Kaufman, ein lektor i sosiologi ved State University of New York som har studert reaksjonane til idrettsutøvar, meiner at den utbreidde kritikk av lidenskapen som lokale fans viser, inkludert ei rasande fordømming av presidenten for Den internasjonale olympiske komitéen, Thomas Bach, var uberettigd. "IOC har mykje viktigare problem å bry seg om enn at supportrar booar konkurransar", sa han. "Det har vore ein bakslag mot heimefansane, og eg synes det er interessant at folk ikkje ser på det faktum at folkemengdshandling er eit spørsmål om kulturelle verdiar. "Kvifor er måten brasiliarar jublar eller hånar på 'gått'? Det vi kjenner som virkelegheit er formet av miljøet vi vart oppdra i", sa Kaufman til BBC Brasil. "Kvar kultur har sine eigne truer og verdiar, og i nokre av dei vil du til og med finna at det å klappa i ei kraftig måte blir sett på som uforskamleg". Les meir: Kvifor er folk då uforskamlege? Kaufman seier at akademikar ser på spott som ei form for sosial samhandling som er opptatt av meir enn utfallet av ein idrettskonkurranse. "Olympiske leker har ein mykje breiare tyding, og når brasiliarar boo, kan det vera at dei faktisk trøystar autoriteten i staden for å berre freista å påverka utfallet av ein kamp", sa han. Og han seier at han heller liker det råa av lokale fans. "Det er fascinerande at reglar for engasjement og atferd kan vera så ulike frå land til land", sa Kaufman. "IOC burde ikkje bli så overraska over lidenskapen som brasilianske fans viser. Booing er like "feil" som å heita. Begge er uttrykk for verdiar og tru. "Hadde FIFA forbodt vuvuzelas i VM i 2010 i Sør-Afrika, uansett kor forhøyringsfulle dei høyrde, sjølv på TV, ville dei ha amputert ein kulturell komponent i det samfunnet". Men meiner ikkje Kaufman at booing er urettferdig mot idrettsutøvarane? Han meiner at konkurrentane ikkje burde bli sjokkert - i det minste ikkje i den grad Lavillenie gjorde det, som han seinare bad om unnskyldning for, ved å knyta brasilianske fans til folkemengda i Nazi-Tyskland ved OL i Berlin i 1936. "Måtte målene til booing vera unnskyldt for å kjenne seg fornærme, triste og til og med truande av ein kvalm folkemengd. Vi kan ikkje klandra dei for å ikkje ha tid til å tenke på kulturelle aspekter når dei er mykje meir urolege for å få fram ein idrettsprestasjon", sa han. "Det er forståeleg at den franske idrettsutøvaren vart opprørt, men han var i kamp mot ein brasiliansk idrettsutøvar framfor ein heimepublikum. Det var uunngåeleg at fansen ville ta seg på han", argumenterer han. Men Kaufman har ingen sympati med krav om at folkemengda skal dytta. "Sport er lidenskapleg og spennende, og folk gjer òg politiske uttala. Men å snakka om ein "mykare" måte å støtta på er ein holdning til kulturell imperialisme, "seg han. Han er ikkje ein gong overbevist om at det er noko grunn til å klage over overdreven støy i idretter der det krevst stillhet, som tennis. "Kanskje vi burde bruka denne kontroversen til å diskutera spørsmål som: Kvifor er det OK for ein straffakter i fotball å ha eit heilt stadion som bråkar mot han medan tennis krev stillhet, særleg medan spelarane serverer", sa han. "Eg ser ikkje mykje forskjell for idrettsutøvarane som er involvert i det, når det gjeld tekniske krav".
Som mange som har sett OL i Rio, var den amerikanske sosiologen Peter Kaufman sjokkert over å sjå den franske polevautøren Renaud Lavillenie bli booed av lokale fans under og etter ein duell med den brasilianske idrettsutøvaren Thiago Braz.