Mark Lang brukte seks månader på å studere Lansbury Park Estate, nær Caerphilly sentrum. Han sa at mange politikkar som hadde som mål å redusere fattigdom i Wales, ikkje hadde funne. Rådstjenestemenn har akseptert funnene til Lang, som inkluderer å tilby læringsmuligheter utanfor klasserommet. Lansbury Park har i løpet av dei siste to åra levd med merket "det mest utstødde området i Wales". Fagløyndet i Wales er på auke blant born, voksne i arbeidstiden og pensjonistar, trass i forsøk på å redusere det i tiår, ifølge Bevan Foundation. Det beregnar at det å takle konsekvensane av fattigdom kostar den walisiske statlige pengeskammen 1 av hver 5 pund som vert brukt. Det er nesten 25 år sidan ein rekke sosiale og økonomiske problem først vart framheva av forsking på eigedomen, som ligg berre ein mil frå Caerphilly sentrum. Nyare har Lansbury overgått ein del av Rhyl til ein tittul ingen vil ha - offisielt rangert som det mest utstødde samfunnet i Wales. Lansbury vart kalla etter ein ledar av Labour-partiet i depresjonstida då den vart bygd på 1960-talet, og Attlee Court i midten er blant påminningar om andre personar frå partiets fortid. Caerphilly-rådet har sidan 1996 vore under kontroll av både Labour og Plaid Cymru. Mark Lang brukte seks månader på å arbeide med studien om "deep place" i Lansbury Park, saman med professor Dave Adamson, som leidde den opprinnelege forskinga i 1993. Utover den harde økonomiske statistikken, ser forskinga på mindre greie, men like relevante faktorar. Medan nye rådsmenn snart vert vald i Wales, er det noko å læra av dette for like byområda? særleg i ei tid med åtstramming, pressa på budsjett, usikkerheit om å fylla framtida med EU-finansiering og den kommende ombygginga av Communities First. "Med nokre av aktivitetane som blir finansiert, meiner eg, at dei ikkje tek samfunnet ut av seg sjølv; dei oppfordrar ikkje folk til å forlate samfunnet sitt og gjera noko andre stader, oppleve ei større verd", sa han. "Det kan vel vera at du bruker dei same pengane på å støtte aktivitetar, men du bruker dei på ein annan, meir intelligent måte. "Om du tek folk ut av samfunnet og engasjerer deg i aktivitetar som ikkje er i det, kan du utvide horisonten og ambisjonane til folket. "Dette i seg sjølv vil føre til at folk vil få fleire og betre ferdigheter. Vi må bryta gjennom desse barriere". Det er den største utfordringa for dei som driv program for å få folk til å vera i form og til å arbeide, å engasjere vanskeleg-å-gå-menn i 20- og 30-åra. Det låge utdanningsnivået - meir enn halvparten utan kvalifikasjon - er ein bekymring om Lansbury ikkje skal bli på bakerste rad. Mer enn halvparten av elevane på den lokale grunnskulen, St James, kvalifiserer seg for gratis skolemåltid, og i fjor kom det til ein undersøkingsrapport at det var "tilgjengeleg" men krev ein forbetring i lesing og skriving, og det er ein ny rektor som har ansvar, men utfordringa held fram og går utover klasserommet. Det er noko som er som tidskreve om dei 1960 -åra, flata og heimane, alle i ein og same farge. Det endrar seg med eit husprogram på 10 millionar pund over dei neste 18 månadene, som inkluderer 320 rådsforetak som får 2 millionar pund i ny ytre kleding. Endå 500 000 pund skal gå til miljøforbedringar og rivning av ei "eyesore" fotbro har byrja. Sian Denatale har budd i Lansbury i 18 år og fire av dei fem borda hennar bur framleis på gården. Ein jobbar deltid for ein detaljhandlar og ein annan i ein nærleggande matfabrikk. "Det har endra seg mykje - til det beste", sa ho. "Det er ein enorm kjensle av fellesskap, alle trekk saman. Men vi treng hjelp til å betra området som dei gjer med boliger. "Parkar og eit ressurssenter ville vore fint, ein internetkafé for dei eldre borna - dei går opp i byen, heng rundt gatene og på stasjonen, alt kan henda". Lorna Wellington, som vaks opp på gården frå ho var sju år gamal, flytta til ein mile unna, men kjem likevel tilbake for å få ein treningskurs på samfunnet og dei fleste av venene hennar er framleis på gården. "Lansbury har hatt eit dårleg rykte i mange, mange år, men du er den du er - det finst andre stader som er like dårlege", sa ho. Eg følte meg aldri einsam, det var aldri slik isolasjon, du hadde alltid nokon å støytte på, du kunne alltid gå nedover gata og banka på døren til nokon". Rådsfullsyningsfólk aksepterer funnene til Lang og sa at alle organisasjonane som er involvert, må ta til seg ein moden tilnærming, som anerkjenner mislykkingar i det forfelle. Det handlar ikkje berre om meir pengar og å investera i bygningar, men å fokusere på å få innverknad på folket sjølve. "Det er ein sirkel, om folk seier at du ikkje er god nok, og du trur du ikkje er god nok, og det går rundt og vi må gripe inn", sa Christina Harrhy, bedriftsdirektør for samfunn i Caerphilly Council. "Jobba og høve er der ute, det er ein fantastisk stad og med endringar i transportinfrastrukturen vil vi bli meir tilgjengelege for Cardiff og den breiare regionen - dette samfunnet treng berre tru på seg sjølve". Rapporten gjev 22 anbefalingar, som inkluderer å gje ungdomar høve til å læra utanfor klasserommet og høve til å utvide sosiale horisont. Det foreslår òg å involvera heile samfunnet i aktivitetar - ikkje berre å utvelje vanskynte grupper. Lange sa at det kan ta 15 år å få ein reell innverknad. "Det finst ikkje ein sølvkuleppe som på eit mirakuløst vis kan gjera ting betre over natten", sa han. "Det finst mange ting du må gjera, nokre små, nokre store, for å hjelpa dette samfunnet til å vokse, å gjeninnføra seg i økonomien og for å forbedre inntektsnivået i hushåla. "Dette kjem ikkje til å skje over natten". "Det er ei langvarig utfordring, som vil ta fleire generasjonar, og du må vere ærleg på å vite kor lang tid det vil ta og om omfanget av utfordringa. Dersom du gjer det, kan du gå vidare".
Ein ny tilnærming er nødvendig for å takle fattigdom, tyder det i ein rapport om det mest utstødde samfunnet i Wales.