Han fekk ein sterk innflytelse i filmar som Lawrence of Arabia og Doctor Zhivago. Han var ein mann med ein fantastisk utseende, og han følgde med seg nokre av dei vakreste kvinnene i verda. Men han slutta med å opptre for å bli ein allgjeng tilstedeværelse ved dei mest eksklusive spillbordene i verda. Michel Demitri Shalhoub vart fødd i Alexandria den 10. april 1932 i ei familie med libanesisk opphav. Far hans var ein rik trehandlar som spesialiserte seg på eksotiske skog. Shalhoub var ein kjent vert i samfunnet, og Faruk var ein fast gjest, før han vart avsett i 1952. Shalhoub studerte ved British Victoria College i Alexandria, der han viste seg å ha eit særleg talent for språk. Han gjekk vidare til å bli uteksaminert ved University of Cairo med ein grad i matematikk og fysikk før han kom til familien. Men han hadde ambisjoner om å bli ein skodespelar og, til stor skuffelse for faren, gjekk han til London for å studere ved Royal Academy of Dramatic Art (Rada). I løpet av 1950-talet framstod han i ei rekkje egyptiske filmar, og blei raskt ein stjerne i sitt eige land. Han gifta seg òg med den egyptiske skodespelaren Faten Hamama, og konverterte frå den melkitiske greske katolskdomen til islam så unionen kunne skje. Den første framståinga hans på skjermen som Ali, som reidde over sandet frå ein skimrande varmesmuss mot kameraet, var ein av dei mest imponerande debutane i biografen. Lawrence of Arabia gjorde han til ein verdslik internasjonal stjerne. Filmen fekk sju Oscar og nomineringar for både Sharif og medstjernen Peter O'Toole. Sharif blei skildra som ein type Rudolf Valentino frå 1960-talet med sine svarte auge og eit kjendomsynt leende leende leende leende. Han kalla dette ein triumf for hype over nøyaktighet, men han følgde visse av dei mest glamoure kvinnene i verda. "Eg veit ikkje kva kvinner er tiltrukka av", sa han, "men eg har absolutt inga kjensler om å ha noko sex appeal". Sharif innrømde at han hadde falle gal for sine medstjernar, blant dei Ingrid Bergman, Catherine Deneuve og Ava Gardner. Men, skuffa av regimet til oberst Nasser i Egypt, byrja han å tilbringa meir tid borte frå heimlandet sitt. Han var den første som innrømde at han hadde sløyt bort talenten sin i jakta på lett pengar. Han brukte tida sin på å drikka bort dagane med O'Toole og andre kjende helvedsreiser. Kvølderne tilbrakte han på gambling, ein lidenskap han arveidde frå mor si. For å finansiera sin hedonistiske livsstil, ikkje minst skuldane sine ved spiltebordet, framstod han som "den utenlandske gentlemanen" i mange middelmådige filmar som utnyttte utseendet hans og stjernekvaliteten hans. Han vart særleg vellykket i bridge og vart rangert blant dei beste spelarane i verda. Det seinare livet til Sharif synte ut som noko ut av ein av dei episke filmane i ungdommen hans, med element av blekna storleik kastet inn. Pengane frå den meteoriske karrieren hans vart for det meste spelte eller gjeve bort, Sharif bygde seg i eit hotellrom i Paris, med opphold til det lokale kasinoet eller racerbanen i Deauville. Gamlarane heldt fram med å hengja på kvar ord han sa, sjølv om han berømt gav opp roulette etter at han hadde tapt 750.000 kroner på ein natt. Han vart dømt for å ha overtala ein politibetjent i Paris og, ved eit anna høve, ein parkeringsvakt i Beverly Hills. Viss eg var der igjen, ville eg gjort det på same måte. "Eg har hatt dei flotte stunder".
Omar Sharif var den mest kjende egyptiske skodespelaren i generasjonen hans.