"சுத்தமான புகழ் கொண்ட திரௌபதி, தனது கணவர்களுக்கும், பிராமணர்களுக்கும், ஏதோ அவள்தான் அவர்களது தாய் என்பது போல, உணவு கொடுத்து, அனைவரிலும் கடைசியாகவே தனது உணவை எடுத்துக் கொண்டாள்" மான் கறியுண்ட பிராமணர்கள் - வனபர்வம் பகுதி 50 வரும், இந்த வரிகள் படிக்கும்போது நமது உள்ளத்தில் எழும் உணர்சிகள் கடலை விட குறைந்ததா? மனசீகமாக அன்னை திரௌபதியின் பாதமலரை நோக்கி நமது கைகள் குவிகின்றனவே . இந்த தாய்மையின் அற்புதத்தை விளங்கிக்கொள்ள நாம் குறைந்தது மூன்று தலைமுறையைக் கடந்து நமது பாட்டியின் மடிக்கு செல்ல வேண்டும்.