நாற்றாங்கால் விட நதியுமில்லை; வயலுக்கு நடுவே ஓடும் வாய்க்காலும் இல்லை; விதிவிட்டபடி என எண்ணி நெஞ்சுக்குள் குமைந்து, வேட்டியையே சுருக்காய் மாற்றிக் கிணற்றில் தொங்குகிறான் கடவுளுக்கும், மனிதனுக்கும் ஒருசேர உணவு படைத்த உழவன்.