Vitskapen til fleire arter vart studert av eit internasjonalt team for å identifisera denne ultrafiolett-følsomheten. Funnene, publiserte i tidsskriftet Conservation Biology, hevda at levande natur og migrasjon kunne bli forstyrra. Blitsar, eller corona, oppstår når ladinga byggjer seg opp i ein kabel og vert sleppt ut i lufta. Dei funne ut at sjølv om lyset var usynleg for oss, innebar det bølgelengder som mange andre pattedyr kunne sjå. "De fleste pattedyr lar noko [UV-lys] koma inn i auga sine", forklarte professor Glen Jeffery, synsexpert ved UCL, ein av leiarforskarane i dette prosjektet. "Vi er merkelege - vi og apene - fordi vi ikkje ser UV. De fleste dyr ser det". Det første dyret som openberra UV-følsomheten var ren. Og, som forskarane forklarte, var det å unngå eldrautene som går over arktisk tundra, ein del av inspirasjonen til dette prosjektet. Dr. Nicholas Tyler, den andre hovudforfattaren, sa at det var sett på at dyret heller enn å unngå eldrautane, heldt seg unna passasjer som var skorelege før pylonar var montert. "Sjogsdyr vil ikkje rydja tverrsnitt", sa han. "Men for oss i Arktis er det vanskeleg å forklare at vi unngår elektriske ledingar - det finst ikkje tre, men reindjuret unngår likevel elektriske ledingar". Dyrene held seg så langt som 5 km frå begge sider av kabelane. "Dette har vore eit mysterium", la Dr. Tyler til. "No har vi funne ein mekanisme [for å forklare det]". Denne forskinga krevde ein detaljert forståing av synet til dyr, og det var der Prof. Jeffery kom inn. Etter å ha oppdaga i 2011 at reindøyene hadde eit følsomhetsevne for UV-lys, gjekk professor Jeffery vidare til å studere auga til nesten 40 pattedyrarter, og viste at alle var UV-følsomme. sidan, som forskarane la til, koronas "har hendt på alle elektriske linjer overalt", kan det å unngå blikkane ha ei global innverknad på dyrelivet. "Det har alltid vore anteke at elektriske linjer - master og kablar som er strøyde mellom dei - var passive, stående strukturar som ikkje kunne røre seg i terrenget, og som difor var ufarlege for dyr", sa Dr. Tyler. "Som eit resultat av dette arbeidet, ser vi no på dei som kjeder av blinkande lys som strekjer seg over tundraen i vintermørkret, og det er difor dyrene finn dei så støtende". Den tilfeldige og uforutsigelege naturen til desse blinkane var særleg problematisk, la han til, sidan dyrene ikkje kunne lett tilpassa seg til dei.
Dyr rundt om i verda kunne vore skremde bort frå kraftkablar fordi desse avges UV-blitsar usynlege for menneske, har vitskapsmenn sagt.