பண்டைய நாட்களில் திருத்தலங்களுக்கு யாத்திரைக்குச் செல்லும் எளிய மக்கள் பாதயாத்திரையாக நடந்துதான் செல்வார்கள். இன்றைக்கும் அந்த வழக்கம் இருக்கின்றது. அப்படி நடைப்பயணம் செல்லும்போது, வழியில் பயணக் களைப்புத் தெரியாமலிருக்க எளியச் சொற்களாலானப் பாடல்களைப் பாடியபடிச் செல்வர். அது ‘வழிநடைச் சிந்து’ என்று அழைக்கப்பட்டது.