Root sa at han gledde seg fram til den tida då hans leiarskapshøyde skulle bli undersøkt. På den første dagen av den andre testen, der Sør-Afrika gjekk fram til 309-6 fekk Root lyfta sin ønskje og lét presset lette av Proteas på meir enn ein gong. Det var ein svingande dag - Sør-Afrika var utmatt i den første sesjonen, fløyd etter lunsj og måtte gjenoppretta seg etter ein fire-viket kollaps på kvelden. Dei vart hjelpt av England som valde å bruke Liam Dawson framfor medspinnaren Moeen Ali og igjen i sovne overs i løpet av den andre nye ballen. Eg er ikkje den einaste som er forvirra av den engelske tilnærminga til Moeen, med både Root og trenaren Trevor Bayliss som seier at han no er sett på som den andre spinnaren. Eg vart overraska når Dawson, som er ein av dei mest kostbare bowlarane i England, blei brukt før Moeen i Trent Bridge. Media playback er ikkje støtta på denne enheten. Vi veit at Moeen er god nok på dette nivået, men det same kan ikkje sagtast om Dawson, som berre spelar i tredje Test. Det var nesten som om Root følte at han måtte kasta ham fordi han var i sida. Det er nok for mange seks bøllarane England har på sida si. Det skaper eit problem for kaptein og kanskje til og med tvil i tankar til ein bøllar fordi han kanskje tenkjer at han må prestera godt raskt, annars vert han erstatta av ein av dei mange andre alternativane. Eg vil helst sjå England spela ein ekstra batsman, sjølv om det dreg den talentfulle Moeen ned til nummer åtte. Eg forventar ikkje at denne sida skal speile seg i Ashes-serien i vinter. Då England visste at den nye ballen nærma seg, lét dei spelet driva, og overføringar frå Dawson og Keaton Jennings. Det var nesten som om dei venta på at James Anderson og Stuart Broad skulle ta vikettane, i staden for å bruka to av dei andre fire seamarane sine - Ben Stokes og Mark Wood - med den gamle ballen. England kan ha mislykt ein trick ved å ta foten av gassen på det tidspunktet. Det andre problemet Root hadde fredag var bruken av vurderingssystemet, med begge referansene til England som vart friterte bort i løpet av 24 overs. På begge gongene ville hovudhjarta bøllarane i Stokes og Broad få vurderingar, men så såg dei at appella sine til lbw blei avvist av ganske ope årsaker. Det er vanskeleg for Root, fordi den nye kaptein må kjenne seg inn, ikkje berre med teknologien, men med erfarne bøllarar, som han vil vinna tillit til. I slike situasjonar er det alltid sannsynleg at bøllarane blir partiske, og ein meir gatekonservent kaptein er mindre sannsynleg for å vera bekymret for kravet til ein revie. Det er noko Root vil læra av og han kan vel vera å seia til spelarane sine at det trengs meir diskusjon for å sikre at dei får reviewana rett. Den sørafrikanske venstrehåndsleikaren Quentin de Kock gjorde det til ein forferdelig lett å slå, medan Jonny Bairstow, som er motparten hans, går frå sterk til sterk bak stumpene for England. Etter å ha fått ein fantastisk fangst på Lord's, tok Bairstow ein liknande fangst her for å fjerne kaptein Faf du Plessis frå Proteas. Det har vore snakk om å ta med Jos Buttler for å la Bairstow konsentrera seg om å slå. Eg kan fortelja dykk at Bairstow ville vore knust om hanskene blei teke frå han. Det var eit vakkert øyeblikk for Anderson, som blei den bowlaren som tok 300 testviket i England, men eg trudde han spelte litt for kort, særleg med den andre nye ballen. Det var Broad som tok to wicket etter te for å byrja Sør-Afrika å kollapsa, men det var Vernon Philander og Chris Morris som gjorde situasjonen stabil.
Etter England vann over Sør-Afrika i den første testen, på Lord's, skreiv eg at den nye kaptein Joe Root hadde fått ein lett tur.