Samtal med arabiske og vestlege kjelder viser at det finst eit viktig felles mål i desse nye diskusjonane: å unngå kollapset mellom dei syriske sikkerhetsstyrkane og dei sivile institusjonane. Det tyder at alle partane nå flyttar bort frå dei harde posisjonane dei hadde då opprøret i Syria utbrot for over fire år sidan. "Det er ikkje lenger fornuftig at Assad går vekk før prosessen startar", sa ein senior arabisk diplomat i regionen til meg. "Om han plutseleg går vekk, vil to tredeler av kommandantane hans gå med han, og Syria vil kollapsa". Den støytte oppgangen til den såkalla Islamske staten og det økende trykket på den utstrekkelege syriske hæren har gjeve alarmklokkar over trugda om at eit urovnadssykt Syria kan falla i hendene på ekstremistar. Risikoen som eit anna delt Midtøsten-land skaper er for stor for å ignorera. Det same er den tragiske utflytta i sommar av hundrevis av tusen syrer som desperat vil koma til Europa. Idear frå arabiske og vestlege hovudstadar inkluderer ein våpenhvile, amnesti for styrkane på begge sider, og ei overgangsregjering som skal sikre ein ordentlig prosess som vil føre til utarbeiding av ei ny grunnlov og val. Det er snakk om ein overgangsreise som kan vare i opptil to år. Nokre av desse ideane finst òg i rapporter om forslag frå Russland og Iran. Iran har hatt si eiga "fjerde-punkt-plan" i nokre år, som vart studert med interesse av FN. Men det blei verande på hylla medan Iran vart halde utanfor samtalene. Integreringa av ei rekkje væpne styrkar vil vera full av vanskeligheter, om ikkje farer, men det finst håp om at reformen av sivile strukturar er lettare å nå. Kjelder talar om samtal som høgare medlemmar av president Assad sitt team ville bli be om å gå - ein tal på 10-15 menneske vart sitert. Det finst òg håp om at nye, meir troverdige leiarar vil dukka opp frå opposisjonen i denne perioden for å erstatta figure som vert sett på som manglar støtte inne i Syria. "Dei er gode menneske, men dei har ingen grunn", sa ein kjelde som støttar opposisjonen. Det er viktig å ha overtydande alternativ for å ta over. Det er viktig for å trygge Russland og Iran, som støttar president Assad. Eg har fått vita at namn på mulige kandidatar er i gang med å bli utarbeidd og delt. Iran og Russland har for nyleg styrkt den militære støtten til president Assad på mange viktige front. Men i privat har embetsmenn sagt at målet deira er å "redde Syria, ikkje Assad". Det største skillet er likevel kor lenge president Assad kan vera ein del av prosessen. Motstandarane hans insisterer på at denne prosessen ikkje kan byrja med han om det ikkje er heilt klart at den vil ende utan han. Pressekonferansen i Riyadh denne viken, der saudiarabiske utenriksminister Adel al-Jubeir og den britiske utenriksministeren Philip Hammond som var på besøk, kalla på ein fast avgang, fekk ein skarp motrekning frå Damaskus. Medlemmar av den frie syriske arméen, som vert sett på som moderate styrkar, har besøkt Moskva, og det er eit teikn på at det kan vera plass til samtale. Men mektige grupper knytte til al-Qaeda, og kjemparane til Islamsk stat, vil ikkje ha noko med denne forhandlingsprocessen å gjera. Dei er på svarte lista over terroristar, så dei vert ikkje invitert i alle fall, men det er en lang, hard kampanje framand for å freiste dei. Og det finst en djup skepsis om at kløftane i forhandlingane kan sleppast, og det finst en djup mistankar og fiendskap mellom dei store rivalane Iran og Saudi-Arabia, saman med nokre andre Gulfstatar. Saudi-Kongen Salman fekk telefon samtaler frå president Vladimir Putin og president Barack Obama i den siste uken, og besøk frå den amerikanske utanriksministeren John Kerry og Philip Hammond. Al-Jubeir, utanriksministeren, sa til meg: "Eg vil ikkje kalle det ein plass ved forhandlingsbordet, det handlar om å vere ein del av samtalen". Og om dette mislykkast, er det klårt at alle som er på ein plan B, har ein akselererande militær alternativ. "Dette er kvifor ein ordentlig prosess er betre enn ein militær prosess der institusjonane kollapser".
Det mest samde diplomatiske tiltaket til å få slutt på den straffa krigen i Syria har fått alle å fyljge på med ein øm konflikt.