Men på 100-årsdagen av opprøret den 10. oktober 1911, som kom frå Xinhai-revolusjonen, som endte med 2000 år med imperialistisk styre og førte kinesarar inn i ein moderne æra, er det sjeldan ein snakk om ROC - bortsett frå i Taiwan. Dette er fordi kommunistpartiet, som ikkje hadde noko med revolusjonen å gjera, ikkje vil gje ROC og grunnleggarane, nasjonalistane (eller Kuomintang, KMT), mykje kreditt. Dei to partane kjempte seinare ein blodig borgarkrig som enda med at Kuomintang flykta til Taiwan på slutten av 1940-talet og reist republikken der. Men i Taiwan, regjeringa - som for tida leidd av Kuomintang - sparar ikkje for å sørge for at verda ikkje gløymer 100-årsdagen til republikken. "Det var den største hendinga i Kinas 5000 år lange historie og ein stor endring i det politiske systemet som etablerte den første republikken i Asia", sa Shao Ming-huang, historisk arkivdirektør for Kuomintang. "Dette så så såden av opprør i Asia mot kontroll av utanlandske styrkar", sa han, og ein av grunnane til at Sun ville styrta Qing var at det var for svak til å avverga utanlandske invasjonar. Ein fyrretusen-show er planlagt i sentrale Taiwan. Fyrretusen vil òg lysa opp himmelen i andre område, inkludert Taipei. Mange vanlege menneske såg flagghøvingseremonia om morgonen og aktivitetane som følgde, inkludert ei militær parade med meir enn 1.000 militære personel, 71 fly og 168 kjøretøy. Mange par gifta seg i eit massebryllaup, og president Ma Ying-jeou gjorde eit tal. Men på kvelden av årsdagen blir arven til ROC uunngåeleg debattert. Nokre folk skuldar den for korrupsjon og inkompetanse som førte til at den tapte fastlandet til kommunistane i borgarkrigen. Og i Taiwan, ser en betydelig del av folkesetnaden KMT og ROC med misnøye på grunn av det undertrykkende styret etter å ha flytta til Taiwan på 1940-talet. Beijing var forsiktig med hundreårsjulet Det er skuldbevisst for hendinga den 28. februar 1947 (eit opprør som vart utløyst av ein kvinneleg selger som blei slått og førte til dødelege opprør) og ein etterfølgende undertrykkingsaksjon mot dissidentar som er kjend som den kvite terroren, som førte til at tusenvis av menneske vart arrestert, torturert, drepne eller forfølgde. Det burde vera utanfor Taiwan", sa Tsay Ting-kuei, som er ein av ei gruppe menneske som trur at då Japan tapte andre verdskrigen, skulle Taiwan teknisk sett ikkje ha vorte overgjeve til Kina fordi det ikkje var spesifisert i traktatane som blei undertekne mellom Japan og dei vestlege vinnarane i krigen. Yeh Tsai-chu, ein forretningsmann, sa at ho og familien hennar ikkje vil feira årsdagen - òg kjent som Double Ten National Day. "100-årsjubileet til Kina har ingenting å gjera med Taiwan. Han er ein av dei som er mest i stand til å gje til kjerne i USA, og han er ein av dei som er mest i stand til å gje til kjerne i USA. Før årsdagen uttrykte forbipassarane ei ekte stolthet, ikkje berre for Taiwan, men også for Kina. Mange av dei var etterkomarar av langtids- taiwanarar, ikkje-kinesarar, som kom hit etter krigen på 1940-talet. "Det har gjort noko godt og noko vondt, men det er mest bra. Det har heisa levekvaliteten til Taiwan, og det beste er at det har gjort Taiwan til eit åpent og fritt samfunn", sa Kevin Wun, 26, ein finansrisikomanager. Mange meiner at det er den kinesiske regjeringa som har frelst Taiwan frå ein kommunistisk overtaking og hjelpt øya til å bli til ein velstående økonomi og eit blomstrande demokrati. "Det som skjedde i det forfedrne er forbi. Taiwan er den kinesiske regjeringa, vi har sungt nasjonalsangen vår i så mange år. Vi er sammensette av langtids- taiwanarar, nyare innvandrarar frå Kina og brudar frå Sørøst-Asia. Vi har eit så fritt samfunn i dag", sa Chai-yun Lee, som er i 60-åra. Ein kinesisk turist som vitja Taiwan, som vart pressad om eit svar, var òg samde i at kanskje arven til Kina kan vera meir god enn vond. "Vi anerkjenner Sun Yat-sen. Vi anerkjenner Xinhai-revolusjonen, men ikkje Double Ten National Day og ikkje Kina, men Kina gjorde meir godt enn vondt; det styrta keisarane", sa ei kinesisk kvinne som nekta å bli navngjevd. Trass i dei mørke kapittelane i historia til styresmakt i Taiwan, kjenner mange taiwanarar til ROC som Taiwan, sjølv om dei kan definere det annerledes enn det regjerande partiet. "ROC er Taiwan. Det omfattar ikkje fastlandet", sa Sidney Cheng. "Vi er svært stolte av oss sjølve. Landet vårt har mange flotte ting, som demokrati, den høgteknologiske industrien, økonomien og det vennlege folket". Cheng og andre bemerket at når dei reiser til utlandet, er folk, inkludert tollmenn, forvirra av kva ROC står for, og trur det er Kina. "Når eg gjekk til Brasil, stempla dei på visumet mitt at eg var kinesar", sa Cheng. "ROC har ikkje berre oppnådd ideala til nasjonalisme, demokrati og levebrød for den kinesiske rasen [i Taiwan], noko som ikkje har vorte oppnådd av Kina, men det vil òg spela ei svært viktig rolle i å løysa skilnadane mellom Taiwan og Kina", sa Shao. "Selv Kina har ei viss kjensle for det, fordi det vart skapt av Sun Yat-sen og dei respekterer Sun Yat-sen". Men vegen til demokrati er ikkje fullført. På kvelden av hundreåret lovde ein innfødd stamme i Taiwan å gjennomføre ein symbolsk headhunt av ROC - for å uttrykke frustrasjon over historia til å ikkje respektere rettane til innfødde folk. Men ei slik aktivitet ville ikkje bli tolerert i Kina, og slik er arven til ROC.
Ein av dei viktigaste hendingane i det 20. århundret var omstyrtingen av den siste keisardynastiet i Kina, Qing-dynastiet, og grunnlegginga av Republikken Kina (ROC).