அண்ணா எளிய நெசவாளர் குடும்பத்திலே பிறந்தவர். அவர் பொருளாதாரத்தில் பி.ஏ.(ஹானர்ஸ்) பட்டம் பெற்றார். சட்டப்படிப்பு வசதியின்மையால் தொடரமுடியாமல் நின்றுபோனது. இவர் படிக்கவைக்கப்பட்டது படித்தபின் குடும்பத்தைத் தாங்குவார் என்பதற்காக. ஆனால் இவர் இரண்டாவதுகூட முழுமையாகப் படிக்காத பெரியாரைத் தலைவராக ஏற்றுப் பொதுவாழ்வுக்குத் தன்னை முழுமையாக ஒப்படைத்துக்கொண்டார். இது அவருடைய முதல் தியாகம். இவர் பொது வாழ்வில் நுழைந்தது 1937 இல். அந்தக்காலத்தில் இவருடைய படிப்பைக் கொண்டு நல்ல சமூக அந்தஸ்தும் வருமானமும் தரக்கூடிய அரசாங்க வேலைக்குப் போயிருக்க முடியும். அந்த வாய்ப்பை விட்டார். நீதிக்கட்சி என்று அறியப்படும் தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கத்தின் தலைவர்களைப் போல் ஆங்கிலேய ஆதரவு அரசியல் பதவிகளைப் பெறவும் முயலவில்லை. மக்களிடம் புகழ் பெற்றுக் கொண்டிருந்த காங்கிரஸ் கட்சியிலும் சேரவில்லை. அன்றைய தமிழ் மக்களின் வெறுப்புக்கு ஆளாகியிருந்த பெரியாருடன் தன்னை இணைத்துக்கொண்டது தியாகமல்லாமல் வேறு என்ன? பெரியாராவது வசதி படைத்தவர். அண்ணாவோ ஏழை. எதிர்கால வாழ்க்கை வளமாக இருக்கும் என்று கற்பனைகூட செய்ய முடியாத நிலை. அந்தச் சூழ்நிலையில் பொதுத் தொண்டுக்குத் தன்னை ஒப்படைத்துக்கொண்டதுதான் மேன்மையான தியாகச் செயல். இந்தத் தியாக உள்ளத்துடனேயே அண்ணா தன் இறுதிக் காலம் வரை வாழ்ந்தார்.