Linsene forsterkar bileta til folk og objekt i nærheten, og gjev ei mykje klarare kjensle av omverden. Linsene har gjeve nokre folk høve til å sjå vegvishundane sine for første gong. Det kongelege nasjonale institutt for blinde seier at dei kan vera "ungrunneleg viktige". Lyn Oliver har ei progressiv augesjukdom som tyder at ho har svært begrenset syn. No 70, blei ho diagnostisert med retinitis pigmentosa i tjueåråra. Ho kan oppdaga rørsle, men skildrar synet sitt som "smudget og splatt". Hunden hennar Jess hjelper henne å finna vegen rundt - og unngår dei fleste hindringar og farer - men kan ikkje gje henne andre opplysningar om omstenda. Lyn er ein av nesten to millionar menneske i Storbritannia med eit synsproblem som alvorleg påverkar dagleg livet deira. Bilda vert bearbeidd av datamaskin og projisert i sanntidstid på objektivet - slik at folk og objekta i nærheten blir lyse og tydeleg definerte. Lyn Oliver har prøvd nokre av dei tidlege prototypa, men den siste modellen markerer eit viktig stadium i prosjektet, og tilbyr større klarleik og detalj enn nokon gong. Dr Stephen Hicks, frå University of Oxford, som har leidd prosjektet, seier at dei no er klare til å bli teke frå forskingsmiljøet og brukt i heimen. "Om du går rundt, kan du bevege deg gjennom dørane og sjå på farga på golvet som kan få deg til å snubla. Så du kan bli meir sjølvstendig og gå rundt med større lettleik". Han seier at det har vore ein stor reaksjon frå folk som har brukt dei. "Folk har elska dei. Dei bemerker kor mykje dei kan sjå no. Dei kan sjå detaljer i andletet, dei kan sjå hendene sine. Folk har kommentert korleis dei for første gong har sett vegvishunden sin. Det er ein ekte hjelp". Vi tok Lyn Oliver med for å prøve dei siste bryllaupene på Oxford-markedet, ein travl lukka plass med mange potensielle hindrar. Snart fann ho at omringa hennar kom i fokus. Det første svaret hennar var å venda seg til kameramanen vår og ropa: "Du er blitt sett!" Seinare, etter å ha navigert gjennom gangane, hjørna og butikkfronten, uttrykte ho glede si. "Eg kan sjå deg! Så eg står her og snakkar og ikkje tenkjer. Eg ser!" Ho sa at bryllaupene kunne hjelpa i mange ulike høve. "Så kunne eg finna vegen til ei dør, rundt borda og ut. Finn trappane og opp i trappane". Ho vart overraska då brilla kom av. "Å du er borte! Du er ikkje der lenger. Du har forsvunne!" Hjorttelefonen er framleis stor, og er tilknytta til ein bærbar datamaskin i ein ryggsekke. Men forskarane er trygge på at med tida kan dei bli laga til storleiken av normale briller. Dei seier at dei kunne bli tilgjengelege for kostnaden av ein mobiltelefon, og spara millionar av pund for NHS ved å hindre fall. Dei vil byrja å laga ein første batch på 100 sett seinare i år, som vil bli bjóðt til blinde og visuelt uføle for å bruka i det daglege livet. "Eg trur dette kan vera svært viktig. Frå det vi har sett hittil kan det vere at dei er svært uavhengige om korleis dei kan gå ut og leva, og som du veit, kan dei ikkje sjå noko for å vere tonedøve".
Forskarar ved Oxford University seier at dei har gjort eit stort gjennombrot ved å utvikle smarte briller for menneske med svåre synsta.