Sondeen til NASA, som flyr forbi dvergplaneten i juli, held fram med å få data nedover, og då han kjem inn, kjem vitskapsmennene til å arbeide med han. "Det ser meir ut som trebark eller drakskalle enn geologi", observerte Bill McKinnon, ein av medlemane av misjonsteamet. "Dette vil verkeleg ta tid å finna ut; kanskje det er ei kombinasjon av indre tektoniske krefter og sublimasjon av is driven av det svage solskinnet på Pluto", sa vitskapsmannen ved Washington University i St. Louis i eit utgjeving frå den amerikanske romfartsorganisasjonen. Dette superbildet kjem frå Ralph/Multispectral Visual Imaging Camera på New Horizons. Det kombinerer blå, raud og nær infrarød (NIR) bilder. Det forsterka biletet vil hjelpa til med å avkode dei ulike geologiske og klimatologiske prosessane som har arbeidd saman for å produsera alle dei komplekse overflatefunksjonane som er sett på Pluto. Alex Parker, ein medlem av teamet frå Southwest Research Institute, Boulder, arbeidde på portrettet av Ralph. "Dette biletet var den beste delen av denne uken for meg", twittrar han. "Eg fjernte stripe-støy og avvikla bileta, og gjorde dei mykje skarpare. "Sidan dei røde og blå bildene som er brukt til å laga dette fargekompositet, er teke separat, må dei justeres nøye i programvare. "Instrumet er ein TDI-kamera, og har komiske romlege forvrengingar. Eg fjernte alle desse for å skapa det endelige fargeproduktet". Dei kjem frå Lorri-kameraen og viser detaljer ned til 270m i diameter. Lorri er ein svart-hvitt kamera, men bildene som er utgjeve av NASA har vorte farga med Ralph-informasjon. Mosaikken omfattar eit segment av den såkalla Sputnik Planum. New Horizons held fram å bevege seg djupare inn i det ytre solsystemet sjølv om det nedleggar flyveinformasjon. Det har no gått 90 millionar km bortom dvergen, som gjer at den er nesten fem milliarder km frå jorda.
Det er eit område av Pluto som har eit særleg område med bølgjande is, som kanskje er høgt i det siste bildet frå New Horizons.