அதற்கு சற்றுமுன்னால் என்று நினைக்கிறேன். ஒரு நாள் சிங்கப்பூரிலிருந்து நண்பர் நா.கோவிந்தசாமி வீட்டிற்கு வந்திருந்தார். அகிலன் கண்ணன் மூலம் பழக்கமான நல்ல நண்பர் அவர். கம்ப்யூட்டரில் தமிழ் கொண்டுவருவதற்கு பாடுபட்ட முக்கயஸ்தர்களில் ஒருவர் அவர். “இன்னமும் கொஞ்ச நாட்களில் கம்ப்யூட்டர்தான் எல்லாம் என்று ஆகப்போகிறது. தமிழை கம்ப்யூட்டரில் முழுக்க முழுக்க கொண்டுவருவதற்கான முயற்சிகளை இப்போதே ஆரம்பித்துவிட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் நாம் எல்லாவற்றிலும் பின்தங்கிப் போய்விடுவோம். இதற்கான திட்டங்களையும் சாப்ட்வேர்களையும் கொண்டுவந்து தமிழக ஆட்சியாளர்களிடம் விளக்கம் தந்து செயல்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகளை எடுத்துச்சொல்லி அவர்களை செயல்படவைக்கலாம் என்று பார்த்தால் அதிகாரிகள் மட்டத்திலும் சரி, ஆட்சியாளர்கள் மட்டத்திலும் சரி போதுமான ஆதரவு கிடைக்கவில்லை. முதல்வரிடம் எவ்வளவு எடுத்துச்சொன்னாலும் அவர் புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறார். “சரி...சரி...அதையெல்லாம் பல்கலைக்கழகங்கள் பார்த்துக்கொள்ளட்டும்” என்றே பதில் சொல்கிறார். கம்ப்யூட்டர் என்பது வெறும் கல்வி சம்பந்தப்பட்டது என்று மட்டுமே அவர் நினைக்கிறார். அவர் எப்போது புரிந்துகொண்டு எப்போது சரியான நடவடிக்கைகள் எடுப்பாரோ தெரியவில்லை. ஏனெனில் இதில் அரசு செய்யவேண்டிய வேலைகள்தாம் நிறைய இருக்கின்றன. நம் ஆட்சியாளர்களுக்கு என்ன சொல்லிப் புரியவைப்பது என்பதே தெரியவில்லை” என்று நிறைய வருத்தப்பட்டார். தமிழ் மூலம் கம்ப்யூட்டரில் என்னென்ன செய்யமுடியும் என்பதையெல்லாம் மிக விரிவாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.