Ein av dei få kvinnene som mottok eit omtale er Marie Curie, ein fysiker og kjemiker som i utgangspunktet oppdaga stråling og bidrog til å bruka den på røntgenstråle. Ho vann to Nobelprisar, i fysikk og kjemi. Likevel vart ho avvist for medlemskap i den prestisjetunge franske vitenskapsakademien i 1911, det året ho vann sin andre Nobelpris. Nobelprisvinnaren Sir Tim Hunt vart sterkt kritisert for sine nedvurderande uttala om kvinner i vitskapen i forrige uke, som for nokre reiste spørsmålet om kvenes stilling i det vitskaplege samfunnet. Hodgkin var den første kvinnen som vann den prestisjetunge Copley-medaljen, og ho er framleis den einaste britiske kvinnen som har vunne Nobel i vitskap. Likevel, på den tida, var det i avisane overskrifter som "Oxford-husmorar vinner Nobel". Men mange kvinnelege vitskaparar i fortiden fekk ikkje den æren som dei fortjente for å ha gjort. Som eit resultat har namn på dei nesten forsvunne frå offentleg vitskap. Her er berre nokre. Esther Lederberg, ein mikrobiolog, gjorde banebrytande forskingar på genetikkområdet. Ho utvikla grunnteknikkar som har gjeve mange bidrag til å hjelpa vitskapsmenn til å forstå korleis gener fungerer. Arbeidet hennar hjalp ektemannen hennar, Joshua, med å vinna Nobelprisen i 1958, men ho vart ikkje oppnevnd i prisen. Bildet hennar av DNA-molekylet var kritisk for å avklara strukturen - eit av dei største og viktigaste vitenskapelege gjennombrotene på det 20. århundret - men det var James Watson, Francis Crick og Maurice Wilkins som fekk Nobelprisen i fysiologi eller medisin i 1962 for arbeidet deira. Ida Tacke gjorde store framgangar både i kjemi og atomfysikk. Det var ho som klarte å finna to nye element, renium og masurium, som Dmitri Mendeleev hadde forutsei ville utgjere del av periodiska tabellen. Tacke er ein av dei første til å oppdaga ideen om kjernefysisk fisjon. Arbeidet til Lise Meitner i kjernefysikk førte til oppdaginga av kjernefysisk fisjon - der atomkjerne splitt seg i to. Dette la grunnlaget for atombomben. Etter at Meitner flytta til Berlin i 1907, samarbeidde han med kjemikaren Otto Hahn i mange tiår. Men Hahn publiserte funnene deira utan å ta med Meitner som medforfatter. Og han vann no Nobelprisen i kjemi i 1944 for bidrag til å dela atomet. Chien-Shiung Wu var ein av dei viktigaste fysikarane i det 20. århundret. Ho var med i utviklinga av atombomben, som ein del av Manhattan-prosjektet. Likevel veit få om namnet hennar i dag. I 1950-talet bad to teoretiske fysikarar, Tsung-Dao Lee og Chen Ning Yang, Wu om hjelp til å motbevisa det som er kjent i fysikk som paritetsløyet. Wu sine eksperiment vendte denne lova på hovudet. Dette landmarkmomentet i fysikk førte til ein Nobelpris i 1957 for Yang og Lee, men ikkje for Wu, som vart utelat sjølv om ho spelte ein nøkkelrolle. Ho byrja arbeidet sitt med å måle og registrera stjerner ved Harvard Observatory - eit av dei få jobba i vitenskap som vart sett på som egnet for kvinner. Leavitt fann eit mønster mellom lysstyrken til ein stjerne og avstanden til jorda. Dette førte til at ho oppdaga det som er kjent som period-lysstyrkeforholdet, som gjorde det mulig for vitskapsmenn å utregna kor langt ein stjerne var frå jorda basert på lysstyrken. Det representerer den vitenskapelege etablissementa i Storbritannia, og dei første medlemmane var Isaac Newton og Robert Hooke. Kvinner fekk ikkje lov til å bli fellows før 1945, nesten 300 år etter grunnlegginga. Somme seier at kommentarane frå Sir Tim - ein framtredande medlem av samfunnet - vil skade dei anstrengingane det gjer for å betra mangfoldet. Det har vorte rapportert at berre 6% av fellows - ein prestisjefylt tittel i vitskapen - er kvinner. Denne statistikken, seier nokre, summer omfanget av det breiare problemet med vanskelighetene kvinner står overfor i den vitenskapelege verda.
Ein rask søk på nettet etter dei mest kjende vitskapsmennene i verda, og kan finna blant anna Galileo, Einstein, Newton, Darwin, Stephen Hawking og Alexander Fleming.