Vil denne lovande fullbacka bli kasta dypere inn i offentleg lys? Kva om 200 millionar pund i Paris? Dette er det typen spørsmål klubbane stiller når dei vurderer å investere øyetårande summar i nye spelare. Ein framvoksende gruppe analistar og eksperter trur dei har svarene. Men korleis finn dei dei? Har du nokon gong sendt ein tweet du angrar på? Sist sesong ba Andre Gray om unnskylding og "forgjeving" etter at homofobiske tweet han sende i 2012 blei delte. I forrige uke vart Chelsea-forsvararen Kenedy sendt heim frå sin førsesongsturné i Kina etter å ha vorte beskyldd for fremmedhad og rasisme. Han bad om unnskyldning for innleggane på Instagram. Men kva kan ein klubb læra av tilstedeværinga på sosiale medier? Ben Wright er sjef for idrettsdepartementet i kommunikasjonsselskapet Cicero, som produserer rapporter om spelare for kunder over heile verda, inkludert sju i Premier League og to i den spanske La Liga. "Vi analyserer media, sosiale medier, fanforum, alt som er tilgjengelig på nettet, på 13 språk, for å byggja opp eit offentleg bilde av livet deira. "Brukkar dei sosiale medier sent på natta? Forbløymer dei grensa mellom offentleg og privat? Kor har dei endra seg over tid ettersom dei har byrja å tenna meir pengar? "Skriver dei innblikk i privatlivet deira som fansen verkeleg er glade i, eller handlar det berre om nye bilar og nye klede? Og er det slik dei publiserer ting, sjølv om det har vore eit godt eller dårleg resultat i helga før?" Nokre klubbar har utvikla in-house-team - av og til innanfor speidehusene sine - for å gjera liknande forskingar. Men i januar gav Cicero ut ein rapport om ein lovende ung Premier League-spiller, som vil halde seg anonym. I slutten av året, bestemte kunden som hadde bestilt rapporten seg for å ikkje tilby spelaren det som hadde vore ei viktig utvikling i karrieren hans. Falsstudium: Andrea Belotti Torino-strikaren Andrea Belotti har vore knytt til ein flytta til Premier League i mesteparten av sommaren. I juli blei Cicero beinga om å produsera ein rapport om den italienske fotballspelen som hadde ein verdi på 90 millioner pund, og funna var stort sett positive. Ein del av rapporten - skriven for ein Premier League-klubb - analyserer "tonen og tilnærminga" til sosialemediaaktiviteten hans, medan ein annan omhandlar "sannsynlegheita for framtidige problem". I innleggane til Belotti, som regelmessig gav lovord til kona og familien hans, var det "ingen instans av dårleg språkbruk, fordomar eller offentlege uenigheter", fortel rapporten. "Det er ytterst usannsynleg at han nokon gong ville posta noko eller engasjere seg med fansen på sosiale medier på ein måte som fører til misrømd på han sjølv eller klubben hans", la han til. Men i ein del med tittelen "tilstedeværelse på sosiale medier" står det at det - i dette stadiet - er ein liten sjanse for at ein klubb kan utnytte følgjarane hans på nettet for å motverda ein høg overføringsgebyr. Belotti hadde over 30 000 følgjarar, og var, som rapporten seier, i stor grad basert i Torino. Tiltrekken til han er markant forskjellig frå den globale rekkevidda til til dømes Manchester United-gjennomsparar Paul Pogba. Kanskje dette var større enn den gode oppførsla hans? Belotti, 23, held fram i Serie A, der han gjorde 23 mål sist sesong. Det blir vanskelegare når dei kryssar den kvite linjen på kampdagen. Geir Jordet, professor i idrettspsykologi ved Norsk School of Sport Sciences, arbeider med fleire toppklubbar i Europa - inkludert i Storbritannia. "Den beste måten å læra om psykologien til ein spelare er å sjå kva han gjer på banen", seier han. Jordet har utforma ein modell med 11 attributter som kan brukast for å døma om ein spelare vil lykkes, eller kan hjelptast til å lykkes, på høgaste nivå. Han råder klubbane til å sjå på ein spelare like etter at dei har gjort ein feil, sjå på korleis dei kommuniserer med lagkameratane og vurdere i kva grad spelaren er proaktivt involvert i kampen. "Eg har bygd opp ein forskingsportefølje om å sjå på kroppsspråket til spelarane i kampar, og eg hjelper klubbane å sjå det", seier han. "Den tunge treningskulturen i ein klubb, til dømes, kan vera ein veldig mektig del av oppskriften til suksess, og dei kan vere særleg ivrige etter å signera ein spelare som passar inn i det - som Romelu Lukaku, til dømes. "Men det kan vera andre klubbar som vil ta ein større risiko på ein spelare som ikkje ser ut til å vere like dedikert, fordi dei er gode på å håndtere såkalla problemspillarar, dei som lett kan bli distraherte av livet utanfor banen". For å seia det enkelt - alle er ulike. Jesse de Preter, ein direktør i Atticus Sports Management, seier at alle som er involvert i talent-spotting-prosessen, tenkjer meir enn nokon gong på personlegheten til spelarar. Men han ser det framleis som ein "underutvikla del" av bransjen. "I britiske klubbar er det ein permanent søk etter talent, og mange har spesialisar som er involvert i psykologien til mål. "Scouting-avdelingane, sjølv i mange av Championship-klubbane, er fulle av menneske, fulle av TV-skjerm, dei har den dyraste programvaren som finst, og personalet reiser konstant rundt i verda. Det er eit omfattende system, støttet av mykje pengar. "Fotballarar er svært høgt lønna arbeidsmenn, men av ein eller annan grunn meiner vi at alle burde bli behandla på same måte. Det er det same som å seia: 'Ok, det er fysisk trening i dag, alle løper fem mile saman.' "Du kan sjå beviset kvart år. Når ein briljant spelare går for å få mykje pengar og ikkje blir bra, blir det spelare som får skulda, og det blir trenaren som får skulda. "Då, når spelaren går bort til eit anna miljø og blir ein stjerne, seier alle: 'Åh, det var for tidleg for han', når det er mange andre årsaker til at det ikkje funkar, som er heilt i samband med personlegheten hans; måten han fungerer på i ei gruppe, eller dei andre personane i ei gruppe". Korleis samsvarar dette med dei tradisjonelle metodane spelarar bruker? Tor-Kristian Karlsen er no ein 'uavhengig rådgjevar' til klubbar, men han har arbeidd som scout i Europa. Han trur at "ekspertisen til psykologar er ein nyttig tilsetting til scouting-prosessen". Han seier likevel at den tradisjonelle rollen til scout - om den blir gjort godt - alltid har vore å "studera spelare i ein sosial kontekst". Dette kan omfatta å observera atferd i trening, å stå i gruppedynamikk i sosiale situasjonar, som på eit hotell, eller reaksjonen til mediene. Han seier: "I vår omkrins har du sett så mykje av ein spelaur før du tek imot han - i trening, i kamper, i intervjua - og du har snakka med folk du stoler på, som tidlegare trenarar og andre i fotballverdenen. "Om du ser på ein leikar som Kylian Mbappe, veit du at han har gått gjennom den franske eliteakademien ved Clairefontaine, og så Monaco-akademiet, så du veit allereie at han har gått gjennom ein utmerkt skule med høge standarder. Det ville gjort at du vart komfortabel med å signera han". Men det er sjølvinnlysande å involvera slike profesjonelle, og det finst ledtråder i korleis han oppfører seg på banen, i ryktet hans, i utviklinga hans". De Preter skildrar den økende fokusen på personlegheit som ein "ny trend". Og medan den tidlege Tottenham- og Liverpool-direktøren Damien Comolli seier at klubbane "aldri har kontrollert bakgrunnen til spelarane i stor grad", innrømmer han at spelet endrar seg. Han seier at folk er byrja å "sjå meir på individet som menneske før som ein fotballspiller", ein trend han skildrar som "ett av dei viktigaste aktuelle temaene i rekruttering". "Høygjepsporten er så krevjande", legg han til. "Om vi får feil individ inn på dag ein, kan det øydeleggja alt klubben prøver å oppnå. "Når eg var i Tottenham tenkte vi på ein massiv investering i ein angriper som spelte i utlandet. Eg reiste for å møta han, og i samtalen spurde eg han kvifor han ville bli med i Tottenham. "Hans svar var: 'Vel, eg vil gjerne bu i London, fordi der kan eg ha eit roleg liv med kjærasten min utan at alle kjenner meg igjen på gata.' "Eg forlét dette møtet med ei kvick kjensle. Han sa aldri at han ville vinna, han sa aldri at han ville hjelpa klubben eller hjelpa seg sjølv til å opplyse. "Dette er kva klubbane prøver å forstå før dei tek imot spelare, og no meiner eg at alle snakkar om det same: å få inn den rette personen og den rette spelaren. "Det er ein trend som ikkje vil stoppe med å utvikla seg, og vi er berre i byrjinga".
Vil ein løn på 300 000 per uke endra holdinga til spillet?