இயல்பாக அந்த மனிதன் நல்லவன். பிறருக்கு உதவும் சுபாவம்கொண்டவன். கொடுப்பதில் மகிழ்பவன். `ஒருவேளை என்னைப்போலவே யாராவது தாகத்தோடு இந்த இடத்துக்கு வந்தால் என்ன செய்வார்கள்?’ என்று ஒரு கணம் யோசித்துப் பார்த்தான். கடைசியில் ரிஸ்கான முடிவை எடுத்தான். கூஜாவை எடுத்தான். அதிலிருந்த தண்ணீர் முழுவதையும் அடிகுழாயில் ஊற்றினான். அடிக்க ஆரம்பித்தான். இரண்டே அடி... தண்ணீர் பொங்கிக்கொண்டு வந்தது. அவன் தேவையான அளவு தண்ணீர் குடித்து தாகத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டான். களைப்பாறினான். அந்த கூஜா நிறைய தண்ணீர் பிடித்து, அதை மூடினான். பிறகு அந்தக் குறிப்பு எழுதப்பட்டிருந்த தாளை எடுத்தான். அதற்குக் கீழே தன் பேனாவை எடுத்து இப்படி எழுதினான்... `நான் சொல்வதை நம்புங்கள்... நிச்சயம் தண்ணீர் கிடைக்கும். ஏதாவது ஒன்றைப் பெறுவதற்கு எதையாவது கொடுத்துத்தான் ஆக வேண்டும்...’