I ein av dei største diplomatane i verden, som er i ferd med å bli den mest framtredande, er det i midnatt på den 31. desember, då den årlege glitterballa på Times Square, skal nedover, at generalsekretæren i FN, Ban Ki-moon, skal avslutta sin tid som president. På same måte som kampanjen i 2016 endar med at den første kvinnelege presidenten i USA vert vald, er det stor sjanse for at den neste sjefen for FN blir den første kvinnelege generalsekretæren i organisasjonen. Dette er ein radikal skilnad for ei organisasjon som kjem i mot motsetnad til Vatikanet i den skyggeheimlege rekrutteringsprosessen, med sine monokrome bakrom som vert vert vert av FN som tilsvarer den pavelege konklaven i Sixtinske kapellet. Til støtte for søknadene deira har dei òg vorte bevega til å leggja fram ein studieplan på nettet og skriva eit visjonserklæring på 2000 ord som fortel korleis dei skal drive ei organisasjon med 30 ulike byråar, fonde og program og 40.000 ansatte, for ikkje å nevne 193 medlemsland. Det som lenge har vore ein latterleg lukka og usynleg prosess, vert gjort meir inkluderende og gjennomsiktig. Målet er å gjera det til noko som minst liknar ein vanlig intervju, langt borte frå den steile utveljingsprocessen som førte til at Ban Ki-moon blei opprettet. I ein tid då han var ein av dei fem kandidatane som var i gang med å stinga ut i USA, var han ein av dei fem kandidatane som hadde sett fram til å bli president i USA. Hovudryggen (frå venstre): Bunnryggen (frå venstre): Meir informasjon om kandidatane og utveljingsproceduren er tilgjengelig på heimesidene til FN. Feltet vert vent til å veksa. Kristalina Georgieva, ein bulgarisk kvinne som er visepresident i EU-kommisjonen, kan kanskje enda bli overtydd til å stille opp og kan vel vera det foretrukne valget til herren Ban. I tillegg til at det er ein viktig del av EU-politikken, er det ein del av den europeiske økonomien som er i ferd med å gå ned i det EU-politiske systemet, og det er ein del av den europeiske økonomien som er i ferd med å gå ned i det EU-politiske systemet. Mer som general enn sekretær, er Merkel nettopp den typen storleikarar som mange FN-tilsynsmenn trur organisasjonen treng etter den skjemme leiarskapstilen til Ban Ki-moon. Trass i alle forsøk på å modernisera prosessen, kan det aldri beskrivast som demokratisk. Så makt ligg framleis i dei fem faste medlemmene av Sikkerhetsrådet - Kina, Frankrike, Russland, Storbritannia og USA - som alle kan setja veto på kandidatar. USA, til dømes, sette veto på Boutros Boutros-Ghali, då egypterskaren søkte ein andre femårsperiode. Sjølv om utslagningane kan haldast i offentleg forstand, vil neste FN-generalsekretær vera den kandidaten som kjem ut av bakromforhandlingar, hovudsakleg med USA og Russland. Det som er viktigare enn CV-ane til kandidatane er om dei på eit tidspunkt i karrieren har misnøygd dei faste medlemmane i P5. Dette er hovudpinnen for Bokova, som som UNESCO-sjef, tok imot den uttrykkelege ønskene til USA om å la palestinarane komme inn i organisasjonen, og som i sin tur har avskaffet finansieringen. I tillegg til å ha ein stor innflytelse på EU-tiltak mot Russland, har ei stor mengd andre som har gått ned i den såkalla "testicular testen". Trass i den nyfunne åpenheten i prosessen, har reformatorar ved FN lobba for større endringar i utveljingsprocessen. Dei vil heller sjå den nye generalsekretæren utnemma for ein sjuårsperiode enn den nåværende praksisen med to femårsperioder. Og det vil ikkje skje. Trass i påkall på at FN må ha ein sterk figur - det generelle i staden for sekretær-ideen - så gjer det nåværende systemet at det uunngåeleg kjem fram kompromisskandidatar som ikkje nødvendigvis er dei mest dyktige, men dei minst oppfordre til å gå inn i P5-land. I staden for at FN skulle ha eit stort namn, kunne FN ha ein leiar som ikkje var mykje kjent utanfor diplomatiske sirklar, ein ny generalsekretær som mesteparten av verda ville googla.
Medan hovudrekken i presidentvalskampanjen kjem til New York, med dei politiske all-stjernane som vil bli den mektigste leiaren i verda, er det òg eit anna kappløp i gang i byen - ein konkurranse mellom dei som stort sett er ukjente.