‘தங்கல்‘ – முன்னோட்டம் பார்த்ததிலிருந்தே படம் பார்க்க வேண்டும் என்றிருந்தேன். நேற்று மல்லிக்கும், ஆறுமுகமும் எதார்த்தமாக மாலை 6 மணி காட்சிக்கு 5 மணிக்கு அழைக்க, கடைசி நேரத்தில் அரக்க பறக்க முன்பதிவு செய்து, ஊர்வசி திரையரங்கில் முதல் வரிசையில் ‘தங்கல்’ . திரையரங்கில் நுழைந்தவுடனே ஒருவர் ‘ஹிந்தியா?’ என்று வினவ, ‘இல்லா’ என்றேன். ‘கன்னடதவரா’ என்றார்; ‘தமிழ்’ என்றேன். ‘தங்களுக்கு தங்கலின் அர்த்தம் தெரியுமா?’ என்றார். ‘யுத்தா’ என்று பதிலளித்தேன் (தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளியாகியுள்ள ‘தங்கல்’ திரைப்படத்தின் பெயர்; விளம்பரங்களில் பார்த்தது :-)). ‘ஓஹோ, இது மாதிரி சில வார்த்தைகள் மட்டும் தெரியாது’ என்றார். ‘இது மாதிரி சில வார்த்தைகள் மட்டுமே தெரியும்’ என்று கூறிவிட்டு நகர்ந்தேன். திரைப்படத்தைப் பற்றி ஏற்கனவே பல தளங்களில் விவரமாக எழுதி விட்டனர். முன்னோட்டத்திலேயே படத்தின் கதையை கூறிவிட்டாலும், கிட்டதட்ட மூன்று மணிநேரம் விறுவிறுப்பான திரைக்கதையாலும், தேர்ந்த நடிப்பாலும் ரசிகர்களைக் கட்டிப்போட்டதே ‘தங்கலின்’ வெற்றி. மிக நன்று. (தங்கல் – மல்யுத்த போட்டி)