அரசின் நிதியுதவிகளில் தொடங்கும் திட்டங்கள், நடத்தப்படும் கூட்டங்கள், முதலீடுகள் போன்றவற்றில் பிறபகுதிகளுக்கு முக்கியத்துவம் தரவேண்டும். சென்னையில் நில உச்சவரம்புச் சட்டம், தமிழ்நாடு கட்டடங்கள் (குத்தகை மற்றும் வாடகைக் கட்டுப்பாடு) சட்டம் போன்ற சொத்துச் சட்டங்களைக் கடுமையாக்கி விலையேற்றத்தைக் கட்டுக்குள் வைக்க வேண்டும். புதிய தொழிற் நிறுவனங்களுக்குச் சலுகையில் வழங்கப்படும் சிறப்புப் பொருளாதார மையங்கள் மாநிலத்தின் மற்ற பகுதிகளில் அமைக்க வேண்டும். மதுரை, கோவை, திருச்சி போன்ற சென்னைக்கு அடுத்தநிலை தொழிற்நகரங்களை முன்னேற்ற போதிய கட்டமைப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்த வேண்டும். அரசின் பல செயலகம், வாரியம், கிடங்கு, அமைப்பு போன்ற நிறுவனங்களின் அலுவல் தலைமையிடங்களை அத்துறைசார்ந்த பிற பகுதிகளுக்கு மாற்ற வேண்டும். பிறபகுதிகளின் இயற்கை வளங்களைக் காக்கவும் முறையாகப் பயன்படுத்தவும், நீர் மேலாண்மையைச் செம்மையாகச் செய்யவும் வேண்டும். சர்வதேச மாநாடுகளைப் பிற மாவட்டங்களில் நடத்தி சுற்றுலாத் துறையையும் ஊக்கப்படுத்த வேண்டும். ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் ஒரு தன்னிறைவு கிராமத்தை முன்மாதிரியாக உருவாக்குவதன் மூலம் தொழிற்வாய்ப்புகள் பரவலாக்கப்படும். இப்படி அரசு எடுக்கும் முடிவுகள் அடுத்து தனியார் முதலீடுகளையும் பிறபகுதிகளுக்கு இழுத்துச் செல்லும். "வல்லான் பொருள் குவிக்கும் தனியுடமை- நீங்கி வரவேண்டும் திருநாட்டில் பொதுவுடமை!" என்ற கண்ணதாசன் வரிகள் நிஜமாக்க முயல்வோம்.