ஆனால் இப்போது போல ஒரே நேரத்தில் 2000, 3000 திரையரங்குகளில் வெளியாகாததால் முதலீடு செய்த பணம் வருவதற்கு ஆண்டுகள் ஆகலாம் என நினைத்த வாசன், படத்தை ஹிந்தியிலும் எடுக்கத் திட்டமிட்டார். அதன்படி ஹிந்தியிலும் படம் உருவானது. ஹிந்திப் பதிப்பின் விளம்பரம் இந்தியாவையே வியப்பில் ஆழ்த்தியது. மும்பையில் படங்களுக்கு பேனர்கள் கூட வைக்கப்படாத காலம் அது. தமிழகத்திலிருந்து ஓவியர்கள், கலை இயக்குநர்கள் எனப் பலரையும் மும்பைக்கு அழைத்துச் சென்று நகர் முழுவதும் பேனர்களை வைத்தார் எஸ்.எஸ்.வாசன்... அதுவும் எப்படி? முதல் இரண்டு நாள்கள் ஜெமினியின் சின்னமான "இரண்டு குழந்தைகள் குழல் ஊதுவது போன்ற படங்கள்' நகரை அலங்கரித்தன. குழந்தைப் பராமரிப்புக்கான விளம்பரமா? வானொலிகளுக்கான விளம்பரமா? அல்லது வேறு ஏதாவதா என மக்கள் குழப்பமுற்றனர். அடுத்த நாள் "ஜெமினி' என்ற பெயர் மட்டும் அந்த பேனர்களில் சேர்க்கப்பட்டது. சினிமாக்காரர்கள் ஓரளவு புரிந்துகொண்டாலும் பொதுமக்களுக்குப் புரியவில்லை; அடுத்த நாள் "சந்திரலேகா' என்ற பெயர் சேர்க்கப்பட்ட பிறகுதான் மக்களுக்கு அது படத்தைப் பற்றிய விளம்பரம் என புரிந்தது. ஏனென்றால் "சந்திரலேகா' தமிழில் வெளியானபோதே ஆங்கிலப் படங்களுக்கு நிகரான அதன் பிரமாண்டம், பட்ஜெட், கதையமைப்பு, முரசு நடனம் போன்ற விஷயங்கள் பத்திரிகைகள் வாயிலாக இந்தியா முழுவதும் பரவியிருந்தது. இவ்வாறு ஹிந்தியில் வெளியான "சந்திரலேகா' தரத்திலும் வசூலிலும் சாதனை படைத்தது. ஆங்கில சப் டைட்டில்களுடன் உலகம் முழுவதும் வெளியானது. இந்தப் படத்துக்காக 700 பிரிண்டுகள் எடுக்கப்பட்டது, மிகப் பெரிய சாதனையாக அமைந்தது.