I Australia er det meir enn 730.000 ungdomar som er i ulik stand, ifølge Australian Council of Social Service (ACOSS). Det klagar over ein "nasjonal skam", og forskinga tyder på at rundt 13% av folkesetnaden - eller tre millionar menneske - lever under brødlinjen. Jessica Russell, som er 25 år, og som oppdra to små born, er ei alene, og ber på særskilde velferdsbetalingar på 545 australske dollar (£338), som ein stor del av blir slukt opp av å leie eit beskedent hus i forstadane til Sydney. "Det er ein verkeleg stor kamp. Eg er den største stress-hovudane som er mogleg, fordi eg bryr meg om borna mine", seier ho til BBC News. "Eg vil ikkje at dei skal bli bak og ikkje få det dei fortjener eller treng i livet. "Eg bryt ned mesteparten av kvelda fordi eg ikkje kan gje dei alt dei treng eller vil. Eg set meg sjølv til sist". Russell lever langt under den offisielle fattigdomsgrensen, som er definert som halvparten av den gjennomsnittlege inntekta i Australia (ca. 80.000 australske dollar). Det er nesten 30 år sidan den daværende statsministeren i Australia, Bob Hawke, sa: "No i 1990 vil ingen barn leva i fattigdom". Det dristige lovnaden hans blei ikkje halde, men det førte til betydelege framgangar i å takle ulikdomen på 1980- og 1990-talet, men problemet held framleis. Exodus Foundation serverer 500.000 frie måltider til dei som treng hjelp. Det var for 30 år sidan at velgjerdsorganisasjonen vart grunnlagt av Bill Crews, son til ein engelsk middelsinnvandrar. "Vi strevar alltid for å halde tritt", seier han. "Vi kjem over ei familie som har levd på pannekaker i ei uke fordi det ikkje har vore nok pengar". Dette er eit land som kunne leia verda på ein god måte å leva på. "Det har viljen i folket å vera likegjensidig og vise vegen". For hundre år sidan viste Australia vegen. "Det er svært trist for meg å gå til land over havet der du forventar å sjå fattigdom, og så koma tilbake her og sjå den same fattigdomen her". ACOSS-rapporten tyder på at eit av seks born i Australia lever i fattigdom, eit økning med 2% i det siste tiåret, då finanskassaen til landet var full av ein multi-milliard dollar bonanza som var laga på eksport av jernmalm og andre verdifulle ressursar. Velgjerningsorgan skuldar den høge levekostnaden og mangelen på overkommeleg bolig for det hårdnakke høge nivået av fattigdom. Dei er redde at regjeringa vil byrja å hindra velferdsutbetalingar. "Folk ser på Australia som ein stad der du kan koma og få ditt eige hus, få opp familien din og du vil ikkje ha nokon problem, men vi ser ein aukande mengd av folk som finn det vanskeleg", seier Ben Carblis, frå Mission Australia, ein ikkje-denominasjonell kristen samfunnstjenestorganisasjon. "Det er vanskeleg å tru". Denne grimme vurderinga av livet til millionar av australske folk som er i vanskelege situasjonar, er likevel ikkje allment akseptert. David Leyonhjelm, ein liberal demokratisk senator i Canberra, har ifråsett korleis nivået av vanshemming blir utregna og trur at omfanget av problemet er overdriven. "Fattigdom finst i Australia, om du snakkar om å ikkje ha nok mat, ingen stad å bu i og inga klede å ha på, men det er ikkje nær 13% - ikkje nær det", seier han til BBC News. "Folk som arbeider for desse veldedige organisasjonane har karrieren sin bundna til å halda fram med det veldedige arbeidet. "Om dei var for vellukka og fattigdommen vart avskaffa, ville dei ikkje ha jobb lenger. "Dei har ei lang historie i Australia med å snakka om fattigdom". Den føderale regjeringa har sagt at den beste måten å takle fattigdom på er å skapa fleire arbeidsplasser. "Eg har to flotte, flotte born, og eg har enno ei kjensle av at det er noko meir eg kan gjera, men eg kan ikkje finne ut kva det er, og det knusar meg fordi eg ikkje veit korleis eg skal laga det", seier ho.
Det er eit av dei rikaste landa på jorda - rik på pengar frå ein lang gongs historie - men Australia vert stadig plaga av at fleire barn bor i fattigdom.