[காஞ்சியின் வளத்துடன் பிறவும் ஓடுங்கினமை கூறியது. கடி- மணம், புதுமையுமாம். பரவை- கடல். குமரி வைப்பு- அழியாமையுடைய நிலம். மணமிக்க சோலைகளும், தாமரைத் தடாகங்களும் இறுதி வரை பாயும் ஒள்ளீய புனல் உடைய ஆறும், கடற்கரை வெண்மணற் குன்றும், கொடியுடன் கூடிய என்றும் அழியாத மதிலுடைய நகரமும் இளமகளிர் ஆடும் பண்ணைகளும் ஆகியன வளமொடும் ஒடுங்கின. மகிழ்ச்சியே இல்லை யெனப்படுவதாயிற்று]