அடுத்த இருபது நிமிடங்கள் சீனிவாசன் அருகில் இருந்த அன்னராசும், மூன்றாவது பெஞ்சில் இருந்த விக்னேஷும் தலைகுனிந்து நின்று கொண்டிருந்தனர்.காதுகளில் வழிந்து கொண்டிருந்த ரத்தத்தை யாரேனும் துடைப்பார்களா என அவ்வப்போது சக மாணவர்களை ஓரப்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். காலை அசெம்ப்ளி ஆரம்பிப்பதற்கான மணி ஒலித்ததும், தன பிரசங்கத்தை நிறுத்திய ஆசிரியை எல்லோரையும் முறைத்துவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தார். நடந்து முடிந்த சம்பவத்தின் தாக்கம், மாணவர்களைவிட மாணவிகளையே அதிகம் பாதித்திருந்தது.சகமாணவனை காட்டிக்கொடுத்த ஆனந்தி அந்த நொடியிலிருந்து மாணவிகளுக்கும் எதிரியானாள். பொன்.சிவசக்தி நேராக விக்னேஷிடம் வந்து மன்னிப்புக் கோரினால். வகுப்பறையில் நிலவிய அமைதியை ப்ரியா கலைத்தாள். "ஆனந்தி தெரியாம தப்புப் பண்ணிட்டா! இதெல்லாம் படிக்கிறப்போ சகஜம். மன்னிச்சிருங்க!" - என்றுவிட்டு வகுப்பறையிலிருந்து வெளியேறினாள். அப்போது சீனிவாசன் ஆனந்தியை பார்த்து ,"முழுக்க நனஞ்சதுக்கு அப்புறம் முக்காடு எதுக்கு? அந்த பட்டபேர உனக்கு வச்சது கார்த்திக்தான்! வேணுமுன்னா நீ பதிலுக்கு அவனுக்கு ஒரு பட்டப்பேர் வச்சிரு!" - என்றவுடன் எல்லோரும் சிரிக்க ஆரம்பிக்க, " அசெம்ப்ளி ஆரம்பிச்சி இவ்வளவு நேரம் ஆச்சி! பத்தாம் வகுப்பு பசங்க எங்க போனாங்க?"-என அடுத்த பிரச்சினையை ஆரம்பித்து வைத்தார் காமராஜ் சார்.