I denne lille klinikken på sørkysten av Antigua, er dette berre ein vanlig dag for frivillige medisinarar som arbeider der statlege fasiliteter ikkje er like gode. Midt i eit pust, seier Sinclair West, som teamet trur er smitta av lungekreft, at han ville ha døydd utan dette plassen. Den tidlegare vakta er ein av dei rundt 1000 besøkande som årleg fyller inn på kliniken som er avhengig av donasjonar, og som er open og vakt nesten kvar dag i året. I tillegg til å gje nødhjelp på sjøen over 1300 kvadratkilometer, har Antigua & Barbuda Search and Rescue Team (ABSAR) vorte ein livlinje for dei som er på land. Dei sju sifrane til å få ABSAR er blitt like kjend som dei sjølve. Då ei ambulanse har forhandla seg over gate i St. John's, hovudstaden, vil det ha teke 25 minuttar å koma hit, ubehageleg for eit offer for eit lite fall, dødeleg om det er ein hjertestot. "Han har noko i venstre lungen", forklarar Jonathan Cornelius, direktør for ABSAR, "og han kan ikkje få nok oksygen, så han kjem hit og tilbringar fleire timar om dagen med oksygen. "Sjukhuset vil ikkje gjera det lettere å gje han oksygen heime". Under det siste oppholdet hans der, sette dei ein rør i brystet hans som dei fjernte før han blei utskrive, og etterlét seg eit åpent sår. Vi brukte tre månader på å banda det for han. "Hetta er ikkje eit enkelt tilfelle", heldt Cornelius fram. Ein uheldig mangel på ressursar og, som nokre seier, mangel på omsorg. "Vi vart ganske sjokkert over å sjå kor dårleg fasilitetane er på sykehuset", bemerker ein besøkande medisinstudent, "og personalet synte ikkje å ha det i brått å gjera mykje". Antigua-sjefmedisin Dr. Rhonda Sealey-Thomas sa at det var i gang arbeid for å auka nødhjelpstjenestene på sykehuset, inkludert ekstra personel og etableringa av eit dedikert nødhjelpssenter, medan $10 millionar (£7 millionar) for nylig var brukt på nytt høgteknologisk utstyr. ABSAR svarar òg på rundt 30 søk- og rednings-samtal i året, alt frå savna dykkarar og forsette fiskebåtar til yachts som er forsvinne på revet, brann og til og med sjøsykt. Det spelar òg ein viktig rolle i dei mange årlege seglregattaene Antigua er kjend for. Generøse velgjerarar har hjelpt ABSAR til å skaffa seg ambulanse, to båtar og ein brannvakt. Det er eit mangfold av medisinar som blir gjeve av å vitja yachter. Problemet er at dei forventar at vi skal driva som eit sykehus, men vi har ikkje ressursane". Mr. Cornelius, som er utdanna i USA, har arbeidd som sjukehusvård i to tiår, og har i utgangspunktet vore ein av dei som har dekt øya med ein pick-up. Han etablerte særskild nødhjelpsdrift i Antigua, og oppretta kliniken etter å ha vore frustrert over å "sy folk på kaien". Han arbeider regelmessig 90 timar i uken, og han tek imot dei fleste samtalane. "Vi treng desperat frivillige som er viljuge til å koma på veiksøkande trening og vera tilgjengelege for utkalking. "Ikke alle liker å gå ut på vatnet klokka tre i ein fire meter stor bølgjelyd og 35 knutar sterk vind, så dei må vere engasjerte - og halv galne", tilfører Cornelius med eit ironisert leikk. "Eg har alltid vore interessert i å hjelpa folk, og det høyrst så spennende samanlikna med å vera sjukskodemann", seier ho. "Du ser på andletet på nokon når du har hjelpt dei, og dei seier: 'Gudskjær for denne personen.'"
Ein gamal mann sit i ein stol med ein boks med medisinsk litteratur og ein haug med reklamekjort, og ein skamme hand held på masken og gir han oksygen dagen over.