Det er rett å seia at Cameron McGeehan ikkje var ein gjennomsnittleg 10-åring. Dreams vart ikkje til ein herlegdom på Stamford Bridge, men eit tiår seinare, og med å spela førstelaget i League Two med Luton Town, er utmerkingen som ungleikaren i månaden i Football League for februar, bevis for at McGeehan er i ferd med å koma seg tilbake til toppen av spelet. "I 13 eller 14 år vert du meir klar over omverdenen din", sa han til BBC Sport. "Du byrjar å tenke meir på det, du får litt ego og det er det som skjer. "Det er mange spelare i Chelsea som er slik, med ego, og eg trur ikkje det er det beste for unge spelare. "Det kan vera skadeleg, du gløymer hvorfor du er der, hvorfor du prøver å jobbe hardt kvar dag". I ei tid då unge spelare kan flytta for millionar av pund og tenar titusentals pund i uken, er det nesten umogleg for tenåringsfotballarar å ikkje la seg føra av med dei potensielle rikdomane og berømingane som kjem med å vera ein Premier League-stjerne. "Når du spelar for eit topplag og du går på skule, seier alle venene dine: 'Åh, du spelar for Chelsea, det er kult', " sa McGeehan. "Social media forsterkar ting endå meir, og det er så skadeleg for unge spelare. "Penget blir no litt latterleg for unge som ikkje eingong har trekt foten på ein førstelagsplass". Det avgjørende øyeblikket i McGeehan sin ungdomskarriere kom med ein flytta til Norwich City. "Neil sa at eg kunne vera betre å gå andre stader og finna vegen min enn å bli", sa McGeehan. "Han sa at eg kunne få ein kontrakt [i Chelsea] men eg kunne gå tapt". Avgjørda til McGeehan om å halda fram med fotballutdanninga sin med Canaries gav seg, ettersom han hjelpte dei til å løfte FA Youth Cup i 2013 - han skora i begge bein av finalen mot det gamle laget sitt. "Eg ville gå til Norwich, spela og læra spelet på den måten og komme vekk frå London for å finna meg sjølv", forklarte han. "Det var litt som når ein 18-åring går på universitet for å finna seg sjølv. Det var ein stor avgjørelse, men eg er glad for at eg gjorde det". Trass i suksessen i ungdomslaget med Norwich, smakte McGeehan ein gong mot skuffelse ettersom han ikkje klarte å bryta seg inn i det første laget. McGeehan skora tre mål i fem kamper for Luton i februar for å vinna prisen, som før har vorte vunnen av Dele Alli, Charlie Austin, Patrick Bamford og Wilfried Zaha. "Det er fantastisk å vera i same sorts gruppe som desse spelarane", sa McGeehan. "Dei er spelarar som, som Dele Alli, opna døra for alle andre unge spelare - og viser dei kva det krev å spela i Football League og så gå vidare til å treffe høgda i å skora for England mot Frankrike". Han heldt fram: "Det har vore ei interessant sesong for meg. Det er første sesongen i ligaen, eg har aldri sett kva det er som å gå inn i kvar dag og kor lenge ein hel sesong varer. " (Første Luton-trener) John Still tok meg med til klubben og hjelpte meg mykje, trudde på meg og gav meg fyrste sjansen. "Nathan Jones kom inn og han har vore utruleg for meg. Han er ein ung, hungrig manager og samsvarer med ambisjonane mine for karrieren. "Han trekk meg ofte til ein side og hjelper meg, og det er det eg treng som ung spelare, eg treng å bli pleid og elska - det er slik ein ung spelare kan gå vidare". Etter å ha smaka livet i to toppklubbar før han fall ned til League Two, har Jones inga tvil om potensialet til McGeehan å gjera den motsette reisa i åra som kjem. "Han har definitivt den typen karakter eg ønskjer av spelarane våre her", sa han. "Mange folk kjem frå store klubbar eller Premier League-klubbar og kan ikkje klare denne sida av ligaen - skilnaden i fasilitetar og stilen til ligaen". Cameron er ein sjølvmotivert spelare. Han trener hardt, har lyst til å gjere det godt og høyr. Han har evnene, attributtene og viljen til å spela på eit høgare nivå. "Kva langt han går, avhenger mest av han. Det vi vonar er at Cameron og Luton Town går framover saman".
Han signerte for £80,000 og blei medlem av ein klubb som var i ferd med å vinne tre Premier League-titlar på rad. Jose Mourinho, Didier Drogba og Frank Lampard var dei som inspirerte han.