I den lange, varme sommaren 1976 var det store nyhetene i Storbritannia at Hunt freista å få tilbake eit stort poengunderkast til den regjerande mesteren Lauda. Sesongen var så dramatisk at han inspirerte regissøren Ron Howard til å laga filmen Rush i 2013. Men nesten heile sesongen - inkludert den britiske Grand Prix - vart ikkje kringkast på fjernsyn i Storbritannia fordi ein av bilane var sponsra av ein kondomprodusent. BBC Sport fortel historia om korleis eit framtidsinsikterande prevensjonsselskap førte til ein blackout i F1, då sporten drap seg i sigarettreklame. For førti år sidan var det ulike moralske normar og sensibilitet i Storbritannia, medan reklamen på TV, særleg i idrettsarrangement, ofte var ein kjelde til angst. Jonathan Martin, som var produsent på BBCs Sportsnight i 1976 og som skulle gå vidare til å skapa Grand Prix-programmet to år seinare, seier at F1 "no hadde ein spesiell plass" fordi "sendingar måtte tolerere" reklame på bil, medan "i mange andre idretter var det usynleg". Trass alt, reklame på skjorta var ikkje tillatt i TV-kampar i fotball-ligaen i England før i 1983. I 1976 vart ikkje alle F1-løp kringkastte i Storbritannia, med dekning som generelt fokuserte på glamour-eventer som Storbritannia, Monaco, Tyskland og Italia. Men alle desse blei blackout då John Surtees signerte ein sponsarsavtale med London Rubber Company, som ville sjå hovudbilen til laget hans i F1 utsmykka med merket Durex. I sin sjølvbiografi minnt Walker seg: "For BBC var det ein uskyldig ting å sjå Durex-logoen på. "Eg kom til Brands Hatch og vart møtt av produsenten Ricky Tilling med orda: 'Hallo Murray, vi veit om vi skal på TV klokka 11 eller ikkje.' "'Kva snakkar du om, Ricky?' "'Durex. Vi sender ikkje løpet om Surtees ikkje er samde om å ta det av bilene deira.'" Dei gjorde ikkje, så BBC pakka inn kameraene sine og gjekk. Surtees, den einaste mannen som vann verdsmesterskapet i F1 (1964) og på 500cc motorcyklar (1956, '58, '59, '60), hadde skipa sitt eige lag i 1970, men dei kjempte på toppnivå. Surtees minner seg: "Eg sa til dei at vi skulle sitja ned og gjera det på ein veldig sunt og presenterbar måte. "Eg trudde det ville skapa ein oppstyr, men det er likevel sant at det ikkje var noko skumelt med det, og vi bryt ikkje noen regler. "Det revitaliserte laget og gav det ein andre sjanse". Ifølge Martin, skapte sponsing av Surtees "eine kvaler på ledningsnivå" på BBC og ITV, som òg kringkastte F1-løp då og då. "Grand prix-løp hadde allereie ein spesiell plass, og då Durex kom på sida av ein bil, var det visse apopleksiske menneske rundt", sa han. F1 i 1976 handla om Hunt og Lauda, den flamboyante britiske playboyen og den metodiske men briljante østerrikaren. Lauda hadde ein 26-pointsforsteining då bilane gjekk til Brands Hatch for den britiske Grand Prix i juli, men Hunt hadde vunne det forrige løpet i Frankrike og hadde fått poeng for å ha vore først i Spania tilbake etter at han hadde vorte diskvalifisert. Stewardane prøvde å stoppa Hunt frå å delta i omstart fordi han ikkje hadde fullført eit fullt omgang av banen då det opprinnelege løpet var raudt flagg. Men dei endra seg snart då den urolege, solbrende mengden byrja å klappa, sjöng "vi vil ha Hunt" og kasta raketter på ruten. Den einaste TV-dekningen av løpet i Storbritannia var ein kortfilm som blei vist på ITVs World of Sport ein uke etter hendinga. To veker etter at Hunt vann på heime, døydde Lauda nesten då Ferrarien hans eksploderte i flammar i ein krasj på den beryktede Nürburgring i den tyske Grand Prix. Han led forferdelege brann, skadde lungene og fekk siste ritene. Pressen og offentlegheten var begeistra. Men, kort Brands Hatch-filmen åleine, fortsatte britiske TV med den uoffisielle boikotta til F1. Lauda utvidde føringa sin til fem poeng då Hunt spente i Italia og kampen oppstod då protesten til Ferrari mot Hunt sin Brands Hatch-seier blei stadfest og Britten blei diskvalifisert. Det skapte ein oppgjord på det siste kappløpet i Japan, og østerrikaren hadde tre poeng i forkant. "Battle of Hunt-Lauda" fekk offentligheten til å tenke seg om igjen, fortel Martin, som seinare blei sportsdirektør for BBC. "Særleg då det kom til det siste kappløpet i Japan, gjekk leiinga veldig raskt ned frå den sosiale posisjonen si. "Eg var i front for å seia: 'Kom, vi må gå og gjera dette', men eg vart hjelpt i det av det faktum at ITV byrja å tenke på same måte". ITV hadde vist høgtydningar av det før siste løpet i USA og begge kringkastarane hadde tidlege høgtydningar av den japanske Grand Prix. Torrentielle regn i Fuji forsinkte starten og då det til slutt kom i gang, bestemte Lauda seg for å trilla etter to omgange fordi han meinte at omstenda var for farleg. Hunt sprutte rundt på den drøyme sirkuten og tok tittelen med eit einaste poeng. Og til slutt kunne britiske sjåarar nyta dramaet. Surtees, som no er 82 år og en ivrig følgjar av F1, seier at han var skuffet over at sponset av Durex viste seg å vera så uukle. "Det var berre BBC som tok avkjenningen. Det gjorde meg ikkje glad at BBC tok den posisjonen. "Eg trudde det var dårleg å tenkja på at så mange regjeringsorgan var der ute og presset desse produktane". Martin, som seier at interessen som Hunt-Lauda-striden skapte var grunnen til at han foreslo BBC-leiarskapen at dei skulle dekka kvar F1-løp frå 1978, kan sjå begge sider av argumentet. "Ved baksjåande, var det ei ganske provoserende ting å gjera. Han hadde rett til å gjera det akkurat som kringkastarane hadde rett til", sa han. "Eg trur det dreiv kringkastarane til det ytterste, fordi F1 hadde særskilt dispensasjon i forhold til mange, mange andre idretter". Abonner deg på nyhetsbrevet BBC Sport for å få eit utvalg av nyheter, features og videoar sendt til deg.
Det var kanskje den mest kjende sesongen i Formel 1-historien, med spennende racing, kontroversar utanfor ruten og den nærdøde sjåføren Niki Lauda, som kjempet mot James Hunt for verdsmeisterskapet.