முதலில் எட்வர்ட் திரிஃபீல்டை நான் இங்கேதான் சந்தித்தேன். அப்போது எனக்கு வயது பதினைந்து. பள்ளிக்கூட கோடைவிடுமுறைக்காக வந்திருந்தேன். காலை வீட்டுக்கு வந்து துவாலையும், நனையாத குளியல் டவுசரும் அள்ளிக்கொண்டு கடலுக்குப் போனேன். வானம் தெளிவாய் இருந்தது. வெதுவெதுப்பாய்க் காற்று. பிரகாசமான நாள். வட கடலில் இருந்து புறப்பட்ட காற்றுக்கு ஒரு ருசிவேறு இருந்தது. அதை உள்ளிழுக்கவே ஹ என்கிற உற்சாகம். குளிர்காலத்தில் இந்த சனங்கள் வீட்டுக்கு வெளியே வந்து காலி வீதிகளில் கீழக் காற்றின் சுரீர் தாக்கும்படி உடலை இப்படி அப்படி வளைத்துக் காட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள். அந்தப் பரபரப்பு இப்ப இல்லை. எல்லாரும் அசமந்தமா இருக்கிறார்கள். கென்ட் சேரியின் டியுக். (பிரமுகர்) அருகே கரடியும் அதன் வித்தைக்காரனுமாய் சிலைகள். நடுவே கும்பல் கும்பலாய்க் குழுமியிருக்கும் சனம்.