Kaushik Basu, tidlegare hovudøkonom for verdsbanken, seier at "samlegeskenna" sannsynlegvis overgår fordelene. Det overnattande forbodet på notane forrige uke var ment å slå ned på korrupsjon og såkalla "svart penger" eller ulovlege kontanter. Men det førte til kaos utanfor bankane og bankmaskinane. Låge inntekter indarar, handelsmenn og vanlege spararar som er avhengige av kontantøkonomien har vorte illa ramma av utløpsdatum som fyller banker for å sette inn pengar og trekkje ut lågare valuta. I tillegg til at det har vore ein stor uheldigheit, har regjeringa løyst grensene for uttaks i kontanter på søndag. Men nokre økonomar seier at denne handlinga vil ha ein begrenset innverknad, ettersom folk vil byrja å samla svart pengar i den nye valutaen så snart den blir tilgjengeleg. Prof Basu, som no underviser ved Cornell University i New York, seier at indisk gods- og tjenestekostnad var "gode økonomi, men demonetisering er det ikkje". "Ekonomisken er kompleks og skade er sannsynlegvis langt større enn fordelene", seier han. Mange økonomar seier at kostnaden av ein slik ein gongs "flush" vil vera stor. Dei seier at hundrevis av tusenvis av vanlege menneske (inkludert bønder som ikkje har bankkontoar) som har kontanter, men ikkje svart pengar, vil bli fanga ut og frykta for trakassering frå embetsmenn kan fanga dei i eit byråkratisk nett dei ikkje veit korleis dei skal takle det. Så det er mogleg at alt dette oppnår er ein plutseleg reduksjon i den totale pengemengda, effektivt ei slags sammentrekning av økonomien. Økonomer har lenge snakka om "helikopterfall" av valuta - å trykke store summar pengar og gje dei til offentligheten for å stimulera økonomien. "Typisk skjer det i kapitalismen i ei slik situasjon at det blir opna ein ny forretningsleiing for å bytte gamle mynten ut i nye... Det kjem ein mengd menneske som seier at du gjev oss 1000 rupear og vi gjev deg 800 rupear eller 700 rupear eller kva det endar med. "India opererer no under eit pengepolitisk regime som er kjent som inflasjonsmåling. Om ein del av valutaforrådet i omløp, som består av valuta og etterspurnadseponger, blir "brent", metaforisk eller bokstaveleg, kan Reserve Bank of India, sentralbanken, i prinsippet fullt ut kompensera dette gjennom det som økonomar kallar "open-market-operasjonar", seier Vivek Dehejia. "Dette inneber å kjøpa obligasjonar frå marknadane og å injisera pengar (og difor likviditet) i marknadane i retur. Dette er den vanlege operasjonsprosedyren for sentralbankar". For å seia det på ein enklare måte: Tenk deg at ein depot med kontanter som eiar ein, brenn og pengesparken fall. sentralbanken, seier økonomane, kan auka pengesparken. Talet er den personen som har pengane sine brent - med andre ord, ved analogi, nokon som har ulovlege, uberegna pengar som ikkje kan omsettast til ny valuta eller settast inn. "Det vil vera kortsiktige kostnader for å justera når dei gamle notane vert erstatta med nye, men eg ser ingen mellomlang- til langsiktige påverknader på vekst, inflasjon eller andre relevante makroøkonomiske variabler", seier professor Dehejia. "Gjeldet vil vera ein ein-gangskatt på svarte pengar og ein mulig motstøtt for framtida akkumulering av svarte pengar, i tilfelle det er eit utsikte for framtidige demonetisasjonar". Han er trygg på at denne handlinga vil oppnå det som trengs utan å skade økonomien.
Det dramatiske flytet India tek for å slutta med 500- (7,60 dollar) og 1000-rupies-sedlar er dårleg økonomi, seier ein ledende økonom.