På det andre blikk trur du: "Det er ei statue". På det tredje blikk finn du hull i føtene hans - der spikane gjekk inn og negla han til krossen. Jesus, den hjemløse, er ein bronze-statue i livsgreiing som har delt folk i Amerika og England. Dei meiner det er "foraktande" og "nedverdigande". Det er eit verk av den kanadiske skulptøren Tim Schmalz, inspirert av eit blikk på sida medan han kjørte langs ei travle gata i Toronto. "Eg kjørte inn i den største byen i Canada og langs den største gata. Eg snudde meg og såg ein menneskeform omme i teppe midt på dagen", sa han. "Det sjokkerte meg. I det første øyeblikket var det å sjå Jesus der". Bildet vart verande hos han, og han gjekk heim og skapte Jesus, den hjemløse. No kjem han på eit nytt hjem, og Belfast er på lista hans. Ein anonym episkopalsk velgjerd finansierer 12 avkastningar av statuen for å gå til store byar rundt i verda, gratis. Roma er ein avdekking, London er ein annan. Men Schmalz har ein spesiell plass i hjartet hans for Irland. Ein mann som sov i grovt, døydde av hypotermi på gatene i Dublin, nær det irske parlamentet i byrjinga av desember. Folk er invitert til å gje sine forslag. Men Belfast er òg ein mulighet. Michael Sheehan, som er administrator i St. Patrick's Church på Donegall Street i byen, sa at skulpturen er "unike og inspirerande". "Du går forbi folk som sover på dørstoppene og på parkbekkane. Merka av dei to spikane på føtene minna oss på at Kristus er til stades". Kyrkja ville vore glade om å få den - om dei fine detaljene og avtala er nådd. "Vi har ein perfekt plass til den, mellom den gamle kyrkja og den gamle skulen, rommet er åpent for folk som kjem og går. "Det er ein påminning om at vi er kalla til å tena dei hjemleuse og å gjenkjenne Kristus i kvarandre". Det same gjeld for parader, sa fr Sheehan. Tim Schmalz er ein kristend skulptør. I studioet sitt, på landsbygda utanfor Toronto, arbeider han medan han spelar inn recordingar av St. James's Bible i bakgrunnen. Han vaks ikkje opp i ei religiøs familie, men blei forplikta til katolsk tru på 18 år og vurderte å bli prest. Han gjorde ikkje det, men likevel meiner han at kunsten og truane hans går hand i hand. No er han gift med born og arbeider som skulptør på landsbygda utanfor Toronto. Arbeidet hans er uletteleg knytt til trua hans. Han hadde ein klar plan for kva han ville ha til Jesus den hjemløse. "Eg ville gjera synleg det som var usynleg. Dei menneska [hjemløse] er svært usynlege, det finst ikkje augekontakt, ingen anerkjenning", sa han. I hans statue er andletet til Jesus omslutte, men føtene, ein svært privat del av ein person, er nakne. Statuen tilbyr det epifiske øyeblikket - når du skjønar kven som er skildra. Av og til er det langsomt å døy. I North Carolina ringte ei kvinne politiet etter Jesus fordi det ho såg var ein heimlaus som låg på ein parkbekk. Nokre folk hatar statuen. Dei protesterer mot at Jesus blir skildra som ein vandrer. Kritikken er at Jesus ikkje er ein hjelpeløs person som treng hjelp. Han er den som gjev hjelp. Andre seier at Jesus aldri burde bli skildra som ein tiggar. Men nokre elskar menneskeheten og evangeliets ekko som gjev lyd i bronsen: "Det de gjer mot den minste av brørne mine, det gjer de mot meg". Ein av dei som synte å elske det var pave Frans. Det finst planar for å setja ein bronsestatu på Via della Conciliazione, den store vegen til Vatikanet. "Den skal vera på ein plass nær det der ei hjemløs kvinne døydde. Ho var svært kjær i det samfunnet", sa Schmalz. I London vart tilbudet om skulpturen avvist av St. Martin-in-the-Fields på grunn av ei regel som forbød nokon å sova eller ligge inne i kyrkja. I følge Anglican Church Times, vart det følt at ved å akseptera statuen kunne kyrkja bli gjort til latter. Det var òg ei tru at skulpturen objektet for dei hjemleuse. Schmalz bad om å vera i mot. No, sa han, er det ein mulighet for at statuen skal plasserast utanfor Methodist Central Hall Westminster nær parlamentet. Han ville vera lukka med det. Det var ein tid då Schmalz ikkje visste kvar statuen hans skulle gå. "Det sat i ei kasse i eit år, og eg tenkte på ironien med at Jesus den hjemløse var heimlaus", ho shrugde skuldra. Men det har endra seg. I januar vonar Schmalz å reise til Irland for å finna egnede plasser for bronsen sin. Belfast har ein plass i hjartet hans, og han er alltid open for forslag til egnede plasser. "Dette er mitt perspektiv; om vi kan bruka denne skulpturen til å innføre fred og forståing i Belfast, lat oss prøva vårt beste, eg er kamp", sa han. På parkbänken hans, som han har skulptur, er det eit lite rom - nok til at ein person kan sitja, og det er tett. "Eg gjorde det slik", sa Schmalz. "Eg lét med vilje sitja ein liten bit av bänken så du kan sitja, ubehageleg, ved sida av den". Han ville at så mange som mulig skulle sitja der og tenkja. "Kraften i kristendomen er mitt inspirasjon", sa han. "Jesus, den hjemløse, er min frosne predikan".
På det første synet ser du nokon som er krumla i dekker og som klyp seg i søvnen på ein kald parkbänk.