“நாட்டை ஆளும் கலை இந்தியாவில் அற்றுப் போனது. இந்திய அரசாங்கம் எல்லைப் புறங்களில் உபயோகமின்றித் தொடுத்த போர்களில் பணத்தை இறைத்தது. இவ்வித வீண் செலவுகளின் பயனாகக் கடும்வரி விதித்தது. நிர்வாகம் அபரிமிதமான செலவை உண்டாக்கியதால், பஞ்சத்தாலும் கொள்ளை நோயாலும் அவதிப்படும் ஏழை மக்கட்கு கடின வேலையிலும் அனுதாபம் காட்டாது கொடுமை இழைக்கின்றது. அது மட்டுமோ, திலகர் போன்ற தேசபக்தர்களைக் கொடுமையாக நடத்துவதும், அரசாங்க அதிகாரிகளின் செயல்களைக் கண்டு மக்கள் நியாயமான முறையில் நேர்மையாகக் கூறும் அபிப்பிராயங்களைத் தடை செய்வதும் எதைக் குறிக்கின்றது? அரசாங்கம் தன்னால் கூடிய வரையில் முயன்று மக்கள் வைத்திருக்கும் இராஜவிசுவாசத்தை அழிக்கச் செய்யுமென்பதையே அது குறிக்கும். இதனால் நாளடைவில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சி வீழ்ச்சியடையும்” என தமது நண்பர் காப்பென்டருக்கு 1898 ஆம் ஆண்டு எழுதிய கடிதத்தில் தமது உள்ளக் குமுறலை தெரிவித்தார்.