Vitskapsmenn som prøver å forstå oppgangen til antibiotikaresistens, som nokre ser som den store helsemessignaden i vår tid, trur dei kan gje oss ledskap til mekanismane bak spreiden av det. I eit stadig meir globalt samfunn kan reisevising vert sett på som ein av grunnane til oppgangen til antibiotikaresistens. For å gjera dette, måtte dei finna ein stad som var fri for forurensing der dei kunne studere konsekvensane av menneskeleg aktivitet. Rishikesh og Haridwar - som vart kjend då Beatles kom hit på 1960-talet - gav dei dei perfekte casestudiene. Hvert år, i mai og juni, vert dei hundrevis av tusenvis av pilgrimar motteke, og folkesetnaden i byane svell frå rundt 300.000 til over ein million. "Når det er så mange menneske, blir den lokale infrastrukturen overgått - og sjansen for å bli utsett for fekalmateriale aukar", forklarte professor Graham, frå Newcastle University, ein av forfattarane av studien. Dette økte nivået på menneskelege avfall er nøkkelen til å forstå korleis gener for antibiotikaresistens sprei seg. Plasmidane er små ringar av DNA som er skild frå kromosomane. Plasmidane kan flytta seg lett mellom bakteriar, og det gjer at dei raskt kan få særmerter som antibiotikaresistens. Mange har organismar i tarmen som innehar desse genane. Dei prøvene frå elva som Dr Zia Shaikh, frå Indian Institute of Technology, Delhi, analyserte, viste at når mengden av menneskelege avfall som går inn i elva aukar i mai og juni, er nivået av antibiotika-resistente gener opptil 60 gonger høgare. Dette tyder at de resistente organismane i tarmarne til folk kan vaskast i elva i feces. Dette økar sannsynet for at folk skal innteke bakteriar med antibiotika-resistente gener når dei drikk eller badar i vatnet. Når dei er utsette, kan dei deretter bera dei tilbake til sine eigne byar og byar i tarmen - og bera antibiotika-resistente gener til resten av verda. Forskinga tyder på at når store mengder menneske er i nærleiken utan tilstrekkelege fasiliteter, øker sannsynet for at antibiotika-resistente gener skal spreia seg. Dette kan påvirke ei stor samling rundt om i verda. Spreiden av antibiotika-resistente gener legg til eksisterende helseproblemer. Prof. David Heymann frå London School of Hygiene and Tropical Medicine seier: "Massamøter gjev høve for at smitte kan spreia seg frå menneske til menneske, og til menneske frå andre kjelder gjennom feil i sanitet, vatnforsyning og mat frå seljarar og andre kjelder". Han sa at forskinga var "ein annan viktig indikator på viktigheita til miljøet i utviklingen av antimikrobiell motstand". Men fenomen som pilgrimsreisa til Ganges-elva er ein viktig del av kulturen. "Målet vårt her er ikkje å forringja den sosiale aktiviteten, men å hjelpa til med å gjera den tryggare", sa professor Graham. Prof Heymann er samde: "Massamkommingar er viktige og må halde fram. Dei kan gjerast trygge ved å sikre at risikoen for smitte er minimert". Prof Graham vonar at regjeringar, leger, klinikar, epidemiologar over heile verda vil forstå kor viktig denne typen forsking er for å takle spredinga av antibiotikaresistens. "Rollen til miljøet har vorte undervurderd", sa han. "Om du ikkje har vorte motstandsdyktig på grunn av drikkevatnet, vil det ikkje seie at du ikkje har auka sannsynet for å få motstandsdyktighet i framtida".
Dei heilage hindu-minner i byane Rishikesh og Haridwar i India tiltrekker seg millionar av pilgrimer kvart år - men no er dei målet for ein annan gruppe av fromme.