அடுத்து சிசேரியன் பத்தி பார்க்கலாம்... வயிற்று நிறைய குழந்தை இருக்கும்போது கர்ப்பிணி பெண்ணை மடக்கி அவள் முதுகுத்தண்டு எலும்பு மஜ்ஜையில் ஊசி செலுத்தப்படும். அதுவே உயிர்போகும் வலி. முதுகுதண்டில் போடப்பட்ட ஊசியால் வாழ்நாள் முழுக்க அதிக நேரம் நிற்கவோ, ஒரே இடத்தில் உட்கார்ந்திருக்கவோ முடியாது. குறுக்கு வலிக்கும். அழகான வயிறு கிழிக்கப்பட்டு குழந்தை எடுக்கப்படும். கிழிக்கப்பட்ட தடம் வாழ்நாள் முழுவதும் இருக்கும். அந்த தழும்பை கண்டபின் எங்கிருந்து காமம் வரும்?! பிரசவிச்ச பின் ஒரு மணிநேரத்துக்குள் கொடுக்க தாய்ப்பால் வேண்டிய மயக்கம் தெளியாததால் கொடுக்க முடியாது. குழந்தைக்கு பால் உண்ண பழக்கப்படுத்தவும், பால் ஊறவும் ஒரு வாரமாகும். அதுவரை பாப்பாக்கு கரைச்சல் பால்தான். சிசேரியன் செஞ்சுக்கிட்ட பலருக்கு 6 மாசத்துக்குள் பாலும் வற்றி போகும். இப்படி பிறக்கும் குழந்தை கிட்டத்தட்ட குறை பிரசவம்தான். தாயின் கர்ப்பப்பையிலிருந்து நீந்தி, அம்மாவின் பிறப்புறுப்பை தட்டி, மோதி, யோனி வழியே உடலை குறுக்கி நுழைந்து வெளி வருவதால் வாழ்க்கையில் எதையும் எதிர்கொள்ளும் தைரியம் இயல்பாவே அக்குழந்தைக்கு இருக்கும். சிசேரியனில் அந்த தைரியம் மிஸ்சிங்க். சுருங்க சொன்னால் குறுக்கு வழியில் பிறந்தவங்கன்னு திட்ட வசதிதான்.