இருளில் திடீரென நிலைதடுமாறி ஏதோவொரு பெரும்பள்ளத்தில் தலைகுப்புற விழத்தொடங்கினான் அவன். நீண்ட நொடிகளுக்கு மேலிருந்து கீழ்நோக்கி விழுந்து கொண்டேயிருந்த அவன் எப்படியும் எலும்புகூட மிஞ்சாது என்ற பயத்தில் கடவுளே காப்பாற்று என்று அலறினான். கைகால்களை பரப்பியபடி கீழ் நோக்கி விழுந்து கொண்டிருந்த அவன் கைகளில் திடீரென்று ஒரு மரக்கிளை பிடிபட்டது. தப்பித்தோம் பிழைத்தோமென அம்மரக்கிளையை கெட்டியாகப்பற்றிக்கொண்டு தொங்கத்தொடங்கினான். நேரம் செல்லச்செல்ல காட்டுவிலங்குகளின் சத்தமும் கைகளின் வலியும் அவனைக் களைப்படையச்செய்தாலும் எங்கே கைகளை விட்டுவிட்டால் பள்ளத்தில் விழுந்து சிதறிச்சாவதன்றி பிழைக்கவழியில்லையென்ற பயத்தில் மரக்கிளைகளை இன்னும் கெட்டியாகப்பற்றிக்கொண்டு தொங்கினான். அந்தப்பயத்திலும் பனியிலும் இருட்டிலும் அவனது மனம் மட்டும் கடவுளே காப்பாற்று என்று வேண்டிக்கொண்டேயிருந்தது.