இந்த நாவல் சொல்ல வருவது அனைத்தும் நாம் கண்கூடாக அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பது தான். மருந்து மாத்திரைகளை விற்பனை செய்ய மருந்துக் கம்பெனிகள் தாராளமாக மக்களைக் காக்க மருந்துகளை தயாரிக்கின்றன. மக்களை அவசரத்திற்கு வரவழைக்கும் மருத்துவமனைகள் மனிதனின் மொத்த உடலையும் புறட்டி எடுத்து பலவித நோய்கள் நோயாளிக்கு இருக்கிறதாக உறவினர்களிடம் சொல்கின்றன. உறவினர்கள் பதறுகிறார்கள். ஒரு உடலை வைத்து வைத்தியர்கள் பல மருந்து மாத்திரைகளை விற்பனை செய்ய துவங்கி விடுகிறார்கள். நோயாளி வெற்றுக் காய்ச்சலுக்கு சென்றிருந்தாலும் அவனே அறியாத பல வியாதிகள் தன் உடலில் ஒட்டியிருப்பதை கண்டுணர்ந்து சாப்பிடுவதற்கு முன், சாப்பிட்ட பின் என மாத்திரை வில்லைகளை விழுங்குகிறான். அவனுக்கு தன் சாவை தள்ளிப் போடும் ஆசை மனதில் நுழைந்து விட்டது தான் காரணம். எல்லோரும் இங்கே வாழவே ஆசை கொள்கிறார்கள். அது ஸ்டாலினோ, ஓ பி எஸ் சோ, இ பி எஸ் சோ, ராமசாமியோ, சசிகலாவோ, மணிமேகலையோ! மாத்திரைகளை சாப்பிட்டுக் கொண்டே வந்தால் முதலாக கிட்னி பழுதாகும் என்பதை மாத்திரை சாப்பிடுவோரும் உணர்ந்தே இருக்கிறார்கள் என்பதே இங்கே கொடுமை.