Dette har vore ei viktig politisk prosess, men det er no ifrå å sjå. Det er fleire grunner til at det er slik. For det første treng lovgivningen eit grønt lys frå regjeringa. Nordirlandsk styresmakt må visa at økonomien er på ei bærekraftig grunnlag. Kan det bli undergrave av ei misforståelse på 490 m pund i samband med RHI-ordningen? Vi snakkar om å finna 20-30 millionar pund i året i 20 år for å dekka overutgiftene til RHI, ein liten del av ein årleg blokktilskudd på 10 milliarder pund. Men krisen har sett andre hindrar på horisonten. Nordirland-forsamlinga må passera ein sats som er anbefalt av finansministeren i året før den blir gjeldende. Kor snart vil det vera ein fullmakt eller ein forsamling på den andre sida av eit val? Og vil det då vera større motvilje til å betale for selskapsskatt med ein 200-million-pound kutt i blokktilskuddet? Ein viss tilbakevinning til direkte styresett frå Westminster kan ikkje tilby ei umiddelbar løysing heller. Reglene for statsstøtte frå EU gjeld fram til Brexit og dei tillat berre å overføre selskapsskatt til ein region som har "institusjonell autonomi". Det er for tidleg å uttala den store økonomiske ideen til Nord-Irland som død. Men i det her og no, ser ting ut til å vera svært utfordrande - kan Invest NI fremja ein sats og ein dato for overnordlege selskap med viss viss vissheit? Og samtidig går den største avkastningen på selskapsskatt i Storbritannia ned, og det dämpar attraksjonen til det Nord-Irland vil tilby.
Den politiske krisen i Nord-Irland kan slå ned planane om å senka selskapsskatt til 12,5% i april 2018.