Men då ho går ned gjennom dei skarpproppne trappane i Petare-slumbyen i Caracas, skanner ho nøye dei ulike supermarkane og apoteket der ho kan kjøpe ein av dei priskontrollerte produktane som er så sjeldne i Venezuela i dag. Men i det siste, midt i ein kontantkrise, har det vorte hovudpine å kontrollere prisane. For første gong på årevis har mangelen og inflasjonen erstatta sikkerheten som den største bekymra for venezuelanarar, ifølge ein ny undersøking utført av Datanalisis i Caracas. "Eg kjøpte olivenolje den andre dagen, men visste ikkje kva det skulle gagna til, fordi folk kjøpte det som galskap, fordi det skulle vera billig", seier ho. "Ein gong i verda, etter at oljepriset, som er den største inntektskilda til Venezuela, har falle, har mangelen på olje i dette søramerikanske landet gått frå dårlig til dårlegare". President Nicolas Maduro seier at mangelen er forårsaket av amerikanske-støttede, høgre-ekstreme grupper som smuglar og samlar i seg produkter i ein økonomisk krig for å destabilisera den sosialistiske regjeringa hans. "Venezuela har for tida dei nødvendige godene til å mate folket, men det finst eit problem med distribusjon", seier Eduardo Saman, ein tidlegare handelsminister i regjeringa til Hugo Chavez. "Og distribusjon er i hendene til selskap som opererer som kartel og prøver å påvirke regjeringa", seier han til BBC. Men regjeringskritikar trur ikkje at denne typen konspirasjon er kjelda til knappleiken. "Når du innfører priser som er under det som er fastsett av etterspurnaden og tilbodet, vil du få overabonnement og ein fall i tilbodet, her eller kvar som helst i verda", seier Angel Alayon, ein økonom som har skrive fleire artiklar om knappleiken for ideavsida Prodavinci. "Eg tviler ikkje på at det finst hamstring og smugling, men dette er konsekvensar av knappleiken, ikkje årsakar", seier han til BBC. Landsprofil Venezuela Takket være priskontroll har regjeringa redusert underernæringshøgdene til over halvparten, noko som har vore registrert for 20 år sidan, og som har vorte hylla av internasjonale organisasjonar som FN. Men med den høgaste inflasjonsraten i verda - 68,5% i desember - seier Alayon at produsentarne knapt kan dekke kostnadene sine. Styresmaktene har ikkje gjort folkelege mord på meir enn eit år, men uavhengige organisasjonar som Venezuelan Observatory of Violence seier at dei aukar. I den årlege rapporten til NGO-organisasjonen for 2014 vart det registrert 24.980 mord - det er 82 mord per 100.000 innbyggjarar, opp mot 79 i 2013. Ein ny meningsmåling som blei gjort av Observatory on Organized Crime, viste at 51% av venezuelanarane seier at mord har skjedd i nærheten av der dei bur. "Sidan utrygge situasjonen ikkje blir løyst - og langt borte, vert det berre verre - har folk vant seg til problemet som ein del av livet deira utan å håpa på ei reell løysing eller ekte tilbod frå politikarar", seier Luis Vicente Leon, sjef for Datanalisis. "Sidan folk har vant seg til utrygge situasjonen, vert nye problem som vert verre, som mangel eller inflasjon, oftere nemnt som hovudtrekk". Men det kan òg vera ei psykologisk grunn til at mangel har vorte ein slik "besettelse" for venezuelanarar. "I det heile blir eit produkt, akkurat då du ikkje finn det, meir verdifullt enn det pleidde å vera", seier den amerikanske psykologen Eldar Shafir, medforfattaren av Scarcity: Why Having Too Little Means So Much. "Tenk det som eit kunstverk som er stjålet, og når det er funne, er prisen tre gonger høyere. Når du ikkje kan få noko, blir det ein utfordring som fangar din oppmerksomhet, så du blir besatt av det og ikkje bryr deg om andre ting som du ikkje vil ha, som å trene eller leie med borna dine".
Marta treng ikkje gå på handlang i dag, fordi kjøleskapet hennar er fylt med alle produktane familien hennar treng.