Italia tek opp dei fallne meisterane etter ein desperat kampanje i 2015-16, der Jose Mourinho blei avsett berre nokre månader etter at han hadde vunne tittelen - og også etter nokre uuksommelege oppføringar tidlegare i sesongen. Conte er ein av dei som er mest tiltrukka av å sjå på touchline, og Conte var ein av dei som var ein del av den permanente rørsle på Stamford Bridge i 2-1 seieren mot Spurs på lørdag - men topptrenerar går aldri miste om kontrollen og italienaren veit at det er ein tid og ein plass å halda på med emosjonane. Conte var involvert i ein lang og heitt utveksling med fjerde offisielle Bobby Madley då ein tilsynelatande handball av Harry Kane ikkje vart sett i andre halvlek. Det enda med ein strekt hand av forståing som vart nådig gjengjeldt av Madley. Han var òg synleg desperat etter å injisere meir nøye i Chelsea då dei vart utpeika av Spurs i 44 minuttar til Pedro sin likemaker var katalysatoren for eit fullstendig momentumskifte. Det var eit drama som spelte ut med maksimal animasjon ettersom røysta hans kunne høyrast over mengda. Og kroppsspråket - av og til hoppa opp og ned på staden - som gjer at han såg ut som han var på audisjon for Riverdance. Det finst likevel substans som støttar hans frensiske tekniske stil. Han overfører lysten sin til Chelsea-spillarane, med målvakten Thibaut Courtois som seier etter Spurs: "Han er lidenskapleg slik kvar dag, kvar sesjon, og det er flott for oss fordi det held oss fokuserte og skarpe". Det har òg vekka Stamford Bridge, med Chelsea-fans som varmar seg til Conte og sjunger namnet hans konstant på lørdagskveld. Conte er ein av dei som er mest tilgjengeleg i å ha ein topptur i den siste sesongen av den tøffe konkurransen, og han er ein av dei som er mest tilgjengeleg i å ha ein topptur i den siste sesongen. Dette er det han vil gjere for ein av dei største kampane i sesongen når dei reiser til Manchester City, som Pep Guardiola er leiaren av, neste lørdag på lunsj. Trass i all den emosjonen på touchline, vert Conte sagt og målt i pressekonferansane sine med ein stadig meir imponerande engelskkunnskap. Conte var kjent som "Hammaren" av nokre medlemmar av italienske media for kravet til spelarane sine, og ringte ofte til dei klokka 23 under tida han var i Juventus for å råda dei om endringar i treningsskjema, og halda dei på føtene. Han framleidde til og med eit dokument om kostholdet til spelarane, og hans strenge standarder har ikkje falle sidan han tok over kontoret på Cobham-treningbasen til Chelsea. Han har òg mil på ledarklokka for å vita korleis han skal hanta alle eventualitetar. Conte vart sparken som trener for den italienske Serie B-laget Arezzo i oktober 2006, men rehabiliterte karrieren sin med Bari, Atalanta og Siena før han vann tre på rad Serie A-titlar med Juventus og tok over ansvaret for det italienske landslaget. Den tidlege italienske angriparen og Chelsea-treneren Gianluca Vialli, som var kaptein då Conte var spelare i Juve, sa til BBC Sport under Euro 2016: "Fotball er livet hans og difor har han hjartet sitt på ermen. Han prøver ikkje å vera nokon annan. Etter kampen er han ein veldig fin, stille fyr - men i løpet av 90 minuttar vil han vinna". Og å vinna er noko han vert veldig god på med Chelsea. Det har vore anklager om makt i spelaren før - som har vorte avvist av dei som er inne i omklædningsrommet - men det er "so langt så godt" med Conte. Og eit vitnemål for den harmoniserande effekten han har hatt kan sjåast med tilværda til John Terry på reserven. Terry aksepterer at situasjonen hans blir formet av vellykkjeframfall og i samtale med den tidlege Chelsea-lagetamen William Gallas, roste han Conte for den ærlege framgangsmåten hans og sa: "Om eg ikkje kjem tilbake til laget, tyder det at Chelsea vinner, og i det øyeblikket går vi ikkje inn mål. Det tyder kanskje at vi skal vinna ligaen, og om det er med meg eller utan meg, det spelar ingen rolle". Conte stoler på spelarar sine, som det er klårt av forbedringane i Pedro og Victor Moses etter utleiingsperiodane til Liverpool, Stoke City og West Ham. Han har flikka om med Eden Hazard, men har avgjørt at midtbanespilleren Cesc Fabregas er nokon han kan klare seg utan. Og kva med krigshesten Diego Costa? Han er òg ein nyttebetjene av metodene til Conte. Han ville at den illebrandbare striker å halda seg roleg etter eit par røde kort nær-missar i byrjinga av sesongen. Costa har alltid vore ein fredeleg og lydsam person på banen, og han har høyrt på, han tok to tunge slag mot Spurs tidlegare, men han har ikkje gjort det på den gamle måten. Costa veit viss for ein gong kven som er sjefen etter at han krevde at han skulle bli erstatta under 3-0-sigra mot Leicester City for å unngå gult kort og ein mulig avvisning for kampen mot Manchester United. Det var ein tidleg gong at Conte kom til Stamford Bridge etter dei miserable framførslane i 2-1-tapet på heime mot Liverpool og 3-0-tapet mot Arsenal i slutten av september. Etter nederlaget mot Arsenal, litte Conte på sine taktiske instinkter og vende tilbake til tre bakside med David Luiz, Gary Cahill og Cesar Azpilicueta. Han brukte Andrea Barzagli, Giorgio Chiellini og Leonardo Bonucci i liknande roller for Juventus og Italia. Sju på rad vann Premier League og ein gong gav han inn eit mål sidan Chelsea tapte mot Arsenal og sat på tiendeplass, åtte poeng bak Manchester City, som dei no leier med eit poeng. Ironisant nok har dei sidan Arsenal-matchen hatt mindre prosentandel posisjon - 52,79% mot 56,88% - enn dei hadde i kampane før. Chelsea har òg hatt færre skoter, i gjennomsnitt 16,7 fram til Arsenal-matchen samanlikna med 15,4 etter, men dei har vorte ein mykje meir effektiv maskin. På den måten at Liverpool pressar Chelsea til å underordna seg, og måten Arsenal slo seg opp med tre mål i første halvlek, la Conte tydeleg med tanke.
Chelsea-seira over Tottenham på Stamford Bridge gjorde at dei kom tilbake til toppen av Premier League. Det er òg eit bevis på den styrken Antonio Conte har på å byggja opp kluben ny etter å ha vore i det siste.