Du kan tilgje Laura Trott og Jason Kenny for å ha forlate Rio ganske fulle av seg sjølv. Fem konkurransar mellom dei, fem gullvinnar. Til og med tirsdag kveld, hadde paret vore eit land, ville dei ha sett seg på 13. plass på medaljebordet, over Jamaica, Kenya og Brasil. Det ville vore å misforstå kva som gjer at dei slår. Dette er eit par som vart forlovde medan dei sat på sofaen og såg på eit episode av EastEnders. Du kan òg tru at det ville bli konkurransedyktig rundt frokostbordet i hytta dei deler like utanfor Knutsford i Cheshire. Kenny har no seks olympiske gull frå tre leikar, meir enn Sir Steve Redgrave og Sir Bradley Wiggins. Trott har fire, meir enn nokon annan brittisk kvinne, og ein mindre olympisk. Det ville vore å misskapa tilhøvet mellom dei. Cyklesterar åleine, saman kan dei vere nesten vanlege, nesten usynlege. Etter gullrøsten, etter den tårfulle omfavningen på velodromen i Rio med verda som sjå, kan det vera i ferd med å endra seg. "Ulike karakterar gjer at det funkar", seier Adrian, far til Trott. "Før han kjenner deg, er Jason litt skjemmeskapen. Han er stille og undervurderte. Laura er spåkileg, pratande, slik du ser i intervjua. "Om dei begge var som Jason, veit berre Gud korleis dei ville snakka om noko. Forholdet mellom dei to byrja i framtida til London 2012, då Kenny skulle koma ut av den muskuløse skuggen til Chris Hoy på den andre OL-løpet hans, og Trott skulle oppleve henne for første gong. "Eg minner meg at eg såg Laura på velodromen for mange år sidan", seier mor til Kenny, Lorraine. "Eg sa til mannen min: 'Flipping heck, du må sjå på denne unge jenta.' Ho var i elimineringskampen, berre ei liten ting, og ho sprintte over alle. Ho var fantastisk. "Først gongen eg visste at noko skjedde mellom dei to var då Jason ringte meg og sa: 'Eg kjem med Trotty heim for ein bacon butty.' " Eg sa til han: 'Er ho kjærasjen di?' 'Nei, ho er berre ein ven.' " Ho gjorde seg til ein som kunne vera hjemme med ein gong. I huset, sette seg ned, føtene opp på sofaen. "Vi likte henne frå start. Ho er ei jente, så eg kan snakke med henne om smink og klede. Det er ei slik godbit - eg har hatt to søner, eg har hatt år med fjernkontrollbilar og stå ut i regnet, og no kan eg snakka med nokon om dei elegante skoene". Trott og Kenny er ikkje det første paret som begge har vunne olympiske gull. Nokre (Steffi Graf, damer singel 1988, Andre Agassi, menn singel 1996) har fått meir verdsreim. Andre har òg vunne gull i den same idrettsgrenen ved dei same lekane, den siste triatlet Jan Frodeno og Emma Snowsill i Beijing i 2008. Men ingen på sommerlekar har meir enn det. Ingen andre kjem nærare. Heller ikkje den britiske duoen har fullført. Trott er 24, Kenny 28. "Ho minna meg på Jonny Wilkinson [tidlegare engelsk rugbyleikar] - den same dedikasjonen, på den måten ingen ting vil forandra henne i konkurranse. Utanfor sykkelen er ho ein veldig søt 20-nåsom. Ho liker å kle seg opp, ho drømmer om Mulberry-poser og Prada-sko. Men når ho er ute og festar, begraver ho seg sjølv i trening". Og det er ikkje noko glamourøst med dei daglege treningane dei gjer på velodromet i Manchester's Sportcity. "Det gjer så vondt", sa Trott ein gong til meg. "Det er som om beina dine vert klemma. Du prøver å kjempe mot det, men det er frykteleg, og dei blir tættare og tættare. Du går sakte og sakte. Det er ikkje lett". Trott vart fødd seks veker for tidleg med eit kollaps i lungene, og tilbrakte dei første vekene av livet i intensivvård. Som barn led ho av alvorleg astma; i det øyeblikk ho sette seg på ein sykkel, fire år gammal, hadde storeyster hennar Emma - som skulle fortsette å kappleier profesjonelt for det nederlenske laget Dolmans-Boels - krasja og bryt beina hennar i bunnen av den same bakken. Som ei ung jente foretrek ho å trampoline til sykkelen, men vart tvungen til å gje opp etter å ha gått vekk i lufta. "Eg vart alltid uttøyd under oppgåvene, fordi du måtte gå ut av rommet for å få deg ein drink, og eg tenkte: 'Nei, eg kjem til å halda fram med å hoppa.' " Det er det heroiske. ikkje alt ho gjer endar med ein så herleg suksess, "Laura er den typen person som kan øydeleggje ein bakte potet i ein mikrobølgeovn", seier Adrian. "Vi har alltid laga mat med gass heime, men då ho først flytta inn i British Cycling Academy-leiaregåma i Manchester, hadde dei elektrisitet i staden. Ho sette ein potet i ovnen til å baka og trudde ho hadde tynnd gassen - men i staden hadde ho sett grillen på. Straks hadde ho brent. Ho røykte heile flatet ut". Så det er at Kenny pleier å få kjøkjearbeidet overgjeve. "Han er ein veldig god kok", seier Lorraine. "No lagar han ein strålande søndagsrosten, sjølv om han aldri hadde kokt då han budde heime. Han seier at Laura er den dårlege påverknaden, at ho er den som kjøper sjokolade. "Han får sine sportslege gener frå meg. Eg pleidde å løpe 100 og 200m. Far hans Michael er veldig sjølvdisciplinert, og Jason har arveie det frå han. "I motsetning til meg, klarar han seg godt under press. Eg må tvinga meg sjølv til å sjå han i store finaler. Eg pleidde å setja hendene over augo mine, men så tapte han eit kappropp då eg gjorde det, så eg måtte gå tilbake til å sjå på det. "Når dei var yngre, tok vi begge guttane våre med til ulike idretter - dei var livlege gutar, så vi prøvde å halde dei unna ild. Vi var berre ei vanlig familie, og han var ein vanlig gutt som gjorde vanlege ting. "Han har ikkje endra seg i det heile tatt. Han er berre Jason. Den eldste broren hans, Craig, er den som snakkar, så kanskje Jason trudde han aldri trengde snakke. Men han har ein fantastisk humoristisk sans. Det er så tørt at eg tenkjer at folk ikkje skjønar det". Trott og Kenny vil gå på tur med to hundar, springer-poddel-korsar som heiter Pringle og Sprolo. I september skal dei gifta seg. Dei har allereie avvisa eit tilbud om å få det til å stå i eit magasin. Berømmelse har aldri vore den drivkraften. Kenny har kanskje 54.000 følgjarar på Twitter, men han twitte sist tidleg i juli. Trott har kanskje vunne fleire olympiske gullmedaljer enn nokon annan briter, men motivasjonen er fortsatt ren. "Det er ikkje eit arbeid for meg, men om det føltes som eit, så ville det vore eit drømmejobb", seier ho. "Eg rider berre på sykkelen i fire timar om dagen og ligg på sofaen resten av dagen. Eg har ikkje kjensla at eg nokon gong skulle miste kjærleiken til det". Og dei skjønar nøyaktig kva den andre går gjennom. "Om eg hadde eit forhold til nokon utanfor sykling", seier Trott, "kan du berre tenkja deg kor vanskeleg det ville vera. Eg ville måtte forklare alt frå grunnen av". Abonner deg på nyhetsbrevet BBC Sport for å få eit utvalg av nyheter, funksjoner og videoar sendt til innboksen din.
Eit forhold, ti olympiske gullmedaljer.