இந்த குணநலன்களை வரகுண பாண்டியன் விஷயத்தில் நன்கு பார்க்கமுடிகிறது. இது தமிழர்களுக்குப் புதிதல்ல. முல்லைக் கொடிக்குத் தேர் ஈந்தான் பாரி வள்ளல், மேகத்தைக் கண்டு மகிழ்ச்சியாக ஆடிய மயிலைக் கண்டு குளிரால் நடுங்குகிறது என்று போர்வை அளித்தான் பேகன். ராமாயாண உபந்யாசம் கேட்டு உணர்ச்சிவசப்பட்ட குலசேகரன், தனது படைகளை உடனே ராமருக்கு உதவியாக அனுப்ப உத்தரவிட்டான். இது போல புகழ்சோழன், ஏனாதிநாயனார் கதைகளிலும் பல நிகழ்ச்சிகளைப் படிக்கிறோம். மேம்போக்காகப் பார்த்தால் அவர்களுடை செயல்கள் அறிவிழந்தவர் செயல் போலத் தோன்றும். ஆழமாகப் பார்த்தால் அவர்களுடைய ஆத்மார்த்த பக்தி விளங்கும். இன்றும் கூட அரசியல் தலைவர்களுக்காகவும், குருவுக்காகவும் உயிர்கொடுக்கும் தொண்டர்களைக் காண்கிறோம். அந்தக் கண்ணோட்டத்தோடு வரகுணன் கதைகளை அணுகவேண்டும்.