Veksling av varer mot valuta er eit gamalt system for handel. I store grupper fremjar det samarbeid ettersom kvar av dei har ein målbar utbytte. Men i små grupper fann eit team at innføringa av ein insentiv gjer at folk mindre sannsynleg for å dela enn dei gjorde før. I det vesentlege reduserte sjølv ei kunstig valuta den naturlege generositeten deira. Gabriele Camera frå Chapman University i USA, som leidde studien, sa at han ville undersøka samarbeidet i store samfunn av fremmande, der det er mindre sannsynleg for at individar hjelper andre enn i tett knytte samfunn. Teamet utforma eit eksperiment der deltakarar i små og store grupper hadde høve til å gje gaver i bytte for token. Dei fann at det var ein sosial kostnad å innføra denne insentiva. Då alle tokenane var "utbrend", var det mindre sannsynleg at ein potensiell gjevar ville hjelpa enn han hadde gjort i ein situasjon der tokenene ikkje hadde vorte innførde enno. Det same var funne i mindre grupper, som var mindre generøse når det var høve til å motta ein token. "Folk la seg i det store og heile fast på utveksling av pengar, og slutta å hjelpa, så ikkje dei fekk ein umiddelbar kompensasjon i form av eit objekt som var av natur verdlaus [ein token]. "Å bruka pengar hjelper store samfunn å oppnå større samarbeidsnivå enn mindre samfunn, men det gjer det på kostnad av å fortrenge den vanlege frivillige hjelpen som er brød og smør i mindre samfunn, der alle kjenner kvarandre", sa professor Camera. Men han sa at dette negative resultatet ikkje vart funne i større anonyme grupper på 32, i staden for at samarbeidet auka med bruk av token. "Dette er interessant fordi vi innførte noko som ikkje legg til noko i økonomien, men det hjalp deltakarane til å konvergera til ei oppførsel som er meir tillit". Han la til at studien reflekterte utveksling av pengar i det daglege livet: "Global samhandling utvider utvalget av handelsmuligheter, men det fortynder nivået på informasjon om andre si forfarsbeteende. I denne forstand kan ein sjå på token i eksperimentet vårt som ei likning for global utveksling av pengar". Sam Bowles, frå Santa Fe Institute, USA, som ikkje var involvert i studien, spesialiserer seg på evolusjonær samarbeid. Han kommenterte at samarbeid mellom sjølvinteresserande menneske vil alltid skje i stor skala når "å hjelpa ein annan" består av å bytte ut ein vare som kan kjøpt eller selt med token, til dømes ein skjorta. "Det verkeleg interessante funnet i studien er at token endrar oppførselsbasene til samarbeid, frå generøsitet i mangel på token, til sjølvinteresse når token er til stades". "Det er slående at når token er tilgjengeleg, hjelper folk generelt ikkje andre, bortsett frå i bytte for ein token". Han fortalde til BBC nyheter at det var bevis for eit fenomen som er sett på som "motivasjonell utslagning, der det å betale ein person for å gjera ei oppgåve som dei allereie hadde planlagt å gjera gratis, kan få folk til å gjera det mindre". Men, sa professor Bowles at "de fleste av dei godane og tenestene som vi treng for å gjera livet vårt mulig og vakkert, er ikkje som skjorter". "For desse tinga kunne utveksling av token aldri fungere, og det er difor at menneske aldri ville blitt den kooperative arten vi er om vi ikkje hadde utvikla etiske og andre preferanser".
Ein ny studie kastar lys på korleis pengar påverkar menneskeleg oppførsel.