Michelle Thomson sa til parlamentarikarar at ho var "ikke eit offer, eg er ein overlevende". Ho delte den personlige historia si under ein debatte i Commons som fokuserte på FNs internasjonale dag for å avskaffa vald mot kvinner. Thomson fortalde at ho hadde vorte voldtekna, "som vanleg", av nokon ho kjende. "Han hadde bjóðt seg til å følgja meg heim frå ein ungdomshald, og på den tida gjekk alle over alt på fotspor, det var ganske vanleg å gjera det. "Det var tidleg kveld, det var ikkje mørkt. Eg hadde på meg - eg tenkjer, eg gissar - jeans og ein trøya". Thomson sa at ho kjende området, men dei gjekk på ein litt annan måte, og han bemerket: "Eg tenkte ikkje på det. "Han sa at han ville visa meg noko i eit skogområde, og då, må eg seia, vart eg skremmd. Eg hadde ein varselsklo - men eg overordna varselskloen fordi eg kjende han og det var ein viss grad av tillit. "Å vera ærleg, når eg ser tilbake, trur eg ikkje at eg visste kva voldtekt var. Det var ikkje noko som vart snakka om". Thomson tilleggar: "Det var nådeleg raskt, og eg minner meg først undring, så frykt, så frykt då eg skjøna at eg ganske enkelt ikkje kunne sleppa unna - fordi han var sterkare enn meg, og det var ingen kjensle av nokon seksuell lengt frå han, som eg trur, når eg ser tilbake, at eg finn det rart". Ho sa at etterpå gjekk ho heim åleine, gråt, kaldt og skjelv, ettersom ho var i sjokk. Thomson sa: "Eg sa ikkje til mor mi, eg sa ikkje til far min, eg sa ikkje til venene mine og eg sa ikkje til politiet. Eg beholdt det heile opp i meg. Eg håpte, kort og forferdeleg, at eg kunne ha vore gravid, slik at det ville tvinga ei situasjon til å hjelpa meg til å kontrollere det". Thomson sa at ho følte seg "skjemd" over at ho hadde "lat dette skje med meg", og debatterte intern om kva som hadde skjedd. Thomson sa at ho seinare fortalde det til ein kjærleikskul, som "støtta henne", men at ho hadde hatt skuld, sinne, frykt, sorg og bitterheit i mange år. Ho sa at ho følte seg "pliktig" til å fortelje mannen om det då ho gifta seg 12 år seinare, men det var først då ho var i midten av 40-åra at ho tok grepet om å få hjelp. Thomson sa at voldtektin "skadde" sjølvstendigheten hennar, tilliten til å vere i stand til å døy for det, men at ho likevel er "velsigna" i livet og har vore lykkeleg gift i 25 år. Ho sa at ho tenkte godt før ho bestemte seg for å fortelja om historia si og la til: "Det er en tabu å dela slik informasjon, og det er heilt sikkert for folk i min generasjon - det er verkeleg sjokkerande å snakke om dette offentleg". Ho sa at ho ikkje kunne få seg til å fortelja mor si, som døydde av kreft, om voldtektet - og at dette var "muleg feige" men "ein kjærleiksakt" for å verna henne. Thomson sa at ho no veit at voldtekt ikkje handlar om sex, men makt og kontroll - og òg om eit "brot mot vald", ettersom ho ifrågaviste mytene om voldtekt som vert forhalda frå eit mannleg perspektiv. Ho sa til Commons: "Ein voldtekt skjer når ein mann tek beslutningen om å skade nokon han føler han kan kontrollere. Voldtektar skjer på grunn av voldtakaren, ikkje på grunn av offeret". Thomson sa at ho hadde møtt "andra aggressive handlingar" mot henne i forretningsdrift og politikk. Ho konkluderte: "Eit ting eg skjønar no er at eg ikkje er redd og han var. Eg er ikkje redd, eg er ikkje eit offer, eg er ein overlevende". Bercow, talsmannen, sa at orda til Thomson hadde etterlat ein "uglegbar inntrykk på oss alle". Thomson, parlamentsmedlemmen for Edinburgh West, sit for tiden som ein uavhengig etter å ha trekt seg frå SNP-visken midt i ein politisaksjon i omstridd eiendomsavtaler. Seinare i debatten sa den tidlege skuespillerin Tracy Brabin, nyvalde Labour-parlamentarikaren for Batley og Spen, at ho sov med kniv etter at ein ukjend mann freista å voldta henne då ho var 20 år gamal. Brabin sa at ho rekna seg som "ein av dei heldige" og at gjerningsmannen blei stilt for retten. "Eg var på mitt andre år på universitetet, og mannen hadde sett meg gå forbi bilen hans og hadde venta på at eg skulle ta hjørnet. "Eg gjekk inn på han med alle dei råd mor di gav deg - kneet han der det gjorde vondt og så sprang du som ein flåte - vel, dei forsvann, eg vart fross i frykt. "Og då han skubbe meg til jorda og freista å voldta meg, kjempa eg tilbake, men eg vart mishandla. Det var berre ein indianer, ein nabo som verkeleg er ein ven av samfunnet, som reddet meg frå noko mykje verre".
Ein skotsk representant har rørt kollegaar til tårar etter at ho i underhuset har avslørt at ho vart voldtekna då ho var 14 år gamal.