அவர்கள் எடுத்த முடிவே சமயோஜிதமானது; பிறரது நலனையும் கவனத்தில் எடுத்துக் கொண்ட மனிதநேயமிக்க முடிவு அது. ஆனால் அம்முடிவே அவர்களின் ஆன்மாவையும் கொன்று விடுகிறது. பாலகுமாரன் உபதேசிக்க்கிற ஒரு பார்வையுடன் அவரே முரண்படும் இடம் இது. ஒரு பக்கம் அவர் திடமாய் ஒன்றை சொல்கிறார்; ஆனால் கதைக்குள் நம்மால் இவ்வளவு திடமாய் வாழ்க்கையில் இயங்க முடியாது என்பதை குறிப்புணர்த்துகிறார். பாலகுமாரனுக்குள் இருக்கும் உபதேசி நம்மை அதிகம் உறுத்தாம் இருப்பது இந்த முரண்களால் தான்.