பரந்துபட்ட எதிர்ப்பு போராட்டங்கள் ஆளும் இஸ்லாமியக் கட்சிக்கும் பிரதம மந்திரி எர்டோகனின் தலைமைக்கும் எதிராக எழுந்துள்ள முதல் சவாலாகும். நவீன தாராளமயக் கொள்கைகளை அமல்படுத்தியதாலும், தீவிரமான மதச்சார்பின்மை பாரம்பரியம் கொண்ட நாட்டில் இஸ்லாமிய மத நடைமுறைகளை புகுத்த முயற்சித்ததால் ஏற்பட்ட அதிருப்திகளுமே இத்தகைய மக்கள் எழுச்சிகளுக்கு அடிப்படை காரணமாகும். எர்டோகன் அரசின் அயல்நாட்டு கொள்கைகளும் அவரின் கனவு திட்டங்களும் இந்த உள்நாட்டு கிளர்ச்சியினால் சிதறுண்டு போனது. சிரிய அரசுக்கு எதிராக துருக்கி அரசு ஆதரவு அளிப்பது, சிரியாவின் உள்நாட்டு மோதல்களில் தலையிடுவது, அதில் ஈடுபடுவது போன்றவை ஆழமான அதிருப்தியை உருவாக்கியுள்ளது.