ஒருவர் தன் மொழி எழுத்துக்களைக் கொண்டுவர எண்ணினால் நாம் தமிழில் என்ன வேலையைச் செய்தோமோ அவ்வாறே 256 கட்டங்களுக்குள் இருப்பவைகளைக் களைந்து விட்டு மலையாள எழுத்துக்களைப் புகுத்திக் கொள்வார். தமிழில் எழுத்தப்பட்ட ஆக்கமொன்றை மலையாள நண்பர் அவர் எழுத்துருவைக் கொண்டு பார்த்தால் மலையாளய எழுத்துக்களையே அதில் காண்பார்[அவை சொற்றொடர்களாக இருக்காது என்பது வேறு விடயம்]. இப்படி நிகழ்வதற்குக் காரணம் எல்லோரும் அந்த எட்டு பிட்[256 பகுதிகள்] வட்டத்திற்குள் சுழலுவதுதான்.