Vitskapsmenn fann at den lange tørkeperioden det året - den mest intensive tørken i Storbritannia mellom 1914 og 2006 - drepte mange tørkefølsomme bøktrær. Veksten til trærne er framleis avgrensa meir enn 30 år seinare, sa ei studie i tidsskriftet Functional Ecology. Den meir tørke-tolerante Sessile Oak overlevde betre og dominerer no bøken. Dette 45-hektar (111-akker) området er eit nasjonalt naturreservat og er attraktivt for forskarar fordi det har vore med vilje uforvalt sidan 1945. Det har vorte gjennomførte detaljert skogundersøkingar i parken i dei siste 70 åra, og økologane kunne bruka desse saman med treringdata for å oppdaga korleis ulike trearter klarte seg over perioden. Før 1976 var bøk den dominerande arten i dette området. Denne tørkeperioden var den mest eksepsjonelle tørken i åra mellom 1914 og 2006 - den var 30% meir intens enn det neste tørkaste året, 1921. Forskarane fann at i perioden like etter 1976 var det ein betydelig auke i buehedødelegheita. Mellom 1977 og 1992 døydde 17% av desse trærne, medan det ikkje var noko dødsfall blant eiken. "Buhetåket gjekk veldig plutseleg ned", sa professor Alistair Jump frå University of Stirling som utførte arbeidet saman med forskarar frå Joint Nature Conservation Committee. "Sessile Oak, som er litt mindre konkurransedyktig, men er meir tørkeutåleg, tok nytte av dette og vaks mykje betre - og bukken har aldri heilt gjenoppgått i systemet". Forskarane seier at eiken auka vekstraten sin med rundt 20% i åra like etter 1976. "Eg trur at tipping point er ein nøkkelide, og det er noko som vi ser veldig tydleg i arbeidet", sa professor Jump. "Dei er motstandsdyktige fram til eit punkt og så treff vi til ein tipping point og systemet viser svært alvorlige påvirkninger. Problemet er at vi ikkje veit kvar desse tipping pointene er for andre arter". Forskarane seier at dei forventar at endringane dei har registrert ved Lady Park Wood skal ha blitt kopiert over heile Storbritannia. Han overlevde tørken i 1976 og eig eit hus i New Forest, og han har tilbrakt mykje tid mellom bøkkene der dei siste månadene. "Det er heilt klart at bøkkene ikkje er glade", sa han til BBC News. "Du kan sjå bevis på at veksten er avgrensa - eg har sett det, bøkkene ser ikkje ut som dei burde - Eiene ser ut til å vokse godt, eg hadde aldri tenkt på årsakane, men når eg les forskingsartikkelen, er det på ein måte fornuftig". Forfattarane til studien meiner at ekstreme hendingar som tørken i 1976 sannsynlegvis vil auka i frekvens i framtida og det kan vera liknande konsekvensar for andre trearter. For å takle desse hendingane, seier dei at skogforvaltarar må manipulere med arten i skogen sin. Men trass i den ekstreme varmen i dei siste ukane, seier forskarane at 2013 ikkje vil ha same innverknad på trærne som dei tørre dagane i '76. "I sommar vil det ikkje skje", sa professor Jump. "I fjor var vi på det tidspunktet då det vart spådd at vi skulle overgå tørken i 1976, og så hadde vi denne fenomenale mengden regn - som fylte opp vatnforsyninga, og det tyder at det for dette året ville vore svært usannsynleg".
Den kvitande sommaren 1976 førte til permanente endringar i britiske skogar, tyder ny forsking.