'Løynksving' på European Tour-golfen ved sjøen byrjar med Irishman's open i Portstewart. Etter Irish Open denne viken, er det Scottish Open i Dundonald før The Open i Royal Birkdale. Tre på ein rad viker med golf i den mest tradisjonelle formen, som krev skilnad i å gjere skott, fantasi, kraft og berøring. Harrington har gjennom åra vore velsigna med alle desse egenskapene og denne kommende runden enda på den stad han vann den andre av dei to openene sine, ein stad han spelte golf i livet sitt. No, 45, er denne mest artikulerte av golfambassadørane ein av dei eldste figurane på turnéen, velsigna med sjeldne intelligenser og perspektiv. Han meiner at golf er vanskelegare enn nokon gong for den yngre generasjonen på grunn av dyp talenten rundt dei i dag. Men han trur framleis at Rory McIlroy, som har ei veldedighetsfond som støttar Irish Open i denne uken, kan vinna opptil ti majors. For ein som har trent utruleg heile karrieren, seier Harrington at han vil vende tilbake til Birkdale seinare i denne månaden med ein kjensle av tilfredshet, glad for at minnene til 2008 kjem tilbake. "Inhald er ordet. Eg kjem tilbake her og veit at eg har gjort det", sa Harrington til BBC Sport over ein kopp te i det særege art-deco klubbhuset i Birkdale. "Når eg kjem tilbake til The Open må eg sørge for at eg tek meg tid til å ta eit djupt pust og sjå rundt og njóta alt". Eg seier ikkje at eg er pensjonert no, men alt eg gjer no i golfspelet vil vera ein bonus. "Eg er på den ultimate busmannferia på dette stadiet og eg har tenkt å omfavne det". Det var ei anna historie i 2008, då det tok generøs hjelp frå rivalen Phil Mickelson for å hjelpa Harrington å bli i god form til å stå opp for tittelen sin. Iraren skadde håndledd under treningar på heime helgen før Open. "Eg gjorde litt speedwork, og slo ein slagpose med éin hand", sa Harrington til meg. "Eg slo ein golfball med éin hand på 177 km/t, og så slo i posen og fiksa på noko i håndleddet mitt. "Eg kunne ikkje svinge golfklubben måndag, tirsdag eller onsdag utan vondt. Eg fekk fysisk behandling heile dagen, kvar dag, og om kvelden gjekk eg over til Phil Mickelsons hotell. "Han hadde ein av desse laser-liknande behandlingsmaskinane og eg la ikkje stein uomvendt. "Vi hadde denne 45-minutts-samtalen kvar kveld medan eg sat der og laserte håndledda mi i hotellet hans. Det var eit lite rom òg", la Harrington til, med sin smittsame gissing. "Phil er den typen mann. Han har ein god kjensle for spelet. Han vil slå deg til helvete på golfbanen, men han vil at du skal spela ditt beste medan han gjer det". Trass i mangel på praksis, kunne Harrington konkurrere på det som viste seg å vera ein elendig torsdag, då regnet kom inn i sidene. Det var alt for mykje for 1985-meisteren Sandy Lyle, som gjekk av midt i runden. Då rivalane gjekk vekk, gjekk irlendaren inn i kamp om å overgå overraskingsleiaren Greg Norman med to skott på veg til finalen. "Det var ei verkeleg tøff uke fysisk, med tanke på dei omstenda på torsdag og så vinden i alle fire dagane", minns han. "Om ein golfturnering nokon gong kunne knuse deg fysisk og mentalt, så var det det. Eg var den friskaste personen fordi eg ikkje hadde spelt golf ein gong ein måndag, ein tirsdag og ein onsdag". Harrington vann den beste framførselen i livet sitt i ein avsluttende 69 som gav han ein fire-stroke seier ved å enda tre over par. "Å gå ut i siste gruppe, å vera i den trykkingssituasjonen, var den beste golfen eg nokon gong spelte utan ein skugge av tvil", sa han. "Eg spelte ein kamp som eg drøymde om å spela som barn. Eg svingde klubben godt, slo ballen godt, eg gjorde alt rett". Han kan minnast å ha spelt fantastisk i nederlag på US Open i 2006 og The Open i 2002, og at han vann sin første major på Carnoustie i 2007. "Men ingen av dei var eg som var leiaren i turneringa. "Mange ting skjedde som bygde tillit til at eg kunne treffe det spektakulære skutet inn i den 71. greenen", sa han. "Det var favorittklubben min, perfekt yards, alt om det var sett opp for eit stort skudd. Men eg såg på det i dag og tenkte 'wow, det var ikkje mykje avstand mellom bunkeren og greenen.' "Eg treff det perfekte skudet og bar bunkeren berre fem meter i høgast. Men så la eg aldri opp", smilte Harrington. Nokre veker seinare vann han den tredje av sine majors med seier på PGA Championship i Oakland Hills, og det er først no han fullt og fullt skjønar storleiken av det han har oppnådd. "Det er berre ei handfull av gutar som har vunne tre eller fleire majors i løpet av karrieren min. Det er sjeldent å vinna tre majors. "Måske når du gjer det, skjønar du ikkje det, men eg skjønar det absolutt no. Dei er ikkje lett å få. "Og det er vanskeleg for unge karlar no, det er mange dyktige spelare der ute, men sjølv dei dyktige spelarane gjer det godt å gå vidare enn ein eller to. Du set deg sjølv unna tre dyktige, og fire og oppover er du blant dei store". Dette fører oss til VM-vertskaparen McIlroy, som har vore fast på fire dyktige sidan han vann PGA i 2014 i Valhalla. "Når Rory vann i 2011, var det ingen som konkurrerte med han, han lapp på marken", sa Harrington. "No er det seks eller sju kar som, sjølv om Rory dukkar opp med det beste spelet sitt, er i stand til å matche det. Rory kjem absolutt til å komme til åtte eller ni store nivå, og etter å ha snakka med han, tenkjer han på desse typen tall. "Eg lurer på om han trur han kan få 10?" tenkte Harrington. "Han har mykje tid og det virkelige er at folk vil at han skal vinna åtte eller ni no. "Rory er den typen spelare som kunne vunne to i år eller neste år eller til og med tre i eit år, og plutseleg har han gått frå fire til sju. "Men det betyr ikkje at han skal vinna éin kvart år i fire år, det funkar ikkje slik". Harrington har halde seg til eit hardt treningsregime som tyder at han er sterk og fleksibelt nok til å leve med dei unge, som dominerer det moderne spillet. "Eg trur ikkje det er ein ungmannsspel", sa han. "Det er ein maktspel, alle gutane kjem ut med makt. For dei eldre, held du med det eller du gir opp noko". Det er mykje djup på toppen. Ingen kan lenger koma fram og seia 'om eg spelar mitt beste, er eg garantert å vinne.' I Tiger-åra, om han kom fram med 'B'-spillet sitt kunne han vinna. "Disse toppgutane, dei er under mykje press med mange problem rundt dei. Dei fleste av dei, meiner eg, ser over skuldrane sine meir urolege for den andre fyren, og det er vanskeleg". Harrington, som har vorte nøgd med plassen sin i spelet, og som har koma seg etter ein freak albue-skader då han vart treff av ein elev han underviste, og har òg vorte operert i nakken, kan ta ein meir avslappnad tilnærming. For han er utfordringa med golf der for å nyta. "Eg elskar å vere her ute, det er moro", sa han. "Eg trur eg er ein betre spelare enn mange ville tru. "Eg er komfortabel med at eg ikkje treng bevise noko for nokon. Å vinne fire er ikkje noko å seia for å vinne tre". Og det er den avslappne tankegangen som vil bli synleg for dei store galleria som utan tvil vil fylgje i løpet av dei neste tre vekene når golf er i all sin herlegdom på linjene til Nord-Irland, Skotland og den nordvestlege kysten av England.
Tre gonger så stor mester Padraig Harrington vil elske denne fasen av golf sesongen meir enn nokon annan toppstjerne i spelet.