நிலமெங்கும் ஒரு குளிர்ச்சி பரவியிருக்கிறது என்பதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். கட்டாக் சாலையின் முன்னும் பின்னுமாக நடந்து பார்த்ததில் ஒரு நடைப்பயிற்சி முடிந்தது. ஏதோ முன்பே பழகிய நகரத்திற்குள் நடைபயின்றதைப் போலவே உணர்ந்தேன். சில ஊர்களுக்குச் சென்றால் கூடவே வந்து ஒட்டிக்கொள்ளும் ஊர்மிரட்சி இங்கே அறவே இல்லை. நாம் காண்கின்ற மக்களும் அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறைகளும் நம்மைப்போலன்றி மாற்றாக இருந்தால் நான் கூறிய ஊர்மிரட்சி தோன்றிவிடும். அங்குள்ள மக்களும் நம்மைப்போலவே நிறத்தில் உயரத்தில் உடையில் நடையில் பேச்சில் பழக்கத்தில் ஒன்றுபட்டவர்களாக இருந்தால் நமக்கு உறவுணர்ச்சியே ஏற்படும். அந்த இணக்கம்தான் புவனேசுவரத்தில் எனக்கு ஏற்பட்டது என்று நினைக்கிறேன். என்னுடைய புவனேசுவரப் புகழ்ச்சியைப் பார்த்த என் நண்பர் “ஏதேது… மகுடேசுவரன் புவனேசுவரன் ஆகிவிட்டாரா…” என்று நகையாய்க் கேட்டார்.