கி.பி. பதினான்காம் நூற்றாண்டில் தமிழகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்திய இசுலாமிய அரசின் தாக்கத்தால் இசுலாமிய மதம் பரவியது. அதையொட்டி சீறாப் புராணம் போன்ற காப்பியமும் மசலா, கிஸ்ஸா போன்ற சிற்றிலக்கிய வகைமைகளும் தோன்றின. அவர்களை அடியொற்றிய கிறித்துவ மதப் பரப்பல் மூலமாக தேம்பாவணி, சதுரகராதி போன்ற நூல்கள் இயற்றப்பட்டன. இந்த எல்லாக் காலகட்டங்களையும் கவனித்தோமானால் மனிதர்கள் எந்த அளவுக்கு இயற்கையிலிருந்து விலகி விட்டனர் என்பதையும் புலவர்கள் அரசர்களின், ஆள்வோரின், பணம் படைத்தோரின் பாவைகளாக மாற்றம் பெற்று விட்டனர் என்பதையும் உணர முடியும்.