Dei seier at regjeringa ikkje er i stand til å fremja "back-to-nature" ordningar som vernar heimar i lavlandet ved å med vilje skapa flom i fjellet. Chartered Institution of Water and Environmental Management (CIWEM) seier at planar i høgdlandet for å sakte elva kostar ein bråkdel av konvensjonelle flomvegger  og burde spreidd seg rundt Storbritannia. Ein handfull pilotprosjekt har vore pionerar i billege småskala tiltak som å hacka tre i elver for å sakke flyte, og byggja jordbankar for å ta avløpsvatnet og la det sopa bort. Ein låg-teknologisk plan i åsene over Belford i Northumberland kostar rundt £300.000. Han vart sett på plass etter at ein studie tyder at kostnaden for konvensjonelle flomforsvar ville kosta £4m. Men framgangen nasjonalt har vore langsom, med finansiering som eit stort problem. Katherine Pygott frå CIWEM sa til BBC:  Overflutninga vert verre med endringa i veideregenskapen, men desse planane krev ein lang tid og mykje energi.  Prosjekter som arbeider med naturen for å redusere flomrisiko er naudsynt over heile landet, men det er komplisert med mange ulike organisasjonar som er involvert, og det vil vera naudsynt politisk leiarskap på høgaste nivå for å få det til. Hitheld fram til no har vi ikkje sett den leiarskapen.  Planane for fjellområda er utformade for å redusere regelmessigheten til flom, og ikkje fjerne risikoen fullstendig. Trengslet til å få dei til å gå i land, er å gje dei ein grunn til å gå i skog, og å gje dei ein grunn til å gå i skog. "Bøndene vil mista litt land  men desse areane er berre våte i to til tre dagar i året, og dei er ofte på areal som bøndene ikkje nyttar  mossareal eller bufferstrimler. Fremmingar til bøndene er ein viktig vanskelegheit.I teori kan midla frå den felles landbrukspolitikken brukast til vannfjøldningsdrift, men i praksis seier Pygott at bevisstandarden er mykje høgare enn for prosjekt for biologisk mangfold som òg kan støttes under den same politikken. Med planar for biologisk mangfold må ein bonde berre visa at han har endra jorda på ein måte som er til nytte for dyrelivet", legg ho til. "Med planar for flom må dei bevise kva for nytte det vil vera, og det er veldig vanskeleg. "Vi vil sjølvsagt ikkje sløysa ut statleg pengar på feil prosjekter, men med endra veðurmønster er det verkeleg fornuftig å ta eit hopp i tru på dette og seia at det er åpenbart at desse systemane vil hjelpa om du får dei på rett steds. "Det er mest nyttig i bratte avløpsdeler der nedbør raskt blir kanalisert inn i elver som kan føre til høge topp i flom", varnar Ian Moodie, flområdgivaren.  Det er mindre sannsynleg at tiltakene blir nyttige i lavlandsområder som Somerset Levels der vi har sett mange flomar dei siste åra. Det vil ikkje vera lett å ta pilotprogrammene til høgkant i heile landet. CIWEM seier at tusenvis av gårdar må vitja og undersøkast for å sjå kvar mikro-skipar kan plasserast for å verna avløpsdekk  ein tøff etterspurnad når Defra og Miljøtilsynet løype ut personel. Miljøsekretær Owen Paterson sa til BBC at han var "passjonert om å halda vatn i fjellområda, men det må løyst ut detaljer om korleis dette skal gjøres". CIWEM seier at dei raskaste resultatane for drenering tilbake til naturen vil koma i område der jorda eiges av få menneske. I nærheten av Pickering i Yorkshire, for eksempel, vert det oppretta flomsonar og veideregner fylte med heider med samarbeidet til berre tre store jordeigarar, inkludert Forestry Commission. Det var behovet for skogbruk og jordbruksproduksjon som såg at høglandene i Storbritannia drenerte i første omgang då jordbruksdepartementet MAFF oppfordra jordeigarar til å maksimera produktiviteten for å overvinne U-båta under andre verdskrigskrigen. Nesten sju tiår seinare er det enno ikkje eit samordna landsomfattende forsøk på å halda regnet på høglandene der det fell. Følg Roger på Twitter @rharrabin
Vannekspertar kallar på ministrane sine for å vise større leiarskap når det gjeld flom.