Før han blei dømt, i Tyskland, blei han deportert frå USA til Israel i 1986 for å kjempe mot påstand om at han hadde vore fengselsvakte i Treblinka. Han vart dømt og dømt til døden, men blei freista få år seinare etter at nye bevis kom fram. Men i USA, tiår seinare, dømde ein innvandringsdommar at det var nok bevis for at han hadde vore fengselsvakte i andre nazistlege leire, og han blei sendt til utlandet for å bli dømt igjen i 2009. I München-saken, der han vart dømt til fem år i fengsel, vert det ventet å vera den siste store krigsforbrytarprosessen i Tyskland. Ivan Demjanjuk vart fødd den 3. april 1920 i den ukrainske landsbyen Dubovi Makharintsi, og vart oppdra under sovjetstyret. Han gjekk inn i den røde arméen som millionar av andre, og tjente i austlege Krim i 1942 då han vart fanga av tyskarane. Minst tre millionar sovjetiske soldatar er tru av historikarar at dei har døydd i tyske fangeleir, mange av dei for å svøma. "Eg ville gjeve sjelen min for eit brød", sa Mr Demjanjuk seinare i retten. I rettssaken i Israel vitna han at han hadde vore i fengsel i Chelmno i Polen fram til 1944 før han blei flytta til ein annan leir i Østerrike der han slutta seg til ei naziststøttede enhet av russiske soldatar som kjempte mot kommunistregimet. Men ifølgje tyske åklagarar var han faktisk involvert i drapana på titusentals jødar i nazist-dødleiren Sobibor i Polen mellom mars og september 1943. "For første gong har vi funne namnlistar over folk som Demjanjuk sjølv førte inn i gasskamrene", sa Kurt Schrimm, sjef for det spesielle kontoret som etterforskar nazistforbrytingar. Etter krigen budde Demjanjuk i Sør-Tyskland, og arbeidde som sjåfør for ulike internasjonale flyktningsorganisasjonar, ifølge det tyske magasinet Spiegel. I 1952 emigrerte han til USA med kona og barnet, og blei til slutt bosett i Cleveland, der han arbeidde som motormekanikar på ein bilfabrikk. Han blei naturalisert som amerikansk borgar, men statsborgarskapen hans vart midlertidig fjerna etter at ein amerikansk dommar i 1981 dømde at han hadde lygt i søknaden om statsborgarskap om aktivitetane sine i krigstiden. Israelske åklagarar krevde utleveringa hans i 1983. Dei trudde at Mr Demjanjuk var Ivan den forferdige - ein av dei mest illeverdige vaktarane i Treblinka. Ivan hadde hjelpt til med å operera gaskammera og sjølv drepe hundrevis av fangar, og hacka mange av offerene sine til døden med sverd, ifølge vitne. I Israel argumenterte advokatane hans for at han var offer for feil identitet og utfordra nøyaktigheten i minnene til fem overlevende frå Treblinka som identifiserte han som Ivan den forferdelige. Men ID-kortet til Trawniki hjalp til å få dommarane til å gå til åklagaren, og i 1988 vart han funnen skyldig i forbrytar i Treblinka og dømd til å hengjast. Fem år seinare vart dommen avskaffa i 1993 av Israels høgaste domstol, etter at det kom bevis i det post-sovjetiske Russland for at ein annan ukrainer - Ivan Marchenko - faktisk hadde vore Ivan den forferdelige. I november 2008 kunngjorde statsadvokatar i München at dei hadde nok bevis for å bevise at han var involvert i drapene på jødar i Sobibor. Han vart formelt tiltekt i Tyskland for å ha vore medskyldig i drap. Han kjempte mot utlevering - protesterte for at han var for sjuk til å reise. Han møtte i retten i rullestol eller låg rørslelaus på en bår. Men domstolen fekk vist løynleg innspelte bevis på at han gjekk utan hjelp, og dømde imot han. Han vart deportert til Tyskland i mai 2009.
John Demjanjuk, ein gamal mann som var bilarbeidar i Ohio og som var fødd i Ukraina, vart til slutt dømt for krigsforbrytarar for nazistane etter å ha kjempt i tiår for å få han stilt for retten.