படம் முடித்து வெளிவந்த போது தான் தெரிந்தது இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கார்கள் தமிழநாட்டு ரிஜெஸ்ட்ரேஷன். மணிஜி முதலில் விட்ட அரை மணி நேரத்தை மீண்டும் பார்க்க ஆவலாக.. மேனேஜரிடம் என் இன்ப்ளூயன்சை யூஸ் செய்து இலவசமாய் முதல் அரை மணி நேரத்தை பார்க்க அனுமதி வாங்கி விட்டு, தாக சாந்திக் கடையில் விற்ற கீரை வடையும், போண்டாவும் அதிரிப் போயிந்தி. கூடவே கொடுத்த காரச் சட்னி ஸ்பெஷல் காம்பினேஷன். வாயில் போட்டால் கரைந்தது. இத்தனைக்கும் வெறும் இரண்டு ரூபாய்தான். டிவைன் காம்பினேஷன். மீண்டும் முதல் அரை மணி நேர படம் பார்த்துவிட்டு, மீண்டும் தாகமெடுக்க, தேவையானதை வாங்கிக் கொண்டு சென்னைக்கு திரும்பும் வழியில் ஒர் இருண்ட பாதையில் இருந்த சின்ன பாலத்தின் கட்டையில் உட்கார்ந்து படத்தைப் பற்றி பேசியபடி கடந்த இரவு மீண்டும் திரும்ப வராது. வாழ்க்கையில எது எப்படி நடக்கணும்னு விதி இருக்கு போல.. இல்லாட்டி கர்நாடகாவுக்கு படம் பார்க்க போயி, ஆந்திராவுக்கு வந்து, படமில்லாம ரொம்ப வருஷமா போகவேண்டியிருந்த காளஹஸ்திக்கு போய், கோயில் தரிசனத்தையும் கமலின் விஸ்வரூப தரிசனத்தையும் ஒருங்கே காணக் கிடைத்திருக்குமா?