For ikkje så lenge sidan gjorde lånarane det lett for folk i 20-åra å klatra opp på den næraste stigen ved å tilby rente-only boliglån. Då husprisane gjekk opp år etter år, såg hus ut som ein solid investering. Det synte ut til å vera liten fare for at kjøparane skulle glida ned til der dei byrja. Så kom finanskrisen, styret vart ein kvitande masse med slanger, og fastetingsmarkedet synte ikkje så lett å spelte med, likevel. Så korleis har spelet endra seg no, og kva står dei som har falle tilbake til å måtte byrja på nytt? Med eit rent-only boliglån, betaler husditarane av rente på lånet, men ikkje kapitalen. Ved slutten av boliglånsperioden er det forventast at låntakarane skal betale tilbake kapitalen. Tiltrekkinga av rent-only boliglån var åpenbar for mange unge førstegangskjøpar. Mange var i 20-åra, hadde nettopp byrja sin første jobb, og var glade i å utsette all reell overveining av korleis dei ville betale lånet tilbake, eller å stole utelukkende på det økende verdien av heim. I tillegg var dei billigere enn endåingsalternativet. Men ettersom dei vart meir og meir populære, vart denne typen boliglån sett meir ofte under mikroskopet til byregulatoren - Financial Services Authority (FSA). I 2006, då 24% av alle nye boliglån vart utleent på rentekostnad, sa FSA at dei fleste med rentekostnad hadde ikkje "robust planar" for å endå dei. "Det er ingenting galt med rentekostnad", sa Clive Briault, som er med i FSA, for seks år sidan. "Forbrukarar må likevel vera særs klår om korleis dei skal betale tilbake låna dei tek". Denne kommentaren høyrer kanskje godt ut, for for berre nokre veker sidan sa Martin Wheatley, administrerende direktør i FSA, nesten det same. "Det finst ein plass for rentekostnad", sa han på ein konferanse i boliglånsindustrien. "Lånarane må sørge for at forbrukarane tek seg desse boliglåna med ein konkret tilbakebetalingsplan". Fryktene har kanskje ikkje endra seg, men markedet for rentekostnad har absolutt endra seg. I den siste uken eller så har RBS, NatWest og Coventry Building Society trekt seg ut av markedet i heile landet. Dei følgde ein uttrekning i oktober av det største bygningsselskapet i Storbritannia, Nationwide. "Om dette er den siste spiken i kista, er framleis å sjå, men det ser stadig meir ut til at rentet berre er ment å overleve som eit nisjeprodukt eller som reservat for dei rike gjennom det private bankbrorskapet", sa Andrew Montlake, direktør for realkreditlån-meglaren Coreco. Santander er den einaste lånaren som har lettet opp sin stilling, og etter å ha skrapt ned på rentekostnadene, tillater han no ein blanding av rentekostnad og tilbakebetaling under ein ny avtale. Det er ein skam at du ikkje nødvendigvis må vera rik for å ha ei levedyktig tilbakebetalingstrategie for eit rentelån". Det refererer til menneske som Malcolm King. Han tok ut eit rentelån for over 25 år sidan, seier at han aldri har mangla ein betaling, og alltid har hatt ein plan for å betale av kapitalen - basert på investeringar og suksess i verksemda. "Eg tok ei avgjørelse og tok det totale ansvaret for det", seier han. "De fleste gjekk inn i dette med øynene opne". Han seier at han er 61 år gamal, og måtte "krølla" til långiaren for å få lov til å halde fram med å låna på dei same vilkårene, sjølv om han hadde eit vellykket forretningsdrift og ein solid tilbakebetalingsplan. Det er sannsynleg at Mr King, som bur i Cobham i Surrey, ikkje vil vera den einaste husseiaren i den delen av verda han er, som må krølla til långiaren. Ei nyleg rapport frå Moody's Investors Service tyder på at meir enn halvparten av alle utestående boliglån er renter i Sør-England, samanlikna med ein tredjedel i Nord-England. "Lengare kredittverdige låntakarar [er] i fare for å ikkje kunne refinansiera på nye renter", seier rapporten. Dette tyder at dei står i fare for å bli låste inn i eit boliglån, og dei har ikkje anna val enn å betale høgare renter når den gjeldende avtalen går ut. I henhold til FSA-regler, som skal koma i kraft i april 2014, må lånarar setja denne tilbakebetalingsplanen under større granskning med ei fullverdiging av pris. For å hjelpa desse boliglånfangane, har FSA foreslått at ein ny eller eksisterende lånar kan frågå reglane for lånarar, som viser ei god betalingshistorie og ikkje vil auka lånet, for å kunne skifta til ein ny avtale. Dette har ført til at dei fleste søkjer økonomisk hjelp frå familie og vener, og sørg for at dei har fått hypoteket sitt avtala før dei endå byrjar å leita etter eit hus. Beckenham i Kent er eit høgt sett sted for slike kjøparar. Gode skular og beleileg tilknyting til London gjer at det er populært blant unge familjer og yrkesfolk. Warren Pinner, seljedirektør ved Curran and Pinner, som er i nabolaget, seier at førstegangskjøparar som har finanser organisert, kan gjera livet mykje lettere for fastelingsmeglarar. Dette er ikkje eit syn som ikkje er delt av alle, og det vil absolutt ikkje seie at det skal verta ein stor avkastning på hypotekslån som berre har renter.
I spelet med slanger og fastedar ser det no ut til å vera vanskelegare for unge kjøparar å vinne.