Det er ikkje noko skämt. Men Kareem Badr seier at folk lo i 2009 då han og to vener betala 20 000 dollar for Hideout i Austin, då det ikkje var nokon vinning, og den fyrste eigaren avgjorde at han ikkje ville fornye leiga. "Vi tok over eit synkende skip og kvar av oss bar ei bøte for å få ut det", seier Badr. "Ingen av oss hadde nokon erfaring med å drive ei bedrift. Men vi likte det vi gjorde nok til at det heldt oss fram". For tre år sidan kunne han slutte sin dagjobb og få løn frå klubben. Mr. Badr seier at det ikkje er like mykje som han hadde tenkt å få som programmerar (ca. $80.000 i året), men han har no rundt 25 arbeidarar på deltid og kontraktsleiar. "Eg trur bakgrunnen min i datavitskap hjalp fordi eg kan ta eit stort problem, bryta det opp i små bitar og finne ut korleis eg kan gjera det betre og meir effektivt. "Det er i utgangspunktet det vi gjorde for kvar del av verksemda. Og med det byrja det å bedre seg". Det kan ha hjelpt Badr av nasjonale trender, som tyder på ein aukande entusiasme for komedie-klubbar i USA. Ei bransjerapport frå dataløyset Ibis World ventar at den totale inntekta frå komedie-klubbane i USA skal veksa med 1,8% over de neste fem åra til 344,6 millionar dollar i 2020. "Når Hideout opna for første gong, var det det einaste improvisasjonsteateret i Austin", seier Badr. "Men no er det fem [komedie]skoler og fire teater. Vi var på rett stadessted til rett tid". Ibis World-rapporten viste at dusinvis av komedie-klubbar i USA vart tvunge til å stengja etter 2008-resesjonen, då færre menneske hadde disponerbar inntekt til å bruke på levande underholdning, men Stephen Rosenfield, direktør for American Comedy Institute i New York, seier at stand-up-komedie no går inn i ein ny gullalder. "USA har komedie-klubbar over heile landet, ikkje berre i store byar, og dei krev talent", seier han. "I alle fag er det dei som er på toppen som gjer dynastiske formuer. Men på grunn av tydinga til den lokale komedie-klubben, er det ein karriere og ein levebrød som gode komiker som ikkje er superstjernar kan vinna". Rosenfield seier at den vaksande populariteten til stand-up-komedie delvis er drivkrava til det yngre publikum, som ser på humoristiske TV-vertskarar som Jon Stewart, Jay Leno og Steve Colbert som den hovudkjelda for nyhetane. "Det underholder dei ikkje berre, det informerer dei òg", seier han. "Stand-up er ein ny umiddelbarheit som gjer det mykje meir tiltalende for ei generasjon som er på sosiale medier, twittrar, bookar ansikte og bloggar". Men klubbar tjener ikkje berre pengar på underhaldningsartistar. Alkohol kan åleine få inn så mykje som 40% av inntektene på kvelden, og mange klubbar krev at publikum kjøper eit minimumsantal drikk per person. "Ein klubb har i sanning tre forretningsdrifter", seier Rosenfield. "Det er eit underhaldningsorgan, ein restaurant og ein bar. Dei tener pengar på å selge drikke og middagar, og dei tjener pengar på dekkerar. "Det er vanlegvis tre menneske på kontoen. Oppringsaktane er den nye komikaren. Dei spelar i 20 minuttar og presenterer dei andre komikane. Mellomstykket er ei halv time, og så er det hovudskildet. Dei har nesten alltid TV-kredittar, og det er dei som folk kjem til å sjå. I 2013 fekk den kanadiske komikaren Russell Peters $19 millionar med 64 show, medan Jerry Seinfeld er den høgaste lønna komikaren i USA, og skal ha $36 millionar i år. Steve Byrne, 41, er ein veteran stand-up-komiker som har sitt eige TV-show Sullivan and Son, som varte i tre sesongar. Han skildrar seg som ein vellykket middels-komiker som får ein årleg løn på seks siffra, hovudsakleg frå turneringar. Og sjølv om han var nær ein million dollar i året før showet hans vart avlyst i 2014, seier han at dei fleste komikerane tenar pengar på klubbar og på TV for å styrkja merka si i staden for inntekta si. "Gigs varierer fordi det avhenger av kva du er kontrakta til. "Hvis det er nokon som byr på bransjen, kan det vera $1500 per show. For nokon som har hatt nokre TV-krediter kan du gå frå $4,500 til $7,500. "Og om du er berre ein utemanskar, så kjem du inn og får ein dør-avtale. Du tek alle biljetta, og klubben får tillatingane". Byrne seier at harde arbeid er nøkkelen til suksess. Det finst ikkje noko magisk snarvei, og det finst få lykketrepp. "Det einaste ein komiker som bør gjera er å skrive, skrive, skrive. Kva får deg til å le? "Røysta di bør resonere med publikum. Så finn røysta di, og du finn publikum". Samstundes som musikk- og filmindustrien har vorte påverka av Internett, som ulovlege nedlastingar og reduserte solgje, seier Rosenfield at nettverda faktisk har gjeve live-komedien ein impuls. "Formet av komedie, særleg stand-up, gjev seg ut til digitale medier som ingenting anna. Ein fantastisk vits kan få ei million visningar", seier han. "Det er blitt ein ny metrik for ein klubb-direktør. "Digital er enorm viktig og har vore det i ei stund". Men til slutt kjem suksessen til komedie ned til eit veldig enkelt faktum - folk må le. I 2001 var Steve Byrne ein komiker i New York då terroristar flyra to fly i World Trade Center den 11. september. Han seier: "Vi tenkte alle 'kven kjem til ein komedie-klubb? Drømmen er over, eg må finne meg ein ekte jobb no'. "Men etter ei uke gløymer eg kva for ein klubb det var som opna dørene sine først, men det var fullt. Folk trong ein utgang. Og eg husker at i månader på rad var dei klubbane i New York City berre fullpakka. Det var det som sa til meg at dette var eit yrke som er tåpefint".
Har du høyrt om dataprogrammeraren som kjøpte ein stykket komedie-klubb i Texas og omdanna det til ein million dollar i året?