Dead Sheep fokuserer på hendingane som førte til den illeukame avskjedstale av Howe i 1990, der han skytte den langtids sjefen sin og ein gongs politiske sjelkamerat Margaret Thatcher. Den tale - ein av dei første som blei vist på TV direkte frå Underhuset - var byrjinga på fallet til Thatcher som statsminister. Howe hadde vore ved sida hennar som kansler, utanriksminister og visepremierminister sidan han byrja å regjera i Downing Street. Men han blei ofte sett på som ein ineffektiv ja-mann, og var nokon ho vart stadig meir utålmodig og foraktande med, framfor kolleger i kabinettet. Howes frustrasjon over den stadig meir strenge EU-motstanden til Thatcher, ein tid då han freista å forhandle om det britiske medlemskapet i den europeiske valutakursmekanismen, og nedgradering til "ikke-jobben" som visepremierminister, var det som førte til at han trakk seg. Han gav seg av, to veker etter at han hadde forlate kabinettet, og forbløyde underhuset til stillhet, då han samanlikna seg med ein cricket-spiller som hadde vorte sendt ut til krøyet, men som hadde funne ut at batten hans hadde vorte knust av lagets kaptein. Men i ei æra full av konservatistiske politikarar som Michael Heseltine, Alan Clark og Thatcher sjølv, er den berømt ukarismatiske Howe ikkje det opevalege valget til å setja seg i sentrum. "Eg beundrar han så mykje fordi han verkeleg meinte det. I alle desse filmane og stykket eg har sett han blir behandlet som ein skumle jævla, og eg tenkte: 'Nei!' " Dramaturgen Jonathan Maitland sa til BBC News etter opningavinga. "Eg har lese boka hans mange gonger. Han kvileste over den og han var verkeleg, verkeleg opptatt. "Og det var ei svært vanskeleg ting for han å gjere, og han reiste seg opp og gjorde det rette for landet sitt og partiet sitt, og eg trur det er utrolig heroisk. Han er ein politisk helt". Maitland vonar at Dead Sheep vil treffe Howe. "Mange har kjemt ei hemmeleg beundring for han, fordi han er som kaptein Mainwaring og William Gladstone". Stykket fokuserer på tilhøvet til Howe til dei to formidabel kvinnene i livet hans - Margaret Thatcher og kona hans Elspeth. Maitland skildrar han som ein "panda mellom to løvinner". "Det er eit personleg drama. Det er ei kjærleikshistorie. To typar ekteskap - det Geoffrey- og Elspeth- og det Geoffrey- og Margaret-eige. Det einaste er eit tradisjonelt ekteskap, det andre er eit politisk ekteskap". Han innrømmer at han brukte litt dramatisk friheit når det kom til å skildra Howes kone, spelt av Jill Baker, i form av Lady Macbeth - ein nøkkelscene ser Elspeth oppmuntra ein tøym Howe, spilt av James Wilby, til å gå for å få avgang i sin avskjedstale. "Sannheit er at ho såg talet kvelden før og sa: 'er du sikker på at du vil gå så langt?' "Det er ikkje så dramatisk, så i stykket, han har skrive eit stinkert stykke, han føler seg dårleg om det, ho vender han om og inspirerer han til å skriva eit betre". Elspeth inspirerte talet, insisterer Maitland, "ikke heilt slik det ser ut i stykket, men eg trur ikkje at nokon vil beskylla oss for å vera uærlege". Han innrømmer at det var ein risiko å kasta ein mann, Steve Nallon, som Thatcher. Nallon, som gav Thatcher røysta i Spitting Image, gjev ei perfekt gjengjelding av røysta og manneriene til Thatcher. "Han gjev det ei slags komisk energi som han ikkje hadde hatt om ei vanlig skodespelarkarin spelte Thatcher", seier Maitland. "Han gjev ei fantastisk framføring, og det er ein risiko eg ville ta kvar dag i året". Maitland meiner at stykket har mykje samtidsrelevant, særleg med den pågående debatten om sambandet mellom Storbritannia og Europa, men framfor alt seier han: "Eg ville at det skulle vera eit kjærleiksbrev til den gamle politikken, der det ikkje hadde noko å seia å vere skit på TV". Og eg trur det fortel oss at det er greit å halda fast på våpenet og gjera noko som er verkeleg upopulært og å falla på sverdet. Fordi så mange politikarar i dag ville ikkje hatt motet til å gjera det. Maitland, ein tidlegare journalist for BBC, har snakka om kor lite høgre drama på den britiske scenen, men han seier til meg: "Eg vil ikkje at nokon skal tru at dette er eit høgre drama. "Det er ikkje eit venstre drama. Eg trur berre det er sunt og ønskeleg, som Nicholas Hytner, den avgåande regissøren for National Theatre, at det er stykket som ikkje alltid kjem frå høgre". Dead Sheep, av Cahoots Theatre Company, er på Park Theatre, i Finsbury Park, til 9. mai.
Den grå, usemjefulle Sir Geoffrey Howe, no lord Howe av Aberavon, er ikkje ein politisk helt som mange tenkjer på - men eit nytt stykket som openerer i nordlege London, vil endra det.