text: Amnesty International Føroyar stuðlaði tiltakinum um rasismu. Eitt evni, sum eisini er átrokandi at varpa ljós á her heima í Føroyum.
text: #000002
text: Vit lata her orðini hjá teimum, sum upplivað hetta, tala her.
text: #000003
text: Tá ið Marianna nevndi, at tey fóru at skipa fyri einum BLM-tiltaki, og um vit vildu vera við og koma at spæla nøkur løg, so var ongin ivi. Hon nevndi eisini, at eg gjarna mátti siga nøkur orð, og í byrjanini var eg sodan: Nei, eg vil helst ikki vera í front upp á tann mátan, so vil eg heldur kempa friðarliga. Eg kom skjótt til ta konklusiónina, at um eg ikki kundi tosa, hvør skuldi so tosa fyri meg og øll hini her í Føroyum?
text: #000004
text: Tíðin er komin til at siga frá.
text: #000005
text: Sum teenagari fann eg skjótt útav, at fólk sum eg í ymiskum situatiónum blivu behandlað annarleiðis.
text: #000007
text: Og sum ung kvinna fann eg skjótt útav, eg ikki bara kundi tiga. Tað er tí, eg standi her í dag.
text: #000008
text: Eg eri klár yvir, at flestu minnilutar hava havt upplivingar, har tey sita eftir við einari kenslu av at vera øðrvísi og at føla seg forkert. Vegna hendingarnar runt um í verðini hesa seinastu tíðina, og tí eg kenni meg aftur í tí, havi eg í dag valt at hava fokus á rasismu vegna húðarlit.
text: #000009
text: At vaksa upp sum myrkur í Føroyum er betri enn so nógva aðrastaðni í verðini. Men tað merkir ikki, at tað bara hevur verið gott. Eg havi ongantíð verið útsett fyri grovan harðskap ella ógvusliga sjikanu.
text: #000010
text: Men eg havi, síðani eg var lítil, verið útsett fyri gerandisrasismu, og tað slítur. Tí tað er so ræðuliga ringt at siga frá, um mann skal gera tað einsamallur – serliga sum barn og ung – tá ið tað størsta ynskið er at passa inn saman við øllum hinum og vera partur av bólkinum. Tá hevði eg ikki ein gong orð fyri, hvat eg bleiv útsett fyri, men bleiv bara ordiliga kedd og føldi meg forkerta. Og so skammaði eg meg.
text: #000011
text: Tí segði eg alt ov sjáldan frá sum barn og ung. Eg hevði eingi orð, onga mótreaktión – einans eina rúgvu av tárum, nógv av teimum innantanna, og so enn meira skomm.
text: #000012
text: Tað er torført hjá mær at fortelja um mínar upplivingar, tí tað er so sárbært og er forbundið við nógva skomm. Men eg vil gjarna fortelja um mínar upplivingar og upplivingar hjá øðrum, sum eg kenni. Nógvar av upplivingunum sum yngri havi eg fortrongt. Men eg havi havt vitnir í lívinum, sum kunnu fortelja mær um tað.
text: #000013
text: Mamma mín hevur m.a. fortalt um eina hending, tá ið eg var 6 ára gomul. Barnagarðurin skipaði fyri jólahugna fyri familjunum. Vit skuldu upp á scenuna at syngja nakrar jólasangir, og eg var so spent og stolt um hetta. Eg stóð fremst á scenuni. Meðan vit sungu, teskaði ein drongur aftanfyri inn í mítt oyra: ”Tú líkist runu!” Eingin sá nakað á mær, meðan eg stóð har, men aftaná kom eg tútbrølandi oman til mammu.
text: #000014
text: Eg kann fortelja um ein lítlan drong, sum eg kenni, sum kom heim úr barnagarðinum og alla tíðina vildi vaska sær um hendurnar. Eingin skilti hví. Eftir hondini funnu tey út av orsøkini. Ein drongur á stovuni hevði spurt hann, hví hann hevði so skitnar hendur, tí hann var brúnur. Teir vóru 4 ár, tá ið tað hendi.
text: #000016
text: Eg kann sum teenagari og ung fortelja um óteljandi upplivingar í býarlívinum, har onkur kemur yvir og hevur tørv á líka at fortelja mær, at ”tú ert fanin meg ikki føroyingur”, ella at ”tú ert ein sovorðin nekari”, og samstundis siga, at ”eg eri ikki rasist”.
text: #000017
text: Eg minnist serliga eina hending, har eg akkurát hevði gjørt mær langar flættur. Eg var so glað og fór í býin. Ta einu løtuna stóð eg og prátaði við tveir vinmenn hjá mær í Kovanum og drakk øl. ’Out of nowhere’ kemur ein maður til mín og sigur: ’’Ert tú afrikanari ella okkurt sovorðið har?’’ Eg sigi: ’’Hvat meinar tú?’’ og hann sigur aftur: ’’Tí tú hevur fucking ljótar flættur’’. Eg fari í svart, og fyri at vera erlig, so minnist eg ikki ein gong, hvat hendi aftaná, ella hvat eg svari aftur. Eg minnist bara, at eg fari at rópa eftur honum, og knappliga er tað eg, sum føli meg flovva, tá ið tað átti at verið hann. Har stóðu onkrir vinir við síðuna av mær. Tey blivu so bilsin, at tey einki søgdu. Tað var, sum tey ikki trúðu, at hetta kundi henda her. I hasari støðuni hevði eg ynskt, at onkur, sum var við mær, segði frá, so eg ikki skuldi standa sjálv og siga frá og føla meg flovva.
text: #000018
text: Eg kann fortelja um pápa mín, sum seinast í 80-unum júst var komin til Føroyar og bleiv sligin niður í býnum av nøkrum ungum monnum, hann hevði tosað við. Hann breyt kjálkabeinið.
text: #000019
text: Eg kann eisini fortelja um pápa mín, sum var á Høvuðbanagarðinum í Keypmannahavn og bleiv handtikin fyri ikki at hava billett til tokið. Hann bleiv settur í detentiónina í 12 tímar uttan møguleika fyri at siga við mammu, hvar hann var.
text: #000020
text: Eg kann fortelja um heilt ungar afrikanskar, eysturlendskar og grønlendskar kvinnur, sum í býnum óuppfordraðar verða spurdar av vaksnum føroyskum monnum, um tær vilja koma heim við teimum í song og fáa pengar afturfyri.
text: #000021
text: Og so kann eg fortelja um eina hending í gjár, sum nógv av tykkum nokk longu hava lisið um á Facebook. Til tykkum, sum ikki hava lisið, kann eg fortelja, at ...
text: #000022
text: Eg segði í byrjanini á taluni, at eg ongantíð hevði verið útsett fyri álvarsligan harðskap og ógvusliga sjikanu. Frá í gjár kann eg siga, at eg havi verið útsett fyri ógvusliga sjikanu, sum eg metti, hatta var.
text: #000023
text: Eg kundi fortalt nógvar aðrar søgur um meg og aðrar minnilutar.
text: #000024
text: Aftur at upplivingunum kemur at vera vitni til útsagnir og kjak í almenna rúminum og ikki minst á sosialu miðlunum, og hvat tað ger við ein.
text: #000026
text: Eg kann fortelja um ta ferðina, tá ið onkur gjørdi eina kanning úti á Facebook, har fólk skuldu siga, um tað var rætt ella skeivt at brúka orðið ”nekari”. Høvuðsparturin av øllum, sum svaraðu, segði, at tað ikki var skeivt at brúka orðið. Eingin spurdi tey eftir, sum tað handlaði um, hvussu tað upplivist at blíva kallaður nekari. Tey settu ikki spurnartekn við, hví orðið kann vera særandi fyri nógv, og hvør søga langt aftur í tíðini liggur aftanfyri.
text: #000027
text: Við árunum er tað ikki blivið lættari fyri meg at hoyra orðið nekari, antin tað er brúkt móti mær ella øðrum. Eg kann læra at stýra mínari reaktión, men eg fái enn sama klumpin í búkin hvørja ferð.
text: #000028
text: Tað er so sanniliga ikki blivið lættari í hesum tíðum, tá ið tað verður tosað nógv um, at nú ”blíva fólk krenkað fyri eitt gott orð – tey tola einki av”. Í Danmark er eitt nýtt orð komið í brúk, sum lýsir tað – ”krænkelsesparathed”.
text: #000029
text: Hetta ger tað ikki lættari hjá mær og øðrum at siga frá, tí aftur at rasismuni kunnu vit risikera at verða ákærd fyri at vera ”krænkelsesparat”. Hetta ger, at vit ikki einans skulu uppliva rasismu, men eisini fáa ábyrgdina av rasismuni lagda á okkara herðar, sum ber nógva skomm við sær.
text: #000030
text: Tað er hart at vera vitni til tað, sum er hent í Amerika seinastu tíðina. Og flest øll eru samd um, at tað, sum hendi við George Floyd, var forferdiligt og skeivt. Nógv kenna maktarloysi og vita ikki, hvat tey skulu gera. Tey seta kanska ein svartan fýrakant á facebook og fara so víðari í gerandis trummirumminum.
text: #000031
text: Fyri meg og onnur er støðan ein heilt onnur. Síðani eg fyrstu ferð sá filmklippið, har politisturin situr við fullari vekt við knænum á hálsinum á George Floyd í meira enn 8 minuttir, og vit øll vóru vitni til, at hann læt lív, havi eg gingið heilt við síðuna av mær sjálvari. Eg skifti ímillum at føla stóra sorg, at gráta, at vera kedd, at vera ill, at vera rasandi, at uppgeva, at vilja rýma frá øllum og so at vilja kempa.
text: #000032
text: Eg kann blíva bangin um meg, beiggja mín, systrar mínar, pápa mín og tey smáu børnini í familjuni. Ikki minst verði eg bangin um mína framtíð og tá ið eg einaferð sjálv fari at fáa børn. Eg vil ikki, at nakar skal uppliva hetta.
text: #000033
text: Her heima verður oftað tosað um, UM tað finst rasisma í Føroyim. Niðurstøðan er sum oftast, at ”tað man ikki vera so galið”. Sum eg nevndi í áðni, so hava Føroyar verið eitt betri stað at búgva enn so nógva aðrastaðni. Men hendingar sum hesar, eg havi nevnt, seta seg øgiliga djúpt í sálina og fylgja einum restina av lívinum. Tí skulu vit eisini gera upp við gerandisrasismuna, sum fyri nógv kann virka eitt sindur óskyldig. Men fyri okkum, sum tað gongur út yvir, er hon ikki óskyldig.
text: #000034
text: Tað finst eitt sitat, sum sigur: ”Einki um okkum uttan okkum”. Áðrenn ein sum meiriluti vil úttala seg um, UM tað finst rasisma í Føroyum, so spyr tey, sum tað handlar um. Áðrenn ein sum meiriluti kann siga nakað um, hvat er krenkandi fyri ein minniluta – so spyr minnilutan, hvat tey uppliva er krenkandi.
text: #000035
text: Um eg skal geva føroyingum nøkur góð ráð, so er tað fyrsta góða ráðið at góðtaka, at rasisma finst í Føroyum. Tit skulu góðtaka og trúgva okkum, tá ið vit fortelja, hvat hendir okkum í gerandisdegnum.
text: #000036
text: Tað næsta góða ráðið er, at tá ið tit uppliva rasismu móti mær og øðrum, so
  ikki bara yvirlata tað til mín at forsvara meg, men at tit eisini siga frá og brúka tykkara privilegii sum meiriluti. Tað hevur týdning, at ”meirilutin” í landinum sigur frá, tá ið tey uppliva gerandisrasismu. Tað harða og krevjandi arbeiðið er ikki einans fyri okkum við myrkari húð.
text: #000037
text: Eg vil gjarna takka fyrireikarunum fyri at skipa fyri hesum tiltakinum. Tað hevur stóran týdning fyri meg og nógv onnur. Eg vil eisini takka fyri møguleikan at spæla tónleik saman við mínum bandi. Ikki minst vil eg takka fyri møguleikan at siga hesi orðini her í dag.
text: #000039
text: Sum eg segði, so er tað sera sárbært, men eg velji at gera tað fyri at standa upp fyri meg sjálva, pápa mín, beiggjar mínar, mínar 3 systrar og mínar komandi eftirkomarar. Eg geri tað eisini fyri øll tykkum, sum vegna tykkara húðarlit eru úti fyri rasismu, og sum ikki føla, tit hava eina rødd.
text: #000040
text: Mín søga byrjaði, tá ið eg ferð aftaná ferð var komin grátandi ella óður heim til fastur mína í Skopun, og eg fortaldi, hvat hini børnini í bygdini høvdu sagt ella gjørt. Fastir mín segði nakað við meg, sum hevur fylgt mær restina av mínum lívi. “Tað eru ikki øll, sum tú møtir, sum vilja tær tað gott.” Hesi orðini fyrireikaðu meg til, at mítt lív fór at vera øðrvísi enn hjá øðrum. Tað var her, at eg sjálvur sá, at eg ikki var sum øll hini.
text: #000041
text: Hesi orðini gjørdu eisini, at eg fekk harða húð, og tá børn ella vaksin søgdu okkurt rasistiskt, so lat eg tað ikki ávirka meg. Men hetta er sjálvandi ein lygn. Eg havi ikki latið tað ávirkað meg sjónliga, men innast inni hevur hvør hending og hvørt orð sett seg djúpt.
text: #000042
text: Eg eri oftani blivin spurdur, um rasisma er til í Føroyum, og um eg nakrantíð havi upplivað nakað. Eg havi næstan altíð svara, “jú, men tað er ikki so ringt, sum aðrastaðni.” Tað er eitt svar, sum sigur eitt sindur um, hvar eg komi frá, og hvat eg havi vant meg við.
text: #000043
text: Eg flutti til Danmarkar fyrstu ferð, tá eg skuldi ganga í 9. flokki. Í Jyllandi upplivdi eg fyri fyrstu ferð at vera bangin orsakað av mínum húðarliti. Fyrsta skúlaballið, eg var blivin bjóðaður til, var ein bólkur á 10 dreingir, sum vildu buka meg av, og eg noyddist at ringja eftir pápa mínum og biðja hann koma eftir mær. Í hesum skúlanum upplivdi eg eisini fyrstu ferð at verða útsettur fyri rasismu í einum fótbóltsdysti. Eg segði tað ikki við nakran, tí hvønn skuldi eg siga tað við. Tað var bara eg, sum var myrkur, og hvør kann skilja, hvussu eg veruliga hevði tað.
text: #000044
text: Eg kláraði bara at ganga á skúlanum í einar 4 mánaðir, og so fór eg aftur til Føroyar. Aftur til ta rasismu, eg var vanur við. Nekarakiss og nekari róp frá børnunum. Hyggerasisma, sum verður goymd undir einum “nei, eg meini tað ikki seriøst” og “eg tvætli bara”. Fólk, sum vilja nerta við krúllurnar og fortelja mær, hvussu tey altíð høvdu ynskt, at tey høvdu krúllur – uttan at vita, at við krúllunum fylgir eitt menniskja við, sum gjøgnum sítt lív hevur verið útsettur fyri bæði hatur, mismun og happing grundað á sín húðarlit.
text: #000045
text: Tá eg havi sagt “Tað er ikki so ringt, sum aðrastaðni”, hevur tað verið ein máti at drepa samrøðuna. Ein máti at verja meg sjálvan og ikki grava í gomlum sárum. Eg skal vera sterkur, eg skal vísa, at eg eri sterkur, og eg skal vísa, at tað ikki hevur vunnið á mær.
text: #000046
text: Men tað er at ganga við einari masku, altíð at skula spæla sterkur. Tí eingin er sterkur allatíð, tað er ógjørligt, og tað er ikki ein sunnur máti at liva uppá. Eg hevði ynskt, at eg hevði sagt okkurt, spurt um hjálp, ella gjørt vart við tað, so onnur heldur ikki føldu, at tey stóðu einsamøll, tá tey komu út fyri rasismu. Tí haldi eg, at hetta tiltakið er eitt fantastiskt høvi at síggja, at man ikki stendur einsamallur, og at tað faktiskt eru fólk, sum standa saman við tær.
text: #000047
text: Tiltakið í dag er ein rørsla, ein uppreistur móti rasismuni. Black Lives Matter vísir á, hvussu rasisma kann breiða seg sum krabbamein í einum samfelagi, um eingin steðgar henni. Tí hava vit brúk fyri at siga frá.
text: #000048
text: Vit kenna alt ov væl, hvussu vit í Føroyum ofta ikki hava hug at tosa um tey keðiligu tingini, vit feia tað undir teppið. Vit lata rasistiskar viðmerkingar liggja, tí vit ikki orka at taka kampin. Avleiðingarnar av tí er, at einki verður broytt, og onnur sum eg stríðast einsamøll.
text: #000049
text: Tí vóni eg, at øll vit, sum eru her í dag, hava orkuna og viljan at siga frá og at taka kampin, tá hann er har. Einasti mátin, vit kunnu berjast móti rasismuni í Føroyum, er at kjakast um hana, gera vart við hana, og íðin berjast ímóti henni.
text: #000050
text: Tað er ringt at velja orðini í dag. Kanska serliga tí hevði eg hug at siga nei, tá ið Marianna ringdi og bað meg koma. Tí tað er akkurát tað mótsetta av tí, ið eg sjálv føli, at eg burdi gjørt. Eg føli, at verðin sigur mær, at eg sum priviligerað og hvít skal fyri eina ferð skyld tiga, lurta, læra og stuðla treytaleyst. Tí tað er milt sagt dupultmoralskt at standa her og halda eina talu um, at eg skal lurta, læra og stuðla. Og tó ...
text: #000051
text: Samstundis dugi eg at skilja, at tað er neyðugt at fáa bóltin á rull, at tosa um hesi tingini. At lufta, at eg sum hvít ongantíð havi skulað tikið støðu til mína egnu rasu, men havi livað í einum skraddaraseymaðum samfelag til júst mín, sum er innbúgvið rasistiskt, uttan at vit geva okkum far um tað. Og vissi tað skal vera skraddaraseymað til onnur enn hvít, so skulu vit fáa eyga á og útrudda rasismuna, aktivt.
text: #000052
text: Mantraið má vera, at tað er ikki nokk bara at vera ikki-rasistur. Vit skulu vera aktivt anti-rasistar. Listafólkið Banksy haldi eg hevur megnað at lýsa sinnisstøðuna væl:
text: #000053
text: “Í fyrstani hugsaði eg, at eg skuldi tiga og lurta eftir svørtum fólki um hetta. Men hví skuldi eg gjørt tað? Hetta er ikki teirra trupulleiki. Hetta er mín trupulleiki. Systemið svíkur litt fólk. Tað hvíta systemið. Sum eitt brotið rør, sum fær vatnið at seyra inn í íbúðirnar niðriundir. Hesin trupulleikin ger lívið hjá teimum, sum búgva niðriundir, óliviligt. Men tað er ikki teirra trupulleiki at fáa greiðu á. Tað kunnu tey ikki – ongin lovar teimum inn í íbúðina uppiá at gera tað.
text: #000054
text: Hetta er ein hvítur trupulleiki. Og um hvít fólk ikki orðna tað, so má onkur koma uppá og sparka hurðina inn.”
text: #000055
text: Vit eru her orsakað av eskalering av politiharðskapi mótvegis svørtum í USA gjøgnum nógv ár. Vit sóu til fulnar drápið á George Floyd á okkara telefonum, teldum, heima í stovunum. Politisturin, hesin álitispersónurin. Hvat fær hann at hugsa, at tað, sum hann ger, er ókey? Tað er rasisma. Tað er, at lívið hjá honum, sum liggur og stríðist og ferð eftir ferð sigur, at hann ikki fær andað, er minni vert enn lívið hjá politistinum, ið heldur knæið niður á hálsin. Ella politistarnir, ið brutu inn í íbúðina hjá Breonnu Tyler og myrdu hana. Ella Tony McDoyd, ið politistar skutu uttan grund tveir dagar eftir George Floyd. Uttan konsekvensir. Tað er eingin onnur forkláring. Eingin. Tað er rasisma í heilum líki beint fyri eygunum á okkum. Og hetta eru bara tey dømini, vit kunnu nevna innan seinastu mánaðirnar, ið hava verið í tíðindunum, og har avleiðingin var fatal. Men hvussu nógv onnur dømi eru? Hvussu stór er útbreiðslan av órættvísi mótvegis svørtum?
text: #000056
text: Tað er ringt at tala út frá nøkrum, sum mann fær so ógvusligar kenslur av. Sum ristir í tað innasta í okkum – okkara fatanir av, hvat er rætt og skeivt. Tí tað er ongin av okkum, sum ivast í, at tað at drepa ósek er skeivt. Vit verða ill, kedd, frustrerað. Tað er orka. Sum kann umsetast til at brúka í okkara egna nærumhvørvi.
text: #000057
text: Tí kúgan, hatur og órættvísi kennir ikki landamørk. Heimurin er bundin saman.
text: #000058
text: Hetta hatrið í Føroyum sæst sum speirekandi viðmerkingar á netinum, í skúlagarðinum, í skiftingarrúminum, – og vit skulu ikki bara vera ímóti hesum og tiga. Hatur má temjast við konfrontatión, sannleika og tí góða.
text: #000059
text: Hatur má ikki fáa pláss at vaksa seg sterkt.
text: #000060
text: Eg vil siga eitt sindur um politiska korrektheit. Og sartheit. Tí tá ið vit øll fara í holt við at tala at við familjudøgurðaborðið ella í kantinuni, fara vit at fáa at vita, at vit “ikki skulu vera so sart”. Fyri tað fyrsta: Um tað ikki skal meir til enn ein lítil rættleiðing at oyðileggja góða stemningin – hvørji eru so sart? Fyri tað næsta, er tað sart aktivt at arbeiða ímóti órættvísi? Og hvussu innilukkað og veruleikafjart er eitt samfelag, sum brúkar politiska korrektheit sum skeldsorð? So komfortabul í okkara hyggerasismu, sum allíkavæl er so sart, at ein lítil rættleiðing koppar henni.
text: #000061
text: Um vit suma heilt út. Heimurin í dag. Vit eru øll partur av rasistiskari kúgan hvønn dag – vit útnýtta tilfeingi og arbeiðsmegi til at verja og økja um yvirflóð av vørum og vøkstur, venda blinda eygað til kríggj og ófrið. Vit eru so avskorin frá heiminum, at vit halda, tað er í fínasta lagi við eini “Nei til flóttafólk”-kampagnu, ið tapetserar allan býin, og økja ótarnað og uttan at blunka um okkara forbrúk, tí vit simpulthenn eru von at síggja myndir av svøltaðum børnum, av druknaðum líkum, ið skola upp á strendur, av skógareldum, av flóttafólkalegum og slummum.
text: #000062
text: Vit eru von við, at heimurin fortelur okkum, at summi lív eru meir verd enn onnur. Hví góðtaka vit tað? Hví halda vit, at tað er soleiðis, tað skal vera? Hví eru vit von og uppald til at góðtaka nakað, sum er so ringt at svølgja, um vit siga tað hart?
text: #000063
text: Vit eru úrslit av hesi heimsfatanini, hesum mynstrunum. Og sjálvandi seyrar tað eisini ígjøgnum okkara samfelag. Sum rasisma, ótilvitað og tilvitað í okkum øllum, sum ein sótt. Og tað er bara eitt at gera. Eina nullstrategi mótvegis rasismu. Og í dag byrja vit hesa nullstrategiina. Við at siga, at eisini vit priviligeraðu hava ábyrgd. At rasisma ikki er vælkomin her.
text: #000064
text: Tí automatiskt hatur og kúgan er ikki nakað, sum er innbygt í okkum sum persónum. Sonur mín, sum er trý ár, spurdi meg herfyri: “Mamma, hvat er at hata?”. Kærleiki, rúmligheit og viljin til at betrast eru innbygd í okkum. Tað skulu vit lata seyra gjøgnum samfelagið.
text: #000065
text: Ymiskt at lurta eftir og hyggja at:
text: #000066
text: Breddin viðger rasismu: Prátið byrjar 17:21 ü09954
text: #000067
text: Gjaldstreytir Privatlívspolitikkur og farspor 3D Secure
text: #000069
text: Vit nýta cookies fyri at geva tær eina betri uppliving av okkara heimasíðu.
  Tú kann lesa meria um okkara cookies í stillingunum her.
text: #000070
text: Tú kann lesa meria um okkara cookies í stillingunum her.
text: #000072
text: Hetta eru neyðugar cookies sum gera teir grundleggjandi stillingar á heimasíðuni, so at allar funkur virka sum tær skulu. Tað ber ikki til at frávelja hesi farspor.
text: #000074
text: Um tú frábiir tær hesar cookies, kann tú koma út fyri at einkultar funkur ikki virka sum tær skulu.
text: #000075
text: Vinarliga loyv neyðugar cookies áðrenn so vit kunnu goyma tínar stillingar!
text: #000078
text: Sí meira upplýsingar á okkara síðu um privatlívspolitikk
text: #000079