I ein høve i Cardiff vart det sagt at Imelda Doherty skulle sjå fire lovbrotare minst ein gong i månaden. Mennene trengte regelmessige vitjingar fordi dei kunne lida ein tilbakefall som kunne setja offentligheten i fare. Doherty nekta for urett, men tre påstandar vart funne beviste. Ei fjerde påstand om å handla "uherleg" vart funne ikkje beviste. Ein del av jobben hennar var å sørge for at folk som hadde begått "betydelege forbrytar", men som levde i samfunnet, følgde kringsrettordrar utgjeve under mental helseloven. Doherty sa at vitjingane hadde skjedd kvart seks veke, men Andrew Cole, som var leiaren for psykisk helse i rådsrådet, gav vitnemål på den første av to dagars høyringsmøte, og sa at vitjingane var mindre hyppige. "Dette førte til ein potensiell økt risiko for at den psykiske helsa til nokon forverra seg og at oppførsla deira eskalerte - som er meir sannsynleg for å gå ubekjent", sa han. Han sa at det var minst fire veker med besøk som var fastsette av lækar og at det hadde vore "klart merka" på offisielle dokument. I vitnemålene sine sa Doherty at ho ofte hadde ein overdreven arbeidsbelastning, manglande styringsstøtte og ofte følt seg "late ute på ein lem". Doherty, som hadde vorte utskreve frå jobben sidan påstandane kom fram i 2014, sa under høsten at ho ikkje ville vende tilbake til sosialt vernd.
Ein sosialt arbeidsmann som ikkje gjorde regelmessige besøk til dømde kriminelle med psykiske problem, har vorte avvist.