செல்லாக் காசு விவகாரத்தில் மக்களின் கவனத்தை திசைத் திருப்பி அவர்களை வீதிகளில் அலையவிட்டதன் மூலம் பேசப்பட வேண்டிய பல பிரச்னைகளின் மீதான கவனத்தை வழக்கம் போல திசைத் திருப்பியிருக்கிறார் பிரதமர் நரேந்திர மோடி. அதில் மிக முக்கியமான ஒரு பிரச்னை, சமீபத்தில் இந்தியாவுக்கும் ஜப்பானுக்கும் இடையில் கையெழுத்தான அணு ஒப்பந்தம் பற்றியது. சுமார் ஆறு ஆண்டுகள் பேச்சு வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு நவம்பர் மாதம் 11ந் தேதி ஜப்பானுக்குச் சென்று இந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டிருக்கிறார் மோடி. ஆறு ஆண்டுகளாக பேச்சுவார்த்தை என்கிற அளவிலேயே நின்றிருந்த இந்த ஒப்பந்தம் ஜப்பானில் ஷின்சோ அபே தலைமையிலான வலது சாரி அரசு பொறுப்பேற்றவுடனேயே நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலம் இந்திய-அமெரிக்க-ஜப்பான் கூட்டணியை வலுப்படுத்தி அதன் மூலம் சீன ஆதிக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதுதான் நோக்கம். அணு ஆயுத பரவலாக்கத் தடைச் சட்டத்தில் கையெழுத்திடாமலேயே ஜப்பானுடன் அணு ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்திக்கொண்ட முதல் நாடு என்பதை தனது பெரிய சாதனையாக சொல்லிக் கொள்கிறது இந்தியா. இந்த ஒப்பந்தத்தின்மூலம் அணுசக்தியை மக்களின் தேவைகளுக்காக பயன்படுத்தும் நோக்கத்துடன் இரு நாடுகளைச் சேர்ந்த அணுசக்தி நிறுவனங்கள் ஒன்றிணைந்து பணியாற்ற கதவுகள் திறக்கப்பட்டிருப்பதாக சொல்கிறது இந்தியா. ஆனால் உண்மையிலேயே இதனால் ஜப்பானுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும்தான் நேரடியாகவே நிறைய பலன்கள் உள்ளன என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. அமெரிக்காவின் வெஸ்டிங்ஹெளஸ் நிறுவனத்திடமிருந்து பல அணுவுலைகளை வாங்கத் திட்டமிட்டிருக்கிறது இந்தியா. வெஸ்டிங்ஹெளஸ் நிறுவனத்தை 2006ல் விலைக்கு வாங்கிவிட்டது ஜப்பானிலுள்ள டோஷிபா நிறுவனம். அப்போதிலிருந்து அந்த நிறுவனம் நஷ்டத்திலேயே இயங்குகிறது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலம் விரைவில் அணுவுலைகளை இந்தியாவில் கட்ட ஆரம்பித்துவிடலாம் என்று வெஸ்டிங்ஹெளஸ் உறுதியாக நம்புகிறது. அமெரிக்காவிலேயே கூட வெஸ்டிங்ஹெளஸ் அணுவுலைகளை விற்க முடியாத நிலையில் இந்தியா மிகப்பெரிய சந்தையாக அமையும். அது போலவே ஜப்பானுக்கும் இந்த ஒப்பந்தத்தின் மூலம் மிகப்பெரிய பொருளாதார பலன் கிடைக்கும். சர்வதேச அளவில் பொருளாதார மந்தநிலை காரணமாகவும் ஃபுகுஷிமா விபத்து காரணமாகவும் ஜப்பானைச் சேர்ந்த பல அணுசக்தி நிறுவனங்கள் கடுமையான நஷ்டங்களை சந்தித்து வருகின்றன. இந்த நிலையில் இந்தியா போன்ற ஒரு சந்தையை இழக்க ஜப்பான் தயாராக இல்லை. அதனால் தான் ஜப்பானில் பெரும்பாலான மக்கள் தொடர்ந்து அணு ஆயுதங்கள் பயன்பாட்டை எதிர்த்து வரும் நிலையில் கூட ஜப்பான் இந்த முயற்சியை முன்னெடுக்கிறது. இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு கூட அணு ஆயுதங்களை முதலில் பயன்படுத்த மாட்டோம் என்கிற உறுதி புனித மானது அல்ல என்று சொல்லி பீதியைக் கிளப் பினார் பாதுகாப்பு அமைச்சர் மனோகர் பரிக்கர். ஆனால் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகும் போது அந்த உறுதியை கைவிட மாட்டோம் என்று இந்தியா சொல்ல வேண்டியிருந்தது. ஒப்பந்தத்தின் 14வது பிரிவின் படி இந்தியாவின் அணு கொள்கையில் எந்த மாற்றம் ஏற்பட்டாலும் ஜப்பான் தன்னிச்சையாக செயல்பட்டு ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யலாம். ஜப்பான் பாராளுமன்றத்தில் அணுசக்தி எதிர்ப்புக் குரல்களை மனதில் வைத்தே இந்த பிரிவு சேர்க்கப்பட்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் உண்மையில் எந்தவொரு நிறுவனமும் எப்படிப் பட்ட கொள்கைக்காகவும் தனது முதலீட்டையும் லாபத்தையும் இழக்க விரும்பாது என்பதாலேயே இந்த பிரிவு சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது என்று விவரம் அறிந்தவர்கள் சொல்கிறார்கள். ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான பிறகு இப்போது ‘இந்தக் குறிப்பு’ எந்த சட்ட நிர்ப்பந்தத்தையும் ஏற்படுத்தாது என்று இந்தியா சொல்லத் தொடங்கியிருக்கிறது.