ஆசியக் கலாச்சாரம், ஆசிய மதிப்பீடுகள் குறித்துப் பேச வரும் பெரும்பாலான அமெரிக்க மேற்கத்தியக் கோட்பாட்டாளர்கள், கான்பூஸியஸின் சிந்தனை முறைதான் அதிகாரபூர்வமான சியச் சிந்தனை முறை என்று காண்கிறார்கள். அத்துடன், அவரது சிந்தனை அமைப்பின் ஒழுங்கு அதிகாரத்தை நிலைநாட்டுவது குறித்துத்தான் பேசுகிறதேயல்லாமல் சுதந்திரம் குறித்து ஏதும் சொல்வதில்லை என்றும் சாதிக்கிறார்கள்.அது மட்டுமன்றி, புராதன காலத்திலிருந்தே மேற்கத்திய நாகரீகமானது அரசியல் சுதந்திரம் குறித்தும் ஐனநாயகம் குறித்தும் பேசி வந்திருப்பதாகவும் கோரிக்கொள்கிறார்கள். கோட்பாட்டாளர்கள் மட்டுமல்ல அமெரிக்க மேற்கத்திய அரசியல் தலைவர்களும் இவ்வாறே கோரிக் கொள்கிறார்கள். இதற்கு எதிர்த்திசையில் தமது அதிகாரத்தைக் காத்துககொள்ள வேண்டும் என நினைக்கிற ஆசியநாடுகளின் எதேச்சாதிகார அரசியல்வாதிகள், ஆசியக்கலாச்சாரத்தில் தனிநபர் அரசியல் உரிமைகள் பற்றியோ அடுத்த நபரின் உரிமையைச் சகித்துக் கொள்வது பற்றியோ தனிநபர் தேர்வு பற்றியோ எதுவும் சொல்லப்படவில்லை எனச் சாதிக்க முனைகிறார்கள். மேற்கத்திய சிந்தனையாளர் ஜஸையா பெர்லின் சொல்லும்போது, ‘புராதன உலகத்தில் ஜரோப்பியர்கள் தான், ஐனநாயகம், சுதந்திரம் போன்ற கருத்தாக்கங்களைக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதற்கு என்னால் தாரம் காணமுடியவில்லை ‘ என்கிறார். கிரேக்க ரோமன் கலாச்சாரத்திலும் சரி, கிறித்தவ மரபிலும் சரி, திட்டவட்டமான இதற்கான வரையறைகள் இருப்பதாகவும் தான் காணவில்லை என்பதையும் குறிப்பிடுகிறார். (8)