Bianchi, som var ein del av det unge Ferrari-førarprogrammet, tapte kampen sin på kvelden fredag 17. juli - ni månader etter å ha krasja. Ulykken som førte til at Bianchi døydde, kom i ein uheldig kombinasjon av omstende i eit vanskeleg våt kapprett på Suzuka-banen. Ein gjenvinningsbil drog ut for å hente bilen, og den delen av banen vart sett under dobbeltvinga gule varselflagg, noko som tyder at det er eit farlegare for sjåførar å vera beredt til å stoppe. På neste omgang, på slitne dekk, kom Bianchi til hornet og mista kontrollen, og bilen sparka av banen og kroyst med gjenvinningsbilen, som øydeleggde rullen til Marussia, ein anordning som vernar hovudet til sjåføren. Etter ei operasjon blei han sett på intensivvård, men han døydde tre kvartar av året seinare. I berre 34 løp hadde han gjort nok med Marussia-laget som hadde eit lys framtid i idretten. Det er aldri lett for ein ny sjåfør i eit strevende lag å bevise verdien sin, men Bianchi hadde gjort det ved å produsera framføringar som normalt ikkje ville vore vonde av bilen, og overgå laget hans, engelskmannen Max Chilton. Det var ei mengd imponerande rulle frå Bianchi, men den mest høge profilen var den niande plassen han tok i Monaco Grand Prix i mai i fjor. Med dette fekk han det første og einaste poenget til Marussia, ettersom laget slo seg i slutten av 2014. Ferrari signerte fire gonger verdensmester Sebastian Vettel for å erstatta Fernando Alonso i 2015, men dei hadde sett Bianchi som mannen som sannsynlegvis ville kjøre ein tredje bil for laget, om dei skulle vera pålagt å kjøre ein om ruten gjekk under 20 bilar. Lucien Bianchi, som var farbror hans, deltok i 19 F1-grandprisar, med ein beste slutt på tredjeplass i Monaco i 1968, og vann Le Mans 24 timar i 1968, før han vart drepen i prøvingar for løpet året etter. Ferrari lånte han ut for å oppfylle den same rollen for Force India i 2012, før dei lettgjorde flytta til Marussia, som dei leverte motorar til for debutsesongen hans i 2013. Døden hans har ført til ein period med innspurnad i ein sport som aldri har slutta å freista å betra om tryggleiken sidan den tredobbele verdsmeisteren Ayrton Senna blei drepen på San Marino Grand Prix i 1994, den siste F1-løyvaren som mista livet. Alonso, som var verdsmeister to gonger og nær Bianchi, sa: "Dette er ein påminning til oss at dette er svært farleg, og til sjåarane òg. Vi er her fordi vi likar jobben vår og vi er klare for å ta risikoen fordi vi på ein eller annan måte treng adrenalinet. Men vi kan ikkje gjera feil". Kollegaane hans anerkjende ulykken til Bianchi, og uttrykte samtidig tru på at han ville ha dei til å fortsette, og håpet om at F1 kan bruke det han lærte av etterforskinga av hans død for å gjera den sporten som alltid vil vera farlig tryggare igjen. Som med dødsfallet til Senna, har vi endra sikkerheten slik at det aldri kan skje att.
Jules Bianchi døydde 25 år gamal, etter å ha lid høvdskader i ein kolapse under Grand Prix i Japan i 2014.