தனது நண்பரின் காரை எடுத்துக் கொண்டு வந்தார். இவரிடம் எதைப் பேசுவது என்று தெரியாமல் ‘இந்த ஊர்ல டேட்டிங் எல்லாம் எப்படிங்க?’ என்றேன். என் புத்தி வேறு எதை யோசிக்கும்? அவரும் இளவயது அல்லவா? ‘கோயமுத்தூர் பையன் ஒருத்தன் இருக்கான்..லிவிங் டு கெதர்ல ஒரு அமெரிக்க பொண்ணோடதாங்க இருக்கான்’ என்றார். ‘ம்ம்ம்ம்ம்...அப்படியாங்ககககக’ என்று இழுத்தேன். இந்தக் கதையைச் சொல்லிக் கொண்டு என்ன நினைப்பில் மிதித்தாரோ தெரியவில்லை ஆக்ஸிலேட்டரை ஏறி மிதித்துவிட்டார். அந்தச் சாலையில் இருபத்தைந்து மைல் வேகத்தில்தான் செல்ல வேண்டும். வேகம் நாற்பதைத் தொட்டிருந்தது. மரத்துக்கு பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் கான்செப்ட் எல்லா ஊரிலும் இருக்கிறது. எங்கிருந்தோ ஒரு மண்டைக்காயன் வந்துவிட்டான். பின்னால்தான் வந்தான். வந்தவன் சைரனை ஒலிக்கவிட்டான். ‘ஒரே அழுத்தா அழுத்துங்க..தப்பிச்சுடலாம்’ என்றேன். இம்ரான் கடுப்பாகிவிட்டார். லேசாக வியர்த்திருந்தது. வண்டியை ஓரங்கட்டினார். அவசர அவசரமாக ஸீட் பெல்ட்டைக் கழட்டினேன். அதுவரை மரியாதை கொடுத்துப் பேசியவர் ‘யோவ்....கொஞ்சம் அமைதியா உக்காருய்யா..நான் பேசிக்கிறேன்’ என்றார்.