ஆகவே என்னை இரு மொழிக்கும் பாரம்பரிய உரிமை உடையவன் என்று சொல்ல முடியும் .மலையாளம் எனக்கு நாட்டார் பாரம்பரியம் என்றால் தமிழ் செவ்வியல் பாரம்பரியம். பழைய முறைப்படி தமிழ் கற்றவனாதலால் சைவ வைணவ இலக்கியங்களுக்குள் என்னால் எளிதாக புக முடியும்.ஆனால் என் அகத்தில் உள்ளவை பகவதியும் இசக்கியும் மட்டுமே. விசுவரூப விஷ்ணு வை என்னால் படைக்க முடியும் ஆனால் அவர் நீலியின் காலடியில் ஒரு குமிழி போல உடைந்து போவதைக் காட்டினால்தான் என் அகம் நிறைவு பெறுகிறது .இவற்றில் எதையுமே என்னால் விட்டு விட முடியாது.என் படைப்புகளின் முக்கிய வலிமையே அவை நாட்டர் மரபுக்கும் செவ்வியல் மரபுக்கும் நடுவே இயங்குபவை என்பதுதான்.