Stanley Mullin sa at ein offiser hadde "tårar i augo" då han sa at han ikkje kunne gjera meir for Eric Hughes, 42. Politibetjenten gav mun-til-mun og hjertemassasje til faren til to born frå Warrington, medan Mullin freista handa på venen sin og sa: "Kom, Eric!" Sonen til Hughes, David, som var 17 år gamal då katastrofen skjedde, fortalde tidlegare for retten at faren hans, som hadde arbeidd som lastebilførar, taxiførar og seljar, blei kalla "Eric The Red" på grunn av hengivenheten til Liverpool FC. Han fortalde på høyringa om sorg over at faren hans ikkje hadde levd til å møta barnebarna sine, og at han aldri "kjøpte pappa min ein pint". Mullin klarte å rømma gjennom ein port foran stoden, som han sa hadde blitt opna av ein politioffiser. Han såg seinare at Hughes blei løfta opp av terrassene og lagt på banen. Juryen høyrde at han blei plassert nær mållinjen klokka 15:26 BST - 20 minuttar etter at kampen vart avbroten. PC Neil Mutch gav Mr Hughes brustkompresjonar medan kollega hans PC Barbara Hardwick - no Barbara Woodward - gav han kissen av livet. Mr Hughes var uantastande, høyrde juryen. Mullin sa: "Eg freiste Eric på handa. Eg snakka med Eric medan eg freiste hendene hans og sa: 'Kom så, Eric!' " Mullin sa at offiserane, som begge grette, til slutt slutta. "Killen såg meg med tårar i augo og sa: 'Eg er lei meg, eg kan ikkje gjera meir.' Dei var så opprørte". I ei uttale sa Mr Mutch at han var "i ein veldig dårleg tilstand" etter å ha sett Mr Hughes, medan Mrs Woodward var "vel opprørt". Mrs Woodward fortalde for retten at ho hadde "blokka ut" mykje av det som skjedde den dagen katastrofen. Domstolen høyrde korleis offiserane slutta å gje førstehjelp etter at ein mann som sa at han var ein lege, fortalde at Mr Hughes hadde døydd. Paul Clark var ein lærling som var elektriker frå Derbyshire. Foreldra hans skildra han som ein "lovande ung mann" som var "spassiv og omtenksom". Han gjekk til kampen med faren, Kenneth, og ein ven, Andrew Booth. "Eg ville sagt at han vart skuffa fram av folkemengda", sa Booth. Han såg ikkje venen sin levande igjen og sa at etter at han hadde fått sparken, vart trykket i lokalisasjonen forsterka. Matthew Hill, ein advokat som representerte dømingsdommaren, sa at det ikkje var noko video eller vitnebevis som viser korleis Clark kom seg av terrassa. Etter katastrofen venta faren til Clark på sonen sin ved ein møteplass. Då han ikkje kom, gjekk han til ein nærleg politistasjon for å få hjelp. Mr Clark ringte til slutt kona si, Susan, som reiste til Sheffield den kvelden. Dei identifiserte seinare kroppen til sonen sin i gymnastsalen på stadionet.
To politimenn gråt då dei prøvde å reinsipirere ein av dei 96 fansen som vart skadde i Hillsborough, sa ein av vennane til den nye etterforskaren.