Men er det mogleg at dragar kan eksistere lenger enn i keltisk mytologi eller celluloiden i fantasifilmar? I eit nyleg essay har akademikar sagt at det ikkje er overflødig å skapa store, vingflata dragar ved hjelp av banebrytande genomskifting. Essayet i The American Journal of Bioethics sa at spektakulære dyr kunne verta gjenopplevde ved hjelp av eit system for genredigering kalla CRISPR-CAS9. Medforfattarane, prof Hank T Greely, direktør for Center for Law and the Biosciences ved Stanford Law School, og prof R Alta Charo, professor i bioetikk og lov ved Wisconsin Law School, sa at drageforslaget deira var "noe som var tung i kinnet" men "ikke umuleg". "Det finst høve til spektaklar", skreiv dei. "Dyr og planter som ikkje er skapt for privat bruk, men for å bli utsette. "Tenn deg for eksempel draken. Grunnleg fysikk vil nesten sikkert kombinere med biologiske avvik for å hindre skapinga av flygende eller eld-sveimande drakar. "Men eit svært stort krokodille som ser i det minste litt ut som den europeiske eller asiatiske draken (kanske med flappable, om ikkje flygeble vinger) kan vera målet for ein sjangse". Og det kan ikkje vera så usannsynleg som det ser ut på første blikk. CRISPR og andre liknande teknikkar involver DNA som vert sett inn, erstatta eller fjerna frå et genom ved hjelp av kunstgjorte nukleas. Metoden har blitt vedteken av vitskapsmenn over heile verda. CRISPR (clustered regularly interspaced short palindromic repeats) er seksjonar av DNA, medan CAS-9 (CRISPR-associated protein 9) er eit enzym. Dei finst i bakteriar, som bruker dei til å avaktivera angrep frå virus. Dei har ført til skapinga av patenterte "GloFish" som skin under UV-lys, utrotning av horn frå visse slag kveg, manipulasjon av avlingar og forsøk på å produsera hypo-allergiske kattar. Men professorane Greely og Charo argumenterer for at det er "sannsynleg at det blir oversett" av lovleggjarar og tilsynsførarar at det kan produsere "CRISPR-kreatur" fordi det er "uanvente". Metoden er "billigere og enklare" enn eldre former for genetisk ingeniørarbeid og kan gjerast "utanfor den tradisjonelle laboratoriet". Essayen deira ser på korleis CRISPR kan bli brukt for å fjerne dyrearter - som for eksempel 700.000 år gamle hestar - for å fjerne domestika arter - som for eksempel tomatarter - og for å gjera skapningar av "personleg lyst". Dei påpeker at Harvard-genetikaren George Church nyttar CRISPR for å redigere cellulær frå asiatiske elefanter for å gje dei nokre ullfulle mammuttgener. Når ein spør om sannsynet for dragar, sa medforfattarane: "Vi tenkjer det ville vera lite, men ikkje umogleg med omsyn til utseendet (de brann- og flygeaspetane er utan tvil utover all plausibel genetisk ingeniørarbeid). "I USA er den avgjørende faktoren vanlegvis kostnad i samanlikna med avkastning på investering, der kostnadene kan vera betydelege med tanke på regelverkshindringane. "Meint dette at ein bestemt og velfinansiert genetikar kan gjera dette som eit kunstnaturleg eksperiment, som liknar arbeidet som er gjort på fluorescerande kanin?" "Ja. Men det operative ordet er 'kan'. " Ei potensiell prosess kan involvera modifikasjonar av eit eksisterende stort reptil - til dømes ein Komodo-drage. Det første problemet kan få dyrene til å overhetma seg, det andre kan føre til at beina til det redigerte reptilet blir for svake til å tåle vekta. "Om og når vi verkeleg kjemper til å forstå i detalj kva kvar spesifikk DNA-sekvens gjer og korleis dei alle passar saman, er det likevel ingen tvil - ting kan gå raskare", la dei til. Sam Sternberg - som tidlegare var med på Doudna-laboratoriet ved University of California, som var pionerar i arbeidet med CRISPR-CAS9 - sa at grensa hans vart reist når firmaet Recombinetics i Minnesota kunngjorde at det hadde nytta genredigeringsteknologi for å avhorna visse typar storfe. "Du snakkar om, ikkje berre ein eller to endringar, du snakkar om massive endringar og det går så langt at kor mykje kan du klippe og klistra inn DNA som gjer at nokre av karakteristikkane til ein art blir til ein annan?" "Eg vil seie at det sannsynligvis er på grensa til det umoglege/aldri vil skje". Sjølv om vanskelegheita ved å endre gener kan overvinnast, forblir det den vanskelege oppgåva å få hjelp til å gjenføra seg med ei funn som fins. Å føda ein modifisert drake ville involvera å ta stamceller frå, til dømes, ein Komodo-drage før ein innfør ein endra kjerne i eit egg for in vitro befrukting (IVF) i ein voksen komodo. Det ville ikkje vera ei liten bedrift; i desember gjennomførte vitskapsmenn den første vellykkjefyllde IVF på hundar etter tiår med forsøk. "Om du hadde tilgang til Komodo-dragar og kunne løysa regelverk, stamceller og problem med assistert reproduksjon, kunne du byrja å tinkere. "Men det ville truleg ta ei lang tid før du kunne håpa på å få noko som såg ut som ein drage", sa professor Greely og professor Charo.
Den mytiske draken har vore assosiert med Wales i over tusen år og er kjend for å prisa nasjonalsflaget.