ஒவ்வொரு மனிதனும் தன்னுடையதைத் தவிர வேறொருவனது அல்லது மற்ற உயிரினது வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்க்க முடியாது. எப்போதும் மனிதன் தனது வாழ்க்கையை மற்றதன் மீது பொருத்தி பார்த்தே வாழ்கிறான். சோம்பித் திரிவதிலும், புலன்களை அடக்குவதிலும், பொருள், புகழ், அதிகாரங்களுக்காகவும் அடகு வைக்கப்படும் வாழ்வினை வாழும் அவன் எல்லாம் உதறி வெளிவர முயன்று தோற்றபடியே இருக்கிறான்.