Etter den første utfallet har det vore ein rettslig utfordring og eit offentleg val. Samstundes alle ventar på å sjå kva som skjer, har Leave-veljaren Paul Austin fortalt BBC kvifor han gjorde valet sitt og om han eit år seinare ville stemme på same måte igjen. "Eg ville ha ein begrenset innvandring, ikkje eit forbud, fordi eg føler at det er totalt ukontrollert. "Eg er òg bekymret for skatt og moms. Eg trur at pengane me betaler er svært høge og at pengane går til andre land når dei kunne brukt seg betre her". Men Austin seier at han på sine siste reiser til EU har byrja å leggja meir vekt på immigrasjonskvaliteten for innehavarar av pass utanfor EU - og han har allereie byrja å føle at han vert ein outsider. "Eg trur andre europearar ser på oss som om vi er litt forskjellige, og eg har no byrja å gå bakover på måten eg tenkjer på ting på", forklarte han. "Eg har endeleg fått fleire spørsmål enn før folkeavstemninga". I tillegg til dei pågående politiske samtalene om Brexit, sa Austin at nyare nyhetshendingar hadde spelt ein viktig rolle i at han gjekk frå ein klar avgang til ein der han var mindre sikker. "Eg var ganske opprørt over det, og eg er glad for at foreldra hans fekk tilgang til Den europeiske domstolen for menneskerettar, slik at han kan halde seg på livstærk til ein annan gruppe eksperter har hatt tid til å sjå på saken hans", la han til. "Men eg lurer no på kva dette tyder når vi går og om det tyder at andre menneske ikkje vil få ein gong til å kasta terning for å få talet sitt høyrt. "Eg seier ikkje at om domstolen ikkje hadde vore tilgjengeleg, hadde domane vore urettferdige, men dei hadde vore urettferdige fordi dei mista det ekstra høvet til omsyn". Ein annan nøkkelfaktor bak beslutningen til Austin om å gå ut var truen på potensialet for at Storbritannia kunne utvide handelsbasen sin rundt om i verda og få tilgang til meir konkurransedyktige markeder. "Det har fått meg til å undra meg over kva slags byggemateriale som kan koma inn i landet som kanskje ikkje har vorte testet på rett måte eller så godt som ting er no". "No har vi det europeiske dråpemerket som tyder at varene vi kjøper, er sterkt og intensivt kontrollert og testet. "Eg vil framleis ha meir aggressiv handel rundt om i verda, men eg er òg byrja å tenke at kanskje 40 år med å arbeide saman for å gjera alt dette i termer av kvalitetskontroll kan vera bortkastet".
Det er eit år sidan Storbritannia stemde for å skiljast frå EU, og forhandlingane om brexit er i gang.