I den sterkaste uttala si om dette problemet, seier vitskapsmenn at suring kan auka med 170% til 2100. Medforfattaren av rapporten sa at suring har allikein ført til ein tap på 30% av art i nokre havøkosystem. Forskarane konkluderer med at menneska utsleppar CO2. Denne oppsumninga for politikarar seier med "veldig stor tillit" at den økende sureflaten er forårsaket av menneskelege aktivitetar som tilfører 24 millionar tonn CO2 til havane kvar dag. "Kollega mine har ikkje funne i den geologiske rekorden, tempoar av endring som er raskare enn dei vi ser i dag". Det som uroa forskarane er den potensielle påverknaden på mange havarter, inkludert korall. Studier som er gjennomført på dype havsug, der vatnet er naturlig surt takket være CO2, viser ein tap på 30% av biologisk mangfold. Disse lukkene kan vera eit "vindu mot framtida" ifølgje forskarane. "Du finn ikkje ein bløddyr på pH-nivået som er forventet for 2100, dette er verkeleg eit fantastisk faktum", sa Prof Gattuso. "Det er eit ufullkomment vindus, berre at syret i havet auke på desse områda, dei speglar ikkje oppvarminga me vil sjå i dette århundret". "Om du kombinerer dei to, kan det vere endå meir dramatisk enn det vi ser ved CO2-avtrekk". Effekta av syret er for tida mest kjennleg i Arktis og Antarktis. Jo surare dei vert, des meir skadelege er dei for skallar og skelett til marine organismar. Forskarane seier at til 2020 vil ti prosent av Arktis vera uherdig for arter som byggjer skallar av kalsiumkarbonat. I 2100 vil heile Arktis vera eit fiendtleg miljø. "Dei er ein nøkkelkomponent i fødekjeden, dei vert et av fisk, fuglar og hval, så viss eit element går vekk, så er det ein kaskadisk innverknad på heile fødekjeden". Forfattarane varnar for at den økonomiske konsekvensen av tap frå akvakultur kan vera stor - den globale kostnaden for nedgangen i blødddyr kan vera 130 milliarder dollar i 2100 om utsleppene av CO2 held fram på den nåværende stiga. Det har vorte diskutert om å leggja til alkaliske substansar som knust kalkstein i vatnet som ein potensiell måte å milde dei verste konsekvensane av suring på. Men professor Gattuso seier at det berre ville ha ein begrenset effekt. "Kanskje i bukter som har ein avgrensa utveksling med opne hav kan det fungere, det kan gje ein viss lokal letting. "Men den siste forskinga viser at det ikkje er verkeleg praktisk på global skala. Det er svært dyrt og veldig energiintensivt". Sjøsondrar kunne òg gje nokre korte nytteverdier, men vitskapsmennene seier at på lang sikt vil berre betydelege reduserte utsleppingar bremsa forløpet til suring.
Havene i verda vert sure i ein "ubekjente grad" og kan vera at dei syr seg raskare enn nokon gong på dei siste 300 millionar åra.