Kor mykje rikdom foreldra dine har, er sannsynlegvis viktigare enn for eldre generasjonar. Her er kvifor. Tidlegare var det slik at unge kunne byrja livet sitt med høgare inntekter enn dei som vart fødd tidlegare. Dette er fordi inntekter normalt øker over tid, ettersom økonomien veks. Så hadde vi finanskrisen i 2008. Til dømes kunne ein som var fødd på 1980-talet, forventast ein heimildsindekt på £27,000 ved 28 år, samanlikna med £28,000 for dei som var fødd på 1970-talet. Tallene var £21,000 for dei som var fødd på 1960-talet og £15,000 for dei som var fødd på 1950-talet. Trass i at dei som var fødd tidleg på 1980-talet hadde omtrent same inntekt, er dei som var fødd tidleg på 1980-talet mykje mindre rike enn dei som var fødd på 1970-talet i same alder. I tidleg trettiåring hadde 1980-talet samlet rikdom på rundt £27,000 kvar, i gjennomsnitt. I løpet av den same tidsalderen hadde 70-tallet i gjennomsnitt dobbelt så mykje rikdom - 53 000 pund kvar. Ein stor del av forklaringa er at rikdommen til ein person hovudsakleg består av eigedom og pensjonar - og yngre vaksne har det bra med verken. Houseownership-raten var høgare enn dei som vart fødd tidlegare, med seks av ti som vart fødd på 50- og 60-åra som eigde sine eigne hus i 30-årsalderen. Likeleis rapporterte Local Government Association i desember at berre 20% av dei som er 25 år gammal, eig eig eigedom, samanlikna med 46% for to tiår sidan. I slutten av 20-talet brukte leigjarar fødd tidleg på 1980-talet 28% av inntekta si på huskostnader. I same alder brukte dei fødd på 1960-talet 22% av inntekta sin på leie. Dei fødd i 1950-talet brukte 13% og dei fødd i 1940-talet berre 10%. Ein del av den økende kostnaden for leie er forklart av nedgangen i sosial bolig. For leigjarar i dag, ser det ut til at det å heisa et depositum er ein større hindring for å eigna eit hus enn å betale eit boliglån. Lavere renter tyder at boligkostnadene til unge husseiarar har falle, og dei vil gjare sannsynlegvis betale mykje mindre enn leiarane i forhold til inntekta. Mortgage-renten for husseiarar som er fødd tidleg på 1980-talet utgjorde berre 15% av inntekta. Dette er fordi dei fleste arbeidsgivere har stengt pensjonsordninger med definerte fordeler, som vanlegvis får arbeidarane utbetala ein fast proporsjon av gjennomsnittleg eller sluttlønn når dei går på pensjon. I 2015 fekk 90% av dei som var i definerte fordelingsordninger, ei arbeidsgivarbidrag som liknar 10% av inntekta eller meir, samanlikna med berre 13% av dei som var i andre ordningar. Med stilla inntekter, lavere hus-eigehald og mindre generøse pensjonar, er det lett å sjå at unge voksne har lite å glede seg over økonomisk. Men dei eldre, rikare generasjonane blir i aukande grad sett på som dei som kan gje ei trygg framtid. Av dei som vart fødd på 1970-talet, har 75% motteke eller ventar å få ei arv. Dette tallet har auka støðugt gjennom tiåra og har dobla seg sidan 1930-talet, då berre 38% av folket forventar ei arv. Data våre gjer det ikkje mulig å sjå på dei som vart fødd på 1980-talet eller 90-talet, men det finst ikkje noko grunn til å tru at denne trenden ikkje har halde fram. Innanfor kvar generasjon går mesteparten av den arvelege rikdommen til dei som er relativt velstående. Dette samanliknar med seks av ti blant dei med lavest inntekt, 20 prosent. Me har ikkje fått data for borna på 80- og 90-talet. Trass i alt dette fokuset på ulikheita mellom generasjonane, vil familiebånd føre til at ein stor del av rikdommen til den eldre generasjonen vil flyte ned til den yngre generasjonen. Men mesteparten av rikdommen vil flyte til dei som er velstående, og det vil føre til ein større ulikhet i den yngre generasjonen. Det ser ut til at me held oss til ei framtid der det verkeleg er viktig å vite kor mykje rikdomme foreldra våre har. Om dette stykket Dette analysestykket vart bestilt av BBC frå ein ekspert som arbeidde for ei utanlandsorganisasjon. Andrew Hood er ein senior forskarøkonom ved Institute of Fiscal Studies (IFS), som spesialiserer seg på inntekt, arbeid og velferd. IFS skildrar seg som eit uavhengig forskingsinstitutt som har som mål å informera offentleg debatt om økonomi. Meir detaljer om arbeidet sitt og finansieringa kan finnast her.
Dei økonomiske utfordringane som unge kan møta, frå utilgjengelege huspriser til skuffande lønnsstigningar, kan virke skremmende.