வாசுகியின் மனமோ அன்பால் ஆனது. அவள் அம்மா விரட்டப்படுகிறாள். பிள்ளைகள் அப்பாவால் அடித்து நொறுக்கப் படுகிறார்கள்.அத்தனை சித்திரவதைக்குப் பின்னும் அவளுக்கு அப்பாவின் மேல் நம்பிக்கை இருக்கிறது.அதனால் தந்தையிடம் பக்குவமாகப் பேச முயல்கிறாள்: