Kjøt og flaskar kastet og hatbannarane som blei vist av Borussia Dortmund-supporter på lørdag viste ein utbredd avsky i Tyskland for eit lag som vert sett på som oppstarter, RB Leipzig. Klubben er i strid for Champions League-fotball i den første sesongen i toppklasse. Hatet er på grunn av måten dei er eige av eit selskap, Red Bull. Familjer vart angrepa, og seks fans og fire politibetjentar vart skadde. Ein toppfotball-offisiell, Max Eberl, sa at volden var sjuk: "Om du likar RB Leipzig eller ikkje, det burde ikkje gå ut av hand". Ein av tabloidbladene, Berliner Kurier, nekta til og med å trykke namnet på klubben for nokre veker sidan, ved å bruka den fornærmande termen "Dosenverkauf" (kansellar) i taulen i Bundesligaen. Red Bull seljer drikke, og det har vore mange fleire fornærmingar sidan selskapet kjøpte eit lag i Leipzig-forstad i 2009 og hadde oversyn på fire kampanjer på sju sesongar. Hør Tims BBC World Service-program her: The Rise of RB Leipzig Vitriol kjem frå eigarmodellen til RB. Tradisjonelt drivs tyske fotballklubbar utan ein einaste, rik investor. Det er medlemmane som må kontrollere ein meiramant av aksjene i den bedriften som eig laget. Men RB Leipzig har berre 17 medlemmar. Det følgjer bokstaven i denne lova, men ikkje åndet. Mellom dei største kritikarane til klubben er sjefen for Borussia Dortmund, Hans-Joachim Watzke. "Det er ein klubb som er bygd for å presse opp inntektane til Red Bull og ikkje noko anna", seier han. Les meir om RB Leipzig her: Den raske oppgangen til RB Leipzig 'no fairytale' Andreas Bischof, som bloggar i Leipzig og spottar på den nye klubben, går vidare. "Dette klubben er ikkje eige eller sponsra av eit selskap, dette klubben er som ein utsalgsleie for eit selskap", seier han. "Det er eit heilt nytt nivå på å bruka idrett som ein markedsføringsveikt". Men andre argumenterer for at RB Leipzig er akkurat det byen og området rundt treng. "Og her er nokon som har kome med, involvert seg og sørget for at vi nå har nådd same standard som i Vest-Tyskland på eit område av samfunnet som er viktig". Det RB som klubb manglar i idrettshistorie, er hjemby og stadion. Lokomotiv Leipzig vart ein kjent namn då dei slo Bordeaux i ein straffespark for å kvalifisera seg til finalen av Uefa Cup Winners' Cup i 1987. Gerlinde Rohr, no direktør for Leipzig Sports Museum, var blant dei 110.000 som var på stadion den kvelden. "Eg var der med ein skolekamerat og etter at Rene Mueller hadde skora målet hans, hoppa eg på setet og vi omfamna kvarandre", minns ho. Zentralstadionet vart ikkje brukt etter foreningen, men fekk nytt liv ved VM 2006. Mange ser utnemninga til Ralf Rangnick som ein vendepunkt for RBL, som hadde brukt to frustrerande sesongar i fjerde nivået før han kom til 2012. Som sportsdirektør og, i ein kort periode, trenar, hadde han oversyn på tre forfremmingar i fire sesongar. I hans auge er unge spelare hungrigare etter suksess og passar hans spelfilosofi. I Leipzig legg dei stor vekt på å presse det andre laget høgt opp i banen og vinna ballen i motstarshaftet. "Selv om du er den beste spelaren i verda og du blir angrepet av tre spelare, mister du ballen", seier han. Ralf Rangnick trur òg på den kontroversielle eigarmodellen til klubben. "Kva treng du medlemmar til? Eg er meir interessert i talet på støttespørtar vi har", seier han. Når det gjeld påstand om at Red Bull-eiaren Dietrich Mateschitz spelar ei stor rolle i måten klubben vert dreven på, seier sportsdirektøren at dei møtast og snakkar i telefon ei handfull gonger i året. Men kva med klaga om at RB Leipzig berre er eit kjøretøy for å selge burer med energidrikke? "For oss er det absolutt ikkje viktig", seier han. "Det har ikkje noko med det vi gjer å gjera".
Fodball-hooliganisme er ikkje noko nytt i Tyskland, men då vald brast ut før ein kamp i Bundesliga mellom to av dei beste klubbane, var dette noko anna.