I januar var den lojalistiske protestkampanjen mot Belfast byrådets avstemming om å begrensa flyting av unionflagga til berre fastsette dagar enno på høgd. I desember vart det eit forslag av dissidente republikanarar som prøvde å forstyrra handelen før jul. I ein sjokkerande hending sette ein mann seg sjølv i eldsjuke, tilsynelatande då ein eldbombe han hadde tenkt å plante, detonerte for tidleg. I Belfast, i Waterfront Hall, sa den amerikanske presidenten Barack Obama til 2000 skoleelevar at vilkårene for fred kunne forhandlast av politiske leiarar, men skjebnen til fredsprocessen var opp til alle, unge og gamle. Tidleg frykt for at irske republikanarar ville overskygge merket "UK" for kulturbyen, gjekk tilbake etter at den ekstraordinære prosessjonen av hendingar, som ein musikalsk luftballongflyging, ein lyslys som lyster opp byen, og den massive irske folkefestivalen fleadh cheoil, kom i gang. I realiteten hindra spenningane som blei reist av Belfast-flaggstrømmen, som gjorde det umogleg å bryta politiske gap på framtida spørsmål som velferdsreform. Under trykk frå Northern Ireland Office og Downing Street gjorde den første og vise-førsteministeren ei ambisiøs klangdeklarasjon - som sette 2023 som måldatoen for å bryta ned fredsmuren i Belfast. Peter Robinson og Martin McGuinness kunngjorde òg planar for nye felles utdanningscampusar og ordningar som hadde til hensikt å bringe unge protestantar og katolikkar saman i arbeid eller sommarleir. Den rikaste lønna frå London kom med ein bekrefting på at G8-toppmøtet skulle haldast i Nord-Irland og ein pakke med økonomisk hjelp til styresmaktene som søkte å gje velstand og stabilitet. Samstundes med at dei kunngjorde målet sitt på ti år for å bryta ned fredsmuren, innrømde den første og nestpresidentministeren at dei ikkje hadde klart å løysa dei "tåre sakene": flagg, parader og fortida. Dei trong hjelp frå ein nøytral skiljemann, og så kom den respekterte, tidlegare amerikanske sendmannen, Dr. Richard Haass. Før Dr. Haass hadde sjansen til å byrja arbeidet, traff tilhøvet mellom leiarane i Nord-Irland eit nytt lavt nivå. I løpet av sommaren var det fornyande spenning over Orange Order og andre parader i Belfast, og ein Sinn Féin-gedensefest for døde republikanarar i Castlederg, County Tyrone. I eit brev frå feriehuset sitt i Florida sette Robinson på avgang det prestisjetunge prosjektet til Maze Peace Centre. Avgjørda gjorde McGuinness rasande og gjorde det til ei ubehageleg uke i New York då dei to politikarane lobba saman for ny investering, og freista å skjule dei åpenbare skilnadane. For Ulster unionistane var DUP-beslutningen om å stoppe Maze-senteret ein grunn til å feira. Dei hadde gjort kampanje mot sentrum som ein potensiell "helgedom" til IRA, og leiaren deira, Mike Nesbitt, byrja sin årlege konferansetalen med eit bilde av Maze bak podiet sitt, berre for å få heim sin taktiske seier. Basil McCrea og John McCallister var motsetta beslutninga til partiet sitt om å støtta ein unionistisk einingskandidat i ein vedveljing i Westminster i Mid Ulster i mars. Francie Molloy frå Sinn Féin vann valet, og erstatta McGuinness som ein avhalingsparlamentar. 2013 var eit godt år for leiaren i TUV, Jim Allister, som fekk passera lovforslaget sitt om særskilde rådgjevarar. På grunn av oppstanden om utnemninga av ein Sinn Féin-rådgjevar som var dømd for å ha delteke i drapet på dottera til dommaren, Mary Travers, hindra lovforslaget at nokon med ei så alvorleg vonde kunne få ein liknande jobb. Både SDLP og DUP fremja nokre yngre ansikt i løpet av 2013. DUP erstatta East Antrim-parlamentarikaren Sammy Wilson med Strangford-parlamentarikaren Simon Hamilton på finansdepartementet. Den unge ministeren viste sitt mot når han trekte tilbake eit stort planleggingslovforslag i staden for å la DUP og Sinn Féin greva på store endringar som han var imot. Men den mest uventa utviklingen, så langt SDLP var bekymret, var ikkje forfremjingen til Durkan, men det dramatiske fallet frå det offentlege livet til ein mann som var forutsei for å bli ein framtida partileiar. Men då det kom fram at McDevitt ikkje hadde openberra nokre inntekter frå eit PR-firma i byrjinga av karrieren sin i forsamlinga, bestemte South Belfast-medlemmen at han ikkje hadde noko anna alternativ enn å slutte med politikk. Han blei også sett i fokus etter å ha tapt i ein rettssak som utfordra hans politikk for å hindre blodgåver frå homofile menn. Deretter var det forsinking frå avdelinga hans i å utgjeve nye abortregler - og den juridiske forvirring som blei framheva av tilfelle der gravide kvinner måtte reise til England for å få abort, sjølv om dei hadde vorte rådgjeve om at barnet deira ikkje hadde nokon sjanse for å overleve. Ein annan moralsk sak som involverte både Ford og DUP var menneskehandel og prostituasjon. DUP-paret Lord Morrow er ivrig etter å innføra eit svensk-stilforbod på å betale for seksuelle tenester, men Ford er ikkje overbevist. Unionist-medlemmar beskylde Adams for å ikkje ha gjort nok for å melde om misbruket til broren sin - eit påstand han avviste sterkt. Adams blei òg kritisert for å ha vore involvert i kidnappa og drapet av ein av dei forsvinnne, Jean McConville, og for å ha sagt at to RUC-offiserar som døydde var etterforska av Smithwick-domstolen, hadde hatt "laissez faire" attityden. Publikasjonen av Smithwick-rapporten og kringkastinga av ein mektig BBC/RTE-dokumentar om familiane til dei forsvinnande, var ein påminning om dei mørkaste dagane i urolegheitene. Då Dr. Haass byrja arbeidet sitt i september, trudde dei fleste kommentatorar at han og medformannen hans Meghan O'Sullivan kunne få framgang på to punkter på agendaen, flagg og parader. Men det å takle fortiden synte seg for traumatisk og for kompleks. Det inntrykket vart styrkt av den raseriet som følgde på eit forslag frå justisminister John Larkin om at rettssakene mot dei som hadde kringset til å få slutt på Trøbbene skulle bli av. Men då 2013 kom til slutt, kom det ei overrasking. Det synest seg meir som ein samd om å erstatta den kritikkfulle Parades-kommisjonen og utforma ei heilt ny arkitektur for å takle fortida. Haass-planen samla fleire ulike byråar som tok for seg aspekter av fortida til ein einaste "Historisk etterforskingsenhet". Til tross for mange ur av utmattande forhandlingar var det ikkje mogleg for det amerikanske samtalsteamet å finna ein kompromiss. Både Sinn Féin og SDLP gav til kjenning at dei ville støtta Haass-forslagene, men unionistane var fortsatt urolege for ein ny oppførselsregler for parader og den foreslåtte undersøkelsen av brede tema som hadde med Trøbbene å gjera, som samspel. Dr. Haass håpa at forslagan hans til slutt ville bli akseptert, men han sette seg på flyet heim til New York utan den fredsavtalen på nyårsaften som han verkeleg ville oppnå.
Forsøkane å øydeleggja sentrum av Belfast enda i 2013.