Dei sju første orda, som først blei framleidd av Tim Robbins i Hollywood-adapteringa av Stephen King sin roman The Shawshank Redemption, kan ha referert til planane til karakteren til Robbins for å flykta frå fengselet. Men som vert snakka av den tidlegare ungdoms-internasjonal og Leicester Tigers-spelaren Matt Hampson, har dei ein mykje meir bokstaveleg tyding. Men for 10 år sidan, søndag, blei Hampson, som då var berre 20 år gamal, lam frå nakken ned, då ein skrum kollapsade under ein treningssession med England Under-21-landslaget. Hampson tilbrakte 17 månader på Stoke Mandeville-sykehuset, og no kan han berre puste med hjelp av eit luftveingsanlegg. "Då såg eg andre menneske som hadde hatt ulykkar i ulike scenariar, og dei var ikkje så heldige som meg å ha så stor støtte og eit stort nettverk av vener og familie. "Eg såg nokre menneske på sykehuset som ikkje hadde ein einaste besøkande frå den eine uken til den neste, og det er difor eg reknar meg som svært heldig og det gjer eg framleis". Sjølv om støtten frå familie og vener hjalp Hampson, tilskriver han òg bakgrunnen hans som idrettsmann for å gjera det mulig for han å takle endringa i omstenda. "Eg trur at den mentale styrken kjem frå å vera rugby-spiller, frå å ha vore i Leicester Tigers der det er vanskeleg oppvekst", la Hampson til. "Familien min behandler meg som den same gamle Matt og seier meg om eg er elendig og seier at eg skal gå vidare med det og halda på å le. "Eg har òg eit stort nettverk av vener som støttar meg og behandler meg som den same personen. Eg er ikkje forskjellig. "Eg er berre lam frå nakken ned - eg er ikkje forskjellig frå nokon andre i det heile tatt". Etter å ha kom til å vera klar med skadeskapet sitt, føler han no at det var skaden som førte til ulykken hans, og med det, eit større mål i livet gjennom eit veldedighetsverk i hans namn. "Eg trur det skjedde av ein grunn og eg sa dette til pappa min - dette vil gjera meg til ein betre menneske". "Eg trur ikkje at eg først trudde det, men eg er berre byrja å tro det no og eg trur det har gjort meg til ein bedre menneske. "Eg tenkjer på folk mykje meir og prøver å hjelpa folk så mykje som mulig". Ein av dei Hampson har hjelpt er Harve Iradukunda. Iradukunda var ein rwandaisk flyktning som vart krasja av ein bil og blei lamd medan han spelte fotball på gata i Sør-Afrika. Matt Hampson Foundation betala for at Iradukunda skulle fly til eit sykehus i Paris, for å vera saman med mor og bror i Frankrike. "Eg veit ikkje kva eg hadde gjort utan Matt Hampson Foundation", sa han. "Dei reddet livet mitt". Hampson sa at han trur stiftinga har hjelpt om lag 200 menneske sidan stiftinga, ved å tilby råd og økonomisk støtte til skadde idrettsmenn og kvinner og familiane deira. Mellom dei som har vorte støtta av stiftinga er Harriet Little, som håpar på paralympiske leker i Rio, og skidrystaren Anna Turney, som konkurrerte for Storbritannia i vinterparalympiske leker i Vancouver i 2010 og Sochi i 2014. "Hun [Turney] var faktisk i Stoke Mandeville med meg", sa Hampson. "Hun omfamnar noko som sloganet 'Get Busy Living' egentlig handlar om, å gå ut og leva eit liv etter ein katastrofale skade. "Hun er eit levande bevis på at du kan leva eit godt liv, og ho gjer det fantastisk godt". Hampson håpar no å opna det første 'Get Busy Living!'-senteret nær Melton Mowbray i Leicestershire. "Vi er i limbo i det øyeblikket, men vi vil at det skal gjere seg i går - det er slik eg er". "Mitt tilnærmingsmåte til rugby er måten eg lever livet mitt på - alltid å ønskje å bedre og alltid å ønskje større og betre ting. "Sånn var eg som rugby-leikar og slik er eg som pengesamlar no". Hampson er ikkje sikker på kor mykje han har samla opp for å hjelpa skadde idrettsmenn i det siste tiåret - "vi bruker det - vi liker ikkje å ha pengar på banken" - men det er truleg godt over 1 million pund. Sjølv om han er fast beslutten å fortsette arbeidet sitt for å hjelpa andre som finn seg i den situasjonen han plutseleg vart kasta inn i, har han 10 år etter skaden hans heller meir verdslige planar for helga. "Vel, det er morsdag på søndag så eg vil vera med mamma mi, eg er sikker og eg vil vera med familien min. "Eg trur ikkje eg skal feste, men eg trur ikkje eg kjem til å velta meg i sjølvmildnad. "Det blir ein annan vanlig dag, og eg kjem til å feira ein fantastisk familie og ei fantastisk mamma som eg har".
"Bare leve, eller døy". Eg var opptatt av å leve.