அட்டைப் பெட்டியைப் பிரித்து பளபள டேப் ரிகார்டரை வெளியெடுத்து வைத்து அதற்கு அப்பா எதற்கோ பல வருடங்களாக பீரோவில் உபயோகிக்காது பத்திரமாக வைத்திருந்த மஞ்சள் நிற வெல்வெட் துண்டு ஒன்றை எடுத்துப் போர்த்தினேன். பின்பு கவனமாகச் சின்னத் தம்பியை உள்ளே போட்டு Play பட்டனுக்கு வலிக்குமோ என்று அமுக்க, சில வினாடி மெளனத்திற்குப் பிறகு சட்டென்று எழுந்த குலவைச் சத்தத்தில் அம்மா தூக்கத்திலிருந்து எழுந்து கொண்டார். அப்பாவும் தூக்கம் கலைந்து “என்ன சத்தம்?” என்றார். எல்லா மத்தியதரக் குடும்ப அப்பாக்களைப் போலவே அவரும் எங்களுக்குச் சிறுவயது முதல் “சினிமா வேண்டாம். படி படி” என்று அறிவுறுத்திக்கொண்டு இருந்தார் – நாங்கள் வேலைக்குச் சேரும் வரை. படிக்கும் காலத்தில் டேப்ரிகார்டர் போன்ற சாதனங்கள் வாங்குவது பற்றிய யோசனைகளும் அவற்றைப் பற்றி அப்பாவிடம் பேசும் யோசனைகளும் எங்கள் சிந்தனைக்குள் அடங்காத out-of-syllabus விஷயங்கள்.