text: Hvat er títt IQ? Eg veit ikki, hvat mítt er, men havi heldur ikki ein stóran tørv á at vita tað. Tað munnu ikki vera nógv “vanlig” fólk, sum vita, hvat sítt IQ er, men vit vita um fleiri menn og kvinnur, sum hava eitt ómetaliga høgt IQ, ið merkir, at tey eru sera klók.
text: #000002
text: Hvat tað er, sum ger, at fólk eru klókari enn tað vanliga, er treytað av ílegum, og so kann umhvørvið eisini spæla ein stóran leiklut. Men tað kunnu vera nógvar frágreiðingar av vísdómi. Tú kanst ganga í skúla ein stóran part av tínum lívi, og læra um alt frá at dividera, um kendar heimspekingar, at tulka yrkingar, læra um lívið hjá Freud og at finna x. Krav er í Føroyum, at børn skulu ganga í 1. til 9. flokk, og síðani fara tey flestu í student, handilsskúla ella tekniska skúla. Eftir tað er eisini meira enn vanligt, at føroyskur ungdómurin fer til Danmarkar ella onnur lond at lesa víðari í 3-5 ár, ja, summi enntá longri, og tá eigur tú at vera sera vís/ur. Ella?
text: #000004
text: Ymiskt er, hvat vit duga. Summum fellur lættari at gera ymiskt við hondunum, ímeðan onnur duga betri at rokna ella skriva. Tá man eitt nú gongur í fólkaskúla, fáa næmingarnir eina uppgávu at loysa, og síðani skal lærarin geva próvtal fyri avrikið. Tað er ein uppgáva, sum verður givin, og skulu allir næmingarnir loysa ta somu, hóast næmingarnir eru ymiskir, soleiðis sum teir hugsa. Tí kann vera torført at siga, hvør er klókur og hvør ikki er, tá vit øll eru so ymisk og hava ymiskar eginleikar og áhugamál. Einstein segði einaferð:
text: #000005
text: Jú, vísdómur verður heilt víst tosað um í Bíbliuni. Men vísdómurin verður lýstir uppá ymsar mátar. Tað fyrsta, sum kemur til hugs, tá tosað verður um vísdóm, er vitan. At lesa og minnast tað, man hevur lisið, jú meira tú veist, jú klókari ert tú. Men hvat so við, hvussu vit liva okkara lív? Vísdómur kann eisini vera, at tú dugir at vera góður við næsta tín, og at tú ert ein fyrimynd fyri onnur menniskju, við tað at tú millum annað ert ein góð hjálp, tá á stendur, at tú veitst, hvat tú skalt siga, tá tú skalt siga tað, ella at tú veitst, nær tú skalt tiga. Jesus boðaði frá um kærleika, tá hann gekk her á jørðini, hann tosaði nógv um at elska sín næsta sum sjálvan seg og um at hugsa gott um onnur, um heldur at vera ein hjálpandi hond enn ein spillandi tunga.
text: #000009
text: Í Matteus 22,35–39 stendur: ”Meistari, hvat er hitt stóra boðið í lógini? ”Men hann segði við hann: ”Tú skalt elska Harran, Gud tín, av øllum hjarta tínum og av allari sál tíni og av øllum huga tínum!” Hetta er hitt stóra og fyrsta boðið. Men eitt annað er enn, ið er hesum líkt: ”Tú skalt elska næsta tín sum sjálvan teg!”
text: #000010
text: Nógv stendur í Bíbliuni um at elska næsta sín. Tú skalt ikki bert elska hann eitt sindur, men sum sjálvan teg. Mong høvdu nokk hildið, at tað at elska næstan ikki er tað sama sum at vera klók/ur, men heldur ein eginleiki, ið er góður at hava, og alneyðugur, um tú skalt vera eitt gott menniskja.
text: #000011
text: Men vísdómur er ikki bert, hvat vit vita, heldur hvussu vit fara við øðrum, sum vit liva saman við her á jørðini.
text: #000012
text: Tað kunnu vera dagar, tá vit koma í støður, har vit ikki vita, hvussu vit skulu bera okkum at. Vit kunnu hava nógva vitan um øll lívsins viðurskifti, men kunnu ikki seta okkum inn í tað, fyrr enn vit sjálv hava verið ígjøgnum tað. Tað kann vera lætt at gera sær eina fatan av, hvussu tað til dømis er at missa ein kæran, men vit vita ikki, hvussu sorgin kennist, fyrrenn vit sjálv hava møtt henni. Vit læra frá ungum av at fyrireika okkum til allar møguligar støður, ið vit kunnu koma út fyri í lívinum, men torført kann vera at vita, hvat vit gera í einari nýggjari støðu, ið vit ikki hava verið út fyri áður. Tá er hent at hava ein góðan vin í himli at heita á og spyrja um ráð. Hesi ráð frá Gudi kunnu koma í alskyns skapum og litum, sum vit ikki høvdu ímyndað okkum, og tá er týdningarmikið, at vit duga at lurta, at taka ímóti tí stuðli, sum Gud gevur okkum, tá á stendur og okkum tørvar vitan um, hvussu vit skulu gera.
text: #000014
text: Gamalt handrit fortelur um forfall hjá kristindóminum í Føroyum
text: #000027
text: Tá eg fyri stuttum vitjaði Landsbókasavnið, kom eg fram á eitt gamalt handrit frá 1845. Tað var tann eftirlønti presturin Jóhan Hendrik Schrøter, sum hevði skrivað greinina við teirri longu yvirskrift...
text: #000028
text: Mong okkara stríðast at hoyra Gud, tí vit hava lært at lurtað á ein hátt, ið kann verða ógjørligur hjá okkum at arbeiða við, sigur Pete Greig. Ráðleysi grundarin av bønarrørsluni 24-7 lutar við okkum ...
text: #000032