Det var berre den første kampen dei tok, men historien om denne turneringa er ikkje full av lag som gjekk ut av start og så gjekk tilbake og vann på knockout. Nokre har gjort det, sjølvsagt. Bath og Wasps tapte ikkje berre oppstartskampen sin i denne turneringa sist sesong - dei tapte to av dei to opnarane. Og likevel klarte dei å nå kvartsfinalen. Wasps slo Castres og Harlequins bort frå heime for å kvalifisera seg som ein av dei beste runner-upane. Bath slo Montpellier og Toulouse bort - med fire bonuspoeng - for å vinna i gruppe. Det var store seigar på vegen, og det er no verda Glasgow har vorte dregne inn i etter tapet til Saints på lørdag. Dei hadde eit forslag på Scotstoun, og dei hadde ein del form. Northampton hadde få av dei. Dei tapte tre av dei fire kampane sine i Aviva Premiership, men med eit knøtt av marginar. Frå kvartfinalen i fjor, mangla dei Alex Corbisiero, Dylan Hartley og Salesi Ma'afu, som no er på Toulon sine bøkene. Ein av dei to som kom i andre rad, Samu Manoa, har òg gått til Toulon, og den andre, Courtney Lawes, er skadd. Dette var ein ny Saints-pakke i Scotstoun, men likevel var dei vinnarar i alle avdelingar. Glasgow hadde ein slått scrum og hadde ein ropey line-out, dei var andre best i kollisjonar og var feilbevisande i kritiske tider. Warriors kan komme unna med nokre av desse sakene - og av og til mange av desse sakene - i det mer barmhjertige miljøet til Pro12. Dei var kampharden og klinisk på lørdag på ein måte som Glasgow ikkje var. Scrum var ikkje ein konkurranse. Northampton vann seks straff i dette området. Dei fekk seks poeng og ein sin-binning, som førte til ein omkonvertert forsøk, frå den overveldande dominansen i scrum. Kieran Brookes, som var på leiinga, hadde ein tøff dag på marka. Dei såg ut som to mål, ikkje berre Champions Cup, men for nokre, Six Nations. Då Eddie Jones, den nye representanten for England, såg framførsla til Brookes, gjekk han litt til. Då han såg Luther Burrell, som blei avvist av Stuart Lancaster, gjekk han heilt til. Burrell var ein toppklasse. Northampton køyrde på. Dei var sterkare, fysisk og mentalt, enn Glasgow. Racing 92 tok fem poeng frå Scarlets i Wales, men Glasgow kunne ikkje finna eit gift som var typisk for Saints. Det var eit godt slag for Greg Townsend. Det var ei tid sidan eit lag kom til bakgården hans og slo dei slik Northampton gjorde. Det var òg eit stort element av å kjenne seg skadde. I ein gong kom han ikkje nær ein garrywen, og Stuart Hogg sette ein hare i gang, hanen gjekk under namnet George Pisi, som pløygde over under postane. Då kom Glasgows scrum under eld. Det gjekk ned, det gjekk ned, det gjekk ned. Tre scrum-straff på 19 minuttar og Ryan Grant i binen for den tredje. Dette var ein ny type undersøking for Townsends Pro12-meister. Peter Horne, som var ein av dei beste i Glasgow-midtbanen, gjorde eit nytt forsøk på å få åtte poeng, men Stephen Myler strekte det til elleve før pausen. Glasgow hadde nok ball til å spille. Sjølv etter at Tuala hadde gjort det andre forsøket, hadde heimelaget eit fjell av posisjonar og mange lovende posisjonar. Ein maul kastet bakover ut av Northampton 22, ein knock-on då momentum bygde, ein forferdelig under-throw frå den nye georgiske hocken, Shalva Mamukashvili, på line-out fem meter frå Northampton-linjen. Det var eit tilbakevendande tema. Glasgow ville inch fram, Scotstoun ville reisa seg opp og så ville Northampton slå på turboforsvaret og Glasgow ville bøyle. Den kvittrande forsvaret til gjestene gjorde ikkje berre Glasgow fysisk borte, det skadde dei mentalt. Intensiteten deira kom inn i Glasgow-psykikken. Saints rotte med hovudet heile dagen. Det var ei djupt ubehageleg opplevelse for Pro12, generelt, og, særleg, for dei som trudde på Glasgow sin evne til å endeleg ta steget opp i Europa. Dei har eit fjell av arbeid framfor seg om dei skal vera relevante i denne turneringa denne sesongen.
Champions Cupen er så hård at Glasgow Warriors ser framover og prøver å finne ut kva dei kan gjere for å bøta om nederlaget til Northampton Saints i Scotstoun på lørdag.