தேவையற்றுப் பேசாமலும், பார்வையால் கூடக் கண்ணியமாகவும் அவன் பல நாளாக இருந்து வந்திருப்பதை இப்போதுதான் நினைத்துப் பார்க்கத் தோன்றியது. அப்படிப்பட்டவன் இன்று முதன் முறையாக வாயைத் திறந்து என் பெயரைக் கேட்டுவிட்டது அதிசயத்திலும் அதிசயந்தான். நான் கணம் போல் திகைத்து நின்றதை அவன் கேள்வி எனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்பதாக அர்த்தம் செய்துகொண்டு ஏதோ குற்றம் செய்துவிட்டவன் போல் அவன் தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டதைப் பார்த்ததும் எனக்குப் பாவமாக இருந்தது.