Eit amerikansk forskarlag fann ut at forutseiande klimaendringar fram til 2070 ville skje for raskt for at arter av gress kunne tilpassa seg til dei nye omstenda. Arten som står overfor ei usikkert framtid, er hvete, mais, ris og sorghum, som leverer nesten halvparten av kaloriane som menneske konsumerer. I tillegg til at gressfamilien (Poaceae) med over 11.000 artar er hovudsaken til maten til folk over heile verda, dekker naturlege gressmarker rundt ein fjerdedel av landareala på jorda og er heim for ein rik mangfald av flora og fauna som er avhengige. For å få innblikk i påverknaden av klimaendringane på gressene i verda, vurderte dei hastigheita på klimaendringane i eit representativt utvalg av 236 gressarter og samanlikna desse med hastigheita på klimaendringane som er spådd fram til 2070. "Ein klimaklynge er i utgangspunktet temperatur- og nedbørstendingane der ei art finst", forklarte medforfattaren John Wiens frå universitetsdepartementet for økologi og evolusjonær biologi. "Det som er viktig er at viss du tenkjer på ei art som bur på éin stad og berre kan overleve under eit begrenset sett av omstende, så må ho, ettersom klimaet endrar seg, skifta om i klima-nisjen sin eller så går ho ut av staden". Han fortalde til BBC News: "Med andre ord, ho må enten tilpasse seg dei nye omstenda eller så kan ho ikkje overleve der lenger". Teamet undersøkte kor raskt klima-nisene til gressartane kunne endra seg, basert på at dei hadde endra seg i fortida. "Vi fann ut at dei ikkje endrar seg så mykje - berre nokre grader Celsius over ein million år. Det er berre små endringar over lange tidsskala", la Dr. Wiens merke til. "Det er på ein måte den viktigaste delen av historia; desse klimatiske nisjene endrar seg generelt relativt lite og relativt sakte. "Då såg vi på framtida klimaprognoser for ei rekkje lokale, og vi spurde oss om kor mykje dei skulle endra seg". "Følgje forskingsgruppen, er det ikkje mulig å gje eit unntak for dyrka som er på ein eller annan måte unntatt av funnene våre", la Dr. Wiens til. "Disse funna er ein dyster utsikt; tilsynelatande krymper dei håpa om at dyrka kan klare å takle ei oppvarmingsverden". Studien viser ikkje at artar går ut av kloden, men fremfor det viser det at omstenda er forutseiande for å endra seg på ein måte som er utanfor den klimatiske nisjen til artar, og derfor er det sannsynleg at artar vil forsvinne frå den plassen. Men dette har implikasjonar for bøndene som dyrkar matgrødar. "For folk som bur i deler av verda som kanskje ikkje har [teknologi], som i utviklingsland der avling av avling er mykje meir avhengig av klima, er det ikkje viktig om arten går ut av kloden fordi han vil vekse andre stader. "Det som er viktig er at om avlingane dine døyr eller fall". Sjølv om studien ikkje har sett på problemet med mattryggleik, sa Dr. Wiens at det er ein mengd lovende forsking i gang for å identifisera høve til å utvikla "klimatbestande" matgrødar for framtidige generasjonar. "Det som har vist seg, er at folk held fram med å gjera som vanleg, det vil komme alvorlige problem". "Ein av dei tinga som kan hjelpa oss til å bøta på dette problemet er dyre slektningar, fordi vi veit at arten vi har temme har ei redusert genetisk variasjon. Denne genetiske variasjonen, som finst i dyre slektningar, er akkurat det du vil at dei skal kunna tilpassa seg til ulike omstende". Men Dr. Wiens understrek: "Vi kan sjå på dyre slektningar til matgrøda våre, men problemet er at dei òg vil bli særs truande for klimaendringane".
Ein studie har vist at klimaendringane som ein kan tru, kan ha ein negativ innverknad på kapasiteten til å dyrka nok mat.