"Drikkbar bok" kombinerer behandla papir med trykt informasjon om korleis og kvifor vatn skal filtrerast. Boka har nanopartiklar av sølv eller kopar, som drep bakteriar i vatnet når det går gjennom. I forsøk på 25 forurenste vatnskjelder i Sør-Afrika, Ghana og Bangladesh, fjernte papiret med suksess over 99% av bakteriene. Resultatet vart presentert på det 250-talet nasjonalt møte av American Chemical Society i Boston, USA. Dr Teri Dankovich, ein postdoktorgradsforskar ved Carnegie Mellon University i Pittsburgh, utvikla og testa teknologien for boka i fleire år, og arbeidde ved McGill University i Canada og deretter ved University of Virginia. "Den er rett mot samfunn i utviklingsland", sa Dr Dankovich, og la til at 663 millionar menneske rundt om i verda ikkje har tilgang til rent drikkevatn. "Det einaste du må gjera er å rive ut eit papir, setja det i ein enkel filterhalder og hella vatn i det frå elver, bekker, brunnar osv. Og så kjem det reint vatn ut - og døde bakteriar òg", sa ho til BBC News. "Bugane absorberer sølv- eller koparjonar - avhengig av nanopartiklane som er brukt - når dei perkuserer gjennom bladet. I tillegg til at det er eit viktig problem for den vaksne, er det også eit problem for den vaksne som er i stand til å få ein matvakt på 100 liter. "Meir enn 90% av prøva hadde ikkje noko levande bakteriar i dei, etter at vi hadde filtrert vatnet gjennom papiret", sa Dr. Dankovich. "Det er verkeleg spennende å sjå at dette papiret ikkje berre kan fungere i laboratoriemodeller, men det har òg vist suksess med virkelige vatnskjelder som folk nyttar". Ein plass gav papiret ei særleg vanskeleg utfordring. "Det var eit område der det bokstaveleg talt var råt avløp som vart dumpa i elva, som hadde svært høge nivå av bakteriar. "Men vi var verkeleg imponert over utførslena til papiret; det kunne nesten drepe bakteriane i dei prøva. Og dei var ganske ulækre å byrja med, så me tenkte: 'Om det kan gjera dette, kan det sikkert gjera mykje meir.'" Dr. Dankovich og kollegaane hennar vonar å øke produksjonen av papiret, som ho og studentane hennar for tida lagar for hand, og gå vidare til forsøk der lokale innbyggjarar bruker filtrane sjølve. "Vi må få det i hendene på folk for å sjå meir på kva effektane blir. Det er berre så mykje du kan gjera når du er ein forskar på egen hand". For eksempel har arbeidet til Dr. Dankovich med iDE i Bangladesh undersøkt om eit filter som held på ein av buksidene, kan settast inn i ein "kolshi" - den tradisjonelle vatnetanken som mange bangladesjarar brukar. Dr. Daniele Lantagne, ein miljøingeniør ved Tufts University, sa at data frå prøvingane viser lovende. "Det er stor interesse for å utvikla nye produkter for bruksanlegg", sa ho til BBC. "Drykkbar boka" har no gått gjennom to hovudstadier - som viser at den fungerer i laboratorium og på reelle vatnskjelder. "Dette er lovande, men det skal ikkje redde verda i morgon. Dei har fullført eit viktig skritt og det er fleire å gå gjennom". Dr Kyle Doudrick studerer bærekraftig vatnbehandling ved University of Notre Dame i Indiana. Han var samd om at boka systemet ville vera særleg kraftfullt om det òg kunne takle ikkje-bakterielle infeksjonar, som den lille parasitten cryptosporidium som nyleg førte til ei helsesturm i Lancashire. Han sa òg at det ville vera viktig å sørge for at folk skjøna korleis dei skal bruka filtrane - og kor ofte dei skal endra seg. Men han vart oppmuntret av resultatet. "Altså, ut av alle teknologiane som finst - keramiske filter, UV-sterilisering og så vidare - er dette ein lovende teknologi, fordi det er billig, og det er ein fangefull ide som folk kan finne og forstå". Følg Jonathan på Twitter.
Ei bok med blad som kan rive ut for å filtrera drikkevatnet har vist seg å vera effektiv i dei første feltprøva.