Funninga er ein stor slag mot den fysiske teorien som er kjend som supersymmetry. Mange forskarar hadde håpat at LHC ville ha stadfest dette no. Supersymmetry, eller Susy, har vunne popularitet som ein måte å forklare nokre av inkonsekvensane i den tradisjonelle teorien om subatomar fysikk kjent som Standardmodellen. Professor Chris Parkes, som er talsmann for briten som deltar i LHCb-eksperimentet, sa til BBC News: "Supersymmetri er kanskje ikkje død, men desse siste resultatane har sikkert sett den på sjuke". Supersymmetri teoretiserer eksistensen av større versjonar av partiklar som alt er oppdaga. Det ser ut til at galakse roterer raskare på kanten enn det vi ser, og eit sett av kandidatar for dette manglande mørk materia er supersymmetriske partiklar. Men forskarar ved LHCb-detektoret har lagt eit stort slag mot håpa på å finna dei. Dei har målt oppløysinga mellom ein partikel kjent som Bs-meson til to partiklar kjent som muoner. Dette er den første gongen denne forgjengelege forgjengelege mekanismen er sett, og teamet har rekna ut at for kvar milliard gonger som Bs-mesonen forgjengelege er, så forgjengelege er det berre tre gonger. Resultatet er på eit statistisk nivå på "3.5 sigma" - som tyder at det er ein til 4300 sjanse for at teamet ville sjå det same "bump" i data om nedbrytingen ikkje hadde skjedd. Dette nivået gjer funna verdt vidare undersøking, men det er langt under det 5-sigma-nivået av visshet som krevst for ein formell oppdaging. Resultatet er faktisk fullstendig i tråd med det ein kunne venta seg av Standardmodellen. Det er ifråfråfrå at søsterdetektorane til LHCb kanskje hadde venta å ha oppdaga superpartiklar no, men ingen har funne til no. Dersom supersymmetri ikkje er ei forklaring på mørk materie, så må teoretikarane finna alternative idear for å forklare desse inkonsekvensane i Standardmodellen. "Om det finst ny fysikk, så skjuler den seg veldig godt bak Standardmodellen", kommenterte fysikaren i Cambridge, Dr. Marc-Olivier Bettler, ein medlem av analyseteamet. "Resultatet utelukkar ikkje muligheten for at det finst superpartiklar". Men ifølge professor Parkes, "dei har ikkje meir plass til å gjemme seg". Tilhengarar av supersymmetri, som professor John Ellis frå King's College i London, sa likevel at observasjonen er "veldig i samsvar med supersymmetri". "Eg vil ikkje mista søvnen over resultatet". • Standardmodellen er det enklaste settet av ingredienser - elementære partiklar - som trengs for å utgjere verda vi ser i himmel og i laboratorium. • Kvarkar kombinerer seg til å utgjere proton og nøytron - som utgjer kjerne av atom i dag - sjølv om det i det tidlege universet var meir eksotiske kombinasjonar. • Leptonar kjem i ladeg og uladde versjonar. Elektronar - den mest kjende ladeg lepton - saman med kvarkar utgjer all den materia vi kan sjå. De ukladde leptonane er nøytrinoar som sjelden samhandlar med materia. • "Kraftbårarar" er partiklar som blir observert som driv etter kraft, som for eksempel kraftene bak elektrisitet og lys (elektromagnetisme) og radioaktivt forfall (kjernefysisk kraft). • Higgsmodellen kom fordi han ikkje har noko ordentleg saman, men for å fylle massepartiklane må han ha noko anna.
Forskarar ved Hadron-kollideren har oppdaga ein av dei sjeldnaste partikkelsnedbrytingane som er sett i naturen.