Påstanden: Medlemskapet i EU garanterer rett til likløn, seksuell trakassering og barnelegu, og rett til deltidsarbeidarar. Dei rettane ville vera i fare om Storbritannia stemde for å gå ut. Reality Check Verdict: EU har hatt innverknad i utviklingen av likelskapslovgivning, men å gå ut ville ikkje nødvendigvis bety at dei rettane ville gå tapt. Romartraaten inkluderte forpliktinga til medlemsstatane til å sikre "at menn og kvinner skal få lik lønn for lik arbeid". Og reglane vart styrkte etter direktivet om liklønn frå 1975 og etterfølgende domar frå EU-domstolen (ECJ), som har gjeve fleire forklaringar på kva som kan reknast som likt arbeid. Like eins var retten til deltidsarbeidarar til å bli med i yrkespensjonsordningane, avgjort av domar frå ECJ, som fann at det å ekskludera dei utgjorde indirekte kjønnsdiskriminering. Dersom Storbritannia trakk seg frå EU, kunne desse reglane prinsipielt sett verta oppheva. For eksempel er 52 veker med morsløyve i Storbritannia betydeleg lengre enn dei 14 vekene som EU-lovgivningen garanterer. Lova-kampanjerar seier at det ikkje er grunn til å tru at ei framtida britiske regjering vil undergrava kvinners rettar. Men Harman meiner at mange av dei som leier kampanjen for Brexit - inkludert Boris Johnson, Nigel Farage og Iain Duncan Smith - ikkje kan truast for å verna om kvinners rettar. Ho innrømmer at denne delen av argumentet hennar er spekulativ, men ho varnar for at kvinners rettar kan gå ifrå under påskinsmåte om å presse for avreglasjon og kutta på byråkrati. Les meir: Fakta bak påstandane i EU-debatten
Den tidlegare viseleiaren for Labour, Harriet Harman, har rett i å seia at EU har vore viktig i utviklingen av lovgivningen i Storbritannia som påverkar kvinners rettar.