Media-spelingsfunksjonen på denne enden er ikkje støtta Men mottaket - Alter Your Reality - kunne lett blitt brukt til å promotera kampen mellom Conor McGregor og Floyd Mayweather, som skal dominera idrettslandskapet i helga. Las Vegas er ein by som konstant lokkar besøkjarane til å endre oppfatningane sine - og til tider den same fornuften - i ein tåke av hedonistisk glede. Mayweather v McGregor, med den uforbehagelege forherda av pengar, image og bravado, passar perfekt inn i daglege overdrivingane i gambling-hovedstaden i verda. Det burde ha vore enkelt å avgjøre utfallet, uansett kva for mantra og hovud McGregor hevdar han er klar til å "sjoke verda". Men hugs at dette er Vegas. Og mange trur at McGregors handrekning mot ein aldrande Mayweather kan gje ein stor oppstyring. Det vil ikkje vera ein illusjon om han vinner, som blir rekna som ein av dei største sjokkane i idrettshistorien. Debatten om kven som skal vinna, vil svinge fram og tilbake i dei kommende dagane - oppbøtt, utan tvil, av endå meir hatisk innblanding frå dei to hovudprotagonistane. Det sanne dommen kan berre bli avgitt i ringen, i det som sannsynlegvis blir den rikaste kampen i boksegeskriftet. "Delskapet mitt er ein av dei største i verden". "Delskapet mitt er ein av dei største i verden". "Delskapet mitt er ein av dei største i verden". "Delskapet mitt er ein av dei største i verden". "Delskapet mitt er ein av dei største i verden". "Delskapet mitt er ein av dei største i verden". Det var vanskeleg å ikkje bli kvit når McGregor snudde seg til motstandaren sin på det siste steget av turneen på Wembley og sa til han: "Dans for meg, gutta". Men begge mennene er like skuldfulle etter at dei oppførte seg slik. Dana White, presidenten for UFC som representerar McGregor, trur at alt er rettferdig. "Det er morosamt når folk seier at dei har teke dette for langt", sa han. "Dette er ein kamp, ikkje eit krokett-spel. Dette er ein del av avtalen; det som skjer her er like mykje ein del av kampen som kampen sjølv, det mentale krigsspillet". Det er på dette tidspunktet at den sanne virkeligheten til denne konkurransen ikkje har vorte endra, men ærleg talt utslett. Konteksten er alt, og denne kampen finst ikkje i eit vakuum. USA er skraut og kvilar framleis etter hendingane i Charlottesville i Virginia, der hvite rasister marsjerte med brennande faklar og gav nazistsalut. Det er eit land som framleis er djupt splittet på grunn av raseforkjensler. Det er eit land der fordommar - og kampen mot dei i alle sine former - er ein nesten konstant del av den nasjonale samtalen. På sin eigen, liten måte, utvider både Mayweather og McGregor, med kvar hatfulle ord som vert tala, den splittinga som alt finst i dette landet. Sjølvsagt burde idrett vera det som kan sett skilnadane til side? Denne konkurransen gjev høve til å setja døme, men har, så langt, vorte bortkastade. Trassprat og ein-overmannskap er éin ting. Det har alltid vore ein del av priskamp. Språk som skil og ekskluderer - som tilsynelatande legitimerar homofobisk, sexistisk og rasistisk atferd - er éin anna ting. Dei er absolutt ikkje dei første boksarane som har handla med slike termer. Sjølv om begge mennene seinare bad om unnskyldning, kalla Manny Pacquaio dei som held same-kjønns ekteskap "verre enn dyr", medan Tyson Fury uttrykte ein neandertalsk oppfatning om at den beste plassen for ei kvinne er "på ryggen eller i kjøkkenet". Sanninga er at boksing tilbyr jenter og gutar ein sjanse til å byggja opp sjølvtillit, trene og vie seg til eit høgare mål. Det gjev håp, og ofte ein flukt, for mange. Du må berre lytte til Mike Costello og Steve Bunce i sin podcast frå det utbrente Grenfell Tower for å sjå kva boksing kan gjere for samfunnet. Bygginga huser ein treningsstudio med frivillige trenarar, som alle er ulønne, og som heldigvis tilbyr sin tid og kunnskap for å forandra liva til. Mayweather og McGregor, som er innbland i den elite verda sin av Lamborghinis, Louis Vuitton-bagage og flyktige nattklubb i Las Vegas, ser ut til å ha gløymt dette òg. Dei ydmye byrjingane sine på gym i Michigan og Dublin, respektive, burde vera ein påminning om sjansane dei fekk. Med ingen boksingforbund som har oversyn på kampen og Nevada State Athletic Commission - som sankserte kampen - nekter å bli involvert, kan både Mayweather og McGregor handla som dei vil. Det er kanskje eit ansvar for dei to mest kjendlege personane i kampsport å vera meir forsiktige med orda sine og å skjøna at dei er vernarar; å opphøyja dygdene til idretten som har gjeve dei alt. Det synest at det farligaste våpenet deira ikkje er knytnefongane men tungene. Ingen forventar at dei skal vera englar - den sanne, uendrede virkeligheten denne uken er at dei har ein kamp å selja og pengar å vinna. Men det som skjer i Vegas, vert sagt, "bli i Vegas". Forhåpentlegvis gjeld det også hatet i denne uvanlege kampen.
På toppen av MGM Grand i Las Vegas er det ein stor reklame for magiken David Copperfield, hovudtrakten til hotellet.