Dette er ei skildring av dei kritiske dagane før drapene. 6 - 8 juli 1995: Bosniske serbiske styrkar hadde lagt beleiring av Srebrenica-enklavene, der titusener av sivile hadde kome til å skue seg frå tidlegare serbiske offensiver i nordøstlege Bosnia. Dei var under vern av om lag 600 lettbevæpna nederlenske infanteristyrkar. Brennstoff gjekk ut og ingen fersk mat hadde vorte brakt inn i enklavene sidan mai. Serbiske styrkar byrja å skyte Srebrenica. Bosnianske muslimske krigarar i byen krevde at dei skulle få tilbake våpen som dei hadde overgjeve til fredssoldatane, men søkja deira vart nekta. Den nederlandske kommandanten ringte til FN-hovedkvarteret i Sarajevo og bad om "nær luftstøtte" etter at granatar og raketter hadde landa nær flyktningssentr og observatørposter bemand av fredssoldatar. 9. juli 1995: Bosnianske serbarane økte sin bombardement og tusenvis av flyktningar flykta til byen frå sørlege leir før serbarane som gjekk framover, som angrep nederlenske observasjonsposter og tok om lag 30 soldatar som gissel. Ein fredsbevarar vart dødeleg skadd då bosnianske muslimar skytte på tilbaketrekande nederlenske troppar. 10. juli 1995: Hollands-kommandanten oberst Karremans lod inn ein forespørsel om FN-luftstøtte etter at bosnianske serbarar hadde bombardert nederlenske posisjonar. FN-kommandanten Janvier nekta først, men samde etter at obersten hadde be om det. Serbiske angrep stoppet før flyene kom og strøkene vart utsette. Om lag 4000 flyktningar var i byen til kvelden og det var panikk på gatene. Store folkemengder vart samla rundt nederlendiske posisjonar. Den nederlendiske kommandanten sa til leiarane i byen at NATO-fly ville starta massive luftangrep mot serbarane om dei ikkje hadde trekt seg frå det trygge området til 06:00 den neste morgonen. 11 juli 1995: Dei serbiske styrkane trekte seg ikkje tilbake, men kl 09:00 fekk Karremans melding frå Sarajevo at han hadde sendt inn ein forespørsel om nær luftstøtte på feil form. Klokka 10:30, kom den omlagde forespørsla til Janvier, men NATO-fly måtte vende tilbake til basen i Italia for å fylle på bensin etter å ha vore i lufta sidan kl 06:00. Klokka 14.30 kasta to nederlenderske F-16-stridsfly to bomber på serbiske posisjonar kring Srebrenica. Serbane svara med trugsmåte om å drepa dei nederlandske gisslane og skella flyktningar, og det førte til at det blei avlyst ytterligere angrep. Den bosniske serbiske kommandanten Ratko Mladic kom inn i Srebrenica to timar seinare, ledsaget av serbiske kamera-team. Om kvelden kalla general Mladic oberst Karremans til eit møte der han gav eit ultimatum om at muslimane må overgje våpen for å garantera livet sitt. 12. juli 1995: Bussar kom for å ta kvinner og born til muslimsk territorium, medan serbarane byrja å skilja ut alle menn frå 12 til 77 år for "forhør for mistenkte krigsforbrytarar". Det er anslått at 23.000 kvinner og born vart deportert i løpet av dei neste 30 timane. Hundravis av menn vart halde i lastbilar og lager. Om lag 15.000 bosniske muslimske kjemper hadde freista å flykta frå Srebrenica over natta og vart skutt då dei flykta gjennom fjellene. 13 juli 1995: Dei første drapene på ubevæpna muslimar skjedde i ein lager i den nærliggende landsbyen Kravica. Fredsbevaringsstyrkar overleverte om lag 5000 muslimar som hadde vore i verna på den nederlenske basen i Potocari. I gjengjeld, slapp dei bosniske serbarane fri 14 hollandske fredsstillingsstyrkar som hadde vore i verna på Nova Kasaba-basen. 16 juli 1995: Tidlege meldingar om massakrer kom fram då dei første overlevingane av den lange marsjen frå Srebrenica byrja å koma til muslimsk-haldede territorium. Etter forhandlingar mellom FN og bosniske serpar fekk Nederlandarane til slutt lov til å forlate Srebrenica, og etterlét våpen, mat og medisinsk forsyning.
Sommaren 1995, to år etter at den bosniske byen Srebrenica vart utnemnd som eit FN-tryggareområde, blei det den verste massakren i den bosniske krigen.