Gamle byar langs strendene av Middelhavet og Adriaterhavet er i frontlinjen, og dei har steingatar som er fulle av besøkarar på sommar, medan billegfly og cruiseskip lastar ut ein stadig veksande hær av turistar. Om lag 1500 menneske bur innanfor veggene til Gamle byen, som er vernarar av kulturskatt som alle har etterlate seg, frå romarar og ostrogotar til venetianarar og habsburgarar. På ein travl dag kan tre moderne cruiseskip, som er same storleiken som eit flytande leiesett, få fem eller seks gonger så mange menneske inn i byen. Dei kjem til å fyljge dei mange turistane som bur på lokale hotell og rom leide over Internett, på gater der nesten kvart elegant steinhus er omdanna til B&B. Den totale effekten er Disneyland-lik - ei kjensle av at du ikkje møter nokon utan andre turistar eller isselgarar, turguider, servitører, resepsjonærar og buskarar som er der for å halda turisthjulene i gang. Mark Thomas, som redigerer The Dubrovnik Times, forklarar fenomenet slik. "Når eg først kom hit, ville eg stå tilbake om eg såg at folk tok bilete av kvarandre. No er det så mange menneske at eg veit at om eg gjorde det, ville eg aldri komme nokon stad her". Dubrovnik har eit særleg problem fordi den gamle allukten har blitt styrkt av det mest moderne fenomenet - HBO-miniserieen. Byen, som ikkje har endra seg i hundreår, er hovudstaden for Game of Thrones. Fans kjem på pilegrimsreiser for å besøke innstillinga. Ein eigar av ei souvenirbutikk, som fortalde meg at han ikkje ser serien sjølv, innrømde at han hadde googla nokre ord for å lokka kunder. "Det er vrøvl", innrømde han, "å stå her når det er 35 grader, og ropa at 'Vinteren kjem.' " Dubrovnik er ikkje åleine som strevar med å balansera mellom behovet for turistpengar og behovet for å sikre at dei ikkje endar med å øydeleggja den skjønnheten dei er komne for å sjå. Den lille italienske øya Capri har advart om at den kan "eksplode" under trykket frå den handelen som får så mange som 15.000 besøkende om dagen til å reise med båt frå fastlandet for å vitja dei tidlegare idylliske gatene og torga. "Du kan ikkje få ein og ein halv liter i ein liter pott", sa ein lokal representant til The Daily Telegraph. "Florence, Barcelona og nokre greske øyar som Santorini har òg lidd, og kanskje var Venedig den første som opplevde problemet". Folkesetnaden har gått ned sidan 1950-talet, og det er hovudsakleg tvunget ut av cruiseskipbesøkarane. Turismen er sjølvinnlysande ein god ting, og i den utvikla verda gjer nesten alle det. Det betyr handel og kulturell utveksling, og det er både eit symbol på auke velstand og ein generator av framtida rikdom. Ein del av "problemet" er at reisarar frå tradisjonelle land som Storbritannia, Tyskland og USA blir stadig meir tilslutta av nye mellanklassar i land som Russland, Kina og India. Legg til tryggleiksutfordringa, som tyder at mange turistar føler seg tryggare i Europa enn dei gjer i andre land som Tunisia, Tyrkia eller Egypt, og det er vanskeleg å sjå at tallet fall i løpet av ein lita stund. Det vil falle til lokale styresmakter i stadar som Dubrovnik, Capri og Venezia å finne ein måte å redusere tråden på. Men viss turister kjem til å sjå seg i røyrsle, vil dei kanskje sjå seg i røyrsle litt meir.
Det er mange stadar der den globale turismen begynner å gå i høg grad.