Klagen mot den landbrukskommodity-handlaren vart lagde i ein rapport av Mighty, ein miljølobbygruppe som har sitt botnskap i USA. Mighty beskylder òg Olam og hovudstakeholderen sin, Singapore-statleg investeringsselskapet Temasek, for å blinde augo for desse praksiser. Begge selskapene avviser påstandane. Singapore og Malaysia lid regelmessig av tåke som blir forårsaket av slash-and-burn-praksis av småbønder og rogue palmeoljehandlarar i Indonesia. Indonesia blir ofte klandra for å ikkje gjera nok for å takle brann i landbruket som blir brukt til å rydde opp i plantasjonar av palmeolje, papir og papir i provinsen Riau i Aust-Sumatra, Sør-Sumatra og deler av Kalimantan på det indonesiske Borneo. Mighty's rapport seier at Olam og Temask uvitande kunne ha oppmuntra uholdbare handilspraksis med palmeolje som kan bidra til den tåken som brannene fører til. Det seier òg at Olam skapte eit "hemmeleg marked for rogue palmeolje-selskap" som tillét at store deler av produkta kunne kjøptast frå ukjente kjelder. Men Olam-sjef Sunny Verghese sa til BBC at firmaet hadde ein "veldig sterk innkjøpspolitikk og vi insisterer på at det er null tolerans for brenning, så det er ein policy om "no burn-no peat-no deforestation". Selskapet samde berre på å gje navna på dei 14 leverandørane sine på måndag, etter å ha motstått oppfordringar frå Mighty til å gjera det. Verghese sa at han trudde at alle dei nåværende leverandørane til selskapet oppfylte dei strenge kravet til Olam, men la til at det ville ta fleire år å fullføra verifikasjonsprosessen. Han la til at produsentar som ikkje held seg til dei bærekraftige prinsippene til selskapet, ville bli fjerna frå forsyningskjeden. sidan Temasek er meistandelen i Olam, kunne påstandane til Mighty knyta statleg fond i Singapore til den ødelegjande årlege tåken som påverkar Singapore, Thailand, Malaysia og Indonesia - om påstandane om at han kjøpte frå rogue palmoljeprodusentar blir bevise. Investeringa til Temasek i Olam tyder at "folk i Singapore uvitande har finansiert det som kanskje er ein av dei største svartoksa i verda for den typen palmeolje som ikkje er bærekraftig og driv driv i tåken", fortel rapporten. Temasek har avvist påstandane og forklart at dei "fullstendig støttar ei politikk om å ikkje brenna jord for å rydde opp, og vil oppfordra oljepalmeprodusentane og plantasjonseiarane til å gjera det same". Fondet sa til BBC: "Delskapet og leiinga av Olam skal ordentleg handsama om verksemda til Olam". "Temasek styrer ikkje forretningsdrifta til selskapene i porteføljen vår, inkludert Olam". Det er rett å seia at palmeolieindustrien globalt har ein problematisk historie. Det er ein av dei største industriane i verda, som er verdt 88 milliarder dollar til 2022, men som òg ofte blir beskyldt for urettferdige og ulovlege arbeidspraksis, og for å brenne skog og brenne plantasjonar. Grønne grupper og leiarar for palmeolje er ofte i strid med kvarandre - ngoer seier at bransjen vil tillate å sjå for seg om miljøfarleg praksis, medan leiarar for palmeolje hevdar at det er eit problem i heile bransjen, og det er umogleg å kontrollere tredjepartleverandørane. Aktivistar seier at regjeringar må straffa palmeoljefirma som ikkje oppfyller akseptabla standarder for å verna om miljøet - men å endra tankegangen til regjeringa kan vera vanskeleg, fordi det er i realiteten at mange av desse firmaene fører arbeid og investeringar til landsbyer. Rapporten viser òg bekymringane i den afrikanske staten Gabon, der Mighty seier at Olam "bulldozar regnskogen for å oppretta monokulturpalmeoljeplantager", og at det fører til at same praksis i Afrika "har øydelagt store naturlandskap i Sørøst-Asia". "Vi er samde i at Gabon har suverene rett til å konvertera ein liten del av det minst verdfulle skoglandet til landbruk, så lenge det vert gjort på ein ansvarleg og gjennomsiktig måte", sa det. "Planane våre og framgangen for å utvikla bærekraftige palmeoljeplantager har vorte delt på ein gjennomsiktig måte med interessentane og lagt ut i offentleg eiga hand".
Palmolje-giganten Olam har vorte beskyldd for å ha nytta leverandørar som kanskje ikkje er i stand til å halde fram med uholdbare praksiser i deler av Sørøst-Asia.