அண்ணலாரை உயிருக்குயிராக மதீனாவாசிகள் நேசித்தனர். அண்ணலார் விருந்தாளியாக இருக்கும் நற்பேறு தமக்கே கிடைக்க வேண்டும் என்று ஒவ்வொருவரும் விரும்பினார்கள். ஒவ்வொரு குலத்தாரும் முன்வந்து, ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! எங்களுடைய விருந்தினராகத் தங்குங்கள்’ என்று கேட்டுக் கொண்டார்கள். மக்களின் ஆர்வத்துடிப்பைச் சொல்லில் வடித்து அளப்பது அசாத்தியமானதாகும். ஒவ்வொருவரின் உள்ளமும் அண்ணலாரின் கருணைப் பார்வைக்காக ஏங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொர் உயிரும் அவர்களுக்காக அர்ப்பணமாகிடத் தவித்துக் கொண்டிருந்தது. பெண்டிர் தம் இல்லங்களில் மேல்தளத்தில் நின்று கொண்டு பினவருமாறு ஆனந்த கீதமீசைத்தார்கள்: