Den 17. desember 2014 kunngjorde president Obama og president Raul Castro den historiske avgjøringa å leggja tiår med fiendskap frå den kalde krigen bak seg og gjenoppretta diplomatiske band som hadde vore frosne lenge. "Eg brukte den første delen av morgonen på å sjå Alan Gross", seier han i samband med ein fangeveksling som såg ein USAID-underleverandør i eit cubansk fengsel på skuld for spionasje bytte ut for tre cubanske etterretningsagentar i fengsel i USA. Det var lite tid til å dvelja på nyhetane eller å feira. I januar var det ein diplomatisk delegasjon på høgt nivå frå Washington i Havana for den første av fleire runder med samtalar om å normalisera slektskapet. Det var nokre tornigare spørsmål på bordet, og det var òg nokre første praktiske vanskeligheter. "Vi hadde ikkje hatt denne typen forhandlingar på over 50 år, så vi måtte sjølvsagt utvikla eit visst nivå av tillit og tillit", minner ambassadøren. Cubane reiste sine hovudspørsmål, inkludert framtida til Guantanamo-basen, den økonomiske embargoen til USA på øya og innlegginga av Cuba på ei liste over statar som støttar terror. Utenriksdepartementet fjernte snart Cuba frå denne lista, og i juli var begge partane klare til å gjenoppretta full diplomateiske samband. Trudde Washingtons toppdiplomat til Cuba nokon gong at det ikkje kunne henda? "Nei. Eg meinar ikkje med at det var lett med dei sakene vi måtte arbeida gjennom fordi dei ikkje var det", sa han til BBC. "Men ærleg, eg var aldri i tvil om at vi ville komme til det vi gjorde i juli". Inne ein månad seinare blei John Kerry den første utenriksministeren som besøkte Cuba sidan 1945 og opna ambassaden. "På det tidspunktet innsåg eg at det vi verkeleg snakka om var forsoning - det er ganske dramatisk i bransjen min", la han til med eit skumle smil. sidan det blei kunngjort at dei ikkje hadde ein frihandel, har det vore ein økning i innvandring til USA, ofte via Ecuador, og derfrå over land til grensa til USA og Mexico. Mange kubanar som håpar å flykta til USA er redde for at dei spesielle innvandringsfordelingane dei får som kubanar - under "wet foot, dry foot" -politikken og Cuban Adjustment Act - snart skal forsvinna, no som dei to nasjonane er i ferd med å bli venner. Eg sa til ambassadøren at mange av dei som ville bli migranter ser dette no som eit kappløp mot tida. "Vi har ikkje planer om å endra vår innvandringspolitikk, og det er det budskapet det kubanske folket må høyra og ta i seg", sa han til meg. Dette kan vera budskapet frå Washington, men mange kubane høyrer det ikkje. Omkring 4.500 kubanske migranter er strølla i Costa Rica midt i ein konflikt med Nicaragua over ruten deira nordaut. I mellomtiden har Ecuador innført ei regel som krev at alle kubane skal få visum for å besøke og læger har blitt fortald at dei treng særskilt tillating til å forlate øya. Men den viktigaste hindra for "normale" bilaterale samband, oppheving av den økonomiske embargoen til Cuba, har enno ikkje skjedd. Det er den einaste styresmaktene i USA som kan ta den avgjøringa. President Obama har oppfordra dei til å gjera det, men nokre medlemmar av kongressen vil at Cuba skal ta fram stega over menneskerettighetene først. Som eit resultat av dette, er det ikkje meir produkter på hjelmene i supermarkane på Cuba enn det var før kunngjeringa i desember i fjor, og dei fleste seier at inntekta deira kvart månad ikkje har auka. 2011: 2,1% (latinamerikansk gjennomsnitt: 4,7%) 2012: 2,1% (2,9%) 2013: 2,1% (2,7%) 2014: 2,1% (0,9%) 2015 Prognose: 2,1% (0,4%) 2016 Prognose: 2,1% (2,0%) Kilde: Verdensbank Det er ikkje så rart at mange vanlige kubane seier at det nye diplomatiske forholdet har gjort liten forskjell i livet deira hittil. "Det eg har høyrt er mykje von. Kanskje var noko av det i utgangspunktet urealistisk når det gjeld tempo", innrømmer ambassadøren. "Men eg trur at folk generelt er håpefulle. Sjølv etter alle desse åra er det en reservoar av godvilje mot USA". Då han vart spurt om han trudde at dagane til embargoen var talde, tok han ein typisk diplomatisk stilling: "Det er svært vanskeleg å seia". Innan året vil det vera ein annan president i Det hvite hus. USA brytte diplomatiske samband med Cuba i 1961 etter at Fidel Castro og broren hans Raul leidde ein revolusjon som styrte den amerikanske presidenten Fulgencio Batista. Castro-familien etablerte ein revolusjonær sosialistisk stat med nære band til Sovjetunionen. I september kunngjorde USA at dei hadde lettet av omstenskingane på forretningsreisa og reisa til Cuba, det siste president Barack Obama gjorde for å betra for tilknyting til landet. Amerikanske forretningsdrifter får no lov til å opna opp kontor i Cuba. Men ambassadøren ville ikkje bli trekt inn i kappløpet om presidentembete. "Eg vonar at den som vert vald til president når han kjem inn i Det hvite hus, vil avgjera at dette var den rette handlingen fordi det er i beste interesse for USA", seier han. Kanskje, men andre er redde for at det vanskelege arbeidet som har vore gjort for å gjenoppbygga den gjensidige tilliten, lett kan endrast. Ein besøk til Cuba av president Obama før han går av, ville absolutt bidra til å cementera det nye forholdet.
Det siste året har kanskje vore det viktigaste i Cuba sidan Berlinmuren vart fall.