வண்டி சில்க் போர்ட் தாண்டியிருந்தது. தள்ளுவண்டிக்கடையில் தேநீர் விற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். ‘குடிச்சுட்டு போய்டலாமா?’ என்றார். எனக்கு ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை. குடிக்கும் போது வண்டியின் டிக்கியைத் திறந்து காட்டினார். ஒரு வாளி. குளிப்பதற்கு ஒரு டப்பா. ஒரு துணிப்பை. அவ்வளவுதான் குடித்தனம். என்னை இறக்கிவிட்டுவிட்டு லே-அவுட்டிலேயே வண்டியை நிறுத்தி இருக்கையை படுகிடையாக்கி படுத்துக் கொள்வாராம். அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு கண்ணில் வெளிச்சம் பட்டவுடன் எங்கேயாவது வண்டியை ஓரங்கட்டி காலைக்கடன்களை முடித்தால் சவாரி ஆரம்பமாகும். பகல் வேளைகளில் இடையிடையே நேரமிருந்தால் மரத்தடியில் படுத்துக் கொள்வதுதான் வழக்கம்.