Han var ein av dei største karibiske diktarane. Samlinga hans er In A Green Night: Poems 1948 - 1960 og hans episke verk, Omeros, som tek av Homer sin Iliad og Odyssey. Han vann Nobelprisen for litteratur i 1992 og TS Eliot-prisen for poesi i 2011. Nobelkomiteen kunngjorde prisen og sa: "Poesien hans får både einestående glans og stor kraft... Walcotts stil er melodisk og sensitiv". Derek Walcott fann ut at han ofte vart definert som ein svart forfattar. Det er ikkje slik han såg seg sjølv. Han var, sa han, først og fremst, ein karibisk forfattar. Dante, Shakespeare, Chaucer og Yeats vart alle adresserte og omvurda gjennom det karibiske fokuserte litteraturlinsen hans. Som Homer - i 1990 - då han skreiv sitt epos Omeros - der Achilles finn seg flytta til Vest-India. Den store ferda hans, og gåva til litteratur, var måten han brukte den unike poetiske røysta si på å utforske og forklare verda frå eit stort sett usynleg perspektiv. Han var aldri forsamlingshemslig eller nasjonalist, tvert imot. Derek Walcott var ein meister i å bruka det spesifikke for å identifisera felles grunn og universelle tema, og lyste både på individet og kollektivet. Poeten vann mange andre prisar, inkludert ein MacArthur Foundation-pris - den såkalla "genius granten". Walcott sa då: "Det er deileg å få den, for det gjev deg fire eller fem år med stor tryggleik - det vanskelege er når den er ferdig! "Det har ei veldig dårleg konnotasjon, denne ideen om eit 'genius' - eg nekter ikkje det faktum at eg er fantastisk, eg nekter ikkje det faktum at eg skreiv godt... for meg er det ei gåve. Eg føler meg velsigna for at eg var begaven". I 1992 på BBC Radio 4's Desert Island Discs sa han at han hadde skrive så langt tilbake som han kunne minnast og minnt seg mor si, ein skolelærar, som hadde rekitert Shakespeare heime. Far hans, som døydde medan han var ein spedbarn, hadde òg skrive poesi, sa han. "Eg høyrde den typen lyd heime frå eg var veldig ung", sa han. "Eg visste alltid at det var det eg ville gjera - å skriva, særleg poesi". Han vart fødd i 1930 og studerte ved University of the West Indies i Jamaica, før han flytta til Trinidad i 1953, der han arbeidde som teater- og kunstkritiker. Han gav ut sin første samling, 25 dikter, i 18 år. Han var òg ein dyktig målar og dramatikar. Kulturutviklingsstiftinga i St. Lucia hylla Walcott og sa i ei uttale: "Verda har mista ein av sine bemerkte litterære ikon. "Sympatiane våre strekker seg til St. Lucia som eit land, som utan tvil er stolte og æra å kalla han ein sann son av St. Lucia. "Han var svært uttala om kulturen og arven på øya, og bevaring av den, og kjærleiken til St. Lucia og Karibia var synlig i dei mange omtala av 'heime' i verket hans". Når Walcott snakka om sjokken ved å koma heim til St. Lucia, sa han: "Du måtte balansera skjønnheten til staden med noko av fattigdommen rundt deg". Poetry Society skildra døden hans som "forferdelege nyheter" og oppmuntra andre til å lesa dikta hans i minne. Walcott vart òg omstridd over kandidaten sin til Oxford Professor of Poetry i 2009. Han trekte seg frå kappløpet etter at akademikarar ved universitetet fekk dusinvis av anonyme brev som knytte han til påstand om seksuell trakassering i 1982.
Nobelprisvinnaren Derek Walcott er død 87 år gamal, heime på den karibiske øya St. Lucia, etter ei lang sjukdom, melder lokale medier.