Ho gav ikkje ut ein konvolutt med 50.000 vietnamesiske dongar (USD 2,4,£ 1,6) men då ho la til en annan 50.000 VND, vart det sikra. "Alle andre pasientene sa at alle måtte gje omvelte for å takka læknane og sjukskodene for behandlingen, og det var prisen for ei slik operasjon", sa ho. Personalet spurde ikkje om det, men ho trudde at ved å gje omvelta ville sonen hennar få betre omsorg. Ho er ikkje åleine. Mrs Phin, ein pensjonist frå ein forstad i Hanoi som lever på 3m VND per månad, gav inn eit omvelte med 200.000 VND etter augentrening på sykehuset. Men ho vart sendt heim før behandlingen var fullført. Så ho vart innlagt på sykehuset igjen og det betydde eit anna takkende konvolutt. "Det kostar meg endå 200.000 VND å takka læknane og sjukskodene. Eg kunne berre råd til det minste beløpet som andre pasientar foreslår", sa ho. Mrs Luyen, ein pensjonert lærar frå ei lita by 35 km utanfor Hanoi, sa at det var obligatorisk å gje over ein kontantergåve til medisinsk behandling. "Ikke alle leger spør om konvoluttane, men å gje ut konvolutt er eit må når du går på sykehus. Det er i vår kultur", sa ho. I Vietnam er medisinsk behandling for det meste subsidert av staten gjennom eit gratis tryggingssystem for tjenestemenn og born, eller betalt privat eller av arbeidsgivere. Men køene for behandling under tryggingsdekning er lange og offentlige sykehus overfylte, medan løna for ein stor del av den medisinske yrket forblir lave. Tallet på menneske som gav løyv dobla seg i tre år frå 2007 til 2010 - frå 13% til 29%, viser ein studie. I 2012 viste ei undersøking publisert av Verdensbanken og Regjeringsinspektoratet i Vietnam (som styrer Anti-Corruption Bureau) at 76% av dei som hadde betalt bestikking til helsepersonell gjorde det frivillig, med berre 21% som svara på ein forespørsel. I et forsøk på å kjempa mot korrupsjon, lanserte fem store sykehus i Hanoi ein kampanje i oktober 2011 for å styrkja den etiske oppførselen blant personalet, inkludert ein politikk som seier "Nei til konvolutane". Vietnams forsknings- og utdanningssenter for samfunnsutvikling (RTCCD) gjennomførte òg ein liknande kampanje for å endra oppfatning av uformelle utbetalingar, ved å bruka mediene for å gjera pasientane meir bevisste om rettane sine og om plikta til lækar. Nguyen Huu Ngoc, ein kjend forskar i Hanoi, sa at roten til problemet låg i den konfucianske gjevingstradisjonen. "I det vietnamesiske samfunnet og i kinesisk, kjem gåvene frå takknemlighet", sa forskaren. "Å vise takknemlighet hadde tidlegare åndeleg verdi enn materiell verdi. Men med å gå framover har det vorte meir materielt og mindre åndeleg, og no i markedsøkonomien er det som ein transaksjon". Kultur kan bli brukt til å rettferdiggjere utbetalinga - men kulturen kan endrast, ifølge Soren Davidsen, ein senior styringsspesialist ved Verdensbanken i Hanoi. "Vi veit at det å gje gaver er ein viktig del av kulturen. Men vi veit òg at kultur er ikkje ein statisk, men ein dynamisk ting. Fleire land i Aust-Asia, som Singapore, Sør-Korea og Japan, har ein kultur av korrupsjon, men desse landa har funne effektive måtar å hindra korrupsjon. "Selv om det ofte er oppfatning om at kultur er ein del av korrupsjon, meiner vi at dette er ein feil måte å sjå på det på. Og vi kan, ved å involvera folk, næringsliv og regjering i partnerskap, verkeleg forandra kulturen", sa Davidsen. For mange har grensa mellom gåve og bestikking vorte tynnare - noko som nokre ser som "ein unnskyldning for å gje kuvert", sa Tran Thu Ha, vise-direktør for RTCCD. Men for folk som kjemper for å stoppe denne praksisen, som ho, er det lett å skilja mellom gåve og bestikking. "Ein gave kan gjevast i offentleg stad eller på nokon stad, det trengs tid til å snakka og sei takk, medan ei bestikking ofte vert gjeve veldig raskt og både gjevaren og mottakaren er redd for å bli sett av andre menneske", sa Ho. Men å endra atferda til folk er ein av dei store vanskelighetene Vietnam står overfor og vil ta tid, innrømmet Ngo Manh Hung, vise-direktør i generaldirektøren for Vietnams anti-korrupsjonsbyrå. Det har vore mykje diskusjon om korleis ein kan dytta denne praksisen i helsestøyt. Ein av dei som er foreslått er å heita løna til helsestjenestemenn så dei ikkje lenger tek imot konvolut. Men det vil ikkje vera nok. Adjunktprofessor Ta Van Binh, direktør for National Institute of Diabetes and Metabolic Disorders, meiner at regjeringa treng klare regler og harde straff for medisinsk personell som bryt dei. Men det må òg arbeidd med å få pasientene til å skjøna at dei ikkje treng å gje ut konvolut - og at dei kanskje sjølv bryt reglane om dei gjer det. Huu Nguyen Ngoc meiner at det burde vera sanksjonar på pasienter som gjev inn konvolutter for å hjelpa til med å reinsa bransjen. Men dette ville krevja samarbeid frå alle sider - pasienter, helsestyrarar og myndighetane - og det er en stor oppgåve. "Det er ikkje lett å gjere, fordi korrupsjon handlar om pengar, menneske og makt", sa Davidsen frå Verdensbanken. "Det er ei stor utfordring å temme korrupsjon og samordna innsatsane mot korrupsjon mellom statlege byråar. Det er ikkje ein rask løsning og kan ikkje gjøres over natten". Det vil vera ei røyrsle med spesialrapporter og artikler denne uken som undersøkjer kvifor bestikkingar og backhanders er ein del av systemet i så mykje av verda, ser på land som har prøvd å rulle tilbake tidevannet - og forklarar korleis korrupsjon fungerer.
For tre månader sidan, ein kvinne frå ein landsby sør for Hanoi som trengte hjelp av ein lege ved eit sykehus i provinsen for å få sonen operert.