சிவானந்தன் அங்கே ஒருவரை அறிமுகம் செய்துவைத்தார். அவர் தன் வீட்டுக்கொல்லையில் இருநூறு வாழை நட்டு குலைதள்ளும் நிலையில் இருந்தபோது காட்டுயானைகள் வந்து மொத்தமாக அழித்துச்சென்றன என்றார். ‘எந்த வருத்தமும் இல்லாம அன்னிக்கு காடு அதுங்களோடதுதானே அய்யா? போகட்டும்னு சொன்னார். அபூர்வமான மனுஷன்’ என்றார் சிவானந்தன். நான் அவரைப்பார்த்தேன். ‘அதுங்களோட மண்ணிலே வந்து குடியிருக்கோமுங்க…அதுங்க சாப்பிட்டா தப்பில்லைங்க’ என்றார் அவர்.காடு இந்த வகை மனிதர்களை பாதுகாத்து அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டுசென்றால் நல்லது என நினைத்துக்கொண்டேன்