எதிர்காலம் என்பது எப்படியிருக்க வேண்டும்? என்பதனை துல்லியமாக கணக்கில் வைத்திருந்தார். ஈழப்பிரச்சினைக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் ஒரு முகம். அரசாங்கத்திற்கு மற்றொரு முகம். எதிர்க்கட்சிகளில் இருப்பவர்களிடம் பழக்கவழக்கத்திற்கு ஒரு முகம். அதன் மூலம் அறிமுகமாகி நெருக்கமானவர்களிடம் மற்றொரு முகம் என்று ஒவ்வொரு இடங்களிலும் தன் தயாள குணத்தைக் கடை பரப்பி வைத்திருந்தார். சாதி ஒரு பக்கம் என்றால் மற்றொரு புறம் சமாதானத்தைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு கடைசி வரைக்கும் தான் ஒரு ராஜதந்திரி என்பதனை நிரூபித்துக் கொண்டேயிருந்தார்.