Det er nokre som vil argumentere for at seks nasjonar er ok som dei er, at dei har sin eigen identitet og ikkje treng å bli lurt. Kva er neste? Kyss-kamera. meksikanske bølger. Dei som er mot bonuspoeng for ekstra poeng, ser det som eit triks som ikkje vil gjera noko for å forsterke eit turnering som ikkje treng mykje forsterking i utgangspunktet. Bruk eit retroaktivt bonuspoengsystem og ville det endra finaliseringskvartalet i 2016? Nei. Kva med 2015, 2014? Nei, nei. Er det ikkje nok forsøk i Six Nations allereie? ikkje så mange som i Rugby Championship i sør, men nok til å tilfredsstille dei store folkemengda som alltid kjem opp for å sjå det? Den gjennomsnittlege prøva tølinga per kamp i 2016 Six Nations var 4,73. I Rugby Championship var det 5,83. Sesongen før det var 4,13 i nord og 5,5 i sør. Sesongen før det, 4,07 i Six Nations og 4,17 i Rugby Championship. Det er ikkje så stor ein kløft som folk trur. I alle fall er Six Nations rugby ikkje Rugby Championship rugby. Det har sitt eige hjerteskrep. Ofte er det rugby i grøvene. Full Metal Jacket ting. Det er ikkje så lett å sjå, som på New Zealand og Australia, men det funkar. Og fansen elskar det. I den sørlege halvkule av landet, er det fleire forsøk, men gjer det ikkje noko å vera meir enn det? På dei vanskelege kvartåra, har seks nasjonar gått frå ein gjennomsnittlig av 69.531 til 68.968, ein fall på mindre enn ein prosent. Dette er eit godt resultat. Det opposisjonsmessige synet er at seks nasjonane har vorte litt trøtte og treng modernisering. Rugby Championship, Champions Cup, Premier League i England, Pro12, Top 14 i Frankrike og Super Rugby i sørlege halvkule har alle bonuspoeng-systemet. I seks nasjonane finst det ein syn at premien er på forsvaret framfor angrepet. Det argumentet kan overdrives, men det finst sanning i det òg. Dei som støttar det nye bonuspoengsystemet ser ei visjon om framtida der ein nasjon kjem til å bryta ut magen for å gjera tre forsøk til fire i dei siste etappene av ein test, berre for å få det ekstra poenget. Cue meir angrepande intensjon og meir underhald. Det er ønskene. Det same kunne Wales. I 2014 hadde England vunne seg to om lag i den fyrste halvdelen av sesongen, medan dei vant mot Wales med to om lag i den andre halvdelen. Men dei vann ikkje. Irland vann den, og det var eit hardt og vel verdt seierdag. Irland vann tittelen med ein dramatisk seier i Paris i 2014 og dei vann han att i 2015 med ein fantastisk trepart-trialogie der Irland tok til i Skotland, Wales i Italia og England mot Frankrike. Tre land var i ein heilt ny konkurranse om å vinne, og det var ein strålande dag, så kvifor brukar du dynamikken? Det er ikkje vondt å trilla. eksperimenter er å applodisera, så lenge det er eit opnat sinn, og hvis bonuspoeng ikkje virkar så vert dei kastet ut og Six Nations blir gjenoppretta i sitt gamle, feilrike, men verkeleg elskverdige form.
Då seksnasjonsutvalget vedtok å innføra eit bonuspoengsystem for mesterskapet i 2017 kunne du nesten høyra kontrasterande reaksjonar i rugby-kjernen i Storbritannia og Irland.