Eg vonar sjølvsagt at eg vinner kampen, men eg kjenner Liam godt, og dette er ein stor mulighet for han å gå ut og visa kva han kan. Du vil spele på store kurtar mot dei beste spelarane, foran eit stort publikum, og det er ikkje noko press på han, så eg forventar at han spelar ein god tenniskamp. Og Liam er ikkje den einaste som er nervøs - før ein eller annan Slam, føler eg spenningen, og ettersom turneringa held fram, vert han litt avslapp. Dette blir mi elleve Wimbledon, og eg vil seie at det følgde seg annerledes enn då eg starta. Då var det ingen forventingar, og å vinne fyrste kamp var ein god, positiv start. Med 15 britsarar som deltar i singel-turneringa i Wimbledon i år, og den siste suksessen i dobbelt for broren min Jamie og Dom Inglot, så er det litt av ein kjekke faktor rundt den britiske tennissen akkurat no. Eg meiner, misforstå meg rett -- det er ikkje perfekt, men dette turneringa er ein stor sjanse for nokre av dei å gje seg sjølv eit merke. Eg spelte på mange Futures-turneringar, under den store turneringa, då eg var 15, 16, 17 år gamal, og så kjem du til Wimbledon, foran eit stort publikum med ei fantastisk stemning, og på slutten av den neste uken kjem du tilbake til Futures, der 10 eller 15 menneske ser på. Det er ein totalt anna kjensle, ein annan stemning, og eg trur du må ta motivasjon frå slike kamper når du kjem tilbake i små turneringar og seie, "Det er der eg vil". Finn ut korleis ein blir med i tennis på denne nivåen. Å spille på dette nivået, å vere i nærheten av dei beste spillerne, å øve med dei før turneringa, du lærer enormt mykje av det. Eg meiner, meir enn du vil læra av å spela Futures. Så du vil at dei skal vere glade i uken og likevel utføra seg godt, for elles er det eit kastet auge. Eg håpar alle vil elske opplevelsen, men kjempe så hardt dei kan for kvar einaste punkt, og eg trur det vil bli ei overrasking i år for dei britiske spelarane. Eg var i Wimbledon i tre år med Ivan Lendl som var ein av trenarane mine, og eg trur vi begge har endra oss på den tida. Eg er voksen, eg er meir moden. Eg er gift, og eg har ei familie no. Ivan har vore meir av ein ungdomsleikar og eg er sikker på at det påverkar måten han ser på ting på. Det er ein enorm skilnad mellom å jobbe med ein gamal og ein tenåring som du prøver å utvikle seg på ein langsommere måte. Eg er sikker på at det endrar måten Ivan praktiserer treninga si på. Vi har hatt ein fantastisk uke med treningar sidan Queen's Club, og det var ei fin måte å gjere Ivan tilbake på, og eg kan ikkje seie at det ikkje har følt seg rart at han er tilbake i laget igjen. Som nummer to spelte vi ut at eg skulle spela min fyrste kamp på Wimbledon på tirsdag. Men det hjelper berre om eg får jobben gjort - viss eg har lange kampar som eg hadde ved start av French Open, så kan det hjelpa til med å få eit par dagar til å puste i løpet av ein helg. Målet mitt er definitivt å unngå å ha desse kampane, som forhåpentlegvis vil skapa eit anna særleg par veker.
Eg håpar Liam Broady er opprømt og spent på den fyrste omgangen på Wimbledon på tirsdag. For det er dei øyeblikka du spelar for.