I helga skal element av bygningen - som var eit minne om eit besøk til dronning Victoria i byen - gjenoppretta, men denne gongen i papp, for å bli revet ned igjen på søndag. Det er eit av ei rekkje kunstprosjekter over heile verda, men dei som har ført den til Dundee seier at med så mange endringar i byen, er dette ein god tid til å sjå på fortida. "Dette er andre gongen dette området har vorte gjenoppbyggd i levande minne", seier Claire Dow, produsent av Folketårnet: Dundee's Royal Arch. "Det er berre 50 år sidan dette området vart endra med Tay Road Bridge og no vert det endra igjen, så eg trur det er eit godt tidspunkt for Dundee å tenke på bygningar som ikkje er der lenger, bygningar som no er i bygging og all den arkitektoniske arven". I ein verkstad ikkje langt frå havnefronten i byen har forberedingar ha vore til hendinga. Maskingtape og pappakkar kan ikkje synast som ope materiale for å gjere om ei stor buehøy, men 1200 flatpakkar blir tapea til om lag 40 ulike former og sett saman på stranden nær den opprinnelege plasseringa, med hjelp frå frivillige og forbipassarar. "Fordi eg er frå Dundee veit eg kor viktig buehøyen var", seier Michelle Hunt, arkitektstudent som hjelper med tillagingane. "Foreldra mine har snakka om kvar det var opphavleg, og korleis det var nesten ødeleggande då det vart riven ned, og kor dei verkeleg angrar det". Ho vedtok å bli og studere i Dundee delvis fordi, med utviklinga ved havnefronten av byen, det er så mykje som skjer arkitektonisk. Teamet som fører prosjektet til Dundee er leidd av den franske kunstnaren Olivier Grossetete. "Hela prosjektet handlar om å involvera folket og publikum", seier Dirk D'hondt som er ein del av teamet. "Det er folketårnet, beviset på at viss du verkeleg vil ha noko, kan du få det til". Og om du slår det ned igjen, fordi det er laga av pap, så held det ikkje så lenge, og det er tryggare for det å bli revet ned slik. "Det er ein del av livet, trur eg", tilfører D'hondt, "å slå ned er moro for borna, å slå ned og så dansa på det. Dei elskar det". Ned ved sjøen, plakkar i veggveien som markerer der Royal Arch ein gong stod. "Det er eit enkelt bygningssystem", seier Claire Dow, "der du klyppar nokre boksar saman og løfter dei og shunter nokre under". Dette blir deretter gjenteke, ettersom bygningen løfter seg opp. "Men sjølvsagt, ettersom den vert større og større og større, "fortsetter ho", du treng meir og meir menneske til å lyfta så shunting og tapeing kan skje". For henne er det den ideen om ein delt opplevelse som er den eigentlege teikningen, og fordi det handlar om Royal Arch, er det noko ho seier at er "mye om Dundee".
Til denne dagen, har nokre i Dundee enno klaga over beslutningen om å rive ned byens Royal Arch som ein del av utbygginga rundt Tay Road Bridge på 1960-talet.