text: ”Lítil neisti kann seta eld á ein stóran skógv” Jákupsbræv kapittul 3.
text: #000002
text: Tíverri hevur hetta gjøgnum tíðirnar ikki altíð eydnast so væl allastaðni. Tí man gamli ápostulin, Jákup, brúka eitt heilt kapittul at skriva um orð okkara, sum kunnu spilla og oyðileggja.
text: #000004
text: Soleiðis kunnu tvey orð sum slatur og sleyg, eisini íbirta lívsvarandi ósemju og klandur, iðspjaðist millum fjøld av menniskjum.
text: #000006
text: ”Teskan og slatur eru oftast ósatt,” sigur orðatakið. Søga er um konu, sum streyk húsanna millum við sleygið og slatri. Ein dagin var hon komin á gátt hjá aðrari konu í bygdin. Tað vóru ikki vøkur orð, hon hevði at siga um sína grannkonu. Konan, ið hon var komin at vitja fór út í gongina, lat seg í frakkan og segði: ”Hatta, sum tú fortelur, ljóðar so óhugnaligt og syrgiligt, at nú fara vit báðar beinanvegin oman at tosa við hasa neyðars konu, so kunnu vit kanska hjálpa henni burtur úr tí støðu, hon er komin í!” Tá mælti hin vitjandi: ”Nei nei, eg veit einki, eg hoyri bara at tey siga tað!”. ”Tey!”, svaraði hin, ”so lati eg meg bara úr aftur frakkanum.”
text: #000008
text: Um vit ikki hava okkurt gott at siga, skulu vit tiga. Besti háttur at liva í friði við onnur menniskju, er at koma sær uttan um slíkt, ja, í onkrum føri hava minst møguligt við tey at gera. Vit kunnu royna at gera okkurt gott fyri onnur, ella siga okkurt gott og satt um tey; tað nýtist ikki at vera tað øgiliga stóra. Hetta vil geva okkum tað staðið at liva í, sum vit kundu hugsa okkum.
text: #000010
text: Tað vil ikki siga, at so er alt gott, at so er alt rætt, sum vit gera ella siga. Vittraðka øll skeivt í lívinum. Eg og tú eiga eisini at rætta tað skeiva, sum vit sjálv gera, og ikki góðtaka tað; ikki seta dygdir í okkara lastir. Tað vil heldur ikki siga, at so skulu vit altíð tiga. Vit eiga eisini á rættan hátt, at vísa á órættvísi og á tað skeiva, sum fer fram í heiminum.
text: #000011
text: Um vit minnast til at siga tað góða um fólk her á jørðini, so vilja vit eisini lættari minnast til at siga tað góða um okkara skapara í himlinum og boða um hann. Hann, sum hevur givið okkum lívið og alt tað, ið ger lívið vert at liva so leingi vit eru her.
text: #000012
text: Toskur á Føroyabanka – hvar er hann komin frá?
text: #000018