Dette er det som Donald Trump drøymer om, berre muren hans ville ha vore større og betre, for å ikkje snakke om at han ville ha vore lengre, sterkare og mykje dyrare. Mellom festningane, i det som faktisk er nokon sin land, er det ei gul linje malt på betongen som markerar slutten på det kontinentale USA og byrjinga av Mexico. Grensen her skyldar forsvaret sitt til Operation Gatekeeper, eit kontroversielt program som blei gjennomført i 1994 under president Bill Clinton der han bygde barriere, la til patruljer og utvikla teknologi som bevegelsessensorar. "Det er som vatn", seier grenseagent Shawn Moran når han kjører langs vegen i nærheten av San Diego, som han har patruljert i to tiår. "Dei går på den vegen med minst motstand, og no er det mykje motstand her ute". Andre stader ser grensa ut som svært forskjellig. I Arizona, New Mexico og Texas, seier Moran, "er det framleis store og åpne øyer med villmar og øydemark der folk kan krysse". I USA er det ein stor del av den amerikanske fredspolitikken som er blitt sett på som ein "morsom mur" som skal dekke alle fire statane i landet. "Mr. Trump ser ut til å vera den einaste kandidaten som verkeleg snakkar om grensevernd og om å fiksa innvandringslova i USA", seier Mr. Moran. "Dette er eit land som er bygd på lov og over dei siste ti åra har vi hugga ut heile seksjonar av innvandringslova våre og berre ignorert dei. President Obama har nettopp kasta ut håndheving". Det er absolutt sant at USA har sett bort i mange år ettersom millionar av illegale migranter har sett seg heime, sjølv om spørsmålet om håndheving er komplisert. Alle meksikanarar du spør i California vil fortelje deg at dei er der for å arbeide - ofte som byggarar, barnebarn, bondearbeidar og reinsarar, som dei seier støttar den amerikanske økonomien. Trump er ein av dei som er mest opprømt for å ha vore med i USA, og han er ein av dei som har vore mest opprømt for å ha vore med i USA. Det er vanskeleg å telle folk som bur i skyggen, og det er derfor omstridd, men ein undersøking har vurdert talet på ulovlege innvandrarar til USA i 2014, frå alle land, til 11,3 millionar. Korleis dei skulle bli utvisne og kor mykje det ville kosta, er ikkje heilt greitt, som det er med så mykje av Trumps politiske plattform. Han seier at Mexico ville betale for bygginga, eller dei meksikanarar i USA ville bli hindra i å senda pengar tilbake til familiane sine. eit Trump-vit hus ville "innse alle overføringar som er hent frå ulovlege lønar", ifølge presidentkandidaten sin nettside. Det er ikkje ei liten trussel - overføringar frå alle meksikanarar i utlandet var verdt 24,8 milliarder dollar i 2015 ifølgje Bank of Mexico, meir enn oljeinntektane i landet - men kunne det bli gjort? "Skal Trump stela pengane?" spør den tidlegare presidenten i Mexico, Vicente Fox Quesada, i vantro. "Korleis kan ein menneske tenkja på det? Det er utruleg! "Det skal ikkje skje", seier han til BBC. "Glem det. Vi skal ikkje betale for den [skjemmande] muren!" Dette synet vert gjengjort i Tijuana sjølv, ofte med like robust språk. Trump sin beskriving av meksikanske innvandrarar som mordarar og voldtektarar har ikkje gjort han til ein særleg populær her - eit stygt mural med innskriftet "Rape Trump" som skreiv grensemuren på sørsida - og på dei fargarbeige marknadene der Trump-piñata (papirmages med godbitte som borna slår opp på bursdagspartyt) seljast som hete tacos, har dei eit varsomt auge på den supermakt som er der ute. "Folk er urolege over alt han seier om Mexico og meksikanarar", seier Carmen Espinoza på spansk, bak disken i butikken hennar som har berre ein Trump-piñata att. "Vi er ikkje kriminelle, vi er ikkje noko slikt. Vi er hardt arbeidande menneske som berre vil finne arbeid. Det er blitt sagt at president Barack Obama har deportert fleire illegale innvandrarar enn nokon annan president før han, men kritikarar seier at tallet har falle sterkt under hans andre periode. Som eit resultat av dette, på tvers av Tijuana finn vi det som kunne ha vore scenen til ein annan Donald Trump-drøm - eit rom fullt av nylegdeporterte "illegaler". For nokre av dei menn og kvinner her er dette den første virkelige smaken av Mexico sidan dei var born. 11,3 millionar Antallet av ulovlege innvandrarar i USA 235,413 Tal på menneske som Immigration and Customs Enforcement "dreiv bort eller vende tilbake" i 2015 Victor Manuel Perez Monroi, som budde i Spokane i Washington, frå seks til 61 år, er typisk. Etter 55 år i USA vart han utvisen, seier han, etter å ha vorte stoppd ved ein trafikkjelde fordi papirane hans ikkje var i orden. "Det var svært vanskeleg for meg", seier Perez, som hadde ein son som vart skoten og drepen i Texas for seks månader sidan. "Eg kan ikkje besøke grava hans fordi eg ikkje kan krysse grensa". Perez argumenterer for at det ville vera to konsekvensar av eit forsøk på å deportera 11 millionar menneske frå USA - eit potensielt opprør "om familiane samlar seg som dei svarte gjorde" og eit økonomisk kollaps. "Dere må jobbe på åkerne", seier han, og argumenterer for at alt det harde arbeidet i USA er gjort av latinarar. "Svart folk vil ikkje gjere det, kvite folk vil ikkje". "Ekonomia ville gå ned. Dei ville gå konkurs". Mr. Perez er ikkje den einaste som kjempar med det nye livet sitt. Andre migranter fortel liknande historier om overtredingar, små og store, som resulterte i at dei vart deporterte og ofte i at dei kunne skiljast for familien sin. "Dersom eg var i same situasjon, ville eg freista å få familien min ut av landet og flytte til ein stad der eg kunne tenna litt pengar og gje dei ein betre livsmuligheit. Men vi har eit system der. Eg er ikkje i mot innvandring i det heile tatt. Eg er for lovleg innvandring. Eg er imot ulovleg innvandring". Det er denne enkle forsvarsaksjonen av lovene i USA som fortel at mange amerikanarar har vendt seg til Trump. Men det forklarer òg kvifor mange meksikanarar vil sjå at det å vinna Det hvite hus er det verste marerittet dei nokon gong har drømt om.
På den sørvestlege sida av California, langs den skitne floden Tijuana, står det ein mur - eller rettare ei rekkje murar, gjerd og grøver.