15 år lange striden hennar for rettferd gav endeleg frukt i forrige uke, då Bombay High Court stadfestte livstidsdommen på 11 menn som var dømde for voldtekt og drap. Domstolen dømde òg fem politifolk og to leger, som tidlegare var frikjorde av rettssaken, for å ha øydelagt bevis. Det er ei svært god dom, og eg er veldig glad for det, "sa ho til meg. "Eg trur at staten og politiet var medskyldige i forbrytet, fordi dei tiltalte hadde full frihet til å voldta og plyndra", sa ho. "Eg føler meg rettferdig fordi domstolen har dømt politiet og lækarane òg. Eg føler at eg har fått rettferd". Bilkis Bano har kjempt for rettferd lenge og med mareritt, men, som ho seier, var det aldri eit alternativ å gi opp. Det er godt dokumentert at nokre politi- og statsfullmenn prøvde å skremma henne, bevis blei øydelagt og dei døde vart gravlagde utan obduksjon. Legen som undersøkte henne sa at ho ikkje hadde vorte voldtekt, og ho mottok drevor om døden. Højesteret tok til orde på pleggen hennar om at domstolane i Gujarat ikkje kunne gje henne rettferd, og overførte saken til ein domstol i Mumbai. Striden har vore svært forstyrrande for familien hennar. I dei siste 15 åra har ho og ektemannen Yakub Rasool flytta heim 10 gonger, og flytta inn og ut av Gujarat med fem born. "Vi kan ikkje gå heim no, fordi vi er redde. Politiet og styresmaktene i staten har alltid hjelpt angriparane våre. I Gujarat dekker vi oss, vi gjev aldri ut adressen vår". Angrepet på Bilkis Bano og familien hennar var eit av dei mest forferdelige forbrytingane under opprørane, som byrja då ein brann på eit passasjertrinn i Godhra-byen drepte 60 hinduar. Over 1000 menneske døydde, dei fleste muslimar. Statsminister Narendra Modi, som då var sjefsminister i Gujarat, vart kritisert for å ikkje ha gjort nok for å forby slaktingen. Han har alltid nekta for urett og har ikkje be om unnskylding for opprørane. I løpet av åra har domstolane dømt dusinvis av menneske for å ha vore involvert i opprørane. I 2012 vart ein eks-minister og assisterar til Modi fengslet i 28 år. Men mange andre menneske er framleis i vente på rettferd. Femten år seinare kjem Bilkis Bano framleis mot tårar når ho fortel om forferda i dei dagane. Ho var på besøk til foreldra sine, som budde i ein landsby som heiter Randhikpur, ikkje langt frå Godhra. Ho var 19 år gamal og mor til ein treåring, og ho var gravid med det andre barnet sitt. "Det var morgonen etter at toget brann. Eg var i kjøkkenet og laga lunsj, då tante mi og borna hennar kom løpende. Dei sa at heimane deira var i brann, og vi måtte gå av stad med ein gong", sa ho. "Vi gjekk av stad med berre kleda vi hadde på, vi hadde ikkje tid til å ta på oss pantofflar". På få minuttar var alle muslimske heimane i nabolaget leige. Dei 50 eller so familiane som budde der, var farne bort, og leita etter tryggleik. Bilkis Bano var i ei gruppe på 17 menneske som inkluderte treåringen hennar, moren hennar, ei gravid kusine, dei yngre syskena hennar, niene og nevnene hennar, og to vaksne menn. "Vi gjekk først til leiaren i landsbyen, ein hindu, for å be om vern. Men då mobba byrja å truga med å drepa han òg om han gav husly til muslimar, vart vi tvungna til å gå". Dei neste dagane reiste gruppa frå landsby til by, søkte tilflukt i ei moske eller levde av godleik frå hinduiske naboar. Men så vart tida deira enda. Om morgonen den 3. mars, då dei drog til ein landsby i nærleiken der dei trudde dei ville vera tryggare, stoppa ei gruppe menn som reiste i to jeppar dei. "Dei angrep oss med sverd og stav. Ein av dei greip dottera mi frå beina og kasta henne på jorda, og slo hovudet hennar i ein stein". Bilkis Bano hadde kutt på hendene og beina. Angreparane var naboar hennar i landsbyen, 12 menn som ho hadde sett nesten dagleg medan ho vart liten. Dei rive av henne kleda og fleire av dei voldtek henne. Ho bad dei om miskunn og sa at ho var gravid i fem månader, men bønne hennar fall på døve øyre. Kusinen hennar, som hadde fødd ei jente to dagar før medan dei var på flukt, vart voldtekne og drap. Nyfødda hennar vart òg drepen. Bilkis Bano overlevde fordi ho mista viten og angriparane avga, og trudde at ho var død. To gutar - sju og fire - var dei einaste andre overlevde av massakren. Då ho kom til seg, dekte ho kroppen sin med ein blod-dempt underkjole, gjekk opp på ein nærliggende ås og gjemde seg i ei hule i ein dag. "Den neste dagen var eg veldig tørst, så eg kom ned til ein nærliggende stamlandsby for å finna vatn. Dei gav meg ei bluse og ein skjerf til å dekke kroppen min". Ho såg ein jeep og dei tok henne med til politistasjonen, der ho fortalde om det som hadde skjedd. "Eg er analfabet, så eg bad politisane om å lesa klagemålet ut når dei hadde skrive det ned, men dei nekta å gjera det. Dei tok berre fingeravtrykket mitt og skreiv kva dei ville. Eg kjende alle angriparane mine og eg hadde nemnt dei. Men politiet skreiv ikkje ned namn, "segde ho. Dagen etter vart ho sendt til ein leir i Godhra som var opprørt av opprørene. Der vart mannen hennar gjenforent med henne 15 dagar seinare og der dei vart til i dei neste månadene. I dei siste dagane har det vorte gjort samanlikningar mellom tilfellet til Bilkis Bano og det som skjedde i 2012 med gjengrape og drap på ein 23 år gammal student på ein buss i den indiske hovudstaden Delhi. Ein dag etter domen i Bilkis Bano, stadfestte Høgsterrett dødsdommen på dei fire mennene som var skulda for forbrytet. Mange har frå då spurt om tilfellet til Bilkis Bano ikkje var verdt dødsstraff for herjarane hennar. "Både forbrytene var like forferdelege, men eg trur ikkje på å ta livet av nokon. Eg vil ikkje at dei skal døy, " sa ho. "Eg vil at dei skal tilbringa heile livet i fengsel. Eg vonar at dei ein dag vil skjøna kor stor forbrytinga deira er, korleis dei drap små born og voldtek kvinner. "Eg er ikkje interessert i hevn. Eg vil berre at dei skal forstå kva dei har gjort".
Bilkis Bano vart gruppevåpna og såg 14 medlemmar av familien hennar bli drapne av ein hinduistisk gjeng under dei anti-muslimske opprørane i den vestlege indiske delstaten Gujarat i 2002.