Finney, som hadde vunne 76 kamper for England, er ein av dei største spelarane England nokon gong har skapt. "Bill Shankly og Tommy Docherty var dei som idola han", sa den tidlege forsvararen Jimmy Armfield. Docherty, som spelte med Finney, sa: "Han var den beste spelaren eg nokon gong har sett, saman med Lionel Messi". "Eg ser mykje på Barcelona og når eg ser Messi, lukker eg auga og kan sjå Tom. Eg er seriøs når eg seier at Messi er Tom Finney i dag. "Liksom Finney, blir Messi alltid misbrukt, men klagar ikkje og står opp og går vidare med kampen". Finney spelte i tre VM mellom 1950 og 1958, og er den sjätte på alltidslistan for skora av England med 30 mål, saman med Nat Lofthouse og Alan Shearer. "Eg var heldig nok til å ha møtt han då eg var utleie til Preston, og han var ikkje berre ein stor England, men ein sann gentleman", sa den tidlegare kaptein David Beckham. Finney var fødd i Preston, men vart fødd i byen i London, og brukte heile 14 år av karrieren sin i kluben i byen og hadde den berømte hvite stripen over 400 gonger. "Dee to orda gjekk alltid saman - Preston og Finney", la BBC Radio 5 live-pundit Armfield til. "Eg minner meg at eg tok FA-laget ut til Fjernøsten. Vi var ute i Hong Kong og nokon spurde meg kvar eg budde. Eg sa Blackpool og dei spurde korleis du kom til Blackpool. Eg sa: "Du skal ta toget og bytte på Preston". Så snart eg sa Preston, sa han: "Ah, Tom Finney". "Når han var ferdig med å spela, gjorde han nokre rapporteringar for ein søndagsdagskurna og han brukte å dekka kamper. Eg spelte for England i Cardiff mot Wales og eg vart skadd. "Eg husker at [tidlegare manageren for England] Walter Winterbottom spurde meg: 'Korleis kjem du heim?' Eg kløbbla og, akkurat i det øyeblikket, banka Tom på døren til omklædningsrommet, kom inn og spurde meg om eg ville at han skulle setja meg av. "Det slo meg då. Han trengde ikkje gjera det, men han var ein spelare og eg hadde spelt mot han. Ikkje meir enn det". "Preston har mista favorittsonen sin, ein mann som gav prestonane stolthet i staden dei kom frå. Det var som om det var litt av den respekten og den respekten som Finney hadde, som var på alle dei. "Faren min insisterte alltid på at han kjende han. Alle i generasjonen hans gjorde det, og eg tok orda hans lett. Ein dag gjekk eg gjennom sentrum av byen med faren min då eg la merke til at Finney gjekk mot oss. Han såg opp då vegane våre kryssa seg og, med det eg er sikker på til denne dagen var eit hint om kjennskap, såg far min i andletet og ynskte han god morgon. "Sir Tom, du skal bli savnad". Finney skora 187 mål i liga for North End og var komfortabel med å ta nokon posisjon på tvers av frontlinjen. Sjølv om teamet Silverware unntra han då han enda som toppvinner i ligaen i 1953 og 1958, og som ein tapende finalister i FA Cup i 1954, vart han to gonger utnemnd som Football Writers' Player of the Year. "Om Tom var skadd og ikkje kunne spela, ville Preston utsette å nemna laget til etter klokka 14 på ein lørdag fordi portane ville halvera om han ikkje var på lagbladet", la Docherty til, som sjølv spelte over 300 gonger for klubben. "Om Gareth Bale er verdt 100 millionar pund, så ville Sir Tom vera verdt langt meir enn det på dagens marked. For å markera at han gjekk bort, hadde leikarane til Preston svarte armbånd og skjorter med namnet "Finney" på baksiden - og med nummer på laget deira - for den heime kampen mot Leyton Orient på lørdag. "I min tid som Preston-trener, kom han inn ein fredag morgon og han sat der og brukte heile morgonen på å signera autografer og bøker", sa Craig Brown, som hadde dirigert klubben mellom 2002 og 2004. "Eg veit at han tok vare på den avdøde kona si, Elsie, då ho var sjuk, og han ville ikkje ha hjelp - han ville gjera alt sjølv. Dette var ein mann av høge kvalitet og verdighet". Howard Kendall, som seinare skulle vera manager for Everton, kom til Preston som ein skolesvein kort etter at Finney gjekk av med pensjon i 1960 og minner om veiledinga han fekk av klubben. "Han var så viktig for Preston-laget at han spelte sjølv om han hadde skader", sa Kendall, som i 1964 vart den yngste spelaren som spelte i ein Wembley FA Cup-finale som var 17 år gamal. "Eit svært viktig råd han gav meg var å aldri gjera det same. Han sa 'det er ikkje talet på kampar du spelar i ein sesong som tel'. "Bill Shankly sa ein gong at når det kom til å samanlikna Sir Tom med Sir Stanley Matthews, ville han velja Sir Tom. Finney vart knighted i 1998 og, ifølgje Armfield, heldt fram å elske spelet. Sir Bobby Charlton, den engelske rekordgjeldaren, skildrar bidraget til Finney til engelsk fotball som "umåteleg", men mange tidlegare spelare reflekterer over oppførselen hans utanfor banen som ein avgreiningskarakteristikk. Tidlegare engelsk midtbanespiller Rodney Marsh, som spelte for Fulham, QPR og Manchester City på 1960- og 70-talet, sa at Finney representerte ei anna æra. "Han kom frå ei tid då gentlemanfotballarar alltid var på eit rettvis kledde, hadde på seg ein jakke og ein slips og handla i samsvar med det", sa han. "Dei gjekk til kampene med fansen, og vi vil aldri sjå noko slikt igjen. "Eg har alltid hatt den høgaste respekten og respekten for Tom Finney. Det var som å vere i selskap med ein mektig menneske".
Tidlegare Preston North End og England-vinger Tom Finney har vorte hylla etter at han døydde 91 år gammal.