Høringa vart delvis forbetra då nerva i øyret, som sender lyden til hjernen, blei gjenoppbygde i gerbiler - ei studie i Storbritannia i tidsskriftet Nature rapporterer. Å få den same forbetringa hos menneske ville vera ei skifting frå å ikkje kunne høyra trafikk til å høyra ein samtale. Men å behandle menneske er en fjern utsikt. Dette skjer dypt inne i det indre øyret der vibrasjonar rører små hår, og denne rørsla skaper eit elektrisk signal. Men hos omtrent ein av ti menneske med djupt høyrsløsing, blir nerveceller som burde ha høyrt signalen skadd. Det er som å kasta av stykket etter det første etapet av ein rullebane. Sjølv om det er spenning for utsikta til å bruka stamceller for å gjenoppretta nerver i øyret, vil denne eksakte teknikken ikkje hjelpa den store, store majoriteten av menneske med høyreskal. De fleste høyresjåra er forårsakte av skade på dei små, delikate hårene som omdannar mekaniske vibrasjonar til elektrisitet. Denne forskingsgruppen har òg omdannet embryoniske stamceller til den tidlege versjonen av hårcellane. Professor Dave Moore sa at det var "nesten ein umogleg oppgåve" å bruka stamceller for å reparera håret, og at det var meir sannsynleg å dyrka og transplantera eit erstatningsør. Dei brukte stamceller frå eit menneskeembryo, som er i stand til å bli til alle andre typer celler i menneskekroppen, frå nerve til hud, muskel til nyre. I løpet av 10 veker vart høyret til gerbilane forbedra. I gjennomsnitt var 45% av høyresvaret deira gjenoppretta ved slutten av studien. "Det ville bety at du skulle gå frå å vera så døv at du ikkje kunne høyra ein lastbil eller lastbil på gata til det punktet der du kunne høyra ein samtale". Det er ikkje ein fullstendig kur, dei vil ikkje kunne høyra ein hvisking, men dei ville absolutt kunne halde ein samtale i eit rom. Om lag ein tredjedel av gerbilane svara verkeleg godt på behandlingen, med nokre som fekk tilbake opptil 90% av høyringa, medan ein like under tredjedel knappe svara i det heile. Gerbilane vart brukt fordi dei kan høyra eit liknande røystarum som menneske, i motsetning til mus som høyrer høgare lyden. Forskarane oppdaga forbetring i høyringa ved å måle hjernebølger. Gerbilane vart òg testa i berre 10 veker. Dersom dette blei ein behandling hos menneske, ville effekten ha vore å visa over ein mykje lengre tidsperiode. Det finst òg spørsmål om tryggleiken og etikken til stamcellebehandlingar som må løyst. Prof. Dave Moore, direktør for Institute of Hearing Research ved Medical Research Council i Nottingham, sa til BBC: "Det er eit stort augneblikk, det er verkeleg ei stor utvikling". Han varna likevel om at det framleis vil vera vanskeleg å endra feiten hos menneske. "Det største problemet er faktisk å komme inn i den delen av det indre øyret der dei kan gjera noko godt. Det er ekstremt lite og svært vanskeleg å få til, og det blir eit stort oppdrag", sa han. "For å få til den faktiske årsaken til nokre typer høyrestørrelser i framtida, er forskinga svært oppmuntrande, og det er eit stort håp".
Britiske forskarar har gjort eit stort steg framover når det gjeld å behandle døvheit etter at stamceller for første gong blei brukt til å gjenoppretta høyremåte hos dyr.