Så kva er skattet? Kva er egentlig på spel? Og kvifor austa rente nå? Kva er bank-avgiften? Det er ein årleg skatt på verdien av alle gjeldene til britiske banker (inkludert pengar som er innsett i bankane), bortsett frå at: Opphavleg hadde finansdepartementet planlagt å ta ein lavere rente på 0,05% i løpet av 2011, men i februar skiftet det tankar, og bytte til den standardrenten på 0,075% frå mai. Standardrenten var opphavleg fastsett til 0,075%, men ho vart løyst litt i mars til 0,078%, og vert no heisa opp igjen til 0,088%, frå januar. Kva er det for? Regjeringa meiner at det vil motverka bankane frå å stole på risikable låneformer, som vart skuldsett for å gjera krisen i 2008 mykje farlegare. Skatta vil òg samla mykje pengar til regjeringa. Så vil dette hjelpa til med å takle budsjettunderskuddet? Finansdepartementet vonar at skatten vil gje £2,6 milliarder i år. Dette er det same som 2,1% av det Budgetresponsibility Office spårar for underskuddet i år. Det er ikkje noko lite for bankane heller. Det er det same som ca. 19% av dei rapporterte fortella før skatt av dei fem store britiske bankane i løpet av dei 12 månadene til september i år - sjølv om skattbyrda vil bli teke av meir enn berre desse fem. Kva er risikabelt med den typen låne som regjeringa vil motverka? Tradisjonelt kjem mesteparten av pengane som bankane låner ut frå innskudd frå vanlege menneske og selskap. Men i det siste tiåret har bankane funne nye og meir komplekse måtar for å låna trillionar pund frå internasjonale markeder. Mange av skuldane som blei skapt var svært kortsiktige - det vil seia at bankane måtte gå tilbake til marknadene for å låna tilbake kvar få dag. Då finanskrisen slo, byrja investorane å bekymra seg for at bankane kanskje ikkje kunne betale tilbake skuldane sine. Dette førte til ein slags bankrun, med investorar som nekta å låna. Uunike for å refinansiera alle kortsiktige skuldane sine, vart sjølv lønnsame banker truet med å mislykkast. Kvifor er detaljhandelsinnlån fria frå avgiften? Bankruns er vanlegvis knytt til lange køar av vanlige innskuddarar som vil tømma bankkontoane sine - akkurat som det som skjedde med Northern Rock. Men sidan 1930-talet har regjeringar forsikra mesteparten av pengane som blir deponert av borgarane sine for å motverka desse innskuddarrunane. Dette tyder at dei fleste av dei innskudande ikkje treng å tenke på sikkerheten til pengane sine under ei finanskris, og at bankane ikkje treng å tenke på at alle dei innskuddene blir trekt ut. Så kvifor ikkje berre forsikre alle låna til bankane? Regjeringa i Storbritannia var derimot av den synest at desse låna var av natur risikable, og ville motverka dei fullstendig ved å skattjefatta dei. Dersom skuldane var forsikra, ville lånarane sjå dei som mindre risikable, og det ville gjera dei billigere og enklare for bankane å låna. Regjeringa fryktar at bankane då vil fortsette å ta på seg meir og meir gjeld, til dei blir umogleg store til å berga - som det viser seg i Republikken Irland eller Island. Det totale skulda til britiske banker hadde faktisk nådd ein forbløffande 4,5 gonger storleiken av heile den britiske økonomien før krisen. Nokre kan òg peika på ein annan grunn til at regjeringa valde å ikkje gå for ei tryggingsordning. Ved å gjera det til ein skatt i staden, kan inntektane som blir innhald direkte til finansdepartementet, og hjelpa til med å betale for utgiftene til regjeringa. Kvifor er dei første 20 milliardane av skuldene fria frå skatt? Regjeringa vil oppmuntra bankane til å krympa. Det er tenkande at kollapsen til ei stor bank kan tru stabiliteten til heile det finansielle systemet, medan ein liten bank ikkje burde. 20 milliarder pund er omtrent storleiken av Coventry Building Society. Så det tyder at bankane berre vil betale skatt i den grad dei er større enn det. Kvifor er skattesatsen lavere på langtidsskuld? Langtidsskuld er i natur og natur mindre risikofylt. Om ei bank ikkje må betale skuldane sine i over eit år, kan ho sikkert rida ut av krisen. Vil skattet verkeleg motverka bankane? Skattet vil auka kostnaden for "risikable" kortsiktige låneforbruk for bankane med litt under ein tiendedel av ein prosentpoeng. Dette kan verka lite, men det vil eta inn i dei dyrebare marginane til bankane - skilnaden mellom renten dei betaler på innskuddene sine og det dei tjener på låna - som er hovudkildekjernen til inntektane deira. Bankane kan likevel overføre noko av skattekostnaden til spararane sine (via ein lavere innskuddsrate) eller låntakarane sine (via ein høgare låneprosent). Men for å få 0,088% i samanheng, reduserte Bank of England kortsiktige lånekostnadane med 5,2 prosentpoeng som svar på finanskrisen. Kvifor ville regjeringa innføre avgiften? Styresmaktene ville ikkje heita på lånekostnadene til bankane i ein tid då finansstabiliteten deira var i tvil. Dei ville heller ikkje for raskt få ut vinninga til bankane. Bankane måtte kanskje bruke all vinninga dei kunne få til å gjenoppbygge kapitalen sin - bufferen mot framtidige tap - for å oppfylle dei tøffe nye internasjonale standardane som Basel-utvalget for banktilsyn har sett. Så kvifor skifte regjeringa seg? I februar sa finansdepartementet at dei ville ta ut heile 2,6 milliarder pund i år. Han peikar på den siste Financial Stability Report til Bank of England, som teiknar eit mykje rósere bilde av britiske banker. Dessutan vil dei nye Basel-reglene om bankkapital ikkje tranga i kraft før 2019, og det vil gje bankane åtte år til å oppfylle dei høgare standardane. Det har truleg òg hjelpt til at bankane har rapportert mykje betre fortjeneste enn mange hadde venta seg for eit år sidan. Og marknadane synte mindre og mindre bekymra for risikoen for å låna ut til bankane - i det minste fram til skuldkrisen i euro-sone tok til i sommaren 2011. Kvifor hevar regjeringa renten igjen? Kanselaren heva renten til 0,088% i høstuttala. Ifølgje finansdepartementet var skattane ikkje på veg til å heva 2,6 milliarder pund som var opprinneleg planlagt for dette året. Finansdepartementet sa at det hadde berre overvurdert kor mykje lån blir teke av utanlandske banker i Storbritannia - og er difor underlagt skatt. Det kan òg vera at bankane har redusert låna. Utenlandske banker kan flytte låna sine til utanlands for å unngå skatt. Og alle bankane kan kutta ned på låne- og utlånskravet sitt som ein reaksjon på konjunkturkrisa, finanskrisen i euro-sone og strengare lovkrav. Kvar av bankane må betale mest? Finansdepartementet seier ikkje kor mykje av målet sitt på 2,6 milliarder pund det ventar at kvar bank skal betale. Dette har ført til påminning om at nokre banker - kanskje Standard Chartered, HSBC og Barclays - kan flytta hovudkvarteret sitt til eit anna land for å redusere skattekostnaden. Men ein av grunnane til at staten enda med å eiga desse bankane er nettopp fordi dei (i tilfelle Lloyds, på grunn av samlinga med Halifax) hadde vorte for avhengige av risikabere former for finansiering, og måtte redast under krisen.
Styret seier at det vil auka avgiften på bankane frå 0,078% til 0,088% frå 1. januar.