Det blei gjort ein avtale mellom dei to hovudpartiane og den britiske og irske regjeringa for å løysa ei krise i Stormont. Løsningar vart funne på spørsmål om paramilitarisme og velferdsreform. Men vise-sjef Constable Drew Harris sa at mangelen på konsensus om korleis ein skal takle fortida var ein skuffande skuffande for politiet og familiene til ofrene for Trøbbelen. DCC Harris sa at ein ekstra £160 million i regjeringsfinansiering for å takle dissidente republikanarar som var avtala i avtalen var svært nødvendig. Han la til at initiativene til avtalen for å takle paramilitarisme og organisert kriminalitet òg var positive. Men ein foreslått ny uavhengig Historisk etterforskingsenhet, som ville ha teke på seg ansvaret til Politietjenesten i Nord-Irland (PSNI) for framleis utredningar av Troubles-drap, har enno ikkje vorte godkjent. DCC Harris sa: "Vi er registrert som seier at danninga av ein Historisk etterforskingsenhet ville gje ei høve for ein meir strukturert og samanhengande tilnærming til å takle fortida, og slik at PSNI kan konsentrera seg først og fremst om å halda folk trygge i dag". Han sa at i mangel av dette organet ville PSNI måtte sørge for at "finite ressursane blir brukt på den mest effektive måten". "Vi må balansera mellom å halda folk trygge i dag og våre påleggar i forhold til tidlegare. "Realiteten er at dei økonomiske utfordringane vi står overfor, vil fortsette å ha ein direkte innverknad på korleis vi svarar på etterspurnane i fortiden og tempoet som desse etterspurnane kan vert oppfylt". Martin McGuinness frå FÃ©in sa at samtalene om arven frå fortiden mislykkast fordi regjeringa ikkje ville forplikta seg til å openberre alle klassifiserte dokument som hadde med Trubbel-incidentane å gjera på grunn av nasjonal tryggleik. "Dette påstanden for å blokkera openberring er tydeleg nonsens, sidan mykje av informasjonen som familiane leitar etter har med hendingar som skjedde for 30 til 40 år sidan å gjera". Det hadde vore "ein bitter pille for offra å svelge", ifølge offerkommisjonen Judith Thompson. Ho sa at offra "verde respekt og omtanke og dei kan ikkje settast bort i ein blindgangande". "Det er ikkje godt nok å byggja opp vonar om det mest omfattande settet med forslag som endar med behovene til offra og overlevende og så ikkje oppfylle dei". Thompson la til at politikarane må gje ein tidsramme for "spørsmåka som ein gong til blir sett i 'for vanskelege' boks". Alan McBride, som hadde kona hans drepen i 1993 då IRA-styrka bombade ein fiskehandlar på Shankill Road i Belfast, sa at han var usikker på om oppdrettsspørsmålet skulle bli løyst. "Mitt frustrasjon er at dei ikkje kan bli enige om dette, og det vil difor vera eit nytt høve som blir kastet bort", sa han. "Det vert enno snakka om, og det må velkomnast, fordi vi må gje håp til offer og overlevende". Mike Ritchie, som er sakarbeidstjenar for gruppa Relatives for Justice, sa at han var skuffa over utfallet av dei politiske forhandlingane, men at han heller ville ha inga avtale enn "ein dårlig avtale". "Å sette opp ei dårleg prosess igjen ville vore svært vanskeleg for familiane til ofrene", sa Ritchie. "Om vi skal ha ein avtale, så lat oss ha ei god avtale". Han la til at trykket på politikarane i Nord-Irland for å takle oppgåvene ville halde. "Dette går ikkje vekk. Eg trur me kan snakke om dette seinare".
Ein høgtstående politioffiser sa han var skuffa over at den siste politiske avtalen i Nord-Irland ikkje kunne ordna om etterlevelsen av oron.