மதுரையின் எரிக்கும் வெயில், தூசி தும்புடன் சுழன்றடிக்கும் காற்றுட, சூட்டை கிளப்பிவிட்டு நோய் பரவச் செய்யும் முதல் மழை, வைகையில் புது வெள்ளம் பெருகிவரச் செய்யும் பெருமழை என்று பருவகாலங்களினூடாக மானுட வாழ்க்கை ஓடிச் செல்வதை நாவல் மிக விரிவாகச் சித்தரிக்கிறது. வரலாற்று நிகழ்வுகளினூடாக விரியும் இந்த இயற்கை விவரணை காலத்தின் புற அடையாளமாகவே உருவம் கொள்கிறது. அது நாவலுக்கு விரிந்த ஒரு பிரக்ஞைத்தளத்தை அளிக்கிறது. எல்லாம் ஒவ்வொன்றும் ஒழுகிச் சென்றபடியே இருப்பது போன்ற உணர்வு நாவலின் பக்கங்களை வாசிக்கும்போது உருவாகியபடியே இருக்கிறது. அதுவே இந்நாவலுக்கு ஒரு செவ்வியல் தன்மையை அளிக்கும் முக்கியமான கூறு என்று படுகிறது.