text: Hugarensl frá ferð til Onglands í 1972.
text: #000000
text: At ferðast úr Føroyum til Onglands í sjeytiárunum var ikki so einfalt, sum tað er í dag. Tað verður ein mintur um gjøgnum eitt bræv, eg kom fram á nú ein dagin. sum eg skrivaði á sumri 1972 og sendi heim til foreldur míni á Dalavegnum.
  Hetta er tíðliga á sumri hetta árið, at vit skuldu fara til Danmarkar fyri at vera við í evangeliska verkinum í Operation Josva. Fyrst skuldu vit tó til Onglands fyri at vera saman við familjuni hjá Susan. Saman við lítla syni okkara, Andrew, sum var hálvt ára gamal, varð kós sett úr Vágunum til Heathrow Airport uttan fyri London – tó við fleiri millumlendingum.
  Bræv mítt er skrivað 14. juni 1972 til familjuna heima, har eg greiði frá, hvussu vit lendu á fýra ymiskum flogvallum, áðrenn vit endiliga komu til Heathrow Airport. Fyrst varð farið til Kirkwall í Orkneyoyggjunum, síðani til Wick, haðani til Inverness og so til Glasgow í Skotlandi – fyri umsíðir at koma haðani til Heathrow Airport. Í brævinum skrivi eg, at “vit skiftu flogfar í Kirkwall, fóru í eitt, sum var eitt sindur størri, sum millumlendi í Wick og Inverness, áðrenn vit komu til Glasgow. Men tá vóru vit so flutt í eitt stórt jetflogfar, sum mundi taka tað mesta av 100 fólkum, um ikki meira. Munurin millum lítlu flogførini og tað stóra flogfarið í Glasgow kendist stórur, tí tað var “sum at fara úr einum barnavogni upp í ein Toyota Crown”. Her kann eg skoyta uppí, at eg hevði arbeitt hjá Rósing Rasmussen, so eg kendi Toyota bilarnar.
text: #000002
text: Hjúnini Jean og Leslie Randall
text: #000003
text: Um steðgin í Inverness stendur í brævi mínum, at “Susan fór fyrst í Cafeteria at fáa sær okkurt at drekka, meðan eg passaði beiggjan (Andrew). Síðani fór eg og keypti mær eitt glas av juice og settist við eitt borð. Við eitt síggi eg í fólkarúgvuni tvey kend andlit. Tað vóru Leslie Randall og konan. Hann fekk eyga á meg og segði við konuna: “Tað skal vera merkiligt, um hatta ikki er Øssur”. Leslie Randall var prædikumaður, sum ofta vitjaði í Føroyum, stundum saman við konuni, Jean, so vit kendust. Eg skrivi víðari, at “Eg kundi merkja, at hann var nokk so veikur. Hann livir ikki gott enn og skal passa upp á seg. Hann kemur til Føroya einaferð í summar, men heldur ikki, at hann fer at tala nógv”. Haldi meg minnast, at hann hevði havt hjartatrupuleikar.
  Eftir drúgva ferð komu vit til Heathrow Airport, har mamma Susan og onnur tóku væl ímóti okkum. Vit steðgaðu nakrar vikur í Onglandi og síðani var farið til Danmarkar, har vit skuldu búsetast uttan fyri Odense, har Operation Josva helt til. Í eitt ár fór hetta at vera tilhaldsstað okkara.
  Og so kann leggjast tað aftrat, at Leslie Randall andaðist 62 ára gamal undir eini ferð í Føroyum fýra ár seinni. Hann fekk ein tilburð Ólavsøkuaftan 1976, beint eftir at hann hevði talað á útimøtinum uttan fyri Ebenezer. Henda tala gjørdist sostatt hin seinasta hjá hesum væl lídda evangelisti og føroyavini, sum so brádliga varð fluttur heim til Harran. Ø.
text: #000004
text: Tá Luis Palau vitjaði í Keypmannahavn
text: #000005