அனைத்து டால்ஃபின்களுக்குமே ஒருவித குரலொலி அடையாளங்கள் இருக்கும். ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட குரலொலி அடையாளங்கள்கூட இருக்கின்றன என்று ஸ்டெஃபானி கிங் கூறுகிறார். உதாரணமாக ஒரு டால்ஃபின் சில ஆண்டுகள் ஒரு கூட்டத்தோடு நட்புறவுகொண்டு அவர்களோடு கூட்டாக வாழ்ந்திருக்கும். பிறகு அவர்களைப் பிரிந்து வேறொரு கூட்டத்தோடு சேர்ந்திருக்கலாம். புதிய கூட்டத்தில் அதற்கென்று தனி குரலொலி ஏற்படும். புதிய நண்பர்கள் புதிய ஒலியை எழுப்பித்தான் அழைப்பார்கள். உணவு கிடைக்காத சமயங்களில் டால்ஃபின்கள் அங்கேயே இருக்காது. உணவுதேடி வேறு இடங்களுக்கும் வலசை செல்லக்கூடியவை. அப்படிச் செல்லும்போது தனது பழைய நண்பர்கள் கூட்டத்தைச் சந்திக்க நேர்ந்தால் அவை தனது நண்பனைப் பழைய குரலொலி அடையாளத்தைக் கொண்டே அழைக்கும். டால்ஃபின்களுக்கு இருக்கும் நினைவுத் திறன் நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. ஆகவே, தனது நண்பனையோ அவனுக்கான அடையாளக் குறியீட்டு ஒலியையோ அவை மறக்காதது ஆச்சர்யமில்லை. அவ்வாறு நட்புறவோடு இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் அவற்றின் ஒற்றுமையே நம்மை ஆச்சர்யத்துக்குள்ளாக்குகிறது.