அன்று இயேசு பிழியப்பட்டபோது அவருடைய பரிசுத்த இரத்தம் பெருந்துளிகளாக நிலத்தில் விழுந்து அந்தத் தோட்டத்திற்கே ஒரு பெறுமதியைக் கொடுத்தது. இன்று நாம் பிழியப்பட்டால் நம்மில் என்ன வடியும்? நமக்குள் மறைந்திருக்கும் பாவகுணங்களும், வெளிக்காட்டாத போலித்தனங்களும், கபடமும், வஞ்சகமும், தற்பெருமையும்…. என்னவெல்லாம் வெளிவரும். ஆனால், நாம் செக்கிலே போடப்பட்டுப் பிழியப்படாவிட்டால் சிலுவை சுமக்கும் உன்னத அனுபவத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள முடியாது. சிலுவை சுமக்காத எவனும் ஆண்டவரின் உயிர்த்தெழுதலின் அனுபவத்துள் பிரவேசிக்க முடியாது. உயிர்த்தெழுந்து, கிறிஸ்துவுக்குள் புதிய வாழ்வு வாழாமல் நித்திய ராஜ்யத்துள் பிரவேசிப்பது எப்படி? பவுலடியார், ரோமாபுரிச் சிறைக்கூடத்திலே சரீர மரணத்தைச் சந்திக்கும் முன்னர் அவர் எத்தனை தடவைகள், எத்தனை விதங்களிலே பிழியப்பட்டார் என்பதை அவரே தமது நிருபங்களில் எழுதிவைத்திருக்கிறதை நாம் வாசிக்கலாம். அதிலும், மாம்சத்தின்படி தன் இனத்தாராகிய தன் சகோதரருக்குப் பதிலாக தானே கிறிஸ்துவைவிட்டுச் சபிக்கப்பட்டவனாக வேண்டுமென்று விரும்புவதாகவும் எழுதியுள்ளார்.