சுப்புறுவைக் கிறுதி தூக்கி எறிஞ்சு மண்டையும் லேசா கட்டிலோடை அடிபட்டு இரத்தம் சொட்டச் சொட்ட ஒரு ஓட்டோவிலை ஏத்திக் கொண்டு பெரியாஸ்பத்திரியிலை சேத்தினம். ஆளின்ரை உடம்பிலை, வேட்டி சால்வையிலை எல்லாம் பிலாப்பழ வாசம். டாக்குத்தருக்குத் தெரிஞ்சு போச்சு மச்சான் பிலாப் பழத்தை முழுசா விழுங்கிப் போட்டு வந்திருக்கிறார் எண்டு. “இதுதான் முதலும் கடைசியும். சீனி வருத்தம் இருக்கிது எண்டு தெரிஞ்சு கொண்டு பிலாப்பழம் திண்டவருக்கு இஞ்சை இனிமேல் “ற்ரீட்மன்ட் ” இல்லை, தெரிஞ்சிதோ?” எண்டு எல்லாற்றை முன்னாலையும் சுப்புறுவின்ரை மனிசியை டொக்டர் பரிசுகெடுத்துப் போட்டாராம். அப்ப சுப்புறு தண்ணியள்ளப்போன வேலையை மட்டும் பாத்துக்கொண்டு வந்திருந்தால் தப்பி இருப்பர். இது வீணாத் தேவை இல்லாத வேலையைப் பாக்கப்போய் பெறாமேனுக்கு வைச்ச கள்ளுப்பாட்டியும் குழம்பி மற்ற நாள் புளிச்ச கள்ளை எடுத்துது் தூர எறிஞ்சவையாம். அதோடை சுப்புறுவின்ரை மனுசி பதறிப் பட்டுக் கொண்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு ஓடிப்போனாப்போலை குசினிக் கதவைப் பூட்ட மறந்து போனாவாம். அப்ப பொரிச்சு வைச்ச மீனைப் பூனை பதம்பாத்ததுதான் மிச்சம்.