இப்படி ஒவ்வொரு முக்கிய விடயங்களைப் பற்றியும் பல ஆழமான சேதிகளைச் சொல்லும் அருமையான கவிதைகளைக் கொண்டதாக இந்தத் தொகுதியின் கவிதைகள் (பூவுலகைக் கேட்டலும் கற்றலும்) உள்ளன. இதில் பான்ஸி ரோஸ் நபல்ஜாரியின் “கங்காரு”, கெவின் கில்போட்டின் “பால் பெல்போரா நடனம் முடிந்து விட்டது”, ரூபி லாங்வோட்டின் “கறுப்புப் பெண்”, சார்மெயின் – பேப்பர் டோக்கிறீனின் “பென்சன் நாள்”, எலிசபெத் ஹொய்சனின் “கொடுத்து வைத்த குட்டிப் பெண்” போன்ற கவிதைகள் மிகத் தீவிரமான மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இன்னும் இந்தத் தொகுதியில் ஆர்ச்சி வெல்லர், பொப் ரென்டல், ஹைலன் மரீஸ், ரோய் மோரிஸ், போலா அஜூரியா, ஜாக் டேவிஸ், ரெக் மார்ஷல், கொஸ்டேன் ஸ்ரோங், லோரி வெல்ஸ் போன்றோரின் கவிதைகளும் அழுத்தமான தொனியில் எழுதப்பட்டுள்ளன. பொதுவாகவே அனைத்துக் கவிதைகளின் தேர்வும் தீவிர மனநிலையின் வெளிப்பாடுகளாகவே உள்ளன. இதனால் இவற்றைப் படிக்கும்போது ஒடுக்குமுறைக்குள்ளான அனுபவத்தைக் கொண்டிருக்கும் நமக்கும் பதற்றம் ஏற்படுகிறது. உருக்கம் கூடுகிறது. இது இந்தக் கவிதைகளை மேலும் நெருக்கமுற வைக்கிறது.