முகமது பஷீரின் மதில்கள் குறுநாவல் முடிவடைகின்றது. ஆனால் இந்தக் கதையில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் பஷீர், அவர் அந்தப் பெண்ணை (நாரயணீயை) சந்திப்பதற்காக திட்டமிட்டிருந்த நாளுக்கு ஒரு நாள் முன்னராகவே சிறையை விட்டு விடுதலை செய்யப்பட்டுவிடுகிறார். அப்ப்போது பஷீர் கேட்கிறார், “வை ஷூட் ஐ பி ஃப்ரீ?… ஹூ வாண்ட்ஸ் ஃப்ரீடம்?… . ஏதாவது ஒன்றை நாம் அதிகம் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, எதிர்பார்த்தது நிகழாமல், அதைவிட முக்கியமான ஏதாவது ஒன்று நாம் எதிர்பாராமலேயே கிடைத்துவிடும். ஆனால் நம் மனம் அப்போது நாம் எதிர்பார்த்த்து கிடைக்கவில்லையே என்பதிலேயே அதிகம் கவலைப்படும். இதுதான் இங்கே யதார்த்தமாக இருக்கின்றது. அந்த யதார்த்தம் தான் பஷீரின் கதைகளில், அவர் எழுத்துக்களில் இருக்கின்ற முக்கிய பலம்.