Media-spilleavspilling er ikkje støtta på denne enheten Lewis Hamilton sin flotte seier, høgkvalet i ein ettermiddag med action og drama, forsterka av ein sen nedbør, viste fram alt det som er godt med F1, og 140.000 fans vart trekt til det som utvilsomt var årets kappløp så langt. Det var eit kappløp som, for å vera ærleg, F1 trong. Den 38. seieren til Hamilton var utan tvil ein av dei beste i karrieren hans, men for at den skulle enda slik, i staden for den rutinemeske cruisen som ho hadde sett ut til å vera, trengte det noko uvanleg for å skje. Felipe Massa og Valtteri Bottas kom ut av linja "som raketter", som Mercedes F1-boss Toto Wolff sa det etterpå, Massa sprengde forbi Hamilton og lagkamerat Nico Rosberg som om dei ikkje var der, og Bottas gjekk forbi tyskaren òg. For kortere tid såg det ut som om Bottas ville få Hamilton, men racinginstinkta til verdsmeisteren fekk han tilbake på andreplass etter at Bottas lét døren opna i Turn Four. Hamilton tapte likevel plassen, men etter ein periode med tryggleiksbilen for å rydja opp rotet etter ein oppstopping i første omgang, klarte han ikkje å overgå Massa på omstart, sprang litt brei og Bottas smug. I bilen var Hamilton uoppåverda. "Eg var berre køleg", sa han etterpå. "Eg var meir uroleg for å mista posisjon til Nico. Eg var nesten der, eg hadde det nesten, det var berre litt for mykje". Hamilton gjorde det på sin tid, i kjensla om at han hadde tempoet til å ta leiren igjen, slik han gjorde på dei første pitstoppene, takket være ein inn-omgang som Williams tekniske sjef Pat Symonds skildra som "forbløffande", og ein like god første omgang ut av pittene. På det stadiet såg løpet ut til å ha vunne, men det telte utan regn. Hadde Hamilton mistimma pitstopp for våtveðurdekk, kunne han likevel ha tapt mot Rosberg. Men han gjorde det - og det var han som gjorde det - perfekt, akkurat som regnet gjekk ned. Det var ein seier som viste alle dei kvalitane Hamilton har vist seg i denne sesongen, og som han synest har ført til eit nytt nivå. Hamilton kunne ha vunne andre titelen i fjor, men han snublet på vegen, og det var i denne perioden av sesongen at han gjorde det. Men det å nå eit mål han hadde prøvd å oppfylle i seks frustrerande år sidan han vann den første krona, ser ut til å ha hjelpt han til å slappa av, styrka sjølvtilliten hans og la han slappa av i evnene sine. Hamilton hadde vore ut av sorter i fredagstreningar, og var langt bak Rosberg både på enkeltomgangetempo og over ein lang kappløpssimuleringsdyk. Men laget fann eit problem med ritthøyden på bilen til Hamilton over natta, og han var i mykje betre form på lørdag, som kulminerte med å ha fått den åtte pole posisjonen i ni kappløp. "Han var veldig åpen om det fredag", sa Wolff, "at han var tapt på oppsett og at Nico var den raskaste fyren. "Men vi har sett det i siste helg at det er eitt omgang som spelar rolle, og det er kvalifiseringsomganget, og du må gjere det rett. Det er små marginar mellom dei to. Og hvis du startar foran og dytar av starten din godt, er det 80% av jobben gjort". I dette tilfellet, som det viser seg, var jobben ikkje i nærheten av 80% ferdig, men Hamilton heldt seg roleg i løpet, sjølv om han mista plassen til Bottas, og drog det av. På dette punktet er det verdt å rulle klokken tilbake to veker til Østerrike. Det er ingen tvil om at Rosberg hadde ein fartfortrinn over Hamilton der, men det var like stor tvil om at løpet vende på start. Hamilton, som starta frå pole, var ikkje så rask som lagkamerat hans, mista leiinga og hadde det heile på seg. På den tida såg det ut som eit feil av Hamilton, men i realiteten var det alt. Han var litt sein i å sleppa kopplingen, men det var fordi han hadde eit svært vanskeleg problem. Det var eit feil med motoren hans, som ikkje reagerte på foten hans på gassen. Det betydde at Hamilton måtte gjette den riktige posisjonen for å halda gassen til start, og håpa på det beste. Sjølv om Mercedes seier at Rosberg gjorde det med full kjensle av problemet som hadde plaga Hamilton, og valde å gjera noko annleis for å sjå kva som ville skje, viste handlingane til den britiske i hetet av det øyeblikket i det løpet hans bemerkelsesverdige kjensle for evnene til ein grand prixbil under endrande omstende. Det er ei evne som kjem fram i forkant på den avgjørende siste omgangen i kvalifiseringa, særleg i den typen stormvind som blåste på Silverstone på lørdag. Eller, som det var tilfellet på søndag, i kappløysingssituasjonar, eller når det regnar midt i løpet. Vinninga av den britiske Grand Prix utvider forsetet hans over Rosberg til 17 poeng, ein margin som ikkje uttrykker den dominansen Hamilton har vist gjennom 2015 så langt. Hadde ikkje ein dominerande seier i Monaco endra seg til tredjeplass etter eit lagstrategifeil - der Hamilton ikkje var heilt feilfri, for å vera rettferdig - ville fordelen hans vera 34 poeng klar, eit mykje rettferdigare måle på overlegenheten hans. Kriget om tittelen mellom dei to Mercedes-førarane er framleis i gang, men Rosberg står overfor ein svært vanskeleg oppgåve i løpet av dei neste ti løpene mot eit stort talent som på eit helhetleg nivå kjører betre enn nokon gong.
heile sesongen har det vore snakk om at Formel 1 står overfor ein eksistentiell krise, men idretten viste seg på sitt beste for eit spennende brittisk Grand Prix foran den største publikumsaukten i Silverstone i over 20 år.