text: Andakt - Eg kenni mínar seyðír
text: #000002
text: ”Eg eri hin góði hirðin, og eg kenni mínar, og mínir kenna meg,” Jóhannesar evangelium kp 10
text: #000003
text: Versið er tikið úr prædikutekstinum til annan sunnudag eftir páskir. Ein frásøgn er um Johan Lunde, biskup í Oslo, sum livdi frá 1866 til 1938, ”biskupur barnanna”, sum hann av røttum varð nevndur. Hann hugdi tíðum inn á gólvið hjá Óla, einum gomlum manni í býnum. Onkuntíð var ta ein abbadóttir Óla, sum var tann fyrsta at taka í móti biskupinum, ein lítil, kvik smágenta, sum við stórari frímóð ikki smæddist at práta. Ein dagin, biskupurin kom at vitja, stóð gentan á tappuni. Tað sást á andliti hennara, at hon hevði okkurt týdningarmikið at fortelja, og hon kundi heldur ikki bíða til biskupurin var komin inn um: ”Eg havi fingið trý smálomb,” rópti hon; ”vil tú sleppa at síggja tey?” - Jú, sjálvandi vildi biskupurin tað. - Tey fylgdust yvir at einum hegni, har eini 20-30 lomb gingu. Biskupurin helt, at lombini líktust neyvt øll somul. Smágentan stóð still eina løtu og stardi at teimum. So peikaði hon og segði: ”Hygg, hatta har er mítt – og hatta har – og hatta har!” Og so smíltist hon glað og stolt. ”Hvussu ber tað til at tú kennir hasi trý lombini frá øllum hinum, tey líkjast øll akkurát?” spurdi biskupurin. ”Er tú nú eisini vís í, at tað eru hasi trý, tú peika eftir?” - Tá hugdi hon upp á hann, bæði vónbrotin og undrandi, sum um hon hugsaði: O, sum tú ert býttur! Og so helt hon fyri: ”Hvussu eg kenni tey? Eg kenna tey væl, tí hatta eru lombini hjá mær!” - So fekk biskupurin nakað at hugsa um.
text: #000004
text: Evangeliið sigur okkum ikki, at Guð bara elskar í flokk, men hann elskar teg – og meg – hin einstaka líka til okkara seinasta dag. Tað er tað ótrúliga, at vit, ið bara eru smátt dust í óendaliga universinum, eru so nógv verd, at lívsins Guð kennir hvønn einstakan, og hevur hjarta fyri okkum og øllum okkara smálutum, og at hann ger alt fyri at vinna okkum.
text: #000005
text: Á sama hátt sum smágentan kendi lomb síni, tí tey vóru hennara, soleiðis kennir Guð teg. Hann kennir teg - hann elskar teg – skilir teg. Halt bara fram at endurtaka hesi trý tingini: Hann kennir meg - hann elskar meg – hann skilir meg! Halt fram at endurtaka tey so leingi, inntil tú lærir at trúgva orðunum, og at undrast og takka honum, sum er góður við, eisini tey ótakksomu og óndu.
text: #000006
text: Myndir: Hava verið í Góðmansskorð
text: #000010
text: Fara í Góðmansskorð í morgin
text: #000015