உலகஆசைகள் என்னும் காற்றும்அலையும் அடித்துக் கொண்டிருக்கிற பொழுது வாழ்வு என்னும் படகைத் தீவிரமான சாதனங்களின் வாயிலாகச் செலுத்தவேண்டும் . ஆசைகள் என்னும் புயல் காற்றும் , அலையும் ஓய்ந்து போன பிறகு இறைவனுடைய அருள் என்னும் மெல்லிய காற்றைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு சிரமம் ஏதுமின்றி சாதகன் இறை சந்நிதானத்தை நோக்கிச் செல்லுகிறான் .ஆட்டு மந்தையின் மீது ஆடு ஒன்றைப்பிடிக்கப் பாய்ந்த புலியானது குட்டி போட்டுவிட்டு இறந்தது . அக்குட்டியோ ஆடுகளோடு வளர்ந்து வந்தது . தன்னையும் ஒரு ஆடு என்று அது எண்ணிக்கொண்டது . ஆடுகள் போன்று கத்துவதும் புல்லைமேய்வதும் அதன் இயல்புஆகிவிட்டது . அப்படி வளர்ந்து அது பெரியதாயிற்று . ஆட்டுமந்தையில் வளர்ந்து வந்த அப்புலியை மற்றொரு புலிபார்த்தது . அது திடீரென்று அப்புலியின் மீது பாய்ந்து அதைத் தனியான ஓர் இடத்திற்கு இழுத்துக் கொண்டு போனது . அப்படி அகப்பட்டுக் கொண்டு ஆட்டுப்புலி , ஆடு போன்று கதறி அழுதது ; தன்னைவிட்டு விடும்படி கெஞ்சியது . நீ ஆடு அல்ல , புலி என்று மற்றது மொழிந்தது . ஆனால் அது சொன்னதை ஆட்டுப்புலி நம்பவில்லை . நீர் நிலையொன்றில் அதன் பிம்பத்தைக்காட்டி அதைத் தன் வடிவத்தோடு சீர்தூக்கிப் பார்க்கும்படி காட்டுப்புலி கூறியது . அப்படிச்செய்த பிறகு தானும் ஒரு புலி என்கின்ற நம்பிக்கை அதற்கு வந்தது . அதன் வாயில் காட்டுப்புலி கொஞ்சம்இறைச்சியைத் திணித்தது . அதைச்சுவைத்ததும் தன் சொந்த சொரூபம் அதன் ஞாபகத்துக்கு வந்தது . புலியுடன் தானும் காட்டுக்குப் போய்விட்டது .