Ei eldre generasjon av utøvarar hadde tradisjonelt støytt seg på ei lang etablerte formel, og utførte illusjoner som ofte var mystiske, men mangla spontanitet og humor. Daniels brakte ein kvit, frekk person til skandalen sin - men ein som ikkje var til alle sin smak - som syntes å trive på nær kontakt med publikum. Moderne teknologi gjorde det mogleg for TV-kamera å sjå på den nærmagiska magien han utmerkte seg i, men i større skala, fant han illusionar - som han sjølv hadde utforma - som bryt ny bane når det gjeld kompleksitet og sofistikasjon. Han vart fødd Newton Edward Daniels i Middlesbrough på 6. april 1938. Han byrja å freiste seg for magi då han las ei bok med tittelen How to Entertain at Parties, og han byrja å freiste triks for familien og venene sine før han opptredde i lokale ungdomsklubb. Det var ein tilleg bonus at han som lite og blyg barn til slutt fekk ei ferdighet som ville auka tilliten hans og få folk til å merka seg. "Fra det øyeblikket", sa han seinare, "kan eg trygt seia at det einaste eg alltid har vore i stand til å gjera i livet var å bli ein profesjonell magiker". Etter å ha fullført grammatikkskulen fann den unge Daniels ein jobb som juniorskrivar i skattsavdelinga til det lokale rådet. Han gjorde sin nasjonale teneste med Green Howards, eit regiment med nære samband til nord-øst England. Han fann seg utvist til Hong Kong, der han heldt fram med å finstynna sine evner som trollmann ved å gje improviserte framføringar til medsoldatar. Etter at han var demobbed, byrja han å trene som revisor før han gjekk til foreldra sine i ein liten matvarevirksomhet. Til slutt sette han opp sin eigen mobilbutikk. Men magi blei hans bestande interesse og kvelda hans vart brukt på å framføra i lokale varietetsklubbar. Etter at han gifta seg med Jacqueline Skipworth i 1960, framførte paret ofte saman som The Eldanis, eit anagram av etternamnet hans. Nordlege klubbpublikum hadde eit rykte for å vera noko uforsonleg og gjensidig til å hindra utøvare som, i deira meining, ikkje kom opp til merket. Han utvikla sitt slag av patter som ein måte å halda publikum underholdt på og som ein nyttig avvik når han måtte framføra ein særleg vanskeleg handlek. Det store gjennombrotet hans kom i 1969 då han blei bjóðað ein sommarsesong i Newquay. Han selde matbutikken sin og blei ein fulltids-underhaldsshopp. Etter ein framtredje i talentprogrammet Opportunity Knocks, fekk Daniels auge på Johnny Hamp, ein seniorleiar ved Granada Television som gav han ein fast plass på The Wheeltappers and Shunters Social Club, eit varietetsshow som var sett inn i ein fiktiv klubb for arbeidarar. I 1978 gav ITV han sitt eige søndagsnatt-tv-show og året etter flytta han til BBC med Paul Daniels Magic Show, som varte i 15 år. I tillegg til å framføra sine eigne triks, hadde Daniels eit segment av showet kjent som Bunco Booth, der han avslørte dei løynde metodane som blei brukt av stolthetstriksmenn på gatene. I 1985 vann ein påskeutgåve av showet hans den prestisjefulle Golden Rose of Montreux. På toppen av berøming var han vert for ei rekke andre TV-serier, inkludert quiz-showane Odd One Out, Every Second Counts og Wipeout, og barna-tv-programmet Wizbit. Det var kontrovers i 1987 då Daniels framførte, på live TV, eit gjengjelding av eit Harry Houdini-trik der han var lenka inne i ein kopi av ei mellomaldersk jerndøve, eit torturinstrument. Han måtte rømma før døra svingde fullstendig for å unngå å bli påpiska på spikar. Då Daniels ikkje kom, vart skjermen svart, og det gav det inntrykk at det hadde gått dårleg. Telefoni-linjene til BBC var kløfta av samtaler frå sjåarar, som vart plaga når det blei avdekka som eit bedrag. Daniels hadde ikkje eingong advart familiemedlemmar som hadde sett på. Han var bitter då BBC ikkje fornya kontrakta hans, men heldt fram med å arbeide i teateret. I 1994 hadde han ein seks-ukers-run i The Magic Man i West End i London, og han skapte og sette i stadescenar spesialeffekter for hit-show som Phantom of the Opera. Han synte ofte meir avslappet på scenen, der han såg seg sjølv som ein skodespelar, som framførte det som synte ut til å vera umogleg. Han valde å skildra seg som ein trollmann enn ein trollmann. Daniels og kona hans tok del i eit program i serien When Louis Met... der dokumentarist Louis Theroux dykke ned i livet til kjendisar med ein hånande wit. Han blei også misunneleg lampoed på den satiriske dukkeutgaven Spitting Image, der parykken hans reiste seg opp frå hovudet og snudde seg rundt på seg sjølv. McGee blei sjølv eit mål for karakteren Mrs Merton av komikaren Caroline Aherne, som fråspurde henne: "Kva var det som først lokka deg til millionæren Paul Daniels?" Det blei ein av dei mest populære ein-linjerane på fjernsynet. Daniels var uttala i sine politiske synspunkter og tok ein sterk linje om lov og orden, ein gong offra han seg offentlig for å hjelpa Ian Huntley, dømt for drap på ein skolegjende i Soham, til å avslutta livet sitt. Han hadde òg ei liten samanheng med yngre illusjonistar som David Blaine, som sa: "Om folk var betre utdanna i magisverden, ville han ha større vanskelegheit enn han har. Han er ikkje så originell". Om offentleg smak i TV-magiar har endra seg frå Daniels' høgdada på 70- og 80-talet, la han ikkje det påverka profilen hans på britisk TV. I 2004 framsto han og McGee i reality-showet The Farm på Channel 5 og to år seinare framsto dei i X Factor: Battle of the Stars. Han var den andre kjendisen som vart avvist, etter DJ og skodespelaren Goldie. Om erfaringa si på showet, sa han til Daily Mirror: "Det kvittar meg av forhindringane mine. Det er ein god ting som kom ut av Strictly. "Debbie og eg fornya lyftene våre i forrige uke og for første gong på 22 år og ein halv dansar eg riktig med henne".
Paul Daniels fekk ei ny dimensjon i kunsten som scene-tryllar, ved å blanda saman komplekse triks med vitsar og eit utelatt babbel.