வான்வெளியின் குளிர் இக்கோளின் பாதுகாப்பற்ற ஒரு மூலையைக் கடுமையாகத் தாக்கிக் கொண்டிருந்தது. பாதுகாப்பற்ற அம்மூலையில் இருந்த அந்த மனிதன் அத்தாக்குதலின் முழு வேகத்தையும் எதிர் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அக்குளிரில் அவனது ரத்தம் கூட சோம்பிப் பின்னடைந்தது. நாயைப் போன்றே ரத்தத்திற்கும் உயிர் இருந்தது. எனவே அதுவும் அச்சுறுத்தும் அக்குளிரிலிருந்து விலகிச் செல்லவும், பாதுகாவலையும் நாடியது. மணிக்கு நான்கு மைல்கள் நடந்து கொண்டிருந்த போது, அது விரும்பியோ விரும்பாமலோ கண்டிப்பாக ரத்தத்தைப் பாய்ச்ச வேண்டியிருந்தது. ஆனால் தற்போது அது பின்னடைந்து உடலின் உட்பகுதிக்குள் ஆழ்ந்து விட்டது. அவனது நரம்புகளின் எல்லைப் பகுதிகளே முதலில் ரத்தத்தின் இல்ihமையை உணர்ந்தன. அவனின் ஈரமான கால்கள் விரைந்து மரத்து வந்தன. கையுறையற்ற விரல்களும் வேகமாக மரத்து வந்தன. ஆயினும் இன்னமும் அவை விறைத்துப் போகவில்லை. மூக்கும், கன்னங்களும் ஏற்கெனவே விறைக்கத் துவங்கியிருந்தன. ரத்தம் பாயாததன் காரணமாக அவனது தோலும் கூட சில்லிட்டுப் போனது.