புவியின் ஒருபக்கத்திலிருந்து அடுத்த பக்கத்துக்குச் செல்ல, கிட்டத்தட்ட 20 மணிநேரமாகின்றது! வாசிக்க நினைத்த புத்தகங்களை வாசிப்பதற்கும், வாசித்ததை, கேட்டதை, நிகழ்ந்ததை அசைபோடுவதற்கும், முப்பட்டகத்தில் பட்ட ஒளியாகச் சிதறும் வானவில் எண்ணங்களை கோர்ப்பதற்கும் இந்த 20 மணி நேரம் அவசியமாகிறது. அதுவும், 2-3 வார பணிநிமித்த பயணங்களுக்குப்பின், இந்த ஒய்வு - இல்லை - மோனநிலை அத்தியாவசியத்தேவையாகிறது! 2-3 வாரப்பயணங்கள் பெரும்பாலும் 16-20 மணிநேர வேலைநாட்களைக்கொண்டவையாய் இருக்கின்றன! அல்லது 16மணிநேரம் எடுக்காமலேயே மூளையைப்பிழிந்து உடலைச் சக்கையாய் துப்பும் திறன்கொண்டவையாய் இருக்கின்றன! அதற்குப்பின் இந்த தனிமைத் தவம் இல்லாவிடில் பல மூளைகள் வெடித்துச் சிதறக்கூடும்! நல்லவேளை பயண நேரம் இத்தனை அதிகமாக இருக்கிறது என்றுகூட நினைத்ததுண்டு! நம் தேவையறிந்து உணவும் நீரும் பரிமாறும் விமான பணியாளர்களைத்தவிர பேசுவோரில்லை! நாமாக நினைத்தாலொழிய நம் கவனத்தைக் கவராத தொலைக்காட்சிப்பெட்டிகள் தவிர தவம் கலைக்கும் மேனகைகள் இல்லை! இப்படிப்பட்ட ஒரு அழகிய பயணத்தின்போது தெறித்த சிதறல்களில் சில உங்கள் பார்வைக்கு!