text: Frægd er at geva fuglunum tá kavi er, men onkursvegna verður bara hugsað um at geva fuglum so sum starum, kvørkveggjum, gráspurvum og óðinshanum breyð og havragrýn. Hesir fuglar eru fastir gestir, og tykjast onkuntíð eitt sindur bilsnir, um onki er at fáa.
text: #000000
text: Í dag kom tó ein nýggjur gestur, og hann hevði ikki áhuga í hvørki breyði ella havragrýnum, men tók ein stara. Tað var eitt øgiligt hvin og eymkan, og har sat ein smyril oman á einum stara, sum royndi at sprella nakað. So skjótt sum starin lá stillur fór smyrilin avstað, við staranum.
text: #000001
text: Og eg? Eg fór eftir fototólinum. Var ov seint at fáa stillað fototólið inn áðrenn smyrilin og deyði starin fóru, so prógvið fyri hendingini er heldur veikt: fjaðrar og blóðblettir í kavanum.
text: #000002
text: Spurningurin er so, hvørt eg haldi lív í fleiri starum við at geva teimum í kuldaveðri, ella um tað er smyrlastovninum eg haldi lív í. Uttan mun til, øll ynskja vit eina fjølbroytta náttúru, og pláss skal vera fyri øllum, eisini ránsfuglum.
text: #000003
text: Click to share on Facebook (Opens in new window)Click to share on LinkedIn (Opens in new window)Click to share on Twitter (Opens in new window)Click to email this to a friend (Opens in new window)Click to print (Opens in new window)
text: #000004
text: This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.
text: #000007