Det er om lag 700 km frå Delhi til Islamabad - mindre enn avstanden mellom London og Genève. Ein kort hopp i flyvefart. Men du kan ikkje fly non-stop frå den indiske hovudstaden til den pakistanske hovudstaden. Det finst inga direkte fly. Det er berre ein av arven frå sju tiår med gjensidig mistankar og spenning. Ta eit anna døme: cricket. India og Pakistan spelte mot kvarandre for nokre veker sidan i finalen av Champions Trophy. Begge landa er cricket-gjelle. Men det vart spelt ikkje i Sør-Asia, men i London. India og Pakistan spelar ikkje lenger cricket i kvarandres land, sjølv om dei har møtt i ein-dagarsameinar rundt om i verda, inkludert i land i regionen som Bangladesh og Sri Lanka. Men det er nesten 10 år sidan dei møtte hverandre på Sør-Asia i ein testkamp. Trass i ei mengd felles kultur og historie, er dei ikkje berre rivaler, men meir som fiender. I dei 70 åra sidan India og Pakistan fekk sjølvstende, har dei kjempt tre krig. Dei fleste av dei dei som kjemper i India og Pakistan, er ikkje-amerikanske, men dei er nordamerikanske, og dei er ikkje-amerikanske. Dei fleste av dei er nordamerikanske, men dei er nordamerikanske, og dei fleste av dei er nordamerikanske. Etter månader med politisk dødsle, vart det oppretta ein særskilt og hovudsakleg muslimsk nasjon, Pakistan, for å møta bekymringar om at den store muslimske minoriteten ville vera i vansjakt i det hindu-mejoritets-India. Dette involverte å dela ut to av dei største provinsane i India, Punjab og Bengal. Delinga førte til ein av dei største katastrofane i den moderne tid, kanskje den største flytta av menneske - utan krig og hungersnød - som verda nokon gong har sett. Ingen veit det nøyaktige talet, men rundt 12 millionar menneske blei flyktningar då dei desperat søkte å flytta frå den einaste uavhengig nasjonen til den andre. I Punjab, der hinduar, muslimar og sikher hadde budd saman i generasjonar og snakka det same språket, blei det ført til ein sterk segregering då muslimane drog vestover til Pakistan og hinduar og sikher flykta austover til India. Dette var ikkje ein borgarkrig med slaglinjer og rivaliserande hærar - men det var heller ikkje berre spontan vald. På alle sider planla lokale militsar og væpna bander korleis dei kunne påverka dei som dei hadde sett som fiender. Ingen har vorte rekna for det - det har ikkje vore noko forsoning - og i ei lang tid har heile historien om det som skjedde, vore kveld i taushet. litteraturen og biografen har funne måtar å skildra forferda som skjedde. Kor ein jakke og ein portfölj formet ei kjærleikshistorie i partisjonen Kor Indias 'Flying Sikh' gjekk frå å vera partisjon orphan til å ha vunne gullmedalje Store muntlege historieprosjekt har fått gong i dei siste få åra, ettersom talet på overlevende minkar. Det finst inga tårnhøge minnesmerke til dei som døydde i partisjonen. Partisjonen forgiftar tilhøvet mellom India og Pakistan, og har formet - mange vil seia forvrengd - geopolitikken i Sør-Asia som helhet. Pakistan bestod opprinneleg av to vinger som var 2000 km unna hverandre, men i 1971 fekk Aust-Pakistan sjølvstende, med indisk militær støtte. Maharaja, ein hindu, vedtok at staten hans skulle bli ein del av India. Innan fleire månader kjempte indiske og pakistanske troppar mot kvarandre for å få kontroll over Kashmir. Den komplekse konflikten er enno uløste og har, meir enn noko anna, forurenta tilhøvet mellom dei to landa. Kashmir: Kvifor kjem India og Pakistan i strid over det India beskylder Pakistan for å støtte militante organisasjonar som har gjennomført terrorangrep i indiske byar. Pakistan seier at India samlar seg med separatistbevegingar i område som Balochistan. De politiske leiarane i dei to landa har møtt seg av og til. Det har vore vonar om eit gjennombrot i sambandet, men for tida er det tydeleg frostig. konsekvensane har vore langtlegare. India har mykje meir handel med land som Nigeria, Belgia eller Sør-Afrika enn med naboen sin i vest. Når spenningane aukar, som dei gjer regelmessig, lid kvar aspekt av tilhøvet. For få månader sidan følte ein av dei fremste filmregissørane i India, Karan Johar seg forplikta til å lova at han aldri meir ville kasta ein pakistansk skodespelar i ei av filmane sine. Dei to landa er ikkje godt orienterte om kva som skjer på den andre sida av grensa. Ingen større indisk eller pakistansk nyhetsorgan har for tida ein korrespondent i hovudstaden til det andre landet. For både indarar og pakistanarar er det ikkje lett å reise til det andre landet - sjølv om det er for å besøke familien. Det er ikkje vanskelegheitene med å få visum eller mangelen på direkte fly mellom dei to hovudstadane. Det er svært få luftforbindelser mellom dei to landa. Trass i ein lang delt grense har India og Pakistan nesten inga grenseovergangar. I Pakistan er hæren og etterretningsavdelinga den mektigaste institusjonen - og landet har hatt fleire perioder med militærstyre. Den vedvarende kjensla av ein militær trussel frå den mykje større naboen har - mange føler - styrket styrken til væpna styrkane og hindra utviklinga av eit modent demokrati. Pakistan har ein folkesetnad på rundt 200 millionar - hovudsakleg muslimar. India har nesten 1300 millionar borgarar og omtrent ein av sju følgjer islam. Det er nesten like mange indiske muslimar som pakistanske muslimar. Ei prognos tyder på at India vil overgå Indonesia til å bli landet med den største muslimske folkesetnaden i verda. Men muslimar er underrepresenterte i parlamentet i India og mange andre område av det offentlege livet. Stolten som nesten alle indianarar og pakistanarar har for nasjonen sin er sjølvinnlysande. Patriotismen er ei mektig kraft i begge land. Det er på framsyn kvar gong dei spelar mot kvarandre på cricket. Men begge har ikkje klart å overvinna arven frå tragedien som følgde det som burde ha vore det beste øyeblikket deira for 70 år sidan. Og resultatet av den siste striden deira på cricketplassen? Vel, for at det skal stå fram, vann Pakistan ein overraskande - og påkjempeleg - seier. Nokre i India var snille i nederlaget. Men på sosiale medier og i nokre deler av nyhetsmedia i India, var det sinne og angst - å mista andletet sitt til den gamle rivalen, for mange, er nesten for smertefullt å tola. Denne analysen vart bestilt av BBC frå ein ekspert som jobba for ei utanlandsorganisasjon.
Medan India og Pakistan fejrar 70 år med sjølvstende, ser Andrew Whitehead på den varige arven frå delinga av Britisk India, og omstoppinga og traumat som blei til grunn for opphavet til dei to nasjonane.