மிகுந்த நேர்மையோடு, ஒரு படைப்பாளி, கலைஞனைப்பற்றிய முன் முடிவுகள் ஏதும் மனதில் கொள்ளாது, படைப்பினை அவதானித்தால்தான் முறையான விமரிசனம் எழுத வாய்க்கும். “தமிழகக் கலைச் சூழல் பற்றி எழுதுவது, சிக்கல்களிலும் முரண்களிலும் அகப்பட்டுத் தவிப்பதாகும். கலைவடிவங்கள் அத்தனையும் ஒரு சீரான கலை உணர்வால் பேணப்படுவதில்லை. ஒவ்வொன்றும் வெவ்வேறு வித சூழல்களால் ஆக்கப்பட்டும் அழிக்கப்பட்டும் வருகின்றன. இக்கலைகளின் வாழ்நிலையைக் கொண்டு இவற்றை இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கலாம் முதலாவது, மரபார்ந்த நீண்ட வரலாறு கொண்ட வடிவங்கள். மற்றது புதியன- ஆங்கிலேயர்களின் வருகைக்குப் பின், இம்மண்ணில் அறிமுகப்படுத்தவை’’ என்று கூறுகிறார் வெங்கட் சாமிநாதன். ’’பண்பாடு என்ற அறுபடாத செயல்பாட்டின் ஒரு துளியே இலக்கியம். ஒரு காலகட்டத்தின் இலக்கியம் அக்காலகட்டத்தின் பிற அனைத்துக் கலைகளுடனும் தொடர்புடையது’’ என்று கருத்துரைத்தவர் அவர்.