Jernbanen har meir enn 9.000 lokomotiv - 43 av dei er enno dampdrevne. Denne enorme flåten trekk nesten ein halv million vogner og meir enn 60.000 passasjerbussar over omtrent 115.000 kilometer med spor. Jernbanen driver meir enn 12.000 tog, som ber rundt 23 millioner passasjerar dagleg. Dette store offentlege foretaket er nesten ein stat i ein stat. Det styrer skular, sykehus, politi og byggingselskaper og sysselsetter totalt 1,3 millionar menneske, og er dermed den sjuande største arbeidsgivaren i verda. I fjor kom det fram at ein kommisjon som var i ferd med å utforske alternativ for å reformera den statlege jernbane-selskapet Indian Railways, som dreiv tognettverket i landet, og at dei låna seg mykje frå den britiske erfaringa med privatisering av jernbane. I den mellombelsrapporten til komiteen er det ikkje tvetydig: Indian Railways treng ein konkurranseinsprøyte. Det seier at nettet skal opna slik at privatfirma kan drive passasjer- og frakttjenester i konkurranse med staten. Det argumenterer for at sporet skal skiljast frå togoperasjonbransjen, slik det var i Storbritannia. Og, akkurat som i Storbritannia, foreslår det at heile greia skal overvakas av ein uavhengig regulator som har som oppgåve å sikre at nye privatoperatørar får rettferdig tilgang til sporet. Privatfirma gjer allerede vognar til nettet - dei burde få lov til å leverera passasjerbussar og lokomotiv, hevdar rapporten. Forfattarane fryktar at produksjonsoperasjonane til Indian Railways ville visna i møte med konkurranse, så det foreslår at dei skulle plasserast i eit nytt uavhengig selskap. Dette ville vera offentlig eigd, men ville vera armlengde frå staten og ville vera fri til å setja lønn og låna pengar som det såg rett. I mellomtiden må styringsstrukturar og regnskapssystemer over heile nettet bli fullstendig overgåve. Det er umogleg å finne ut om eit prosjekt gjer pengar eller ikkje, klagar komite-sjefen og økonom Bibek Debroy. Rapporten oppfordrar òg at Indian Railways skal slutte å styrje dei myriade sjukehusa, skulane, politiet og andre ikkje-kjerneaktiviteter. Den største jernbaneunion i India har angrepa rapporten, og hevdar at det er eit forsøk på å privatgjere jernbane. Det er noko Mr Modi har utelukka. "Vi privatgjør ikkje jernbane", forsikra han fagforeningane i fjor. "De treng ikkje tenke, det er verken vår vilje eller tenking". Likevel kunne Modi vedta alle anbefalingane frå komiteen utan å bryta lovnaden til fagforeningane. Forfattarane til rapporten er forsiktige med å unngå ordet "P". "Det finst ei skilnad mellom privatisering og konkurranse", forklarar Gurcharan Das, ein av medlemmane i komiteen og ein tidlegare administrerende direktør i Proctor and Gamble India. "Vi vil ikkje selge ut jernbanane, det vi vil gjere er å innføre konkurranse. Det vil gje meir val, lavere priser og høgare normer", argumenterer han. Men du kan ikkje klandra fagforeningane for å vera urolege for privatisering. Det er kanskje ikkje i hug å selge dei no, men alle desse nye, uavhengige forretningsorganene ville vera mogne til å seljast i framtida.
India er eit paradis for togskiparar.