Dette var slutten på vegen for Wales i Frankrike, men "Red Wall" - som Wales-spelerane har kalla tilhengjarane sine - var enno i full fart. Wales sine viktige kampanjer vart avbroke av ein klinisk portugisisk sida, men då laget spelte sin første semifinale på ein stor turnering, var det ikkje eit høve for fansen å kjenne seg nedlastra. Dette var eit augneblink av gjensidig tilbedjing mellom eit lag som har etablert seg som det største i Wales, og dei urokkelege støttespelerane. Bunden mellom spelarar og fans i Wales har vore ein av dei definerande kjenslene til Euro 2016, eit symbiotisk forhold som har drivið fotballen i landet til nye høgar. Med laget sitt frå store turneringar i 58 år, har generasjonar i Wales vokst opp til å venta på mislukking og sjå lengsleg på andre som kjempe i VM og EM. Men mennene til Chris Coleman har endra det. "Vi har no prøvd fotballturneringa - ei slik opplevelse, ei slik sunn stemning frå folk frå alle nasjoner. Vi vil ha meir av det. Vi treng meir av det". Spillerne frå Wales ville ha vorte tilgjeven for å ha følt seg som om dei levde i ei boble på treningsbasen sin i den idylliske kystbyen Dinard i Bretagne, der ein liten befolkning og eit milt tempo i livet gjorde at dei kunne ta ein spasertur på stranden og gå ubemerkte. Med kvar seier i Frankrike, syntes det som om det oppstod eit nytt fanområde i Wales, frå Rhyl til Aberystwyth, frå Swansea til Cardiffs Principality Stadium. Han såg oss vokse opp. Han er alltid i bakre sida av sinnet vårt. Når vi oppnådde noko, tenkte vi på han. Støytingsmeldingane var mange og varierte, frå David Hasselhoff til prinsen av Wales, medan songar av walisiske band som Manic Street Preachers og Super Furry Animals gav kampanjen eit unikt lydspor. Trass i det fredelege og avlege miljøet, var spelarane likevel klar over det inntrykk dei gav. I ei tid med sosiale medier, er idrettsutøvar og følgjarane nærare enn nokon gong, og medlemmar i Wales-truppen har gledd seg til det. Det spektakulære målet til Hal Robson-Kanu mot Belgia gjorde at han blei ein av dei mest usannsynlege stjerne i Euro 2016, og han sa eit par dagar seinare at han lo når han fekk vita om den globale reaksjonen på målet hans - inkludert eit tweet frå den tidlege Nigeria- og Arsenal-strikaren Kanu. Det var ein liknande reaksjon frå Joe Allen, som lo då denne reporteren informerte han om eit fan-bannar som la til: "Når Gud skapte Joe Allen, så viste han seg". Frå journalistens synsvinkel har det vore eit privilegium å dekka denne Wales-feltet, som har fått regelmessig og avslørende tilgang til trenarane og spelarane. Gareth Bale, den dyraste fotballspilleren i verda, var eit bilde av sjarm og affable når han gjennomførte mediekonferansane sine og etterfølgende intervjuar før kvar kamp. Foran Real Madrid var det like komfortabelt å snakka om quiz-natta til Wales-laget og dei av og til gjeta med hamburgarar og chips som han var om den eigentlege fotballen. Trass i all glans som Bale og Arsenal-midfielder Aaron Ramsey legg til denne Wales-feltet, er det den uforbrytelege lagånda som har vore grunnlaget for suksessen deira. Til og med når Bale blir skadd, vil han bli med i laget for å sjå dei han savnar medan han er på klubbplikt i Spania - Joe Ledley og Wayne Hennessey er blant dei han har det best med. Disse ekte vennenskapane har bunden laget saman, og det har ein tragedy som kasta ein skugge over fotballen. Ashley Williams var tydeleg rørd då han snakka om Speed på kvelden før kampen mot Portugal. "Eg tenkte at eg håpar han ville vera stolt av oss. Han såg oss vokse opp, og det vi har oppnådd i dag", sa han. "Han er alltid i bakhodet av oss. Når vi oppnår noko, tenkjer vi på han". Speed var òg i hugen til supportrane, med rop om "Det er berre ein Speedo" høyrt på kvar kamp. Coleman er ein ven av Speed sidan han var barn, og han seier at han tenkjer på den gamle lagkameraten sin kvar dag, om det er ein match eller ikkje. Det var ei vanskelegheit for Coleman å ta over som manager for Wales, men det er ingen tvil om at han og spelarane hans har gjort Speed stolt. Den nåværende avel av spelare er mogne for ei æra med regelmessige kvalifiseringar, med Ashley Williams og James Collins som dei einaste spelarane over 30 som starta kampen mot Portugal. Vi må ha den same hungeren og lysten, og vi skal gje VM-kampanjen ein helvild spreng". Wales kjem tilbake i akting i september når dei vert vert vert for Moldova i oppstartskvalifiseringa til VM 2018. Planlegginga for denne kampanjen kan veksja, men med ein hjemkommingsparade i Cardiff fredag, vil Wales ta høvet til å reflektere over storleiken av det dei har oppnådd og gleda seg over det. Å koma heim vil vere slutten på reisa men, når det gjeld Coleman og spelarane hans, er det ikkje slutten.
Dei leikarane i Wales stod hand i hand som teateraktørar ved gardinen, og vart møtt med ein spinnande innspilling av nasjonalsangen frå dei tilhørande etter at dei hadde tapt i semifinale for EM mot Portugal.