இதற்கு அடுத்ததாக சிறிய வகைச் சண்டைகள், அவ மதிப்புகள், ஏளனங்கள் போன்றவைகள். ஆழப் பதிந்துள்ள வன்மம்,வெறுப்பு,பழி வாங்குவது போன்று இவை அந்த அளவு கொடிய பாவங்கள் இல்லை என்றாலும், இவற்றால் ஒருவனது குணம் கீழே சரிகின்றது. உள்ளம் சிக்கல்களான எண்ணங்களால் பின்னப்பட்டுத் தளர்ச்சியடைகின்றது. தான் என்ற அகம்பாவம், தன் முக்கியத்துவம் என்ற தற்பெருமை, வெற்று ஆரவாரம் என்னும் பாவங்களே இதற்குக் காரணமாகும். தான் என்னும் மமதையில், தன் போலித் தன்மையை உண்மை என்று நம்பும் மாய வலையில் விழுபவன் தன்னைக் குறித்த மற்றவர்களின் செயல்களிலும், மனோபாவங்களிலும் தொடர்ந்து ஏதோ ஒன்றைக் கண்டு எதிர் நடவடிக்கை எடுக்கக் காத்திருக்கிறான். அந்த மாயையில் அதிகமாகச் சிக்கிக் கொள்பவன் நடக்காத தவறை நடந்ததாகக் கற்பனை செய்து அதை மிகைப்படுத்தியும் கொள்வான். மேலும், சிறுசிறு மனக்கசப்புகளுடன் தொடர்ந்து வாழ்வது வெறுப்பு வேரூன்ற, வழி வகுக்கும். இன்னும் அதிகச் சுய மாயையில், இருளில், துன்பத்தில் படிப்படியாக அழைத்துச் சென்று விடும்.