text: “Nganong mananghid pa man ka nako kon dili man sad diay ko nimo kuhaon diri?”
text: #000007
text: “Ikaw bitaw no, dili lang sa Itom ka suko. Tanang tawo, dali ra kay ka makahukom ba.”
text: #000016
text: “Anselmo man god ang akong full name. Law-ay kaayo no?” Gibasa ni Mo ang ulohan nga naka-emboss sa cover. The Lord of the Rings, proklamasyon sa mga bulawanong titik.“Nindot?”
text: #000046
text: “Motuo ba ka nga wala kaayo ni pulos, kay kon magkinahanglan tag impormasyon, naa may mas daling sapa nga masalopan?”
text: #000048
text: “Kabalo ba ka kon unsa ang kalainan sa nobela sa ubang arte, sama sa sine, telebisyon, teyatro, musika?”
text: #000050
text: “Hangtod kanus-a ka taman diri?” pangutana ni Elizabeth. Gisuksok niini ang Lord of the Ring sa handbag.
text: #000065
text: Gisundan niyag tan-aw ang paa sa babaye. Mihawa kini sa Papi Resort. Grabe sad ni siya makaamping sa iyang igsuon, magbeach siguro. Gipasagdan lang niyang mabati ang kaganinang ginapugngang kalipong. Midagan siya pabalik sa Room 6 para isuka ang ulang.
text: #000068
text: “May na lang gani kabalo ka sa akong number,” ang kataposang text niini, naay smiley ug nakakindat.
text: #000081
text: Pagkahuman adunay traynta minuto nga puro dagat lang ang makita. Pagkahuman, ang pamilyar nga display sa kalalakinhan nga nag-inom sa kanto, mga basurang nag-awas-awas, mga batang hubo nga nagdula-dula tunga-tunga sa dalan, usa ka patayng kabaw. Pila pa ka patayng kabaw ang makita nako?
text: #000087
text: “Hala ambot lang sa imo. Na-engkanto man ata ta.”
text: #000089
text: “Mao ba?” Mikatawa ug kusog si Borgy. “Ayaw kaayo ug tuo sa istorya ha? Storya-storya ra man na.”
text: #000109
text: Dili basta-basta ang relo. Bulawan ang butang, ug unom ang kamot niini. Kaila ni Luis ang iyang nakita. Gunit ni Marie ang relo ni Lolo Jorge. “Pwede ba na akoa na?”“Ha? Malamang imoha man jud ni kay naa man ni sa inyong garahe.” Gitunol ni Marie ang relo kay Luis. “Ara, o.”Gitutukan ra ni Luis ang relo na gunit ni Marie.“Hoy unsa man mura kag wirdo.”“Luis, Luis!”“Si Angkol Borgy.” Nitindog si Luis. “Itago, dalia.”Mitindog pud si Marie. “Unsa?”“Basta!” Dungog ni Luis ang dagkong tamak sa iyang angkol. Naratol siya pero kabalo siya nga pag muiwas siya sa iyang angkol kay dudahan siya. Dili gusto si Luis na makit-an pa sa uban ang relo sa iyang Lolo. Wala siya kabalo ngano pero dapat matago dayon to.“O, Marie nganong naglingkod man ka diha?”“Kuan man gud kol...”“Nagistoryaanay ra mi kol.” Matod ni Luis.“Mao ba?” Gitunol ni Borgy ang iyang kamot kay Marie aron mutindog na kay gipangita na ang dalaga sa iyahang papa.“Sige kol, musunod ra ko kol. Naa pa koy iingon kay Luis.”Gihikap-hikap ni Borgy iyang tiyan. “Sige, pagdali ha para di ka makasab-an sa imong papa.” Mitando kini kay Luis ug gilimpyuhan ang garahe.Nakalingkod si Luis sa mga karton. “Maayo na lang jud!” Ug pahinay nga gisumbag niini ang bukton sa dalaga. “Salamat ha? Pwede na ba nako tan-awon ang relo?”
text: #000121
text: Gitunong ni Marie ang relo sa nawng ni Luis. Kuhaon na unta ni Luis pero mas nihayag ang palibot na gikan mismo sa relo ang kahayag. Mihayag ang tibuok garahe. Nabulag si Luis. Nawad-an siyag kusog. Nakadungog siya nga ningsyagit si Marie. Nadungog pud niya ang sarili niya nga syagit.
text: #000123
text: Taod-taod kay nibalik ra ang panan-aw sa ulitawo. Katapad niya si Marie. Gunit gyapon niya ang relo. Nakalingkod sila sa yuta. Wala na ang mga karton. Wala na ang garahe. Wala na ang balay nila Luis. Sa ilang palibot, nanlabas ang daghan kaayong mga babae ug lalaki, ug ang ilang mga buhok kay tag-as kutob sa ilang mga bat-ang.
text: #000124