Tenk på Irak og Afghanistan - kristallkulata deira er ofte like muddeleg som dine eller mine. Mens Strategic Defence & Security Review (SDSR) frå 2010 identifiserte terrorisme og internasjonale militærkriser som hot på høgt nivå (tier 1), var det ikkje noko spesielt om Russland og den såkalla Islamske staten (IS) eksisterte ikkje i noko slikt som den nåværende form. Dei seier at hærar trener for å kjempe i den siste krigen dei kjempte i, og at militære planar ikkje overlever den første kontakten med fienden. "I 2010 var det meir anteke at dei væpna styrkane ville koma ut av Afghanistan og ta eit lite puste, " seier Michael Clarke, direktør for forsvars-tanket Rusi. Men ministerane må framleis overvinna ein stor grad av skepsis om denne siste SDSR-en er genuin "strategisk" eller om han samsvarer med dei globale ambisjonane til Storbritannia med dei ressursane som trengs. SDSR 2010 kan ha vore strategisk i namnet, men det vil bli hugt for dei brutale kuttane som følgde. Det var ikkje berre å avskaffa ikoniske namn, det lét store hull i forsvaret til Storbritannia - utan flytransportørar til Royal Navy og utan maritime patruljefly for å jakta på russiske ubåtar. Royal Navy har òg mista tusenvis av personel og må no rekruttera marineingeniørar frå utanlandske flåter. For å bemanna dei to nye flygjevarane treng dei 2000 andre sjømenn, men dei må klare seg med færre, noko som kan innebera at dei skal motverka andre krigsskip. Men denne uken sa han: "No kan vi aukande forsvarsbudsjettet igjen... for å styrke kapasiteten til våre væpne styrkar for å takle dei vaksne trugsmane vi står overfor". Han seier at nøkkelen til dette har vore å oppfylle forpliktinga til NATO å bruke to prosent av BNP på forsvar. Det er ein viktig del av den britiske økonomien som er blitt sett på som ein del av den globale økonomien. Det er ein del av den globale økonomien som er blitt sett på som ein del av den globale økonomien. Britannia treng nye fly no, men ho må finne ut kva ho har råd til. RAF vil òg sjå etter meir frontline-fast-jet-skvadronar. No har den sju skvadronar, men vil gjerne ha meir enn eit dusin. I kampen mot IS må den framleis stole på den aldrande Tornado. Levetiden til nokre av dei tidlege Typhoons vert sannsynlegvis utvidd til å leggje til nokre fleire skvadronar, men det er likevel sannsynlegvis færre enn RAF ville. Ein av dei viktigaste avgjøringane er kor mange av dei nye F-35 som Storbritannia skal kjøpa. F-35 er det dyraste forsvarsprosjektet som Pentagon nokon gong har gjennomført. Storbritannia hadde opprinneleg tenkt å kjøpa 138, men kvar jet skal kosta rundt 100 m pund. Avgjerda om F-35 er òg viktig for Royal Navy og dei to nye flygjevarane som dei skal flyge frå, og det er nye undervannsfregatane som trengs for å verna flygjevarane. Om det må tekast mindre, vil det ha ein negativ effekt på skipsbygginga på Clyde. Regjeringa vil òg signalisera sin innsats for å fornye flåta med Vanguard-ubåtar som ber Trident-nukleare system. Kostnaden for å byggja fire nye ubåtar vil bli oppdatert frå rundt 20 milliarder til meir enn 30 milliarder. Sjølv om det er mindre sannsynleg at hæren vil delta i ein konflikt på stor skala, treng han likevel ei rekkje evner for å utstede seg saman med hovudallianten sin - USA. Hæren vonar òg at denne SDSR vil hjelpa til med å endra oppfatningane i offentligheten - at det ikkje berre er der for å utstede seg i masse. Tallet på regulære truppar krymper, frå 163.000 i 1978 til 102.000 i 2010 og 82.000 i 2020. Regjeringa har sagt at ho ikkje vil at heile regimentene skal skrapes; nokre vil bli fusjonert, andre står overfor "salami-slicing". Regjeringa seier at Storbritannia vil ha ein effektiv, velutstyrt kampstyrke, som integrerer regulære og reservar. Analytikarar seier at hæren vil ha ressursar til berre éin stor operasjon om gongen, og det vil vera svingande nedskjeringar for å støtte einingar som logistikk og ingeniørar. "Det vi ser er ein skifting av ressursane frå å kjempe i store krigar til å bruka styrkane på ein meir etterretningstank, nettbasert måte, med spesialdyrking". Forsvaret vil og treng framleis dei store billettane som krigsfly og krigsskip, men nylege hendingar har understreka denne skiftet. Det er eit teikn på at militæret vil vera involvert i meir etterretningsleide mot-terror-operasjonar og ein indikasjon på at politikarar etter Irak og Afghanistan er meir motvillege til å "sette støvlar på jorda". Etter dei brutale kuttane i den siste SDSR, vonar ministrane at dette vil vera ein positiv historie. Men viktigare enn korleis offentlegheit og militæret sjølv ser på teksten, er korleis det vert tolka av allierte og fiender av Storbritannia.
Dei militære leiarane, statstjenarane og politikarane er ikkje alltid klare eller utruste for å kjempa i dei kampane som står framfor dei, og heller ikkje for å kjempa i dei krigane som kjem framover.