‘கறுப்பர்கள் சோம்பேறிகள், அவர்கள் வேலைகளுக்குச் செல்வதில்லை. அரச உதவித் தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டு வாழ்க்கையை ஓட்டுகிறார்கள். அவர்கள் சட்டங்களை மதித்து நடப்பதில்லை. குற்றச் செயல்கள் மற்றும் போதைப்பொருள் பாவனை என்பவற்றில் பெரிதும் ஈடுபடுகிறார்கள்” என ஆயிரம் குற்றச்சாட்டுகள் அவர்கள் மீது வைக்கப்பட்டாலும் கூட இதற்கான பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியது அவர்களை இந்த நிலையில் வைத்திருக்கும் அரசாங்கமே அன்றி சம்பந்தப்பட்ட நபர்களல்ல. இத்தனைக்கும் கடந்த எட்டு வருடங்களாக கறுப்பினத்தவர் ஒருவரே அமெரிக்காவின் அரசுத் தலைவராக இருந்து வருகின்ற போதிலும் கறுப்பின மக்களின் வாழ்வியல் மாறாமலேயே இருந்து வருகின்றமை மிகப்பெரிய கொடுமை.