I følge Cancer Research UK blir det diagnostisert krenkje på 41,000 menn kvart år, men det vil døy 10.700 av denne sjukdomen, og det er difor den fjerde vanligaste årsaken til kreft-død - og den nest største etter lungekreft hos menn. Kanskje fordi menn er skumle, eller ikkje liker å snakka om helsa si eller vitja legen, men prostatakreft har lenge vorte kalla "Askefrukten". "Vi gjer ikkje nok av det", seier onkolog-konsulent Neil Burnet. "I det heile tatt er menn mindre lydige om helsa si, og eldre menn har en tendens til å vera endå meir stoiske, og heller å le og tola det. Men det tyder at menn er dårleg fortalsmenn, og som eit resultat har prostatakreft blitt oversett". Prof Burnet, som har sitt sete på Addenbrooke's Hospital i utkanten av Cambridge, prøver å forbedre målrettinga og effektiviteten av strålebehandlingar og å redusere toksisiteten i det sunne vevet rundt prostata. Og sidan prostata kan flytta seg med opptil eit par centimeter frå den eine dagen til den neste, er det verkeleg viktig å teikna behandlingen. Den andre halvdelen av denne teknologien er å gje intensitetsmodulerte strålebehandlingar, som gjer det mogleg for oss å samanpassa ei høgare dose stråling til formen til svulma". Men om Image Guided IMRT tilbyr utsiglet til betre utfall for menn med avansert eller aggressiv prostatakreft, kor mykje betre kan det då ikkje vera å få inn på eit tidlegare stadium? Dette var - i det minste delvis - motivasjonen bak den samarbeidande onkologiske gen-miljøstudien, eller COGES, som har kunngjort funninga av 80 nye genetiske markør for bryst-, eggstokks- og prostatakreft. I eit av dei største forskingsprosjektane i si slekt, såg vitskapsmenn frå Cambridge University og Institute of Cancer Research i London på prøvar frå over 200.000 menneske - halvparten med og halvparten utan kreft. I utgangspunktet burde det hjelpa til med å utvikla ein levedyktig screeningtest for sjukdomen. På lengre sikt kan det gje nye mål for medisinsk behandling og betre diagnose, og ei større forståing av mekanismane og den grunnlegaste biologen til prostatakreft. "Det er sjokkerande, men vi har enno ikkje eit tilstrekkeleg screeningtest for prostatakreft", seier Ros Eeles, professor i onkogenetikk ved Institute of Cancer Research og leiar av studien COGES om prostatakreft. "Dette er fordi prostate-spesifikt antigen, eller PSA-test, ikkje er nok nøyaktig, og du må behandle mellom 12 og 48 menn unødvendig for å redde eit menneskeliv. Med denne nye informasjonen kunne vi ha ein levedyktig test om fem til åtte år". Om det enn er langt unna, har kirurgiske teknikkar gått fram ein del når det gjeld prostatakreft. Neal kunne gjera prostatectomi utan å røre pasienten. Fordi robotikkane på ein maskin, som liknar ein krabbasse som svever rundt eit stasjonært bord, er mykje tynnare enn ein kirurg, og dei akne og skarpe verktøyane er mykje mindre. Dermed har ein større operasjon vore mindre invasiv. Som med Image Guided Intensity Modulated Radiotherapy blir skade på det sunne vevet i området minsta mulig. "DaVinci-roboten har gjort ein stor forskjell for prostatakirurgi", seier professor Neal. "Det er en stor operasjon, men vi kan vera svært nøyaktige når det gjeld kva vi fjernar og kva funksjon vi kan berga. Det må vera gode nyheter for pasienten".
Det er ei ulideleg tanke for oss som er bærarar av Y-kromosoma, men prostatakreft dreper nesten same mengde menn kvart år som brystkreft dreper kvinner.