"Stalt", sa ho, før ho utfordra nokon i rommet til å nemne ei signifikant endring som hadde skjedd dei siste to åra. Så har ho rett? Har det så mykje omtala Burma-reformprosjektet stått på eit stopp? Svaret avhenger av kor tett du definerer reformer. Når ho talar, tenkjer Suu Kyi på politikk. I den burmesiske samanhengen tyder "lett" på beslutninger som ikkje forstyrrar hæren. Politiske fangar vart løyst, sensur av aviser og Internett vart heft, og ein (feil) lov vart sett i kraft som tillét offentlege demonstrasjonar. På kort tid, eit av dei mest strengt kontrollert samfunn i verda opna seg på ein måte som få hadde trudd var mogleg. Historiar som kritiserte ministrane kom plutseleg på forside av private aviser, og demonstrasjonar, som for det meste var knytte til jordrettigheter, har vorte nesten daglige hendingar. Men den tidlege takt som dei endra seg på, har ikkje vorte vedlikeholdt. Det var ingen måte å sjå det. Så, gjekk reformarane tom for driv? Kom Thein Sein sin prosjekt til ein blokk som var styrt av hardlinjerne i den burmesiske hæren? Eller kanskje er vi nær det siste målet - med sanksjonar løyst og hæren som held styr på det. Det er ein lov som er opprettet i 2008, og som garanterer militæret kontroll over det politiske livet, og som gir det ein fjerdedel av setene i Hluttaw (parlamentet i Burma) og ein veto mot endringar i grunnloven. Dei er: Klausulen som gjer at alle som har utanlandsk familie, ikkje kan bli president, og som gjer at Suu Kyi ikkje kan ta makta (på grunn av dei britiske sønene hennar) og artikkel 436, som gjev hæren rett til å setja veto på konstitusjonelle endringar. I den andre delen av den arabiske republikken, som i mange andre land, vart det sett på at det var ein grunnleggjande utgangspunkt for den arabiske regjeringa å foreta ei grunnlovsreform. Suu Kyi er ein av dei som er mest i stand til å nominere president. Sjølv om endringane Aung San Suu Kyi ønskjer mest har stått stille, vil det ikkje seie at det ikkje har vore andre viktige utviklingar. Det er berre at dei ikkje direkte involverer Suu Kyi. Sidan Myanmar fekk sjølvstende i 1948 har det aldri vore fred, med minoritetsgrupper som kjempar geriljakrig mot den burmanske staten. Dei siste tre åra har det vore reelt framskrit mot ein endå ein avtale om våpenhvile. Alle dei største opprørsgruppene har vorte tiltrukne av lovnaden om dialog om ein meir føderal framtid. For president Thein Sein, ville ein fredsavtale ha vore den største oppnåginga av det som sannsynlegvis blir det einaste mandatet hans. Dessverre for han, med ein avtale som er nært å nå, har talet på samstund byrja å auke ein gong til. Utanfor politikken, særleg i dei store byane, endrar livet til folk raskt. Takket være nye lover og forskrifter, liberaliserer økonomien og bank-sektoren i Myanmar og opna seg for omverden. BNP-veksten er rask, men forbetringane i levestandarden er enno langt bak. På gatene i Myanmar kjempar to nye utanlandske telefonselskaper for å få eit lukrativt nytt marked. Etter å ha vore regjerings- og internet-telefonar og SIM-kort som elite-eit, så er det no muligheit for billeg informasjon og fri tilgang til informasjon. Dette endrar spel, og er det då halvfullt eller tomt?
På ein pressekonferanse i forrige uke blei opposisjonsleiaren Aung San Suu Kyi spurt om kva ho tenkte på om reformen i Myanmar.