text: Hellurnar eru av yngstu bygdunum í Føroyum – nú búgva einans tólv fólk í bygdini
text: #000000
text: Partur av húsunum sigst vera fyrsta bygda húsið í bygdini fyri 170 árunum síðani. (Mynd bókin)
text: #000001
text: Havi seinnu nógvu árini havt áhuga í bygdasøgum, sum eru skrivaðar nógvar um landið. Kom fram á forvitnisligu bókina Hellurnar – ein niðursetubygd, sum Helena Samuelsen skrivaði í 1999 í sambandi við, at bygdin fylti 150 ár.
text: #000002
text: Helena traðkaði sínu fyrstu barnaár á Hellunum, tá familjan so flutti til Fuglafjarðar. Eftir at bókin var lisin, gekk leiðin í vikuni til Hellurnar til tess at forvitnast, hvat tú hevði lisið um og sæð á nógvu frálíku myndunum í bókini. Hevði bara einaferð áður verið á Hellunum fyri nú nógvum árum síðani. Løtan á Hellunum gjørdist hugtakandi og áhugaverd.
text: #000003
text: Tað kann tykjast løgið, at ungu hjúnini Jens Jensøn ættaður úr Lamba og Rachel Petersdatter úr Vági í 1849 seta seg niður á Hellunum eitt so fjarskotið stað, har eingin vegur var til Oyndafjaðrar ella aðrar vegir, og at tað tók minst tíma at ganga um Skarðið til Fuglafjarðar. Jens og Rachel bygdu sær hús og búleikaðust einasmøll á Hellunum í tíggju ár, men næstu tíggju árini løgdust átta familjur aftrat, so í 1870 búðu níggju familjur og 37 fólk á Hellunum.
text: #000004
text: Tær vaska saltfisk, sum kom úr Fuglafirði og Klaksvík. Nakað var eisini turkað á helluni. Sildagørnini hanga til turkingar. (Mynd bókin)
text: #000005
text: Hetta vóru alt giftir menn tríggir lambamenn, tríggir oyndfirðingar, ein toftamaður, ein funningsmaður og ein fuglfirðingur við familju. Tú kundi spurt, hvat hesi fólkini livdu av, tí fleiri áttu ikki jørð, men kundu tó velta sær eplini og skera sær ársbrenni av torvi. Tey livdu fyrst og fremst av tí, sjógvurin gav.
text: #000006
text: Nógvir menn fóru umborð á sluppurnar á Suðurlandið um várið, hildu á um summarið og vóru heima um veturin. Teir róðu eisini út við árabátum og seldi fiskin í Klaksvík og Fuglafirði. Kvinnur vaskaðu eisini saltfisk, sum kom úr Klaksvík og Fuglafirði til bygdina at reinsa og vaska, sum mynd í bókini sum væl boðar frá.Tær kókaðu eisini livrar í lýsipotti at selja av bygdini.
text: #000007
text: Handilin læt aftur í 1976. (Mynd bókin)
text: #000008
text: Tað var ikki fyrr enn í 1930, at vegur var útstungin millum Hellurnar og Oyndarfjørð, har teir arbeiddu veg bæði frá Oyndafirði og Hellunum. Alt arbeiðið var gjørt við handamegi, tó at nakað mátti spreingjast. Í 1968 kom so vegurin um Helvtina til Skálabotn.
text: #000009
text: SEV kom til Hellurnar í 1955, og hetta gjørdist sjálvandi stórt framstig og betraði livikorini í húsarhaldinum. Eisini áhugavert at lesa um skúlasøguna á Hellunum. Hetta, at lærarar vóru settir at arbeiða í Fuglafirði, Lorvík og Hellunum, har teir ferðaðust ímillum bygdirnar og høvdu skúla nakrar vikur í senn. Tá skúlabørnini á Hellunum vóru fleiri enn tjúgu børn, var skúli bygdur í 1923. Í 1965 var skúlin á Hellunum tó niðurlagdur, og børnini komu at ganga í skúla í Oyndarfriði.
text: #000010
text: Ì 1935 búðu flest fólk á Hellunum, og vóru tey tá 85 fólk. Eingin ivi er um, at so hvørt sum føroyska samfelagið broyttist serliga eftir kríggið, komu útoyggjarnar og útjaðarin at svíða. Eisini Hellurnar. Frá 1960 minkar fólkatalið á Hellunum so líðandi, og tá bókin var skrivað í 1999 búðu 32 fólk í bygdini. Broytingartíðin í samfelagnum gjørdi, at stóru bygdirnar og býirnir við vaksandi fiskiflota og øðrum vinnugevandi arbeiði høvdu meira at bjóða. Tí fluttu bygdarfólkið til hesi pláss, og fólkatalið minkaði á útoyggj og smáu bygdunum.
text: #000011
text: Sýnist at vera stórt virksemi á smoltstøð á Havnarbø. Eisini nógvir aliringar at síggja á fjørðinum (Mynd Vagnur)
text: #000012
text: Henda váta illfýsna regndag á Hellunum hitti eg eldri mann, sum er av Syðradali á Kalsoynni og sum giftist til Hellurnar sum tjúgu ára gamal. Hann segði mær, at nú búgva einans tólv fólk á Hellunum og einki er skúlabarnið.
text: #000013
text: Niðri við støðna var tú vitni til, hvussu torført er at flota bát á summum ættum. Ikki hugsingur henda dagin, tí hann var vestan í ættini og nógvur vindur, og tá er nógvur súgur við dráttin.
text: #000014
text: Ikki var mangan lætt á flota bát, og henda dagin var nógvur súgur í dráttinum og ikki hugsingur um at draga bát úr neysti. (Mynd Vagnur)
text: #000015
text: Maðurin segði mær, at tað var tann tíð, tá nógvur seiður var at fáast, og tú kundi altíð fáa tær á pannuna við tráðuni. Menn kastaðu á sinni eisini nót og settu sildagørn, men nú er seiður ikki sæddur í átta ár, segði maðurin. Tá kom mær til hugs, at uppsastovnurin um Føroyar er jú munandi minkaður munandi seinnu árini. Røddir eru frammi, at tað er seiðayngulin við land, sum ikki trívist og má víkja fyri øktu laksaalingini kring landið.
text: #000016
text: Ávegis aftur av Hellunum reikaðu tankarnar um, at ikki gjørdist lætt at búgva á Hellunum, har bæði kona og maður kanska arbeiða onkrastaðni á Skálafjørðinum ella í Havn, og børnini kanska skuldu til ymisk ítrív allar tímar á degnum. Samfelagið er nógv broytt seinnu hálvhundrað árini og stór miðsavnan er farin fram, og tá er ikki lætt hjá plássum sum Hellunum at fóta sær.
text: #000018
text: Væl røkt hús á Hellunum. Og tú sært, at endar eru laðaðir við gróti . (Mynd Vagnur)
text: #000020
text: Mynd tikin á Oyndarfjarðarvegnum. (Mynd Vagnur)
text: #000021