Spionasje - tyveri av hemmeligheter - er ein veltredde veg for begge sider, men langt meir sensitiv er ideen om undertrykk, som prøver å påvirke det politiske livet ved å såy misnøye og støtte opposisjon. Både Russland og Vesten hevdar at den andre har praktisert undertrykkingar i minst eit århundre. Russisk undertrykkingar er det Washington snakkar om i dag, men Moskva har sitt eige narrativ. Det byrja for 100 år sidan, då Storbritannia var fast beslutta å rulle tilbake Bolsjevikrevolusjonen i 1917. I tillegg til at det var ein stor del av dei som var knytt til MI6, var det Sir Paul Dukes og Sidney Reilly ("Ace of Spies"). Men det er Lockhart-komplottet som er særleg minneverdig i Russland - endå det er lite kjent i Storbritannia. Namnet etter den britiske diplomaten Robert Bruce Lockhart, som var stasjonert i Moskva, involverte det å betale lettiske soldatar for å starta ein motkupp. "Skuga av desse hendingane henger framleis over sambandene våre", seier professor Evgeny Sergeev, frå Russiske statlege universitetet for humaniora. "Det vart brukt av sovjetisk propaganda som symbolet til alle dei vonde intensjonane til å styrte den bolsjevikiske regjeringa". Reaksjonen til den bolsjevikiske regjeringa var å styrkja den hemmelege politiet sin for å verna mot inngrep utanfor og å senda spionar ut i utlandet for å oppdaga planane til andre. Britiske etterretningsorgan var overbeviste om at det ikkje berre var eit spionnest, men eit epicentrum for undergravande aktivitet - spreiding av propaganda og støtte til streik, midt i frykt for at "Moscow gold" støtta "terroristgrupper" i det britiske imperiet. Arcos vart stengd i eit kaotisk raid, men det var ikkje lenge før sovjetisk etterretning tok av ein av dei største kuppane sine - å rekruttere ei gruppe av Cambridge-utdannar som skulle arbeida seg inn i hjertet av den britiske etablissementa. Det er underleg at han har gått ut av det britiske arkivet i dei siste åra, men Moskva har visst om innhaldet i tiår. Eg fekk dette frå Todor Boyadjiev, ein pensjonert viseleiar i den bulgariske etterretningen, som seier at russiske kollegaar viste han notatet og planar basert på det. Boyadjiev seier at MI6 utvikla ein plan med kodenavnet Lyautey, oppkalla etter ein fransk general. "Lyautey-planen", sa Boyadjiev, var ein langvarig innsats for å fragmentera Sovjetunionen ved å kveikja opp uro mellom religiøse og etniske minoriteter over 50 år. Vi veit ikkje om han vart sett i verk, sidan om det finst noen tilhøyrande filer inne i MI6, vert dei verande hemmelege. Men i ein viss forstand er det ikkje viktig. Spionar frå Sovjet fekk teknet i smug, og kunskapen om omgrepet auka spenningen. Det var kanskje til grunn for at Kim Philby fortel Moskva om CIA- og MI6-operasjonar tidlegare i den kalde krigen for å få agentar til å flyge til Albania, Baltikum og Ukraina for å vekke uro og ta dei ut av kontrollen. Philby og dei andre Cambridge-spionane var engasjerte i spionasje, men undergraving var den uventa konsekvensen av handlingane deira, ettersom svikene førte til at den britiske etterretningstjenesten vende seg mot seg sjølv, og økte mistillit til etablissemanget. Tal om underversion endra ikkje med den kalde krigen. Moskva ville gjenoppliva forteljinga om at det var målet for vestlege komplottar. Gordon Corera presenterte Underversion: East på BBC Radio 4 fredag den 24. mars klokka 11:00 GMT. Underversion: West vil vera på BBC Radio 4 fredag den 31. mars klokka 11:00 GMT. Eller du kan høyra på begge programmene etter kringkasting på nettsida til BBC Radio 4. "Det var allereie opphavet til ekte mistanke frå vår sida", sa general Vjacheslav Trubnikov, sjef for den russiske utenriksintelligensen SVR frå 1996-2000, til meg i Moskva. "USA og allierte deira såg seg sjølve som vinnarar i den kalde krigen. Russland, som ein nederlagssida, burde halda seg til reglane og mannersetningane som den vinnande sida dikterte". Styrtet av dei pro-moskviske regjeringane i grannstatar som Georgia og Ukraina - dei såkalla farge revolusjonane - vart òg sett på i Moskva som eit verk av utanlandsk løynde hjelp, av og til gjennom ikkje-statlege organisasjonar, i staden for som folkets opprør. "Eg trur ikkje det handlar berre om propaganda", seier Andrei Soldatov, forfattar av The Red Web, og ein av dei fremste forfattarane om dei russiske sikkerhetsstyrkane. "For dei er det ekte. Det reflekterer tankegangen til ein beleiret festning". No blir det ein stor del av den russiske politikken som kjem til å undergrave den. Det er ein viktig del av den russiske politikken. "Putin klandra meg offentleg for at folket hans vart opprømt, og det er ein direkte linje mellom det han sa då og det han gjorde i dette valet", hevdar ho. "Eg er ikkje i tvil om at Vladimir Putin verkeleg [feil] trur at den amerikanske regjeringa - som truleg er leidd av CIA - er interessert i å gjennomføre hemmelege handlingar som ville ført til eit regimeskifte i Moskva", argumenterer Steve Hall, som heldt styr på CIA si Russland-aksjonar til han pensjonerte seg i 2015. "Vestlandet, meiner eg, er litt meir konkret. Det amerikanske etterretningssamfunnet er samd om at det finst bevis for at russarar verkeleg var involvert i ei på ein eller annan måte. " Viss det kan bevisast at Moskva heldt på med ei operasjon som hadde ei avgjørende innverknad på valet, så kan det vel sjåast som den mest omfattende undergravinga som nokon gong har sett.
Påstanden om at Kreml prøvde å påvirke valva i USA er berre det siste kapittelet i ei langt lengre historie om mistillit mellom Russland og Vesten.