Fakta om at staten ikkje lenger er den største aksjonæren, er ein viktig gong tilbake til det normale. sidan 2013 har statlig andel selt seg av først i eit par store bråk og så i ein gradvis drikking og så måtte dette skje på eit eller anna tidspunkt. regjeringa eig enno nesten 6%, men den globale investoren Blackrock overgjev det no og Lloyds er på veg til å gå tilbake til fullt privat eigarskap seinare i år då skattebetalarane burde få tilbake alle dei innsette pengane. Det har ikkje vore lett. Dei enorme kompensasjonskostnadane for PPI-mis-selling og intermitterande turbulens på markedet har hindra og forsent prosessen, men Lloyds, sjølv om det ikkje er risikofritt, kan anses som stort sett ute av skogen. Som ein global bank som har fingrar i dei fleste av dei pieane som vart brente under krisen, har RBS betalt ut over 50 milliarder i bøter og kompensasjon og har den største regningskontingen sin til no. Det står framfor ei regning frå amerikanske myndigheter som kan ende opp i dobbelt siffra milliarder for rolla si i subprime-skandalet som starta finanskrisen i det heile tatt. Samstundes som forhandlingane kunne ha vore avgjengelege så tidleg som denne uken (vargje deg for å skriva noko anna om dette på bloggen din), vil RBS ikkje nå det målet Lloyds gjorde i dag i mange, mange år framleis.
For åtte år sidan redde regjeringa Lloyds ved å ta ein andel på 43 prosent for litt over 20 milliarder.