Labour-lederkandidaten Andy Burnham seier at han "strider" med om aksjonen i Storbritannia ville vera lovleg eller ikkje. Så kva er dei viktigaste lovspurnane? Parlamentet har allereie avvist militær intervensjon i Syria i 2013. I september tiltala David Cameron at Storbritannia kunne ta til militæraksjon i Syria utan ein anmodning frå president Assad, og sa at den syriske presidenten var "illelegitim". Storbritannia gjennomfører allereie luftangrep mot IS-mål i Irak. Storbritannia seier at ettersom den irakiske regjeringa har be om inngrep, gjev dette eit "klart og utydeleg juridisk grunnlag" for den militære handlingen. Men ei slik anmodning har ikkje vorte motteke frå den syriske regjeringa, og Storbritannia ser regimet som ulovleg i alle fall. Dette tyder at de juridiske argumentane rundt inngrepet i Syria ville bli formet av kompleksitetane og motstridende tolkingar av internasjonal lov. FN-stadgjerda forbjuder "trusselen eller bruken av makt mot den territoriale integriteten eller den politiske uavhengigheten til nokon stat" med mindre det blir brukt i sjølvforsvar eller godkjent av ein FN-resolusjon. Dette er dei to "klassiske rettferdiggjertingane" for militæraksjon, sa professor Philippe Sands QC frå University College London til BBC. Ei FN-resolusjon er usannsynleg gitt russisk motstand, og etterlater høvet til sjølvforsvar. Dette ville kreve at ministrane skulle visa at det var nødvendig med militæraksjon for å hindre angrep på Storbritannia eller borna hennar frå Syria. Alternativt kan sjølvforsvarsargumentet brukast i samband med Irak, som allereie har bedt om militær hjelp. Dette er argumentet brukt av USA, som utfører luftangrep i Syria. Om dette ville funne, "vi veit rett og slett ikkje nok om fakta" til å seia definitivt om argumentet om sjølvforsvar er rettferdig, seier professor Sands. Han meiner at det ville vera "litt overdreigande" på grunnlag av det som er offentleg tilgjengelig, og la til at Storbritannia tilsynelatande ikkje har "noin strategi og ingen klar grunnlag for informasjon for å forklare offentligheten kva det gjer, og kvifor det trur det er rett i lov til å bruka makt som sjølvforsvar". Dette var grunnlaget for den regjeringsmessige intervensjonen i 2013, då den fokuserte på den sannsynlege bruken av kjemiske våpen av den syriske presidenten Assad. Den juridiske stillinga, publisert i august 2013, fastsette tre vilkår som måtte oppfyllast: "Dette set bevisbaren både høgt og bredt", skreiv BBC-juridisk korrespondent Clive Coleman på den tida. "Gjennom den oppførsla vi kjenner til om ISIS, omstenda til den forferdelige borgarkrigen i Syria, er det ikkje vanskeleg å konstruera ei sak som tyder at den humanitære faren er alvorlig og umiddelbar", seier han. "I tillegg til FN-reglene, har det gjennom åra blitt etablert "vanleg internasjonal rett". Ettersom Irak har bedt om internasjonal hjelp i kampen mot IS-militantar, kan Storbritannia argumentera for at dei ikkje kan forfølge dei inn i Syria, så "kan de søkja tilflukt over grensa og situasjonen vil aldri ende", seier han. Dette argumentet vert styrkt av at den syriske regjeringa ikkje kan kontrollere sitt eige territorium, og tilfører at "hot pursuit" ikkje er eit argument som advokatar er så komfortable med, men det har vore gjort før. I ein artikkel i Commons i november 2009 vart det sagt at både "hot pursuit" og "humanitarian intervention" er "kontroverse og omstrid", og at regjeringar blir skulda for å misbruka systemet. "No er det ikkje sikkert at luftangrep utan særskilt tillating frå Sikkerhetsrådet vil vera i samsvar med folkeretten", la ein til. "Ein koalisjon leidd av USA utfører luftangrep i Syria". Fallon sa at det å setja inn styrkar var "standardpraksis" og at engasjementet deira ikkje var ein "britisk militæroperasjon". Veldig sant. Styresmaktens insistering på å få godkjenning frå parlamentet tyder at det vil vera tolkingane til parlamentarikarane av desse flinke delane av folkeretten som vil vera nøkkelen. Sist parlamentarikarane diskuterte militær intervensjon i Syria, var motstand frå konservative og Labour-ledde Ed Miliband nok til å slå regjeringa. Men parlamentarikarar har sidan støtta aksjon i Irak, der målet var IS-militantar. Etter at dei kommunale folkevaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsvaldsval
Ein av dei store spørsmålane som parlamentarikarane må stille seg etter sommarferien, kan vera om dei skal tillata ein militær intervensjon mot den såkalla islamske staten (IS) i Syria.