ஐப்பசி, கார்த்திகை, மார்கழியென்று மாதம் அதுபாட்டுக்குப் போய்க்கொண்டு இருக்கும். வயிற்றுப் பசிக்குப்போக, தினந்தினம் செலவுகள் என்று காசு கரைந்து கொண்டே இருக்கும். அப்படி இப்படியென்று சேர்த்த காசில், பொன்னென்றும் பொருளென்றும் வாங்க முடியாது. அதற்குள் பண்டிகைக் காலம் வந்துவிடும். கிராமத்து மனிதர்களிடம் சொத்தென்றும், சேர்த்த காசென்றும் எதுவும் இல்லை. உடம்பும் உழைப்பும்தான் அவனுக்கு அடையாளம். ஆனாலும், கிராமத்து மனிதர்கள் பண்டிகையையும், திருவிழாவையும் அனுப விப்பதற்கான வாய்ப்பை ஒருபோதும் நழுவவிடுவதே இல்லை. கைமாற்று அல்லது கடன் வாங்கியாவது,