Det er ein del av dette dokumentet som eg har fått overskriften "Gretland: Forhandstiltak - Politiske forpliktelser og tiltak som skal tas i samråd med EC/ECB/IMF-ansettarane", og det følgjer meg veldig kjend. Denne kjendskapen kjem frå den store likskapen til hjelpen til Hellas som kreditorane - regjeringane i euro-området, Den europeiske sentralbanken og IMF - gav i fjor, og det er nesten alt kreditorane ønskjer - med dei små små endringane eller mildare, men ingenting som kan ha noko å seia for dei. Så det er eit lovnad om at overskuddet i budsjettet skal auke gradvis til 3,5% av BNP eller nasjonalinntekta i 2018; momsen skal auke til tre satsar: 23% (standard), 13% (mat, energi, hotell og vatn) og 6% (for medisin og bøker) - og dette vil auke til ein prosent av BNP; og Athen skal auke etter den totale reformen av pensjonane, for å gjera dei meir overkommelege; og så videre. For få dagar sidan vann den greske statsministeren Alexis Tsipras eit mandat frå det greske folket, ved ein folkeavstemning, til å avvisa vilkårene for redningsplanen. Og i dag, på grunnlag av den folkelege avstemninga, underskriver han den tilsynelatande hata redningsplanen. Dette er ein stor politikk som ville gjort Lewis Carroll stolt. Betyr det at euro-sone kan gå tilbake til det normale livet, med utilstrekkelege økonomiske resultater, men gresk Armageddon utsett ( igjen)? Er redning gjort og støvet? Ikkje enno. Tsipras må få desse forslagane gjennom det greske parlamentet i dag - sjølv om det vil gå han i fred med dei største opposisjonspartiane tidlegare i uken (for å få nokre av dei tilhengjarane hans til å gå vekk), og det er det vesle spørsmålet om om dei 35 milliarder euro som Grekland har leitt til den europeiske stabilitetsmekanismen for å få tilbake til 30 juni 2018 - og om dei vil ha noko å gjere med den lånet. Og Athen vil at det skal vera forhandlingar om å redusere skuldutgjaldinga slik at det ikkje blir noko problem å betale for med 30 prosent, slik IMF si siste bærekraftsanalyse viser (som ville ha vore gjort gjennom å endra betalinga før slutten av tiden, i staden for å avskrive finans finansel og økonomisk sett, som gjer det så vondt for tyskarar og østeuropearar). Etter den siste nedbroten i den greske økonomien, fortel kjennskapar mine meg at det no er eit solvenskapsproblem for dei greske bankane, som legg til det ubehagelege for dei at dei nesten er utan kontanter. Viss det ikkje finnast ein måte å opna bankane på - og ECB vil ikkje få noka stans i den endelege utbetalinga av nødhjelpsstøtte, men ECB har mist all lyst til å kasta inn fleire pengar på det same som før - så vil den greske økonomien implosere, og alle løysepengar som ein avtalar i helga, vil gå tapt om nokre få veker. Grekland og euroen er ikkje heilt ferdig enno, ikkje noko anna enn det.
Ikkje for første gong på fem år sidan, har eg vorte forvirra av den greske eurokrisen - eller den greske krisen i euro-området.