ஒருமுறை மூன்று முனிவர்கள் கிருஷ்ணனை காண அவரது அரண்மனைக்கு வருகை தந்தனர். அப்பொழுது கிருஷ்ணர் உடனே அவர்களுக்கு தக்க மரியாதை கொடுங்கள். உடனே, நான் சபைக்கு வருகிறேன் என அறிவித்தார். அவர்கள் சிறப்பான மரியாதையுடன் அழைக்கப்பட வேண்டும் எனவும் கூறினார். கிருஷ்ணரின் சில நெருக்கமான உறவுகள், தெய்வீகத்தன்மையை குறித்து சிந்திக்காதவர்களாகவே இருந்தனர். காரணம், அவர்கள் கிருஷ்ணனுக்கு மிகவும் நெருங்கிய உறவினர்களாதலால், அவர்களுக்கு தேவையான எல்லாமே கிடைத்தது. துன்பம் என்னவென்று அறியாதவர்களாதலால் அவர்களுக்கு தெய்வத்தின் அவசியம் என்னவென்று தெரியாமல் போய்விட்டது. அவர்கள் எப்பொழுதும் குடியும், கும்மாளம் மற்றும் சோம்பேறிகளாகவே வாழ்ந்துவந்தனர். பிறரை கேலி செய்வது போன்ற காரியங்களில் ஈடுபட்டுவந்தனர். அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் கிருஷ்ணனின் மிக நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் வந்திருந்த முனிவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தாமல் அவர்களை அவமரியாதை செய்தனர். ஏனெனில், அவர்களுடைய சொகுசு வாழ்க்கை ஆன்மீகத்தில் இருப்பவர்கள் எல்லாம் வாழ்க்கையை அனுபவிக்க தெரியாதவர்கள் என்றும் பயனற்றவர்கள் என்றும் எண்ணினர். இந்த அவமரியாதை கிருஷ்ணரை காணவந்த முனிவர்களுக்கு கோபத்தையும் மிகுந்த மனவருத்தத்தையும் ஏற்படுத்தியது.