Med under 600 objekta frå 1820-talet til 2007 på utstillinga, vil det òg bli løyst på nokre mindre kjende og ofte grusomme historier. Bevis frå Metropolitan Police's Crime Museum - òg kjent som Black Museum - vil avsløra "London sine fantastiske løynde historier" i ein utstilling frå oktober. Ein publisert memoir med handskrivne notater i marginalet av Donald Swanson, senior etterforskar i Jack the Ripper-utforskinga, vil òg finnast i utstillinga. Swanson openberrar sine personlige tankar og nemner Aaron Kosminski som hovudmistanke for dei uløste drapene. "Dette er ei fantastisk løynde historie for London", sa Finbarr Whooley, innhaldsdirektør for Museum of London. "I 140 år har Metropolitan Police samla inn ei fascinerande samling av objekta og bevis frå dei mest berykte kriminelle etterforskingane i Storbritannia som fram til no har vore bak lukka dører". I eit tilfelle som gjer at museumbesøkarane blir oppdaterte på moderne teknikkar for å samla bevis, vil ein bærbar datamaskin som er hent frå den brennande bilen som krasja på Glasgow-flyplassen i eit terrorangrep i 2007 òg bli vist. Sjølv om den bærbare datamaskina var brent og skadet, blei meir enn 90% av data hent, som blei brukt til å knyta saken til forsøket på å bomba bilen i London dagen før. Mellom dei meir uvanlege objektane som blei avsløra var gallestenene til Olive Durand Deacon, ei velstående advokatkvinnje som blei fortrylla av gründaren John George Haigh medan ho bodde på Onslow Court Hotel i Kensington, vest for London, i 1949. Haigh lokka Mrs. Deacon til verkstaden sin i West Sussex før han skotte henne i bakhodet og oppløste kroppen hennar i syre i ein handling som likna på ein moderne scene frå den grove amerikanske sitcomen Breaking Bad. Med inga kropp å finnast som bevis, var det ned til ein klinkende detektiv som fann småsteinar på verkstadsgolvet - det viste seg seinare at dette var gallestenane til Mrs. Deacon. Gallestenane skal stå på utstillinga saman med restane av hanskene og handvesken til Mrs. Deacon. Men med alle desse interessante bevisane på utstillinga, er det ein risiko for å gløyma om ofrene og glamorisera forbrytinga? Victims' Commissioner for England og Wales, Baroness Newlove, meiner at utstillinga nøye unngjer denne felle. "Eg er glad for at utstillinga anerkjenner at røysta deira er sentral når det gjeld å etterforske og forfølge forbrytingar", sa ho. Ein påpekande døme på bevis som set forteljingane om ofrene som har liða i sentrum av desse forbrytinga er gjenstand frå Spaghetti House-beleget i Knightsbridge i Vest-London i 1979. Gisselmenn vart halde i fem dagar etter at væpna menn brast inn i restaurantkjeden medan personalet samla seg for å samla inn innskudd for veken. Etter at det kom fram at ein av gisslane hadde blitt sjuk, tilbød ein restaurant-direktør seg til å erstatta offeret. "Selv om sakene illustrerer det verste i den menneskelege natur, viser dei òg menneskelegheit", sa utstillingskurator Julia Hoffbrand.
Frå kjølvannet av Jack the Ripper til flaska sjampanje frå Veuve Clicquot som tilhøyrde gjengen Great Train Robbery, er det ei fascinerande samling bevis som har vorte funne saman om nokre av dei mest beryktande forbrytelsene i Storbritannia som for første gong blir gjort offentlege.