Biologar studerte ei gruppe av Sydney-blekksprutar utanfor austkysten av Australia og observerte ei rekkje atferd som kan indikera kompleks sosial signaling. Blekksprut som står høg, vert mørk og spreider nettet sitt i "Nosferatu-pose" viser sannsynlegvis aggresjon. Omvendt kan blekksprutane visa ein blek farge etter å ha tapt ein kamp eller når dei prøver å unngå konflikt. Tidlegare trudde ein at blekksprutane var stort sett einsame skapningar. Endringar i kroppsfarge og annan atferd vart tolka som taktikk for å unngå rovdyr. Men professor Peter Godfrey-Smith sa at den unike studien, basert på 53 timar med filmmateriale og publisert fredag i tidsskriftet Current Biology, gav eit nytt perspektiv på atferd med blekksprut. "[Ein aggressiv] blekksprut vil verta svært mørk, stå på ein måte som understreker storleiken sin og vil ofte freista å stå på ein høgare plass", sa professor Godfrey-Smith, som var medforfattar av rapporten. "Det er klårt at den uvanlege stillinga ikkje er ein fysiologisk reaksjon. Det gjer at han ser så stor ut som han kan vera, med armane spreidde ut under og mantelen, bakdelen av dyret, løyst over hovudet. "Den mørke fargen vert produsert i samklang med desse storleksaktende atferda. Det finst ikkje nokon spesiell fysiologisk grunn til at mørkret skal knyttast til aggresjon, men det gjev inntrykk av eit større objekt". Forskarane, som er basert i Australia og USA, kalla stillinga "Nosferatu pose", som refererer til den klassiske skrekkfilmen frå 1920-talet, fordi spreidinga av bløtmuskets nett påminner om eit vampyr-kappe. Det kontrastande mønsteret vart mest observert då blekksprutene freista å koma tilbake til hulebausen sin etter at dei hadde vorte tvinga ut, eller i nærvær av ein aggressiv individ. "Suppisér at det er ein stor, aggressiv fyr der og du vil koma tilbake til hulebausen vår, kan det tolkast som ein ikkje-konfrontasjonal oppførsel om du nærmar deg med ein blek farge", sa professor Godfrey-Smith. Studiet fann òg at to blekksprut som har mørke fargar, sannsynlegvis kjempa om dei var i nærleiken, medan ein blekksprut med mørkare fargar sannsynlegvis kunne stå seg mot ein blekksprut med lysare fargar. Det uvanleg høge talet på bløttpusar som levde saman i kolonien utenfor Jervis Bay, sør for Sydney, gjorde det mogleg å observera samhandlinga meir dypt enn det var før. Prof. Godfrey-Smiths medforfatter David Scheel og studentane hans kamma gjennom 53 timar med film og observerte 186 samhandlar mellom bløttpusane. Dette inkluderte Nosferatu-posen, saman med å nå, greppa og paring. Å sjå desse lange videoane var "mye meir utmottaande enn eg hadde venta", sa professor Godfrey Smith. "Det er svært vanskeleg å identifisera eit individ kvart minut, fordi det endrar farge og form. "Om blekkspruten vagar ut av bildene, er det ikkje mykje du kan gjera".
Ei ny studie viser at blekksprut kan ha fleire komplekse selskabeleg samskipningar enn ein hadde trudd.