Å hoppa rundt den ekstremt farlege gatekursen på 61 km med ein gjennomsnittleg fart på nesten 212 km/t, krev uhyre dyktighet og nerver av stål. Men kva gjer han så mykje raskare enn mange av rivalane hans på nesten identiske motorsyklar? Dataanalysetfirmaet EMC, sportsutviklarlaget Alpinestars og sensorspecialisten Freescale Semiconductor, utstyrte sykkelen og drakpakken med ei batterie av biometriske og mekaniske sensorar som kunne registrera kvar aspekt av menneske og maskin i aksjon. "Det var litt nervesård - det var ledingar over alt", fortel den 43-årige vegløparmesteren til BBC. "Det var til og med temperatursensorar under underbuksane mine. "Men når visaren er ned, gløymer du alt om det". Teamet testa teknologien på Monteblanco-banen i Huelva, Spania, og samanlikna framførslene til McGuinness med dei til motorcykeljournalisten Adam Child. Deretter testa dei kitet under kappløp under Isle of Man TT-racen i juni. Resultatet var overraskende, ikkje minst for McGuinness sjølv. Femti sensorar måla alt frå for- og bakhjulesnøgd til bruk av gasse, bankvinklar til girendringar, akselerasjon og bremsefrekvens til avgang. Sensorar i drakpakken hans gjorde det til og med mulig for dei å analysera posisjonen hans på sykkelen på ulike stadsdele av banan. Men det var biometriske sensorar på McGuinness sjølv som avslørte mykje om løyparens hemmelighet til suksess. Det viser seg at han verkeleg har is i blodårene sine, i figurativt høve. "Han hadde berre 120 slag per minutt - godt innenfor det aerobiske området - sjølv ved svært høye fartssegninger", seier Mike Foley, seniordirektør for datavitskap ved EMC. "Sidan hjertespillet hans var mykje lavere, var oksygeninntaket hans mindre", seier han. "Han var mindre stresset, rolegare, og dermed var han meir konsekvent i utføringa, og han var mindre trøtt enn andre rytter". Og tretthet fører til feil - av og til dødelege - i ein intens tidskonkurranse som varer 1 time og 50 minutt rundt ein bane med 250 kurver. "Eg visste ikkje verkeleg kvifor eg var raskare", seier McGuinness, "og det har vore interessant å finne ut av det. "Eg blir nervøs før ein race startar, men eg prøver medvitleg å slappa av så eg ikkje blir utbrent og mister konsentrasjonen". Det viste òg begrensingar i sensorane sjølve - mange mislykkast i dei harde omstenda på Isle of Man. Uvanleg nok opna EMC ein global konkurranse for å sjå kven som kunne analysera og presentera alle data som var samla på den mest fantasifulle og praktiske måten. "Vi hadde 750 datavitenskaparar i gjeng", seier han. "Vi brukte maskinlæringsteknikk til dataanalysen og oppdaga at berre 14 variabler gjorde ein forskjell under løpet. "Det er samspillet mellom desse 14 variablane på eit punkt på runden som forklarer kvifor han er raskare". Dette tyder at han bremsa litt seinare, accelererte litt lenger og la seg litt meir i kurvene enn andre rytter. Han brukte òg fleire gir i nokre av kurvene. "Ein endring på 1% i vinkelen kan gjere ein stor skilnad", seier Foley. "Naturleg evne spelar òg ei stor rolle, liksom lang erfaring". "Eg reiste motorcykel for første gong i treårsalderen", seier han til BBC. "Faren min hadde ein sykkeltur i Morecambe, så det var to hjul for meg så langt tilbake som eg kan minnast". Racing var berre ein naturlig forlenging av "den brennande lidenskapen" hans for motorsyklar, seier han. "Eg elska spenningen, farten, fridommen...og å vinna var siren på kaken". Så kva lærte han av dataanalysen? "Eg lærte at eg kan gå enda raskare i eit par område på banen - dei som eg ikkje liker så mykje. Eg blir litt spenst her og hjertespenningen min går opp. "No kan eg reinsa meg og gjera meg avslappnad", seier han. Formel 1-motorrenninga har hatt denne typen analyse i årevis, og det har motorkursløpet Moto GP, med sensorar som strålar data trådløst frå bilane og motorsyklene i sanntid under kappløp. Men Auto-Cycle Union (ACU) Ltd, som styrer Isle of Man TT-løpene, tillater ikkje dataoverføring i sanntid - all analysen av korleis motorsyklane har gjort seg må gjordast etter kappløpa. "Vi liker å tenkja på TT som ein renare form for racing - rytter har ansvar for det han gjer, ikkje dei tekniske", forklarar Dr. Paul King, formann for vegløpskomiteen til ACU. Men King, som òg er ein seniorforelesar i maskining på Loughborough University, trur at biometrikk i drakt kan få ein stadig større rolle i motorsport og for sivile motorsyklister. "Det finst alle slags muligheter for smart sensorteknologi i motorklædnad", seier han. "Kjernen i kroppen er ein nøkkel på motorsyklar - konsentrasjonsnivået kan falla om kroppen blir for kald. "Du kan få ei varsel - ein vibrasjon i setet kanskje - om dette skjer og du blir for sømsig, til dømes". John McGuinness er samde i det og seier: "Alle desse opplysingane vi samlar, kan vera nyttige i den virkelige verda - sensorar som måler utmattinga, tilstanden til dekkene dine, om du har ein oljelekkasje - det kan redde liv". McGuinness har som mål å slå Joey Dunlop sin rekord på 26 seierar på Isle of Man TT. Med hjelp frå dataanalyse kan han berre lukkast.
John McGuinness, kjent som "Morecambe-missilen", har vunne 23 gonger på den berømte Isle of Man TT-motorrettløpet.