The Mail kallar Spider-Man: Homecoming "sommarens blockbuster", medan The Guardian kallar den ein "ljus, snøgg og ofte gøy publik-pleaser". Ifølge Tim Grierson, ein av kritikarane for Screen Daily, er den britiske skodespelaren Tom Holland - ein tidlegare stjerne i Billy Elliot-musikalen som fylte 21 år denne måneden - "som ein truleg mindreårig Peter Parker". Filmen til Jon Watts, skrivar kritikaren John DeFore, er "ofte frustrerande" og "representerer eit kreativt feiltrekk" for Marvel Studios. Spider-Man: Homecoming er ein etterfølgjar av innføringa til "MCU" - Marvel Cinematic Universe - i Captain America: Civil War. I denne filmen i 2016 såg Spider-Man - ein tenåringskriminelle som kan spinne nett og svinge mellom høg bygningar - delta i ein kamp mellom Captain America, Iron Man og andre superhelte. Den nye filmen ser Spider-Man sitt alter ego Peter Parker som jonglerar med skuldeplikta sine og det hemmelege livet sitt som maskerte gjerningsmann. Det er ikkje lenge før han møter Adrian Toomes, ein skurkskaren som har sitt eige alter-ego i form av vinge-sportande marauder Vulture. Tidlegare versjonar av Spider-Man-franchise hadde Tobey Maguire og Andrew Garfield i tittelrollen. I følge Digital Spy, "Den største framgangen til Spider-Man: Homecoming er at det gjer at du gløymer at det er den tredje ulike Spider-Man - og andre omstart - på mindre enn 20 år". "Det er ein spontan belastning på filmen, ei euforisk uskyldighet, som gjer den til eit naudsynt motgift mot den gamle formelen til serien", raveser Peter Travers frå Rolling Stone. Owen Gleiberman frå Variety rosar den "syndige, gnissande personligheten" Keaton gjev til rollen sin, medan han ønskjer han hadde "gjeve seg meir å gjera". "Homecoming er lett den beste Spider-Man-filmen sidan Sam Raimis opera Spider-Man 2", konkluderer Empire's Nick De Semlyen, ein av fleire kritikarar som gav filmen fire av fem stjerner. Om du ikkje tek vare på det, så finst det alltid eit nytt. Dette er delvis på grunn av måten karakterrettighetene har blitt delt opp på, fordi alle studioane vil ha ein del av tegna. Spider-Man er eit godt døme på dette. Han vart skapt i 1962 av Marvel, som er ein av dei to styresmaktene som styrer Disney. Men i praksis er han eige i Sony, som har laga fem Spider-Man-filmar sidan 2002. Suksessen til Avengers-filma har likevel inspirert Sony til å låna han tilbake til Marvel, og tillata han å dela skjermen med slike som Captain America og Iron Man. Det er ein strategi som høyrer ut i Spider-Man: Homecoming, som har Robert Downey Jr. sin Iron Man i ein støttestyrkarroll og humoristiske cameos frå Chris Evans sin Captain America. Den unge britiske skodespelaren - som ikkje skal forveksles med Tom Hollander - har ei yndig guttlegheit og utmerkt komisk timing i ein film som er latter-ut-loud morsom når den ikkje er støyande spenning. Michael Keaton er òg god i ein skurk som på ein genial måte spelar på arbeidet sitt i både 1989-filmen Batman og Oscar-vinnaren Birdman. Det er eit uventa øyeblikk midt på Spider-Man: Homecoming som hadde pressepublikken i Odeon Leicester Square i London sprengd i spontant applås. Filmen er ikkje utan feil og er minst 20 minuttar for lang.
Kritikkane for Spider-Man er positive.