பெருக்கெடுத்து ஓடிவந்த பொருநையாற்றின் பெருவௌ஢ளத்தை அவள் பார்த்துப் பார்த்து வியந்துகொண்டிருந்தாள். நேற்று படுத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்த பொன்பதிந்த பொருநை என்னும் திருநதி, இன்று 'ஓ' என்ற இரைச்சலுடன் ஒடியது. நோக்குமிடமெல்லாம் காடும் செடிகளும். கிழக்கே வெகுதூரத்தில் மேகம் கவிழ்ந்திருந்த மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை. சூரியன் மெதுவாக மறைந்துக்கொண்டிருந்தான்! அவளுக்குப் பதினாறு வயதிருக்கும். குன்றுகளின் மீது அவள் வெகுவிரையாக ஓடினாள். வானாளாவிய மலைகளும் கிடுகிடுவென்ற பள்ளத்தாக்குகளும் சின வேங்கையின் கடுஞ்சத்தமும் அவனுக்குப் பாலூட்டி வளர்த்தன. பொருநை வௌ஢ளம் பெருக்கெடுத்தோடி வரும்போது வருகின்ற மறவர்களையும் குறவர்களையும் தவிர அவள் வேறு எந்த மக்களையும் கண்டதில்லை. மரங்களை செதுக்கி படகாக்கி, காடுபடு செல்வத்தையும் மலைபடு செல்வத்தையும் சேமித்து அவர்கள் ஆண்டுக்கு இருமுறை கொணர்ந்து குவித்தார்கள். அந்த மக்களின் தலைவனே கண்ணன்.