'என் தந்தையாரின் அரண்மனை போன்ற மாளிகையில் அவரது ஏவலாளிகள் எங்கள் வீட்டின் அறுசுவையான உணவை உண்பார்களே... அவரது பேச்சைக் கேட்காமல் வந்ததன் கொடுமையை இப்போது நான் அனுபவிக்கிறேனே' என வருந்தினான். இரவு முழுவதும் கண்ணீருடன் தனது படுக்கையில் அழுது புரண்டு கொண்டிருந்தான். உறக்கம் இல்லாமலிருந்ததால் முகமெல்லாம் வீங்கிப் போயிருந்தது. காலையில் கண் விழித்ததும் அவனது புதிய எஜமானரிடம் தன் கதையைக் கூறி பணியிலிருந்து விலகி தனது ஊருக்குப் புறப்பட்டுப் போனான்.