Det er vanskeleg å vite kva som overraska oss mest, den første positive testen på steroider i historia til skotsk rugby, eller det faktum at det er urettferdig at så mange skotsk, walissk og irsk lag kvalifiserer seg til Heineken Cup frå ein liga utan nedgang. Men lat oss starte med å leggja til og gå vidare i rugby, og la Heineken Cupen til ein annan dag. Sam Chalmers, son til ein av våre beste spillere Craig, sa at han er lei av det og at han fekk alt frå Internett. Det er noko i det som vert kalla "sameulve" teorien. Var han den einaste spelaren som fekk dette? Har han snakka med andre spelare om det? Trenerar som spelar i aldersgruppe-rugby seier at vekttrening og kosttilskudd tilsynelatande går i takt. Her er det eg tenkjer: Eg er klar over at spelarar er under press for å bli større. Eg er ein fan av argumentet om at spelarar er under press for å bli tyngre. Rugby-banen har vore den same i 150 år medan menneske har endra seg. Rugby handlar meir om å gå gjennom menneske enn å vere rundt dei. Det eg ikkje er ein fan av er at spelarar er under press for å kjøpe steroider. Det er svindel. Om du ikkje er stor nok, velg deg eit anna yrke. Det er ikkje eit spel for alle, lenger. Trenerar som er involvert i aldersgruppa i rugby, fortel meg at vekttrening og kosttilskudd ser ut til å gå hand i hand. Ungar spelar går på treningsstudio etter å ha teke kosttilskudd, dei drikk kosttilskudd under treninga, og umiddelbart etter. Kanskje dei blir indoktrinerte til å tru at det ikkje er nokon måte å gjera dette på å konsumera mat alene. Kanskje, kanskje, det logiske neste steget etter det er at kunstige hjelpemidler hjelper, og det siste utgrepet - og ulovlege - kunstige hjelpemidlet er steroid av ditt valg. Så er det mogleg å bli stor nok å ta mat alene? IRB har dei siste testen si på heimesidene sine. "Programmet hadde 21 brotsmål mot antidopingreglene, som er det same som 1,36% av heile IRB-programmet". Det tyder at rundt 1,4% av elite-leikarane tek narkotika og prøver å komme seg unna med det. Tallene frå World Anti-Doping Agency for 2011, som er tilgjengelige på nettsida til IRB, viser at det i 2011 var 5553 dopingprøver over heile verda, og 61 av dei gjekk på feil linje -- noko over 1 prosent. Då eg var i Sør-Afrika og dekka VM i rugby i 1995, skreiv eg det eg seier no -- at den største veksten i forespørslane til generaldoktorar i Cape Town for nesten 20 år sidan, var frå studentar som ville ha resept til steroider. Dei var ofte ledsaget av foreldrane sine. Kan dette skje her? Sam Chalmers var i den mest sårbare gruppa, som er unge kar som ønskjer å bli profesjonelle, eller i det minste topp-nivå, i rugby. Det blir vanskeleg for han. Men livet er ikkje lett. Det var ikkje lett for spelarane og trenarane i "Bloodgate"-affæren, eller dei ulike ankeslatingane, eller dei 60 eller so andre rugby-spillerane som IRB tok imot, som tok medisin eller manipulerte med provene. Dette er ein test. Han tek avgang og så kjem han tilbake i kampen. Eg vil la deg tenke på dette: Eg slår til at han ikkje var alene om dette. Og eg slår til at det finst yngre spillere enn Sam Chalmers som ikkje har blitt fanga. Kan du følgja John Beattie på Twitter @bbcjohnbeattie
Skotske rugby har vorte såret to gonger i denne uken og, som boksaren Ricky Burns som "trek" med motstandaren sin etter å ha fått ein flink skuffande av Raymundo Beltran, er det litt slagt, litt knust og trengs tid frå kanvasen.