Han har gjeve den engelske bryggsamfunnet i Aylesbury tillating til å få full rettsleg granskning av statusen sin. Sport England har nekta å anerkjende spelet og sa at det ikkje var meir ein idrettsaktivitet enn "å sitja heime og lesa ei bok". Kate Gallofent, QC, for Sport England, sa at definisjonen av ein kvalifiserande idrett var ein "aktivitet som har til formål å forbetra fysisk kondisjon og velvære, danne sosiale samband og oppnå resultat i konkurranse". Denne definisjonen er basert på ein europeisk idrettsstadfesting som fremjar "ein felles europeisk definisjon av idrett". Men domaren fekk beskjepping at andre EU-land, inkludert Nederland, Irland og Polen, "kjenner Bridge som ein sport". Miss Gallofent insisterte: "Startpunktet for definisjonen av idrett er fysisk aktivitet. Bridge kan aldri oppfylle denne definisjonen". "Du gjer meir fysisk aktivitet når du spelar bridge, med all den handelen og spelet, enn når du skyt med rifle". "I 1999 anerkjende Den internasjonale olympiske komiteen (IOC) at bridge og skak burde anerkjennes som sinnsporter". Domaren gav fagforeningen lov til å setja opp ein full domstolsprøve mot Sport England. Alle kortene vert delt ut frå ein normal 52-kortdekk for kvart spel. To spelare frå kvar av to lag sit mot hverandre over eit bord og gjennom ein budprosess (auktion) er samde om å vinna ei mengd triks. Draktane blir rangert oppover - klubbar, diamantar, hjarte, spader og ingen trumf. Dersom dei oppnår talet på triks som vart avtala ved auksjonen, vinner dei spelet, men om dei ikkje vinner, taper dei. Teamet med det høgaste talet på spel tek gummi. Dette er dei enkle grunnreglane. På høgare nivå er det bonuspoeng, kompleks handlang og andre lovar.
Kortetøket Bridge er "motta" ein sport og kunne kvalifisera for lotterifinansiering, har ein høyesterettsdommar funne.