நிராகரிப்புதானே வெற்றிக்கு அடிகோல். அதுவே உன்னை வலுவானவனாக மாற்றியது. மீண்டும் ஒருமுறை முயற்சித்து 1952-ம் ஆண்டு ராணுவத்தில் சேர்ந்தாய். உன் வயிறு நிரம்பத் தொடங்கியதும் ஓட்டப்பந்தயத்தில் கவனம் திரும்பியது. 400 மீட்டர்தான் உனக்குப் பிடித்தது. தோல்விகள் துரத்தினாலும் `ஒருநாள் ஒலிம்பிக்கில் நாட்டுக்காக ஓடுவாய்' என்ற எண்ணம் மட்டும் உனக்குள் கனன்றுகொண்டே இருந்தது. 1956-ம் ஆண்டு மெல்போர்ன் ஒலிம்பிக்கில் மிக மிக மோசமாக ஓடினாய். உன்னை ஒரு கத்துக்குட்டியாகவே அந்த மைதானம் பார்த்தது. அங்குதான் 400 மீட்டர் ஓட்டத்தில் கைதேர்ந்த ஓர் ஓட்டக்காரரை நீ பார்த்தாய். ஆங்கிலம் தெரியாத உனக்கு, அவர் கைகளாலேயே சில விஷயங்களைக் சொல்லித் தந்தார். அப்போதுதான் அறிவியல்ரீதியான பயிற்சி எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை நீ உணர்ந்தாய்.