I Nigeria er det ganske vanleg at dersom du spark ein person for grov misbruk, vil han eller ho dagen etter koma tilbake i selskap av den gråhårde, enkje moren sin og kanskje ein gamal onkel og ei gravid kone. Nokre gonger ringer den fyrste ansøkjaren deg to månader seinare og seier at han eller ho har fått eit tilbud om arbeid andre stader, og han eller ho bed om ein god anbefaling, og påminner deg om at dei same menneska du møter på vegen oppover, du garantert vil møta på vegen nedover. Adaobicia Nwaubani: "Nigerian-amerikanske venen min er forferd av denne nigeriske kulturen med å slette oppførslane til reine menneske" Nigerianarar er vanlegvis viljuge til å gje andre høve til å bevise at dei har forvandla seg, uansett kor alvorlige feilane dei har gjort. I 1983 førte han det då nyfødde demokratiet til ein brå ende gjennom eit militærkupp, og hans 18 mings styre var illeberåte for drakoniske politikkar og brotsverk mot menneskerettar. Politikaren Audu Ogbeh og journalisten Tunde Thompson, som var fengsla under president Buhari si militærregime, blei aktive medlemmar av hans kampanjekomitear i 2015. Ho skildrar erfaringa si som førsteårsstudent ved Wharton School ved University of Pennsylvania, der karriereveitarane ofte snakka om den tett knytte sirkelen i det amerikanske bedriftslivet, og korleis det er lett å bli svartlista av alle firma på grunn av dårleg oppførsel eller dårleg ytelse i eit firma. "Eg minner stemninga i forelesningsromma etter kvar av desse sesongane", sa ho, "når vi ofte svor på oss sjølve at vi aldri ville bli gjenstand for tilfeldsstudiar om etiske feil". Slike tilfeldsstudiar vert ikkje undervist på nigerianske skular. Men ein månad etter at president Buhari vart innvald, synest det å finnast eit paradoks i tilgjevingane til han. Nigerianarar hevdar at dei har tilgjeve han for den mannen han var, men uttrykker likevel skuffelse over at han ikkje er den same mannen dei trudde han var. Dei ser ut til å ha venta at president Buhari, når han tek makta, straks skal handle hardt: Sende korrupte regjeringsmenn rett til guillotine; starte etterforskingar og etterforskingsutvalg; kunngjøre radikale politikkar; gje ordre om å arrestera; kasta bommer på Boko Haram. President Buhari har ikkje gjort noko av dette. Han seier at han er i samråd og vurdering. Han har ikkje sett ut ein skuad som han skal reinsa nasjonen med. Han har ikkje vist seg interessert i politiske machinasjonar, og han er ikkje heilt likegjevit mot den vitriolike krangelen som omgir nasjonalforsamlingen. President Buhari er ein verkeleg endra mann. Og nigerianarar har byrja å bråka, i daglig samtale og i media. Dei vil at den nye presidenten skal gå vidare. Dei vil at noko skal skje. Dei vil ha meir bevis på dei revolutionære karaktertrekka som han vart kjend for og blei kjend for. Dei vil ha noko av den gamle Buhari.
I ei serie brev frå afrikanske journalistar, vurderer romanforfattaren Adaobi Tricia Nwaubani korleis nigerianarar har tendens til å tilgje forgåelege lovbrot og kva dette tyder for den nye presidenten.