Denne uka har det innflytande nyhetsmagasinet Der Spiegel ein bønn i raudt, hvitt og blått. Det er dekket i ei fagforeningsjakke og trykt på engelsk og tysk, og det er dedikert til folkeavstemninga. Der Spiegel er utvetydig mot en Brexit: "Den einaste internasjonalt kjende politikaren som er for en Brexit", skriv redaktørane, "er Donald Trump - og, om ingenting anna gjer det, burde det å vera det som gjer britane urolege". Flertalet tyskarar er tilsynelatande samde; ein undersøking tidlegare denne månaden viste at 79 prosent ikkje vil at Storbritannia skal skiljast ut av EU. I månader har mange her vore forvirra, forvirra og oppriktig urolege over tanken på at Storbritannia kanskje vil skiljast ut. Tyskarane vonar at Storbritannia skal bli verande i EU Tyskland er i konflikt om korleis ein skal håndtere Brexit Tysk makt er den eigentlege nøkkelen til Europa EU-avstemning: Alt du trenger å vita EU-avstemningsutfordringar Veiledning I orda til ein av Angela Merkel sine høge konservative: "David Cameron er som trollmannens lærling. Han veit ikkje kva han har byrja". Men, med litt over ein uke til folkeavstemningsdagen, er den tyske pressen glad for å la sin versjon av korleis det kan enda. Ein Brexit, spår Spiegel, ville vera "en tredobbel katastrofe: vondt for Tyskland, vondt for Storbritannia og katastrofale for Europa". I dag er det ei stor utbrot i den britiske regjeringa, og det er ein stor del av den britiske regjeringa som er i ferd med å gå i avgang. Det er ein stor del av den britiske regjeringa som er i ferd med å gå i avgang. Dei vil ikkje rykke fram med kampanjen for å gå ut av EU. Merkel var forsiktig og milde i språket. Hennes korte uttala var nøye tidskapa og samordna med Downing Street. Men det inneheldt ei streng varsel: Dersom Storbritannia går ut, vil det mista forhandlingsmakt med EU. Finansministeren hennar var mindre diplomatisk. "Ute er ute", sa Wolfgang Schauble. "Dette funkar ikkje", sa han. "Det ville krevja at landet følgjer reglane til ein klubb som det no vil trilla seg ut av". Det var mykje mindre omtala det ein høgt representant for CDU i Tyskland sa til Der Spiegel. Juergen Hardt, talsmann for utanrikspolitikken i partiet, gav eit interessant innblikk i korleis Berlin kan vera i gang med å forberede seg på Brexit. Brussel burde ikkje stenge døren med ein gong. På ein eller annan måte vil Tyskland halda Storbritannia nær. Det er åpenbare grunner; i Europa er Storbritannia ein mektig økonomisk og politisk alliert for Tyskland. Utan Storbritannia, er det nokre her som er urolege for at Tyskland vil bli sett på som for stort, for dominerande i unionen. Dei to landa er viktige for kvarandre kommersielt; Storbritannia er den femte viktigaste handelspartneren til Tyskland. Ta bilindustrien: I fjor selde Tyskland 810.000 bilar til Storbritannia - omtrent ein femtedel av det totale talet det eksporterar over heile verda. Og tyske selskap produserte 216.000 bilar i Storbritannia, ifølge leiaren av den tyske bilprodusentforeningen. Matthias Wissman har på fleire gonger advart om den negative effekten ein Brexit ville ha på heile bransjen. Og det er ein større bekymring i Berlin. Som ein senior parlamentarikar sa: "Brexit ville vera eit katastrofale og katastrofale budskap til resten av verda at Europa ikkje fungerer og ikkje kan halda seg saman". Ein kommentator sa at ein del av grunnen til at Angela Merkel støtta David Camerons forsøk på å omforhandla eit forhold til EU er at ho ikkje vil gå inn i historia som den tyske kansleren som gjorde at Europa vart oppløyst. Angela Merkel gjemur ikkje å vera forplikta til det europeiske prosjektet. Det er vanskeleg å kvantifisera i kva grad ein Brexit kan oppmuntra andre land til å følgja. Men det er klårt at populisme og anti-EU-følelsene endrar det politiske landskapet i Europa - delvis driv av flyktningkrisen. Ifølgje ein undersøking frå YouGov sist månad ville nesten ein tredjedeleg tysk stemme for å skiljast frå EU. Dette er overraskende i eit land der folk ofte seier at dei er europeiske først og tyskar så. Det er eit stort val i Tyskland neste år. Angela Merkel skal framleis kunngjere om ho kjem til å stå i valet, men det er ein stor mengd som trur at ho kjem til å stå i valet. Dei kristne demokratane hennar kjem nok til å tape stemmer til partiet Alternativ Fuer Deutschland. Det har posisjonert seg som anti-islamsk og vil ha meir makt til nasjonale regjeringar i Europa. Det er mykje som står på spel for Merkel-administrasjonen. Men det er ein annan kraft som driv dei som vil at Storbritannia skal bli. Som ein pendlar som sit i sola utenfor hovudstasjonen i Berlin sa: "Før Storbritannia gjer det dei trur er best for dei. Eg likar britane, eg likar London. Eg er sikker på at britane vil gjera det rette". Det finst, blant tyskar, ei ekte kjærleik til Storbritannia. Som dei som redigerer Spiegel, skriver: "Tyskland har alltid sett på andre sida av Kanalet med misunning... (britar) har ei indre sjølvstende som vi tyskarar manglar". Denne kjærleiken var kanskje mest synleg i fjor sommar under det tyske dronningbesøket til Berlin (den britiske kongefamilien er svært populær her), då den tyske fjernsynen gjekk i kongeleg overdrive og folk kom ut for å hilsa på den britiske monarken. "Europa treng Storbritannia", sa Joachim Gauck. "Eit forente Europa, ei sterk EU, representerar stabilitet, fred og fridom for oss alle". Det er eit argument som underbygger diskusjonar her fordi, i grunn, for mange tyskarar, det er det EU endå handlar om. Og påstandane til Iain Duncan Smith om at "tyskarane" faktisk hadde mobba David Cameron over omforhandlinga hans, gjorde regjeringa rasande. Her er det ein aksept av at Britannia alltid har hatt eit markant anna perspektiv på EU. Og det er ein samde om at Europa utan dette perspektivet ville ha vore eit fattigare sted. "Det er sjølv opp til borgarane i Storbritannia korleis dei vil stemme i den kommende folkeavstemninga. "Vi samarbeider godt med Storbritannia, særleg når vi snakkar om nye reglar for EU. Vi må utforma desse saman med Storbritannia, og når vi forhandlar om det, kan du ha mykje betre innverknad på debatten når du sit ved forhandlingsbordet og du kan gje innlegg i desse forhandlingane, og resultatet blir då alltid betre enn å vera utanfor rommet". "Det ville ikkje berre vera i vår interesse, men det kunne òg vera i interessen til Storbritannia når han kan få heile sin politiske vekt til forhandlingsbordet som ein del av EU". (Tal på felles pressekonferanse med NATO-generalsekretæren Jens Stoltenberg i Berlin, 2. juni).
"Ver så snill, ikkje gå!"