நடுத்தர குடும்பத்தில் வளர்ந்தார் அமித். இருந்தும் பாதுகாப்பான ஒரு பணியில் சேருவதை மட்டுமே அவர் இலக்காக கொண்டிருக்கவில்லை. பின்னகுரி என்கிற இடத்திலுள்ள பள்ளியில் படித்தார். இந்தப் பள்ளி 108 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்தது. காலை ஐந்து மணிக்கு கண் விழிப்பார். பேருந்தில் பள்ளிக்குச் செல்வார். பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு செல்ல ஒரு ஜீப்பில் செல்லவேண்டும். அந்த ஜீப்பில் ஏறும் இடத்திற்குச் செல்ல அவரது அப்பாவுடன் இரு சக்கர வாகனத்தில் செல்வார். ”அங்கு வாழ்க்கை சவால் நிறைந்ததாகவும் பரிதாபகரமாகவும் இருந்தது. என்னுடைய அம்மாவும் அப்பாவும் வாழ்க்கையை நடத்த அதிகம் போராடினார்கள். என்னுடைய எதிர்காலம் குறித்த அவர்களது கனவுதான் எனக்கு தொடர்ந்து ஊக்கமளித்து வந்தது.” என்றார்.