``தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை முதியவர்களை 'வேண்டுமென்றே' தொலைத்துவிடுவதில், வறுமைக்கோட்டுக்குக் கீழே இருப்பவர்களே முதன்மையாக இருக்கிறார்கள். 2000-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு கணவன் மட்டுமல்லாமல் மனைவியும் வேலைக்குச் செல்லும் வழக்கம் அதிக அளவில் அதிகரித்துள்ளது. இதனால் தனிமையை உணரும் முதியவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்துள்ளது. பொருளாதாரத் தன்னிறைவு அடைந்த பெண்கள், முன்புபோல் குடும்ப விவகாரங்களில் மூத்தவர்களிடம் எந்தக் கருத்தும் கேட்பதில்லை. இதனால் தம்மைத் தள்ளிவைத்துவிட்டதாக அவர்கள் உணர்கிறார்கள். முக்கிய முடிவுகளில் கலந்தாலோசிப்பதில்லை என்பதில் தொடங்கி அவற்றை தம்மிடம் சொல்வதுகூட இல்லை என்பது வரை பல்வேறு கவலைகளுடன் இருக்கிறார்கள். இது, கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக சென்னை மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறங்களில் காணக்கூடிய ஒன்றாக இருப்பது; கோயில்கள், கடற்கரை மற்றும் பூங்காக்களில் முதியவர்கள் சேர்ந்து பேசிக்கொண்டிருப்பது. இது, குடும்பத்தினர் அவர்களுடன் நேரம் செலவழிப்பதில்லை என்பதையே காட்டுகிறது.