நீலகிரியில் அரசு வரித்தீர்வு தொடர்பான தன் 1885 ஆம் ஆண்டு அறிக்கையில் திரு. (இப்பொழுது சர் (Sir) பட்டம் பெற்றுள்ளார்) ஆர்.எஸ். பென்சன் (R.S.Benson) பின் வருமாறு குறிப்பிட்டுள்ளார். ”பர்த்தி எனப்படும் மாற்றுப்பயிர்முறை வழக்கத்தினை நீக்கியதோடு திரு. கிராண்ட் (Grant) மலபாரிலிருந்து நீலகிரிக்கு 1860 இல் மாற்றப்பட்ட குந்தை நாட்டில் அதுவரை வழக்கத்திலிருந்த ஒரு தனிப்பட்ட முறையினையும் ஒழித்துவிட்டார். அந்த முறை ’ஏர்க்காடு’, ’கொத்துக்காடு’ என அழைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த முறைப்படி ஒரு ஏர் வைத்திருப்பவன் அதைப் பயன்படுத்த ரூபாய் 1 இலிருந்து ரூபாய் 1-8-0 வரை வரியாகச் செலுத்த வேண்டும். ஒரு கொத்தினை வைத்திருப்பவன் அதைப் பயன்படுத்த 4 அணா முதல் 8 அணா வரை வரியாகச் செலுத்த வேண்டும். இந்த முறைப்படி உழவனுக்கு வழங்கப்பட்ட பட்டா என்பது ஒன்று அல்லது அதிகமான கொத்துகளைப் பயன்படுத்த கொடுக்கப்பட்ட உரிமம் அன்றி வேறொன்றும் இல்லை. ஒரு கருவிக்குச் செலுத்த வேண்டிய கட்டணம் இவ்வளவு என்று இருக்கிறதே ஒழிய எவ்வளவு நிலப்பரப்பில் பயிரிட்டுக் கொள்ளலாம் என்னும் வரையறை ஓரிடத்திலும் குறிப்பிட வில்லை. பயிடுவோன் தன் விருப்பப்படி எங்கு வேண்டுமானாலும் எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் தன் கருவியைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். எவ்வகைக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. காட்டு மரங்களை வெட்டி வீழ்த்தவும் கட்டுப்பாடு இல்லை. ஆகையால் மலைப்பக்கங்களும் பள்ளத்தாக்குகளும் பரிடுவோர் தம் விருப்பம் போல் பயிர் நிலங்களாக்கப்பட்டன. இந்த முறை 1862 இல் நீக்கப் பட்டது. ஆனால், வருவாய்த் தீர்வின் போது ஏர்க்காடு கொத்துக்காடு முறை சுமார் ஐம்பது வீடுகள் உள்ள கிண்ணக்கொரை என்னும் படகர் ஊரில் இருப்பதைக் கண்டேன்”.