Det er eit nytt program som vert kalla Drive, og som skal ha mål for dei farligaste lovbrotleggjarane, har BBC News sagt. Med støtte frå velferdssamfunnene SafeLives og Respect, vil det bli pilotutvikla i Essex, Sussex og South Wales. Men heimkynnsorganet Refuge for heimkynnsvold sa at det ikkje finst "no bevis" for at terapi for voldelige partnere var effektiv. Rachel Williams frå Newport, som gjennom 18 år av vold i heimen vart mishandla av den avdøde mannen sin, Darren Williams, sa: "Om du ikkje tek deg av gjerningsmannen, som er problemet, så går dei til det neste offeret". I 2011, etter at Williams hadde søkt om skilsmisse, brast mannen hennes inn i frisørsalongen hennes, væpna med eit avsaga haglgevær, og skotte henne i beina, før han hengde seg i skog. Seks veker seinare, medan ho hadde vorte frisk på sykehuset, blei kroppen til 16-åringen Jack funnen hengd på same stad. 44-åringen Williams, som har giftast att, sa at den tidlege mannen hennar hadde nytta av ordninga. "Hann var ein kontrollfreak og trengte å få endra handla", sa ho. "Vi må freiste å endra tankegangen til gjerningsmannen og halda han til ansvar for handla". Ei kvinne som overlevde eit "helgjande femårsked med ein mann som misbruka henne fysisk, emosjonelt og økonomisk", sa at ho ikkje trudde Drive-ordningen ville vera effektiv og at det ville vera betre å bruke pengane på å støtte ofrene. "Majoriteten - men ikkje alle - av seriemannane som gjer vold i heimen gjer det av fri vilje, ikkje fordi dei har narkotika-, alkohol-, sosial- eller finansproblemer", sa ho. "Dei vil bruka Drive-systemet som ein måte å unngå fengsel på, og dei vil med vilje gjera det ut som om dei er i ferd med å endra seg til dei blir'signerte' og sett på som trygge. "Derefter finn dei berre eit anna offer og går tilbake til det dei var før". Sandra Horley, sjef for Refuge, sa at det ikkje finst "noie bevis - her eller i utlandet - for at terapiprogram for voldelige partnere fungerer". Ho la til: "På utseendet, ser det ut som eit verdig tiltak. Men vi lever ikkje i ei ideell verd. "Vi lever i ei verd der tusenvis av kvinner og born blir terrorisert og mishandla heime i heimane sine, og dei har ingen annan stad å gå. Og sørgjeleg nok, å finne ein tilflukt i dette landet er som å finna gullstøv". Sjølv om det finst fleire ordningar for gjerningsmenn som driv med vold i heimen, er Drive-prosjektet ment å vere annerledes. Det er rettet mot farlege lovbrotmenn, inkludert dei som kan ha risiko for å føra alvorleg skade eller begå drap. I motsetning til dei fleste eksisterende systemane, som inneber gruppearbeid eller familieterapi, vil lovbrotleggjarar på Drive-programmet få særskilte ein-til-ein-sessions. Dei vil få støtte til å takle alkohol-, narkotika- eller psykiske helseproblemer som dei kan ha. Rådgivning om arbeid, bolig og foreldreskap vil òg vera tilgjengeleg. Dei som nekter å samarbeida, vil bli nøye overvåka av politiet; sivile domstolsordrar og straffavstraff vil bli vurdert for å forstyrra lovbrotleg atferd. Diana Barran, administrerende direktør i SafeLives, sa: "Trass i betydelege forbedringar i tryggleiken for offer i Storbritannia, er det framleis 100.000 kvinner som lever med høyrisiko-hushemskrenking på ein og same tid". "Om du ikkje held gjerningsmennene til ansvar, vil vi framleis sjå statistikkane stå stilt. "Å fokusere på krisestyring er sjølvsagt viktig, men vi vil hjelpa ofrene i dag og redusere talet på offer i morgen - og vi kan berre gjera dette ved å komme til røta og årsaken til problemet - gjerningsmannen". Det er forventast at 900 lovbrotarar skal bli oppfordra til å delta i ordninga i løpet av dei neste tre åra. Det har òg støtte frå Social Finance, ein ikkje-profittorganisasjon, og er finansiert av politi- og kriminalitetskommisjonar i dei tre områda, og Lloyds Bank Foundation for England og Wales og Tudor Trust.
Menn som er i høy fare for vold i heimen, skal få ein-til-ein-støtte for å endra si oppførsel.