Oljeprisane gjekk opp med 5 prosent etter nyheten, og det var ein overreaksjon på marknaden, men likevel ein velkommen utvikling for dei produsentstatane. Dei treng å sjå ein omvending i statlege inntekter som har vore nedtrykte i dei siste 18 månadene. Men endringa i politikken til kongedømmet tyder at ikkje alt er godt økonomisk. Dei kunne ikkje ta seg av låge prisane i ei lengre periode, og kongedømmet mista rundt 180 milliarder dollar i valutareserver, ettersom det måtte gryta seg djupt i lomma for å dekke dei enorme utgiftane til regjeringa. I eit intervju med Bloomberg magazine i april blei den grimme realiteten sett opp av den høge finansrådgiaren til prins Mohammed: Staten kastar bort opptil 100 milliarder dollar i året på ineffektive utgifter, backhanders og usynlege forretningsdeler, og ville ha gått konkurs "før 2017", om ikkje noko radikalt blei gjort for å endra kursen. 72% av inntektane kjem frå olje. $98 milliarder i underskuddet i 2015, 80% auka i oljeprisar i fjor i landet. $2.5 trillion i storleiken på den statlege olje- og oljeindustrien Aramco. Statsutgiftene skulle reduserast, og subsidiane på vardagsgøter og -tjenester som strøm, vatn og brensel skulle avskaffes. Sist men ikkje minst skulle utgiftene på lønn reduserast, noko som tyder at folk miste jobben sin, eller dei mista fradragene sine. Dette førte til at lønna måtte skjerast, og i juni sette den saudiske regjeringa mål om å redusere utgiftene med 24 milliarder rials per år til 2020. Det er ikkje overraskende at ein rekke kongelege vedtekter ein måndag kveld skadde løna med så mykje som 20 prosent, krympa løna for ferie og løyve og kutta bonusane. Vision 2030 er den store planen for å ombygga den saudiske økonomien, diversifisera frå oljeeksport ved å oppmuntre saudarane til å gå inn i den private sektoren og privatisera deler av Aramco, den oljeproduserende firmaet som framleis driv Saudi-Arabia sine inntekter og inndelingsintekter. Men trass i alle desse høye måla er det usannsynleg at Vision 2030 ein gong kan bli gjennomført fullstendig, og det er fornuftig å anta at Vision 2030 aldri var utformad slik at det kunne løysa dei mange finansproblemene til Saudi-Arabia. Til og med nokre av dei fremste saudane har vore åpne om den forventande suksessnivået til visjonen, og insisterer på at det handlar om å endra den nasjonale tidssengen i staden for å gjennomføre ein radikal omlegging av økonomien på så kort tid. Dersom dette kan oppnås, og det regjerende huset er i stand til å overtale borgarane sine til å akseptera at dei gode tidene er over, så burde alt vera bra for tida. Men det er éin ting å advare om åtstrammingar, og éin anna å gjennomføre dei. Ettersom økende åtstrammingar blir innført, ser det ut til at den saudiarabiske middelklassen vil bli ein del av "det trange midten". Det er eit overbrukt vestleg uttrykk, men mist ikkje, det vil vera middelløna i Saudi-Arabia som kjem til å streva i månadene og åra framover. Så det å legg til høgare regninger og mindre inntekter i slutten av månaden vil setja ein enorm press på denne viktige sektoren i den saudiske økonomien. Ser du frå utsida, så er det rett å kutta på utbredinga av offentlege utgifter, og det er lenge etterpå, men det vil ha sosiale konsekvensar som ingen kan forutse for tida. Saudi-Arabia går inn i ein vanskeleg periode der samfunnet må venjast på dei smalare tidane, og likevel halda fast på at kongefamilien styrer landet i den rette retningen. Michael Stephens er forskar i Midtøsten og leiar Rusi Qatar.
Det har vore ei dramatisk uke for den saudiske økonomien. Landet har redusert utgiftene sine, og har gått frå den 18-måneders-politikken med å pumpa ut olje til nesten maksimalt nivå ved å redusere produksjonen med 350 000 fat per dag.