David Cameron er truleg til gjengjeld for ei spurnad på denne måten for folkeavstemninga om det britiske EU-medlemskapet. Statsministeren trur dette vil la dei som vil at Storbritannia skal ver i EU, stil seg som ei ja-kampanje. "Det er filosofien til Bob the Builder", seier Matt Qvortrup, professor i anvendt politikk ved Coventry University. Kanskje har regjeringa lært av folkeavstemninga i Skottland ifjor, der ja-kampanjen vart alment anerkjent som den mer positive. "Det handla om å ta ein sjanse, la oss gjera det. Det handla om von og mulighet", seier professor Qvortrup. Den tidlege SNP-leiaren Alex Salmond, som leidde kampanjen for skotsk sjølvstende, sa til BBC Newsnight forrige uke: "De burde absolutt ikkje leika med spørsmålet. Det burde vera rett og ærleg. Men ja-delen er viktig. "Vil du ha ei positiv visjon om å bli i Europa, vil du vera ja". I 1975 var ein av slagordane til Labour-premiær Harold Wilson, då han gjennomførte den siste folkeavstemninga om Storbritannia i Europa, "Say No to the No men". Prof. Qvortrup seier at Wilson kjørte kampanjen sin som ein stemme for Ja og karakteriserte nei-veljarar som grumle motsigarar som Tony Benn og Enoch Powell. Kanskje kan UKIP-leiaren Nigel Farage overtala folk om at kampanjen hans for å skiljast frå EU handlar om eit nytt dag då og ein ny start for Storbritannia, men han kjem mot dei negative konsekvensane av ei nei-kampanje. Valstyret endra orda og rapporterte at spørsmålet burde vera: "Skal Skottland vera eit sjølvstendig land?" Kommisjonen sa at spørsmålet måtte presenteres klart, enkelt og nøytralet. Den skotske regjeringa slo seg til å endra spørsmålet då kommisjonen rapporterte om funnene sine. Det kan vera at det er ei formulering som liknar den som blei brukt av Wilson i 1975, som var: "Tror du at Storbritannia skal bli i Det europeiske fellesskapet (Common Market)?" Prof. Qvortrup seier at ein fordel ved å spørja: "Skal Storbritannia vera i EU?" er at spørsmålet er kort. Veljarane har tendens til å bli meir skeptiske når det gjeld eit forslag, og om spørsmålet er for langt, mistenker dei at dei "har ull over augo", seier han. I tillegg til å ha ein slik kjennskap til den britiske regjeringa, er det i dag ein viktig sak som kan leggjast til grunn for at den britiske regjeringa skal kunne utøve den folkelege makt og makt. "Om du lèt det for seint, byrjar du å irritera folk og det blir ein folkeavstemming om deg i staden for om problemet", seier han. Når folkeavstemningar blir halde meir enn to år etter at ei regjering tek makta, taper dei i rundt 90% av tilfellane, seier professoren. Ein rask folkeavstemming kan gje deg så mykje som 10% i din favør, seier professor Qvortrup, medan spørsmålet i seg sjølv ikkje vil få folk til å velge seg meir enn 2% eller 3%.Ein av dei favorittfråga til folkeavstemninga til professoren er den han brukte for å godta Good Friday-avtalen i Nord-Irland i 1998, fordi det illustrerer kor lite spørsmålet spelar rolle om folk allereie er kjend med spørsmålet.Votarane vart spurt: "Supportar du avtalen som blei oppnådd under flerpartiforhandlingane om Nord-Irland og som er sett fram i kommandopapir 3883?" Prof Qvortrup seier: "Det interessante med spørsmålet om kommandopapir i Nord-Irland er at det vart sett på som sjølvinnlysande at folk visste kva det handla om. "Det var den lange kampanjen og Bono var på scena med David Trimble og John Hume. "Det var alle dei skimtehandlane som førte til den folkeavstemninga om Good Friday-avtalen i 1998, og all den energien og all den fokusen frå mediene gjorde at du kunne ha fått orda 'ja' eller 'nei' på stemmingsbrevet, fordi folk visste rett og slett kva det handla om. "Dei kunne sikkert sitera kapittel og vers frå avtalen". For professor Qvortrup er dette det viktigaste. Han seier at spørsmålet er ikkje viktig, for folk vil vita før dei går inn på valstua kva som er synet deira på Europa. Han seier: "Den generelle konklusjonen ein kan dra om ein ser rundt i verda er at spørsmålet i seg sjølv har svært sjelden ein innverknad på utfallet av folkeavstemninga". Storbritannia har historisk hatt svært få folkeavstemningar, og dei har tenkt til å ha lange kampanjer, og gjeve folk mykje sjanse til å velja. Men i land som Sveits, og i mange amerikanske delstatar, held dei ofte fleire folkeavstemningar den same dagen, og folk kan vera å stemme utan å sjå spørsmålet på førehand. "Men om du ser på land der det er ein folkeavstemning, sei, kvart få år, har det vore ei lang runde til folkeavstemninga der spørsmålet har vorte diskutert i ei betydeleg lengd, då ville folk ha gjort seg opp før dei gjekk inn i valbuden og ord på spørsmålene er då av relativt liten betydning", seier professor Qvortrup.
"Skal Storbritannia halde fram som medlem av EU?"