Rebellane har avtalt ei våpenhvile og vil overlate Homs til president Bashar al-Assad. Men om nokre få veker - og det blir til nyttår, høyrer vi til - skal president Assad ha fredssamtal med nokre av leiarane som har lidd dette. Det ser ikkje ut til å vera sannsynleg - ikkje med den russiske presidenten Vladimir Putin bak seg. Opposisjonen diskuterer, og i nokre tilfeller kjemper dei, om kven som skal spille mot Assad. Det er ein konferanse i Saudi-Arabia som skal avdekke dette. Men det finst ikkje ein del av dei som er viktige. Kurdarne er ikkje der, sjølv om dei etter det meste er den mest effektive og effektive kampstyrken. Jihadistane er ikkje velkomne, sjølvsagt. Denne beslutninga er oftast rettferdiggjort av trugdomen IS utgjører for Europa og USA. Men den britiske regjeringa argumenterer for at det òg har ein direkte samband med å halda en moderat opposisjon i live. Den temmeleg mystiske styrken på 70.000 krigarar som David Cameron snakkar om som "trupper på bakken" forvandlar seg for augo våre til ein sårbar men viktig gruppe som må verna. Forsvarsminister Michael Fallon sa til komiteen at dei 70.000 "kjem mot Assad, og ein av grunnane til at vi blir meir involvert i å slå IS [som er ein lengre forkorting for Islamsk Stat] i Syria, er at dei ikkje vert presste av begge sider". Vise-sjefen for forsvarsstyrken, generallløytnant Gordon Messenger, forklarte med hjelpsomheit behovet for å "bevara dei som ein del av ein framtida politisk prosess". Han la til: "Vi seier heller ikkje at dei er klare til å gå fram til Raqqa - men vi seier at dei er ein veldig viktig gruppe som må verna. "Fordi vi ser dei som ein viktig del av den politiske prosessen, og som er kritisk for å unngå at Syria vert ein val mellom Assad og ISIL, så dei er ein viktig del av dynamikken". Vesten sine håpar om eit alternativt Syria ser ut til å byggje på kryss fingrar og ikkje seriøs analyse. Overlevelsen av ein moderat opposisjon kan ikkje avhenge av britiske bomber, men russiske. Det er svært ubehageleg for Vesten, men den militære intervensjonen til president Putin tyder at han har nyckelen til framtida til Syria. Syria, USA og resten av den vestlege alliansen ventar på den neste handlingen. Er dette ein seier for president Bashar al-Assad? Syriske militæret byrja å angripe opprørarane utanfor Homs etter at Russland byrja å fly for to månader sidan. Men al-Wair fall fordi innbyggarane var beleidde i nesten tre år, under kontinuerleg og hard bombardement og berre mottok begrensade og uregelmessige forsyningar. Er dette eit håp om ein breiare fredsavtale? Kvifor møtar opprørarar og opposisjonsfraksjonar seg i Saudi-Arabia? Ledande opposisjonspolitikarar og opprørarar møtar seg for første gong for å freista å samde seg på ei felles posisjon før fredssamtal med regjeringa, som verdshøva vil starta i Wien neste månad. Vil desse samtalane føra til fredssamtal med regjeringa? Analytikarar seier at det vil vera svært vanskeleg, om ikkje umogleg, å freista å få dei ulike fraksjonane til å samde seg på same plattform og forhandle som ein eining.
Den syriske byen som var hovudstaden til revolusjonen, gjekk under, av ein avtale.