Michael O'Neill, som var leiaren til Frankrike, snakka med BBC Sport om forventingane til EM, korleis dei hadde gjort seg klare og om håpa dei hadde om å få ein legat på eit slik som VM 1982. Eg er glad for at EM 2016 er nær. Det har vore ei kjensle av at det aldri skal gå, og du venter og ventar. Det er eit stort mål å vere der. Då vi vann dei første tre kampane våre i VM, byrja folk å tru at vi kunne gjere dette. Så å gje Nordirland kvalifisering var ein stor suksess for spelarane. Eg er glad for spelarane som har hatt lange karrierer og som til tider har hatt vanskelege stunder i karrieren. Lovaliteten deira har vore belønna med å nå Euro 2016. Mitt budskap til spelarane er at dette er ei opplevelse vi alle må nyte. Vi vil ikkje at det skal gå bortover oss med å angre. Eg vil ikkje at spelarane skal verta plaga av forventingar, men dei må gripe denne høve. Leicester vann Premier League i sesongen med ein utgang på 5000 mot 1. I den tredje kampen vann vi mot Hellas, og Claudio Ranieri var trenaren. Han mista jobben sin den neste dagen. For han å komme til Premier League, i det stadiet han er i i karrieren, og vinne det er ein fantastisk prestasjon - det er som i eventyr. Det er likskap mellom Leicester og Nord-Irland, når du ser på ruten som mange av spelarane på Leicester tok for å komme dit dei er i dag. Me har ein gjeng som er i Fleetwood Town. For å spille, så er det likskapar. Eg håpar at dei uavhengige vil sjå ein fin artighet og ein ømheit for arbeid. O'Neill var sjef for den skotske tredje-tier-laget Brechin City frå april 2006 til desember 2008, då han blei sjef for Shamrock Rovers. Han førte Dublin-klubben til to irske titlar og til gruppetapane i Europa League. Han forlét Rovers for å ta Norrairlands jobb i desember 2011 og undertekne nyleg ein ny fire-årig avtale. Eg starta karrieren min som manager på botnen. Eg måtte gå til ein liten klubb i Skottland som var deltid og eg arbeidde i finanstjenester. Eg hadde høve til å gå over til Shamrock Rovers. Folk trudde det var eit lite rart steg, men eg følte det var ei god mulighet. Eg hadde ikkje tenkt meg å bli landsleiar då det oppsto. Eg var 42 år gamal, men eg sa til meg sjølv: 'Kvifor ser du ikkje kvar det fører til?' Det har vore ei stor utfordring. Det var vanskelege tider dei første to åra, men det lærte meg om utholdenhet. Eg undervurderte nok storleiken av jobben vår for å gå vidare. Men vi har nådd det vi er i, og det har vore enormt givende for meg. Det vil vera vanskeleg å få landet mitt til ein større final uansett kva som skjer i min framtida karriere. Nord-Irland openar mot Polen 12. juni, før det spelar Ukraina fire dagar seinare og møter Tyskland 21. juni. Med fire tredjeplasserte lag som går gjennom til siste 16, kan ein seier vere nok. Ordningen i kampene er gunstig for oss. Eg er glad vi spelar mot Tyskland sist fordi vi kunne ha spelt mot dei tidlegare, hadde hatt eit verkeleg tøft resultat og måtte løfta spelarane. I det minste må vi ikkje stå imot det før den siste gruppespelet. Sjølv om vi gjer det uavgjort i den første kampen, kjem me til den andre kampen nesten som ein cupfinale og veit at viss vi vinner denne kampen kjem me nok til å kvalifisere oss. Polen er ein tøff kamp, men når eg ser på kvalifiseringa, så gjorde både Skotland og Irland det. Robert Lewandowski er sjølvinnlysande ein spelare som me må gjere oss opp med, men det er ikkje ute av vår makt å få ein uavgjort eller ein seier. Styrken til Ukraina er i utbredingar - Andriy Yarmolenko og Yevhen Konoplyanka. Dei gjekk forbi Slovenia i ein liten omgang, som vi slo i mars. Eg snakka med Chris Coleman om Ukraina, fordi Wales-laget hans gjekk 1-0 til dei i mars. Han sa at dei var harde og fysiske. Vi må leve opp til det. Tyskland hadde ein hemsle av VM i 2014 i avgangsheldet, då dei tapte til Irland og Polen. Det blir vanskeleg å spørje, men når du kjem til ein match som dette, har du alt å vinne. Målet vårt er å få noko å spille for når vi kjem til å kjempe. Mellom meg og ein av trenarane mine som gjer analysen, Austin MacPhee, har me sett dei ti kampane i kvart land i gruppa vår. Eg har sett Tyskland på beinleiðis, og vi har hatt Polen og Ukraina som har sett på beinleiðis kvar gong det har vore høve til det i dei siste vennlege kampane. Ein av dei største styrkane våre er kjennskapen til motstandaren. Eg minnar tanken på at det ville vera fasinerande å komme hit i løpet av ein månad. Det blir eit fantastisk arrangement. Det har vore ein enorm stund. Når du ser på scena etter kampen i Hellas, er det ei viss eufori. Det er ein generasjon i Nord-Irland som aldri har hatt sjansen til å sjå landet sitt konkurrere i ein stor turnering. Spenningen er berandande kvar dei går, og det er vanskeleg å unngå. Det er kjekt at me har skapt dette. Mange snakkar om ånda og arbeidsfrekvensen til laget. Men det er eit kvalitativt element i det. Nokre spelare som set seg på ein grønn skjorta kan løfte seg over nivået dei spelar klubbfotball på. Det er ikkje berre ånda og samhøvet som gjer at du kjem til Euro 2016. Media-spilling er ikkje støtta på denne enheten Sist Nord-Irland kvalifiserte seg til eit stort turnering var VM 1986, men det var kampanjen i 1982 som bur i minne til fansen - dei slo vertane Spania på vegen til knockout. Eg minner det godt. Eg var 12 år gamal, heime i Ballymena, og såg på TV. Det var annerledes då, fordi det ikkje var så mykje dekning på TV som no. Så då VM og EM kom, var det stort. Eg minner at Gerry Armstrong gjorde det, Mal Donaghy blei utskrive og Pat Jennings spelte fantastisk. Nord-Irland spelte mot vertastaden Spania med 10 mann og vann likevel. Det var verkeleg magisk. Det laget gjorde store ting og det er det vi skal ta med oss til i denne turneringa. Vi vil reise til Frankrike og skapa vår eigen arv. Dessverre er helsa til Billy Bingham ikkje god no - han har demens. Men eg fekk tillykke og helseshensyn frå sonen hans når vi kvalifiserte oss. Rory McIlroy har vore i kontakt med ein av dei, og det har vore boksaren Carl Frampton, Gary Lightbody og skodespelaren Jimmy Nesbitt. Alle dei fyrste leikarane har vore svært gøy med ros. Sammy McIlroy [som spelte for Nord-Irland i 1982 og 1986] var ein av dei første som ringte meg etter at vi hadde vunne kvalifiseringa.
Nord-Irland er i gang med å føra seg til sin første everdige finalen i EM, der dei skal møta Polen, Ukraina og verdsmeister Tyskland i gruppe C.