Han spelte mot motstandarar som tidlegare på den sesongen hadde skadet han så mykje at han ikkje kunne spille lenger. Spelarar som 24 timar før hadde snakka med ein av avisane om korleis denne skimulan skulle stoppast. Tilhengarane likte han ikkje. Ting gjekk ikkje bra. Og så, 40 meter unna, sprang Ibrahimovic ut. Ein pixel fram. "Han kunne ha gått forbi", minnt ein av motstandarane han hadde forlatt i følgjesporet. "Men han hadde lese artikkelen. Det var som om han sa: 'Glem det gutar. Det er eg.' " Ibrahimovic var ikkje ferdig. Ein annan ting, som er meir seriøs, er å feira med eit glas, og å blåse i kyss til publikum som var i ei raseri. Han var 19 år gamal. Å få så nær tilgang på eit tidlegare stadium av karrieren hans var ein stor lykke for brørne Fredrik og Magnus Gertten, som skutt filma i 2000 og 2001 som ein del av ein film som hadde til hensikt å visa konflikten mellom unge og eldre spelare i den elska Malmo. Dei trong ein fokus for kvar sida av debatten. Dei hadde høyrt om Ibrahimovic og nærma seg han. "Så han såg det, burde vi sjølvsagt gjere ein dokumentarfilm om han", sa Fredrik. "Det passade til sjølvbildet hans. Han var berre 17 år gamal, men han hadde ei sterk tillit til at han ville klare seg fordi han hadde noko spesielt". Den nyaste rekrutten til Manchester United har eit rykte for å seia det han meiner. Mange gonger i løpet av dei siste ukane har han nekta å seia kvar han skulle, sjølv om målet hans etter å ha forlate Paris Saint-Germain var ope. I staden sa han at han moro seg ved å lesa det som vart skrive og at han til slutt ville la alle vita det, på ein tid han ville. Han meinte det. Då han posta merkevaren til United på Instagram, gjekk han til og med 24 timar før den nye klubben til nyhetane. "Vi er ikkje ein del av fotballverdenen", sa Gertten. "Våre oppgåve er å laga sosiale og politiske filmar. Vår første erfaring med å ha samband med fotballspillarar var at ingenting av det dei seier aldri kom ut. Orda deira er kontrollerte, kjedelege, ingenting. "Zlatan var annerledes. Her var ein ung kar som sa interessante ting, veldig ærlege ting om seg sjølv og om følelsene sine. Det var så frisk. Det fekk deg til å føle deg varm mot han. "Problemet er at folk ikkje alltid liker ærlegheit. Når nokon seier det dei trur, kan det vera smertefullt". Han hadde ei ung mamma som var kroat og ein bosnisisk far som drakk hardt, og Ibrahimovic levde med denne i utkanten av byen, og flytta regelmessig for å vinna seg kallnavnet "gypsy". Talanten hans blei finst på ein liten skiferbane utanfor leilegheita til mor si. For han var, har vært og er framleis moro. Som tenåring med Malmo, i staden for å berre slå motstandarar som var mykje eldre, foretrekke han å balansera ballen på foten og løfte den forbi dei. For støttespelerane er det magisk. For motstandarane er det rasande. "Eg freistar meg berre", sa han. "Om det ikkje er moro er det ikkje verdt å spela". Slikt arroganse kjem ikkje utan ein negativ sida... Det var tider i ungdommen hans då Ibrahimovic synte ut til å vere uoverkommeleg. Her var ein gutt, akseptert av fotballfolka i Malmo som hadde kapasitet til å bli den beste dei nokon gong hadde hatt, som hadde så dårleg oppførsel, at sjølv i den notorisk fleksible verda av fotballutøving, endte han nesten utan ein klubb. Han missa skulen, regelmessig. Han ville kveikja i kamp i treningar med den dårlege disiplin. Det var det same i kampane. "Han heldt ikkje på med reglane", sa Gertten. "Det var ein verkeleg kompleks aura rundt han. Han var overlegen, aggressiv. Han gjorde skitne ting. Deler av styresmakten i Malmo ville sparka han ut av klubben". Då mamma og pappa hans skilde seg, gjekk Ibrahimovic til å bu med faren, Sefik. Søsteren hans vart verande med moren hans. I dokumentaren fortel Ibrahimovic med stolthet korleis han har lært å laga mat og forsørge seg sjølv, alt bortsett frå vask, som han likevel tok med seg til mor si. Likevel, til tross for vanskelighetene, er bandet mellom han og faren sterk. Behovet for å behage er åpenbart. Tenåringen hadde spurt faren hans kva han tenkte om dei nederlandske gigantane, men heldt det løyse at diskusjonar hadde skjedd. "Det er eit mysterium rundt Zlatan som dreg noko av han", sa Gertten. "Det går tilbake til barndomen hans. Du elskar en mamma og ein pappa enno, men barnet som har eit problem heime vil normalt ikkje snakke om det fordi dei prøver å verna familien sin. "Faren hans såg ikkje på han ofte, men du kunne sjå kva det betydde for Zlatan kvar gong han gjorde det. "Men barndomen hans innebar òg at han måtte setja sine eigne regler. Han hadde ikkje same integrasjon i samfunnet som andre". Om Ibrahimovic likte nokon, held bandet. Men om kjenslene går på den andre vegen, held misnøyen. Leo Beenhakker var den tekniske direktøren på Ajax som tok sjansen på svensken, og Ibrahimovic har aldri glemt det. Louis van Gaal følgde han inn i jobben. Ibrahimovic likte ikkje det, eller han. Om Van Gaal hadde verve ved Old Trafford, hadde det ikkje vore noko å gjere 34-åringen til United. Jose Mourinho (Inter Milan) var god. Pep Guardiola (Barcelona) var dårleg. "Om du behandler han med respekt, vil han behandle deg med respekt", sa Gertten. "Om du ikkje gjer det, vil han vera ein komplisert mann for deg". Lojaliteten til Ibrahimovic understreker den veldokumenterte sakskastinga mellom Mido og Ajax i 2003. Etter ein nederlag i PSV Eindhoven kom dei to i eit krang etter at Ibrahimovic beskylde Mido for å ikkje passera. I den opphetta utvekslinga kasta egypterskaren, som hadde skurt bandet frå sokkane sine, eit par saks som knapt missa sida av hovudet til svenskaren. "Det er ein ny dag. Du vert eldre. Du vert vaksin". Og så, til den tv-journalisten som stilte dei spørsmålane, sa han: "Har du gjort feil? Ingen snakkar om dei fordi du er berre ein reporter". Vi veit så mykje om Ibrahimovic. Men kva veit vi egentlig? I dokumentaren, som ein tenåring i Sverige, snakkar han ofte om kjærasten sin og livet dei skal ha saman i Nederland. Ho trur òg at det vil vera slik. Han var ein av dei som hadde den beste fotballen i Europa, og han var ein av dei som hadde den beste fotballen i Europa. Han var ein av dei som hadde den beste fotballen i Europa. "I byrjinga var han verkeleg smigra, men plutseleg byrja avisane å skriva om konflikt". "Når han fekk førerkortet, gjekk han til området der prostituerte var, og forgav seg for å vera politi og skremde kundane. Det var ein praktisk spøk. Men det kom i overskrifter. Det var sjokkerande for han. Han var opprømt over det". Det er mange år sidan Gertten og Ibrahimovic snakka. Rådgjevarane til spelaren fekk vita om dokumentaren. Dei hindra ikkje produksjonen, og dei har heller ikkje hjelpt. Materialet, som er 15 år gammalt, er blitt sikra gjennom med omhu, men det meste av det har ikkje gått. Det som har skjedd er overtygande. "Eg las ein gong ei bok av ein forskar som arbeidde med born som avmerka alle boksane for nokon som ville gå i fengsel", sa Gertten. "For dei som ikkje gjorde det, var det å skapa positive emosjonar ein av dei tinga som frelste dei. "I den forstand har lemet til Zlatan vore eit livssparende. Mottage er ein måte å tene livet ditt til ein måte å tene livet ditt til ein måte å tenkja på.
Det var typisk for Zlatan Ibrahimovic.