Den tidlegare verdensmesteren i tungvekt døydde sent på fredag på eit sykehus i Phoenix, Arizona i USA, etter å ha vorte innlagt torsdag. Han hadde lidd av ein luftveissykdom, ein tilstand som var komplisert av Parkinsons sykdom. Nyaste oppdateringar og hylla: Muhammad Ali Muhammad Ali med sine eigne ord Nyaste hylla: Nick Bryant: Kor Ali endra sporten og landet sitt Foreman: "Ein av dei største menneska" Hyllar til den store tungvektaren har strømt inn frå heile verda. "Muhammad Ali riste verda. Og verda er betre for det", sa USAs president Barack Obama og kona hans Michelle. Den tidlegare presidenten Bill Clinton - maken til den demokratiske frontløparen Hillary - sa at boksaren hadde vore "modig på ringen, inspirerande for ungdomar, medkjenslefull mot dei som treng, og sterk og godhumoristisk når han bar byrda av sine eigne helsefrådele". Den republikanske presidentkandidaten Donald Trump twittrade mellom dei to at Ali var "en verkeleg stor mester og ein fantastisk kar. Han vil bli savnad av alle". 61 kamper over ein profesjonell karriere som varte 21 år 56 seier, inkludert 37 knockout 3 gonger krona til verdsmester i tungvekt 1 olympisk gullmedalje i lettvekt 31 seier i rekkje før han blei slått av Joe Frazier George Foreman, som mista verdstitelen sin til Ali i den berømte "Rumble in the Jungle" kampen i Kinshasa i 1974, kalla han ein av dei største menneska han nokon gong hadde møtt. Han vart fødd som Cassius Marcellus Clay, og kom til berøming etter å ha vunne gull i lettvekt på OL i Roma i 1960. Han var kalla "The Greatest" og vann sin første verdstitel i 1964 og blei den første boksaren som vann ein verdstitel i tungvekt tre gonger. Han pensjonerte seg i 1981, etter å ha vunne 56 av dei 61 kampene. Muhammad Ali timeline Online homage til Ali Koronar "Sportmann av århundret" av Sports Illustrated og "Sportpersonlighet av århundret" av BBC, Ali var kjent for sine før- og etterkamptalkar og dristige kampforspåkingar like mykje som boksekvalitetar innan ringen. Men han var òg ein borgerrettsaktivist og poet som overgjekk grensene for idrett, rase og nasjonalitet. Men om det er for mykje, så er det ein god boksar. "Eg vil ikkje bry meg om du ikkje nemner kor kjekke eg var". Ali blei profesjonell omgående etter OL i Roma og steig opp i rangeringane i tungvekt, og undergjev folkemengda med sine showboating, mesla føtene og lynrefleksane. Den britiske mesteren Henry Cooper kom nær å stoppe Clay, som han var kjent som, då dei møtte i ein kamp utan titlar i London i 1963. Cooper slo amerikanaren med ein venstre krokka, men Clay tok seg opp av kanvaset og vann kampen i neste runde då ein alvorlig kutt rundt venstre auge til Cooper tvinga engelskmannen til å pensjonere seg. Mange innbyggjarar i Louisville, Kentucky, vakna denne tåkefulle lørdagsmorgonen til nyhetane: Muhammad Ali er død. "Eg hadde ikkje tru han skulle gå så raskt", seier Kevin Ishmael, ein sågoperatør som la ned ein bukett med narkosar i Muhammad Ali Center, eit stort museum ved kysten i Louisville. Nyheten om hans død er på kvar lokal TV-stasjon, og forsiden av den lokale avisa les berre "The Greatest" over det ikoniske biletet av Ali som stod seire over Sonny Liston i 1965. "Eg gråt som ein baby då eg fekk vita det", seier 39-åringen Arnold Mathis, som var på veg til museumet for å leggja ein krans og tendre eit stein. "Det er så surrealistisk. Eg veit at han er død, men det har ikkje verkeleg sett seg i verk ennå". Nesten alle har ei personlig historie om Ali, om det er ein kjempekamp, ein blikk gjennom bilvinduet, eller ein tur til barndomsheimen hans, som først vart opna som museum i forrige uke, med interiøret laga slik Ali stadig lever der som ein 12 år gamal gutt på 1950-talet. Dwight Smith, som var på vegen for å vaska dei tomme gatene i sentrum utenfor hotellet der han jobba, kan ikkje huske dagen Ali drog han opp med han for å ta bilder - han var berre ein liten baby - men han bruker dei som motivasjon fram til denne dagen. "Ein stor mann heldt meg oppe", sa han. "Gå etter det du vil. Om du drømmer om det, kan du oppnå det. Det var eit av mottoene hans. "Eg vonar berre vi får ei verkeleg vakker statue av han". Les meir frå Jessica I februar året etter, forbløyde Clay boksverden ved å vinna sin første verdstitel i tungvekt i 22 år. Etter seks forbløffande runder gav Liston seg opp på stolen, ute av stand til å takle den unge motspelen sin. På den tida han tok første kampen med Liston var Clay allereie involvert i Nation of Islam, ei religiøs rørsle som hadde som mål å betra den åndelege, mentale, sosiale og økonomiske tilstanden til afroamerikanarar i USA. Men i motsetning til den inkluderende tilnærminga som var favorisert av leiarar for borgerrett, som Dr. Martin Luther King, kalla Nation of Islam for å ha særskilt svart utvikling og vart behandla med mistankar av den amerikanske offentligheten. Ali konverterte til Islam, og droppa det han oppfattar som "slavenamnet" sitt og blei Cassius X og deretter Muhammad Ali. Hommage til Ali "Det er ein trist dag for livet, mann. Eg elska Muhammad Ali, han var ven min. Ali skal aldri døy. Som Martin Luther King vil ånda hans leva vidare, han stod for verda.' - Don King, som promoterte mange av Ali sine kampar, inkludert Rumble in the Jungle "Muhammad Ali var eit av dei største menneska eg nokon gong har møtt. "Det skal aldri vera ein annan Muhammad Ali. Svarte samfunnet rundt om i verda, svarte rundt om i verda, trengde han. Han var røysta for oss. Han er røysta for meg å vera der eg er i dag". Floyd Mayweather, verdensmesteren i boksing over fem divisjonar Kor verda minner Ali Verdensmedia: Muhammad Ali var einastandart I 1967 tok Ali den viktige beslutningen om å motsette seg den amerikanske krigen i Vietnam, eit trekk som vart kritisert av sine medamerikanarar. Han nekta å bli rekruttert til den amerikanske hæren og blei deretter berra frå seg verdstittelen og boksekortet. Han ville ikkje kjempa igjen i nesten fire år. Etter at han blei dømt for å ha nekta utveljing, kom han tilbake til ringen i 1971 og tok del i tre av dei mest ikoniske kampene i boksingshistorien, og bidrog til å gjenoppretta omdømet sitt i offentligheten. Han fekk sin første profesjonelle nederlag av Joe Frazier i "Fight of the Century" i New York den 8. mars 1971, men vann tittelen sin igjen med ein åttande runde av George Foreman i "Rumble in the Jungle" i Kinshasa, Zaire (noe Demokratisk Republikk Kongo) den 30. oktober 1974. Ali kjempa mot Frazier for tredje og siste gongen i Filippinane den 1. oktober 1975, og kom ut på toppen i "Thrilla i Manila" då Frazier ikkje klarte å koma til den 15. og siste runden. Seks forsvar av tittelen hans følgde før Ali tapte på poeng til Leon Spinks i februar 1978, sjølv om han vann seg heimstittelen igjen ved slutten av året, og hevna seg for nederlaget sitt i hendene på den olympiske leike-tunge-mesteren i 1976. Han tok ein endaleg nederlag mot Larry Holmes i 1980 og Trevor Berbick i 1981, og mange tenkte at han burde ha pensjonert seg langt før. Han kjempte 61 gonger som profesjonell, tapte fem gonger og vann 37 kamp ved knockout. Kort etter at han pensjonerte seg, byrja det å sirkulera rykter om Alis helse. Talet hans hadde vorte slør, han blandet og han var ofte døsig. Han lyste opp den olympiske kasselen ved OL 1996 i Atlanta og bar olympiske flagget ved opningaceremonia for OL 2012 i London. "Eg vil bli minnt som ein mann som vann tungvekt-tittelen tre gonger, som var humoristisk og som behandla alle rett. Som ein mann som aldri såg ned på dei som såg opp til han... som stod opp for truene hans... som prøvde å vere menneske gjennom tru og kjærleik. Og om alt dette er for mykje, så trur eg eg vil bli minnt berre som ein stor boksingstist som blei ein leiar og ein kjempe for folket sitt. Og eg ville ikkje bry meg om folk gløymde kor kjekke eg var.
Bokselegenden Muhammad Ali - ein av dei største idrettspersonane i verda - er død 74 år gamal.