Det tvinga bandet til å verja anonym i nesten eit år: Ingen fotografi, ingen intervju, ingen video. Men det var eit godt aspekt. I fjor, då ho tok toget heim frå Heathrow, sette ho seg ved sida av ein passasjer "dekk av blod [utan] tenner, som såg synd på seg sjølv". "Eg gjekk ifrå han og kjæresten hans og sa: 'Eg ville berre vita at du skal bli frisk'," fortel den 27-åringen. "'Gå til tannlegen i morgon, ikkje panikker, du skal bli frisk'. "Eg har ein fantastisk oppleving". Og han sa, "Oj, takk så mykje". Og så sa fyren rett overfor oss, "Eg bröt nesen min òg". Og plutseleg sa dei alle saman om skadene sine, noko som var fantastisk. "Så då eg kom ut av toget, var eg spent. Og eg har ein veldig komisk stemme, som er som, "Eg er high på menneske". Seinare sende Josephine melodiaen til den musikalske partneren hennes, Anthony West, og han sa, "Vi må skrive ei song om dette i morgon". "Eg sendte ei sms tilbake, sa du er gal", ler han, men demoen blei omdanna til ein song, High on Humans, som blei utgjeve på det neste albumet deira, Ultralife. Duoen vart bevegd til å skriva om " kva det vil seie å vera menneske i denne tida" etter eit hovudspinnande to år, der musikken deira blei til eit fenomen på nettet, som resulterte i ein platekontrakt og ein turné som hadde over 200 konserter rundt om i verda. Oh Wonder vart oppfunne som eit songwriting-prosjekt der dei to musikarane kunne subsidera solo-karrieren sin ved å gje songar til andre artistar. I september 2014 skapte dei ei Soundcloud-sida og skreiv: "Skrive duo, ein song i månaden". "Vi tenkte det var ein god måte å byggja opp ein portefølje på over eit år", forklarar Josephine. "Men så lasta me opp noko neste månad, og det same skjedde. Og det gjekk berre å snøyvel. "Første dagen i kvar månad, gjekk me på eit lite kafé og gav ut ein song, og tusenvis av menneske spelte det. Det var fantastisk. Det var det beste året noensinne". I utgangspunktet vart dei inkognitøse - delvis på grunn av mantraet deira "det handlar om kunst, ikkje om kunstnaren", men hovudsakleg på grunn av skadene til Josephine. "Eg hadde ingen tenn", grima ho. "Det var ein veldig utimmal ulykke". "Ein tid hadde ho litt lisp", tilfører Anthony, som måtte redigera alle vokalane til partneren sin for å fjerna dei feilaktige "essene". Tekniniken var faktisk ein lykkelig tilfeldighet - dei hadde spelt inn to set med vokal slik at songane kunne bli spelte inn av både mannleg og kvinneleg artist, men managerane deira rådde dei til å blanda dei to take-ane, og det blei den unike soniske signaturen til Oh Wonder. "Eg likte verkeleg den låten de laga", seier vi, "De gav ut den når eg var på universitetet eller då eg hadde flytta til eit anna land". Vi får dei mest hjerteskjermande historiane. Hundravis i vekken". Anthony minner om ein konsert i Grand Rapids i Michigan, der ei 50-åring gjekk bort til bandet for å uttrykke takknemlighet for musikken deira. "Når han døydde, var ho saman med han, og dei høyrde på den yndlingslåten hans", seier Anthony. "Og ho sa: 'Eg takkkar deg så mykje fordi no, når eg høyrer på den, er sonen min der saman med meg.'" Slike historier hjalp til med å lette den møyelege og einsame følelsen av å turnere - "når du går frå å ha 3000 menneske som ropar namnet ditt til å vere i omklædningsrommet igjen, å eta yoghurt, å vere åleine". "Eg har funne at eg har vorte særs lojaleg no", seier Josephine. "Om nokon har ein forlovingsfest og eg har sagt at eg skal vera der, vil eg avbryta alt, sjølv om det verkeleg kompromitterer ting, for å få det til". Og det er det Ultralife - både albumet og titelsongen - handlar om. "Du og eg vil ha dagar der vi er verkeleg triste, som: 'Det er fredag kveld og eg er åleine, og det finst ikkje mat i kjøleskapet, og eg er elendig,'" seier Josephine. "Og dagen etter vaknar du og du tenkjer: 'Eg kjenner meg fantastisk, eg kjenner meg så fri og styrkt, og eg har mange vener, og det er fantastisk.' "Ultralife er eit ord vi bruker for å symbolisera nokon eller noko i livet som dreg deg ut av dei vanskelege stundane og inn i den festefulle, ultraversjonen av deg sjølv". Kven er då den personen for Oh Wonder? "Vi har ikkje fått det til å vite enda", ler Josephine, før Anthony svarar med eit vagt svar om vener og familie. Mange går ut frå at paret er eit ekte par - men dei har vore fastvillege mot å diskutera ei potensiell romance, sjølv om dei bur saman og har eit uvanleg talent for å fullføra setningane til kvarandre. "Folk trur vi er bror og syster, og det passar oss bra", sa Josephine til ein intervjuar. I samanlikna med det første albumet, er Ultralife "pumped full av energi", ein direkte reaksjon på reaksjonane frå publikum på den siste turneen. Sonisk er det eit stort spring framover, medan dei beholder all den andfallause skjønnheten til debuten. "Eg sat ein gong med ein dansk venn på tunnelbaneet", seier han, "og det var to jenter rett imot meg som snakka på eit framanspråk". Seinare sa venen min at dei var danske òg, og dei reiste i skoene mine og sa at dei var forferdige. "Eg trudde dei var ganske normale sko, ærleg". Det nye albumet til Oh Wonder, Ultralife, blei utgjeve den 14. juli av Island Records. Følg oss på Facebook, Twitter @BBCNewsEnts eller Instagram på bbcnewsents.
For to og ein halv år sidan, ved starten av karrieren, fall Josephine Vander Gucht over eit slott, bryt frambeinet og bryt neven.