 زى ما الكتاب اتكتب بالعامية . و ان لم يكن يخلو من بعض التصويرات الفصحى . احب اعلق و اقول رأيى ! منكرش ابدا انى استمتعت بيه لحد ما و انه بيناقش اكثر المواضيع الشائكة فى مصر من تدهور التعليم لــ بطالة لــ سياسة فاسدة لــ انحطاط مبادىء و مقدرش بردو اقول انه مغيرش فكرتى فى أحمد حلمى من مجرد ممثل او متلقن لشوية كلام لــ متأمل فى الحيـــاة ! صحيح حس الفكاهه مخلتش من مقالاته . و ضحكت بجذل بس حزنت اوى فى مقال / جرس الفسحة و عسل أبيض . جرس الفسحة عجبنى جدا اسلوبه و طريقة نقله للخبر او الحدث بشكل موجع . و عسل ابيض انه اتكلم عن واحد حقق حلمه و بعدها مات !! عجبنى بردو " طرقعته " بمعنى انه مش تقليدى . مش عادى كده . افكاره . سرده للاحداث . كل كاتب بيتميز بأسلوب معين . و ربما وصل لقلب القارىء بأسلوبه ده !! أيضا هناك بعض المواضيع . " الساذجة " او التافهه مكنتش تليق ابدا انها تتكتب فى كتاب ! ليا بس كومنت صغير أخير . انه مركزش على الحلو فى مصر لدرجة الواحد سأل نفسه " هو ايه حلو فى البلد دى ؟؟؟" جايز البلد فيها مشاكل كتير . بس فيها بردو حاجات كتيره حلوة . اكتر بكتير من همومها . الحاجات دى هى احنا . ولادها . شبابها و شيوخها . اللى مستعد يموت تحت تراب رجليها . ----------------- و من رأيى . بصفة عامة ان الواحد كائنا ما كان لما بيكتب مش بيكتب عشان الناس تصقفله على لباقته و فصاحته او حتى الناس تقيمه ينفع و لا ما ينفعش ، الواحد بيكتب عشان يصرخ باللى جواه . و دى اقل حاجه تفرقه عن الميت / مكمم الفاه !! 