உடனே வங்க எழுத்தாளர் அமித் பானர்ஜி தோளில் சால்வையும் வாயில் வெற்றிலையும் பைஜாமா குர்த்தாவும் சீவாத நரைத்த தலையுமாக எழுந்து தொண்டையைக் காற, மயிலேறும்பெருமாள் ‘பாட்டுக்கச்சேரி உண்டோ’ என்று எண்ணி அதேபோன்ற தோற்றத்துடன் இருந்த மேலும் மூவரை நோக்க அமித் பானர்ஜி உரத்த குரலில் ”யூ நோ மிஸ்டர் சொரொத்சொந்த்ரா யூ ஆர் எ ·பூல் அன் இடியட்!” என்று ஆரம்பித்தார். இந்தியாவில் உயர்தர இலக்கியம் இருக்கும்போது யாரோ ஒரு பெல்ஜியத்தான் எழுதிய அரைவேக்காட்டு எழுத்தை நாம் ஏன் கொண்டாடவேண்டும்? இந்த அடிமுட்டாள்தனத்துக்கு சாகித்ய அக்காதமி பல லட்சம் பணத்தை அள்ளி வீசுகிறது. இலக்கியத்தின் அடிப்படை விதிகள் கூட இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. இலக்கியம் என்பது முதன்மையாக பொங்ளோ மொழியில் எழுதப்பட்டிருக்கும். கொல்கொத்தோவில் வெளியிட்டிருப்பார்கள். உதாரணமாக இந்த வருடமே யானையைப்பற்றி ஏழு நாவல்கள் வெளியாகியிருக்கின்றன. அவற்றில் மிகச்சிறந்த நாவலாக அமித் போந்த்யோபோத்யோய் எழுதிய ‘கஜத்வேஷ்’ கொண்டாடப்படுகிறது.