Nye bilete av overflaten avskjer ein klumpete tekstur på stadar som forskarar spøkjer kunne ha vore kroppens opphavlege byggesteinar. Utseendet deira tyder at dei vert kalla "gøsbumps", som er litt moro med tanke på anken-liknande form til kometen. Men om denne tolkningen er riktig, representerer det ein stor oppdagelse. "Vi må framleis modellere dette, men eg trur dei verkeleg kunne peika tilbake i tid til dei første dagane av solsystemet - til danninga av byggesteinene til kometkjernene", sa Holger Sierks, leiar for bildekompeten, frå Max-Planck-instituttet for solsystemforskning i Göttingen, Tyskland. "Vi trur at gassen og støvet som samlast saman, i byrjinga ville ha danna små" steinsbor" som vaks og voks fram til dei kom opp til storleiken av desse gåsbumpene - rundt 3m i storleiken - og av ein eller anna grunn kunne dei ikkje vokse lenger. "Slutt ville dei ha funne ein region med ustabilitet og klumpa seg saman for å danna kjernen", sa han til BBC News. Stephen Lowry, ein av medlemmar i Rosetta-teamet, sa at goosebumps (som for nokre òg ser ut som eit klump av "dinosauregg") var blant dei mest forbløffande resultatane som har kome ut av misjonen hittil. "Hugs at desse objektene ville ha vorte danne for minst 4,5 milliarder år sidan. Så det er veldig spennende, men vi må vere sikre på at denne regelmessige rørslestrukturen representerer ekte kometesimaler og ikkje er noko som på ein eller annan måte er framstilt som eit resultat av is som enkelt sublimerer frå kometen; fordi vi ikkje ser gåsbumps over alt", varnar Kent University, UK, ekspert. Rapporterna er ein første forsøk på å karakterisera den 4 km lange "romdåken", som Rosetta skal følgja gjennom 2015 når den sveipar rundt sola. Kamera på sonen har no avbilda 70% av overflaten til kometen. Den usynlege delen, som ligg i den sørlege halvkule, skal kartleggjast når den kjem fram frå mørkret i vinteren. Desse soneane - og det vert sannsynlegvis tilleggja fleire i framtida - viser fem grunnare landskapstyper, frå område med høgt støvinnsamling til kløe, kløe fante som består av steinliknande materiale. Forskarane rapporterer om nokre fascinerande oppføringar som er meir enn det som ein kan forvente, som å sjå gasstrålar og støv strøma bort frå kometen når isen blir varm og dampar. "Vi ser sanddynar på jorda, på Mars og på Venus, men alle desse objektane har gravitasjon og tykke atmosfærar. "På kometen har du nesten ingen gravitasjon og det er ikkje ein atmosfære vi kan puste. Så det er verkeleg vanskeleg å tenkja på korleis du kan laga sanddynar på ein kometarkjerne. Tricket vi tenkjer på er at det er veldig sterke vindar der - 300m/s - og at desse vindane kan, sjølv om tettheten til gassen er svært låg, skuffe partiklar rundt for å laga dunane". Ein annan slående hending er ei "fluidiseringseffekt" som gjer at nokre overflate blir glatte. Vitskapsmenn trur dette skjer når is endrar strukturen sin. Dette resulterer i ein utsleping av gas som kan plukke opp lokal støv og få den til å røre seg - om enn kortvarig - som ein væske. Noe liknande kan sees på jorda når store volum av varm aske fell ned på sida av vulkanar. I bunnen av 67P, ser det såkalla Imhotep-regionen ut til å ha opplevd gjentatte fluidiseringstilføringar, registrerte i definerte lag. Fotografiane frå Rosetta har òg oppdaga episoder av tidlegare eksplosivt atferd. I eit bilde har ein blokk av materiale på storleiken av ein fotballbane blitt løft opp og kasta ned ved sida av det store hålet det etterlét seg på overflaten av kometen. Ja, den voldsomme utsleppa av gas på djupet synes å vera ein vanleg aktivitet på 67P, følgd av kollapset av materiale tilbake i tomromet. Data som vert samla av den europeiske romfartssonden skal halda vitskapsmenn opptatt i årevis, men det er allereie klårt at mange av dei gamle ideane om korleis kometane er samla og korleis dei oppfører seg, må endra seg. Det er no klårt at denne kometen ikkje er ein stor isklump med noko støv blanda i. I staden har han ei mykje meir kompleks konstruksjon, som inneber betydeleg meir støv og mange steinkomponentar. Dette er svært tydelig frå andelen støv og gas som blir utsleppt av kometen (fire til ein), og alle dei steine klippane der stivt, konsoliderte materiale ser ut til å dominera. "Vi pleidde å tenke på kometer som'skitne snøballar'; vi trur no at 'is-skitball' er ein mykje betre beskriving", sa Simon Green frå det britiske Open University. "Så ser 67P ut - eit fast objekt med is som dampar ut noko under overflaten". Jonathan.Amos-INTERNET@bbc.co.uk og følg meg på Twitter: @BBCAmos
Vitskapsmenn som jobbar med den europeiske sonda Rosetta, som sporar komet 67P, seier at dei kanskje har funne bevis på korleis slike isete objekta vart danna.