காஞ்சி காமகோடி பீட பரமாசாரியார் நமது மரியாதைக்கும் வணக்கத்திற் கும் உரியவர். ஆனால் அவர் ஒரு மடத்தின் தலைமைப் பொறுப்பபில் இருந்தவர். அந்த மடத்தின் சம்பிரதாயங்களுக்கு ஏற்ப நடந்துகொள்வதற்குக் கடமைப்பட்டிருந்தவர். மடத்திற்கு இணங்கவே கருத்துகளை வெளியிட வேண்டியவரும்கூட. இதன் காரணமாகவே அவர் காந்திஜியுடன் கருத்து வேறுபடவும் நேர்ந்தது. வ்ர்ணாசிரமம் குறித்து அவர் தெளிவுபட என்ன சொல்லியிருக்கிறர் என்பது எனக்குத் தெரியாது. நான் மனு ஸ்மிருதி யிலிருந்தும் கீதையிலிருந்தும் வேறுபல ஸ்ருதிகளிலிருந்தும் வர்ணா சிரமம் பிறவியின் அடிப்படையில் வருவது அல்ல என்பதைக் கூறுகிறேன். தேவைப்பட்டால் அவற்றின் ஸ்லோகங்களையும் தர இயலும். ஒன்று மட்டும் நிச்சயம். ஹிந்து மதத்தின் இழிவுகளுக்கெல்லாம் காரணம் பிராமணர்கள் தமது வர்ண தர்மத்தைக் கைவிட்டதுதான் என்று காஞ்சி காமகோடி பீட பரமாசாரியார் பிராமணர்களைக் குற்றம் சாட்டுகிறார். பிராமணருக்குப் பிறந்தவர்கள் தாமும் பிராமணர்களாக வேதம் ஓதியும் வேதம் படிப்பித்தும் உஞ்சவ்ருத்தி எடுத்துப் பிழைக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துகிறார். பிராமணப் பெற்றோருக்குப் பிறந்துவிட்டதாலேயே ஒருவன் இவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என அவர் எதிர்பார்க்கிறார். ஆனால் அவ்வாறு பிராமணனாகப் பிறந்தவன் அதில் ஈடுபாடு இல்லாமல் வேறு தொழில் அல்லது கல்வியில் ஆர்வம் கொண்டிருந்தால் அவனைக் கூடாது, உன் தந்தையின் தொழிலைத்தான் நீ செய்யவேண்டும் எனக் கட்டாயப்படுத்துவது இயற்கை விதிக்கும் தனி மனித சுதந்திரத்திற்கும் விரோதம் அல்லவா? அது ஹிந்து தர்மத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாட்டிற்கே முரண் அல்லவா? எனவே வர்ணம் என்பது பிறவியினால் வருவது அல்ல என்று கொள்வதே சரியாக இருக்கும்.