17. 1953 இல் பப்லோவாதிகளுடனான பிளவானது நான்காம் அகிலத்திற்குள்ளாக ட்ரொட்ஸ்கிச-விரோத சந்தர்ப்பவாதத்திற்கு எதிரான ஒரு நீண்டநெடிய அரசியல் போராட்டத்தின் தொடக்கத்தை மட்டுமே குறித்து நின்றது. பப்லோவாத திருத்தல்வாதத்திற்கும் “மரபுவழி ட்ரொட்ஸ்கிசத்திற்கும்” இடையிலான யுத்தம் என்பது வெறுமனே வார்த்தை யுத்தம் அல்ல. அது புறநிலை அரசியல் நிலைமைகளில் இருந்து எழுந்தது, உண்மையான வர்க்க சக்திகளது நலன்களைப் பிரதிபலித்தது. தொழிலாள வர்க்கத்தை தனது சொந்த நலன்களுக்கு கீழ்ப்படியச் செய்ய குட்டி-முதலாளித்துவம் செய்த முயற்சிகளது அரசியல் வெளிப்பாடாக பப்லோவாதம் இருந்தது. போருக்குப் பிந்தைய எழுச்சி, ஸ்ராலினிச, சமூக ஜனநாயக மற்றும் தொழிற்சங்க அதிகாரத்துவங்கள் மற்றும் முதலாளித்துவ தேசியவாத அமைப்புகளுக்கு அப்போதும் கணிசமாக இருந்து வந்த செல்வாக்கு, ஒடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த வர்க்க நனவு மற்றும் புரட்சிகர வர்க்கப் போராட்டம் ஆகிய நிலைமைகளின் மட்டத்திற்கு, நான்காம் அகிலத்திற்குள்ளாக சக்திகளுக்கு இடையிலான உறவு பப்லோவாதிகளுக்கு சாதகமாக இருந்தது. பிரிட்டனில் 1970களில் தொழிலாளர் புரட்சிக் கட்சியின் (WRP) தலைவர்கள் முன்பு பாதுகாத்து வந்திருந்த —1953 இல் பப்லோ மற்றும் மண்டேலுக்கு எதிரான போராட்டத்திலும் பின்னர் 1963 இல் அமெரிக்க சோசலிஸ்ட் தொழிலாளர்கள் கட்சி பப்லோவாதிகளுடன் மறுஇணைவு காண்பதை எதிர்த்தும்— கோட்பாடுகளில் இருந்து பின்வாங்கியமை அனைத்துலகக் குழுவை அழிக்க அச்சுறுத்தியது.