” ஜிக்கன் வந்துட்டான்மா ” என்று என் அக்கா ஜெயா வேகமாய் ஓடிவந்து என் அம்மாவிடம் ரகசியக் குரலில் கிசுகிசுத்தது ஹாலில் உட்கார்ந்து படித்துக்கொண்டிருந்ததாய் பாவ்லா பண்ணிக்கொண்டிருந்த என் காதிலேயே விழுந்தது. ஜிக்கன் என் மாமா பையன். பொள்ளாச்சியில் எல்.ஈ.ஈ ( இந்தக்காலத்து டிப்ளமா இன் எலெக்ட்ரிக்கல் இஞ்சினீயரிங்க் ) படித்துவிட்டு அங்கேயே ஏதோ பட்டறையில் சூப்பர்வைசராக இருந்தவனை என் மாமா வலுக்கட்டாயமாக பொன்மலை ரயில்வே ஒர்க் ஷாப்பில் கலாசி என்னும் கடை நிலைப் பணிக்கு அனுப்பிவைத்திருக்கிறார். என் அப்பாதான் அந்த வேலைக்கு ஏற்பாடு செய்ததாகவும் அதேபோல் அப்போதுதான் பிஎஸ் ஸியை முதல் வகுப்பில் முடித்திருந்த என் உடன்பிறந்த அண்ணனுக்கும் ஒர்க் ஷாப்பில் கலாசி வேலையை வாங்கிக்கொடுக்கச் சொல்லி ‘ எவ்வளவோ மன்னாடியும் ‘, ” அடிப்போடி! டிகிரி முடிச்சவனுக்குப் போயி கலாசி வேலயா? ஒனக்கெல்லாம் அவ்வளவுதான் புத்தி ” என்று தன் வாயை அடைத்துவிட்டதாகவும், அப்பாமாத்திரம் என் அண்ணனையும் ரயிலில் அப்பவே ” இழுத்துவிட்டிருந்தால் ” அவனும் இப்போதுபோல் ஊரூராய் அலையாமல் ஸ்திரமாக ஒரு இடத்தில் இந் நேரம் மூணு நாலு ப்ரோமோஷன் வாங்கி ஜிக்கன் போல இருந்திருப்பான் என்றும் பின்னாட்களில் அம்மா புலம்பிய போதெல்லாம் என் அப்பா காதில் ஏதோ கொசு பூந்துவிட்டதுபோலக் காதைக்குடைந்துகொண்டே எதுவும் காதில் விழாததுபோல் போய்விடுவார்.