சீன மறுமலர்ச்சிக்கும் (1949) இந்திய சுதந்திரத்துக்கும் (1948) முன்னரான காலப்பகுதிகளில் மனித அபிவிருத்திக் குறிகாட்டிகளின் அடிப்படையில் இவ்விரு நாடுகளையும் நோக்கினால் அவை ஏறக்குறைய ஒத்த நிலையிலேயே காணப்பட்டன. அவை உலகிலேயே வறிய இரு நாடுகளாகக் காணப்பட்டன என்பதுடன் அவற்றின் இறப்பு வீதங்கள், போஷாக்கின்மை, படிப்பறிவின்மை ஆகியன ஏனைய நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிக அதிகமாகவும் காணப்பட்டன.