Men det er andre som vil argumentera for at hylla høyrer Garrincha, eit fotballgeni som spelte 50 gonger for landet sitt, men som karrieren hans vart øydelagd av drikkproblem. Det er ikkje overraskende at ein av dei største fanane hans er den einaste levande sonen hans, Ulf Lindberg, fødd av ei kort affære som fotballaren hadde under ein turné i Sverige i 1959. Han møtte aldri far sin, men sa stolt: "Det finst ikkje nokon som Garrincha. Stila hans i å spela var og vil alltid vera einastand". Med høgre beina på innsiden og venstre beina på utsidan, så Manuel Francisco dos Santos - Garrinchas sanne namn - meir forutbestemt til å ende i fattigdom og anonymitet enn i pantheonet av store fotballspillarar. Men når ein legg ballen til føtene hans, viser Garrincha, som tyder "den lille vren", uovertrekkleg dyktighet og blir av mange sett på som den største dribblaren av alle tidar. Biografen hans, Ruy Castro, skildra mannen som fansen kalla "engelen med bøyde beina" som "den mest amatørfotballaren profesjonell fotball nokon gong har frambringt". Garrincha hadde òg eit talent for å sjarmere kvinner og det var under ei turné i Sverige med Rio-laget Botafogo at han hadde ei kort affære med moren til Ulf. Ho gav han til adopsjon til ei svensk middelklassefamilie då han var berre ni månader gamal. Det var først som sjuåring at adoptivforeldra hans fortalde han at far hans var Garrincha, som hadde 14 born gjennom ulike slektskap. Men møtet mellom far og son skjedde aldri. "Eg angrar veldig mykje på at eg aldri hadde møtt han", innrømde Ulf. Ulf er i Stockholm denne uken som ein spesiell gjest ved avskjedsvenleg kampen mellom Brasil og Sverige onsdag på Rasunda, stadionet der far hans spelte i finalen av VM 1958, den første av fem Brasil har vunne. Arenaen skal rivast ned, og den nye erstatningen er no bygd i same kvarteret. "Till i dag finn eg meg ofte i å tenke på kor fint det hadde vore å ha kjend far min og sagt kor mykje eg beundrar han", sa Ulf til BBC Brasil. Om ikkje, kunne han vera blant oss og feira gjenforening med medkompagnarane sine frå '58". I 1977 rapporterte ein svensk avis at Garrincha ville møta sonen sin. Det var avtala at det skulle skje året etter, då Ulf skulle reise til Argentina, under VM 1978, der Garrincha skulle arbeide som kommentator. "Men reisa skjedde ikkje", sa Ulf. "Faren min drakk mykje og var dessverre ikkje frisk". Garrincha døydde 20. januar 1983. Ulf har vore i Brasil tre gonger, og under ein reise for ein TV-dokumentar, oppdaga han at han aldri ville kjenna mor si heller - ho hadde døytt månader tidlegare. Garrincha hadde ti døtrer, og Ulf sa at det var ei emosjonell hending å møta systrane sine. "I det øyeblikket vart det å vera son til Garrincha ein realitet for meg", sa han. På den same reisa kunne Ulf vitja graven til far sin i distriktet Pau Grande i Mage, Rio de Janeiro. Han held fram med å freista å få ein større forståing av far sin gjennom avklipp i aviser, filmar, TV og på Internett. "Ein av dei favoritt headline-artiklane mine om far var her i Sverige", forklarte han. "Etter ein kamp i Göteborg mot det russiske laget, sa avisa at han var eit romleg talent, og spurde: 'Vel er han frå?'". No er Ulf 52 år gammal, skilt og jobbar med å selja pølser i ein trailer i Halmstad. Han har fire born: Jonas, 25, Martin, 22, og tvillingane Hendrik og Linnea, 14. Ingen av dei snakkar portugisisk, men dei er lidenskaplege om fotball. Martin måtte overvinna ein alvorleg kneetskader for to år sidan og er no i gang med å trene for eit lokalt fotballlag. Ulf er ikkje den einaste som ser denne vikens match som ein sjanse til å koma på baksporet til faren. "No er Garrincha oppe i himmelen og ser på oss", sa Pele under ein pressekonferanse på stadionet med andre overlevende medlemmar av det historiske VM 1958. "Livet mitt byrja her". Ulf planlegger no sin neste tur til Brasil for VM 2014. "Eg elskar sola, eg elskar varmen, eg elskar kioskane langs Copacabana-stranden", la han til. "Om to år er eg der".
Når ein spør deg om kven som er den største brasilianske fotballspilleren av alle tidar, vil de fleste vel seie Pele, som hadde den einaste posisjonen som gav han ein framtredande rolle ved avslutningsceremonia for OL i London.