I dag tidlig i morgon kunngjorde Nicola Sturgeon at ho skulle halda ein "vård tale" i Bute House, den offisielle residensen hennar. Mellom SNP-kjelder, var det snakk om at ho ville gje Theresa May eit ultimatum om at ho ikkje kunne forhandla ein differensiert Brexit-avtale for Skottland, så ville ho presse for ein annan uavhengighetsreddarbeting. Glem det. Sturgeon kan sikkert vinna det i Holyrood, men kan ho vinna folkeavstemninga? Annonsen hennar vil glede mange av dei mange støttarane hennar. Ho er utan tvil ein svært effektiv og talentfull politikar. Under den siste folkeavstemninga vaks støtten til SNP svært betydeleg og dei klarte å bege seg til mange tusen nye medlemmar til si sak. Men har SNP eit oppdatert økonomisk argument? Er ho villeg til å risikera hat frå mange skotsk veljarar som vil ha ei ny folkeavstemning som eit hull i hovudet? Som eg har skrive tidlegare, er det ei stor kamp mellom regjeringa i Storbritannia og Holyrood over når det blir ein potensiell avstemning. Men spørsmålet er først og fremst om statsministeren er villig til å gje høve til å stemme. Ifølgje lova må Westminster gje høve til å stemme. Det er ikkje berre det skotske styresmaktene som gjer det. Eg har høyrt at nummer 10 har arbeidd særs nøye med "motmotbeveg" avhengig av kva som var meldinga frå statsministeren denne uken. No har Sturgeon gjort det første store skrittet, og det er opp til den andre sida å svara. Men vi har rett og slett gått inn i den mest kompliserte, mest klanderande, mest fundamentale perioden av politisk usikkerhet for landet vårt på ei lang tid. Sturgeon sin kunngjorting bekrefter at det ikkje berre er plassen vår i EU som endrar seg, men òg tilhøvet mellom nasjonane våre som er ifrå.
Før parlamentariske drama om den første delen av Brexit er ferdig, vert det ei ny dramatisk omveltning i dette vanskelege arbeidet.