“உயிரில் மகிழ்ச்சி நிறைத்த அபிநயாவின் குரலை உள்வாங்கிக் கொண்டிருந்தான் சாமி. காலை எட்டு மணியிலிருந்து ஒன்பது மணிவரை அவளின் அழகுக் குரலைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவன். அங்கு ஒன்பது மணியாகவும் ஒரு உற்சாக கங்கையே அவனுள் உருக, அபிநயாவிற்காகக் காத்திருந்தான் ஆட்கள் வருவதும் போவமாய் இருந்தனர்.