“செல்லன் அந்த மாமரத்தைப் பார். நிறையப் பூவும் பிஞ்சுமாய் கிடக்கு. சருகுகளை கூட்டியொதுக்கிப் போட்டு வேப்பஞ்சருகையும் கலந்து நெருப்பு வெய். புகை மாமரத்தில படட்டும். பூச்சி விழாது. கலைஞ்சிடும்.” சின்னத்துரையர் சொல்லிப்போட்டுப் போய்விட்டார். செல்லன் அப்பா சொன்னதுபோல் சருகுகளைக் கூட்டி வட்டமாகக் குவித்துவிட்டு வேப்பஞ்சருகையும் கலந்து நெருப்பை வைத்தான். அது பகைந்து மாமரத்தின் இலைகுழைகளுக்கு ஊடாகப்பரந்தது. பூச்சிகள் விலகிப்போனதைச் செல்லன் அவதானித்தான். பூச்சிகளை விரட்ட இந்தப்புகை நல்லதுதான். அவனுக்கு அது அனுபவப் பாடம். வேப்பைமரங்கள் நிறையவே நின்றன. ஆனால் அவை இப்போது அங்கில்லை எல்லாம் வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டு விட்;டன. புதிதாக வைத்த மரங்கள்தான் தெரிந்தன.