பதின்பருவத்தில் கேட்ட ஒரு பாடலை வாழ்நாள் முழுவதும் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டிய தேவையெல்லாம் இந்த தலைமுறையினருக்கு இல்லை. அவர்களது காதல்போன்ற விஷயங்களுக்கும் இசையின் தேவையேயில்லை. மெதுவாக நகரும் அந்த காலத்தின் மெல்லிசைப் பாடல்கள் அந்த காலகட்டத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவர்களுக்கு பெரிய விஷயமாக இருக்கலாம் ஆனால் இந்த தலைமுறையினருக்கு அவை ஒலித்தரமேயில்லாமல் எரிச்சலூட்டும்படியாக ஒலிக்கும் வெறும் அழுவாச்சிப் பாடல்களே. உலகமே விரல்நுனியில் இருக்கும், வேகத்தை மட்டும் நம்பியிருக்கும் இந்த காலத்துக்கு அவை ஒருபோதும் பொருந்திப்போகாது என்ற அவர்களது கருத்தை தவறு என்று சொல்ல யாருக்கு என்ன உரிமை இருக்கு?