Medlemmar av den suverene militære ordenen av Malta frå over 100 land marsjerte fem i takt inn i St. Peter's Basilica på ein kaldt vinterdag under ein skyfri himmel, og skygga i det strålande sola. Riddarane var utan hatt, men hadde lange svarte ullklæder med det kjendomme åttepunktige kvite krossen til ordren brodd fram. Damen (om lag 30% av medlemmane er no kvinner), som hadde på seg liknande klede og var kledd med svarte mantillas, følgde bak. Procesjonen, som inkluderte hjelparbeidarar og frivillige som drog opp bak, tok meir enn ein halv time å gå rundt basilikaen, inn på torget og opp trappane til Peterkirken. På høga altaret leidde kardinal Tarcisio Bertone, som var nummer to for pave Benediktus, ei spesiell messe for å feira 900-årsjubileet for grunnlegginga av ordda av broren Gerard, ein benediktinmunk som opna eit sykehus for sjuke og fattige pilgrimer i Jerusalem på tida til korstogane. I 1113 anerkjende pave Paschal II formelt uavhengigheten til riddarane med ein paveleg bulle, som den originale er halde i National Archives på Malta. Riddarane har hatt ei lang historie med å flytta rundt Middelhavet. Etter å ha vorte utvist frå Jerusalem av Saladin mot slutten av det 12. århundret, sette dei opp eit nytt hovudkvarter i Kypros, og seinare på øya Rhodos der dei skapte ein sjølvstendig stat. I to århundrar var dei herrane på Malta, men dei vart igjen utsette, denne gongen av Napoleon som okkuperte øya på veg til Egypt. Dei busette seg til slutt i Roma i 1834, der dei framleis åtnøyr mange av privilegiene til statskap, som makt til å utneine og ta imot ambassadørar, trykkjeps og utgjevande pass, utan å eigentleg ha ein ekte stat å styra. I dag er riddarane ein unikt suverent enhet, fordi dei ikkje styrer over noko territorium utan ein palass i eit av dei smartaste kjøpesetene i Roma, ei kyrkje og ei elegant villa som har utsikt over byen. Dei har observatørstatus ved FN, akkurat som Vatikanet, og pave Benedikt er medlem av klosterordenen, som han vart med for 15 år sidan. Han gav riddarane sin velsignelse ved slutten av Vatikanmessen og oppfordrte dei til å halda fram med arbeidet for dei trengste i verda. Han minna dei på at dei ikkje praktiserer "bare filantropi", men alltid må vera tru mot dei opprinnelege kristne ideala til ordda og kyrkjelæringa. Det internasjonale hovudkvarteret til ordda er i eit palass som ligg i Via Condotti i Roma, kort avstand frå Spanish Steps. Inne i portørstovuna er det cubby-hålar for brev som er adresserte til Hans Høghet, stormeisteren - som er briten - og til høge embetsmenn. Matthew Festing er ein ekspert på europeisk maleri frå 1700-talet. Han dreiv kontoret i Nord-England for auktionshuset Sotheby's før han vart vald for livet for fem år sidan til å bli leiaren for riddarane av Malta. Han nyttar no tittelen prins, og har den liklike rangen som ein kardinal i den romersk-katolske kyrkja. Han sat i den koselege, privata leiinga si, dekorert med gullbrokatveggverk, fine antikke møbler og malerier, og forklarte meg korleis riddarane endra seg. "Det at vi blir kalla riddarar er ein funksjon av fortida", sa han. "Originalt var vi rekruttert frå aristokratiske familiar i Europa". Ordenen har no vorte ein verdsomspennande organisasjon, og han prøver å tiltrekke seg dei mest talentfulle menneska frå mange område utanfor Europa. "Vi har ei svært forskjellig sammensetning enn det vi gjorde for kanskje 50 eller 500 år sidan, men i utgangspunktet er dei talenta vi prøver å tiltrekke oss til medlemmane våre dei same", sa Festing.
Fire tusen riddarar av Malta, arvingar til ein av dei største riddarrordenane i Europa på mellomalderen, og den fjerde eldste religiøse ordna i den romersk-katolske kyrkja, tok over Vatikanet i ein kort stund på lørdag.