அஞ்சு ரூபாய்க்கு ஆஜானுபாகுவான புள்ளையார். வலது கையால மண்ணை பசக்கென்று வார்ப்பில் அழுத்தி இடது கையால “இந்தா புள்ளையார்”ன்னு எடுத்துத் தராமாதிரி டெம்ப்ளேட்டெல்லாம் கிடையாது. ஒவ்வொரு பிள்ளையாரும் விசேஷமாகக் கையால் செய்தவை. துதிக்கை செய்யும்போது மண்ணைக் கைகளால் உருட்டி பிரிசணலால் இடம் வலமாக வருடி விடுவார். அசல் தும்பிக்கை மாதிரியே வரிவரியா விழும். தொந்திக்கு ஒரு உருண்டை. தலைக்கு ஒரு உருண்டை. கொசுறா இரண்டு காதுக்கு பிடிச்சுட்டு ரோட்டை பராக்குப் பார்த்துட்டு கீழே பார்த்தால் நிமிஷத்தில் தயாராயிடும். கால் கையெல்லாம் நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதே பிள்ளையாருக்கு முளைக்கும். கடைசியாக உளுத்தங்கொழக்கட்டை மாதிரி பிடிச்சு மூஞ்சுருவாய் பிள்ளையார் காலடியில் ஒட்டி “இந்தாங்க..”ன்னு பலகையில் ஏற்றிவிடுவார். அப்போதெல்லாம் பிள்ளையாருக்குக் குடை பிடிக்கும் பழக்கம் கிடையாது.