சொற்பொருள்: பெய்யாது – அணியாது, வைகிய – தங்கிப் போன, கோதை போல – மாலையைப்போல், மெய் – உடல், சாயினை – தளர்ந்தாய், அவர் செய் குறி – அவர் கூறியக் குறி, பிழைப்ப – தப்பியதால், உள்ளி – நினைத்து, நொதுமலர் – வம்பு பேசுபவர்கள், நேர்பு – அதிக, உரை – பேச்சு, தெள்ளிதின் – தெளிவாக, வாரார் – அவர் வர மாட்டார், என்னும் – என்று, புலவி – ஊடல், உட்கொளல் – செய்யாதே, ஒழிக – ஒழித்து விடு, மாள – ஓர் அசைச் சொல், நின் நெஞ்சத்தானே – உன்னுடைய நெஞ்சம், புணரி பொருத – அலைகள் மோதும், பூ – மலர், மணல் – மணல், அடைகரை – நிறைந்தக் கரை, ஆழி மருங்கின் – தேர்ச்சக்கரத்தின் அருகில், கடற்கரை அருகில், அலவன் – நண்டுகள், ஓம்பி – ஒதுக்கி, வலவன் – தேரோட்டி, வள்பு – வாரைப் பிடித்து, ஆய்ந்து ஊர – கவனமாக ஒட்டி, நிலவு விரிந்தன்றால் கானலானே – கடற்கைக் கானலில் நிலவொளி படரும் பொழுது