இது புலி ஆதரவாளனுக்கு ஆறுதல்சொல்ல வேண்டிய தருணமே தவிர அவர்களை உசுப்பேத்த வேண்டிய தருணமல்ல.அவர்கள் நம்மை போட்டு மிதித்து பந்தாடிய சரித்திரமெல்லாம் நிறைய இருக்கின்றது. அதைக் குத்திக்காட்டும் தருணமல்ல இது. ஒரு கதை சொல்லுவார்கள்.யாரோ ஒருதுறவி ஆற்றோரம் போனாராம்.அங்கு ஒரு குளவி தண்ணீரில் தத்தளித்ததாம்.துறவி அதைக் காப்பாற்றி விட்டாராம். குளவி துறவியை கொட்டிவிட்டு மீண்டும் தண்ணீரில் விழுந்ததாம்.துறவி மீண்டும் அதை காப்பாற்றி விட்டாராம்.குளவி மீண்டும் கொட்டி விட்டு நீரில் விழுந்ததாம்.துறவி மீண்டும்……மீண்டும்……இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஒருவர் அதுதான் உங்களுக்குத் தீங்கு இழைக்கின்றதே ஏன் அதை காப்பாற்றுகிறீர்கள் எனக் கேட்டாராம். அதற்கு துறவி.அது அதனது குணத்தைக் காட்டுகிறது.நான் எனது குணத்தைக் காட்டிக் கொண்டிருக்கின்றேன் என்றாராம். நாம் எல்லாம் முடியும் வரை,நல்லதுகள் நடக்கும் வரை துறவியாக இருந்தாலென்ன. பல வருடமாக நாம் துறவியாக வாழ்ந்ததனால் தானே இன்று மூச்சு விடுகின்றோம்.இன்னும் கொஞ்ஞ காலம் “கெட்டவைகளை பார்க்காமல்,கெட்டவைகளைப் பேசாமல் ,நல்லவைகளை மட்டுமே சுட்டிக் காட்டிக் கொண்டிருந்தால் என்ன?