இரவு பூராவும் அந்தக் கடற்கரை பரப்பில், மந்திரம் மறந்து சின்னானின் ஞாபகமாக புலம்பித் திரிந்து, தலை கணக்க மணலில் கவிழ்ந்தபோது, அவனில் கவிதை அற்புதமாய் முழுமைப் பெற்றது! திரும்பிப் படுத்தான். பாறைக் காட்டில் உச்சத்து நிலவு இரவை பகலாக்கி கொண்டிருந்தது.