Frå nordlys til nattskjellare sky, har spekteret av tema i årets konkurranse dekka alt astronomisk. Her er eit utvalg av dei avnemnde bildene. Mælkeveien står opp over eit lite radioteleskop ved Miyun-stasjonen, National Astronomical Observatory of China, Beijing, i Haitong Yu sitt fotografi. Bildet skildrar lysforurensing, som saman med elektromagnetisk støy har gjort mange optiske og radioobservatori nær byar både blinde og døve. For å laga dette biletet brukte Haitong Yu eit lysforurensingsfilter og la fleire bilder saman for å visa Mælkeveien over bylyset. Dette biletet av aurora borealis som svirlar over snødeklede trær i Murmansk, Russland, vart laga av Yulia Zhulikova. Trærne lyser i ein livleg rosa farge, som blir framhevd av gatelys. Ainsley Bennett fangar den vaksande halvmånen som går ned i kveldshimmel over Needles Lighthouse på den vestlege toppen av Isle of Wight. Til tross for at månen er ein tynn halvmåne, er resten av formen definert av sollyset som reflekterer tilbake frå jordoverflaten. Ein stor, brennande heggrow-prominens strekjer seg frå overflaten av sola i Paul Andrew sitt bilete. Det er ein snøskledd fjell i det austlege Sierra-fjellene i California, som torner over ein aspengrove i bildet til Brandon Yoshizawa. Over dette høstet skinner Mælkevegen. Ta frå Victoria Peak, det høgaste fjellet på Hong Kong-øya, viser Prisca Law eit travle by i kontrast til den fredelege stjernehimmel. Den gule tåken over landskapet er lysforurensing. Langs kystveiar tyder lysmønsteret på det raske livet i byane. Etter ei lang vandring frå den lille hytta si til Kvalvika, Lofotenøyane, i Noreg, kom Nicolas Alexander Otto til hellene over stranden kring midnatt. Under vandringen var skjermen av aurora borealis relativt svak. Men då han kom til stranden, lyste himmelen i ein fargarikt show av grønt og lila som var ramma av det mosete landskapet. Ei skytende stjerne blinker over himmelen over det steine landskapet i Portland, Dorset, medan planeten Jupiter gløymer i fotografiet til Rob Bowes. Bildet vart laga av to eksponeringar: ein for himmelen og ein for steinene. Den internasjonale romstasjonen flyttar seg over andletet til den naturlege satelliten til jorda, månen, fotografert i dagslys av Dani Caxete. Like som månen mottek ISS solstrålar under dei fleire omløpane sine rundt jorda om dagen, og det gjorde det mogleg å sjå den når sola er framme. Dette bildet vart laga med eit einaste skudd, utan sammansett eller klipping i prosessen. Nøktskylande skyar strekker seg over den svenske himmelen, og lyser på Ruslan Merzlyakov sin heimtur i denne dramatiske visninga. Nøktskylande skyar er dei høgaste skyar i atmosfæren på jorda og dannar seg over 61 km (200.000 fot). Det er truast at dei er danna av iskristaller, og skya blir av og til synlege ved skumring når sola er under horisonten og lyser dei. Den 31. oktober 2016 gjorde Near Earth Asteroid 164121 (2003 YT1) ein nærmotsmyting med jorda på tre millionar mil. Denne Apollo-asteroiden med ein baneperiod på 427 dagar vart oppdaga av Catalina Sky Survey den 18. desember 2003. IC443 ligg i stjernebilda Gemini, og er ein supernova som kunne ha eksplodert for så mange som 30.000 år sidan. På dette biletet, som er laga av Chris Heapy, er det eit langt svakare bakgrunnsområde av nevel, som er ein stor sky av mest molekylær hydrogengass og støv. Data frå profesjonelle observatori viser at det me faktisk ser er to lobar, som er på ein annan måte, men frå denne vinkelen, ser vi at den eine er hovudet til melonen (til venstre) og den andre loben (til høyre) er dei hengande tentaklane.
Alle fotografiane er frå Insight Astronomy Photographer of the Year.