எங்கள் வேலைவாய்ப்புகளை இழந்துவிட்டு, வாழும் இடங்கள் காடுகளை ஆக்கிரமித்து இருப்பதாகக் கூறி கைவிட்டுவிட்டு வேறு எங்கே செல்வது. எத்தனை மண்சரிவுகளானாலும், வெள்ளம் வந்தாலும் இது நாங்கள் வாழும் இடமென்று நிவாரண முகாம்களுக்குக் கூட வராமல் அங்கேயே இருப்பவர்களை நாங்கள் பார்த்துள்ளோம். போக்குவரத்து முற்றிலும் தடைப்பட்டாலும், நிவாரணப் பொருள்களைக் கொண்டு சேர்க்கமுடியாவிட்டாலும்கூட அவர்கள் அங்கிருந்து வர மறுக்கிறார்கள். இதற்குக் காரணம், அது பல்லாண்டு காலமாக அவர்கள் வாழ்ந்த இடம். அதை எப்படிக் கைவிட முடியும். அங்குதான் அவர்களின் வாழ்க்கை. அவர்களின் வாழ்வாதாரம். பல்வேறு அறிஞர்கள் இங்கு நடந்திருக்கும் சீற்றங்களுக்கு மனிதர்களும் காரணமென்கிறார்கள். ஒப்புக்கொள்கிறேன். நாங்களும் காரணம்தாம். அறிவிப்பின்றி அணைகளைத் திறந்துவிட்டவர்கள் அதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். வாழ்வதற்கு விவசாயம் செய்யும் நாங்கள் என்ன செய்தோம். விவசாயத்தைக் குறைத்துவிட்டால் எங்களுக்கான உணவு எங்கிருந்து கிடைக்கும். சுற்றுலாத் துறையைக் குறைத்துவிட்டால் அதை நம்பி வாழும் மக்களின் நிலை என்னவாகும். தொழில் வளர்ச்சியைக் குறைத்துவிட்டால் மேற்கூறிய இரண்டைத் தவிர எங்களுக்கான வேலை வாய்ப்புகளை நாங்கள் எங்கே தேடுவது?