காலம் மாறி சிவசங்கரன் இந்தப் பகுதிக்குக் குடிவந்தபோது ஒதுக்குப்புறமாக ஒரு ஐயனார் கோயில் இருப்பதைக் கேள்விப்பட்டு ஓடிவந்து வணங்கித் தன் தெய்வமாக ஏற்றுக்கொண்டார். உடனே தன் குடும்பத்தின் சார்பில் ஒரு ஆடு வெட்டி பூஜை வைத்து ஐயனாரைக் கவுரவப்படுத்தினார். பலகாலமாக ஐயனாரை அலட்சியப்படுத்தியிருந்த சுற்றியிருந்த ஜனங்கள் மிக ஆர்வமாக வந்து கலந்துகொண்டு ஐயனாரை வணங்கி ஆட்டுக்கறி தின்று மீண்டும் பக்தியில் திளைத்தார்கள். சிவசங்கரன் மேல் உள்ள மதிப்பும் அதிகமாயிற்று.