Så langt har mesteparten av dei landa troppane vore til å verna om flyplassen, men satellittbevis tyder på at minst to andre syriske basar er i ferd med å gjere seg klare for å ta imot tilleggs russiske truppar. Dei fleste opplysingane til media kjem frå bilder frå sivile satellittar, men sjølvsagt vil amerikanske militære satellittar òg sjå på utviklinga, og sjå etter detaljer som kan gje eit hint om russiske intensjonar. Bildanalytikarar vil sjå etter bevis på våpenlagre, om ammunisjon som blir last på fly eller andre teikn på at jetar blir gjort klar til operasjonelle utfarar. Det elektromagnetiske spektret vil òg bli overvåka frå vestlege basar i Kypros og Israel, der militæret ikkje har mangl på russisktalende. Rapporteringar tyder på at nokre av dei russiske flyene allereie har gjennomført innflyging i det syriske luftrommet. Men spørsmålet er: Kva skal Moskva gjera neste? Er dette alt ein forløpsaksjon for ein direkte russisk intervensjon i kampane? Eller er dette noko anna - militær teater i stor skala for å oppnå breiare diplomatiske mål? Det som president Vladimir Putin ser ut til å gjera i Syria er å bruka trugsmålet om militær makt for å fullføra dei breiare diplomatiske målene sine. For å sjå kva som skjer, må ein ta seg frå dei nært liggande bileta av russiske stridsfly på asfalten og sjå på det breiare diplomatiske bildet. Russland - isolert og konfrontert med sanksjonar frå Vest på grunn av oppførselen sin i Ukraina - er oppriktig uroleg for oppveksten av islamistisk fundamentalisme, som truar å spreia seg nærare og nærare grensene til Russland. Det vil sjå den såkalla Islamske staten beseira og få ordninga tilbake i Syria, der det lenge har hatt ein strategisk interesse. Han meiner at den vestlege politikken i regionen har vore sjølvinnsette og ufatteleg naiv. Ståande regimer har vorte vælte og etterlate seg lite meir enn kaos. Med FN-Generalforsamlingen i New York som nærmar seg raskt, er Putin ivrig etter å starta eit nytt initiativ på verdsscenen; eit som vil understreke den særegne røysta til Russland, men som òg vil understreke det han ser som den uerstattelege rollen til Moskva i det internasjonale systemet. Russland har vist at det er ein strategisk aktør i regionen og er klar til å leggja sin militære makt bak diplomacen. Det har òg vist at støtten til president Bashar al-Assad, i det minste på kort- og mellomtid, er solid og ein faktor som alle andre aktørar må kjempa med. På den rent diplomatiske fronten har USA opna militære samtaler med Moskva. Og viktigare enn det, har nøkkelaktørane som USA og nokre av NATO-allierte deira endra retorikk. Dei er no forsiktige med å snakke om at Assad ikkje har nokon "langsiktig" rolle i Syria - og la det stå ope om kva som kan skje på kort og mellomlang sikt. Det er visse risikoar i den militære gambelen til Putin i Syria. Men det er klårt at det er muligheter for Russland òg.
Med 24 strids- og nært støtingsfly og rundt eit dusin stridshelikoptrar på jorda ved den nye flybasen utanfor Latakia, er Russland klar til å få ein betydelig innverknad på kampene i Syria om det vil.