Dette er eit sjokkerande tal basert på tall frå National Statistics Office. Data frå England og Wales viser at i 2015 var sult og/eller dehydrering ein av dei faktorane som førte til at 828 av pasientene døydde på sykehus og huse. Men det vil ikkje seie at alle desse pasientene døydde av sult eller tørst, som eksperter frå ONS viste når eg snakka med dei om dette. Underernæring kan skrivast inn på dødsattesten som ein faktor som bidrar direkte til døden når det var ein komplikasjon av ei anna underliggende årsak, som for eksempel kreft i magen. Om du er svært sjuk, kan det ikkje vera gjennomførbart eller ønskverdig å eta og drikka. I motsetning til dette, gjev retningslinjene klarheit om at sjølv om ein pasient ikkje kan eta eller drikka, bør dei likevel bli sørgjemd for. Dei vart utarbeidd etter at det blei avslørt at nokre pasientar på slutten av livet vart nekta denne grunnretten då dei blei sett på ein omsorgsprotokol som heiter Liverpool Care Pathway. LCP vart avskaffa i 2015 etter at slektningar klaga at dei kjære hadde blitt sett på det utan viten og nekta væsker, som skyndte døda deira. Ein annan mørk periode i historia for NHS var Stafford Hospital Skandalen, der hundrevis av pasienter døydde på grunn av forferdelige høve til omsorg mellom 2005 og 2009. Ei undersøking identifiserte forferdeleg og unødvendig liding, inkludert døme der pasientene hadde fått mat og drikke, men det hadde vorte ute av rekkevidda deira. Joan Morris, 83, vart innlagt på Stafford Hospital i desember 2006 med ein brustinfeksjon. Familjen hennar sa at mat og vatn hadde vorte etterlate på eit bord i staden for å bli gjeve til henne. I reaksjon på Francis-undersøkinga om feilane ved Mid Staffordshire Foundation Trust, publiserte regjeringa nye standardar på sykehus, inkludert næring og hydrering. Det undersøkte 500 huse og 50 sjukehusa i England og fann at 83% av huse og 88% av sjukehusa han undersøkte oppfylte næringsbehovet til folket. Dette tyder at pasientene fekk eit godt utvalg av mat og drikke og fekk hjelp til å eta og drikke når dei trong det. Professor Sir Mike Richards, sjefsinspektør for sykehus ved CQC, sa: "Vi forventar at maten som vert gjeve skal vera næringsrik, oppfylle dei kostbehovet til folket, og at dette skal inkluderast som ein del av planlegginga av pasientomsorg medan dei er på sykehus, og vi ser nøye på dette under inspeksjonane våre. Der vi finn at dette ikkje skjer eller identifiserer bekymringar for at næringsbehovet til folket ikkje blir oppfylt, tek vi hand om og har ei rekkje styrkebevis til rådighet der det trengs". Age UK er samde i at det har vore framgang, men seier at underernæring i NHS framleis er eit stort problem. Lesley Carter, som arbeider for veldedigheita og er programleiar for Task Force for Underernæring, seier at ein tredjedel av folk som går inn på sykehus og pleieheim er allerede underernærte eller risikerer underernæring når dei vert innlagt. "Dette tyder at dei er allerede sårbare for å byrja med". Ho sa at på travle avdelingar kan måltidstider bli oversett eller oversett utan riktig bemanning. "Særleg eldre kan ha behov for hjelp til å eta og drikka, og dei får ikkje alltid dette. Mat kan likevel bli latt unna. "No har nokre sykehus ansett ernæringsleggjende sykepleiarar til å finna ut dei pasientane som treng hjelp, og ernæringsassistentar til å hjelpa med å mate, som er godt. "Men det er tidkrevende å mate nokon på rett måte". Ho seier at vener og familie har ansvar for å halda styr på eldre kjære òg. "Vi må alle skjøna at det ikkje er naturleg å gå ned i vekt når vi blir eldre". Sjølv om eldre menneske bør oppfordres til å eta sunt, kan dette få bakslag. "No får nokre av beboarane i pleieheim yoghurt og halvskummmelk, men i staden burde dei få fullfatmjølk".
I Sun-bladet på måndag hadde eit hovudskrift: "Døte med munnen: To døyr i NHS kvar dag av tørst eller svolt".