Han var omringd av familie og vener utanfor heimen sin i Londonderry, der han hadde tilbrakt mesteparten av livet sitt, tre gater frå han vart fødd. Han reiste aldri langt frå røtene sine, men den politiske reisa hans tok han langt utover komforten i Bogside. Frå å styra IRA-våpenmenn i Derry, til å ha på seg halen i Windsor Castle ved ein bankett for dronningen. Frå å stå i Derry på Bloody Sunday då soldatar skotte 13 menneske, til å bøya hovudet ved Somme-krigsgravene. Under vegen fann han den mest usannsynlege venska med mannen som ein gong kalla han for eit "blodtørst monster" - Ian Paisley. Fregå frå mediane fann han òg venska med slektningar som mista sine kjære i hendene på IRA. Men uansett kor langt han reiste seg, for nokre vil han alltid vera ein IRA-kommandant som bar sine mørke hemmeligheter til grava For mange unionistar er fingeravtrykka til Martin McGuinness over heile Troubles - ein mann som ikkje vart ein IRA-leiar utan å få hendene skitne. For republikanarar er han ein av dei største representantane for Sinn Féin, og han er den som har hatt mest makt i Stormont, men han har alltid vore den vanskelegste av dei. Han har vore truet av republikanarar og familien hans har vorte mishandla på gata. Han treng ikkje reise langt for å sjå det. Martin McGuinness kunne ikkje ta dei med seg på reisa, i staden kalla han dei "forrædarar til Irland". Men han klarte å avvæpne dei politiske fiendane og dei mest harde kritikarane. Han fekk det med ein personlig sjarm som treff på kornet til dei han møtte - ikkje minst med Ian Paisley, som erklærte at Martin McGuinness burde takkas for å ha frelst liv og gjort livet til eit betre for folk i Nord-Irland. Det var ein stor uttale som tok mange med i skjeldet, men ikkje dei som hadde falle offer for sjarmen til McGuinness. Han var ein kommunikator som visste korleis ein skal knyta seg til andre. Martin McGuinness visste kva det var å byggja opp personlege slektskap under den politiske radar og det gjorde at han kunne flytte seg langt utover den republikanske komfortsonen. Men det var rett og slett rett at han vende tilbake til den komfortable Bogside, for det siste han gjorde i offentligheten, der han stod utanfor heimen der han kom tilbake kvar kveld, og der han skulle byrja den siste reisa seinare denne uken.
"Republikanarar som går bakover, går aldri av", sa Martin McGuinness til dei som støtta han, og han sa det i trålar.