Det er ein av dei største hendingane i USA i løpet av den siste uken, og det er ein av dei største hendingane i USA i løpet av den siste uken. Om det var nokon tvil om kva retning den andre presidentdebatten i USA skulle ta på søndag kveld, vart dei avvikla ein time før programmet, då Donald Trump hadde ein improvisert pressekonferanse med kvinner som har beskyldt Bill Clinton for seksuell trakasse. Det slående er at medan den tidlege presidenten hadde sine seksuelle historie framført av republikanaren, var det kanskje ikkje det mest blinde, normbrotande øyeblikket i debatten. Det kom i staden då Trump sa at Hillary Clinton var redd for presidentskapet hans fordi det ville føre til at ho blei fengsla. "Slik brennande snakk er eit fornærming mot den elementære demokratiske anstendigheten og ein bryting av grensa for den amerikanske politiske diskursen", skrivar den konservative kolumnisten Charles Krauthammer. "Ho må i fengsel", sa han på ein demonstrasjon i Pennsylvania. Det er borte all form for moderasjon og all form for samlesting. Det er raudt kjøt heretter. Denne (tviveleg) æra går til hans påstand om at den hemmelege oppteksta diskusjonen om korleis han gjorde uønskede framskytingar til kvinner var "bare snakk". Ein slik blanket fornekting har fått ei stadig strøm av kvinner til å koma fram for å hevda at handlingane til Trump faktisk reflekterer hans ærlege ord. Jessica Leeds, som beskylde Trump for å ha klappa henne på eit fly, sa at ho stort sett hoppa ut av skinnet då ho høyrde Mr Trump fornekta noko upassande oppførsel. Trump-kampanjen har lova at dei vil gje bevis på at ankjarane fabrikerer påstandane sine - og Trump har i fleire tale fornekta det. Så langt er det som er bevis for den vaksande lista av kvinner som kom fram, ein diskusjon om flygearmsrør, ein påstand om at Trump ikkje ville ha nok privat tid med kvinnene ifrå å gjera noko uvanleg og, mest forunderleg, at Trump sjølv hevde at ei av kvinnane ikkje var attraktiv nok til å få auget hans. "Trør meg, ho ville ikkje vore mitt førstevalg", sa han på ein demonstrasjon i North Carolina fredag. Trur meg, den linja vil ikkje vinna han noko stemmer. Du ville vore vanskeleg å merke deg over røret av den reisande sirkusen Trump-kampanjen har vorte, men Clinton-teamet brukte òg veken på å avdekke ein skandal. Takket være utgjevingen av Wikileaks av e-postmeldingar som kanskje er skaffa av russiske hackarar, har offentligheten fått eit innblikk i Clinton-kampanjen - og bileta det teiknar er ofte ikkje smidig. Kampanjeaktivistar er besette med meldingar og til og med individuelle tweets, dei tenkjer over negative kampanjetaktikkar, prøver å løysa personelskrig og spekulerer på korleis dei kan inspirera til ein liberal revolt i Den katolske kyrkja. E-postane - om dei er autentiske - inneheld ein fullstendig oppdaging av opposisjonshendinga, Bernie Sanders, og ein del av den mest kontroversielle talen til Clinton, som han gav til bankane på Wall Street. Dei viser òg at kampanjen i tidvis har vore komfortabel med hovudjournalistar og tv-utdannarar - inkludert bevis på at den tidlege demokratiske kampanjearbeidar (og nåværende partileiaren) Donna Brazile kanskje har gjeve Clinton-teamet ein sneikpeil på eit spørsmål frå eit tv-sendt rådhusforum under demokratiske primærval. Det viser seg at presidentkampane, som pølse, ikkje er ting nokon vil sjå bli laga. Dessverre for den republikanske kandidaten er denne verda ein med fiendar rundt kvart hjørne som samspyr om å ta det som rettmessig er hans. Etter å ha kunngjort at han var fri for "fjerningar" i eit tweet på tirsdag morgon, har Trump byrja å bråka med medlemmar av ledelsen i sitt eige parti, fordømme det han ser som håplausevis partisk medier og advare om eit internasjonalt kabal som har som mål å undergrave det amerikanske demokratiet. Han seier regelmessig til dei som støttar han at dei bør fylgje velsignadsplassen i "andra samfunn" etter tegn på misbruk. "Dette valget vil avgjera om vi er ein fri nasjon eller om vi har berre illusjonen om demokrati, men i realiteten blir kontrollert av ei handfull globale særinteresser som riggar systemet, og systemet vårt er rigga", sa Trump på ein rally i Florida torsdag. Han sa at kampanjen hans var i krig mot "ein global maktstruktur som er ansvarleg for dei økonomiske avgjerda som har røva arbeiderklassen vår, berga landet vårt for velstanden og lagt pengane i lomma til ei handfull store selskap og politiske institusjonar". Dei siste uttala til Trump har fått nokre kommentatorar til å seia at han har gått frå å vera en antisemittisk hundesveist til å vera ein fullverdig bullhorn. "Devart Trump tenkjer eller meinar, vil dei kvite nasjonalistane og nynazistane han har aktivert, høyra tale hans med glede fordi han kanaliserer antisemittiske konspirasjonsteoriar frå læreboka, med alle kodelova og emosjonelle toner", skriv den liberale bloggaren Josh Marshall. "Dette er den typen konspiratoriske, revanshistiske fantasiar som driv fram vald og angrep på den vanlege vanlegheita i demokratiet sjølv". I denne uken var det òg to av dei største våpenane i det demokratiske partiet som la av dei mest spikre geirane sine. President Barack Obama, som har sett at godkjenningssetnadane hans har stiga til det høgaste punktet dei har sett på nesten fire år, ser ut til å vera ute av nedsetjingar for å skildra den republikanske kandidaten. Obama har ei grunn til å vera redd for at dei ikkje skal gå i avgang, og han har ei grunn til å vera redd for at dei ikkje skal gå i avgang. "Det er ikkje den siste minsta minten dei får kreditt for det, når ein mann som dei nominerte og støtta, blir på tape når han seier ting som ingen rettvis person ville tenkja seg, og heller ikkje sagt, og heller ikkje skryta om, og heller ikkje handle på", sa Obama i Ohio torsdag. "Du kan ikkje vente til det enda skjer og så seia at det er for mykje og så tru at du på ein eller annan måte viser noko ledarskap og fortjener å bli vald til senatet". Dei kommentarane står i skarp kontrast til den tonen Obama tok på den demokratiske nasjonalkongressen i juli, då han sa at Trump ikkje var representant for republikanske eller konservative verdiar. Ho har den fordelen at ho kan snakke til amerikanarar ikkje som ein politikar, men som ein vanlig borgar (som sjølvsagt bur i Det hvite hus). I dette tilfellet tala ho til folket som ei opprømt kvinne. "Dette er ikkje noko vi kan feira under teppet som berre ein annan urovekkende fotnot i eit trist val", sa ho om dei på leine oppfattingane til Trump. "Dette var ein mektig person som snakka fritt og ope om seksuell rovdyring". Det at talmen hennar kom kort tid før Trump kom med ein konspirasjonshistorie, mediafordom og den totale fornektinga av påstandane om seksuell trakasse, gjorde kontrasten meir dramatisk. Retorikken og mediene ifrå, det som eigentleg er eit tallspel. Kven kan organisere finans- og menneske ressursane, og kven kan ikkje? Kven har røystane i viktige delstatar, og kven ikkje? Meldingar og impuls er viktig, men i det siste er det berre viktig så langt det gjer at velgesavtale og tal på styret på valdagen. Ifølgje den nåværende valmøte har det vore ei elendig uke for Donald Trump. Talane hans har gått ned nasjonalt, ettersom Hillary Clinton har strekt ledelsen frå ein virtuell dødhet før den første debata til høge enkelfigurar. Han held framste i Iowa, men dei sentrale kampområda i Ohio, Florida og North Carolina held seg vekk frå han. Deretter finst det delstatar som er trygge for republikanarar - Arizona, Georgia, Utah, Alaska og Indiana - som viser teikn på at dei har gjort seg strengare. Ei ny meningsmåling i Texas, som republikanarar har gjort i kvart presidentval sidan 1976 og ikkje har valt ein demokrat til statsleg representant sidan 1994, viser at Trump berre har fire poeng på framstigning. Det kan vera den siste sjangsen han har til å rista i løpet neste uke, men dei to siste samandringane tyder på at det er meir sannsynleg at dei vil forsterke Clinton. Etter denne vekta med endringar, ser det likevel ut til at det vil ta ein utruleg omlegging av lukka for den new yorker forretningsmannen for å få Det hvite huset til å fyljge med i eiendomsmeglingane.
Den andre uka i oktober vert nok minstenkjent som det augeblinket då presidentvalet i 2016 gjekk ut av rullebana og vart til noko stort.