text: Verið góð við hvør annan, og lúgvið minni
  There is a time, there is a place
text: #000001
text: viðmerkingarMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Ein gongutúr við sjóvarmálanMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Eg havi álit á føroyingumMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Søgan um MC-Hár – Fyrstu áriniMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Lisbeth er ordiligt fólkMest lisnu nudlarnir í 2014 - NUDLAR on Við Anthony í oyrunum og Agga í huganum
text: #000002
text: Tað eru so ótrúliga nógvir jólasangir, ein av teimum, ið finst í sera nógvum vánaligum útgávum er “Christmas Time’s A-Comin”, ið er ein kontri jólaklassikari. Har eru tó fleiri heilt góðar útgávur av honum m.a. syngur Johnny Cash hann. Hesin sangur verður dagsins kalendaragáva til tín. Tað verður tó í eini eitt sindur pepppaðari útgávu við Sammy Kershaw. Útgávan er frá 1994, hon er ikki so øgiliga góð, men estetikkurin í kykmyndalagnum er heilt ófatiliga fasinerandi. Eg havi ongantíð ordiliga skilt kontri estetikk, og aldeilis slett ikki hendan plastikk kontri estetikkin, so njóti tað.
text: #000005
text: Nú í jólamánaðinum er ein jólakalendari á hvørjum horni. Mær so líkt, so vil eg ikki skilja meg burturúr, so sjálvandi er eisini ein jólakalendari her á Nudlum.
text: #000006
text: Vónandi tíma tit at vitja aftur, um ikki hvønn dag, so næstan hvønn dag, eg kann enntá lova, at summi klipp ella sangir vera somikið góð, at tit saktans kunnu vitja fleiri ferðir hvønn dag.
  Tykkum ynskist ein góður jólamánaði.
text: #000009
text: Herfyri slapp eg at ummæla nýggjastu fløguna hjá Halli Joensen “With Stars & Legends”. Hetta er ein útgáva, har Hallur syngur saman við ymiskum kendum og góðum sangarum úr fyrst og fremst USA.
text: #000010
text: Hetta er ein serstakliga góð útgáva við sterkum løgum og væl framleidd, spæld og sungin, Jákup Zachariassen stendur fyri lagaskrivingini á fleiri av løgunum, og tey eru á sera høgum støði. Fløgan fekk 5 av 6 stjørnum.
text: #000011
text: Hallur og Kris hugna sær
text: #000013
text: Meðan Hallur Joensen var í upptøkuhølinum og spældi inn sína With Stars & Legends fløgu, fekk hann óvæntaða vitjan, tá Kris Kristoffersen kom inn á gólvið. Áðrenn Kris fór avstað aftur, høvdu hann og Hallur spælt inn lagið “Nobody Wins”. Vitjanin og upptøkan blivu flimaði og eru dagsins sunnudagsbiti.
text: #000014
text: Í morgin ummæli eg fløguna hjá Halli í Brunsj.
  Onkuntíð dettur man um okkurt á alnetinum, ið sigur yeah! Sumt er somkið gott, at tað er vert at deila við tykkum. Hetta eru sunnudagsbitar.
text: #000015
text: Tá bakgrundstónleikarin traðkaði fram í spottljósið
text: #000016
text: Allan Tausen yvirraskaði meg jaliga við síni fyrstu soloútgávu “Unknown”, ein útgáva, ið er bygdaslig uppá tann feita mátan.
text: #000017
text: Allan hevur verið tónleikari í nógvum samanhangum, m.a. sum trummari í Marigold, gittarleikari hjá Høgna Lisberg og sum bassleikari hjá Marius, men nú stendur hann á egnum beinum, og tað ger hann sera væl.
text: #000018
text: Story Music er eitt heilt ræðuliga sjarmerandi verk, og løgini eru útsett á ein so vakran máta, at sjálvt tað lítla eitt sindur skitna er yndigt. Men hetta er ikki vakurt uppá ein keðiligan sterilan máta, men uppá erligan, livandi og akkustiskan máta.
text: #000022
text: Hann heldur fram í stílinum, sum hann legði fyri dagin í The Singer, við tónleiki og arrangementum, ið als ikki eru traditionellur poppur, men við popputtum og vøkrum melodium, ið eisini ofta er fangandi. Hetta er ein óluksáliga spennandi blanding.
text: #000023
text: Her eru sangir við hittpotentiali, sum kanska serliga Rock’n’roll Band, Hard Work og Indie Girl (við sínum næstan beatles kenda lagi). Ikki tí teir eru traditionell hitt, men meira tí teir eru fangandi bæði í valið av orðum góðum melodium.
text: #000024
text: Norðurlandahúsið var fullsett, tá John Carter Cash, hansara amerikanski gittarleikari Dave og framúrskarandi føroyski bólkur trinu á pallin. Lat tað vera sagt beinanvegin: Løtan gjørdist serstakliga hugnalig, innilig og góð, tí umframt, at høvuðspersónurin er ein fínur sangari, er hann eisini ein framúrskarandi frásøgumaður.
text: #000027
text: Konsertin var skipað sum ein tónleikaferð gjøgnum fyrst og fremst lívið hjá pápanum Johnny Cash, men eisini hoyrdu vit um The Carter family. Um ommuna Maybell, ið upfann ein nýggjan hátt at spæla gittar, ið hevur inspirera kontri gittarleikarar líka síðan. Vit hoyrdu um mammuna June Carter, og hvussu pápin Johnny Cash sum bart plagdi at hoyra hana upptraðka við The Carter Family í útvarpinum, ja vit hoyrdu um upprunan til John Carter Cash, alt fortalt við innliving og virðing fyri familjuarvin.
text: #000029
text: John Carter Cash var fyrst og fremst ein dámligur frásøgumaður, ið fangaði okkum øll við síni ótrúliga áhugaverdu frásøgn.
text: #000030
text: Hetta var kenslan av, at vera sloppin framat hjartanum hjá hesum dámliga manni. Hon gjørdist so serliga sterk, tá John tosaði um at missa foreldrini, um sjúkuna hjá pápanum, ið gjørdi hann veikari, um mammuna, ið doyði, og pápan, ið brúkti upptøkuhølið til at yvirliva sorgina og sjúkuna, og nógv eygu gjørdust vát, tá hesin partur bleiv uppsummeraður í serstakliga vøkru útgávuni av Hurt. Hetta lagið hjá Nine Inch Nails, ið Johnny Cash gjørdi til sítt egna.
text: #000032
text: Men vit sluppu eisini at enda við at smíla tárini burtur, tá gestasangararnir Kristina Bærentsen og Hallur Joensen vóru boðin uppaftur á pallin at syngja “Will the circle be unbroken”. Hetta viedoklippið er sjálvandi ikki tað, sama men kenslan er tann sama, so brúka eina løtu til at hyggja at hesum, hetta er Johnny Cash við familju, ið spælir. Tann lítili hylligi drongur mitt á pallinum man nokk vera John Carter Cash
text: #000033
text: Eg má nevna føroyska bólkin Finnur Hansen á klaver, harmoniku og trompet, Niels Arge Galán á kassagittar, Brandur Jacobsen á trummum, Mikael Blak á bassi, Jákup Zachariassen á Steelgittar og elektriskum gittari, umframt Ólavur Olsen, ið spældi trompet á nøkrum løgum og Hall Joensen og Kristinu Bærentsen, ið vóru gestasangarar. Tónleikararnir góvu tónleikinum flog og eg var ikki sørt errin, at vit eiga so gott fólk her á Føroyum, tí sum John Carter Cash sjálvur segði, so mundi einki land í heiminum eiga so nógvar góðar tónleikarar pr. innbúgva sum Føroyar.
text: #000034
text: Tað var greitt, at John Carter Cash elskaði løtuna, og vit fingu eisini fleiri eykaløg, áðrenn vit mett av upplivingum kundu leita okkum út úr myrkrinum í konserthøllini.
text: #000035
text: Vit áhoyrarar kundu kenna okkum ríkari eftir hesa tónleikaferð gjøgnum søgur og tónleik hjá Carter og Cash. Tit sum hava møguleika at uppliva John Carter Cash í Klaksvík í kvøld, áttu at skunda sær at tryggja sær atgongumerki.
text: #000036
text: Nakað av tí besta eg havi funnið á tónlistarliga økinum seinasta árið er the Pickin’ On Series, við bluegrass útgávum av kendum løgum. Ljóðar kanska stuttligt, men júst tað, at eingin ironi er í hesum, ger tað feitt:
text: #000037
text: Mín topp 5 listi yvir mest skuffandi konsertir
text: #000039
text: Eg havi verið til hópin av góðum konsertum og nógvum ringum, fari at seta saman listan við teimum fimm, ið skuffaðu mest. Hetta eru ikki verstu konsertirnar, men tær, har vón frammanundan og uppliving hava verið longst frá hvør øðrum.
text: #000040
text: Meðan flest øll gleddu seg til Pearl Jam konsertina, so var Willie Nelson konsertin ein tann konsertin á Roskilde Festivalinum 2000, sum eg gleddi meg mest til.
text: #000041
text: Hóast kontri ongantíð hevur verið mín stóra passjón, so er Willie Nelson ein legenda, og eg gleddi meg til eina hittkavalkadu og serligu fantastisku røddina. Eingin orsøk at pakka tað inn, vónirnar vóru øgiliga stórar.
text: #000042
text: Men harra guð – bólkurin, the Family, sum spælir undir hjá honum var veruliga ikki vælkoyrandi hendan dagin. Tóleikurin ljóðaðið óinspireraður og beinleiðis óáhugaverdur, eg skal ikki siga, um talan er um jetlag og nógv ball kvøldið fyri, ella bara manglandi evnir. Harumframt kendist tað veruliga ikki serliga legendariskt, tá Willie Nelson sang.
text: #000043
text: Tað er skuffandi, tá man skal síggja eina so stóra legendu, og hon ikki klárar at liva upp til vónirnar.
text: #000044
text: Mín topp 5 listi yvir mest skuffandi konsertir
  2. mest skuffandi konsertin – Willie Nelson and Family á Roskilde Festivalinum 2000
  3. mest skuffandi konsertin – Alanis Morissette á Roskilde 1996
text: #000045
text: 4. mest skuffandi konsertin – Húskallar á Summarfestivalinum 2008
  5. mest skuffandi konsertin – Smokie í Ítróttarhøllini á Hálsi 1992
text: #000046
text: Í løtuni spælir 76 ára gamli Bobby Bare á stóra pallin á Vágsbø, og jú maðurin ljóðar gamal, men als ikki útbrendur.
text: #000047
text: Tað er ótrúliga lekkurt at hoyra ein mann við so nógvum lívsroyndum í røddini syngja, orkan er ikki tann sama, men har liggur sjarma og inniligheit handan hvørt orð. Hann hevði ivaleyst langt síðan verið ferdigur sum poppsangari, men í kontri gevur aldurin bara trúvirðið og sjarmu. Hetta er fyrst og fremst ekta.
text: #000048
text: Regnið bukar annars niður, og hetta merkir sjálvandi áskoðarafjøldina, ið ikki er so øgiliga stór, tó at tað er undrunarvert, at so nógv fólk eru komin saman í so vánaligum líkindum, og vísir onkursvegna eisini hvussu stórur áhugin er fyri at hoyra henda legendariska kontrisangaran.
text: #000049
text: Kristina sang við á trimum løgum, og hæddarpunktið var ein hjartanemandi duett, ið gav mær gásarhold heilt inn her í festivalredaktíónshølið hjá Norðlýsinum, ið vit hava beint við Vágsbø.
text: #000051
text: Ennregnar sera illa, men fólk halda enn út frammanfyri pallin, har áskoðararnir í løtuni klappa fyri at hoyra eykalag.
text: #000052
text: Magni Christiansen var næstur á pallin í Kelduni, og hóast talan í stóran mun var um sama bólk, sum hevði spælt við Lisu Frederiksberg, so var bólkurin sum ein heilt annar. Trummuleikarin var skiftur út, og Anfinn Jacobsen var komin í hansara stað, hetta gjørdi undurverk, botnurin hekk saman, og bassleikarin kom til sín rætt, og vísti seg faktiskt at vera heilt habilur. Gittarsnillingurin Rúni Eysturlíð kom eisini á pallin. Hann lyfti allan bólkin við sínum frálíka kontri spæli og týðuligu spæligleði í smittaði. Men tað kemst ikki uttanum, at tá vit tosa um stjørnugóðsku, so hevur Magni munin á Lisu. Hann spælir útum pallkantin og fær alt fólkið.
text: #000054
text: Serliga frálíkt var, at hoyra løg av nýggjastu fløguni hjá Magna “Við Vegin”. Mítt persónliga hæddarpunkt var tó tulkingin hjá Magna av gamla klassikarin I’ll Fly Away, tá allur salurin sang við, tað er ótrúligt so væl fólk á Fjarðafestivalinum syngja, áskoðara sangurin ljóðaði sum eitt lekkurt sangkór, hetta var fyrstu ferð á kvøldinum at sangurin veruliga rómaði millum áskoðararnar, men als ikki síðstu ferð.
  Magni hevur stóra innliving og tað var stuttligt at síggja hvussu nógv hann hugnaði sær. Magni elskar eftir øllum at døma kontri, og hetta telur sera nógv.
text: #000055