text: Heystið – vilt, flott, litríkt og grátt.
  Ársins stytsti dagur og longsta nátt 2020 og tað stóra OG’i.
  Lekkur skuffukøka við súreplum, rosinum og kanel og uttan sukur, mjøl og mjólkaúrdráttir.
  Ársins stytsti dagur og longsta nátt 2019
  Mammu’sa svimjukonute og Marionnu’sa nøtubland :)
  1. Byrjandi vár. Lívstráðurin, korona og vón um ljósari tíðir.
  2. Byrjandi vár. Korona og lívstráðurin hjá mær.
text: #000001
text: Tann góði grundleggjandi andadrátturin í gerandislívinum
  Tín mánaðarliga cyklus – tín innari vegleiðari
  Skiftisárini – at fóta sær í eini broytingartíð yvir ár
text: #000002
text: 20 grams trykk á føtur
text: #000003
text: 1. Byrjandi vár. Lívstráðurin, korona og vón um ljósari tíðir.
text: #000004
text: Hóast páskaliljan aftur í ár er ein páskalilja, so er hon ikki tann sama sum síðsta vár. Hóast støðugar endurtøkur, so er alt í støðugari broyting.
text: #000005
text: Páskaliljur og annað síggjast í løtuni næla so vakurt og bera boð um vár og ljósari tíðir. Tær hava ligið í dvala og samla orku í longri tíð, og nú strekkja tær seg upp ímóti sólini og súgva ljósið og orkuna í seg.
text: #000006
text: Tað er gjøgnum røturnar, at vit heinta føðslu og orku. Ein partur av tí at vera í fullum blóma er at trekkja seg, steðga á og samla orku. Tað hava vit tørv á. Tað er lívsneyðugt. Einki summar uttan vetur. Eingin dagur uttan nátt. Eingin útanding uttan innanding, og so er tað alt harímillum. Øll skifti, tíðarbil og millumbil hava virðið – ymiskt virðið.
text: #000009
text: Várjavndøgur var 20. mars. Tá vóru vit mitt ímillum stytsta og longsta dag á árinum. Várið er eitt millumbil, ímillum vetur og summar. Tað er nú longst tíð síðani, at tað síðst var vár.
text: #000012
text: Hetta er tíðin, tá lívstráðurin er tynstur, og beinkrím er í hæddini – nú korona. Tað er langt síðani, at orkugoymslurnar vóru fyltar við sól og hita, og vit eru rættiliga viðbrekin. Tvídrátturin kann vera, at samstundis við gleðina um ljósið og várið og “wouw” hugurin til alt møguligt, so kann møði og stúran eyðkenna lindið. Várið er enn í síni byrjan, og tað er sum um veturin ikki vil sleppa takinum heilt enn. Eitt millumbil í millumbilinum. Skiftið frá at vera í híð og til at næla.
text: #000013
text: Hvussu halda vit orkuna hesa tíðina? Hvussu kann hon spakuliga byggjast upp, so hon kann vara til komandi vár? Hvussu halda vit orkuni, soleiðis at hon ikki brennur út longu nú, áðrenn várið verðuliga er komi?
text: #000014
text: Vit kunnu brúka byrjandi várið og náttúruna til at leggja merki til hetta. Hvat hendir í náttúruni? Náttúran er virkin í tí stilla og nærum ósjónliga, og tað hendir ein rúgva, nú hon stillisliga ger seg klára at næla.
text: #000015
text: Hvussu er hjá tær? Hvussu er tín orka? Hvar er tú í lívshjólinum? Hvat ger korona við teg?
text: #000016
text: Tað nýtist ikki at vera antin ella. Tað kann vera eitt sindur av hvørjum og allarhelst við skiftandi yvirvág av onkrum.
text: #000017
text: Her er ein leinkja til nærverandi og róligt yoga, sum kann gerast, hóast orkan ikki er tann stóra. Ein møguleiki til stillisliga at leggja merki til, hvat hendir á vegnum – í millumbilunum – líkasum nú í byrjandi várinum.
text: #000018
text: Yoga, sum stillisliga loysur bundna orku og iltar og nørir hvørja kyknu í kroppinum. Kann gerast liggjandi, sitandi á stóli ella sum her sitandi á gólvi 🙂
text: #000019