கீதா அக்காவிற்கு என் அக்கா அழகாக அலங்காரம் பண்ணிவிட்டிருந்தாள். மயில் கழுத்துக் கலரில் கட்டியிருந்த புடவையில் கீதா அக்காவைப் பார்க்கும் எந்த இளைஞனும் ” பொண்ணு புடிச்சிருக்கா ” என்று கேட்டால் தலையை மேலும் கீழும்தான் ஆட்டமுடியும். கீதா அக்கா வந்து உட்கார என் அக்கா ஹாலில் போட்டிருந்த கோலத்தின் நடுவில் ஒரு மயில் சிறகு விரித்து ஆடத் தலைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. அந்தப் பெரிய ஹாலின் இரு புறங்களிலும் சோஃபா இடத்தை அடைத்திருக்க வலது மூலையில் பொம்மைகளுக்கு நடுவிலும் பரிசுக்கேடயங்களுக்கு இடையிலும் ‘ அக்காய்’ ப்ளேயரும் க்ராமஃபோனும் சங்கீத ஆணைக்காகக் காத்திருந்தன. என் வயதொத்த அந்த வீட்டு இளையவன் ” அவாள்ளாம் வந்துட்டா ” என்று ஓடிவந்து இரைக்க இரைக்க அவர்களின் வரவை அறிவித்தபோது டிரைய்ன் வரும்போது ஒட்டிக்கொள்ளும் ரயில்வே ஸ்டேஷனின் பரபரப்பு அந்த வீட்டிற்குள் நிறைந்தது. ராமமூர்த்தி மாமா ஏதோ மனசில்லாமல் ஹிண்டு பேப்பரை மடித்துவைத்துவிட்டு ஹெட் க்வார்டர்ஸிலிருந்து வரும் மேலதிகாரியை வரவேற்கும் பாவத்தில் ஷோபனா மாமியின் வீட்டுக்காரரோடு வாசலுக்கு வந்தார். ஷோபனா மாமியும், ஜானகி மாமியும்தான் மிகவும் பரபரப்பாக இருந்தார்கள். இரண்டு அம்பாசடர்களிலிருந்து எட்டுபேர் இறங்க ” வாங்கோ வாங்கோ ” என்று மாமிக்கள் உச்சஸ்தாயியில் வரவேற்க மாமாக்கள் ” ஆல்வேஸ் ஆஃபிசர் ” த்வனியில் ” வெல்கம் ” என்று வலது கரம் நீட்டினார்கள். வந்திருந்த மூன்று பெண்களில் இரண்டு பேரை மாமிகள் என்று சொல்லமுடியாது. பாப் வைத்துக்கொண்டு சுவற்றிற்குப் பட்டிபார்த்ததுபோல் பவுடர் அப்பிக்கொண்டு உதட்டுச் சாயங்கள் புடவைக் கலரோடு போட்டிபோட்டுக்கொண்டிருந்தன. ஒருவர் மாத்திரம் அமைதியாக சாதாரண பட்டுப்புடவை கட்டிக்கொண்டு எம்.எஸ். சுப்புலக்ஷ்மி மாதிரி தெளிவாய் இருந்தார். ஆண்களிலும் மூன்று பேர் சஃபாரியில் திமிறிக்கொண்டிருந்த தொப்பையை அடக்கச் சிரமப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். ஒருவர் சாதாரணமாக வேஷ்டியுடனும் சட்டைப் பாக்கெட்டில் கொஞ்சம் பேப்பர்கள் பிதுங்கி நிற்க இதோ கிளம்பப் போகிறேன் என்ற ராக்கெட் போல ஒரு பேனாவும் துருத்திக்கொண்டு நின்றது. மாப்பிள்ளைப் பையன் வீட்டிற்குள் வந்தபின்னரும் வெகு நேரம் கூலிங்க் க்ளாசைக் கழற்றாது இருந்தான். எல்லோரும் சோஃபாவிலும் அங்கிருந்த சேர்களிலும் உட்கார்ந்த பின் யாருமே பேசாது ஒரு பேரமைதி அங்கு நிலவியது. சற்று நேரத்தில் காம்பௌண்டுக்கு வெளியே அம்பாசடர் வண்டியின் ட்ரைவர் ஏதோ சத்தம் போட்டுக்கொண்டிருந்ததைக்கேட்டு அதுவரை எங்கேயோ இருந்த ஜிக்கன் அண்ணா வெளியே சென்று ஐந்து ரூபாய்க்காகச் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு சஃபாரி மாமாவை விலக்கிவிட்டு அவரை வீட்டிற்குள் அழைத்துவந்தான். வந்தவர், இங்கிலீஷிலேயே மதறாசி ஆட்டோக் காரர்களின் பொல்லாத்தனம் பற்றி லெக்சர் கொடுத்துக்கொண்டிருந்ததை நிறுத்த ” பொண்ணை வரச் சொல்லுங்கோ ” என்றார் சாதா வேஷ்டிக்காரர்.