Seren Bernard, 14, tok livet av seg sjølv medan ho budde med fosterforeldrar i Pembrokeshire i 2012. Ei alvorleg saksanalyse vart publisert i 2014, men Sarah Pollock fekk berre ei samandring av innhaldet. Eg trur at viss nokon av oss vart nemnd i eit offisielt dokument, ville dei vore glade i å lese den fulle rapporten". Men ho sa at rådet hadde motteke "klare juridiske råd" og "at det ikkje er i rådighet til dette rådet å avdekke den fulle rapporten". Samandringen av rapporten sa at Seren, som er referert til som barnet M, hadde gjort eit sjølvmordforsøk i 2011, og forsking tyder at eit anna forsøk "var ein mulighet". "Då dømene før ho døydde, vart humøret hennar oppført som økende, og atferda hennar gav ikkje eit teikn på at ho tenkte på å ta livet av seg", lesa det. "Det må vera usikkert om det var nokon stegar, om dei vart tikne, som ville ha hindra barnet M's død". Pollock sa at rapporten var eit "dokument for læring", men han sette spørsmålstegn ved korleis lærdommen kunne læres når "det var under stengning". Ho sa at ho ikkje kjende innhaldet i rapporten og at ho hadde vorte "traumatisert og funksjonshemma" ettersom "så mange spørsmål har vorte løyst". Etter at rådet hadde vore i plenum, sa ho at ho var "absolutt sjokkert" over beslutningen. Ho sa at ho ville halde fram med å kampanje fordi rapporten var ein "fråge av offentleg interesse" og det var "hunne rett til å sjå".
Ei "forferdeleg" mor har ikkje fått tilgang til den fulle rapporten om døden til dottera si i tenåra.