Juliano Pinto, ein 29-åring med fullstendig laming av undertrommen, utførte den symbolske avkappingsaga på Corinthians Arena i Sao Paulo. Med sin robottøy sparkte Pinto den offisielle ballen ei kort avstand langs ein matte som var lagt ned av touchline. Men nokre observatørar hevdar at den historiske hendinga ikkje vart gjeven den oppmerksomheten den fortjente under opninga. Han blei skapt av eit team på over 150 forskarar, under leiing av den brasilianske nevrovitskennaren Dr. Miguel Nicolelis. Dr. Nicolelis twitra og kalla hendinga ein "gode teamarbeid" og seinare twitra han: "Vi klarte det!!!" "Det var opp til Juliano å ha på seg eksoskelet, men alle dei gjorde det skudet. Det var eit stort resultat av desse menneska og vår vitenskap", kommenterte han. Neurologen, som er basert ved Duke University i USA, er ein leiarfigur på området for hjerne-maskin grensesnitt. I eit gjennombrotstopparbeid publisert i 2003, viste han at ap kan styra rørselen til virtuelle armer på ein avatar ved å bruka berre hjerneaktiviteten sin. Vitskapsmennene har arbeidd under banneret til eit konsortium kalla Walk Again Project. I ei uttale sa konsortiet at VM-demonstrasjonen ville vera " berre byrjinga " av ei framtid "der menneske med laming kan forlata rullestol og bokstaveleg talt gå igjen". Men nokre TV-kanaler filma ikkje hendinga, og det førte til kritikk på Twitter. Nokre kommentatorar gjorde seg til mål for arrangørane av seremonien fordi dei tilsynelatande hadde sett framtida til skilnad. Dr. Nicolelis hadde undervist åtte pasienter på laboratoriet sitt i Sao Paulo, alle over 20 år, med den eldste rundt 35. "Det er første gong ein har kontrollert ein eksoskeleton gjennom hjerneaktivitet og gitt tilbakemelding til pasientene", sa Dr. Nicolelis, ein nevrovitenskapsmann ved Duke University, til nyhetsbyrået AFP. "Å gjera ei demonstrasjon på ein stadion er noko som er langt utanfor vår rutinariske bruk av robotikk. Det har aldri vore gjort før". Eksoskeletet nyttar ein hode som er plassert på hovudet til pasienten for å ta opp hjernsignalane og overføre dei til ein datamaskin i ryggsekken til eksoskeletet. Dette dekoderar seinare signalane og sender dei til beina. Robottøyet er driven av hydraulikk, og batteriet i ryggsekken tillater om lag to timar med bruk. "Grunnleg tanken er at vi spelar inn frå hjernen og at signalet så vert omsett til kommandoar for at roboten kan byrja å røra seg", sa dr. Gordon Cheng, ved Tekniske universitetet i München, som er ein medlem av laget, til BBC i mai. Denne huden består av fleksible trykte kretskort, som kvar har trykk-, temperatur- og fartssensorer. Den blir påført på fotsålen og gjer det mulig for pasienten å få taktil stimulasjon når han går med eksoskelet. Når robottøyet byrjar å røra seg og berast jorda, vert signalane overført til ein elektronisk vibrasjonsenhet på armen til pasienten, som stimulerer huden. Etter mykje praksis, byrjar hjernen å knyta beina sine med vibrasjonane i armen. I teorien burde pasienten byrja å få ei kjensle av at han har beina og at han går. Drakpakken har fått namnet Bra-Santos Dumont, som kombinerer tre bokstavar for Brasil og Alberto Santos-Dumont, flyplasspioneren som vart fødd i den sørlege delstaten Minas Gerais i landet.
Ein paraplegisk mann gjorde det første steget i VM ved hjelp av eit tankekontrollert robot-eksoskelett.