Konservative vann makta med lovnad: "Om barnet til ein EU-migrant bur utanlands, då burde dei ikkje få barnestøtte". I brevet frå EU-president Donald Tusk, som teiknar ein mulig ny avtale for Storbritannia, vert det sagt noko ganske anna - slike fordelar kunne indekserast "til levestandarden i den medlemsstaten der barnet bur". I staden for å "ingen barnestøtte", ville EU-migrantane frå fattigare land få mindre barnestøtte. Motstandarar av Tusk-avtalen har vore snille til å seia at sjølv denne forhandlede stillinga er upraktisk. Det er om lag 2,4 millionar EU-migranter som bur i Storbritannia - men mindre enn 1% av dei mottar barnemengde i heimen. Revenue & Customs tyder på at rundt 20.000 EU-borgarar får utbetalet for 34 000 born i heimlandet sitt til ein estimert kostnad på rundt 30 m £. Mesteparten av desse utbetala er for born som bur i Polen, men fleire tusen irsk og fransk borgarar som bur i Storbritannia får òg utbetala barnemengde i Storbritannia for born som bur andre stader. Det er ein situasjon som mange ser som urettferdig. Det har likevel vore vanskeleg å stoppe pensjonen fullstendig fordi det er i strid med eit grunn prinsipp i Den europeiske union - at EU-borgarar skal ha same tilgang til sosial vern som andre i landet dei bur og arbeider i. Det som gjer pensjonen einaste blant velferdsbeløpna er at mottakaren av pengane - den vaksne EU-migranten - kan vera i eit land medan den avhengige er i eit anna. Vi veit ikkje enda detaljene, men det er sannsynleg at gjennomsnittleg eller "median" inntekt kan brukast som måle for levande standard i kvar medlemsstat. I Storbritannia er barnestøtte for det første barnet 20,70 pund i uken - omtrent 5% av den ukentlege medianinntøken. Denne siffra på 5% kan brukast for å beregna utbetalinga i kvar EU-stat, basert på den eigen medianinntøken. I Romania, til dømes, i staden for 20,70 pund, kan det vera om lag 3,50 pund basert på den rumenske gjennomsnittlige inntøken. Ein kan få ut eit liknande tal for kvar EU-medlemstat og justera utbetalinga i samsvar med dette. Nesten alle ville vera lavere - men nokre einmarkegland, som Luxemburg, kunne venta ein høgare sats for å reflektera dei høgare levestandarden. Det har vore forslag om at mange ulike satsar for barnehjelp ville gje statlege datamaskiner dei kolliobble. EU-borgarar eller EØS-borgarar som bur i Storbritannia fyller ut eit detaljert skjema før dei kan kreve hjelpen. Av og til krev arbeidshistorien og sosial tryggleik pengar mellom land for å gjenspeile at dei bur i ulike delar av EU. Ekspertar seier at det ville vore gjennomførbart og, som kan forteljast, rettferdigare å innføra eit slikt system. Men det ville ikkje gjere ei stor skilnad i velferdsloven i Storbritannia. For kvar 350 pund som Storbritannia bruker på barnehjelp, ville forslaget spare noko som 99p.
Det er ikkje heilt det han lovde i manifestet sitt, men er kompromisset til David Cameron om å betale barnehjelp til EU-migranter, gjennomførbart?