I 1993 blei agentura til Louise Dyson kontaktet av Sunrise Medical for å promotera rullestolene sine. Ho vart forbløff. På den tida handla Louise Dyson Agency Ltd berre med å gje feilfrie modeller til kundar som Rolls-Royce og Laura Ashley. "Vi visste ikkje om noen modeller med funksjonshemming, og eg tenkte straks at det var så sjølvinnlysande for reklame - å vera representativ for forbrukaren", seier ho. "Men fram til det hadde det aldri gått over hovudet mitt". Beviset førte til at Dyson hjalp til med å organisera Sunrise Model in a Million-konkurransen - den første profesjonelle modellkonkurransen i Storbritannia for personer med funksjonshemming - som vart vunnen av Sharron Murray og Jason Ward, som begge fekk modellkontrakt. Populæriteten til konkurransen vekke Dysons interesse og ho sette ut ein oppfordring til funksjonshemma modeller og skodespelarar som var interessert i representasjon - ho vart oversvømd med over 600 forespørsler. I mot mot mottaket til dette tok ho eit løype til tru, selde aksjer i det første byrået sitt og grunnla VisABLE - eit byrå for funksjonshemma skodespelarar, presentatorar og modellar. Men dørene var ikkje så opna som ho hadde forventa. "Selv om alle sa alle dei rette tinga, visste eg at dei trudde at eg hadde gått gal og ingen gav oss nokon forretningsprosess i reklamen i ei lang tid". Det er ein situasjon ho framleis er forvirra av, sidan det er ein undersøkelse av at markedet for funksjonshemming - kjent som Purple Pound - er verdt 249 milliarder pund i Storbritannia. "Om du bruker ein funksjonshemma skodespelar i ein kampanje, betyr det at ikkje berre funksjonshemma vil støtte selskapet, men det vil vener og slektningar òg". Det viktigaste, seier ho, "Det er ein måte å skille seg ut frå konkurransen". Shannon Murray, den opprinnelege vinnaren av Sunrise-konkurransen, signerer på bøkene til Dyson. Ho tok krona 17 år gammal, tre år etter at ho vart lamsett frå midjen ned i ein dykkingulykke. Murray hadde dreymt om å bli skodespelar, men gav opp i drømmer etter ulykken "for det var inga skodespelarar i rullestoler på TV". Modellkarrieren som vart pålagt ho, gav henne ein sjanse til å utfordra det. "Eg elska å gjere skytingar, men eg ville setja ut eit mykje sterkare budskap, at mote burde vera inkluderende. "Eg var klar over at tenåringar eg møtte på spinalskadersavdelinga var unge, motbehage, som ville gå på nattklubbar og hadde dilemma med gutar, men det var ikkje det eg såg i media". Det er denne eksklusive inkluderinga som er utfordringa i bransjen i 2017. Tankane om at eit motehus eller ein casting-agent ville be om at ei kvinne på 40 år skulle spela mor, uavhengig av om ho er funksjonshemma eller ikkje, er det ideale dei vil ha. Murray seier: "Mange menneske snakkar om det og seier at dei er klare for å gjere det, men det har ikkje skjedd enno. "Det er der vi vil vere, på same måten som svarte eller asiatiske skuespillerar ville likt å få fargeblind casting, så vi vert valt ut på grunnlag av vår dyktighet". I New York ser det ut til at modellen Jillian Mercado har krekt overflaten. Murray, ein modell som er blitt skodespelar, som har sett fram i filmar som CLASS og Casualty, seier at skodespelarverda er litt framme i moteindustrien. "Mode handlar om å prøve å selge eit ambisiøst syn, men i skodespelarverda er det mykje mindre fokus på utseendet, det er det du kan gjera for å få karakteren frå bladet, og forfattarar vaknar til slutt opp til det faktum at det finst drama i livet til funksjonshemma". Dyson er samde i at TV var meir åpen med ein større "lyst om å omfavne mangfold" og mange av kundane hennar har dukka opp i drama som Casualty, Silent Witness og Downton Abbey. Men VisABLE sitt mål er å leita etter arbeid for kundane sine der funksjonshemning er "tilfeldig". "Hela poenget med VisABLE er å overtala annonsørar og produsentar til å tilby bookingar til kunstnarar, uavhengig av det faktum at dei har karaktertrekk", seier Murray. "Om nokon reklamerer for eit produkt som sjampo og dei tilfeldig har eit funksjonshemming som ikkje er direkte relevant, er det den perfekte formen for inkludering". Tjue-tre år i bransjen og Dyson seier at situasjonen har "forbetra seg massivt" sidan dei første dagane med at bransjen utvider seg globalt med nyleg arbeid i Mexico, Sør-Afrika og Frankrike. "Det byrja å forbetra seg like før Paralympics", seier ho. "Dette gav eit løft til alle i forhold til fordomar og funksjonshemming". Drama-skoler og teaterrom har òg vorte oppdaterte og gjort mykje meir tilgjengelege, men Dyson seier at det endå trengs forbedringar. "Den største hindringen i alt vi prøver å gjera er at folk framleis har en tendens til å tenke på ein funksjonshemma rolle og kven dei kan setja inn i den rollen i staden for å sjå det på den andre måten. "Dei burde sjå alle for kvar rolle og filtrera ut folk på grunn av uegenskap. Uførleik burde ikkje vera ein grunn til å ekskludera folk, alle burde vurderast for kvar rolle. "Så om personen ikkje er god nok, er han rettferdig nok". Rundsendingar har gjennom åra sett opp initiativ som har til formål å forbetra nærværet til funksjonshemma på skjerma. BBC håpar å nå målet om å firefalda talet på menneske på skjerma innan årets slutt, og 2016 var Året for funksjonshemma for Channel Four. "Det finst nokre trekk i den retningen, men i praksis har det ikkje skjedd mykje enno", seier Dyson. "Eg freistar meg på dei profesjonelle og dyktige kunstnarane frå Visable, og la dei sjå for seg sjølv".
Skodespelar- og modellindustrien er ein av dei mest voldelige bransjene. Men på 1990-talet sette ei kvinne opp eit profesjonelt talentbyrå for funksjonshemma.