கையில் சின்ன பெட்டியோடு வந்தான். அந்தப் பெட்டி, யானையின் சாணி நிறத்தில் இருந்தது. புதிதாகப் போடப்பட்ட யானைச் சாணியின் நிறமல்ல அது. நாளாகிக் காய்ந்துபோன சாணியின் நிறம் அந்தப் பெட்டி. அந்த அழகான மரத்தை அதில் எடுத்து பத்திரமாக வைத்தான். வெதுவெதுப்பாக இருந்தது அந்த அறை. ஓர் ஓரத்தில் தொங்கவிடப்பட்டிருந்த கறுப்பு நிற குளிர் கோட்டை எடுத்து மாட்டினான். அந்தக் கோட்டை எடுக்கும்போது, பக்கத்தில் இருந்த கேலண்டர் கண்ணில் படுகிறது. அதில், வெள்ளிக்கிழமை - பிப்ரவரி 14, 1890 என்று இருந்தது. கதவைத் திறந்து நடக்கத் தொடங்கினான். அவன், வேகத்தில் அவனை நாம் பின் தொடர்வது சற்று கடினம்தான். காரணம் வேகம் மட்டுமல்ல, தாங்க முடியாத அந்தக் குளிர்தான். இருந்தும் அவனைத் தொடரலாம்.