I dag er prisane nede med rundt 60 prosent i juli 2014. Tilførselen har overgått etterspurnaden - gode nyheter for bilførarar, men ein katastrofe for oljeindustrien i Storbritannia. Omkring 65.000 jobbar er estimert å ha gått tapt, mange av dei i Aberdeen. Det er ikkje første gongen ein overflod av billig olje har fått britiske næringsliv å slå. Men for 150 år sidan var det ikkje Nordhavet som bar hovudskraven av nedgangen - det var nord Wales. I strenge terningar var det ein stor stor del av den globale investeringsfrenet som var like stor som den som blei funnen tidlegare i California då gullrushen. Spekulantar kasta nesten millionar pund i kol- og oljeprosjekter frå Mold til Queensferry. Dei fleste av dei mista skjorta sine. "Det må ha vore heilt forbløffande", sa dr Robin Chesters, direktør for Museum of the Scottish Shale Oil Industry, som har gjort omfattende forsking på "oljedoradoen" i Flintshire. "Det skjedde så raskt at nokre av oljerobbeina ikkje vart ferdig, og andre vart sett saman så raskt at dei byrja å falla". Frøet til oljeutvinning vart sådd i 1858 då ein industrimann ved namn Ebenezer Waugh Fernie oppdaga ein særs rik søm av kanelkol på Leeswood Green Colliery, nær Mold. Sju år tidlegare hadde den skotske vitskapsmannen James "Paraffin" Young patentert prosessen sin for å produsera olje frå kol og hadde etablert eit svært vellukka oljeverk ved Bathgate i West Lothian. Fernie mistenkte at det var liknande pengar som kunne vinnast i Leeswood og han sette seg i gang med å byggja eit oljeverk nær kolverket. Men det nybegynnande verksemda vart hindra av Young sitt patent, og Fernie sine mange forsøk på å framleija olje i løyndom førte til at han blei sett i retten. "Great Paraffin Case" blei ført fram for Chancery-domstolen i London i januar 1864. Det varte 33 dagar, kalla 73 vitne og blei ein kjend sak. Men patentet hans utløyp likevel nokre månader seinare, og det, saman med den enorme publisiteten som saken fekk, betydde at Flintshire sine kanelkulreserver plutseleg var modne til destillasjon. "Folk som hadde lese om dette store rettssaken og alle pengane som kunne bli gjort, skjøna at dei no kunne gå inn i bransjen og gjera seg vel", sa dr. Chesters. I alt vart det bygd 26 oljeverk og raffineriar i Flintshire, hovudsakleg nær kolbransjene der kanelkolen blei gruva. Folk strøma til området frå langt og langt for å leita etter arbeid, leiguane vart heisa uvanleg og overfyltinga var utbrent. I slutten av 1865 hadde oljefeber gripe Flintshire. Ein forteljing publisert i Western Daily Press i november same år skildrar den frenetiske aktiviteten på høgda av boom-utbrotet: "Eg pressa til Padeswood, ei liten stasjon ca. to mil frå Mold i Flintshire, og landa med ein gong i hjertet av olje- og mineraløyregjonen. "Det var som om eg hadde sovna i toget i Chester, og vakna opp blant "Oil Wells" i Pennsylvania. "Det var det same leira, omtrent same mengden lukt, det same land, det same grove folket, det same slag av eld og ovn, kettar, retort, kettlar, stew-panar til olje og destilleri". "Det var ein gal kjapt etter kanel", seier ein annan rapport i Oil Trade Review. "Leieavtal på eigedomar som var kjend for å inneha kanel, blei overført for enorme premie og kvar annan jord som ikkje var kjend for å inneha kanel, vart boren i alle retningar i håp om å finna den. "Den lille byen Mold vart plutseleg så viktig at innbyggarane i den nabolande byen byrja å tenkje på om det ikkje snart kunne verta ønskeleg å omgrepa seg som å bu på 'ein stad som heiter Chester, nær Mold'". Men boom-utviklingane viste seg å vera av kortere varighet. "Men frå 1861 forstyrra borgarkrigen all handel i Nord-Atlanteren, og det gjorde at det kom svært få forsyningar. "Men så snart Flintshire-industrien verkeleg byrja å koma i gang, enda borgarkrigen og importen byrja att. "Hela oljeprisen fall enormt, og det som såg ut til å vera ei god industri å investera i tidleg 1865, vart totalt ulegleg halvveis gjennom 1866. " I løpet av dei neste par åra vart dei fleste oljeprodusentane stengd, og lokala aviser var fulle av historier om oljebaronar som skulle stå i fare for konkurs og ruin. I ei artikkel frå 1869 i Oil Trade Review blir det teikna ei dyster by: "Delaterande murverk, røyklaus, stump stein og andre ruinar av produksjonsprosessar er no eit emne for melankolie-kommentarar frå besøkende som tidlegare var forbløyde i undring over den plutselege utbygginga av den kommersielle velstanden". Men sjølv om påverknaden på det lokale området var enorm, er forteljinga om oljerushen i Flintshire ikkje kjent. Det er berre skriftlege skildringar som er att. Ein av dei, i særdeleshet av Arthur Robottom, ein kjøpmann i Birmingham som investerte i selskapet Coppa Oil, nær Mold, oppsummer dei store håpa og dei knuste drauma i den ekstraordinære tida: "Då steimpåte, vognar, herberge og andre luksus som vi hadde gjeve oss i framtida, forsvann som ein draum. "Alle planane mine hadde kollapsar med ein plutseleg at det nærmest dreiv meg til å fortvile og eg byrja å tenke at det ville vera godt at eg aldri meir skulle vera for sikker på noko".
Det har vore eit hovudnummer i månaden for oljepriset.