இவ்வாறு நடத்துபவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் நாம் எதற்காகச் செய்கிறோம்? என்ன செய்கிறோம்?என்கின்ற எந்தப் பிரக்ஞ்ஞையுமின்றி நாமும் எமது பிள்ளைக்குச் சிறப்பாகச் செய்யவேண்டும் என்கின்ற ஒரே நோக்கம் மட்டுமே உள்ளவர்கள். இந்த நோக்கத்துக்காக தமது பணத்தம்பட்டத்தையும் காட்டத்தவறமாட்டார்கள். உதாரணத்திற்கு மண்டபத்தில் கதிரைகள் இருந்தாலும் நட்சத்திர விடுதிகள் போல் இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக துணியுடன் கூடிய கதிரைகளை வாடகைக்கு எடுப்பதும் புரியாணி என்ற பெயரில் அவியாச்சோற்றையும் அதனுடன் கலக்காத மாசிச் சம்பல், கோழிமுட்டை, கோழிப்பொரியல் என உடம்புக்கு ஒவ்வாத உணவை கோப்பையில் அரைவாசிக்குப் போட்டு கொடுப்பது அல்லது தாமாக எடுத்துக்கொள்ளல் (self-service) என்ற பெயரில் பிச்சைப்பாத்திரம் ஏந்துபவர்களாக விருந்தாளிகளை மாற்றுவது. அதிலும் கூட கோழிக்கும் அல்லது இறாலுக்கும் பங்கிடுவதற்கு ஒருவரை வைத்து விருந்தாழியை கேவலப்படுத்துவது. இதனை விட பிள்ளையை அலங்கரிப்பதற்கு, வீடியோ, புகைப்படம்,என பல இலட்சங்கள் செலவு செய்து விருந்தாளியை அவர்களுடைய தம்பட்டங்களைப் பார்த்துச் செல்லும் ஒருவானாக ஆக்கும் சடங்கு.