Prisen på Brent-råolje fall til $27,67 per fat på eit tidspunkt, den lavaste sidan 2003, medan amerikansk råolje fall så lav som $28,36. Mange analytikarar har skrapa sine oljeprospekter for 2016, med Morgan Stanley-analytikarar som seier at "olje i $20 er mogleg", om Kina devaluerer valutaen sin meir. Kva er dei faktorane som har ført til at prisen har falle under 30 dollar per fat - og kva kan kveikja til ein oppvaking? Kort sagt, det er for mykje tilførsel og for lite etterspurnad. Samstundes har USA blitt ein oljeprodusent av skiferolje, og det har ført til at det importerer mindre olje, og det har ført til ein overflod på verdsmarkada. Dette gjer livet vanskelegare for andre ikkje-amerikanske, ikkje-OPEC-produsentar, som står overfor nedskjerningar, særleg i Nordsjøen. Store oljeprodusenter som BP, Shell, Total og Exxon Mobil har overgjeve stormen ved å kutta inn milliarder av pund i investeringar, og tusenvis av jobbar har vorte kuttet. Jeremy Batstone-Carr, hovudøkonom ved Charles Stanley, varnar for at meir prisfall kan byrja å skade dei store firmaene. Det første sporet på at dei er byrja å lida, tyder han, vil vera å kutta utbytte til investorar - noko dei har unngått fram til no. Samstundes, Alan Gelder, av oljeanalytikarane Wood Mackenzie, seier at mange oljeoperatørane i Nordsjøen "føler verkeleg vondt" med gjeldende priser. Men Mr Gelder varnar for at "det ikkje finst nokon pengar til framtida". Paul Stevens, professor emeritus ved University of Dundee, og ein spesialist på Midtøsten, seier at oljeprisen teoretisk kan falla ned til så lite som 20 til 25 dollar per fat. Kvifor? Det kan vera eit uvanleg syn, men han meiner at dei fleste amerikanske skiferoljeprodusentene kan tolerera dei gjeldende oljeprisane. Dei kan gå ned i ein liten tap - han anslår produksjonskostnaden til rundt 40 dollar per fat for skiferprodusentar - men til prisen fall til rundt 25 dollar per fat vil dei halde fram med å produsera, seier professor Stevens. "Mange oljeprodusentar kan ikkje overleve på desse nivåane", seier Gelder. "Venezuela, Algeria, Nigeria står overfor alvorlige finansproblemer og politisk uro med folk utan arbeid og prisar som stiger". Det er så mykje overforsyning globalt at landa er ute av lagring. USA, som vert anteke å ha blant dei største lagringsanleggane i verda, har ikkje kvar kvar å halda det, seier professor Stevens. Og det er ikkje det einaste landet. "Lagring er stort sett full, og folk snakkar allereie om å kjøpa tankskip som flytande lagring", seier han. "Men dersom tilførsla held fram å overgå etterspurnaden, er det einaste du kan gjera med oljen å selge den, som uunngåeleg dreg priset ned". Mr. Gelder tek ein annan syn, og tyder på at det ikkje er heilt klårt om amerikanske lagring er fullt. "Vi veit om nivået i lagring i USA og Europa, men India og Kina lagrer olje strategisk for å hindra forsyninga". Batstone-Carr legg til: "Utan ein markant nedgang i produksjonen vil ingenting endra seg, og vi må venta til neste Opec-møte i juni før vi kan sjå ein nedgang i kvota. Og alt dette kjem i ein tid då den økonomiske aktiviteten er på bakbein, og det tyder at det ikkje er mykje etterspurnad der ute". Professor Stevens varnar for at kollapsen i prisane er resultatet av at olje "er frihandel for første gong sidan 1928". Han seier at det er fordi Saudi-Arabia har valt å ikkje kutta produksjonen for å støtte prisane - i motsetning til under tidlegare oljeoverflod. Det er litt over fire år sidan USA innførte sanksjonar på oljeimport frå Iran, som bidrog til å styrkja prisane og lét Saudi-Arabia få ein markedsandel som det no er svært motvilleg til å overgi. "Selv om andre produsentar som Russland, Iran og Irak ikkje er samde om å redusere oljeproduksjonen sin, har Saudi-Arabia konsekvent sagt sidan Opec-møtet i november 2014 at det ikkje har nokon intensjon om å kutta tilførsla for å støtte oljeprisane", seier rapporten. "Den nåværende økende spenningen mellom Saudi-Arabia og Iran bekrefter berre at det er usannsynleg at Saudi-Arabia vil kutta produksjonen sin for å hjelpa Iran å få tilbake markedsandel". Prof Stevens seier at spenningen i Midtøsten er "so høg som du kan ha dei utan å ha ein direkte krig. Eg trur ikkje det har vore så vondt sidan 1918 og fallet av det osmanske keisarriket". Slikt usikkerheit gjer at oljepriset normalt høyrest. Men bortsett frå ein økning over nyttår, har prisane halde fram å gå ned. Mr. Gelder seier at dei fleste oljehandlarane skuffa skuldrane av muligheten for at Saudi-Arabia og Iran skulle stå opp mot kvarandre på ein måte som kunne påverka forsyninga alvorleg. Og med etterspurnaden etter olje som svekkjer, særleg i Kina og dei utviklande marknadane, er det tilsynelatande ingen grunn til å forvent at prisane snart skal gå opp. Det vil seie at oljeprisane fall, men det du betaler ved pumpa kanskje ikkje reflekterer oljeprisdøpet fullstendig. Hugs at avgift og moms utgjører nesten 60% av prisen på ein liter, og det endrar seg ikkje så snart. Men viss bensinbilar er billigere å kjøre enn elbilar, vil det seie at det er mindre insentiv til å investere i andre alternativ, som elektriske bilar, og på lang sikt kan det vera dårleg for miljøet å ha låge bensinpriser.
Oljeprisar har fallett igjen, og det har gått ned til under 28 dollar per fat.