Dei har ein kettle, ein vask, ein kassebok og dei fleste har eit toalett. Avgrensinga av fridomen deira er straffen for brotsverkane deira - ikkje livsstilen deira i fengselet, ifølge Kerry Payne, ein av fengseletjenestemenn. "Fængsel er ikkje ein straffestad lenger", seier ho. "Det er for nokon som har gjort noko feil å gje dei ein tid til å endra livet, fordi dei ikkje får den avgangshøyet. "Alt held fram til det endar med å bli til eit større og større problem". Her fortel nokre fangar om livet sitt bak grendene. James, 27, har vore i og ut av fengsel sidan han var 18 - han har slite i Polmont, Barlinnie og Kilmarnock, og i Dumfries. Utanfor er han ein timmermann. Mens han er inne, er han ein "hallpasser" - ansvarleg for å rydde opp ein del av fengselet og får ein lønn på £10 i uken. Hans celle er eit trett rom med rom for lite meir enn ein seng, ein vask og eit toalett. Fange er òg forsynte med ein kassa med ein lås som personalet kan overgå under inspeksjonar. 38-åringen har ikkje greidd å telle kor mange gonger han har vore innestengd sidan han vart sett i fengsel i ei uke då han var 14 år gamal. "Det har vorte ein roterende dør for meg", seier han. Hjelper fengslet han? "Nei, nei. Eg trur du må hjelpa deg sjølv. Fange hjelper meg ikkje, nei. "Eg trur at eg med å gå gjennom alle åra har byrja å tenke mykje meir. Eg blir eldre no, så eg byrjar å tenke mykje meir på å endra meg eller å ikkje gjera det same igjen og igjen, men det har teke lang tid". Så dette blir siste fengselsstraffen hans? "Det er mi ide, ja". Han tek kunstlektioner i fengsel - han liker det, men det er usannsynleg at han vil fortsette med hobbyen sin utanfor. "Det er mange ting eg må ta opp først", seier han. Liker han å vere i fengsel? "Nei, absolutt ikkje". Han vil helst ha friheten sin? "Ja, absolutt". Ryan, ein tidlegare politioffiser, har 12 veker til å få sitja straffen. Han heldt ut dei første tre vekene av straffen i HMP Addiewell i West Lothian - det lokale fengselet for den 29-åringen frå Lanarkshire. "Eg vart sett i avskildhet frå den generelle folkesetnaden berre på grunn av at alle i fengselet ville ha kjend meg, fordi eg nok har sett nokre av dei der", seier han. Han var "redd" for å flytte til Dumfries, borte frå familien sin, men han seier at personalet "kan ikkje ha vore meir hjelpsom". I løpet av straumen har han vore opplært som industrikrenar. "Eg liker reinsinga, for å vera ærleg. Du er alltid opptatt, det er alltid noko å gjere. Og eg er stolt av det. Eg vil gjerne sørge for at staden er rein og presentabel". Han la til: "Det er morsomt. Eg vil ikkje seie at nokon liker å vere her, det ville ha vore masochistisk. Men eg trur at det å ha noko å gjera, å ha eit mål, å ha noko å arbeide med, gjer dagen til å gå fortare. Men på same måte gjer det ein heldigheit, at du kjem og vitjar.
Fange tilbringar opptil 15 timar om dagen låste i cella sine på HMP Dumfries.