அக்காலத்தில் பயங்கரவாத தடைச் சட்டம் இருக்கவில்லை . 1947 பொது மக்கள் பாதுகாப்புச் சட்ட மூலம் அவசர காலச் சட்டத்தின் அடிப்படையாகக் காணப்பட்டது. பொது மக்கள் பாதுகாப்பு சட்ட மூலம் அரசியல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளை ஒடுக்குவதற்கும் கட்டுப்படுத்தவும் பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியவாதிகளால் நிறைவேற்றப்பட்ட இறுதி சட்ட மூலமாகும். இந்த அவசரகாலச் சட்டத்தின் 15 ஆவது ஷரத்து ஏகாதிபத்திய காலத்தில் இருந்து நடைமுறையிலுள்ள பழைய ஆணையாகும். இது ஏகாதிபத்திய காலத்திலும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. விசேடமாக நோய்கள் பரவுவதைத் தடுப்பதற்காக 1818 மற்றும் 1848 ஊவா மற்றும் கண்டியில் கிளர்ச்சி ஏற்பட்ட சந்தர்ப்பங்களின் பின்னர் இச்சட்டம் இலங்கையில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட முதலாவது சந்தர்ப்பம் இதுவாகும்.