Det er ikkje så rart at ein erfaren gartnar som han ser litt ubehageleg ut. Eg er ikkje sikker på at mange av oss veit kva me skal gjera når ein kjempegrøtta blir handt framfor ein gjeng fotograf. Men det vil ikkje bli rart å sjå det i alle aviser og bli fast i minnerne til andre. Og det var ei påminning om at før Corbyn endå prøver å vinne dei kampane han sikkert skal møta denne uken - om kjernefysiske våpen, om korleis ein skal balansere landets regnskap, eller om korleis Labour tek avgjøringane sine - må prioritera hans team, å komme igjennom veken utan omstendelser. For partikonferanser er merkelege, intense, mikroklima der det som vert sagt på scenen, uansett korleis grundig tenkt eller vurdert, kan leggjast inn av våre gamle vener, "hendingar", uansett kva tåpelege hendingar. Og dette er augeblinkene som endrar meiningar, eller som uttrykker ein sanning som politiske parti ikkje vil. Og dette er augeblinkene då politikarar utan kontroll mister kontrollen. Eg minner meg korleis eg i 2003 såg ein av dei konservative styresmaktene grima i samtale med den daværende leiaren Iain Duncan Smith, som lova at "den stille mannen" ville "reija røysta". Eg minner Cherie Blair i 2006, som ikkje var i stand til å snakke, men som i ein motsetning til Gordon Brown som lova mannen sin og sa: "Det er lygn". Det var ikkje berre eit dumt bilete med han i høve med ein banan som fekk David Miliband inn i hovudsida i 2008, men det var òg ein snakk om å unngå "Heseltine-momentet". Han var ein av dei som var mest tiltrukkelege for å få fram ein politisk uttale. Han var ein av dei som var mest tiltrukkelege for å få fram ein politisk uttale. Han var ein av dei som var mest tiltrukkelege for å få fram ein politisk uttale. Det er så mykje på spel for Labour i denne uken at "myrkemomentet" til Jeremy Corbyn kanskje blir gløymt. Poenget er at for å håpa på å halde fast ved agendaen hans, kan det vera at den første prioriteringen for Team Corbyn er å unngå mislukkingar. Ein av dei ledende representantane for Arbeiderpartiet i Folketinget sa til meg at det var "lite forventingar" til den første stevnet til Corbyn, og at det kanskje var ein letting å sjå på konferansen. Det som gjer at teamet håpar at ubehag og ubehag ikkje vil få ein impuls.
Eg sat ned og skreiv om den eksistentielle kampen for å få arbeidarane til å overleve i Brighton dei neste dagane, men posta korsen min vart opprengt med ein bilde av Jeremy Corbyn som heldt på eit skjelv med eit skjelv.