Brandon Flowers inviterer BBC inn i soverommet sitt. Det er ein uvanleg start på intervjua vår - men ein kamera-team er i stua i leiaren sin i London. Han sjekkar håret sitt i speilet ("noe grå hår no") og set seg på kanten av den uberørte kvite sengen for å snakke om den nye platen hans, The Desired Effect. Men til trass for den 33-åringen som er så oppblåst på scenen, er han still og nervøs, og han har ein tendens til å giska etter at han har tala. Han tilstår at han helst vil promotera denne nye platen med bandkameratane sine. "Eg er songaren i The Killers. Det er det eg er", seier han. "Det er ein stor del av identiteten min. Og eg ønskjer at vi alle var her. Det er dromen - eit band av brør som skal ta seg av verda". The Desired Effect er det andre soloalbumet hans - resten av The Killers er ikkje i stand til eller vil ikkje halde med i hans prodigiøse arbeidshøytal. Og då det kom ut på nettet i mars, var svaret einsamt: "Dette er platen vi har venta på at Brandon Flowers skal laga i årevis". "Rett då eg byrja å gjera intervjuar, skjøna eg at eg hadde laga den andre platen til The Killers", ler han. "Eg meinte, eg gjorde det vi skulle gjera på det andre albumet vårt, men vi gav aldri nokon den gleda. Vi kasta alle litt med Sam's Town". Visste han at folk ville at han skulle bli popstjarra? "Nei", svarar han. "No og da vil du vera meir machokonservant og du vil ha ordet 'rock' ved sida av namnet ditt. Men eg skjemmer meg ikkje for det eller noko slikt. Eg elskar popmusikk. Og eg har definitivt eit talent for det". Flowers brukte eit år på å spela inn albumet i Las Vegas og Los Angeles med producer Ariel Rechtshaid (Haim, Vampire Weekend). Dei blei tru mot viben på 1980-talet, og rekrutterte Bruce Hornsby til å spela piano, og kalla inn ein gjesteopptreding frå Pet Shop Boy Neil Tennant - som leverer ei typisk lakonisk linje på Bronski Beat-samplingen I Can Change. "Eg sende Neil ein sms med linja og på få minutt fekk eg eit stemme-memo", seier Flowers. "Vi sette den rett på datamaskinen. Det er kul. Utroleg. Han høyrde ikkje ein gong songen eller tempoet eller noko slikt. Det fungerte berre". Men opptakene var ikkje heilt glate. "Ariel hadde ein stor jobb, for han er van til å gå inn med folk som berre er i gang", forklarar Flowers diplomatisk. "Eg har alltid mange idear, og demoane mine har ein veldig sterk identitet. Så han måtte ta det og ta det inn i verda si og be om at vi begge likte det. "No og no gjekk han kanskje litt for langt". Rechtshaid vart nesten sparken "fire gonger", seier songaren, "men det var mest over tidsplanlegging. Han er ein ettertraktar, og eg vil ha all oppmerksomheten!" Flowers vaks opp i sørvest i USA. Han var den yngste av seks born, og vart fødd i Las Vegas og flytta til Utah som åtteåring då faren hans blei mormon. Då bandet forlét han og flytta til Los Angeles, vart han verande, og svara på ei annons som vart sett i ein lokal avis av gitaristen Dave Keuning. Inspirert av ein Oasis-titt, bestemte dei seg for å skipa ein gruppe som la like mykje vekt på gitar som på synthesizeren. "Det var toppen av ei rekkje jobb", ler han. "Eg jobba på restaurantar, og eg var dørvoktar på eit hotell, og eg jobba på ein golfbane. Eg likte å jobbe for tips. Det var moro. Og på toppen, på toppen av alle dei tinga i Las Vegas, jobbar parkeringsutleiarane. Dei tener mykje pengar". Han er framleis tilknytt denne verda og skriv songar om livet på brødlinjen og kampen for å halde kjærligheten levande i vanskelege tider. Desse frykta vert krystallisert i låten Between Me and You, der Flowers observerer eit bruttet heimliv, og synger: "Å jagja kvar dollar - er det det eg er fødd for?" "Eg ville verkeleg representera menn i denne låten, og trykket som legg til på deg for å forsørja og leia familien din", seier han. "Eg treng ikkje tenke på det - men eg er definitivt ikkje langt borte frå folk som gjer det". "Så eg snakkar om problem eg ser med folk som er rundt meg. Flowers seier at det generelle temaet i The Desired Effect er å "va opp" etter eit tiår på vegen. Han gav opp alkohol for nesten åtte år sidan etter å ha teke seg tilbake til mormonismen, og tilbringar fridagane sine med å oppdra tre små born - tilbered grill i bakhagen og gjer skulen. "Eg er ein sen blomster, men eg er definitivt ein voksen no", seier han. "Det tek ei stund". Kva meinar han om påstanden til Bono om at rockstjernar held fram som frosne i den alder dei blir kjende i? "Eg trur det kan vera ei vakker ting - å vere ung i hjartet og alt det - men det kan òg vera forferdig", tenkjer han. "Du møter folk du trur er fullvoksne, men som har vore millionærer sidan dei var 19 år gamal fordi dei er i store band og oppfører seg som dei er 19 år gamal". "Eg er glad, eg er glad for å vere her". "The Desired Effect" er ute no på Virgin EMI.
Frontmannen av The Killers, Brandon Flowers, har fått mange positive responsar for albumet sitt, men han seier til BBC at han ikkje vil gå ut av det på egen hand.