To skandala, ein bitter kvift om straffavgift for sjåførar og at han ikkje klarte å gjennomføra ein andetest ved ein politistakssjekk har halde han i hovudskrifta. Men dette er berre nokre av dei kviftane han var involvert i. Då Republikken Irland innførte smertefulle åtstrammingstiltak, sette den nye justisministeren ut ein bred reformagenda, som inkluderte planar om å stengja meir enn 100 politistasjonar. Men i mai 2013 blei justisministeren involvert i ein offentleg diskusjon som genererte så mykje oppmerksomhet at han blei kjent som Shattergate. Han var ein av dei som var i debatten, og var den uavhengige parlamentsmedlemmen Mick Wallace, som hadde gjort påstand om at sportsstjernar, journalistar og andre synte å ha fått føringstraff frå seg. Shatter beskylde motstandaren sin for hykleri. Han informerte sjåarane om at Wallace sjølv hadde nytta av politiets skjønnsyn på ein straffavbrot med straffpoeng, etter å ha vorte sett på med mobiltelefonen sin ved ein rekke trafikklys i Dublin. Det var ingen formell fortaling eller politijournal om hendinga, så Wallace ville vite korleis ministeren kunne ha visst om det. Shatter sa at kjelda til informasjonen hans var den dåvarande politisjefen Martin Callinan, og det førte til fleire spørsmål om det nære samarbeidet mellom han og den øverste politioffiseren i landet - ikkje for første gong, heller ikkje for siste gong. Han nekta å ha drikk alkohol før han steig inn i bilen sin og sa at han var på veg heim frå det irske parlamentet. I henhold til irsk lov kan ikkje valde medlemmar som går på parlamentarisk sakarrett, bli arrestert. I desember 2013 gav Shatter ut ei forkjensle utan forbehold på vegne av staten etter at ein stor offentleg etterforskning fann at irske politioffisarar hadde samla seg i drapene på to høge representantar for nordirlandsk politi i 1989. Dei to offiserane blei skoten av IRA då dei kom tilbake frå eit møte på Dundalk Garda-stasjonen. Tribunalen, og faktisk drapene, hadde gått før Shatter var justisminister i mange år, men han var framleis greip av kontrovers. I juni 2011 beskylde dommar Peter Smithwick, som var formann for tribunalen, ministeren for å freista å hindra den offentlege etterforskinga. Domaren, opposisjonspolitikarar og unionistiske representantar i Stormont protesterte mot forsøket til Shatter å innføra tidsfrister på den einaste offentlege undersøkelsen som hadde hendt i Republikken Irland. Justisministeren har òg hatt eit spente samband med Garda Representative Association (GRA), som representerar politibetjarar. I 2013 vedtok GRA ein mistillit mot Shatter og nekta å invitera han til å tala på den årlege konferansen. Det var første gong i GRA si historie at organisasjonen snubbde ein irsk justisminister på ein slik måte. I løpet av dei siste månadane har Shatter vorte sterkt kritisert for han hanteringa av påstandar om at kontoret til den irske politiavdaksorganet kan ha vorte avlykt. Det kom også fram at GSOC ikkje hadde fortalt verken politiet eller justisministeren om funnene av sikkerhetsakten. Shatter kritiserte offentleg ombudsmannen for å ikkje ha fortalt han, men opposisjonen beskylde ministeren for å behandle GSOC som skurk, ikkje offer, i luringsutgåva. Samstundes vart handlingane til to politi-whistleblowers, som gjorde påstand om at det var ein utbredd misbruk av straffpoengsystemet, skildra som "avskyggjande" av Garda-kommissæren Martin Callinan. Etter at ein uavhengig rapport i stor grad hadde forfekte meldingane, kom det krav på at politichefen skulle trekkja tilbake "avskyfaste" kommentarane sine. Mr. Callinan nekta å trilla seg og heldt ut kritikkane i tre månader. Men 25. mars gav han uventa seg. Styresmaktene kunngjorde at dei skulle setja opp ein undersøkelse etter at det var blitt avslørt at telefonsamtaler til og frå mange politistasjonar var blitt registrert i løynd, utan vitskap til politimenn eller dei som ringte. Seinare kom det fram at det fins rundt 2.500 løynd band som framleis finst, nokre så langt tilbake som på 1980-talet. Vitne i kriminelle etterforskingar er blant dei som samtala var registrert i løynd, og avslølingane kan ha store konsekvensar for nåværende og fullførte rettssaker. Opposisjonspolitikarar hevda på nytt at Shatter skulle gå av, men 2. april vart eit anna mistillitstingsforslag slått i parlamentet med 95 mot 51. Denne uken kom straffavtalen og omstridet om klager i Garda tilbake til ministeren. Kommisjonæren dømde at ministeren ikkje burde ha gjeve ut personleg informasjon om Wallace, det vil seia at den uavhengige TD hadde vorte advart av politiet for å bruka mobiltelefonen sin medan han køyrde. Men det var Mr Shatters handsaming av klageråtaket som til slutt førte til at han fall. Kenny sa at kollega hans hadde teke ansvar etter at rapporten kritiserte ei rekkje byråar, inkludert politiet, Justisdepartementet og ministeren sjølv. Men mannen som har vorte kalla "ministeren for sjølvforsvar" gjekk ikkje vekk utan ein avskjedsskudd. I sitt avskjedsbrev sa Shatter at han bestridde nokre aspekter av rapporten. Han la til at han "hoppte" at forfattaren Sean Guerin SC skulle intervjue han før han kom til ei konklusjon. Rapporten til visselblåsarane skal publiserast fredag.
I dei tre åra som irsk justisminister var Alan Shatter aldri langt frå å bli omstridd.