Alan Shearer, ein av BBC-utforskarane, forklarar kvifor Arsenal hadde ein så stor avvik som angrepsmakt i å få ein ein-sidig seier over Aston Villa. Nesten alle taktiske avgjøringar Wenger tok for finalen kom av, med han som valde Theo Walcott i front i staden for Olivier Giroud. Den dagen streva dei for å innføra seg mot motspellarar i Championship. Mot Aston Villa trudde eg aldri at dei var i fare for å tape, heilt frå det første minuttet. Tidlegare har Arsenal ikkje alltid vore under press, og folk har spurt om dei kan klare seg når dei vert vonde om å vinne. På lørdag svara dei på denne spørsmålet og var betre enn nokon gong. Arsenal var framtredande. Dei var langt det beste laget og fortjente seg seier. Å starta med Walcott, ikkje Giroud, var ein stor oppfordring - og Wenger ville ha fått mykje stok om han hadde gjort feil. Etter å ha sett Walcott skora ein hat-trick mot West Brom på den siste dagen av sesongen, sa eg på Match of the Day at eg trudde Wenger burde - og ville - halda seg til han. Han gjorde det og det viste seg å vera den rette avgjøringa. Eg var berre redd for måten Arsenal starta kampen på, fordi dei ikkje kunne finne ein mål, men Walcott viste med målet at han kunne vera ein out-and-out striker med flytta inn i boksen og så det skjelne målet. Arsenal kunne ha vore to eller tre mål på vei når Walcott skora, og dei var flinkare å sjå når dei kom fram. Men dei var også eksepsjonelle utan ballen, på den måten dei hindra Villa i å utgjere nokon trussel. Dei klarte ikkje ein skudd som kom til målet for Arsenal. Ingen av dei tinga som Tim Sherwood har endra og forbetra i angrepet til Villa sidan han tok over i februar, var synlege på Wembley. Villa var briljant framover i ein seier i semifinale over Liverpool, men Liverpool lét dei spela slik. Eg har følt vondt på å tape ein FA-cup-finale to gonger. Det vil bli verre for Villa etter ein slik framføring. At Arsenal var så bra, vil ikkje vera nokon trøyst for Sherwood fordi laget hans ikkje kom. Eg kjenner han godt frå dei dagane vi spelte i Blackburn-laget som vann Premier League-tittelen i 1995, og han vil bli opprømt og opprømt over korleis laget hans spelte. Han var stolt av å ha vunne finalen, og han var stolt av at han heldt Villa oppe, som var hovudmålet hans, men han vil bli særd etter den nederlaget. Han kunne ha gjort noko anna. Eg trur ikkje det. Det var eit kløft i klassen mellom dei to lagene, og Sherwood kunne berre spele med det han hadde. Han hadde klårt nok til å leve med Arsenal - det er til tider så enkelt. Arsenal var langt det beste laget, men dei hadde også briljante individuelle framføringar. Media-afspilling er ikkje støttet på denne enheten. Eg veit at Santi Cazorla var fantastisk, men mannen min i kampen var Alexis Sanchez og ikkje berre på grunn av det flotte målet hans. Han var ein av dei største og mest framtredande spillerane i Arsenal, og han var ein av dei største og mest positive spillerane i Arsenal, og han var ein av dei største og mest framtredande spillerane i Arsenal.
Spelarane til Arsenal gjorde ein fantastisk innsats for å vinne finalen på FA Cupen på lørdag, men Arsene Wenger, sjefen for Gunners, vert verd same ros.