Det er ei viktig avtale som vil gje ECB makt til å overvåka dei største bankane i euro-området, men det er noko som kan hjelpa euro-området til å koma seg litt lenger ut av grensen, og kanskje teikna framtida for Storbritannia i ein EU som vert stadig meir dominert av medlemsland i valutaunionen som fungerar som eit einheimt blokk. Avtalen er kanskje den viktigaste overføringa av nasjonale makt til ein euro-institution sidan krisen i valutaunionen utbrot for tre år sidan, og for mange er det det første skrittet mot den type sentralgjøring som er nødvendig for at euro-området skal overleve. Og det inkluderer ein mulig plan for korleis Storbritannia kan unngå å bli for marginalisert som medlem av EU, dersom euro-området utviklar seg til eit forente EU-land i ein breiare, meir flau EU-struktur. Det er ein mulig svar på det som vert sagt av dei som trur at ein konsekvens av at euro-sone gjer det som trengs for å unngå splitting - å integrere seg politisk i ein djup forstand - er at Storbritannia vil bli driven utan å bevega seg ut av EU. Her er det små detaljer. ECB vil ta ansvar for å overvåka dei største bankane, bankane med aktiva (lån og investeringar) på €30 milliarder eller som har aktiva som står for meir enn ein femtedel av den økonomiske produksjonen i landet. Det er viktig at mange franske banker vert overvåka av ECB, men få tyske banker (for fordi den europeiske banksektoren er meir fragmentert). Dette ser ut til å vera ein seier for Merkel, bortsett frå at ECB vil ha makt til å gripe inn på mindre banker viss ho ser problem - så veretnaden til Hollande vert verna. Dei EU-landa som Storbritannia som ikkje er i euro-sone kan velje å bli med i denne såkalla bankunionen. Dei kan velje å ha bankane sine overvåka av ECB. Storbritannia vil ikkje overgje ECB makt til å styra over bankane, men andre "ut" i euro-sone kan (sovåre og Tsjekkia ser ut til å ha valt å halda seg til sine nasjonale tilsynsorganar, i det minste for tida). Han var ein av dei største bankane i Europa, og han var ein av dei største bankane i Europa, og han var ein av dei største bankane i Europa. Han var ein av dei største bankane i Europa, og han var ein av dei største bankane i Europa. Det europeiske banktilsynet, som er den organet som regulerer bankane i EU, vil innføre eit "dobbelmeisterregime" - som skal ha den virkning at Storbritannia får ein røyst når det gjeld bankreglene. Om me seier det på ein annan måte, kan ein meining av dei "ut" frå euro-sone blokkera ei ny bankregel, som kan begrensa valkrafta til medlemmane i euro-sone som oppfører seg i einheit. Sjølv om dette dobbeltmeiriløgs-stemningssystemet til EBA høyrer kjedeleg ut som ein prosedyr, kan det vise seg å vera svært viktig. Det kan gje ei viktig plan for å verna den britiske stemninga og vekta på framtida til det indre markedet, ettersom euro-sona utviklar seg til eit enda meir einbart politisk blokk. Det tyder at Storbritannia kan sameksister i EU med ein valutaunion som blir ein politisk union. Men kanskje er vi i gang. For sjølv om dei første skrittane mot bankunionen som vart avtala tidleg i morges, er viktige, garanterer dei ikkje overlevelsen til euro-sone. Dersom ECB viser seg å vera god på banktilsyn, kan det i framtida hindre at bankane i euro-sone blir så farleg oppblåste som dei i Irland og Spania. Det kan hindre at euroområda går i konkurs på grunn av utryggleik frå bankane. Men for å unngå tvil, har ikkje euroområda sameinte finansresursane sine for å gje ein felles pengespong for å redda bankane, eller for å forsikre innleggjarane mot tap. Tyskarane tillét ikkje ein gong den nye redningsfonden, Den europeiske stabilitetsmekanismen, å sette pengar i spanske banker - for eksempel - utan at kapitalen samtidig vert ein skuld for den overstrekkelege spanske staten. Eller, med andre ord, bankunionen kan vera ein forløgar til den typen finans- og balansunion som vert sett på som det viktigaste for å overleve i euro-sone, men denne finansunionen som skal ha vore viktig, har ikkje skjedd enno. Og ein annan ting å avdekke: Bankar-unionen har nok overvunne den største hindra, med den avtala finansministrane fekk i går kveld, men det kan ikkje bli til virkelegheit før det tyske parlamentet har godkjent det.
Omkring klokka 04:45 i Brussel tid denne morgon, gjorde finansministrane i EU ein del av EU si historie.