Det var ein politikar med "store ambisjoner". Det erklærde målet hans var å skape noko han kalla ein "ny avtale". Det er politikarar som omskriver reglane for politikk slik at det passar din side. Så det er at han gjorde noko ganske overraskende - trekk ned sparingane og reduserte utleggja til velferdspolitikkarar, ettersom han lova raskare og dypere nedleggjande i løpet av valet. Han vedtok ei rekkje lovforslag til Arbeidsløysinga - høgare minimumsløn, ein skatt på firma som skulle betale for lærlingar, og ein angrep på skattefordelinga til såkalla "non-doms". Dette i tillegg til å gje dei lovnader om å kutta på inntektsskatt, selskapsskatt og arvereskatt. Men høyr her - under desse overskrifter er det nokre potensielle nedsetting av utbytte - kuttane på skattekreditane til familiane vil gå ned over lønnshøgda som mange vil få. Det er ein reduksjon i skattekapitalet til Whitehall på same skala som det har vore i fem år - men det er ikkje greitt kvar dei vil gå. Og det er skatteløp - på å kjøpe tryggingar, på å kjøpe bil, på pensjonar - som gjer at det ikkje blir like mykje skatteløp. Så, ja, det var eit "store budsjett" - om det endrar spel, eller om det er eit rot eller ein enorm opprør - det er din dom.
Det var verkeleg eit "stor" budsjett - akkurat som kansleren sa det skulle vera.