For 17 år sidan var han ansvarleg for arbeid på eit særleg problematisk oljefelt i Kasachstan. "Det oljefeltet, Karazhanbas, var ein ekte hund", minner han seg, og forklarar at oljen der var svært viskos, noko som gjorde det vanskeleg å utvinne. "Ingen ville ha det". Men Barak og kollegaane hans heldt fram med å bora hundrevis av brønner. Feltet vart seinare selt i 2005 for om lag 2 milliarder dollar, seier han. Det ligg i det sørlege hjørnet av Permian-bassenget, eit stort sedimentbasseng i Texas og New Mexico som er tilknytt eit stort antal oljeforekomster. Men medan det er 168 millionar fat på Wardlaw, har berre rundt 120.000 blitt utvunna. Det er det Barak og kollega hans Anatoly Bazhal, hovudforskingskoordinator, vonar å endra. Eit døme på innovasjonane deira er at dei bruker akustiske bølger som blir "sveite", ein prosess oppfunne av Galex der bølgene blir overført til oljerike stein som omgir oljebrunnen. Oljen blir fangar inne i steinen i små porar - "reservoaren" er meir som ein hard, våt svamp enn ein underjordisk innsjø. For å tvinga olje ut av porane, produserer akustiske bølger mikrobrudd i steinen som økar gjennomsiktighet. Under lågtrykkssykluser blir oljedråpene som er fastfange, påverka dramatisk. "Våra spreng inn i porene", forklarar Barak. Trykksdifferansen oppmuntrar då kolvetnadene til å strøyma mot brunnen der dei kan dras ut av jorda. Galex vonar å bora rundt 25 prøvebrunnar i sommar for å måle effektiviteten til sveip og andre teknologier som han har utvikla. Men prosessen er ikkje utan risiko. I ein artikkel frå 2013 skreiv Barak og Bazhal at "den uautoriserte og inkompetente bruken av teknologien som er sletta kan føre til skade på jordmiljøet, eigedomen og tru på livet til personellet". Likevel held olje- og gassselskapene fram med å foreta nye metoder og teknikkar som denne for å få ut meir fossilt brensel frå jorda. Det er viktig å merke seg at det tradisjonelt har vore vanleg for bedrifter å gjenvinn berre om lag ein tredjedel av oljen frå eit oljefelt ved hjelp av eksisterende teknikkar. Men det endrar seg. Det er ulike grunner til at nye utvinningsmetoder har kome fram, men ein viktig faktor er den høge oljeprisen i dei siste åra - mellom 2011 og 2014 var gjennomsnittleg pris for ein fat 100 dollar eller meir. "Dette perioden [når prisane var høge] gjorde det mogleg å investere i svært djupe vatnsland i Brasil, i kanadiske sand og andre delar av verda", forklarar Neil Atkinson, sjef for oljeindustrien og -marknadene i Det internasjonale energibyrået. Prof John Underhill ved Heriot-Watt-universitetet i Edinburgh, Skottland, seier at oljeproduksjonen i Nordhavet er lang og lang tid tilknytt oljeproduksjonen, og at det er "utøkt" no, og at "det er meir olje som blir frambringt frå desse utarmte feltene enn det som vart trudd som mogleg då Nordhavet vart opna". Ein ny tilnærming han nevner er retningskruving, der ikkje-vertikal brønner blir borne inn i oljefeltet. "Man kan ta sikte på dei oljepotene som ellers ville ha vorte att", forklarar han. Det har vore nyskapingar i injisering òg - prosessen med å setja væske i ein oljelagre for å auka trykket, og hjelpa det til å strøma gjennom til brønnen. Oljen i Clair-feltet klebres til leire takket være ionar - atom eller molekyler med elektrisk lading. Dei oppfører seg som ei kjede som held kolvetnadene på plass. Men ved å senka saltinnehållet i vatnet i reservoaret, trur BP at dette vil få kjemiske bindingar i den kjeda til å slappa av. BP har tenkt å byrja produksjonen på Clair Ridge i 2018, og fortsette å utvinnja olje frå feltet i 32 år. Lista over alternativ for ingeniørar som kjem for å lokka til seg enda meir olje frå underjordiske reservoararar, veks viss. Nokre firma, som Titan Oil Recovery i USA, rekker til og med hjelp av mikrobar, små organismar som bur på oljefeltet. Målet er å finna eit mikrob som bur der, som kan føðast og oppmuntra til å føda. Når det er identifisert, kan Titan gje den - den hemmelege - formelen. "Dei forføler seg som gal", seier Gerbino. "Mikrobane, som er i stor mengd, omgir oljeglobulane som er fangar i det porøse steinet. "Vi har vore på 48 kommersielle oljefelt, vi har gjort over 300 brønnansøkingar, og den gjennomsnittlege økningen i produksjonen har vore 92 prosent", tilfører han. Men mikrob-forsterka oljeutvinning, eller MEOR som det er kjent, er ikkje vanlig, sjølv om det har vore i utvikling i mange tiår. Mr Gerbino seier at tilnærminga til selskapet hans kan kosta så lite som $6 per fat, men oljeindustrien har lenge vore nøytrande med MEOR-teknikkar på grunn av høge kostnader og frykt for at mikrob-manipulering kanskje ikkje fungerer som planlagt. Det er ein ting å ha særskilte teknikkar for å få olje til å gå ut til brønnen, men det er noko anna å finne oljepotar som er egnet til utvinning. Men utvidd virkelighet kan snart hjelpa ingeniørar til å avgöra kva for ressursar dei skal tilverka, ifølge Chris Pearson, som er leiar for Small Pools Solutions Center ved det nyleg opna olje- og gassteknologiske senteret i Storbritannia (OGTC). OGTC arbeider med Aberdeen University for å utvikla 3D-visuelle representasjonar av reservoararar - simuleringar av oljefeltet - basert på data frå geofysiske undersøkingar. "Eg kallar det for utvidet beslutningsprosess", seier Pearson. "Det gjev deg ein meir innforstått oppfatting om kva reservoaret ser ut som". For dei som arbeider i oljeindustrien, er ny teknologi berre ein del av den spenningen som er forbundet med høge nivå av både etterspurnad og tilførsel. Dette trass i det at det på grunn av den pågående utrygginga av oljeproduksjon vil føre til alvorlige miljøproblemer - og som i det siste til ein problematisk utbrot i klimaendringane når alle dei kolbrenselane blir brent ned, og utsleppingar som kjem frå utsleppingsstoffene. Men oljeproduksjonen har endeleg vore mykje større enn ho var for ti år sidan. "Olieproduksjonen har gått opp og opp og opp på ein ubarmhjertig måte i ei svært lang tid", seier han, "og det vil fortsette å gå opp".
Den russiske ingeniøren Alex Barak har lenge arbeidd med å finne olje ut av jorda.