அந்த பார்வைகள் துளியும் அதிர்வுறாமல், கொஞ்சம் கொடூரமாகவே தென்பட்டபோது நான் கீழிறங்கும் படிக்கட்டுகளை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்திருந்தேன். இரண்டே நிமிடங்கள்தான், நான் எங்கு செல்கிறேன் என்பதே தெரியாத நிலையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது எதிர்ப்பட்ட ஒரு வேங்கை மரத்தில் மோத, மயங்கிச் சரிந்தேன்.