அறிவியல் முறைப்படி ஆய்வு செய்து, இந்தியாவில் பின்தங்கிய முதல் 100 தாலுக்காக்களுக்கோ அல்லது முதல் 250 தாலுக்காக்களுக்கோ மட்டுமே செயல்படுத்த வேண்டிய திட்டம் இது. மற்ற தாலுக்காக்களில் 50 அல்லது 100 பேர்களுக்கு வேலை இல்லையென்றால், வேறு வழிகளிலேயே இதைச் சரிசெய்ய வேண்டும். ஏற்கெனவே உணவு மானியம் அளிக்கவேண்டும் என்று கூறிவிட்டேன். உணவைத் தவிர மற்ற எதுவும் மானியத்தில் கிடைக்காது என்ற நிலை ஏற்பட்டால், மனிதன் அவனாகவே, தன் திறமையை வளர்த்துக் கொள்ள முயல்வான் அல்லது வேறு பிராந்தியத்திற்குக் குடியேறி விடுவான். இதை அந்தந்த மனிதனின் முடிவிற்கே விட்டுவிடுவதே சிறந்த வழி. இருக்கும் இடத்திலேயே மானியங்களை அளித்துக் கொண்டிருந்தால், சுய முன்னேற்றத்தைக் குறித்த சிந்தனையே அவனுக்கு இல்லாமல் போய்விடும். மேலும், இந்த பிரம்மாண்ட மானியத் திட்டங்கள் ஒரு நாள் நின்றுதான் போகும். வசதிகளை இலவசமாக அனுபவித்துவிட்டால், அந்த வசதிகள் நின்றுவிடும்போது, முன்னிருந்த ஏழைமை நிலைக்கு அந்த மனிதன் போகமாட்டான். அதை விட மோசமான ஏழைமை நிலைக்குச் செல்வான். ஏனெனில், சிலகாலம் வசதிகளை அனுபவித்து விட்டதால், ஏழைமையில் வாழும் திறமையும் அவனிடமிருந்து விலகியிருக்கும். என்னைப் பொருத்தவரை இந்தத் திட்டத்தினால், நாம் ஏழைகளுக்கு உதவி செய்யவில்லை. இந்தத் திட்டம் நிறுத்தப்படும்போது, அவர்களில் பெரும்பாலானோரின் நிலை பரிதாபகரமாகி விடும். இதில் சந்தேகமே இல்லை.