Sir Bruce Keogh, legedirektør for NHS England, seier at han er redd dei vil setja sårbare menneske i fare, medan sjeflege lege Dame Sally Davies seier at dei " uunngåeleg vil føre til at pasientar lid" og helseministeren Ben Gummer hevdar at dei vil bli sett i "skadens vei". Det er lett å forstå kvifor. Det vil seie at medisinsk arbeidshjelpar kjem ut av A&E-enhetene og avdelingane for intensivvård, og at dei som er mest sjuke og mest sårbare, skal overlate seg til andre. Men vil det verkeleg vera så vondt som det er sagt? Unionen er lovleg forplikta til å gje NHS sju dagars varsel om industriell handling. I dette tilfellet har helsestyreside hatt fem veker. Tiden har gjeve sykehusleiarane høve til å grunda på kva dei treng og sette planar på plass. Dette har blitt gjort i samarbeid med representantar for BMA, medan embetsmenn på nasjonalt nivå i Department of Health og NHS England har møtt seg regelmessig for å sikre at nødhjelpsarrangementene er tilfredsstillande. Og fram til no har ingen sykehus sagt at det ikkje kan takle det. Dette er fordi store deler av det rutinemessige arbeidet har vorte utsett og personalet vil bli omsett til nødhjelpsområde. Det vil vera konsulentar, legendarar - dei som ikkje er i opplæring, men ikkje har nådd konsultantnivå - sykepleier, jordemenn og helsepersonell på arbeid. Resultatet er at det er mange som meiner at systemet vil gå ganske smidig. Royal College of Obstetricians and Gynecologists og Royal College of Emergency Medicine har begge gjeve ut erklæringar der dei seier at dei er tilfredse med ordninga som vert sett i verk. Faktisk kan du argumentera for at resultatet i nokre avdelingar kan vera at systemet faktisk fungerer betre enn på ein vanlig dag. Ta A&E, til dømes. Sjølv om det er eit argument at mindre sykehus med færre konsulentar kan finna det vanskelegare. I mellomtiden, i nødoperasjon og intensivvård, bør nærværet av konsulentar, i teori, meir enn erstatta mangelen på juniorar. Det bør òg hugsast at stopp er frå 08:00 til 17:00 BST - ikkje i 24 eller 48 timar som de tidlegare streikane har vore - så det vil vera noko avslapp i løpet av dei to dagane. I staden kan problemene vera meir runde av kvarna. Juniorlærarar speler ei viktig rolle i å forfølge testresultat, bestille røntgen, ta blod, bestille resept og forberede pasientene for utskriving. Konsulter har kanskje ikkje tid til å gjera nokre av desse, ferdighetene deira er kanskje litt rustne eller dei veit rett og slett ikkje korleis dei skal gå rundt systemet for å komme seg opp på jobben. Seniorsykepleiarar kan ta del i spenningen, men det er garantert at det blir forstyrring. Om eg snakkar med dei som jobbar på den, så er det eit svakt punkt. Det handlar om kva som skjer om det er eit uventa nødstilfeller på ein generell eller kirurgisk avdeling eller kanskje på ein psykiatrisk avdeling. Når ein pasient kollapsar, vil ein juniorlegelegelege som normalt vore ein av dei første på scena. Dersom dei ikkje er der og ein pasient døyr, vil det sjølvsagt bli spurt. Og dette er kanskje kjernen i saken. Han skreiv at kvar familie som vart ramma av hjerteskader på streikdagane "vil alltid undra seg om kjære hadde levd om det hadde vore ungdomlege leger der". Tillit mellom leger og samfunnet kan bli "irreparabel skade", varnar han. Denne bloggen vart først publisert 15. april, men har sidan blitt oppdatert for å ta høve til etterfølgende utviklingar.
Advarslene om at det vil komme en hel streik frå læknade har vore så sterke at du kan tilgje deg for å tru at det vil bli Armagedon.