Før avstemninga er det sju ting du må vite om det vest-afrikanske landet - som ein gong vart hylla som ein modell for stabilitet. Ekonomia har blomstra dei siste åra, og elfenbenskysten er den største eksportøren av kakao i verda, med rundt 40 prosent av bønnane på jorda som blir brukt til å framleija sjokolade. Men i år har landet overgått India som den største eksportøren av cashew-nøtter. Cocoa forvandla Elfenbenskysten til "Paris i Afrika" som det vart kalla på 1970- og 1980-talet, til ein nedgang i prisene på kakao slo ned det "ivorianske miraklet". President Alassane Ouattara, som tok til i mai 2011, ville diversifisera økonomien. Landbruk er framleis ryggbenet, men det inkluderer bananar, gummi og palmeolje òg. Mer enn 3000 menneske vart drepne i eit av dei mest brutale voldsomhetane landet nokon gong har sett. President Ouattara har vorte beskyldd for å gje ein ein-sidig rettsstraff etter at hundrevis av Gbagbo-tilhengjarar vart fengsla, men svært få av dei som var på hans sida, vart arrestert - sjølv om FN og internasjonale menneskerettighetsorganisasjonar seier at begge sider har begått grovskap. Regjeringa seier at ho har bygd 1.000 km (620 miles) av nye vegar sidan ho kom til makten og rehabiliterte 20.000 km i heile Elfenbenskysten. Ho lovar å byggja 1.200 km til om ho vert vald att. Det var 10, no er det sju. Ein tidlegare finansminister, Mamadou Koulibaly, og ein tidlegare utanriksminister, Amara Essy, trekte seg bort fordi dei valde ikkje å vera frie og rettferdige. Den siste, den tidlegare statsministeren Charles Konan Banny, trekte seg ut fredag, med same klage. Dette gjev ein annan tidlegare statsminister - Pascal Affi N'Guessan, leiar av det tidlegare partiet til Laurent Gbagbo - som den største rivalen til Ouattara, som er den eldste med 73 år, medan den uavhengige Claire Jacqueline Kouangoua, ein av to kvinnelege kandidatar, er den yngste med 44 år. Affi N'Guessan, den største opposisjonskandidaten, brukar den same slagordet som den franske presidenten François Hollande i sin siste kampanje, "Le changement maintenant", som tyder "Endra deg no", noko som er ironisk når ein ser kor impopulær Hollande er i Frankrike. Dette er interessant fordi ein av dei største kritikane mot president Ouattara har vore mangelen på fokus på forsoning sidan krisen. Kampagne-temet "samhøyre" skal tydeleg ta opp dette. Musikk har alltid spelt ein rolle i politikken i Elfenbenskysten. Alpha Blondy, den ubestemde reggae-kongen i landet, byrja å synge om krig og kamp i landet så tidleg som i 1998. Han var ein av dei største reggae-rivalane hans, Tiken Jah Fakoly, som song anti-Gbagbo, og som måtte til landsflykt og har valt å bli verande i Mali. Og dette valet er ikkje ulik når det gjeld musikk, og dei viktigaste kandidatane har sine songar. Ouattara la ein tanke på det landet har gjort for økonomien, og han syng: "Vit vann Elfenbenskysten med Ado". Elefanter er stolthet i Elfenbenskysten, og medan fotball er eit spel som ikkje har noko med politikk å gjera, veit vi alle at det ikkje er sant. Didier Drogba blei rekna for å ha lagt ensomme våpen ned på jorda i 2005, då han på nasjonalt TV kasta seg på kne og ba krigarane om å leggja ned våpen. I år har Drogba, saman med dei tidlegare lagkameratane sine og andre internasjonale idrettsstjernar frå Elfenbenshavet, som sprinteren Murielle Ahoure, eit nytt budskap til veljarane: "Valg er ikkje om vald".
Ivory Coast held første valdelege valg i helga sidan ein borgerkrig som blei utløyst i 2010.