இப்படியாக நானும் கொஞ்சம் ஊரடிபட்டதால் போரடிபட்டதை அறிந்தவன். போரை தலைப்பாக்கி கிறுக்க ஆசை. ஆனால் எனது மூளையில் இருந்தவை செவி வழியில் நான் கேட்டவை. அவற்றுள் சில பச்சப்புனைவுகள். கிறுக்கி மாட்டிக் கொள்ள விரும்பவில்லை. அப்போது தான் அவனின் அறிமுகம் கிடைத்தது. அவன் தன் கதையை வரிக்கு வரி விளக்க அவன் கண்ட அனுபவத்தைக் காட்டிலும் நான் மூளையால் செதுக்கிய கற்பனைகள் உண்மையில் காவியமானவை. அவனின் கிராமத்து வாழ்வு.. போர்க்காலப்பதிவுகள், கண்முன்மரணங்கள், அகதி வாழ்வு என சொல்லிடங்காத நிஜங்கள், திருப்பங்கள் அவனுள் கொட்டிக்கிடப்பது கண்டேன். அவனை கருவாக்கினேன். அவன் பார்வையில் கதை நகர்த்தினேன். கதையை வலுவாக்க சில மாதங்கள் எடுத்துக்கொண்டேன். நாளாக நாளாக எனக்குப் பித்து அதிகமானது. கடைசியில் உயிரோட்டம் கொண்ட உண்மைப்பதிவுகளுடனான அவன் சொந்தக்கதையைக்காட்டிலும், காட்டம் அதிகமாய் இருந்தது நான் உருவாக்கிய உண்மைக் கதை.