பாண்டவா்களின் தாய்மாமனும், குந்தியின் சகோதரனுமாகிய மாயவன் பின்வரும் நிகழ்வுகளை முன்னரே அறிந்திருந்தாலும் அதனை வெளிப்படக் கூறித் தடுத்து நிறுத்தாமல் காலத்தின் வசத்தில் நிகழவிடுகின்றார். துர்வாசர் என்ற முனிவரிடம் குந்திதேவி ஒரு கனியைப் பெற்று உண்கிறாள். இதன் மூலக்கதையில் குந்தி ஓராண்டுகள் துர்வாசர் சிசுருஷை செய்கின்றாள். அதில் மகிழ்ந்த துர்வாசர் பாண்டுவினால் பிற்காலத்தில் நிகழவிருக்கும் பிள்ளைப் பேற்றிற்கான இடையுறுகளை முன்கூட்டியே கணித்து அதனைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு ஒரு கனியினை வழங்குகின்றார். யாரை மனதில் நினைத்து அக்கனியினை உண்டாலும் அவா்கள் மூலம் குழந்தை கிடைக்கும் என்று கூறுகின்றார். கனியினைப் பரிசோதிக்க எண்ணி சூரியனை நினைத்து அக்கனியினை உண்கிறாள் குந்தி. இதனால் சூரியன் தோன்றி ஒரு குழந்தையை அளித்தார். அக்குழந்தை கவச, குண்டலங்களுடன் பிறந்தான். மணமாகாத தாயாக உலகத்தை எதிர்கொள்ள மனமின்றி அக்குழந்தையை தன்தோழி தத்ரியின் துணையுடன் கூடையில் அடைத்து கங்கையில் விடுகின்றனா் என்று புராணக்கதை குறிப்பிடுகின்றது. காதின் வழியாகத் தோன்றியதால் அக்குழந்தைக்கு கா்ணன் என்ற பெயா் வந்தது (கா்ணம் என்றால் காது என்று பொருள்).