Frå kontoret sitt nær Hotel Indonesia, som er ein av miaste rundgangane i den indonesiske hovudstaden, måtte ho, som var 24 år gamal, ta 30 km til Soekarno-Hatta-flyplassen i Jakarta på under ein time. Ho hadde ein av dei dei største kjempene i Europa, og etter å ha vore på flyplassen i ein år, kom ho til flyplassen i London, og etter å ha vore på flyplassen i ein år, kom ho til flyplassen i London. Go-Jek er eit ideelt verk av den 30-årige indonesiske entreprenøren Nadiem Makarim, og har vorte nedlastt over 500.000 gonger sidan tjenesten vart lansert i Jakarta i byrjinga av dette året. Mr. Makarim hevdar at ingen annan app i Indonesia har nådd halv million nedlastingar så raskt. Go-Jek er den første forsøket på å innføra eit hi-tech bookingsystem og garanterte servicestandarder. Utanfor Go-Jek samlar ojek-ryttarar seg på gatekorner, og er ikkje offisielt registrerte. Betalingar må gjeldast i kontanter, og prisane er ein sak for forhandling. Go-Jek har no ikkje mindre enn 10.000 rytarar på bøkene sine, basert ikkje berre i Jakarta, men òg over byane Bandung og Surabaya, og øya Bali. Han vart fødd i ein velstående indonesisk familie, og blei brakt til grunnskulen i Jakarta i ein bil med sjåfør. Mr. Markarim fekk deretter utdanning i utlandet, og gjekk på høgskoler i både New York og Singapore, før han gjekk til Brown University i den amerikanske staten Rhode Island for å studere internasjonale relasjonar. Dette blei følgt av at han fekk ein mastergrad i forretningsleiing frå Harvard University i Boston. "Eg spurde han, 'hva lenge jobbar du?'", sa Markarim. "Sjåføren sa at han vanlegvis jobbar 14 timar om dagen. "Og eg spurde han òg kor mange bestillingar han normalt tok i ein dag. Han sa om fire eller fem, så det tyder at han ikkje jobbar i 70% til 75% av timane han jobbar, han sit der og ventar på kundar". Då han skjøna at det var eit problem med etterspurnad og forsyning, skjøna han at det å utvikla ein telefonapp kunne knyta dei som kunne vore passasjerar til ojek-ryttarar, og omvendt. Han bestemte seg òg for at passasjerane ville sjå ein økt grad av tillit og ansvar. Difor kan appen la kundane sjå avstand til bestemminga si og beregna den nøyaktige kostnaden for reisa. For kvar kilometer (0,6 mil) reiste med Go-Jek, blir kundane belastte med 4.000 rupiah (29 cent; 20p). Markarim kom òg med ideen om å bruka Go-Jek-ryttarar som flåte av leveringsmenn, og til og med personlege kjøparar. Så i staden for å berre bruka Go-Jek for å transportera seg, kan kundane bestille ein Go-Jek-ryttar for å hente ein takeaway for dei, eller til og med gjera ein matbutikk. For å starta Go-Jek gav Markarim seg av med ein trygg heltidsjobb. Trass i at han hadde gift seg nyleg på den tida, følte han at det var verdt å ta ein risiko. Med den store suksessen til no, er han stolt av det han har oppnådd. "Vi lever berre éin gong", seier han. "Kva vil eg fortelja barnebarna mine om det eg har gjort? Er det at eg har gjort pengar eller funne opp noko som endra ein industri for alltid? "For meg er det eg har gjort mykje meir enn berre å tenna pengar. Dette er kva eg etterlater som arv når eg ikkje lenger er i verda". Markarim, som har akseptert investeringar frå vener og andre investorar, planlegger no å utvide verksemda si med ein søsterapp som heiter Go-Truk. Go-Truk har som mål å visa kva lastebil i Jakarta har rom, som kan leastast ut.
Då Jakarta var full av trafikk midt på ein fredag ettermiddag, tenkte den tyske utlendingen Jana Hauser at ho hadde lite sjanse for å få fatt i flyet.