Han var ein multi-millionær eiendomsutviklar med ei kone og familie som gjekk gjennom ein "midlife-krise", ho var den £10,000-a-måned-eskorten han sette håpa sine for ei framtid på. Han huste henne leiefrie i ein bungalow på det store slottet i Llanmartin, Newport, sør i Wales, han eigde og gav henne kontanter for å betale reglane, og betala for at ho skulle få fullleg kroppsfetta. Morgan, frå ei framtredande og rik welsk bondfamilie, var forelsket i og håpa å byggja ei framtid med dansaren han kalla "George", kvinna som han forlét kona si med 23 år, moren til to born. "Hun sa til meg at ho var verkeleg glad og at alt gjekk bra. Ho sa at han behandla henne godt". Men då kjæresten til Miss Symonds, Peter Deem, og faren hennar begge drap seg sjølv, gjekk ho til å drikka og drikka for å klare seg. Ho byrja å klandra Morgan, frå Llanellen, nær Abergavenny, for at han hadde gjort sjølvmord i november 2015, og for eit møte med sosialarbeidstjenesten om velferda til dottera si. Mor Deborah Symonds sa til mordprosessen ved Newport Crown Court: "Ho freista å gjera ting for å plaga han, for å få han til å føle seg såret, men eg trur ikkje at noko kunne gjera han vondt. "Det var det ho sa at ho gjorde det for. Ho ville at han skulle ha litt smerte". Morgan plantar ein lyttingsanordning i huset hennar som han kallar "Isobel" - som i det vesle var eit SIM-kort og ein mikrofon som han kunne gjemme i ein adapter han kunne ringa gjennom for å lytte gjennom. Han sa at dette var for å overvåka bruken av narkotika i staden for å spiona på henne, men han ringte på anlegget 514 gonger i løpet av 10 veker. Morgan, som hadde vore saman med Miss Symonds i tre år, visste at ho hadde seksuelt eksplisitte bilete og film som viste dei ha sex i heimen til kona si og i hjembetta, og at ho hadde før har framgått med utpressing av minst tre tidlegare klientar. Morgan tok til å gjera det daglege arbeidet sitt, inkludert å vitja banken og gå til byggeplassen han var i gang med å utvikla, og sa at han berre ville koma tilbake til rutinen sin. Han sa til politiet at det var ikkje før han fekk ein telefon som sa at frøken Symonds ikkje hadde hent dottera si frå skulen at han kom til å hugga at han hadde strøkkja henne til døden. Seinare den same kvelden tilstod han å ha drepe henne og, medan han nekta juridisk hjelp, gav politiet ein detaljert redegjøring for hendingane som førte til hennar død. Trass i dette pleier han seg ikkje skuldig for mord, og pleier å ha redusert ansvar på grunn av å ha Asperger-syndrom. Med å gje bevis i rettssaken, sa rettspsykiataren Dr. Phillip Joseph at Asperger-syndromet kunne gje "eine forklaring" på drapet. "Om han lid av denne tilstanden, er det i det minste ein viktig medvirkande faktor". Asperger-syndrom er ein form for autisme, med den skilnaden at personen som lid av det ikkje har læringsvård. Direktøren for Autism Research Centre, professor Simon Baron-Cohen, sa til domstolen at sjølv om det ikkje er mykje forsking om Asperger-syndrom og autismspektrumforstyrrelse (ASD) i mord, har det blitt større kjensle for korleis det kan føre til brotsverk i eit lite tal tilfelle. Når dei som er påstått involverte, finn seg i fangar på ein viss måte, kan dei gå til den tanken at dei må kvitta seg med personen som skaper trugdomen. Dette er berre ein inntrykk at det ikkje er nok forsking for å dra faste konklusjonar enno". Morgan, som hadde byggt to vellykkede forretningar og var gift med barn, skal ha funne det utgangspunktet umegnaleg at han kunne ha Asperger-syndrom. Han peika på at forretningsmannen hadde helst å laga opp maskinar enn å tilbringe tid med menneske, og hans besettelse av maskinar og militærhistorie. Morgan hadde gravemaskiner, kranar, tankar, ein gammal amerikansk brannmaskin og motorsyklar i heimen, der han viste ut samlinga si av våpen som ein Uzi-maskinpistol, ein AK-47 og Mossberg-savge skytpistol på veggene. "Hans reknar om dei sosiale slektskapane hans er ikkje det som er av ein typisk person", sa professor Baron-Cohen. "Han sa at han ikkje likte å plaga seg med folk". Morgan, ei eiendomsutviklar, hadde ei portfölje med eigedomar på mange millionar pund, inkludert Llancayo Windmill. Han vart oppdra på den 300-akre store familiebransjen nær Usk, son til David og Nancy Morgan, og har ein yngre bror og syster. Han kjørte traktorar og motorcykel då han var 10 år gamal. Etter å ha forlate skulen byrja han å arbeide i familien, og arbeidde for far sin til han var 34 år gamal. Morgan møtte kona si Helen den 5. desember 1984, då han kjørte henne til ei Young Farmer-fest i Porsche 911. Morgan sa til professoren at han måtte "rondresta det" då han fekk vita om planen til frøken Symonds å utpressar han. Så han gjekk til huset hennar med 400 pund og ei livsforsikring på 1 million med henne som mottaker i tilfelle han døydde. Men då ho ikkje var takknemlig, bestemte han seg for å truga henne. "Han såg det som antingen A - du tek gavene, eller B - ho måtte gå ut av livet hans. Han håpa verkeleg at ho ville gå for alternativ A, han gav henne all denne generositeten - det var slik han såg det - men om ho ikkje kom til å sjå, måtte han få henne ut av livet sitt". Morgan sa: "Den einaste måten eg kunne tenkja meg å stoppe henne på var å skrämma henne". Han la til: "Det var ein sak om at om eg ikkje kunne stoppe henne, kunne eg ende opp med å drepa henne, ja". Morgan la 400 pund på sofaen, og då han sat ved sida til frøken Symonds, sa han at ho måtte leggja ein million pund i livsforsikring på ein trygg stad. Då ho ikkje svara, men var sint på han likevel, drog han ut reisa og sveipte den rundt halsen hennar. Prof Baron-Cohen sa at Morgan sa til han: "Eg håpa at ho ville gå tilbake, eg ville ikkje at ho skulle døy, men eg vart sett i ein hjørne. Eg ville ikkje gje opp eit livslang utpressing, det måtte stoppe". Han skildra i detalj korleis han knytte løyper i det ballingtrådet han brukte for å kveie frøken Symonds så "hendene mine var frie", og korleis han knytte det rundt nakken hennar for å gjennomføre mordet. Han sa at då han løyste snoren for å sjå om ho ville gå tilbake, sa ho i staden at han "vonne betala" for det han gjorde. Så han heldt fram med å kveie henne til ho døydde. Åklagaren heldt fram at Morgan hadde planlagt mordet ned til dei minste detaljene, og var fullt ansett for og ansvarleg for handlingane sine den dagen, dreven av viljen til å kontrollere Miss Symonds. Til slutt samde juryen og Morgan vart funnen skyldig i mord. Det er få, om det finst, førekstar for at Asperger-syndrom med suksess har vorte brukt som forsvar for mord i Storbritannia, sjølv om ein ekspert som gjennomførte ei studie på dei sikre sykehusa i Storbritannia, inkludert Broadmoor og Rampton i 1997, sa at lovbrotarar med denne tilstanden var "overrepresenterte" i folkesetnaden der, og ofte diagnostisert etter å ha vore fengsla. Så folk som hadde følgt med på det spesielle utan å skjøna det verkeleg. "Dette er folk som er interessert i våpen, men ikkje i å bruke dei, dei er interessert i kva kaliber, kva farta, kva maskinvarekapasitet, kva eldstråle, utan å skjøna at andre ser på våpen som dødelege våpen. "Andre har besetningar som ser ut til å vera politiske, men det er ikkje det. Så det finst folk som er besette med nazistuniformen og regaliaen i den grad at dei nesten har vorte det, men dei er ikkje, fordi dei ikkje er politiske, i staden er dei konsumerte av å samla inn informasjon om nazistane". Denne besette interessen fokuserer vanlegvis på ting som er mykje meir harmlege som serienumra på LP-plater, eller å plotta merken og plasseringa av gatelys. Dette er ein av dei største kjenslene til at ein kan hacka seg inn i CIA-datasystemet. Han hadde hacka seg inn i Pentagon-datasystemet for å finne bevis på UFOar og skulle deportert til USA for å møte skuld. Men han kjempte mot dette etter at han blei diagnostisert med Asperger-syndrom. Theresa May, som då var inndektsminister, blokkerte utleveringa av menneskerettar, og sa at det ikkje var tvil om at McKinnon var "svært sjuk" ettersom han hadde Asperger-syndrom og leid av depressiv sjukdom. Det er rundt 700.000 menneske i Storbritannia som lever med autisme, ifølgje National Autistic Society - meir enn 1 av 100, men ikkje alle har Asperger-syndrom. Det finst ikkje tall for dette alene. Historisk sett har det vorte anerkjent at folk med Asperger-syndrom er mykje meir sannsynleg for å vera offer enn gjerningsmenn av forbryting. "Det er sørgjeleg nok ganske lett å utnytta ein med Asperger-syndrom, det finst mangel på verdslegheit og ein rosverdig ærlegheit. Dei er ikkje så gode til å lyge og har en tendens til å vera svært ærlege og til å tilstå det dei har gjort. "Uheldigvis kan utfallet av dette tilfellet ha repercusjonar for dei som er autistiske og måten dei vert sett på. Normalt ville eg venta at ein med Asperger-syndrom skulle reagera på ei slik situasjon ved å flykta i den andre veien". Men kva konsekvensane endra seg i større skala, er den menneskelege tragedien av ein mann som har ein middelaldrekskris og som desperat vil gjenvinne kontrollen over ei kvinne han fryktar vil utpresse han, og dei uskyldige livene som er øydelagde. "Det er så trist at George er død i ei så ung alder.
Når ein millionær blir dømt for å ha myrdet konen hans, korleis kan han då seie at han hadde Aspergers syndrom?