பதில்: பெரும்பாலான மேற்கு நாடுகளில் வாழும் மக்கள் உலகின் பிறபகுதிகளைப் பற்றி மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அறிவைக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதனையும் அவர்கள் அடிக்கடி தவறுகள் செய்கிறார்கள் என்பதனையும் ஏற்றுக்கொள்வோம். பல ஆண்டுகளாக நான்மியான்மாரில் இருந்தேன். மேற்குலக நாடுகள் மியான்மாரின் மீது பொருளாதாரத் தடைகளை விதித்தது. ஆனால் அது பயனளிக்கவில்லை. நான் இது பற்றி மேற்குலகத்தாருடன் பேசிய போது, “ஆம். இந்தத் தடைகள் பயனளிக்காது என எமக்குத் தெரியும். ஆனால் நாம்அதனைத் தொடருவோம்” என்றார்கள். ஆகவே, இந்தப் புறக்கணிப்பு அல்லது உண்மையான அக்கறையின்மை நிச்சயமாக அங்கு உள்ளது. அதற்குப் பதிலை இன்னும் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும். எந்த வகையான முரண்பாட்டுக்கும் நாம் அமைதியானதீர்வைக் காண வேண்டும். இதனை 50 களில் அல்லது 70 களில் சிங்கள மற்றும் தமிழ்த் தலைவர்கள் செய்ய முடிந்திருந்தால், இந்த மோதல் வந்திருக்காது. தமிழர்களின் உரிமைக்காகப் போராடுதல் என்பதில் எனக்குப் பரிவுணர்வு உண்டு. ஆனால், தற்கொலைத்தாக்குதல், ராஜீவ் காந்தி படுகொலை, பேரூந்துகளில் குண்டு வைத்தல் மற்றும் கண்டியிலுள்ள பௌத்தர்களின் புனித தலத்தைத் தாக்கியமை போன்றவற்றில் எனக்குப் புலிகள் மீது அனுதாபமில்லை. இவ்வாறு மக்களைக் கொல்லும் மோசமான முடிவுகளையும்புலிகள் எடுத்தார்கள். ஆனால், நாம் இலங்கையிலுள்ள தமிழர்கள் மீது அனுதாபப்பட வேண்டும். நீங்கள் இலங்கையிலுள்ள தமிழரெனின், நீங்கள் காவல்நிலையத்திற்குப் போக நேரின், பொலிஸார் சிங்களத்திலேயே உங்களுடன் உரையாடுவர். இதுஇலகுவானதொன்றல்ல என நீங்கள் விளங்கிக் கொள்ளலாம்.