பண்டைய இஸ்ரவேலைச் சேர்ந்த யூதர்கள் இறைவனுக்கு கீழ்ப்படியவும் மற்றும் தங்கள் பங்கைச் செய்யவும் முடியாதவர்களாக இருந்தார்கள். அதைத் தொடர்ந்து, இறைவனின் வாக்குத்தத்தங்கள் எவ்வாறு ஈஸா அல் மஸீஹின் மரணம், உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் பரமேறுதலில் நிறைவேறின என்பதைப் பற்றிய குறிப்பை இன்ஜீல் தருகிறது. தம் சிலுவை மரணம் மூலமாக, நம் பாவங்களுக்கான தண்டனையை எடுத்துப் போடுவதற்கு அவரே இறுதியான மற்றும் பரிபூரண குர்பானியாக இருக்கிறார். ஈஸா அல் மஸீஹ் திரும்ப வரும்போது, அவர் இறைவனின் அரசை என்றென்றுமாக நிலை நிறுத்துவார். அந்நேரம் வரைக்கும், இறைவனின் ஆவியானவர் (ரூஹுல்லாஹ்) மக்களின் கண்கள் இறைவனின் அரசை காணும்படியாக திறக்காவிடில், அது அவர்களுக்கு காணக்கூடாததாகவே இருந்துவிடும். தற்போது, ஈஸா அல் மஸீஹ் தங்கள் பாவங்களுக்காக மரித்தார் என்று ஈமான் கொள்பவர்கள் மட்டுமே இறைவனின் அரசில் உள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள். (இன்ஜீலில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது போல) நன்றி உணர்வோடு அவர்கள் இறைவனுடைய வல்லமையில் அவருடைய சித்தத்தைச் செய்கிறார்கள். ஈஸா அல் மஸீஹ் உயிர்த்தெழுந்தபின் தன் இரு சீடர்களிடம் பேசிய வார்த்தைகளின் மூலமாக தேவனுடைய திட்டத்தில் அவர் வகிக்கும் முக்கிய பங்கை உறுதிப் படுத்தி இருக்கிறார்: