ராமச்சந்திரனுக்கு வேலையே ஓடவில்லை. அவரால் நம்பவே முடியவில்லை. நேற்று வரையில் அவருக்கு எதிர்இருக்கையில் உட்கார்ந்து சிரித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்த சகுந்தலா இன்று இல்லை என்பதைத்தான். முந்தியநாள் சரியாக ஐந்துமணிக்குத் தன் கைப்பையைத் தோளில் தொற்விட்டுக்கொண்டு வரேன், சார் என்று கூறிப் புன்னகை காட்டிவிட்டுக் கிளம்பிப்போன சகுந்தலா. அவளது திடீர்ச் சாவைப்பற்றி அலுவலகத்தில் ஆளாளுக்கு வாய்க்கு வந்தபடி பேசி விமர்சித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். சகுந்தலா திடீரென்று செத்துப் போனதைக் காட்டிலும் அவர் காதில் விழுந்த அவள்பற்றிய விமரிசனங்களே அவரை அதிகத் துயரத்தில் அமிழ்த்தின.