“நானாய் மிளிரின் பவம் போகும். தானே என்னும் நிலையேகும். மானேநீங்கி அருவாவாய். காணாக் கரையும்கண்டிடுவாய்” என அதற்குரிய பலாபலன்களையும் நமது வாப்பா நாயகமவர்கள் எடுத்துக்கூறுகின்றார்கள். எப்படி அவர்கள்அருவாயிருந்து உருவானோம் என தங்களைக் காட்டுகின்றார்களோ, அதே நிலைக்குநம்மையும் இதன்மூலம் எடுத்துச் செல்கின்றார்கள். ஆக, வாப்பா நாயக மவர்களின் சொற்படி, அவர்களின் எண்ணப்படி நடந்தால் நாம் “நானாய் மிளிரின் பவம் போகும். தானே என்னும் நிலையேகும். மானே நீங்கி அருவாவாய். காணாக் கரையும் கண்டிடுவாய்” என்னும் உயரியநிலைக்குச் செல்வோம் என வாப்பா நாயகமவர்கள் அருள்கின்றார்கள். அவர்களது எல்லாப் பாடல்களிலும் இந்தக் கருத்தைமையப்படுத்தித்தான் சொல்லிக் காட்டிக் கொண்டே இருப்பார்கள்.