Syster hans var gift med Mohammad Sidique Khan, den eldste av dei fire selvmordsbombarane som angrep London den 7. juli 2005, og drap 52 menneske. No har han valt å tala offentleg for første gong, fordi han vil hjelpa til med å hindre radikalisering. Han seier at han først ikkje registrerte angrepet og først skjøna kva som hadde skjedd den 12. juli. "Mora mi, bror, syster og niese kom til huset mitt. Scotland Yard og MI5 var med dei. Broren min sa til meg: 'Dette i London, dei seier at det var Sidique,'" fortel han. "Eg spurte han: 'Kva har skjedd i London?' Eg måtte gjera ein undersøking. "Eg vart nesten svimmel. Eg kan minnast at mor mi hadde svimma fleire gonger i to-tre dagar". Profil: Mohammad Sidique Khan 7/7-angrep: Kva skjedde den dagen? 7/7-angrep: Ofrene Den første reaksjonen hans var neking. "Du kan ikkje tru at denne personen du visste var i stand til det, fordi det ikkje var noko tegn, det var ingen indikasjon". "Eg tenkjer: 'kanskje er han berre eit av ofrene', fordi det var ein pågående undersøking". Denne perioden av fornekting kom til slutt då "martyrdomsvideoen" til Mohammad Sidique Khan blei utgjeven. I den hevda han at han handla som ein reaksjon på vestleg innblanding i muslimske land. Mr Patel er kategorisk i å seia at det ikkje var nokon teikn han kunne ha sett i Khan som kunne forutse kva han ville gjera. Han seier at Khan, som arbeidde som lærarmentor for born før angrepene, ville diskutera hendingar som Irak-krigen som ein del av den normale samtalen, men aldri viste teikn på at han var i stand til å bruka vald. Han seier at Khan såg ned på muslimske samfunn i Dewsbury, der dei alle budde, og nekta å vitja lokale moske fordi han ikkje var samde med dei. "Hans holdning var at 'bønene mine ikkje vil bli aksepterte i desse moskeane'". "Termene han brukte var at 'De er hippi-muslimar - de er som kvakarane, som Frelsararmeen. Alle glade klapparmuslimar, det er det de er, sufiar.'" Patel har møtt to overlevende og har ofte tenkt å halda tilbehaget til ofrene ved ein av årlege minnestevner, men han er redd det ville fordra sørgjande slektningar. Han seier at familien hans òg har vorte ramma, og at borna hans har vorte mobba av andre muslimske born. "Vi var ikkje gjerningsmennene, men vi vart utestengt frå samfunnet - det er bevis på at samfunnet ser på terrorism med avsky - og dei ser på familiane til terroristar med avsky". Men Patel er klar over at han ikkje prøver å avskilja lidinga til dei som mista sine kjære i angrepene. "Sjånaden deira er mykje verre. Om folk ikkje sympatiserer med meg, ok, eg klandrar dei ikkje. Eg klandrar han [Mohammad Sidique Khan]". Patel meiner at det til tider kan vera eit unyttig fokus på utanrikspolitikk når ein diskuterer radikalisering. Han seier at påstandane til Khan om at handlingen hans var ein respons på utanrikspolitikken var ein "patetisk unnskyldning". "Vi har alle klagemål", seier han. Han er like ærleg når han avviser tanken på at muslimske samfunn blir mishandla i Storbritannia og at det dreg dei mot radikalisering. "Etter 7/7 har det vore svært lite tilbakeslag. Det har vore einskilde hendingar. Det får deg til å setja din tru på menneskeheten igjen". For Patel er radikalisering eit problem for heile det britiske samfunnet - ikkje berre det muslimske samfunnet. Han meiner likevel at moskeina kan gjera meir. Han seier at det trengs fleire engelsktalande imamar og meir samordning med ungdomsarbeidarar som har "livserfaring". "ISIS (det såkalla Islamske Staten) må diskuterast. "Eller, fordi vi ikkje tek opp desse sakene i moskeen, vil dei gå på nettet og ende opp på eit dårleg sted. Vi er ikkje skuldfulle, men vi er ein del av problemet fordi vi ikkje gjer det vi kan". Patel seier at han er ein stor støttar for regjeringa sitt program for motradikalisering, Prevent. Han håpar òg å kunne knyta samband med andre som arbeider med avradikalisering for å kunne bidra til å hindre at eit anna grusomskap skjer her. Spurd om han er redd for at det kan komme eit anna angrep på britiske gater, svarar han: "Ja, det er difor eg føler at eg må snakke ut".
I over ti år har Ahmed Patel levd med arven frå angrepane på Irak 7.