I den siste tiåret, i ein av dei siste ti åra i USA, vart det sett på at ein av dei største narkotikalovene i USA var å forfølge narkotikabrot som ein assistent for den amerikanske justisdommen. "I løpet av ti år med karrieren min, skjøna eg at folk eg skulda for, ikkje var berre narkotiskhandlarar. Det var mødre, farar, og eg byrja å interessera meg for kvifor desse menneska kom inn i narkotisk handel". Ein colombiansk narkotiskhandlar hadde ein stor innverknad: "I 14 år hadde han eit valg: Han kunne arbeide i smaragdgruvene eller gjera noko anna. Så han byrja å jobbe i smaragdgruvene, og det var ei forferdelig opplevelse. Han byrja som sjåfør og gjekk over i rekkjene. "I land som Colombia, vil du kanskje ha næring til familien din, og du kjem ikkje frå ei velstående familie eller er ikkje særs utdannet, så er narkotika den einaste måten å komme seg ut av fattigdom på". Ho skjøna at det var andre problem i USA, på den andre sida av kjeden: "Vi ville forfølge pengesendingar i Queens som overførte narkotika til Colombia. Vi forfølgde ein, stengde han, og dagen etter opna ein annan på same plass. Eller vi forfølgde svært høge rangerte menneskesmuglarar, anten i USA eller Colombia, og når dei var utleverte, kom nokon til å ta plassen deira. I dag er heile Sentral-Amerika oversvømd fordi smuglarane har blitt sofistikerte, og dei beveger seg gjennom Guatemala og Honduras, og dei landa vert til narkosamfunn". Ho argumenterer for at tilnærminga til narkotikabrukarar er like feil: "Fangeverknaden er ein katastrofe. Det finst nesten ikkje noko rehabilitering. Å lokke inn individ på lågt nivå som har narkotikaproblemer eller som har begrensne alternativ er ikkje effektivt, fordi dei går i fengsel, dei kjem ut, dei blir involvert i narkotika igjen, og dei går rett tilbake til det. "Eg har ikkje noko annet enn ros for dei lovgjevarane eg har arbeidd med, men mange av dei har sagt til meg at 'vi kjem i ein krig som ikkje kan vinnast slik vi gjer det.' "Krigen sjølv er i trekning. Og eg trur at trekningen vil halde fram på ubestemt tid om ikkje det vert ein dramatisk endring i måten vi tek imot narkotika og narkotikahandel på". "Våre anbefaling er regulering av alt. Det er det Portugal har gjort. "Om du ser på dei siste 50 åra, kva har vore gjort? I USA, 600.000 menneske i fengsel, 40 milliarder dollar i utgift i året. I USA snakkar ein majoritet om å godkjenna legaliseringen av marihuana". Han set til dømes Uruguay, det første landet som legaliserte marijuanahandelen. "Alt Latin-Amerika ser på Uruguay. Det er eit land som òg ser på korleis det skal handsama produksjonen, med tilførsla av marihuana som er i hendene til staten. "Eg forventar ikkje noko stort tilbakeslag i den politikken som uruguayarane har sett i verk. "Fra byrjinga i 1961 har målet med FN-konvensjonane vore å leva i ei verd utan narkotika, men det er eit utopia. Det er noko uåtrekkeleg. Det er ikkje å anerkjenne menneskeleg natur". David Murray, som var sjefsvitskapar i det nasjonale narkotikapolitikkontoret i Det hvite hus, insisterer på at milliardane dollar som vart brukt på å slåss mot narkotikahandlarar og øydeleggja kokakulturat, var godt brukt: "Ein reduksjon på 75% i produksjonskapasiteten til kolumbiansk kokain blei oppnådd gjennom strategiske initiativ til å redusere utleiringa i samarbeid med leiarskap og politisk vilje frå kolombianarane sjølve. "Dette har vore ein vedvarende framgang som har ført til ein nedgang på over 45% i utbredinga av kokainbruk i USA på gatene". Dette er ein global bransje. Som global bransje har dei den foretrukne operasjonssettet der dei vil vera med tanke på leveringsrutene - ustyrte tryggheima der dei vil vera for å utføra verksemda med maksimal effektivitet. "Når du trekkjer dei ut av den plassen, vil dei tilpassa seg, men dei blir reduserte. "Vi kan ha ei idealisert verd der forebygging og behandling og utvinning skjer på ein viss måte, og vi ikkje må gjera det vanskelege og skitne arbeidet, men det er ikkje det som skjer på jorda. "Realiteten er at det er eit vanskeleg arbeid, det er ein kreft og det er verdt å kjempa mot. Sjølvsagt er det motløysande å sjå narkotikabruk fortsette, men det minkar faktisk om du tek eit langt perspektiv over tid og vi faktisk gjer framgang i denne forbindelse". Professor Peter Reuter frå skolen for offentleg politikk ved University of Maryland har i tiår vore ein ledende akademiker på området narkotikapolitikk. "Krigen mot narkotika var delvis definert av retorikk. "Nødskapen til at nasjonale leiarar skulle stå fram og snakka om plaga av narkotika og signalisera til folkesetnaden at [å vera tøff mot narkotika] var ein prioritet var ein viktig del av krigen sjølv. "Det skal bli mindre og mindre av det. Eg trur det vil verta ei endring i både tone og substans, så "krig mot narkotika" vil bli ein mindre og mindre plausibel metafor for å skildra politikk. Eg trur det vil bli ein folkehelse-retorikk i den overskuelege framtida. "Eg trur vi har på ein måte hatt eit eksperiment med å prøve å vere veldig aggressiv om å kontrollere narkotika gjennom bruk av forbud. Og vi har ei kjensle av at det ikkje har funne bra. Så me prøver å finne betre måtar å håndtere problemet, og eg trur det er positivt. "Hvis du ser på mengda folk som sit i fengsel for narkotikabrot, i det minste i USA, er det ein viktig indikator for endringa i den reelle politikken, og dei tala byrjar å gå ned. ikkje dramatisk, men dei går definitivt ned, og mange stater gjer endringar som kan forandre dette". Han argumenterer for at spørsmålet om regulering blir nøkkelt, som det skjedde då gambling vart legalisert: "Lotteriet vart alltid sett på som ein dårlig ting, du legaliserte det fordi du ville ta pengar frå organisert kriminalitet, men resultatet var at statlege lotteriar blei dei mest aggressive promotørane". "Alkohol blir framleis promotert i statlege monopolstatar, og det er berre nyleg at me har blitt i stand til å begrense røykjingsreklamen. "Eg trur det er stor risiko for at sjølv om det var ein monopol, ville det vore til å promotere marihuana, og det er tydeleg at det vi ser i delstaten Colorado der det er kommersielt tilgjengelig, er regulert, som alkohol, det vi ser er veldig aggressiv reklame". Du kan ikkje seie med ein rett ansikt at legaliseringen av marihuana ikkje vil føre til meir avhengighet av marihuana. "Kjå problemet ditt. Det finst ikkje noko løysing. Bruk av psykoaktive stoffer er eit sosialt problem som mange andre sosiale problem. Vi forvaltar det. Vi kan klare det betre eller dårlegare, men tanken på at me løyser eit problem er forenkla. Vi held oss berre til eit problem".
Fjerti år etter at president Nixon erklærte "krig mot narkotika", har fire amerikanske delstatar nå gått med på å legalisera salget av marihuana, og dei fleste amerikanarar støttar legalisering.