text: Í 1958 var undiritaði níggju ára gamal, og fyri okkum ungu var Vágsbotnur dragandi og spennandi. Myndin vekir minni og framburðin í okkara samfelagi hesi sekstifimm árini. Nógv áhugaverd at síggja. Ferðafólk, farmur og annað viðføri hvørt um annað á dekkinum. Har frammi hegnpelar, stórur kassi á dekkinum, ja, nakrir ølkassar koma undan vinstrumegin. Handa oljutunnan er serlig við báðum jarnringunum um miðjuna. Eisini súkklan, barnavognurin og bilurin Fø 100.
text: #000002
text: Leggið til merkis klæðini fólkini eru í. Menninir í troyggju niður í buksuna og belti um miðjuna. Tú sært mest sum ikki longur menn í hatti og alpuhúgvu. Í 1958 var Vágsbotnur, Vaglið og Kongabrúgvin miðdepulin í Havn. Býarsavn? Komi at hugsa um Birgar Johannessen, sála, sum stríddist fyri býarsavni. Ófatullgt, at eingin á Vaglinum ynskir og vil stríðast fyri mátmiklum býarsavni. Vaglið svimur peningini, og nú gera tey eina omaná á, sum kostar nógvan pening. Sjálvandi eigur Havnini at húsa glasilgum býarsavni. Súkklan, barnavognurin, og hví ikki søguligu øl-og sodavatnkassarnir á myndini kundu havt pláss á býarsavni. Birgar royndi, men fekk ikki nógvan stuðul, má sigast. (Vagnur apríl 2023)
text: #000003