Om det er sant - og det er ein kontroversiell påstand - oppfyller det ein søk på over 80 år for å produsera det mange har sagt at ville vera eit undermateriale. Teorien tyder på at metallisk hydrogen kan brukast til å laga elektrisk leding med nullmotstand og superkraftig rakettbrensel, blant mange applikasjonar. Ranga Dias og Isaac Silvera er forskarane ved Harvard som står bak arbeidet. Dei rapporterer om eksperimentene sine i denne vekes Science Magazine. "Det er første gong det har funne fast metallisk hydrogen på jorda", sa professor Silvera til BBC. Dei to seier at mengden metallisk hydrogen som er skapt hittil er liten - ei mengd mindre enn tverrsnittet av eit menneskehår. Men med tida, trur dei, kunne ein finna måtar å øke produksjonen av det. Det er det same som å sitja under nesten fem millionar jordatmosfærer. DAC blei òg kjølet ned til nærme minus 270 Celsius. Formålet var å pakka hydrogenatoma så tett saman at dei danna eit krystallretje og byrja å dela elektronane sine - eit atferd som er akkurat det som er metall. Dias og Silvera rapporterer at denne tilstanden vart åpenbar for dei då materialet i diamant-anvilcellen utvikla ei glansande overflate. "Når vi løypte trykket opp, gjekk det til eit gjennomsiktig molekylært fast materiale. Og så, då trykket heldt på å auke, vart det svart, og me trur det blir svart fordi det vert som ein halvledar og det kan ta opp lyset", minnt han seg på programmet Science in Action på BBC. "Og så vi snudde trykket opp høyere og det byrja å skina. Det var veldig spennande. Det har ein svært høg reflekterande effekt. Det må likevel vert sagt at nyhetene om Harvard-eksperimentet har allikevel tiltrekt ei god grad av skepsis. Andre vitskapsmenn som arbeider på same og tilhøyrande felt har sagt til BBC at forskinga til teamet er kort på data som trengs for å gjere ei rettvurdering av utvinninga. "Helt av søppel", er det Eugene Gregoryanz frå Edinburgh University som skildra forskinga. "Som alle andre som arbeider med hydrogen under høgt trykk, er eg forferd av det som blir publisert i Science". Slikt motstand er naturlig. Om det som vert hevda lukkast, ville det representera eit av dei største fysikkåpgangane i dei siste tiåra. Metallisk hydrogen vart først spådd for over 80 år sidan, og det har vore eit kappløp etter å skapa det. Det er på grunn av dei forbløffande eigenskapane som er lova. Det har vorte foreslått til dømes at metallisk hydrogen kan vera metastabil; det vil seia - når det er gjort under ekstreme omstende, vil det halde fram i sin tilstand sjølv om det blir brakt opp til omgivningstrykk og temperatur. Og viss det, som nokre trur, er ein superledar med null motstand, kan det føre til ei revolusjon i overføring og lagring av elektrisitet. Det amerikanske romfartsbyrået er òg fascinert av materialet. Already superkaldt flytande hydrogen gjer det til eit veldig kraftig raketbrensel, men den tette metalliske formen av hydrogen lovar å gi verkeleg kolossale nivåer av drivkraft som ville gjort det mogleg å løfte store nyttelastar frå jorda. Men alt dette er i spådomar for no. "Eg skjønar at andre i DAC-samfunnet har vore ganske skeptiske (og hevdar at den tilsynelatande reflektiviteten kan komme frå forurensing i prøva, aluminiumoxid-belägginga på diamantene osv.). Men viss dei verkeleg har oppnådd nesten 500 gigapascal i DAC er det ikkje uvanleg å sjå at dei har overgått til metallisk hydrogen,
Vitskapsmenn i USA seier at dei endeleg har klart å omdanne hydrogen til ein tilstand der det oppfører seg som eit metall.