சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்து 20 ஆண்டுகள் கழிந்து விட்டன. இந்த 20 ஆண்டுகளில் ஏகாதி பத்திய உலகமயத்தின் ஆட்சியும் நவீன தாராள மய பொருளாதார நடவடிக்கைகளும் உல கெங்கும் பரவியுள்ளது. இந்த காலத்தில் தன்னை நிலை நிறுத்திக்கொள்வதற்காக ஏகாதிபத்தியம் அதிரடியாக செயல்பட்டுள்ளது. உலகெங்கும் பொருளாதார தடைகளையும் இராணுவ பலத் தையும் பயன்படுத்தி தனது மேலாதிக்கத்தை நிலைநிறுத்த முயன்றுள்ளது. சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்து 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இன்று ஏகாதிபத்தியம் எங்கே உள்ளது, எவ்வாறு உள்ளது? 20ஆம் நுற்றாண்டு சோசலிசம் முடிந்து விட்ட நிலையில் 21 அம நுற்றாண்டில் சோச லிசத்தின் எதிர்காலம் என்ன? இந்த இரண்டு கேள்விகளுக்கான பதில்களின் அடிப்படையில் இன்று உலக அளவில் இடதுசாரிகளின் நிலை, பங்குபாத்திரம், அவர்கள் செய்ய வேண்டிய பணி ஆகியவை குறித்துச் சிந்திக்க வேண்டி யுள்ளது. இரண்டு நிலைகள் ஏகாதிபத்தியத்தின் அதிரடி நடவடிக்கை வளர்ந்து வருவதை லிபியாவில் நடந்து முடிந்துள்ள அமெரிக்கத் தலைமையிலான நேட்டோ இராணுவ தலையீடு காட்டுகிறது. லிபிய நிகழ்விற்கு முன்னர், துனிஷி யாவிலும் எகிப்திலும் நடைபெற்ற வரலாற்று முக்கியத்துவம் மிக்க மக்கள் எழுச்சியை நாம் பார்த்தோம். துனிஷியாவிலும் எகிப்திலும் திடீ ரென்று எழுந்த கலகத்தைக் கண்டு அமெரிக்க்கா அதிர்ந்து போனது. ஆனால் ‘மனித உரிமைக் காப்போம், ஜனநாயகத்தையும், சுதந்திரத்தையும் மீட்டு எடுப்போம்’ என்ற போலி முழக்கங் களோடு லிபியாவை ஆக்கிரமித்து தனது மேலாதிக்கத்தை வெளிக்காட்டியது. அரபு நாடுகளின் எழுச்சியை தன் கையிலேடுத்ததுக் கொண்டது. சமீபத்திய லிபிய ஆக்கிரமிப்பு ஒரு உண்மையைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. நீண்ட காலமாக காலனி ஆதிக்கத்திற்குக் கீழும் ஏகாதி பத்திய மேலாதிக்கத்திற்குக் கீழுமிருந்த மத்தியக் கிழக்கில் இந்த ஆக்கிரமிப்பு நடந்துள்ளது. மத்திய கிழக்கு நாடுகள் உலகிலேயே அதிக எண்ணெய் வளமிக்க பகுதியாகும். உலகில் எண்ணெய் வளமிக்க நாடுகளை வரிசைப் படுத்தினால், அதில் முதலாவது நாடு சவூதி அரே பியா; இரண்டாவது இரான், முன்றாவது இராக், நான்காவது குவைத், ஐக்கிய அரபு நாடுகள் ஐந்தாவது இடத்திலும் ஆறாவதாக லிபியாவும் உள்ளன. லிபிய ஆக்கிரமிப்பின் மூலம் அதிக எண்ணெய் வளமிக்க முதல் ஆறு நாடுகளில் ஈரானைத் தவிர பிற 5 நாடுகள் இன்று அமெ ரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் பிடிக்குள் உள்ளன. ஆக இரண்டு நிலைகளை பார்க்க முடிகிறது. ஒரு புறம் ஏகாதிபத்தியத்தின் வளர்ந்து வருகிற ஆக்கிரமிப்பு; மறுபுறம் அதன் ஆக்கிரமிப்புப பகுதிகளில் ஆட்சிக்கு எதிரான மக்கள் எழுச்சி. 21ஆம் நுற்றாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்தே மக்கள் எழுச்சிகள் நடைபெறுவதைப் பார்க்கி றோம். எகிப்திய எழுச்சி இராணுவத்திற்கும் இஸ் லாமிய மதத்தலைவர்களுக்கும் இடையிலான உடன்பாடகக் கூட முடிந்து விடலாம். இருப்பி னும் எகிப்து நிகழ்வுகள் நல்ல விளைவுகளை ஏற்படுத்தி உள்ளதாக நான் நினைக்கிறேன். எகிப்திய எழுச்சியின் விளைவாக மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றத்தின் விளைவாக இன்று ஐக்கிய நாட்டு சபையில் பாலஸ்தீனத்தை சேர்க்க வேண்டும் என்பதற்கு ஆதரவு பெருகி உள்ளது. எகிப்திய நிகழ்வுகளின் விளைவாகத் தான் பாலஸ்தீனத்தில் எதிரும் புதிருமான கருத் தோட்டங்களைக் கொண்டுள்ள ஹமாஸ் குழு வும் ஹதாஸ் குழுவும் ஒன்றுபட உடன்பட்டுள் ளன. சோவியத் யூனியன் என்ற எதிர்சக்தி இல் லாத இன்றைய சூழலில் ஏகாதிபத்தியம் முன் னெப்போதையும்விட தீவிரமாகவும், கொடூர மாகவும், தான்தோன்றித்தனமாகவும் தாக்குத லில் இறங்கயுள்ளது. நிலைகுலைந்த சோஷலிச ஜனநாயக கட்சிகள் 1991 க்குப் பிறகு உலக அளவில் சோசலிசம் பின்னடைவைச் சந்தித் துள்ளது.இடதுசாரி சக்திகள் பலவீனமடைந் துள்ளன. சோசலிசத்தையும் கம்யுனிசத்தையும் தழுவி நின்ற அரசியல் கட்சிகளுக்கு ஏற்பட்ட பலவீனமாகவும் இபபின்னடைவு வெளிப் பட்டது. ஆனால் இன்று, சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்து 20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஏகாதிபத்திய மேலாதிக்கத்திற்கும் ஏகாதிபத்திய உலகமயத் திற்கும் எதிரான மக்கள் எழுச்சியை காணமுடி கிறது. உலகமய கொள்கைகளால் ஏற்பட்ட சீரழிவுகளுக்கு எதிரான மக்கள் எதிர்ப்பு உல கெங்கும் வலுப்பெற்று வருவதையும் வளர்ந்து வருவதையும் நம்மால் பார்க்க முடிகிறது. 21 ஆம் நுற்றாண்டு ஏகாதிபத்தியம், உலகெங்கும் தேசங் களின் இறையாண்மைக்கும் , சுதந்திரத்திற்கும் அச்சுறுத்தலாகவும் ஆபத்தாகவும் இருப்பதோடு உழைக்கும் மக்களைச் சுரண்டுகிற சக்தியாகவும் உள்ளது. இடதுசாரிகள் இதனை புரிந்து கொள்ளவேண்டும். இதுவே இடதுசாரி சக்தி களின் அடிப்படைப் புரிதலாக இருக்க வேண்டும். ஏனெனில் இத்தகைய புரிதலே இடதுசாரிகளை பிற அரசியல் சக்திகளிடமிருந்து வேறுபடுத்து கிறது. துரதிர்ஷ்ட வசமாக கடந்த 20 ஆண்டுக ளாக சோசலிச பின்னடைவின் விளைவுகளைப் பார்க்கிறோம்; இன்றும் பிரபலமான ஊடகங் களும் பத்திரிகைகளும் ஐரோப்பாவில் சமூக ஜன நாயவாதிகளை இடதுசாரிகள் என்கிறார்கள். உண்மையில் சமூக ஜனநாயவாதிகள் இடது சாரிகளே அல்ல. சமூக ஜனநாயவாதிகள் 1980களி லிருந்து வலதுசாரி சிந்தனையின் பக்கம் சாயத் தொடங்கினார்கள். சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச் சிக்குப் பின்னர் அந்த மாற்றம் முழுமை பெற்றது. அவர்கள் நவீன தாராளமய கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டார்கள், ஏகாதிபத்தியம் மற்றும் நேட்டோவின் குறிக்கோளையும் திட்டங் களையும் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். இங்கிலாந்தில் பிலேரிசம் என்கிற ‘நவீன உழைப்பு’ என்ற அமைப்பு உள்ளதைப் பார்க்கிறோம். அவர்கள் இடதுசாரிகளா? அவர்களை இடதுசாரிகள் என்று அழைக்க முடியுமா? எவரும் அப்படி அழைக்க மாட்டார்கள். அவர்களே அதனை விரும்பவில்லை. அதனால்தான் தங்களை `நவீன இடதுசாரிகள் என்று சொல்லாமல் `நவீன உழைப்பாளி’ என்று அழைத்துக் கொள்கி றார்கள். ஜெர்மனியை எடுத்துக் கொள்வோம்; ஐரோப்பாவிலேயே மிகப்பெரிய பாட்டாளி வர்க்க கம்யூனிஸ்ட் கட்சியாக இருந்த முந்தைய சோஷலிச ஜனநாயக கட்சி வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்கது. அக்கட்சியின் வழி வந்ததுதான் இன் றுள்ள ஜெர்மானிய சமுக ஜனநாயக கட்சி. ஆனால் இன்று அது வலதுசாரி கட்சியாக உள்ளது. கிரேக்க நாட்டில் சோஷலிச அரசே சிக்கன நடவடிக்கை என்ற பெயரில் மக்கள் மீது தாக்குதலை தொடுக்கிறது. ‘பாசாக்’ என்றழைக் கப்படுகிற இந்த சோஷலிச ஜனநாயாக கட்சி 1960 ல் எப்படி இருந்தது? இன்று அதன் நிலைப்பாடு என்ன? ஐரோப்பாவிலுள்ள இதர வலதுசாரி கட்சிகளிலிருந்து இக்கட்சி எவ்விதத்திலும் வேறு படவில்லை ஸ்பெயின் நாட்டில் பெருவாரியான இளைஞர்கள் அரசின் சிக்கன நடவடிக்கைக்கு எதிராக வீதியில் இறங்கிப் போராடுகிறார்கள். அங்கு பதவியிலுள்ள சோஷலிச அரசே சிக்கன நடவடிக்கையை எடுத்துள்ளது. ஆக ஒன்று தெளி வாகத் தெரிகிறது. சோசலிசப் பாதையிலிருந்து பின்வாங்கியதால் ஏற்பட்ட மோசமான விளைவு களின் தாக்கம் முதலில் ஐரோப்பாவில் ஏற்பட் டுள்ளது. ஐரோப்பாவில் இடதுசாரிகளின் வரி சையில் பொதுவாகச் சேர்க்கப்பட்டிருந்த சமுக ஜனநாயகவாதிகள் இன்று இடதுசாரிகள் இல்லை. அவர்களிருந்த இடம் இன்று வெற்றிட மாக உள்ளது. கிரேக்கத்திலும் ஐரோப்பாவிலும் போராட்டங்கள் வளர்ந்து வருகின்றன. இன்று ஐரோப்பாவில் கடன் நெருக்கடி, யுரோ நெருக்கடி என்று அனைத்து நெருக்கடிகளுக்கும் கிரேக்கம் மைய மாக இருக்கிறது. அங்கு உழைக்கும் வர்க்கம் தலைமையேற்று இதர பகுதியினரையும் சேர்த்துக்கொண்டு வலுவான எதிர்ப்பைக் காட்டி வருகிறது. அனைவரும் இணைந்த வேலை நிறுத்தங்களும், ஆர்ப்பாட் டங்களும், காவல் துறையோடு மோதல்களும் நாள்தோறும் நடை பெறுகிறது. எதிர்வரும் நாட்களில் மிகப்பெரிய பொது வேலை நிறுத்தம் நடைபெற உள்ளது. புதிய புதிய சிக்கன நட வடிக்கை என்ற பெயரில் இரண்டு மாதத்திற்கு ஒருமுறை ஊதிய வெட்டு, ஓய்வூதிய வெட்டு, சமுக நலன்கள் வெட்டு, வேலை இழப்பு என்று கிரேக்க அரசு மக்கள் மீது தாக்குதல் நடத்து கிறது. கிரேக்கத்தில் இன்றும் வலுவான கம்யூ னிஸ்ட் கட்சி இருப்பதால் நவீன தாராளமய நடவடிக்கைகளுக்கு எதிரான இயக்கம் சாத்திய மாகிறது. அங்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு 10 வாக்கு வங்கி உள்ளது. வலுவான அணி திரட்டப்பட்ட உழைக்கும் வர்க்கமும் தொழிச்சங்க இயக்கமும் இருப்பதால்தான் கிரேக்கத்தில் நவீன தாராள மய நடவடிக்கைகளை எதிர்த்து வலுவான இயக்கம் கட்ட முடிகிறது. சில வருடங்களுக்கு முன்னர் நான் கிரேக்கம் சென்றிருந்தேன். அப்போது அனைத்து தொழிசங்கங்களையும் உள்ளடக்கிய ‘பாமே’ என்ற பேரமைப்பு எவ்வாறு நவீன தாரளமய கொள்கைகளையும் மக்கள் மீது ஐரோப்பிய யூனியன் கட்டவிழ்த்துவிடும் தாக்கு தலையும் எதிர்கொள்ள முடிகிறது என்பதை என்னால் காண முடிந்தது. ஐரோப்பிய கூட்ட மைப்பை விட்டு கிரேக்கம் வெளியே வர வேண் டும் என்றும் பெற்றிருக்கும் கடனை திருப்பி செலுத்த மறுத்துவிட வேண்டும் என்றும் கிரேக்க கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் பிற இடதுசாரி கட்சிகளும் வலியுறுத்துகின்றன. ஆக நவீன தாராளமய கொள்கைக்கு எதிராக மாற்று கொள்கையை முன்வைக்கக் கூடிய அரசியல் இயக்கத்தின் பாதை கிரேக்கத்தில் இருக்கிறது. துரதிர்ஷ்டவசமாக அப்படி ஒரு சூழ்நிலை ஐரோப்பாவில் வேறங்கும் இல்லை. ஐரோப் பாவில் நடைபெறும் போராட்டங்கள் அடிப் படையில் தற்காப்புப் போராட்டங்களே. தொழி லாளர்களும், மாணவர்களும் இளைஞர்களும் 20 ஆம் நுற்றாண்டில் போராடிப் பெற்ற உரிமை களையும் நலன்களையும் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டங்கள்தான் நடைபெறுகின்றன. அவை முக்கியமான போராட்டங்கள்தான். ஆனால் ஒரு அரசியல் மாற்றை, திசைவழியை காட்டக்கூடிய அரசியல் கட்சி இல்லாததால் ஐரோப்பாவில் இந்த போராட்டங்கள் முன்னேற வில்லை.