Albert II varna for farene med at populistar søkte etter syndebukkar for den økonomiske ulikheten. Den flamske separatistleiaren Bart De Wever meinte at kommentarane var rettet mot han og sa at han hadde overtråka sin rolle. Han sa at populistane "tryckte å finna syndebukkar for krisen, anten utlendingar eller landsmenn frå ein annan del av landet". Slikt tenkande heldt fram i Belgia like mykje som i andre europeiske land, og "krizen på 1930-talet og de populistiske reaksjonane på den tida må ikkje gløymast", sa kongen. De Wever, som hadde det nye flåmske alliansen (N-VA) som fekk store gevinster i valet i oktober og som no er den største politiske krafta i det flåmske språket, beskylde kongen for å ha "implisitt" referert til N-VA i talet sitt. I ein artikkel i avisa De Standaard beskylde han kongen for å ha valt "vegen til ein royaldi av deling", og la til i eit senere intervju at han ikkje kunne sjå monarken lenger som å spela den konstitusjonelle rollen som dommar. På belgisk radio beskylde han den fransktalande statsministeren Elio Di Rupo for å "gjemme seg bak trona", og hevda at han må ha sett ein kopi av taleba og gjeve det grønt lys. "Di Rupo vil ikkje seia at eg er ein fascist, men trur det og la kongen seia det", sa De Wever. Den separatistiske leiaren tok òg til seg ein forgjengaren til Albert, den belgiske krigstidskonungen Leopold III (som då var krigsfang), som møtte Adolf Hitler "for kaffe" i Berchtesgaden i Bayern i 1940 og førte Belgia "til grensen av ein borgerkrig". De Wevers arga uttala følgde ei rekkje innvendingar frå politiske kommentatorar og akademikarar. Prof Carl Devos frå Ghent University sa at det skulle ha vore tillate å la passatet i talet gå, medan monarkiekspert Prof Mark Van den Wijngaert sa at ein samanlikning med 30-talet var "en bro for langt". Men ein annan flamsk politisk leiar, sosialisten Bruno Tobback, sa at monarken berre uttrykte det andre europeiske statsleiarar hadde sagt i julemeldingane sine. Sosiologen Benoit Scheuer sa til La Libre Belgique at det var greit for kongen å advare om farene med populisme, sjølv om han trudde at dei største demokratiske partiene burde tala ut. Albert har før teke ei sterk posisjon på dei politiske vanskelighetene i Belgia, og monarken spelar tradisjonelt ein rolle i å freista å løysa konstitusjonelle problem. I juli 2011 gav Albert ei emosjonell taling på TV, der han appellerte til politiske leiarar om å visa "moderne borgarskap" for å få slutt på ein utdragen krise, som lét landet stå utan ein vald regjering i ein og ein halv år. I ein tilsynelatande forstu av det kontroversielle julemessiget hans, varna kongen sjåarane på den tida for at om den politiske stillstanden blei løyst, risikerte dei å få ei form for "poujadisme", med referanse til ein høgre-populistisk rørsle på 1950-talet i Frankrike.
Kongen i Belgia har provosert ein kraftig reaksjon på eit julemessignal der han teikna paralleller til oppstolet til fascismen på 1930-talet.