Det er ikkje noko å undra seg over, for slike saker blir aldri gjort offentlege. Å fjerne Strachan og trenarane hans og finne nye representantar ville ha vore eit alvorleg slag for finanskassan i ein organisasjon som vanlegvis ikkje har vunne på millionar av euro som vert bjóðt til dei som kvalifiserer seg til store mesterskap. Pengar blei ikkje nevnt i uttala, men det er ufatteleg at det ikkje spelte ein rolle i diskusjonen. Kvifor skal ein betale når VM-kampanjen er på livetsutstyr? Kvifor tek ikkje imot at de får eit anna forfall, la han sjå seg unna, spara pengar og endra om det trengs når gruppa er ferdig? SFA kunne ikkje seie noko av dette. Det kunne ikkje seie at dei ikkje ville eller ikkje kunne betale leiaren, så dei gav opp eit anna ordtak i uttala, eit ordtak om "jam i morgon". Dei seier at alle håpa på ein play-off-plass til VM ikkje er glata. Dei held seg til den tru at Skottland kan skaffa nok poeng frå dei 18 som er til stades for å gå inn i avregningen når det er bevis for det som alle ser. Å gje Skottland ein scenarium der dei kjem frå seier etter seier krevde ein god mengd sjutpa for ein forening som har sett laget sitt kasta sju mål i tre utsleppande kamper. Og det etter to år utan ein konkurransedyktig seier mot nokon andre enn Malta og Gibraltar. Stewart Regan, administrerende direktør i SFA, er sitert for kor fast Strachans evne til å vinna seg fram i gruppa er. Han seier ikkje. Regan peikar på at styresmakten er overbevist om at Strachans "hunger etter utfordringa" framleis er. I mars, då dei vert vert vert vert av Slovenia i Hampden, vil Skottland bli skumle. Hør vi at Slovenia ikkje er ein must-win? Han er ein av dei som er mest i stand til å gjere dette, og han er ein av dei som gjer det ikkje. Han er ein av dei som gjer det ikkje. Kan ein finna ein løysing for mangelen på dominerande midtbakkar ved å konvertera ein fullback eller ein midtbanespiller? Kanskje ikkje, men kva er ideen? Vi såg ein øyeblikksskjerm av Strachan sin tanke når han spelte Ikechi Anya som høgrebakkar på Wembley. Kva skjer når Kieran Tierney og Andrew Robertson er begge fit på venstrebakken, saman med Lee Wallace og Stephen Kingsley? Er det verkeleg ein av fire der? Må det vera slik? Er det noko nytt med denne nye manageren som prøver å gjere noko litt annleis? Og kva med ein større rolle? Graeme Shinnie frå Aberdeen, Tom Cairney frå Fulham, Jamie Murphy frå Brighton, Ross McCormack frå Aston Villa, Phil Bardsley frå Stoke City og, ja, viss han spelar og scorer igjen, Jordan Rhodes frå Middlesbrough. Det er fleire som spelar på kanten av laget, eller som ikkje spiller i det, som du kan vere snill med å sjå. Strachan har altfor ofte vore stram i teninga si og det har ikkje gjort noko for laget. Det trøtte mantraet at "spelarane ikkje er der" er eit heilt falskt argument når det einaste som blir spurt er at Skottland skal bli verkeleg konkurransedyktig, som Nord-Irland. Dei har gode Premier League-halshalvare - frå West Brom, som sit på 11. plass - og ein imponerande midtbanespiller frå Southampton - som sit på 10. plass - men som har lite å seie i termer av kvalitet og, mest av alt, dybde. Men likevel, frå ein skuad som stort sett består av Championship, League One og Scottish Premier League-spillarar, får Nord-Irland dei utfall som går utover Skotland. SFA-uttala på torsdag gjorde ikkje noko for å utfordra synet på at ei blind tru - eller ei mild aksept av mislykking - har fått ei stadig fastare grip på Hampden. Når dei ikkje kan få ein likning mot Georgia, ikkje kan slå Litauen og ikkje kan unngå ein drupping mot eit moderat lag som Slovakia, er ideen om at Skottland plutseleg skal forvandlast til ein poengmaskin ein vanskelig sel. Skottland tok den mest tilgjengelege alternativen, men ein minkande mengd supportrar vil vere samde om at det var den beste.
I uttalelsen til den skotske fotballforbundet torsdag kveld, er det ikkje noko som tyder at det er naudsynt pengar eller pengar som skulle til for å få Gordon Strachan til å enda som landslagsledar.