அவன் வீடு குன்னூரில் இருந்து 20 கிமி. தள்ளி இருந்தது…அந்த ஏரியாவிற்கு சம்பந்தமில்லாமல் இருந்த வீட்டில் நிரம்பியிருந்த கூட்டம் ஏதேதோ சடங்குகள் செய்துகொண்டிருந்தனர்.. கூட்டத்தில் எங்கும் அவள் கிடைக்கவில்லை .. சோர்ந்து போய்.. சாப்பிட்டுவிட்டு பார்கையில் மணி 8.10 ஆகி இருந்தது.. அவசரமாக கிளம்பி பஸ் ஸ்டாண்ட் வந்து சேரும் போது மணி 9 . அந்த சிறிய பஸ் ஸ்டாண்ட்டில் யாருமே இல்லை.. ஒரே ஒரு ஆள் மட்டும் சிரிய பொட்டி கடையை முடிகொண்டிருந்தான் .. அய்யா கோயமுத்தூர் பஸ் என்றேன்.. அது போய்யிருச்சு என்றபடி வேலையை தொடர்ந்தான்.. மச்சான் ஏதாவது லாரி இல்லைனா ஜீப் பில் லிப்ட் கேக்கலாம் என்றபடி ..அந்த வழியாக சென்ற 2 ..3.. வாகனத்தை நிருத்த முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தான் என் நண்பண்….அப்பொழுது சீரான வேகத்தில் வந்த ஒரு லாரி அவன் கைகாட்டியதில் நின்றது.. அது ஒரு காய்கறி லாரி .. 1 2 லாரியின் ஓட்டுனருக்கு 55 வயது இருக்கும் .நான் அவரை பார்த்து கோயமூத்தூர் போக வேண்டும் என்றபடி முன் இருக்கையை பார்க்க இருந்த ஒரு இருக்கையில் ஒருவன் கால் மடக்கி படுத்திருந்தான்.. தம்பி பின்னால் ஏறிக்கங்க என்றார் அந்த ஓட்டுனர்..