I eit år har Iymen Baerli, ein flyktning frå Syria, kome til Sydney med kona si og tre små born. I løpet av få dagar, skinte og glødde himmelen over hamna i den største byen i Australia, då det som kan reknast som den beste fyrverkeriet i verda, innledde eit nytt år. Dei nykomne delte optimismen til landet deira om reisa framand. Iymen, ein 52-åring som var ein tidligere seljar for apotek, hadde ambisjoner om å opna eit catering-selskap, med hjelp av broren hans, som dreiv ei velstald kakebutikk i forstadstaden Sydney. Men 12 månader seinare har mykje av dette håpet visna og familien Baerli bur i den beskjemme leiinga si i Guildford, eit flerkulturelt område 25 km (15 miles) frå Sydney Opera House. "Det var svært vanskeleg å flytta frå Syria til Australia. Det er store skilnader i kultur og tradisjon", fortalde han meg gjennom ein tolk. "Eg har hatt vanskelegheter og det er ikkje lett, men eg vonar at det i framtida skal bli lettere for meg". Iymens engelsk er rudimentært, og sjølv om han får undervisning, har mangelen på språkkunnskap vore ein stor hindring, liksom ein kronisk ryggskader. Dei fleste dei nye som er komne, har vore hos slektningar i Sydney, men arbeidarane i samfunnet trur at for mange har omskiftet vore vanskeleg. Ahmad Hemmed, ein migrasjonsagent som har hjelpt mange syriske familier i Sydney, sa til BBC at dei fleste av flyktningane har ikkje vore i stand til å tilpassa seg. "Det er folk som etter at eg har møtt dei her, etter eit år, ikkje liker landet og dei er redde for å blanda seg med det australske samfunnet", forklarte Mr. Hemmed. "Dei isolerer seg framleis med menneske med liknande kulturell bakgrunn, og eg trur dei oppdra borna sine på same måte, noko som for meg er verkeleg bekymringsfullt. Dei bur i Australia, men dei held ikkje med dei australske verdiane". Det er ei hard vurdering, men embetsmenn har innrømmet at mange av dei som flyg frå den syriske konflikten har funne det vanskeleg å leve i Australia, og at det ikkje har vore lett å finna arbeid, spesielt. "Det er den ekstraordinære blandingskjensla", sa professor Peter Shergold, generaldirektøren for omsetjing av flyktningar i New South Wales. "Eg trur at den første følelsen dei får når dei kjem ut av flyplassen er ei letting, forventingar om at dei kan byggja eit nytt liv, men sjølvsagt er det absolutt frykt for det dei har forlatt, er dette den rette avgjøringa?" Han meiner at det er avgjørende at migranta blandar seg inn i det breiare samfunnet. "Dei kjem til eit samfunn der 27% av australiarane er fødd i utlandet og det same talet har ein foreldr som er fødd i utlandet. "Dei kjem til eit samfunn som er van for mangfold og som hjelper til med å integrere seg inn i samfunnet, og ja, i utgangspunktet vil du helst bu i ein by der andre folk frå din etniske eller religiøse gruppe bur, men dei må gå utover det om dei vil få arbeid", la professor Shergold til. "Ingagrasjonsprocessen for flyktningar og asylsøkjarar er særs byråkratisk", sa han. "Det er mykje betre for ein flyktning å vere mindre i leir og bli akseptert i samfunnet. Det er betre for helsa, den mentale helsa. Det er sjølvinnlysande noko som vi bør prioritera og raskt spåra". I Canberra har regjeringa vist at det kan sett meir av dei som er flytta på grunn av grusomheter og kamp i Syria. "Om vi får dette programmet rett, kan vi seia til det australske folket at vi kanskje vil utvide dette programmet", sa Peter Dutton, innvandringsminister i landet. "Om folk har tru på integriteten til prosessen, då gjev det regjeringa moglegheita til å utvide seg utover 12.000". Med slektninger og vener som er i fare i Syria eller som søkjer tilflukt i naboland, er dette skremmende tider. "Eg er redd og eg ønskjer at krigen skal ende", sa ho til meg med hjelp frå ein tolk.
Australia har sett om til om lag halvparten av dei 12.000 flyktningane det har avtalt å ta imot dei siste 13 månadene, men korleis kan dei tilpasse seg livet i det nye landet?