Velginga vart nær etter budsjettet i mars, og den nye konservative regjeringa ville sette opp ein ny økonomisk plan, og dei gjorde det i juli-budsjettet. Så i november hadde dei ein utsettingsevsyn og ein høst-uttale. Og no dette. Det er ikkje ment at høstuttala er eit budsjett, men viss ein ser på kva det gjorde - ein stigning i skattekreditter, nedskyting av utgiftene, økning av fraktgjeld, ein lærestadsbelastning og ei utviding av hjelpen til å kjøpa - ville det vera vanskeleg å sjå skilnaden. Julian McCrae, vise-direktør i tenkstanken Institute for Government, seier: "Osborne sa at han ville ha eit ordentleg budsjett og så ville høstuttala 'forutspå' det. Dette har ein dynamikk av si eiga. Det veks. I ein viss forstand er det uhindret". Og dei har nådd ein utruleg storleie. McCrae telde 77 tiltak i budsjettet i onsdag, som han meiner er nær rekord, sjølv om han trur at nokre av Gordon Browns budsjett kan ha kome nær. Han sa: "Det er ein enorm mengd arbeid. 77 ting som må arbeidd gjennom, 77 ting som må planleggjast og tenkt ut og sett i verk". Giles Wilkes er samde. Han er ein tidlegare spesiell rådgjevar for Vince Cable, statssekretær for næringsliv, innovasjon og ferdigheita i koalisjonsregjeringa. Han sa til Radio 4s PM-program: "Fra det politiske perspektivet blir politikken mykje, mykje verre når du har ein budsjett eller ein høstuttale". Det er ein tid då finansdepartementet tek kontroll over stort sett heile regjeringa. Alt vert avgjort i argumantar i siste minutt. "Det er ein stor appetitt for gimmickar og framtrekkjande ting, så jo fleire budsjetter du har, jo dårlegare er regjeringa din, så dei siste tolv månadene har ikkje vore gode frå det synet". Paul Johnson, direktør for Institute of Fiscal Studies, meiner at problemet er djupt rotfest i regjeringa: "Det er eit problem med måten vi gjer skatt- og økonomisk politikk på, fordi alt blir gjort i løynd, sprett på oss alle på ein gong, to gonger i året. "Vi har for mange av desse og vi gjer dei på feil måte". Regjeringa har ein lovleg plikt til å publisera to økonomiske prognoser kvart år. Fristet er at han skal kunngjera noko slags svar. Faktisk har månadene sidan november sett dramatiske endringar i det globale økonomiske klimaet med Office for Budget Responsibility som seier at utsikta er "materielt svakare". Den kinesiske økonomien slo ned dramatisk, og marknadane hadde ein vill kjøring gjennom dei to første månadene av året. Det hadde ein direkte effekt på regjeringspolitikken - til dømes var det marknadsvolatilitet som tvinga kansleren til å utsette salget av den gjenværende andelen til regjeringa i Lloyds Bank. Når det økonomiske været er så uforutsigbar, burde regjeringa garantert svara på det så godt det kan. "Han sa ikkje kvar han skulle gjera nedskjeringane. Han sa at han ville setja opp ein omsyn. Resten av talet handla om sukkerskatt og utdanning og så vidare - ikkje om den økonomiske prognosen. "Det var ikkje dreiv av ein oppdatering på den økonomiske prognosen. Verda endrar seg og du må reagera, men budsjettet går langt, langt utover det". Budsjetter skaper òg ein enorm arbeidsbelastning, ikkje berre for regjeringa men for næringslivet. Niki Dixon, forretningsskattedirektør ved regnskapsfirmaet Deloitte, sa at kundane hans hata det; "Det er forferdig. Hadde kundane mine ein forespørsel, ville det vore å kunne planlegge med sikkerhet. All denne konstante endringa gjer det så mykje vanskelegare å planlegge, til dømes fem år framover, då den største årlege hendinga er skattekontot ditt. "For eksempel, økningen i dividendskatt som skal betale 1. april, tyder at dei fleste av kundane mine må finne ut kor mykje dei kan betale, og budsjettet skaper åpenbart forvrengingar". Så kvifor skjer det? Det ser ut til at det handlar om politikk enn økonomi. Som Giles Wilkes seier: "Det gjev deg ein stor sjanse til å trykke på mange løver og få mykje oppmerksomhet". Men den siste ironien er at det finst svært lite bevis for at budsjetter gjer noko for at regjeringa (eller kanselleren) skal stå i val. "Du risikerar mykje å gå ut med ein økonomisk politikk som kan gå av veg". Men det som er problemet med kansellarar er at dei liker å truga at det er dei som bestemmer.
Det viktigaste klagomålet om budsjettet i onsdag er ikkje innholdet i det, det er at det faktisk er den fjerde i løpet av 12 månader.