Folket har tala, og levert eit høgt "ikke sikker". I motsetning til sist, tillater ikkje politikkar, personar og parlamentarisk aritmetikk danninga av ei koalisjonsregjering. Minsle regjering kunne vera det einaste svaret. Sidan slutten av andre verdskrigen, då hans avdøde Majestet kong George VI bad Clem Attlee om å skipa ei regjering, har det vore 18 val. 16 av desse har frambra ei meirilyt einpartregjering. Denne tendensen til eit klart resultat får oss til å rykke etter den konstitusjonelle regelboka når ting er mindre enn klare. I det siste var det ein stor del av den britiske regjeringa som var i underkant av den britiske folkepartiet, og det var i tillegg til at den britiske folkepartiet hadde ein stor del av den britiske folkepartiet. 'Ubesluttsomme valet' i februar 1974 førte til ein minoritetsregering for Labour under Harold Wilson og til andre vanlege valet i oktober. I 1979 fall regjeringa då Margaret Thatcher (støtt av SNP) gav seg inn og vann ein "No Confidence" - ein av dei dei dei 18 åra som konservative styrte. I 1992 fekk John Major ein majoritet på 21 seter, men etter å ha gått frå regjeringa og tapt ved ved vedvelginga kom regjeringa inn i minoritet i november 1996. Wilson prøvde det i åtte månader og gjekk for ei meirilyt så snart han kunne. Talet av Callaghan- og Major-regjeringane kan ikkje, sjølv i dei mest generøse vurderingar, betraktast som halcyon-dagar av god styring. Lova som skulle gjere det mulig å halda folkeavstemning om sjølvstende og innføra ein lokal inntektsskatt, vart avvist då det vart klårt at dei hadde utilstrekkelig parlamentarisk støtte. Planar for ein minimumspris per enhet av alkohol vart òg droppa. I Noreg er det ikkje kjent om stabile og effektive minoritetsregjeringar som kan sporast tilbake til "Moren til parlamentene" i Westminster. Om vi tek evnen til å passera lovgivningar som eit tegn på suksess, så var det Julia Gillards minoritetsregjering frå 2010-2013 som passerte flest lovverk per dag i embedet enn nokon annan australsk regjering. Ein ting er klar. Politikarane må ordna det sjølv. I kabinetthandboken, ein slags konstitusjonell handbok, står det at "Herren ville ikkje tenkja seg å bli involvert i nokon forhandlingar". Sjølv om regjeringa til dronningen må gå vidare, vil Hennes Majestet verande i Windsor, til det blir klårt kven ho skal kalla. Kva er sanninga bak påstandane til politikarane i kampanjen?
Det er fredag den 8. mai, alle røyster er talde og alle valdistrikta er erklært.