என்கிறார் வள்ளுவர். பிறர் நல்வாழ்வில் பற்றுக் கொள்ளச் செய்வது அன்பு ஆகும். அந்த அன்பே -நாம் தேடாது -நல்ல நண்பர்களைத் தானாகவே பெறக்கூடிய சிறப்பைத் தரும்.அன்பு நமக்கு தியாகம் செய்யவும், மன்னிக்கவும், நன்றி கூறவும் கற்றுக் கொடுக்கிறது. நாம் மகிழ்ச்சியைத் தேடி ஓட வேண்டியதில்லை. அதுவே நம்மைத்தேடி ஓடி வரும். ஆகவே, உள்ளார்ந்த அன்பு கொண்டு வாழ்வோம்!தவறுகள் மனித இயல்பு. ஆனால், தவறுகள் திரும்ப நிகழாது பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். தவறுகளை உணர்ந்த நிமிடம், அந்த குற்றம் மறைந்து விடுகின்றது. அதுவே, நமக்கான நல்ல வழியை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும்.