பல்கலைக் கழக மானியக் குழுவிற்கு பதிலாக வேறொரு புதிய கட்டுப்பாட்டு அமைப்பை உருவாக் குவது என்ற கருத்து ஒன்றும் புதியதாகத் தோன்றியுள்ள கருத்தல்ல. கோதாரி ஆணையம் (1964-66), தேசிய கல்விக் கொள்கை (1986), நடவடிக்கைக்கான செயல் திட்டம் (1992), தேசிய அறிவு ஆணையம் (2007) மற்றும் உயர்கல்விக்கு மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தி புத்துணர் வூட்டுவதற்கான யஷ்பால் கமிட்டி (2009) போன்ற பல்வேறு குழுக்கள் பல்வேறு நேரங்களில் இத்தகைய தொரு புதிய அமைப்பை உருவாக்கப் பரிந்துரைத்து அறிக்கைகளை அளித்துள்ளன. பல்கலைக் கழக மானியக் குழுச் சட்டம் பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட பிறகு உருவான அகில இந்திய தொழில் நுட்பக் கல்வி கவுன்சில், ஆசிரியர் கல்விக்கான தேசிய கவுன்சில் போன்ற ஒவ்வொரு துறைக்கும் தனித் தனியே உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் அமைப்புகள் அனைத்தையும் ஒரே ஒரு மாபெரும் அமைப்பின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருவதும், உயர் கல்வி கற்பது மற்றும் ஆய்வு பற்றி ஒரு பல்துறை அணுகுமுறை தேவைப்படும் அளவில் கல்வி நடைமுறையில் ஏற்பட்டு வரும் விரைந்த மாற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்வதும்தான், குறிப்பாக தேசிய அறிவு ஆணையம் மற்றும் யஷ்வந்த்பால் கமிட்டியின் அடிப்படை நோக்கமாகும்.