Charlie har ei sjeldne genetiske liding som heiter encefalomyopathisk mitokondrial DNA depletion syndrom (MDDS). Sjølv om han såg ut til å vera heilt frisk då han vart fødd, byrja helsa hans å forverra seg. Charlie har no alvorleg hjerneskade. Han kan ikkje opna augo eller røre armer eller beine. Sykdomen hans tyder òg at han ikkje kan puste utan hjelp, og det er difor han må vera på eit ventilator. Charlie har ein hjertekarssykdom, som kan føre til at han blir skadd. Hjertet, leveren og nyrene til Charlie er også ramma, og lægerane hans seier at det ikkje er klårt om han har vondt. Foreldra til Charlie, Connie Yates og Chris Gard, frå Bedfont i vestlege London, vil at Charlie skal få ei eksperimentell behandling som heiter nukleosiderapi. Dei seier at dei har utforska ulike behandlingsalternativ, inkludert nukleosid-medisinterapi, og ingen ville betra livskvaliteten til Charlie. Dei seier at livstøtten til Charlie burde stengjast av og han skulle få lov til å døy. Legen til Charlie seier at hjernen hans er særd på cellulært nivå. Dei seier at den amerikanske klinikken som tilbyr den eksperimentelle behandlingen er samde om at det ikkje vil endra denne hjernskaden. GOSH søkte til Høgsteretten for dommarar som skulle avgjera framtida til Charlie. Høgsteretten samde med læknane til GOSH. Foreldra til Charlie appellerte deretter mot beslutningen, men domstolane avgjorde at den opprinnelege avgjøringa skulle stå og at det ville vera i beste interesse for Charlie å få døy med verde. GOSH seier at det har søkt til Høgsteretten om ei ny høring "i lys av krav om nye bevis" som kan vera i samband med ein potensiell behandling for tilstanden til Charlie. To internasjonale sykehus og forskarane deira har vore i kontakt med GOSH for meir informasjon om nukleosidterapi - medisinar som er utforma for å hjelpa til med å behandle MDDS. I mellomtiden har paven og den amerikanske presidenten Donald Trump bjóðt seg til å gripe inn og støtte foreldra til Charlie. Terapien er ein behandling, ikkje ein kur. Og det er svært eksperimentell. Det er blitt brukt på nokre pasienter, men ingen med Charlies type MDDS. Det har endå ikkje vore noko forsøk på mus for å sjå om det ville funne i Charlies tilstand, som er forårsaket av ei mutasjon i eit gen som heiter RRM2B. Det defekte DNA-et tyder at Charlie sine celler ikkje kan produsera energi for å bedøve musklane og hjernen. Legerane seier at det ikkje ser ut til at det vil vera tid til å gjera slike test før ein tek ei avgjørelse om omsorg for Charlie. GOSH søkte om etisk tillating til å freista nukleosiderbehandling på Charlie. Vi veit ikkje kor alvorleg hjerneskaden til Charlie er no. Om eksperimentell terapi er rettvis, avhenger av om det finst nokon utsigel til eit meningsfullt liv". Høve retten blir no beinga til å døma bevisene på dette viktige punktet.
Legene har befa Højesteret om å høyra nye bevis i tilfellet til Charlie Gard.