Filmen, regissert av den britiske filmskaparen Saul Dibb og med Michelle Williams og Kristin Scott Thomas i hovedrolla, er, ifølge Williams, "helt dedikert og ein hyllest til Irene Nemirovsky og etterkomarane hennar", ei jødisk forfattar frå Ukraina som blei busett i Paris. "Det er ganske overveldande, den emosjonella du føler når du berre tenkjer på Irenes historie, for det er meir ekstraordinært enn noko ho har skrive, sjølv "Suite Francaise", seier skodespelaren. "Så snart eg las manuset, kunne eg sjå Irene, og høyra røysta hennar rundt meg. Det hender svært sjelden, men orda hennar høyrde ut som musikk for meg". Williams, vinnaren av ein Golden Globe i 2012 for å spela Marilyn Monroe i My Week With Marilyn av Simon Curtis, legg til at "når du har med arven til ein ekte person å gjera, er det eit ansvar du har. Du vil vera tru mot den personen, og i dette tilfellet ville eg vera tru mot Irene. Det faktum at denne historien nesten aldri vart publisert, gjer den meir verdifull". Williams spelar rollen som Lucille, ei ung kone i den franske provinsby Bussy, som ventar på nyheter om mannen sin som kjem for Frankrike, under det misnøyelege augo til svigermor si, spelt av Kristin Scott Thomas. Ho møter ein ung tysk offiser og fell for kjærleik, sjølv om byen blir brutalisert under okkupasjon av inntrengjarane. Men "Suite Francaise", skrive med ein liten håndskrift i ein notebook ettersom det vart vanskeleg å få papir, blei aldri fullført. Nemirovsky vart ført til Auschwitz, og noteboken hennar blei overført til den yngste dottera hennar, Denise Epstein, som ikkje opna den før i 2004, då ho trudde at det inneholdt dagbøkene til mor si. Ho uttrykte sorg for at Epstein døydde i 2013, "nemme før vi laga filmen, og eg fekk aldri møtt henne", og Williams kallar møtet med etterkommarane til forfattaren "den mest spesielle dagen for filming; dei kom på setet, og det var emosjonelt for alle". Og Scott Thomas la til: "Det handlar berre om den utrolege historia om Irene og boka hennar, og eg håpar at filmen gjorde det rett, fordi utgjerda var svært viktig - det er eit historisk dokument for Frankrike. "Dette er ei historie vi fortel, frå tida til besteforeldra våre, og det har ei forferdelig kraft for oss i dag, over heile verda". "Eg trur det var interessant at Irene ikkje hadde nokon jødiske karakterar i boka si, eller noko å seia om forfølginga deira". "No har nokre kommentatorar kalla henne anti-jødisk fordi ho ikkje hadde omfavnet eller avslørt kva som skjedde med folket sitt på den tida i Frankrike. "Men i filmversjonen vår har vi eit øyeblikk der du ser kva som skjer med det jødiske folket, og det var vår eige hyllest til skjebna til Irene". Direktøren Dibb, som hadde gjort det til The Duchess, med Keira Knightley, skildrar det som "ein nødvendig del av kunstnerisk lov". "Irene skreiv så generøst om okkupanter. "Ho hadde ikkje noko perspektiv på kva som skjedde med folket hennar, og kva som skjedde med Frankrike. Ho vart likevel drepen av okkupanter, og drepen av dei franske medarbeidarane, som hjelpte til med å deportera jødane sine". Williams forsvarte valet av berre ein historieframe frå den originale romanen, og sa, "boka sjølv er ufullstendig og så fragmentert at det ville vore vanskeleg å fortelja som ein film om ikkje ein historie er valt ut". Eg er glad at dei valde kjærleikshistorien til Lucille - eg trur mange menneske vil identifisera seg med kjærleikshistorien i håplause omstende. "Men det som er interessant for meg er at karakteren min byrjar som sårbar og naiv, og blir ein revolusjonær. Omstenda vi lever i dikterer kven vi blir. "Eg er berre lei meg for at eg aldri fekk sjå eller halde på det originale manuskriptet av boka, og faktisk sjå Irene si skriving, sjølv om eg har ei første utgåve av boka. Men eg håpar vi har òg hjelpt henne til å leva vidare". Suite Francaise er utgjeve i Storbritannia den 13. mars.
Det er ei bok som ikkje vart funn i over 60 år, men som blei omgjort til eit fenomen. Det franske romanet Suite Francaise av Irene Nemirovksy, som vart skrive i løpet av dei første åra av andre verdskrigen, blei ikkje berre ein bestselger etter at det blei publisert i 2004, men det er no blitt gjort til ein engelskfilm.