I Tanzania byrja kampanjen for valet i oktober. I Uganda er president Museveni og hans nasjonale motstandsrørsla i gang med å kjempa mot opposisjonen i løpet av valet i 2016. Mens rwandaarane tek dei første stega for å endra grunnloven sin for å auka presidentperioden til tre, står president Pierre Nkurunziza i Burundi overfor farlege spenningar som er opprørt av det nylege gjenveljinga hans. Her i Kenya er det endå to år til val, men det føljer seg som om kampanjeperioden er byrja. Med all denne valaktiviteten er det uunngåeleg at dei fem landa som utgjer EAC - Kenya, Uganda, Tanzania, Rwanda og Burundi - skal læra av kvarandre, både gode og vonde. For eksempel lærte presidenten i Burundi, Nkurunziza, frå Rwanda at det er greit å søkja ein tredje valgperiode om dei to første var korte og søte. Men, i motsetning til Rwanda, der dei planlegger ein folkeavstemming om dette problemet, gløymde leiaren i Burundi å spørje folket om dei var ok med det. I Uganda kan president Museveni ikkje sjå kva all denne kviforteninga handlar om. Med tanke på det, hvis folket elskar deg, er det greit å fjerne alle hindringar som kan hindra dei frå å uttrykke kjærleik, som for eksempel mandatbegrensing, som vart fjerna frå grunnloven i Uganda for ti år sidan. I Tanzania har opposisjonen valt å læra ein stor leksjon frå Kenya. Etter å ha prøvd og mislyktast mange gonger med å få president Moi og regjeringspartiet hans, Kanu, frå makta, tenkte opposisjonen i Kenya at dersom dei samla seg for å få ein presidentkandidat, ville Kanu falla. Og i 2002 kasta alle dei største opposisjonspartiene sin makt bak Mwai Kibaki, under den nasjonale regnbåke-koalisjonen. Etter fleire veker med diskusjonar har dei største opposisjonspartiane, som har teke opp det samla namnet Ukawa, endeleg gått med på å støtta berre ein presidentkandidat. Han heiter Edward Lowassa, ein tidlegare statsminister i det regjerande CCM-partiet. I tillegg til Lowassa, er Mbabazi også ein tidlegare statsminister. Liksom Lowassa var ein nær alliert til presidenten i Tanzania, Jakaya Kikwete, hadde Mbabazi vore høgre handa til presidenten i Uganda, Museveni, sidan 1970-talet. Og i liknad til Lowassa vart Mbabazi sleppt som statsminister. Mbabazi har no sagt at han vil stille opp som uavhengig kandidat til presidentvalget i Uganda, men han vart arrestert i juli medan han skulle til å gå og samla folk til å støtte han, og det viser at alle kampanjar han kjem til å gjennomføre vil ha store utfordringar. Som namnet tyder har den regjerande nasjonalmotstandsbeveginga i Uganda vanen til å motstå ting og folk. Ein kenjar på sosiale medier, som var imot omgrepet om å rydja vegen for den tredje presidentperioden til Kagame, blei personleg revsa av den rwandiske leiaren. Kenyanar skyndte seg til å forsvare den fornærme landsmannen sin med hashtagen #SomeoneTellKagame for å lansera sine motstrid. Rwanda har heitt velkommen kenjisk kompetanse i mange sektorer av økonomien sin, men politikk er ein leksjon det ikkje er for ivrig etter å læra av naboen sin, som har hatt sine eigne alvorlige problem når det gjeld å halde val. Så, sjølv om dei aust-afrikanske borgarane høyrer på kvarandre, er det tilsynelatande endå mange som er glade for å ignorere naboane sine og fortsette å gjera det dei vil.
I ei serie brev frå afrikanske journalistar bemerker Joseph Warungu at medan valfeber sprekker seg over heile Aust-Afrika, lurer politikarar på grensa for å sjå om det er noko å læra av naboane sine: