Det er ikkje noko å undervurdera betydninga av seieren til general Muhammadu Buhari. Ei veljarar som har smaka den rike erfaringa av å avsette ein regjeringsformann med ein gongs røyst, kan ikkje lett overtydast til å gløyma det. Og det må sikkert vera ein smittsom erfaring på eit kontinent der det ofte vert sagt at omtrent ein av fem menneske er nigerianarar. I staden for at valet i Nigeria var noko mykje meir prosaisk og subtil - eit forsøk på å få styr på det autoritære landet. Trass i det at nokre av dei gjorde store anstrengingar for å få styr på det, var det noko som ikkje kunne skje: ein fredeleg, moderne, velkontrollert, uemteleg maktoverføring. Ikkje noko å frykta for. Det var eit tilfeldig føredøme som burde gjere seg klart i heile regionen. "Det etablerer ei samband mellom prestasjon og ansvar - å vita at dersom du ikkje gjer det rett kan du bli kast frå makta av veljarane, ikkje av militæret", sa Adekeye Adebajo, frå Center for Conflict Resolution i Cape Town, til meg på telefon. "Det er ein utrolig kraftfull insentiv for eit betre styresett i framtida. "Det sender eit sterkt signal til resten av kontinentet. Det vil finnast autokratar i Khartoum, i Kongo, Rwanda og Uganda som tenkjer på å halde fram med makta. Dei vil ikkje ta dette godt imot". Valet gjev Nigeria meir trugsmannskap og innflytelse i den vest-afrikanske organisasjonen Ecowas, i Den afrikanske unionen og internasjonalt, ettersom kontinentet søkjer å avskrekke seg frå den varige innflytelsen til tidlegare kolonialmaktar som Frankrike. Nigeria kan ikkje lenger kallast for ein hyklar når dei forkynner for naboane som Mali, Niger, Guinea og Guinea Bissau at det er naudsynt å halda militæret borte frå politikken. Sosiale medier, fingeravtryksskannarar og ei hær av unge, frivillige observatørar bevæpne med mobiltelefonar har alle spelt ein rolle - som dei har gjort i andre nyare afrikanske val - i å avgrensa sannsynet for at folk skal fylle med i valmøte og andre kløe. Det vil ikkje seie at folk ikkje prøvde å rigge dette valet - og at dei ikkje vil gjera det i framtida. Men når dataene er ute - publisert på nettet - vert det mykje vanskelegare for dei som lurer på at folk skal gjere det rett. Fem grunner til at Goodluck Jonathan tapte Profil: Muhammadu Buhari Og så er det den bråtte avgjerda til president Goodluck Jonathan å akseptera nederlaget - eit trekk som, eg vert fortalt, vart gjort utan å samråda med nokre av dei viktigaste representantane og mot ønskene til mange i partiet hans. Det var eit dristigt, uselvisk trekk som vel kunne ha frelst mange menneskeliv i Nigeria. Det vil gå ned i historikken som ein ny milepæl for det afrikanske demokratiet, og kan bidra til å gjenoppretta presidentskapet til Mr. Jonathan, i det minste delvis, i auga til dei mange kritikarane hans. Meinar det at det nigerianske demokratiet er trygt? Kanskje ikkje. Ein ny mann kjem til makta. Men general Buhari er ikkje ung, og han presiderer over ein uprøvd koalisjon. Han arver ein tom skattekasse - brutt av fallande oljeprisar, kostnaden for å støtte den nasjonale valutaen, og no blir han truet med meir plyndring av klype fingra embetsmenn som går mot døra. Boko Haram-opprøret i nord-øst er en stor utfordring for ein korrupt og fornedra hær. No kjem det ein seks vekers periode med administrativt uførleik - ein ny opplevelse for Nigeria - då det gamle regimet forbereder seg på å tømma seg, og eit nytt team blir danna. General Buhari har mykje å gjera, og å bevise, på kort tid. Kven vil han velja for å styra økonomien? Korleis kan han hindre eit røysterskap på siste minutt? Kan han få hæren til å sikre seg og bygge på den territoriale vinninga han har gjort mot Boko Haram dei siste ukane? Og korleis skal han balansera behovet for ein glatt overgang mot det som sikkert må vera hans instinkt til å gjera eit døme for dei offentlege representantane som i årevis har stjelt oljeinntektane til Nigeria? Nigeria er, etter alle vitningar, ikkje eit lett land å styra. Men for no er det optimistane i Nigeria og rundt om på kontinentet som må ha overhanden. det ubestemde faktumet om ein demokratisk maktoverføring trumf over alle legitime, men ikkje realiserte, bekymringar om om ein annan president og ein annan parti vil gjera livet betre for folket i den viktigaste nasjonen i Afrika.
Etter den urolege situasjonen i Nigeria dei siste dagane er det fristande å la seg føra av avverknada av dette valstrekket - det som er viktig for det største demokratiet i Afrika og for dei som framleis kjempar med tanken på at makten kan skifta hender, utan at verda døyr.