Unge gepardar er så verdsette som eksotiske husdør at heile kvitter blir berra frå morane deira når dei kanskje er berre fire til seks veker gamle. Hvert lite dyr kan få så mykje som $ 10.000 på svartemarkedet og ende med å bli paraderd på sosiale medier av rike kjøparar i Gulfstatane. I følge Cheetah Conservation Fund, er det kjent at om lag 1200 gepardungar har vorte smugla ut av Afrika i løpet av dei siste 10 åra, men ein sjokkerande 85% av dei døydde under reisa. Dr. Laurie Marker, direktør for stiftelsen, skildrar dei forferdelege omstenda som var involvert i å sende dyrene frå habitatane sine i nordlege Kenya, Somaliland og Etiopia over land og sjø til Arabiske golfen. "Sannsynlegvis blir dei sett i ein kasse, lever i sitt eige avføring, reiser i dagar utan riktig mat, og mange av dei endar opp med å døy når dei kjem dit, og kanskje ein eller to lever av ein haug med døde". Og dei som får det til nye eigarar, døyr vanlegvis raskt fordi dei ikkje får høve til å trene og får eit utilstrekkande kosthold. "Og dette er det raskaste landdyret som er van til å leve i store husområde på 800 kvadratkilometer. Dei fleste av desse gepardane klarar ikkje over to år i fangenskap". Med det totale talet på vaksne gepardane som lever i naturen som no teller mindre enn 7.000, er det bekymring for at ein innfange av 200-300 i året kan føre til at nokre av dei gjenværende populasjonane, som alt er reduserte, kan døy ut. Det er ein av dei største utfalla i Europa, og det er ein av dei største utfalla i Europa. Ein kritik av naturvern-rørsla er at ho har gjort ein god jobb med å belysa uføret til dei afrikanske dyrearlagene, elefantane og næreuknene, samanlikna med andre ikonelege arter som er i fare for å eksistere. Som veterinærar i Kuwait såg Jill Mullen for seg sjølv kor lett det var å importera gepardungar til landet, trass i regelverket i CITES. Alle skulle lida av dehydrering, underernæring og eit vanleg virus som er kjent som panleukopenia, som ungar ikkje har immunitet mot. Vanlegvis overlevde berre éin av dei seks. "Eg skulle stå på såpeboksen og forklare eigarane hvorfor det var feil å ha desse dyrene som husdyr, at dei er i fare i naturen, og ikkje er utformte for å halde i stua og i villaer. "Men til slutt måtte eg sluka følelsen av at alt var feil fordi det var jobben min". Ho fann ut at dei fleste eigarane ikkje visste om CITES-restriksjonane eller brydde seg om dei. "Du har bilen og båten, men ingenting er som å ha eit eksotisk kjæledyr, og om dei kan kjøpa det, er det ikkje viktig om det er lovleg". Under tida ho var i Kuwait, var det eit forsøk frå myndighetene på å strenge ned, og veterinarar som ho blei forbodde å hanta gepard og andre truande dyr. I Johannesburg er det ein tanke om å overtala nettplattformar til å bli med i kampen. Mange av dei ber på sosiale medier bilder av gepardegjerdar som viser dyrene sine. Andre tillat forhandlarane å tilby gepardungar til salg. Eit anna initiativ er å utforma planar for korleis dei skal handsama gepardane om dei blir konfiskerte - om myndighetane blir harde, kan det plutseleg vera nødvendig å huse store mengder. Allereie når geparden vert for stor, eller eigarane av henne finn at dei ikkje kan ta vare på henne, vert ho slept ut på gatene og funne død eller svekka. Men det finst ei kjensle av at tida ikkje er på sida av ei art som kanskje er den same grunnen til at ho er blitt berømt.
Dei synlege biletet av gepardungane som ligg uttøme og forvirra, understreker eit av dei mest grusomme, men minst publiserte døma om ulovleg handel med dyreliv.