இந்தப் பிரிவினை நடக்கும்போதே இந்தியா தன் நாட்டில் உள்ள பல மாநிலங்களுக்கும் தண்ணீர் தேவையாக உள்ளது - முக்கியமாக ராஜஸ்தானின் வறண்ட பகுதிகளுக்கும் நீர் தேவை என்று விவாதம் செய்துதான் மேற்படி ஒப்பந்தத்தை பாகிஸ்தானுடன் நிறைவேற்றியது. அந்த நேரத்தில் பஞ்சாப், ஹரியானா இரண்டும் ஒன்றாக பஞ்சாப் என்ற பெயரில் இருந்தது. 1966இல்தான் பஞ்சாப் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு பஞ்சாப், ஹரியானா என இரு மாநிலங்களானது. அப்பொழுது பாராளுமன்றத்தால் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட Punjab Reorganization Act, 1966 பஞ்சாபுக்கும் ஹரியானாவுக்கும் எவற்றை எந்த விகிதத்தில் பிரித்துக் கொடுப்பது என்பதை உள்ளடக்கியது. 1976இல் மத்திய அரசு பஞ்சாபும், ஹரியானாவும் தண்ணீரை எந்த விகிதத்தில் பிரித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆணையிட்டது. இந்தத் தண்ணிரைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் விதமாக சட்லெஜ் - யமுனா ஆறுகளை இணைக்கும் ஒரு கால்வாய் கட்டப்படவேண்டும் என்று முடிவாகி, வேலையும் 1978இல் தொடங்கியது. ஆயினும் பிரகாஷ் சிங் பாதலின் அப்பொழுதைய பஞ்சாப் அரசு 1978இல் இந்த விகிதத்தை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றத்துக்குச் சென்றது. தொடர்ந்து ஹரியானாவும், ராஜஸ்தானும் உச்ச நீதிமன்றம் சென்றன.