Eg er frå byen Fushun i Liaoning-provinsen. Mannen min jobbar i Shandong-provinsen som byggarbeidar. Når eg jobbar, vekker eg meg kl 06:00, fordi eg har mykje å tilbereda. Eg må dusja og vaska grønnsak for frokost. Nokre gonger, når barnet gråt, vek eg meg kl 03:00 eller 04:00. Men barnet vaknar vanlegvis kl 07:00. Først skifter eg bleipen til barnet og vaskar barnet forsiktig. Eg ventar ikkje på at barnet skal gråta; eg tek meg av problem før dei oppstår. Nye foreldre meiner som regel at yuesaos bryr seg om nyfødde som ein profesjonell. Dei veit at rådene våre er dei beste. Nokre har tradisjonar som å binda barnet med klør, men vi veit at det er vondt for veksten til barnet. Mødre et frokost kl 07:30. Dei treng mykje energi for å mate barnet, så eg tilbereder maten veldig tidleg. Nye mødre et som regel fleire ulike slag risbør. Nokre gonger la eg til boll med bønn og eg legg eit egg og nokre hakka grønnsak. Når den nye moren ammar barnet, fører eg henne til den rette stillinga. Så vaskar eg mjølkflaskane og henter dei soltørka bleipane frå balkongen. Klokka 10:00, må moren eta igjen. I Beijing la vi til suppe med svinekjøt, svinekjøt, fisk eller egg for å hjelpa morane til å produsera meir mjølk. Så tilbringar eg tid med barnet og prøver å kommunisere med det. Du må forstå behovet til barnet, så denne tida er viktig. Nokre born gråter når familien held dei, men når eg held dei, stopper dei straks. Barna vert trøysta av røysta mi og måten eg held dei på. Eg gjer at dei føler seg trygge. Då eg byrja å jobbe, var den yngste barnet mitt ni år gamal. Eg savna han veldig mykje, og eg gråt mykje. Dei første tre åra var vanskelege for meg. Eg gjorde feil, som å glemme dei skitne bleene i vasken. Om familien mi ringte og sa at barnet mitt var syk, visste eg ikkje kva eg skulle gjera. Av og til ville slektningane mine ikkje fortelje meg om det som skjedde heime. Eg måtte organisera alt på rett måte heime, slik at eg kunne konsentrera meg om jobben. No er det eldste barnet mitt gift, så eg bryr meg ikkje om det. Den yngste av dei er nettopp ferdig med high school, og han er ute og tenar pengar. Eg treng ikkje å tenke så mykje på heime no, så eg kan vie meg til dette jobben. Eg elskar dette jobben. Eg kan ikkje beskrive kor nære eg er med born. Ei familie overlever moren og barnet sine til meg. Eg føler meg ansvarlig for dei. Klokka 11 sover barnet igjen, og eg lagar frokost, av og til med kjøttrålar. Eg sørgar for at moren ikkje et det same måltidet kvar dag. Når moren er ferdig med å eta, held ho barnet i selskap. Så et eg lunsj med familien, og rydd opp kjøkenet og dei skitne bleene. Etter klokka 14 har den nye moren og barnet ein djup søvn. Det er svært viktig for barnet å få nok søvn. Om det et godt, så sover det godt. Du må pass på om barnet har gulsot. Nokre familiar vil ikkje bruke pengar på sykehusbehandlingar, så vi hjelper dei med å kjøpe lysrør og sette barnet under lyset i ein viss tid. Vi føler oss under stort press når dette skjer. Ein innsikt i livet til folk rundt om i regionen Når eg jobbar, sover eg ikkje godt, men på ettermiddagen tar eg meg eit lite lite lite døm. Eg har ikkje tid til å gjera noko, sjølv om det er helger i 26 dagar. Etter ein månad er det vanlegvis unødvendig å ha yuesao. Eg tek ofte ein 10-dagars eller halvmånadars pause mellom ulike kundar. Likevel har eg ikkje vore heime til kinesisk nyttår i seks år. Av og til er humøret mitt verkeleg dårleg, sidan borna mine er heime, men eg har omsorg for babyane til andre. Etter middagen, mellom 19.30 og 20.00, badar vi barnet. Eg masserer òg kroppen til barnet forsiktig. Det er svært godt for helsa til barnet. Alle yuesao i Beijing veit korleis. Om natta sover yuesao i same rom med mor og baby. Det er betre for meg å sørge for at den nye moren får ein god søvn. Når mor og baby sover, vaskar eg meg og går til senga. Eg har gjort denne jobben i ni år, og på den tida, har eg vore verande for over 50 born. Eg bytte telefonnummer to gonger og kom heim, men kundane finn meg framleis. Eg har jobba for leger og entreprenørar og eg har lært mykje av dei. Eg har gjort dette lenge, og eg har hatt nokre barn som er sju år gammal. Når dei ringer meg på telefonen, er eg veldig glad og takknemlig.
Wen Xiaowei, 47, jobbar i Kina som ein yusao, ein mødrekjære som bur med nyforeldra og borna deira i den første månaden etter at barnet er fødd.