USA er gripen av den mest kontroversielle presidentvalet på tiår - med valet berre litt over to veker etter at racen i Austin, Texas, blei arrangert. Og F1 kjem til ein av dei favoritt-plassane sine med verdsmeisteren og den største stjerna, Lewis Hamilton, i krig med mediane, av grunner som det er rett å seia at dei fleste av mediane ikkje forstår. Hamilton, som er 33 poeng etter lagkamerat Nico Rosberg i mesterskapet med fire løp til, skal delta på den offisielle pressekonferansen før evenemanget i Austin torsdag. Det er denne same hendinga som førte til alt problemet i Japan for to veker sidan, då Hamilton brukte ein halv time på å ikkje svara på spørsmål frå publikum, og han brukte sosiale medier som eit høve til å publisere bilder av seg sjølv og samkyra hans Carlos Sainz med kanin- og hjortana hans. Om ikkje anna, vil furoren - om det er eit rettvis ord for det som mange kanskje ser i virkeligheten som ein av dei mest leken mediekonstruksjonane rundt F1 - garantera mediekvarera i USA. Og det er akkurat det idretten, og dette løpet generelt, treng. Med Austin, har F1 i Amerika endeleg - etter 30 år med å freiste - funne det som kan vera eit fast heim - ein stad med eit anstendig spor, ein hyggeleg plass, og folk som vil komme og sjå. Å høyra sist høst at kappingen kanskje ikkje skulle ha skjedd i år på grunn av ein mangel på $6 millionar i statsfinansiering såg først ut til å vera eit anna døme på at F1 kunne ha skyte seg sjølv på ein marknad som det har vore vanskeleg å overvinne til tross for at det er 60 år sidan dei prøvde. Problemet er løyst ved at det på eit tidspunkt vart arrangert ein konsert med popstjernen Taylor Swift på lørdagskveld, med ideen om å lokka til seg fans som kunne ønske å sjå henne spela, og så, hei, kvifor ikkje ta ein kappaleise - og dei som kunne sjå ting på den andre sida. Det har funne, og det kan fortsette å vera slik, sidan ikkje i slutten av 70-talet og på 1980-talet, då Grand Prix-ten hadde sine heimar i Watkins Glen i New York og Long Beach i California, hadde det følt seg som om det var eit kappaleise som kunne lukkast i USA. Då desse vart avvikne av økonomiske grunner, mislykkade ei rekkje gater i Las Vegas (som faktisk er ein parkeringsplass), Detroit, Dallas og Phoenix, for å fange fantasien. På det første kan det sjå ut som om Austin og F1 er særlege samlegemenn - ei lita by midt i ein konservativ, sterkt republikansk stat, så langt unna dei tradisjonelle festningane for F1-support på aust- og vestkysten som det er mogleg å få. Men det er ikkje for ingenting at staden har det slagordet "Keep Austin Weird". Det kan vera statens hovudstad, men det er så langt unna det klisjefulle Texas som det er mogleg å få. Austin er ein liveleg, kosmopolitisk stad, der det er levande musikk - vanlegvis rock, i staden for country - som spelar på mange barar, og der det er like lett å få sushi som det er steak blant dei mange multinasjonale restaurantane. Det er berre "raint" i sammenheng med kor forskjellig det er frå resten av Texas. Likevel er Texas i film aldri langt borte - i busk og trailerparker, vestlege butikkar og utdøkt gult gress går ein forbi på vegen til Circuit of the Americas. Sjølva er den beste F1-banen sidan Watkins Glen. Mange av hornene er knakk til andre racerbanar rundt om i verda, og likevel henger dei saman i ein samleggjord helhet som både utfordrar sjåførane og gir eit anstendig spektakel. Amerika har rom for fleire grand prix - og F1 vil ha dei. Men denne vil gjere seg rett for no. Andrew Benson, hovudforfatter for F1 Abonner deg på nyhetsbrevet BBC Sport for å få eit utvalg av nyheter, funksjoner og videoar sendt til innboksen din.
Grand Prixen i USA kjem i ein kritisk tid for både Formel 1 og vertlandet.