text: Leitar tú eftir Nudlavirkinum, trýst her
text: #000000
text: viðmerkingarMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Ein gongutúr við sjóvarmálanMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Eg havi álit á føroyingumMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Søgan um MC-Hár – Fyrstu áriniMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Lisbeth er ordiligt fólkMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Við Anthony í oyrunum og Agga í huganum
text: #000002
text: Man kann lesa um seks á Nudlum
text: #000004
text: Eg veit ikki um tit hava varnast, men undir hvørjari grein standa nøkur tags, ella evnisorð, ið vísa til evni, ið eru nevnd í tekstinum. Trýstir man á orðið kemur man inn til eitt yvirlit yvir allar greinir, ið fáast við hetta evnið.
text: #000005
text: T.d. er 20 greinar um “seks“, tá er sjálvandi henda eisini tald við. Annars ber til at síggja yvirlit yvir tags yviri í høgru síðu av heimasíðuni, um man trýstir á Tags uppi yvir recent posts. Tey størstu orðini eru tey mest brúktu.
text: #000006
text: Og har kann man í løtuni staðfesta, at tað eg skrivi mest um er Danskan tónleik(38), Politikk(70), Rokk(78), Popp(45) og Summarfestivalin(64), sig so tað.
text: #000007
text: De første kærester i Klaksvig
text: #000008
text: TV2 megnaðu at fáa Vágsbø uppá kók, tá risahittið “De første kærester på månen” rungaði um alla Klaksvík, og var hetta hæddarpunktið á einari fínari framførslu.
text: #000009
text: Høvuðsnavnið á Føroya størsta palli leygarkvøldið á Summarfestivalinum vóru donsku TV2. Hóast teir ikki savnaðu eins nógv fólk, sum Ronan Keating og Dynamit gjørdu kvøldið fyri, so var heilt nógv fólk savnað á Vágsbøi.
text: #000010
text: TV2 hevur eitt ótal av útgávum aftan fyri seg, men konsertin leygarkvøldið vísti greitt, at nógv av av hesum løgum, ikki hava vunnið sær eitt pláss, sum syngið við slagari millum breiða føroyska áskoðaraskarðan.
  TV2 hava ikki sama pláss, sum eitt nú Shu-bi-dua, Frændur og Dynamitt, og hóast konsertin var fín, væl spæld og vøkur á at líta, so hevði man kensluna av, at fólk fyri tað mesta stóðu og bíðaðu eftir hittum, ið tey kundu syngja við til.
text: #000011
text: Hetta var ein tílík konsert, men eg mátti eisini staðfesta, at tað vóru dekan ov nógv løg, ið ikki komu í hittpottin.
text: #000012
text: Serliga var ein løta, ið nærum gjørdist pínlig, tá bólkur og Steffen Brandt steðgaðu, so fjøldin skuldi syngja: “Be babalula”, men eingin sang við. Steffen Brandt var tó somikið royndur, at hann kláraði at lofta støðuni og sang sjálvur linjuna eftir eitt lítið break.
text: #000013
text: Men tað var stórt at standa og syngja við til “Rigtige mænd”, “Vil du danse med mig”, “Lanternen”, “Kys bruden” og so risahittið yvir øll “De første kærester på månen”, ið var eykalag. Tá kókaði allur Vágsbøur og góða lagið rungaði heilt uppá mánan.
text: #000014
text: TV2 spæla væl og høvdu teir við sær tvær vælsyngjandi kórgentur, men høvuðsmaðurin Steffen Brandt sjálvur, hevði ikki eina serliga góða framførslu. Røddin virkaði veik og hóast kórgentur og ljómborðsleikarin royndu at fylla út, so var hetta við at gera, at konsertin ikki var frálík, men bara góð.
text: #000015
text: Serliga týðiligt gjørdust vokalu avbjóðingarnar hjá Steffen Brandt, tá gestasongkvinnan Camille Jones kom á pallin og sang “En perfekt verden”, ið hon hevur gjørt yvir gamla TV2 lagið, “Vi skaber en perfekt verden”. At hoyra hesa góðu songkvinnu saman við vælspælandi bólkinum var frálíkt, og man vildi faktiskt heldur hoyra meira av henni.
text: #000016
text: Samanumtikið var hetta ein fín konsert, ið tó ikki fer at teljast millum tær mest minniligu á stóra bønum frammanfyri Føroya størsta pall.
text: #000018
text: Tinganest spældi eina inniliga og hugnaliga konsert fyri einum heldur tómligum FLAGS tjaldi, men lagið var øgiliga gott, millum væluppløgdu áskoðararnar.
text: #000020
text: Vágasound og føroysk presisheit hoyra ikki saman, hetta mátti eg staðfesta, tá eg eftir trupulleikar við at tjekka inn, sum fjølmiðlafólk á ársins Summarfestival, kom á konsert við Tinganest ein minutt, áðrenn konsertin skuldi fara í gongd. Tí longu á veg niðan móti teltinum hoyrdi eg eyðkendu tónarnar av Tinganest. Eg fekk tó um endan á lagnum, tá eg kom inn í rættiliga tómliga teltið kl. 17.29.
text: #000021
text: Ivaleyst átti tíðspunktið og ráliga veðrið sín leiklut, at ikki fleiri komu á konsertina. Men vit, sum vóru har, fingu eina deiliga løtu við syngið við lagaskattinum hjá Tinganest. Eina løtu, ið tó var merkt av, at tað rungaði dekan ov illa av bassinum í tómliga tjalddúkinum á FLAGS teltinum.
text: #000022
text: Tinganest anno 2012 er ein samanrenning millum bólkarnar Tinganest við teimum báðum Magnus á Stongum og Jóan Jakku Guttesen og Villmenn við Holgar Jakobsen og Finnur Joen Jacobsen. Ein samanrenning, ið veruliga tykist fullkomin. Teir klæða hvørjum øðrum. Serliga tær tríggjar røddirnar hjá Magnus, Jóan Jakku og Holgar, ið allar eru so øgiliga ósannlíkar sangrøddir, við nógvum karakteri, ið saman við Finni skiftast um at syngja kór hjá hvørjum øðrum. Hetta er uppskriftin til konsentrera vágasound.
text: #000023
text: Tað var tónleikurin, ið var í fokus, lag aftan á lag spældu teir, uttan at siga eitt orð við áskoðarnar. Inntil Vágagellan var á skránni, og Magnus á vanligan undirspældan hátt segði: “Nú kemur Vágagellan, nú fara tit at syngja við”, og vit brølaðu við.
text: #000024
text: Meðan Magnus og Jóan Jakku standa so stillir á pallinum, at Oasis virkar vilt, so var eitt øgilgt lív á Vilmonnunum, Finni vælspælandi við stórum smíli handan trummurnar og Holger á elgittara. Teir ljóða veruliga væl saman, hetta er ikki fínt í kantunum, men fult av inniligheit.
text: #000025
text: Móti endanum av framførsluni sluppu vit eisini at hoyra eitt sindur av tí, ið limirnir hava gjørt í øðrum samanhangum, sosum “1001 nátt”, sum Vágaverk hjá Jóan Jakku eigur og “Ongan veg” hjá Holgari. Løg, sum í hesum sambandi ljóðaði sum Tinganest, og bestemt ikki gjørdu framførsluna verri.
text: #000027
text: Bólkurin slapp ikki av pallinum, fyrr enn eykalagið “Annan sang” var sungið, væl stuðlað av væl uppløgdum áskoðarum. Meðan eg gekk oman móti Vágsbøi, kundi eg illa annað enn hugsað, um hvussu væl hetta hevði havt riggað á Stóra Palli um miðnáttarleitið, tá Vágsbøur er fullur av fólki.
text: #000028
text: Tað var ein hjartanemandi og vøkur konsert, ið amerikanski gospelsangarin Russ Taff helt á Vágsbøi leygardag seinnapart.
text: #000030
text: Russ Taff var stóra kristiliga navnið á ársins Summarfestivalskrá. Eins og undanfarin ár hevði Summarfestivalurin eitt sindur av lovsangi á festivalskránni, og við fløguni Faroe Islands í skjáttuni, var neyvan nakar ivi um, at Russ Taff var mest upplagda boðið.
text: #000031
text: Russ Taff hevur seinastu árini verið so nógv í Føroyum, at man næstan ikki longur sær hann, sum eitt útlendskt tónleikanavn, og við einum bólki, mannaðum av ikki færri enn 12 føroyingum, og einari útgávu skrivaða og gjørda av føroyingum í Føroyum, er Russ Taff kanska enntá meira at rokna sum føroyingur í hesum høpi. Russ Taff legði heldur ikki skjól á, hvussu væl honum dámar í Føroyum:
text: #000032
text: – Tit er undurfull fólk her í Føroyum, eg fari kanska at flyta higar!, segði hann við mannfjøldina á Vágsbøi, og at døma eftir lógvabrestunum verður hann vælkomin.
text: #000033
text: Mannfjøldin var annars ikki av teimum heilt stóru frammanfyri pallin, ivaleyst spældi ráliga veðrið og mjørkin sín leiklut í, at tað mest vóru Russ Taff fjepparar og lovsongsfjepparar, ið leitaðu sær á konsertina. Bakandi sól hevði ivaleyst lokka fleiri oman á konsertina.
text: #000034
text: Sum sagt vóru ikki færri enn 12 tónleikarar og sangarar við í bólkinum. Jón Svein Heinesen og Divaz tóku sær av kórinum, meðan Kim og Finnur Hansen spældu tangentar, blásarar vóru Ólavur Olsen og Hans Petur í Brekkunum, Hans Poulsen spældi gittar, Óli Poulsen spældi bass og gittar, Kristoffur Mørkøre spældi slagverk, bass og gittar, Jákup Zachariassen spældi steelgittar og Jósvá Debess spældi trummur. Samanlagt ein ljóðmynd, ið var ógvislig og pompøs og øll tyktust at spæla sín leiklut væl. Hetta hóskaði væl sum grundvøllur til Russ Taff, tí maðurin hevur veruliga eina stóra rødd. Hann syngur so sannførandi, at tú trýrt hvørjum orði, og fyri ein lovsangara er hetta ein frálíkur eginleiki.
text: #000035
text: T.d. í vakra lagnum I Cry, var tað ein sonn frægd at hoyra hann syngja sín boðskap út til síni samsintu, ið hjartaliga sungu við. og okkum, ið bara vóru komin framvið at hoyra tónleik.
text: #000036
text: Fleiri løg av “Faroe Islands” útgávuni vóru á skránni. Her havi eg hug til at nevna lagið “Heaven”, ið Óli Poulsen og Jákup Zachariassen hava skrivað, hetta er eitt fínt lag. Kórrøddirnar eru eitt sindur klisjé kendar, men tað er ikki óvanligt í gospelhøpi.
text: #000037
text: Besta løtan var tó, tá Russ Taff sang sína útgávu av gamla gospelsanginum, “Aint ́ No Grave Gonna Hold This Body Down”. Hetta lagið, ið hann plagdi at hoyra í kirkjuni sum smádrongur, varð servera sum eitt slag av Rock n ́Roll Gospel, pumpandi og við einum feitum nærum ágangandi stemningi.
text: #000038
text: Konsertin var tónlistarliga frálík, og hóast fjøldin ikki var tann størsta, so rørdi Russ Taff tey flestu av okkum.
text: #000039
text: Svangah Dangah spældu eina konsert, ið kundi havt verið ordiliga góð, og sum fyri teir mest dedikeraðurSvangah Dangah fjeppararnar ivaleyst var júst tað. Men fyri okkum, ið bert kenna einkult løg, kendist tað, sum at hyggja eftir einum filmi á einum máli, ið man næstan ikki skilur.
text: #000040
text: Tónleikurin hjá Svangah Dangah er í stóran mun heldur monotonur. Her er ikki tann stóri dynamikkurin og løgini verða borin av søgunum, ið teir fortelja við sínum tekstum. Tí Svangah Dangah hava eina styrki framum allar aðrar, og tað er teirra livandi málbrúk. Eg meti fløguna Belials Synir, sum eitt tað mest áhugaverda íkastið til føroyskan skaldskap seinastu nógvu árini. Teirra rím sita væl og gerandisliga málið blanda við útlendskum lániorðum, fúlheitum og ófantaligum, hevur skapt ein skaldaligan alheim, ið er heilt egin í føroyskum høpi.
text: #000041
text: Tí var tað ófatiliga keðiligt, at man í flestu løgunum, ikki hoyrdi hvat teir rappaðu, eitt bland av ringari artikulering og ófyrigevandi teltdúkurin í FLAGS-Tjaldinum køvdi orðini, og í summum løgum vóru bert hendinga orð skillig. Her var serliga tann eini rapparin Steen, tann stóri syndarin. Fyri teir fjepparar, ið kenna allar tekstirnar var ivaleyst lættari at hoyra, og tað kókaði tí eisini framman fyri pallin alla konsertina. Men tað kravdi ikki meira enn at hyggja meg um, og síggja tey eitt sindur líkasælu andlitsbráini rundan um meg, og hvussu fólk sussaðu sína millum, fyri at skilja, at tað ikki bert var eg sjálvur, ið ikki heilt fekk fylgt við.
text: #000042
text: Tað gjørdist skjótt eitt sindur for monotont uttan tekstin. Eg byrjaði so smátt at keða meg. Hetta broyttist tó, tá tey meira kendu løgini vóru spæld, t.d. Gentan er farlig og Frá bygd til bý. Tá fangaðu teir alla fjøldina, og eisini eg fekk verið við.
text: #000043
text: Á konsertini stillaðu Svangah Dangah upp sum ein kvartett umframt rappararnir Ragnar Davidsen og Steen Rói Lorentzen var mixmaster Urbanus og live trummuleikarin Eyðun Müller Thomsen við. At hava trummuleikara við var frískligt, og gjørdi konsertupplivingina betur bæði visuelt, og við at ljóðmyndin gjørdist meira livandi.
text: #000044
text: Urbanus er evnaríkur tónleikari og samstarvið við Svangah Dangah tykist sera spennandi. Tað var serliga týðiligt í allar seinasta lagnum á konsertini, Apokalypsa, ið Urbanus hevur skrivað. Tónlistarliga er hetta lagið nógv tað mest áhugaverda hjá bólklinum, og tað er ikki óhugsandi, at hetta er ein leið, ið bólkurin skuldi hildi fram á.
text: #000045
text: Vit kenna tílíkar rappbólkar í londunum kring okkum, men hetta er fyrsti bólkur av sínum slag í føroyskum høpi. Við teimum gávum, ið teir hava bæði sum teksthøvundar og við sterkari hjáveru á pallinum er Svangah Dangah ein sera spennandi bólkur at fylgja framyvir.
text: #000046
text: Alla konsertina vóru tveir myndamenn á pallinum við Svangah Dangah, um teir vóru bidnir av bólkinum til endamálið, ella um teir starvaðust fyri onkran annan veit eg ikki. Men teir gingu so nógv fyri á pallinum, at teir beinleiðis órógvaðu framførsluna fyri okkum áskoðarar. Ein teirra hevði enntá fingið tað idiotiska hugskotið at lata seg í eina reyða topphúgvu, ið skrálaði hygg at mær, fullkomiliga óprofessionelt, og órógvandi fyri framførsluna. Myndamenn eiga ongantíð at órógva upplivigina hjá gjaldandi gesum.
text: #000047
text: Hóast Fate varð stovnaður í 1984, hevur bólkurin ongantíð áður vitjað í Føroyum. Men nú oddamaðurin er føroyingur, hevði Summarfestivalurin biðið bólkin koma hendan vegin.
text: #000050
text: Nokkso fitt av fólki var komið saman í Flagstjaldið, og vaksandi mannamúgvan slapp at uppliva klassiskan harðan rokk, sum man spældi hann í 80’unum, av einum bólki, ið hevur skrivað tónleik líka síðan í 80’unum. Men mest av øllum upplivdu vit ein hart rokkandi bólk, við dugnaligum tónleikarum, stórari spæligleði og einum knasandi góðum sangara.
text: #000051
text: Dagfinn Joensen hevur arbeitt miðvíst við sangi seinastu árini, og tað hoyrist aftur, røddin er fyldigari, kraftigari enn hon var áður og sjálvt á høgu tónunum sang hann púra reint. Tað var ein frægd at hoyra ein so góðan sangara, tí tónleikurin hjá Fate krevur nógv av sangaranum. Fate er upprunaliga sprottin úr danska bólkinum Mercyful Fate, og tað var ikki frítt, at sangurin hjá Dagfinn í støðum leiddi tankarnar til Mercyful Fate oddamannin King Diamond.
text: #000052
text: Bassleikarin Peter Steincke er einasti uppruna limurin, ið er eftir í Fate. Tær nýtist ikki at hyggja leingið at honum, fyri at skilja hví hann er hildin fram við bólkinum, hóast nógvar broytingar hava verið yvir árini. Maðurin osar av spæligleði, meðan hann hálvrennur kring pallin við sínum bassi og langa ívna gráa hári. Dagfinn greiddi okkum frá, at sviar rópa Steincke fyri Original gubben.
text: #000053
text: Tónleikurin hjá Fate var annars domineraður av høgu sangrøddini hjá Dagfinn og fresandi gittarinum, ið Torben Evenvoldsen spælir so sannførandi. Hetta var akkurát fyri, og hóast tað tykist, sum Fate hava livað í einum tíðarlumma seinastu 25 árini, so er hetta ein gjøgnumførdur tíðarlummi. Tí Dagfinn og hinir fingu gott tak í okkum, og rokkaðu FLAGS- tjaldið.
text: #000054
text: Henda Fate manningin hevur herfyri givið fløguna Ghost From The Past út, og skráin var sett saman av løgum av henni og hinum fimm útgávunum, ið Fate hevur latið úr hondum. Vit upplivdu klassisk Fate løg, sum Lovers og I Can’t Stand Losing You og milt sagt undarliga lagið Beneath Da’ Coconuts. Men bestu móttøkuna fingu tó løgini av nýggju Fate útgávuni, har serliga “Children of the Night”, ið hevur verið nógv at hoyra í útvarpi seinastu tíðina, fall í góða jørð. Hóast lagið ivaleyst kann kappast um heiðurin, sum mest klisjefylta tónleikaverk nakrantíð, so riggaði tað í hesum sambandinum. Eisini lagið Daddy’s Girl, av nýggju fløguni sat øgiliga væl.
text: #000055
text: Samanumtikið var konsertin ein ferð inn í tíðarlumman, har Fate býr og livur, og henda ferðin var fínasta slag.
text: #000056
text: 4. mest skuffandi konsertin – Húskallar á Summarfestivalinum 2008
text: #000057
text: Mín topp 5 listi yvir mest skuffandi konsertir
text: #000058
text: Eg havi verið til hópin av góðum konsertum og nógvum ringum, fari at seta saman listan við teimum fimm, ið skuffaðu mest. Hetta eru ikki verstu konsertirnar, men tær, har vón frammanundan og uppliving hava verið longst frá hvør øðrum
text: #000059
text: Tað munnu vera fáar konsertir, ið eg havi glett meg so nógv til, sum Húskallar á Summarfestivalinum í 2008. Bólkurin skuldi spæla árið fyri, men veðrið avlýsti tað framførsluna, og eg noyddist at bíða eitt heilt ár afturat, til at uppliva størsta føroyska kult bólkin live.
text: #000060
text: Eg havi elska Húskallar síðan eg einaferð fyrst í 90’unum fekk fatur á bandinum hjá teimum. Hetta er ein av teimum skuffandi konsertunum, ið eg havi ummælt, so her er ummælið:
text: #000061
text: Sum ummælari sleppur tú onkuntíð at ummæla okkurt, ið tú veruliga gleðir teg til. Hetta kann vera torført, tí, um tú hevur serligan forkærleika fyri onkrum, kann vera trupult at lurta og hyggja við einum opnum sinni. Tá eg stóð á Vágsbøi í sirmi, og sá Húskallar koma á pallin var eg veruliga spentur. Hetta fór uttan iva at vera ein heilt serlig konsert, og møguliga eisini tann einasta eg nakrantíð fór at uppliva við hesum Føroya størsta kult bólki.
text: #000062
text: Meðan ljóðið av eini stórslignari intro, ið millum annað blandaði ymisk løg av bandinum hjá Húskallum í eina ljóðkolagu, buldraði í hátalarunum, komu húskallarnir inn. Teir vóru ílætnir myrka morreyðar troyggir, keppar og føroyskar húgvur – Hjarta í mær sló skjótari, tá teir byrjaðu at spæla, Knappiliga fór lagið yvir í Gekka sangin og Gekkurin sjálvur garrvillur kom hoppandi inn í sínum knarvkoti, syngjandi eyðkenda eyðkennislagið hjá Gekkinum. Hetta var so øgiliga beinrakið, og so øgiliga óvæntað, at eg og øll hini á Vágsbøi góvu okkum yvir og flentu hjartaliga.
text: #000063
text: Hetta boðaði frá góðum. Tá Jákup Alberg nú kom hoppandi inn á pallin í gummiskón, hálvhosum og føroyskari húgvu við eini banjo í hondini og byrjaði at syngja um Hans Ansgar, kundi eg ikki annað enn rópa av ovfarakæti – Hetta var herligt.
text: #000064
text: Ein svøk framførsla, ið ivaleyst bert fór at vaksa uppaftur svakari. Men nei, longu tá sangurin um Hans Ansgar var liðugur, var eg farin at troyttast av sanginum hjá Jákup Alberg.
text: #000065
text: Sum gamal fjeppari eri eg greiður yvir, at Jákup Alberg á ongan hátt kann metast sum ein upplagdur sangari. Hann syngur nasalt og ja, beinleiðis illa. Hetta er ein partur av sjarmuni og riggar onkursvegna á bandinum hjá Húskallum. Men á konsert á Vágsbøi í sirmi og snýkjandi náttarkulda var sjarman eitt sindur torfør at finna, og tá Jákup Alberg hevði sungið fleiri onnur løg, var eg farin at leingjast illa eftir hinum sangaranum, Kaj. Tá Kaj endiliga kom aftur á pallin, hesaferð uttan gekkaskort og kot, vaks vónin aftur. Kaj, ið vanliga er ein góður sangari, saman við hesum stóra úrvalsbólki av tónlistarligum úrmælingum – Tað kundi næstan bara verða gott. Men ak, aftur skuffaður. Kaj orkaði als ikki at syngja, og tann vanliga so góða røddin var ein skuggi av sær sjálvari. Tað tók fleiri løg, áðrenn Kaj fekk skil á røddina, og upphitaður kundi syngja” Bóndin hungrar” og “Ria” til stóra frægd fyri áskoðararnar. Hesi løg riggaðu væl, men vóru ikki nóg mikið at bjarga heildarupplivingini.
text: #000066
text: Ein søga gongur um upptøkurnar av Húskalla bandinum, at Kaj, Jákup Alberg, Jón og hinir húskallarnir væl vistu, at hetta bandið var nakað heilt serligt, ið lætt kundi gerast nakað, ið teirra vinir í føroyska tónleikalívinum fóru at halda hánt um. Tí lokkaðu teir flesta allar etableraðar tónleikarar at spæl ein part av eini solo á einum lagi. Hetta soleiðis, at teir við síni luttøku, ikki á sama hátt kundu finnast at bandinum.
text: #000067
text: Eg veit ikki, um tað er sama prinsipp, ið er brúkt tá bólkurin skuldi setast saman til Summarfestivalin, ella um allir teir bestu føroysku tónleikarnr hava staðið í bíðirøð fyri at sleppa við. Men tann 12 manna stóri bólkurin telur nakrar av okkara allar bestu tónleikarum. Tí var tað eitt sindur skuffandi, at bólkurin ikki fekk gjørt eina meira áhugaverda ljóðmynd. Hetta ljóðaði mest sum ein tunað útgáva av Taxi, og tað klæddi ikki Húskalla løgunum, og vokalunum betur enn næstbest.
text: #000068
text: Mín topp 5 listi yvir mest skuffandi konsertir
  5. mest skuffandi konsertin – Smokie í Ítróttarhøllini á Hálsi 1992
text: #000069
text: Umframt at syngja væl er Ana Johnson av vakrastu kvinnum, og tað visti hon væl. Stórur partur av konsertupplivingini var merktur av hesum veruleika. Tá hon fór úr jakkanum, og hálaði blusuna eitt petti upp og vísti búk, fór eitt suff gjøgnum fjøldina.Sjálvdan hevur ein konsert í Føroyum verið so vøkur.
text: #000071
text: Grandma’s Basement fylti stóra Flagstjaldið, og hetta hóast áhaldandi áarførið á konsertunum hjá Bobby Bare og Rasmus Seebach hevði gjørt sítt ítasta fyri at styggja fólk til hús.
text: #000074
text: Grandma’s Basement hevur fingið eina støðu sum ein tann best umtókti bólkurin millum føroyskan ungdóm. Blandið millum íoyrafallandi rokkløg og lætt tilgeingiligar tekstir rakar beint, og er hetta nokk eisini orsøkin til, at so nógv fólk vórðu verandi til konsertina.
text: #000075
text: Bólkurin er góður og spælir alsamt betur fyri hvørja ferð, eg hoyri teir. Framførslan og spæligleðin smittaði áskoðararnir sum hoppaðu og dansaðu seg heit. Tað er væl klára, at fáa so gott lív í serliga tá tikið verður hædd fyri, hvussu vát og køld fólk vóru blivin. Serliga í eykaløgunum báðum, Getze og Hon fær ongantíð nokk kókaði í teltinum.
text: #000076
text: Grandma’s Basement arbeiðir við ætlanum um eina nýggja útgávu, og vit fingu smakksroynd av nýggja tilfarinum, tá bólkurin spældi lagið Syrahøvd. Lagið ber boð um, at bólkurin heldur fram við sum so sama konsepti, hóast ljóðmyndin var nakað øðrvísið við harmonikum, kassagittara og við Hera Schwartz úr Boys in a Band á munnhørpu.
text: #000077
text: Í løtuni spælir 76 ára gamli Bobby Bare á stóra pallin á Vágsbø, og jú maðurin ljóðar gamal, men als ikki útbrendur.
text: #000078
text: Tað er ótrúliga lekkurt at hoyra ein mann við so nógvum lívsroyndum í røddini syngja, orkan er ikki tann sama, men har liggur sjarma og inniligheit handan hvørt orð. Hann hevði ivaleyst langt síðan verið ferdigur sum poppsangari, men í kontri gevur aldurin bara trúvirðið og sjarmu. Hetta er fyrst og fremst ekta.
text: #000079
text: Regnið bukar annars niður, og hetta merkir sjálvandi áskoðarafjøldina, ið ikki er so øgiliga stór, tó at tað er undrunarvert, at so nógv fólk eru komin saman í so vánaligum líkindum, og vísir onkursvegna eisini hvussu stórur áhugin er fyri at hoyra henda legendariska kontrisangaran.
text: #000080
text: Kristina sang við á trimum løgum, og hæddarpunktið var ein hjartanemandi duett, ið gav mær gásarhold heilt inn her í festivalredaktíónshølið hjá Norðlýsinum, ið vit hava beint við Vágsbø.
text: #000082
text: Ennregnar sera illa, men fólk halda enn út frammanfyri pallin, har áskoðararnir í løtuni klappa fyri at hoyra eykalag.
text: #000083