சிறுகதை தொகுதிக்கு முன்பே நாவலாசிரியனாகத்தான் நான் அறிமுகம் ஆகியிருக்க வேண்டும். நான்கைந்து சிறுகதைகள் எழுதி முடித்த சூழலிலேயே ஒரு நாவலைத் தொடங்கினேன். நாவலின் மையக்கேள்வி என்னைப் பற்றி ஏறிக்கொண்டவுடன், அதன் முதல் வரியை எழுதும்முன் நாவலின் தலைப்பு துலங்கிவிட்டது. ‘நீலகண்டம்’ ஒரு மந்திரச்சொல்போல் என்னை ஆக்கிரமித்தது. விழுங்கவும் முடியாத, உமிழவும் முடியாத ஆலகாலத்தைக் கழுத்தில் என்றென்றைக்குமாக நிறுத்தப் போராடும் நீலகண்டர்கள். விடம் உண்ட கண்டர்கள் என்பதைக்காட்டிலும் விடம் சுரக்கும் கண்டர்கள்.