Forholdet til Iran har vore skaket sidan den islamske revolusjonen i 1979. Den britiske ambassaden i Teheran vert forventast å opna igjen om nokre dagar, under eit besøk til Iran av utanriksminister Philip Hammond og ein delegasjon av forretningsleiarar. Utrikesminister William Hague seier at omstenda er rette for å opna den britiske ambassaden i den iranske hovudstaden Teheran. Dette følgjer ei forbetring i tilhøva i dei siste månadene etter at ein meir moderat president, Hassan Rouhani, vart vald i juni 2013 og ein avtale om korleis ein skal takle det iranske kjernefysiske programmet. Det kjem òg då irakiske styrkar er engasjert i tunge samstonder med sunni-islamistiske militante over heile landet, midt i meldingar om at Iran veit militær hjelp til den historiske rivalen sin. Britane krev omgående stengning av den iranske ambassaden i London, og seier òg at alle iranske diplomatar må forlate landet innan 48 timar. Utrikesminister William Hague avslører òg at alle britiske diplomatiske arbeidarar allereie har forlate Iran. Iranske protesterararar stormar den britiske ambassaden i Teheran, kastar steinar, bensinbomber og brenn dokument. Dei prøver å okkuperere den før dei blir spreidd av opprørstyrespolitiet. Det britiske utenriksdepartementet seier at det er "opprørte" av hendinga. Det iranske parlamentet stemmar for å utvisa den britiske ambassadøren i Teheran, Dominick Chilcott. Økonomiske og handelsforbindelser med Storbritannia blir svekka. Den britiske kansleren George Osborne kunngjer finanssanktioner mot Iran som eit resultat av ein rapport frå FNs kjernefysiske vagt, International Atomic Energy Agency (IAEA), om kjernefysisk program. Storbritannia slutar alle samband med iranske banker. Fire menneske som Iran seier er terroristar med tilknytning til Storbritannia, blir arrestert, ifølge den engelskspråke TV-stasjonen Press i landet. Det iranske utenriksdepartementet nekta at dei hadde noko samband med Storbritannia og sa at dette var "ein annan i ei lang rekkje av smug mot Storbritannia frå den iranske regjeringa". Iran innrømmer at det byggjer eit uranforrykingsanlegg nær Qom, men insisterer på at det er for fredlege formål. Britiske etterretningsstyrker spelte ein nøkkelrolle i avdekking av området. Masseprotester blir halde etter at president Mahmoud Ahmadinejad vart gjenvalgt. Opposisjonen seier at valet var ein svindel. Irans høgaste leiar Ayatollah Ali Khamenei seier at "arrogante maktverkar" i USA og europeiske land freista å oppmuntra til protester. Han legg til at "den vonde mest av desse maktverkarne var Storbritannia". Britiske media vart òg kritisert. British Council, som har vore i Iran med avbrot sidan 1961, seier at det har avbrytt operasjonane i Teheran, på grunn av at iranske embetsmenn "presset" medarmene sine. President Mahmoud Ahmadinejad leverte det alternative julmeldinga til Channel 4 til Storbritannia. I ei tale til det israelske parlamentet seier Gordon Brown: "Iran har eit klart val å gjera: Stansera kjernefysisk program og godta tilbudet vårt om forhandlingar eller sjå for økende isolasjon og den kollektive reaksjonen frå ikkje ein nasjon, men mange nasjonar". Iran arresterer 15 britiske marinepersonar som patruljerte Shatt al-Arab-vatnveien som skil Iran og Irak. Teheran seier at båten kom inn i iranske farvatn. Det kjem til ein diplomatisk strid og dei vert sleppt 4. april. Storbritannia, Tyskland og Frankrike utarbeider ei resolusjon for IAEA der dei kritiserer Irans manglande samarbeid med inspeksjonar av atomprogrammet sitt. Seinare i månaden, er åtte britiske sjømenn haldne i tre dagar i Iran etter at skipet deira skal ha gått i iranske farvann nær grensa med Irak. Demonstrasjonar skjer utanfor den britiske ambassaden i Teheran, då folk kritiserer det britiske og amerikanske militæret for å kjempa nær dei shiitiske heilage byane i Irak. IAEA rapporterer for første gong om det 18-årige atomprogrammet til Iran. Iran insisterer på at det er berre for sivile formål, men nokre deler av det internasjonale samfunnet, særleg USA og Storbritannia, trur at Iran er med i å byggja eit kjernefysisk våpen. I november 2003 er Teheran samde om ein meir omfattande inspeksjon av kjernefysiske anlegg av IAEA. Iran avviser David Reddaway som ambassadør i Storbritannia i Teheran, og kallar han ein spion. Jack Straw blir den første britiske utanriksministeren som reiser til Iran sidan den islamske revolusjonen. Det er ein del av ein breiare innsats for å smelte ei koalisjon mot afghanske Taliban. Mo Mowlam, ein minister i regjeringa, vitjar Iran og lovar hjelp frå Storbritannia i kampen mot narkotikahandel frå Afghanistan, som leverer 90% av heroin som selges i Storbritannia. Storbritannia og Iran byttar ambassadør for første gong sidan revolusjonen i 1979. Han er ein av dei fem dei største diplomatane i Storbritannia, og han er den siste av dei som har sett fram til å få utleggja ein britisk diplomat. Han er ein av dei fem dei største diplomatane i Storbritannia. Iran vert sett på som å ha vore med på å få fri Mr. Waite. Iran kunngjer ein fatwa mot Mr. Rushdie. Bilaterale diplomatiske band blir brutt, og Mr. Rushdie går i løyve. Britisk ambassad i Teheran opnar att. Seks iranske våpenmenn tek over den iranske ambassaden i London og tek 22 menneske som gissel. I 1958 blei det oppretta ein pakta mellom Iran, Iran, Irak, Pakistan og Tyrkia. I same som NATO, lovar det å samarbeida og ikkje blanda seg inn i dei indre sakene til kvarandre. USA sluttar seg til pakta i 1958. CENTO er ein stort sett symbolsk organisasjon og blei oppløst i 1979. Statsminister Mohammed Mossadegh blei overført i eit kupp som var sponsra av amerikanske og britiske etterretningsorgan. Han sit i tre års fengsel for landråde og tilbringa resten av livet sitt under husarrest fram til han døydde i 1967. Mossadegh vart utnemnd til statsminister etter at Ali Razamara vart drepen. I 1951 freista han å nasjonalisera det britisk-eide Anglo-Iranian Oil Company, men Storbritannia innførde ein embargo og appellerte til USA om hjelp. Iran seier at det vil halda seg nøytraalt i andre verdskrigen, men Reza Shah, den første Pahlavi-kongen, hadde òg utvida handelen og sambandet med nazist-Tyskland på 1930-talet. Frykt for utfallet, særleg etter den tyske inntrenginga i Sovjetunionen i 1941, okkuperer Storbritannia og Russland saman Iran og tvingar Reza Shah til å abdikera. Han døyr seinare i eksil. britiske og russiske troppar forlater Iran i 1946 etter at amerikanske embetsmenn siterer klausul i Atlanterhavet-charteret frå 1942 som forbyder kolonial ekspansion på bakgrunn av krigstidssamfunn.
Storbritannia skal opna ambassaden sin i Teheran dei neste dagane, nesten fire år etter at den vart stengt etter at demonstrantane storma bygda.