Men for ein gruppe passasjerar - dei som brukar rullestoler - blir det ofte eit uroleg og nervesårande opplevd å fly, uansett årstid. Frå problem med å komme seg på flyet, til vanskar med å sjekke inn utstyret, og til og med å ikkje kunne gå på toalettet ombord, er det alltid noko å vera uroleg for. Men det er eit problem som kan ødelegge ein ferie: skade på rullestola, som er livlinjene til mobilitet. Rullestoen min har vorte skadet fleire gonger, inkludert på eit nyleg fly til Portugal av EasyJet i slutten av juli. Så eg gjekk ut og prøvde å forstå alvoret av problemet. Eg brukte ein motorstuhl for å bevege meg rundt; hjernespaltarbetinga mi tyder at armane mine var for svake til å kjøre rullestol. Stolen er skrudd saman, tung og ekstremt dyr. Når eg flyger, går stolen min inn i skogen. To gonger etterpå, i 2013, på to reiser til Dublin og Barcelona, kom den av flyet og gav meg eit skremmende, støyande lyd. Nokre veker seinare slutta den å fungere. Reparasjonane var dyre, og ho blei stengt på rommet mitt på universitetet, avhengig av andre. Viss eg skulle fortsette å reise, trengde eg ein annan plan. Eg trudde eg hadde løyst problemet når eg investerte i ein annan stol, som var spesielt utformad for å reise med fly. Det dyre utstyret består av ein manuell stol og ein tilleggsmotor. Når du flyg, kan motoren lagres i ein koffert. Ideen er at brytbare deler skal halde seg trygge. Og likevel, då eg kom for å samla stolen min igjen etter å ha kome til Portugal forrige uke, var motoren bøygd. Fem av venene mine kunne ikkje knyta den til handleg rammen. (EasyJet seier at det er "veldig sjeldent" at bakkearbeidsselskapene sine skadar rullestol. Når det skjer, seier dei, arrangerer dei reparasjon og ein skiftastol. Flyselskapet peikar òg på at kundetilfredsheten blant passasjerar med redusert mobilitet var 84% i 2016). Eg brukte heile ferien i Portugal utan å kunne bevege meg sjølvstendig meir enn nokre meter. Og det viser seg at erfaringa mi er langt frå einaste. Etter å ha fløymt over 40.000 mil over heile verda i år, vart rullestole til Dan Dorszynski brutt på ein kort flyging frå Philadelphia til Detroit. "Fartakten kunne ikkje passa den i lastdøren, så dei strykte den inn og bryte ryggstokken, armstokken og nokre andre ting på stolen min", seier han. Sjølv om stolen hans var "drive-able", seier Dorszynski at han ikkje kunne fiksa den i tide for neste reisa. Han kjøpte ein brukt versjon av den same modellen for å ta i staden. "Når eg forlét Sverige på vegen heim, insisterte flyselskapet på at eg skulle sjekka denne stolen ved billettbuks i staden for å ta den med til porten fordi ho var for tung. "Eg krangla litt... men det var utan frukt og eg bestemte meg for å la dei få den så det ikkje skulle vera eit problem. "Eg kom til Chicago og etter alt det, kom ikkje bakstolsstolen min til det første flyet. Her lurer eg to dagar seinare på kvar stolen er". Michaela Hollywood har òg hatt vanskeligheter når ho flyr. "Nåre gonger har eg vore i ferd med å flyge før [det siste flyet hennar] har det vore problemer", seier ho. "Stoleforløpet mitt har vore borte i to veker, berre halvparten har blitt hent tilbake; han har vore fast i flyet, fast på jorda... ein gong måtte far min sette han i lastvogna sjølv". Og Jeff Courtade vart "bond" i huset sitt i "nesten ein månad" etter eit fly frå San Francisco til Washington DC. "Eg er redd for å flyge no", seier han. "Eit kulturproblem". Etter min meining har problemet tre delar: I augene til bransjen er det som om rullestol er det same - og like robust - som nokon annan bagasje. Personalet veit ofte ikkje kva dei held på med - flyttar særleg plasserte ryggstørr og sløyper ut viktige delar av stolen som ikkje kan settast på nytt. Stolen blir løfta og trekt på ein måte som skadar den. Bremsa på motorsengen min vart øydelagd då personalet trakk den utan å følgja instruksjonane for å sette den til manuelle innstillingane. Alle rullestol er ulike, men ei grunnutdanning i korleis dei vanlegvis fungerer ville gå langt. Transport av ein roten motorseteil er eit krav på særskilte kjøretøy og mykje styrke (dei veker vanlegvis over 100 kg). Han hjelper no andre med å få erstatning for skade eller misbruk. Takket være å ha delt ansvar mellom flyplassane og flyselskapene, er det "endeløse (og ubrukelege) fingra som peker på når noko går så forferdig galt", seier han. Men mange vil ikkje vera viljuge til å overlata dei viktigaste eigedomen til ei industri som - altfor ofte - ikkje synest å skjøna verdien av dei.
Stresset med flyreisa har auka i sommar, med lange køar over heile Europa på grunn av strengare sikkerhetskontroll og innvandringskontroller.