ஆத்மா கண்ணுக்கு தெரியக்கூடியது அல்ல, அதை காணமுடியாது, அதை தீண்டவும் முடியாது. மரணத்தோடு அதன் வாழ்க்கை முடிந்து விடுவதும் கிடையாது. ஒரு மரத்தில் ஒரு கிளையில் இருக்கின்ற பறவை அடுத்த மரத்தில் அடுத்த கிளையில் சென்று அமர்வது போலதான் ஆத்மாவும் மரணத்தால் உடம்பை மாற்றி கொள்கிறது. பாவம் என்பதும் ஆத்மாவை தீண்டாது, புண்ணியம் என்பதும் அதை தொடாது. மூப்பும் அதற்கில்லை, பிணியும் அதற்கில்லை, எந்த உணர்வும் அதற்கு கிடையாது. அதே நேரம் புலன் என்பதன் உணர்வாக ஆத்மா இருக்கிறது.