For å markere dette øyeblikket har den polske fotografinen Piotr Malecki fløy til London og heldt på frå utkanten av hovudstaden til sentrum, der han fangar stemninga og tankar til nokre av dei han møter. "Eg trur Brexit er trist, og eg har medfølelse for desse menneska som ikkje veit kva det er som skjer, som trur dei burde reise. Det er nokre morar på skulen som er verkeleg søte, verkeleg involvert i skulen, flotte born - og dei tenkjer berre på at dei kanskje må flytte. Dei veit ikkje om dei skal gå foran eller bli verande, og det er trist for samfunnet". "Personleg er eg lei meg over borna mine, fordi dei ikkje kan bli ein del av Europa som eg vart opp med. Det er ein skam". "Så lenge eg kan arbeide, ser eg ingen problem. Vi jobbar lovleg, vi betaler skatt. Eg vonar at dei ikkje vil sjå noko problem i det at vi er her, kvifor skulle dei? Eg kom hit for å jobbe, i 2010. "Solange dei ikkje stengjer grensa, er det ok". "Eg følte meg usikr". "For tre månader sidan og det gjer eg framleis. Eg skjønar ikkje kva dei kjempar for, eg veit ikkje kva som skjer. Eg trur dei berre prøver å skræmme oss, men i virkeligheten endrar ingenting seg. Dei kan ikkje berre bli kvitt oss, fordi kven skal jobbe her? Kven? Sig meg. Og kven skal betale skatt? Alle desse store forretningsdrifta, butikkane, tenesteverket, er polske. "Kva skjer i framtida?" "Eg er nettopp ferdig med kvelda, så eg skal berre sova ein liten stund, og så går eg og henter borna mine frå skulen". "Om vi er i EU eller ikkje, endrar ingenting for meg". "Eg stemde for å ver. "Vi burde bygge bruar, ikkje rive brør. Det er mitt syn på livet. Men på slutten vil vi ha det same i livet, og det er å få familien vår til å leve i fred og harmoni. "Kva vil vi ha i livet? omsorg, litt omtanke for helsestøyet vårt, vegane våre, infrastrukturen vår. Du veit, desse tinga er viktige, men vi tillater dumme fordomar å blinda oss for det vi verkeleg treng i livet. Kva kan eg leggje til med?" "Eg trur landet er litt ubestemt - enno. Men vi får sjå korleis det går. Vi er eit ambisiøst land. Vi liker å setja den første foten framover og sjå kva vi gjer. "Vi er ikkje heilt sikre, vi er uvane. Men vi gjorde ei uttale, for å sjå kva som skjer, kanskje ved å ikkje gå inn. Det er det eg kan fortelje deg i mellomtiden". "Kvinna mi jobbar. Eg jobbar med borna. "Eg veit at det er Brexit, men eg er ikkje sikker på kva det vil seie for nokon. Eg trur ikkje det vil påvirke meg mykje". "Når eg var ny i dette landet såg eg ikkje så mange menneske i tog, eller bussar. I dag er det ein mareritt, gløym å sitja i tog, særleg seks om morgonen. "Dersom du går i toget - folket, måten dei oppfører seg på og måten dei snakkar på - det er ikkje som England lenger. Dei skriker, på telefonen. Det er så mange gode menneske, så mange hardt arbeidande, veldig flink menneske. Eg klandrar ikkje noko eller nokon - eg ser skilnaden". "Synet i samfunnet er delt - som i heile landet. Nokre er for Brexit, andre er mot Brexit. Eg er sjølv veldig imot det. "Eg har inga nasjonale motiv - berre sunn fornuft. Eg meiner, eg har mange born ute i landet. Eg må senda dei pengar. Dersom pundet er svak, må eg senda meir. Det er ein ting. Vi, som jødiske samfunn, har mykje mat som blir importert, fordi det må vera kosher. Det er gjort i USA, i Israel, der det er. All maten går opp, fordi han kjem utanfrå. Sterling er svak, alle matprisane går opp". "Eg er glad for å vere ein del av EU fordi de føler dykk meir samde. Eg har møtt så mange menneske utanfor London som faktisk har skapt kulturen i London. Dei jobbar hardt. Dei jobbar på stillingar som ikkje Londonarar jobbar i, så eg vil gjerne vita korleis dei vert erstatta. Det er grunnen til at eg er imot Brexit. "Det har vore mykje godt å vere same".
Statsminister Theresa May har underskriva brevet som formelt vil byrja avgangsa til EU, etter folkeavstemninga i juni som resulterte i at Storbritannia gjekk ut av EU.