Nesten alle som har ein kinesisk bakgrunn har vakse opp med å læra folkemåtefaring Reisa til Vesten, forteljinga om ei episk pilegrimsreise av ein buddhistisk munk og tre læresveinar, den legendariske apeguden Sun Wukong, den grådige og snille Zhu Bajie og den menneskeslukke demonen Sha Wujing. På vegen møter dei monstre og andre hindringar, og dei sigrar gjennom kløfta og teamarbeid. "Det er den største historia i klassisk kinesisk litteratur", seier Qu Jingyi, professor i kinesisk litteratur og historie ved Nanyang Technological University. The Legend of the Monkey er ein av dei største TV-serien i USA. Det japanske showet, som mesteparten av folket kalla Monkey Magic etter tema-låten sin, var ein av dei største i barne-TV på 1980-talet, og vann seg ein kultfølgje for den mismatchande dubbing, rudimentære spesialeffekta og funk soundtracket. Streaming-nettstedet Netflix, som kanskje har nytta av den nåværende nostalgien for epoken, har no slått seg saman med kringkastingsselskaper i Australia og New Zealand for å ta tilbake Monkey. Det er ein merkbar endring i filmstadiet, denne gongen på ein filmstadium i New Zealand, og tidlege reklamelysningar som vart utgjeve i forrige uke viser at ingen kinesiske skuespillarar har vore med. "Er dette Reisa til Vesten eller Ringenes Herre?" skreiv ein brukar frå Beijing på den populære mikrobloggsida Sina Weibo. "Alt ser feil ut, dei har slakta og fornærma vår historie. Forvent ein uvenn frå sjåarane i Kina og null vurdering". Reissagan har vore omfortald i Kina i århundrar. Ho kan sjåast i kunstverk, kulturfestival og til og med som film og småskjerm. Det er vanleg å sjå kinesiske operaer fortelja historia, men i 2007 fann den ein fan i den britiske musikaren Damon Albarn av Blur, som fekk historia til liv i Europa. Monkey: Journey to the West hadde musikk av Albarn med design av Jamie Hewlett, kunstnaren som fekk animert bandet Gorillaz til liv. Blizzard-tittelen Overwatch avdekke ein festleg oppdatering i tide for Lunar New Year, som hadde spesielle høytider, kart og kosmetiske "skins" som var modellert etter dei fire hovudkarakterane i Journey to the West. Han var ein av dei første som kom til å verta omdømt i den romane Journey to the West frå 1500-talet. Så kva er den varige tiltrekningen til forteljinga hans? Kinesisk studielærar Jason Zhuang seier at det ligg i den mektige forteljinga til den originale 1600-talsforfattaren. "Den reine historiefortellingsdynamikken til Wu Cheng'en vil aldri bli gjengjort andre stader". "Det er ein stor roman som fortel om viktige kinesiske kvaliteter. Prof Qu seier at romanen er "veldig sømdig til å bli tilpassa på grunn av at han tiltrekker seg ungdomar". Han viser "imaginasjonen og sansen for humor blant kinesarar". Sjølv om det finst andre store kinesiske romanar, tilbyr Journey to the West sterkt dramatisk og komisk innhold, saman med element som ærefelle, demonar og spøkelser. "Lesarar og sjåarar elskar kampanda og den optimistiske holdinga til livet til Apekongen", sa Prof Qu. "Den leike naturen hans er òg nyttig for det moderne samfunnet vårt, under tungt stress".
Ein av dei største kinesiske fabellane blir fortald på nytt i ein serie på Netflix. Heather Chen frå BBC ser på den endeløse teksten til ein vandrende munk og venene hans.