உள்ளே சென்று நைட்டியின் மேல் பட்டன் இரண்டை அவிழ்த்துவிட்டு, ஜூஸ் கொண்டுவந்தேன். ஜூஸ் கொடுக்கும்போது அவர் என் முலையை கவனிக்கிறாரா என்று பார்த்தேன். நான் நினைத்தது போலவே மாட்டிக்கொண்டார். திறந்த வாய் சில நொடிகளுக்கு மூடவேயில்லை. என் நைட்டிக்குள் அப்படி உற்று பார்த்தார். நானும் பக்கத்து சோபாவில் உட்கார்ந்தேன். அவர் என்னை ஏற இறங்க பார்த்தார். நான் ப்ரா அணியவில்லை என்று, குத்திக்கொண்டு நின்ற என் முலைக்காம்புகள் காட்டிக்கொடுத்தன. ஒரு கணம் சுதாரித்துக்கொண்டு பேசத்தொடங்கினார். “அப்பா இல்லன்னா பரவாயில்ல, உன்கிட்டயும் பேசனும்”, என்றார். “போன வாரம் காலேஜ் மொட்டை மாடியில் என்ன பண்ண”, என்று கேட்டார். எனக்கு தூக்கி வாரிப் போட்டது. என்னை அனுபவிக்க முடியாத ஆத்திரத்தில், அந்த வாட்ச்மேன், இவரிடம் போட்டுக்கொடுத்துவிட்டான் போலிருக்கிறது. நான் எதுவும் தெரியாதது போல், “ஒன்னும் பண்ணலையே” என்றேன். அவரோ என்னை முறைத்து பார்த்து விட்டு. எனக்கு கிரியை ரொம்ப நல்லா பழக்கம். அவன் என்கிட்ட பொய் சொல்ல மாட்டான், உண்மையை சொல் என்றார். அதுமட்டும் இல்ல, எனக்கு ரொம்ப நாளாவே, காலேஜில் உன் நடவடிக்கை பற்றி கம்ப்ளெயின் வருது. ஒழுங்கா இருக்க மாட்டியா? என்று மிரட்டினார்.