Peterhead kraftverk og White Rose-ordningen i North Yorkshire var i løp for å vinna kontrakta på 1 milliard pund før den vart avlyst i 2015. Det hadde sett utslepp frå tung industri lagra permanent under jorda. National Audit Office har leita etter kvifor prosjektet vart avvist. Det fann ein mangel på avtale mellom Storbritannias regjerings energidepartement og finansdepartementet at langtidskostnadene til konkurransen med finansdepartementet førte til avlysinga av prosjektet midt i bekymringar for prisen for forbrukarane. Den skotske regjeringa sa at det trengst læra seg nokre leksjonar om næringa til denne typen teknologi. Då den vart avlyst, hadde konkurransen to foredragssøkjarar: konsortiet White Rose i North Yorkshire som hadde planlegg for å byggja eit nytt kolkraftverk med teknologien, og Shell sin plan i Peterhead, Aberdeenshire, for å passa CCS til eit eksisterende gassanlegg som vert driven av SSE. Ei rapport frå NAO varna om at det var "foreløpig umegleeleg" at CCS-prosjekt skulle utviklast utan statsstøtte, men den andre konkurransen fekk ikkje verdi for pengane. Det dåvarande Department of Energy and Climate Change, som no er ein del av Business Department (Beis), starta programmet i 2012 utan å vera samde med finansdepartementet om mengda til økonomisk støtte som er tilgjengeleg over levetida til prosjektene. Dette bidrog til at finansdepartementet trekte ut den lovde kapitalfinansieringen på 1 milliard pund i slutten av 2015, som resulterte i at konkurransen vart avlyst. I NAO-rapporten stod det at avdelinga opprinneleg hadde estimert at det ville kosta forbrukarane - som ville subsidera elektrisitet frå ordninga - mellom £2 milliarder og £6 milliarder over 15 år, men i 2015 hadde denne estimasjonen auka til så mykje som £8.9 milliarder. Rapporten fann ut at finansdepartementet var uroleg over kostnadene for forbrukarane, og at konkurransen hadde som mål å levere CCS før det var kostnadseffektivt å gjera det. I 2011 vart ei første konkurranse om å starta CCS avlyst, ettersom regjeringa hadde brukt 68 millionar pund på det. Amyas Morse, leiar for National Audit Office, sa: "Avdelinga har no prøvd to gonger å starta CCS i Storbritannia, men det finst ikkje eit døme på at teknologien fungerar. "Det finst utan tvil utfordringar i å få CCS etablert, men avdelinga stod overfor ein hard kamp som eit resultat av måten den dreiv den siste konkurransen på. "Å ikkje vera klar med HM Treasury om kva budsjettet er frå start ville hindra eit prosjekt, og skapte særleg problemer i dette tilfellet der kostnadene for å byrja med kan vera høge". Han la til: "Avdelinga må læra leksjonar av denne erfaringa om ho skal ha nokon sjanse for å sikre at dei første CCS-anleggene blir bygd i nær fremtid". Ein talsmann for Beis sa: "Vi har ikkje stengt døren for karbonfangst- og lagringsteknologi i Storbritannia, men det måtte tas beslutninger for å kontrollere utgiftene til regjeringa og verna forbrukerregnskapane. "Dette er grunnen til at regjeringa avslutta finansieringen av CCS-konkurransen, og sikra skattebetalarane mot betydelege kostnader når konkurransen vart stengd". Den skotske energiministeren Paul Wheelhouse sa at NAO-rapporten avslørte den opphavlege kostnaden av "mangelen på forpliktelse" frå den britiske regjeringa til å utvikla ei teknologi som "har potensialet til å gje viktige økonomiske og miljølege gever for Skottland". Han la til: "Denna skadelege avgjørelse å trilla teppet frå Peterhead-prosjektet har gjort mange lokale og nasjonale som kunne sjå kor kor kortsynte det var, rasande. "Men den endelige kostnaden for Skotland av at britiske ministrar ikkje har gjeve CCS leiarskap og forplikting, vil vera mykje større om vi som land ikkje nyttar vår kompetanse på dette området og den eksisterende infrastrukturen som kan brukast til å gje stor samla og lagring av karbon".
Om lag 100 millionar pund vart brukt på ein konkurranse for å utvikla ein teknologi som fangst karbondioksid, før den blei avskaffa, viser ein ny rapport.