Det var "ikke nok" for Dame Lowell Goddard å gå av og gå, sa formann i innlendingsutvalget Keith Vaz. Han kalla på ein "dekkfull forklaring", og sa at "einaste måten" å gå videre på var å høyra frå dommar Goddard. Den nyzeelandske dommaren har enno ikkje gjeve fullstendige grunner, men ho sa at det ikkje var ei lett oppgåve å føra ei slik etterforskning. Innenriksminister Amber Rudd sa at etterforskinga ville fortsette "utan forsinking" og i mangel på ein ny leiar. Etterforskinga vart kunngjort i juli 2014 for å undersøka påstandar om misbruk mot offentlege og private institusjonar i England og Wales. Etterforskinga er ment å støtta offer og overlevende for seksuelt misbruk, og Vaz sa at det var viktig å trygge dei etter at Goddard gjekk av. Han sa at han ville skriva til henne og be om at ho skulle koma fram for parlamentarikarar for å forklare grunnene til. Det finst ikkje "noe bedre person" til å fortelja parlamentarikarane kva framgang etterforskinga treng å gjera, sa han. Vaz sa at fråsteden til Goddard var ein mulighet til å sjå på "heila formen" av etterforskinga - inkludert hensikten, logistikken og kostnadene. I ei uttale sa dommar Goddard at ho var "trygge på at det har vore framgangsmåter og nokre veldig reelle gevinster for offer og overlevende av seksuelt misbruk av barn i institusjonar for å få røysta si". Ho sa at ho tok på seg denne rollen på grunn av "relevant erfaring og rekord i området", men innrømma at det hadde vore vanskeleg å føra etterforskinga. "Å forføra dei mange vanskelighetene var arven av mislykking som har vore svært vanskeleg å rista av seg og med tanke på det hadde vore betre å byrja heilt på nytt", sa ho. Ho la til at det var "ett utruleg vanskeleg steg å ta, sidan det innebar å gje opp karrieren min i New Zealand og forlata den kjære familien mi". Times rapporterte at dommar Goddard hadde brukt meir enn 70 dagar i utlandet eller på ferie i løpet av tida ho var til ansvar. Tom Symonds, BBC-korrespondent for innlending Ein kjelde som kjenner til operasjonane til etterforskinga, sa at dei ikkje trudde at avgangen til Dame Lowell var knytt til forstyrringa til livet til familien hennar ved å flytta til Storbritannia. Denne kjelda sa at ho hadde flytta fullt ut til dette landet frå sitt heime New Zealand, inkludert å kjøpa møbler. Men det finst ikkje bekreftede påminner om at det er trekk mellom representantane for etterforskinga og formanden. Fjellet hennar har kasta etterforskinga i krise, seier kjelder. Les meir frå Tom Lucy Duckworth, som sit på panelet for offer og overlevende, som sa at dommar Goddard hadde gjort ein "ungrunneleg jobb", men arbeidet må fortsette. Ho sa at medlemmar av panelet møtte Rudd i London fredag, og at inndustriksministeren "overtydde oss om at ho personleg er forplikta til etterforskinga". Watson sa: "Vi må ikkje la det vera at vi ikkje kan finne ein dommar med all den kunnskapen og den nødvendige styrken til å halda fram, som hindrar oss frå å gå vidare med denne komplekse og krevjande oppgåva". Han sa at han håpar at Rudd ikkje vil "forsøkja å ta kontrollen over etterforskinga", og at sjølvstendigheten hennar " ikkje må kompromittert". Phil Frampton, frå kampanjen White Flowers, som representerar fleire gruppar av overlevende, sa at han meinte at Goddard "var utanfor sin djupne makt, frå eit land der barneskyddspraksikken er 20 år bak dette landet". Rudd takka for "det viktige arbeidet" til Goddard og la til: "Eg vil forsikre alle som er interessert i etterforskinga, særleg offer og overlevende, om at arbeidet med etterforskinga vil fortsette utan forsinking". Tidlegare direktør for offentleg søk, Lord Macdonald, som no er ein liberal-demokratisk kamerat, kalla etterforskinga "enorme" og sa at ho "tryvde å gjera for mykje". Han sa at det ville vera "ekstraordinært vanskeleg" å finna ein erstatning for Goddard, sidan jobben no vart sett på som "ikke så mykje som ein eitra kopp som ein dødeleg sprøyte". Clive Coleman, BBC-juridisk korrespondent Wanted, høgt respektert formann, tilgjengelig i opptil 10 år, robust i møte med presseundersøkinga, og utan bånd til det britiske etablissementet. Det er blitt den mest giftige stillingsbeskrivinga i det offentlege livet. Det finst to hovudkriterier for utveljing. Stolen må ha intellekt og erfaring. Det vil vanlegvis vera ein senior som er i tjeneste eller ein tidlegare domar, som er van til å høyra enorme mengder vitnemål. Like viktig er oppfatning og uavhengighet. Offrene og overlevde må ha tillit til at stolen er skild frå det omstridde faget og nøkkelpersonane som kan finne ut. Det er vanskeleg for ein senior briter domar, som ville bli sett på som ein del av etablissemålet. Men rekruttering frå utlandet har òg mislyktast. Å ta på seg denne rollen ville definera ei karriere, og ville betyda intens gransking av mediene. Dommar, statsansett, akademiker? berre den modige treng gjere seg gjeld. Hovudsakleg er det at den er ein av dei største og mest innflytande av alle, og at den er den største av alle. I juli i fjor vart det avslørt at Goddard fekk ein lønn på 360.000 pund, eit årleg leiebeløp på 110.000 pund og 12.000 pund per år for å dekke forsyningsutgifter, medan panelmedlemmarne vart og ein mottok 565 pund per dag. Den opprinnelege formannen, Baroness Butler-Sloss, gjekk av rett ein uke etter å ha vorte utnemnd midt i spørsmål om rollen som blei spelt av den avdøde broren hennar, Lord Havers, som var justisminister på 1980-talet.
Forsetaren for den uavhengige undersøkinga av barnemishandling har vorte bedt om å koma fram for parlamentarikarar for å forklare kvifor ho har gått av.