[நீல நிறமுடைய நீண்ட மரக்கொம்பு தன்னிடம் மிகவும் சிவந்த தளிர்கள் நெருங்கினாற்போல ஞாலமுற்றும் ஈன்றளித்த நம்பிராட்டி வற்கலை தரித்தாள். அம்மை கரியவளாக இர்ந்ததனால் நீலக் கொம்பு உவமையாகக் கூறப்பட்டது. வற்கலை-மரவுரி. செந்நிறமாதலால் செந்தளிர் உவமையாகக் கூறப்பட்டது. கணம்- கூட்டம். ததைந்து- நெருங்கி. ஆலின் இலையெனப் பரந்த அல்குல். அம்மை செஉ தவப்பய்ன் உலகுர் அனைத்துக்கும்நன்மை பயத்தலின்,’ஞாலமுற்றும் ஈன்றளித்த’ என்றார்.]