Dei kunne ikkje lenger påvirke politikken og lovene i landet deira, og dei tidlegare medlemmane av underhuset måtte no finna noko anna å ta seg tid med. Men kva er det som å mista setet sitt i parlamentet? Kva er dei personlige og yrkesmessige konsekvensane av å bli vald ut av offentleg stilling? Tidlegare Labour-parlamentarikaren for Watford, Claire Ward, sa til BBC Radio 4's Today-program at det var ei kjensle av sorg når ho mista setet sitt i 2010 etter 13 år i Westminster. "Å vere ein parlamentarikar er ein måte å leva på", seier ho. "Det er altfor å vera i sorg, det finst ikkje ein løypevei, kva tid det er, kvar du er, kva tid av året". "Fra dette synet skjønar du at det vil bli ei stor endring, ikkje berre i yrkeslivet ditt, men i alle aspekter av det. "Å mista noko du føler deg sterkt for, og som er ein del av deg, på den måten er som å miste ei bedrøving". Ho snakkar om dei mislykkte parlamentarikarane som ikkje kan unngå å undra seg om visse folk dei ser på gatene i distriktet deira, som lovar å støtte dei, faktisk stemma for dei. Ho snakkar òg om den "hjertebreytande" handlingen med å måtte gje oppsigingsmeldingar til ansatte, som har ei fordom som er i slekt med sjefen sin. Etter å ha funne ut at alt det som tok å banka på døra, distribuera flyger og lova politikkar ikkje gav nok til å få bokser som vart kryssa ved sidan av namnet deira, kan ein nyanserte, tidlegare statsansatt finna ein sympatisk øyre gjennom Association of Former Members of Parliament. Det finst økonomisk hjelp for dei som har gått gjennom denne drastiske endringa. ifølgje den uavhengige parlamentariske standardutstyret, som er utgiftstilsynet, har avgangsmenn rett til ein omsetjingsdag, som tilsvarer ein månadsløn for kvart år med teneste, med ein løype på seks månader eller 33.500 pund. Andy Reed var Labour-parlamentar for Loughborough frå 1997 til 2010, og er no programdirektør for den internasjonale sportsleier MBA-programmet ved Loughborough University. Han seier at det var særleg "brutalt" å miste setet sitt fordi politikk er "ein levevis, ikkje ein jobb". "Du går bokstavelegvis heim frå rådhuset klokka fire eller fem om morgonen, arbeidsledig, og nesten alt du visste, e-postmeldingane dine, er stengt, låst ut. Du får ei kort sjanse over helga til å rydde kontoret ditt i Westminster, som kanskje er det siste du vil etter ein utmattande seks vekers kampanje". Mr Reed seier at han har motteke meldingar i løpet av dei siste dagane, som tyder på at han har stilt seg fram som den nye leiaren for Labour, etter at Ed Miliband har gått av. "Folk trur verkeleg at du berre går inn i opposisjon ved å vere i valkretsen. Dei skjønar ikkje heilt at du er fullt arbeidsledig". Louise Mensch var konservativ parlamentarikar for Corby frå 2010 til ho gav seg av i 2012. Ho har skrive eit blogginnlegg for dei som har vorte utan jobb etter valene i år, der ho oppfordrar eks-parlamentarikarar til å ta vare på sinnsveina si, og som kanskje er utsatt for depresjon. "Første året etter at eg gjekk av, trudde eg eg skulle bryta ut. Ho foreslår ein "magisk skudd av trening, frisk luft og grønt areal" som ein måte å kjempa mot sjokken av å ikkje ha ei valkrets å stille fram i. "Ein av dei enklaste vinningane, som du kan kontrollere, og som kan gjennomførast umiddelbart, er å gå på vektene og så byggja deg ein betre, sterkare og sunnare kropp", seier ho.
Etter det at det har gått opp i det siste, kjem mange menn og kvinner som ein gong var representantar for parlamentet, til å sjå livet i øynene etter å ha tapt.