Poppy er ein av over 45.000 born i Storbritannia som er døve. Den 14 år gamle, som er djupt døve, seier at den gule labradoren har auka tilliten til henne og hjelper henne med å sova om natta. Ho er ein av 27 born i Storbritannia som har fått ein hørande hund av veldedighetsorganisasjonen Hearing Dogs for Deaf People. Det var ikkje før Poppy var ni år gammal at Richard, ein sivilingeniør, og Rebecca, ei husmor, la merke til små endringar i oppførselen til dottera si som var urolege for dei. "Ho la på TV-lufta", sa Rebecca. "Når ho var i bilen, kunne ho ikkje høyra meg når eg snakka med henne, endå brørne og syster hennar kunne høyra det bak". Forurusa hadde dei Poppy, frå Cwmbran i Torfaen, til ein audiolog som var sjokkert over at skuldebøinnen var djupt døv og knappe kunne høyra noko, men hadde dekt dette med lekser. Trass i den akute døva hadde det ikkje vore noko å gjera med skullet hennar, og dei første teikna hadde ikkje vorte merka. "Det vi skjøna då ho blei diagnostisert var at ho hadde vorte ganske dyktig i lekser, og det var på den måten ho hadde klart å få seg fram gjennom skulen. Ingen hadde merka det, sidan det ikkje var noko endring i skullet hennar". Ho blei diagnostisert med den sjeldne sjukdomen Autoimune Polendocrine Syndrome type 1. Ho fekk høyresekk til å ha i kvar øyre, men blei tilbaketrekke og mangla tillit både til å sosialisere og gjera små ting som å gå på butikkar. Ho hadde vanskeligheter med å få seg ein god natt søvn ettersom ho ikkje kunne ha på høyresekk, noko som tyder at ho ikkje kunne høyra noko i det heile tatt, og var konstant nervøs om nokon kom inn i rommet hennar. I Storbritannia er det 850 døve, hovudsakleg vaksne, som har vore i samarbeid med hundar. På grunn av den djupe døvheten hennar var Poppy det første barnet som vart i samarbeid med ein hørande hund i Wales. Hunden vart kalla Tanni etter baroness Tanni Grey Thompson og ein av berre 12 som vart gjeve ut det året. Før då mamma mi gjekk ut vart eg att heime, no kan eg gå med henne og gå i butikkar. Før var eg svært motvilleg til å gå inn i ein butikk og betala sjølv. Eg var uroleg fordi dei ikkje ville vita at eg var døv, men no kan dei sjå frå Tanni at dei må snakke klårt ettersom ho har på seg ein spesiell harn når vi er ute. "Eit anna godt er at folk spør om Tanni og eg er glad når eg snakkar om henne. Det har gjort meg meir trygg på å svara på spørsmål generelt". "Eg har ein bestevenn". Tanni går over alt med Poppy, bortsett frå skulen. Ho har vorte trent til å la Poppy vita om det er brannlarm eller om moren vil ha henne. Poppy sa: "Hun veker meg om morgonen, om mamma vil vita at vi skal ut eller er tetid, vil ho skriva ei notat og leggja den i ein veske som Tanni deretter bringer i munnen til meg. Så ho kjem opp og henta meg og deretter nudger meg. "Som eg blir eldre og meir sjølvstendig kunne vi trene henne til å gjere dørklokka, telefon og sms-meldingar". Og Poppy har endeleg fått den gode nattsovnen ho håpa på. Ho sa: "Eg brukte å sova med døra open fordi eg ikkje visste kven som kom inn i rommet, eg hadde senga så eg kunne sjå rett nedover landinga med døra open. "No vekker Tanni meg om nokon kjem inn, så eg kan sova med døra stengde". Andrew James, som er national klientforvaltar for Høringshunder for døve, sa: "Vi har no plassert 27 hørande hundar med døve born i heile Storbritannia, og vi er så glade for at Poppy og Tanni er det første barnesamarbeidet i Wales. "Høringshunder for døve born-prosjektet har vore ein stor suksess sidan det blei lansert i 2012 og vi har sett økende interesse kvart år, så veldedigheita har planleggje å utvide arbeidet vårt med born i dei kommende åra. "Hørehundar har ei viktig innverknad på livet til døve barn, og vi kunne ikkje vore lykkelegare med den positive skilnaden Tanni har gjort for Poppy og familien hennar". Det finst for tida 29 døve menneske med høyrehundar i Wales.
Ei skolejente er blitt det første barnet i Wales som får ei offisiell hørjehund.