Han vart ein av dei største aktørane i den britiske radio-serien A Life of Bliss, som blei tilsett for TV. George Edward Cole vart fødd i Tooting, sørvest i London den 22. april 1925. 16 år gamle mor hans forlét han då han var berre ti dagar gamal, og han vart adoptert av Cole-familien og vart oppdra på ein London-advokatplass. Han forlét skulen i 14 år med påsetet å arbeide som slakter, men etter at adoptivfaren hans døydde, rømde han til Blackpool der han med suksess prøvde for ei rolle i eit turnerande musikalsk show. I 1940 spelte han ein Cockney-evakuert i Cottage To Let, først på scenen og deretter på filmen. Han hadde gått på audisjon for den sceneversjonen berre for å følgja ein venn, men endeleg fekk han rollen sjølv. "Eg var alltid i stykker på skulen og på skolekonsert", sa han. "Du kan seia at eg likte å vise fram". Saman med adoptivmor hans vart han teke inn av skodespelaren Alistair Sim og kona hans, Naomi, og opptredde med Sim i ei rekkje stykker. Cole gjekk inn i RAF i 1943, der han trente som trådlaus operatør. Då det blei oppdaga at synet hans ikkje var godt, vart han fjerna frå flyveplikt og overført til Coastal Command HQ i Northwood før han gjekk til det okkuperte Tyskland for å leia baren i ein offiserskompleks. Etter krigen vende han tilbake til skodespelet og var ein veteran av over 30 filmar, få av dei minneverdige, inkludert ei rolle som kjærleiken til ein nyoppvakkande stjerne som heitte Joan Collins, i filmen Bikini Babe i 1951. Han hadde ei lita rolle i Laurence Oliviers episke produksjon av Henry V og var, då han døydde, den siste overlevde av den store gjengen. I 1953 tok han over rollen som David Bliss, den litt dumme ungkaren i BBC-radio-komedien, A Life of Bliss. Det var filmen The Belles of St Trinian's frå 1954 som fekk han til å vekke mer oppmerksomhet og, til og med, lét han etablera karakteren som den skurkiske skurk som han seinare skulle skildra i Minder. Som spiv, Flash Harry, var han ein klar kilde til nylon til jentene på skulen og drikk for lærarane. Han skulle fortsette å gjere framgang i Blue Murder at St Trinian's i 1957, Blue Murder at St Trinian's i 1960 og The Great St Trinian's Train Robbery i 1966. Han var sjelden utan arbeid, og viste seg å vera ein allsidig utøvar som kunne venda handa til seriøse roller, som i The Inspector Calls og musicals som It's a Wonderful World. Han hadde ein mindre rolle i Taylor/Burton-versjonen av Cleopatra i 1963 og han vendte til og med hand til skrekk i 1970-talet, med The Vampire Lovers, som sjokkerte mange med lesbiske kjærleiksscener. Han blei etterspurt i ulike roller, blant anna som potter Josiah Wedgewood i BBC-drama The Voyage of Charles Darwin og den skrupeløse parlamentsmedlemmen Sir Giles Lynchwood i BBC-utgåva av Tom Sharpes roman Blott on the Landscape. I ein scene av den siste produksjonen blei karakteren hans, ein hemmeleg fetishist, lagd naken, bund og bund på ein seng av ei god natur, men særleg gløymsk call-girl, som Julia McKenzie spelte. Han spelte òg forfattaren George Maple i sitcomen Don't Forget to Write på BBC. I 1979 fekk han tilbod om å spela Arthur Daley i ein komedie-drama som heitte Minder, ein rolle som skulle definera karrieren hans. Cole var ikkje det første valet til rollen, men produsentarane overrumpla valen til dennes Waterman, men det var Waterman som var den fyrste til å ta den. "Vi kringsette rundt kvarandre i tre eller fire dagar", minnt Cole seg seinare. Men paret vart snart nære venar og utvikla ein samanheng på setet som såg dei improvisera skåne til god effekt. Dramaet varte i elleve serien, med Gary Webster som erstatta Dennis Waterman som Terry i 1991, og gav store rangeringssigar for ITV. Det gjorde også Cole til ein usannsynleg popstjerne då duetten hans med Dennis Waterman, "What Are We Gonna Get 'Er Indoors?", nådde den britiske topp tretti i 1983. Han gifta seg med skodespelaren Eileen Moore i 1954 og paret hadde to born. Dei skilde seg i 1962 etter at ho forlét han for nokon annan. Cole gifta seg deretter med ei anna skodespelar, Penny Morrell. Eg ville halde kvar kvar kvar sølv i huset mitt om han kom på middag".
George Cole var ein veteran som hadde spelt i over 60 filmar i ei karriere som spann i åtte tiår.