Eller slik det er sagt i den vanlege forteljinga. Men prøv å fortelje det til Monika Schulz-Hopfner. Ho og ektemannen hennar, saman med 250 andre innbyggjarar i Atterwasch, ein stille landsby i nærheten av grensa til Polen, blir utsette frå heimaya deira i 30 år for å gjere plass til Janschwalde-Nord-gruva. Og det er ikkje berre kjelda, det er brennstoff, den skitenaste formen av dette gamle fossile brenselvet som blir gruvd ut i enorme, åpne grøver. Om planane går i gong, vil landsbyen, som deler av går tilbake til meir enn 700 år, bli rivna. "Sida planane for gruven vart avdekka i 2007, har vi levd med denne konstante trugna, som har overteke livet til kvar enkeltperson og samfunnet som helhet", seier frøken Schulz-Hopfner. I den austlege del av Tyskland er ni landsbyar truande, der opptil 3000 menneske kan mista heimane sine for å gje plass til fem nye brennsølvgruver som drivgar landets fornyte tørst etter kol. To fleire gruver er under overveining. Gruvene er naudsynt for å driva ei ny generasjon av kolkraftverk. To nye brennsølvkraftverk vart opna i 2012, med to til i rørløyp. To andre hardkolkraftverk vart opna i fjor, med fem til som vart opna i år eller neste, med to til som ventar på lisens. Effekta er allereie kjenne. Produksjonen av lignitt i 2012 nådde det høgaste nivået sitt på nesten 20 år, medan førstevis skattar tyder på at denne bruna kolen vart brukt til å generere 162 milliarder kWh med elektrisitet i fjor, meir enn i eit anna år sidan 1990. "Det har vore ein auke mellom 5%-7% i CO2 dei siste to åra", seier professor Claudia Kemfert, sjef for energi ved det tyske Institute for Economic Research. Og dette i eit land som har som mål å redusere utslippene med 40% frå nivået i 1990 til 2020. "På grunn av mislykka i utslippshandelssystemet er prisen på CO2-tillatingar svært låg", seier professor Hey. "EU har ikkje greidd å løysa dette problemet". Overtilbod og ein fall i etterspurnaden etter energi - og dermed tillatingar - under den økonomiske nedgangen tyder at prisen no er rundt tre euro per tonn CO2. Overkapasitet har òg drive prisen på kol ned, medan brennsølvindustrien har nytta til 60 millionar euro frå å bli frita frå å støtta fornybar industri, seier professor Hey. Dette tyder at fossile brensel har flytta ned det som blir kalla "merit order curve". Dette vart innført i Tyskland på 1990-talet, og avger rettida som energikilder blir brukt til å tilfredsstille etterspurnaden. Den billigaste kjelda blir brukt først, den nest billigste, og så vidare. Kjelde: World Coal Association, Store Norske Renewables er for tida dei billigaste, etterfulgt av kjernefysisk energi. Lignit kjem neste, etterfulgt av hard kol. Og ettersom regjeringa har avgjerd å utfasera kjernefysisk energi til 2022, vil lignit gå lenger nedover kurva. "For å løysa dette paradokset, må regjeringa vedta ei reguleringstilnærming til kol. Det er å stole på markedet, i staden for regulering, og dette er nøkkelen til problemet". Eller som professor Kemfert seier: "Regjeringa gjer ikkje noko". Faktisk har den nye koalisjonen sagt at alle fossile brenselkilder er like viktige for forsyningssikkerheten i den overskuelege framtida. Men trass i at regjeringa ikkje gjer noko, er det nokre grunner til å tru at den økende bruken av brennstoff kanskje ikkje heldt. Alle dei nye kolkraftverna som er bygd dei siste åra, saman med dei som skal opna i år og neste, vart gjeve grønt lys for omtrent 10 år sidan, då energiprisane var mykje høgare enn no. Somme argumenterer for at slike massive investeringar rett og slett ikkje er levedyktige i dagens økonomiske klima. Som Mariana Heinrich ved Poyry Managing Consulting seier, representerer desse kraftverna "endet på ein forretningsdyklus og ikkje ein lengre tidstrend". Kanskje viktigare: "Det finst ikkje offentleg eller politisk appetitt for å byggja [nye kolkraftverk] i dei neste 30-40 åra", argumenterer Lars Waldmann, senior medarbeidar ved tankstanken Agora Energiewende. Han seier at det ikkje trengs brennstoff for å fylla gapet som vil bli etterlate ved å avskaffa kjernefysisk kraft, ein beslutning som vart teknen så langt tilbake som 2000. "Vi vonar og trur at gassen vil fylla gapet, sidan det er nok instalert kapasitet", seier Waldmann. Denne kapasiteten er i stor grad latent i dag på grunn av den låge prisen på kol og den økende prisen på gas. "Fra den økonomiske sida kan fornybar energi og gas vera den billigaste måten å dekka all etterspurnaden på". Schulz-Hopfner vil ikkje trøysta seg med det. "Det er dumt. Vi treng ikkje meir og meir brennstein fordi vi nyttar meir fornybar energi", seier ho. "Om vi tyskarar verkeleg vil ha Energiewende (energistransisjonen), så burde det ikkje vera meir landsbyar som vert rivne". Men den nye generasjonen kolkraftverk tyder at fossile brensel vil fortsette å vera ein viktig komponent i den tyske energimiksen. Det faktum at brennstoff alltid vil vera billig å produsere, alliert med ei mektig kol-lobby i tysk politikk, tyder at freistinga til å stole på dette skitne brensel vil fortsette å vera sterk så lenge kolprisane vert låge. For eit land som på så mange måtar er leiar i ren energi, og som ikkje minst er forplikta til å redusere utslippet av karbondioksid, kan denne motsetninga vera sær. Denne artikkelen er ein del av ei serie om framtida til energi.Den neste, som vert publisert måndag 14. april, vil ta for seg forsøk på å gruve kol på ein reinare måte.
Tyskland er ein opplyst leiar i den globale kampen for å redusere utslippet av CO2, ein pioner i fornybar energi og kommunale kraftprosjekter og ein førar for energieffektivitet.