Ho har nettopp vore i studioen med Radio 1-presentanten Nick Grimshaw, og prøvde å få han til å leike medan han går på eit seriøst radioprogram; og ho dagdrømmer om den favoritt-delikatessen hennar i Storbritannia - ein smørgås frå Pret. Då ho oppdaga at ho er i same bygda som BBC-nyhetslokalet, bad stjerna høfleg om ei guidert tur. "Eg får aldri gjera slikt", undrar songaren, medan ho går med store auge forbi studioane og satellitt-feed. I denne konteksten er Del Rey særleg anonym. Jane Hill, som forbereder seg på å lese lunsjnyheter på BBC One, ser ikkje engang opp når superstjernen kjem forbi bordet hennar. Det er ein sjelden luksus for nokon som er følgd av paparazzi og TV-kameraene på TMZ når ho er heime i California. Ho snakkar om mangelen på privatlivet på det nye albumet sitt, Lust For Life, der ein song kalla 13 Beaches finn Del Rey på leit etter ein plass "forut Ventura og linser mykje" der ho kan nyte eit romantisk øyeblikk i avskjed. "Eg ville ikkje vere ein distraksjon for dei ti jentene som skulle. Eg ville at dei skulle tenke på den eigentlege marsjen og ikkje på at eg stod rett ved sida av dei". Men stjerna bidrar på andre måtar. Det er ei ny dimensjon for Del Reys tekster - som tradisjonelt har vore om å "søkja kjærleik på alle gale stader". "Eg vart litt skjelva inn i den virkelige verda igjen", seier ho. "Eg var i California, det er ein så liberal stat, og vart bombarderd med nyheter kvar dag. Så studiot mitt vart som ein tenketank - under valet var det ein konstant samtale med produsenten min og ingeniørane og assistenten min. "Og så, sjølvsagt, under Coachella, kom det nyhetane om Nord-Korea og at dei peika rakettane mot kvarandre. Det var ei litt uforskamme oppvakning". Arbeidstaktiviteten til Del Rey er fantastisk. Lust For Life er det femte albumet hennar på seks år - og det er eit fantastisk album, med 16 sangar, alle samanskrevet med den langvarige produsenten Rick Nowels. Dei spelar alt opp på studioen hans i Santa Monica, berre nokre blokkar frå stranden, så det "føler ikkje ut som arbeid", seier ho. "Vi går innom kvar dag og tar ein kopp kaffe saman og vi går en tur, og så startar vi. "Så det føltes aldri som om eg pumpa dei ut. Sjølv om det absolutt er ei velsignelse at eg har fått ut så mykje musikk". På Lust For Life, har songaren opna seg musikalsk og lyrisk. Titteltralet er ein puls-løysande duett med The Weeknd, medan Summer Bummer nesten sjølvdestrukterer seg, oppløyser seg i digital støy og blackout-beats, med Lana si vokal som knapt held saman songen. Ho har òg motteke medarbeidarar inn i verda si for første gong - og har absorbert dei inn i estetikken hennar, i staden for å kapitalisera på trendane i lista. "Det var verkeleg moro!" seier ho om arbeidet med A$AP Rocky og The Weeknd. "Eg ville at desse gutta skulle leggja ein liten eld, ein liten energi til platen". Det som var meir skremmende var å invitera rocklegenden Stevie Nicks til å dueta på Beautiful People, Beautiful Problems. "Eg var definitivt nervøs", seier Del Rey om opptakssessionen. "Ho gjekk av flyet klokka 10.30, og så kom ho ikkje til studioen før på midnatt -- og ho kom i ein fart, svart på svart, gull over alt. Ho var som ein vision". Då ho byrja å synge, sa ho at ho ville høre meg synge noko, og så vart eg heilt skummel. "Eg sa til ho over mikrofonen, 'Eg høyrer berre så stille ut i samanlikna med deg.' Og ho sa, 'Okay, du kan vere ekkoen min!'" Eg tenkte, 'Det var så kult. Eg er ikkje så høg som ho. "Det var eit karrierebestemmende øyeblikk for meg". Andre låtar på albumet hadde ein vanskelegare gestasjon. Del Rey seier at det siste låten, Get Free, opphavleg hadde ein annan tittul og var med mykje meir personleg tekst. "Den låten byrja verkeleg med å avsløra", seier ho. "Eg ville oppsummere heile erfaringa mi over dei siste seks åra; og så skjøna eg at eg ikkje vil avsløra alt". Då den første versjonen var "ut av systemet mitt", seier ho, vart opptaka "slett fullstendig og byrja på nytt". Tekstane vart meir vage og håpande; og den omspelte versjonen endar med at Del Rey refererer til Neil Young: "Eg vil flytte ut av det svarte, inn i det blå". "Eg trur det hadde vore vanskeleg for meg å gjera intervjuar om eg hadde sagt eit par ting som eg tenkte på", seier ho om originalen. "Slike som Ultraviolence gjorde. Det var vanskelegare å promotera den platen". Ho refererer til titteltralet til det andre albumet hennar, som skildrar Del Rey i eit destruktivt, misbrukt forhold. Del Rey har tidlegare antydt at songen refererer til tilknytingen til ei "underjordisk sekt" i New York, som var kontrollert av ein karismatisk guru. "Aukte kva kjærleikskonseptet mitt var på den tida, er det ikkje lenger til nytte for meg. Det er sjølvinnlysande. Forhåpentlegvis". På Lust For Life ser ho lykkelegare ut, mer utåtriksrik enn før. På scena er ho meir trygg. Då ho lanserte albumet sitt på ein gong i London, vart ho tvungen til å slutte å synge oppå oppstartslåtet Love. Tidlegare i karrieren hadde ho kanskje vore fross. No syng ho det a capella, med publikum som kor. "Eg er ikkje heilt sikker på kva som skjedde, men eg trur at keyboardspilleren min spelte feil akkorder", forklarar ho. "Eg leggde meg ned til han og sa: 'Det er ikkje det, det er ikkje det' og han sa: 'Det er det, tru meg.' " Eg lysta i 10 sekund og eg sa: 'Damn, eg kan definitivt ikkje få det.' Eg fekk det ikkje heller på repetisjon, så eg sa til han at han skulle stoppe. Eg følte meg dårleg - eg var litt abrasiv. "Men den låten er kjernen i platen, og eg tenkte det ville vera vrøvl om eg ikkje gjorde det. Heldigvis visste folk som var på showet, orda og dei song med meg". Ho høyrer med glede på ein opptak av songen - og forklarar korleis, fordi ho har høyreskaller i øyret, ho ikkje hadde skjønt kor høy publikum var. "Eg er så glad", seier ho. "Vel, hadde du det same då du var i publikum?" Eg seier at det var som å vere i kyrkje. "Åh, stop!" skrek ho, og ho brast i latter. Det gode humøret går ikkje over alt i alle fall. Følg oss på Facebook, Twitter @BBCNewsEnts, eller Instagram på bbcnewsents.
Lana Del Rey er i godt humør.