Som mange lesarar av denne bloggen gjerne påpeker, vil ikkje virtuelt virkeleghetsmiljø aldri erstatta det å verkeleg oppleve noko. Ingen, ikkje eingong i korridorane til Oculus Connect, ein konferanse for den virtuelle virkelegheita, ville foreslå noko anna. Eide av Facebook, er Oculus kreditert for å ha andsa nytt liv i den virtuelle virkelegheita som hadde blakna ut etter ein nesten knusande første gong på 90-talet. Harsettene, Oculus Rift, kjem til hylla neste år. Forventinga er stor. Men i dag hadde me ei påminning om kor langt vi er frå å vere i stand til å ta imot alt som ein gong kan ta imot, noko som i sin tur er nærmest ein fullstendig undertrykkjande verd - ein verden som kan gjere oss til eit menneskeleg uttrykk for vår kjensle av, korleis vi kan vere i et anna rom, saman med andre, og på ein annan måte ha opplevd andre ting. Oculus og Facebook har gjeve oss ei rekkje kunngjeringar i samband med VR i dag. Her er dei viktigaste: For å gje eit godt hugnad på dette, tok Oculus-sjef Michael Abrash, ein ny måte å tenkja på, og han teikna alle dei tinga Oculus ikkje kunne gjera enno. Problemet er så stort at laget ikkje ein gong prøver å løyse det -- noko neste generasjon må gjere seg opp med. Ein av dei er å gje dei sans for lukt, ei kjensle som er så viktig for dei, og som du seinare vil minne om, når du er på eit nytt sted. Ein annan utfordring er å smake på noko eller å høyra på ein måte som ikkje kjenslet er som om du berre hadde hovudskodespråk på. Haptikk teknologi er berre å byrja å gjere grunnleggjande berøringsfølelse tilbake, men det vil ta årevis før du kan slutta med å leggja hendene gjennom virtuelle borda, og det vil ende med å øydeleggje illusjonen. Men dei som er lidenskaplege for virtuell virkelighet, burde ikkje føle seg trygge. For no er VR det Space Invaders er til Call of Duty. Det primitive blip-blip-blipet i 1970-talet var byggesteinen som gjorde at me kom hit vi er i dag. Og slik er det med Oculus Connect at dette er berre byrjinga, og det er en lang veg å gå. Me er ikkje heilt i gang. Vi har vore her før. Journalistar på 90-talet skreiv om virtuell virkelighet som den neste store utviklingen, akkurat som eg er i dag. Men teknologien var ikkje klar då. Er det no? Det er nokre gammalskodne aktører som lokkar folk tilbake til verksemda etter ei lita stund. Ein av dei var Greg Panos, som hadde studert virtuell virkelighet i over to tiår. Eg spurte han om denne siste bølgje av virtuell virkelighet ikkje var det same som på 90-talet. Ja, han sa -- forskjellen er at VR er god nok, og billig nok, for at selskapene skal kunne tenkja noko seriøst. Og slik det startar. Det første slaget for VR vil vera gaming. Difor vil dei beste spelane vinne -- i teorien -- så innsatsane frå HTC Vive kunne forstyrra ambisjonene til Facebook. HTC har samarbeidet med den legendariske spelprodusenten Valve, og dei burde ha vore flotte. Og Vive går først. Sony kjem med, og Morpheus har to ting å seia. Ein: det er knytt til den allereie suksessfulle PlayStation 4, og vil sannsynligvis bli bundla med konsollen. Men med kunngjeringane idag, gir Facebook seg sjølv ein enorm forspring i ein ny, spennende verd av underholdning. Avtaler med Netflix og Minecraft kan gje Oculus ein overtak, sjølv om andre konkurrentar har betre maskinvare, som det har vore føreslått. Innhald er kongen. Vive og Morpheus må konkurrere med det. Mulighetene er umåteleg store - frå gaming til telepresens, utdanning til blockbusterfilmar, Facebook prøver å utvikle ein plattform som ein dag kan konkurrere med mobil-ekosystemet i stor skala. Men -- og det er eit stort men -- Facebook må framleis ha det. Eit år etter at Facebook kjøpte Oculus VR, har me framleis ikkje sett teknologien koma på markedet på ein meningsfull måte. Det betyr at Facebook-boss Mark Zuckerberg sine to milliardar dollar i VR-inntekter fortsatt er ope. Vil dette kjøpet sjåast som eit snildt tiltak på linje med Google si köp av YouTube for 1,6 milliarder dollar i 2006? Eller vil Oculus vere Mr. Zuckerberg sin MySpace - ein teneste med ein sterk tidleg impuls, kjøpt av NewsCorp for 580 millionar dollar, for å så bli sletta for 35 millionar dollar seinare? Det var ein nykomar som tok det MySpace starta med og gjorde det mykje betre, og drepte forretningsdrifta i løpet av prosessen. Det er kanskje difor han kom, uannonsert, til arrangementet torsdag, tilsynelatande med eit hovudmål - å få tak i forventingane til utviklarar, presse og offentligheten. "De er alle i ferd med å finne opp den neste store plattformen", sa han til delegatane. "Dette skal gå veldig sakte. "Facebook er forplikta til dette på lang sikt". Han ventar ikkje at "millionar" av einingar skal seljast - i det minste ikkje i ei tid. Han var der for å forsikre utviklarane om at sjølv om det ikkje gjekk oppover og dei ikkje blei millionærar med ein gong, ville han halde fram med det. Men han er ikkje den einaste - og det kan vera konkurrentar som tek det Oculus har byrja på og gjer ting betre - som gav Mr. Zuckerberg MySpace-behandlingen.
Den største konkurrenten i virtuell virkelighet er nokon som aldri vil slå den - den virkelige verda.