Samstundes skjønar dei at det belgiske jihadisten var berre ein del av ein kompleks etterforskning som utviklar seg under det enorme trykket frå å vita at fienden kunne starta mord på dei neste gongene. onsdag kveld skapte Paris-advokaten Francois Molins forferdelse då han avslørte at "ein ny celle var neutralisert" under den blodige razziaen av ein leilighet i Saint Denis og at "dette laget kunne ha gjennomført andre angrep". Då skjøna vi at det ikkje var dei som hadde kome seg unna fredagskrenkene og at sjølv om det var bevist at Abaaoud var der, var det ei anna celle, sterkt bevæpne, som etter nokre offisielle opplysingar skulle til å gjennomføre ein massakre i finansdistriktet La Defense. Det kan vera med integritet (basert på at offisielle kjelder lekker inn informasjon av sine eigne grunner) eller det kan vera berre eit echo-kammer på sosiale medier der spøkelse snart blir til eit "fakta" som forskarane blir spurt om. Då Molins for eksempel onsdag avslørte at ein av angriparane på Fridagsstiget på Stade de France og ein av mordarane på Bataclan-teateret ikkje var identifisert, viste det seg at det ville vera sikker på at det ville komme nye etterforskingar, raid og, som det høyrer til, arresteringar. Det har vore så mange slike politistyringar - fleire hundre sidan fredag - at ein må spørje seg om dei berre nyttar høvet til å ta med seg alle slags jihadistmistanke eller om lista over folk dei leitar etter er mykje større enn ein kunne truga. Det finst alle slags hjelpar eller støttarar som kan bli spurt om hjelp til jihadistcelle eller berre medskyldige ved å ikkje melde visse fakta, sjølv om dei ikkje hadde ein direkte rolle i angrepet. For å få størst mulig effekt, gav gruppa Islamsk Stat (IS) ut to videoar som lovar fleire angrep. "Kristne land", varnar ein talsmann, "har sjølvmordare til i landet ditt i dusin, eller rettare hundrevis". Sjølv om ein kan avvisa dette som berre propaganda, er det klårt at det finst hundrevis av jihadistar som er komne tilbake i Vest-Europa, sjølv om relativt få av dei er viljuge til å gjennomføre ein IS- "martyrdomsoperasjon". Viss vi no kjem til det sentrale problemet med 13 november-angrepane og det næraste nettverket deira, så er det grunn til å tru at det er mykje større enn åtte mann som utførte angrepet. Dette kan vera feil, fordi det ikkje har vorte bevist at alle angreparane på fredag var frå Midtøsten, men oppdaginga av ei ny, men tilknyttede celle i Saint Denis og ein bil full av våpen og sprengstoff i Bayern (noe dagar før Paris, men som det er kjent var på veg dit), tyder på at Abaaoud og IS heldt på med å gjera eit større tiltak enn det åtte-mannåtaket som skjedde. Nyheten om at Abaaoud var ein av dei som døydde i Saint Denis-angrepet skaper nye bekymringar blant etterretningsorgan. Korleis kunne ein "plakatjunge" frå IS som hadde sett seg i videoane til beveginga og var på ein liste over terrorister i Europa, ha kome seg til Paris uoppdaga? Som om dette ikkje var urovekkende nok, har myndighetane auka frykta. Fransk politi har fått lov til å ha med seg eldvapen til alle tider, både på og utanfor jobb. Å minna offentligheten på desse bekymringane (IS trur han har brukt sennepgas mot motstandarar i Syria) kan ikkje vera meir enn ein stygg nødvendighet i denne tida. Men sjølvsagt var det Valls som på torsdag gav styring til lov om å forlenge unntakstilstanden i Frankrike med tre månader (som gav styresmaktene store makt) gjennom parlamentet. I Storbritannia er det ein vanskeleg debatt om inntrenging i privatlivet og innsettinga av nokre kjekke friheter. Men uansett kva vi er usikre om etterforskinga, har vi lært nok til å forstå at det er eit alvoudande dragnet som utvider seg over heile Europa. Alle intervjua genererer nye spor, og det finst etterforskings- eller etterretningsgrupper over heile Europa som no måler om tidlegare hendingar og kartlegger individ som kan ha noko med siste oppdagingar å gjera. Det er ei stor oppgåve, og det er ikkje så rart at politiet eller etterretningsbyråkratiet nyttar høvet til å presse til for å få til større budsjetter og fleire folk. Mange mistenkte som var på ytterkanten av konspirasjonen eller berre på feil stades plass og feil tid blir sleppte fri. Det kan til og med vera ei viss letting. Men sjølvsagt vil det berre markera slutten på historia om Abaaoud-nettverket og angrepane den 13. november. Det ville vera dårleg å tru at Islamsk stat ikkje vil prøve å oppfinne denne modellen att igjen med nye team av agentar som vert utsendte for å spreia død på gatene i Europa.
Nyheten om at Abdelhamid Abaaoud, som ein trur var leiaren av angrepet i Paris, døydde under eit ransaksangrep kom som ein velkommend seier for etterforskarane.