"அவள், சாமீ! இந்த யானைக்குப் பாகராயிருந்தவர் என் புருஷர். அவர் இரண்டு வாரத்துக்குமுன் இறந்துபோனார். இந்த யானையை அவர் சொந்தப் பிள்ளையைப் போலவே காப்பாற்றி வந்தார். அவர் இறந்து போன துக்கத்தால் நான் வெளியிலே வரவில்லை. இதற்கு மதம் பிடித்திருக்கிறதென்று சில பேர் சொன்னார்கள். எங்கள் வீட்டுப் பிள்ளையைப் போல வளர்ந்த இதைப் பார்த்துவிட்டுப் போகலாமென்று வந்தேன். எத்தனை தடவை என் கையால் இதற்குத் தீனி கொடுத்திருக்கிறேன்! இதைப் பார்க்கிறபோது என் புருஷருடைய ஞாபகம் வந்தது; அதனால் துக்கம் தாங்க முடியவில்லை. அவர் இருந்தால் இந்த யானைக்கு இப்படித் துன்பம்வரப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பாரா?' என்று சொல்லி விட்டு மீண்டும் அழுதாள்.