På ein sommarkvart, ved sida av elva Seine, utanfor ein vakkert idiosynkratisk bokhandlar, høyrer ein nåværende avling av amerikanske kreativskrivingstudentar på lesningar. Disse studentane frå New York University (NYU) er i Paris i ein månad som ein del av studiene sine - og fordyper seg i den litterære kulturen i den franske hovudstaden. Det må vere den mest luxe kuren mot skrivarblokk, medan du framleis samlar på kredittene dine for å oppnå ein grad. Det er ei så idyllisk kuliss, å lytte til lesing og diskusjonar, i skyggen av Notre Dame, utanfor den klassiske Shakespeare and Company-butikken, at den einaste naturlige reaksjonen er ei overveldande misunning. Det er ikkje berre NYU som bringer studentane sine hit. Det finst andre universitet og institusjonar, frå USA, Storbritannia og Australia. Left Bank vert ein ferd for utflyktingar for trainee-bohemianar. Det reflekterer òg korleis høgskulæring - som kostar opptil 50.000 dollar i USA per år - har vorte så mykje meir om opplevingar som om kvalifikasjonar. Men kva for ein skilnad gjer denne typen reise til Paris for skriving? "Det er godt å sleppa unna det vanlege. Du ser verda frisk, ofte med intens klarleik", seier Deborah Landau, ein prisvinnande diktar og direktør for det kreative skrivingprogrammet ved NYU. "Paris har alltid vore ein by for forfattarar; generasjonar av romanforfattarar og diktarar har strøma til Paris for å finna inspirasjon og litterært kameratskap". Og ho seier at studentarane kan bli inspirerte av "sensorielle fornøydskap" i byen - anten det er mat, vin, kunst, musikk eller dei små bokhandla. "Det er absolutt tilrådeleg å sitte i kaffi i timevis i kafear". Studentar har òg ei røyrsle av romanforfattarar og diktarar som fungerer som lærarar. Universitetet har tilført ein "low residency" forskarutdanning - undervist i intensive blokkar i staden for fullterm. 'Utrett livet deira' Dette inkluderer fem 10-dagarsutdrag i Paris - og romanforfattaren Helen Schulman seier at dette er der det verkeleg kan gjere ein forskjell for studentane. "Dei er på eit anna hamsterhjul, dei er så utanfor livet deira. Dei er borte frå jobben sin, familien sin, alle dei tinga som presserar på dei, dei får sjansen til å følgja draumen om å skriva. "Eg er ein av dei som er mest interessert i å skrive om livet mitt, og eg er ein av dei som er mest interessert i å skrive om livet mitt". Og for ein vaksne er det ein måte å gjere det på, utan å forlate jobben eller mista familien", seier ho. Den første var driven av Sylvia Beach, ein amerikansk-født bokhandlar som publiserte Ulysses av James Joyce i 1922 - då meir eller mindre alle andre hadde avvisa den. Dette var ein av dei buksstuga for forfattarar som Hemingway og Fitzgerald, før den vart stengd under den nazistiske okkupasjonen. No er han leiaren til ei bokhandelskesake som er så fotogenisk at du vil ha han som filmset. Eg trur Woody Allen gjorde det med bøkestolen sin i "Midnight in Paris", ein film som er ei film om litterære spøkelse. Bøkestolen i biblioteka hans er laga til hundesører, og bøkestolen til Graham Greene og Jean Paul Sartre. Det er ikkje alt som er å sjå. Ung skrivarar kan bli verande her gratis - og tusenvis har gjort det gjennom tiåra. "Vi prøver å støtte dei, gje dei ein seng og mat, så dei kan vera eit hjem borte frå heime. "Vi kunne kommersialisera, men det er viktigare ting", seier Sylvia Whitman, som sjølv har noko av eit førkrigsspectral utseende. Og du får eit inntrykk at kvar og ein annan inntrengande embetsmann vil få den same behandlingen i dag. Ideen om å ta studentar til Paris reflekterer òg konkurransen mellom det stadig vaksande talet på kreative skrivekursar. Og det tyder at ein må balansere mellom det litterære temaet og temaparken. I Storbritannia alene er det no over 700 ulike kreative skrivekursar som er på tilbud, ofte i kombinasjon med andre fag som regnskap og kreativ skriving, menneskevitskap og kreativ skriving og kreativ skriving og idrettsleding. I mange år var det nesten det einaste plassen i Storbritannia som tilbød ei grad i kreativ skriving, University of East Anglia, som byrja å undervisa i eit fag i 1970. Den nåværende direktør for kreativ skriving ved universitetet, romanforfattaren Andrew Cowan, seier at det har spreidd seg raskt i løpet av dei siste 15 åra. Han seier at plassen til kreativ skriving no er etablert i forlagsindustrin. Litterære agentar og forleggsforlag ventar på slutten av det gradsleiande transportbåndet. Det er vanskeleg å tenke seg at ein forfattar som Hemingway passar inn i denne verda. Men han gav nok den settteksten til det som ville bli studentforfattarar som tok frå Paris. "Om du er heldig nok til å ha budd i Paris som ung mann, så kvar du går for resten av livet, blir det med deg, for Paris er ein flytande fest".
Og la oss glemme bildene av kreativ skriving med stoler i små små bybyggjer slik at jobben vår med å læra å skrive er blitt noko som er mykje meir enn det.