Vi fekk dette når vi kjørte gjennom Lissabon i ein konvoie av varebilar, følgd av tungtbevæpna narkotikapoliti. "Det er ei stund sidan eg har gått gjennom eit raudt lys med sirener og blå lys", ler Arfon Jones, ein tidleg politibetjent. BBC Wales' Week in Week Out-programmet førte politiet i Nord-Wales og kriminalitetskommisjonaren til Portugal for å sjå korleis ein radikal ny tilnærming til narkotika fungerte. Jones frå Plaid Cymru har ført opp for at cannabis skal legaliserast til medisinsk bruk, og han vil at legaliseringen av alle narkotika skal vurderast. Vi brukte fire dagar på å filma med han i den portugisiske hovudstaden og såg på då vognar under væpne vaktar vart tømde med tre tonn heroin, kokain og cannabis, som alle var besette frå narkotikaband, og brent i ein brennsel. Portugal halskva straffa for besitting av narkotika for 15 år sidan, men menneskesmuglarar og -selgarar står framfor fengsel. Politiet, som var skeptisk i utgangspunktet, seier at endringa har funne til. "Det frigjer tida vår så vi kan gå etter den alvorlege og organiserte kriminaliteten", sa Artur Vaz, sjefen for narkotikapolitiet. Det er den andre enden av skalaen - med narkomanane - der du ser noko verkeleg nytt. Eg filmte Pedro, som var i 20-åra, som blei behandlet av eit organ som var unikt i Portugal, kalt Dissuasjonskommisjonen. To kommisjonarar i avslappnad klespøyte han om privatlivet hans. Han var blitt overført hit fordi politiet fann han med litt meir enn det som er tillate for 10 dagars narkotika. Ein straffdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsdomstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsstolsst Det kunne funka om nokon røva ei bank, men ikkje om du er ein narkoman". Og sidan kommisjonane er styrte av helseavdelinga, seier han at han har ein direkte kontakt til behandlingstjenestene, og det skyndar på omvisningar. "I Portugal er ikkje avkriminalisering det store", sa Brendan Hughes, som er med i European Drugs Monitoring Agency, som òg har sitt sete i Lissabon. "Dei har utforma ei hel pakke". Eg tok med Mr Jones til denne EU-organet fordi det er ein uavhengig evaluator av internasjonale bevis. Hughes fortalde at det var overgangen frå straffavgjørd til helsestyresmakt som gjorde skilnaden. "Den portugisiske endringa er samanhengande og konsekvente", la han til. Og like viktig, seier dei som støttar han, er styrken som vert gjeve til helsestyresmenn. Psykiataren Miquel Vasconcelos viste oss rundt på Taipas-senteret, der vi såg tre versjingsutøvar som mottok fysioterapi ein-til-ein. Kva var fordelen med avkriminalisering? spurde vi. "Vi har hatt meir ressursar. Me fekk meir sosial bevissthet om at dette er ei sjukdom og ikkje eit avvik, og at folk som blir ramma av det, er meir tolererande. Og me har følt at me har fått meir aksept som profesjonelle", sa han. Me fekk vita at dei hadde venta på behandling etter omsetjing ned til ein uke. Det har sidan auka til fire veker etter at Portugal har redusert nedlegginga, men det er framleis raskare enn i Wales. Vi var i ferd med å avslutta besøket vårt, men eg hadde framleis spørsmål. Internasjonale samanlikningar er vanskelege og kampanjerar frå alle sider kan vera selektive med statistikkar. Og berre fordi ein politikk blir trekt og noko følgjer, som ein økning eller fall i heroinbrukarar, tyder det ikkje at politikken har ført til det. Så eg tok Mr Jones med til å møta arkitekten for narkotikapolitikken i Portugal, Dr. Joao Goulao, og spurde han om det kunne fungere i Wales. "Problemet vårt med narkotika var til stede i alle sosiale grupper - dette var ein faktor som gav denne lova til gode", sa han. "Måske er det i landet ditt som det er meir avgrensa til marginaliserte folk, og det gjer det vanskelegare [for] akseptering av resten av samfunnet". I Wales er det nokre som er imot enhver politikk som kan bli sett på som å gå mjukt på narkotika. "Det eg har sett er at menneskeleg liv blir øydelagd av narkotika... og eg vil ikkje at vi som land, som parlament, skal seia: 'du veit kva, lek med det, prøv, det er ikkje viktig', fordi det verkeleg er det". Eg peikar på at mange reformatorar seier at dei ikkje fremjar bruk av narkotika, men berre prøver å hjelpa avhengigheita. "Sjå, eg trur ikkje det", svara han, "og problemet er at... med så mange narkotika kan du ikkje vite kva reaksjonen blir... det klassiske dømet... er cannabis... det har vore så lite forsking på cannabis. "Så eg er uroleg for at du... kunne opna den døra men du veit rett og slett ikkje kvar det fører til". "I Lissabon lærte eg at du må gjera tre ting: avkriminalisera bruk av narkotika, flytte det bort frå straffavgjøring til helsestøyt og deretter øke utgiftene", sa han. "Berre då kan du redusere skade på problembrukarar og samfunnet".
Det første ein portugisisk politimann vil fortelje deg om narkotika er at det framleis er ulovleg.