சில சொற்கள் தனித்தமிழை விட இயல்பாக தோன்றுகின்றன. அனுபவம் என்பது சம்ஸ்கிருத சொல். அதே பொருளில் துய்த்தல் எனும் தமிழ் சொல்லுண்டு. இருந்தாலும் அவ்வளவு எளிதாக எந்த தமிழ் சொல்லை மாற்றாய் இயல்பாக உபயோகிக்க(மன்னிக்கவும்.. பயன்படுத்த ) முடியும் என என் அனுபவத்தில் தெரியவில்லை. நிச்சயமாக வேறு தூய்மையான தமிழ் சொல் இருக்கும். எனக்கு ஞாபகத்துக்கு வரவில்லை. (இதில் நியாபகம் என்று எழுதுவதுதான் வலக்கமென்றும், ‘ஞாபகம்’ தவறு என மதுரையச் சேர்ந்த நண்பன் அடித்து சொல்கிறான். நிரூபிப்பதற்காக ‘நியாபகம் வருதே.. நியாபகம் வருதே.. நியாபகம் வருதே.. ‘ என்று நான் எது சரி என்பதை மறக்கும் வரையில் பாடினான். எது சரி என்று எனக்கு இப்போது ஞாபகம் இல்லை. பேசாமல் ஞாபகம் என்ற வார்த்தையே மறந்துபோய், ‘நினைவு’ என்று எழுதித் தொலைத்து விட்டு, இந்த பிரச்னையை பற்றிய நியாபகமே இல்லாமல் நிம்மதியாக இருக்கலாம்). மங்கை, பெண், மடந்தை என்பதெல்லாவற்றையும் விட கன்னி என்ற சம்ஸ்கிருத மொழி சொல்லே முத்தமிழிலும் இலகுவாக பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப் படுகிறது. அரிவை , தெரிவை பற்றி அறிவாளிக்கும் தெரிவதில்லை.