I matematisk høve tyder det på at han har ridd fleire vinnarar enn nokon annan jockeys i denne sesongen. I samband med hestebør og idrett generelt, er det ein triumf av engasjement og utholdenhet som aldri kan bli rivalet. Johnson har prøvd å vinna den sidan 1990-talet. Det er hans forbannelse, og hans velsignelse, at karrieren hans samanstende med Sir Anthony (AP) McCoy. I 20 år på rad var McCoy mester. I heile den tida, nesten kvart år, var mannen som enda på andreplass bak han Richard Johnson. Eg møtte Richard Johnson i Somerset på gården til trenaren Philip Hobbs - det har vore ein viktig del av karrieren hans. Klokka 7.30 ein aprilmorgen hjalp Johnson til med å trene ei gruppe av hestane på gården, og tok dei over hindrar og gjerd på eit felt høgt over Bristol Channel. I kappløping kan dette kalla "arbeid", men for Johnson, sjølv i 38 år, insisterer han på at det er glede. "Dette er alt eg har alltid ynskt å gjera, så det er ikkje eit arbeid. "Eg er ein av dei som er mest i stand til å jobbe, og eg er ein av dei som er mest i stand til å jobbe. Eg er ein av dei som er mest i stand til å jobbe. Eg er ein av dei som er mest i stand til å jobbe. "Når AP McCoy pensjonerte seg i slutten av fjoråret, tenkte eg at eg burde ha ei god sjanse til det. Men det var ein press. Om eg ikkje blir mesterjockei no, kan det vera at eg ikkje får det eg ville. Men sesongen har vore absolutt fantastisk. Agenten min Dave Roberts arbeider utruleg for å halda meg sysselsett og sender meg rundt i landet kvar dag for å håpa at eg kan oppnå det eg har". Roberts var agent for McCoy òg, og Johnson har valt ut å rida i år som kanskje har gått til McCoy. Det har hjelpt han til å dominera Jockeys' Championship. I historia til hoppe-løp er McCoy den einaste mannen som har rida meir enn 4000 vinnarar. Men berre ein annan jockey har gått forbi 3000 vinnarar, og det er Johnson. Johnson sa: "Eg sa til han regelmessig at du skulle koma til jul, eg sa til AP: 'gjev meg ein liten sjanse til å gå på ferie i eit par månader!' Med vår sport kan du vinna gullcupen eller Grand National ein dag, og dessverre ein halv time seinare kan du sitja på baken din og ta ein skade. Du veit aldri kva som skal skje. "Vi jobbar med kvarandre dagleg, så etter løpet er du bekymret for at alle kom tilbake i eit stykke og at du kan ha eit nytt forsøk om ein halv time". "Eg er sikker på at eg i 20-åra vart svært frustrert med AP, eg følte at uansett kor hardt eg freista eller kor fin ei uke eg hadde, ville han alltid ha ein betre. Eg er sikker på at eg vart frustrert, ikkje verkeleg med han, men berre at det ikkje synte ut til å ha noko å seia om kor hardt eg freista. Eg synte ikkje å vera i stand til å overbrygge gapet. "Men når du blir eldre, blir du litt meir realistisk og du veit at du må gje 100% og forhåpentlegvis får du sjansen. I år er det ein skam at AP ikkje er i gong fordi det ville vore flott å slå han, men det tek ikkje bort glansen for meg, for meg er dette det eg alltid har ynskt å gjera". Det er eit nytt trofé for årets meisterjockeys. "Eg kunne ikkje vore gladare for kven eg presenterte den til", sa den pensjonerte mesteren. "Han er nokon som gjorde meg til å oppnå det eg har oppnådd så lenge, og eg trur det er fullt fortjent for det store arbeidet hans og hans harde arbeid og dedikasjon i dei siste 20 år. Eg trur det viser at utholdenhet alltid kan koma godt til slutt". Opplevelsen av å konkurrere så lenge mot McCoy har formet Johnson sin tilnærming til idretten. Han kjenner nærværet til den store rivalen hans sjølv om han er pensjonert. "Vi var nok begge grådige og ville ha så mange vinnarar som kvarandre, og eg trur vi presste kvarandre for å gjera det beste vi kunne", la Johnson til. "Eg trur at sjølv om han er pensjonert, er eg framleis overbevist om at eg må gje det heile dagen i uken for å sikre at du får det du leitar etter". Sjølv om hoppe-løp er delt inn i årstider, er det i utgangspunktet aldri slutt. Det nye kampanjen byrjar same viken som den gamle, og mellom dei er Punchestown Festival i Irland. Johnson forventar å få to dagar fri. Men det er ikkje noko å sjå for å få entusiasmen hans til å vakna. "Eg elskar det eg gjer", sa han. "Dette er der eg alltid har vore, så eg vil ikkje plutseleg avgjøre å gi opp no. Støtten eg har hatt frå Philip Hobbs og eigarane hans har sjølvsagt vore fantastisk. Men, igjen, det har vore mange andre trenarar eg har reist for, det er for mange trenarar til å nemne det. "Eg er ikkje sikker på om folk berre føler synd på den gamle mannen, men sjå, å gå til kvar kappløysingsmøte om det er ein måndag på Catterick eller Plumpton eller Cheltenham eller Aintree, støtten eg har fått frå alle i kappløysa, men òg offentligheten, har vore fantastisk. Eg må innrømme at eg er litt overveldet av det heile. Eg kan ikkje komme over støtten og det har gjeve meg det beste året i livet mitt". Jockeys snakkar ofte om den altforkrevende naturen til idretten sin, spenningen og engasjementet i racing som er uerstatteleg. Med dette i tankar spør eg Johnson, med eit smil, om han meiner det er ein sjanse for at McCoy kan koma tilbake. Han svarar med humor, typisk, intakt. "Eg vonar ikkje. Han såg ganske sunt ut på Grand National-møtet, så eg vonar at han har lagt for mykje vekt på seg no og at han vil bli der han er".
På lørdag på Sandown løfte Richard Johnson troféet og bekreftet at han er mesterskampionen i hoppe-løp.