நாடகம் பல சாத்தியங்களை திறந்து விடும் முயற்சியில் ஒரு விதமான புத்துணர்வையும், உற்சாகத்தையும் அளித்தது என்றே கூறவேண்டும். நாடகச்செயல்பாடு என்பது ஒருவித மனமகிழ்வை பகிர்ந்து கொள்கிற முயற்சி என்பதான உணர்வையே நடிகர்கள் உருவாக்கினர். இத்தகைய அண்மையிலும் நெருக்கத்திலும் மதிப்பீடுகளின் இறுக்கமும், நிகழ்வும் அதிகம் சாத்தியப்படும் என்றே தோன்றுகிறது. இன்று நாடகங்கள் எண்ணிக்கையில் குறைந்திருந்தாலும் ஒரு நல்ல நாடகம் மீட்டெடுக்கும் வேலையை சுலபத்தில் செய்கிறது. இன்று பரீக்ஷா நாடக குழு இளம் சக்திகளுடன் மீண்டும் தன்னை புதிப்பித்து கொள்ள தொடங்கியிருப்பதும், மதுரையிலும் பாண்டிச்சேரியிலும் கோவில்பட்டி கிராமப்புறங்களிலும் நாடகம் புதிய எழுச்சியுடன் கிளம்பி இருப்பதும் புதிய விழைவுகளின் அடையாளங்களாகவே தோன்றுகின்றன.