மலர் சுத்தியல், கம்பி, குறடு முதலானவற்றை எடுத்து வந்து தட்டிக் கொட்டி சீட்டைக் கழற்றினாள். வீட்டுக்குள் போய் கயிறுகளையும் பழைய சீலையையும் எடுத்து வந்தாள். தாழ்வாரத்தில் தொங்கிய மூங்கில் சிப்பம் ஒன்றையும் வில்லுக் கத்தியையும் எடுத்து வந்தாள். இந்த சீற் அந்தத் தாங்கு குழாயில் பொருந்தாமல் சின்னதாக இருந்ததால் ஆடியது. பழைய சைக்கிள் ரியூப்பைக் கத்தரித்து உள்ளே சொருகினாள். மூங்கில் சிம்பைப் பட்டையில் சுண்டு விரல் நீளத்தில் கூர்மையாய்ச் சீவி மூன்று ஆப்புகளாக்கி ஓரத்தில் அறைந்தாள். கயிறால் பிணைத்தாள். ‘இனி நிக்கும்.’ சீற் உறுதியாய் நின்றது. ‘எண்டாலும் நிச்சயமில்ல.’ மேலே பழைய சீலையை சீற்றுக்கு அளவாய் மடித்துப் போட்டு அதோடு சேர்த்து மறுபடி இன்னொரு கயிற்றால் முன்னைப் போலக் கட்டினாள். ‘இப்ப சரி.’ அம்மா வாசலில் அமர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். “குளிச்சிட்டு வாறனம்மா.”