"Boot it", ropar den 18 år gamle Joe Glaze, medan han har eit breitt smil over andletet før det er berre tredje kampen hans for Warwickshire Super9s cricket-lag for funksjonshemma. Etter å ha møtt Derbyshire, kunne han neste møte mot det engelske mangelfellelaget på heimaplass i Midlands søndag 30. juli. Glaze vart berre introdusert til spillet tre månader tidlegare, etter å ha delteke på ein kriketfestival på skulen hans med spesielle behov. Han lid av ei sjeldne genetisk lidelse og er òg på autistisk spektrum. "Det lærer deg lagarbeid, disiplin, men det viktigaste er sosiale evner. Det er alt ideelt for ein som Joe". Glaze løper mot faren sin og ropar spent: "10, 10, far, eg slår på 10. "Før tre månader kunne han ikkje halde ein bat", minnt Andy seg. "No er han den einaste batsmannen eg har sett som løper frå klubbhuset til krumpen". Andy fortalde den første gongen sonen hans tok opp batta: "Vi var i ein sportshal på skulen og han slo ballen langs heile hallen og gjennom ein åpen korridor - det er framleis ein av mine lykkaste øyeblikk i cricket. "Eg måtte berre bli involvert. For ungar her er (Super9) fantastisk". For nokre var kampen mot Derbyshire den siste sjansen til å imponera før England kom, med to spelare i laget som var i marginalet til landsvalien. Charlie Pestridge, kaptein, er ein av dei. Han er ein batsman, ein bowler og mot Derbyshire, fordi ingen andre er tilgjengelege, ein wicketkeeper. Pestridge, som har cerebral parese, sa at det tok han om lag seks månader å finna eit funksjonshemma lag. "Det er så skjult", sa han. "Eg er glad eg oppdaga laget. Det er flott å kunne sjå folk spela som ikkje vanlegvis hadde fått sjansen". Pestridge, 20, er no på toppen av landslaget, og går regelmessig på ein treningssenter i Northampton. Han håpar å vinna England utveljing til neste årets tre-serie-turnering mot Australia og Sør-Afrika. For å gjera det, må Pestridge jonglera med ein travel tidsplan. Han studerer matematikk ved Bath University og å spille for Warwickshire i Midlands-gruppa mot Derbyshire er ein 180-mile-reise. "No veit eg ikkje om eg skal prioritera graden eller målrette meg mot å representera landet mitt", innrømmer han. "Eg ville gjerne spelt for England". Det finst tre England-handicappar, som representerar dei synshemma, lærings- og fysisk funksjonshemma. Både lærings- og fysisk funksjonshemma-teamet spelar tre-serie mot Australia og Sør-Afrika i vekslande år, med lærings- og funksjonshemma-teamet som vann den siste serien i juli. Utan internasjonale kampar i sommar, er det England-teamet med fysisk funksjonshemma som turnerar på heime, og spelar med åtte ulike lag, inkludert tre akademi-team og ein utvald Army XI. Juli er den travleste månaden, med fire turneringsdatum som kulminerer med to T20-kamp mot Warwickshire. "Det blir fantastisk", sa trenaren Andy Wyles, som førte Warwickshire Super9 til sin første Championship-tittel i 2005. "Kvifor av dette laget ein år sidan hadde dei trudd at dei ville spela mot England?" Det er ein konstant snakk mellom Warwickshire-spelarane, så mykje at ein spelare, Tarac Sarwar, vart gitt to varslingar av dommaren for å ha snakka under løypa til bøllarane. Han vart òg så bortført medan han slo på den ikkje-strikaren at han appellerte mot sin eigen lagkamerat. Sarwar er blant dei eldste i laget, og den einaste gongen han forlét huset sitt i tre veker før kampen var for å trene. "Hjemme er eg i mi eiga verd", seier han. "Eg bruker mesteparten av tida på å sjå på tegneseriefilmar, aldri nyhetane. Det minner meg berre om mine eigne problem". Sarwar har autisme, dysleksi, har regelmessige panikkanfall og av og til epilepsi. Finn ut korleis ein kan koma inn i funksjonshemma idrett med vår spesielle guide. Han heldt fram: "I min tid forsto ikkje dysleksi. Dei vil heller seia: 'Eg lærte ikkje noko fordi eg var ein rotete', ikkje fordi eg ikkje kunne lesa eller skriva. "Måten dei lærer på no er så mykje betre". Sarwar gjekk sjelden ut av heimen før han hadde fylt 18 år. Men kriket har hatt ei djup innverknad på Sarwar, og har opna nye høve for sosialt samspill og til og med arbeid. "Eg veit ikkje kvar eg ville vore utan laget", sa Sarwar, som arbeider på ei spesialskole i Birmingham og er krikettrener for funksjonshemma i den lokale klubben. "Eg vil berre hjelpa folk, og å arbeida på ei funksjonshemma skole er så givende". Warwickshire er eit lag der alle spelarane strevar etter å oppnå noko unikt for seg. For nokre er det å læra å spille den søte rettan eller utvide sine personlige horisonter, medan for andre er det ein steppingstein til den internasjonale scenen. Kearan Gibbs, 17, er kalla til å spela for England's Physical Disability Lions, i det vesle under-21-laget. Han vart først kjent og blei ein av "andletet til engelsk cricket for funksjonshemma" då, i 2011, ein veldedig organisasjon sette opp ein treningsanlegg i hagen hans. Nyhetsrapporterna om gjesten vart globale. Til trass for ungdommen er Gibbs ein av dei mest erfarne spelarane i laget, etter å ha vore med i Warwickshire og Northants og ha vunne finalen i Super9 med Somerset i 2012. Eg vil berre hjelpa dei", sa han. Og det er det laget representerer - ein sjanse. "Ein stor del av dette er å gje høve som ikkje hadde vore til i hovudstrømmekricket eller i idrett generelt", la Wyles til.
"Kva gjer du når du kjem inn i skytteren, Joe?"