"Harper Lee" er ein av dei siste novella som har blitt publisert i løpet av 50 år. "Harper Lee, 84 år, har aldri forklart kvifor ho slutta å skriva". "Hell, no" var svaret hennes på ein forespørsel for fleire tiår sidan. Han sa til meg, medan eg sat på ein benk i den metodistiske kyrkja som familien Lee er i, at ho plutseleg tok opp emnet ein kveld ved ein middag i New York. "Hun spurte meg: 'Har du nokon gong undra deg over kvifor eg ikkje har skrive noko anna?' Og eg sa: 'Ja, det hadde eg òg, saman med fleire millionar av andre.'" Og ho sa: 'Vel, kva meiner du?'" Rev Butts, som nettopp hadde fylt 80 år, sa til henne at ho allereie hadde skrive ei flott bok og difor ikkje trengde å konkurrera med seg sjølv. "Og då eg kom over det, sa ho: 'Du tek feil.' Eg sa: 'Okay, smart Alec. Du kan fortelja meg.' Ho sa: 'Eg ville ikkje gå gjennom all den privatsvindinga eg gjekk gjennom for å få denne boka igjen for nokon pengesum.' " Og ho sa: 'Eg trengde ikkje skrive ei anna bok. Harper Lee kalla den ein enkel historie om "konflikten i den menneskelege sjelen" og Monroeville, Alabama, er der ho fekk inspirasjon. Historien skildrar det segregerte sør i barndomen hennar, under Depresjonen. Han hadde møtt Martin Luther King Jr. og undertegna ein oppfordring til å boikotta bussar. Ku Klux Klan hadde lagt eit brennande krosse på gresset hans. Han seier at To Kill a Mockingbird ikkje vart godt motteken i Monroeville då han vart publisert. "Folk som var harde rasister, likte ikkje den på grunn av det som boka innebar", sa pastor Butts til meg. "Boka avslørte rasisme, og det skremmer alltid ein rasist - når du trekk omslaget frå dei. "Dei som stod opp for borgerrettigheter vart sterkt oppmuntret av boka fordi ho på ein svært dyktig og subtil måte tala til rettferd". Men i dag, seier Rev Butts, er det enorm borgarstolte i Monroeville. Bysdamane i byen prøver ofte å verna Lee, og la henne leva eit normalt liv i staden for å bli forfylgt av fans eller plaga med nyfikne spørsmål. "Å vera kjend er viss eg er sikker på at det er moro for eit eller to år. Men etter ei stund blir det gamalt", seier pastor Butts. "Ho er ikkje ein einslig, men ho skjuler seg for offentlegheit".
Det er ein av dei mest elskede bøkene i amerikansk litteratur, men "To Kill a Mockingbird" var òg eit ein-rumpeball-bøk.