Det er ein av dei største produktane i den amerikanske industrin, og det er ein av dei største produktane i dag. "Vi har ein enhet på den nederste ende av prisskalan og den øvre ende av funksjonalitet", sa han til BBC. "I den same tida er det svært lett og det kan tilpassast for kvar person. "Handen er i utgangspunktet eit skelett med ein 'hår' på toppen. Så vi kan gjera ulike ting med huden - vi kan setja mønster på ho, vi kan endra styling og design. Det er ganske mye fleksibilitet der". Den 25-årige oppfinnaren har tenkt å ta kundane i bruk for 2000 pund for enheten, inkludert kostnaden for ein fitting. Den kostnaden kan av og til vera forferdelig for born, som vanlegvis må bytte protese ein eller to gonger i året for å ta høve med til veksten sin. Open Bionics-handen er avhengig av myoelektriske signal, som tyder at ho oppdager muskelrørslane gjennom sensorar som er festne til huden til eigaren og bruker dei til å styra grepet. Sjølv om brukaren ikkje kan kjenna det fingrane berra, kan sensorar som er bygd inn i fingrane fortelje når dei kjem i kontakt med eit objekt for å begrensa trykket dei utøver. Dette tyder at eigarane kan plukke opp objekter som er like sprøgelege som eit egg utan å krossa dei. "Vi testar den med brukarar og hushaldsartiklar og prøver å finna ein kompromiss som tyder at den er svært overkommeleg og likevel har nok kraft til å gjere dei fleste tinga som folk vil ha". Den britiske ingeniørprisen inkluderer ei belønning på 2220 pund og sjansen til å konkurrere om ein internasjonal titel som er verdt 45 000 dollar. "Joel Gibbard vert gratulert for å ha gjort det mulig å få til bruk proteser til rimelege prisar", sa Barbara Jemec, grunnleggande formann for British Foundation for International Reconstructive Surgery and Training (BFirst), då ho fekk vita om prisen. "Amputerte, særleg i utviklingsland, som Sierra Leone der borgarkrigen gjorde mange av lemene sine øvre, må ha tilgang til rimelege og holdbare proteser som fungerer. "Ein arbeidande hand kan gjere skilnaden mellom å vere sulten og å kunne arbeide og ta vare på deg sjølv og familien din". Open Bionics starta som eit gjengjeldingsprosjekt i 2013 som var støttet av Bristol Robotics Laboratory. Han kan nå måla ein brukar på få minuttar med ein tablet som er utstyrt med ein spesiell sensor, trykkje dei ut i 3D på om lag 40 timar, og til slutt sette dei saman på to timar. "Den opprinnelege designen var først og fremst laga av ulike plastdele som var skrudd saman og bolta saman med vanlige komponenter", minns han. "Bygningen tok ei lang tid, og fordi det var gjort av plast, hadde det mange svakheter der det kunne bryta. "Den nye designen er laga av termoplastisk elastomer, som i utgangspunktet er ein fleksibel gummi plast". Så, vi kan trykke noko i mykje færre stykker og har så fleksible ledd. "Dette tyder at det er mykje robustare å treffe krefter og det krev mykje mindre samlinga, så det er besparingar i kostnad, tid og forbedringar i ytelse". Mens den gjeldende designen berre støttar pasienter som tap av lem er begrenset til underarmen, er det ytterste målet å kunne hjelpa dei med amputasjon over albuen òg. Robotarutforskaren er for tida basert i Los Angeles der arbeidet hans blir støttet av Walt Disney sitt Techstars Accelerator mentorskap- og investeringsprogram. Sjølv om han har til hensikt å starta ei bedrift ved å selja tilpassade robotar i andre halvdel av 2016, er prosjektet òg "open source" - som tyder at kvar og ein kan dela og bruka designane sine utan kostnad så lenge dei i sin tur deler eventuelle forbedringar dei gjer. Dette er ikkje første gong ein James Dyson Award har gått til eit robotaregning. I 2013 vann University of Pennsylvania sin Titan Arm - ein eksoskeleton for ein arm som er laga for å hjelpa menneske med ryggskader - den beste prisen.
Ein prototyp av ein 3D-printed robothånd som kan byggjast raskare og billigere enn dei som finst i dag, er vinnaren av James Dyson-prisen i Storbritannia i år.