மூன்றரை மணிக்கு கவுண்ட்டர்களைத் திறந்தார்கள். வழக்கம்போல தெலுங்குக்காரர் வரிசையில் முதல் ஆள். நான் இரண்டாவது ஆள். அந்தப் பெண்மணியிடம் நான்கைந்து நிமிடங்களாவது பேசிக் கொண்டிருந்தார். அதுவரைக்கும் தூக்கமில்லாமல் களைத்துப் போயிருந்த கண்களுக்கு அந்தப் பெண்மணிதான் ஒரே வெளிச்சம்.