text: Setanarrøða, tá ráðstevna var hildin um móðurmálið í Løkshøll í gjárkvøldið.
text: #000002
text: Fyri ikki um at tala hitt fíggjarliga perspektivið. Nú landsgeirin formár sær lítið ímóti útreiðsluvøkstrinum, og tað gerst alt meiri trupult at fáa yvirkot á løgtingsins fíggjarlóg, høvdu vit vunnið fleiri hundrað milliónir við at niðurlagt Kringvarp Føroya, Føroyamálsdeildina, Bókamiðsøluna, avísirnar, Nám og allar frálærutímarnar í fólka-, framhalds- og miðnámsskúlum og hartil á Vinnuháskúlanum. Jonhard kundi annaðhvørt lagt virksemið hjá Sprotanum niður ella komið aftur í aftur í einum nýggjum hami sum apologetur – ella ørindadrongur - hjá Jeff Bezos. Ikki hissini rationalisering. Sparingar í ólukkumáta, ikki bara í einari syftu, men hvørt einasta ár.
text: #000008
text: Hendan hugsanin er veruliga rationel, logisk og praktisk. Trupulleikin er bara, at hon rennur seg frontalt inn í annan múr, tjóðskaparmúrin. Romantisku tjóðskaparrørsluna, sum flutti málið frá at vera ein einfaldur samskiftismiðil til at gerast eitt móðurmál. Tá gerast kenslurnar eisini ein avgerandi partur av høpinum, og tað fær meg at hugsa um orðini hjá amtslæknanum, skyldmanninum, Napoleon Nolsøe, sum í 1840 tók soleiðis til: “Og vil eg ikki firnast fyri at krevja ein og hvønn av mínum landsmonnum, sum hevur hjarta í lívinum, og unnar sínum móðurmáli og landsmonnum væl, at hjálpa til, so mikið hann kann, at fetta og goyma okkara gomlu tungu við sjálvur at leggja seg eftir at kunna lesa og skriva sítt móðurmál.” Ein ábending um tað sum seinri hendi, at málið gjørdist ein tjóðskaparligur dýrgripur.
text: #000009
text: Táið søkt verður at grundvirðunum hjá eini tjóð, ressast kvinnur og menn úr sæti og standa tjóðini við lið. Komi at hugsa um Sisimiutráðstevnuna í 1970, táið danin Mogens Boserup mælti til at gera enda á grønlendskum máli, sum hann helt vera eina forðing fyri allari menning í Grønlandi. Hann var boðin við sum fyrilestrarhaldari, og táið ráðstevnan var liðug, takkaðu grønlendingar honum fyri ómakin, og journalisturin Ulloriannguaq Kristiansen handaði honum eina sømdargávu. Eina lítla kajakk við ongum skinni, ongum segli, eitt bert beinaræ. Og endasalutturin hjá kenda tíðindamanninum var: ”Grønlendska fólkið við ongum móðurmáli er sum ein kajakk við ongum skinni - ongari bólstring. Hetta er essensurin, sjálv kjarnan, hjá øllum tjóðum, øllum heimsins fólkum. Málið er megin.
text: #000014
text: Sagt við ynskinum um ein góðan fund.
text: #000015
text: Vinarliga broyt tínar kennifíla - og privatlívsstillingar fyri at síggja hetta innihald Stillingar av farsporum
text: #000016