Donald Mackintosh, som var med Seaforth Highlanders, døydde i slaget ved Arras i 1917. Handlinga hans førte til at han etter døden blei tildelt Victoria Cross. Den offisielle vitnemålet som markerer VC for Donald Mackintosh lyder: "For mest påskyndande tapperheit og resolusjon i møte med intens maskingeværskyting". Under den første framrytinga vart han skoten gjennom høgre beinet, men sjølv om han var lamd heldt han fram med å leia mennene sine og tok seg av grøven. "I den tapte grøven samla Mackintosh menn frå eit anna kompani som hadde mist leiaren sin, og dreiv tilbake eit motangrep. "Han vart igjen såret, og sjølv om han ikkje kunne stå, heldt han fram, likevel, med å kontrollere situasjonen. "Med berre femten menn igjen, beordra han gruppa si å vera klar til å gå fram til det siste målet, og med stor vanskelighet kom han ut av grøfta og oppmuntra mennene sine til å gå fram. "Han vart igjen såret og fall. "Galøytene og fromheten til plikta til denne offiseren var over all ros". Britisk artilleri hadde angripe tyske linjer med tunge granatar i førebygge for framgangen ved Arras. Men mange tyske maskingeværposisjonar vart verande intakte. Britiske einingar, inkludert The Seaforths, leid massive tap medan dei angrep. I mange tilfelle, var det vonde at fleire junior offiserar som Mackintosh skulle samla soldatar som hadde fått sine kommandantar til å falla.
Ein minnestein er lagd i Glasgow for å hedra ein offiser frå fyrste verdskrigen som førte fram ei vellukka framrykk medan han var så illa skadd at han ikkje kunne stå.