Det gjekk på å omorganisera måten pasientane blir diagnostisert på av lege og spesialister, ved å innføre ein ny tilnærming, særleg for å takle dei som har kreft som ikkje er ope i utgangspunktet. Prof. Frede Olesen frå Aarhus Universitet sa at endringane følgde "ganske alarmerande" statistikkar for overlevelse av kreft for over 15 år sidan som viste at Danmark hadde dårleg utgangsmåte i samanlikna med andre europeiske land, inkludert resten av Skandinavia. Ein del av problemet var at ventetida pasientane møtte før dei blei diagnostisert var for lange. Det var ikkje så mykje dei mest alvorlege tilfellene der pasientane kom til lege med opelege symptom. Dei kunne bli spåra til spesialisar på sykehuset. Det var krefttilfella der pasientane hadde vage eller vanskelegare å diagnostisera symptom - eller det få talet på kreft funne hos pasientar som sa at dei var sjuke, men som meste trengte ein rask test eller ein skanning for å utelukka noko alvorleg. "Vi såg på 30.000 krefttilfellar - og meir enn 25% av alle krefttilfellar var frå denne gruppa der vi ikkje trudde det var noko men det viste seg plutseleg å vera noko og så er det viktig å finna desse tilfella", sa professor Olesen. Kva var endringane? I tillegg til det, etter lov, må alle pasientar med ein fysisk sjukdom i Danmark undersøkast innan 30 dagar etter at dei er overført til en lege. For det andre har den danske helsestyresystemet frå 2007 oppretta diagnostiske sentrar - på eksisterende sykehus og kliniker - der pasientar med symptom som læger ikkje kan diagnostisera, får ei rekkje test og skanningar for å finna ut kva som er galt med dei, om det er kreft eller noko anna. Hanne Heje, som arbeider i Aarhus - ein by som er litt mindre enn Cardiff - sa at det nye systemet hjelper leger som mistenker at noko er galt, men ikkje nødvendigvis kreft. Det stoppar òg "pingpong" mellom generaldoktorar og ulike spesialisar. "No veit vi at det er ein avdeling som møter pasienten med ope armer og seier 'vi velkomnar deg', sjølv om det ikkje er ein diagnose skriven på pannen", sa ho. Den tredje ruten handlar om den gruppa pasienter med mindre symptom, som er svært usannsynleg å vera kreft, men i sjeldne tilfelle kan det vera det. Desse pasientene går til såkalla "ja-nei"-sentre som tilbyr ein enkel test eller skanning slik at dei kan bli sett raskt og problem identifisert. "Dette kan løyst på timar i nokre tilfelle, men 1% vil ha ei alvorleg sjukdom og dette kan oppdalast", sa professor Olesen. "For desse pasientane før - dei måtte kanskje venta fire til seks månader, så for den lille prosentandelen der noko blei funne, ville dei byrja behandlingen seks månader etter tidsplanen". Resultatet til no, Prof Olesen - ein tidlegare lege - sa at endringane ikkje har ført til ein "flod av systemet" med fleire referanser til læger, men til ein betre organisering av korleis pasientar blir diagnostisert innenfor eksisterende ressursar. Viktigare, han seier at det har òg ført til betre overlevelsestra. "Vi har fått svært optimistiske resultat som viser at Noreg, Sverige og Finland blir betre år for år", sa han. "Men det er veldig tydleg i data at Danmark blir betre, i eit raskare tempo enn før og å ta seg opp og nærma seg der vi burde vera". Danmark har eit liknande helsestelsel i måten det er finansiert og organisert på i Wales. Han sa at det kunne vera lærdomar som kunne bli delt mellom Wales og Danmark om korleis ein bedre organisasjon kan hjelpa til "å få tak i eliten i Europa". Dr. Tom Crosby, medisinsk direktør for Wales Cancer Network, sa at han var imponert over korleis den danske helsestasjonen hadde brutt ned barriere mellom generelllege leger og spesialister for å arbeide bedre saman. Han sa: "Folk gjer ikkje berre test i isolation - dei arbeider saman for å oppnå ei diagnose".
Helseforsyninga i Danmark - som er lik NHS - byrja å sjå dypt på problemet med overlevelsestracen for kreft i 2000.