I byrjinga av kvar månad spreider Elena, ein 40-åring frå Moskva, alle pengane på bordet og byr å dela dei i små hauge. "Når eg gjer dette, ristar eg, eg føler meg kvalm", seier ho. "Dette går til ein bank, den til ein annan, så til den tredje... Det er ein bank til, men vi har ikkje pengane til dei - eg måtte gå og kjøpa mat. Elena og ektemannen skuldar over 1 million rublar (ca. £10.800; $17 000) til dei fire bankane. Etter at pengepåla er sortert, er familien på tre igjen med berre 10.000 rublar (£107; $167). Det set dei under fattigdomsgrensen - og nyleg mista Elena jobben. Millionar av dei som er i gjeld lever som Elena. I juni hadde 12,5 millionar av desse låna ikkje vorte betalt i minst ein månad, og i 8 millionar andre fall hadde skulda strekkt seg tilbake over tre månader. Den russiske sentralbanken seier at den totale gjeldslengda har auka til 1tn rublar (10,7 milliarder pund; 16,7 milliarder dollar). Så tok dei seg eit større lån for å betale dei mindre. Alt synte seg overkommeleg, seier Elena, men så kom det nye utgifter - og to banker gav kredittkort med høflege vilkår. "Vi var litt dumme", seier Elena. "Dei sa at det minste betalinga var 5.000 rublar i månaden, og vi betalte det kvar månad. Men det var berre renten, ikkje lånet i seg". Under dei gode åra i Russland var det nesten ingenting å sjekka kreditthistorien. I 2014 var gjennomsnittleg personleg lån på 54.600 rublar. Olga Mazurova er leiar av Sentinel Credit Management, ein av dei største gjeldingsinstitusjonane i Russland. Ho seier at ofte blir russarar ramma av eit plutseleg fall i inntekter, fordi "firmaet går konkurs, arbeidsvikta blir skrapa, det er oppskytingar eller lønnskjerningar - vi ser det særleg i industristadane i Siberia og Ural". Få russarar har forsikring for slike tilfellingar, seier ho. I Russland er det ein stor del av den russiske finanspolitikken som er sett på som ein av dei største finanspolitikarane i Russland. Det er ein del av den russiske finanspolitikken som er sett på som ein av dei største finanspolitikarane i Russland. Han seier at utlånarar vanlegvis nekter å omstrukturera skuldane sine med orda: "Eg har eit selskap å drive og aksjonærane krev gevinst - eg kan ikkje gjera det!" Medvedev seier at han har ein suksessgrad på å hjelpa skuldarar som har fallett frå 51% til 33% og at "i år vil det truleg vera rundt 16%". Han hadde ingen løysing for ein av dei som ringte, Vladimir Frolov, som budde i nærheten av Moskva. Frolov byrja å låna for fire år sidan for å hjelpa partneren sin som budde i Ukraina, som budde bortsett frå han. Han kunne ikkje få eit låne, og han lånte leilegheita på leiinga han hadde med dei eldre foreldra sine. Far hans, Anatoly, som var ein av underskrivarane av avtalen, var forvirra då han vart spurt om kva for ein bank det var. "Korleis skulle eg vita det? Dei tok oss inn i eit rom, lyset var dimt og avtrykket var lite. Bortsett frå boliglånet tok foreldra til Vladimir Frolov to lån for å hjelpa han, som et opp 18.000 av den 22.000-rubellege pensjonstilskuddet. Og no har Vladimir ikkje fullført lånet. Banken søkjer og dei kan vel miste den einaste boligen sin. "Det må vera ein normal utvei - kanskje å gje banken ein fast del av løna mi?" undrar Vladimir. Men hittil har han ikkje funne nokon på banken som kan diskutera dilemmaet hans. "Er det ikkje noko lov mot dette?" "Korleis kan dei la folk låna så mykje utan å sjekka det først?" spør faren sin, like hjelpeløse. "Etter dei gode åra får mange russarar no ei hard leksjon i kapitalismen - og manglande forskrifter tyder at det ikkje finst noko som mildar slaget.
Millionar russarar tok lån i løpet av dei økonomiske boom-åra, men no står dei i skuld, og lova er ikkje på deira sida, rapporterer Oleg Boldyrev for BBC.