சிங்கத்தால் தனக்கு வரும் அபாயத்தை யானைக் குட்டி உணர்வது கிடையாது. தனது அளவேயிருக்கும் சகத்தோழன் என்றே சிங்கத்தை கருதி அதன் அருகில் சென்று விளையாட எத்தனிக்கும். தாய் யானை தனது பிள்ளையின் இந்த செயலை எச்சரிக்கும், தூர தள்ளிவிடும். சட்டை செய்யாத குட்டி யானை சேட்டையை தொடருமானால் தனது வலிமையான தும்பிக்கையால் குட்டியை பிடித்து இழுத்து தனது வயிற்றுக்கடியில் கொண்டு வந்து விடும். கடவுளும் தாய் யானை மாதிரி தான். நமது ஆட்டம், பாட்டத்தையெல்லாம் பொறுமையாக பார்த்து கொண்டிருப்பார். நாம் எல்லை மீறி நடக்கும் போது தனது முழு ஆற்றலை பயன்படுத்தி நம்மை பூஜ்ஜியமாக்கி விடுவார். முடிவில் தனது ஆற்றலை வெளிக்காட்டுவது தான் அவரின் ஆறாவது இயல்பு.