Nokre kan sjå på påstanden til ei "katastrofale kollaps" som kan koma på grunn av høgare kostnader i samband med den nasjonale levande lønnen, i ein slik lys. Hjelpepersonellene i boligverkstadene kan bli beskyldde i nokre kvarter for å gråta ulv etter at dei har advart om at heimane kan stengjast om ministrane ikkje er samde om å finansiera ei økning i regningane som blir betalt av lokale styresmakter. Dei skreiv til kansler George Osborne berre få veker etter at Homecare Association i Storbritannia, som representerer dei som tilbyr sosialarbeid til folk i heimane sine, skreiv eit brev med liknande ord. Og likevel... Det er ei kjensle av at det siste varslingsbrevet reflekterer dei djupare problemane i verda av sosialarbeid. Arbeidsmannslønnar er rundt 60% av dei totale kostnadene, så lønnshøkning vil ha ei signifikant innverknad på kvar bedrift. Kostnadshøkningar, som høgare lønn, kan overføres i form av høgare avgifter til innbyggjarar som betaler for ein del eller heile omsorgen. Men det er ikkje mogleg for stader som er finansierte av lokale styresmakter - som står for nesten 40% av totalen på fem omsorgshjemsfirma som skreiv brevet. "Sorgskalkulatoren" dekker både boligomsorg og støtten som vert gjeve i heimane til folk, for oppgåver som vasking og klesing. Brukarane kan senda inn postkode og finne ut kor mykje kvar tjeneste kostar der dei bur i Storbritannia. Det finst òg ein dedikert BBC Cost of Care-nettstad med nyhetshistoriar, analyser og video. Dette har ført til kravet til operatørane om at sentralregjeringa skal gje ring-fensert finansiering til rådsorgan for å heisa gebyrene sine. Bakgrunnen for dette argumentet er den aldrande folkesetnaden og den endrande rollen til boligomsorgshjem. For få tiår sidan var dei "pensionshus" med for det meste sunne innbyggjarar. No, med utbredinga av demens og folk som lever lenger, ofte med fleire tilstandar, har omsorgshus ei vanskelegare rolle i samfunnet. Kor dei er ressursbehage, er eit viktig politisk spørsmål. Labour kritiserte koalisjonen for å kutta i finansieringen av sosialt omsorg i England i det siste parlamentet, men argumentet synte ikkje å resonere på same måte som dei gjentatte spottane om lovnadene om "milliardar meir til NHS". Sidan valdagen har ei forpliktelse til å innføra reformer som kommisjonen leidd av økonomen Andrew Dilnot har lagt på hylla til 2020. Ein reformplan som vart hylla av mange, vart sett på at han var utsett på grunn av problem med finansieringen av sosialt omsorg. Dette handlar sjølvsagt om livskvaliteten til eldre. Om lag 400.000 av dei i England vert halde i omsorgshusa. Operatørane av boligheim advarer om stengningar og - sjølv om det viser seg å vera overdreven - er det vanskeleg å sjå kvar finansiering for å forbedre eller få betre kvalitet på omsorg kjem frå. Bortsett frå å bemerke at den nasjonale levande løna vil gagna titusentals arbeidarar i sosialt verne, sa ein talsmann at finansieringsspørsmålet ville bli sett på i utgiftane til kansellaren seinare i år. Chris Ham frå King's Fund sa det på BBC Radio 4 i dag: "Utan det blir ein enorm forandring mellom no og utgiftsutgåva, er utsikta for eit offentlig støttedelt vaksnas sosialt vernelag ganske mørkt".
Det er lett å vera kynisk når firma som gjer forretningar med den offentlege sektoren, som varnar om dei vonde konsekvensane om dei ikkje får meir inntekter.