Biologar i USA brukte hoverdør til å teste den potensielle effekten av oljelekk på fugla. "Leggjelde" duvar, funne dei, avvikte frå kursen og tok lengre tid å koma tilbake og lenger tid å gjenoppretta enn fuglar utan olje på fjærene. Forskarane vart overraska over funna, som den ledende forfatteren, dr. Cristina Perez, forklarte: "Den generelle oppfatninga er at desse fuglane er 'fine', men faktisk fann vi at sjølv fuglar som er smurt litt med olje, ikkje er uskadelege". Dr. Perez heldt fram: "Vi venta at fuglane ville ha vanskeligheter med å flyge og bli saktere når dei kom, men vi venta ikkje på så ope skilnad i flyvebana". I studien blei det brukt råolje frå oljelekket i Deepwater Horizon, som blei påført vinge og halefjerder til nokre av dei heimlege dueane med bursar. Dette mønsteret av oljering reflekterte det som vart sett hos villfuglar frå utslippet. Dei vart trent til å gjennomføre 161 km lange fly mellom utsleppspunktene og heimeplassen sin, og alt samstundes med GPS-data loggarar. Etter utsleppingen tok dei fleste oljerte fuglane ulike flykurser som var lengre i varighet og avstand enn dei uoljerte fuglane. Dei valde å minimera risikoen for overvattneskrysningar og kan ha brukt kunnskapen om miljøet for å gjera reisa enklare. Slike alternativ ville ikkje vore tilgjengelege for vandfuglar som hadde vorte oljefylte på den første vandringen. Ungfuglar, med sine forprogrammerte flyplanar, hadde ingen ide om miljøbarriær, som lange overvattnesflyg, som dei ville møta på den neste vandringen. Historisk sett har fokus vore på å forstå påverknaden på sjøfuglar som er tungt olja, men medforfattaren og prosjektleiaren, professor Chris Pritsos, understrekte viktigheten av slikt arbeid for å forstå påverknaden på fuglar som er lett olja, som han påpekte "var observerte olja men enno levande og fungerande" etter Deep Water Horizon-utgjøret. Teamet fann at olja duvar ikkje klarte å gjenvinn kroppen masse tapt mellom flygingane, i motsetning til dei uolja fuglane. Dette er eit dårleg teikn for flygande fuglar, fordi det tyder på at dei kanskje ikkje kan fylle seg med drivstoff nok på flygingshestande for å fortsette reisa. Dr. Perez peikte at ein kombinasjon av GPS-data loggarar og friluftsdørv kan "verde vurdert for å teste effekten av andre miljøforurensingar" for den typen skadelege påvirkning som "ikke kunne oppdaga seg hos fuglar i ein vindtunnel i seg sjølv". Dr. Kees Camphuysen, ein ekspert på påverknaden av forurensing på sjøfuglar ved Royal Netherlands Institute of Sea Research, som ikkje var involvert i studien, bemerkte at det var "interessant at fuglar som var litt olja med berre éin oppgåve (fly hjem) vart hindra og at effekten varte ganske lenge". Dr. Camphuysen la fram at vanndfuglar sannsynlegvis vil bli meir påverka av olje enn landfuglar som duvar, sidan dei ikkje vil kunna reinsa fjærene sine på eit godt måte når dei er våte og matte på sjøen. Deepwater Horizon-utgjaldet av 134 millionar gallon råolje i Mexikogulfen byrja 20. april 2010. Det var den største miljøkatastrofen i amerikansk historie og er anslått å ha drepe over ein million fuglar. Dr. Alexander Lees er ein medieforeldr i British Science Association ved BBC Breakfast og ein forelesar ved Manchester Metropolitan University.
Sjølv om det er lett å få olje frå katastrofer som oljelekkasjen ved Deep Water Horizon gjer det vanskelegare for fuglar å fly, viser det frå ei studie.