பிறந்த ஊரை நிரந்தரமாகத் துறந்து வேறோர் அன்னிய ஊருக்குச் செல்கிறோமே என்னும் ஏக்கம் நபியவர்களை வாட்டித்தான் வந்தது. அதிலும், இடைவெளித் தூரம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க அவர்களது மனவேதனையும் கூடிக்கொண்டே இருந்தது. ஜுஹ்ஃபா என்னுமிடத்தை அண்ணலும் அபூபக்ரும் எட்டியபோது ஓர் இறையறிவிப்பு நபிக்குக் கிட்டிற்று: “எவன் குர்ஆன் திருமறையை உமக்கு வழங்கியருளிச் சில கடமைகளை உமக்கு உண்டாக்கித் தந்திருக்கிறானோ அவனே நிச்சயமாக மீண்டும் உம்மை அதே மக்கா நகருக்குள் பத்திரமாய்க் கொண்டுபோய்ச் சேர்ப்பிப்பான்” - (குர்ஆன், 28:85).