Kremlinologien har utvikla seg mykje sidan. Og eg er stolt av å seie at eg har funne ut ein eiga 2100-talsmethode for å halde meg oppdatert på dagens tankar i korridorar til den russiske makta. Eg går til stasjonen overfor BBC Moskva, og så går eg opp til souvenirbåten og ser på kjøleskapsmagnetane. Du kan fortelje mykje om kjøleskapsmagnetane. Denne uka har me valt ut fleire ulike "Vladimir Putin i militær kamuflasje"-magnetar, kompletterte med patriotiske slagord som: "Tå saman er me ein mektig styrke!" og "Vi vil alltid passe på karane våre!" Kreml-politikken i eit nøtteskal. Ein kjøleskapsmagnet i særdeleshet fanga auget mitt. Det ser ut som ein 100 dollar dollar seddel, men i staden for den amerikanske grunnleggeren Benjamin Franklin er det eit portrett av Vladimir Putin. Eg veit. Det er berre ein kjøleskapsmagnet. Men det samlar heile Putin-Trump-Russland-Amerika-sagan. Etter seks månader med Donald Trump i Det hvite hus, byrja russarar å føle at landet deira har ein enorm innverknad på Amerika. Og kven kan skylda dei for å tru det? Sjølvsagt i lys av påstandane om at Kreml hacka valmøtet i USA og sette ein russisk marionett i Det hvite hus, og med alle ryktene om at russiske advokatar, russiske lobbyistar og russiske oligarkar samlar seg med Trump-teamet og familien Trump. Det vil vera opp til offisielle etterforskarar om det verkeleg var samspel. Men sjølv om det kan ha vore, har det vorte snakk om mekte i Putin sitt Russland og svakheita i Trump sitt Amerika. Det er tider då Vladimir Putin ser ut til å bruka seg på skammen av å drive ei nett-supermakt. Det er berre eit problem for president Putin. Det er problemet med alle kjølemagnetane, verkeleg. Dei ser så kjekke ut når du kjøper dei i butikken. Men dei klistrar ikkje for kvar kjølemaskin. Då det byrja, såg presidentskapet til Donald Trump ut som svært fint for Moskva. Russarar venta at den nye leiaren til Amerika ville innkalla ei ny æra i det amerikanske-russiske samarbeidet. På den tida, ein nyhetsankar på den russiske stats-TV skildra Trump som "ein alfa-mann... ein ekte mann". Dagen etter presidentvalet i Amerika, fortalde ein russisk statsoffiser meg at ho hadde fejra Trumps seier med ein sigar og ein flaske champagne. Men etter seks månader med president Trump, held fram med USA-sanktionane mot Russland. Dei to russiske diplomatane, som president Obama stengde i desember i fjor, held fram å vera stengde. Og ideen om ein "Great Deal" med Amerika, som var eit håpefullt mål her i USA i byrjinga av Trump-presidentskapet, har forsvunne frå sidene i dei russiske dagbladene. Ein russisk avis, Nezavisimaya Gazeta, forklarte nyleg at i den nåværende stemninga, "Trump har ikkje den minste muligheten til å betra dei russisk-amerikanske tilhøyringane, sidan kva steget, kva blikket som helst, endå i retning av Russland, blir møtt med mistankar heime og til og med sett på som svik". For nokre dagar sidan snakka eg med ein russisk senator. Han klagde at den intense trykket som president Trump møtte over Russland-spurnoa, kompliserte den amerikanske-russiske diplomatiet. "Trump er som ein fange", sa han til meg, "og korleis kan du snakke med ein fange?" Men Russland og Amerika snakkar. Vladimir Putin og Donald Trump har no møtt på kanten av G20-toppmøtet. Og sjølv om framgangen er saktere enn Moskva ville, så snakkar ein forsiktig samarbeid på området. Og medan presidenten og dei vestlege allierte til Amerika ofte ser ut til å ha ulike polar på ulike tema, så ser Donald Trump ut til å vera tiltrukka av Vladimir Putin. Ja, han har openleg lovprisa leiaren i Kreml. Likevel kastar Russland ei skugge over den amerikanske administrasjonen.
Det var ein tid då du måtte lese mellom linje i Moskva. eller sjå på opprinninga til sovjetiske representantar på Røde Tårn og sjå kven som stod ved sida av kven.