பண்டிகைகள் வரும் பொழுதெல்லாம் அப்பாவுக்கு ஏற்படும் குதூகலங்களைச் சொல்லும் கவிஞர், உறவுகளைக் காணும் ஆர்வம், உடனமர்ந்து உண்ணும் பாசம், பிள்ளைகளின் பெருமையினை எண்ணி எண்ணி மனதில் கொள்ளும் கர்வம், என நேர்த்தியாக மிக நேர்த்தியாக, வரிசைப் படுத்திக் கொண்டே சென்று, இறுதியில், கவிதையினை நிறைவு செய்தும் அழகே அழகு. வாழ்வு என்றால் இதுதானே.