” ஆ! கடவுளே! அவளுக்கு என்னிடத்தில் விருப்பமில்லை.. நான்தான் அவளை விரும்புகிறேன், இனி வாழ்ந்து பயனில்லை சாகப்போகிறேன்!” ஹோ வென்று தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு அழுதான். “எதற்காக என்னை அவளிடம் காட்டிக்கொண்டேன். அழகாய் இல்லாதபோது மறைந்து வாழ்வதுதானே நியாயம். பெண்களை பயமுறுத்தவா பிறந்தேன்!”. தன்னைத்தானே வருத்திக்கொண்டான். அழகாய் இல்லாதது எரிச்சலூட்டியது. தொடர்ந்து “இரவு நேரப் பறவைகள்போல இருட்டில் எப்போதும்போல புல்லாங்குழலை ஊதிக்கொண்டிருக்க வேண்டியதுதானே? அப்பறவைகள் தங்கள் பாடல்களால் இதயங்களைக் கவர்ந்த போதிலும் மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சிக்காக பகல் நேரங்களில் ஒளிந்து வாழ்வதில்லையா?” என்கிற கேள்வி வேறு.