விளக்கம்: இந்திரரென்றது, ஈண்டுத் தேவர்களை. அமிழ்தம் அவரது உணவாகலின், அவர் விரும்பின் வந்தெய்தும் வையத்தினும், தவம் மிகப் பெரிதாகலின், தவத்தால் வந்தெய்தலாம். அதனால், "தெய்வத்தானாதல் தவத்தானாதல் தமக்கு வந்து கூடுவதாயின்"என்றார், "வையமும் தவமும் தூக்கின் தவத்துக், கையவி யனைத்து மாற்றாது" (புறம். 358) என்று சான்றோர் கூறுதல் காண்க. "தெண்கட லமிர்தம் தில்லையா னருளால் வந்தால்" (திருக்கோ. 12) என்பதனாலும், அமுதம் மக்கள் முயற்சியால் பெறலாகாமை யுணரப்படும். யாவர்பாலும் அன்புடைய ரென்றற்கு "முனிவிலர்"என்றும், பிறர் அஞ்சுவதெல்லாம் பழியாகலின், அதற்குத் தாமும் அஞ்சினர். அச்சமுண்டாகிய வழிச் செயலறுதி யுண்டாதலின், அதனைமறுத்து, அஞ்சத்தகும் துன்பத்தைப் போக்கச் சோம்புதலுறார் என்பான், "துஞ்சலு மிலர்" என்றும், குற்றப் படலும் அதனால் மனத்தே கவலையும் எய்துவதில ரென்றற்கு, "அயர்விலர்" என்றும், மேற்குரித்த குணஞ்செயல்களையுடையா ரென்பான், குணத்தை "அன்னமாட்சி"யென்றும், செயல்களை "அனையாராகி"யென்றும் கூறினான்.