அது வரை அவளைத் தொட்டு அவளின் அக மயக்கங்களை களைய முற்பட்டவன், எப்போதும் முகத்திலே புன்சிரிப்பைக் கொண்டவன் தளர்ந்தவனாக அவளருகே நிலத்திலமர்ந்து இரு கை நீட்டி அவளின் ஆடை நுனியைப் பற்றி சொல்கிறான், ‘விழி நோக்கி சொல் வருத்துகிறேன் என்று, அக்கணமே அகல்கிறேன்’.