I dag er det inga britiske selskap involvert, sjølv om Etiopia kom til Storbritannia for hjelp i byrjinga, og prosjektet blir bygd etter offisielle britske jernbane-standarder. Det sentrale i det nye jernbanesystemet er den planlagde linjen mellom Addis Abeba, hovudstaden i Etiopia, og det nabolande landet Djibouti. Så langt er omtrent ein fjerdedel av forberedinga fullført på denne viktige ruten, som vil gjera det mulig for landlysa Etiopia å få tilgang til Djibouti-porten på Afrika-kanten. I Addis Abeba, som er ein by med ein by med ein stor byby med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med ein by med by med ein by med ein by med by. "Eg håpa at det no hadde vore meir innlegg frå britiske selskap", seier John Pearson, ein briter jernbaneingeniør med over 40 års erfaring. Mr Pearson har sidan 2009 vore teknisk rådgjevar for Ethiopian Railway Corporation (ERC), som har oversyn på begge prosjektene. Han skildrar den nåværende mangelen på brittisk innblanding som uheldig og noko som treng å bli løyst av den britiske regjeringa. Pearson, som møtte Betru under besøket, bestemte seg for å flytta til Etiopia etter å ha vorte imponert av prosjektet. Han håpa å promotera britiske forretningsdrifter i den etiopiske jernbane sektoren. Men ingen andre britiske interesser følgde han for å delta i det han kallar "ett av dei viktigaste transportinfrastrukturprosjektene for Etiopia og Aust-Afrika". Den britiske ambassaden i Addis Abeba freista ved mange høve å promotera forretningsmuligheter som utviklinga av jernbaneinfrastrukturen tilbyr, ifølge Dessalegn Yigzaw, handelsutviklingsdirektør. Men Etiopia har framleis eit imageproblem, seier Yigzaw, med britiske selskap som ikkje trur det er mogleg å gjera business, medan dei knyter landet til hungersnød og tørke. Pearson endrar denne kjensla og seier at britiske selskap er nervøse for å delta i store prosjekter i Afrika sør for Sahara. Manglande vinningsmarginar på kort sikt hindrar britske selskap frå å koma til Afrika, seier Manaye Ewunetu, administrerende direktør i London-baserte ME Consulting Engineers som har spesialisert seg på Afrika og Midtøsten. "Det kan ikkje sjå ut som eit feil då", seier Ewunetu, "men på lang sikt kan det sjå ut som eit feil". Korridoren Addis-Djibouti har alltid vore ein viktig strategisk rute for Etiopia. Den nye 781 km lange ruten austover til Djibouti - som tilbyr den kortaste distansen frå Addis Abeba til ein havn - ventar å haga 11,2 millionar tonn gods i det første året den startar i 2016, og stige til 24,9 millionar tonn i 2025. Det er òg planlagt at passasjertrener skal kjøre på linjen, som vil vinda rundt det etiopiske høgkasta og den svimlende topografien før det faller 2,500 m til havnivå. Det varierte terrenget i Etiopia skaper utfordringar for jernbaneingeniørane på ruten, og vil gjere det for dei som er involvert i fase to, som byggjer jernbaneleiar frå Addis til Axum i nord og til Moyale i sør på grensa til Kenya. Men fordelene kan vera verdt det, ifølge Betru, å gi letting til landsbyområda i tidar med tørke, knyta til økonomiske knutepunktane i Etiopia og nytte andre land som Sør-Sudan som vil eksportera oljen sin gjennom Djibouti-hammen. Getachew seier at det er all sjanse for at ein førsteklasses togbillett til Djibouti vil vera tilgjengeleg tidlegare i 2016. Andre seier at ein slik tidsplan er optimistisk og at det kan vera på bekostning av kvalitet og bærekraft. Det er ikkje for seint for britiske bedrifter å involvera seg i den andre fasen av bygginga av jernbaneinfrastrukturen i Etiopia, særleg fordi nokre seier at kostnaden for den første fasen kan stiga kraftig, og dette svekkjer forhåpningen om at kinesiske selskap tilbyr beste verdi. Bygning av jernbane går òg i gang i Sudan, Sør-Sudan, Uganda, Libya og Egypt. "Afrika er eit stort marked", seier Ewunetu. "Men du kjem ikkje til å få den utover deg om du ikkje er på toget".
I det etiopiske landet blir det bygd 2000 km jernbane, den første fasen av eit nytt 5000 km nettverk.