துக்கம் ஆடும் எக்குத் தப்பாடா -நான் மிகவும் துக்கப்பட்டு விசனப்பட்டு... நின்று நிதானித்து.. சிலாகித்து.. உள் வாங்கி உணர்ந்த வரிகள் இங்கே போகிற போக்கில் தூவப் பட்டிருப்பது.. எழுதிய கவிஞரின் ஆழ்ந்த உள்வாங்கலை உணர்கிறேன்...இந்த சமூகத்தின் கடைக்கோடி மனிதன் பற்றிய சிந்தனையை மதிக்கிறேன்.... அவனின் தொழில் சார்ந்த அடக்குமுறையில் இருந்து பீறிட்டு எழும்பிய வாழ்வியல் தத்துவமெனதான் காண்கிறேன்.. வாழ்வின்.. தீர்க்கத்தை கவ்விய மூச்சுக்கள் ஒரு நிமிடத்தில் காணாமல் போகும் சூத்திரம் வாய்த்தவை என்பதை...'ஒரு சின்னக் குழந்த கையில் இருக்கும் முட்ட போல வாழ்க்க..... அது எப்பத் தவறும் எப்ப உடயும் எந்தச் சாமியக் கேக்க..." என்று மிகப் பெரிய ஓர் ஆன்ம தத்துவத்தின் வசீகரத்தை.. வாக்கியத்தின் கோடாக்கி மெட்டுக்குள் முட்டையாக்கி உடைத்துப் போடும் எழுத்துக்களின் ஆளுமையைக் கொண்டாடாமல் இருக்க முடியாது.....