På 1960-talet var Sør-Korea eit av dei fattigaste landa i verda. I dag er det den fjerde største økonomien i Asia, og ein av dei mest utvikla i verda. Denne fremskredenheita skyldes stor framgang for chaebols: massive familiegjerde selskap. Men no blir næringslivet kritisert for å ha heldt Sør-Korea tilbake. Mange som eg har snakka med, sa at det er på tide med endringar. Ungdomsarbeidsleiken er på rekordhøgt, nær 10 prosent. Dei unge seier at systemet er urettferdig mot dei, og at økonomien er dominert av chaebolane, som i utgangspunktet er eigarar av økonomien i Sør-Korea. Dette har effektivt latt få eller ingen plass til små og mellomstore bedrifter (SME) som vanlegvis er livskreftet i økonomien, og som vanligvis bidrar til å skapa arbeidsplasser. Og sidan chaebolane er så dominerande, vil unge mennesker jobba i dei. Og det vil seie at sjølv om det var arbeidsplasser som kunne fylles i små og mellomstore bedrifter, ville det ha vore få som ville ta dei. Kallane til chaebol-reforma er ikkje nye, men dei ser ut til å ha fått meir fart enn i tidlegare år. Her er grunnen til at chaebol blir stadig meir maktfulle i økonomien. Inntektane frå dei fem største chaebolane utgjører meir enn halvparten av BNP i Sør-Korea. Samsung, som er den største i landet, utgjer ein femtedel av økonomien. Det er sant at i fortiden var chaebolane jobbskaparar, men no er mesteparten av forretningsdrifta deira hent frå utlandet. Dei rekrutterer færre folk der heime, og dei får ikkje all profiten tilbake. Skandalet om pengar for å påvirke andre var det som førte til at Park Geun-hye, den forrige presidenten, blei styrt. Mange koreanske folk trur at det komsfulle sambandet mellom forretningsdrifta og regjeringa har skapt eit klassesystem der elite alltid lykkes og at dei som ikkje har tilgang til makt blir etterlatt. Det har vore mykje misnøye mot "chaebol-barna" - den neste generasjonen i desse familiedriftane. Dei vert sett på som forgjengelege, privilegerte og utan kontakt. Rørsleforhandlinga mot Samsung sin de facto-leiar Lee Jae-yong - son til den nåværende administrerende direktør og barnebarn til grunnleggeren av selskapet, har understrekt desse bekymringane Tenk på Sør-Korea sine chaebols og straks kjem Samsung, LG og Hyundai til å hugse. Dei har alle investert mykje i forsking og utvikling for å prøve å finne produkter som slår konkurrentane sine. Attraktiviteten av å arbeide i ein chaebol tyder at få unge er viljuge til å ta ein risiko og starta eit eget selskap, ein trend som kviler på ide og kreativitet. For dei som tek stiget og starta på egen hand, er dei største kundane alltid chaebolane. Dei blir kritisert for å kontrollere prisane og klype fortjenesten til oppstarta, og det fører til at dei går ut av handelen. Alt dette kjem i ein tid då den fremste posisjonen til Sør-Korea i verda av teknologi og innovasjon blir utfordra av Kina. Kinesiske produsentar som TCL og Xiaomi produserer flatskjerm-tv og mobiltelefonar, og til priser som er svært konkurransedyktige. Kina investerer òg mykje i FoU og eksport til utlandet. Sør-Korea har òg mått takle den politiske ustabiliteten i det som skjer der heime og i det ustabile Nord, som har teke fokus frå vekst på mellomtals sikt. Den nye administrasjonen vil få jobben skuren.
Trass i alt dette snakka eg om Nord-Korea og det kontroversielle THAAD-raketesystemet, la han meg ikkje i tvil om at dei fleste av veljarane sine -- som plar å stemme innom presidentvalet i landet, dei vil få noko mindre av det dei vil: økonomi.