Forslaget, frå det høyre-sveitsiske folkepartiet, kallar på Sveits for å avstå frå fri rørsle av folk i EU-avtalen og innføre strenge innvandringskvoter. Sveits er ikkje medlem av EU, men har vedteke store delar av EU-politikken, inkludert fri rørsle og Schengen-avtalen om opne grenser, for å få tilgang til det einaste markedet i Europa. Men den vellykkjefulle økonomien og den økende ledigheten i mange av euro-land gjer Sveits til eit svært attraktivt reisemål. I 2013 kom det 80.000 innvandrarar til den åtte millionare folkesetnaden i Sveits. For å sette det i perspektiv, ville det vera det same som over 600.000 som kom til Storbritannia, eller over 800.000 som kom til Tyskland. "Det blir for overfylt", seier Martin Haab, ein bonde. "På vegane, på toget, særleg i byane". Fermma til Haab er like utanfor Zürich, mellom ein travl jernbanebane og ein enda travlere motorvei. "Eg er uroleg for sonen min", forklarar han, "og for barnebarna mine. Om vi har 80.000 menneske i året..., vil det seia at om 20 år vil det vera 10 millionar i Sveits; om 40 år 12 eller 13 millionar - det vil seia at heile nordvest-Sveits er ein stor by i det siste". Men sjølv om Haab har ekte frykt for overfylle, er han òg ein lokalpolitikar i det sveitsiske folkepartiet, og deltar i fiendtlegheita mot EU og viljen til å slå ned på innvandring. Han vil at Sveits skal vende tilbake til den tidlegare politikken sin om å ansette utlendingar som arbeidarar på ein midlertidig eller sesongmessig basis, og kreve at dei kjem til Sveits åleine og at dei kjem heim så snart det konkrete arbeidet dei kom for å gjera er fullført. "Med fri rørsle, veit vi no at berre 50% av innvandrarane arbeider her", forklarar han. "De andre er berre familier". Men det er ikkje den synet som mange sveitsiske arbeidsgivere deler, som hevdar at dei har lykta på grunn av, og ikkje på tross av, fridom. Stephan Camenzind er direktør for eit av dei mest vellykkede arkitektfirmaene i Zürich, med oppdrag som inkluderer ein kontrakt for å designa kontorene til Google i heile Europa. Av dei 20 arbeidarane hans er berre ein tredjedel sveitsarar, resten er frå EU. "Vi er avhengige av ei høgt kvalifisert arbeidsstyrke", forklarar han. "Og vi kan ikkje få arbeidskraft i Sveits, så vi er avhengige av å kunne leita etter dyktige arbeidskraft i EU". Kva ville skjedd om fridommen hans til å gjera det blei avgrensa av kvoter? "Vel, det er ganske enkelt", seier han. "Vi ville måtte krympa. Vi ville mista den kritiske massen vår for å konkurrere globalt, så det ville ikkje ha vore nokon forretningsdrift lenger". Dette er ein urovekkjande tanke for den tyske arbeidaren hans, Claudia Berkefeld, som har arbeidd i Storbritannia og i Sveits, og som njuter av høve til fridom for menneske. "Det urovekkjer meg i den forstand at det å kunne røra seg fritt og arbeide i Europa [er viktig], eg ville finne det svært begrensande om du ikkje kunne gjera det". EU-arbeidarane i Sveits er ikkje dei einaste som er urolege for konsekvensane av å kvitta seg med fridom for menneske. Jens Atteslander, ein økonom ved den sveitsiske forretningsforbundet, påpeker at Brussel har gjort det heilt klart at sjølv om Sveits ikkje er i EU, kan det ikkje berre forlata aspekter av EU-politikken som er upopulære for borna, som fri rørsle, og halda på dei populære, som tilgangen til det einaste markedet i Europa. "Integrasjonen i det einaste markedet er absolutt avgjørende for økonomien vår", forklarar han. "Over 55% av all vår eksport går direkte til det einaste markedet i Europa. Vi importerer over 80% frå dette markedet. "Vi har fått veldig klare uttala. Dei seier: "Hør her, dette er det grunnleggende prinsippet om det indre marked, dei som ikkje følgjer det, får ikkje tilgang til det eller integrasjon i det indre markedet". Vi er her i eit lukka nabolag, vi er i hjertet av Vest-Europa, så det finst ikkje noko alternativ". Dei siste meningsmålingane viser at folkeavstemninga om fri røyrsle sannsynligvis er svært nær. Trass dei reelle økonomiske bekymringane, trass det faktum at ledigheten i Sveits er berre 3% og at sektorar som helsestøra (over ein tredjedel av personalen på sveitsiske sjukehus er utlendingar) er avhengige av arbeidskraft frå EU, blir mange veljarar lokka av argumentet om at Sveits ikkje kan ta imot fleire menneske. Men det vil òg vera eit signal til Brussel at minst eit europeisk land vil gå ut av ein av dei mest verdfulle politikkane i EU. Uansett kva som skjer, vil resultatet ha store konsekvensar, for Sveits og for Europa.
Svissarar skal til stemmestaden søndag i ein folkeavstemming om innvandring som vert sett nøye etter i heile Europa.