Video-konsoller, som vart stadig meir populære på 1990-talet, vart offisielt forbodde i 2000 av frykt for at dei skulle forringja den kinesiske ungdommen. Det var ein slags kongekanute-kommunisme - eit forsøk på å hindra den stigande bølgen av kapitalismen og innfloden av vestlege kulturprodukter. I dag er det ein industri som er verd over 50 milliarder kinesiske yuan (7,9 milliarder dollar) per år, og Kommunistpartiet og hæren hans er i gang med det. sidan den offentlege utgjerda for nokre månader sidan, har Glorious Mission, eit videospill som først og fremst var utarbeidd for og av den kinesiske hæren, blitt nedlast over ein million gonger. Det var utforma som ein treningshjelp for kinesiske soldatar, og stats-tv har vist bilder av dei som leikar leise, og som kontrollerer virtuelle folkets frigjeringsarmé-tropp i ulike slagmarker. Men kva enn det gjorde for soldatane, vart beslutningen om å gjera spelet tilgjengeleg for det breiare folket tekna for å innpode patriotiske verdiar, "kjerneverda" til militæret, ifølge hærkilder. Gu Kai, visepresident for programvareutviklarane bak spelet, Giant Network Technology, seier at han trur spelet vil hjelpa til med å tromme opp nye rekrutter i hæren. "Eg håpar at nokon skal spela spelet og oppfylla dromen sin", seier han. "De fleste unge gutane, frå botnet av hjartet, vil bli soldat. Dei elskar å slåss, dei elskar å vinna, og om dette videospillet kan gjera drømmen til virkelighet, vil eg ikkje bli overraska". I ein del av spillet er propagandaen mindre enn subtil. I eit av stadiene gjord ein "eldsom atmosfære i leirlivet", ifølge ein nyhetsrapport. I ein internetkafé i Shanghai er nesten alle dei 100 eller så terminalane opptatt med ein som er i intensiv kamp på nettet med ein mengd ulike fiender; goblin, romleg eller menneske. Ein ung mann seier at han tilbringar meir enn ti timar i veka her, og han er samd om at nett-spel kan vera eit mektig verktøy for å påverka tankar og idear. "Det er mogleg", seier han. "De fleste som spelar her er unge. Glorious Mission er ein rask omvending for den kinesiske hæren og eit teikn på at Kina ikkje berre sensurerer Internett, forbyder søktermer og sletter innlegg som det gjer rutinemessig, men også prøver å utnytte makta si. I år tyder det på at myndighetene kanskje er i ferd med å offisielt forlata sine moralske skruplar om spelfartindustrien, med konsollforbodet som tilsynelatande kjem for å bli vurdert. Gu Kai frå Giant Network Technology fortel meg at han meiner at Kina no er over det. "Eg har møtt nokre av embetsmennene", seier han. "Dei slutta å bry seg om videospill for årevis sidan". "De fleste av dei fremjar spelfart som ein ny, håpande og raskt veksande industri. I det minste her i Shanghai er alle embetsmennene svært åpne og støttende". Kina er ikkje den første som har utvikla eit dataspill for militær trening - Glorious Mission liknar litt på eit spel laga for ti år sidan, for å vera eit verktøy for den amerikanske hæren og dessutan til å lokke folk til å rekruttere. Men å påvirke tankane til det breiare folket og freista å forme og oppmuntre til nasjonalistisk lidenskap og lojalitet er ein meir ambisiøs kamp, og i Kinas virtuelle verd, er det ein kamp som vil bli større.
Kinesiske kommunistpartiet og hæren deira på over to millionar menneske er ikkje ment å gjere video-spill.