text: HeimiðÁðrenn og aftanáDIYTítt heimLívsstílurSpyr serfrøðingarnarHeilsaPengapungurinUppskriftirDøgurðarDessertirHeilsugott
text: #000000
text: Børn: Nova verður skjótt 6 ár og Freia er júst vorðin 2.
text: #000002
text: Vit hava sett Stephanie nakrar spurningar um lívið sum graseinkja.Stephanie er gift við Jógvani. Tey hava verið saman í 7 ár og kennir Stephanie tí ikki til nakað annað lív, enn at vera graseinkja.
text: #000005
text: Tað er bæði gott og keðiligt. Tað einasta soleiðis ordiliga góða er, at tá hann er heima so er hann heima. Sjálvandi haldi eg eisini tað er gott/sunt at man saknar hvønn annan. Eg sakni altíð Jógvan so skjótt hann er farin avstað og gleðist alvorliga tá hann kemur heim.
text: #000008
text: Ja tað haldi eg tað er. Tað er munur á, tí genturnar blíva størri og byrja at skilja tað meira. Nova hevur altíð verið babbasa við stóra B. Hon er altíð sera kedd, tá hann ferð avstað. Vit royna at fortelja henni tað nakrar dagar áðrenn, so hon kann fyrireika seg. Men verður altíð líka kedd og sigur næstan hvønn dag, at hon leingist og spyr hví babba ikki bara kann arbeiða ‘her heima’ eins og mamma.Eg haldi tað er ógvuliga ringt og eg havi mangan grátið saman við henni, tí eg fái so ilt í hjartað. Ja eg eri kensluborin.Freia veksur jú við fúkandi ferð og uppførir seg sum ein uppá 13. Haldi hon byrjar at skilja tað eisini.
text: #000010
text: Síðst Jógvan kom heim sum er 6 vikur síðani, kom hann seint um kvøldið og vit vildu yvirraska genturnar tá tær komu upp dagin eftir. Men hóast okkara “ninjarørslur” og bert varralestur, vaknaði hon og segði “babba, babba!” Tað var rættliga rørandi at síggja. Tað var sum um, hon føldi tað á sær, at nú var hann her. Tá fekk eg eisini klump í hálsin.
text: #000011
text: Tá hann er heima, er hann heima. Hann er eisini ógvuliga raskur tá hann er heima. Hann sýgur alt til sín og er HEIMSINS besti pápi/ “heimagangadi” maður. Hann er tíbetur sum eg – kann ikki torga órudd og molar, so hann vaskar og ruddar. Tað er ordiliga lekkurt at fáa tvær hendur afturat heima.
text: #000014
text: Ja. Alt sum hann/vit missa. Føðingardagar, jól, nýggjár, spenningurin tá eg tók graviditetstest við Freiu. Tá ið Nova varð fødd (tað var sera hart hjá mær, hansara vegna ) Teir stravnu dagarar, tá genturnar skiftast um, at vera sjúkar ella tá eg eri sjúk.Nova græt í yvur 1 ár tá hon varð fødd. Tað var eisini ein strævin tíð og eg segði við Jógvan, at hetta gera vit ikki aftur. Tíbetur gloymur man, tíFreia kom og tað var sjálvandi eisini strævið 1 árið, tá tilveran er nýggj við tveimum børnum.Tað gongur sjálvandi og tað gjødi tað eisini hjá mær.Eg fái ein øðrvísi hugburð tá hann er burtur. Tað verður bara gjørt. Eg havi einki annað val.
text: #000015
text: Følir tú teg einsamalla við hesum lívsstíli? Bæði og. Eg trívist væl einsamøll og tað havi eg altíð gjørt. Eg havi stóran tørv á, at løða upp sjálv, eisini tá maðurin er heima.Men jú, tað kann vera rættiliga einsamalt. Helst í vikuskiftinum. Børnini skulu undirhaldast og eg skal finna uppá ting at gera.Eisini kunnu gerandisløturnar – at eta saman og tey smáu vanligi tingini, ið man ger saman sum familja tykjast einsamallar. Dagarnir kunnu blíva langir, um vit ikki hava ætlanir.Vanliga finni eg uppá okkurt at gera saman við øðrum, soleiðis at vit eru sosial. Eg bjóði okkum til døgurða hjá øðrum. Tað kann kennast sum at eg eri átrokandi til tíðir. Vikuskiftini eru jú eisini tá ein familja, sum heild, hugnar sær og nýtir tíðina saman sum familja. Tey flestu ynskja at slappa av og at løða upp til vikuna sum kemur. Um vit ikki eru sosial, kann tað kennast einsligt inn ímillum.
text: #000016
text: Tað er tað ringasta eg veit. Maðurin er burtur annaðhvørt ár. Tá taki eg meg burtur frá fjøldini eina løtu, fyri at lippa, tí mær leingist so illa.Eisini fái eg tað ringt, av at hugsa, hvussu maðurin hevur tað, í teimum stóru løtunum. Hann sigur sjálvandi altíð, at tað ger onki og at hann hugsar ikki so nógv um tað. Hvør dagur er næstan eins umborð og teir fáa eisini jólamat og spæla pakkaspæla. Tað er sjálvandi ikki tað sama, sum at vera heima við familjuni hjá sær.
text: #000017
text: Tó kann tað tykjast, at fólk hugsa: “Tað er ikki strævnari, enn at hava ein mann sum arbeiðir 8-10 tímar um dagin” Tað kann irritera meg, um tað verður sagt, á skeivum tíðspunkti. Eg skilji, at tað er strævið at hava ein mann, ið kemur móður heim hvørt kvøld. Men hann kemur also heim. Tit kunnu býta allar uppgávurnar, sum t.d næturnar, morgnanar, sjúku, eru sorgarbundin, hava nógv orku, føðingardagar, tá konan skal gera seg klára til dagin, at fara á vesið uttan at vera órógvaður.Tað kann eisini blíva til eina kapping. “Eg havi tað strævnari enn tú”. Tí samrøðuni tími eg ikki at taka lut í.Tá fólk siga við meg, at eg eri røsk ella at tað má vera strævið, sigi eg altíð: Hugsa um tær einligu mammurnar, har pápin ikki er har, býr uttanlands ella ikki leggur í. Tær hava tað strævið og hava uppiborðið eina medalju.Tað er strævið í nøkur ár, ímeðan børnini eru smá. At fáa børn er tað mest fantastiska í heiminum. Eisini einsamøll.
text: #000022