ஒருகணம் ஆற்றங்கரையோரத்தில் நட்சத்திரமும் நள்ளிரவும் சூழ்ந்த நேரத்தில், ஆகாயத்தை முத்தமிடும் மணிக்கூட்டினின்று சித்தாருடன் இரண்டறக் கலந்து உருகும் கோஷா ஸ்திரீயின் கனிந்த குரல் காதல் தீ மூளப் பாடுவதுபோல் இஸ்ராபேலின் இன்னிசை எழுந்தது. மறுகணம் அந்த மணிக்கூண்டின் அடியில், பெண்ணின் குரலோசைகொண்டு கற்பனைத் தூரியத்தால் பெண்ணையே ஊகித்து உருவாக்கும் பித்தர்களின் கட்சிப் பிரதிக்கட்சி ஒலித்தது, ஒருகணம் வெண்ணிலவில் பாசி சேர்ந்து பாழடைந்த பழம் மண்டபங்களினின்று கிளம்பும் நரிகளின் ஊளை போன்று ஆசை மண்ணான கதைப் பாட்டில் மிதந்தது. மறுகணம், கண்களில் தீப்பறக்க, கத்தியும் கேடயமும் மோத, குளிர் நிலாக்கதிர் கத்தியின் மீது விழுந்து துண்டாக, காதலிக்காகப் போர்புரியும் வீரர்களின் முழக்கம் பொங்கிற்று.