Denne gongen er Charlotte i North Carolina ein bronsete punkt, etter at ein svart mann vart drepen av offiserer denne viken. Det har òg vore fredelege protester i Tulsa i Oklahoma, der ein politioffiser har vorte klaga for mord. Dette er ein tilbakevendande syklus av vald i USA. Fem amerikanske eksperter diskuterer tanken på å gjenoppbygge tillit mellom svarte amerikanske samfunn og politiet. Som med ethvert sosialarbeid er det første steget å akseptera at det fins eit politistproblem. Eg trur ein av dei vanskelege sakene amerikanarar står overfor akkurat no, er at det fins ei skilnad i trekk på om det fins eit problem i det heile tatt. Ein praktisk ting som trengs gjort omgående er å dykke ned i samfunnet med meir politistyring. Det endrar verkeleg dynamikken, kulturdynamikken, fordi offiserar er medlemmer av samfunnet dei opererer i. Om ein borgar handlar i same matbutikk som ein lokal politibetjent, vil han identifisera seg som menneske. Eg trur mange av problemene me ser har å gjera med geografi. Du må plassere folk i same geografiske romsar, til å ta same rom. Når du gjer det, ser folk kvarandre og samhandlar med kvarandre, ikkje nødvendigvis i det strukturerte arbeidsmiljøet, men i det ustrukturerte sosiale miljøet. Det er di eg trur kommunale politi fungerer. Christopher Bracey er ein ekspert på amerikansk rasevhengigheit, rettar mot individ og straffrättslig rett. Han er professor i lova ved Georgetown University i Washington DC. Det er alltid ein tendens til å seie, "Lat oss trene politiet, så vert dei ikkje fordommen, og problemet vil gå bort". Nei. Det er sjølvinnlysande viktig, og det trengs å gjøres. Men eg ser at, som me har sett i nokre av skytinga, så er det svarte politikarane i politiet. Eg trur at spenningen vi ser idag, er roten til langtids ulikheita og vanskelen. Ofte har vald vore konsentrert i fattige samfunn, særleg dei urolege og dei minoriteta som har vorte gjort seg til objekt for statleg avviking. Så, i ein viss forstand, når du ser på det vitenskapeleg, er det ikkje noko å seie at du er overraska når du ser at det fins konflikt mellom desse folka og politiet. Straffadada, bolig- og utdanningsreformen, må kombineres for å løyse dette problemet. Det er det eg ser i dataene. Robert J Sampson er direktør for Boston Area Research Initiative og professor i samfunnsvitskap ved Harvard University. Kilde: Mapping Police Violence/NPR Domstoler tildeler regelmessig skadeforgjordingar på hundrevis av millionar dollar til borgarar som har lidt skader eller har vorte krenkte av rettane frå politiet. Skattebetaljarane betaler mesteparten av desse kostnadene. Men ettersom reglane hella seg, finst det ingen teikn på at politiet anerkjenner, analyserer eller lærer av dei kostbare feilane sine. I andre offentlege sektorar - transport, medisin, barnevernd - finst det rutiner for å studere kva som gjekk galt: varselskildrar som vart oversett, feil i kommunikasjonen, prosedyrer som kan endra seg for å unngå framtida mislykking. Kvifor ikkje i rettsutøving? Kvifor er det ikkje ein samspåkande sosial obduksjon av desse tilfellene? Tiår med lavere kriminalitet og det rasistiske brottet i offentleg tillit i politiet gjev nye høve til å endå grunda over policemodellen og yrket. Jeffrey Fagan er ein ekspert på politisjefenlege oppgåver og professor i lov ved Columbia University i New York. Det vil ta ein rekke løysingar for å verkeleg takle dette problemet. Politikk er ein stor del av det, og det vil ha ein enorm innverknad på politisjefenlege voldsutøver. Men til slutt vil det òg ta ein kulturell forandring for å takle dei overbevisningane og fordomane som gjer at desse dødsfallene kan skje, og la systemet ikkje gjere noko med det. Vi må forandra oppfatninga i Amerika om at svarte er kriminelle eller at svarte er verdt å takle seg til for straff. Me må også ha ein bredare dialog om kva som er rimeleg makt [når ein gjer arrestasjoner]. Du veit, i England har du tilfelle folk som er bevæpne med knivar, eller i nokre tilfeller med pistoler, som ikkje blir drepne av politiet. Politiet er i ferd med å avskaffa slike situasjonar uten å seie at dei er moralske. Dette ser ut til å vera forventinga. Foreløpet er i dag ikkje normen i USA. Det ser ut til å vera normen i den kulturen her at viss nokon har ein kniv, ein pistol eller ein leketøypistol, er det heilt lovleg å ta livet av dei. Eg trur det er noko som må endra seg. Sam Sinyangwe er ein datalærar og aktivist som grunnlegger Mapping Police Violence, som samler inn historikk over politiets skytingsarbeid i USA. Eg trur det viktigaste er at me gjer noko nytt med det vi trur er jobben vår. I dei siste tre ti åra har me sett politiet som ein institusjon med fokus på folkehelsa og reduksjon av kriminalitet. Men det er ikkje alt dei gjer. Dei gjer mange ting som ikkje har noko med det å gjera. Dei hjelper borgarar og gjer ting på ein positiv måte. Vi treng styresmaktene til å fokusere på dette. Dersom politiet ikkje tek for seg at det er ein viktig rolle å redusere kriminaliteten, vil me ikkje klare å løse dette problemet. Tracey Meares var med i President Obama si politistaksgruppe i 2014.
Forholdet mellom svarte amerikanarar og politiet er ein gong til i rampelyset.