Medan kampanjen for det føresidalege valget 20. desember blir offisielt igangsett, er det nye politiske figurar på lista. For det første Albert Rivera, ein 36-åring frå Catalonia, som har ein fest som han kallar Ciudadanos (borgarar), som har kome inn på scena og som tilsynelatande har stjålet mykje av sentrum. Han er ein av dei største politikarane i Spania, og han er ein av dei største politikarane i Europa. Han er ein av dei største politikarane i Spania. Ein improvisert utveksling om korrupsjon mellom Iglesias og Celia Villalobos, ein høgt representant frå det regjerande Folkepartiet (PP), var ein trend på Twitter denne viken. Ho forbaud han om å ikkje gå rundt og beskylla heile partiet sitt for korrupsjon. Ein tom forelesning saman med dei tre andre var ein av dei beste bildene i førvaldsveiken, men kontrastet mellom at Rajoy ikkje kom på framsida og at han kom inn i kjøkkenet til ein spansk kjendis for å gjere ein for vennleg intervju, kunne ikkje ha vore større. Dei er ein del av den spanske politikken, og det er ein del av den spanske politikken som er i ferd med å gå i gang, og det er ein del av den spanske politikken som er i ferd med å gå i gang, og det er ein del av den spanske politikken som er i ferd med å gå i gang, og det er ein del av den spanske politikken som er i ferd med å gå i gang. Den politiske tennisspelet i Spania, der makten 33 år fram og tilbake vart slått mellom PP og PSOE, er over. Det tovepartilege spillet er over. Ein ting er nesten sikkert: Ingen part får ein totalmeistørskollegi i det spanske parlamentet. Nokre spanske veljarar lengtar etter noko nytt, å sleppa frå den gamle politikken, men andre vil velje meir av det same.
På det første forslaget er det eit val som vil forandra det spanske politikken.