Foresetjarane stemde 544 mot 53 for lovforslaget, men SNP motsetter seg. Tidlegare stemde dei for å avvisa eit SNP-endring som motsetter lovforslaget. Loven, som no har gått gjennom andre lesing og neste gong skal undersøkast av ein kommisjon av parlamentarikarar, har fleire etapar å gå gjennom. Premierminister David Cameron, som for første gong lovde ein folkeavtale i 2013, har lovt å forhandle om ein "bedre avtale" for Storbritannia i Europa før avstemninga - som skal haldast i slutten av 2017 seinast. "Vi har hatt folkeavstemningar om devolusjon i Skottland, folkeavstemningar om devolusjon i Wales, folkeavstemningar om valsystemet vårt og om ei regional forsamling for Nord-East", sa han. "Men ein hel generasjon av britiske veljarar har vorte nekta sjansen til å ha noko å seia om tilhøvet til EU. Og herre talsmann, i dag gjer vi det rett". Du treng ikkje ein doktorgrad i matematikk for å finne ut at dette var ei folkefullmeiring av dei fleste. Med 650 representantar i underhuset, er det ganske enkelt å overtala 84 prosent av dei til å stemme på den same måten. Faktisk, ein slik prestasjon, vart resultatet avdekka på grunn av lengden på køen til dei som ville støtta ideen om ei EU-referendum. Korleis skjedde det? Arbeiderpartiet gjorde kampanje før valene mot ideen om ein folkeavstemning, og sa at det ville destabilisera. Men etter det som for dei utgjorde ein temmeleg destabiliserende utnemning med veljarane, har dei endra seg i nederlag. For nokre er denne avstemninga noko som dei har kjempet for så lenge dei har vore i Westminster: eit ord for folket om kva plass me har i eller utanfor EU. For oss alle er det byrjinga av ein debatt om korleis vi ser oss sjølve, vår plass i verda, og ein avgjørelse som kvar av oss skal ta, i løpet av dei neste to og ein halv året. "Det må vera ein eksplisitt anerkjenning av at dei som ikkje er ein del av den kjernen, ikkje treng å streva etter ein enda tjemmere union. Det må vera ein eksplisitt vern av interessene til desse medlemmene som ikkje er i euro-sone, når EU går vidare. "Vi forventar å kunne forhandle om ein ny avtale som vil ta opp bekymringane til det britiske folket som vi deretter vil leggja fram for dei i den lovde folkeavstemninga". Arbeiderpartiet var imot ein folkeavstemning under valkampanjen, men har sidan endra seg, og seier at det ikkje vil motsette seg lovforslaget, sjølv om det vil søkja å gjera ei rekkje endringar, inkludert til valfriva. "Premierministeren er nok for å gå inn, men han kan ikkje seia med sikkerhet om han er med eller utan fordi mange av parlamentsmedlemane hans er for å gå ut, om dei ikkje kan overtydast til å vera med", sa han. "Meint så, utanriksministeren som pleide å leine seg ut, synest han no å leine seg inn, medan andre medlemmar av regjeringa som er for å gå ut, las i går at dei ville vere ute om dei ikkje kjempade for å gå inn. "No ser det ut til at dei kanskje er i sjølv om dei i det heile tatt kanskje er for å gå ut. In, ut, inn, ut, det er EU Tory Hokey Cokey - eit totalt rot". Den tidlegare SNP-leiaren Alex Salmond, som la fram SNP-endringane som var mottekt til lovforslaget, sa at "ingen trudde" at David Cameron ville ta Storbritannia ut av EU og foreslo at lovforslaget først og fremst var utforma for å appease Tory-backbenchers. "Dette lovforslaget er basert på ein nonsens og ein motsetnad. Store konstitusjonelle folkefullkjenningar bør haldast på eit forslag, ærleg haldne. "Premierministeren foreslår å halda denne folkeavstemninga som ein politisk taktikk... og det er difor at det er så mykje mistankar, ikkje berre blant motstandarar av Europa, men blant dei som er fortalarar for Europa". David Cameron byrjar å gjenforhandla om vilkårene for medlemskap av Storbritannia i EU før ein folkeavstemning. Her er nokre fleire lesningar om kva det tyder: Spørsmål og svar: Den planleggjorde folkeavstemninga i Storbritannia om EU Storbritannia og EU: Betre ute eller i? Det Storbritannia vil ha frå Europa Timeline: EU-referendumdebat SNP-medlem Angus Macneil har insistert på at han ikkje stemde ved feil for EU-referendumloven, sjølv om han endte opp i feil lobby. Under den andre avstemninga gjekk den vestlege representanten inn i lobbyen der støttere til en folkeavstemning hadde samla seg. Men han sa at han gjekk ut utan å stemme då han innsåg at han hadde gjort feil. I løpet av ein seks timar lang debatt, varna den tidlegare kansleren Ken Clarke, ein av dei mest pro-europeiske røystane i det konservative partiet, om at Storbritannia ville bli marginalisert om det forlét EU, og kunne stå overfor toll på import og eksport. "Dette handlar om Storbritannias rolle i den moderne verda, i verda av tverrtilvisande nasjonar i det 21. århundre, og korleis vi maksimerer innverknaden vår ved å bruka maktbasen vår i Europa. Alternativet er ei fantasifull, escapistisk rutt til isolerande nasjonalisme som eg trur vil minka vår innverknad i verda og skade økonomien vår". Men han vart utfordra av den tidlegare miljøministeren Owen Paterson, som sa at han misrepresenterte synsmåta til euroskeptikarane. "Han må verkeleg ikkje blanda saman ideaen om EU, som er ei politisk og rettsleg institusjon, og det europeiske markedet, som eg er ein svært begeistring for". Og veterankonservativisten Sir Bill Cash sa at folkeavstemninga var eit fundamentalt spørsmål om "kven som styrer Storbritannia". "Vi har eit positivt alternativ til EU", sa han. Vår demokrati og vårt nasjonale parlament er det folk kjempte og døydde for i to verdskrigar, og det var gjennom dette offeret at vi reddte Europa". Både euroskeptiske og pro-europeiske parlamentarikarar har reist bekymringar for planar til regjeringa om å avskaffa den 28-dagar lange "purdah"-perioden i føregang for folkeavstemninga. Purdah hindrar vanlegvis all regjerings- eller offentleg aktivitet som kan påverka resultatet av eit val eller annan val. Clarke sa at han skjøna bekymringane om at ein purdah-periode ville "slutta halvparten av regjeringa si virksomhet", men han håpa at regjeringa ikkje skulle bruka maskineriet til å gje ein part "ein urettferdig fordel". Paterson sa at beslutningen om å heva opp purdah-reglene var "ensidig og vilkårleg" og at dersom den britiske regjeringa og EU-kommisjonen ville "overfylla offentligheten med informasjon", kan folk ikkje akseptera det endelege resultatet.
Folketinget har støtta planar for ein folkeavstemming om medlemskap av Storbritannia i EU.