På søndagen heldt Revolusjonærgardet i Teheran ei begravelse for to av mennene sine som vart drepne i Syria, den siste av dusinvis i løpet av dei siste vekene. Kommandantar i Revolusjonærgardet seier at dei vernar sitt land ved å kjempa i Syria mot den typen terror som til slutt kan koma til gatene i Teheran. Då det kom ein invitasjon frå USA til å bli med i ein press for å oppretta ein ny politisk prosess med målet å få slutt på krigen i Syria, tok Iran gjerne imot invitasjonen. Invitasjonen til Iran, som fram til for nylig vart sett på av USA og allierte som ein del av problemet i Syria, kunne ikkje ha kome utan den kjernefysiske avtalen som blei oppnådd i juli. Nesten to år med direkte kjernefysiske samtaler førte til ein forståing om at det var regionale problem som begge nasjonar hadde ein sterk interesse i å løysa. Ein telefonsamtale frå den amerikanske presidenten Barack Obama til kong Salman lukka til å overtala Saudi-Arabia til å droppa innvendinga si mot Irans deltaking - for no. Fredag, for første gong på fire og ein halv år med borgarkrig i Syria, var mange av dei viktigaste aktørane til bordet. EU-utlendingspolitikkaren Federica Mogherini kalla det eit historisk møte. Dei er redde for at kjernefysikavtalen kan ha opna dørene for uønskjande vestlege påvirkningar, og dei ser på deltakinga til samtalene frå Iran som eit anna bekymringsfullt teikn på at president Hassan Rouhani er i ferd med å avvikja frå den islamske revolusjonære vegen. I tillegg fann hardlinerne til sin forbausning ut at samtalene om Syria som involverte toppmaktene i Vest, Russland, Kina, naboane til Syria, Saudi-Arabia, Qatar og Egypt, hadde gjort dei små framgangsmåta. Alle deltakarane, inkludert Iran, vart samde på å gå vidare med ein politisk prosess som ville: For iranske hardlinere er sjølv denne mest generelle oppsumninga av ein mulig politisk prosess eit skritt for langt. Dei kritiserte utanriksminister Zarif for å gje for mykje ut og beskylde han for å ha gløymt det dei såg som det sentrale problemet - behovet for å kjempa mot væpne grupper som Vesten skildrar som moderate krefter. "Vi selde ikkje den politiske framtida til Syria på samtalene", svara Hossein Amir-Abdolahian, vise-utenriksminister, som er den iranske styremannen for regional politikk. Nokre ville at han skulle gå fort etter at det var blitt avtalt våpenhvile, men Iran er fast på at han burde bli verande til det blir val i slutten av ei overgangsprosess. "Det er folket i Syria som kan avgjera dette", sa Zarif. Irak og Syria er dei einaste allierte til Iran i den arabiske verda. Syria gjev Iran viktig tilgang til sørlege Libanon, der Iran er dypt forpliktet til shiitane og Hizbollah. Iran sine politikkar for å sikre overlevelsen til president Assad har mange kritikarar i Teheran som argumenterer for at posisjonen hans ikkje lenger er holdbar etter at han har vore ansvarlig for så mykje blodsutgjøring. Nye samtaler om Syria mellom verdshøva er på tide om to veker. Men trass i uroen i Iran, er Teheran ikkje i ferd med å forlata president Assad, fordi det er redd at eit nytt regime i Syria kanskje ikkje er like godt for Iran. I Irans beregning er det viktig at allianten Russland held fram med å støtta president Assad. Så lenge Russland er på sin side, treng ikkje iranske hardlinere å tenke på ein omdireksjon frå Teheran. Det er difor at mange rundt bordet i Wien mistenkte at Iran heldt på med samtalene for å finne ein løysing som kan redde Assad.
Og kista blir flytta tilbake til Teheran frå Syria i ein alarmerande fart.