Det er til evig misfortunning for den næraste konkurrenten hans, Cristiano Ronaldo frå Real Madrid, at han spelar på tidene til den store argentinske, for i anna tilfelle hadde han sikkert vunne den ettertraktte krona meir enn ein gong. Ronaldo og Andres Iniesta, lagkamerat til Messi i Barcelona, som vann Euro 2012 med Spania, var dei andre kandidatane og ville ha vunne i ein eller anna æra. Dette er likevel ikkje ein eller anna æra - det er Lionel Messi-era. Messi er ein av dei største spillerane i fotballen, og han er den beste i Europa. Messi er ein av dei største spillerane i fotballen. I ei relativt ung alder av 25 år, og med ein nyleg avtalt avtale om å halda han på Nou Camp til 2018, har han makt og talent til å leggja til i den unike samling Ballon d'Or-heve. Johann Cruyff vann tre gonger mellom 1971 og 1974, men rekken hans vart avbroten då Franz Beckenbauer vann i 1972. Pelé og Diego Maradona, som er medborgar av Messi, er dei andre nemnene som alltid vert sett inn i likninga når ein skal finna ut kven som er den største - men dette er eit spørsmål som er nesten umogleg å svara på definitivt. Og sjølvsagt, kven kan seia at Pele eller Maradona ikkje ville ha etterlikna Messi om dei hadde vunne Ballon d'Or? prisen blei oppretta av France Football magazine i 1956 for å hedra den beste europeiske spelaren det siste kalenderåret - ikkje-europearar kunne berre velge det frå 1997, en tid langt utover den til Pele og Maradona. Dei som støttar Pele og Maradona, vekker straks innverknaden på det høgaste stadiet av alle, VM, ein stad der Messi enno ikkje har levert den briljantet han gjer ukentleg for Barcelona. Pele vart kjent i fotballens psyke som ein 17-åring då Brasil vann VM i Sverige i 1958. Og likevel var det eit teikn på hans varige briljant at han vann eit anna VM med Brasil i Mexico i 1970 som den framtredande figuren i eit lag som framleis er sett på som det beste laget som har eksistert. Han spelte mot Brasil 4-1 i ein seier mot Italia i Mexico City, den største seier han nokon gong hadde vunne i karrieren. Mange vil helst minna seg på den berykne "Hand of God" til Maradona som hjalp til med å slå England i kvartfinalen, ein gong til i Mexico, men dette må aldri overskygge korleis han vann den turneringa og drog Argentina i sin slipstrøm til seieren. Dette er hendingar som har skrapa omdømet hans, men ingenting kan bli berga bort frå kor herleg, spennende og uberørt talenten hans var. Det er enno tid for Messi å gjera ein av desse showpieca sine, men støttarane hans kan presse på kravet hans ved å lista dei konsekvente prestasjonane hans i Champions League, som mange ser på som eit enda vanskelegare miljø enn VM. Manchester United har følt smerten då Messi skora då Barcelona slo Sir Alex Ferguson i to finaler. Det var eit fantastisk stykke av spelet hans som blei vist ved ein toppsummet i vinninga 2-0 i Roma i 2009, og ein flaksande skudd forbi Edwin van der Sar i Wembley to år seinare. Det som er ubestemt er at dette er tre namn som har lagt sine merke i fotballen.
Lionel Messis status som den beste fotballspilleren på jorda blei forsterka då han vann FIFA sin Ballon d'Or for fjerde gong på rad.