திருமாலை பாசுரம் 23. “கங்கையிற் புனிதமாய காவிரி நடுவு பாட்டுப் பொங்கு நீர் பரந்து பாயும், பூம்பொழில் அரங்கம் தன்னுள் எங்கள் மால் இறைவன் ஈசன் கிடந்ததோர் கிடக்கை கண்டும் எங்ஙனம் மறந்துவாழ்வேன்? பொருள்: கங்கையிலும் புனிதமான காவிரியின் நடுவில் பொங்கி வரும் நீர் பரந்து பாயும் படியான சோலைகள் உள்ள திருவரங்கத்துள் எங்கள் தெய்வமான திருமால் அற்புதமாக பள்ளி கொண்டிருப்பதைக் கண்டு களிப்புற்று இந்தக் காட்சியைக் காணாமல் மறந்து வாழ முடியுமா? இந்த நிலையினை நெஞ்சப் பேழையில் எடுத்துச் செல்ல முடியாத ஏழையானேன்! (தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் திருவடிகளே சரணம்)