Men det burde det. Dette er to av dei største firmaene i den lukrative internasjonale bransjen med å laga briller. Det franske selskapet Essilor er den største produsenten av linsar og kontaktlinsar i verda, medan det italienske selskapet Luxottica er den ledende framleiar av ramm. Det er ikkje ope at fusjonen er i offentleg interesse, men dei to firmaene trur det absolutt. "Delane er svært komplementære og avtalen ville skapa betydelege synergiar og innovasjon og ville ha nytte for kundane", seier Essilor. Men det ser ut til at det er økende uro i bransjen. Gordon Ilett, som er med i Association of Optometrists, seier: "Dette gjev no den [forstørre] gruppa høve til å kontrollere alle aspekter av forsyninga av produktene - frå produksjon til sluttbrukaren". Dei som framleis er kundane, vil indirekte bli kontrollert av dei vilkår og vilkår som dei påleggjer. "Om den britiske markedsandelen etter denne fusjonen er tilstrekkeleg til å bli undersøkt av konkurransemyndighetene, er eit spørsmål som kan stillast, men det vil føre til mindre val for forbrukaren og mest sannsynlegvis føre til reduserte kvalitetsprodukter på lengre sikt", la Ilett til. Det vil ikkje berre selje linsar og rammar over heile verda, men det vil òg fylle opp sine eigne optikarbutikkar, som Sunglass Hut, og LensCrafters i USA og Australia, som begge no er eige av Luxottica. Ein langvarig uavhengig britisk grossist, som bad om å ver anonym, seier at det fusjonerte firmaet ville vera så mektig at det sannsynligvis ville presse ut nokre av konkurrentane. "Om desse to selskapene fusjonerte, ville det vera ein leverandør av brandsame brensel som tilbyr høgteklasses brandsame brensel, og som òg tilbyr britske optikarar ein lins- og glasvardeavtale, så dei vil kontrollere nesten alt [dei tilbyr] både til uavhengige forhandlarar på High Street og til og med kjeder", argumenterer han. "Eg tenkjer det ville slå ut ei mengd glashus i Storbritannia, og det ville sikkert slå ut andre moteframhus", tilfører han. "Om du ikkje kjenner til brillebransjen, eller er interessert i å investera i store europeiske selskap (dei har begge børslistingar), vil namn på dei to store firmaene sikkert ha gått forbi deg. Men hvis du har vore inne i ein optikarbutikk, vil du sikkert ha høyrt om merkene dei eig og gjer. For eit år sidan, då Essilor presenterte finansresultatet sitt for 2015, skryte han av at han var "en ubestemt leiar med berre 25% av markedsandelen" på det kombinerte verdsmarkedet for linser med resept, solbriller og linser for lesbriller. Luxottica eig fleire av sine eigne merknamn som Ray-Ban og Oakley, og det produserer òg, under lisens, brillerammar som ber høgt motenamar som Armani, Burberry, Bulgari, Chanel, Prada, Ralph Lauren og Versace. I 2015 gjorde det italienske firmaet nesten 10% av dei 954 millionar ramma som vart seld over heile verda det året, og hevdar at rundt ein halv milliard av ramma sine for tiden er sitjande på nøsene til folk. Det globale industrin internasjonalt er faktisk ganske fragmentert med hundrevis av andre mindre produsentar og tilknyttede verksemda som glasingslaboratorier. Markedsforskingsfirmaet GFK skildrar optisk industri som "ein kompleks og ekstremt konkurransedyktig marknad". Likevel, med to firma som har ein kombinert omsetning på over 15 milliarder euro (£ 12,8 milliarder), der 3,5 milliarder euro var i Europa, på grunn av storleiken alene oppfyller den foreslåtte fusjonen lett kravene til EU-kommisjonen for ein formell omprøving. Ei utredning ville sjå om det fusjonerte selskapet truar å vera for dominerande, og dermed reduserer konkurransen og fører til høgare priser for kundane. Ein talsmann for Luxottica sa til BBC at selskapet var trygg på at ingen gransking ville hindra handelen. "Transaksjonen er underlagt obligatorisk underkasting til ei rekkje monopolmotstørre myndigheter, inkludert den europeiske, som er vanleg i transaksjonar av denne storleiken og naturen", sa han. "Vi er trygge på at transaksjonen ikkje vekker monopoltrør og vil samarbeida fullt ut med monopolstyresmaktene for å få den nødvendige godkjenninga", la han til. EU seier sjølv at det for tida ikkje har noko å seia og at det enno ikkje er formelt underrettet om fusjonsavtalen i samsvar med kravene i sine eige regler. "Fusjonar er ein pågåande trend innen optikk, men dette er ein viktig utvikling som vil ha enorme konsekvensar for forsyningskjeden og detaljhandelen for industrien og for forbrukarane over heile verda", seier firmaet. "Det er usannsynleg at ein blir følt av ein ein gong av forbrukarane, men vi vil med stor interesse sjå på korleis den nye organisasjonen vil ordna seg". Om du nokon gong har kjøpt eit par briller med noko anna enn den mest grunnleggende rammen og linsene, har du kanskje gøtt priset, som kanskje kan gå opp til fleire hundre pund. Sjølvsagt er ikkje alle briller dyre og ikkje all salgsprisen går til produsentarane. Optiks og grossistane som leverer dei er bedrifter som søkjer å få fortjeneste. Dei må òg dekke kostnadene for personell, utstyr, butikk og kontorrom, lager og all reklame. Men for produsentarane som Essilor og Luxottica er det ein stenkig lønnsom bedrift. På verdsomsalg på 6,7 milliarder euro i 2015, fekk Essilor driftsvinster på 1,2 milliarder euro. I same år selde Luxottica varer til 8,8 milliarder euro og fekk driftsvinst på 1,4 milliarder euro. Med kostnadsreduksjon i ein fusjonert virksomhet som er forventet å spare mellom 400 og 600 millionar euro i året, kunne fortjenesten bli endå større.
Sidan den nært forestående fusjonen vart kunngjort i januar, har det vore særs få kommentarer til den enorme avtale som vert gjort for å kombinera Essilor og Luxottica.