Lista over parlamentsmenn som skal presidere Labour-politiske komitear høyrer ut som ein "kven er kven" av dei interne kritikarane til Corbyn. Dei inkluderer pro-Trident-parlamentarikaren John Woodcock som etter sigt gjorde lufta blå på ein Blair-event då han oppsummera synet sitt på leiarskapet til Corbyn. Men i år ser det ut til å ha vore eit samansett forsøk frå Corbyn-skeptiske representantar for å få kontroll over ein av politikkarane i partiet, ettersom berre fire av dei 17 stillingane var utvalda - sjølv om det kan vera fordi dei fleste av Corbyn sine allierte i Labour allereie har roller som skuggeminister. Den tidlegare skuggekansleren Chris Leslie, som har sagt at den økonomiske politikken til Corbyn vil føre til "høyare inflasjon og høgare levekostnader" som vil treffe "menneska vi burde stå opp for", skal presidere for finansutvalget til det parlamentariske partiet. Shabana Mahmood, som forlét skuggministerskapet fordi ho "var sterkt uenig" med den økonomiske politikken til Corbyn, skal presidere i rettskomiteen. Andre Corbyn-kritikarar som skal utnevnes til komiteforsetar er Caroline Flint, Tristram Hunt, Ivan Lewis, Mike Gapes og Emma Reynolds. Dei skal ha makt til å stå i staden for skuggministerane ved postbokset, sjølv om dette sjeldan blir brukt, og påvirke politiske beslutninger bak kulissene. Kor som presiderer Labour-komiteane blir ikkje ofte sett i hovudskrifta - men det har sjelden vore så stor avstand mellom ein leiar og mange av dei som er representantar. Mangelen på støtte til Jeremy Corbyn i Westminster blei understrekta av det faktum at alle, bortsett frå to av dei vellykkte kandidatane, støtta antingen Liz Kendall eller Yvette Cooper til leiaren - og ingen støtta han. John Woodcock, som no er forsvarsformann for det parlamentariske arbeiderpartiet, sa at han vil minna leiaren sin på at parlamentarikarane vart vald på grunnlag av ei politikk som ville halda fram kjernefysisk avskrekking. Men han har lova å opna politikken for medlemmane, og dei fleste av dei stemma for han som leiar. Dette har ført til frykt blant "moderate" parlamentarikarar for at synsmåta deira skal bli sett til side. "Mange parlamentarikarar meiner at agendaen til mange av Corbyn-støttakarane er mindre om Jeremy, enn om ein vinstresjon av partiet", skriv ein anonym kolumnist på nettsida Progress. Dette ville bli oppnådd med manifestar som blei avgjort ved konferanser og utøvande samgonger, med parlamentsmenn som var avhengige av redsle for å bli gjenvald.
Jeremy Corbyn, leiaren for Arbeidarpartiet, kunne stå overfor ein ny kamp etter at "moderate" parlamentsmenn tok styr på viktige posisjonar.