I augusti 2019 vart det sett på at EU-parlamentet skal ha 751 seter i Europa, og at det skal ha ein utveljing av 751 seter i Europa. Men i dag er det ein ekstra spenning som kjem frå Brexit og kva dei skal gjera med dei 73 setene i Storbritannia. Det er meint at setene skal tildelas på ein måte som opprettholder "degressiv proporsjonalitet". Det vil seia at mindre land ikkje skal få relativt færre seter enn større land, og talet skal reflektere endringane i folkesetnaden. Og likevel vil ingen land mista noko medlemmar. Det tyske europarlamentarikaren Jo Leinen foreslo at talet på seter skal reduserast til 700 for å visa at EU skjønar at det har krympa. Andre snakkar om å endeleg nå ein langvarig ambisjon: å skapa ein del seter som blir kvitterd på tvers av Europa. Dette var eit forslag som vart kritisert av Max Andersson frå de svenske grøne, som frykta at det ville gje større politiske parti meir makt. Han klagde òg på at Tyskland var overrepresentert og at det sannsynligvis ville bli overrepresentert igjen. Det mest oppsiktsvekkende forslaget kom frå Brexit-koordinatoren i parlamentet, Guy Verhofstadt. Han foreslo at Irland skulle få ekstra seter så nordirsk borgarar med irske pass kunne halde fram med å delta i EU-val, sjølv om dei ikkje lenger var strengt ein del av EU. Kommisjonen vil prøva å nå til ein samdelag etter sommarferien, med ein avstemming i parlamentet seinare i år. Så vil nasjonale regjeringar bli involverte. Klokken tikkar fordi Det europeiske rådet må planlegge valene i 2019 offisielt - og medlemslanda treng tid til å vedta nasjonale lovverk for å gjera det mulig å avstemma. Det britiske utstykket er sett for slutten av mars 2019 og valet kjem nok til å skje nokre månader seinare. Høge politikarar i Europa-parlamentet har sagt at dei ikkje kan tillata ei situasjon der britiske veljarar vel representantar som berre er i tjeneste i ei kort periode, utan noko mål.
Det er færre kalkonar som stemmer i jul, og fleire kalkonar som diskuterer kor mange som burde vore på gården.