"Eg har spart i nesten fire år no, og eg har ikkje råd til å kjøpe den billigaste bilen her", seier ein frustrert Girma Desalegn. Han har handla rundt i ei hel uke i Addis Abeba, hovudstaden, og har framleis ikkje funne ein billig bil. Han leitar etter å kjøpe ein bruktbil importert frå Golfstatane eller Europa - men sjølv dei er utryggleg dyre fordi regjeringa klassifiserer bilar som luksusvarer. Dette tyder at sjølv om eit kjøretøy er brukt, vil det bli ramma av innførselsskatt på opptil 300%. "Eg har eit budsjett på 15.000 dollar og hadde venta at eg med det kunne kjøpa ein ordentlig familieauto. "Eg vil ikkje kjøpa Toyota Vitz", seier han og peikar på ei rekkje små hatchbacks som no er blitt populære på etiopiske vegar. Det er ikkje så rart at Etiopia har den lågaste andelen bilinnehaver i verda, med berre to biler per 1000 innbyggjarar, ifølge ein rapport frå 2014 av Deloitte. Henok Demessew, som har dreve ein bilimport- og selgeselskap i hovudstaden, skuldar skatt. "Om det ikkje hadde vore for det, hadde vi kunne importera betre bilar enten frå Europa eller Amerika. "Få kostnaden for å frakte bilane frå Dubai via Djibouti, må vi ha å gjera med fleire skattar til regjeringa, og dette gjer dette til ein av dei vanskelegaste verksemda å vera i, sjølv om det vert sett på som lukrativt". Det etiopiske inntekts- og tollmyndigheten seier at både kommersielle og private kjøretøy som blir importert inn i landet kan bli underlagt fem ulike typar skattar. I 2016 viser statlege register at 110.000 bilar vart importert til Etiopia, ein auke på over 50% i forhold til dei to foregående åra. Kasaye Ayele, ein tollmann ved tollmyndigheten, seier at det finst viss diskresjon. "Bil som blir importert for å brukast i kollektivt transport - vi heiter ein mykje lavere skatt på 10% og ikkje alle fem skattane blir påført", forklarar han. "Men for private bilar kontrollerer vi motorkapasiteten og om kapasiteten er stor, heiter vi alt mellom 60% og 100% [av skattene som gjeld]". Når alle skattane er lagt til prislappen på ein innførd bil, kan den kosta nesten tre gonger meir enn det som vert kjøpt for å selge i landet der bilen kjem frå. Men Kasaye forsvarar skattelova, og seier at det var rettferdig og overdreven. Han nevner døme på rabatter som vert gjeve for å kjøpa brukte bilar. I dag produserer Etiopia 8.000 kommersielle og private kjøretøy til det lokale markedet i året - noko som regjeringa innrømmer er langt under potensialet til landet. statsminister Hailemariam Desalegn har ofte peika på planar for Etiopia for å bli ein leiarprodusent og eksportør av lokale biler. I Etiopia er det oppretta minst eit halvt dusin bilsamlingaverk, hovudsakleg kinesisk. Ein av dei er Lifan Motors, som vart oppretta for nesten sju år sidan. Ein av dei billigaste sedanmodellane kostar rundt 20.000 dollar. Han har ei fabrikk i utkanten av Addis Abeba som samlar rundt 1000 bilar om året - langt under kapasiteten sin. For vise-direktøren i selskapet, Ma Qun, er dette på grunn av mangel på tillit til det lokale markedet frå forbrukarane. Dei som har råd til importerte merkjer, vil velje dei framfor lokale bilar - trass i dei høge skattane på brukte bilar, seier han. "Vi er ikkje fornøyde. Kapaciteten til fabrikken vår er rundt 5000 i året, men vi seljer berre 1000 einingar. "Det er fordi politikken ikkje begrenser brukte bilar. Så det finst ikkje mange insentiver for oss å konkurrere. "Vi ventar på om det blir ei endring i politikken". For mange etiopiske bilkjøpar er det ein ting som er verdt pengar. "Vi vil ofte ha innkjøpte bilar fordi vi trur dei er mykje betre enn dei kinesiske som er samla her", sa ein potensiell kjøpar. "Ovanpå det, stoler folk ikkje på bilar som er samla lokalt fordi det vi importerer frå Kina ikkje er av ein standardkvalitet". Ein annan peikar på om reservedeler for lokale bilar. "Dei du vanlegvis finn her er ikkje ekte. Det er den største grunnen til at folk foretrekker japanske bilar". Men det er svært usannsynleg at regjeringa vil endra luksusskatten på utanlandske bilar.
Å eiga ein bil for mange etiopiarar - sjølv dei som har kontanter å bruke på ein av dei raskast veksande økonomiane i verda - er en drømmeblomst.