Mark Lang, som forskar i offentleg politikk, sa at studien hans i Pontypool, Torfaen, viste reell mangfald innanfor ein enkelt by. Det denne typen "deep place" forsking gjer er å sjå i detalj på ulike kvarter og unngå generaliseringar med både stereotyper og statistikk. Han trur at det å sjå på økonomiske data på for brei skala kan missa forankra fattigdomsstykker i samfunn, som på ytre sida ser ut til å gå bra. "Pontypool er ein ekte blanding av menneske som tydelegvis har lite pengar og menneske som er relativt velstående, og som bur i nærleiken", sa han. "Mange av dei som ikkje har mykje ressurs, brukar sentrum, medan dei som har, i stor grad tenderer til å ikkje koma hit. Som ein fokuspunkt for samfunnet, meiner eg det er ein skam". Dr. Lang, som har publisert liknande arbeid om Tredegar, vonar at tilnærminga kan bidra til å skapa arbeidsplasser og gjenvigja bymidlane. Pontypool er ein by med ein folkesetnad på rundt 23.400, seks mil sør for Blaenavon, som er sett til verdsarv. Mer enn halvparten av dei er i ein del av åsa - klassifisert som "Trevethin 1" - som alle tal viser til å vera det fattigste området. Det har òg den tynnaste folkesetnaden og den største andelen (28,3%) av under 15 år. Tre andre distrikter i Pontypool kjem inn i topp 20% av dei mest utsette i Wales. Trevethin har òg den 22. verste scoren i Wales når det gjeld helsefaktorar. Torfaen-rådsrådet, med 8,2 m £ frå Welsh-regjeringens program for Vibrant and Viable Places, har sett til rette pengar til boligforbedringar og regenerering av eigedomar i sentrum av byen. Ein viktig del av rapporten såg på Pontypool-by sentrum, som "må utgjøres som hjartet til samfunnet" og framtida velstand vil avhenge av den pågående tilknytingen til lokalbefolkningen til byen. Dette inkluderer ein "samordna innsats" for å takle kriminalitet og anti-sosial atferd for å gjera det til ein stad å gå til om kvelden. I tillegg til gamle boder er det nye kjøpar, kafe og frisør. Men nokre kjøparar vil at det skal gjerast meir for å lokka folk til sentrum av byen, som står overfor konkurranse frå Cwmbran og Newport. Det er òg misnøye om Tesco nær bypass i byen, noko som tyder at færre kjøparar kjem til sentrum. Rapporten finn langt færre kjøparar i Pontypool enn gjennomsnittet for små bysentrum, medan fotgangaren på ein stille dag er mykje mindre enn andre byar av same storleik. Steve Harris har gjort det til ein forretning etter å ha pensjonert seg frå å arbeide i helsestyresmakt etter 35 år. Han har dreiv sin markedsplass i dei siste 18 månadene og har handla med klassiske og sjeldne plater, og har òg ein nettversjon av verksemda. "Du ser alle slags menneske; det finst butikkar som serverer folk med lågare inntekter og utvalde butikkar som kanskje har litt meir råd. "Folk leitar etter godhandel og dei må, men det finst også nisjeshoppar som min - eg kan ha folk på ein lørdag som vil bruke 150 pund på plater". "Mange i byen jobbar med minimumslønn eller deltid. Folk kjem og snakkar og høyrer musikk - dei kjøper ikkje noko, men vi tilbyr eit lite tilflukt, berre for å prate". "Eg har sett ei endring i løpet av dei siste fem åra - eg ser, trur, ein langsom akkumulering av 30 år med langsom, økonomisk nedgang og dalane sjølve er veldig likt det. Beth White, 19, er den fjerde generasjonen av familien som har ein bod på markedet. "Dera kan få laga ein drakt, alt som er til. Det er svært forskjellig no - det er svært få typar bedrifter som kan tenna pengar". Miss White starta å drive blomsterboka si i februar. "Bukestopp held oss i gong", sa ho. "Eg hadde ein denne morgonen. Vi har faste kunder, men det er ikkje mykje trafikk. Tesco drep ting. No med Brexit [og verdien av pundet] - eg har to nederlandske leverandørar og det kostar ein ekstra £ 1 per bunke for krysantem". Terry Baker har ei butikk som handlar med DVD-apparater og secondhandbøker. Han trur det ikkje har vore noko å gjera for å få meir trafikk tilbake til byen sidan omgange blei bygd. "Dette byen er forlatt, men folk kan framleis leve av det", sa den 69-åringen. "Eg møter mange menneske, nokre kjem for å prate og ikkje bruker noko, men det er pengar. Eg gjer nok til å få løn kvar veke". KVIT MÅ SKJER? Lang sa at det trengst arbeid for å få tillit: "Vi må sende meldinga ut at Pontypool er open for forretningsdrift". Han sa at det er potensialet for unge, teknologiske bedrifter å finne seg i sentrum av byen. Om du ser på den typen forretningsdrift som unge mennesker startar, ofte på nett, er det mykje plass, og kostnadene for å drive i Pontypool er så mykje lavere enn i ein stor by sentrum, "sa Lang. "Det er desse typane av foretaker, som skaper økonomisk aktivitet, som kan vera så viktig for eit område. Kylling etter egg, økonomien vil vokse". Mark Hooper frå IndyCube er i ferd med å opna eit knutepunkt for små hi-tech-bedrifter i ein ombyggd pub ved sida av markedet. "Det kan vera folk som jobbar i ein bakrom eller ein kafé, men no kan dei arbeide saman med andre i sentrum av Pontypool", sa han. "Vi har 30 andre stader i Wales, så vi er verkeleg glade for å vere her òg. Folk som ikkje ville ha arbeidd saman, sit over mot kvarandre - og dei byrjar å arbeide med menneske dei liker og stoler på. "Dei treng ikkje å gå til Newport eller Cardiff for å jobbe, og då dei kjøper bacon-sandwichen sin, kjøper dei han frå marknaden her". Lang sa at det var ein "stor rolle" for lokale styresmakter i å driva framgang med den private sektoren og at den walisiske regjeringa måtte støtta dei og ta eit skritt tilbake. Han sa at fattigare samfunn i Pontypool var for langt unna for å ha nytte av effekten av å forbedre infrastrukturen for å koma til arbeid i dei store byane. Dr Lang, som arbeidet hans har vorte støttet av Cardiff University's Sustainable Places Research Institute, sa at det trengst å vera ein betre balanse mellom den regionale og by-avtalen med ein "nærare, vanskelegare blikk" på eksisterende lokale økonomiar for å skapa lokal sysselsetting.
I Wales er det til tider for lett å sjå seg omkring og konkludera at det berre er "rike" og "fattige" område.