Rappar Professor Green, krikettspillaren Freddie Flintoff, komikaren Ruby Wax og andre seier at det å innrømme problemene sine for første gong gjorde at dei skjøna at dei ikkje var åleine. Men for mange kan det vera mykje vanskelegare å be om hjelp. "Vi visste ikkje verkeleg kva vi skulle senda til", seier Dan Farnworth, ein ambulanseperson i nordvest. "Det neste eg visste var at eg hadde fått eit barn i armane". Det var 2015, og Dan hadde nettopp fått ein telefon som skulle endra livet hans. "Når vi kom dit, banka vi på hovudporten, men vi kunne ikkje koma inn. Vi visste ikkje kva som hadde skjedd der inne", sa den 31-årige til programmet Victoria Derbyshire. Det vart raskt klårt at det var eit mord på eit lite barn. "På ein gong vart ei liten jente sett i armane mine", seier Dan, som er far til fire barn. "Eg minner meg berre å sjå på ho. Eg minner meg at ho såg ut som eit av borna mine. Ho hadde det same hårfarget som eit av borna mine. Det var skumelt. Det er det verste eg nokon gong har sett på 12 år med denne jobben". Den kvelden byrja han å sjå forferda i det han hadde sett. Han gjekk av vakt tidlegare og gjekk heim, men kunne ikkje sova. Snart skjøna han at det var noko alvorlegare som hadde skjedd. "Eg byrja å ha mareritt og flashbacks", seier han. "Hugsa mi byrja å fylle lemsomheter, og såg ting skje som eg ikkje hadde sett. "Det var forferdeleg. Eg hadde flashbacks om dagen og vart som ein einsam og ikkje snakka med folk på jobben". I dagane og ukane som følgde, seier Dan at han vart "ein annan person". "Eg skjøna at noko var galt, men visste ikkje kvar eg skulle venda meg til. Det var som om eg var i eit djupt mørkt hull, og eg var redd og drakk og røykte meir". Dan seier at han hadde det vanskeleg å takle sine psykiske helseproblemer, men han var redd at han skulle miste jobben for å vere ærleg mot arbeidsgivarane. Han hadde alltid ynskt å jobbe i nødhjelpen. Han byrja i ambulanse-kontrollrommet og svara på 999 samtaler, og til slutt brukte han tida på å sende ut ambulanseflyet, før han til slutt søkte om ein jobb som akutteknikar. Han hadde vore på vegen sidan 2010. "Eg var faktisk redd for at ved å opna meg og snakke om det som skjedde, ville nokon venda seg og seia 'dette jobben er ikkje for deg'". Til slutt kom Dan ut til vennen og medhelsestasjonen Rich Morton. Dan seier at han skriv ut ein sms-melding og fortel Rich kva som hadde skjedd. Han skreiv meldinga om, men sleppte den igjen. Han skreiv meldinga tredje gongen, og denne gongen trykte han på send. Dan var så redd for kva venen hans ville seia at han gøymde mobiltelefonen under ei pute. "Han sende meg ein sms tilbake og sa: 'Sett opp ketelen, eg kjem over'," seier han no. "Den sms-meldinga var den første dagen i resten av livet mitt". Dan blei seinare diagnostisert med posttraumatisk stresslidelse (PTSD). Han var signerd frå jobben i fem månader. Han seier at han fekk "uanbevisande" støtte frå legelege og fekk råd. Ifølgje velgjerdsorganisasjonen Mind er han ikkje åleine i å arbeide i nødtjenestene og lida av psykiske helseproblemer. Velgjerdsorganisasjonen seier at nesten 90% av personellet i blått lys har rapportert stress og dårleg psykisk helse på jobben. Dan og Rich har sidan starta sin eigen veldedighetsorganisasjon, Our Blue Light, som har som mål å betra for den psykiske helsa til arbeidarane i den blå ljosetjenesten. Og gjennom engasjementet sitt med Mind, har Dan og Rich òg møtt hertugen og hertuginnan av Cambridge og prins Harry. Familjar som Freddie Flintoff, komikaren Ruby Wax og den tidlege kommunikasjonsdirektøren Alastair Campbell har gjeve ut film om kampen deira med å få vernehelsa. I ei uttale sa kongehuset: "Vi har sett gong på gong at det å bryta stigmaet på psykisk helse byrjar med enkle samtaler. "Når du skjønar at psykiske helseproblemer påverkar venene dine, naboane, borna og ektefella dine, byrjar dømmings- og fordomsmålen rundt desse sakene å falla". Dei kongelege seier at holdinga til psykisk helse er nå "på vrimlepunkt". Når det gjeld Dan, hadde prins Harry ei meir spesifikk utfordring. "Han sa at vi skulle løpe London Marathon", seier Dan, "og så byrja vi å løpe dagen etter". "Stigma eksisterer framleis og [psykisk helse] er eit tabuemne", seier Dan. "Folk trur at psykisk helse er eit stort problem, men eg er Dan, eg er 31 år gamal med ein jobb og ei familie og livet mitt er normalt. Men eg har eit problem med psykisk helse". Sjå Victoria Derbyshire programmet på veksdagar mellom kl. 09:00 og 11:00 på BBC Two og BBC News Channel.
Ein nasjonal kampanje, leia av hertugen og hertuginnen av Cambridge og prins Harry, har gjeven ut ein film med kjendisar som snakkar om korleis dei klarte å takle sine eiga psykiske plager.