எனக்கு வெள்ளையானை ஒரு சமூக வரலாற்று படைப்பாகவே தோன்றுகிறது. முதலில் இந்த நாவலை நீங்கள் எழுதிய ஒரு ‘இடைநிலை’ புனைவாக தான் கருதினேன். அதாவது.. விஷ்ணுபுரம், பின் தொடரும் நிழலின் குரல் போன்ற பெரும் படைப்புகளுக்கு நடுவே வரும் சற்றே ‘மென்மையான’ படைப்பாக நினைத்தேன். ஆனால் ஒவ்வொரு பக்கமும் என்னை பல நூறு சிதறல்கள் ஆக வெடிக்க வைத்தன.