Men for mange på kontinentet er det ei fjern, tåkeleg rolle som Amerika har, som i stadig større grad vert overskyggd av ei anna framvekkjande verdshærmakt. Her i Lesotho er kinesarane i nesten alle landsbyar - frå kornfeltene på det vestlege lavlandet til snøskulde toppane på den fjellrike austlandet. Ei ung kvinne frå Sør-Kina hjalp ein bonde med å lasta forsyningar inn i ei pickup. "Det er godt her. Lufta er mykje reinare enn heime", sa ho, og nekta høfleg å gje namnet sitt. Inne i kassaapparatet hadde den kinesiske kollegaen henne med CCTV-nyheter frå Kina som spelte på ein fjernsyn i nærheten. Det einaste amerikanske merket som vart synleg var ein håndfull Coca-Cola-flasker i kjøleskapet. "Eg har vore her i to år. Slektningane mine var allereie her. Eg føler at Basotho-folket respekterer oss, til eit visst punkt, fordi vi hjelper, og dei trur at vi er ok som menneske", sa butikksjefen. "No grumlar nokre av dei lokale om innflytelsen av "Ba-China" - kinesarar - og seier at dei tek jobb og undergraver lokale næringsliv. Men mange innrømmer i stille og ro den entreprenørlege ånda og oppfinnsomheten til dei kinesiske og taiwanske forretningsmennene, som er på ein slående måte synleg i dette lille landet med rundt to millionar menneske. "Amerikanske investorar kjem ikkje til Afrika.... Eg trur ikkje dei kjenner til regionen, og vi må prøve å vise dei kva vi er, kva vi gjer. Kinesarane er overalt. Eg trur dei er flinkare utforskarar, "sa Motebang Mokoaleli, frå National Development Corporation i Lesotho. Men viss amerikanske forretningsmenn er små på jorda i Lesotho - og den einaste vi kunne finne var å drive ein lokal kornverksmølle - vil det ikkje nødvendigvis seie at den amerikanske innverknaden er liten her. Den største arbeidsgivaren i landet er industrin for klesvar, som er plassert i lagre i kanten av Maseru. Om lag 40.000 lokale arbeidarar arbeider her, mange for lønar på lite over 3 dollar per dag. Ingen av arbeidarane eg snakka med hadde nokon ide om at sportrøyma dei hadde seikt saman, alle var på veg til USA. Arbeidet deira er eit direkte resultat av African Growth and Opportunities Act (Agoa) i Amerika, som tilbyr skattefradrag for å støtte produksjonen i ein utvald gruppe afrikanske land og er einskild ansvarleg for den framgång industrin har i Lesotho. Men, som ingen overrasking, er det forretningsmenn frå Fjernøsten, og særleg frå Taiwan, som nyttar Agoa for å byggja og drive sektoren i Lesotho. "Dette er mitt andre heim no", sa Jennifer Chang, eigar av fabrikken Shinning Century. "Vi er ikkje fienden. Vi vil få nytte, men vi gagnar òg laget vårt, medarane våre. Dei siste 10 til 15 åra har vi sett ei stor endring her - folk kan ha utdanning", sa ho og roste eit amerikansk initiativ som "gjer land til å utvikla seg - ikkje berre [via] hjelp". På den andre sida av byen var det kanskje 50 menneske som hadde samla seg på ein hiv-aids-klinikk for å få kontroll. Gjennom ei rekkje program, ikkje minst det langvarige Pepfar-initiativet, har USA lagt enorme summar i kampen mot viruset, som for tida vert anteke å ha ramma rundt 23% av folkesetnaden (den nest høgste i verda). "Godskap. Amerikanarar har vore svært gøymelege med å hjelpa Lesotho. Eg trur at utan USA ville ting vært dystre, for å sei det mildt. "Mange menneske hadde døydd for lenge sidan fordi mange i dette landet ikkje har råd til antiretroviral behandling for hiv", sa dr. Edith Mohapi, leiaren for Baylor College of Medicine Children's Foundation i Lesotho. Nokre menneske, som minner om den koloniale "striden for Afrika", ser Kina og USA låste i ein ny konkurranse om ressursar.
Då USAs president Barack Obama besøker Aust-Afrika i helgen, er det forståeleg fokus på saker som tryggleik og mot-terrorisme, og entreprenørskap.