Kan dei stole på å få økonomien "i orden"? Det var eit gamalt angrep på dei konservative gjennom tiåra - med stor suksess. Arbeidarane bryt den nasjonale banken, etterkvart, hevda dei. Og dei konservative vart vald til å rydde opp i rotet. Det var ein politikk som vart kjend for eit enkelt ord - åtstramming. I budsjettet til 2010, kunngjorde Osborne, kansleren, at han ville kutta med 81 milliarder pund på fire år, noko av det kraftigaste nedgangen i den offentlege finansen vi har sett på tiår. "Det er ei vanskeleg veg, men det fører til ein bedre fremtid", sa han. Argumentet heldt, berre i 2015. Ed Miliband angrep konservative utan motsigel på spørsmålet om "cutting". Og blei avvist ved stemmegjeskedet. I går, ein endring, økonomisk og politisk, ein ganske grunnleggende endring. Ja, Labour vann ikkje valet. Men Jeremy Corbyn - på eit visjon om høgare utgifter, høgare skattar og høgare investeringsnivå - kom nærare enn nokon, bortsett frå Jeremy Corbyn, trur, kanskje trudde var mogleg. Theresa May treng støtte frå det demokratiske unionistpartiet for å halde styresmaktene sine. Kva skjer med lovnaden om "sonde pengar" i det konservative manifestet, tanken på at nedskjeringar skal halde fram for å verne om den offentlige finansen? Vel, som ei rekkje lovnader frå Mrs. May, lat oss seia at det kanskje er fleksibelt. Ein av dei konservative, som er nærme nummer 10, sa til meg at budskapet ville endra seg, eller Mrs. May ville ikkje ha vorte i stand til å overtale ikkje-konservative velgere til å støtte henne. "Det er på tide at nedleggingspolitikken endrar seg", sa han. Nick Macpherson, den tidlege faste finanssekretæren, twittrade at valet "garanterer eit høgare underskudd". Kort sagt, mange økonomar trur at regjeringa vil bli tvinga til å låna meir ettersom den politiske usikkerheten vekser veksten, og det fører til mindre rikdomsskaping og difor til større behov for å låna. Men i staden for å økja utgiftene sine til veljarane - som Labour prøvde å gjera - lét dei reisa av skattekøkningane henga over kampanjen. Trippelskattslåsen i 2015 (ingen økning i inntektsskatt, innskattingar i nasjonal trygging eller moms) vart dumppa i favør av ein enkelt blokkering på momsen og eit vassare lovnad om å senke skattar generelt. Det er ein av dei største utfallene av den økonomiske krisen i Europa, og det er ein av dei største utfallene av den globale krisen. Corbyn var endringskandidaten, Mrs May var "more av det same". Den klassiske valsplittinga som spelar bra for den fyrste dersom folk føler seg misnøye med kvar livet deira er. Og i ei tid då reelle inntekter ein gong til fall, hadde "endring" mange attraksjoner. No, eg vonar at konservative vil gjera sitt beste for å fjerne seg frå den styggaste partitakten. Og, på økonomisk politikk i det minste, kan DUP hjelpa. I manifestet sitt seier partiet at pensjonstrippellåset bør haldast. Det er eit mål å få til ein "sjåfull" EU-politikk, og det er ein viktig del av den økonomiske situasjonen i Europa. Det er ein viktig del av den økonomiske situasjonen i Europa, og det er ein viktig del av den økonomiske situasjonen i Europa. Tories eg har snakka med, har sagt at dei konservative må endra seg på nøytingspolitikken, og dei forventar at May skal ha ledelsen.
Før valet i 2010, trudde David Cameron og George Osborne at dei ville få prøva seg på eit enkelt problem.