அடர்ந்து வளர்ந்திருந்த மரங்களுக்கிடையே அவன் நுழைந்தான். செல்லும் பாதை மங்கலாகத் தென்பட்டது. கடைசிப் பனிச்சறுக்கு வண்டி அப்பாதையில் சென்றதிலிருந்து மேலும் கூடுதலாக ஓரடி வெண்பனி பொழிந்திருந்தது. தன்னிடம் பனிச்சறுக்கு வண்டி இல்லாதது குறித்து அவன் மகிழ்ச்சிக் கொண்டான். அந்தச் சுமையையும் குறைத்துக் கொண்டுத்தானே பயணிக்கிறோம் என்றும் எண்ணிக் கொண்டான். உண்மையில் கைக்குட்டையில் கட்டப்பட்டிருந்த மதிய உணவைத் தவிர வேறு எதையும் அவன் சுமக்கவில்லை.