Dei siste to vellykkjeleiarane var glade for å ha profitt av vanlukka til vertane sine i viktige øyeblikk. Ein kjend feil frå den store David Campese fekk 1989-vinstren over linjen i den avgjørende tredje testen i Australia. Lions har møtt Australia i Brisbane åtte gonger og har vunne alle. Tom og Ben Youngs var dei første brørne som spelte for Lions i ein testkamp sidan Gavin og Scott Hastings i 1989. Springboks vann tre forsøk til ingen i 1997 og slo Lions i lang tid i den andre testen i Durban. Men dei kunne ikkje landa eit einaste skudd på målet, og Jeremy Guscott kunne stjele herlegdomen i staden. Om seieren deira var så stor som dei eigen anstrengingane, så er det så. Alle seiarane i Lions Test er å dyrka. Dei har berre vunne to av dei ni siste, likevel. Om denne seierane hjelper til med å styrkja merket, og kanskje går på ein eller annan måte mot å sikre framtida, vil ingen klage. Her var ein anledning som levde opp til hype på ein spektakulær måte, med dei 25.000 Lions-fansane i ein begeistringskapasitet som spelte ein full og kvalsfull rolle. Om brutaliteten i kollisjonane ikkje var like stor som den andre testen i Sør-Afrika for fire år sidan, så var det ikkje langt unna. Lions-trener Warren Gatland skildra det som "biten som ein sparring-kamp, begge lag finn ut om kvarandre". I dette tilfellet hjelper himmelen spelarane når vi kjem til mesterskapsrundane. Som i Pretoria, førte Lions i lange periodar før dei blei festde tilbake mot slutten. Og endå ein gong, vart resultatet avgjørt av det siste sparket i kampen, berre denne gongen kunne Kurtley Beale ikkje gjera det Morne Steyn gjorde og bryta hjartet til Lions, to gonger missa straffavgangshansen til å landa det drepande slaget. Og igjen, liktellet var stort. Men det var Australia, i staden for Lions, som mista fire spelare til skade og enda med at andre spelte ut av posisjon. Dei fann seg på den feil sida av dommar Chris Pollock ved start og slutt av kampen, og så nesten betala for det. Hadde det ikkje vore for James O'Connor og Beale, som mellom dei missa fem sparkar, og 14 poeng, kunne Wallabies ha vunne, sjølv om dei hadde mindre posisjon og territorium, og hadde gjeve 14 omsetningar til tre av Lions. Vertskapet var klinisk, og skora to forsøk frå tre linjebrudd, begge fullført i stil av Israel Folau på ein svært lovende testdebut. Men lagets flater var ikkje så gode heller. I same by som Jason Robinson og Brian O'Driscoll flaug for 12 år sidan, fekk George North eit sensasjonelt forsøk på å vere med ved sida av dei to i Lions folklore. "Når ballen fall ut av himmelen var det første eg tenkte på å løpe", sa den walisiske, som sparka av den australske fullbacken Berrick Barnes, og som unngjev de forsøkte å taletja Pat McCabe og O'Connor, og som så lét Barnes døy før han unngjev Will Genia som dekte. "Eg kan ikkje seia kor godt det følt seg då eg kryssa linjen". Ni minuttar inn i andre halvlek, hadde Alex Cuthbert, den andre outsized-vingen til Wales, ein liknande kjensle etter å ha stige på passet til Jonny Sexton. Men medan begge viste potensialet sitt i angrepet, var det òg manglar i forsvaret. Tommy Bowe sin return til form - han vil vera tilgjengeleg for den andre testen etter å ha gått gjennom ein kontakttreningssesjon - tyder at Cuthberts plass kan vera under trussel. Manu Tuilagi skal òg få ein løype i den siste midweek-matchen til Melbourne Rebels på tirsdag etter å ha gjenoppretta seg frå eit nerveproblem i nakken. Dersom han kjem over det, vil Lions kunna kalla på seg endå større eldkraft. Mens rektor Alex Corbisiero fekk behandling for ein stram kalv og skal vurderast vidare, var det omfanget av skadeforspurnane. Berrick Barnes (kjev) og Pat McCabe (hals) må reknast som tvilande startarar neste uke, medan Christian Leali'ifano vart knocka ut innanfor det første minuttet av debuten sin i Test, og ein annan senter, Adam Ashley-Cooper, vart òg tvungen av med ein skuldra skade. Om han hadde byrja, er det lett å tenkja seg eit anna utfall. Med O'Connor som var uovertydande i flyhalvlaget, ville det ikkje vore overraskende om dei bytte posisjonar i Melbourne. Der Australia sparka dei i kritiske kryss, hadde Lions den trøysta høgre støtela av Leigh Halfpenny, som sparka fem av seks. Det er 27 av 29 på turné no. Det er eit sjokk når han missar, uansett avstand eller vinkel. Om Wales-fullbacken er eit av trumfkortene til Lions, var line-out-en deira, som til tider var ein grunn til bekymring på denne turnen, ei anna kjelde til trøyst å ta inn i dei neste to vekene. Scrum var ein blanding, og fekk overhand tidleg, men skjelvde etter at props Corbisiero og Adam Jones vart fjerna tidleg. Å tape ballen sin i ein scrum foran australske postar, og deretter gje seg straffen som gav Beale sjansen til å vinna kampen, vil gjere for ein grusom omdøming. Andy Farrell, som var forsvarstrener, følte at dei hadde ikkje tiltrudd systemet nok, eller kanskje dei slutta å tru på dommaren for å gjera det rette. Det var forutsigbare at det var ein grov kamp, med Australia - og den imponerande Ben Mowen i særdeleshet - som var i stand til å stinga ballen til Lions, og Mike Phillips som var på scrum-halvlaget. Gatland er optimistisk at med ein annan dommar - Craig Joubert frå Sør-Afrika - i neste uke, vil Lions ha meir suksess i å "rydd bort nokre av forsvararane som hang på baksiden av ruten og skapte plage". Om dei kan finna ei løysing på dette problemet, har dei vist at dei har snildet - gjennom Sexton og O'Driscoll - og at dei kan vinna serien i Melbourne.
Ingen sa at ein seier i ein Test-serie for "Lions" skulle vere eit symbol på skjønnheit, eller eit bevis på overlegenhet.