Det var alltid ein svært belastande farvel, etter 112 år, til denne fotbalbastionen i aust-London og den einaste trøysta var at ingen vart alvorleg skadd. Dette var ein svært viktig kamp for gjestene òg, Louis van Gaal og spelarane hans kom med skjebnen i eigne hender men lite margin for feil. Dei visste at ein seier her, midt i ein blanding av nostalgi og hard fiendtlighet, ville la dei berre ha til å slå Bournemouth på Old Trafford på søndag for å sikre seg Champions League-fotball. I staden treng dei ein seier mot Cherries, men no må Manchester City tape mot Swansea. Med media blir ikkje avspelte på denne enheten. Då ein flåte av londonske taxiar førte ein rekke av West Ham-stjernar til Boleyn Ground for den store finalen til avskjedsfesten, sa fleire kynikar at ein taxi skulle ferja Van Gaal bort frå Manchester United. Det har vore ope etter jul at det ikkje har vore ein stor appetitt på Old Trafford for å erstatta Van Gaal - om United var sikker på at han ikkje var mannen til jobben, kunne den tidlegare Chelsea-bossen Jose Mourinho ha vore i kontoret hans eller i det minste offisielt sett opp. Det blei seinare sagt at United ikkje hadde gått av, men at Van Gaal faktisk hadde sett seg for avtalen - og kvifor skulle klubben la han gjera det om han ikkje skulle ha ansvaret neste sesong? Ein måte Van Gaal kunne ha styrkt posisjonen sin på, hadde vore å vinna West Ham, og det hadde gjort United til favoritt til å slå City til fjerdeplass i Premier League, med den potensielle bonusen av ein FA Cup-finale seier over Crystal Palace i mai. I fire fristande sekundhalvminuter såg det ut til at det gjekk bra for Van Gaal. Antony Martials briljantitet hadde endra kampen, ufortjente på balansen, til fordel for United med to mål. Med ein 2-1-vinning var dei 14 minuttar unna ein seier som kunne ha gjeve dei høve til å gje ein annan spinn på sesongen. Det var ikkje til å vera. Gamle sårbarheita kom raskt tilbake og såg United slått av to mål med hovud frå Michail Antonio og Winston Reid - og etterlét Van Gaal tilbake på racken. Spelarane drog manageren sin ut av eit hull og kasta han inn igjen. Det kan vera at me vil halde han i neste sesong, men det hadde vore mykje lettere og meir smakeleg med seieren. No går alt på spel igjen på søndagen - men med Manchester City som kontrollør. Løkjen er enkel. Manchester United må slå Bournemouth og håpa Manchester City tapper i Swansea - og der ligg det håpet for den 64-årige nederlendaren. City har vore så upåliteleg, uforutsigbar og uinspirert på tidene denne sesongen at du ikkje ville risikera for mykje på vissheten om at Manuel Pellegrini får jobben gjort. Etter å ha slått Liverpool 3-1 og, mer imponerande, slått West Ham 4-1 på Upton Park på lørdag, har Swansea også ein slik avslappnad god form som gjer dei til farlege motstandarar. Tilliten har vorte fornyd til ein slik grad at hovudtrener Francesco Guidolin er vonde for å bli bekreftet på ein ny kontrakt etter eit styremøte i Swansea onsdag. City kan vera sårbar og United vil håpa at sårbarheita forfølger dei ein siste gong. Og så treng det berre at United slår Bournemouth - men United kan ikkje truast heller. Manchester United-spelarane kan ha vore påverka av ein tøff trenarreise som enda i slike skammelege skandaler utanfor Upton Park - og den avskyflege reaksjonen til David Sullivan, medeiaren av West Ham, at gjestene berre burde ha kome tidlegare, gjorde ikkje han eller klubben hans til ære på denne historiske kvelden. Dei var heldige som berre kunne spore til det fyrste målet til Diafra Sakho, og forsvaret deira vart borte kort tid etter det då Andy Carroll skytta rett på David de Gea. Det var som om Van Gaal ikkje hadde gjort inntrykk på spelarane sine at ei dør til Champions League som hadde vore stengt så lenge, plutseleg var opne. I staden såg det ut som noko meningsløst, eit end-of-season-slag. Den praktfulle Martial gav eit kort håp, den vanlegvis passive Van Gaal hoppa frå setet sitt og slo i lufta - men gleda var ikkje lang, ettersom sårbarheita til gjestene i forsvaret vart avslørt. Dei kunne rett og slett ikkje klare presset frå West Ham. I lange tider var dette ein framføring som fekk deg til å spørje deg korleis ein så vanleg lag kunne til og med vera i kamp om ein topp-fjerde plass. Dei var så fattige. Det er sant at dei missto luftstyrken til den avstengde Marouane Fellaini, som opererte med så stor suksess for å ikkje berre kjempa mot Carroll, men også skora når Manchester United vann 2-1 på Upton Park i kvartsfinalen av FA Cup. I den siste reknesetinga var dette nederlaget likevel fortjent etter ein visning som gav mykje av beviset som har forlatt så mange United-fans i tvil om framtida til Van Gaal. Van Gaal vil framleis tru at laget hans kan nå Champions League, men oddsen er mot dei no, så han kan vel ende opp med å sjå til FA Cup for å få suksess. Om United vinner, vil han utan tvil måla dette som framgang - og han vil få eit poeng ettersom det ville vera den første store troféen til klubben sidan Sir Alex Ferguson trekte seg tilbake i 2013. Det kan ikkje vera nok, men å seia at Van Gaal pekar United i den rette retningen, trass i viljen til å spela ungdom med framveksten av 18-åringen Marcus Rashford og signeringa av 20-åringen Antony Martial - som i stadig større grad ser ut til å vera ein god avtale på 36 millionar pund frå Monaco. Executive vice-president Ed Woodward vil klårt at mannen hans skal lykkes og tankar hans om framtida er ein gåte men det finst ingen tvil om at ein FA-cup-seier er ein mykje vanskelegare å selje enn ein FA-cup-seier og Champions League-fotball.
Treneren til Manchester United kom til Upton Park seinare på ein dag med ein haug av flaskar frå fansen til West Ham som minnt til dei desperate dagane med hooliganismen på 1970-talet.