Den 63-årige pensjonisten praktiserte religionen sin ved å be i tempel, men no er ho frivillig sju dagar i uken på eit resirkuleringssenter for å samla inn pengar til den taiwanske buddhistiske foreningen Tzu Chi. "Eg har ikkje tid til å gå til tempel. Det er ikkje viktig å be. Å koma hit kvar dag er som å be", sa Hsiao. Dette er ikkje korleis dei fleste praktiserer buddhismen i kinesisktalande eller til og med ikkje-kinesiske buddhistiske samfunn. Troverde deira er vanlegvis sjølvfokusert: dei bed om vern i det nåværende livet og om å bli fødd til eit betre liv etter at dei er døde. Men Taiwan leier ei stille, men likevel mektig beveging som har vendt den tradisjonelle buddhismen på hodet, og har omvendt mange buddhistar som Hsiao til gjerarar, ikkje berre tiltrøymarar. Fokuset er no på det taiwanarane kallar "humanistisk buddhisme" - å bry seg om andre og samfunnet. Det fører buddhistane tilbake til kjerneprinsippene i buddhismen - å tala gode ord, tenkja gode tankar og gjera gode gjerningar. "I samsvar med buddhismen er det ikkje nok å ha nytte for seg sjølv, du må òg ha nytte for andre. Vi bør freista å hjelpa så mange menneske som mulig for å bli lindra av liding", sa hovudabbot Hsin Bao i ei anna stor taiwanesisk buddhistisk organisasjon, Fo Guang Shan. Denne praksisen har hjelpt dei fremste buddhistiske organisasjonane i Taiwan til å utvida seg på ein einaste måte. Tzu Chi Foundation - som er i forkant av røyrsla - har sju millionar tilhengjarar, inkludert to millionar over havet. Dei 100.000 frivillige i Taiwan er sett over alt i sine merkelege blå skjorter og kvite buksar. Dei resirkulerer plastflaskar for å samla inn veldedighetsfond, sjekk om eldre som bur åleine, støtta fattige og risikofelle familiar, veira barn og hjelpa til med å svara på naturkatastrofer. Ein annan innflytande taiwansk buddhistisk gruppe, Dharma Drum Mountain, held regelmessig "Buddhism 101"-klasser for å læra folk korleis dei kan bruka filosofien i livet sitt. I ein nyleg klasse for om lag 200 menneske brukte ein psykolog buddhismens læra for å råda studentar om korleis dei kan gjenkjenne og arbeide med sine eigne negative emosjonar, og korleis dei kan takle vanskelege slektskap. "Buddhismens lære kan brukast dagleg og kvar er det beste plassen å bruka dei? I familien din", sa Yang Pei til klassen. Fo Guang Shan, derimot, held ungdomskamp for born. "Disse organisasjonane er svært ulike frå tradisjonell buddhisme", sa Kuo Cheng-tian, professor ved National Chengchi University. "Dei legg vekt på at dei som styrer tempel og buddhistiske organisasjonar, ikkje berre munkar. Og dei bruker vanlege troende til å leia veldedighetmisjonar". Det er ikkje greitt kor mange buddhistar det er i verda. Men nokre estimater tyder på at det er mellom ein halv milliard og ein milliard buddhistar over heile verda, og det er den fjerde største religionen i verda. Det som gjer taiwanske buddhisme unikt er den sterke vekt som det legg på å hjelpa samfunnet. Tzu Chi, til dømes, har gjeve nødhjelp etter katastrofe i over 84 land, inkludert Filippinane, der han nyleg betala 50.000 heimar for å gjenoppbygge heimar som var øydelagde av taifunen Haiyan. Men medan det har vorte brukt mykje pengar på å gjenoppbygga tempel som vart øydelagd under kulturrevolutionen, og tempel har fått store mengder inntrengsgjeld eller donasjonar, har dei ikkje den vanlege praksisen å gje tilbake til samfunnet, sa Fu Xinyi, ein akademiker ved Nanjing-universitetet som spesialiserer seg på buddhisme. "Dei bygger tempel for turisme, for pengar, men dei veit ikkje korleis dei skal spreia buddhismens ideologi", sa Fu. "Dette er uheldig. Samfunnet har så mange problem, at buddhismen bør spela sin rolle i å hjelpa folk og gje dei åndeleg veiledning". Heide han at Kina på fastlandet kan læra av Taiwan, men at regjeringa mistror på religionar vil begrensa evnen til taiwanske buddhistar til å spreia humanistisk buddhisme der. "Dei kan spreia ideologien, men handlingane kan ikkje vera så store som i Taiwan fordi regjeringa vil føle seg truet", sa Fu. Tzu Chi er den første utanlandske ikkje-statlege religiøse organisasjon som får lov til å oppretta ei filial i Kina. Kinesiske president Xi Jinping møtte også nylig Hsing Yun, meisteren i Fo Guang Shan, som er populær på fastlandet. Kinesiske leiarar kan skjøna at buddhismen kan vera ein stabiliserande kraft i samfunnet. Og sjølv om buddhistiske grupper tradisjonelt har vore mindre aktive, samanlikna med kristne, i å spreia religionen sin, endrar seg dette. Dei største buddhistiske foreningane i Taiwan har sine eigne TV-kanaler, forlag og nyhetsbyråar, og dei sender frivillige til skulane for å undervisa born om god oppførsel gjennom forteljing. Men dei seier at dei ikkje prøver å omvende ikkje-troende. "Vi ser ikkje noko behov for at du blir omvendt; vi har ikkje som mål å omvende deg", sa Chien Tung-yuan, ein talsmann for Tzu Chi. "Fra byrjinga har Shakyamuni (Buddha) lært folk å hjelpa dei som lid, utan vilkår, og ikkje ønskja noko i retur". Endring av måten buddhismen er praktisert på, har ikkje berre ført til ei gjenoppliving av religionen i Taiwan, men utbygginga i utlandet. Fo Guang Shan, til dømes, har 200 tempel over heile verda, inkludert 20 i Europa og 24 i USA, ikkje berre for overhavet taiwanesiske men lokale folk. I Malaysia gjekk medlemmane frå 100.000 til ein million i fjor. "Vi vil bruka Taiwan som ein base for å spreia buddhismen til Kina og resten av verda", sa Hsin Bao, hovudabbot for Fo Guang Shan. Taiwan hjelper òg Kina å oppdaga religionen på nytt. Dei laste ned materiale frå nettstader og spreider dei på nettet. Med forbedra samband mellom dei to partane i dei siste åra, kan mange kinesiske buddhistiske leiarar og tilhørande no reise fritt til Taiwan. Buddhistane i Taiwan kan òg spreida budskapet sitt på fastlandet, sjølv om det er på ein måte som er lik bibelstudium - ved å reparera ein tempel eller fremme "leseklubbar". Forskarar trur at Taiwan spelar ein nøkkelrolle fordi mange karismatiske buddhistiske leiarar flykta til øya etter at kommunistane tok over fastlandet i 1949. Påverka av den respekterte buddhistiske leiaren Taixu sin oppfordring til å bidra til samfunnet for å få opplyst, gjorde meistarane og læresveinane sine ideen til virkelighet. Gruppene i Taiwan blei òg påverka av kristendomen, og vedtok praksiser som å gjera veldedighetsarbeid. Samstundes, med den vaksande rikdomen her, hadde middelklassen i Taiwan, særleg eldre, meir pengar og tid til å hjelpa andre, ettersom dei søkte etter meining i livet. Ho sa at det å setja buddhismens lære i praksis har gjeve henne styrken til å takle den plutselege døden til mora si og hjelpt henne til å forbetra tilhøvet til borna. "Det har opna knuda i hjartet mitt", sa Hsiao.
Hsiao Hsiu-chu sorterar gjennom ein stor haug med brukte klede og hushaldsartiklar, og er eit bilete av ein nyalder-buddhist.