Gravene vart glata i tida til medlemmar av Broughton and District History Group byrja forskinga si. Tragedien i mars 1916 skjedde i huset til Pte John Bagnall i Moss Valley. Det var andre menneske i den lille hyttebyen då eksplosjonen skjedde: Pte Bagnalls kone, Mary; dottera Sarah, to år gamal; ei niese, Violet, sju år gamal; og svigersysteren Sarah Roberts saman med to born, Mary og Ethel, fem og 15 månader gamle. Ethel, det yngste barnet, vart drepen omgående. Dei andre tre jentene døydde seinare på sykehuset. Andre fekk forferdelege skader, inkludert Pte Bagnall sjølv, som mista beina, medan Roberts mista begge beina. The Wrexham Advertiser for 11. mars 1916 rapporterte: "Ein sjokkerande ulykke skjedde på Moss torsdag, med det at eit barn vart drept og seks andre vart alvorleg skadde, tre av dei døydde etterpå. "Det ser ut til at Pte Bagnall, 4. RWF, 2. Red Lion Cottages, Moss, som kom heim frå fronten på måndag etter 18 månader med teneste, reinsa eit ueksplodd tysk siklingsskut, som han hadde teke med seg som eit minne". Wrexham Museum hadde utgjeve ein minnesbrev om den første verdskrigen i 2015 med aviserarportrett frå 1914-18 Historien kom til oppmerksomheten til historikarane då dei studerte første verdskrigen. Etter forskinga deira fann dei ut at sjølv om tragedien var ein stor novelle på den tida, så synte det ut til å ha vore til stor del gløymd, sjølv av familiemedlemmar som ikkje visste kvar dei små jentene var gravlagde. "Vi sette dei alle inn i ein database og ved å bruka det og det vi veit om kyrkjelovet og utbygginga, klarte vi å finne kvar gravane er". Men det er ein gåte som framleis er løyst, at det var ein samlingsversjon for å samla pengar til begravelsen av borna, som var ein av dei største begravelsespågongene i området. "Når eg byrja å skriva ned det... det gjorde meg veldig trist", sa Mr. Webb. "Og då eg fekk vita at dei var gravlagde her, lokalt, følte eg meg likevel veldig, veldig trist, og det gjer eg framleis". Mennene prøvar å spora familiemedlemmar for å få lov til å reisa eit minnesmerke ved gravene. Det var ein tragisk ulykke og ingen ville snakke om det". Det er ikkje noko igjen av Red Lion Cottages i dag. Ein gong ein del av eit travlt industriområde, heime for det tidlegare Westminster Coliery og ein jernbane, er det no berre ein gressbak. Men Mr. Webb og Mr. Coops vonar at ved å markera gravane til dei fire små jentene, vil dei etterlate ei mer berørande påminning om tragedien. "Vi vil berre vere sikker på at andre får vite om det". Dersom dei får tillatinga, håpar dei å halda ei liten gudstjeneste ved grava på 100-årsdagen etter ulykken i mars neste år, og inviterer alle dei familiemedlemma dei finn.
Historikarar håpar å setja ein plakett på dei umerka gravane til fire born som døydde då ei tysk bombe eksploderte i Wrexham etter at dei var blitt berde heim som souvenir til ein soldat under fyrste verdskrigen.