இன்னுமொரு ஒளிவு மறைவான செலவினம் இவற்றில் பொதிந்துள்ளது. அதாவது ஜனநாயக முறையில் ஆளும் நாடுகள் இராணுவத்தை மிகவும் கண்டிப்பான முறையில் பொது மக்கள் சிவில் வாழ்க்கையிலிருந்து ஒதுக்கி வைத்திருக்கின்றன. இராணுவத்தினர் தமது உயரதிகாரிகளிடமிருந்து ஒழுக்கமான முறையில் கட்டளைகளைப் பின்பற்றிச் செயற்படுவர். ஆனால், ஜனநாயக வாழ்வில் இதற்கு முற்றிலும் மாறாகவே பெரும்பாலான நிர்வாகங்கள் இடம்பெறுகின்றன. மக்களுக்கு என்ன வேண்டும் என்பதனை மக்களே தீர்மானித்துக் கொள்கின்றனர். ஜனநாயக ரீதியில் தெரிவு செய்யப்பட்ட தலைவர்கள் மக்கள் விரும்புபவற்றையே அறிந்து அவர்களுடைய விருப்புகளுக்கு ஏற்ப செயற்படுத்துகின்றனர். அதில் எந்தளவுக்கு மனித உரிமைகளையும் ஜனநாயக பெறுமானங்களையும் பின் பற்றி அவற்றை உறுதி செய்கின்றனர் என்பனவே கவனத்திற் கொள்ள வேண்டியவையாக உள்ளவை.