Men hans tid i embetet har vore kringsett av det djupe skillet mellom Fatah-rørsla hans på Vestbredden og den militante Hamas-rørsla, som kontrollerer Gaza-stripen. Abbas, som er imot væpna kamp og forplikta seg til å søkja etter ei sjølvstendig palestinsk stat gjennom forhandlingar, har fått sterk støtte frå det internasjonale samfunnet. Under hans leiing har amerikanske og europeiske pengar strømt inn på Vestbredden for å byggja opp sikkerhetsstyrkar som han har brukt til å slå ned på militant aktivitet og den politiske infrastrukturen til Hamas. Men i møte med den lave framgangen etter å ha vore i forhandlingar i årevis, og den harde posisjonen til den israelske regjeringa til Benjamin Netanyahu, som vart vald i byrjinga av 2009, har strategien hans sett ut til å gå konkurs for mange palestinarar. Ein kortvarig einingsregjering blei danna etter månader med kranglingar, men vart oppløyst i juni 2007 då stridsstrid mellom fraksjonar brast ut i Gaza og Hamas dreiv Fatah-trygghetsstyrkane ut av Gaza-stripen. Då hans fireårsperiode enda i januar 2009, erklærte Hamas han for ulegitim - sjølv om han hevda at den palestinske grunnloven krev at president- og lovlege valet skal haldast samstundes, så han kunne halde seg i stilling i eit år til lovlege valet i januar 2010. Han hadde vore formann for paraplyorganet - som representerar palestinske politiske fraksjonar (men ikkje Hamas) og heldt forhandlingar med Israel - sidan den tidlege leiaren Yasser Arafat døydde i 2004. Men flytet vart sett på som ein måte å styrkja autoriteten hans. Og han har, i det siste året, undergrave dei allikevel sårbare meningsmålingane sine med feilvurderte kommentarer og handlingar. Sjølvsagt vart Fatah-anhengar rasande då Abbas var langsom til å fordøma det straffelege militærangrepet som Israel løyste mot Gaza i desember 2008, og han kritiserte det Hamas-rakettastet som Israel sa han prøvde å få slutt på. Og trugdskapen til Abbas vart endå meir lidd då PA først, under trykk frå Israel og USA, slo seg til å tillata at FN-stemninga om Goldstone-rapporten blei utsett, som var sterkt kritisk til Israel sitt oppførsel under operasjonen. Men under han og den utnemne statsministeren Salam Fayyad har økonomien på Vestbredden vist teikn på å bedre, medan Gaza har lidd under ein lammende israelske-egyptisk blokade som hadde som mål å svekkja Hamas. Han vart fødd i Safed i det britiske Mandatet i Palestina i 1935, og er ein av dei få overlevende grunnleggande medlemmane av Fatah - den hovudpolitiske grupperinga i PLO. I eksil i Qatar på slutten av 1950-talet, hjalp han til med å rekruttere ei gruppe palestinarar til saken. Dei blei framleis nøkkelfigurar i PLO. Han var medgrunnleggar av Fatah saman med Arafat og følgde han til Jordan, deretter Libanon og deretter Tunisia. I dei første dagane av rørselen vart han respektert for sitt reine og enkle liv. Abbas studerte lov i Egypt før han fekk doktorgrad i Moskva. Han er forfattar av fleire bøker. Men nokre jødiske grupper har kritisert både doktorgraden hans og den resulterande boka, The Other Side: the Secret Relationship Between Nazism and Zionism, som verk om fornekting av Holocaust. Dei hevdar at han undervurderte talet på offer og beskylde jødar for å ha samarbeidd med nazistane. Han nekta denne anklagen i eit intervju med den israelske dagbladet Haaretz i mai 2003. "Eg siterte eit argument mellom historikarar der det blei nemnt ulike talar på offer. Ein skreiv at det var 12 millionar offer, og ein annan skreiv at det var 800.000", sa han til avisa. "Eg har ikkje lyst til å kråka med tallene. Holocaust var ein forferdelig og uforgjeveleg forbryte mot den jødiske nasjonen, eit forbryte mot menneskeheten som ikkje kan akseptert av menneskeheten", sa han. Mahmoud Abbas heldt seg alltid i bakgrunnen, men bygde òg opp eit nettverk av mektige kontaktar som inkluderte arabiske leiarar og hovud for etterretningsdepartementet. Dette gjorde han i stand til å bli ein vellykket pengetrøvar for PLO og ta på seg ein viktig sikkerhetsrolle på tidleg 1970-tal, før han blei utnemnd til sjef for PLO sin avdeling for nasjonale og internasjonale samband i 1980. Han var ein av dei viktigaste initiativtakarane til dialogen med jødiske venstrester og pasifistiske rørsler på 1970-talet og i dei vanskelege åra før forhandlingane mellom Israel og palestinarane blei til slutt starta. Han var ein av arkitektane til Oslo-fredsprocessen, og følgde Arafat til Det hvite hus i 1993 for å underskriva Oslo-avtalen. Abbas var statsminister i PA frå mai 2003 til han trakk seg i avgang nesten fire månader seinare etter ein maktkamp med Arafat om kontroll over palestinske sikkerhetsstyrkar. Han tok over ledarskap etter at Arafat døydde, og hadde som mål å opna eit nytt kapittel i dei israelske og palestinske tilhøva, der fredsplanen, kjent som "vegsiden", skulle føra begge partane mot ei løysing. Men den harde kampen mellom Israel og Hamas har i stor grad forlatt han på kanten.
Mahmoud Abbas, òg kjent som Abu Mazen, har leidd den palestinske styresmakt sidan han vart vald til president i januar 2005.