Pressesekretæren til presidenten, Jay Carney, har sagt at han velkomna oppfordringa til statsministeren om at Storbritannia skal bli i Den europeiske unionen, og la til at USA trudde at Storbritannia var sterkare fordi det var i EU, og at EU var sterkare fordi det hadde Storbritannia som medlem. Somme i Washington meiner at talet til Cameron truar denne rollen og føregjer meir unødvendig usikkerhet i ei jamvel usikkert verd. Fram til for nylig vart lovnaden om ein folkeavstemming frå Cameron sett på i Washington som berre eit nytt stadium i det vanskelege forholdet mellom Storbritannia og kontinental-Europa. Men no ringer alarmklokkene. Det hvite huset bryr seg ikkje om den interne organisasjonen til EU, og Europa er i alle fall ikkje den største bekymra, men lovnaden til Cameron er definitivt ein uønsket irritasjon. "Vi har eit voksende samband med EU som ein institusjon som har ei auke røyst i verda, og vi vil sjå ei sterk britisk røyst i EU. Det er i amerikansk interesse. Vi velkomnar eit utadvendt EU med Storbritannia i det", sa han. President Obama endra denne synsmetoden i ein telefonsamtale med Cameron. Amerikanarar er urolege av fleire grunner. Dei er redde for at debatten som kjem til å vera i gang dei neste par åra, vil undergrave Storbritannias røyst i EU og minka makten hennar. Faktisk, insider seier at det er hendt - dei finn at andre EU-medlemmar ikkje tek Storbritannia på alvor. Mens amerikanske representantar ville vera samde i at Cameron vil ha eit meir konkurransedyktig, mindre regelbundet Europa, fryktar dei at han no vil ha dårlegare evne til å oppnå det. Det finst også indre politikk. Det finst eit krangler inne i administrasjonen om om han skal søkja etter ein frihandelsavtale med EU eller ikkje. Dei som vil gå vidare, kan frykta at posisjonen deira har vorte undergrava. Dei kan tru at Cameron har gjeve ammunisjon til dei som argumenterer for at det ikkje er verdt å bry seg. Somme tyder på at det ville vera ironisk om ein slik avtale blei forhandla - og Storbritannia fann seg utanfor den nye frihandelssonen. Sjølv om statsministeren tydeleg har til hensikt å selge ei avtale som held Storbritannia inne i EU, er det frykt for at han vil mislykkast. Obama-administrasjonen verdsetter EU som ein alliert som i stor grad deler visjonen hennar, og handlar med EU i Midtøsten, over Iran og Nord-Afrika. Dei ambisjonelle vil frykta at Storbritannia verkeleg kan gå ut av EU, og at det vil svekke EU. Dei vil ikkje sjå Storbritannia - særleg med sitt fallande forsvarsbudsjett - som noko anna enn ein mellomstormakt. Som ein insider sa til meg: "No er Storbritannia leiaren i den største økonomien i verda - kva er strategien for å bli borte?
Obama-administrasjonen har ikkje gjort noko med det - dei vil ha eit sterkt Storbritannia i eit sterkt Europa.