"தெரியும்," என்று காளை ஒத்துக்கொண்டது. "எனக்கு தெளிவாகிறது. வண்டிக்காரன் என்னிடம் அன்பாகப் பேசியபோது, நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவேன். என் தொல்லை களெல்லாம் காற்றில் பறந்துவிடும். ஆனால் அவர் இரக்கமில்லாமலிருக்கும்போதும், எனது உணவைக் குறைத்தபோதும் என்னிடம் கடினமாகப் பேசியபோதும் மனச்சஞ்சலம் கொண்டு ஆழ்ந்த துயரத்திலிருப்பேன். கொஞ்சம் மட்டும் உணவு கொடுத்திருந்தாலும் அன்பாக இருந்திருந்தாரென்றால் அதுவே எனக்குப் போதுமானதாக இருந்திருக்கும். அவரது வறுமையை நான் ஏற்றுக்கொண்டு எரிச்சலூட்டியிருக்கமாட்டேன். என்னிடம் கொஞ்சம் அன்பும், எனது நலத்தின் மேல் கொஞ்சம் அக்கரையும் காட்டியிருந்தால் நிலைமை இப்படியாயிருக்காது. ஆனால் அவர் தன் மனைவியைப்போலவே ஆக்கிரமிக்கவும் அடக்கியாள்பவராகவும் ஆகிவிட்டார். அவர்கள் அனைவரையும் நான் வெறுக்கிறேன்! எல்லோரையும், எல்லாவற்றையும் நான் வெறுக்கிறேன்!" என்று காளை திடீரென உரக்கக் கூச்சலிட்டது.