3. 15 ஆண்டுகளாக, எந்த அரசாங்க அதிகாரிகளும் அல்லது இராணுவ-உளவு அதிகாரிகளும் பொறுப்பாக்கப்படாத குற்றங்களில் “பயங்கரவாதத்தின் மீதான போர்” ஈடுபட்டு வந்திருந்தது. சர்வதேசச் சட்டம், ஒரு முகவரியில்லாத கடிதம் போல் ஆக்கப்பட்டிருக்கும் நிலையில், எந்த சட்ட நிகழ்முறைகளும் இல்லாமல், தான் இலக்கு வைப்பவர்களைக் கடத்துவதற்கும், சிறையிலடைப்பதற்கும், சித்திரவதை செய்வதற்கும் மற்றும் படுகொலை செய்வதற்குமான “உரிமையை” திட்டவட்டம் செய்வதில் வெள்ளை மாளிகை முன்னிலை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. பயங்கரவாதத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதான போலியான சாக்கு ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்குள் ஒரு அதிமுக்கிய அரசியல் செயல்பாடாக சேவை செய்து வருகிறது. பெரும்பாலும் அரச கண்காணிப்பின் கீழ் இருந்து வந்திருக்கின்ற தனிநபர்கள் சம்பந்தப்பட்ட பயங்கரவாத நடவடிக்கைகள், ஜனநாயக உரிமைகளை ஒழித்துக் கட்டுவதற்கு சாதகமாக பயன்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. பொஸ்டன், ஃபேர்குசன் மற்றும் பிற நகரங்களில் நடந்த ஊரடங்கு சட்ட நடவடிக்கைகள் இராணுவச் சட்டத்தின் ஒத்திகை போல கருதத்தக்கவையாக இருக்கின்றன. 2015 நவம்பர் 13 பாரிஸ் தாக்குதல்களை தொடர்ந்து ஒட்டுமொத்த பிரான்சும் இப்போது “அவசரகாலநிலை”யின் கீழ் வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற நிலையே இருக்கிறது. உளவுத்துறை முகமைகள் கடிவாளமற்ற உளவுவேலைகளில் ஈடுபட்டு, பல பத்து மில்லியன் கணக்கில் மக்கள் குறித்த பரந்த தரவுத்தளங்களை திரட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஆளும் வர்க்கமானது சமூக சமத்துவமின்மையால் உருவாக்கப்படுகின்ற வெடிப்புமிக்க பதட்டங்களை கட்டுப்படுத்துகின்ற முனைப்பில் நிரந்தரமான போலிஸ்-அரசு ஒடுக்குமுறையை கொண்டு எதிர்ப்புகளுக்குப் பதிலளிக்க தயாரிப்பு செய்கின்ற நிலையில், போலிஸ் மிருகத்தனங்களும், கொலைகளும் தொழிலாள வர்க்க பிராந்தியங்களில் ஒரு அன்றாட யதார்த்தமாக ஆகியிருக்கிறது.