Det var ein viss spenning i lufta i går kveld, då talsmannen Bercow presiderte ved ei avskjedsdinner for vise talsmannen Dawn Primarolo; seinare i dag vil ho truleg presiderer over ei kort debatte i underhuset som kan avgjera om talsmannen vil ha behov for ei avskjedsdinner for seg sjølv... Labour- og Lib Dem-parlamentarikarar var på veg til valkretsar sine for å kampanje, trygg i forutaninga at det ikkje var nokon kontrovers forretningsdrift igjen å røysta på. Så konservative har tall og dei andre partane ikkje. Klokka 17.30 onsdag, kom lederen i huset inn for å sjå talsmannen, for å fortelje han at regjeringa ville leggja ned ei forslag om å endra kommonsforordningane om gjenval av talsmannen, etter et stort val. Eg hadde gjerne vore ein flue på veggen på det kontoret. Under dei gamle reglane blir det framlagt ein motion til parlamentsmedlemmar at den sittende talmannen skal halda fram med formannskapet; om det blir motsett, marsjerar dei gjennom lobbyane. Endringa ville i staden setja inn ein hemmeleg avstemning. Viktigheten av dette er at open motstand mot ein sitjande talsmann, som deretter blir vald att, kan invitera til år med straff, med lovbrotarar som blir kalla seinare til å tala, om det er i det heile og alle slags subtile shoving utover det. Ein hemmeleg avstemning, argumentet går, ville gje dei mer skremme representantane høve til å stemme mot ein talsmann utan frykt for hevn. Ideen har flote i åra - det vart framført av Commons-prosedyrskomiteen i 2011, men kommisjonen har sidan endra seg. Og sjølv om det var mykje ledige tid tilgjengeleg i Commons, vart det aldri diskutert. Forresten, kommisjonsformannen, den konservative Charles Walker, som hjalp til med å dra Bercow til formannskap i 2009, blei ikkje konsultert om beslutningen om å setja ein av sine tidligere anbefalingar til huset. Labour er rasande. Eg høyrer at dei prøver å trilla inn representantane - og kan hjelpas av dei tre pressen som talsmannen (spottande nok) har tillatte i dag, som vil gje dei meir tid til å koma tilbake. Liberal-Demokratiske representantar blir ikkje piska for å støtta på forslaget - eller til og med oppfordra til å koma tilbake om dei er på veg til valkrommet sitt. Korleis skal Tory-parlamentarikarar piska? Tilværelsen deira er pålagt på ein streng tre-linje pisk - men strekker det seg til ein pisk på eit House-sak? Det er ein av dei største problemane som er å få ein framgang på den økonomiske situasjonen, og det er ein av dei største problemane som er å få ein framgang på den økonomiske situasjonen. Eg trur at strategien til konservative har vore vellukka og at forslaget vil bli gjennomført; bortsett frå alt anna er det mykje støtte til det generelle prinsippet om hemmelege avstemningar for denne typen av avstemning. Men det er eit bakhold som har fått majoriteten til å gå i ferd med å rulle opp. Eg har høyrt om eit bitter samtal mellom den skyggeleiaren i parlamentet, Angela Eagle, og hr. Hague and Gove. Og dette kan innebera eit brudd i tilliten til "vanlege kanaler" som ein stor del av forretningsdrifta i Folketinget blir styrt gjennom. Eg er ikkje sikker på om det ville vera noko galt, på mange måtar, men det ville ikkje vore moro for parlamentsmenn om det innebar endeløse avstemningar og motbøller på kvelden. Sist samtalen brast, på 1970-talet, dreiv dei på eit tidspunkt mange eldre medlemmar til å døy. Han har viss støtte i Tory-bekkane, og overlevelsen hans vil avhenge av matematikken i det neste underhuset. Men det er eit djupare spørsmål: Er talsmannen no fast i partipolitikk? Kan vi sjå innkommende majoriteter som forsvarar uvennlege talsmenn som eit rutinematikk? I eit hengd parlament kan avgjordane frå formannskapen vera kritiske - og å gje ein enklare måte å fjerna talsmannen på kunne vera ganske praktisk for framtida allianser mellom parti eller regjeringar. Hugs sir Gerald Kaufman. Han skal vera representant for underhuset i det neste underhuset og presiderer over (om) valprosessen. Ein av dei mest bråtte spørsmålane er frå han - og han er sagt å vera rasande over handlingane til konservative.
Kva ein uke - først Clarkson, så Zayn, og no Bercow?