வாரலாற்றை எடுத்தால்; நாங்கள் 1982ஆம் ஆண்டு வெளிநாடுகளுக்கு போகும் போது மைதானம் பச்சை நிறத்தில் இருக்கும். நாங்கள் அங்கு போய் சொல்லவும் முடியாது வேகப்பந்து வீச்சாலர்களிடம் கேட்கவும் முடியாது சரியான மைதானத்தை தாறுங்கள் என்று. இந்த பிரதிபலனை அந்த நாடுகளே அடையும். அதுதான் கிரிக்கட் கலாசாரம். அதுபோலவே நாங்கள் இங்கு இருக்கும் போது ஆடுகளத்தை பச்சை நிறமாக்கி விளையாடுவோம் அல்லது சுழல்பந்து வீச்சாளருக்கு ஏற்றவகையில் விளையாடுவோம். முரளிதரன், குமார்தர்மசேன மற்றும் ரங்கன ஹேரத் போன்ற வீரர்கள் விளையாடும்; நாட்டில நாங்கள் சாதகமாக பயன்படுத்தியது மற்றும் பல நுட்பங்களை பிரயோகித்தே வெற்றிகளை பெற்றுள்ளோம். நாங்கள் வெளிநாடுகளில் பட்ட கஷ்டத்தை மற்ற அணிகள் இங்கு வந்து அனுபவிக்கவும் செய்தோம். நாங்கள் விளையாடும் காலங்களில் விளையாட்டு அரங்குக்கு சென்று பார்த்து பல ஆலோசனை செய்தே நாங்கள் பல வெற்றிகளை பெற்றுள்ளோம். ஆனால் இன்று ஆடுகள மைதானத்தை தீர்மானிப்பது நிருவாகத்திற்கு ஏற்றாட்போலவாகும். விளையாடடு வீரர்களுக்கு ஏற்றால் போல் அல்ல.