text: Ein søga um ein hund
text: #000000
text: Er úr eini gamlari útgávu av Míni jólabók. Eg minnist, at eg og mamma mín sendu eina søgu um Lady, gamla hundin hjá abba mínum, inn til Jólabókina, og at hon kom í bókina. Hetta var ein søga, ið stóð okkum sera nær sum børn. Vit elskaðu, tá mamma las úr Jólabókini, og serliga, tá hon las søguna um Lady. Eg má fara at finna hesa bókina fram aftur, tí vónandi verður ikki ov leingi, til okkara egnu børn eru klár at hoyra hesa søgu.
text: #000001
text: Serliga í ár renna tankarnir aftur til søguna um Lady. Alt tað, eg minnist, hevur ein Lady verið í familjuni, og allar hava tær verið nakað heilt serligt. Í ár halda vit fyri fyrstu ferð í nógv, nógv ár jól uttan nakra Lady. Okkara seinasta Lady andaðist fyri fáum døgum síðan, og saknurin er sera stórur, men samstundis, sum eg skrivi hetta, hugsi eg um allar tær góðu løturnar, og hvussu stóra gleði ein hundur í roynd og veru gevur einum heimi. Søgan í Míni jólabók var um hundin Lady, ið var funnin á einum ruskplássi og fekk eitt nýtt heim í Æðuvík. Um hvussu hon ansaði eftir vogninum, sum eg lá í, tá eg var nýføðingur, og hvussu hon leyp á sjógv fyri at bjarga einum smálambi, hóast hon var bangin fyri vatni.
text: #000002
text: Seinastu níggju árini hava vit sjálvi átt eina Lady, ein blandaður Border Collie, við stórari persónligheit. Vanliga eru Border Collie hundar seyðahundar, men tað var hendan tíkin absolutt ikki, hóast tað upprunaliga var ætlanin. Henni dámdi nógv betur at liggja á sofuni og dasa, blíva kelað og spæla bólt. Hon smíltist soleiðis, at allar tennirnar sóust, tá ið hon var glað, ella tá fólk komu á vitjan. Hon hevði sjálv lært seg at njósa og spæla forkølað, um hon vildi hava meira uppmerksemi ella serliga, um tað regnaði úti, og hon heldur vildi vera inni.
text: #000003
text: Hendan Lady hevði ein heilt serligan tokka til fólk, ið ikki høvdu tað so gott – var tað sálarliga ella kropsliga, so setti hon seg altíð hjá teimum, klemmaði tey og gav teimum allan tann kærleika, hon megnaði. Var eg sjúk, so var hon eisini sjúk og kundi vera púra fyri ongum í fleiri dagar – serliga tá eg var við barn og eisini síðsta ár, tá eg stríddist við einum diskus. Men so skjótt eg hevði tað betri, hevði hon tað eisini betri.
text: #000004
text: Á jólum eru vit saman við okkara familju, teimum, vit elska, og her eru okkara kelidjór einki undantak. Saknurin eftir okkara Lady er stórur, men vit eru takksom fyri tíðina, vit fingu við henni, og hvør veit? Kanska ein søga um hana kemur í Mína Jólabók einaferð?
text: #000005
text: Harriet Olafsdóttir av Gørðum er bóndi og íverkseti búsitandi í Æðuvík. Hon er eisini fotografur og kend fyri mongu myndirnar av seyði í blómukransi.
text: #000006