Kreml sine drømmer om ein amerikansk-russisk tilnærming under president Donald Trump vart øydelagde av dei amerikanske Tomahawk-kruisermissilane som slo inn på den syriske luftbasen. Ein kan leggje til eit anna råd: "Vel dine allierte forsiktig". Det er ein uventa omvending av lykken for Russland og president Vladimir Putin. For berre nokre dagar sidan sa den amerikanske utanriksministeren Rex Tillerson at det ikkje lenger var prioritert for Washington å fjerna Bashar al-Assad frå makta i Syria. Dette vart truleg teke av den syriske presidenten som carte blanche for å styrke angrepene mot opposisjonen. Men kjemiske angrep på byen Khan Sheikhoun - som ein trur var eit verk av styrkane hans - gjekk tilbake. Sjølv om ein set moralske overveiningar til side (og dette var eit krigsforbryting, rett og slett), er trugdskapen til Moskva blant dei fremste aktørane i regionen no forringd. Anten: Moskva visste om det planlagde angrepet og tolkade det - som tyder at den medsponserte avtalen med USA om å avskaffa kjemiske våpen i Syria i 2013 var ein list, ein bedrag, og det er difor ikkje til å tru på; eller: Assad-regimet lure Russland og heldt nokre av kjemiske våpen (eller produksjonsanlegg) løynde, så han kan bruka dei etter viljen. Då tyder det at Kreml har null makt på Damaskus. To amerikanske destroyer lanserte på ein tilfeldig måte 59 kryssingsmissil, som var verdt nesten ein million dollar per, berre for å gje eit politisk uttrykk. Dette understreker skilnaden i finans- og materielle ressursar mellom USA og Russland. Trump sender eit fast signal om Syria Dramatisk vending for Trump Kvifor vart syriske Shayrat-luftbasen bombet? Seks avgjørende punkter som endra krigen i Syria Det faktum at amerikanarane forut fortalde Moskva om angrepet, for å unngå tap blant russiske militære personel som var stasjonerte på luftbasen, la berre til fornærming for skade. Meldinga var einklare: "Gå til side, så vi kan gjera det vi vil". Administrasjonen til Trump er klar til å handla ensidig i den ustabile regionen, der mange er trøtte av åtte år med passivitet frå Washington og lengtar etter ein "retur" frå USA. Donald Trump viste at han, i motsetning til Barack Obama, ikkje berre er klar til å teikna "røde linjer", men er også klar til å straffa dei som kryssar dei. I mangel på ein samanhengande politikk frå Obama-kjempehuset har desse statane synleg gått mot å styrkja banden til Moskva. Men i dei siste ukane har president Trump, utanriksminister Tillerson og forsvarsminister James Mattis halde intensive samtaler med desse landa for å gjenoppretta tillit til den amerikanske politikken. Det som kanskje er mest ubehageleg for Putin er at Tyrkia godkjenner det amerikanske angrepet. Den russiske leiaren gjorde ein stor personlig innsats for å smelte ein allians mellom Russland, Iran og Tyrkia, for å hjelpa til med å påtvinga den russiske visjonen om ein framtida løysing av den syriske konflikten, som ville halda Assad-regimet intakt. No ser det ut til at den tyrkiske presidenten Recep Tayyip Erdogan har byrja å spela eit anna spel. President Trump sa at han tok beslutningen om å starta ein angrep på humanitær grunnlag, etter å ha sett bilete av gasskadde born. Putin likar ikkje - og veit ikkje korleis ein snakkar om - "verdier". Han foretrekker "interesser". Sjølv om Det kvite huset sa at angrepet var ein "engangsaktion" ser det ut til at det vert vurdert om USA skal vende tilbake til Midtøsten av Trump og dei øverste rådgjevarane hans. Det ser ikkje ut til at Det kvite huset vil samråda med Kreml om vilkårene for denne returnen. Dessutan ser det ut til å vera svært sannsynleg at det å leggja press på den øverste allierte til Russland, Iran, kan vera det neste på kortene for Washington. I Russland vil Kreml fordobla propagandaforarbeidane sine med den massive statlige TV-maskinen sin for å overtydle folket om at Russland har rett og at amerikanarar ein gong til er ute etter å få det. I USA og Midtøsten vil Kreml mest sannsynleg ta den gamle sovjetiske politikken med å blanda trugsmang med mildare språk, i håp om å nå ein avtale som kunne presenteres som ein "seier" i landet. Det fungerte med Obama-vit huset. Det kan ikkje ha fungert med Trump-administrasjonen. Trass alt, ingen lovde at "å gjera Amerika stor igjen" ville innebera å dela den storleiken med andre. Konstantin Eggert MBE er ein politisk kommentator og vert for TV Dozhd (TV Rain), ein uavhengig russisk TV-kanal. Tidlegare var han Mosko-kontorssjef for BBC Russian Service.
"Ver forsiktig med kva du ønskjer deg", seier eit gamal ordtak - og det er akkurat det som den russiske leiaren trur.