På den eine sida ventar han at prisendringane skal vera null eller til og med negativ - eller langt under målet på 2% - i lengre tid enn han spurde i mai (og faktisk null i løpet av dei neste par månadane), men han ventar òg at inflasjonen vil koma tilbake til målet på grunnlag av renten som kan stiga litt raskare neste år enn han hadde forutse. Men ikkje uroa deg om du har eit boliglån - prognosene til banken er basert på at rentet som han kontrollerer, vil auke med berre 0,25% i dei første fire månadane av året og kan doblast frå 0,5% til 1% i slutten av 2016. Men viss inflasjonen er for låg, kvifor på jorda skal raskere rentevekst gjera noko utan å styrke stagnasjonen eller til og med redusere prisane? Det er fordi Bank of England meiner at det som hindrar inflasjonen er midlertidig i naturen, og er utanlandsk i opphavet. Eller for å fortelje deg kva du veit, dei store deflasjonære påvirkningane er kollapsen i oljeprisar og den mjuke maten. For nokre månader sidan såg det ut til at vi var i den nedadgående fasen av energiprissyklusen. Men det har vore eit nytt fall i oljeprisa dei siste ukane. Og ein økning på 3,5% i prisen på sterling i forhold til andre valutaar sidan mai - som gjer importen billegare - tyder at inflasjonen kan venda seg til deflasjon igjen i dei neste par månadene (trass i det at det ikkje er ein vekstdestruktiv, giftig deflasjon - eller i det minste ikkje enno). Og sjølv om det ikkje er eit teikn på at selskapene overfører lønnøkka i form av kraftig høgare prisar på varer og tenester, trur Banken at lønnøkka vil byrja å drifta inflasjonen tilbake til målet i slutten av året. I denne uken stemde ein medlem av pengepolitiske komiteen til Banken, Ian McCafferty, for ein økning i rentet på 0,25%, fordi "han synest at etterspurnadveksten og lønnstryket vil bli større, og marginet for spare kapasitet mindre, enn det kom i utregningen til august". Og her ligg den sentrale usikkerheten for Banken i England om den britiske økonomien: om ein nyleg svak auke i ledigheten tyder på ein alvorleg svekking i økonomien, eller mangel på dyktigheita. Om det er verdt, vil bedrifter fortelje om undersøkingar at dei enno har ei betydelig appetitt til å rekruttere. Det tyder at dei ikkje kan få folk med dei evnene dei treng - og at dei må byrja å betale meir for veksten. Så ideen - underforstått av uttalelsene til Bank of England - om at renten skal auke i ein tid då sysselsettinga har stega kan vera ein smertefull, men kanskje ikkje gal.
Det er noko som for mange vil sjå ut som ein motsetning i kjernen av dei store uttalelsene til Bank of England om inflasjon og renten.