எங்கள் நிறுவனத்தின் கடலைநோக்கி இருந்த பெரிய பயிற்சிமையக் கட்டிடத்தில்தான் முகாம். நாங்கள் ஏற்கனவே அங்கே ஏழுநாட்களைச் செலவழித்து விட்டிருந்தோம். வெளியே ததும்பிக்கொண்டிருந்த கடலையும், எரிக்கும் வெயிலையும், அதில் காய்ந்த சுற்றுலாப்பயணிகளையும் பற்றிய பிரக்ஞையே இல்லாமல் உள்ளேயே இருந்தோம். கனத்த பெரிய கண்ணாடிச்சன்னல் வெளியே இருந்து எந்த ஒலியையும் உள்ளே விடவில்லை. வெளிக்காட்சிகள் எல்லாம் ஒருபெரிய மௌனப்படம்போல அதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. நுரை சிதற எழுந்து வந்த ஒளிமிக்க கடலலைகள் மணற்கரையை மாறி மாறிக் கழுவிக்கொண்டிருக்க சுழன்றடித்தகாற்றில் உடைகள் கொடிகள் போல எழுந்து படபடத்தன. கார்களின் வரிசைகள் கடலோரச்சாலையில் நெருக்கி ஊர்ந்தன. உந்துவண்டிகளில் பொருட்களை குவித்துக்கொண்ட நூற்றுக்கணக்கான சிறிய கடைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று முட்டி நின்றன. கடல்மணலில் ஓடுவதற்கும் நடப்பதற்கும் சும்மா பார்ப்பதற்கும் வாங்குவதற்கும் மக்கள் வந்துகொண்டே இருந்தார்கள். ஓசையில்லாமல் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்தது புறவுலகம்