli skaðar ivaleyst heldur ikki. Til hetta tiltakið vóru Divaz eisini við á rættiliga nógvum løgum, og hetta styrkti ræddarpartin uppaftur meira.
text: #000011
text: John Lawton sang hamrandi væl og við kórsanginum hjá Deiggjarunum og Divaz bleiv vokala ljóðmyndin einastandandi góð. Løg, sum Stealing, The Wizard, Gypsy og Free Me vóru millum hæddarpunktini. Men eisini pena balladan Rain, har Fróði, Pætur og John vóru einsamallir á pallinum var frálík. Nógv pør nýttu høvið, at halda um hvør annan og vagga saman, sera romantiskt og hugnaligt.
text: #000015
text: Deiggj duga hetta tilfarið og bólkurin er rættiliga væl spælandi. Eg stóð tó eftir við kensluni, at hetta var fínt, men ikki super fínt. Serliga tyktiskt botnurin ikki veruliga at hava tað sparkið, sum man kann fáa av tílíkum rokki. Hetta var ivaleyst orsaka av fleiri ymiskum faktorum, millum annað var ljóðið ikki serliga hart frá. Ivaleyst bleiv tikið hædd fyri, at áskoðarnir vóru nakað væl eldri enn vanligt er á rokkkonsertum. Tað ljóðaði væl, men voluman sparkaði teg ikki veruliga. Ein annar trupulleiki tyktist at vera, at basspælið ikki altíð tyktist at vera líka tight, og tað er rættiliga týdningarmikið í tílíkum tónleiki. Men sum sagt, hetta var gott, tó at tað kundi verið betur.
text: #000016
text: Men tað tyktist sum trúgvu fjeppararnir hugnaðu sær óført, og klappini vóru nógv, áðrenn John Lawton og Deiggj komu aftur á pallin og framførdu eykaløgini Hanging Tree og Easy Living, og tá Easy Living ljómaði kókaði í salinum.
text: #000017
text: Eg havi gjøgnum tíðirnar verið á nógvum tílíkum konsertum, har tónleikanøvn úr 70u ́num og 80 ́unum spæla, og ein av teimum afturvendandi jaligu upplivingunum er at uppliva frálíkar instrumentalistar, t.d. veruligar gittargudar sum fara í sjálvsving. Gamlar menn, sum hava spælt gittar í 40-50 ár og sum vita, at teir eru minst líka stórar stjørnur sum sangararnir, sum við stórum sjálvsáliti reypa við sínum dygdum til frægd fyri áhoyraran. Hetta saknaði eg í gjár. Eingin ivi var um, at her var ein maður, ið bestemmaði, og hinir spældu undir. Hóast bæði Páll og Fróði spældu væl, so var hvørgin av teimum so framúrskarandi instrumentalistur, at man hevði hug at spæla luftgittar og klappa í ovfarakáti.
text: #000018
text: Karmarnir vóru sum sagt frálíkir við ljóði og ljósi og høli, ið ikki eru betur í Føroyum. Men okkurt kundi verið betur, ikki færri enn tvær ferðir fór streymurin í ljóðanlegginum. Hetta komst av, at barrin í salinum var forbundin til somu fasu sum ljóðpulturin. Hetta er sera óprofessionelt av teimum, ið høvdu sett barrina upp. Hetta tyktist ikki at órógva áskoðararnar nevnivert, stillu løturnar blivu brúktar spontant til at syngja July Morning, eitt lag í løgið nokk ikki var á skránni fyri kvøldið.
text: #000020
text: John Lawton var sjónaliga sera irriteraður av streymslitunum, og hóast hann spældi konsertina lidna, og eisini tey obligatorisku eykaløgini, so kom hann ikki út at bukka saman við hinum tónleikarunum aftan á konsertina.
text: #000021