“ நீயெல்லாம் எப்படி உள்ள வர்ர என” கூறி ரூப்சிங்கை விரட்டியிருந்தார்; எந்தவித வேறுபாடுகளின்றி பழகிவரும் இராணுவத்தினர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு களையைப்போலிருந்தார் சுபேதார் திவாரி. குர்னாம்சிங்கின் கடையை விட்டு நடந்து செல்லும் போது கூட “சுபேதார் திவாரியின் உதடுகள் ஏதோ சுலோகங்களை முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தது”.