Dette er eit slag av handling som vert kalla "å gje bort Internett" til Kina, Russland og Midtøsten. Det er helgen, så viss du vil gjere deg nokre hundre ord og gjere deg av med kva du vil med fritiden din, så er det no: Nei, USA gav ikkje bort Internett. Ikkje vera absurd. Det lange svaret er sjølvsagt vanskelegare enn det - og ein av dei er å mistru på ein av dei viktigaste organisasjonane på nettet, som eg skal gå inn på i detalj om eit augneblikk. La oss starte med det grunnleggende. For å byrja med, sjølv om dei kan ta æren for å ha oppfunne den underliggende teknologien, så hadde USA aldri Internett. Ingen hadde det. Det er eit, duh, nettverk. Desentralisert. Det er det som gjer det så mektig. Men det finst deler av Internett-infrastrukturen som nokre folk og regjeringar har kontroll over, og det er det denne raden handlar om. Ein av dei er DNS - Domain Name System. Dette er systemet for å sjå etter nettadressar. Takke til DNS, når du skriv inn bbc.com, vert du brakt til dei riktige serverne for BBC-nettstedet. Det sparer deg for å måtte huske tallinja. Den einaste organisasjon som kan gjera endringar er Icann, Internet Corporation for Assigned Names and Numbers. Frå og med lørdag 1. oktober 2016 vil Icann ikkje lenger vera under tilsyn av den amerikanske regjeringa. I staden er det no ein fullt ut multi-stakeholder non-profit organisasjon som vil ta inn synet til selskap, ekspertar, akademikarar og, ja, nasjonstatar, på korleis navngjevingssystemet på nettet vert drevet. Her er ein viktig ting: som ein brukar av Internett, vil du ikkje merke noko forskjell i det heile tatt. Dette er fordi Icann ikkje er eit nytt selskap. Det har gjort akkurat dette sidan 1998, før dei fleste av oss var på nettet. Skiftet avslutter ei omlegging som i utgangspunktet har vore i gang i to tiår. Dette har ført til at USA ikkje lenger har ein dominerande makt i samfunnet som er grunnleggjande for omstenda, og som fører til uro. Då det berre var ein handfull nettsteder, hadde ein mann ved namn Jon Postel - som er kalla "Guden over Internett" - kontroll over DNS. Han hadde ei oppgåve som var å tildela dei lett-å-minnes-namn til desse plage nummerne. Det var eit avgjørende skritt for å akselererera populariteten til world wide web. Då det vart klårt at dette ikkje var ein jobb for ein mann, men gudfryktig, vart det oppretta eit nytt organ for å overta oppgåva. Dei kalla det Internet Assigned Numbers Authority, IANA. I 1998 vart kontrollen over IANA gjeve til den ny danna Icann. Det vart gjeve makt over internet-namning globalt. Ekspertar såg Icann som ein god blanding av interesser og kompetanse. Ein av dei dei meinte ville halda Internett så åpent og nyttig som mulig. Ein av dei kjenslene med denne oppgåva var at den amerikanske National Telecommunications and Information Administration (NTIA), som er ein del av Department of Commerce, heldt seg til det siste ordet om kva IANA gjorde. Kort sagt, om Icann gjorde noko som den amerikanske regjeringa ikkje likte, kunne han gå inn og slå den på hovudet. Med overføringa, er denne makta tapt - sjølv om den vart brukt svært sparsomt. Som i dei fleste politiske stridane i USA, seier begge sider at dei kjemper for fridom. Motstandarar av planen, som presidentkandidat Donald Trump og hans tidlegare rival Ted Cruz, seier at å gje opp makta er det same som å overgje den til land som Kina og Russland. Det er bevis nok, hevda senatoren, at ved å gje Icann fullstendig kontroll over navnesystemet til Internett, kan den bruke denne makta til å avbryta og sensurera kommunikasjon på nettet. Og så denne uken, på den elleve timen, sende distriktsadvokatar som representerar fire amerikanske stater inn ein rettssak i Texas. Dei håpa å kunne argumentere for at rotfillet, det store kataloget med domenenavn og tilhøyrande server, var eige eigedom av den amerikanske regjeringa - og at det derfor krevde godkjenning frå kongressen før det blei "gjeve bort". I rettsdokument som vart arkiverte torsdag, hevda dei òg at utan amerikansk kontroll, kunne veloppbygde domener som.gov og.mil (for regjerings- og militærrelaterte nettstadar, respektive) bli manipulert. Med andre ord, kunne ein fullt uavhengig Icann ikkje vert trudd på og kan handla uforutsigleg når han er fri for amerikansk tilsyn. Men andre, inkludert nokre av grunnleggerne av nettet, trur at det å blokkera overleveringa er ein mykje større risiko for den langvarige velferden til Internett. For om USA ikkje overgjev makta til Icann, kan det ha vore noko langt risikofylt. For å vera nervøs for den amerikanske makta, har mange land, særleg Russland og Kina, trengt på at DNS skal tas vare på av International Telecommunications Union (ITU), som er ein del av FN. Dette kom til ein avstemming i 2012, men mislykkast. USA, Storbritannia, Canada og Australia var dei som var i motsetnad, og nekta å støtta ein ny avtale på grunn av at den kunne misbruka for å påvirke styringa av Internett, og ved utviding, innholdet. Med andre ord, dei fire landa var urolege over at dei skulle dela eigarskap til Internett, at fleire statar kunne gjera som Kina og sette av med Internett-bruken i dei eigne landa - og alt ville vera rettferdig under FN. Den amerikanske opposisjonen vart sterkt kritisert fordi det i det vesentlege sa at ingen land kunne stole på å halde tilsyn med Internett. Bortsett frå USA. Det gjekk ikkje så bra. For USA var det som var ansvarleg for å skapa Internett, og det hadde eit gyldig argument for å ta seg tid til å overgje DNS. Men dei visste at tida var å gå - eigarskap til navnesystemet på Internett vart raskt ein diplomatisk hodepine som USA måtte løysa før eller seinare. Overføringa til Icann er eit kompromiss som ser ut til å passa landet særs godt, og ikkje berre fordi Icann vil bli verande i Los Angeles. Det har støtten frå mange innflytjande eksperter som, for å motverka slike som senator Cruz og Mr. Trump, argumenterer for at dei som er imot det, rett og slett ikkje har ein peiling på kva dei snakkar om. I fredag vart det ein amicus brief innsendt til retten i Texas av Information Technology Industry Council (ITI), ein gruppe som representerer teknologibransjen i stor mengd. Presidenten, Dean Garfield, sa:  Dette arbeidet til eit lite antall statsadvokatar er misvisande og inkonsekvent med grunnleggjarverda til Internett.  Det er eit ironisk forsøk fordi overgangen faktisk vil halda Internett open og blomstrande som ein motor for innovasjon og åpen global kommunikasjon.  Dommeren samde seg. Så når det gjeld domenenavn, er det sant. USA har ikkje nykjene til kongedømmet lenger, men det viktigaste er at ingen andre har dei.
Ein dommar i Texas har sett ein enda på eit forsøk på å blokkera den kontroversielle avgreipen til USA om å gje opp kontrollen over eit av dei viktigaste systemane som styrer Internett.