Det er eit av dei eldste verktøyane i boka for å kvitta seg med nokon som er for mektig, for farlig eller for ubehageleg. Men dei fleste mordarar vel ein rett frammet metode: Julius Caesar vart knivhugd til døden, Abraham Lincoln vart skoten. Det er no spekulert om at døden til Kim Jong-nam - den eldste halvbroren til Kim Jong-un - kan ha vore ein annan. Om dette viser seg sant, så er det ei rykte om at han blei drepen av to kvinnelege mordarar som la eit eit eitekn med eit eit eitekn over munnen hans medan han gjekk gjennom flyplassen. Etter at han døydde, blei desse agentane hovudmordsmistakte. Då Litvinenko blei innlagt på sykehuset 3. november, fortalde han læger at han hadde vorte forgiftet. Seinare ville han sjølv kalle den russiske presidenten Vladimir Putin, og seia at han var ansvarleg for "alt som skjedde med han". Samstundes byrja håret hans å falla og organene hans slutta - men læger ved University College Hospital i London kunne ikkje finna ein årsak. Til slutt måtte det gå til forskarane på det toppkjemne kjernefysiske forskingsstedet til Aldermaston i Berkshire å oppdaga kva som dreip Litvinenko innanfrå: Polonium 210, ein partikkel som vart brukt i dei første kjernefysiske bombe, og som er 100% dødleg. Det var ingenting læger kunne gjera. Den bulgariske dissidenten Georgi Markov venta på ein buss på Waterloo-broen den 7. september 1978 då han følte ein kniv i hojen. Mr. Markov, 49, såg at ein mann med paraply sprang bort og tok ein taxi. Det var først seinare, etter å ha fullført ein dag med arbeid for den bulgariske tjenesten til BBC og ha kome heim til sør for London, at han vart sjuk. Mr. Markov, ein motstandar av den kommunistiske regjeringa i Bulgaria, døydde fire dagar seinare. Han hadde, som embetsmenn seinare oppdaga, vorte forgiftet med ricin som tilsynelatande var injisert i hojen hans, kanskje ved paraplyet. Ingen vart nokon gong skulda for mordet hans, ein av dei mest notoriske i den kalde krigen, men Mr. Markov hadde sine eigne teoriar, og sa til lækar at han trudde KGB hadde spelt ein rolle i angrepet. Men for alle hans framgangar i livet er det kanskje døden til Jenatsch i 1639 i eit hostel i Chur som er mest minneverdig. Mr Jenatsch, som nylig hadde vorte ridder for tenesta si, hadde eit parti under karnevalet i byen då ei gruppe kom fram og bad om å bli med. Ledaren deira var tilsynelatande kledd som ein bjørn. Gruppen vart tillat å koma inn og bjørnen - som aldri vart oppdaga - hakka Mr Jenatsch til døden med ei øks. Men kvifor er det ikkje så vondt med han: Legenden fortel at øksen han brukte var den same han brukte då han drap ein annan rival. Mer enn 700 år har gått sidan Edvard II mista sin utoeige ende i Gloucestershire, men han har enno kapasitet til å få oss til å kvitta. Det vi veit med sikkerhet er dette: Edvard II vart fanga og tvungen til å avstå frå trona til fordel for sonen sin, som ville bli Edvard III, etter at kona hans, Isabella med kjæresten Roger Mortimer, invaderte England i 1326. Edward II blei deretter sett inn i Berkeley Castle der han døydde året etter. Men ifølgje historier som vart overgjeve frå generasjon til generasjon, var dette ikkje ein stille gong i søvnen hans. I staden, fortel historia at han hadde ein røtt-hett poker innsett i anus, som brann dødeleg innad i dei indre organane hans, men som så lett, etterlét ikkje merke. Historien kan ha vorte avvist som mellomaldersk propaganda av ei mengd historikarar gjennom åra, men det har ikkje hindra dei som er interessert i den meir horande sida av historia, frå å fortsette å fortelje det likevel. Nokre gonger kan sjølv dei mest nøye planane gå galt. Og så er det gonger då sjølv den bakste støtten mislykkast - som, om det vert tru på legenden, er akkurat det som skjedde med mennene som stod bak drapet på Grigory Rasputin i 1916. Det ser ut til at nokre aristokratar hadde fått nok av den mystiske bonde som fangar det russiske keisarlege hoffet og bestemte seg for å kvitta seg med han på den tidlegaste måten, drap. Men etter å ha lokka han til palasset til prins Felix Yusupov i St. Petersburg, byrja ting å gå galt. Mordarane hans, prins Yusupov og Vladimir Purishkevich, ein medlem av parlamentet, gav han først eit eit eitra i kake. Historien fortel at det hadde inga effekt, og at dei forvirra mordarane vende seg til våpen. Dei første skuta mislykkast å slå han ned, og slagane til hovudet var ikkje vellukka. Om mordarane hans skal truast, tok det fire skudd til å endeleg drepa Rasputin - men ei annan myte tyder at dei måtte drukna han i ein isisk innsjø for å avslutta livet hans. Er noko av dette sant? Patologane synest at dødsårsaken er ein skudd i magen som førte til stort blodtap.
Det er ikkje noko nytt med at ein person med ein høg profil blir myrd.