அது மட்டுமல்ல. நவ பொருளாதாரம், உலகமயமாக்கல் போன்ற பொருளாதாரக் கொள்கைகள் காலனிய (நற்)குணாதியசங்களின் விரிவாக்கமே என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். உதாரணமாக, 1990களிலும் 2000களிலும் உலக வங்கி லைபீரியா மற்றும் சாட் நாட்டிற்கு நிதியுதவி வழங்கியபோது ஒரு நிபந்தனை விதித்தது. பெரும் செலவினம் கொண்ட அரசாங்கத் திட்டங்களை வங்கியின் அனுமதிக் கையொப்பமின்றி நிதியைப் பெற முடியாது என்பதே அதுவாகும். பிரிட்டனுக்குக் கீழ் இந்தியா இருந்தபோது அதிக பொருட்செலவுள்ள பொதுக் கொள்கைகளின் விதியெல்லாம் லண்டனில்தான் தீர்மானிக்கப்படும். ஆஸ்திரேலியா தனது பக்கத்து தீவு நாடான சாலமோன் தீவுகளுக்கு உதவி செய்யும்போது இம்மாதிரியான நிபந்தனைகளைத் தொடர்ந்து விதித்துவருகிறது. எனவே, காலனியம் தொடர்ந்து மூன்றாம் உலக நாடுகளுக்கு நன்மை பயக்கும் கூறுகளையும் உள்ளடக்கியதாகவே இருக்கிறது என்றும், தற்போதைய பன்னாட்டு அரசியலின் பொருளாதார உறவுகளைச் செம்மைப்படுத்தக் காலனியத்தின் கூறுகள் உதவுகின்றன எனவும் கில்லி வாதிடுகிறார். காலனியத்தின் நற்கூறுகளுக்கு மீண்டும் அங்கீகாரம் செயல்வடிவம் கொடுக்க வேண்டும் (the claim for recolonization) என கில்லி வாதிடுகிறார்.