Først var det ei unnskyldning til kundane for feilane i det siste. Så var det kunngjeringa av ei etisk omprøve. Så var det ein mengd detaljer om løna til sjefen og forslag om at banken kan tenkja på å blokkera framtida bonusutbetalingar som, ærleg, ikkje var sannsynleg at dei skulle bli utbetala. Men det er ikkje før du finn ut i årsrapporten og regnskapen til Co-op Bank at du skjønar dei sanne utfordringane som organisasjonen står overfor. Med vevs-tynn kapitalbuffer, finst det ikkje rom for feil. Ein spring ut. "Årets endekapital i grunnkapitalen på 7,2% er under den førehandne visninga". Dette er den viktigaste testa av kapitalposisjonen til ei bank og, difor, tryggleiken - mengden pengar som den har lett til å ta opp sjokk. Det er rett over det nivået der Bank of England kunne tvinga kooperasjonen til nødhjelpsløysing, ta over eigedomar og tvinga tap på investorar som inkluderer kooperasjonsgruppen. Banken er i ei posisjon der ho er fullstendig avhengige av at investorane sine får dei millionane som trengs for å få den refinansierte aksjen, som førte til at andelen til Co-op Group gjekk ned til 30 prosent. Co-op Group - som sjølv står overfor store tap - må gjere utbetalingar på 100 millionar pund i slutten av juni og 163 millionar pund i slutten av året. Kostnadsinngangen til banken har òg flytt oppover, frå 73,7% i 2012 til 93,6% i 2013. I gjennomsnitt vil bankane sjå ein kostnadsinngangen nærare 50%. Det er klårt at Co-op Bank blir stadig dyrare å driva, ettersom balansskontrakta og kompleksiteten i å løysa opp forrige problem veker på kostnadene. "Banken har ikkje ein track record i å framføra store endringar med suksess"; styresmakten "behøver styrkjast"; skilnaden frå Co-op-gruppen viser seg å vera kostnadsrikare enn tidlegare trudd og kostnadsreduksjonar - inkludert oppsigingar - kan ikkje bli oppnådd. Co-op er ein bank som er godt vant til å oppdaga nokre ganske stygge problem når det rotar seg under kapotet, og det bør vera klar for meir dårlege nyheter. Det er vanskeleg å estimere framtida kostnader for dårleg oppførsel, som alle High Street-bankar fann under betalingsvernsskandalen. Det er nokre små pinprints av lys. Trass i den negative publisiteten til ein tidlegare styreformann som ikkje synte ut til å kjenne til grunnleg informasjon om balansebilda til banken og som deretter vart filmert tilsynelatande med narkotika, har kundane verande bemerkelsesverdig lojale. Tallet på løysingskonto og forretningskunde har auka litt. Kundane synest framleis å leggja stor vekt på den "etiske" stillinga til banken, trass i katastrofen i det siste året. Niall Booker, sjef for Kooperasjonen, seier seg sjølv trygg på at UBS kan fullføra den viktige £400m-fondsavga. Kundane til banken vil håpa han har rett. Det finst ikkje rom for feil.
Dei tapane var lange, men dei er endå ærefull.