Under vitnemålet sitt for senatet kommisjonen som etterforskar russisk innblanding i presidentvalget i 2016, var han ofte unnvikande. Rekvisita hans av detaljer var usikkert, fylt med "Eg minner ikkje" og "Eg har inga minner". Sessions er langt frå den første politikaren som søkte tilflukt i eit fuzzy minne under skarpe spørsmål. Då det kom til å diskutera samtalene sine med presidenten, tok Sessions avstand og la til at han ville gje Trump høvet til å sjå spørsmålet igjen før han delte tankar. Det var som om statsadvokaten prøvde å påkalla seg forutseende utøvande privilegium - retten til at presidenten kan få råd frå rådgjevarane sine - utan å bruka desse magiske orda. Det er ein del av den amerikanske rettsapparatet som har sett fram til at det er blitt sett på at det er ein samspel. Det er om hindring av rettsferda og omstenda rundt fyringa av ein FBI-direktør. Sessions var til stede, og den russiske ambassadøren Sergei Kislyak sat i fremste raden. I samsvar med vitnemålet til justisministeren visste han ikkje at Kislyak var i rommet (trass at ein foto viste at dei var berre nokre meter unna hverandre og at journalistar på baksiden av rommet snakka om nærværet hans). Han sa at han ikkje minnt om han hadde nokon samtale med ambassadøren, sjølv om det var "forståeleg". "Eg kan forsikre deg om at det ikkje var noko upassande, om eg hadde hatt ein samtale med han", sa Sessions. Det var ukjende møter med Kislyak - som av nokre blir sett på som den øverste russiske spionasjehavaren i USA - som er mykje sett på som å stå bak kunngjeringa i februar av Sessions om at han ville trilla seg frå etterforskinga av Justisdepartementet om mulige band mellom Trump-kampanjen og den russiske regjeringa. Men han sa at han ikkje kunne sjå etter etterforskinga i ei kampanje han var med i, og at det ikkje var på grunn av nokon personlig aktivitet. Det var ein stor historie i New York Times og ein av dei mest gripande stunder i vitnemålet til James Comey, som var sjef for FBI i forrige uke. Den 14. februar sa den tidlegare direktøren at han blei holdt tilbake av presidenten under eit møte om nasjonal tryggleik i Det hvite hus og i privat presset til å stryka den pågående etterforskinga av FBI om den tidlegare nasjonale tryggleiksrådgivaren til Trump, Michael Flynn. "Vi var der, og eg stod der, og utan å avsløre noko samtale som skjedde, det eg minner meg om er at eg gjekk bort og eg trur at alle andre gjekk bort og at Comey sat foran skrivebordet til presidenten og dei snakka", sa Sessions. Han heldt fram med at han ikkje såg på eit slikt møte som eit problematisk møte. "Eg visste at Comey, ein langvarig erfaren person ved Justisdepartementet, kunne klare seg godt", sa han. Comey, som var ein av dei som kom til å presenterte uttala, sa at han kunne ha vore i gong fordi han visste at det presidenten gjorde var upassande. "Kroppsspråket hans gav meg ei kjensle av, kva skal eg gjera?" sa Comey. Kritikarane til Trump har sagt at beslutningen til presidenten om å rydde rommet er ein indikasjon på at han visste at det han ville diskutera med FBI-direktøren hans var upassande. Sessions-vitnemålet gjev ikkje innblikk i motiva til presidenten, men ein ting er sikker - det private møtet skjedde faktisk. Under vitnemålet si i forrige uke sa Comey at han kontaktte justisministeren for å seia at han ikkje ville bli sett i den situasjonen han var alene med presidenten igjen. "Eg brukte høvet til å be justisministeren om å hindre at det blei direkte samtale mellom presidenten og meg i framtida", minnt han seg. "Eg fortalde til statsadvokaten at det som hadde skjedd - han vart bevega til å gå mens FBI-direktøren, som rapporterer til statsadvokaten, blei att - var ufør og burde aldri ha skjedd". Han svara ikkje. "Mr. Sessions på tirsdag bekreftet at Comey kontaktte han, men han teikna eit litt anna bilde av samtalen". Han uttrykte bekymring for den private samtalen", sa Sessions. "Han minnt ikkje dette, men eg svara på kommentaren hans ved å samde om at FBI og Justisdepartementet trengte å vere forsiktig med å følgja politikkar for avdelinga når det gjeld passende kontaktar med Det hvite hus", sa han. "Mr. Comey hadde tenkt i avdelinga i meir enn to tiår, og eg var sikker på at han skjøna og ville følgja dei vel etablerte reglane som avgrensar kommunikasjon med Det hvite hus, særleg om pågående etterforskingar". Både Mr. Sessions og Mr. Comey vitna under ed, og begge menn er generelt samde om omstenda til hendingane. Men frå det punktet skil seg synsmåta betydeleg. Mr. Sessions har sagt at han anbefalte at Mr. Trump skulle sparka Mr. Comey basert på eit memorandum skrive av viseadvokaten, som skildrar uordnad i FBI og den dårlege handsaminga til Hillary Clinton-utforskinga. "Vi hadde problem der, og det var mitt beste vitnemål at ein ny start ved FBI var det rette å gjera", sa Sessions. "Eg trur det har vorte offentleg at presidenten spurte oss om meinte vår og det vart gjeve og han bad oss om å skriva det ned", sa han. "Eg veit ikkje kor mykje meir han sa enn det, men han snakka om det og eg ville la orda hans tala for seg sjølve". I tillegg ville Sessions ikkje kasta mer lys på samhandelen med presidenten om oppsiglinga til Comey, og han sa: "Dette ville krevja ein samtale mellom direktør og president, og eg kan ikkje kommentera det". Han la til, at oppsiglinga frå Russland-utforskinga ikkje hindra han i å involvera seg i å rekruttere og avskilja byråar i Justisdepartementet, inkludert FBI. "Det er mitt ansvar overfor vår rettskommisjon og andre komitear å sørge for at denne avdelinga vert drifta rett", sa Sessions. "Eg må ta vanskelege beslutninger, og eg trur ikkje det er rimeleg å seie at, viss du blir fradra for eit enkelt tilfelle som involver dei store byråane som DEA eller US Marshals eller ATF som er del av Justisdepartementet, kan du ikkje ta ein avklaring om leiarskapet i den byråen". Det er likevel verdt å merke seg at det ikkje var under den siste vurderinga av leiarskapet til FBI som han opplevde manglar. Han var ikkje fornøyd med det, og det er tilsynelatande først i brevet til presidenten som han vart fortald om at han vart avsagt. Det er kanskje det beste leket for innleggjarar i Washington å gjette seg ut om det finst hemmelege bånd av samtalen mellom Trump og Comey. "Om ein president skulle ha oppteke samtalar i løpet av den offisielle jobben, ville det då vore ei forpliktelse til å halde dei opp?" spurde han. "Måske ja", sa Sessions.
Det Jeff Sessions gav meg var eit augneblikk på omgrepet som dreiv om administrasjonen til Trump, og det gjekk litt mørkt gjennom eit glas.