நாங்கள் மனிதர்களாக வாழ்ந்து பழகிவிட்டோம்... பக்கத்து மாநிலத்தில் அரக்கர்க்கள் இருப்பார்கள் என்று நினைக்கவில்லை... அன்பான மனிதர்கள்தான் இருப்பார்கள் என்றே நினைத்திருந்தோம். எத்தனை வன்மத்தை உன்னுள் புதைத்து வைத்திருந்திருக்கிறாய்.... மனித நேயமே இல்லாத அற்பனே... நாங்கள் எங்களின் வித்துக்களுக்கு அன்பையும் பொறுமையும் நேசத்தையும் சொல்லி வளர்க்கிறோம்... நீயோ வன்முறை எண்ணெய் ஊற்றி வளர்க்க ஆசைப்படுகிறாயே... எரியும் நெருப்பில் செல்பி எடுக்கிறாய்... எரியும் காரைப் பார்த்து சிரித்தபடி செல்லும் குமரிகளைக்கூட உன் மாநிலத்தில்தான் பார்க்க முடிகிறது... அப்பாவிகளைப் பிடித்து அடிப்பதை சிரித்து வேடிக்கை பார்க்கும் கழுகுக் கூட்டத்தையும் உன் மாநிலத்தில்தான் பார்க்க முடிகிறது... உனது வாரிசுகளுக்கு அன்பை சொல்லிக் கொடு... வன்முறைச் சொல்லிக் கொடுக்காதே... வளரும் தலைமுறையாவது வன்மம் அறியாது வளரட்டும்.