Johnson, borgarmester i London, kunngjorde søndag at han ville støtta kampanjen for at Storbritannia skulle skiljast ut av EU. Intervensjonen hans i debatten - som han kalla "dåveleg" - var til og med ein del av det som førte til at pundet gjekk ned på internasjonale finansmarkadar, ettersom handelsmenn trudde at det gjorde sannsynet for ein såkalla Brexit meir sannsynleg. Han har kanskje den høgaste profilen i det regjerande konservative partiet, bortsett frå statsminister David Cameron, men dei utanfor Storbritannia lurer kanskje på: kven er han, og er det eigentleg håret hans? Les vidare. Han gjorde seg først kjent i journalistikk, blant anna som brysselsk korrespondent for den høgre-vinge avisa Daily Telegraph og redaktør for magasinet The Spectator. Som politikar har han vore medlem av parlamentet for dei konservative i to valgkretsar, Henley frå 2001 til 2008 og så Uxbridge og South Ruislip frå 2015. For å ikkje tru at han hadde sett føtene sine opp mellom mandatene i parlamentet, er han i dag i den andre av to utførslene som borgmester i London, ei ikkje-mykt prestasjon i ein by der det senter-venstre Arbeiderpartiet har dominert i dei siste tiåra. Dette er ei indikasjon på posisjonen Johnson har skapt seg som ein av dei mest karismatiske politikarane i Storbritannia som har stor appell utover det konservative landet - meningsmåling har vist at stillinga hans til folkeavstemninga i EU kan påvirke nokre ubesiste velgjarar. Han har tidlegare vore omstridd for sine uttala om (mellom anna) folket i Liverpool, Portsmouth og Papua Ny Guinea, for ikkje å nevna samrøytene med partileiar og TV-kok Jamie Oliver. I oktober i fjor slo han til sløms ein 10-åring på ein vennleg fotogang i Japan. Men ingen av desse har påverka posisjonen hans blant dei som er tilhengjarane til partiet eller offentligheten i det heile tatt. Johnson var ein av dei som hadde vore i Europa i løpet av den siste tiåret, men han blei ikkje i stand til å gå med på det. Han blei sett på som ein av dei dei dei største politikarane i Europa. Stanley, som var ein konservativ medlem av Europaparlamentet, sa at sonen hans hadde gjort eit edelt og potensielt "karriereredderende" skritt, og at han hadde øydelagt sjansen til å få tilheld i Cameron sitt regjeringsdeleg. Nokre som ser på det britiske politikken, påpeker at sjølv om Storbritannia stemmar for å bli verande i EU, vil det ikkje skade Johnson å stå i "ut" leiren, og det vil ikkje skade konservative, mange av dei er euroskeptiske, og vil få det siste ordet når det gjeld å velja ein ny leiar. I dette, tyder det at Johnson gjennomfører den langvarige politikken sin om kake: "Min politikk om kake er pro å ha den og pro å eta den". Nei, det er Donald Trump. Då Trump sa at ein del av London var "så radikalt at politiet er redd for livet", sa Johnson: "Den einaste grunnen til at eg ikkje ville ha reist til ein del av New York er den virkelige risikoen for å møta Donald Trump". Nei, eg har forvirra deg no ved å nemne Donald Trump.
Utlendingar som har sett debatten i Storbritannia om om EU-medlemskap, kan ha sett kor mykje uro det har vore om meiningane til Boris Johnson, som er mannen på posttelefonen.