Ved hjelp av bilete frå Cassini-sonden har forskarane oppdaga og sporet ein liten sveiving på månen. Etter sju år med studium har dei konkludert med at denne fluttringa ville vore mykje mindre om den isbeinande skorpa var tilknytt rotkjernen til Enceladus. "Om overflaten og kjernen var stygt knytte saman, ville kjernen gje så mykje død vekt at svinginga ville vera mykje mindre enn vi ser det", sa Matthew Tiscareno, ein Cassini-vitskapsmann som er basert ved Seti-instituttet, men som tidlegare var tilknytt Cornell University, USA. "Dette beviser at det må finnast eit globalt lag av væske som skil overflaten frå kjernen". Aktivitet på Enceladus har vore ein av dei store oppdagingane på Cassini-misjonen, som kom til Saturn i 2004. Det første sporet på at noko interessant hadde skjedd var nokre bilder med låg oppløsning som viste ein plume som kom frå sørpolen, og som gjorde at Internett vart fullt av interesse. Kort tid etterpå oppdaga Cassini ein forstyrring i magnetfeltet som blei produsert av det som såg ut til å vera ein atmosfære. Vitskapsmenn kom deretter til å fastslå at månen faktisk hadde avlufta enorme strålar av vanndamp gjennom sprekk på sørpolen, kalla tigerstrøyper, på grunn av liknaden til pelset til den store katten. Modeller vart framleid for å forklare korleis flytande vatn kunne haldast på ein 500 km bred kropp i det ytre solsystemet, og korleis det vatnet kunne vera å mate jetane. Men det har alltid vore ein debatt om kor stor den skjulte reservoaren kunne vera. Tidleg tenking tyder på at det berre kan vera ein relativt liten lins av vatn. Dette nye resultatet, publisert i tidsskriftet Icarus, er det beste beviset ennå på at det underflata havet ikkje er regionalt i natur, men omgir heile kloden. Det er viktig fordi det gjer det meir mogleg at Enceladus er ein beboelig verd. I desse jetane har Cassini òg oppdaga salt og organiske molekyler. Kjemikken har fortryst vitskapsmenn, og dei har brent opp for å senda eit dedikert oppdrag til månen. Kvar det kan skje er uklart. Både dei amerikanske og europeiske romfartsbyråane planlegger for tida å senda sonde til Jupiter, og det er ikkje sannsynleg at dei kjem til å nå sin bestemmingsstad før på 2030-talet. Det har vore eit par nærare passar av Enceladus i år før det byrja å manøvrere mot avhending i atmosfæren til ringplaneten i 2017. Jonathan.Amos-INTERNET@bbc.co.uk og følg meg på Twitter: @BBCAmos
Vitskapsmenn har avgjort at det underflata vatn på Saturnusmånen Enceladus må vera mykje større enn det ein først trudde.