I januar av dette året drog han med kona si, Nilufar, sonen Mohammad og dottera Nastaran frå den tyrkiske kysten og drog til Hellas. "Når vi gjekk ombord på båten, sa sonen min: 'Papa, eg har be om at vi skal koma trygt over til den andre sida'," seier Nowrouz medan han fortel om tragedien i heimstaden i Kabul. "Vi kunne sjå lys frå Hellas. Eg trøysta han og sa: 'I natt er den siste natta av vanskene våre.'" Men båten som menneskesmuglarar hadde arrangert, kom snart i trug og vart omstoppd. "I løpet av få sekund var det vatn over alt, og båten vart fylt. Det var mørkt. Eg mista borna mine og kona mi som sat ved sida av meg", seier Nowrouz. Minst 39 migranter, inkludert fleire born, drukna den dagen. Nowrouz var blant dei meir enn 60 som vart berga. Det som kom etter var ein 12-dagars kamp for å få tilbake kroppane til dei kjære og ta dei med heim for å begravast. Nowrouz seier at han fekk medisinsk behandling i ein leir på den tyrkiske kysten der politiet viste han bilder av lik som var blitt funne. "Eg såg bilder av familien min der", seier han. "Eg såg bileta til dottera mi som var eit år gamal, sonen min som var seks år gamal og kona mi som var 25 år gamal. Eg mista dei". Ein politimann spurde om Nowrouz hadde tenkt å gravleggja familien sin i Tyrkia eller ta dei med heim. Etter å ha ringt slektningane sine bestemte han seg for at familien skulle gravleggjast i Kabul. Dagen etter tok ein minibuss Nowrouz og andre overlevende til Istanbul der han vendte seg til det afghanske konsulatet for å få hjelp. "Dei sa at eg måtte flytta likene heim sjølv", seier han. "I den siste hendinga som eg var med, var det 25 afghanarar som mista livet på havet. Eg såg eit barns kropp i kaldrommet. "Eg har eit lite barn. Eg prøvde å halda meg sterk fordi det var jobben min å vere der og identifisera likene. Men då eg kom heim, såg eg på barnet mitt og grette". Nowrouz brukte dagar på å ringja slektningane sine heime. "Eg måtte låna pengar for å få familien min heim til Afghanistan", seier han. Konsulatet fortalde Nowrouz at kroppane til kona og borna hans var halde i Bursa, ein by 300 km innland frå der ulykken skjedde. Han leidde ein bil for den fire timarsdrevne reisa, og drog ut midt på natta. Han bestilte òg fly til Kabul for den neste kvelden. Men ein gong i Bursa, kunne han berre finna kroppane til kona og sonen hans; den lille dottera hans var borte. Med fly som var arrangert hadde han lite valg enn å la henne vera gravlagt på ein av kirkegårda i Bursa. På kirkegården i Kent i Bursa, utfører Imam Neshet Kaya begravelse for døde migranter. "Eg har nettopp gravlagt eit barn som ikkje har eit namn, og vi veit ikkje kven han var", seier han. "Han vart gravlagt her, omringd av meg og nokre av arbeidarane på kirkegården. I dag er vi bror, syster og familien hans". Det er umogleg å vita om han gravla dottera til Nowrouz her. Mange av ofrene for migrantane er muslimar, og imamen seier at han sørgar for at dei blir gravlagde på rett måte. "Vi går til sjukehuset for å hente kroppen og ta med han hit for å utføre islamske ritualane, vaska han og omsette han i ein skjul", seier han. "Slik at vi deretter held bønane i moskeen". Kyrkjelyden held oppførsler om kvar grav saman med dokument, bilder eller DNA-oppslag for å tillate mulig identifikasjon og ekshumasjon om eit lik blir kravt på ein seinare dato. Nowrouz kjøpte kista til kona og sonen sin i Bursa, leidde ein ambulanse og drog tilbake til flyplassen i Ataturk for å ta flyet til Kabul. På Istanbul flyplassen held Sohila Shalizai kontoret til det afghanske flyselskapet Ariana - og her har tragedien med migranter som døyr blitt overveldande. "I det siste har vi vore med minst to eller tre, ja, opptil sju lik på kvart fly", seier Rizi. "No og da kan vi ikkje klare å takle kor mange lik som kjem til oss, og vi må overføre folk til tyrkiske flyselskaper. Av og til er mesteparten av lasten vår kista". Kollega Khan Mohamad seier at flyselskapet har transportert 70 lik tilbake til Afghanistan i løpet av dei siste 12 månadane. "Eg er nettopp kom tilbake frå tollverket, der eg har bearbeidet ein annan kista som kom frå Izmir". Av og til, seier Mohamad, har ikkje familien pengane. "Dei mister alt når dei velter seg eller smuglarane tek det. Sist sende vi fire lik til Afghanistan, og dei andre treng framleis å betala". Nilufar og Mohammad vart gravlagde den dagen dei kom tilbake til Kabul. Men sjølv i sorg er familien ikkje same. "Eg ville òg ha kroppen til dottera mi til Afghanistan", seier Nowrouz, "men sidan heile prosessen tok så lang tid, kunne eg ikkje finna henne". Nowrouz har lånt seg 8.500 dollar for å dekka kostnadene for utfalla, men har gått konkurs på ein reise som har kostt han alt.
Hundravis av migranter står overfor enorme gjeld og eit logistisk rotferd for å få tilbake kroppane til slektningane som døydde under dei risikøse sjøveiane til Europa.