Ekspertar veit alt om viruset og korleis det angriper, men å kjempa mot det med eit medisinsk middel er nyare territorium. Sidan Ebola vart identifisert i 1976, har kvar utbrot blitt kontrollert med streng hygiene - å isolera pasienter og mistenkte pasienter, å sikre at personalen hadde på seg rett beskyttelsesutstyr og gjennomførte riktig rengjøring og bortskaffing av klinisk avfall. Det har ikkje vore medisinar som klarar jobben fordi det er ekstremt dyrt å utvikle dei, og fram til no har ikkje dei største farmasøytane sett nok marknad. Dette endrar seg. Viruset kan koma inn i kroppen gjennom infiserte dråper (blod, oppkast, avføring) gjennom brutt hud eller slimhinner som augene, næseflåta eller munnen. Når det er inne, forføy seg raskt i blodet, tek over og angriper celler. Sykdomen er ikkje luftbåren som influensa. Det trengs svært nær direkte kontakt med ein infisert person for at viruset skal gå over til ein annan person. Infeksjon kan òg skje gjennom direkte kontakt med forurenta sengetøy, kleding og overflate. Alt dette har vore kjent i nesten 40 år, men berre no er verda verkeleg i ferd med å gjere seg klar for trugsmålet. Vitskapsmenn fokuserer på to måtar: Det finst mange ulike eksperimentelle vaksiner og medisinsk behandlingar for Ebola i utviklingsprosjektet, men dei er enno ikkje fullt ut testet for tryggleik eller effektivitet. Eksperimentelle medisinar som ZMapp har allereie vorte gitt til pasienter i det nåværende utbrotet, men dei har ikkje frelst alle pasienter. To amerikanske hjelparbeitarar og ein briter fekk heilt tilbake etter å ha teke den, men ein liberiansk lege og ein spansk prest døydde. Legen har berre vore testa på dyr, og ekspertar seier at det enno er uklart om ho øker sjansane for å bli frisk. Lager har vore ekstremt begrensade, og produsentarane av medisinet seier at det vil ta månader å auke produksjonen. Ein av dei første terapiane som kan nå frontlinjen kan vera blodet frå overlevende. Dei vil ha sett på ein immunrespons som kan slå viruset, og antikroppar som angriper Ebola vil framleis vera i blodbanen deira. Ta blod og tøm det av blodceller etterlater eit plasma med antikroppar som kan injiseres i pasienten. I teorien burde dette hjelpa pasienten til å kjempa mot viruset. Men dette har vore prøvd berre ei handfull gonger før og det er ikkje greitt kor effektivt det ville vera. Dette er heller ikkje eit perfekt produsert legemiddel eller vaksine. Effektiviteten av serumet kan variera frå overlevde til overlevde. USA, Storbritannia og Canada testar ulike typar vaksine i kontrollerte kliniske forsøk. Målet er å ha 20.000 dosar som kan brukast i Vest-Afrika tidleg i neste år. Normalt ville det ta årevis med menneskeforsøk før eit heilt nytt vaksine blei godkjent for bruk. Men så viktig er det at eksperimentelle vaksiner blir spurd i ein forbløffande fart. Russland kunngjorde nyleg at dei utviklar òg tre vaksiner, med ein klar for kliniske forsøk innan tre månader. David Heymann, professor i smittsame sykdoms epidemiologi ved London School of Hygiene and Tropical Medicine, sa: "Det har vore mykje internasjonal oppmerksomhet på å sørge for at kliniske forsøk på nye vaksiner og medisinar blir gjort. "Og eg har ei kjensle av at dersom ressursane held fram, kan desse studiene byrja og alt gje nokre første svar før jul". Det er håpet at desse vaksina vil gje vern ved å gje eit harmløst middel som vil læra kroppen korleis ein kan laga ein immunrespons mot Ebola. Om personen då kom i kontakt med det virkelige viruset, burde kroppen hans allereie vita korleis han skal kjempa mot det. Testar held på, men det finst ikkje vissing om kor godt dei vil virka. Dr. Ben Neuman, ein ekspert på virus og frå University of Reading, sa: "Prøvingar på ape har vore lovende. Men dei får ei svært forskjellig type Ebola til menneske. "I ein person er det ei anna slags sjukdom og vi veit ikkje sikkert om dei same behandlingane vil fungere. "Og vi må auka dosane. "Folk er ein stor, gående sprøyteprøve". Når du ser på storleiken av dette epidemiet, er det òg usannsynleg at det vil vera nok vaksine eller medisin til å gjere det - i det minste i utgangspunktet. For til dette vaksine- og medisinvården er ferdig, må du fokusere på å kontrollere sykdommen. Det var grunnleggjande teknikk som slo opp med tidlegare utbrot.
Kor mange som døyr og sjukdomen held fram å spreia seg, så held eit kappløp om å finna ein vei mot ebola.