Bulletin of the Atomic Scientists (BPA), gruppa bak klokken, sa at det å stå stille er "ikke gode nyheter". Minuttmunket på Domedagsklokken er ein metafor for kor sårbar verda er for katastrofe. "Det er framleis det næraste det har vore i løpet av dei siste 20 åra", sa Rachel Bronson, administrerende direktør i BPA. Lawrence Krauss, formann for styret for sponsorane til BPA, sa at Iran-nuklearavtalen og Paris-klimaavtalen var gode nyheter, men han sa at det var uklart om Paris-avtalen faktisk ville redusere utslippet av drivhusgasser. Han bemerket òg at økte spenningar mellom USA og Russland var ein smertefull punkt. På den tida sa dei at trugene var "ekstraordinære og ubenektelege trugmar mot menneskehetens framleis tilværelse". Bulletin of the Atomic Scientists blei grunnlagt ved University of Chicago i 1945 av ei gruppe vitskapsmenn som hjalp til med å utvikla dei første atomvåpen. Metaporiske klokken deira vart oppretta to år seinare. I dag omfattar gruppa fysikarar og miljøvitskapsmenn frå heile verda, som bestemmer om dei skal stella klokken i samråd med styret for støttemannane til gruppa - som inkluderer 17 nobelprisvinnarar. Det næraste klokken kom til midnatt var i 1953, då han vart flytta til to minuttar frå den apokalyptiske midnøtren, etter at USA og Russland hadde prøvd hydrogenbombar.
Det som blir kalla dømdagsuren, vil halde fram å stå på tre minuttar til midnatt, på grunn av globale farar som klimaendringane og utbredinga av kjernefysisk våpen.