Dei er under trykk frå veljarane for å begrensa byggingsutbygginga, men planleggingsreglene gjer det vanskeleg for dei å gjera det. Så lenge dei ikkje har fem år med boligland, kan utviklingar som blir nekta gå gjennom påklaging. Shaw, ein byplanleggar som har sitt sete i Peterborough, sa: "Statsbyane har svært lite pengar i dag. "Om dei skal kjempa mot ein appell, veit dei at det vil kosta dei mykje pengar, og dei er redde for det. Så dei tek beslutninger som dei verkeleg er motvillege til å ta". Lokalstyresmaktene er forplikta til å ha fem år med boligland som del av den nasjonale planleggspolitikkrammen som vart publisert i mars 2012 av Departementet for samfunn og lokal styresmakt. Målet med ramma er å gjera planleggingssystemet mindre komplisert og meir tilgjengeleg, sa avdelinga. Dersom ein lokal myndighet ikkje har ein klart fastsett femårsplanleggingspolitikk for boliglandforsyning for nye heimar, vil det bli sett på som utdatert. Dette tyder at ein regjeringsinspektør kan overgå ei lokal avgjørelse om å klage ved hjelp av denne einaste bestemmelsen. David Levett, som har planleg portefølje for rådsdepartementet, sa: "Det var ikkje det ideelle området, men vi meinte at om vi nekta det og det gjekk til å klage, ville det nesten sikkert bli godkjent av inspektørane. "Vi har ikkje fem år til å gje land, og... det er difor vi har godkjent det". Mr. Levett nekta at kostnadene for å klage var ein faktor i Royston. 21 050 hus vart starta av privatverksemda, boligforeningar og lokale styresmakter i Aust-Britannia 19.040 hus vart fullførte 27,8 millionar boligar utgjer det britiske boligmarkedet Andre rådsord som hevdar å ha femårsløyggingar har framleis funne at avgjerda sine er omstenda på appel. Men planleggarane godkjende dei seinare, og sa at rådsordenen ikkje kunne "demonstrera" ei femårsperiode for å gje land. "Vi var svært skuffa over å sjå at ei slik stor avgjørelse vart omstend. "Søknader kjem til oss, og sjølv om vi ikkje likar dei, og nekter dei, har regjeringa åpenbart fått eit større bilde og kan gje dei på appel". I Clenchwarton, nær King's Lynn, vart ein søknad om 40 hus avvist av Borough Council of King's Lynn og West Norfolk fordi området var utanfor landsbyutviklingsgrensa og utsatt for flom. Men det vart tillatt på oppfordring, igjen, fordi inspektøren sa at rådet ikkje kunne visa fem år med jordforsyning. Tall frå Hjembyggarforbundet (HBF) viser at regjeringa anslår at det trengs om lag 27.000 hus i året i den austlege regionen. "Vi anslår at lokale styresmakter planlegger om lag 3.000 hus mindre per år", sa talsmannen Steve Turner. "Tilfellett er talet på nye hus som vert byrja, mykje mindre, og vi anslår at det vart byrja under 20.000 hus i fjor". "Ette år er det eit manglar på hus, og dette forverrar berre mangelen på hus i regionen endå meir". I Essex rådførte Tendring District Council veljarane før han utarbeidde ein utkast til boligplan som anbefalte 6.000 nye hus. Men ein planleggingsinspektør frå regjeringa sa at dette ikkje var nok - så 12.000 nye hus er no foreslått, og ein ny samtale skal snart byrja. Housing minister Brandon Lewis har understreke viktigheten av at rådslag skal ha ein lokal plan, sidan det ikkje blir bygd nok heimar. Han sa at lokalismens lov av 2011 hadde styrkt rolla til rådslag og avskaffa regionale boligmål gav folk meir kontroll over kvar heimar skulle byggjast. "Sida den nasjonale planleggingspolitiske rammane vart innførd, har talet på appeller (mot avviste ordningar) falle, og det har talet på tillatte", sa han. "Kvaliteten på lokale beslutninger er òg høg - 99% av beslutningane vert teke lokalt, og berre rundt 1% av planlegginga blir omstend på appel. "Reformane våre støttar trengsame nye boligar i eit lokalt planleggingssystem".
Kommunane i austlege England føler seg tvunge til å støtta planar for hus fordi dei er "frykt" for å avvisa dei, har ein BBC-undersøking funne.