Dei er unge og kloke, og dei vil forandra verda - ein buss i gong. "Vi har skapt den første bussen i verda som går på myresyre, som er ein mykje billigere løysing enn vassstoff, men som likevel gjev dei same miljøfordelar", seier Lucas van Cappellen frå Team Fast, eit spinoff-selskap frå Eindhoven University of Technology i Nederland. "Vi byggjer vår eigen framtid". Om lag 40 av studentkameratane hans strevar etter å utvikla utsleppfrie transport som vil hjelpa i den globale kampen mot klimaendringane. Og dei prøver å gjere seg karriere. Formsyre finst i naturen ved å bli såret av møyrer og andre insekter. Det latinske ordet for mjørke er formica. Og denne enkle karboksylsyra ( kjemisk formel HCOOH) blir brukt i tekstilar og skinnprocessing som konserveringsmiddel for animalsk futt, og det finst også nokre som blir brukt i heimbryggare. Men Team Fast har funne ein måte å gjere sure på effektivt å transportera dei nødvendige ingrediensane til hydrogenbrennstoffcelle som brukes til å driva elektriske kjøretøy. Brensel, som laget har kalla hydrozin (ikke å forveksla med hydrazine), er ein væske, som tyder at du enkelt kan transportera det og fylle bilen på igjen raskt, som med vanleg brensel. For å bevise konseptet i den virkelige verda, er det ein elektrisk buss som skal treffe vegen i Nederland seinare i år, der han skal skifte mellom å kjøre på konvensjonelle bussruter og å oppstå på reklamevent og bransjemesser. Bussen har eit elektrisk drivsystem, utvikla av bussstillingsselskapet VDL, som mottar ekstra kraft frå formiksyrebrenselselsystemet som er montert i ein rekkeviddeutvidande trailer, slept bak. "Tanken vår er rundt 300 liter, så vi vil utvide rekkevidda til bussen med 200 km (180 mil). Men vi kunne sjølvsagt gjera tanken større, og det er lett", seier van Cappellen. "Daglege brenselcellebussar har ein rekkevidd på opptil 400 km. Men kvifor utviklar vi ein buss i staden for ein bil?" "Om vi bygde ein bil, ville vi konkurrera med elbilar, men vi trur at batteridrevne bilar er ei god løysing for mange menneske", seier van Cappellen. "Men viss vi kan bevise at vi kan byggja ein buss som oppfyller behovene til bussselskapene, med ein rekkevidd på rundt 400 km og rask tanking, vil vi ha vist potensialet til hydrozine i eit segment der det ikkje er nokon bærekraftig konkurranse enno". Hydrozine blir skapt gjennom ei kjemisk reaksjon mellom vatn (H2O) og karbondioksid (CO2). Hydrozinet blir deretter brutt ned til hydrogen og karbondioksid ved hjelp av ein katalysator inne i eit utstyr som heiter reformer, som Team Fast prøver å patenter. Den nydesigne reformeren er ein tiendedel så stor som reformer frå tidlegare, og det er difor at "han no kan brukast i transport for første gong". "Vi leitar kontinuerleg etter nye teknologiar som på ein enkel måte kan utvide romslaget for nolutslipps-trafikk", seier Menno Kleingeld, administrerende direktør i VDL Enabling Transport Solutions. "Underavviking av myresyre til hydrogengass er ein av desse nye, lovende teknologiane". Men har det verkeleg nokon sjanse for å bli kommersielt gjennomførbar? "Det kostar rundt 35.000 euro å omgjøre ein konvensjonell bensinstasjon til ein hydrozins- bensinstasjon, ein prosess som i det store og heile inneber å skifta rør og beina tankar", seier van Cappellen. "Det er 100 gonger billigere" å setja ut eit drivstoffnettverk for hydrozin enn for gasformigt hydrogen, hevdar han. "Hydrozin er for tida billegare enn bensin og dyrare enn diesel i Nederland, og i framtida ventar vi at prisane skal gå ned, så det vil vera billegare enn begge", tilfører han. Sjølv om bussen utsleppar CO2, argumenterer Team Fast for at den opprinnelege CO2 som er brukt til å laga hydrozin er hent frå eksisterende kjelder, som luft eller avgas, slik at ingen ekstra CO2 blir produsert - det er ein lukka karbonsyklus i jargon. "Team Fast har eit veldig godt prosjekt", seier professor Richard van de Sanden, leiar av Nederlandske Institutt for grunnleggjande energiforskning. "Det arbeider med eit svært viktig emne: lagring av fornybar energi i ein form som kan transporteres og i ein form som kan brukast". Og fleire selskap støttar prosjektet. "Det vi arbeider med er ei versjon av fornybar energi som kan kombinera fornybar energi med CO2-fangst", seier Martijn de Graaff, senior forretningsutviklingsleiar ved TNO Industry. "Om vi får dette, vil det gje oss ei stabil framtid". Det er imponerande å engasjere seg, med 15 av dei 40 som arbeider heltid på prosjektet, og resten bidrar minst 20-25 timar i uken. "Vi får ikkje studiepoeng for det, men du kan berre læra så mykje på universitetet om den praktiske erfaringa av ting", seier van Cappellen. "Det er vår eiga framtid vi skaper".
Ein gruppe studentar har utvikla ein måte å lagra energi på som er billigere å produsera, meir praktisk og meir bærekraftig enn alternative fornybare drivstoff.