Du trur kanskje ikkje så mykje om Bach, Haydn, Chopin og Rachmaninow. Men for ein innfødt på Easter Island er desse gamle europeiske komponistane ein daglig inspirasjon. Mahani Teave byrja å spela klassisk musikk som ein ung jente på ein av dei mest avskyelege områda på jorda, på den sørlege Stillehavsområdet. Men eit år seinare hadde pianolæraren hennar gått vekk. Det einaste pianoet på øya vart ødelagt, og karrieremålet til Teave såg ut til å gå på same veg. Men moren hennar hadde andre planer. Ho flytta heile familien over 3.700 km til det chilenske fastlandet så dottera hennar kunne halde fram med å spela. Teave fullførte universitetet og gjekk vidare til å studera musikk i USA og Tyskland, der ho no er basert. 29 år gammal, vert ho rekna som ein av dei beste pianistane i regionen. Teave skildrar barndomen som idyllisk. "Eg var i fullstendig kontakt med naturen, svømmde i havet, klatret tre, sprang fritt. Eg ønskjer at alle kunne nyta den typen barndom". Men på ei øy med under 5000 innbyggjarar var det kulturelt begrenset. "Det var verkeleg ingen sjanse til å utvikla seg", seier ho. "Når pianolæraren kom, var ho i pensjon, men så kom det eit barn og sa til henne: 'Eg vil læra piano, lær meg det, takk!' Så det var så eg byrja. Eg gjekk og øvde med henne i timevis kvar dag. "Når læraren gjekk, sa mamma at det var for grovt å la borna drømme, men ikkje kunne oppfylle dei. Då flytta vi til Chile". Teave seier at ho hadde vondt å forena dei polynesiske røtene sine med kjærleiken til europeisk klassisk musikk. "Det var to totalt ulike verdar", seier ho. "Men jo meir eg reiste, desto meir skjøna eg at vi alle er eitt menneske, med dei same kjenslene og dei same problemane. Og det er det same med musikk. Det handlar om ulike måtar å uttrykke dei same kjenslene på". To tiår etter at ho sette seg ned for første gong ved eit piano, prøver Teave å sørge for at den neste generasjonen av påskebarn får det lettere enn ho. Ho har oppretta ei musikkskul på øya og har overtydd folk til å gi bort instrument. Teave prøver å sikre at midla ikkje tørkar. "Det har vorte vist at ungdomsorkester har ein reell innverknad på samfunnet. Om du er i eit orkester, lærer du å respektere dirigenten, å lytte til medmusikarane dine, å arbeide saman. Og det er viktige verdiar. "Alkoholismen på påskeøya er verkeleg høg, og ein lurer på kvifor. Eg trur det er på grunn av mengden talent og energi som enda bort og går ingen veg". Teave spelar for tida ei serie konserter i byar opp og ned i Chile. Repertoaret hennar omfattar verk av Chopin, Beethoven, Liszt, Debussy og Grieg sin pianokonsert i a-moll, som har ein spesiell plass i hjartet hennar. "Det var den første pianokonsertten eg nokon gong hadde høyrt, og eg likte det verkeleg, og det er det eg endå elskar", seier ho. "Eg har alltid vore viljuge til å spela det, så då eg fekk sjansen her, var eg verkeleg glad". Frå Chile vil ho vende tilbake til Europa før ho tek ut ein turné i Asia seinare i år. I desember skal ho tilbake til påskeøya, fem timar frå Chile, for å halda ein konsert med dei som er i ferd med å byrja på den nye skulen. Teave seier at øysborgarane er medfødde talentfulle musikarar, men ofte manglar dei dei ressursane dei treng for å oppdrive det talentet. "Om du har ein gitar eller ein ukulele i huset ditt, kan du garantere at alle i familien, sjølv den femåring som er i stand til å spille den".
Tenk på den avlägsne chilenske utposten på Påskeøya, og du tenkjer nok på dei gigantiske steinstatyjene som er spreidde rundt øya og som har eit mysterium om opprinninga.