Eg er ikkje sikker på om dette er den rette beskrivelsen for valkampanjen i USA i 2016, men eg må gjere nokre varianter på det -- kanskje i staden for "dei beste" kunne me hatt dei ukjende, mest interessante, uventede, urovekkende, hatelege, bizarre. Kanskje alle desse tinga -- og nokre til. Eg snakka med ein produsent i London den andre dagen og han spurte om eg kunne forfatta dei i filmen min, dei flotte augene i kampanjen. Og då tenkte eg på "Matrix". Tusenvis av minner om dei gjekk igjennom hjernen min. Tusenvis av episode som imponerte meg. Kor skal eg byrja? medan eg startar med dette (Det er søndag ettermiddag) har FBI-direktøren akkurat forsøkt å kome ut av USA-valet, etter å ha gått inn 10 dagar for tida på ein forbløffande måte. Så han sendte det mest utrolege og ugjengelege brevet som kunne ha lukt etter det... no seier han: "Det finst ikkje noko". Men det er eit fantastisk tilfelle. Brevet til James Comey var ei ny ide for Trump-kampanjen. Og kven veit kor mange valkamper han har hatt i senatet der det er tidleg stemming. Kvifor skreiv han brevet i utgangspunktet? Kva håpar han å oppnå? Kva vurderer han at utfallet ville vera? Og til slutt, kvifor sette FBI midt i valet når dei prøver å trilla seg ut? Forbausande. Og ja, eg veit at eg har brukt det ordet i denne paragrafen. Men denne bloggen om valdagen handlar ikkje om FBI; det er berre ein måte å understreke at det på kvar einskild måte har vore hendingar som har vore ufattelege, forvirrande og til tider skruddfulle. Kvar skal eg byrja? Vel, det er dei åpenbare -- Donald Trump som skildrar meksikanarar som tjuvar og voldtektarar, han som hånar ein funksjonshemma, han som vanvørar PoW-ane, han som vil forby alle muslimar. Eg la av meg sjølv, når eg las at påven gjekk til krig med Donald Trump over planen om å byggja ein mur. Eg tenkte, "Helgen" er det ikkje. Det må ha vore eit feilgrep. Men på eit fly tilbake til Roma hadde han verkeleg valt å gjere seg inn i det. Så var det Access Hollywood-båndet - og han skryter over å ha grepet ei kvinne for fitta. Vi har rapportert om storleiken på penis, når det heile temaet kom opp (forlåt) under den fyrste avstemninga. Små hender, sa han, meint... vel, du veit resten. Så i eitt valgkamp har eg vore på TV og snakka om mannleg og kvinneleg kjønn. Etter 30 år med rapportering og med valdekning over heile verda, er dette eit nytt område for meg. Men gi dette forteljinga til ein forleggar som eit forslag til bok, og dei ville skrive tilbake og seie, "Kære Mr. Sopel, takk for innsendinga. Dessverre virker det for langt borte". Og det har ikkje vore kjedeleg med Hillary heller -- e-postmeldingar, endeløse WikiLeaks, og ho som døydde for lungebetennelse -- som dei ikkje hadde nokon ide om korleis dei skulle takle. På ein eller annan måte endte vi opp med to unikt u-populære presidentkandidatar i den amerikanske meningsmålingshistorien. Så mange menneske har sagt til meg på mine reiser rundt dette store kontinentet, korleis var det at ut av ein befolkning på 320 millioner mennesker endte vi opp med ei så frykteleg avvik -- eit valg mellom å døy ved å drukna eller å klype. Dette fører meg til det viktigaste med dette valet. Trass i alle fyrverkeriene, i alle dei kollausa, himmelen som skin, det meste av sanninga om dette var at USA var ein djupt polarisert, uensidig stat, som du kan kalle. kven veit om Donald Trump vinner eller ikkje - det er ikkje verdt å tenke at ein skal sjå på kristallpallen i ein gong Men det han har gjort har vist at det finst ei betydelig mengd amerikanarar som ikkje berre er misfornøyde og føler seg alienerte, men er rasande. Dei meiner at Amerika går til helvete i ein handvogn. Dei meiner at Washington er ein korrupt søppel. Dei ropar "drain the swamp" på Trump-mallingar - med nesten same entusiasm som dei ropar "lås henne opp", om Hillary Clinton. Trump får mest støtte frå litt mindre utdanna, litt eldre hvite menn - men ikkje alle. Det er mange amerikanarar som har hatt det til med konvensjonell, demokratisk politikk. Dette er folk som vil at Amerika skal trilla opp tråden og slutte å vere den globale politien og global handlaren. Dette er folk som krev radikal forandring - og helst over natten. Kven som helst som vinner dette urolege, splittende, kritiske valet, kjem ikkje til å nyte noko politisk bryllupsreise. Det er for mykje sinne for det. Det fins ikkje noko sjanse for å ta seg i sjanse for den varme, kjærlege kjærleiken til det amerikanske folket. Eg garanterer deg dette: over 40% av den amerikanske offentligheten vil ikkje berre føle den normale skuffinga av at mannen eller kvinna deira ikkje vann, men dei vil òg føle at vinnaren er ein korrupt, svindel, venal sjarlatan.
"Den største showet på jorda" var kravet til PT Barnum for sirkusen hans i tre ringar.