அந்தக் குழந்தைகளைப் பார்த்ததும் அதிர்ந்து போனார்கள் இளைஞனும் அவன் சகாக்களும். இங்கே குழந்தைகள் இருப்பார்கள் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியும். மலர்ந்த முகத்தோடிருக்கும் அவர்களைப் பார்த்தால் தங்களுக்கு ஆறுதல் கிடைக்குமே என்றுதான் அவர்கள் நினைத்திருந்தார்கள். ஆனால், நிஜம் வேறாக இருந்தது. குழந்தைகள் அத்தனைபேரும் வாடிய மலர்களாக இருந்தார்கள். ஒருவர் கண்ணிலும் ஒளியில்லை. வறுமை உடலோடும் உடையோடும் இழையோடியிருந்தது. அங்கே கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டத்துக்கான ஓர் அறிகுறியும் தெரியவில்லை. கிறிஸ்துமஸ் மரம், அலங்காரங்கள்... ஏன்... ஒரு பலூன்கூட அங்கே தொங்கவிடப்பட்டிருக்கவில்லை. ஒளிக்குப் பதிலாக அங்கே இருள் சூழ்ந்திருந்தது மாதிரி ஒரே ஒரு விளக்கு மங்கலாக எரிந்துகொண்டிருந்தது.