o ஜய ஜய மாதவா எப்பேர்பட்ட மாயை. உமது மாயை என்று ஆயர் சிறுவர்கள் உன்னைப் போற்றிப் புகழ்ந்தார்கள். நீரோ புன்முறுவல் பூத்துக் கொண்டு நின்றீர்கள். அந்தக் காட்டில் பூத்திருந்த பாதிரி மலர்களால் மட்டுமே அது கோடைகாலம் என்பது தெரிந்தது. உனது மாயையினால் அந்த வெப்பத்தைப் போக்கி விட்டாய். பின்னர் உன் தோழர்களுடன் அக்காட்டில் சுற்றித் திரிந்தாய்.