FN-offiserar brukar sjeldan orda "folkemord" og "etnisk reinsing", men dei seier no at begge kunne omringa det yngste landet i verda.Sidan valden brast opp i Juba i juli og spreidde seg til dei tidligere fredelege sørlege ekvatorialstatane i Sør-Sudan, har 340.000 menneske rømd til grannlandet Uganda. I gjennomsnitt blir 2500 sørsudanarar flyktingar kvar dag. Historiene om det dei kom ifrå og det dei såg på vegen, legg til bevis på at folk drep, vart voldtekne og vart målretta mot sivile på etnisk vis. Nelson Ladu Thomas har to gonger gått over den lita trebroen som skiller Sør-Sudan og Uganda ved ein uoffisiell grenseovergang kjent som Busia. Den første gongen han gjekk over var med familien hans; den andre - ein dag seinare - var med kona til broren og fem av borna som han hadde gått tilbake til for å hjelpa. Seks år gamle Moriswani gjekk lameleg opp på fjellet til politiet i Uganda der dei fekk kontroll på eigedomane før dei blei leidd til eit mottakingssenter litt lenger oppe på vegen. Eg spurde han kva dei hadde etterlatt. "Dei drep folk, sov med kona, stal. Dei skytte ikkje deg, dei skar deg med kniv. "Selv små born kan bli slått ned", sa Mr. Thomas til meg. Dei slukkte vatn og sat utmotte i skuggen av ei harde sol. "Dei vil ikkje ha oss", sa han, og forklarte hvorfor byen Yei, som er berre 80 km frå grensa, hadde vorte ein stad han måtte forlate. "Disse stammene til Dinka, dei vil ikkje ha ekvatorarar, dei vil ikkje ha... Nuer. Dei vil ikkje ha dei". Etnisk vald har dominert krisen i Sør-Sudan. Borgarkriget byrja som ein strid mellom presidenten i Dinka, Salva Kiir, og den tidlegare visepresidenten Riek Machar, som er Nuer. Ecuadorianarar vart først målrett i juli, då volden breidde seg til den del av landet dei tilhøyrde etter at opprørarane hadde rømd frå hovudstaden. I ei lang kø av folk på eit mottakssenter for flyktningar i nærheten, fortalde Otima Amos, 21 år, korleis han hadde kryssa grensa etter å ha gått gjennom busken i mange dagar med 16 andre menneske - dei fleste var born, og blant dei var to år gamle tvillingar. "Vi gjekk hit utan nokon annan form for transport", sa han. "Det var svært vanskeleg fordi dei dreip folk. Om du var ein gutt, skulle du drepes, om du var ein jente eller ei kvinne, ville dei berre voldta deg. Dersom du ikkje var det, ville du drepes". Dei var redde for å bli grepne når dei freista å flykta. Med hjelp frå hjelpemotlempeorganar, vart kvar familie tildelt 30 m2 land og ein tarpaulin for å setja opp eit hus og byrja å plante. Faida Sarah kom i august med borna sine, men ho hadde okra klar til å hausta, og løg, tomater og grønt som sprang ut av jorda. Grunnen til at ho forlét Yei var at ein natt kom soldatar rundt til huset hennar, krevde bilnøklene til mannen hennar og hakka han til døden rett utanfor huset. I juli var Bidi Bidi ein landsby, men no er det ein av dei største flykting-settingane i verda - der det bur meir enn ein kvart million menneske og det er 250 kvadratkilometer. Men no, der det bur nesten ei million flyktingar, har Uganda byrja å streva med den generøse tilnærminga. "Dette har vore ubarmhjelpeleg sidan juli", sa Nasir Abel Fernandes, den høge koordinatoren for nødhjelpstiltak for UNHCR i nordlege Uganda. "Før det internasjonale samfunnet må leggjast opp med dette, og presse Sør-Sudan-leiarane til å stoppe dette, for det er ein massakre på sivile". Han seier at det er eit problem å gje flyktningane vatn, fordi det må lastast inn med lastbil. "Krig, krig, krig", byrja ho, "kven er du og kvar kjem du frå?" Troverdigheten og motstandsdyktigheita i framføringa hennar dytta dype traumer. "De har drepe mor og far min, ja, brør og systrar, og etterlét meg som ein foreldreløs". Det finst så mange forferdelege historier her om kva Sør-Sudan gjer med folket sitt. Les meir: "Eg brukte dagar i skjul i ein sump" Kunstnarar målar for fred: "Uganda er ein av dei beste stadane å vera ein flyktning"
I tre år har Sør-Sudan gått ned i eit haos som dei sjølv har påført seg, og dei er i ferd med å finne seg på kanten av noko endå verre.