மன்னிப்பு கேட்பதிலேயே ராஜாவின் வாழ்க்கை கழிந்தது, குறிப்பாக, முழுச்செவிடனாக இல்லாமல் போனதற்கு. ஒரு வேளை, மற்றவர்கள் எதிரில் நின்று பேசாமல் இருந்திருந்தால் அதற்கான அவசியம் இருந்திருக்காது. அவன் கவனமற்றுத் திரிவதாகவே பலருக்கும் தோன்றியதால், பெரும்பாலும் தேவையற்ற தருணங்களில் மட்டுமே சொற்கள் அவன் காதுகளை வந்தடையும். யாரேனும் சொன்னதை திரும்பச் சொல்லச் சொல்லிக் கேட்கும்போது மன்னிப்பு கேட்பான். ‘செவிடர் ஜோக்குகளுக்குச்’ சிரித்துவிடும் நண்பர்கள் குற்றவுணர்வுடன் அவனை பார்க்கும்போது மன்னிப்பு கேட்பான். சில நேரங்களில் அவன் உச்சரிப்பு தெளிவாக இருக்காது, அவ்வப்போது தடுமாறி விழப்போவான், இவை அனைத்துக்கும் மன்னிப்பு கேட்டுவிடுவான்.