Bygget ved Devesulu, som huser radar og 12 avlysermissilrør, ser særs likt ut til "sensorane og skytarane" som allereie har vorte plassert på amerikanske Aegis-krigsskip. Det er til og med målt i det same slagskipsgrått og er bemand og driven av personel frå den amerikanske marinen som roterer på seks-måneders turer som om dei var på sjøen. Dei kan like godt vera det, fordi det er få teikn på menneskeliv i nærleiken. Devesulu er det første landbaserte ballistiske avrykkingssystemet som er sett opp i Europa. Ved ei seremoni som var deltatt av leiarar i Romania, USA og NATO torsdag, vart det erklært "operativt". Det er no i stand til å skyte "ei kule mot ei kule": avrykkingsmissilen prøver å treffe ei ballistisk missil ved at den kjem inn i atmosfæren på jorda. Arbeidet er no i gang med å byggja ei andre base i nordlege Polen. I tillegg til fire amerikanske Aegis-krigsskip, vil desse Aegis-sitetene på land gje eit nettverk som kan identifisera, spåra og skjuta ned ballistiske raketer som er avfyrte mot Europa. Tyrkia har allereie ein tidlegvarnarradar som aktiverer Aegis-systemet og vil til slutt bli tilslutta av ein i Storbritannia. Nederlands- og danskkrigsskip blir òg utstyrt med sensorar som vil plugga i systemet. Alt vil styrjast frå den amerikanske basen i Ramstein, Tyskland. Så kvar kjem trugda frå? Generalsekretæren i NATO, Jens Stoltenberg, seier at "mange land søkjer å utvikla eller skaffa seg sine eigne ballistiske raketer". Midtøsten er ofte nemnt, men amerikanske representantar har vore meir spesifikke når dei nemner Iran som ein potensiell aggressor. Trass i den nylege avtalen om atomprogrammet til Teheran, pressar det framover med sitt eige ballistiske raketeprogram. Likevel, det ser ut til å vera underleg å økja trykket på Iran så snart det har gjort inntrengingar til Vesten. "Det handlar ikkje om Russland" er prefiksen til ei beskriving av systemet. Ved seremonien i Deveselu sa den amerikanske viseforsvarsministeren, Robert Work: "Eg vil gjera det klart - verken denne plassen eller plassen som går inn i Polen - vil ha kapasitet til å undergrava den strategiske (nukleare) avskrekkingseveransen til Russland". Stoltenberg insisterte: "Snartgreparane er for få og ligg for langt sør for å avskrekke russiske ballistiske raketer". Språket, likevel, ser ut til å vera med vilje nøyaktig. Det er ikkje noko om russiske ballistiske raketer med kort og mellomdistanse. Det er heller ikkje noko å nekta at sensorarne vil kunna sjå inn i russisk territorium. Det finst sjølvsagt mange gode grunner til å nedgradera ein potensiell innverknad på Russland, sidan spenningen er stor. Russland har lagt sine militære muskler nær NATO-grense og alliansen har svara med å styrke sine militære øvingar. Det er lett å sjå kvifor trygginga ikkje har funne. Moskva seier at systemet er ein trussel mot sikkerheten sin, sjølv om det er ein forsvarstiltak. Og med tanke på den nyare historia er det vanskeleg å sjå korleis dette systemet, som vil bli oppgradert gjennom livet, har "noe med Russland å gjera". Russland har ein historie av å vera misvisande og verre - ikkje minst med tanke på intervensjonen i Ukraina og Syria. Men når det gjeld missilforsvar, kan NATO og USA risikera å bli beskyldde for å ikkje ha sagt heile sanninga.
Det siste amerikanske forsvaret mot ballistiske raketter er blitt bygd på eit område som er omgitt av kilometervis av rumensk landbruk.