இந்த பிரச்சனையின் இன்னொரு முகம் மனுஷ்ய புத்திரனது. ஒரு படைப்பாளர், பதிப்பகத்தார் என்ற முறையில் இந்த விழாவினை நடத்தியவர் மனுஷ். அவருடைய விழாவில் இந்த பிரச்சனையினைக் கேட்டார்கள் என்றதும் பொங்கி எழுந்து, திரைப்படமிடும் தியேட்டர்களில் மறியல் செய்ய வேண்டியது தானே என்றும், வன்முறையின் வழியில் விழாவினை தடுத்து நிறுத்தியவர்கள், ஊடகப் பரபரப்பில் உயிர் வாழும் ஒட்டுண்ணிகள் என்றும் சினந்து பேசியிருக்கிறார்கள். உங்கள் விழாவினை தடுத்து நிறுத்தியதன் கோவம் எங்களுக்கு புரிகிறது. தமிழ்நாட்டில் எத்தனை பேர்களுக்கு இந்த பிரச்சனை புரியும். இதில் திரையரங்குகளின் வாசலில் மறியல் செய்தால் என்ன சொல்வார்கள். "யார் எழுதினானோ அவனைப் போய் கேட்காம இங்க உட்கார்ந்திருந்தா இன்னா பிரயோசனம்"? என மறியலின் குறிக்கோள் எளிமையாய் சமன் படுத்தப்பட்டு விடும். எஸ்.ராவினை கேள்வி கேட்பது என்பது தான் குறிக்கோள். முதல் நிகழ்வாய் உங்கள் நிகழ்ச்சி அமைந்துவிட்டது அவ்வளவுதான். இதுவே புத்தக்காட்சியினுள் இருந்திருந்தால் வேறொரு பதிப்பகத்தார் இதை கேள்விக் கேட்டிருப்பார். குஷ்பு பிரச்சனையில் தலையங்கம் எழுதிய நீங்களும், இதை ஆதரித்து எழுதி இருப்பீர்கள். 'ஊடகப் பரபரப்பில் உயிர் வாழும் ஒட்டுண்ணிகள்' என்று விமர்சிக்கும் மனுஷ்யபுத்திரன், ஏன் சுஜாதாவின் புத்தக வெளியீட்டு விழாவினை பிலிம் சேம்பர் அரங்கிலும் (இருக்கைகள் அதிகமாக அரங்கு அது) நவீன படைப்பாளிகளின் வெளியீட்டினை புக்பாயிண்டிலும் வைக்கிறீர்கள்? சுஜாதா நிகழ்வுக்கு இயக்குநர் சங்கர் முதற்கொண்டு தமிழ் சினிமாவின் பெருந்தலைகள் வருவார்கள், ஊடகங்களில் செய்திகள் வரும் ஆனால், புக் பாயிண்டில் வெளியிடுவது சிற்றிதழ்களிலும், இணையப் பத்திரிக்கைகளிலும் தான் வரும். ஆக உங்களுக்கும் ஊடகங்கள் தேவை. ஊடகத்தினை உபயோகப்படுத்திக் கொள்வதில் மறுப்பேதுமில்லை. ஆனால், நீங்கள் உபயோகப்படுத்தினால் அது தமிழை வளர்க்கும், ஆனால் ஒரு பெண் படைப்பாளியானால் அது ஒட்டுண்ணி என்று சொல்வதை எவ்வித சிந்தனை என்று சொல்வது? ஆணாதிக்கமும், குழு மனப்பான்மையும் அல்லவா.