På grunn av den ekstraordinære C. Livet hennar hadde kringsett rundt "utseende, menn, materielle eigedomar og det høge livet", sa dommen. Ho hadde hatt fire ekteskap og fleire affærer og "forbrukte pengane til menn og elskarar sine uforsiktig før ho gjekk vidare når ting vart vanskelege eller pengane gjekk ut". Ho hadde vore i ei langvarig slektskap, var nedstunge i skuld, og hadde freista å ta livet av seg ved å vaska ned paracetamoltabletter med Veuve Clicquot-sjampane. Ho hadde seinare sagt til døtrene sine - som, til trass for sine eigenskapar, heldt henne for "kjære" - at ho hadde "kongeleg reist opp", høyrde retten. I ei uttale sa dottera til domstolen: "Straff sagt, livet hennar har alltid vore kring utseendet, menn og materielle eigedomar. "Ho skjønar at andre har mislykkte slektskap, føler seg trist og held fram med å leva, men for henne, som ho har sagt, vil ho ikkje 'leve i ein rådsleiesei', 'være fattig' eller 'være stygg', som ho liknar med å vera gamal". Absolutt ikkje. Å hjelpa til med å ta livet av seg er ein straffbar handling som kan gå med til 14 år fengsel. I dette tilfellet handlar det om retten til kvar og ein som har mental kapasitet til å nekta medisinsk behandling. I Court of Protection, som tek avgjøringar på vegne av dei som ikkje har mental kapasitet, siterte dommar MacDonald ei setning i lovverket frå eit tidlegare saksak, som ikkje kunne ha vore klårare. "Ein vaksne pasient som... ikkje har noko psykisk funksjonshemming, har ein absolutt rett til å velja om han vil godta medisinsk behandling, å nekta den eller å velja ein i staden for ein annan av dei behandlingstilbudene som blir tilbød", stod det i det. "Denne rett til å velja er ikkje begrenset til avgjøringar som andre kan sjå som fornuftige. "Det finst sjølv om grunnene til å velja er rasjonelle, irrasjonelle, ukjente eller ikkje-eksisterande". Ein vitne til Jehova som har sinnsykdom kan for eksempel nekta ei livssparande blodtransfusjon. Domaren vurderte bevis frå tre psykiatar, ein av dei kom til den konklusjonen at C ikkje kunne bruka og veie opp informasjon om tilstanden og framtida hennar på grunn av ein "underliggande diagnose av histrionic personlegdomsforstyrring og den nåværende omstenda". Han høyrde også frå døtrene til C. I ei uttale sa ein: "Åtvinning for henne har ikkje berre med nyrefunktionen å gjera, men å få tilbake sparkelen hennar (della dyre, materielle og utseend-orienterte sosiale livet), som ho trur ho er for gammal til å få tilbake". Etter å ha sett alle bevisene, kom dommaren til den konklusjonen at C hadde sinnleg kapasitet til å nekta dialysbehandling.
Ein dommar har dømt at ein femti år gamal kvinne, som berre er kjent som C, som freistet å ta livet av seg, kan nekte seg nyredialitter, og ende livet fordi ho føler at ho har mist "sparkelen".