Velja ein kandidat er ein av dei viktigaste avgjerda ein kan ta under ein presidentvalskamp. Han leitar etter ein som kan balansera dei svakeste, appellera til nye veljarkretsar, overtala uavhengige veljarar til å sjå han på ein annan måte og kampanje effektivt på hans vegne. Den perfekte visepresidenten må òg overtyda veljarane om at han eller ho er klar til å overta presidentembetet om noko skjer med Romney - og at han eller ho er berre eit slag unna Oval Office, som det amerikanske politiske ordtaket seier. Kongressmannen i Wisconsin, som er formann for budsjettutvalget i representanthuset, vert sett på som ein overtygande surrogat med kapasitet til å ta Romney-kampanjen på offensiv på spørsmål som sannsynlegvis vil dominera i dette valåret - som jobbar, økonomi og underskudd. Han er òg ein fast konservativ frå ein stat som begge parti ser på som å vera i fangest i det kommende valet. Men budsjettforslagan til Ryan er så streng og konservativ at ho kan vera eit problem for Romney blant uavhengige veljarar som ikkje er så ivrige etter å senka skattar og som held sosiale program i ære. Ryan studerte ved Miami University i Ohio og vart vald til representanthuset i 1998 i en alder av 28 år. I det han vart vald, håpar Romney å få stemmer frå den viktige delstaten Ohio, og samtidig ha ein kompetent veteran frå Washington på billetten. Men styrkane til Portman er òg svakheita hans. Han vart fødd i Cincinnati og fekk utdanning ved Dartmouth College og ved University of Michigan Law School. Seinare arbeidde han i rettsarbeid i Det hvite hus under George Bush Sr. Han var representant i representanthuset frå 1993 til 2005, då George Bush Jr. utnevnte han til handelsrepresentant. I 2006 utnevnte Bush han til direktør for Office of Management and Budget, ein rolle han bidrog til å utforma budsjett- og skatteløg i Det hvite hus. Han forlét den jobben i 2007. I 2010 vart han vald til senatet, og etterträdde republikanaren George Voinovich. Pawlenty gjorde sitt eige korte løp for den republikanske nominasjonen, men gav seg av i 2011 før ein stemme vart teld då han ikkje fekk meir innflytelse blant veljarane eller mediene. Han kunne hjelpa til med å balansera det rike, patricianske bildet til Romney og medfører nok politisk erfaring til bordet. Men han vert sett på som mangel på karisma, og han får ikkje til eit geografisk valgområde - Minnesota er ein solid demokratisk stat, som sist stemde for ein republikansk presidentkandidat i 1972, og før det i 1956. Han vart vald inn i representanthuset i staten i 1992, og vann rollen som republikansk meistarikeleiar i 1999. I 2002 vart han vald til guvernør. Han vart omtalt som ein mulig visepresidentkandidat for John McCain i 2008. Marco Rubio, 41, er alt Portman og Pawlenty ikkje er: Han er ung, kjekt, energisk, og ein dyktig talsmann og ein populistisk og engasjerande person i TV-serien. Han er ein favoritt for den konservative populistiske Tea Party-rørsla, og det gir han ei folkerøkt som Romney ikkje har. Sonen til kubanske innvandrarar, Rubio, kunne tenkja den overveldande fordelen Obama hadde med hispanske veljarar. Og han kunne hjelpa til med å få den avgjørende staten Florida til å bli republikansk. Men Rubio har òg ulemper. 41 år gamal er han yngre enn Obama i 2008, og han har mindre erfaring på den nasjonale politiske scenen enn presidenten hadde då han starta runde for Det hvite hus. Då Rubio var ung, gjekk familien hans ei lita stund på mormonkyrkja, noko som risikerte å avvikle nokre av dei evangeliske kristne veljarane som var mistenkelege for Romneys mormontrover. Og det er ikkje greitt i kva grad Rubio kunne vinna hispaniske stemmer frå demokratane. I 2010 vart han vald til senatet. Bobby Jindal, 41, var den første indianeren i USA som vart vald til guvernør. Romney er ein av dei største politikarane i USA, og han er ein av dei største politikarane i USA. Han er ein av dei største politikarane i USA, og han er ein av dei største politikarane i USA. Den første innfarten til Jindal i nasjonalpolitikk fall flat - han vart valt for å gje den republikanske motstrid til Obama sin State of the Union-tale i 2009 - og han vart avvist som ikkje heilt klar for prime-time. Han vart sett opp som ein djervleiar i samband med oljelekket i 2010 i Deepwater Horizon, og han var ein kritisk mottaker av Obama-administrasjonen. Før han kom inn i politikk, arbeidde han ei lita stund for konsulentfirmaet McKinsey and Company i Washington DC. I midten av 20-åra blei han utnemnd til å leia Louisiana Department of Health and Hospitals, og snart var han leiar for den nasjonale Bipartisan Commission on the Future of Medicare. Under president George W Bush var han assisterande sekretær for Department of Health and Human Services. Den to-termisjons-senatoren har vorte eit kjent ansikt på talk-shows i USA og er ein produktiv pengetrukar innanfor partiet, som bruker ekstra pengar frå sitt eige finanskasse til å styrkja kampanjene til andre republikanske senatkandidatar. I 2010 spelte Thune med tanken på å stille opp til president, men han bestemte seg til slutt for å ikkje, og i februar 2011 sa han at han helst ville tenkja i "trengsjene" i senatet.
Republican-kandidaten til presidentvalget i USA, Mitt Romney, ventar på å nemne den som kjem til å bli visepresident, snarare enn i løpet av ein eller to dagar.