Dette er den fulle uttala til etterforskingane, lesne av sonen hans, Stephen Clark, på vegne av moren hans, Jacqueline Gilchrist: Jacqueline Gilchrist talar på vegne av familien Clark. Joseph Clark kom frå ei stor familie. Han hadde fem brør og ei syster. Han var den tredje eldste og likte alltid å tilbringe tid med familien sin når han vaks opp. 'Oey' var ein ganske blyg gutt som likte å spela fotball og gå ut med venene og brørne sine. Han var svært nær syskena sine, og mamma og pappa. Profil av alle dei som døydde Han likte det når familien hans hadde store samlingar. Han møtte dei slektningane som han ikkje hadde sett i ei lita stund. Ja, onklene hans likte han. Joseph, som òg var kjend som Oey, spelte fotball for to lokale lag og var kjend for å vere ein rask vinger. Eit av lagane han spelte for var Woodpecker Bar FC. Folk sa alltid at han var ein god spelare, sjølv om han berre spelte ball med venene sine. Oey og eg møtte i 1978. Vi vart møtte i ein klubb og vart så elskne. Vi elska kvarandre til det meste, og så, fire og ein halv år etter at vi hadde møtt, fekk vi vår fyrste son, Joseph, som vart fødd 31. august 1982. Oey var overmånelig spent på at han hadde ein son. Han kalla han BB. Dei spelte alltid fotball saman og gjekk ut på båtar oppover i Mersey. I 1989 fekk vi ei liten jente, Jennifer. Ho var liten. Oey var redd for å ta henne opp. Morgenen den 15. april 1989, den forferdelige dagen, var ein av dei gongene han tok henne opp før han forlét huset. Han hadde spelt fotball med Stephen utanfor, medan han heldt Jennifer i armane sine og sveiv henne i lufta. Dei kom med bilen, og han sa: "Vi skal sjå deg seinare". Så han sa: "Vi skal sjå deg seinare". Det var det siste han sa til oss, for han kom aldri tilbake frå kampen. Han var berre 29 år gamal, og hadde heile livet framfor seg. "Happy-go-lucky" Oey var ansett av IBL i Liverpool, og han likte jobben sin der. Vi savnar Oey veldig mykje. Lat livet ikkje verte det same sidan han døydde den fryktelege dagen. Vi vart ikkje i det heile livet, og eg kom aldri over det, og vi er i det stille livet. Eg er framleis den same. Oey ville ha vore stolt av borna sine no dei er vaksne. Stephen minner seg mykje om han, han gjekk på kamper med faren og gledde seg godt til tida dei hadde saman. Han elska Liverpool Football Club, og eg veit at han var veldig stolt av å kunne ta med sonen sin til kampane på Anfield. Oey har tre vakre barnebarn, som han aldri hadde sjansen til å møta. Den eldste, Joseph, vart fødd på nyårsaga 2005. Lee vart fødd i 2008 og dottera hans, Daisy, vart fødd 27. juli 2012, men dessverre levde Daisy berre 12 dagar før ho døydde. Joseph likte livet fullt ut. Han var alltid lykkelig og alltid med eit smil på andletet. Han er savnad av alle som var heldige nok til å ha kjend han.
Joseph Clark, som var far til to born frå Liverpool, dreiv forkyra og drog til kampen saman med broren sin Stephen Clark og David Roberts, som begge overlevde, og ein annan ven, Alan McGlone, som òg døydde i tragedien.