"திருநாவுக்கரசு" என பரமேஸ்வரனே பெயரிட்டு அழைத்த மருணீக்கியார் - திருமுனைப்பாடி என்ற நாடில் (இன்றைய தென் ஆற்காடு) திருவாமூர் என்ற ஊரில் புகழனார் என்ற வேளாளருக்கு மகனாக பிறந்தவர் மருணீக்கியார். மருள் என்றால் மயக்கம். மருணீக்கியார் என்றால் மயக்கம் இல்லாத தெளிவானவர் எனப் பொறுள். மருணீக்கியார் தனது இளமைப் பருவத்தில் சமண சமயமே மெய்ச் சமயம் எனக் கொண்டு அச் சமயத்தில் பெரும் தேர்ச்சி பெற்றார்.கலைகள் அனைத்தும் கற்றுணர்ந்தார். பௌத்தர்களிடம் வாதம் செய்து சமணமே மெய்யானது என பல விவாதங்களில் வாதிட்டு வெற்றி பெற்றார்.சமணர்கள் வியந்தனர். மருணீக்கியார் என்ற பெயரை நீக்கி, தருமசேனர் என்று பெயர் சூட்டினர். சைவ சமய மருணீக்கியார், சமண சமய தருமசேனர் ஆனார். சமண சமய தலைவரானார். அண்ணாரது தமக்கை திலகவதியாரோ சிறந்த சிவனடியார்.தனது தம்பி சமண மதத்தை சார்ந்திருப்பதை எண்ணி, மனம் கலங்கி, ஈசனிடம் முறையிட்டார். மனமிறங்கிய பெருமான் தருமசேனர் என்ற மருணீக்கியாரை ஆட்கொள்ள எண்ணம் கொண்டார்.தருமசேனரை சூலை நோய் தொற்றியது. வலி தாங்க முடியாமல் தருமசேனர் துடித்தார். சமணர்கள் எவ்வளவோ முயன்றும் சூலை நோயை தீர்க்க முடியாமல் திகைத்தனர். தருமசேனரை தவிக்க விட்டுவிட்டு சென்றனர். தருமசேனருக்கு தனது தமக்கையின் நினைவு வந்தது. தமக்கையாரை சென்றடைந்தார். கண்ணீர் மல்க தன்னை காத்திட வேண்டினார். மனமிறங்கிய தமக்கையார் திலகவதியார், தருமசேனரை "திருவீரட்டனார் " கோவில் சென்று சிவனை நினைத்து தொழச் சொன்னார். அவ்வாறே