Dei samanlikna bileta samla av eit amerikansk rekognoseringsprogram med nyleg satellittdata for å måle omfanget av smeltinga av isbrear. Dei trur at dei no avklassifiserte bileta kan hjelpa til å visa korleis andre avlägsne regioner har endra seg over tid. Forskinga vart presentert på American Geophysical Union høstmøtet i San Francisco. I løpet av 1970- og 1980-åra lanserte det 20 store rekognoseringssatellittar i rommet, som i løynd snudde område av interesse nedanfor. Bildene vart teke på filmrull, som deretter vart droppa av satellittane, og samla midt i lufta ved å passera militære fly. Materialet som vart samla, vart avklassifisert i 2011 og blir no digitalisert av US Geological Survey (USGS) for forskarar å bruka. Mellom bildene er spionbilder av Himalaya, eit område som historiske data er knapp for. Ved å samanlikna dei med nyere satellittbilder frå NASA og Jaxa (Japansk Romskipningsorgan) har vitarar kunne sjå korleis regionen har endra seg.  Det vi prøver å gjera er å kvantifisera nøyaktig kor mykje isbreidene trekkjer seg tilbake, kor mykje is dei mista og i kva tempo, sa Josh Maurer.  Så vi har brukt bileta til å få ut 3D-modeller av terrenget på 1970-talet. "Vi kan sjå høgda på isen på isbreid i 1973, og vi kan ta desse høgdmodellane, og vi kan ta skilnaden mellom dei og dei moderne høgdmodellane, og vi kan finne ut korleis isvolumet endrar seg over tid". Eg vil ikkje seie at det er overraskande, med tanke på klima-data me har, men det er verkeleg interessant å sjå kor mykje is ein mister. Og folkesetningar nedanfor, der dei er avhengige av denne vatnen, vil få ein enorm innverknad. Ettersom isbreene krymper og trekkjer seg tilbake, vil mengda av avløp dei gir desse straumen auke på kort sikt ettersom dei smeltar, men i løpet av dei neste 100 åra vil det minka, og det vil ha ein negativ innverknad på vatnresursane.
Vitskapsmenn har nytta koldkrigssatellittar til å avsløre dei dramatiske omstenda i Himalaya.