“ எனது கணவர் தடுத்துவைக்கப்பட்டபின் தனியாக கைக்குழந்தையுடன் இந்தக் காணியில் கொட்டில் ஒன்று அமைத்து எனது அம்மாவின் உதவியுடன் தென்னை மரங்களை வைத்தேன். அரசசார்பற்ற நிறுவனத்தின் உதவியுடன் பயிரிடத்தொடங்கினேன். பல சித்திரவதைகளைக் கடந்து இரண்டுவருடம் கழித்து கணவர் வந்தார். தற்போது அவருடன் இணைந்து மேலும் பல பயிர்களைப் பயிரிட்டு வருகிறோம்.” என்று சிவாஜினி வாழ்க்கையே போராட்டமாகிப்போனதை விபரிக்கிறார்.