இது வரை எந்தச் சித்தும் செய்யாமல் எம்மேர்டு இருந்தவர் தானே..செல்லாச்சி அம்மை தானே .. ? என்று அஞ்சினார்கள்.. சிறிது நேரம் செல்லஅம்மையாரே வாய் திறந்தார். இறைவனே தம்மை தென் கதிரமலைக்குக் ஒரு நொடியில்கொண்டு சென்று மீள நீர்வேலியில் விட்டதாக.. வியந்து நயந்து கண்ணீர்சொரியக் கூறினார். அவர் கையில் மின்னுகிற வேலும் யந்திரமும் அவருக்குகதிரமலையில் கிடைத்த அரிய பொக்கிஷங்கள் என்று தௌ;ளத் தெளிவாயின..