West Indies, som var 11-3 i jakta på England sitt 155-9, trong 19 av den siste over for å vinna og gjorde det i stil. Marlon Samuels' 85 ikkje ute heldt dei i strid før Brathwaite sitt kampvinnande blitz av Ben Stokes. Joe Root skora 54 for England, men ingenting kunne stoppe Windys i å bli med i kvinnene sine som verds T20-meister. Trass i dette ødelegjande tapet, kan England få mykje oppmuntring frå ytre gongene sine i dette turneringa, som har vist ei angrepande filosofi og motstandsdøyelighet som var fullstendig manglande under gruppevalet i 50-åra VM i fjor. Men for Brathwaite og Samuels, hadde det vore Eoin Morgans lag som hadde lagt høgkors på den raske oppgåva med sin eigen T20-tittel. Brathwaite kom på nummer åtte, og blei saman med Samuel i kryssinga i den 16. overen med West Indies på 107-6 og trengde 49 av 27 ball. Den lange bøllaren hadde berre slått to gonger i konkurransen før finalen, og skora 10 mot Sør-Afrika og 13 mot Afghanistan i gruppeet. Brathwaite vil ta hovudskrifta, men Mannen i kampen var den virkelige arkitekten bak Vestindia si seier ved å ha vunne 85 på 66 ball - det høgaste individuelle skora i ein T20-finale, og slått sitt eige rekord på 78, som han hadde vunne i 2012. Han vart brakt til krøyet i berre andre over etter at Johnson Charles blei utskrive, som saman med medspiller Chris Gayle var ein av to wicketane som vart kravd av den overraskande åpningsbullmannen Root. Lendl Simmons, som skora ein 82 i semifinalen mot India i sitt første opptreden i konkurransen, vart fanga av David Willey i neste over for å la Vestindia stå i rulle. Samuels fekk ein fridøming i det første overet etter at powerplayen som gjentak av kanten hans frå Plunkett viste at det fall rett før hanske til Jos Buttler, som førte til at dommaren kalla han tilbake til krøyet etter å ha reist fingeren. Men Samuels heldt seg kaldt etter dette, og skora på rundt ein run per ball for å nå 50 og hjelpa sida si til 86-3 før han akselererte med to seks og ein fire i ein viktig 15 over frå Plunkett. To viksar i den 16. overen av Willey i den neste overen svingde spelet tilbake til England, men Samuels blei å sjå på frå den ikkje-strikaren som Brathwaite vendte spelet avgjørende i Vestindia si favør. Det var ein grusom slutt på kampen for Stokes, som hadde utmerkt seg på fjellet, og tok fire catches. Han forlét fjellet i tårar. England fekk òg ein forferdelig start i innings, med Jason Roy som spelte gjennom porten frå berre den andre ballen i Samuel Badree sin opening over. Alex Hales (1) og kaptein Eoin Morgan (5) følgde kort etter etter, då dei slo til 23-3. Dette forenta dei to beste batterane i England ved kryssinga med nok overs å angripe og Joe Root og Jos Buttler stabiliserte skipet før dei tok kampen til motstandaren sin og fekk det beste partnerskapet i innings - 61 frå under sju overs. Buttler fall likevel, medan han prøvde å akselerera, og Root blei avvist med litt over fem overs til, ettersom trykket på skuldrane hans gav det første falske skudet i innings - ein mistimed, forutbevisd skuddforsøk som gav ein catch til kort-fine-leg Benn og Brathwaite den andre av tre wicketane hans. Eoin Morgan, kaptein for England: "Det var fullt av opp og ned. Vi lét oss sjølv få ned med bat og fall nok om lag 40". Beslutet om å opna bowling med Joe Root kom i dei siste dagane og Golden Arm tok to viks i det første overet sitt. "I løpet av dette turneringa har vi delt mykje gode tider, men vi er alle i smerte i kveld. Ben [Stokes] spelar alle tre formatene, det vil ta ein stund for han å koma tilbake, men eg har inga tvil om at han vil ha ei lang karriere og gjere det godt i ein engelsk skjorte". West Indies-kaptein Darren Sammy: "Dette seier er noko vi skal verna om i ei lang tid. Vi har 15 kampvinnarar, men ingen gav oss ein sjanse. "Vi følte oss urespekta av styreskapet vårt, Mark Nicholas skildra oss som ikkje ha hjern og alt dette kom oss saman. Evnen til å leggja motgangar til side og spille denne typen cricket er ganske fantastisk". England-hovudtrener Trevor Bayliss: "Om du legg saman dei hvite ball-kricket-kampene desse karane har spelt, er det langt bakom andre lag. Det er ein lovande sida og teiknene er gode. "Einskild ord eg kjem med i omkjøpsrommet vil ikkje vera nok. Dei er vondt, men det vil ståle dei for framtida. "Vi har enno arbeid å gjera, men vi har mange gode spelare å arbeide med. England-kriket er i gode hender". BBC-kriketkorrespondent Jonathan Agnew: "Fyra på rad seks-vinnar, eg har aldri sett det før. England såg absolutt knust ut. Det er verkeleg godt å sjå eit smil på andletet til Vestindisk-kriket. Det er eit unikt merke av spelet og det trengs å bli oppdra og oppmuntret". Tidlegare engelsk spinner Vic Marks: "Det var ein forbløffande god final og ein veldig god turnering. Eg er desperat synd for England som spelte så uthaldande for å koma tilbake i kampen, og spesielt for Ben Stokes. På den andre sida må du beundra Brathwaite og måten han avslutta kampen på". BBC Test Match Special kommentator Charles Dagnall: "Ein utrolig turnering med ein umogleg slutt... elskar T20. Men føl med Stokes, som den straffa som misnar i plutseleg død".
Carlos Brathwaite slo dei fire første ballane i den siste overen for seks, då Vestindia sløyfta England til å vinne Twenty20-VM.