Sjølv om ein slik hending burde ha vore forutsei og planlagt, sa panelet at det fann store hull i tryggleiksstandarder og nødprosedyrer. Her er ein oppsummering av viktige sitater, funn og anbefalingar frå den 88-sidda samandringen av rapporten til den uavhengige etterforskingskommisjonen for kjernefysiske ulykkar. Sjølv om det var denne katastrofen som førte til at den etterfølgende ulykken ved Fukushima-kjernefysiska kraftverket ikkje kunne reknast som ein naturkatastrofe, var det ein dypt menneskeskapt katastrofe som kunne og burde ha vore forventa og forhindra. Trass i alle dei detaljer som denne rapporten gjev, kan det ikkje vert fullt ut forgjørt - særleg for eit globalt publikum - det er tankegangen som støtta på uaktsomheten bak denne katastrofen. Det som må innrømmas - med stor smerte - er at dette var ei katastrofe "Made in Japan". Grunnleg årsaker til denne katastrofen finst i dei innradigande tradisjonane i den japanske kulturen: vår refleksive lydighet; vår motvilje til å stille spørsmål ved autoritet; vår hengivenhet til å "held seg til programmet", vår gruppenskap, og vår isolering. (Formand Kiyoshi Kurokawa) Samspel og mangel på styring Ulykken ved atomkraftverket i Fukushima var eit resultat av samspel mellom regjeringa, regulatorane og Tepco, og mangel på styring av dei. Dei svik rettene til nasjonen til å vere trygg mot atomkraft. Difor konkluderer vi at ulykken var "menneskeleg skapt". Vi trur at grunnorsaka var organisatoriske og regulatoriske system... i staden for spørsmål som gjaldt kompetanse til nokon. [Alle partane] klarte ikkje å utforma dei mest grunnleggende tryggleikskravane - som å vurdere sannsynet for skade, å forberede seg på å begrense samleg skade frå ei slik katastrofe og utforma evakueringsplanar for offentligheten i tilfelle av ein alvorleg utslepning av stråling. I den kritiske perioden like etter ulykken erklærte ikkje Kantei med omgående nødtilstanden. I den kritiske perioden etter ulykken var det ikkje eit effektivt tiltak for å hindre eller begrense skade. Det regionale nøkkeltekstlaget skulle vera kontakta mellom Kantei og operatøren, som skulle halda Kantei oppdatert om situasjonen på jorda. I staden kontaktte Kantei hovudkvarteret til Tepco og Fukushima-området direkte, og forstyrra den planlagde kommandokjeden. Evakueringstema Kommisjonen konkluderer med at forvirring frå innbyggarane om evakueringa kom av uaktsomhet og mislykking frå tilsynsmyndighetene i åra som har gått for å gjennomføre tilstrekkelege tiltak mot ei kjernefysisk katastrofe, og mangel på handling frå tidlegare regjeringar og tilsynsmyndigheter som hadde fokus på krisestyring. Statsstyret... klarte ikkje å gje alvoret av ulykken... [ berre] 20% av innbyggjarane i byen som var vert for anlegget visste om ulykken då evakueringa frå 3 km-sonen vart pålagt klokka 21:23 på kvelden 11. mars. Det var stor forvirring over evakueringa, forårsaket av lengre pålegg om vern på staden og frivillige evakueringsordrar. Dei har framleis store bekymringar, som påvirkningane på helsa som stråleeksponering, flytta, oppløysinga av familiar, forstyrringa av liv og livsstil og forurensinga av store område av miljøet. Kommisjonen konkluderer med at regjeringa og regulatorane ikkje er fullt forplikta til å verna folkes helse og tryggleik; at dei ikkje har handla for å verna helsa til innbyggarane og gjenoppretta velferda deira. Om lag 150.000 menneske vart evakuert som svar på ulykken... Manglande evakueringsplanlegging førte til at mange av innbyggarane blei utsette for unødvendig stråling. Andre vart tvunge til å flytta fleire gonger, og dette førte til økte stress og helserisikoar - inkludert dødsfall blant alvorleg sjuke. "Hadde det vore eit ord om eit kjernefysisk kraftverk då evakueringa vart pålagt, kunne vi ha reagert fornuftig, teke med oss verdifulle ting eller låst huset inn før vi hadde gått. Vi måtte rømma med ingenting utan kleda vi hadde på oss. Det er ei så stor skuffelse kvar gong vi får lov til å koma heim, men så finn vi ut at vi har vorte røva igjen". (Kommentar frå ein innbyggar i Okuma, frå tilleggsrapporten) Regleringsfeller Regleringsorganane overvakte ikkje eller overvakte ikkje kjernefysisk tryggleik... Dei unngjev sitt direkte ansvar ved å la operatørane gjennomføre regelverk på frivillig basis. Dei var ute av stand til og mangla kompetanse og forpliktelse til å sikre sikkerheten til kjernefysisk energi. Operatorfeilane Tepco ikkje oppfylte ansvaret sitt som ein privat bedrift, i staden lydde og litte på statleg byråkrati i Meti, den statlege byråen som styrte kjernefysisk politikk. Samstundes... manipulerte den koselege relasjonen til regelførarane for å ta tennene ut av regelverk. Manglar i lov og forskrifter Lova og forskrifter relatert til kjernefysisk energi har berre blitt revidert som provisoriske tiltak, basert på faktiske ulykkar. Dei har ikkje vorte seriøst og allsidig gjennomgått i samsvar med hendingsrespons og verneverdstiltak som er i samsvar med ein internasjonal standard. Som resultat har det ikkje vorte løyst forutselege risiko. Beståande forskrifter er først og fremst bindande mot å fremja ei kjernefysisk energipolitikk, og ikkje mot folkehelsa, helsa og velferda. Det er ikkje spesifisert det utydelege ansvaret som operatørane skal ha for ein kjernefysisk katastrofe. Det er heller ikkje klar veiledning om ansvaret til tilhøyrande parter i tilfelle av nød. Ingen "kosmetiske løysingar" Det løyser ikkje problemene å bytte ut folk eller bytte namn på institusjonar. Foreldringstiltak mot framtidige liknande ulykkar vil aldri vera fullstendige om ikkje desse grunnorsakane blir løyste... Det underliggende problemet er den sosiale strukturen som fører til "regulerande fangst", og det organisatoriske, institusjonelle og juridiske ramma som gjer det mulig for individer å rettferdiggjere sine eigne handlingar, skjule dei når dei er ubehagelege, og ikkje la igjen register for å sleppa unna ansvar.
Ein japansk parlamentarisk panel har gjeve ein dom etter å ha undersøkt ulykken ved atomkraftverket i Fukushima som følgde eit jordskjelv og tsunami den 11. mars 2011.