Cyprus har vore delt sidan 1974 då Tyrkia invaderte nord som svar på eit militærkupp på øya som var støttet av Aten-regjeringa. Øya var effektivt delt med den nordlege tredjedelen befolka av tyrkiske cypriotar og dei sørlege to tredjeljene av greske cypriotar. Trupper frå FN patruljerer "Grøna linjen" som skiller dei to delane. Samtrekkingssamtalane har gått sakte fram. I nyere tid har det òg utvikla seg til eit viktig finanshub, særleg for investorar frå Russland og Aust-Europa. Folkesetnad 1,1 millionar (samant) Areal 9.251 kvadratkilometer (samant) Største språk Gresk, tyrkisk Største religioner Kristendom, Islam Livsforhåpnad 78 år (menn), 82 år (kvinner) (FN) Valuta euro; tyrkisk lira i nord President: Nicos Anastasiades Kandidat for Konservativ demokratisk rally Nicos Anastasiades vann run-off-valet i februar 2013 med ein av dei største marginane i mange år, og lovde å gjera alt som var naudsynt for å sikre ein økonomisk redningspakke. Han lovde å hamra ut ei rask avtale med utlendingar og få Kypros nærare Europa, i ein omlegging frå politikken til den kommunistiske regjeringa som først søkte hjelp frå Russland før han vendte seg til EU. Han kom raskt til ei avtale med FN og IMF om ein bankbjæring på 10 milliarder euro, som vart like raskt endra for å verna mindre bankkontoar etter at parlamentet avviste avtalen. På spørsmålet om gjenforening med den separatistiske tyrkiske-kypriotiske nord, hilsa president Anastasiades velkomne med valet av den eineståande tyrkiske-kypriotiske leiaren Mustafa Akinci i 2015 og gav seg straks til å gjenoppta samtalene som hadde stått stille. Akinci var borgarmeister i den tyrkisk-cypriotiske kommunen i Nord-Nikosia mellom 1976 og 1990, og han hadde vore pioner i samarbeid med den sørlege kommunen om praktiske sanitet- og kulturarvprosjekter. Denne erfaringa viser hans etterfølgende hengivenhet til å forenta Kypros. Han grunnla Freds- og demokratirørsla i 2003 for å støtte FN sin Annan-plan for eit forente Kypros i Den europeiske union, og han går også for ei politikk med større uavhengighet frå Tyrkia i politiske saker. Statusen til Nord-Kypro som ei særskilt enhet er berre anerkjent av Tyrkia. De cypriotiske mediane speglar den politiske delinga av øya, med den tyrkisk-kontrollerte sonen i nord som opererer med sin eigen presse og kringkastare. Omkring 95% av cypriotane var på nettet i 2015 og 70% på Facebook. Nokre nøkkeldatoar i historia til Kypros: 1914 - Kypros annektert av Storbritannia, etter over 300 år med osmansk styre. Storbritannia hadde okkupert øya i 1878, men den vart nominelt under osmansk overherredøme. 1955 - Greksk-cypriotar byrjar geriljakrig mot britisk styre. Geriljakrigen, National Organization of Cypriot Combatants (EOKA), vil enosis (unification) med Hellas. 1960 - Storbritannia gjev uavhengighet til Kypros under ei maktdelingsforfatning mellom tyrkiske og greske cypriotar, og held intervensjonsrettar over øya saman med Tyrkia og Hellas. 1963 - President Makarios vekker tyrkiske frykt ved å føra fram konstitusjonelle endringar som ville oppheva maktdelingsarrangement. 1974 - Militærjunta i Hellas støttar kupp mot Makarios, som flyktar. Om dagar landa tyrkiske troppar i nord. Kuppet kollapsar. Tyrkiske styrkar okkuperer ein tredjedel av øya. Greke og tyrkiske cypriotar flyktar i motsette retningar. 1983 - Rauf Denktash erklærer den avskiljande staten Tyrkiske republikken Nord-Kypro, som berre er anerkjent av Tyrkia. 2003 - Tyrkiske og gresk-kypriotiske innvandrarar kryssar den "grøne linjen" som skiller øya for første gong på 30 år etter at tyrkiske-kypriotiske myndigheter har lettare grenseforstengingar. 2004 - Kypros kjem til EU, men gjer det som ei delt øy. 2011 - Kypros vert flått inn i skuldkrisen i euro-sone. Det sikrar seg ei hjelpemaksje på 10 milliarder euro for å hindre at øya kollapserar og ein eventuell utgang frå euro-sone.
Legenden seier at den antikke greske kjærlegedinna Afrodite vart fødd der, men den moderne historia til Kypros har vore dominert av fiendskap mellom greske og tyrkiske innbyggjarar.