Den dobbelmordaren, som er i 40-åra, er i ferd med å endra namnet sitt for å byrja eit nytt liv, høyrde domstolen. Mannen, som vart kalla "C", hadde drepe den tidlege kjæresten sin og den nye venen hennar, høyrde domstolen. Stephen Knafler, som var dommar for C, godtok at forbrytinga hans var "høgt på skalaen av forferdelegheit". Men han sa at rettssakane som involverte psykiske pasienter, burde haldast i privat - eller i det minste med identiteten til den personen verna. Lady Hale, visepresidenten for domstolen, skildra forbrytinga til C som "forferdelege" og sa at dei hadde føra til "uanseleg naud for familiane til ofra". Men ho sa at utan anonymitet var det "en veldig reell risiko for at framgangen han har gjort i løpet av dei lange åra han var på sykehus, ville bli sett i fare, og at han ikkje ville lykkes med å bli reintegrert i samfunnet, som var eit viktig mål for overføringa hans til sykehus". "Eg ville derfor godta denne appellen og halde på med anonymitet", sa ho. Men "retten til å vita" måtte balanseres mot den potensielle skade som det kunne vera for pasienten å avsløra identiteten hans "og kanskje også for sykehuset, dei som behandla han og andre pasientar".
Ein dømd morder som blei sett fri på betinging frå ein sikker psykiatrisk avdeling vann ein kamp ved høgsterett for å halda identiteten hemlig.