Som medlem av EU kan Storbritannia og britiske firma selge varene sine til EU-kunder utan å måtte betale tilleggsskatt. På same måte kan britiske firma og forbrukarar importera frå EU tollfritt. Statsministeren har allereie utelukka at Storbritannia vert medlem av EUs einmarkeder etter Brexit, og mange antar at dette vil seia at Storbritannia òg skal forlate tollunionen. I det vesle er to alternativ: WTO er eit internasjonalt byrå med 164 medlemsland og har som mål å fremme internasjonal handel. Alle dei fremste økonomiane i verda er medlemmar i WTO, inkludert Storbritannia. Dei er alle medlemmar i WTO, men dei oppfører seg som EU. Ein av dei viktigaste prinsippane i WTO er at du ikkje skal diskriminera mellom andre WTO-medlemmar. Storbritannia og EU ville begge måtte setja dei same hindringane på eksport til kvarandre som dei gjer på varer frå dei andre WTO-medlemsland. Faktisk, i mangel av ein frihandelsavtale, ville dei ha skylda under WTO-reglene til å gjera det. Dei inkluderer importratar, som er skattar som berre blir brukt på import. WTO-medlemmar forplikter seg til at dei ikkje vil heita tariffa over eit visst nivå. Dei maksimale nivåane, kalla bindingsnivå, varierer frå land til land og produkt til produkt. Dei faktiske tullane dei legg til kan vera, og i mange tilfelle er, under desse nivåane. Men viss du går under bindingsnivåane, må du gjere det for import frå alle WTO-medlemmar. For EU er gjennomsnittleg maksimal tull 4,8% for alle varer. Men det er nokre store variasjonar. Det er generelt høgare for jordbruksprodukter, 10,9% i gjennomsnitt. For de fleste industrielle varer er det ganske lågt, men for biler er tullet 10%. Om vi går ut frå at Storbritannia handlar med EU under WTO-vilkår, er tallane ei indikasjon på nivået på toll som britiske eksportørar ville møta på varene sine. Det ville gjera dei mindre konkurransedyktige på EU-markedet enn dei er i dag utan toll. Den nye tidsplanen til Storbritannia må ha samtyka til av dei andre WTO-medlemmene. Det er administrativt enklare og mindre sannsynleg å bli bestemda om vi held oss til den ordninga som me allereie har, som Storbritannias ambassadør ved WTO, Julian Braithwaite, seier. Han skreiv på bloggen sin: "For å minimera grunnleggjande protester, har me tenkt å kopiera den gjeldende handelsregimen så langt som mulig i dei nye tidsplanane". Men Storbritannia ville ha rett til å gjere lavere tariffer. I nokre tilfeller er det høgt sannsynleg at vi ville gjort det. For eksempel innfører EU sesongtarifar på importen av appelsin når producentane i Middelhavet ha høst. Nokre økonomar, som Patrick Minford frå Cardiff University og ein av leiande medlemmar i Economists for Brexit (no omdømet til Economists for Free Trade), er for ein meir omfattende utøving av tariffa og andre hindrar ensidigt. Men desse kuttane må òg gjelde for varer som kjem frå EU. Lat deg ikkje forføra, nokre aspekter blir komplisert. For nokre jordbruksprodukter, for eksempel, har EU kvote som kan importeres til lavere tariffer (kalle tariffavgifter). Vi veit ikkje korleis desse blir delt mellom Storbritannia og resten av EU. Det er òg spørsmålet om kva som skjer med den produkta når han handlar mellom Storbritannia og EU. Foreløpig er det tullfritt. Begge vil sannsynlegvis ønskja ein del av den reduserte tullkvoten til den andre. Det vil seie at antingen det blir ei større totalkvot eller ein mindre del for eit anna land. I WTO har EU samtykt å begrense nokre av subsidisjonane til jordbruket. Vi veit ikkje kva slags system Storbritannia vil vedta og det er ein vanskelegare område. EU er likevel langt under subsidieplattformen, og det kan gjera dette området mindre omstridd enn det kunne ha vore. Nei. Det finst mange andre typar handelsrestriksjonar. Dette inkluderer regler om produktspecifikasjonar, merkingar, testing og krav til godkjenning frå ein nasjonal tilsynsmyndighet for å gje visse typar tjenester. Storbritannia ville måtte avgjera om EU-reglene på desse områda skulle halde fram eller ikkje. Theresa May har allereie sagt at EU-domstolen i Storbritannia skal gå under. Om det finst ein handelsavtale med EU, vil det truleg inneholde nokre avgjordingar for at ein domstol skal avgera. Dersom det ikkje finst ein slik avtale, må enhver tvist gå til WTO-systemet for å avgjerda tvister, som kan opprette paneler for å avgera.
Med Theresa May sin siste dag i mars for å få Storbritannia ut av EU nærmar seg alt det meste, og ikkje minst kva som skal skje med den britiske handelen.