"Vi er omtrent ein tredjedel av vegen", seier ho. "Sidan ho var ein av dei største aktørane bak den nyare kulturelle renessansen i Manchester, tek ho ledelsen av Tate med påliteleg energi og ambisjon". Sir Nicholas bygde sitt Tate-imperium med murstein og murstein, ved å renovera eksisterende gallerier og skapa nye arenaar som Tate Modern. Balshaw vil ta ei annleis tilnærming med sin ekspansionsistiske agenda, og fokusera meir på menneske enn fast eiendom. Grovt omtalt, ifølge statistikk samla av den nynamnte avdelingen for digital, kultur, media og sport, besøker rundt 50% av den britiske folkesetnaden eit museum eller gallerie minst ein gong i året, som tyder - sjølvsagt - at 50% ikkje gjer det. Og det er eit stort, stort skifte". Visjonsklarheit hennar er imponerande, men evnen hennar til å forklare korleis det skal realiserast er mindre nøyaktig. Ho vil innleija "ein lettere språk for å snakke om gleden av kunst", men kunne ikkje vera spesifikk utover å seia at usynlege ord skal verken unngås eller forklara. Ho snakkar om ein radikal omvandling i publikumsprofilen, om mangel på representasjon av menneske med bakgrunn frå BAME blant personalet og i sektoren generelt. Men når det gjeld organisasjonen ho leier no, som skal vera agent for endringa ho ønskjer, seier ho, "det er ikkje at me treng å endra noko i det spesielle". Det er ingen tvil om at ho er ærleg i sine ambisjoner, og kanskje meir dyktig enn dei fleste i museums- og galleriverden når det gjeld å utvide publikum. Men om ho skal lykkes i målene sine, må ho ta eit blad ut av jobben til Sir Nicholas som direktør for Tate i 1980-talet - der han skreiv at for at institusjonen skal endra seg, må han gripe knark. følg oss på Facebook, Twitter @BBCNewsEnts, eller Instagram på bbcnewsents. følg Twitter-feed: @WillGompertzBBC Om du har ei historie til å sende til e-post entertainment.news@bbc.co.uk.
Maria Balshaw vil gjera Tate "den mest kulturelt inkluderande institusjonen i verda", noko ho meiner det er langt frå å vera i dag.