I desember 2014 hadde kurdiske peshmerga hatt ein kontroll på 20 prosent av byen, og sjølv om det har vore dagleg kamp mellom dei to partane sidan, har dei stått i ein blindstopp. sidan torsdag har kurdiske styrkar - støtta av amerikanske luftangrep - gjort seg viktige, og har skåret på veg 47 som går gjennom Sinjar, den hovudlinjen mellom den sjølvkalte hovudstaden Raqqa i Syria og Mosul i nordlege Irak. Omgrepet på Sinjar vil ikkje berre sikre vegen, men vegen sør for Sinjar, mot byen Baaj, som er under kontroll av IS, vert òg rapportert å vera under kontroll av Peshmerga-styrkane. Dette skal gje ei buffer sone stor nok til å halda Sinjar trygg i den næraste framtida. Det neste steget må vera mot den IS-heldne byen Tal Afar, og så Mosul. Ellers vil Sinjar alltid møta angrep frå desse punktene. Men om Sinjar er de facto kurdisk territorium, er Tal Afar og Mosul ikkje. Det same gjeld Mosul og Baaj. Mens presidenten i KRG, Massoud Barzani, fleire gonger har antydt at regjeringa hans vil bidra til å ta tilbake Mosul, kan det å ta ein arabisk by tilbake, sjåast på som eit akt av kurdisk aggresjon mot arabar, og kan føre til spenningar med regjeringa i Baghdad og til å skada den kurdiske minoriteten som har halde fram å bu i Mosul sidan IS tok den. Taktisk sett vil byen Baaj, som ligg på høgare areal enn Sinjar, framleis vera eit perfekt sted å teikna Sinjar. Sidan Peshmerga ikkje har langtrekkjande raketter, korleis kan dei då skapa ei buffer sone som er sterk nok til at 3000 yazidiane som har vore fast i fjellet i over eit år, kan vende tilbake og bu i heimane sine? Det nært forestående angrepet på Sinjar var ein open hemmelighet. For to veker sidan var eg vitne til lange militærkonvoararar som var på veg til byen, men som etterkvart blei avvikla av at motstandarane til Peshmerga, opprørarane frå Kurdistan Workers' Party (PKK) i Tyrkia, som hadde sitt sete i nordlege Irak, hevda at byen hadde vorte gjenerobert frå IS. Klagen stoppte ikkje berre operasjonane til Peshmerga: Det gav IS-krigarane tid til å forberede seg og trilla tilbake frå Sinjar, slik dei gjorde i Tikrit i fjor vår, for å ta Ramadi nokre veker seinare. PKK er ikkje den einaste lokale styrken som kan koma i Peshmerga's vei når dei prøver å halda fram med krigsindringane. Lokale arabiske folkesetningar fryktar at det kan komme hevn mot dei frå Yazidi-militane som har vorte oppretta tilfeldig sidan okkupasjonen av Sinjar-fjellet i august 2014. Då Mosul-dammen og Zummar-områda vart gjenerobra frå IS i slutten av 2014, kidnappa yazidi-militsane arabiske kvinner, dreiv landsbyborgarar bort og plyndra eigedomar. Det har vore meldingar om fleire hevnangrep i år. Følg henne på Twitter
Å ta Sinjar tilbake ville ha vore svært viktig både strategisk og for det kurdiske folket i kampen mot den såkalla Islamske staten, men det som vil skje dei neste dagane og vekene vil ha stor betydning.