‘ஆண்களும் வந்தலென்ன? பார்வையாளர்களாய் எங்களை விட்டாலென்ன? ‘என்று கேட்கும் நண்பர்களுண்டு. நான் ஒன்று கேட்கிறேன்….எல்லாக் கூட்டங்களிலும் ஆண்களும் பெண்களுமாகத் தானே அமர்கின்றோம். வருடத்தில் ஒரு முறையாவது நாங்கள் தனியாக அமர்ந்து பேசினால் என்ன? இதனால் உங்களுக்கு என்ன நட்டம்? இன்னுமொரு கேள்வியுமுண்டு. புலம்பெயர்ந்த நாடுகளில் கருத்தரங்கொன்றிற்கு நாற்பது பெண்கள் அதுவும் கூட சிலர் குழந்தைகளையும் சுமந்தபடி வருவார்களா? என் அவதானிப்பில் பாரிசில் நடந்த பெண்கள் சந்திப்பில் வேறு அரங்குகளில் சந்தித்திராதவர்களைச் சந்தித்தேன். அவர்கள் பாரிஸ் நகரில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும் ஏனைய நிகழ்வுகள் அவர்களை ஈர்ப்பதில்லை. பெண்கள் சந்திப்பென்பது பெண்களால் விரும்பி வரவேற்கப்படும் நிகழ்வு. அது நிரந்தரத் தலைமையற்று அங்குமிங்கும் அலைந்து கொண்டியங்கும் பெண்களுக்கான வெளி.