புனித கங்கை கரையில் அமைந்த ரிஷிகேஷில் தவமியற்றிய சுவாமி சிவானந்தாவின் தவம் முதிர்ந்த நிலையில் தன்னுடைய மனதில் இருந்த எல்லா அழுக்குகளையும் களைந்து விட்டாலும் தான் உயர்ந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவன் என்ற மாசை மட்டும் அவரால் களைய முடியவில்லை. அந்நிலையில் இரண்டு வருட காலத்திற்கு தன் கண்ணில் பட்ட எல்லா துப்புரவு தொழிலாளிகள் காலிலும் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து, விழுந்து வணங்கினார். அதன் விளைவாக தான் உயர்ந்தவன் என்ற அசுர எண்ணத்தை அவர் முழுவதுமாகக் களைந்து இறை அருளுக்குப் பாத்திரமானார்.