Men sjølv frå vegen under landsbyen kan du sjå bygningar som er øydelagde, taket kollapsa, og dette er meir som ein krigsson enn Umbria. Nesten eit år etter jordskjelvet som øydelagde denne regionen i sentral-Italia, har det nettopp vorte tillate at besøkende kan koma inn i den såkalla "zona rossa" nær Castellucio, men ikkje i landsbyen sjølv. Den røde sonen markerer område som framleis er sett på som for farleg å besøke, men det er gjort ein unntak for folk som vil sjå "La Fioritura". Dette er ein spektakulær visning av ville blomster i engane i Piano Grande. Vi gjekk med i ein konvoie på rundt 40 bilar som skulle tas gjennom militærveiar høgt opp i Sibillini-fjellene. Landsbyen etter landsbyen viste påverknada av jordskjelvet som traff denne regionen, først i august 2016 og så igjen i oktober. Vi lét bilen vår stå på toppen av ein høg ås og vandra i to timar ned til flaten, oversynt av den skrapa toppen av Monte Vettore, som markerar grensa mellom Umbria og Le Marche. Meadows var farga raud med svør av makropper, andre lysblå med maiskros. Normalt ville det vera 10.000 besøkende om dagen for å fotografera dei praktfulle fjellet i Fioritura, vart vi fortald. I år er det hundrevis. Det er fleire bibehov enn folk på åkene. Her plantar bøndane i Castelluccio linser, ein avling som har vorte kjend blant matskjøtar over heile verda. I år vart dei berre tillatne å koma med konvoi for å forberede seg på den kommende sesongen. Ingen får lov til å gå inn i det som har vorte ein spøkelsesby. Det var ein gong den høgaste befolkede landsbyen i Italia på 1.452 m (4.760 ft). Eg undra meg på kvifor det tok tid å byrja å byggja om. Var det fordi bygningene var så gamle eller var det eit spørsmål om pengar? Nei, sa partneren hans Monia Falzetti, som var sint. "Det er staten og politikarane. Det er mykje pengar frå EU, men vi ser ikkje noko av det". Andre tidlegare innbyggjarar i Castelluccio er så sinnefulle over mangelen på hjelp at dei trur at det ikkje er rett å la besøkende komme inn i Piano Grande. Det er reinseturismen, proklamerer dei. Men borgarmesteren i byen sa til La Repubblica at blomstane på Piano Grande ikkje berre tilhøyrer folket i Castelluccio. Dei er verdsarv og, for øvrig, meir turisme vil hjelpa den lokale økonomien. Side om side i denne unike dalen kan du sjå den sublime skjønnheten i naturen i det mest spektakulære, men òg naturkreftene i det mest ødeleggande.
Frå ein avstand ser Castelluccio ut som den har gjort i 1000 år, ein vakker by på høgkant midt på ein av dei mest berømt planene i Italia, Piano Grande.