Skotska regjeringa skal endra lovgivningen for å sikre at born tilbringar minst 25 timar i uken i klassen. Det følgjer radar over forsøk frå nokre råd til å redusere lengden på skuleviken for å hjelpa til med å balansera bøkene sine. Ingen i hovudstrømmen har seriøst argumentert for at ein kutt i skuleviken faktisk ville hjelpa til med å forbedre framgangsmåten til borna. Råd som har sett på ideen ville argumentera for at dei har gjort det av økonomisk nødvendighet. Argumentet deira har, i det vesentlege, vore at ein kutt i skuleviken for nokre er "det minst dårlegaste alternativet". Då West Dunbartonshire framførte ideen tidlegare i år, argumenterte dei for at nedskjeringa ville påverka ting som samkommingar og "guldtid" - ikkje den faktiske undervisingstid i klasserommet. Besparinga kjem til dømes ved å redusere talet på timar når bygningen sjølv er open. Foreldrar har ofte reagert sinnefullt på forslaget. Med ein stram finansiering frå kommunestyret, kjem problemet med kor mye fleksibilitet rådslag må finna dei beste måtane til å balansera bokførslane sine. Utdanning i Skottland er i det vesle ein nasjonal tjeneste som rådslag er pålagt å levere. Det finst mange nasjonale regler og retningslinjer. For eksempel er løn og vilkår for lærarar standardiserte i heile Skottland, og det finst allereie minimumskrav på kor mange dagar skulane må opna. Statssamfunnene får hovudparten av pengane sine frå den skotske regjeringa, og den siste finansieringsavtalen forplikter styresamfunnene til å halda på talet på lærarar - sjølv om nokre hadde argumentert for at det ikkje nødvendigvis var den beste bruken av ressursane sine. Statssamfunnene er under ei lovleg forpliktelse til å balansera bokføringane sine. Ein del av kommunestyret argumenterer for at rådsorganane treng meir økonomisk fridom for å kunne svara på lokale behov. Dei ser den gjeldende finansregjeringa som noko som er som ein rettjacka fordi dei har lite reell kontroll over den totale storleiken av budsjettet sitt. I nokre rådskammare vil det vera skuffelse om debatten ikkje vert utvida til å sjå om rådsamfunnene skal vera mindre avhengige av sentralstyre for kontanter og ha meir valmöguleikar for å skaffa pengar lokalt.
Reaksjonen frå nokre i kommunestyret til å stenge ned på grunnskulen er at det handlar meir om pengar enn om utdanning.