Ei verdsomspennande einbarnspolitikk ville betyda at talet på menneske i 2100 ville vera rundt dagens nivå, ifølge ei studie publisert i Proceedings of the National Academy of Sciences. Sjølv ein katastrofale hending som drep milliarder av menneske, ville ha liten innverknad på den totale innverknaden, sa han. Det kan vera 12 milliarder menneske på jorda i 2100, tyder nyaste prognoser. Forfattarane til denne nye studien sa at omtrent 14% av alle menneske som nokon gong har eksistert, lever i dag. Dette økende talet tyder på større innverknad på miljøet enn nokon gong, med bekymringar for omvandling av skog til landbruk, økende urbanisering, trykk på arter, forurensing og klimaendringane. Påverknaden på miljøet har likevel auka vesentleg på grunn av auke i velstand og konsum. Mange eksperter har argumentert for at den beste måten å takle denne effekten på er å gjera det lettere å gå over til mykje lavere fruktbarleikarsatser. For å finne ut påverknaden på folkesetnaden, bygde teamet ni ulike scenariar for befolkningsendring fram til år 2100, ved hjelp av data frå Verdens helseorganisasjonen og den internasjonale databasen til US Census Bureau. Dei brukte òg "katastrofe-scenariar" for å simulere påverknaden av klimaforstyrringar, krig eller globale pandemier på befolkningstrender. I studien blir det sagt at om Kina gjennomfører einbarnspolitikken, som er blitt kritisert av mange, vil jordas befolkning i 2100 framleis vera mellom fem og ti milliarder. "Vi har gått forbi det punktet der vi enkelt kan gjera det, berre ved å sjå på storleiken på folkesetnaden, det vi kallar den demografiske dynamikken. Vi kan ikkje stoppe det raskt nok", sa professor Corey Bradshaw frå University of Adelaide. "Selv ikkje drakoniske tiltak for fruktbarleikskontroll vil stoppe veksten -- vi snakkar om å redusere veksten på hundreårsskala i staden for tiårsskala, på grunn av storleiken". I forskarane ser dei òg på påverknada på tall frå ei global katastrofe i midten av dette århundret. Dei fann ut at sjølv om ei hending som drepte to milliarder menneske, ville det framleis vera åtte og ein halv milliard i 2100. "Selv om vi hadde ein tredje verdskrigen i midten av dette århundret, ville du berre få ein liten forring i løpet av dei neste 100 åra", sa professor Bradshaw, noko han kalla "sovåre". Vitskapsmennene sa at problemet med folkesetnaden og konsekvensane av det på den globale konsumtionen ofte vart skildra som "elefanten i rommet" - eit problem som verda ignorerer fordi det er politisk og etisk vanskeleg å takle. Men forskinga viser at å nedbrytte tall vil ikkje takle miljøutfordringar på kort sikt. "Våre arbeid viser at effektiv familieplanlegging og reproduksjonsutdanning over heile verda har stor potensiale for å begrensa storleiken på menneskepopulasjonen og lette trykket på ressurstilgjengelegheit på lang sikt", sa professor Barry Brook frå University of Tasmania. "Våre olde-olde-olde-oldebarna kan til slutt ha nytte av slik planlegging, men ikkje dei som lever i dag". Som eit resultat av denne langtidsverda, bør verda fokusere på å dytta forbruket og utforma måtar for å verna arter og økosystem. "Selskapet sitt arbeid for å oppnå bærekraft ville vore meir produktivt, og ville redusera vår innverknad så mykje som mulig gjennom teknologisk og sosial innovasjon", seier professor Bradshaw.
Ny forskning seier at å avgrensa befolkningsveksten ikkje vil løysa globale utfordringar som bærekraft på kort sikt.