Medlemskapet til Labour har stiga etter parlamentsvalet, og Corbyn trur at dei fleste av desse nye medlemmane er støttere hans. Motstandarane hans håpar at mange kan ha vorte skuffa av leiarskapet hans. Men etter å ha vore i Leeds og møtt nye og eldre medlemmar av det lokale partiet, fann eg få bevis for dette. Om noko, så er det som at støtterane til Corbyn er meir og meir fast beslutte å forsvare han. Kven er desse nye medlemmane, dei såkalla "Corbynistane"? Eg brukte tid med fire av dei: Jane Ingham, 65, pensjonert rektor, Ged Colgan, 26, ein hotell- og bedriftsleiar, Marvina Newton, 30, ein lokal veldedighetsdirektør, og Jane Aitchison, som er i 40-åra som er ein fagforeningsmedlem. Det som raskt vart klårt var at Jeremy Corbyn var den viktigaste grunnen til at dei slutta seg til Labour, og at dei var lidenskaplege mot han. I det forfalla hadde Labour vorte for lik konservativa; særleg på grunn av åtstramming, seier dei. Jeremy Corbyn representerte eit bryt med den tradisjonelle måten å gjera politikk på "Han er ikkje som nokon andre", seier Marvina. "For meg er det det som er fantastisk med han. Han talar frå hjartet". Det som òg var klår var foraktet alle fire hadde for dei Labour-parlamentarikarane som tilsynelatande var fast beslutte å motsette seg Jeremy Corbyn. "Dessverre har dei vore ein del av ein politisk stil som ikkje berre har mislyktast å vinna val, men som har vore konsekvent feil om ei rekkje saker", seier Ged. Jane, den pensjonerte rektoren, er like misfornøyd. "Eg er ganske skuffa over parlamentsmedlemane. Har for mange av dei for mange privilegiar og berre nyter privilegiet til å vera medlemmar i parlamentet?" Og det er ikkje noko å skjule det faktum at desse nye medlemmane er klare for ein kamp om Labour-parlamentarikarane held fram med å nekta å støtte Corbyn, om han vinner denne leiarskapsstridsaga. Ingen nemner D-ordet, avveljing. Men varselskiltane er klare. "Det er fullt legitimt for lokale medlemmar å velja kven dei vil ha som kandidat ved det neste valet", advarer Ged. "Eg ser ikkje kvifor det å vera ein representant for parlamentet skal bli handsamd som eit livslange arbeid". Jane, fagforeningsmedlem, er samde. "Dei (de representantane for parlamentet) føler seg truande. Vi representerer endring og Jeremy representerer stor endring og det truar den veldig koselege posisjonen deira". Korleis ser dei på denne tilstrømningen av nye medlemmer som er pro-Corbyn? Fjern frå sentrum av byen i eit av dei fattigare områda i Leeds, Seacroft, ein steinfast Arbeiderparti-område, møtte eg to langtidsmedlemmar: Les Wrigglesworth, ein tidlegare gruvarbeidar, og Melvyn Burton. Dei rosar begge energien og entusiasmen til dei nye rekrutterane. Men dei er meir forsiktige med kva for ein forplikting desse nye medlemmar kjem til å halda seg til Arbeiderpartiet. Les seier at dei kan vera "fair weather" medlemmar. Les og Les er i ein samtale om at det er ein del inntrengarar, men berre ein liten mengd. Melvyn trur at dei nye medlemmane kan vera "naive" i synene sine, men dei er ikkje trotskistar. Det er berre ein liten skudd, men det er mitt inntrykk at sjølv dei som ikkje er for Jeremy Corbyn, er langt frå glade for utfordringa til leiarskapet hans. Somme ser på det som ein distraksjon frå å stå imot konservative, andre som ondemokratisk, andre som ein forløper for ein mulig borgerkrig eller til og med splittelse i partiet. Trøva er at Corbyn har vorte det som har gjort at han har stått fast. Mange Labour-parlamentarane trur han truer overlevelsen av Labour som eit trugeleg politisk parti. Men dei vonar at medlemmene er viljuge til å vende seg mot han - eg fann lite kjære teikn på det i Leeds.
Det er ikkje noko å gjemme seg i for tillitssamfunnet til Jeremy Corbyn når det gjeld dette valget.