Han er sjefen for dette, Yaakov Asulin. Han og minst to andre overvaktar sørger for at kokkar og restaurantpersonalet følgjer nøye normar når det gjeld å halda kosher. Men han er ikkje ansett av hotellet. "Jobben hans er svært vanskeleg fordi han må halda alle arbeidarane, og han må kontrollere at alt er på plass og til tida og etter dei strenge reglane for kashrut", seier Lannon Polon, leiaren av Ramat Rachel Hotel. "Du kan ikkje blanda saman bestikk, du kan ikkje blanda saman visse produkter, vi koker sjølvsagt ikkje med mjølk og kjøt - det er ganske vanskeleg for dei fleste turistane. "Mange menneske i verda bryr seg ikkje, dei et kjøt og mjølk saman og osteburger og is med steaks. Vi er konservative her". Hotellet betaler tilsynsmennene direkte, og det kostar hotellet rundt 23.000 israelske sheklar ($6.100; £4.600) per månad å ta dei i bruk. "I løpet av åra i Israel har det monopol som hovudrabinatet har hatt, i det verste født til korrupsjon og i det beste ingen konkurranse", seier han. "Fordi det ikkje er konkurranse, er ikkje kvaliteten på teneste, ikkje kvaliteten på tilsynet og heller ikkje kostnadene konkurransedyktige og ikkje av høg kvalitet. "Vil du hindre svindel, gjer du det ikkje ved å konsentrera makta i hendene på éin statleg organisasjon", seier han. "Vil du hindre svindel, må du gjera det gjennom inspeksjon og gjennomsiktighet og gjennom å tillata konkurranse på området". Men sertifiseringa hans er berre i 23 restauranter. Er det suksess? "Endring må ikkje skje ovenfra, det kan skje nedefra", seier han. "Med andre ord kan samfunnet berre ta tilbake sjølvstyret sitt og det som er personleg, det som er basert på tru og religion, og om det vert ein rørsle, då må parlamentet og domstolen byrja å ta seg av det folket verkeleg vil". Men hovudrabinatet er overbevist om at dei er det einaste som burde ha ansvaret. "Helsestyret tillater ikkje folk som ikkje er kvalifiserte til å gje helsevesen", argumenterer Moshe Dagan, sjef for hovudrabinatet. "Om nokon seier: 'Eg vil vera eit alternativ til helse- eller transportdepartementet', korleis vil staten sjå det? "Du kan ikkje privatisera på område som staten har gjeve makt til. Annars kan alle seia: 'Eg vil privatisera institusjonar.' " Det er difor at eit alternativt koshert tilsynssystem står overfor ein vanskeleg kamp. Høyskapsdømmet dømde tidlegare i år at ingen bedrift har lov til å seia at maten er kosher utan eit sertifikat frå hovudrabinatet - men for kundane til Arbes hummus restaurant, som er ein del av Alternative Kosher Supervision Project, er det ikkje viktig. "Eg veit at dei [hovudrabinatet] tek mykje pengar frå dei for sertifiseringa, og eg trur ikkje desse pengane går til den rette plassen", seier studenten Nitzan Ben Shaya, medan dei njuter av ein tallerken hummus med vener. "Eg trur små bedrifter må bygge opp sine eigne sertifiseringar, og det er betre for oss og det israelske økonomien. "Dei kontrollerer heile systemet, og det er verkeleg vanskeleg for oss - vi er sekulære, vi vil vere jødiske slik vi vil i staden for at dei skal fortelje oss korleis vi skal handla". Men for no er det regler, og du kan sjå det på Mahane Yehuda-markedet i sentrum av Jerusalem. Alle matstovene og restaurantane har sertifikat - dei utgjeve av hovudrabinatet har ordet "Kosher" på dei. Alle andre sertifikat har ordet "kosher" utelat. Alt tyder på den djupe skilnaden i religionen i det offentlege livet i Israel.
I kjøkkenet til Ramat Rachel Hotel i Jerusalem blir kvar blad vaska nøye, kvart riskorn undersøkt for insekter og kvart kjøttstykke kontrollert for å sikre at det held seg til kashrut - jødiske kostreglar.