Tal i Europa i dag har gått raskt frå Brexit til ein mulig Frexit (Frankrike stemmer for å skiljast frå EU), Swexit (det er Sverige) og meir. Ledarar av dei stadig meir innflytande euroskeptiske partiane i Europa stod i kø i dag for å kråka over den britiske avstemninga og gjera politisk kapital av det. "No er det ein realitet for alle. Det er mogleg å skiljast frå EU", proklamerte Marine Le Pen frå Fronte Nazionale (FN) i Frankrike, ein av dei fremste kandidatane til presidentvalet neste år. Stemningen i Brussel er opprømt og nedmattet, medan regjeringar i Europa er redde. Dei føler hetta frå rasande veljarar som deler kritikken for EU som blei understreke under den britiske folkeavstemninga. Det er difor at du har høyrt orda "EU" og "reform" på slutten av denne uken frå den nervøse munnen til nokre du minst kunne venta deg, som Angela Merkel i Tyskland og Donald Tusk, formanden for Det europeiske rådet i Brussel. Fordi dei er så redde for at EU skal bli hard på Storbritannia over vilkårene og tidsplanen for eit nytt handelssamhald. Det handlar ikkje om straff - det handlar ikkje om noko stort. Det handlar om å ønskje processen til å vera smertefull og hindre andre i å gå ut av EU, medan dei europeiske leiarane prøver å omorganisere og kanskje gjera om. Men det finst fleire tvister her som kan drive EU lenger vekk. Paris vil beise seg mykje meir no Storbritannia har valt å ikkje ha noko å seia ved EU-bordet. Men dei sentrale og austlege europeiske landa er ikkje ivrige etter å avvikle Storbritannia. Dei er avhengige av at Storbritannia vil støtta dei i å halda på harde sanksjonar mot Russland. Og Polen i særdeleshet er òg uroleg for dei 800.000 borgarane sine som bur i Storbritannia. Tyskland er noko mellom. Merkel oppfordrar EU-leiarane til å ikkje hausta seg til konklusjonar om Brexit-avstemninga, fordi det "bare vil dela Europa meir". Ho er ein hengiven europear, men ho liker ikkje tanken på eit oppvaknande Frankrike. Ho vil savna den konkurransedyktige tilnærminga til det EU-marketa, hennar avsky for EU-proteksjonisme og den britiske humorfornemma ho er sagt å vere så glad i. Sjølvsagt, til Storbritannia formelt kunngjer EU-leiarane om sin vilje til å gå ut (som til irritasjon deira kan ta månader), forblir alt det same. I teorien. Men toppmøtet i EU-leiarane neste uke blir eit svært ubehageleg møte for David Cameron. Ikkje noko har endra seg på papiret i Brussel, men EU har blitt omvelt.
Eg har aldri sett ein kontinent som er så euroskeptisk eller så usikker på framtida til EU,