எத்தனையோ முறை நாங்கள் சேர்ந்துப் படிக்கும் போது ஒருவருக்குத் தூக்கம் வந்தால் 1/2 மணிநேரம் அல்லது 1 மணி நேரம் தூங்குவோம் பிறகு மற்றவர் தூங்குபவரை எழுப்பிவிட்டு அவர் கொஞ்ச நேரம் தூங்குவோம். இன்று அவளை எழுப்பிவிட தயக்கமாக இருப்பதை நினைக்கக் கக்ஷ்டமாக இருந்தது. ஏன் எனக்கு இப்படி ஒரு எண்ணம் நித்யா மேல் வந்தது என நினைத்தப்படியே என் கட்டிலுக்குப் போய் அமர்ந்தேன். என் எண்ணங்கள் சரியா தவறா என மனதில் விவாதம் நடைபெற்றது.. இது காதலா அல்லதுக் காமமா? எதுவாக இருந்தாலும் இந்த வயதில் இது வருவது இயற்கைதானே இது போன்ற எண்ணங்களுக்கு நான் ரீயாக்ட் செய்தால் தானே தவறு. மிக நாகரீகமாக எனக்குள்ளே எண்ணங்களைப் புதைத்து விட்டு சாதாரணமாகத் தானே இருக்கிறேன் என எண்ணியப் படி உட்கார்ந்திருந்தேன். அப்போது நித்யா எழுந்ததைக் கவணிக்கவில்லை. அவள் என்னை அந்த நிலயில் பார்த்துவிட்டு குழ்ப்பத்துடன் ரவி.. என்னக் கண்ணத் திறந்துக்கொண்டே தூங்குற என்றதும் டக்கென்று விழித்துக் கொண்ட நான் கொஞ்சம் வழியலுடன் "என்னமோ கற்பனைக் குதிரை ஓட ஆரம்பித்துவிட்டது " என்றேன். அப்போது நேரம் காலை 4 ஆனதைப் பார்த்த அவள்.. "ஐயய்யோ 4 ஆகிடுச்சா.. ரவி ஏன் என்னை எழுப்பவில்லை.. இன்று மதியம் நான் செமினார் எடுக்கனும் இன்னும் தயார் செய்யலை" என்றாள். அதற்கு பதில் சொல்லமுடியாமல் குற்ற உணர்வில் தடுமாறினேன்.