Men det er kanskje meir Pinter enn Shakespeare. Truskande stillingar, mobbing over høflege utvekslingar, den brutale jakta etter overherredøme som fører til at sjølvinnet dråpar frå ein mann til ein annan. Her er ein nøkkelvejledning for alle debuterande dramatikarar om kva me veit og kva eg har funne ut. Dagen for folkeavstemninga. Eg blir fortald at Michael Gove og Boris Johnson går til sengs med ein tale som dei vil ha fram: dei vil kjenne seg ute av kampen. Kona hans, Sarah Vine, høyrer telefonen gå av, og så går det opp til ein annan. "Michael, gjett kva? Vi vann!" "Gud". Og ho skreiv i artikkelen: "Dette er ein stor ansvarsfull oppgåve for Michael. Som mobilane går gal: "Du skulle berre blåse opp dei skiten dørene", sa eg, med min beste (dvs. ikkje så gode) Michael Caine italienske Job-aksent. "Med andre ord, du har verkeleg rive det opp no". Han hadde eit ganske godt liv - ville han verkeleg bli statsminister? Då han såg statsministeren gå av, trudde Team Boris at Gove, som hadde snakka med Osborne, kunne koma med. Så vart det stort set offentleg tausnad frå mannen som håpa på å bli statsminister. Skjerd til ein nær-uppslag av salmonskjerdet på lær - Boris ved wicket i ein ganske elegant, ganske gøy, kriket-kamp. Så eit tilsynelatande ganske gøy grillfest på landet hans. Michael Gove gjekk med han - og sa at dei var drømmelaget. Han vart lova at han ville bli kansler og ha ansvaret for forhandlingane om Brexit. Men viss Tory-establishmentet hadde avgjørt, som ein insider sa til meg, at dei ikkje ville ha ein annan Old Etonian - eit anna ansikt fra dette bildet til Bullingdon Club - som leiar i ei tidsalder som var antieliten? "Det vert sagt at dei som stemma for å gå ut av EU, hovudsakleg var drevne av uro for innvandring", skriv han. "Eg trur ikkje det er sant... Britar vil framleis ha høve til å gå og arbeide i EU; til å bu; til å reise; til å studera; til å kjøpa hus; og til å busette seg ned". Var dette vendepunktet? For myk, for anti-Brexit, for Michael Gove? 17:00 BST Gove vert vist regnearket med parlamentsmedlemmar som støttar Boris. Ei kjelde fortalde meg at tidleg i ei leiarval er det det som er viktig. Du må trekkje inn venstre, høgre, ung, gammal, Leave, Remain. Morgnar ein møte på kontoret til den australske super-strategisten Sir Lynton Crosby. E-post frå Vine til mannen hennar, Gove, kjem til journalistane. "Eit enkelt melding: du MÅ ha SKEPISISISTE forsikringar frå Boris OTHERWISE at du ikkje kan garantera støtte", står det. "Ikke gjev etter. Ver hovmodig og best du kan". Og ho la til: "Detaljene kan arbeidd ut seinare, men utan det har du ingen makt. "Det avgjørende er at medlemskapet ikkje vil ha den nødvendige trygginga til å støtta Boris, og heller ikkje Dacre/Murdoch (redaktøren for Daily Mail og sjefen for News International), som instinktivt misliker Boris, men stoler på dykkar evne nok til å støtta ein Boris/Gove-billett". Dagen er kritisk. 10 Greycoat Place, nær Victoria-stasjonen i London, blir etablert som Johnson/Gove HQ. 18:00 BST Team Boris rapporterer at dei har 97 parlamentarikarar "låste fast". 19:00 BST Boris går til ein fest for konservative parlamentarikarar i Westminster. Det er forslag frå Gove at Boris kløer dette og støtten drynkar bort. Boris seier at dette er eit vrøvl, og Gove hadde allereie lova denne jobben. Gove seier at ho kunne ha vore visepremierminister. Men for dei krystalliserar det noko. Gove byrjar å tru at Boris er for kavaler og usent - ein ugjord rakett. 20:00 BST Boris kjem med Gove og statsministeren på ein fest på Hurlingham Club. Var det scenen til meir intrig? Ser vi Michael Gove som gleder seg til å planlegge, planleggje, byggja opp støtte? Er han under lobbying? Eller er han ein distrahert, einsam person? Statsministeren er der. Snakkar dei? Eg har høyrt det frå eit øyvitne ved ein annan fest - som blei halde under folkeavstemninga - at Sarah Vine gjekk bort til statsministeren og sa: "Er vi ok?" Han sa tilsynelatande: "Om du berre får ektemannen din av fjernsynet, så kjem det til å gå bra". Kjelda mi sa: "Alt skjelv tilbake - det var ganske offentleg". 22:00 BST Boris fer av stad med ein nøkkelmedlem av Team Gove for å skrive talen hans - den viktigaste i livet hans. Han er ein av dei som er i gang med å ha den nye statsministeren. Omkring midnatt tek Team Gove ei rekkje telefonsamtaler. Han tek så unnskyldningar og går. Gove prøver å snakke med kansler George Osborne, men kan ikkje få det. 08:00 BST Dominic Raab har skrive i Sun, og støttar Boris som statsminister. Han seier at den tidlegare borgmesteren i London har fått "Heineken-effekten", som oppfriskar dei delane som meir konvensjonelle politikarar ikkje kan nå. Men han avbryter eit planlagt intervju på Today-programmet. 08:00 BST Gove fortel formelt laget sitt at han skal løpe. 08:35 BST Teamet på Greycoat Place får eit samtale frå ein journalist som fortel at Gove skal hoppa. "Rubbish", fortel dei henne. 08:40 BST Dei høyrer i ærefrykt når Sir Lynton Crosby tek på samtale frå Gove og fortel han at han skal løpe. "Eg følte meg sparka i magen, det er stygt. Gove er djupt ambisiøs og han var overtydd om at han ikkje treng Boris. Det kunne vera han. Det var alt om makt", seier ein insider. 11:25 BST Momentar før Boris skal opp på scenen, avgjør det lille laget hans at han ikkje kan løpa. 11:50 BST Boris Johnson kunngjer at han ikkje vil stå til Tory-leiarskap. "Han er faktisk Theon Greyjoy, eller skal bli det når eg er ferdig med han". Dersom du ikkje fylgjer med i Game of Thrones - det politiske dramaet med dragar tilsatt - blir Theon torturert, kastrert og torturert att til han ikkje lenger er menneske. Politikken er så god fordi det handlar om makttrengsel, ambisjon, balanse mellom kynisme og tru. Det handlar om når ein skal streika, brutale og raske, og når ein skal halda seg til. Men det handlar òg om personlegheit, om eit indre liv og indre tvil som plager oss alle. Det handlar om sjølvtillit og behovet for kjærleik. Aldri meir enn i dette dramaet. Mange meiner at det var behovet for å vere elska som dreiv Boris til Brexit, i staden for ambisjon. Han hadde rekna ut at han ville bli applaudert av publikum; elsket av partiet som ein god taper som valde å tape; i toppposisjon for ein stor jobb i det neste kabinettet til David Cameron - og kanskje ein enda større. Han hadde kanskje ikkje tenkt gjennom om han verkeleg kunne tiltrekkje det - eller om han verkeleg kunne tiltrekkje det. Han var aldri ein ordentleg klubbmann, aldri ein mann i Underhuset, som dyrka vennskap. Som jarlen av Essex "slørde han kappa for ei østersekone, og med ei slags ydmyk conge (bøyg) heilsa, den vulgære typen som beundra livet hans" (anon). Johnson sin kamp skildrar Gove som den ultimate machiavellistiske skurken med ei ambisiøs kone og ein rådgiver som planlegger å øydeleggje ein nær alliert og ein annan, og som klatrer på den fette støva med eit hån av forræderi og forræderi. Kanskje Gove ville helst hatt ei mildare versjon av svik, med han som prins Hal frå Shakespeare, som skaka Falstaff og dei morsomme, men i det siste barndomme måtene hans ettersom han vakna til makt. Det var altfor hast, meiner ein insider, i sorg ikkje sinne - dei vart alle skuffa over kanten av farten på hendingane. Men misforstå ikkje raseriet. Det skal vera ein annan handling. Eg vert fortalt: "Dette er ikkje over. Gove treng Boris. Og Boris har ikkje tala enda".
Sammenlikninga til ein Shakespeares tragedy er blitt ein klise, så tydelege er parallellet til Cæsar, Macbeth, og dypelegare Coriolanus.