அடுத்த ஒரு மாதத்தில், அவர் வலி தாங்க முடியாமலோ, அவர் போன்றவர்களை வறுமையில் வைத்திருக்கும் அவமானம் பொறுக்க இயலாமலோ, இயமன் ஒரு பேருந்து வடிவில் அவர் உயிர்பறித்தான்!! கொள்ளி வைக்கப் பிள்ளையில்லை! ஒரு வேளை பணம் இருந்திருந்தால் உறவுப் பிள்ளைகள் ஈமக்கடன் செய்திருக்கக்கூடும்! கூர்காவாக எங்கள் தெருக்களை காவல் காக்கும் அவரது கணவரும் தோழி ஒருவரும் மட்டும் நின்று ஒருவாறாக இறுதி மரியாதை செய்துமுடித்தனர்!! வேறு யாரும் பெயருக்காகக்கூட, அருகிலில்லை! ஏனென்ற கேள்வியும், இனம்புரியாத வலியும் மனதில்!