Το σώμα της δουλειάς του Dowd ως αρθρογράφος, και ιδίως τα κομμάτια Flytrap που του έδωσαν το Πούλιτζερ, είναι ένα από τα πιο λαμπρά παραδείγματα ακόμα και αυτο-κριτικής ενός ανθρώπου της μεταπολεμικής γενιάς.
Εκτός από ένα από τα πιο λαμπρά παραδείγματα αυτο-διαπόμπευσης, το έργο της Dowd περιλαμβάνει πολλές στήλες σχετικά με τη δίωξη ριζοσπαστικών περιβαλλοντολόγων.