Han var ein medlem av non-profit organisasjonen e-Education Project, og reiste over heile landet i det neste året. "Eg filmte nokre av dei beste lærarklassene i store byar, brende dei på DVD og viste dei for studentane i landsbyområda", seier han. Han valde DVD fordi det var vanskeleg å få internettilkobling. "I utvikla land klager borna om at dei må gjera lekser, men desse rwandaiske borna var begeistra over å kunne læra, og det gjorde meg glad". Under ein av reisa sine la han merke til at det var mange matpengar på lager. Bøndene var for fattige til å kunne transportera dei til store byar. Gjennom arbeidarar frå FN som han møtte i Rwanda, bestemte Makiura seg for å lette transporten av mat mellom bøndene og hundre tusen flyktningar som flykta frå borgerkrigen i den nabolande Demokratiske republikken Kongo. Idag er han i Bangkok, der han har starta sitt eige selskap. Lusten hans er den same: å heva levestandarden til folk i utviklingsland. Denne gongen gjer han det gjennom ein mobilapplikasjon kalla Personal Data Bank. Appen er enno i det tidlige utviklingsstadiet, men målet er å byggja opp ein meir effektiv infrastruktur ved å analysera plasseringa til folk som nyttar appen. Mr Makiura er ein atypisk japansk ung mann. Framfor alt er han ikkje redd for å ta risiko. Og hans globale visjon og entreprenørånd er akkurat det som den japanske regjeringa vil oppmuntra. I dag har Japan eit av dei lågaste nivåane på entreprenørskap i den utvikla verda, ifølge Global Entrepreneurship Monitor. Det finst ei rekkje hindrar. Japan har lenge mangla venturekapitalistar som har tendens til å investera i oppstarter andre stader i verda. Og å ta seg til bankane for å finansiera hjelp, er ein stor utfordring for entreprenørar. "Eg bad om finansiering gjennom tradisjonelle finansinstitusjonar, men dei ville sjå balansar som vi ikkje har", seier Naoki Mita, som forlét bankjobb for å opna detox spa Le Furo. Mita kom til Makiura og bad han om å vera rådgjevar for spa-prosjektet. Og saman lykta dei å skaffa finansiering frå investorar i utlandet. Men Mita trur at ikkje mange entreprenørar ville tenkja seg å skaffa pengar i utlandet. "Thanks til erfaringa mi som investeringsbanker kunne eg sjå utanfor Japan, men der heime er kløfta mellom etterspurnad og tilbod på kapitalmarkedet stor", seier han. Men det grunnleggende problemet ligg djupare i perspektivet til folk. I eit samfunn som verdsetter ein konformistisk holdning, vert det ikkje følgt den vanlege vegen til å bli ein lønnmann - ein ansatt i ein bedrift - sett på som for risikabel eller til og med romsleg. "Eg hadde ikkje lyst til å bli ein lønnsmann eller ha på meg drakt", tilfører Horie, som stod seg ut i den konservative verda av selskapene i Japan ved å ha på seg T-skjorter til forretningsmøter. Under hans leiarskap voks Livedoor raskt. Han fekk òg hovudskrifta ved å freista å kjøpa eit baseballlag og stille opp i et parlamentsval. Han har halde fram med å vera uskyldig og har beskyldt forfølgjaren for å ha sett han som mål for det uvanlege og frekkjefulle entreprenørskapet hans. Han vart kjent som "Horie-sjoken" og uansett kva andre entreprenørar trudde om skuld. Støtten til oppstarter som statsminister Shinzo Abe har kunngjort er ein vendepunkt i perspektivet til folk. I dag er det fleire venturekapitale som hjelper oppstarter. Tallet på entreprenørar er på auke. "Det som manglar no er den sanne risikokapitalistiske ånd - ikkje berre å injisera kapital, men å veilede og hjelpa den neste generasjonen til å vekse", seier William Saito, særrådgjevar i kabinettet, og la til at regjeringa prøver å oppmuntra dette. Men Makiura seier at mange av samrønda hans held framleis på å freista å få ein jobb i store børsnoterte selskap. Han seier at han er den han er i dag fordi han då han var berre 13 år gamal, bestemte han seg for å forlate hjemmet for å studere i Storbritannia. Han ville sjå verda utanfor Japan. Han seier at det heile utdanningssystemet må endra seg, fordi det for tida berre produserer lojale soldatar som er gode på å følgja ordre. For eit halvt århundre sidan produserte Japan ei mengd store entreprenørar. Dei var grunnleggerne av Toyota, Sony og Honda som ikkje var redde for å prøve noko nytt. Men ettersom økonomien voks, seier Saito, vart det japanske samfunnet uforgjeveleg mot mislykkingar, og dette må endra seg. Mennesker som Makiura er framleis for sjeldne. Men unge japanarar som ikkje er redde for å ta risiko, kan vera den beste måten å sette Japan i gang på.
I september 2012 tok 18-åringen Doga Makiura sin første tur til Rwanda, eit land som mange japanarar berre ville knyta til folkemordet i 1994.