Dei vart utforma i 1944 på ein konferanse i Bretton Woods i den amerikanske delstaten New Hampshire. Ved å fremja økonomisk samarbeid og hjelpa land med betalingsbalanseproblemer håpa grunnleggarane å unngå å endra den store depresjonen på 1930-talet. IMF har som mål å bevare økonomisk stabilitet og å takle - eller i beste fall for å forhindra - finanskriser. Over tid har fokuset skift til utviklingsland. I dag er det den ledende utviklingsorganisasjonen i verda som arbeider for vekst og fattigdomsreduksjon. Eide av regjeringane til 187 medlemsland, kanaliserer banken lån og tilskudd og rådgjever lav- og mellominntektsland. IMF vert finansiert av ei avgift - kjent som ein "kvota" - som blir betalt av medlemsland. Kvotaen er basert på rikdommen til eit land og avgjer valmakt i organisasjonen; dei som gjer høgare bidrag har større stemmerett. IMF fungerer som ein långivar av siste utgang, og utbetaler ut valutareservene sine for korte periodar til alle medlemmar i vanskeligheter. Sidan dei vart utforma, har IMF vore dreven av ein europeisk og Verdensbanken av ein amerikansk statsborgar. IMF og Banken har vore ein samlingspunkt for ulike sakar - frå miljøaktivistar til anarkistar - og samkoma har av og til vore følgd av voldelige protester på gata. Demonstranter og kritikarar nevner utbytinga av dei fattige og miljøet og argumenterer for at friare handel truar levebrødet til millionar av menneske. IMF har innrømma at å tvinga utviklingsland til å opna marknadane sine for utlendinge investorar kan auka risikoen for finanskriser. Den tidlegare administrerende direktøren Horst Koehler sa i 2002 at fordelene med globalisering ikkje var delt like. Men han la til at "målet ikkje burde vera mindre globalisering, men meir og betre globalisering". Konseptuert: Bretton Woods, New Hampshire, USA Dato: 1944 Hovudkvarter: Washington DC IMF-Verdsbanken medlemskap: 187 land Verdensbankansjelar: 10.000 IMF-ansjelar: 2.500 IMF-direktør: Christine Lagarde Christine Lagarde er den første kvinna som har stått i ledelsen av IMF i de 65 åra av organisasjonen si historie. Ho trente som advokat og i over to tiår arbeidde for eit internasjonalt advokatfirma i Chicago, der ho spesialiserte seg på store arbeids- og antitrustsaker. Ho var fransk handelsminister frå 2005 til 2007, då ho vart utnemnd til finansminister, og vart den første kvinnen som hadde hatt ei slik stilling i noko av dei store industrilandene i G8. Lagarde tok over ledelsen av IMF i juli 2011 i ein tid då organisasjonen stod overfor nokre svært vanskelege utfordringar, med euro-sone i ein tilstand av djup krise og frykt for at land som Hellas kunne mislykkast i låna sine. Ho er sett med stor respekt på den internasjonale arenaen og i 2009 vart kåret til beste finansminister i Europa av Financial Times. Ho har lovt å betra for mangfoldet i IMF og å gå vidare med reformer for å gje framvoksende økonomiar meir innverknad i organisasjonen. Ho tok over etter den forrige leiaren, Dominique Strauss-Kahn, som måtte gå av på grunn av skuldingar for seksuell overgrep. Han er seinare ryddet. Han var president for Dartmouth College i den amerikanske delstaten New Hampshire. Han møtte ei sterk utfordring for stillinga, som tradisjonelt har gått til ein amerikanar, frå den nigerianske finansministeren Ngozi Okonjo-Iweala. Dr. Kim etterfølgde Robert Zoellick og har tenkt i fem år. Jim Yong Kim er ein lege som er hylla for den banebrytande rollen han har spelt i å behandle HIV/AIDS og redusere effekten av tuberkulose i utviklingsland. IMF og Verdensbanken prøvar å hjelpa land eller regioner i økonomisk uro - og fungerer ofte som ein långivar av siste utgang for nasjonestater. Tidlegare inngrep av IMF har inkludert å gje pengar til land som vart gripe av den asiatiske finanskrisen i 1997, og lån for å hjelpa søramerikanske land som Argentina og Brasil å avverga skuldsviktskrise. I oktober 2008 aktiverte IMF ein nødhjelpsfinansieringsordning for land som står overfor økonomisk nød som eit resultat av den globale finanskrisen. Frå august 2010 hadde det forplikta seg til kring $200 milliarder i utlån til ei rekkje økonomiar som var påverka av krisen. I dag er det ein stor del av EU som har sett seg i gang med å gje ut lån til EU. IMF kan òg gje ut nødhjelpslån etter naturkatastrofer, som Tsunamien i Asia i 2004. Utviklande land har uttrykt misnøye for det dei seier er mangel på innverknad i IMF og Verdensbanken. Dette inkluderer dei såkalla BRIC-landa - Brasil, Russland, India og Kina - som har auka sin økonomiske makt betydeleg. Dei har kalla på endringar i kvota-systemet der røystane i IMF vert vektlagt i samsvar med dei økonomiske bidragane til medlemsland. Under dette systemet har USA 17% av røysta i IMF, medan India, med meir enn tre gonger av folkesetnaden til USA, har mindre enn ein tredjedel. Og fordi konstitusjonelle endringar i IMF krev 85% av røysta, har USA ein veto. Det langvarige arrangementet der IMF vanlegvis blir leidd av ein europear, medan Verdensbanken blir leidd av ein amerikanar, har òg vorte ifråsett.
Det internasjonale pengefondet (IMF) og det som no er kjent som Verdensbanken, vart oppretta for å styra den globale økonomien etter andre verdskrigen.