வேலை என்பதற்கு வேல் என்று மணக்குடவர்/பரிப்பெருமாள் ஆகியோரும் பரிதியும் பொருள் கொள்ள பரிமேலழகர் காலம் எனக் கொண்டார். காலிங்கர் கூற்று என்றார். பொழுதே! கூடிப் பிரியப்பட்டார் உயிரை உண்பதாகியவொரு வேல்/கூற்று/இறுதிக்காலம் என்றபடி பழைய ஆசிரியர்கள் இப்பகுதிக்கு உரை கூறினர்.