Men dei er òg gjeldande når du møter Sara Cox - den einaste dommaren i den engelske rugbyunionen i Rio 2016. Etter 92 år er rugbyunionen tilbake på det største stadiet idretten har å tilby, med Sevens-turneringar for menn og kvinner. "Alt veit at OL er ein stor idrettsbegivenheit, uansett kva sport du er involvert i", sa Cox, under ein pause mellom kampane på European Sevens-serien i Sandy Park, heime for Exeter Chiefs. "Å ha sjansen til å gå ut der og ha den beste setet i huset er ein fantastisk mulighet". Ein tidlegare speler, 26 år gammal Cox, vendte seg til dommar i 2007 etter å ha vorte skadd, og ni år seinare har ho vorte den einaste kvinnen som er sentralt kontraktert som kamp-offisiell av Rugby Football Union. "Rugby er eit spel av respekt, og det spelar ingen rolle kven du er, du går på banen og du er der for å gjera ein jobb. Eg ser meg ikkje som noko anna enn dei mannlege", svara ho, då det blei spurt den obligatoriske spørsmålet "kvinn i ein mannleg verd". "Over åra har eg vore litt ukjent - det er ikkje mange av oss som er aktive i dag, og når vi klatrer gjennom rekkjene blir vi færre og færre. "Du er der på banen for å lette kampen, og spelarane bryr seg ikkje om det, det er ikkje viktig at eg er kvinne". Når du spør ein idrettsutøvar som er i ferd med å kjempe i OL, kva mål har han, er svaret som regel ganske enkelt - best i livet, å komme på podiet, kanskje ein gullmedalje - men kva med ein dommar? "Mitt mål er å gå så langt som mulig, så om det vil seie at eg dømmer gullmedaljefinalen, så er det absolutt fantastisk", sa ho. "Det er ikkje så mykje forskjellig for oss i samanlikna med idrettsutøvarane. Vi kjem ikkje med medalje, men å delta i medaljehaustinga med lagene er det du vil. "Eg vil gå ut og få like mykje erfaring - og kva som helst som kjem etter det, kjem etter det". Det har aldri vore ein kvinneleg dommar som var ansvarlig for ein Premier League-rugby-kamp.
"Dedikert" og "hungrig etter suksess" er uttrykk som ofte vert brukt i samband med atleta som skal konkurrere i Olympiske lekene.