Dei kvite, pulverfulle strendene på den austlege kysten av Zanzibar er best kjende som ein feriebested. Men kvar dag, når tidevannet byrjar å falle og strandbesøkarane vender tilbake til hotellene sine, vader ei liten hær av menn og kvinner, væpna med stokkar og spyd, ut over kystflata på leit etter ein av dei beste delikatessane på den tanzanianske øya - bløttfisk. Under ein einaste nedvattning kan ein dyktig bløddfiskjakt spytta mer enn 10 av dei slimige hvirveløse dyrene, som triv amid labyrinten av steinar, koral og havgras som ligg utanfor strendene. I Tanzania er det den største produsenten av bløtbitar i det vestlege Indiske hav. Abdullah Ali, 35, ber seg til å lansera den tradisjonelle trebåtten sin på ein bløtbårskjakt frå Dongwe. "Oktopusen har hjelpt meg til å driva livet mitt framover", sa Ali, som gjer rundt 1,90 pund per kg (2,30 dollar) for oktopusen sin. Ifølgje data frå FNs føde- og landbruksorganisasjon, har fangsten i Tanzania auka frå 482 tonn i 1990 til over 1250 i 2012. Mariam, ein bløddekkjagar frå landsby Bwejuu, dykkar ned i vatnet for å kjøle seg etter ein morgonarbeid. Mama Juma, ein erfaren bløddekkjagar, skanner det krystallklare vatnet nær Paje-stranden for sannsynlege bløddekk-gjerder. Ei einsam kvinne leitar etter bløddekk om kvelden forutan ein sjøalgerfarm i Bwejuu. Lokalsamfunn tek mykje av levebrødet sitt frå mellomflata. Grillad bløddekk er ein grunnmat på det nattlege sjømatmarkedet i Stone Town. Det meste av oktopusa som blir fanga på fastlandet Tanzania blir eksportert til Europa, men på øya Zanzibar har turismen gjeve eit blomstrande marked.
Alle fotografi av Tommy Trenchard og Aurelie Marrier d'Unienville