Han var òg ein slags rocklegende, med sine lamskopp-musker, ansiktsvarte og høge mikrofonposisjon som gjorde han til ein av dei mest kjende figurane i bransjen. Han er tilskrevet å ha innført punklydar i heavy metal-blandinga, og bane vegen for ei generasjon av thrash metal- og speed metal-følgjarar. Lemmy vart fødd Ian Fraser Kilmister i Burslem, Stoke-on-Trent, den 24. desember 1945. Faren hans, ein tidlegare kapellan i Royal Air Force, skilde seg frå moren hans då Lemmy var berre tre månader gamal. "Eg kan ikkje huske kva mitt første ord var", sa han seinare til Seattle Times. "Men det var veldig høgt". Seinare vart det foreslått at det refererte til dei konstante bønnene til "Lemmy a quid til fredag", då han kjempte for å betjene ei vaksande avhengighet av spilleautomater. Mor hans gifta seg igjen då han var 10 år gamal, og familien flytta til nord-Wales, der Lemmy fullførte skuleutdanninga og tok på seg ei rekkje jobbar, inkludert ein stint på ein lokal vaskemaskinfabrikk. Lemmy var ein av dei største musikkarane i Manchester, og han var med i bandet The Rockin' Vickers, som gav ut tre singlar og rockte Manchester-musikkskonen medan han var kledd i klerikalt utstyr. Han song òg i den største hitslåta til bandet, Silver Machine, etter at ein tidligere innsats av den vanlege vokalisten i bandet var rekna for svak. "Det høyrde ut som Captain Kirk som las Blowing in the Wind", minnt Lemmy seg seinare. "Dei prøvde alle å synge det bortsett frå meg. Lemmy hadde ei kjensle av å ha gått med Hawkwind, men han blei arrestert for å ha halde narkotika på ein turné i Canada i 1975. Seinare hevda han at han blei avsett på grunn av "farmasøytiske skilnader", og at han hadde ein sterk kontrast til Hawkwinds kjærleik til hallucinogene substanser. "Det var der eg lærte at eg var god i noko". Lemmy vedtok å skipa eit eget band, "slik at ingen kan kasta meg igjen", og vedtok namnet Bastard, til det var forsiktig pågjeve at han ikkje ville få ein konsert på Top of the Pops. I staden endra han det til Motorhead, amerikansk slang for nokon som tek fart og også tittelen på den siste låten han hadde skrive for Hawkwind. "Myst grunnleggende musikk - høg, rask, by, rauk, arrogant, paranoid, fartfreak rock n roll. Det blir så høg at om vi flyttar inn i nabolaget ditt, vil planten din døy". Utgangspunktet for bandet var ikkje lydig. Lemmy hevda at dei var så dårleg av dei måtte stela utstyr og dei øvde i eit oppdratt møbellag. Dei spela inn nokre spor for United Artists-labelen, men selskapet tenkte at dei var så dårlege at dei nekta å släppa dei. I den første av ei rekkje personellendringar sparka Lemmy trommespelaren Lucas Fox og bytte han ut med Phil "Philthy Animal" Taylor. Seinare bytte han ut gitaristen Larry Wallis med "Fast" Eddie Clarke, og fullførte det mange fanar ser som den endelige Motorhead-linjen. I 1977 var bandet så desillusjonert at dei slo seg til å splittast og sette på eit avskedsshow på The Marquee i London. I staden la bandet ned 13 spor som utgjorde det første albumet sitt, Motorhead, som nådde nummer 43 i UK-listene. Det er kanskje det einaste rockalbumet med ordet "parallelogram" i teksta. Lemmys guttural vokal appellerte til fansen og punk-påverknaden i blisterande musikk tapte inn i den raskt endrande musikkcenen i Storbritannia. Det var starten på den mest suksessrike perioden for bandet, som toppte med utgjevinga av det fjerde albumet Ace of Spades i 1980. Det kvittrande titelsonget blei bandets definitive hymn og opptredener på Top of the Pops hjalp det å halda seg i britiske listar i 12 veker. I løpet av dei neste tre ti åra gav bandet ut ikkje mindre enn 17 nye album. Til trass for ein hær av etterlignarar avviste han òg all ideen om at Motorhead var eit metalband, og insisterte på at det dei spelte var reint rock and roll. Lemmy gjorde aldri noko løynd om stoff- og alkoholinntaket sitt, som, sjølv om det var fantastisk gjennom åra, aldri synte å undergrava appetitten hans for å spela og spela. I 2005 vart han invitert til å tala til den walisiske forsamlinga om farene med å ta narkotika, og tok høvet til å kalla på legalisering av heroin for å fjerne narkotiska handlaren frå samfunnet. I same år fekk Motorhead ein Grammy for coveren av Metallica sin Whiplash. "Det er på eit blodigt tidspunkt", var svaret til Lemmy. "Ingen fortjener det meir, sjølv om eg er for beskjeden til å seia det". Ein av dei siste framførslane til bandet var ein storming på Glastonbury tidlegare i år. Men det var ikkje berre om musikken - i 2010 dypte bandet tærne i idrettsverdenen etter at ein manager for Lincoln under-10-fotballlaget som kjende Lemmy kom i kontakt. Motorhead sponsra Greenbank under-10s B-laget, som hadde namnet på det internasjonalt kjende bandet på skjorta sine saman med motivet til bandet - eit skalle som heiter Snaggletooth. Teamet sprang òg ut til den berømte Ace of Spades-spåret til bandet. På ein turné i Finland i 1988 vart Lemmy spurt av ein journalist kvifor han hadde halde fram så lenge. "Vi er framleis her", svara han, "for vi burde ha døydd for lenge sidan, men det gjorde vi ikkje".
Lemmy, som døydde 70 år gamal etter å ha fått diagnosen kreft, var frontmann og det einaste konstante medlemmet av Motorhead, eit av dei mest kjekke bandane i rockmusikk.