Men det som brygger i denne nye avel av kommersielle meaderiar - som dei er kjende for - er mykje finare enn den drikken som ein gong skreidde bordsbord i heile Europa på mellomalderen. "Har vi noen meadmakere eller heimbryggarar i gruppa?" spør Ben Alexander, og ser på ein gjeng av omtrent tolv menneske som er komne til Maine Meade Works i Portland, i ein regnet fredag for å sjå. "Kom, eg skal visa dykk korleis dette fungerer", seier han, og han peker på to høge søyler av rustfritt stål som er fylte med noko som liknar ein myk, gullkål paprika. "Vi blandar honning og vatn der og pumpar det gjennom eit bad med varmt vatn på 71 grader i ein rustfritt stålrulle her. "Det er den mest kjenslege lokale drikken - du kan gå over alt i verda og finna honning for å laga med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med, og eg trur det er unikt blant alkoholholdige drikk", grus han. Etter at han vart introdusert til drikken av ein heimbrygar, tenkte Alexander at det var profitar å få i ei kommersiell med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med med Han har ei bedrift som er blitt større, og med det har mead blitt så populært i USA. No er det ein sjuperson-bedrift som produserer over 7.500 kåse i året og sender dei så langt som til Kina. "Vi har gått frå 30-40 meaderiear som produserer mjød til rundt 250 i løpet av dei siste 10 åra", seier ho. "Eg vil gjerne seie at alt som er gammalt er nytt igjen - folk kjem tilbake til det som var godt ein gong". Til og med dei som har sett Mr. Alexander i meaderie, er samde i det. I år har kommersielle meaderies i USA gått saman for å danna ei bransjegruppe, American Mead Makers Association, for å dela meir informasjon og oppmuntra til vekst i bransjen. Men det er mykje arbeid som må gjerast for å betra bildet av ein drikk som lenge har vore tilknytt renessansmesser og middelalderlege re-enactments. "Eg trur den største utfordringa vår som industri er å vere klar over kva mead er", seier Alexander. "Du spør 10 menneske i eit rom om dei nokon gong har høyrt om mead, og to av dei vil kanskje svara: 'ja', og berre ein av dei har hatt ei veldig positiv oppleving". Mead i fortiden var ofte søtt, og tiltala ikkje mange drikkarar som berre lette etter noko godt å para med mat. Men mead har endra seg sidan. "Folk skjønar ikkje at berre fordi det har honning i seg, treng ikkje mead å vera søtt", seier Rowe, og han refererer til utbredinga av ikkje berre tørr mead, men også mead med smak av frukt, urter og kryddande paprika. Dette tyder at mead må merkes som "honningvin", noko som ikkje hjelper folk å kjempa mot oppfatninga av drikken som så klypeleg søt. "Korleis kjenner folk det som mead om du ikkje kan seia ordet?" seier Rowe. "Eg var ein heimbrygar, og i byrjinga likte eg mjød fordi eg aldri hadde hatt det", seier Brad Dahlhofer frå B Nektar-meadery i Detroit, Michigan. "Ein og ein heimbrygar har den same drømmen: 'Hå, kva om eg kunne selja dette? Ville det ikkje vera flott?'" seier han. Då han og kona hans, Kerri, vart fyrde frå jobben sin i Detroit sin bilindustri under nedgangen i økonomien, bestemte dei seg for å ta eit steg. Næringsøkande, B Nektar er ein av dei største, om ikkje den største, meadery-fabrikken i USA, og leverer 1.100 kasser i uken over heile landet. Men for Dahlhofer og dei andre medmeida-entusiastane hans er det berre byrjinga. "Om du ser på håndverksøl for 25 år sidan, hadde dei 1% av det totale øl-markedet, og no har dei 8%," seier Mr Alexander frå Maine Mead. "Vi har en lang veg å gå, men eg føler at det er moglegheitene som gjer at me kan få ein so stor drikk".
Medan som lenge har vore ein av dei støvene i historia, drikk dei kongane og vikingane, er på veg tilbake til USA.