இப்பாட்டினைக் படிப்போர் படிப்பதை நிறுத்திவிடாமல், வருந்திய அத்தலைவி பின்னர் எவ்வாறு அத் துன்பத்தைப் பொறுத்துக் கொண்டாள் என்பதனை அறிந்து கொள்ள விரும்புவர். இங்ஙனம் அவர் முடிவறியும் விருப்பத்தால் மேலுங் கற்பதற்கு ஆவல் கொண்டு நிற்கும் பொழுது பிறபொருள் இடையே இணைத்துச் சொல்லப்படுமாயினும் அதனால் படிப்போர் சிறிதும் களைப்படையாது, அவ்விடைப்பட்ட பொருளையுங் கற்று மேற்சென்று பொருள்முடிவு காண்பாரென்பது தெளிவுற விளங்கும். இங்ஙனம் முல்லைப்பொருள் இடையீடிட்டு நிற்கும் இடங்கண்டு அங்கே முல்லைப் பொருளை மறித்து, அதனோடு தொடர்புடைய வஞ்சிப் பொருளைக் கொண்டுவந்து நுழைத்துப், பின் இடையிலே விடுத்த முல்லைப்பொருளை எண்தாவது வரியிலே “இன்துயில் வதியுநற்காணாள் துயர் உழந்து ” என்பதுடன்கொண்டு போய் இணைக்கிறார்.