இந்தப் பெண்கள் மேலும் தங்கள் காதுகளுக்குத் தோடு வேண்டும் என்று கேட்கிறார்கள். மேல்காதில் அணியும் கர்ணைப்பூவான செவிப்பூ கேட்கிறார்கள். ஏற்கனவே இவர்களுக்கு இவர்கள் வீட்டில் தோடு அணிவிக்கப்படிருந்தாலும் அது இவனிட்டதுபோல் ஆகாது என்பதால் கேட்கிறார்கள். ”செவிப்பூ என்பதில் செவிக்கு ஆபரணம் எது என்பது மறைத்துச் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது” என்பார் முக்கூரார். அதாவது திருமந்திரம், த்வயமந்திரம், சரமஸ்லோகம் ஆகியவற்றைக் கேட்பதே செவிக்கு ஆபரணமாகும்.