I ein tid då Madonna presenterte legionar av tenåringsjenter for scrunchies og Jane Fonda gjorde lycra og legegjerme kalde. Og om du høyrde på kassettbånd - det er stor sjanse for at det var på den revolusjonerande Walkman - laga av det japanske elektronikkfirmaet Sony. Men ikkje alle var fan av denne asiatiske innverknaden. Bøker som "Japan as Number One" kom på bestseljarlista, og understrekte den motstandsomma mange amerikanarar hadde mot den då voksende asiatiske supermakt. Og USAs president Ronald Reagan kritiserte Japan for ikkje å opna marknadane for amerikanske produkter nok. "Vi sel ein bil til Japan, og dei gjer ting mot oss som gjer det umogleg å selge biler i Japan, og likevel seljer dei biler til oss", er den typen retorikk du høyrer. For ikkje er det Reagan i 1982. Det er Donald Trump i 2017. Som på 1980-talet er den amerikanske dollaren sterkare enn den japanske yenen - og det gjer japanske varer billigere for amerikanske forbrukarar. Så, som no, var industridriftene som var dei største kråkapunkta bilsektoren og landbruket. Bilar, køer og sitrusfrukt førte til eit høgt handelsunderskudd mellom USA og Japan, som var verdt nesten ein femtedel av BNP i USA på den tida. I dag har underskuddet mellom dei to nasjonane halvert, men når dei to leiarane møt seg i løpet av dei neste dagane, er det desse tre emneene som sannsynlegvis vil vera fokuset for samtalene deira. I 1980-talet bygde japanske bilprodusentar fabrikkar i USA for å avverga kritikk for at dei urettferdig dumppa produktane sine på amerikanske marknadene. Som eit resultat, selges det i dag meir enn seks millionar japanske bilar i USA, med berre rundt ein million av dei som er laga i Japan. Men tilsynelatande er det ikkje nok. Toyota vart målet for handelsrøva til Mr. Trump nyleg for å byggja ei bilfabrikk i Mexico. Men analistar seier at den harde samtalen om bilar ikkje vil ende før Tokyo tilbyr nokre store avlatingar andre stader, særleg i landbruket. For å verna bøndene sine, innfør Japan ein gjennomsnittleg 14 prosent toll på alle landbruksvarar som blir importert inn i landet. Til samanlikna har USA ein mykje lavere toll på 5 prosent. Hadde Trans-Pacific Partnership gått gjennom, hadde mange av tollane til Japan blitt avskaffa. Tollane på okse kjøtt til dømes - den største landbruksexporten til Japan i USA - hadde blitt reduserte med 74 prosent på 16 år. Trump vil argumentera for at om Tokyo vil handla med USA og selje bilene sine til amerikanske forbrukarar, må det kutta tollene enda meir aggressivt. Trump seier at Japan nyttar pengepolitikk og intervensjon for å halda yenen svakare mot den amerikanske dollaren, og gjer varene sine billigere i USA. Tokyo har høyrt dette før. I 1985, undertekta Japan Plaza-avtalen - ein avtale som til slutt såg yenen stiga med 46% mot den amerikanske dollaren. Nokre økonomar argumenterer for at dette førte til "Lost Decades" i Japan - ei tid med lave lønar og låg vekst som Japan framleis prøver å koma seg ut av. Tokyo vil vera forsiktig med alle avtaler som vil sjå verdien av yenen styrkja. Dette gjeld særleg i ein tid då kvar kontroversiell tweet frå president Trump sender investerarar til den trygge yenen, og det blir endå vanskelegare for Japan å halde seg til den eksport-ledde oppvakningsveien. Prime Minister Abe vil ha store vanskeligheter med å understreka for president Trump at Japan i dag er svært forskjellig frå 1980-talet - og at Tokyo ikkje burde vera målet for handelsrøya hans. Det er ein ting som har vore det same sidan, og det er avhengigheten til USA. Mange av dei handelstillatingane Tokyo gjorde på 1980-talet for å appease USA, var basert på geopolitiske overvevingar. Japan ville ha fortsatt amerikansk militær og politisk støtte i bakgården sin. Det same, i ein viss grad, er sant i dag. Han må gjere nokre avgangar for å få den nye presidenten til å sjå det slik han ser det, sjølv om det er ein viss sjanse for at Japan Inc.
Det var tiåret då Empire striker tilbake og Michael Jackson sine songar "Beat It".