ஒரு வழக்­க­றி­ஞ­ராக வரு­வ­தற்கு ஆசைப்­பட்ட இளைஞர் பாக்கிர் மாக்கார், 1940 ஆம் ஆண்டில் சட்­டக்­கல்­லூ­ரியில் சேர்ந்தார். ஆயினும் இரண்டாம் உலக மகா­யுத்தம் நடை­பெற்றுக் கொண்­டி­ருந்த அவ்­வேளை அவர் தன் சட்­டப்­ப­டிப்பை இடை­நி­றுத்­தி­விட்டு, 1942 ஆம் ஆண்டு தேசிய பாது­காப்பு சபையில் இணைந்து விமானப் பாது­காப்புப் படை­யின (ஏ.ஆர்.பி.) ஆலோ­ச­க­ராகப் பத­வி­யேற்றார். இத்­து­றையில் விசேட பயிற்­சிக்­காக இந்­தி­யாவில் ஹைத­ராபாத் சென்றார். 1946 ஆம் ஆண்டு போர் முடி­வுற்ற பின்னர் சட்­டக்­கல்­லூ­ரியில் மீண்டும் சேர்ந்து சட்­டப்­ப­டிப்பைத் தொடர்ந்தார். அதில் தேர்ச்­சி­பெற்ற இளம் பாக்கிர் மாக்கார், 1950 ஆம் ஆண்டு சட்­டத்­த­ர­ணி­யாகப் பதவிப் பிர­மாணம் செய்தார். களுத்­துறை மஜிஸ்­திரேட் நீதி­மன்றில் தலை­சி­றந்த வழக்­க­றி­ஞ­ராகத் திகழ்ந்த அன்னார், விரும்­பி­யி­ருந்தால் கோடிக்­க­ணக்கில் பணம் சம்­பா­தித்­தி­ருக்­கலாம். ஆனால் அவர் தன்னை நாடி வந்­தவர் ஏழை­யாக இருந்­தாலும் அவர்­க­ளுக்குத் தனது வாதத்தின் மூலம் உரிய நிவா­ர­ணங்­களைப் பெற்­றுக்­கொ­டுத்து, அவர்­க­ளது உளம் மகிழச் செய்தார். இதனால் அவ­ரது புகழ் மென்­மேலும் மேலோங்­கி­யது. அவர் களுத்­துறை சட்­டத்­த­ர­ணிகள் சங்­கத்தின் தலை­வ­ராக தெரி­வு­செய்­யப்­பட்டு சிறப்­புற செய­லாற்­றினார்.