Dei fleste av dei spurte hadde vore truande, og meir enn halvparten av dei som vart spurt sa at dei hadde vore truande. Mer enn ein tredjedel av dei 195 kvinnelege parlamentarikarane i Storbritannia deltok i forskinga. Av desse, sa to tredeler at dei følgde seg "mindre trygge" etter mordet på Labour-parlamentarikaren Jo Cox i fjor sommar. I den anonyme undersøkinga 5 Live, som vart gjennomført i fjor, sa ein av dei at "våpenet og misbruket har auka betydeleg dei siste åra. I tider har eg vore veldig redd". Ein annan skreiv: "Måtte ringe til politiet ein gong, [etter] ein velgjartross truar med å drepa meg". Etter drapet på frøken Cox, som representerte Batley og Spen, sa ein av parlamentsmedlemane at ho hadde motteke "absolutt null" støtte frå parlamentet eller partiet hennar. Ein annan skreiv: "Eg spurde om borna mine synte om eg skulle slutte etter at Jo var død, men støtten deira var alt eg trong. Å stå imot mobbarar er det einaste svaret". "Eg vil ikkje gje etter", skreiv ein annan. Ein av dei viste at ho hadde "trur på tryggleiken til foreldra mine i valkrinsen", medan ein annan fann ut at ho var "morsomme om familien min og informasjon om kvar dei bur/gå på skule". I den brei utbredinga av undersøkelsen vart kvinnelege politikarar spurt om synet deira på å få meir kvinner inn i parlamentet. Over halvparten var for full kvinnelege shortlistar, medan nesten halvparten ville ha ein avbrot på "uprofesjonell eller sexistisk" språk i Westminster. Ein av dei som svara på undersøkinga sa at om fleire kvinner vart vald, ville parlamentet ta betre beslutninger. Ein av dei sa at "det ville vera mindre tid som vert sløpt. For mykje varm luft frå menn". Ein annan sa: "Parlamentet kunne vore styrt meir fornuftig - mindre tid som vert sløpt til å stå fram og diskutere for å få debatten". Nesten to tredjedelar av dei kvinnelege parlamentsmedlemane som svara på undersøkelsen, sa at dei hadde motteke sexistiske kommentarer frå kolleger eller parlamentsmedlemmar - med ein som sa at ho burde vera "i kjøkkenet og vaska oppvasken". Ei kvinneleg parlamentsmedlem sa at ho hadde opplevd seksuell overgrep, og to sa at dei hadde vorte tømde. Av kvinnene med born som svara, fann dei fleste langdistansareisningar, uregelmessige timar og seint parlamentariske samtaler eit problem. Ein annan var uroleg for "forlegenheten for borna mine om eg gjer noko kontroversielt" og "risikoen for mobbing". Kvinnene i parlamentet vart spurt om dei framleis ville stå fram for parlamentet om dei berre byrja, og visste kva dei gjorde no. Ein av seks sa at dei ikkje ville, men dei fleste sa at dei ville. Ein av dei skreiv at "om du har lagt så mykje for å bli [ein medlem av parlamentet], kan du føle deg som ein spilleautomate-avhengig - det er vanskeleg å gå bort frå". Ein annan sa: "Det gode eg kan gjera er 100% verdt den flaken eg får". Ein av respondentane sa: "Selvfølgelig - lat ikkje dei som er skumle vinna". Hoyle sa: "Folk i parlamentet, og dei ansatte og familiane deira, står overfor eit aldri før sett nivå av angrep, misbruk og trugsmål. Ingen burde måtte lida dette som "ein del av jobben". Hoyle sa òg: "Sidan september 2016 har Underhuset utnemnt ein kontraktor som skal hjelpa alle medlemmar som vil det, med å installera tryggleikstiltøkene som er anbefalt for alle medlemmar av det nasjonale politiets råd".
Ei overveldande majoritet av kvinnelege parlamentsmenn har motteke misbruk på nettet og i ord frå offentligheten, og ein tredjedel har tenkt på å gå av, tyder det i ein undersøking BBC Radio 5 har gjort.