Teamet har laga det mest nøyaktige kartet over det "eldste lyset" i kosmos. Tidlegare observasjonar av denne strålingen hadde anteke at den første generasjonen av stjerner var i ferd med å bryta ut i livet om lag 420 millionar år etter Big Bang. "Dette skilnaden på 140 millionar år kan ikkje synast så viktig i sammenheng med den 13,8 milliardår lange historia til kosmos, men i proporsjonal grad er det faktisk ei svært stor endring i forståinga vår av korleis visse viktige hendingar utvikla seg i dei tidlegaste epokane", sa professor George Efstathiou, ein av leiarane til Planck Science Collaboration. Planck-satelliten til Den europeiske romfartsorganisasjonen (Esa) kartla dette "fossil" mellom 2009 og 2013. Det inneholder ei mengd informasjon om tidlege omstende i universet, og kan til og med brukast for å finne ut alderen, forma og innhaldet. Vitskapsmenn kan òg undersøkja det for svært subtile "forvrengingar" som fortel dei om samhandlingar som CMB har hatt på vegen til oss. Ein av desse hadde vore avtrykt då den spedbarge kosmosen gjennomgjev ei stor miljøendring kjent som re-jonisering. Det er då den kjølande nøytrale hydrogengassen som dominerte universet etter Big Bang, blei gjenenergiert ved å fyrast av dei første stjernene. Disse varme gigantane hadde brent lysande men korte liv, og produserte dei aller første tungelementa. Men dei hadde òg "fritt" den nøytrale gassen rundt seg - rive elektronar av hydrogenprotonane. Og det er passasjen av CMB gjennom denne labyrinten av elektronar og protoner som ville ha ført til at den tok opp ein subtil polarisering. Planck-teamet har no analysert denne polariseringa i fin detalj og avgjort at den vart generert 560 millionar år etter Big Bang. Den amerikanske satelliten WMAP, som fungerte på 2000-talet, gjorde den beste estimasjonen for toppet til re-jonisering på 420 millionar år. Den nye timinga til Planck "løser konflikten effektivt", kommenterer professor Richard McMahon frå Cambridge University i Storbritannia. "Vi hadde to grupper av astronomar som i utgangspunktet arbeidde på ulike sider av problemet. Planck-folket kom til det frå Big Bang-siden, medan dei av oss som arbeider med galakse kom til det frå 'noe-siden'. "Det er som ein bro som blir bygd over ein elv. Dei to sidene kjem saman der vi hadde eit gap før", sa han til BBC News. Dette gapet hadde ført til at vitskapsmenn påkalla kompliserte scenariar for å starte re-jonisering, inkludert muligheten for at det kunne ha vore ei enda tidlegare populasjon av gigantiske stjerner eller energiske svarte hull. Slike løysingar er ikkje lenger naudsynt. Ingen veit nøyaktig tidingen for dei aller første individuelle stjernene. Alt Planck gjer er å fortelje oss når store mengder av desse stjernane hadde samla seg i galaksar med nok styrke til å forandra det kosmiske miljøet. Det er ikkje sikkert kor langt tilbake i tid det er. Kanskje så tidleg som 200 millionar år. Det vil vera oppgåva til den neste generasjonen av observatoriar, som etterfølgjaren til Hubble, James Webb Space Telescope, å freiste å finne svaret. Det nye resultatet frå Planck er inne i eit stel av nye oppgåver som nettopp er publisert på heimesidene til ESA. For to år sidan var datautgjevinga i stor grad om tolkingar av CMB basert på temperaturprofilen. Det er polariseringsfunksjonane til CMB som tek sentrum i denne gongen. Det var håpet at Planck kunne finna direkte bevis i polariseringa til inflasjon i CMB - den superraske utvidinga av rommet som vart trudd å ha skjedd berre brøkdel av sekund etter Big Bang. Dette har ikkje vore mogleg. Men alle Planck-data - temperatur- og polariseringsdata - er i samsvar med denne teorien, og presisjonsmålingane tyder at nye, strengare avvik har vorte sett på sannsynleg skala av inflasjonssignalet, som andre eksperiment held fram med å jaga. Det som er klårt ut frå Planck-undersøkinga er at dei enklaste modellane for korleis den superraste ekspansjonen kunne ha fungert, kanskje ikkje lenger er holdbare, og tyder på at det til slutt vil vera naudsynt nokre eksotiske fysikk for å forklare det. "Vi vert no dregne inn i eit parameterspace som vi ikkje hadde forventa oss", sa forskaren i samarbeid, Dr. Andrew Jaffe frå Imperial College, Storbritannia. "Det er greit. Vi likar interessant fysikk; det er difor me er fysikar, så det er ikkje eit problem med det. Vi hadde berre denne naive forventinga at det enklaste svaret ville vera riktig, og av og til er det ikkje". Jonathan.Amos-INTERNET@bbc.co.uk og følg meg på Twitter: @BBCAmos
Vitskapsmenn som arbeider med Planck-satelliten i Europa seier at dei første stjernebildene lyste opp i Universet seinare enn ein hadde trudd.