Det er eit spørsmål som ikkje berre politikarar, men òg mange forretningsfolk og arbeidarar i feriebyar som Tenby i Pembrokeshire, tenkjer på. Markedet her kan spore si historie tilbake til rundt 700 år og, medan mange turistbutikkar er sesongvis, er bodene åpne heile året og er avhengige av lokale kundar. Den einaste gjenværende slaktaren Gernot Braun kan kjenne kor trygg kjøparane er. No er det ein stille tid, men det er byrjinga av sesongen, så det burde vore ein travl tid for oss igjen. "Eg veit ikkje om folk bruker meir - vi har ikkje sett ein auke i omsetnaden. Folk har enno litt pengar". Han sa at det var omtrent det same som for fem år sidan og hadde ikkje vorte dårlegare. "Eg trur det er eit positivt teikn for den britiske økonomien". Prisane vi betaler for mange varer går knappe opp i no, men det har ikkje vore slik for heile dette parlamentet. I byrjinga av 2010 gjekk prisane opp med 3% per år. Recesjonen førte til små lønnsaukningar, men sjølv om inntektane auka litt, er aukninga no tilbake til nivået i 2010. Så dette gapet mellom auke i pris og lønn tyder at nokre føler seg dårlegare enn for fem år sidan. Men det er òg argumentet at hadde lønnane auka så mykje som prisane, ville fleire arbeidsplassar gått tapt av arbeidsgivere som kjempar for å halde fram. Tenby er i Carmarthen West og South Pembrokeshire-velgingsdistriktet, som hadde ei leksekraft på 4,4% i 2014, samanlikna med 6,8% i Wales som helhet. Chris Osborne, som har ei familie som har vore ei hotelleiar i tre generasjonar, sa at folk var fortsatt forsiktige med om utgifter, men det var "litt av ein kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare kvickare "Det er ein grad av meir disposable inntektsutgift - det går i den rette retningen. Forsiktig optimisme er namnet på spelet". Han sa at han framleis måtte vera forsiktig og ikkje hadde fått lønnsøkning til personalet sitt i ei tid, men ville høyra om det finst ein reell sjanse for redusert moms for turistbedrifter og mindre bureaukrati. Nesten alle partiene lovar at om dei blir vald, vil vi få lov til å tenna meir før vi byrjar å betale inntektsskatt. Dette spørsmålet omfattar den breiare økonomien og reduseringen av underskuddet, men òg sysselsetting og rollen til næringslivet. Uavhengige finansrådgjevar Marlene Outrim seier at konsekvensane vil variera. "Det kan gjere ein forskjell, men det avhenger av kva nivå du er i skatteklassen", sa ho. "Ta til dømes eit ungt par som begge arbeider på grensa, med eit stort boliglån, barn på barnehagen som dei betaler for - det kan gjere ei stor forskjell om dei høyjer terskelen". "For andre som alt betaler 40 prosent, er det usannsynleg at det gjer ei stor forskjell".
Recesjonen er over, men har vi det betre?