Dei vil ha høgare profiler som organer som kan gjera NHS-systemet bekymra når ting går galt. Dei innrømmer at offentleg kunnskap er "dårleg" og ein "real svakheit". Det er sett mot bakgrunnen av kontrovers om omorganiseringar på sykehus, A&E-vakt, responstid for ambulanse. Vi spurde Peter Meredith-Smith, direktør for Wales Board of Community Health Councils, om utfordringane som eit nettverk av åtte vakthundar i Wales står overfor. Han er ein tidlegare sjukskjøpar og ein tidlegare embetsmann ved Royal College of Nursing og har òg vore ein høgare embetsmann som har vore involvert i sjukskjøpare og psykisk helse i den walisiske regjeringa. Er det det største problemet som CHC står overfor at pasientene ikkje veit kven du er og korleis du kan klaga? Ein av dei største prioriteringane våre framover er å auka offentleg kunnskap om HSC. Som den statlege vakthunden for NHS Wales representerer vi offentleg og pasientinteresse i helsestøyt, og det er derfor viktig at dei veit at vi finst og korleis vi kan hjelpa dei. Mangelen på offentleg kunnskap om den uavhengige forsvarstjenesten til HSC var ein funn i Keith Evans sin granskning av klagehandsamlinga til NHS i fjor; vi løyser det no. Er det å overtyggja offentligheten om at HHC er uavhengige organer som arbeider i deira eigne interesse, og ikkje i interessen til helsestyresmaktene eller staten - har dette vore eit problem i det forfelle? Som lovlege, uavhengige organer som representerer interessene til offentligheten og pasienten i helsestandarden, plasserer HHC alltid interessene til offentligheten vi serverer, i kjernen av arbeidet vårt. Det er likevel viktig at vi har eit tillitsfullt og konstruktivt forhold til NHS-organisasjonane i Wales som vi har oversyn med. Vi arbeider tett med dei for å sikre at tenesteverknader er trygge og representerer pasientinteressen i alle tenesteendringar som vert foreslått. Kvar er tre saker du som gruppe har sett i løpet av dei siste 12-18 månadene som held fram? Den første er nok den største bekymra som gjeld trykket på ulykkes- og nødhjelpsavdelingane i Wales og Storbritannia som helhet. Dette er eit alvorleg systemisk problem, som resulterer i at ambulanse ikkje kan utskrive pasientane i tide. Det andre, som har med dette å gjera, er det generelt høge nivået på forsinking av overføringar av omsorg, der sjukehussengane er unødvendig oppnevne på grunn av vanskeligheter med å overføre dei til samfunnbasert omsorg. Det tredje har med forsinking å gjere "integrert helsestøkt" iverksame. Det finst nokre gode døme på beste praksis, men broen mellom helse og sosial omsorg er enno ein svært smal. CHC-ane har rett til å inspeksjonere den NHS-omsorg som ein innbyggar mottek i ei av dei pleieheimane. Som ein del av samarbeidsprogrammet vårt med andre inspektørane, arbeider vi for tida tett med eldrepersonkomisjonen i Wales og vil òg nærma oss Care and Social Services Inspectorate Wales (CCSIW) for å sjå korleis vi kan gje ein meir omfattende helsestøyttskontroll for innbyggarane i pleieheim. NHS-omsorg er berre eit aspekt av dette; vi må sikre at området på pleieheimene som helhet vernar veretnaden og det generelle trivelet til innbyggarane. Du vil arbeide tættare med organ som Helseinspektoratet i Wales og Eldrepersonkomisjonen. Er korleis NHS blir overvåka for byråkratisk? Vi har lært mykje av Francis-undersøkinga i Mid Staffs Foundation Trust, som sa at når offentlige organer som har ansvar for å verna interessene til pasientane ikkje samarbeider, kan konsekvensane vera katastrofale. Det er heilt klart at HHC-ane må samarbeida tett med instansar som HIW, CSSIW og Eldrefolkskommisjonæren. HHC-ane representerer offentligheten og pasienten - det er viktig at kunnskap som kjem frå denne viktige kjelda blir samla og smelt saman med kunnskap frå andre kjelder. Omgrepet om trykk på ambulanseverstjenesten i Wales er eit svært alvorleg problem. Det er høgt på lista over problem som er høgt i bekymring for oss av offentligheten. Det er òg regelmessig på toppen av agenda under våre regelmessige samtaler med styresmaktene i helsestyresmaktene. Dette problemet er symptomatisk for systemiske problem med helsestyresett og sosialtjenester i Wales. Vi arbeider hardt lokalt og nasjonalt for å sikre at planleggarar og tilbydarar av helsestyresett kan gjera ting betre. Vi arbeider med ambulanseverket i Wales på svært praktiske, daglege spørsmål, og er ein del av eit prosjekt frå den walisiske regjeringa som arbeider med å utvikle systemløsningar for å løyse dei virkelige utfordringane med uoppskode omsorg i Wales. Pasientar har sagt det med røyst om å verna om lokale sjukehus, særleg i meir landsbylege byar. Er dei verkeleg lyttande? Ein viktig funksjon for HC er engasjementet mellom offentligheten og pasienten. Det er ein tvers retning prosess; me høyrer på offentligheten og forflyttar desse bekymringane til NHS-tjenestestane. Vi må forstå kvifor tenester må endra seg og gje denne forståinga til pasientane. Å få tilgang til tenester i landsbyer er eit nøkkelområde, der avstand og transport kan vera særs bekymringsfullt. For eksempel, mødretilsyn, hjerneslagstjenest og omsorg for sårbare og eldre, der tida er viktig. Vi arbeider hardt for å sikre at desse bekymringane blir inkluderte i planleggingsprosessane til LHB [lokalt helsestyresett]. Allte ofte føler offentligheten at dei ikkje har vorte høyrt, og det erderar tilliten og tilliten dei har til LHB. Kan du finne ein balanse - må du òg argumentera for endring, som blir fortalt av profesjonelle instansar som Royal Colleges, til dømes? Det klinikarane seier om tryggleiken og effektiviteten av tjenestene er viktig, og vi vurderer alltid nøye kva dei har å seia. CHC-ane er ansvarlege for å representera den avgjørende "leggen interessen" i helsestøytespørsmål og kva "reelle effekten" endringane har på lokalbefolkningen. Det vert meir og meir tilfelle at visse helsestøyteservice blir sentralisert i færre senter for dyktighet, ofte med det at pasienten må reise lenger for å få tilgang til det, men omsorg og utfall blir betydeleg forbetra. Vi arbeider hardt for å sikre at alle avgjøringar som vert gjort på rett måte, tar høve til offentligheten og pasientopinionen, og at LHB, i særdeleshet, tek dette i betrakting og gjev tid til å ta dette i betraktning. Kan du identifisera svakheter i måten HCC har fungert opp til no? Korleis kan systemet bli meir effektivt i framtida - kva har du oppnådd sidan Longley-undersøkja? Sidan Longley-utgåva av CHC-ane vart publisert i 2012, har styresmakten vår arbeidd hardt for å ta opp tilminningane i denne viktige rapporten. Den siste samtalen med den walisiske regjeringa om reglene våre har teke høve til desse. I framtida vil sju CHC-ane i Wales arbeida etter konsistente standarder, men samtidig halde vår lokale "rekkje", følsom for lokale skilnader. CHC-styresmakten vil overvåka desse standardane. Vi har allereie gjennomgått advokatserviceen vår og arbeider med å innføra felles standarder i denne viktige tjenesten, og dessutan i inspeksjons- og engasjementsfunksjonane våre. Vi vil òg utvide slektskapet vårt med andre instansar som HIW, CSSIW og Eldrepersonlege Kommisjonær - som har vore ein svakheit i det siste. Vi har no laga ein erklæring om strategisk intensjon, som vil fokusere på den funksjonelle utviklinga vår i perioden 2015-2018. Kor nøyaktig vil du styrkja samarbeidet med andre helseinstansar som Hugsaksjonen i Wales? Vi har allereie utvikla ein protokol med HIW som gjev regelmessig og rutinemessig utveksling av informasjon og etterretningsoppsikt og potensialet til felles inspeksjonar. I 2014 gjennomførte vi ei rekkje inspeksjonar av aldringslege i Wales saman, og vi vil sjå på å montera fleire. Dette skal formelt utvekslast på den årlege konferansen vår i Cardiff. Arbeidet går vidare med den eldre kommisjonaren for å granska korleis vi kan representera interessene til beboarane i omsorgshjem meir effektivt. Visar rapporten til professor June Andrews og andre døme på bekymringar om normar for omsorg svakheter? Dessverre gjer dei det. NHS er ein menneskeleg teneste og av og til går ting galt. Når dei gjer det, må vi anerkjende og anerkjende dei og sørge for at dei blir ein del av læringsprosessen for å hindre at dei hender igjen. Mange av dei siste vurderingane, som Andrews-rapporten og Evans-recensionen, kommenterer at helsestyresmaktene må ha nær kontakt med det som skjer på frontlinjen deira - avdelingane til dømes. CHC arbeider tett med LHB-er for å sikre at eventuelle manglar blir handsama raskt og effektivt. Korleis får du offentligheten til å engasjere seg meir i arbeidet ditt. Er du brukarvennleg nok? Ein av våre hovudmål framover er å vidareutvikla vår strategi for offentleg engasjement av pasienten. Dette er ein viktig funksjon - vi kan ikkje fungere som pasientens røyst om vi ikkje når ut til dei, rett på lokalt nivå - og dei kan nå oss med sine kommentarer og erfaringar. Treng CHC generelt å vera meir upålitelege? Folket må ha tillit til at vi vil representera helsestandarden sin på ein ærleg, gjennomsiktig og synleg måte. Vi arbeider tett med HMS og dei er lovleg forplikta til å halda oss kunna om alle endringar i tenestefråga heilt frå starten. Vi har òg den lovlege retten til å henvisa eventuelle bekymringar som vi ikkje kan løysa lokalt direkte til helseministeren. I Nord-Wales handla HMS på offentleg bekymring i samband med fødsels- og barnelege tenester og brakte desse bekymringane til helseministeren.
Helseforsamlingar i Wales skal re-lansera seg på den årlege konferansen sin etter at dei innliste at mange pasienter ikkje veit om at dei finst.