"விவேகானந்தரின் மரித்துப் போகாத வாழ் தத்துவங்களில் எழுமின் முக்கியமானது. அதை வல்லமை மிகுந்த ஒரு சினிமாவின் ஊடாக எடுத்து வருகிறேன். தற்காப்பு கலைகளை தங்களது விருப்பமாக தேர்ந்தெடுத்து அதில் சாதிக்க நினைக்கும் ஆறு சிறுவர்களின் விறு விறு சம்பவங்கள்தான் கதை களம். இப்போது இருக்கிற சூழல்ல யாரும் விடுமுறையைக் கொண்டாடுவது இல்லை. நகரத்துக் குழந்தைகள் என்றால் சம்மர் கோர்ஸ் போய் விடுகிறார்கள். முன்னாடி விடுமுறை என்றாலே, ஊரில் இருக்கிற உறவினர்கள் வீட்டுக்குப் போவது, பொன்வண்டு, தும்பி, ஈசல் பிடிப்பது, தீப்பெட்டில நூல் கட்டி தூரமா நின்று பேசுவது, பட்டம் விடுவது, ஆற்றில் குளிப்பது, நீச்சல் பழகுவது, சைக்கிள் கற்றுக் கொள்வது என்று பல அனுபவங்கள் கிடைக்கும். முதல் காதல், முதல் நட்பு, முதல் முத்தம்னு எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்கும் அந்தப் பருவத்தில்தான் இன்னொசென்ஸ் தொலையும். சமூகம் சில விஷயங்களைக் கற்றுக் கொடுக்கும். அந்த 12 வயதுப் பசங்களின் நல்ல குணங்களையும், ஒற்றுமையையும் படத்தில் சொல்லியிருக்கிறேன். எல்லார் வாழ்க்கையிலயும் மறக்க முடியாத அந்தப் பருவத்தை உணர்த்தத்தான், விவேகானந்தரின் வல்லமை மிகுந்த "எழுமின்' என்பதை தலைப்பாக வைத்தேன்.