நாம் எழுதிக்கொள்ளும் சட்டங்கள் நாம் வளமாக வாழ நாமே ஏற்படுத்திக்கொள்பவை. சட்டத்தில் ஓட்டை இருக்கிறது என்று பேசி நாம் செய்ததை நியாயப்படுத்த முடியாது. சட்டத்தில் ஓட்டைகள் இருப்பின் அவைகளை அடைப்பதே அறிஞர்களின் கற்றோர்களின் பணி. குற்றவாளிகள் நீதிபதிகள் ஆகலாம் என்று மக்களே ஒட்டுப் போட்டாலும், அப்படிப்பட்ட ஒரு சூழ்நிலை வராமல் இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்வதே நாட்டுத்தலைவர்களின் பணி. பாமரத்தனத்தையும், படிப்பறிவற்றவர்களின் எண்ணத்தையும், ஜாதிவெறியர்களையும் நியாயப்படுத்தக்கூடாது. அவ்வாறு நாம் நியாயப்படுத்தப் போகிறோம் என்றால், நாம் இப்படி ஒரு பெரிய தேசத்தை எல்லா மக்களுக்காகவும் கட்டமைக்கவேண்டிய அவசியமில்லை. எவனோ எக்கேடோ கெட்டுப்போங்கள் என்று தடியெடுத்தவன் தண்டல்காரனாகி ஆளுக்காள் அடித்துக்கொள்ளலாம். (அப்படி ஆளுக்காள் அடித்துக்கொள்வதில் எல்லாக்காலத்திலும் ஒரு குறிப்பிட்டச் சிலருக்கு நன்மை இருக்கலாம்) குற்றவாளிக்கு தண்டனை கொடுக்க வேண்டும் என்பது நாம் வகுத்துக்கொண்ட ஒரு வழி முறை. அந்த வழிமுறை இருந்தால்தான் நாட்டில் ஒரு ஒழுங்குமுறை இருக்கும். மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு என்று பேசிவிட்டு குற்றங்களிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ளலாம் என்று பேசுவதும் அதற்கு பல படித்தவர்கள் ஆதரவு தெரிவிப்பதும், நீதிபதியாக இருந்த கவர்னர் அதைச் சரியென்று ஒப்புக்கொள்வதும் ஆபத்தானது.