தமிழில் பலகாலத்துக்குப்பின்தான் புதுமைப் பித்தன், ஜெயகாந்தன், அசோகமித்திரன், ஜெயமோகன், எஸ் ராமகிருஷ்ணன் என என் தமிழ் வாசிப்பு கொஞ்சம் விரிவடைந்தது. முறையாக தமிழைப் பயிலவில்லை என்ற காரணத்தினால் தமிழில் வாசிக்க எனக்கு எப்போதுமே எந்த சிரமும் ஏற்பட்டதில்லை. சுவாரசியமாக எழுதப்பட்ட எதையுமே படிக்க என்னால் முடிகிறது. ஆனால் இன்றும் தமிழை வேகமாகப் படிக்க என்னால் முடிவதில்லை. ஒரு பக்கத்தை படிப்பதற்கு உங்களுக்குத் தேவையான நேரத்தை விட இரண்டு மடங்கு நேரம் எனக்குத் தேவை! ஆதலால் இன்றும் தமிழின் பழம்பெரும் படைப்புகள் பலவற்றை படிக்காதவனாகத்தான் நான் இருக்கிறேன். இருந்தும் எனது குறைவான தமிழ் வாசிப்பை வைத்துக்கொண்டே தமிழ் இலக்கியம் மலையாள இலக்கியத்தை விட ஐம்பதாண்டுகளாவது முன்னேதான் என்று எந்தவொரு சந்தேகமுமின்றி சொல்வேன்.