சுயநலம் எல்லா மட்டங்களிலும் அதிகரித்து வருகின்றது. கட்சி, சாதி, சமயம்,.. என எல்லா தளங்களிலும் ‘நான்’ வாழ எப்படி அனைத்தையும் பாவிக்கலாம் என்பதே நோக்காகவுள்ளது. சொந்தப்பணத்தில், மரத்தடியில் தேநீர் குடித்துவிட்டு, இணைந்து வாழ என்ன செய்ய வேண்டும் என கலந்துரையாடிய விடுதலைக்காலங்கள் மறைந்து, இரவற்பணத்தில், குளிரூட்டப்பட்ட இடத்தில் எப்படி அடுத்தவரை பிரிக்கலாம் என்பதை திட்டமிடுவதும் அதனை நடைமுறைப்படுத்த வேலை செய்வதும் கட்டமைப்பாகி வருகின்றது. தனியாட்களாக மட்டுமல்ல அணிகளாகவும் கட்டமைப்புகளாகவும் ஒடுக்குமுறையை பேண்தகுநிலையில் நடைமுறைப்படுத்த அனைவரும் பங்காற்றுவது நடைபெறுவதால் பாதிக்கப்பட்வர்களின் எதிர்காலம் மட்டுமல்ல, இறந்தவர்களின் நிகழ்காலம் கூட விளங்க முடியாத அளவுக்கு போதையூட்டப்பட்டுள்ளது. இதனால் ஒட்டுமொத்தமாக போதை தவறு என ஒன்றாக கூற முடியாமல் ஒருவர் மற்றவருடைய போதையை தவறு என கூற அதிகமாக வலுவை பிரயோகிக்க வேண்டி வந்துவிட்டது.