I dei djupe øydemarka i Nevada, tusenvis av speil, ordna i konsentriske sirklar, lyser opp mot himmelen. Alt dette reflektert av sola, er dirigert mot toppen av eit 195-meters tårn som står midt i dei. Det er eit nyskapande kraftverk som genererer elektrisitet, men ikkje på ein måte du kunne venta deg. Og det kan fortsette å gjera det sjølv etter at sola er gått ned. Korleis? Det konsentrerte lyset varmar opp flytande salt som blir pumpa opp til toppen av tårnet - temperaturen når 566 C (1.050 F) - og denne varmen blir deretter brukt til å laga damp til å elda ein elgenerator i ein annan del av anlegget. "Problemet med solcellestrøm er at den er ei intermitterande kraftkjelde - du kan berre produsera elektrisitet når sola skinner", forklarar Kevin Smith, som har selskapet Solar Reserve som bygde anlegget i Crescent Dunes. "Men fordi vi lagrer energien som varme, kan vi påliteleg produsera elektrisitet 24 timar om dagen, akkurat som eit vanleg gasskraftskraftverk". Anlegget er ein av ei rekkje bærekraftige løsninger på energilagring som prøver å løysa den fornybare energien: Variasjonen - å ignorera tidalens konstante kraft. Og det er den einaste måten å kjempe på, seier ekspertar. Ja, tyvebrannkraften er fornybar og bestandi, men vi har ikkje funne nokon kommersielt levande måtar å ta i bruk av. Lagringsmetoder som vert brukt over heile verda er batteriar, flyveinar, geotermisk kraft, komprimert luft og hydrogen - til og med is. Men den mest populære er vannkraft. I følge forskingsfirmaet Navigant, vil globale energilagringsanlegg auka frå rundt 1.750 megawatt (MW) i 2016 til nesten 11.000 MW i 2020. "Vi flyttar oss frå svært store konvensjonelle kraftverk som produserer elektrisitet som blir sendt gjennom nettet til forbrukarane, til eit system der krafta blir produsert på ein mykje meir distribuert måte", seier Sam Wilkinson frå IHS. "Så lagring er opevis eit viktig fokus, fordi det gjev deg høve til å kompensera for og korrigera for mykje av den fluktuerande generasjonen som kjem frå fornybar energi". Hjemmene våre vert i aukande grad brukt til energilagring. Tesla Powerwall, som vart kunngjort tidlegare i år, er berre ein av ein rekke nye lagringsakteriar som er utformte for bruk i heimen. Den amerikanske elbilprodusenten pekar på at den gjennomsnittlege husholdinga bruker meir elektrisitet om morgonen og kvelden enn om dagen, då solenergi er rikleg. "Utan ein batteribrygg, blir overflødig solenergi ofte selt til el-selskapet og kjøpt tilbake på kvelden [for ein høgare pris]", argumenterer Tesla. "Dette mismatchet gjer at etterspurnaden etter kraftverk og utslipping av karbon øker", legg han til. Det same prinsippet vert brukt ved ein ny boligbygging i Hoog Dalem i Nederland - som er ein del av prosjektet Universal Smart Energy Framework som ein konsortium av selskap, blant anna ABB, IBM og Stedin, har sett i verk. Solpanelhus er utstyrt med batteriar for å lagra energien som blir produsert om dagen for bruk når sola går ned. Bruka i samband med smarte meter - som hjelper næringsliv og hushaldsanlegg å administrera elforbruket meir effektivt - kan batteriar revolusjonera måten vi forbrukar energi på, hevdar forstandarar. Større batteriplantar som Smarter Network Storage (SNS) i Leighton Buzzard, Storbritannia, vil sannsynlegvis òg spela ei stor rolle. Det kan lagra nok energi til å strøma 1.100 typiske britiske heimar i ein dag i tider med gjennomsnittleg etterspurnad. Nick Heyward, som forvalter prosjektet UK Power Networks, forklarar at elnettane våre må balansera etterspurnad og tilbod til alle tider, men dei strevar med å takle det ettersom meir vind- og solkraft kjem på nett. "Ein løysing kunne vore å leggja kapasitet til det eksisterende elnettet, men det kunne vera svært dyrt og forstyrrende", seier han. "Og så har du problemet med energikorting - der vind- og solkraftverk blir slokka når det ikkje er mykje etterspurnad, og det er eit sløsing". Lagringssystemer som SNS tilbyr muligheten til å eksportera energi til nettet i høge tidar, og halda den i reserv når etterspurnaden er låg. Mr Heyward trur at dersom slike kraftverk blei kopiert over heile Storbritannia, kunne det opna opp meir enn 600 millionar pund (895 millionar dollar) i nytte årleg til 2040. Men miljøaktivistar er urolege for at mange av komponentane i den vanlege batterien, som kobalt og nikkel, er forurensande. Så kappløpet er på å finna reinare alternativ. Aquions saltvatn- og manganoksidbatteri er laga av mer bærekraftige materiale enn det vanlege litium-jon-batteriet, tåler fleire lad- og losssykler, kostar mindre, og brenn ikkje, hevdar selskapet. Ambri, derimot, har utvikla eit flytande metallbatteri, som det seier er billeg og utslippsfritt. Det seier òg at dei flytande elektrodane er sterkare enn dei faste som finst i vanlege batteriar, og dermed mindre mottagelege for feil. Sjølv om slike innovasjonar kan vera velkomne, er det likevel sant at USA framleis får den mesteparten av elektrisk lagring frå pumpa-vann - som ikkje er ein av dei mest effektive energilagringsteknologiane. Styresmaktene rundt om i verda er berre byrja å reagera på dette nye energimarkettet.
Det kan vera ein scene frå ein science fiction film.