பலமுறை நான் கீழக்கரை செல்லும் பொழுதெல்லாம் திருப்புல்லாணி பேருந்து நிலையத்தில் கைகாட்டியில் சேதுக்கரை மூன்று கி,மீ. என்று இருப்பதை பார்க்கும் பொழுது ஒருநாள் கண்டிப்பாக இந்த கடற்கரை சென்று வரவேண்டும் என்று சுமார் முப்பது வருடங்களாக நினைத்துக் கொண்டே வந்து இருக்கிறேன் இதோ இவ்வளவு ஆண்டுகள் கடந்து உனக்கு திதி கொடுப்பதற்காக முதன் முறையாக உனக்காக சேதுக்கரை சென்று வந்த பொழுது மனதில் சிறிய குற்ற உணர்வு இங்கும்கூட சாஸ்த்திரங்கள் என்னை திகைக்க வைத்தன திருமணம் ஆகாமல் நீ இறந்து விட்டதால் ஐயருக்கு வெள்ளியில் செய்த பசுமாடு கொடுக்க வேண்டுமாம். இல்லையெனில் உனது ஆத்மா சாந்தியடையாதாம் இதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. எனினும் உனது ஆத்மா சாந்தியடையாது என்ற வார்த்தைகள் என்னை மனதைக் குடைந்து கொண்டே இருந்தது உனக்காக எவ்வளவோ செலவு செய்தேன் திதிக்கு வேண்டிய சாமான்களும், ஐயரின் தட்சிணையும் சேர்த்து இரண்டாயிரத்தை கடந்து வந்து விட்டது. இந்த வெள்ளியில் செய்த மாடு சுமார் எண்ணூறு ரூபாய்வரை வரலாம் ஒரு மனப்பயத்தில் செய்து விடுவோம் என்ற முடிவில் இருந்தேன் காரணம் எனக்கு எண்ணூறு ரூபாயைவிட உனது ஆத்மா சாந்தியடைவது மிகமுக்கியம் நாத்திகர்களுக்கு மனம் சறுக்கும் முக்கியமான காலகட்டங்கள் இதுதான் சந்தர்ப்பங்களும், சூழ்நிலைகளும் சில நேரங்களில் மனிதர்களை இப்படி கொண்டு வந்து நிறுத்தி விடும் என்னை பாசம் நம்ப வைத்தது.