Analysarar ser på å ta inn ein investeringsbank som eit innlegg i ein gong til å gå tilbake til denne bransjen, noko den siste innehavaren av toppposten, Antony Jenkins, gjekk tilbake til. Men vil det lykkes å ekspandere til ein sektor som er dominert av nokre få amerikanske namn? Under avregulering av City of London på 1980-talet kjøpte Barclays aksjemeglarane De Zoete & Bevan og Wedd Durlacher, ein firma som var ei storhandelsfirma. Den resulterande fusjonen var BZW. Men ekspansjonen vart avskuren av den dåvarande sjefen Martin Taylor, som slo opp selskapet, selde aksjeforetakene og heldt fast inntekt som eit nytt selskap, Barclays Capital. Han sa til investorane at det ikkje var lønnsomt, og at kapitalen det sat på kunne bli brukt betre. Den andre utvidinga kom under leiarskap av ein nyare person ved banken: Bob Diamond. Starta ved Barclays i 1996, utvidde han fast inntekts- og valutaforetakene. Barclays Capital blei den mest lønnsomme eininga til lånaren. Men etter Libor-skandalen og hans påfølgende sparking, vart detaljhandelsbankar Antony Jenkins forfremda til sjefeksjef og byrja å kutta handelsbords og lønnskattene til investeringsbanken. "Ein av grunnene til at det er ein sky rundt måten bransjen blir sett på i Storbritannia, kan vera at ein av dei er ein bank-analytikar i Bernstein, Chirantan Barua". "Varje gong nokon går opp på scena og seier at vi skal bli ein detaljhandelsbank, så går aksjene opp", seier han. "Fordi vi hatar investeringsbanking. Det andre som skjer er at for å bli lønnsom i investeringsbanking treng du skala og difor kapital. "Kvar skal du få det frå? Det er difor at reaksjonen er negativ. "Å få Jes inn ville bety at banken skulle flytta seg meir mot ein investeringsbank". For at ein utvidd investeringsbank skal fungere, må den vera stor nok til å ta imot konkurrentar over Atlanterhavet. Store kunder som hedgefond er mindre sannsynlege for å handla med ein bank som ikkje vil gjera komplekse lån, og vel og veljer forretningar, seier Barua. "Å ha berre den saftige delen - det funkar ikkje slik". Han vurderer at Barclays kanskje må finna 4-5 milliarder pund ekstra kapital, gjennom å heita det frå investorar eller selge noko. Det finst to alternative strategiar for investeringsbanken. "Dei burde berre ha skåret ut investeringsbanken og sendt den tilbake til USA, der dei kjøpte mesteparten av den", seier analisten i Cenkos Securities, Sandy Chen, og refererer til Diamond sin kjøp av nordamerikanske eigedomar til Lehman Brothers, som blei kjøpt etter at banken kollapsade. Det som den avskilde investeringsbanken ville mista er styrken den større gruppen kan gje i form av kundedepositum. Dette pengestøtte - likviditetsstyrken - gjer at gruppen kan låna billeg på marknadene og finansiera investeringsbanken. Men konkurrentane som Goldman ser ut til å klare seg utan slike fordelar, seier Chen. "Barclays kunne koma opp med eit joint venture-system og så spinna det ut", seier Christopher Wheeler, analist ved Atlantic Equities. Han legg til at kandidatar som kunne fusjonera med verksemda kunne omfatta ein sveitsisk gigant som Credit Suisse eller UBS, ein global operatør som HSBC, eller ein fransk konkurrent som Societe Generale, som har lite overlapping med Barclays i investeringsbankselskapet. Dette ville vera ein billegare alternativ enn å finna kapital til å styrkja eit firma som Barclays eig, seier han, og ville gje ein ny administrerende direktør som Mr. Staley høve til å gjera alle dei andre jobba som blir krevde av han. "Han må sjå dei gjennom ringfjell", legg Wheeler til med referanse til den foreslåtte prosessen med å skilja mellom detaljhandels- og investeringsbankvirksomheita. "Jobben han har er å gjenvigga investeringsbanken. Det er ikkje ein kollaps, det er en seriøs aktør, men du må trilla saman", seier Wheeler. Mr Staley må framleis godkjennast av regulatorane som eit val for Barclays. Men etter at Mr Diamond gjekk av, hadde det vore svært vanskeleg for Barclays å velja nokon annan enn ein detaljhandelsbank som Mr Jenkins. Staley-ansettinga er "ikke ein foregående konklusjon", seier Mr Chen. Regulerande organ kan utfordra erfaringa til Mr Staley i detaljhandelsbankar, la han til. Barclays sa: "Processen med å utnevne ein ny konsernsjef er enno ikkje ferdig, og Barclays vil gje ei ny oppdatering når det er fullført". Uansett kva som skjer, vil investorane sjå på ein meir konkret plan for investeringsbanken, seier James Box, analist ved fondforvaltar Brewin Dolphin, "særleg når vi ser på korleis bedrifter som dette treng stor skala for å lykkes". Og leiarar i banken må svara på spørsmålet som alltid henger over investeringsbankar dei eig - for kven vil dei tenna pengar. "Vil du tenna pengar med investeringsbankar, er det best å arbeida i ein, ikkje ha aksjer i ein", seier Box.
Barclays er i ferd med å utnevne James "Jes" Staley, som den nye administranten.