President Wulff hadde rett til det som blir kalla ein Grosser Zapfenstreich, eller Grand Tattoo, framfor presidentpalasset. I mørkret av natta, ved Tiergarten i Berlin, bar soldatar i full seremoniell uniform brennande faklar. Trompetar lød. Fjellet og trommet var framtredande. Men det følt seg ikkje som ein fest. Det var ein diskusjon om om det skulle skje på grunn av påstandane om korrupsjon som har tvinga den nåværende presidenten frå kontoret. Det var òg ein kvick over musikken. President Wulff hadde be om fire stykker i staden for dei vanlege tre. Det som blei spelt var Somewhere Over The Rainbow, den store hymnen til eit betre liv bortom dagens plager frå The Wizard Of Oz. Det var ein instrumentalversjon, men det var vanskeleg å sjå om nokon humra orda: "Ein dag vil eg ønskja meg ein stjerne og våkne der skyene er langt bak meg". Han gjorde to store feil: Han nekta tilknyting til forretningsmannen då han blei spurt av det tyske parlamentet, og han lét ei sint melding på talet til Bild, den mest selde avisa i Tyskland, då den byrja å undersøkja og publisera detaljene i lånet. Bild gjekk inn i etterforskingsdrift, og publiserte ei rekkje artiklar om president Wulff og ferien som var betalt av andre. Der Bild hadde tidlegare skildra han som ein lykkelig gift familiefar (hjelpsom for ein nyleg skilt katolikk), undersøkte han kvar detalj i tilknytinga til forretningslivet. Det vart for mykje då dei føresøkjarane i Hannover, hovudstaden i Nedre Saksen, bad Bundestaget om å heva immuniteten til presidenten. Wulff, som var den yngste presidenten i landet på 51 år då han tok jobben i 2010, trakk seg av fordi han sa at tilliten til folket hadde "verda alvorleg". Ein mann som ein gong vart snakka om som ein framtidig kansler i Tyskland, vil i staden arbeide tett med advokatar og statsadvokater. Han har ein ting mindre å tenke på: ekspresidentar har rett til ein pensjon på 199.000 euro i året. Opprinneligheten til den store seremonien er tapt i tida, men ein vanlig syn er at det går tilbake til då ein trompet vart lurt for å "ganga på pinnen" på ein fat, og dermed signalisera slutten på den militære dagen (Zapfenstreich tyder "ganga på kranen eller plugg eller pinnen"). I det sameinte Tyskland er det reservert for avgang av presidentar, forsvarsministrar, kanslere og dei høyeste offiserane. Forsvarsminister Karl-Theodor zu Guttenberg fekk ein då han gav seg av etter å ha vorte greip av å plagiere doktorgraden sin (for musikk valde han Deep Purple's Smoke On The Water). Det gjer at Merkel blir sårbar fordi ho var det ho valde for to år sidan. Meiningstalskansalane seier at ho er framleis populær blant dei vanlege tyskarane, men regjeringa hennar er avhengig av den frie demokratane - om dei går, faller regjeringa. Og etter alle silar stod FDP imot henne når det gjeld ein etterfølgjar til president Wulff. Det ville ha borgerrettskampanjeraren Joachim Gauck, som ho hadde avvist for stillinga i 2010, og det - i staden for ho - fekk sin vilje. Det har ført til spekulasjonar om at koalisjonen er brytbar. No er musikken død etter Grosser Zapfenstreich, og Tyskland har mykje å tenke på. Og det er klart at Wulff vil vera ein travlhend mann - men ikkje på den måten han hadde ynskt.
Tyske presidenten markerte sin tidlege avgang med den største flammeparaden i den fylte tradisjonen til den prøyssiske hæren - og med ein krangle om kva slags melodi ein skulle spela.