Etter at det blei avslørt uheimelege samanhanger, har innlendingsutvalget kalla på ein omsyn av lovene som regulerer undercover-politiet. Her er kvinnene som fortel korleis dei følt seg då det kom fram at samanhenget, som varte mellom to og seks år, var basert på svik. Dette er ikkje dei sanne namnene deira. "Eg var totalt sjokkert og knust", sa ho til parlamentsmedlemmar. Lisa hadde eit seks-åra-relatert forhold med den tidlegare politipoliti Mark Kennedy, som framga seg som den langhårde, avfallne Mark "Flash" Stone for å infiltrera ei gruppe miljøprotesterar. "Du kan tenkja deg at nokon kan vera på offentlege møter som miljøgrupper har. Du kan tenkja deg at det kan vera nokon som lyttar. Du kan til og med tenkja deg at telefonen din kan bli avlyst eller at nokon kan sjå på e-postane dine. "Men å vita at det var nokon i senga di i seks år, at nokon var involvert i familien din i ein slik grad, det var eit absolutt sjokk. "Nå, sjokk er ein understrekking. Det følt seg som om jorda hadde flytta seg under meg og kjensla mi for kva som var virkeleg og kva som ikkje var, var fullstendig omvendt". Under høyringa vart ho spurt om ho hadde sympati for Kennedy, som saksøkte Metropolitan Police og hevda at han hadde vorte traumatisert av det som hadde skjedd. "Som menneske er det svært vanskeleg å ikkje ha sympati for nokon eg bryr meg dypt om, men det er òg viktig å minnast at den personen eg bryr meg dypt om, ikkje eksisterte", svara ho. "Kven var det som lyttet til dei mest intime telefonsamtala våre? Kven såg ferien vår? Var det nokon som følgde oss når vi var på ferie? "Kven tek dei avklaringane om kva som skjedde i livet mitt, kvar eg kunne gå, kven eg kunne sjå, som eg trudde var min frie vilje, men som faktisk var manipulert av denne personen som var kontrollert av andre menneske?" "Vi var ikkje gifta, men delte den same leiba. Han var fullstendig integrert i livet mitt i fem år og ein dag forsvann han", sa ho. Alison hadde eit forhold til ein mann ho kjende som Mark Cassidy, som ho møtte gjennom ei gruppe ho var involvert i 1994. Ho fortalde til parlamentsmedlemmene at openberringa hadde "en enorm innverknad" på livet hennar. "Erfaringa har forlatt meg med mange, mange ubesvarte spørsmål, og ein av dei som kjem tilbake er: Kor mykje av tilknytingen var ekte?", fortalde ho til parlamentsmedlemane. "No har nokre av konsekvensane med dette, i dei siste 13 åra, vore at eg har vore i tvil om min eiga dømmekraft, og det har hatt ein alvorleg innverknad på evnen min til å stole, og det har hatt ein innverknad på det nåværende forholdet mitt og andre etterfølgende tilknytingar. Alison, ein fredeleg kampanjerar som er involvert i venstreorienterte politiske sakar, trur at ho uvitande gav han "ein utmerkt forsidehistorie", som hjelpte til med å overtale andre aktivistar om at han var ekte. Ho sa at han blei fullstendig integrert i familien hennar, og at han synte på bryllaupsfotografen til mora si, følgde henne på ferie og støtta henne gjennom tapen av ein nær venn. "Dette handlar ikkje berre om ein lygnande kjæreste eller ein kjæreste som har svike deg. Det handlar ikkje ein gong om ein kjæreste som har eit anna forhold med nokon. "Du veit ikkje kven du kan stole på lenger. Det ødeleggar alt", sa ho. Då kjæresten Clare visste som John Barker forsvann to år etter at dei hadde vore i samband, var ho fast beslutta å finna han. Ho fann ein dødsattest for namnet hans, og oppdaga at han hadde brukt identiteten til eit barn som hadde døydd av leukemi åtte år gammal. Ho vitja huset til barnet, men foreldra deira budde ikkje lenger der. "Han hadde sagt at foreldra hans var døde då vi var i et forhold, så eg ventes ikkje å sjå foreldra, men eg tenkte at viss eg gjekk dit... hadde han vore borte i ei lang tid og eg var desperat etter å finna han. Eg var verkeleg bekymret for velferda hans", forklarte ho. "Ingenting gjorde meining i det som hadde skjedd, og så gjekk eg dit desperat, og tenkte at eg måtte følgja kvar ledning eg hadde, og eg tenkte at kanskje nokre andre medlemmar av familien fortsatt levde der eller at nokon kunne vite kvar han var". Ho sa at folk som prøvar å rettferdiggjere denne praksisen, som at det hindrar terrorisme, er svært uroleg. "Det handlar ikkje om å måtte gjera det. Det handlar om å ønskje seg å gjera det. Dei har makta og dei trur dei kan komme unna med det. Det er det det handlar om". Det er djupt uroleg, og eg trur ikkje det burde tillatast under noen omstende. Det er så påtrengande i menneskeleg liv, og, som venene mine har sagt, det endrar livet ditt på høgkant. "Alt du trudde du visste, vart plutseleg urimeleg; alt endra seg", sa ho.
Historiane til kvinner som uvitande var involvert i tilknyting til undercover-politibetjentar vert avslørt når vitnemålene til parlamentarikarar blir gjort offentlege.