Eg minner meg fram til denne dagen på kjenningen av frostige regn som blinda meg og den ekstreme kalde vinden som gjorde at øyra mine gjorde vondt. Men det plaga meg ikkje på den tida. Kva var høvet? Vel, dette var Hogmanay og gutane i bybyen heldt fram den tradisjonelle ritualet med å gå frå hus til hus på denne spesielle kvelden. Kva er tradisjonen bak det? Det er allment tru at nokre av desse øy-tradisjonane kom frå vikingane som var bosetjarar på Vestøyene i særleg tid. For å vera ærleg, hadde det ikkje noko å seia for meg. Eg var ute og hadde det moro. Denne tradisjonelle hendinga, som skjedde i Uist gjennom århundra, blei også praktisert på mange andre stader, men med skilnad i format avhengig av kvar du budde. På desse kvelda var det unge menn som gjekk rundt i byen med tillating til gutar så unge som fem å gå ut med dei store. Den første dagen var klokka 19.00, og alle gutane møtte seg på ein av endene av byen og byrja å vitja kvar heime. Hver person hadde eit kjelderkasse eller ein pose som vart fylt med godsaker frå heimsherre. Utanfor kvart hus skulle ein person lesa Hogmanay-diktet og i slutten av diktet be mannen i huset om lov til å koma inn. Ein gong inne i huset skulle den eldste guten i gruppen tendra eit steinbelte og så skulle steinen gå rundt alle familiemedlemmar byrja med husmannen. Det var overtro involvert i dette ettersom det vart trudd at når steinen vart kringsett over hovudet til kvar enkelt, om steinen skulle sløyve, ville det bety at den personen hadde eit år med dårleg lykke. Sjølvsagt ville jokarar i familien prøva å blåse steinljuset ut når dette skjedde. Når alle medlemmar i familien hadde vore gått steinen, ville moren til huset ta med seg gåvene. Brød, sukker, frukt, keks og sjølvsagt godteri. Nokre gonger ville folk gje kjøt eller fisk. Mannen i huset ville gje pengar, som dei eldre menn i familien. På å forlate kvar heime ville den eldste guten i gruppa ønskja lykke til familien for det kommende året. Etter å ha vore i kvar heime var kjelderkassa full og tung og det var på det siste huset at moroen byrja. Kjelderkassa vart tømda og varene delt ut likt. På veg heim plaga ikkje meg det blinda regnet eller frysing, for eg hadde no eit putepakke fullt av godsaker, ein full mage og pengar i lomma. "Julebukk inneber å leggja på seg ein maske og gå til dørene til folk for å jaga julen ut i løpet av nyår. Du syng og ber med deg ein sekk for å samla kaker og søtsaker - ah, gleda av å ende opp med ein stor sekk med godsaker". "Disse kostymane kunne vera ganske skumle og representera fantastiske dyr, som ei avbild av eit hovud av ein billygoat på ein stok. Guiserne blei båret til mat og drikke på kvar gård. "Disse skikkane er svært gamle, og går tilbake til førkristne tru. "Folkleg tru hadde det at overnaturlege vesen var ekstra aktive på denne tida av året. "Interessant nok finn ein liknande tradisjon i Island, Færøyene, Shetland og Orkney. I Shetland, for eksempel, fer guiserne rundt og vert bjóðt mat og drikke på Up Helly Aa i januar".
Med Hogmanay i sikte, legg DJ MacIntyre, Gaelic officer ved University of the Highlands and Islands, fram ei tradisjon som ein gong var populær på South Uist på Vestøyene og som hadde ein tilknytning til nordisk kultur - Hogmanay Boys.