ஊரில் மட்டுமல்ல இங்கே கனடாவிலும் கோயில் கட்டுவதிலும் குடமுழுக்கு, தேர், தீர்த்தம், திருவிழாக்கள் செய்வதிலும் கோடிக்கணக்கான பணத்தை வீணாகச் செலவழிக்கிறார்கள். ஒரு புதுக் கார் வாங்குகிறவர் கூட அந்தக் காரை உற்பத்தி செய்த நிறுவனத்தின் தொழில்நுட்பத்தை நம்பாமல் கோயிலுக்குச் சென்று காருக்கு குருக்களைக் கொண்டு பூசை செய்கிறார். வேத காலத்தில் கார் இல்லை. மாடு அல்லது குதிரை வண்டில்தான். அதனால் காருக்கு மந்திரம் இருக்க வழியில்லை. அதனால் என்ன? குருக்கள் சமற்கிருதத்தில் சொல்லும் மந்திரம் எம்மவர்களுக்கு விளங்காது. அந்தச் துணிச்சலில் குருக்கள் எதையோ மந்திரம் என்று சொல்லுவார். அதனை நம்மர்கள் நம்பிவிடுவார்கள். இதனால் காலப் போக்கில் இந்துக் கடவுளர்க்கு செந்தமிழ் தெரியாது, மறைந்துபோன சமற்கிருதம் மட்டும் தெரியும் என்பது வழக்கமாகிவிட்டது. இந்தக் கணம் வரை இதுதான் நியதி.