Dette er ei advarsel frå ein rapport frå økonomar ved Verdensbanken. Men det finst nokre meir optimistiske aspekter av vurderinga deira. Dei avviser ikkje tanken på at dette kanskje berre er ein midlertidig "mjå flekk". Og dei seier at dei utviklande økonomiane ikkje er like sårbare som dei var i tidlegare tiår. Utgangspunktet for denne rapporten er den markante nedbrotningen i veksten som har skjedd i dei utviklande økonomiane sidan 2010. Dei har vokst sakteare enn dei fem åra før den internasjonale finanskrisen. Det er ein særskilt tilfelle. Ein nedgang der vart sett på som uunngåeleg etter tre tiår med rask økonomisk vekst. Men mange andre i denne gruppa har òg sett at prestasjonen deira har svekkt, inkludert Brasil, Russland og Sør-Afrika. (India er noko som er ei unntak.) Det finst ikkje eit definitivt svar i denne rapporten, men det er ein klar kjensle av uro for at det kan vera den siste, mindre attraktiv av dei to. Nokre av faktorane bak nedbremsinga er sannsynlegvis vedvarende. Mange er påverka av fallande prisar på råvarer som metall og olje. Det har òg vore ein svakare etterspurnad på eksportmarkadar for produktene deira, som i sin tur delvis reflekterer det rapporten kallar "anemisk vekst i dei avanserte økonomiane". Større investeringar i råvareproduksjon i dei siste åra vil sannsynlegvis innebera sterke tilføringar som vil halda nedover press på prisane. Nokre, særleg oljeeksportørar, har sett ein forverring i statlege finansar ettersom skattaregning har falle kraftig. Det har òg vore ein markant nedgang i utanlandsk investering som går til framvoksende økonomiar. Det fall med omtrent ein fjerdedel mellom 2010 og 2014. Veksten i produktiviteten - mengden som kvar arbeidar produserer - har sakka i mange land. Rapporten skildrar nedgangen som "unormalt synkron (som påverkar mange land samstundes) og langvarig". Dette gjer at pengar som er låne i dollar, blir dyrare å betale tilbake, og mengden av gjeld i framvoksende økonomiar har auka frå 30% av nasjonalinntekten i 2007 til 36% i fjor. Dei har redusert gjeld og inflasjon, diversifisert økonomien sin (dei er mindre avhengige av visse bransjer og er mindre i fare om desse bransjene får vanskeligheter). Og dei har forbedra den økonomiske politikken. Kva skal dei gjera? Det finst ikkje ein einaste prinsipp. Dei som har råd til å bruke meir på infrastruktur (transport, telekommunikasjon, energi) ville ha nytte av å gjera det. Det er ein oppfordring til kontinuerleg innsats for å forbetra klimaet for næringslivet, gjera arbeidsmarkada meir effektive, takle korrupsjon og for å forbedre effektiviteten i styresmaktene. Dette er rett og slett råd som banken vil gje dei fleste land dei fleste gongene, så ingen vanskelege konklusjonar her.
Dei utviklande landa står på eit kryss, og står overfor muligheten for ei ny æra med sakte økonomisk vekst.