Då anti-muslimske opprør utbrot i Gujarat-staten i 2002 etter at ein togbrann drap 60 hinduar, svara Kallat med ein installasjon av ein "skelett-autoriksa", som evokerte dei forgjengelege bildene av brennande kjøretøy under volden. Kallat er ein viktig artist med noko skarp å seia. Den siste utstillinga hans har med rette skapt mykje samtale. Her etter her, som er kurert av kunsthistorikaren og kurator Catherine David, har Kallat produsert over 100 viktige teikningar og malerier, fotografi, video og skulptural installasjonar frå 1992 til i dag. "Eg har tekma tittelen frå eit tidlegare videoarbeid mitt med tittelen 'Infinitum (her etter her). Eg trur det samlar rom og tid på ein måte som nokre av verkene mine gjer", sa Kallat til BBC. "Bare enn å dela med meg av 25 år med arbeidet mitt til eit bredt publikum, er det på eit personleg nivå ei høve til å sjå tilbake på det eg har gjort, og forstå kva eg kan gjera i framtida", seier han. "Kallat er ein original artist som har eit sterkt verk som er intellektuelt stimulerande og sosialt engasjerande", seier dokumentarist og kunstskrivar Ina Puri. Det er ikkje overraskende at han har gjort omspurningar av urbane landskap, som Mumbai, byen Kallat vart fødd i og lever og arbeider i, som er ein tilbakevendande bakgrunn for verket hans. Take Cry of the Gland (2009) reflekterer fiskesynet til folket i byen. Det er ei samling av forstørra fotografi av skjorteposar av menn som bullar med vekta av ballpoint-pen, lekkande penn, mobiltelefonar, bryllause og beedi, den tradisjonelle handrollade indiske sigaretten. Bilda vekker ufortalte historier om arbeiderklassen og jobben deira i ein trått by. I Kallat sin verd krev kvardagskvarta innspurning. Cenotaph (A Deed of Transfer) er ei serie fotografi som flyttar planar som tilbyr ulike dimensjonar til bilete av gamle Mumbai gater, brutte forgarder, hytter og objekt, inkludert klisjer i bubble gum wrappers eller allestedsnærværende hindu-gudar og gudinner. Ein er på eit nytt telefonprogram som lovar mobiltals for å bryta avstand mellom menneske for ein rupie. Den andre nyhetsrapporten handlar om sjølvmordet til ei 12 år gammal jente som moren ikkje kan gje henne ein rupie til å kjøpa mat. "Arbeidet til Kallat viser at han er ein ekstraordinær kunstnar, som arbeider med å kommentera staten, samfunnet og dei tapene som det fører", seier Puri. Det mest personlege av alle verkene er dedikert til faren hans. Epiloget er ei fotografisk installasjon av 22.500 måner laga av rotis eller indisk flatbread som etterlikna fasane av månen. Ingen to faser er like. Den siste er ein fullmåne, ein representasjon av far sin død. Public Notice Trilogy, ein installasjonserie i tre delar som vart produsert frå 2003 til 2010, er eit slikt døme. Public Notice 1 er ei serie med fem akrylspeglar der kunstnaren har innskrevet med brente bokstavar Nehru si ikoniske "Tryst with destiny" midnatttale i 1947, på framsida til Indias sjølvstende. Public Notice 2 er ei kurkuma-farga installasjon av Gandhi si tale om sivil ulydighet. Installasjonen nyttar meir enn 4000 glasfiberskulptur av brev frå Gandhi sitt tal som oppfordrar folk til å bruka ikkje-vold som eit middel til opprør. Gujarat sitt nykkelege nærvær finst òg i Kallat sin ikoniske beinskulptur som heiter Autosaurus Tripous. Det er eit gigantisk resinskalle av eit kjøretøy som vart brent under Gujarat-uppror som ei kvalande påminnelse om valden som øydelagde Gandhi sitt heimstat i 2002. Det tredje, Public Notice 3, var eit område-spesifikt verk ved Art Institute of Chicago i 2010. Terror-angrepane på World Trade Center i New York hadde skjedd i september, som var den same månaden som for 100 år sidan, i Chicago, gav den hinduistiske munken Swami Vivekananda sin tale om brorskap ved det første verdsparlamentet for religioner. Installasjonen til Kallat var at han hadde spreidd tale om fred og fred på kolorkode LED-skjerm for trussel frå Departementet for nasjonal tryggleik. Ein installasjon om vaktar og reisigarar som blir kontrollert på flyplassane, trekkjer òg inn ein knekk frå vakta ved National Gallery of Modern Art i Delhi, der utstillinga blir halde. "Eg trur alt dette handlar om menneske som meg og deg", seier han til meg.
Då ei fattig indisk jente tok livet sitt fordi moren hennar ikkje hadde ein roupie (15 cent) til å kjøpa maten, kunne Jitish Kallat, ein av Indias viktigaste samtida kunstnarar, ikkje anna enn bli bevegd til å laga kunst som avspegla den tragiske humaniteten.