தலைமுடியின் மலராக ஒளிபொருந்தும் நாகத்தைச் சூடிய வலஞ்சுழியான் செம்பொன் கழலணிந்த திருவடியை வானோர்களும் கண்டதில்லை. ஆனால் அண்ணலின் திருவடி மலர்களை சிந்தையில் வைத்து, அந்தத் திருவடிகளையே எண்ணியெண்ணி, நறுமண மலர்களைக் கைக்கொண்டவர் கண்டுகொண்டார் என்பதே பாடலின் பொருள்.