Μετά από δύο αιώνες θρησκευτικής αίρεσης, η Εκκλησία χρειαζόταν μια πνευματική ανανέωση, βρίσκοντας τον τέλειο σύμμαχο στον Φράνσις της Ασίζης (1182-1226), ευσεβής χωρίς να είναι ενοχλητικά μαχητικός.
Η Εκκλησία μισούσε τον Φραγκίσκο της Ασίζης.