இச்செபம் எவ்வளவு புனிதமாக்க கருதப்பட்டதென்றால், இதை ஆதிகாலத் திருச்சபையில் எழுத்து வடிவில் எழுதி வைக்கத் தயங்கினர். எழுத்து வடிவில் உருவாக்கினால் இதன் புனிதத்தன்மையை இழக்க நேரிடும் என்று வாய்மொழியாகவே பிறருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தனர். மேலும் இதை யாரும் சுலபமாகப் பயன்படுத்த முடியாது. இயேசுவைத் தங்கள் வாழ்க்கையின் மையமாக, இயேசுவைத் தங்கள் ஆண்டவராக ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் மட்டும்தான் இச்செபத்தைச் செபிக்க வேண்டியிருந்தது. இதிலிருந்து இச்செபம் எவ்வளவு சிறப்பானதாக இருந்தது என்பதை நாம் யூகிக்க முடிகிறன்றது. நான்கு வடிவ நற்செய்தியில் இரண்டு நற்செய்தியாளர்கள் இச்செபத்தை நமக்கு எழுத்து வடிவில் கொடுத்துள்ளார்கள். மத்தேயுவும் (மத் 6:9-13) லூக்காவும் (லூக் 11:2-4)