Med tre tap i dei siste seks kampene hans, så det ut til at karrieren til den skotske boksaren var på avgang. Men kraften, timinga og fokuset hans kom tilbake i ein overveldende sjølvoppfatning på Hydro i Glasgow på lørdagskveld, då han tok den ledige WBA-tittelen i superlettvekt - og gjekk inn i rekordbøkene som den første skotten som vann verdstittlar i tre vektar. Michele Di Rocco frå Italia, som var 34 år eldre enn Burns, hadde ikkje tapt ein kamp sidan september 2007. Han kom med ein rekord på 40 seier og ein likning på 42 kamp. Han etterlét ei dårlegare figur. Domaren rekna mannen frå Assisi for å ikkje vera i stand til å fortsette i den åttande runden, som var resultatet av ein flod av slag på hovudet og kroppen hans og som vart endå meir uutholdelig av den fiendelege akustiske energien som blei generert av 8.000 skotske fans. Burns fekk vel tid til å skrike ut rekorden sin, det perfekte øyeblikket for å gjere seg opp mot alle dei som la han ifrå og sette spørsmålstegn ved kva han gjorde med å skilje seg frå Billy Nelson for to år sidan for å jobbe med Tony Sim i Essex? Nei. I staden for å snakke, sa han berre om kidnappinga si og seierens ljossmugling, og om how han var tacksam for at han ikkje vart skadd, og om det å takka promotoren Eddie Hearn, manageren Alex Morrison og trenaren Sim for å ha trodd på han, og om viljen til å feira det med ein hamburger med 20 små kyllinger. "Når eg kom inn i ringen etter kampen, sa eg: 'Du har gjort det! Du har gjort det!'", fortalde ein strålande Hearn på mediekonferansen etter kampen. "Og veit du kva Ricky sa? 'Kan du ta ein bilete med meg og Michael Buffer [den legendariske amerikanske boksekonsulenten]?'" Når han har tid til å reflektere under ein velfortjent ferie, vil Burns ha stor tilfredshet med å vera den tredje britske-fødde boksaren, etter Bob Fitzsimmons og Duke McKenzie, som har vunne trevekts-verdensmeister. Rekorden til Burns er 40 seierar frå 46 kampar. Merknadsverdig nok har 11 av dei vore kampar for verdstitel. Hovudyrkingane til Buchanan i USA legg til glans i arven hans, men medan Burns kanskje aldri har slåst mot nokon som Roberto Duran, skulle Hearn klare å setja opp ein kamp mot Adrien Broner frå Cincinnati, den fire gonger verdensmester som vart berra av WBA-tittelen fordi han ikkje kunne gjere vekta, så kunne Burns oppnå lite meir i sporten. "Det er nokre store kampar der ute for meg", sa Burns. "Eg vil kjempa mot dei beste namnene. Eg kjempe mot nokon. Eg kjem superlätt og lett er en mulighet. Eg ville kjempa mot Terence Crawford igjen om det kom til det". Det er nesten to år eg har vore med Tony og ting har berre byrja å klikka. "Eg hadde eit lite dårleg løp i det siste året med ting. Kven hadde trudd at eg ville sitja her som verdsmester igjen?" Hearn sa at friar kunne "gjere alle tilbod dei vil, vi vil lytte". "Om dei vil koma med ein sekk med pengar til Ricky for å forsvara tittelen sin mot Broner i Vegas, er eg sikker på at det er nokre skotar som vil gjerne ta ein tur der òg". På det tidspunktet spelte Burns: "Eg ville vore ein av dei". Det kjekke er at du mistenker at Burns snakka i form av ein fan i staden for ein verdsmester i tre vekter som kunne nyta ein lønnsom tittelsvern.
I ein sport som er kringsett av latterleg ros, så er Ricky Burns ein somlepave.