ரசிய மொழி இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பத்திலுள்ள சிலாவிய மொழியாகும். இது கீவிய ருசில் பேசப்பட்ட மொழியின் நேரடி வழித்தோன்றலாகும். பேச்சு மொழி என்ற ரீதியில் சிலாவியப் பிரிவிலுள்ள ஏனைய இரு மொழிகளான உக்ரேனிய மற்றும் பெலாரசிய மொழிகளுடன் நெருக்கமான தொடர்பைக் கொண்டுள்ளது. கிழக்கு மற்றும் தெற்கு உக்ரேனின் சில பகுதிகளிலும், பெலாரசிலும் இம்மொழிகள் தமக்குள் பிரதியீட்டு மொழிகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும், சில பகுதிகளில் மரபியல் ரீதியில் பின்பற்றப்படும் இருமொழிக் கொள்கை காரணமாக மொழிக்கலப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. கிழக்கு உக்ரேனிலுள்ள சுர்சிக் மற்றும் பெலாரசிலுள்ள திராசியாங்கா போன்ற பகுதிகளில் இதன் தாக்கத்தைக் காணலாம். 15ம் அல்லது 16ம் நூற்றாண்டில் அழிவடைந்த மொழியாகக் கருதப்படும் கிழக்கு சிலாவிய பண்டைய நோவ்கோகிரட் மொழிவழக்கு, நவீன ரசிய மொழியின் உருவாக்கத்தில் செல்வாக்குச் செலுத்தியுள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும் சிலாவோனிய தேவாலயத்தின் தாக்கம் மற்றும் 19ம் மற்றும் 20ம் நூற்றாண்டுகளில் ஏற்பட்ட தொடர்புகள் காரணமாக, ரசியமொழி பல்கேரிய மொழியுடன் சொல்லியல் ரீதியிலான ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது. எவ்வாறாயினும், பல்கேரிய இலக்கணம் ரசிய இலக்கணத்திலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகளைக் கொண்டுள்ளது.[18] 19ம் நூற்றாண்டில், பெலாரசிய மொழியிலிருந்து வேறுபடுத்தி அறியும் வகையில் இது "பெரிய ரசிய மொழி" என அழைக்கப்பட்டது. பின்னர் இது "வெள்ளை ரசிய மொழி" எனவும், "சிறிய ரசிய மொழி" எனவும் அழைக்கப்பட்டது.