Fylkesdagen var for 68 av 290 seter i parlamentet. Det betydde at nervøse iranarar vakna opp på ein ny politisk dag. For første gong på 13 år har moderate og reformistane fått ein majoritet i parlamentet. Sjølv om det ikkje var ein stor seier for støttemennene til president Hassan Rouhani, var det likevel ein overraskande seier, særleg med tanke på at dei har hatt store kampanjer mot regjeringa i fleire månader. I dei tre åra sidan Hassan Rouhani kom til makten, har dei bitre motsett seg dei fleste planane til regjeringa, og har organisert eit heftig angrep på kjernefysiska avtalen mellom Iran og verdshær. Nokre parlamentarikarar har til og med gått så langt som å omgreve utanriksministeren Javad Zarif som ein forrædare. Den populære moderate som forhandla kjernefysiska avtalen har regelmessig vorte utsatt for harde kritikk i parlamentet og er under konstant trussel om å bli avklagd av fundamentalistiske parlamentarikarar. Men dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei moderate eller dei som var for å forandra, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som vart sett ned av dei, dei som lova at dei ikkje ville gjera noko med det. Det som gjer denne seiera mer meningsfull er det faktum at ho blei oppnådd trass i at nesten alle velkjende reformistar var forbodde å stille i valet og at mediene ikkje hadde dekka kampanjen deira i løpet av valperioden. Statstelevisjon og media gav aldri like stor dekning til reformistar eller moderate kandidatar og førte til og med ein kampanje mot avtalen i dei siste månadane. Det einaste mediet til rådighet for regjeringsvilje kandidatar var Internett og sosiale medier, som dei brukte til maksimalt for å få meldinga sin over, særleg til unge og kvinner. Triumfet til reformistane burde føre til ein stor omstilling i parlamentet, som gjorde det meir støttende mot president Rouhani. Men det vil ikkje ende på problemene til presidenten når det gjeld å oppfylle valløypa sine. Atomavtalen har trefft nokre vanskelege stadiar på vegen til gjennomføring. Bortsett frå innvendige motstandar frå hardlinjerne i parlamentet og andre ikkje-velkjende organ, finst det framleis mange hindrar å overvinne utanfor Iran. I USA gjer konservative representantar alt dei kan for å få avtalen til å ende. Ei enda lengre forsinking i gjennomføringa og ein løyst sanksjon ville skade president Rouhanis økonomiske reformer, og ville laga grunnlaget for at hardlinjerne skulle komme seg opp igjen etter nederlaget denne uken og omforma kampanjen mot regjeringa. Dette er eit problem alle harde representantar i parlamentet har med å gjera.
Den moderate regjeringa i Iran har vunne endå ein val i parlamentet, og det er ein viktig seier for dei.