Dette er det store spørsmålet som henger over WTO då handelsministrane frå medlemsland kjem saman i Nairobi. Dei er på veg til den keniske hovudstaden for den tiande ministerkonferansen i WTO. Organisasjonen risikerer stadig meir å bli sett til side ettersom grupper av land gjer handel og investeringsavtaler utanfor WTO. WTO vart oppretta i 1995 for å vera det hovudforumet for handelsreglar og for å forhandla om å fjerna hindringane for internasjonal handel. Det heiter Doha-runden, og ho blei lansert i Qatars hovudstad for 14 år sidan. Ho er framleis i gong, sjølv om det opprinnelege målet var å fullføra samtalene i byrjinga av 2005. Dei fremste døma er forhandlingane mellom USA og Stillehavsnasjonane og EU. Det er svært usannsynleg at Nairobi-konferansen vil kunngjera det dødt. Nokre land, inkludert India, Indonesia og Venezuela, vil ha ei formell bekrefting av erklæringa som vart gjeve ut i Doha. Andre, særleg USA og EU, vil ikkje. Dei meiner det er blitt klårt at denne enorme øvingen - som i WTO-språket er kjent som eit "singelt tiltak" - ikkje vil gje resultat. Det er absolutt mogleg at Nairobi-konferansen vil markera eit viktig øyeblikk i mislykka i Doha-runden. Men det er noko som kan bli avtala. Ein er den endelige avtalen mellom ei gruppe land om tollfri handel med ein rekke teknologiske varer. Dette ville utvide den gjeldende avtalen til ei rekkje tilleggodar, inkludert nygenerasjon semiconductors, GPS-navigasjonssystemer, nokre medisinsk utstyr og berøringsskjerm. Det er òg moglegheit for ein avtale om å forbedre eksportmulighetene for dei fattigaste nasjonane, de minst utvikla landa. Det handlar om å utvide høvet for dei å selge sine varer utan kvoteringar eller tariffer. Det er teikn på at WTO-medlemmar ser ut til å vera viljuge til å samde seg på desse områda, men det finst ikkje garanti for at dei vil. Det er mogleg at det ikkje vil vera nokon formell ministerdeklarasjon til slutt. Det ville vera det første mislykket sidan konferansen i Seattle i 1999, som endte med bitter ulikhet mellom regjeringar og vart følgd av ofte voldelige protester på gatene i byen. WTO og konferansen har i fortiden vore ein viktig del av protestar frå grupper som hevdar at globaliseringen har vore ein forretningsprosess som undergraver nasjonal suverenitet, miljøvern og arbeidsnormer. Nyare har nokre av handelsforhandlingane utanfor WTO vorte ein del av fokuset for nokre av desse bekymringane. Dei andre samtalane har likevel gjort meir framgang. Og det er ein reell sjanse for at kløfta mellom den globale agendaen til WTO og det å presse mot mindre avtale vil bli større etter slutten av Nairobi-konferansen.
Vel, er verdsforhandelsorganisasjonen viktig lenger?