லினக்ஸ் இயக்குதளத்தைப் பற்றித் தெரிந்தவர்கள் நிறையபேர் கூட அதன் பரபரப்புக்கும் பிரபலத்திற்கும் அது காசின்றி இலவசமாகக் கிடைப்பதுதான் காரணம் என்று சொல்கின்றார்கள். அதன் பிரபலத்திற்கு இலவசமாக இருப்பது பெரிதும் உதவியிருக்கின்றது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை; ஆனால் அது மட்டும்தான் காரணம் என்பது முழுப் பூசனிக்காயைச் சோற்றில் மறைப்பது போன்றது. என்னுடைய சிறுவயதில் எங்கள் கிராமத்துத் திரையரங்கில் வாரந்தோறும் மாற்றப்படும் படத்திற்கு மாட்டு வண்டியின் ருபுறமும் தட்டியில் பெரிய படங்கள் ஒட்டி, மட்டமான காகிதத்தில் அச்சிடப்பட்ட நோட்டாஸ்களை அள்ளி வீசியெறிந்துகொண்டு ஒலிப்பெருக்கியில் விளம்பரப்படுத்திச் செல்வார்கள். நான்கு வயதில் அந்த வண்டியின் பின்னர் ஓடியிருக்கின்றேன்; அதன் பின்புறமிருக்கும் கட்டையைப் பிடித்துக்கொண்டு தொங்கியபடி அதற்காகக் கையேந்தியிருக்கின்றேன். எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கின்றது; மிஞ்சிப்போனால் ஒரு ஆறுமாதம் அப்படிச் செய்திருப்பேன் – சீக்கிரத்தில் அதன்மேலிருந்த மோகம் தனிந்துவிட்டது. பிறகு விடலைப் பருவங்களில் அமெரிக்காவிலிருந்தும், ஆஸ்திரேலியாவிலிருந்தும் வரும் இலவச பைபிள் படிப்பில் சேர்ந்திருக்கின்றேன். அவர்கள் தரும் பலவண்ணப் புத்தகங்களையும் பிரசுரங்களையும் ஒரு நான்கு மாதம் ஒழுங்காகப் படித்தேன், இன்னும் இரண்டு மாதங்கள் அவற்றைச் சேகரித்தேன். விரைவிலேயே அவற்றை உறையிலிருந்துகூடப் பிரிக்காமல் குப்பைத்தொட்டியில் போடத் தொடங்கினேன். ஆனால் அதே சமயத்தில் படிக்கத்தொடங்கிய வீரமாமுனிவரின் தேம்பாவனியை இப்பொழுதும் சமயம் கிடைத்தால் படிக்கின்றேன் – அதைக் காசு கொடுத்து வாங்க அலைந்திருக்கின்றேன். பளபளப்பான அட்டைகொண்ட ஆஸ்திரேலியப் பாடங்களைவிட மட்டமான தாளில் அச்சிடப்பட்ட தேம்பாவணியில் உண்மையும் அழகும் பொதிந்துகிடப்பதை மனப்பூர்வமாகத் துய்த்திருக்கின்றேன்.