ஒரு உணர்ச்சிவசத்தில் நான் எழுதும் கட்டுரையே இது. புதிதாக ப்ளாக் ஒன்றை ஆரம்பித்து அதில் எழுதுகிறேன் என என் நண்பனிடம் கூறினேன். அவன் சிறிதும் யோசிக்காமல் ‘என்ன எழுதபோற மிஞ்சி மிஞ்சி போனா சாருவ பத்திதான’ எனக் கூறினான். இது என்னை அசிங்கப்படுத்துவதாக உங்களுக்கு தோன்றலாம். எனக்கோ துளியும் அந்த உணர்வு இல்லை. அம்மாக்கள் பொதுவாகவே அவர்களின் குழந்தையினை பற்றியே கூறுவார்கள். அவர்களிடம் போய் ’உங்ககிட்ட என்னம்மா பேசறது நீங்க பேச ஆரம்பிச்சீங்கனா உங்க குழந்தைய பத்தி தான் பேசுவீங்க அத தாண்டி என்ன பேசப் போறீங்க’ என்றால் அவர்கள் என்ன சிரித்து கொண்டா இருப்பார்கள் ? சாரு நிவேதிதாவின் எழுத்து என்னை போன்றவர்களுக்கு ஒரு வரம். இதை கடைசியில் கூறுகிறேன்.