Anthony Jackel, frå Port Talbot, som òg er kjent som 'Betty', er ein veteran av Wales-kampanjene. Den 70-årige Swansea City-fansonen har kjøpt ein togbillett som gjer at han kan fylgje laget gjennom heile mesterskapet. Han sa: "[Dette] kan eg gjera det eg vil, eg kan gå dit eg vil". Sjølvsagt ville Utrikesdepartementet og Fotballsupporterforbundet motverka reisemøtingane hans - og med god grunn. Men han nekter å bli utsett. Han tok bussen til London og Eurotunnelen til Paris før han sov ut for Gare du Nord i Paris. Mr. Jackel tok deretter toget til Bordeaux, der eg møtte han for første gong utanfor Grande Theatre fredag. Han vart straks synleg. Han hadde utseendet til ein velveira mann og han bar ei like reiste skjorte med den walisiske flaggen over fletta. Det tiltrakk fans som stoppa på gata og gav han handa, og komplimentar. "De siste to nattane har eg sovna på sporvogna", fortalde han meg. "På ein av dei store benka. Fint. Dei har alle dei moderne funksjonshemmingane, eit bærbart toalett der eg kan gå på toalettet, vaska hendene og børsta tennene, og då er eg oppe. "Eg får eit morgonsamtale: nattklubben stengjer klokka fem og dei vekker meg". Eg spurde Mr. Jackel kvifor han reiste på ein måte som mange ville tru var svært farlig. Han sa at han helst ville gjera det på sin måte enn å bli "hyrd" rundt på ein organisert turistreise. "Eg kan gjera det eg vil, eg kan gå dit eg vil og eg kan gå heim når eg vil, eg er ikkje stressed om eg ikkje kjem tilbake til hotellet mitt. "Om eg er sliten, går eg berre på den første benken eller den neste plassen". Han fortalde at han hadde "følgt Swansea over heile verda" og hadde sett Wales sidan 1962. "Over åra har vi vore så nære, men [også] så langt", sa han. Den hardnære Swans-fansonen sa at, medan det ofte er samstundar mellom motstandarlege støttespillarar heime, måtte dei verande "samme" i Frankrike. "Vi er welsh her ute, vi er welsh, eg bryr meg ikkje om ein ape...mens vi er her, viser vi folk at vi kan oppføra oss godt". Eg spurde han kor spent han var over at Wales hadde vunne ein stor finalen for fyrste gong på 58 år, og han sa: "De burde ha sett flagget mitt, det var for stort å ta med". Han sa at han hadde oppmuntra yngre støttespillarar til å koma ut og støtte laget. "Eg sa: 'Kva om vi vann det? Kva om vi vann Leicester [som nyleg vann den engelske Premier League]?' Kva om vi vann Hellas [som vann Euro 2004]?'" Eg spurde han om kva han hadde inne, og han sa at han hadde ei samling av nye Wales-lekesar og smink som han sa han gav ut når folk var "gode" mot han. Han snakka om fotballreiser til Romania, Spania og mange andre land. Mr Jackel sa at han ville følgja laget til kvar turneringa deira kom til slutt i Frankrike. Og medan han hadde vore optimistisk om utandarrom, var han mindre sikker på planane sine for framtida turneringar om Wales kvalifiserte seg. "Dette er kanskje det siste EM-turneringa eg har sovna ute i, og når eg kjem til Russland [som vert vert vert vert av VM 2018], då har eg ein seng".
Medan Wales-fotballfansen njuter av gjestfriheit frå Frankrike til Euro 2016, sover ein grovt.