På alle grenser langs flyktingstilen, gjennom Makedonia, Serbia, Kroatia, Slovenia, Austria, Tyskland, Danmark og Sverige, vert gjesteveljinga avkyld, kontrollerne vert strengare, og folk vert overført. Her i Idomeni er det berre ein liten port, rett ved jernbanelinja, der flyktingar kan gå gjennom. "Du kan gå forbi", seier politiet til ei familie med små born. Dei flyttar seg. "Du. Nei", seier politiet til ein ung mann frå Midtøsten. Han snur seg. Særleg unge menn blir sett på med meir ettersyn. Dei som flyg frå konflikta i Syria, Afghanistan og Irak skal lett sleppast gjennom. Alle andre blir stoppa. Bare eit par sekund går til å kikke på kvar set av papir. "Du. Ingen gyldige dokumenter", seier politiet til ei gamal dame i hodeband. "Dette er falske", tilfører han, og held fram id-kortet hennar. Det står at ho er syrisk. Ho snakkar ikkje engelsk og ser forvirra ut. Migrantkrisen forklart i kart og grafikk Over ein million migranter når Europa over sjøen i 2015 Köln-seksangstane og den djupe effekten dei har på Europa Makedonske soldatar legg seg mot eit kjøretøy og ser på, med våpen i skuldrane. Det er ikkje lett å skilje dei ekte flyktningane frå bedragarar. Ein gruppe viste sine syriske pass, men identitetskortene deira som dei fekk i ein gresk flyktningleir hadde ikkje dei rette stemplane. Mellom dei var ein mann, som kløpp, beina hans sett i ein metallbaks. "Du må gå til Athen, få papirar der", sa ein gresk politibetjent til han. Athen er 500 km sør. Men dei som vart nekta pass er ikkje lett å avskrekke. I skogane nær grensa fann vi dusinvis av migranter, som leira ut. Dei var ute i frostige temperaturar, løypa seg unna politiet, og gjorde klarte å krysse den offisielle grensa for å komme inn i Makedonia illegalt. Det var libyarar, iranar og marokkanarar, saman med indianarar, somaliar, og til og med ein flyktning frå Vest-Sahara som hadde kryssa Afrika, hengde på baksida av ein lastbil. Alle var innbygd i teppe for å verna seg mot kulden. Ein av dei, som song, var frå Afghanistan. Men han hadde mørkare hud enn dei fleste afghanarar, og difor ville ikkje grensovårdene i Makedonia tru på dokumentane hans, og dei vendte han tilbake. Mellom ein gruppe pakistane som varme hendene ved ein eld, fann me Sami frå Lahore. Han hadde jobba som kokk på ein restaurant. Men, sa han, sjefen hans betala aldri han, så han etterlét kona si og treåringen sin for å ta denne reisa. "Det er veldig vanskeleg", sa Sami til meg. "Det er kaldt. Han har brukt $4 000 og 15 dagar i fengsel i Tyrkia for å komme så langt. Så han seier at han ikkje kan gje opp no. Tve gonger har makedonske politi arrestert Sami og sendt han tilbake til Hellas, heilt til Aten. Slike oppskytingar er ulovlege. Og dei gjer lite for å avskrekke migranta. Sami insisterer på at han vil halde fram med å freista. "Eg bryr meg ikkje om livet mitt. Men eg vil ha eit betre liv for sonen min", seier han. "Nå ein liten bit unna, ved den offisielle grenseovergangen, står store, oppvarma telt opplagde av hjelpemotleggingar tomme. Det finst matlagingsfasilitetar og dusjar med varmt, rennande vatn. Men her er det inga migranter. "No har dei ikkje høve til å bruka desse fasilitetane", seier ein frustrert Andre Moret frå Medecins Sans Frontieres, som har brukt millionar på å byggja denne leiren. "For oss som humanitarar er dette uakseptabel, tydeleg uakseptabel". Greksk politi held alle migrantar borte frå leiren, kanskje for å hindre at leiren vert permanent, eller kanskje for å verna om at jernbanelinjen i nærheten ikkje vert blokkert. "Vi klarer ikkje å få denne leiren att av myndighetane, vi veit ikkje kvifor", seier Andre. "For oss er det vanskeleg å forstå og akseptere". Straut etter mørkret vende vi tilbake til skogen. Sami og pakistanarane var allereie ute etter å krysse grensa ulovleg. Og i kvar forlatte bygning fann vi andre som ventar på å følgja: egyptar, fleire afghanar og algerarar. Wahid og venene hans frå Algeria ventar på ein smugler som skal hjelpa dei til å smugle seg inn i Makedonia. "Det er berre eit spørsmål om å venta og freista, vente og freista, vente og freista", seier han. "Ikke gå ned, ta ut kvar sjanse du har. Du må endra noko i livet ditt". Så dette er det nye problemet i Europa. Det er ingen politikkar som kan takle problemet, og det er lite kapasitet til å stoppe slike valdelege menneske. Men dei som kjem til å gå forbi, dei finst i stadig auke mengd. Og dette er vinter. Når været vert varmare, kan det vera fleire som prøver.
Rådd-tråd strekjer seg i løyper langs ein del av grensa mellom Makedonia og Hellas.