Dei fleste skattekontantane ville råda ei velstående familie om "gåver" - utbetalingar av pengar - til borna sine og korleis dei kunne sikre at dei ikkje var gjeldande for arvebeskatt ved å gjere betalingar i transhar for å unngå å bryta skattemått. I henhold til "sjuårregelen" vil verdien av eigedomen, dersom ho døyr før 2018, inkludera tidlegare gåver til borna. Regelen vart sett i verk for å hindra foreldra i å overføre eigedomar til borna sine kort tid før dei døydde for å unngå skatteplikter. Nokre kan argumentera for at det er moralske feil og at alle burde ordna sakene sine slik at dei ikkje nyttar seg av reglane som tillater folk å betala mindre skatt på rikdommen sin. Og, sjølvsagt, mange millionar av menneske er ikkje rike nok til å måtte tenkja på slike spørsmål. Men det er ein grunnleggjande grunnleggjande lov som er grunnleggjande og strukturert slik at folk, ved å følgja reglane, ikkje betaler meir skatt enn dei er lovleg forplikta til. Faktisk har han i ein del av skattemålet til Cameron faktisk betalt meir skatt enn lovleg nødvendig, ved å avstå frå den skattefria tilskuddet på £20.000 som statsministrane får for å dekka utgiftene til å halda embete som statsminister. Downing Street gjev ikkje detaljer om dei 72.000 pund som statsministeren fekk for å selge "andra aksjer" utover investeringen i Blairmore Holdings. Eller dei 40.000 pund han fekk i kontanter frå aksjemarkedskontoen sin. Det er argumentert av nokre at Cameron burde avsløra kva for aksjer han investerte i og korleis han strukturerte desse investeringane. Det er verdt å merke seg at det å avdekke skattekontot avslører svært lite om den absolutte rikdommen til ein person -- som er eit heilt anna emne og som den franske økonomen Thomas Piketty vil seie er det eigentlege problemet når det kjem til debatt om ulikdom i rikdom. som han gjorde i eit intervju med meg forrige uke. Det som statsministeren har gjort i dag er å endra reglane for kva politikarar skal avdekke om sine tidligere private skattekontot. Det er vanskeleg å sjå korleis nokon medlem av regjeringa, og i sanning heile regjeringa, kan nekta å gje detaljer om sine eigne skattekjeder som går tilbake seks år. Å nekta ville føra spørsmålet - kvifor ikkje? Medlemmar i opposisjonsforsetet vil vera under liknande press - ein press som går utover, til dømes, det som John McDonnell, den skygge-kansleren, har publisert hittil. Han har endra prinsippet om at skatter er privat på ein måte som politikarar og mange andre kanskje vil fortsette å forstå i mange år.
Ein persons skatteplanlegging er ein annan persons skatteunndring - så om David Cameron sitt skattearbeid er kontroversielt eller ikkje, er i sanning eit spørsmål om korleis du tek deg av skatt.