மனம் என்னும் ‘ராட்ஷசன்’ மிகப்பெரும் நீதிமானைப் போல என்னை தன் விமர்சனக் கூண்டிலேற்றி வதைத்துக் கொண்டிருந்தான். என்னால் அப்போது படுத்திருக்கவும் முடியாவில்லை. எழுந்து அமர்ந்து கொண்டேன். அறையின் ஒரு மூலையில் ஏதேதோ சிந்தனைகளோடு வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். எவ்வளவு நேரம் அப்படி அமர்ந்திருந்தேன் என்றே தெரியவில்லை……