Det er ein spesiell stad, og det er fullt av Real Madrid-fans som skriker, så det er verkeleg naudsynt at Manchester City tek imot hendinga i onsdag, og eg veit berre kva som kan gå galt med dei i Champions League-semifinalen, fordi eg var ein av dei som tapte Tottenham 4-0 i kvartsfinalen i 2011. Stemningen blir intensiv og skremmende, og City må stå imot ein Real-tropp som har dei beste leikarane i verda, men dei har erfaring og evne til å klare alt det. Markvisaren Joe Hart og kaptein Vincent Kompany lå ikkje for å late som om dei var positive om sjansane til City etter at det første steget enda 0-0, og det same gjorde eg når eg møtte mediane før kampen mot Real. Eg visste at det var ein stor oppgåve, men det eg sa var ein svar på mediene som prøvde å teikne frykt for å gjere meg ein match. Dei spurde meg: "Er du klar for dette?" og "Er du nervøs?" Som Hart, sa eg: "Nei, eg er ikkje redd, eg gleder meg til det". Eg hadde sett på dei store kampane i Champions League i årevis, og no skal eg spele i ein av dei. Media playback er ikkje støtta på denne enheten. Eg trur ikkje at nokon forventade at me skulle vinna, men me var verkeleg ikkje redde for å vinna. Fordi me hadde vore i San Siro to gonger det året, som ein del av ein fantastisk gong, og med Gareth Bale, hadde me ein gutt som hadde delt Europa i to. Jo fleire gonger du er i slike situasjonar, jo meir lærer du om korleis du skal takle dei. Fire av City-laget som kjem til å starta onsdag - Hart, Kompany, Gael Clichy og Yaya Toure - kom kort tid etter at dei slo Real på Bernabeu i 2012, då dei to gonger hadde leidd, men tapte på ein skadevakt Cristiano Ronaldo-mål. Og i Sergio Aguero og Jesus Navas har dei spelare som har vore der mange gonger i La Liga då dei spelte for Atletico Madrid og Sevilla. Dei vil vere klare for Bernabeu, og dei vil absolutt ikkje vera redde. Manuel Pellegrini, som er sjefen for City, var klar for første omgang, og han sa at spelarane hans ikkje hadde råd til å mista høvet, og at det ville ha vore avgjørende for dei på onsdag. Vi gav tidleg inn mot Real, men det var eit mykje større slag for sjansane våre då Peter Crouch blei utsleppt etter å ha vore booked to gonger i dei fyrste 14 minuttane, fordi planane våre for kampen gjekk ut av vinduet. Eg fekk berre kjennskap til at eg spelte mindre enn fem minuttar før start, fordi Aaron Lennon ikkje hadde det godt, men eg minner meg berre at eg gjekk ut av tunnelen meir spent enn nokon annan. Spillerne på City må også huske at dommarane vil føle på trykket frå Bernabeu-publikken like mykje som spelarane, og mange av avgjøringane vil gjere seg meir av dei som Real. Det er òg ein skilnad i tankane, fordi spanske lag ser på eit raudt kort som eit middel til å endre spillet for å få ein fordel. Det er ein levande måte å vinne på, og dei gjer det på onsdag, om dei kan, så City må vere super smart for å unngå den situasjonen denne gongen. Om du ser på kampane mellom engelske og spanske lag i Champions League dei siste 10 sesongane, er det dei engelske lagene som har hatt mykje fleire utvisningar - 11 raudkort, samanlikna med seks. Ingen av lagene - spanske eller engelske - har vunne dei 16 kampane etter å ha gått ned til 10 mann, og eg trur ikkje det endrar seg viss det skjer med City denne gongen. Det som skjedde med Spurs på Bernabeu var den mest vanskelege og mest utsette kampen eg nokon gong har spelt, fordi me aldri fekk ballen. Eg var på høgre sida av ein diamant på midten og Cristiano Ronaldo og Marcelo sprang på meg og høyre bakkeren ved Spurs, Vedran Corluka, sjølv om dei av og til overbelastede oss med tre eller fire spelare. Eg og Corluka såg på kvarandre, fordi vi ikkje visste kva me skulle gjera. Du lette etter hjelp, men alle andre var utslette. Dersom City kan halde kontroll over kampen, kan dei ta dei positive konsekvensane av å spela i Bernabeu frå Real og bruka det mot dei. Jo lenger 0-0, jo betre for City, og det første målet deira burde vera å få heimepublikken til å vera stille, og så få dei til å stå på ryggen til Real. Real har vore djupt sett i mesteparten av første omgang, men dei kan ikkje gjere det på heime fordi dei vil bli slått av dei, dei må angripe og prøve å vinne, og det vil gje Kevin de Bruyne og Aguero ein enorm sjanse til å gjere det dei gjorde i kvartsfinalen, då City verkeleg utnytta Paris Saint-Germain sitt ekspansive stil og skilde 2-2 i Paris. Det er ein likhet på 0-0 etter første omgang, men City vil bli gladare med det resultatet fordi det er viktig å spille borte, og å spille borte frå Etihad ser ut til å passa dei mykje betre i europeisk konkurranse.
Det er svært vanskeleg å ikkje bli overrompd når du for første gong går ut på banen på Bernabeu og ser deg rundt - stadionet held på å gå opp og opp i ein evig tid.