text: Las lestur í kirkjuni, umborð og í skúrinum
text: #000002
text: Johan Karl er óførur frásøgumaður, og hevur mangan verið brúktur, tá okkurt skuldi verða sagt um kirkjuna.
text: #000003
text: Johan Karl Djurhuus hevur bæði verið hjálparklokkari og klokkari, men hevur somuleiðis lisið lestur bæði á sjógvi og landi, og verið deknur í Selatraðar kirkju.
text: #000004
text: Deknur: - Tað hevur verið sera gott at havt Jesus við øll míni mongu ár, bæði á sjógvi og landi, sigur Johan Karl.Í kirkju okkara hava vit eina stóran skara av kvinnum og monnum, sum ár eftir ár, í trúfesti ímóti kirkjuni, hava brúkt bæði tíð og kreftir í tænastuni, soleiðis at orðið kundi vera boðað teimum, ið komu til gudstænasturnar.Ein av hesum trúføstu tænarum er júst Johan Karl Djurhuus. Hóast sín høga aldur kann hann líta aftur á eina ríka andaliga tænastu í staðbundnu kirkjuni og í staðbundna missiónshúsinum, men eisini undir heilt øðrum umstøðum og himmalhválvum.Johan Karl byrjaði fyri meiri enn 60 árum síðani sum hjálparklokkari. Hetta var í 1962, men í 80’unum, tá hann var heima í nøkur ár, gjørdist hann fastur klokkari í Selatraðar kirkju.Umframt hesa tænastuna í kirkjuni er hann eisini ein av teimum, sum hevur savnast til møtini í missiónshúsinum í bygdini.- Eg var ungur, tá eg vitnaði fyrstu ferð her. Eg havi tó ikki verið nakrar stórur talari, men havi havt Guds orð frammi av og á, leggur hann aftrat.Á Selatrað byrjaðu teir at tosa um at byggja nýggja kirkju á Selatrað 3. jóladag 1925. Longu fyri jól árið eftir stóð kirkjan klár at taka í brúkEin góður drekkamunnurÍ áhugaverdari samrøðu við Trúboðan, sigur Johan Karl við greinskrivaran Torleif Johannesen, frá nøkrum av upplivingum í arbeiðslívi sínum, men ikki minst trúarlívi sínum.Hann greiðir her millum annað frá, at hann í fýra ár róði út í Grátufjørðinum í Grønlandi. Tá var skipanin soleiðis, at teir ikki fiskaðu sunnudagar.- Tá plagdi eg at lesa lestur í skúrinum hjá okkum. Tað komu eisini aðrar manningar til lesturin. Og so endaði alt við at vit fingu ein drekkamunn aftaná, greiðir Johan Karl frá.Og hann leggur í sama andadrátti aftrat:- Hetta vóru góðar løtur.Ikki nokk við at hann las lestrar í einum skúri í Grønlandi, so hevur hann somuleiðis lisið lestur umborð á skipum. Hann var millum annað fastur lesari umborð á Baki, sum teir áttu í fleiri ár.- Eg haldi, at manningarnar vóru glaðar fyri lesturin, sum var úr lestrabókini hjá Jákup Dahl, sigur Johan Karl.Eg segði bara jaJohan Karl er óførur frásøgumaður, og hevur mangan verið brúktur, tá okkurt skuldi verða sagt um kirkjuna.Sum nevnt omanfyri hevur hann tænt kirkjuni í meiri enn 60 ár. Tað byrjaði í roynd og veru við, at gamli klokkarin, Sjúrður Thorsvik var vorðin lamin og orkaði illa upp í tornið.Í umtaluni av føroysku kirkjutænarunum her á heimasíðuni, skrivar Jústinus Eidesgaard, at Sjúrður var ógiftur og var húskallur hjá systur síni. Sjúrður hevði verið klokkari í samfull 30 ár.- Hann hevði nógv at gera sum klokkari, tí hann ringdi fyrst klokkan tíggju, aftur klokkan ellivu og síðani á middegi, tá ið gudstænastan byrjaði.- Sjúrður spurdi so meg, um eg kundi taka tørn sum klokkari tær fyrstu ringingarnar á morgni. Og eg segði ja, greiðir Johan Karl frá.Kirkjan var klára at taka í nýtslu í desember 1925, men av tí at kirkjan var nýmálað, so vóru teir samdir at bíða við vígsluni til eftir nýggjár. Dagurin var settur til at vera 4. sunnudag eftir trettanda í 1927, sum var 23. januarMá í kirkjuTá ein soleiðis hevur tænt kirkjuni í 60 ár, er eisini gott onkutíð at kunna fara í kirkju bert fyri at lurta eftir einum letstri.- Ja, eg eri onkuntíð í kirkju, uttan at vera tænari, og tað er so deiliga avslappandi, sigur Johan Karl Djurhuus.Fyri hann er eingin ivi um, hvønn týdning ið kirkjan hevur, og hevur havt fyri hann. Ella, sum hann so rámandi tekur til: - Eg eri heilt bundin at kirkju okkara.Nú er heimbygd hansara ikki ein av teimum størstu. Her búðu við seinastu fólkateljingina í ár, 51 fólk, sum vóru tvey fleiri enn í fjør.
text: #000005
text: Sum íðin kirkjugangari ynskti Johan Karl sjálvandi, at tað gingu enn fleiri fólk í kirkju. Men sum hann sigur:- Tað hevði verið eitt grúiligt skil, um vit ikki høvdu havt kirkjuna. Tað er ikki sunnudagur, at eg ikki eri í kirkju, hevur hann áður sagt í samrøðu um tað at vera kirkjutænari í Fólkakirkjuni.Orð: Snorri Brend (: Birgir Waag Høgnesen
text: #000006