மனி­தர்­க­ளுக்கு அல்லாஹ் பல அருள்­களை வழங்­கி­யுள்ளான். அந்த அருள்­க­ளெல்லாம் அவ­னி­ட­மி­ருந்து நாம் இல­வ­ச­மாகப் பெற்றுக் கொண்­ட­வை­களே என்­ப­தனால் அவற்றின் பெறு­மதி உண­ராது நாம் வாழ்ந்து கொண்­டி­ருக்­கின்றோம். அவனை நாம் ஞாப­கப்­ப­டுத்த, அவ­னோடு நாம் பிரார்த்­த­னைகள் மூலம் உரை­யா­டு­வ­தற்குக் கூட நேர­மின்றி வாழ்­கிறோம். எனினும் அவன் அரு­ளாளன், அன்­பாளன் என்ற வகையில் எமக்கு அவ­னோடு உரை­யா­டு­வ­தற்கு அனைத்து சந்­தர்ப்­பங்­க­ளிலும் அனு­மதி வழங்­கி­யுள்ளான். அதன் மூலம் நாம் எமது தேவை­களை கேட்கும் படியும் அதற்கு அவன் பதி­ல­ளிப்­ப­தா­கவும் வாக்­க­ளித்­துள்ளான்.