The Tale of Kitty-in-Boots blei oppdaga av forleggeren Jo Hanks etter at ho fann ein referanse til den i ein utprentt Potter-biografi. Quentin Blake, best kjent for arbeidet sitt med Roald Dahl, har illustrert historia, som skal bli publisert i september. Potter hadde berre fullført ei teikning som kunne gå saman med manuskriptet. Ho sende historia til forleggeren sin i 1914, og sa at det handla om "ein vel oppførd svart kitty-katt, som leider eit ganske dobbelt liv". The Tale of Kitty-in-Boots har òg eit framgangspunkt frå ein "eldre, saktere" versjon av Peter Rabbit. Hanks, ein forleggar ved Penguin Random House Children's, fann ein referanse til brevet til Potter til forleggaren sin og det uredigerte manuskriptet i 1970-talet i litteraturhistorien om forfattaren. Tre manuskript vart då funne i arkivet til Victoria and Albert Museum, handskrivne i skolebøker - ei grov fargesketj av Kitty-in-Boots, ein blyantskesj av skurk Mr. Tod og ein dummybok, med noko av manuskriptet lagt ut. Potter sa i brev, som òg blei halde i arkivet, at ho hadde ynskt å fullføra historia, men "avbrot byrja", inkludert fyrste verdskrigen, ekteskapet og sjukdomen. "Det har dobbelt identitet, fargjeldige skurk og ei mengd favorittkarakterar frå andre historier [inkludert Mr. Tod, Mrs. Tiggy-Winkle, Ribby og Tabitha Twitchit]. "Og det mest spennende er at vår kjære, ondskafulle Peter Rabbit kjem fram - men eldre, saktere og klårare!" Ein gong var det ei seriøs, vel oppførd ung svart katt. Ho tilhøyrde ei snill gammal dame som forsikra meg om at ingen annan katt kunne samanlikna med Kitty. Ho levde i konstant frykt for at Kitty kunne bli stjålet - "Eg høyrer at det er ein sjokkerande mode for svarte kattskinnsmuff; kvar Kitty er? Kitty! Kitty!" Ho kalla det "Kitty", men Kitty kalla seg "Miss Catherine St Quintin". Cheesebox kalla henne "Q", og Winkiepeeps kalla henne "Squintums". Dei var svært vanlege kattar. Den gamle damen hadde vorte sjokkert om ho hadde visst om kjendinga. Og ho ville ha vore smerteleg overraska om ho nokon gong hadde sett Miss Kitty i ein herresjakke i Norfolk, og små pelsrinte støvlar. No elskar dei fleste kattar måneskinnet og å vere ute om kvelden; det var nysgjerrig korleis Miss Kitty gjerne gjekk til sengs. Og sjølv om vaskhuset der ho sov - låst inn - alltid var veldig rent, ein eller annan morgon vart Kitty slept ut med eit svart kinn. Og på andre morgonar såg halen hennar tykkare ut, og ho klå. Det forundra meg. Det var lenge før eg skjøna at det faktisk var to svarte katter! Hanks sa at Blake "må ha vore" den som skulle illustrera den nyoppdagde historia. "Det er ei utfordring å illustrera eit manuskript som vart skrive for over 100 år sidan av ein av dei mest elskede forfattarane i verda, men vi visste at Quentins energi, opprør og humor var i samsvar med Beatrix si egen kunstneriske sensibilitet, og derfor akkurat det denne fantastiske boka krevde", la ho til. Blake sa: "Det var nesten utroleg då eg tidlegare i 2015 fekk manuskriptet til ei historie av Beatrix Potter, som hadde vore uoffisiert i 100 år og som, med unntak av ei teikning, aldri hadde illustrert. "Eg likte historia med ein gong - ho er full av hendingar, mislykking og karakter - og eg var fascinert av å tenke at eg skulle teikna bilete for den. "Eg har ei sær kjensle av at det kan ha vore meg som ventar". I år er det 150-årsjubileet for Potter sin fødsel. The Tale of Kitty-in-Boots vert utgjeve av Frederick Warne & Co, den opphavlege forleggeren til Potter.
Ei ny historie skrevet av Beatrix Potter for over 100 år sidan, med Peter Rabbit som hovedrolle, skal publiserast for første gong.