இதை அறியாத பாண்டிய மன்னன், ஒருநாள் கண்களை மூடிக்கொண்டு பூஜையில் ஈடுபட்டிருக்கும்போது அகஸ்திய முனிவர் அங்கு வந்தார். மன்னர் அவர் வந்தததை அறியவில்லை. மன்னர் பூஜை விதிகளை அறியாமல் தடித்தனமாக (பேதமையாக) இருந்ததால் கோபமுற்ற அகஸ்தியர் தடித்த தோலுடைய, தடித்த குணமுடையதான மேலும் குளித்து முடித்தவுடன் தன் துதிக்கையாலே மண்ணை அள்ளி தலையிலும் உடம்பு முழுவதும் போட்டுக் கொள்ளும் பழக்கமுடையதான யானைப் பிறவியை அடையக் கடவது என சாபமிட்டார்.