Gill, 45 år, som er frå Nord-Irland, var i hæren frå midten av 90-talet, men gjekk bort då dei to borna hennar vart fødd. Ho rekryterte seg på nytt i reserven i 2003 og tok kommandot over regimentet i 2014. Gill sa til BBC Scotland: "Det er nesten som om eg overgav borna til han to og ein halv år før eg tok kommandot, og dette følt seg svært likt". Du føler ansvar for ein regiment. Det er ganske ei foreldreløle. Soldatane dine er som familien din. "Normalt når ein kommanderende offiser går frå kommandosetningen, ser dei ikkje tilbake til regimentet, dei lèt den neste kommandanten halda på. "Eg prøver å gjera det, men eg kan halda auga ute og spørja korleis folk har det og tilfredsstille den foreldreløse biten". Alan, som er opphavleg frå Border, møtte Gill ved Dundee University før han kom til hæren. Eg var i den heldige posisjonen å kunne snakke med Gill i månadene før om det, så det tok berre om lag fire dagar å overgje det. Det var bra". Gill, som no skal arbeide med reserven i hæren på deltid, sa at høve for kvinner "var blitt større". Ho sa: "Når eg gjekk inn i Royal Logistic Corps var det fordi det gav meg, så vidt eg var bekymret, den største høve til å gjera den same jobben som menn gjorde. "Det er enno ein meining av menn, men regimentet eg var kommandør av var om lag ein fjerdedel til ein tredjedel kvinne". "Eg trur at sidan eg kom inn i hæren har det auka med fleire og fleire høve som har opnast. "Men vi er verkeleg på den siste bastionen no der kvinner går inn i kamprollen". Alan seier at kona hans har bjóðað han råd om den nye rollen.
Eit skotsk par gjorde eit uvanleg stykke av den britiske militærhistorien då kona overgjev overtaket til mannen sin.