I tillegg til at det er ein stor del av den britiske økonomien som er i ferd med å gå ned i arbeid, er det ein stor del av den britiske økonomien som er i ferd med å gå ned i arbeid. Dei siste talane fører Skottland tilbake til ein betre posisjon (bara) med 5,5% ledighet, medan Storbritannia er på 5,6%. Den skotske sysselsettingstakta er framleis høgare. Det uvanlege ved den britiske støtta er at den økende ledigheten har vore følgd av ein kraftig lønnsstigning. Økonomer forventar ikkje at desse skal gå saman. Men dette er framleis unormalt, ettersom arbeidsmarkedet tilpassa seg til noko som høyrer til normalitet, eller kanskje ein ny normal. Tallet på menneske som jobbar deltid veks langsomare, og færre av dei fortel ONS-undersøkjarane at det er fordi dei ikkje kan finna fulltidsjobbar. Tallet på midlertidige jobbar har falle. Det ser ut til at kvinner har vore dei som har forlatt midlertidige jobbar og gått på fulltidsjobb, medan det òg er ein auke i kvinner som tek seg ein andre jobb (over 60.000 av dei i Skottland). Tallet på menn i midlertidige jobbar veks òg, men dei er mykje langsomare å få ein andre jobb. Det generelle bildet som kjem ut av dette reflekterer den styrkte forhandlingsposisjonen til arbeidarane, medan arbeidsgivarane aksepterer at dei må offra noko av fleksibiliteten på den temporære, kontraktoriserte arbeidsmarkedet om dei skal få folk og kompetanse dei treng. Det hjelper til med å drivleggja spekulasjonar om at det kan vera meir inflasjon som kjem tilbake i økonomien, og for dette må Bank of England kanskje tenkja på renten. Lønningsdata viser synet som er delt av fagforeningar og finansministeren at "Britain fortjener ein lønnshøking". Men ikkje den offentlege sektoren. Det er festt at lønnshøtten ikkje skal gå lenger enn 1% i kvar av dei neste fire åra, men Holyrood kan velja å variera dette, om John Swinney kan finne pengane. Du kan sjå spenningar mellom lønnane i den offentlege og den private sektoren. George Osborne kunngjorde ein "nasjonal levande lønn" i budsjettet i forrige uke, som vart hovudskrifta, og no er det i det minste i nokre sektorar som har fått raseriet til å rane. Styret i Wetherspoon's har dømt med ei varsla om at den høgare løna skaper "betrekeleg usikkerhet" om framtida til pubindustrien. Han reknar med at ein pint øl for £1 som blir selt utan lisensiering, fører til personkostnader på rundt 10 pence. Men ein pint for £3 som blir selt i ein bar, fører til personkostnader på 75 pence. Med handelsupplysingane hans, rapporterer han om klypte marginar. Kva med vekst sifar i Skottland? Det er litt framfor Storbritannia, takk til tall som viser at bygginga i Skottland har auka meir enn den i Storbritannia. Byggingautskapa er opp 21% samanlikna med byrjinga av 2014, medan det var opp berre 4,5% i UK-talene. Det som endra økonomien var gjestfriheita (i eit sterkt år for turisme), transportutstyr (som bussbygging i Falkirk) og kjemikalier og raffinert olje (i Grangemouth). Sektoren som har hatt mykje dårleg utgang er tekstilindustrien, med ein nedgang i produksjonen med 13% i året til mars. Men hugs at folkesetnaden vekst med ulike hastigheter, hovudsakleg på grunn av migrasjon, og produksjonen per person er ein viktig måle for om produktiviteten er i auke. Vekstraten per person i året til mars var 2,5% for Skottland og 2,2% for Storbritannia. Sidan 2012 har produksjonen per person auka med 5% i Skottland, framfor 4,6% i Storbritannia som helhet. Dette tyder på at noko går relativt bra. Men det er i forhold til ein dårleg ytelse.
Økningen og stigningen i sysselsetinga i Storbritannia har fått ein rørsle, med ein fall på 67.000 i mars til mai og den første økningen i ledigheten på to år.