Av dei 7.532 spanjolane som var internerte i Mauthausen, overlevde berre 2.335 av dei. Det er berre på grunn av det opphavlege detektivarbeidet til ein spansk historikar at minne om dei ikkje har vorte smurt av ein bedragar, som for 10 år sidan var president for den største foreningen av nazist-offertane i Spania, Amical de Mauthausen. Enric Marco blei avslørt kort før han skulle dele ein plattform i leiren med den davane statsministeren Jose Luis Rodriguez Zapatero. Bermejo fann historien til Marco særleg interessant etter at han hadde møtt han på ein konferanse i 2002. Bermejo las alle versjonane han kunne finne av fortida til Marco, med byrjing på at han hadde vore ein anarkist som hadde vore tvungen til å flykta til Frankrike frå heimbyen Barcelona etter at den spanske borgarkrigen hadde gått tapt. "Eg var nysgjerrig, interessert, men så vart eg svært forvirra". [Marcos] versjon av hendingane endra seg kvar gong han fortalde det, både om leiren og korleis han hadde kome dit", sa Bermejo til BBC. Som leiar av Amical de Mauthausen viste Marco ein forkjensle for høgt oktan-tale fylte med forferdelige detaljer om livet i Flossenbuerg. Han fekk fleire parlamentarararararar til å gråta då han tala til kongressen på den internasjonale Holocaust-minnedagen i januar 2005. Utenriksdepartementet svara at Marco på den tida var ansett av det tyske sjøskipstovet Deutsche Werke i Kiel, i nordlege Tyskland. Langt borte frå å kjempa mot fascismen, hadde han tilmelda seg som ein av 20.000 spanjolane som arbeidde for Tredje riket under ein avtale mellom Franco og Hitler i 1941. "No veit eg at Marco ikkje var ein deportert, at han fór til Tyskland frivillig, og at det er noko underleg som skjer", seier Bermejo. Marco blei fengsla ei lita stund i Kiel, men vart aldri dømt, og heller ikkje sendt til ein leir. I månader søkte Bermejo etter ei forklaring frå han. Så, med 60-årsjubileet i Mauthausen dagar unna, sende han ein rapport til statsministerkontoret og Amical-foreningen. Eg bestemte meg for at det å gå ut med det eg visste ville vera ein slags krigserklæring og var svært kontroversiell i det stykket". På vegen til Austerrike, dagen før Mauthausen-ceremonia, las Bermejo i ei spansk avis at Marco hadde måtte vende tilbake til Barcelona fordi han var "undemodigerd". I El Impostor, ei bok av Javier Cercas som Marco samarbeidde med, tyder forfattaren at Marco blei konfrontert med funnene til Bermejo i Mauthausen av kollegaane sine i Amical og at han innrømde at han var ein frivillig arbeidar i Tredje riket. Marco innrømde til slutt offentleg at han aldri hadde vore i ein konsentrasjonsleir. "Det er skremmende å tenke at om han ikkje hadde innrømmet det, kunne ting ha vore svært ulike. Det faktum at Marco fløy til Østerrike viser at vi var farleg nær katastrofe", seier Bermejo. Enric Garriga, presidenten for Amical de Mauthausen i dag, som har faren sin som vart deportert til Buchenwald, trur at foreningen vart skadet av skandalen. "Figuren til Marco, som var ein løgnar, vart brukt til å seia at alle la". For Jose Marfil, som òg er 94 år gamal og ein av dei få ekte spanske overlevingane av Mauthausen, må kampen for å minne seg fortsette. "Vi må gjera alt som er mogleg for å halda leiren i minne av folket, for vi [overlevende] skal forsvinne".
Det minkande talet på overlevende i Spania vil markera 70 år frå frigjeringa av Mauthausen, ein nazist-konsentrasjonsleir i nordlege Østerrike der dei fleste av dei 9.000 spanske utstengjene hamna.