‘லட்சுமி, நாங்கள் எப்போதும் யாருடைய பார்வையிலோ பட்டுக்கொண்டிருப்போம். அதுபோல மற்றவர்களும் எங்கள் பார்வையிற் பட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள். மனிதர்கள் மட்டுமல்ல, எல்லா உயிரினங்களுமே எப்போதும் தங்கள் பாதுகாப்பை,பிரயாணத்தை,தேடலையோ தங்கள் பார்வையினாற்தானே முன்னெடுக்கிறார்கள்.எங்கள் ஆத்மாவின் ஜன்னலகள் எங்கள் கண்கள்,எங்களுக்குக் கிடைத்த வாழ்க்கையின் பாதையைக் கடக்க,அந்தப் பாதையில் எங்களுடன் இணைந்து கொள்ளும் உறவுகளை, எங்களுக்குத் தொந்தரவு செய்பவர்களை அடையாளம் காண,இனிமையான விடயங்களை அடையாளம்காண எங்கள் பார்வை முக்கியமானது என்று நினைக்கிறேன்’ இலட்சுமி கொடுத்த ஈரத்துணிலயால் தன் மூக்கில் வழியும் இரத்தத்தைத் துடைத்துக் கொண்டு அவன் விளக்கம்; சொன்னான்.