I den lokale styresmakt, London Borough of Tower Hamlets, vart det avvist ei melding i Times-bladet som sa at fosterfamilien ikkje snakka engelsk. Det var òg i strid med andre detaljer. Det er innført restriktar for å rapportera for å verna identiteten til jenta. Reality Check har sett på reglane rundt fosterbarna og kva som skjer i praksis. Det finst ikkje offisielle statistikkar om religionen til fosterbarn eller dei som har omsorg for dei, men vi har nokre opplysningar om etnisitet. Regjeringsdata viser at ni lokale myndigheter rapporterte at dei ikkje hadde langtids fosterbarn frå etniske minoritetsgrupper i fjor, men alle rapporterte at dei hadde plassert etniske minoritetsbarn i fosterservicen sin. I 2015-16 var 84% av langtids fosterbarn kvite samanlikna med rundt 77% av fosterbarn. Ein som bryr seg om eit sårbar barn må for eksempel gje bevis på at dei forstår prinsippet om "likskap, inkludering og diskrimineringsmotstand". Når eit barn må bli sett inn i ein pleie, har ein rådsleiar vanlegvis mindre enn 24 timar på seg til å finna eit hjem for det, noko som tyder at det ofte ikkje er mykje valg mellom kva for ein godkjent pleiebar. Det finst òg andre overveiningar, som å sørge for at barnet er i nærheten av skulen. Det finst svært få harde og raske reglar som dikterer kven som kan bli ein pleiebar. Kvar person som søkjer om å ta vare på sårbare born må gjennomgå ein omfattende vurdering av eit råd eller ein uavhengig fosterbyrå. Dette kan ta ca. 15-20 veker, og i løpet av denne perioden skal dei tillata at heim, livsstil, nåværende og forfars relasjonar blir granska. Men nokre av desse elementane kan tas i betrakting, avhengig av den individuelle omstendigheten - den primære overveinga er kva som er best for barnet. For eksempel seier velgjerdsorganisasjonen The Fostering Network at ein einsamlar kan fostere, men må vise at han eller ho har eit tilstrekkeleg støttenettverk. Og religionen til ein person hindrar han eller ho ikkje i å fostere, men dei må vise at dei kan støtta eit barn som er av ein annan religion enn dei sjølve. Prinsippane er sett ned i lova i Children Act 1989, som seier: "Foster- og fosterhjelpar skal sikre at det vert gjeve fullt fokus på kjønn, tru, etnisk opprinning, kulturell og språkleg bakgrunn, seksuell orientering og all funksjonshemming som barnet kan ha" og fosterhjelpar må vera "informerte, opplært og trygge" i å takle desse spørsmålene. Dette tyder ikkje at fosterforeldrar nødvendigvis må ha same etniske eller religiøse bakgrunn som borna dei bryr seg om, men dei må ha utstyrt seg for å oppfylle kulturelle og religiøse behov til barnet. Før 2014 var det eit prinsipp i adopsjon at born skal matchas med familier med same etniske bakgrunn som deira eige der det var mogleg, men dette kravet om å gje "due omsyn" til ting som rase vart fjerna på grunn av bekymringar om at det hindra barn i å bli plassert med egnede familier med ulike bakgrunnar. Det var ikkje eit tilsvarande prinsipp for fostering. Les meir om dette på Reality Check følg oss på Twitter
Ein dommar i saken om ein femåring som vart sett i fosterhjelp av ein muslimsk familie har avgjort at ho skal bu med bestemor si.