Foreldra til mor Josephine flykta til Taiwan frå Kina med det tilbaketrekkande nasjonalistpartiet etter at det tapte innekriget til kommunistane på slutten av 1940-talet. Dei trudde at Kina og Kina var ein del av det same landet, og det var det ho vart lært. Far Clyde arbeidde i årevis ved Taiwan-organet som fremjar handelen, inkludert med Kina. Han og Mrs Wang trur Taiwan må ha gode samband med den største handelspartneren og den tidlegaste fienden, som vil at Taiwan skal gjenforenas ein dag. Dei støttar ikkje eining eller sjølvstende, men oppretthald status quo. Men sonen Kevin, 30, meiner sterkt at Taiwan er eit særskilt land og må hevda sjølvstende, eller så risikerer han å bli slukt opp av Kina. "Foreldra mine trur framleis at vi er kinesarar. På universitetet byrja eg å tvile på kva eg hadde lært var riktig", sa Kevin. "No trur eg at Taiwan burde vera sjølvstendig på alle måtar. "Den nåværende regjeringa i Republikken Kina i Taiwan er framleis uløseleg knytt til konseptet om at vi er ein del av Kina, så vi må klippe navelstrengen". Folk som Kevin har gått med i den såkalla Solsikkebeveginga, som i fjor okkuperte parlamentet i 24 dagar og gav opp til den største demonstrasjonen mot Kina på mange år. Dei blokkerte godkjenninga til ein kontroversiell handelsavtale med Kina og tvinga regjeringa til å gå med på ein ny lov som tillater meir offentlig tilsyn med forhandlingane med Beijing. Rørsla har fått mange til å tru at dei, ikkje berre regjeringa eller det regjerande Kuomintang-partiet, burde ha noko å seia om kva slags samband Taiwan utviklar med Kina. Det har òg bidratt til ein stor nederlag for det pro-kinesiske regjeringspartiet i november-lokalvalet. Samstundes pressar det for omleggingar av taiwansk folkeavstemningslov for å gjera det lettere for folkeavstemningar å gå gjennom. Lederane til Solsikke seier at dette vil fremja demokratiseringa av Taiwan og verna suvereniteten ved å la folket direkte avgera saker, inkludert Taiwan sin separate identitet og tilhøyrsle til Kina. "Om anerkjenninga av Taiwan sin identitet kan verna, så vil det fremme sjølvstyre i Taiwan. Dette er svært viktig for oss", sa lederen til Solsikke Lin-fan Fei. Men ikkje alle støttar rørsla. Sjølv om mange avtalar har vorte undertekne med Kina dei siste åra, inkludert nokre som vert rekna som nyttige for Taiwan, er det no blitt avdekka avtalane på ubestemt tid. Dette skaper bekymring ikkje berre for bedrifter som banker som treng større tilgang til kinesiske marknad, men andre som òg trur det er avgjørende for den lita øya Taiwan å ha sterkere bånd med Kina, særleg økonomiske. Dette inkluderer Jen-Hsuan Hsieh, ein nyleg uteksaminert universitetsstudent. "Hela verda prøver å forstå Kina. Vi burde gjera det same", sa ho. "Selv om du ser det som fienden din, bør du likevel forstå fienden din godt". Ho er ein freelance tolk, og søkjer arbeid i Kina, der høve er større og løna høgare. Ho er ikkje åleine. Ei nylege undersøking viste at rundt ein tredjedel av taiwanarane i 20- og 30-åra vil arbeide i Kina; meir enn i tidlegare år. Med tida kan økonomien og levebrødet til folket i Taiwan bli meir knytt til Kina, og det kan gjera det lettere for Beijing å presse for eining. Men med tida kan taiwanske folk bli endå meir fastlåste om å gje øya ei særskilt enhet. Ei undersøking som blei gjennomført seinast i fjor av den lokale Kina Youth Corps, fann at nesten 90% av ungdomar og ungdomar på høgskolen såg seg som taiwanske, og ikkje som kinesarar. Nokre tyder på at viss Kina vert demokratisk, og den gjennomsnittlege levestandarden når taiwansk nivå, vil skilnadane mellom dei to partane bli tåpelegare, og viss folket i landet skjønar meir om Taiwan over tid, kan synene sine om forening svekkja, og det kan gjera ei slik debatt unødvendig. For no observerer Beijing Solsikkebeveginga tett. Men det kan vera usikker på korleis det skal reagera, delvis fordi det ikkje lenger handlar om å ha med ein politisk parti mot ein annan, men mange sivilgrupper og individer som styrer beveginga. Han er ein av dei som er mest tiltrukkelege for å få til å gjere ei røyrsle. Han er ein av dei som har mest til å gjere. Han er ein av dei som har mest til å gjere. Foreldra hans godtek at generasjonen hans til slutt skal avgjera framtida til samfunnet deira; dei håpar berre at den tek dei rette avgjøringane. "Vi veit ikkje kva som skal skje om eit par generasjonar til", sa faren hans, Clyde. "Eg trur ikkje det er ei god ide å motverka Kina og å provosera krig på den andre sida av strøyet". "Det eg vil gjerne sjå skje i framtida er at dette historiske problemet til slutt skal løysast på ein veldig fredeleg måte".
Frokost på Wangs ein søndag: det er ei lærdom i korleis Taiwan har endra seg markant i tre generasjonar