நாம் அன்பின் ஆவியுடன் வாழும்போது, ஒரு போதும் பாவிகளை நாம் நியாயம்தீர்க்க மாடடோம். மாறாக தாழ்மை மற்றும் அன்பின் ஆவியுடன் அந்த நபரை புரிந்துகொள்ள, உதவ அல்லது அவரை சரிப்படுத்த நம்மால் இயன்றதை செய்வோம். கிறிஸ்தவ ஊழியங்களை செய்யும்படியான முதிர்ச்சியைப் பெற்றிருந்த எபேசிய விசுவாசிகளுக்கு பவுல் எழுதுகிறார். “அன்றியும், நாம் ஒருவருக்கொருவர் அவயவங்களாயிருக்கிறபடியால், பொய்யைக் களைந்து, அவனவன் பிறனுடனே மெய்யைப் பேசக்கடவன்.(எபேசியர் 4:25) நாம் உண்மையை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும், உண்மையைப் பேச வேண்டும். பரிசுத்த ஆவியில் முதிர்ந்த நிலையில் இருந்தாலும், சாத்தான் எப்போதுமே விசுவாசிகளை பொய் பேசும்படி தூண்டுகிறான். மற்றவர்களை கடினமாய் நியாயந்தீர்க்கவும், மக்களை குறித்து வேறுபட்ட கருத்துகளை பரப்பவும் செய்கிறான். இயேசுவானவர் சோதிக்கப்பட்டது போல, நாமும் சோதிக்கப்படுகிறோம். எனவே தான் பவுல் எபேசியர்களுக்கு எழுதுகிறார். “அன்றியும், நாம் ஒருவருக்கொருவர் அவயவங்களாயிருக்கிறபடியால், பொய்யைக் களைந்து, அவனவன் பிறனுடனே மெய்யைப் பேசக்கடவன். (எபேசியர் 6:10-12)