text: Fríggjadagin 17. mars fyllir ein góður vinur 75 ár. Talan er Símun Fuglø, sum sleit barnaskógvar sínar í Klaksvík, men flutti eftir barnaár síni saman við foreldrum og systkjum til Runavíkar. Tíðliga kom hann niður til Danmarkar, og her møttust hann og Hanna, dóttir Grethe og Henrik Thomsen, bókbindara, sum fleiri okkara munnu minnast. Tey giftust og fingu fýra børn, og í Keypmannahavn hava tey so búð í mong ár. Símun arbeiddi innan postverkið á yngri árum, fyrst í Føroyum og síðani í Danmark. Seinnu árini kom hann tó fyri stóran part at vera sjómaður og vera til rækjufiskiskap undir Grønlandi partar av árinum.Símun var ein berandi stuðul ì Kristnastovu fyrstu mongu árini, eftir at byrjað var á Oxford Allé í 1973. Hann luttók í orðsins kunngerð – eisini sum tolkur hjá útlendskum talarum. Hetta var í eini tíð, har nógvir enskt talandi trúboðarar vitjaðu, viðhvørt á veg til ella úr Føroyum. Teir komu úr ymiskari bakgrund og ymiskum londum, sum kundi vera ein avbjóðing fyri tann, ið skuldi tulka. Men Símun var framúrskarandi á hesum øki. Hann dugdi meistarliga væl at lofta tí, sum sagt var, finna góð og supperandi orð og snúgva sær í tí støðu, sum kundi koma fyri, tá fremmand fólk vitja, sum málbera seg so øðrvísi enn vit.Símun var við, tá byrjað var við samkomuvirki í Kristnastovu í 1989 og ein av fyrstu elstunum. Áðrenn hetta var arbeiðið ein missión við fríggjakvøldsmøti, vitjunararbeiði og øðrum tiltøkum. Nú komu morgunmøti við breyðbróting og sunnudagsskúla aftrat.Áðrenn Berlinmúrurin fall var Símun mangan við á ferðum eystureftir við neyðhjálp – eitt nú til Pólland og Rumenia – ofta saman við Robert á Lakjuni, ið mangan brúkti Kristnastovu sum “basa” í Keypmannahavn. Símun kundi jú bæði tala og tulka, so tað kom ivaleyst væl við, at Símun var partur av ferðalagnum.Símun og Hanna, sum í dag búgva í Herlev, hava seinastu árini havt Glostrup Frikirke sum teirra andaliga heim, og har tekur Símun ofta lut á møtunum og hevur eisini elstaábyrgd. Familjan fyllir nógv í lívi teirra, ikki minst barnabørnini. Harumframt hevur heim teirra hevur altíð verið eitt opið heim, merkt av gestablídni, og mong eru tey, sum hava notið gott av umsorgan teirra. Undirritaði skrivaði einaferð ein sang til Símun, tá hann fylti runt. Eg royndi at orða ta fjølbroytni, sum eyðkennir Símun. Við teim síðstu trimum versinum í sanginum fari eg at enda hesi orð og ynskja Símuni hjartaliga til lukku við teim sjeyti fimm. Og tá tú fert á møti og trínur inn um gátt,hvør stendur tá og talar, so eyga hvørt er vátt?Og hvør er talirør hjá teim fremmandu, ja git,hvør tulkar tey, sum hava ein annan húðalit.
text: #000001