மறுநாள் மாலையில் நாகர்கோயிலை அடைந்தார் அப்பா. கிட்டத்தட்ட முப்பத்தைந்து கிலோமீட்டர் தூரம் நடந்திருப்பார். பட்டினி அவருக்கு நன்றாக பழகியதுதான். எல்லாவிதமான வதைக்கும் பழகிப்போன மெலிந்த கரிய உடம்பு. அப்பாவே சொல்வார், காடுகளில் தீப்பிடித்தால் சில குச்சிகள் எரியாமல் கருகி கிடக்கும். அவற்றை தேடி கொண்டுவந்து வயலில் தொழி ஊன்றுவதற்கு பயன்படுத்துவார்கள். அவை வைரம் மட்டுமெ ஆனவை. என்ன செய்தாலும் ஒடியாது, வளையாது. அதைப்போல அவர் இருந்தார்.