Dette er grunnleggjande økonomi. Ettersom tallinja på amerikansk produksjon auke, er det ein forventing om at produksjonen vil auke, og tilførsla vil auke, og prisane vil falla. Det er kortere svingningar. Handelane på onsdag har vorte påvirket av at Saudi-Arabia har stadfestt at det vil kutta tilgjevingane til asiatiske kundar, i samsvar med lovnaden den siste månaden til det breiare produksjonsutskottet frå OPEC-eksportørane. Men trenden i siste ukane har antekna ein vekst i produksjonen. Og vi fekk høyra frå energikanalytikaren Wood Mackenzie onsdag at han forutsei at Texas-feltene i Permian-bassenget ville ha vore den største aktøren når frakturane kom tilbake til jobb. lenger sør, er det ein del av utviklinga på skiferolje i Argentina. WoodMac, som har sitt sete i Edinburgh, spår at investeringa vil auka i år, for første gong sidan 2014. Oljeprodusentane, som heldt tilbake frå å forplikta seg til store prosjekter medan prisen har vore låg, viser tegn på at dette endrar seg. Dette er ikkje berre dei høgare prisane dei siste par åra, men kostnaden har gått ned i gjennomsnittleg 20 prosent kvar år. Dette er ein av dei største kostnadene for å fortsette med reduksjon. Men etter prognosene vil utgiftene til leting og produksjon auke til 450 milliarder dollar. Områda å sjå på er "tett olje", inkludert frakting - med ein prognose på 23% i USA, til $61 milliarder, og potensielt styrkt av Trump-administrasjonens entusiasme for energisekuritet og skepsis om klimaendringane. Finale investeringsbeslutningar på store prosjekter nådde 40 i 2014, og fall til ni i fjor. Prognosen er for 20 i år, de fleste av desse mindre prosjektene byggjer gradvis på eksisterende infrastruktur, med mykje høgare avkastning på investering enn i boomtidane for berre tre år sidan. Det er kanskje meir oppmerksomt på bore i djupvann, men halvparten av dei store dypvatnprosjektane som finst, vert rekna for å ha ein verdi på over 60 dollar, så det ser ut til å vera tvilsomt om det som kunne forutseast. Mellom dei områda som er verdt å sjå, er Nordhavet ikkje til å sjå, men Noregs nordlege Barentshavet er verdt å sjå, inkludert eit område som er i strid med Russland. Fondet eig rundt to prosent av verdsmarkedet, og det er ein stor del av det som vert sett på som eit første steadleggingsbransj. Så eit fond som tek med pengar frå olje- og gassinntekter og -profitar, vender seg mot dei som brenn stoffane upåliteleg.
Optimisme når det gjeld investering, vil seie at du ikkje er optimistisk når du handlar om prisar. Eller det er i det minste slik det ser ut i oljeindustrien.