Inflaasjonen er ein av dei høyeste i verda, det finst lange køer for grunnvarer og stemninga på gatene vert stadig meir uroleg. Samstundes er politikarane på begge sider så fiendtlege mot kvarandre, at ei politisk løysing er fjern. I årevis har opposisjonen i Venezuela hevda landet var "å bli eit anna Cuba", men slike påstandar har sjelden vorte trudd på, eller avvist som hyperbole. Men Will Grant frå BBC, som har budd i begge land, seier at det finst stadig større paralleller til eit spesifikt punkt i Kuba si fortid. Det er ein referanse til åra rett etter at Sovjetunionen kollapsar, og det er ein tid som alltid er synonymt med liding, nøgd og sult på den kommunistiske øya. Utan dei rikare velgjerdarane i Aust-Europa, streva Cuba med å gje folket nok mat. Historiane frå dei dagane er mange. Folk minner seg at dei selde familieherrar for å kjøpe mat, og at det endte med at kattungar endte opp i kokepotten. Anten forteljingane er apokrif eller ikkje, var Kuba absolutt på kne økonomisk, og heldt seg i det store leiken til ein venstrester, tidlegare soldat, tok makta i Venezuela. Då Hugo Chavez blei president i Venezuela, som har dei største oljeforsyninga i verda, byrja ting raskt å sjå opp til Cuba. Chavez slo seg nært til med den kubanske leiaren Fidel Castro, og byrja å fylle lekinjen som Sovjet hadde etterlat. I dag er Venezuela den mest urolege av dei to sosialistiske allierte. Kva har gått galt i Venezuela? Etter å ha budd i Venezuela på høgda av Chavez-styrken, då oljen var verd over 130 dollar per fat, og hadde besøkt Caracas for siste gong i april 2013, då Nicolas Maduro vart vald til president, var det eit stort sjokk å sjå korleis ting endra seg så raskt. Vi møtte den første køen, snublande tilbake over ein blokk, nesten så snart me kom ut i vest for hovudstaden frå flyplassen. Det tok ikkje lang tid for oss å sjå mykje meir. Som på Cuba, subsidererer regjeringa og kontrollerer prisane på visse grunnvarer. Enda verre er at mange kjem til dei køene på grunn av det som vert sagt, i det forlate håpet om å finna dei på hylla, men så vert dei vendte tomhender etter å ha vore i solskog i fleire timar. Under slike omstende kan det vera lett å missa temperamentet. "Vi sel ikkje subsiderte varer", forklarar Sonia, ein 40-åring som har ein butikk, og som gav oss ein liten tilflukt frå det som skjer på gata utanfor butikken. Som vi står på taket på huset hennar, langt unna soldatane som prøvde å stoppa oss og ta utstyret vårt, fortel Sonia korleis ho og mannen hennar vart skuffa over at dei for få år sidan ikkje fekk lov til å selge produktene som var regulerte av regjeringa. Men no, seier ho, har det frelst dei frå galskapen som konkurrentane deira på den andre sida av vegen dagleg må takle - desperate folkemengder og væpne soldatar ved døra, og spøket om plyndring som alltid henger over dei. "Folk kan ende opp med å drepa kvarandre i slike situasjonar", kommenterer ho, tårar i auga. "Det er trist, så trist å leva slik. Vi har små døtre og av og til må vi til og med kjøpa på svartmarkedet". Sonia syner på folk som ho seier er "bachaqueros", prisspekulantar og svartemarkedsfolk som ventar på kø for å kjøpa mat, ikkje for familien sin, men for å selge med stor vinning. Det svarte markedet for grunnvarer har vore eit stort liv i Cuba i tiår. No ser det ut til å bli ein vanlig kjensle i Venezuela òg. "Venezuelanarar er gode menneske", seier ho. "Vi fortjener verkeleg ikkje noko av dette". President Maduro kom til eit regionalt toppmøte i Cuba for å få støtte i ormekriget med Luis Almagro, leiaren for det regionale organet Organization of American States. I det siste sa han at presidenten i Venezuela var i fare for å bli ein "dette lita diktatoren i Latin-Amerika" og foreslo å påkalla den demokratiske stadgjerda til organisasjonen mot han. Du kan setja den demokratiske stadgjerda der den passar". Vel, då Cuba kjempte gjennom dei mørkaste økonomiske dagane, var Venezuela svært komfortabel med Washington. President George Bush Snr vitja Caracas i 1990, og Bill Clinton sju år seinare. Då Nicolas Maduro forlét Cuba, ei øy som først hadde danna dei sosialistiske ideala hans, kunne ironien ikkje ha forgått han - eit land som for nylig hadde vert den amerikanske presidenten som ein ven, det andre på grensa til økonomisk kollaps. Hør From Our Own Correspondent på BBC World Service eller på BBC Radio 4 torsdagar kl. 11.00 og lørdag kl. 11.30 eller ta opp BBC iPlayer eller få podcasten.
Krisen i Venezuela synest ikkje som om ho vil avta.