I mesteparten av den amerikanske historia har partiskomenominerte blitt avgjort av politiske maktmeklarar og avtale-makarar bak lukka dører. Parti opererer som private klubbar - dei legg sine eigne regler og er mistenkelege for utvendige. I ein tett, omstridd primærsesong kan det likevel gå over for å gje ansvar, og det kan avsløra dei avskyelege styresmaktene til det amerikanske politiske systemet. Dette har fått støttere til å protestera mot to kandidatar i særdeleshet - Donald Trump og Bernie Sanders - som meiner at dei politiske partiet er i strid med presidentvalget. 34 Delegatane som Ted Cruz fekk i Colorado, som hadde kongressar for å velja delegatar 759 Trump tilsamans delegattelast 529 Cruz tilsamans delegattelast Trump held framme i løpet av den republikanske nominasjonen, men det er byrja å se ut som om han ikkje ventar. Medan han er komfortabel foran, med 757 delegatar mot 529 for Ted Cruz som er nummer to, er det stadig fleire bevis på at han vert overmannsført i den politiske prosessen bak kulissene som kan koma i spel om han ikkje får dei magiske 1,237 delegatane som trengs for å få nominasjonen. Sjølv i delstatar som har vunne kamp frå Trump, har Cruz arbeidd med utålmodigheit for å få dei til å bli delegatar. Mens Trump har vunne dei 50 delegatane frå South Carolina, for eksempel, vil kongressdelegasjonen i delstaten ha Cruz-tilhengjarar som, sjølv om dei er bundne til Trump i dei første avstemningene, kan bytte til Texas-senatoren om det blir eit lengre slag til kongressen. "Dette skjer over heile landet vårt - store menneske vert berøva rettane sine av politikarar", twittrar Trump på måndag. "Repubb-partiet er i trøbbel!" Paul Manafort, den nye hjelparen til Trump som har ansvar for å styra utveljingsprocessen, beskylde Cruz-kampanjen for å ha brukt "Gestapo-taktikk, brent-jord-taktikk" i Colorado. Takket være det republikanske partiets system for å fordela delegatane, inkludert den primære valgkampen i Florida, har Trump fått ein større andel delegatar (45%) enn han har fått i den primære valden (37%). Men før han klager for høgt, kan han kanskje ta til seg eit vis råd som (fel) blir tilskrive Albert Einstein: "Du må læra reglane i spelet. Og så må du spela betre enn nokon andre". Trump burde ha vore kjend med sitatet, sidan han twitte det i oktober 2014. 17 statar Bernie Sanders har vunne 18 statar Hillary Clinton har vunne Mr Sanders har vunne fem statskonkurransar på rad og sju av dei siste åtte. Om han var ein prisfighter, ville han ha sett seg på ein tittelsak. I staden har han gått frå å ha eit skremmende underskudd av representantane til Clinton til å ha ein brøkdel av det som er mindre skremmende. I løpet av den siste renninga har senatoren frå Vermont fått 91 representantar, sjølv om han vann Wisconsin 56% mot 43%, Utah 79% mot 20% og Washington 72% mot 27%. Legg til den ikkje-bindande støtten til "superdelegatar" - demokratiske embetsmenn og partifunksjonærar som òg stemma for den nominerte ved kongressen - og Clinton sine leiarballonger til 1.774 mot 1.117. For å sikre den demokratiske nominasjonen utan drama ved kongressen treng ein kandidat støtten til 2.383 delegatar. Hensiktene hans er få om du samanliknar med dei store vinningane til Clinton i dei folkerike sørstatane Texas, Florida og Georgia, som for seg sjølve fekk 184 delegatar over Sanders. Om du ikkje har meining om at det er matematikk og valreglar som gjer at du har vondt i hovudet, kan du i det minste lita på det totale talet på stemmene for å få ei kjensle av kor populære dei andre kandidatane er, sant? feil. ifølgje den gjeldende statistikken har Hillary Clinton fått 9.412.426 stemmer i løpet av den tidlege primærsesongen. Bernie Sanders har fått 7.034.997. Denne 2,4 millionar-voterforhanden har blitt utretteleg framforhøyrt av den tidlegare utenriksministeren og tilhengjarane hennar for å motverka påstandane til Sanders-tilhengjarane om at mannen deira er meir populær enn delegattelate tyder. Nokre stater som held caucuses - som Iowa og Washington - er ikkje inkludert i dette talet, men fordi dei ikkje rapporterer om totalstemminga. Glenn Kessler frå Washington Post freista å ekstrapolera tall for dei gjenværende statane basert på den totale veljarandelen og kom til den konklusjonen at Hillary Clinton fører Bernie Sanders med 2,3 millionar-stemmingar - en markant margin. Blandt republikanarane, som er bedre til å gje fullstendige stemmeoppsettingar, fører Trump med 8.256.309 stemmer. Cruz er andre (6319244), den tidlegare kandidaten Marco Rubio er tredje (3482129), følgd av Kasich (2979379). Det er den konflikten her", sa delegaten i North Dakota, Curly Haugland, til ein TV-intervju. "Reglene er framleis utformte slik at ein politisk parti veljer den som blir nominert ved ein kongress. Det er slik det er". "Nå, det er lova, og så er det etikk, og så er det å få stemmer. Eg skal ikkje gå inn på kva taktikk som vert brukt". Om, som det ser ut til å vera meir sannsynleg, at den republikanske primærsesongen endar utan at Donald Trump får dei 1.237 delegatane som trengs for å få nomineringa, kan den republikanske nasjonalkongressen verta ein politisk fri-for-alle-kongress som ikkje har nokon rival i den moderne amerikanske politiske historia. Etter fleire runde av stemmingsstrøyt, ville dei fleste av kongressdelta fritt kunne stemme på samvitet. Men kunne denne samvitet bli dregne opp av, til dømes, eit gratis helg på ein Donald Trump-golfsenter, ein fin middag med familien Cruz eller ein kvittrings plass i en administrasjon som John Kasich hadde styrt? Det finst detaljerte lovverk mot korrupsjon som regulerer oppførselen til embetsmenn, men kongressdelegatane er privatmenn. Mens lovverket forbyder dei å ta pengar frå selskap, fagforeningar, statlege entreprenørar eller utlendingar, er lova langt mørkare. Kampagner og dei som gjev pengar til dei, kunne gjeta reisekostnadene til delegatane, uansett kor overflødige dei var. Gullure? Posar med små, umarkerte regninger? Kven veit? Statlege lovverk mot bestikking kan vera gjeldende, men det finst lite rettsprøve. Det som kanskje er det største avskrekket mot uvanleg handling ved kampanjer, er den negative publisiteten slike nakne forsøk på å påverka kan få om dei blir dokumenterte. Men oppfatningane og holdingane til offentligheten i denne politiske sesongen har vore vanskelege å forutse, for å seia det mildt. Sjølv om den nasjonale kongressen er fleire månader unna, har anklagene om skitne triks allereie byrja å flyge. "Eg vinn ein stat i stemmer og får så delegatar som ikkje er representative fordi dei blir bjóðte alle slags godsakar av Cruz-kampanjen", skreiv Trump. "Dårleg system!" I eit tv-intervju den same morgonen synte Trump-rådgivaren Paul Manafort likevel at kampanjen hans ikkje ville vera skjemm om å ferdast delegatar på den nasjonale kongressen. "Nå, det er lova, og så er det etikk, og så er det å få stemmer", sa han. "Eg skal ikkje gå inn på kva taktikk som vert brukt. Eg trur det beste måten å få delegatar på er å la Donald Trump få sjå delegatane, og la delegatane høyra kva han seier". Ein annan Trump-rådgiver, Barry Bennett, sa at dei ikkje ville tilby "seter på Trump-flyet eller noko slikt". "Det er åpenbart ein stor linje - vi skal ikkje gjera noko umoralsk, ulovleg eller uetisk", sa han. Men når det handlar om å få ein presidentkandidat, og det handlar om å få ein håndfull delegater, så kan det vere at "dei store linjen" ikkje finst.
Dei sameinte statane er kanskje et demokrati, men det er ikkje så mykje som å sjå fram til at det er noko demokratisk i den framtida presidentvalden.