Om lag 10.000 menneske forlét familien sin og heimane sine for å gå med i den britiske hæren, og arbeidde bak kulissene og på frontlinjen for å slå nazistane. "Vi var britiske undersåttar, og det var noko å vera stolte av", sa Victor Brown, ein jamaicansk mann som kjempte i handelsflåten. Enthusiasmen for å forsvara "King and Empire" var utbreidd over Karibia, og Mr Brown, som tusenvis av andre, var raske til å melde seg. I 1942 var han ein av berre to svarte menn som tjente på ein oljetankar i Nord-Atlanteren då den vart torpedoert av nazistane. Han er tilskrevet å ha frelst fleire liv om bord og minner seg framleis hendinga. "Vi skyndte oss ut på dekk og kunne sjå periskopen utanfor vatnet", sa han. Då skipet hadde gått på lista, brukte han ei øks for å klippa ned ein redningsbåt og reinsa skipet. "Hadde vi forlate det, hadde skipet til slutt slept ned redningsbåten med det", sa han. Winston Murphy, den einaste svarte medlemmen av det 42-styrke mannskapet, var blant dei overlevande. Dei to venene, som no er 94 år, bytte om historier under ein nyleg gjenforening. "Det er nesten som eit mirakel", sa Mr. Brown. "Eg trudde aldri at vi skulle leva lenge nok til å møtas igjen etter alle dei åra vi har vore skild". Dei to hadde hatt flaks for å overleve. "Våre unge skjøna ikkje faren før de var der. De høyrde kanonskytinga og skjøna at dette ikkje var noko skämt", sa han. "Utrend frå frontlinjen, gav livet utfordringar". Mange soldatar kjempte for å tilpassa seg til det kalde klimaet i Storbritannia og måtte slå av seg mot rasismens fordomar. "Våre britiske føler du at du kjem heim, men då vi kom hit, var det som om vi hadde falle ned frå himmelen. Ingen visste noko om oss", sa Wilmot. Dei som overlevde krigen fekk sjansen til å venda tilbake til heimlandet sitt, men mange valde å bli verande i Storbritannia og skapte ein varig, flerkulturell arv. Jake Jacobs var utstyrsassistent i RAF i Burtonwood. Han kom kort tid tilbake til Trinidad etter at tenesta hans var over, men vende tilbake til Storbritannia på leit etter arbeid. Han forelsket seg i og gifta seg med ei lokal kvinne, og det førte til ein motreaksjon frå offentligheten som var uenig i blandede raser. "Dei vart berre dum. Dei såg berre på", forklarte kona hans Mary frå heimen i Solihull. Paret streva med å finna eit oppholdssted etter bryllaupet sitt, og Mrs Jacobs mista kontakta med medlemmar av familien si. "Eg tilbrakte dagar og dagar med å gråta", la ho til. Likevel heldt paret fram. Sam King MBE vart fødd i Jamaica i 1926 og tjente som ingeniør i RAF. "Eg trur ikkje vi blir anerkjend for bidraget vårt", sa han. "Mange unge menneske skjønar ikkje at så mange frivilliggjorde seg under krigen og kjempte og døydde". West Indian Association of Service Personnel blei oppretta for å tilby støtte til eks-soldatar og minne om dei som mista livet i kamp. "Om vi ikkje hadde danna denne foreningen, ville offentligheten ikkje vita om deltakinga til svarte vestindarar som tenka for det britiske imperiet i ein tid av nød", sa Wilmot. I november 2014 vart det avdekka eit minnesmerke til afrikanske og karibiske soldatar i Brixton, sør i London, der mange eks-soldatar kom til å busetja seg etter krigen. Han er ein av dei som har sett seg inn i den britiske kongehuset i London, og har sett seg inn i den britiske kongehuset i London. Han er ein av dei som har sett seg inn i det britiske kongehuset i London. Den er basert på filmen Divided by Race, United in War and Peace, av the-latest.com. British Caribbean Heroes skal kringkastast på BBC World News 6. og 7. august 2016. Andre verdskrigen: Den mest brutale og øydeleggjande krigen i historia Adolf Hitler: Mann og monster Joseph Stalin: nasjonalhelt eller kaldsønder? Sir Winston Churchill: Den største briten?
Dei kjempte mot Hitler og hjelpte til med å gjenoppbygga Storbritannia - men det tusenvis av menn og kvinner frå karibiske koloniar under andre verdskrigen gjorde, er stort sett gløymd.