உடனே மடமொழி மகளிரும் மைந்தரும் வான் பூத் தன்ன‌ அந்நகரம் வறுவிதாகும்படி வேண்டியவற்றைக் கைக்கொண்டு நல்ல நாளிற் புறப்பட்டுத் தேர் முதலியவற்றை ஊர்ந்து ஒரு காலத்தில் இலாவாண நகரின் அயலில் உள்ளதும் தக்கோர் உறையும் தாபதப்பள்ளிகளையும் கற்றோர் உறையும் கடவுட்டானங்களையும், ஆடப்புகுந்தவர் மீளுவதற்குத் துணியாத சுனைகளையும், கோயில்களையும், குரம்பைகளையும் தன்பால் உடையதும், பலா முதலிய பலவகை மரங்கள் கொடிப்பந்தர் முதலியவற்றோடு செறிந்ததுமாகிய மலைச்சாரலை அடைந்தனர். உதயணன் வாசவதத்தை முதலியவர்களோடும் மற்றப் பரிசனங்களோடும் வந்து அங்கே தங்கினன். தூசக்குடிஞை, துலாமண்டபம், பல் காழ்த்திரை, படாகைக்கொட்டில், கூடம் முதலியவற்றை இருபுறத்தும் பெற்றவீதிகளாலும் அங்கங்கேயுள்ள மன்றுகளாலும் வீறெய்தி, இந்திரன் தன்னுடைய நந்தனவனத்தோடும் உரிமையோடும் வந்து தங்கினாற்போன்ற அழகு பெற்று விளங்கியது அப்பாடி. மைந்தரும் மகளிரும் சுனைப்பூக் குற்றும், சுள்ளி சூடியும், சுனைப்பூ அணிந்தும், கொடிப்பூக்கொய்தும், மகிழின் வட்டமலர்களைத் தொகுத்தும், அசோகின் செந்தளிர்களாற் கண்ணி கட்டியும், மாலை தொடுத்தும், மலைவளம் புகழ்ந்தும், குரவையாடியும், மயில்களின் ஆடல்களைக் கண்டு உவந்தும், கிளிகளின் மழலைச் சொற்களைக் கேட்டு இன்புற்றும், பல மகளிரின் இடையே களிப்புற்று விளங்கும் அரசர்களைப்போலப் பல பிடிகளி னிடையே விளையாடிக்கொண்டு இறுமாந்து நிற்குங் களிற்றினங்களை நோக்கியும், நீர் விளையாடியும், தினைக் கொல்லைகளிலும் சுனையைச் சூழ்ந்த பாறைகளிலும் மிக உயர்ந்த மரங்கள் செறிந்த காடுகளிலும் பூஞ்சோலைகளிலும் கொடிவீடுகளிலும் மாறாத்தானை மன்னனை வழுத்தி ஆறாக் காதலொடு திளைத்தும், அமையாதவர்களாகி ஆடியும், பாடியும் கூடியும், பிரிந்தும், ஊடியும் உணர்ந்தும், ஓடியும் ஒளித்தும், நாடியும் நயந்தும், நல‌ம் பாராட்டியும் விளையாடி இன்புறுவாராயினர்.