உரை: நிலம் பயம் பொழிய - நிலம் தன்பால் விளயும் விளைபொருள்களை மிக விளைவிக்க; சுடர் சினம் தணிய - வெயிலது வெம்மை வரம் பிகவாது தணிந்து நிலவ; பயம் கெழு வெள்ளி ஆநிய நிற்ப - உலகிற்கு நல்ல பய‌னைச் செய்யும் வெள்ளி யென்னும் கோள் மழைக்குக் காரணமாகிய ஏனை நாட் கோள்களுடனே சென்று நிற்ப; விசும்பு மெய்யகலப் பெயல் புரவு எதிர- வானம் மழை முகில்கள் நிரம்பப் பரவி நல்ல மழையைப் பெய்வது கரணமாக இடம் அகன்று விளங்கவே மழை தன் பெயலால் உலகு புரக்கும் செயலுற்று நிற்ப. நால்வேறு நனந்தலை-நான்காய் வேறுபட்ட அகன்ற திசையிடமெல்லாம்; ஓராங்கு நந்த- ஒன்றுபோல ஆக்க மெய்த; இலங்கு கதிர்த் திகிரி முந்திசினோர்- விளங்குகின்ற அரச வாணையாகிய திகிரியைச் செலுத்திய நின் முன்னோர் எ-று