"விசுவாச வாழ்க்கை" என்கிற தொடர் போதனையை கொடுத்து வருகிறோம். எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரத்தில் 3-ஆம் வசனம் மிகவும் முக்கியமான கருத்தை நமக்குச் சொல்லுகிறது. இந்த வசனத்தின் சரியான அர்த்தம் என்ன என்பதையும்,எந்த காரணத்தினால் இதுதான் சரியான அர்த்தம் என்பதையும், இன்றைக்கு அது நமக்கு எந்த விதத்தில் பிரயோஜனமாய் இருக்கிறது என்பதையும் உங்களுக்கு விளக்கிச் சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்த வசனத்தை அநேகர் தவறாக புரிந்துவைத்திருக்கிறார்கள். தேவன் உலகத்தை தம்முடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கினார் என்பதை நாம் அறிந்துகொள்ளும்படியாக விசுவாசம் நமக்கு உதவுகிறது என்று அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள். தேவன் உலகத்தை உண்டாக்கினபோது நாம்அதைப் பார்க்கவில்லை, நாம் அங்கு இல்லை, தேவன் எப்போதோ உண்டாக்கினார், ஆனாலும் நாம் விசுவாசிக்கிறோம். நாம் பார்க்காத ஒரு காரியத்தை நம்புவதற்கு விசுவாசம் உதவுகிறது. ஆகவே கர்த்தர் தம்முடைய வார்த்தையினால் உலகத்தைஉண்டாக்கினார் என்பதை இது நமக்கு அறிவிக்கிறது;அதை நாம் நம்புவதற்கு விசுவாசம் உதவுகிறது என்று அந்த விதத்தில் அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள். இவர்கள் சொல்லுவதுதான் உண்மையாக இருக்குமென்றால், இதிலிருந்து பிரசங்கிப்பதற்கு ஒன்றுமே இல்லை. அநேக வேத விளக்கவுரைகள் இப்படித்தான் இதனுடைய அர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறது. ஆனால் வேறு சில வேத விளக்கவுரைகள் வேறுவிதமாக அர்த்தம் சொல்லுகின்றன. இவர்கள், எது சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையில், எப்படி சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்பதைப் பாருங்கள் என்று என்கிறார்கள். 3-ஆம் வசனம் 'விசுவாசத்தினாலே' என்று ஆரம்பிக்கிறது. ஆனால் அதற்குப் பிறகு அநேக வசனங்கள் 'விசுவாசத்தினாலே' என்று ஆரம்பிக்கிறது. இது ஒரு pattern.நாம் எழுதும்போது அதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவம் கொடுக்கலாம். 3-ஆம் வசனத்தில் இந்த pattern ஆரம்பிக்கிறது.'விசுவாசத்தினாலே' என்று 3-ஆம் வசனத்தில் இந்த pattern ஆரம்பித்து, மீதி எத்தனை வசனங்களில் 'விசுவாசத்தினாலே' என்று வருகிறது என்பதைப் பாருங்கள். இந்த pattern-இல் ஒரு காரியத்தைக் கவனியுங்கள். 'விசுவாசத்தினாலே' என்று ஒரு வசனம் ஆரம்பித்தது என்றால் அதற்குப் பிறகு அசாதாரணமான, அபூர்வமான, அபாரமான, அற்புதமான ஒரு காரியம் நடக்கிறது என்று அர்த்தம்.ஒட்டுமொத்தத்தில் விசுவாசத்தினாலே அற்புதமான காரியங்கள் நிறைவேறுகிறது. ஆகவே 3-ஆம் வசனத்தையும் அப்படித்தான் வியாக்கியானம் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார்கள். அது 'விசுவாசத்தினாலே' என்று ஆரம்பிக்கிறது, அதுவும் இதுதான் முதல் முறை அப்படி ஆரம்பிக்கிறது. இதை ஒரு பெரிய pattern போல விளக்கப்போகிறார்கள். ஆகவே முதல் வசனத்திலேயே அந்த pattern-ஐ set பண்ண வேண்டாமா? எனவே 3-ஆம் வசனம் முக்கியமாக அப்படி இருக்க வேண்டும். 'விசுவாசத்தினாலே' என்று ஆரம்பிக்கும் போதெல்லாம் அதற்குப் பிறகு வருகிற வார்த்தைகள் விசுவாசத்தினாலே ஏதோ ஒரு பெரிய காரியம் நடந்தது என்ற அர்த்தத்தில் தான் வருகிறது. 4-ஆம் வசனத்தைப் பாருங்கள்.