Denne pointeren tek form av eit nikkel-signatur i steinane i krateret som no er gravlagd under havsediment i Mexikogulfen. Eit internasjonalt team har nettopp borra inn i den 200 km lange depresjonen. Det håpar etterforskinga kan bidra til å forklare kvifor hendinga for 66 millionar år sidan var så katastrofale. 75 prosent av alt liv, ikkje berre dinosaurane, døydde ut. Groppet held for tida på med alle slags laboratorieprøver på hundrevis av meter med kjernen som vart teke opp frå under Golfen i april og mai. Ein tiltrekkjande avsløring er at vitskapsmenn observerer ein stor nikkelspik i sedimentane like over det som har vorte kjent som Chicxulub-krateren. Dette er ein viktig markør som kan føre til oppdaginga av asteroidmateriale sjølv. Det antekne 15 km-vida romobjektet ville ha blitt dampet i kollisjonen. Men ein del av det hadde kondensert seg til små sferalar på himmelen og så regna ned på skålen. Det bør leggjast vekt på at nikkel i seg sjølv ikkje er ein identifikasjon av asteroidmateriale. For å ha ekte tillit, vil vitskapsmenn helst sjå elementet iridium. Dette er ekstremt sjeldent på jorda, men er ofte knytt til meteoritar. Iridium er synleg i geologiske lag rundt om i verda som markerer dinosaur-drapetingstiltaket i slutten av kreta, men å finna det i den faktiske krateret ville vore ein spennende observasjon. Det kunne resultera i meir innsikt i naturen til asteroiden som smug i jorda. Ein teori er at metallene kunne ha gjort miljøet giftig for mange livsformer. Fyra laboratorier testar for nærvær av iridium for tida. Prof Philippe Claeys frå Frie Universitet i Brussel seier at det å finna nikkel er eit veldig godt teikn. "Nikkel oppfører seg kjemisk på ein måte som er svært lik iridium; det elskar å laga sterke kjemiske bindingar med jern, akkurat som iridium", sa han til BBC News. "Så vi behandler nikkel som det vi kallar ein proxy for ei forhøygd konsentrasjon av iridium. Chicxulub-krateret - Ein innfall som endra livet på jorda Prosjektet med å bore i Chicxulub-krateret vart gjennomført av European Consortium for Ocean Research Drilling (ECORD) som ein del av International Ocean Discovery Program (IODP). "Målet med denne jackpotkjerne er at vi har ein utvida seksjon. Vi har ei mengd materiale som vert til ein oppløsning som gjer det mogleg for oss å stille mange spørsmål", sa professor Sean Gulick, medleiarforskar ved University of Texas i Austin, USA. "For eksempel, viss vi ser iridium særleg i støv, er det ikkje berre ein sporar for støyt, det kan òg fortelje oss noko om når dette materialet forlét atmosfæren og ting (de sannsynlege mørke himmeltilstandane etter støyta) byrja å klåra seg". Prof Tim Bralower frå Pennsylvania State University studerer kjernen til stein for fossilene av små organismar som levde i havvatnet over krateret - frå den umiddelbare etterpåpåpåpåpåpåpåpåpåpåpåpå på millionar av år. Kva slags arter er til stede og korleis dei endrar seg gjennom sedimentet, burde fortelja han noko om kor lenge det tok for "normale omstende" å koma tilbake. "Det er uvanleg å sjå ein så vakker rekord for gjenoppretting på dette eksakte området der masseutdøya oppsto. Jonathan.Amos-INTERNET@bbc.co.uk og følg meg på Twitter: @BBCAmos
Forskarar seier at dei har eit spor som gjer at dei kan finne spor frå asteroiden som utrydde dinosaurane i krateret det skapte ved kollisjonen.