Sentinel-1b vart borten i omløp av ei Soyuz-rakett som flaug ut frå Sinamary i Fransk Guyana. Den nye plattformen skal overvåka skipsleiar for forurensing og isfjell, og undersøk landoverflata for bevis på neddøming - for å nemne berre tre av dei utallege applikasjonane for radarbilder. Sentinel-1b skal arbeida saman med romfartøyet 1a, som vart lansert i 2014. Dette lovar ei avl av data - om lag fem terabitar per dag - og begge satellittane ber med seg lasersystem for kommunikasjon som hjelper til med å få all informasjonen til jorda. Sentinels er eit flaggskip i romprosjektet til EU, som har forplikta milliarder av euro til dette. Copernicus vil støtta ei mengd av tenester, frå oppdateringar av luftkvaliteten til overvåking av avlingane til grodd, frå forvaltinga av vatnresursane til planlegging av transportinfrastruktur. ESA fungerer som den tekniske representanten, og skaffar satellittane til EU. Sentinel-1b er den fjerde som blir lansert, og det kjem fleire plattformar etterpå. "No har vi rundt 36 000 sjølvregistrerte brukarar (for Sentinel-data), som har last ned rundt fire millionar bilete, hovudsakleg frå Sentinel-1a; sjølv om dette no er på opphavet fordi Sentinel-2a (ein farge-kamera som er synleg) nettopp har vorte operasjonell", forklarte professor Volker Liebig, Earth-observasjon-direktør ved ESA. "Vi kjem ikkje til å byrja å sette i bruk før vi har reist oss opp til den rette omløpet (693 km), som kan ta to veker, maksimalt tre", sa Ramon Torres, prosjektleiar for Sentinel-1 i ESA, til BBC News. "Vi vil deretter gå i detalj med kalibreringen av radarinstrumentet. Vi planlegger omsetjingsrevisjonen (for å erklære Sentinel-1b operativ) til 14. september". Fire andre satellittar vart sett i bane på same Soyuz-flyg. Tre var universitetskubesat. Ein, likevel, var eit fransk romfartstilsynsoppdrag kalla Mikroskop - eit grunnleg fysikkeksperiment. Denne satelliten skal tilbringa dei neste par åra med å undersøkja det såkalla "ekvivalensprinsippet". Det er konseptet i generell relativitet som held at tyngdekraft akselererer alle objekt like, uavhengig av massa eller samansetning. Apollo 15-astronauten Dave Scott demonstrerte prinsippet på månen i 1971 då han kasta ein geologisk hamar og ein falkfjäder. Begge treff overflaten av den luftfrie kroppen samstundes. Undersøking med mikroskopet vil sjølvsagt vera mykje meir nøye. Det vil "dropa" metallcylindrar laga av titanium-aluminium-vanadium og platinum-rodium - for å sjå om dei òg fell med same fart i vakuum i rommet. Forsøket kan sjå for seg ein million av ein milliard av tyngdekraften på jorda.
Det europeiske romfartsbyrået har sendt ein annan radarsatellit inn i den nye sentinel-konstellasjonen til EU.