Fire veljarar drog fram søk etter Representation of the People Act 1983. Dei hevda at han misleiva veljarane over eit memo der han hevda at SNP-leiaren Nicola Sturgeon helst ville ha sett David Cameron bli statsminister. Den første var om seksjon 106 i loven - som gjer det ulovleg å gjera eller publisera falske uttala om nokon kandidat under valkampanjen - kunne gjelda om kandidatar som snakkar om seg sjølve, og angrep på motstandarane sine. Dommarane har dømt at språket som er brukt i seksjon 106 var "bredde nok til å omfatta ei uttala som ein kandidat har gjort om seg sjølv". Dei er om orda var falske faktauttala som hadde med personleg karakter eller oppførsel til Carmichael å gjera, og om dei vart sagt "for å påvirke at ein kandidat kom tilbake til valet". Dommarane sa at dei ville høyra bevis på desse sakene fordi kvar tilfelle måtte vurderast på sine eigne fakta. "Spørsmålet om kor mykje samband det er mellom uttala og den personlige karakteren og framførsla til den første svaranden er eit spørsmål som krev bevis, inkludert bevis for motivet eller grunnen til å gje den falske uttala". QC for Carmichael hadde be dommarane om å avvisa saken, på grunnlag av at det var "irrelevante" og "bond til å mislykkast". Det kom ut av ei historie i Daily Telegraph ved opphavet til valkampanjen i april. Mr Carmichael - den skotske sekretæren i Tory-Lib Dem-koalisjonen før valene - hadde godkjent at det skulle lekkast eit memo frå den sivile tjenestane som tyder at førsteminister Nicola Sturgeon hadde sagt til den franske ambassadøren at ho ville at David Cameron skulle bli verande i Downing Street. Han hevda i eit TV-intervju at det første han hadde høyrt om det var då han mottok ein telefon frå ein journalist. Men han innrømde at han hadde full ansvar for at han fekk uttala den, og at "detaljene i rekna er ikkje riktige".
Det skal føres inn ein rettslig utfordring til Alistair Carmichael som representant for Orkney og Shetland.