I ei rekkje tweets på tirsdag morgen framma presidenten at utgjeving av etterretningsopplysninger var eit utregnet tiltak for å fremja dei nasjonale sikkerhetsprioritetane til USA. I ein pressekonferanse timar seinare sa nasjonaltryggleikrådgivaren HR McMaster at oppdaga Trump var "helt passende". Dette ville alltid vera den mest effektive reaksjonen, ettersom presidenten har brei makt til å avskille kva han meiner er naudsynt. Som den gamle Richard Nixon-linjen seier: "Når presidenten gjer det, tyder det at det ikkje er ulovleg". Ei handrekning på Twitter vil ikkje få denne historien til å gå bort fort. Her er fem grunner til kvifor. Lat oss ta avstand frå spørsmålet om avgang. Kort tid etter at Washington Post skreiv om skuldinga, kom det ut rop om "forræderi" frå dei hardare kritikarane til Trump og krav på omgående fjerning frå stillinga. Klagemålet om at Trump, gjennom uvitenhet eller skryt, på ein vilkårleg måte avslørte svært klassifisert informasjon utan grunn, er kanskje ikkje eit kriminelt brotsverk, men det vil ikkje seie at det ikkje ville skapa ein politisk kontrovers som i det verste tilfellet for presidenten, kunne ende med at han blei avvist. Ein enkel meiramengd av representantane kan impeach, og det kan gå til rettssak i senatet og to tredjedelar av stemmene må stemme for å fjerne han. Som forfattarane av Lawfare Blog påpeker, kan motstandarane til Trump beskylla han for å ha brutt sin eid til å "bevara, verna og forsvare" den amerikanske grunnloven - ein catch-all kategori som er oppkalla i dei tre tidane ein president har vorte alvorleg truggen med impeachment. Og igjen, det har ingenting å gjera med lov og alt å gjera med politikk - og korleis forteljinga utviklar seg herfrå. Som Indiana Jones som ser på eit rom fullt av ormar, må mange i Trumps hvite hus mumla til seg sjølv: "Russarar. Kvifor må det vera dei russiske?" Påstand om at dei har eit dårleg forhold til den geopolitiske motstandaren i USA har plaga Trump sidan han byrja med valkampanjen. Han har vorte spurt om rosene han har gjeve til president Vladimir Putin, nokre av assistentarane hans er pågrepe i den pågående undersøkelsen av russisk innblanding i valet i USA i 2016, statsadvokaten hans vart tvungen til å trilla seg sjølv på grunn av eit hemmeleg møte med den russiske ambassadøren Sergey Kislyak, og den første nasjonale sikkerhetsrådgivaren hans vart sparken for å ha forklæmt tilknytingane til Russland (og er ein av personane som FBI etterlyser for å støytte). Alt dette hadde noko å seia for Trumps møte med Kislyak og den russiske utenriksministeren Sergei Lavrov, ein uke sidan han sparka James Comey, direktør for FBI for etterforskinga av Russland. Trumps tweeta forklarte at han "deilte" informasjon med russiske representantar for å fremja samarbeid om viktige globale problem som kampen mot den såkalla Islamske staten. Som Trump påpeker, har han "absolutt rett" til å gjera det. Under presidentkampen sa demokratiske kandidaten Hillary Clinton regelmessig at det ikkje kunne truast på Trump for å administrera dei intiltrekkande sakene i den amerikanske utenrikspolitikken. No, ifølge Washington Post, kan Trump ha avslørt informasjon som er gjeven til USA av ein nøkkelalliert som har "åtgang til det indre arbeidet til Islamske staten". Post sa at kjelda "avvisa å identifisera alliert, men sa at det tidlegare hadde uttrykt frustrasjon over Washingtons manglende evne til å verna om sensitiv informasjon om Irak og Syria". Ein amerikansk representant sa at det kunne vera eit "slag" på det amerikanske forholdet til den allierte. Dersom nøkkelallierte i USA ikkje vil dele etterretningsdata med USA, ville det vera eit stort slag mot den nasjonale tryggleiken - sjølv om det aldri er fullt kjent kva som skjer med denne spesifikke historien. Denne siste kontroversen bør sjåast i samband med det som har vorte ein kvittring mellom presidenten og medlemmar av etterretningsfellesskapet. Kort tid etter at han twitte den to-delde forklaringa på møtet hans i Det hvite hus med russarar, sende Trump ein annan melding om eit kjent tema - lekkasjer. "Eg har frå byrjinga av administrasjonen min spurt Comey og andre om å finna LEAKERS i etterretningsfellesskapet"... I januar sende den då valde presidenten Trump ein twitt der han samanlikna lekkasjeintelligensinstitusjonar med nazist-Tyskland. Presidenten er tydeleg sint over det han ser som ein rekke pinlege opplysningar - om telefonsamtaler med leiarar i Australia og Mexico, samtaler mellom han og den russiske ambassadøren og dei ufarlege detaljene i eit Trump-Russland-dossier som har vorte kringkringa blant etterretningspersonar. Mandag kveld, då republikanaren Susan Collins frå Maine høyrde om detaljene i Washington Post-historien, gjorde han seg til kvick på ei kjend klage. "Kan vi ha ein dag utan krise?" sa ho. "Det er alt eg spør om". Tirsdag morgon gav mejoritetshøvdingen i senatet, Mitch McConnell, ein liknande oppfatning. "Vi kunne ha gjort litt mindre drama frå Det hvite hus på mange ting", sa han til Bloomberg Television, "så vi kan fokusere på dagsordenen vår, som er avregulering, skattereform og å oppheva og erstatta Obamacare". Kongressmedlem Justin Amash frå Michigan twittrar at Det hvite huset burde dela "detaljer om presidentens møte" med kongressen. Endå ein gong fann senator John McCain frå Arizona noko som presidenten gjorde som var "dypt urovekkende". Medan medlemmar av Trump-partiet kan grenja om dei pågående fiaskoane i administrasjonen, har klagane før blitt følgt opp av passivitet. Foreldra ser ikkje ut til å vera annerledes før det er bevis for det motsette. Presidenten ville seinare twitte at han er ein "vel aktiv president" og at det ikkje er påliteleg at pressen hans kan overføre posisjonane sine med "perfekt nøyaktighet". "Kvifor gav så mange folk svar som ikkje var riktige?" spurde Jonathan Karl til nestadvokaten for pressen, Sarah Huckabee Sanders. "Var de ute i mørket?" Det er ikkje nødvendig å seia at journalistar denne uken tok den tidlege spinen frå Det hvite hus at Trump berre diskuterte "samme trusslar" med russarar, ifølge vise-nasjonal tryggleiksrådgivaren Dina Powell, med meir enn eit saltkorn. Det synest som om skepsis var i det minste delvis gyldig då Trump på tirsdag morgon sa at han hadde delt "fakta som gjeld terrorisme" med Russland. Presidentar og media har vanlegvis eit motstandsfullt forhold, men dette Vita huset brenn raskt gjennom kvar gjenværende godvilje det kan ha hatt.
Trump-kjemmen har no sett seg på forsvaret for presidentens møte med den russiske delegasjonen, der han skal ha openberra klassifisert informasjon til gjestene.