ஜெயந்தி சங்கர் வழங்கியிருந்த பத்து சிறுகதைகளில் ‘ஓடிப்போனவள்’ என்னைக் கவர்ந்தது. பல்வேறு கலாச்சாரங்களும் நாகரீகமும் வாழ்வோடு கலந்துவிட்ட ஒருவருக்கு எளிய மனிதர்கள் பதைபதைக்கும் விழுமியங்கள் அசட்டுத்தனமானவை. ஜெயந்தி சங்கர் சிறுகதைகளில் காட்டும் கதாமாந்தர்கள் அதுவரை தமிழ் இலக்கியங்கள் காணாதவர்கள். சிங்கப்பூர் எனும் பெருநகரின் பரபரப்பில் வாழ்பவர்கள். இக்கதையில் வரும் நான்ஸி வீட்டை விட்டு ஓடிப்போகிறாள். அது அவளுக்கு வழக்கமானது. ஆனால் ஓடிப்போவது அவளுக்கு ஒரு விளையாட்டுபோல உள்ளது. அம்மாவின் மிரட்டலால் ஓடி ஒளிந்துகொள்ளும் காதலனைத் தேடுகிறாள். அம்மாவும் அவள் ஓடிப்போனதை ஒரு விளையாட்டுபோலவே அணுகுகிறாள். இக்கதையில் மொத்த சமூகமும் கௌரம் என்பதைக் கடந்து எது குறித்தும் தீவிரமாக இல்லை எனக் காட்டும் ஜெயந்தி புல்வெட்டி மூலம் ஒரு மனிதத்தன்மை கொண்ட ஒருவனைக் காட்டுகிறார். அவன் கண்களில் ஈரம் உள்ளது. மொத்தக்கதையும் காட்சிப்படுத்தலால் புனையப்பட்டுள்ளது. ஓர் அபத்தத்தை நாகரீகம் எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறது என்றும் எளிய மனிதர்களிடம் எவ்வாறு இன்னமும் அது பிணைந்திருக்கிறது என்றும் நுட்பமாகச் சித்தரிக்கிறார் ஜெயந்தி சங்கர்.