முடிவாக ராஜினி திரணகமவின் (Rajini Thiranagama) கூற்றை கூறுவது பொருத்தமானதாகும். தேசியவாதமானது ஆக்கிரமிப்பும் வன்முறையும் நிறைந்த தந்தையாதிக்க தேச உணர்வாக தொடர்ந்து இருக்குமாயின் பெண்களின் விடுதலை என்பது அவ்வாறன ஒரு தேசியவாத விடுதலைக்குள் இருக்கின்ற அவ்;வாறான கருத்தியலுக்கு எதிராக தொடர்ந்து போராடுவது என்பதே என்கின்றார் (Ismail). இதேபோல், பெண்கள் ஆணாதிக்கத்திற்கும் அதன் கருத்தியலுக்கும் அதன் தன்மைக்கும் எதிராக விமர்சிப்பார்களேயானால் இது தேசியளவில் “புதிய தேசம்” ஒன்றிக்கான புதிய வரைவிலக்கனத்தை உருவாக்க உதவும் என்கின்றார் என்லோவ் (Cynthia Enloe). ஆகவே இந்தக் கட்டுரையானது யாரையும் குற்றவாளிக் கூண்டில் நிறுத்தி விசாரிப்பதை நோக்கமாக கொண்டதல்ல. மாறாக நமது கடந்தகால சிந்தனைகளையும் செயற்பாடுகளையும் விமர்சனக் கண்ணோடு திரும்பிப்பார்ப்பதற்கும், எதிர்காலத்தை நோக்கி ஆரோக்கியமாகவும் முன்னேறிய கருத்துக்களுடன் செல்வதற்கும், நிகழ்காலத்தில் பிரக்ஞைபூர்வமாக செயற்படுவதற்குமான அக்கறையின்பாட்பட்டதே இக ;கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.