Innan få minuttar var det vannkanon som hadde overgjørt demonstrantane, og det høyrde høge lyddar då tåregasskanister vart avfyrte. Folk sprang ut i sidegøyane i dette fattige kvarteret, på kanten av hovudstaden, med augene som strøymde. "La verda sjå kva som skjer i dette landet", ropte ein gammal mann. "Vi vil aldri stoppe før denne... regjeringa går". Det ser ut til at vanlige egyptere ikkje lenger er redde for å møta styresmaktene direkte. Det har vore blodige og utdrage samhandlingar over heile Kairo og i nokre av dei største byane i Egypt. Dei har ei lang liste med klagemål og krav er ein eksplisitt utfordring for dei som styrer dei. "Vi vil ha eit ekte demokratisk system. Dette regimet til Hosni Mubarak har vore ved makta i 30 år", erklærte Ahmed, ein mann på tjueår. "Eg var arbeidsledig i fem år. Eg måtte flytta til Dei sameinte arabiske emiratane. Det er dette eg vart slept inn i. Sonen min skal ikkje lida det eg har lidd. Dette endar her". Når du snakkar med folk, fortel dei deg at dei økonomiske reformane ikkje har lettet fattigdommen for egyptiske massefolka, at utdanning og sosialt verksted er utilstrekkelege, og at dei klager over høge korrupsjon og politisk stagnasjon. "Vi er så rasande. Vi må ha endringar, betre sjansar til å jobbe, å kjøpe ein leilighet og ha berre det grunnleggende i livet", sa ein bankansjeleg og heldt på eit egyptisk flagg. "Det som skjedde i Tunisia har endra ting litt. Det har slått litt fornuft i folk". Opposisjonsleiaren Mohamed ElBaradei - som hadde gått til bønn i Giza - vart raskt flytta inn i dørane til moskeen då samkundingane byrja. "Ein, to, ElBaradei, kvi er du?" var det ropet som så gjekk ut. Nokre uttrykte skuffande for at Nobelprisvinnaren - som hadde skipa opposisjonskoalisjonen National Association for Change då han kom heim til Egypt for eit år sidan - ikkje hadde teke ein meir framtredande rolle i protesterne. Han har lagt fram støttende meldingar på Twitter, men var borte i Wien til den første "Day of Rage" på tirsdag. Han kom tilbake til Kairo torsdag kveld. "Eg støttar ElBaradei, far min vil ha (generalsekretæren i Arabiske liga) Amr Musa", sa ein mann. "Vi kunne hatt ElBaradei eller nokon annan", la Amgad til, som hadde teke små born med han for å sjå protesten. "Vi treng endringar, ikkje nokon spesifikk person". I staden, som er ein av dei største opphavsorganane til den islamistiske fredsreisa, har han gjort ein av dei største oppfordringane til å få ein "fullmakt til å forby seg" mot den islamske folkelegdommen. Med fleire brannpunkt i Egypt, har mange tusen uniformskledde politi, offiserar i sivile og lønna skurk blitt utstødde. Dei strekker seg langs broar og hovudruttar inn i sentrum av Kairo. Forsøkane å stengja mobiltelefonsamtaler og tilgang til Facebook, Twitter og Blackberrry-messenger ser ut til å ha vore ineffektive for å hindre samordna opposisjonsaktivitetar. Demonstranter i hovudstaden har berre omgruppert seg på tradisjonelle samlingsstadar i sentrum - som Ramses-plassen og Tahrir-plassen. Med egyptar som var tiltrengde arabiske satellittstasjonar for å sjå dramatiske scener utfolda, vart det kunngjort ein politimannesting i dei største byane i Egypt.
"Gå, gå, Mubarak" og "Folk må få slutt på dette regimet". Dette ropa rasande folkemengda rundt al-Istiqamma-moskeen på Giza-plassen i Kairo, som skrek med femta mot dei helmetbelaste politistyrene etter fredagsbønnen.