 ماشى قريتها فهمتها اوك معانيها يعنى واضحة حبتها اممم مش اووى يعنى فى الاول خدتنى لعالم تانى حسيت فيه ( انه خلاص بقى قصة وحكاية وعذاب خمس سنين وفقدان اهل وغيره ) بعد كده بدات الاحساس بوقوع بعض اركانها منى مش فاهمة ايه اللى حصل ، وفى النهاية حصلى رعب كنت عايزة اخلصها باى طريقة واعرف النهاية وارتاح وكلماتها كانت غريبة فى الجزئية الاخيرة دى ، ولكن بجد لا عرفت نهاية ولا يحزنون اعتقد انى ضعت بمجرد ما اتحكم بالسجن على البطل التانى ، وفعلا كان الله فى عونى انا اللى اصريت اقرئها تراب الماس برقبتها مية مرة وبالنسبة للنهاية بتاعتها ماكنتش كويسة بالنسبة لى انه فى الاخر وبعد كل ده طلع ممسوس ، لكن فى المجمل انا حسيت بتعب احمد مراد فى المعلومات اللى هو قدر يجمعها وكمان حسيت انه قدر يتكلم بلسان دكتور نفسى حقيقى ، بعض الجمل خبطتنى كالعادة ، اسلوب مراد مميز وهو ده اللى خلانى اكمل بقية الرواية 