Så kvifor ville eit land som Zambia heva på forbodet om å skyte og drepa dei dyre løve- og leopardpopulasjonane? Svaret er veldig klart - det er behovet for utlending for å finansiera bærekraftige dyrelivsprogrammer, som kan vera kostbare, og som òg kan gagna lokale samfunn. Zambia sitt økonomi er bygd på bakkant av kopar gruvedrift, men i dag er råvarene på ein cyklisk nedadgående spiral. Som en konsekvens har valutaen i landet, kwacha, tapt ein vesle mengd av verdien sin. For dette lille landet er turisme ein annan måte å få inn utanlandsk valuta på. Det er ingen tvil om at dei vakre strendene til Zambezi i Livingstone og Victoria Falls er en draukort for internasjonale turistar, men når du ser nærmere på tallene, blir det snart klårt at trofejjjjaktarar får den største delen av den grønne dollaren. Nyambe Nyambe, landsdirektør for World Wildlife Fund i Zambia, sa til meg at då forbodet vart kunngjort i 2013 "var det ikkje nok overvåkingssystem på plass". Regjeringa løyste forbodet etter at ekspertrådsbefalingar kom med påbod om at jakta skulle gjenoppretta "hjelpe samfunnet i ramma areal med tilgang til økonomiske fordelar", sa han. Mr Nyambe forklarte òg at "bekymringar for å verna store kattar førte til forbodet i utgangspunktet, og det er ein rettmessig anerkjenning av det same som forbodet blir heva". Myndighetane såg behovet for ein robust og gjennomførbar plan for leopardane òg, sidan dei har ulike behov for løver. Sjaktreglene vart strukturerte berre for løver fordi jegarar var mest interessert i kongen i djungelen. Men kritikarar seier at det ikkje er noko som rettferdiggjør å skyte majestetiske dyr som den elendige afrikanske leoparden, berre så veldige veiarar, hovudsakleg frå Vesten, kan posera for bilder med døde dyr. Og det finst eit land på kontinentet som ikkje vil ha noko med å gjera i jakta på dyreliv - nabolandet Zambia, Botswana. Det har ein fast etablert tradisjon for å "skjuta med kamera, ikkje med pistol". Corey Knowlton frå Texas drep nærehornet med ein mektig rifle etter tre dagars jakt gjennom buska med regjeringsfullmenn til handa for å sikre at han drepte det rette dyret, som etter sigt var valt fordi det var gammalt og hadde vorte aggressivt. Mr. Knowlton, 36, vann retten til å skyte nærehornet på ein auksjon - og fekk kritikk og til og med drapstrussel frå naturvernfolk. Tilhengjarane hans hevda at pengane som blei samla, skulle brukast til å verna andre nærehorn - det finst berre 5.000 i verda, og 2000 av dei er i Namibia. Zambia kan ikkje kritiseres fordi tropfejakting, sjølv om det ikkje alltid er for utrotningstruande arter eller eksotiske dyr, er tillat i mange delar av verda, inkludert Europa og USA. Men for å vera rettferdig mot den internasjonale jakten, jagar lokale samfunn òg dyr for sine eigne formål - om det er for å eta eller for å verna buskapet sitt mot rovdýr. Organisasjonar som kjem for dyrerett, vonar at det ein dag, i en ikkje så langt veg, vil komme ein tid då det vil bli forbudt å drepa villdyr.
Mange ser på hytinga av store katter som primitiv i dag.