Men moren til fire, som fekk ei ødelegjande kreftdiagnose tidlegare i år, er aktivt i ferd med å forberede den unge familien på døden. Ho er mor til Caileb, 13, Noah, 9, Brooke, 8 og Jesse, 15 månader. Mrs Lennox, frå Cullybackey i County Antrim, har tenkt på kreative måtar for at borna hennar skal kjenne seg nær henne, lenge etter at ho er borte. Ho har laga minnesboksar for kvar av dei og hatt ei dagbok for dei å forska over. Mrs. Lennox var 34 år gamal og gravid med det yngste barnet sitt då ho fekk vita at ho hadde brystkreft. Dei første bekymringane var om velstanden til det ufødde barnet, som vart fødd ved eit keisarsklipp i 30 veker. "Han var litt av ein søvleg skjønnhet etter all kjemoterapien", sa ho. "Han var trygg fordi eg hadde fått ei redusert dose av behandlingen, men det vart avgjørt at han måtte koma ut tidlegare. "Lille Jesse var 3 pund då han vart fødd og lungane hans var underutvikla, men han kjempte til han var frisk. "Eg fullførte behandlingen og livet mitt kom tilbake til det normale". Men etter å ha kjempt mot sjukdomen ein gong, skulle han koma tilbake i januar i år. Kreften har no spreidd seg til lungane til Mrs Lennox, og prognosen hennar er ikkje god. "Eg er i ferd med å dø", sa ho til BBC News NI. "Det høyrer kanskje morbidt ut, og eg prøver å ikkje gjera ting for trist, men eg trur det er viktig at borna veit at eg ikkje vil vera der for alltid". Under den første behandlingen forklarte eg at eg var sjuk og måtte ta medisin, men då det kom tilbake visste eg at eg måtte vera ærlegare om framtida. "Eg har alltid vore den typen mor som vil verna borna sine og gjemna dei for alt som er for opprørende. "Men no veit dei at eg ikkje vil vera der for å sjå dei vakna opp og at eg ikkje skal bli frisk. "Eg var åpenbart knust når eg fekk nyheten - det er ikkje noko ei mor ville ønske seg, men livet kan ta bort frå deg av kreft i alle aldre. "Eg har ikkje lenge igjen, men borna får gå gjennom ei del av den sorg dei har framfor meg for å trøysta dei". "Eg har sortert grava, valt min eigen kiste, skrive eulogien min og valt ut lesningane og hymnene", sa ho. "Det er ei merkeleg opplevelse, men mannen min Alistair, 42, skal ta vare på dei fire borna når eg er borte, og han treng ikkje stresset av å organisera begravelsen". Mrs Lennox sa at ho vil gjera dei siste tillagingane sine dei neste dagane og så leggja alt til side for å tilbringe tida ho har att med familien. "Jule er den favoritt tida i året, så sjølv om eg kanskje ikkje er der i år, skal vi laga dekorasjonar saman for å hengja rundt i huset", sa ho. "Vi har vore ydmykte over støtten vi har fått frå vener, familie og naboar". "Eg er glad, eg er komfortabel og eg er fornøyd med å elske familien og venene mine. "Eg tek meg så godt ut som eg kan og verdsetter kvar dag". Mrs Lennox har òg oppfordra ei kvinne som merkar om ei forandring i kroppen sin til å gå til legen med ein gong og sjekka seg sjølv regelmessig for noko uvanleg.
Å organisere ei eigen begravelse er ikkje noko som 36-åringen Laura Lennox nokon gong tenkte ho skulle gjere.