ஒரு நாத்திக இயக்கத்திற்கு மாபெரும் தலைவராக, தனிவாழ்க்கை என்று எதுவும் இல்லாமல் பொதுவாழ்க்கைக்கே தன்னை ஒப்படைத்துக்கொண்ட ஒருவருக்கு இப்படிப் பட்ட தனிப்பட்ட கருத்துகளை பேசவும் நினைவு கூரவுமான வாய்ப்பை குழந்தைகள் வழங்கியதைக்கண்ட இயக்கத்தோழர்களுக் கும், மற்றவர்களுக்கும் ஆனந்தமாகவும் அதே சமயம் நெகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தது. அனைத் துக் கேள்விகளுக்கும் உற்சாகமாகவும், நகைச் சுவையாகவும் குழந்தைகளுக்கு புரியும்படியும் அதேசமயம் ஆழமான கருத்துக்களை பதில் களாகச் சொல்லிவிட்டு அனைவரிடமும் விடைபெற்றுக்கொண்டு சென்றார்.