Men sidan 2007, då Ian Paisley samde seg til å dela makt i Stormont med Sinn Féin, har DUP vorte ein regjeringsparti. I løpet av 1990-talet trekte DUP seg ut av samtalene som førte til Good Friday-avtalen i protest mot beslutninga om å invitera den politiske vingen til IRA, Sinn Féin, til å gå inn i forhandlingar. DUP fekk nytte av den vaksande uroen mellom unionistane over maktdeling og mislykkinga av IRA i å avlegga, og overgikk Ulster-unionistane ved Norrairlands parlamentsval i 2003. Ni DUP-parlamentar vart deretter vald. I 2006 var partiet ein nøkkelleikar i St Andrews-avtalen i Skottland. Ian Paisley var som førsteminister fram til 2008 då Peter Robinson tok over. Men i det mest overraskande resultatet av 2010-velkinga tapte Robinson setet sitt i Aust-Belfast Westminster til Naomi Long frå Alliansen. Å gjenvinne Aust-Belfast er eit viktig mål for DUP i 2015, og det er ein av fire seter som er dekka av ei valpakt mellom DUP og UUP. DUP har åtte parlamentararar og er det fjerde største partiet i Westminster - eit faktum som det understrekte då det vart utelukka frå britiske tv-debatter før val. DUP, som har det ministeriet i Nordirland som ansvarleg for gjennomføringa av lovforslaget, og Sinn Féin, som har ein antistrengningstiltak, er i strid. Det vart trudd at ein avtale var blitt gjort under samtalene i Stormont i desember 2014, men i mars - den dagen den siste fasen av lovforslaget skulle gå gjennom forsamlinga - trekte Sinn Féin tilbake støtten sin og lovforslaget blei stanset.
I over tre tiår var det demokratiske unionistpartiet det naturlige protestspartiet for unionistar i Nord-Irland, dei utanforstående som utfordra den offisielle eller Ulster-unionist-establishmentet.