Bob Walker vart treff av glidende døyrer då krukken hans blei fast etter at han freista å koma av toget då støtten han hadde bookta ikkje kom. I ei uttale sa Great Western Railway at det var i ferd med å utrede kvifor hjelpen han hadde arrangert ikkje kom. Mr Walker sa at han led av eit tap av verdighet og ikkje ville at andre skulle lida på same måte. Richard Lane, hovud for kommunikasjon, sa at problem ofte er på grunn av dårleg attityd frå personellet, utilgjengeleg infrastruktur eller mangel på informasjon. Mr Walker var på veg tilbake frå Bristol etter ein medisinsk vurdering av særingar, inkludert tap av beina, etter ein motorsykkelulykke femten månader tidlegare. Alle reisemøte hans var forhåndsboka av eit forsikringsselskap, inkludert hjelp på stasjonane. Då han kom til Bodmin Parkway, nekta personellet å gje han ein rampe på grunn av sine eigne medisinske problem. Han sa: "Det var berre ei forferdelig og skremmende opplevelse. Å vere fast i ein tågdør er ganske skremmende i utgangspunktet. "Utrett at det manglar eit bein, er eg frisk og aktiv og kan gå rundt ganske godt. Det vil finnast folk som er dårlegare enn meg og vil ikkje at dei skal lida den same vanrøyden".
Ein amputert som vart fast i døren til eit tog i Cornwall sa at det var ei "forferdeleg opplevelse".