அபே வெரினியாட் அன்று தன் உச்சகட்ட நாவன்மையுடன் இருந்தார். தன்னையே கிழித்து மேடையில் வைத்தார் அவர். ஏதோ தெய்வீகமான வல்லமைக்கு ஆட்பட்டவர் போல. சட்டென்று ஒரு குண்டு வெடித்தது. ஆட்கள் சிதறி எழுந்து ஓலமிட அபே வெரினியாட் கூவினார் ”எனக்கு ஒன்றுமாகவில்லை. என்னை விட்டுவிடுங்கள்…என்னைக் காப்பாற்றியவன் அந்தச் சிறுவன்…குறுக்கே வந்தான்..அவனைப் பாருங்கள்…” .ஆனால் மானுவேலுக்கு ஒன்றும் ஆகவில்லை