Dei er på veg til det nye Aviva-stadiet på sørsida av Liffey-elva. I mange byar på storleiken av Dublin ville eit amfiteater som Aviva vera den fremste idrettslokasjonen. Men ikkje her. På den andre sida av elva, høyrast det fjerde største stadionet i Europa høgt over krølla arbeidarklassgator. I mesteparten av historia har Croke Park vore Irlands hemmelege juvel. Eiarane, Gaelic Athletic Association (GAA), vakta det nøye for det som dei kalla "utlendske leikar", og insisterte på at berre gaelic football og hurling skulle spillast der. Spesifikasjonane var berre av og til avslappte - ein Muhammad Ali-bokse-kamp tok stad der i 1972. GAA-resolusjonen vart styrkt av den kollektive minnene om Bloody Sunday i 1920 då britiske troppar, som svar på IRA-angrep tidlegare på dagen, skytte på folkemengda som hadde samla seg på Croke Park for å sjå ein kamp. Mellom dei 14 drapane var kaptein for laget i Tipperary, Michael Hogan. I mange tiår etterpå, hadde tanken på at ein britisk monark ein dag skulle verta velkomn til Croke Park, provosert sinne i mange i GAA. No har det skjedd, og stemningen til dei fleste av Dublinarane er alt annet enn rasande. O'Shea's Pub i Gardiner Street i nærheten er dekorert med flagg frå mange av dei irske lagene. Det er ein populær heresta for dei som søkjer ein rask pint før eller etter ein stor kamp. "Ho er akkurat som ei liten gammal dame - som bestemor di", sa ho. "Eg vonar eg ser like godt ut som ho når eg er i hennar alder". Nokre meter unna ved grensen, vart nokre frustrerte over å vente på at den skulle lyftast. Ein av dei kringsette utan resultat med ein politibetjent at det å koma til banken før halv fire kunne anses som eit nødstilfellet. Det mest populære i løpet av dei siste dagane har vore ein halsskjorte, halvblå og halvrød, som har same fargar som motstandarane Porto og Braga.
Frå ein avstand høyrde det ut som protesterande folk som skreiv, men det viste seg å vera dei sangane til tusenvis av portugisiske fotballfans som var i byen for ein europeisk finalen.