மனக்கிளர்ச்சியை நெறிப்படுத்துவது கல்வியின் ஒரு பகுதி ஆக்கப்பட வேண்டும் என வாதிட்ட கோல்மன், தனது சொந்த உணர்வுகளைப் பரிசீலித்துக் கட்டுப்படுத்துதல், பிறரது உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்துப் பரிசீலித்தல் ஆகியவை தலைமைப் பண்பை நோக்கிய கல்வியின் தன்மையாக இருக்க வேண்டுமே ஒழிய உணர்வுகளை முற்றிலுமாக ஒடுக்கிக்கொள்ள வைப்பது அல்ல என்பதை நிரூபித்தவர்.