ஓமந்தை சென்றிபொயின்ட் பரபரத்துக்கொண்டிருந்தது. காந்தன், அவன் நேரத்தை அடிக்கடி செக் பண்ணியபடி கொஞ்சம் பதைபதைப்புடன் நின்று கொண்டிருந்தான். எட்டரை மணிக்கு பாதை திறப்பார்கள். இன்னும் அரை மணிநேரம் இருக்கிறது. கண்டுபிடிச்சிடுவாங்களோ? பிடிக்கேலாது. என்னெண்டு பிடிக்கிறது? ஏலுமெண்டா பண்ணிப்பார்க்கட்டும் என்று உள்ளூர நினைத்துக்கொண்டே அடிக்கடி தலைமயிரை கைகளால் மேவியபடி இருந்தான். ஆனாலும் ஒரு நடுக்கம் கால்களில் இருந்தது. அடிக்கடி வரிசையில் பின்னுக்கிருந்தவரிடம் சொல்லிவிட்டு பத்தடி தள்ளி இருந்த கக்கூஸுக்கு போய் வந்துகொண்டிருந்தான்.