"Public Service Broadcasting" hadde lukke då dei kom til å skriva oppfølginga til debutalbumet sitt i 2013, Inform-Educate-Entertain. Bandet hadde tidlegare arbeidd med British Film Institute for å skaffa seg arkivopptak for å prøva, og dei vendte seg til BFI igjen i jakten på materiale frå romkappet i den kalde krigen. "Deges tid ringte eg dei og spurte om dei hadde romoppslag som dei berre hadde arve frå ei anna samling", sa Will Jgoose. "Ein av mine største bekymringar med å skriva dette albumet var å finna materialet til sovjetiske misjonar. "Det var eit utrolig lykketreff at BFI kom over desse filmane akkurat då eg byrja å spørje etter dei". Ein fan av romforsking, var Willgoose kjend med kampane mellom USA og Sovjetunionen for å slå kvarandre til historiske første. Sovjetane fekk den første satelliten i rommet på 1950-talet og den første mannen på 1960-talet, medan NASA sine Apollo-misjonar sette dei første mennene på månen. Men Willgoose var likevel overraska over det som var i den nykjøpte samlinga til BFI. Han sa: "Måtte av det sovjetiske var nytt for meg - sjølv no er det vanskeleg å finna ein mengd litteratur av god kvalitet eller filmmateriale om misjonane deira fordi romprogrammet deira var omsvevd i så mykje hemmelighet. "Mange av materialet frå Apollo-misjonane hadde eg ikkje høyrt før - eg gjekk verkeleg dypt inn i misjonsjoga og gropa ut ting som eg ikkje hadde høyrt om før. "Public relations-feed for Apollo 8 var ein av mine favoritt-lydstykkene i heile albumet". Ein av låtene på det nye albumet - The Race for Space - er dedikert til kosmonauten Yuri Gagarin, den første mannen i rommet. Willgoose sa: "Eg hadde hatt denne gitarriffen liggjande i eit par år ettersom eg hadde prøvd å bruka han på ein annan song og det hadde ikkje funka, og det var alltid på baksiden av tanka mi fordi eg verkeleg likte det. "Då det kom til å samanlikna musikalske idear som eg hadde med sannsynlege tema for albumet, og etter å ha sett opptak av mottaket til Gagarin ved at han kom tilbake til jorda, synte det å ha meining for meg på ein attraktivt rart og inkongruent måte. "Det var ei særleg song å skriva om han, og ein svært ikkje-bokstaveleg, som tiltala meg. "Vi behandlar kjeldematerialet på ulike måtar på ulike låtar på albumet, men eg likte ideen om å gjera han til ein pseudo-somme-talsklokke og freiste å fanga ein del av den frodigheita og euforin som eg såg på film. "Den originale riffen endte opp med å bli nesten fullstendig omskrevet i prosessen, og så kom messing på bord, så det flytta seg ganske mykje frå den opprinnelege kjelda av ei ide". PSB arbeidde først med BFI på fem-sporet EP The War Room i 2012. Platen var basert på ei serie av gamle propagandafilmar og arkivmateriale. EPen var dedikert til ein storonkel til Willgoose som døydde i Dunkirk i mai 1940. Han sa: "Vi har hatt ei så fin erfaring med å jobbe med dei, og dei har vore så tilgjengelege og støttende, at eg vil seia ja - men det er noko som avhenger av dei". "Eg trur dei er glade i det vi har gjort med materialet deira, så eg vonar vi kan arbeide på den neste utgjerda saman". PSB hadde håpa å arbeide på det nye albumet sitt i eit rom med den open-air-varieteten. Etter konsertar på Mull, Skye, Lewis og Ullapools Loopallu festival hadde Willgoose ei ide om å "flykta ut i villmarken". "Eg har vore på Loopallu festival ein eller to gonger no", sa han. "Eg trur at Ullapool er ein av dei vakreste stedane eg kjenner, og ikkje minst i Storbritannia. Det føljer seg som ein flukt frå London". "Eg ville gjerne vore meir tid der oppe og verkeleg prøve å la landskapet koma inn i musikken litt meir. "Eg hadde mange store planar om å gå ut i villmarken for å skriva det andre albumet, men under den internasjonale turneen var vi under så mykje tidstrykke at eg endte opp med å gjera det frå ein garasje i sørøst London i staden. "Kanskje neste gong", la han til.
Det nye albumet frå Public Service Broadcasting minner om triumfan og tragedene ved tidlege romfunn gjennom film og opptak frå NASA og USSR-rakettlansjar, mange av dei var ikkje tilgjengelige for offentligheten.