இளைய யாதவர், அவர்களை சிறுவர்களாகக் காணவில்லை. ஆகவே அவர்களோடு இணையாக விளையாடுகிறார். போருக்குப் போக வேண்டியதன் காரணத்தை விளக்குகிறார். அவருக்கு பாண்டவர்களுக்கும், அவர்களுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. எல்லோருக்கும் இழப்புண்டு, ஆனால் அது அனைவரின் கடமையும் கூட என்று எண்ணுகிறார். அவர் அப்படித்தான் இருக்க முடியும். அவருக்கு குற்ற உணர்ச்சியெல்லாம் இல்லை. அவர்களை குழந்தைகளாகக் காண்பவருக்கே குற்ற உணர்ச்சியும் பெருமிதமும் எல்லாம்.