Endå ein avstemning i parlamentet - etter ein dårleg debatt - har avdekka dei fleste av dei tinga som Euro-sone krev. Så kva skjer med Hellas no? La oss vera klare: Den tredje finansplanen må forhandlast ut. Så mykje politisk blod har vorte utgjørt for å få samtalene til å byrja, så vel, trur du, at Hellas og Euro-sone ikkje ville la ein avtale glide frå seg etter det. Kanskje. Sjølv om det vil vera vanskeleg i løpet av dei neste ukane med forhandlingar. Så la oss ta for oss at det tredje programmet vil bli avgjort. Det er framleis ein del av den greske økonomien som er blitt sett på avgang, og det er ein del av den økonomiske situasjonen i landet, som er blitt sett på avgang. Men etter ein ny nedgang i økonomien som byrja seinast i fjor - og som vart alvorleg forverra av stengslingane i denne månaden - vil det vera vanskeleg å gjere det i år. For å oppnå det målet vil det vera meir åtstramming. Det har vore massive åtstrammingar allereie. (Disse talane viser påverka av den økonomiske syklusen på skatt og utgift, og viser - ufullkomeleg - den innsatsen ein regjering har gjort for å endra finansposisjonen si.) Programmet skal følges opp kontinuerleg og det vil sikkert føre til nye episoder av spenning mellom Hellas og kreditorane, og med all sannsyn til fleire høve der betalingar blir forsinket på grunn av gliding i gjennomføringa av politikkane. Vi hadde ein smak av dei politiske vanskelighetene regjeringa skal møta med gjennomføringa i løpet av dei siste 24 timane. I ei uttale frå ein fagforening i den offentlege sektoren blei det sagt: "Vi vil halda fram med kampen vår så den nye barbariske løyseplanen ikkje går og blir omstend". Regjeringane i euro-sone forventar òg at Hellas skal forplikta seg til ei rekke reformer som blant anna omfattar industriel aksjon, kollektiv forhandling og å opna stengde yrker. Det er meir potensialet for politiske vanskeligheter i gjennomføringa. Det vanlege målet på skuldbyrda til ein stat er andelen gjeld til BNP. Meir låne - frå euroområdet i overskuelig framtid - og svak vekst eller endå ein kontinuerleg samdøming vil føre til at skuldbyrda held fram å auke. Så det Grekland treng er ei periode med god økonomisk vekst. Aritmetisk ville dette hjelpa til med å redusere skuldbyrda, ved å gjera den mindre i forhold til BNP. Meir praktisk ville det hjelpa til med å få meir skatteinntekter som ville gjera skuldin meir utholdelig. Sjølv om det er optimistisk om økonomisk vekst og pengane som kjem frå å privatisera statlige eigedomar, vil skuldbyrda fortsette å vera høg. Så det er uunngåeleg at spørsmålet om skuldlukkinga aldri vil vera langt under overflaten. Det har vore ein prioritering for den greske regjeringa under Alexis Tsipras. Men tilbakebetalingstidsperioden for lånet til euro-sone er blitt utvidd og renten redusert. Det har òg vore lengre "graceperioder" før det er krav på betaling. I uttalelsen frå toppmøtet i euro-sone, som var samde om å starta nye forhandlingar om hjelp, var det lagt fram muligheten for enda lengre grace- og tilbakebetalingstidar for å sikre at "finansieringsbehovet held seg på eit bærekraftig nivå". Men toppmøtet i euro-sone sa òg at det ikkje ville verta gjort noka av dei direkte reduseringane av skulda som skulle betalast tilbake - det dei kalla "nominale hårskyting". Kvifor ikkje? To sannsynlege grunner. Om du er ein profesjonell investor som har tape på det som vert kalla "netto nåværende verdi", vil du sikkert tru det, men det er ikkje så sjølvinnlysande når ein regjering må fortelje skattebetalarane der heime kva dei har gjort med pengane. Å halda fram med å variera tilbakebetalingstemene gjev lånarane meir mulighet til å lita på greske regjeringar i framtida for å gjera kva som er avtala. For no er fokus på å samde det detaljerte politiske programmet for den tredje redningsprogrammet. Grekland vil måtte hjelpes til med å finna pengane - antin midla frå den tredje redningsprogrammet eller, om det ikkje blir avtala før då, tilleg kortsiktige bryggbruk. På begge måtar er det ein tidsfrist som sannsynlegvis vil skapa nokre fleire spenningar, både innanfor Hellas og mellom Athen og resten av euroområdet, ettersom den nærmar seg. Og på lengre sikt er vanskelighetene framand for seg så tydelege at mange kommentatorar er overbeviste om at spørsmålet om "Grexit" frå euroområdet vil reisa seg opp igjen, før eller seinare.
Løysingsprosjektet nummer tre er meir eller mindre i gong.