Om du ser rundt, ser du at kvar og ein av dei største fotballklubbane har eit kvinneklubbe, eller har planer om å ha eit. To av dei største, dei vinnande vinnarane i Champions League, Real Madrid og Juventus, er i ferd med å opprette eit eget. Southampton er den einaste Premier League-laget som ikkje har eit kvinneleg lag, men dei har nettopp kunngjort eit nytt under-21 lag for neste sesong, noko United ikkje har. Lokalt, nasjonalt eller globalt, kva klubbar United samanliknar seg med, tillater dei seg å bli etterlatt. Eg skjønar ikkje kvifor. Når folk snakka om dette i fortiden, så fokuserte dei på korleis, med dei enorme ressursane til klubben og den internasjonale profilen, eit United-team kunne hjelpa til med å utvikla kvinnelege fotball. Det er likevel sant, men det funkar no på den andre måten òg - United går glipp av ein enkel måte å engasjere seg på med dei enorme kvinnelege fansane sine, i Manchester og lenger borte, og å promotera viktigheten av kvinner i kluben. BBC spurde United i forrige uke om sannsynet for at dei skulle skipa eit kvinneleim, og klubben svara: "Det er eit spørsmål som er under gransking, og det er i ferd med å bli gjennomført ein detaljert analyse". Ta i isolat, gjev dette svaret inntrykk av at det er eit spørsmål som blir aktivt diskutert av klubben. Problemet med å godta det og la dei fortsette med det er at United har sagt det same i fleire år sidan 2013. Kven som helst som lurer på kvinneteamet - og mange menneske frå United-fans til parlamentsmedlemmer og nasjonale aviser har gjort det gjennom åra - vil svara at det er "under gransking". BBC-forespørselen om eit intervju vart avvist, men viss eg får høve til å stille United nokre spørsmål, vil eg gjerne vite kven som gjer denne granskinga og analysen. Kven har dei snakka med sidan 2013, kva har dei funne ut til no, er det bevis for at det har skjedd ein gransking - og, viktigast av alt, når er det sannsynleg at det enda? Eg skjønar godt kvifor dei gjorde det då - United var utanfor dei to største avdelingane i den gamle Premier League, og Glaser ville ikkje ha sett dei som eit godt representant for sitt merke. Og det var noko mindre enn det kvinnlege spelet i Storbritannia på den tida. Men det var 12 år sidan, og ting er verkeleg ulike nå, frå den profesjonelle nivået i damespillet her, til måten det er markedsført på, og dei kommersielle sjangane som dette fører til. Så, viss dei som tek avgjøringa i United er berre opptatt av økonomisk sak og likevel baserer synet sitt på kvinnekampen på kva som skjedde då dei droppa kvinneteamet, er dei langt ute av kontakt. Eg lurer òg på om demografien til styresmaktene til United har noko med den nåværende stillinga til klubben å gjera. Av dei 13 medlemmane som er oppført på heimesidene til United, er gjennomsnittal alderen nesten 50 år og berre ein er kvinneleg - Darcie Glazer Kassewitz, som sjeldan er sett på Old Trafford. United er ikkje den einaste Premier League-klubben som har ein styresett overvelda av menn og mellomaldrar, men kanskje tenkinga deira kan endast opp til det faktum at det ikkje er nokon i ein maktposisjon i United som trur at kvinnefotball er viktig nok til å vere ein riktig del av klubben. Om dei tenkjer det, kvifor seier dei det ikkje? Siden den gongen har investeringane i kvinneleiket og integrasjonen med mannlege fasilitetar og ressursar vist seg å ha vore ein stor suksess. Dei vann trefall i landet sist sesong, og nådde semifinalen i Champions League. Manneleiket til City har enda over United i kvar av dei fire siste sesongane i Premier League - kunne United vera redd for at om dei hadde eit kvinneleik, ville det bli overskyggd av City òg? Dei har hatt svært mange suksessfulle kampar, noko som er heilt riktig, og det er blitt kringsette av United, men, i motsetning til guttane, er dei drevne av Manchester United Foundation som ein regional talentklubb, og ikkje av klubben sjølv. Det er ein viktig forskjell - jentene spiller United i skjorta, men dei bruker separate anlegg og er avhengig av finansiering og tilsparing, som for ein del kjem frå klubben. Når eg snakkar med foreldra til jentene som spelar for desse lagane, seier nokre av dei at dei ikkje føler seg som ein del av familien til United. Eg skjønar kvifor. Før Super League for kvinner blei oppretta i 2014, prøvde nokre klubbar å leia kvinnelegda gjennom fellesskapet sitt, og med den oppsetinga føltes det nesten som om dei var tilknytt klubben, men blei halde på armlengde. Heldigvis har ting gått vidare og kvinnelegda og kvinnelegda er no langt meir integrerte i dei fleste andre Premier League-klubbane, inkludert Spring Series-vinnarane Chelsea, som òg har eit regional talentslag, men som er basert på hovudtreningsplassen i Cobham. United-jentene trener i Eccles, ni mil unna Aon-treningskomplekset i Carrington, der United-kvinnene spelar. Media-spilling er ikkje støtta på denne enheten. Ingen vil gå inn på skiva og seia at dei trur at klubben treng eit kvinneteam, sjølv om dei privat er frustrerte og trur det er lenge seinare. I tillegg til at United går ut av det økonomiske ved å ikkje ha eit kvinneteam, er det òg ein menneskeleg kostnad. Dei har den same dromen som United-strikaren Marcus Rashford - å spela profesjonelt for det lokale laget sitt, som dei vaks opp med å spela og støtta. Kvinnekampen er ein karriere no, men, i motsetning til Rashford, kan ikkje jenter halde fram med det i United. Media-spilling er ikkje støttet på denne enden England Under-17 målvakta Emily Ramsey er ein United-fans frå Salford og hadde spelt for dei sidan ho var åtte år gamal. Men no er ho 16, ho måtte gå av denne sommaren fordi ho ikkje hadde eit lag å spela for, og slutta til Liverpool i staden. Eg snakka med Emily og mor hennar, Kate, som ein del av Women's Sport Week, og Kate forklarte dei ulike høve til dottera si i Liverpool. United er ein av dei beste regionale talent sentrane for jenter, og Emily vaks opp der, og hadde nokre fantastisk opplevingar. Men ho har gått frå å vere den eldste og beste målvakten der til å vere ein del av ein mykje større - og fullt profesjonell - sett-up i Liverpool, der ho kan trene og læra av England målvakta Siobhan Chamberlain. Emily er i ei flott posisjon no og gleder seg tydeleg til fotballen med Liverpool, men det må ha vore svært vanskeleg for ho å forlate United. For nokon i hennar posisjon må det ha vore som om klubben du elskar, ikkje elskar deg. ikkje alle jenter som spelar for United er like heldige som Emily. Viss dei får eit tilbud - og det vil ikkje vare lenge før dei får det utforstått, og etter fleire forsøk, så kan det vera at dei ikkje tek imot det på grunn av logistikk - transport, reist, kostnad - noko som ikkje hadde noko å seia for dei i United. Det er vanskeleg nok å bli ein profesjonell, og det er sjølvinnlysande at nokre av dei slutter å spille på høgt nivå, og det er ikkje på grunn av mangel på evner. Media-spilleavspilling blir ikkje støtta på denne enden Hvert år oppstår det same problemet og, om United elskar det eller ikkje, har mangelen på klårhet når det gjeld å avdekke problemet, også påverka yngre jenter. Som mamma hennar forklarte, då Emily kom til United for å spela for under-9-laget, visste dei at det ikkje var eit kvinneleim då, men dei håpte at det ville vera det når ho var nok gamal. Dei vonar òg at situasjonen vil endra seg. Det er ikkje rettferdig, om det finst betre høve der ute. Kvinneklubbfotball er ein karriere no - ikkje ein hobby - og United må gje dei unge talenteleiarane sine ein vei som gjer at dei kan halde fram, i staden for å stansera karrieremøtene deira. Ingen kan tvinga United til å opprette eit kvinneklubb - i det minste ikkje for no. Men det ville vore anna om det var fastsett at det å ha eit kvinneklubb var ein av forutsetningane for at klubbane skulle få ein lisens til å vere medlem av Premier League for menn. Det er eit rettferdig forslag, og det vil passa inn i Premier League sitt eige forpliktelse til likskap. finansiering som Premier League-lag treng for å leia eit kvinneleg, ville absolutt ikkje vore eit problem, med dei forbløffande summane som klubbane får for å vere i toppklasse for menn i dette landet. Eg trur ikkje United ville ha hatt vanskeligheter med å skaffa særsponsorar til eit nytt kvinneteam, sjølv om dei største partnerane til klubben, Aon og Chevrolet, og leverandørane Adidas og 20th Century Fox, ikkje svara på spørsmålet til BBC om problemet. noko må endra seg. Rachel Brown-Finnis snakka med Chris Bevan frå BBC Sport.
Eg tykkjer det er sjokkerande at i 2017 hadde ei klubb på storleiken av Manchester United ikkje eit kvinneteam, og det som er endå verre er at dei ikkje vil forklare situasjonen ordentleg.