Den 26. oktober 1914 kom Alice Parr til det imponerande krigsdepartementet i London, og søkte etter svar om den manglende tonedøve sonen si. 17 år gamle John Parr var sist sett i august, på kvelden før slaget ved Mons. Han var sendt for å leita etter to forsvinnande plutonar, og den engste moren hans frykta det verste då ho kom til Whitehall. "Den yngste, barnet", seier Iris Hunt, ein av oldebrørnebarnene til Alice. "Hun må ha vore desperat". Som ein kvart million andre gutar ville gjera, hadde den 14 år gamle John lygt om å ha alder for å bli med i hæren i 1912. Parr delte det lille terrasshuset sitt i Barnet, nord for London, med ei anna familie - overfylte omstende som den yngste broren hadde forlatt. Den brunhårde, brunögde gutten arbeidde som caddie på golfbanen der han var. "Han var på leit etter eventyr og noko å gjera med livet sitt", seier oldebror Iris. "Liksom meir enn 700.000 andre frå Britiske øyane etter han, vart livet hans avbrot på kontinentet Europa". Men i motsetning til dei som aldri vart funne og som ikkje har ei gravstein, gjekk private Parr inn i historia som den første av kameratane sine som døydde i kamp mot Tyskland. Han ville savna forferda i skytgravane, giftsgass og mekanisert krigføring - skutt og drepen kort etter 17 års fødselsdag. "Han er nesten eit ikonisk symbol på den første kontakten mellom den britiske hæren og den massive tyske jørgenoten som hadde krossa gjennom Belgia på veg til Frankrike", seier militærhistorikaren Jon Cooksey. Det finst ikkje kjende fotografi av den 5ft 3in tenåringen frå nordlege forstadane av London, som blei skildra av overordna som "ren, edru og intelligent" men "heng til å vera ulydig". Etter å ha gått inn i sitt lokale regiment, Middlesex, blei han utdanna til rekognoseringssyklister, og fekk opplæring i å rida fram for å hente informasjon raskt for kommanderende offiserar. Då krigen brast ut, vart han og 1.100 andre menn i bataljonen hans sendt frå Southampton til Boulogne-sur-Mer i nordlege Frankrike då den tyske hæren gjekk framover i Belgia. "Ein offiser ved Infantry Records Office skreiv den 27. januar 1915 at "i samsvar med oppgåvene her, er mannen framleis i teneste i bataljonen sin". Midt i det administrative kaoset ved utgangspunktet av krigen, synest det som om den urolege moren til John visste meir enn dei som hadde ansvaret. "Eg har ikkje høyrt av han i det heile, og krigsdepartementet kan ikkje fortelja meg noko", skreiv ho til offiseren, og understrekte ordet "ingenting". "Eg har høyrt det frå Berlin", heldt ho fram. "Mitt son er ein av krigsfangane - ein av vennane til sonen min - som seier at sonen min vart skoten ned i Mons". Og her byrjar mysteriet om dødsfallet til Pte Parr. Det har lenge vore trudd at han kom over tysk kavaleri etter at han hadde reist på sykkel på ein rekognoseringsoppdrag der einheten hans hadde base nær Bettignies - ein fransk landsby på grensa til Belgia - før august-slaget. Nesten 70 år seinare, kom kuratoren for det lokale regimentmuseet til Pte Parr til å minne seg om L/Cpl W Beart, ein av medhjælparane til soldaten, og sa at den 21. august 1914 hadde mennene fått "ein glimt av Uhlans" - eit tysk regiment. L/Cpl W Beart kom tilbake, men kameraten han kalla "Old Parr" vart aldri sett igjen. Var ein av Uhlan-soldatane ansvarleg for at "Old Parr" døydde? Andy Robertshaw, ein historikar som spårte jenta som ei eldre kvinne, seier at ho minnt seg at Private Parr vinga med seg kameratet bort då dei to mennene vart skutt. "Parr var i ein grøft og skyt nedover vegen sin mot aust for å gje kameratet sitt tid til å koma tilbake til basen", seier han. Men den kvelden, ifølge Jon Cooksey, kan det ikkje ha vore nokon motstandar. "Vitlegast, etter å ha sett på alle dokumentene", seier han, "var han drepen den 23. den 23. i slaget ved Mons". Han legg til at det er grovt at John Parr vart gravlagd av tyskarane på kyrkjelyden St. Symphorien, "bare tre mil frå der bataljonen hans kjempte den dagen". Ettersom det i slaget vart drepe rundt 1.600 briter, er det sannsyn for at private Parr ikkje var den første som fall. Jon Cooksey har studert troppbevegingar og krigsdagbøker på begge sider. Han seier at om Pte Parr vart drepen den dagen på gravstenen hans, må det ha vore av ein belgisk "tryggjær for dei tyske hordane", såkalla vennleg eld frå ei fransk kavaleripatrulje eller, verre, frå hans eige sida. "Punktet der han skal ha vorte drepen kunne ikkje ha vore riktig", seier forfattaren og kringkastaren. Den 21. august, ifølgje bataljonkrigdagboken, var John Parr sin regiment 11 mil sør for posisjonen han skulle ta opp for å kjempa ved Mons - tyske einingar kryssa ikkje Mons-Conde-kanalen før ettermiddagen den 23. august. Det finst ikkje noko omtale i nokon av brigade- eller divisjonsdagbøkene om nokon kontakt med fienden, seier Jon Cooksey. Det finst heller ikkje noko dokumentasjon om kontakt med brittane i dagbøkane til tyskarane. "Og kva eit kupp det hadde vore for den tyske soldaten", tilfører han. "Det finst ikkje noko slikt dokumentasjon". Andy Robertshaw innrømmer at det faktisk kunne ha vore ein belgisk mann som uvitande skutt det skulet som drepte Pte Parr. "Om du er belgisk, har du aldri sett ein britisk soldat før", forklarar han. Den første kontakta tyskarane og britane rapporterar er den 22. august 1914, rett etter daggry, då kavaleripatrolar frå dei to sidene møt. Og dette, ifølgje Jon Cooksey, er en annan to mil nord for der Pte Parr skal ha vorte drepen. "Han informerte meg om at sonen min, soldat John Parr, hadde gått bort frå regimentet sidan 23. august 1914 og ikkje har høyrt noko om han sidan", skreiv ho att til arkivkontoret. "Eg ville vera svært takknemlig for all informasjon om kvar han var". Det finst ikkje noko som tyder på når Alice eller familien hennar til slutt fekk vita at John Parr ikkje ville koma heim. "Dei fekk ikkje noko avslutningsord", seier Michael Crick, ein tidleg politibetjent som har vorte ein lokal historikar. "Og sjølv om dei fekk vite månader seinare at han var drepen, kunne dei aldri finna ut omstenda". Offisielle opptegningar refererer til den "senaste" soldat Parr nesten eit år etter at han døydde, den 19. august 1915, men gjev ikkje lys på kva som eigentleg skjedde med han. "Sanneleg, mysteriet blir nok aldri løyst", seier Jon Cooksey.
Det blir halde ein seremoni ved grava til John Parr i fyrste verdskrigen. Han var den første britiske soldaten som vart drepen i strid i Europa. Men 100 år etter at han døydde, er det en gåtefull gåte.