இப்போது பார்க்கும்போது சுந்தர ராமசாமி இறந்த அந்த நாட்களில் நான் மகிழ்ச்சியாக இருந்திருப்பது தெரிகிறது. அவரது மரணத்தை அவரைப் பற்றிய நினைவுகளால் அழித்துக் கொண்டு ஓர் அந்தரங்க வெளியில் அவருடன் சிரித்துக் கொண்டாடிக் கொண்டு இருந்திருக்கிறேன். கடந்த நாலைந்து வருடங்களில் பலமுறை அநத் நூலை நான் முள வாசித்திருக்கிறேன் அது அவரை மரணமற்றவராக ஆக்குகிறது! துயரத்தையும் படைப்பின் மூலம் கொண்டாட முடியும். அவமானம் புறக்கணிப்பு அநீதி அனைத்தையும் படைப்பின் மூலம் இனிதாக்கிக் கொள்ள முடியும் அனைத்தையும் கனியவைக்கும் ஒரு மாயச் செயல்பாட்டையே நாம் இலக்கியம் என்கிறோம்.