எல்லையின்மையை அதைச்சொல்லும் சொல்லின்மையை உணர்ந்தபின் ஆடுவதோ ஓர் எளிய அம்மானை. கொண்டும் கொடுத்தும் பெற்றும் இழந்தும் ஆடும் பொருளற்ற ஆட்டம். அவனை உணர்ந்து அவனை நினைத்து ஆடினால் அதன் ஒவ்வொரு ஆடலும் பிரபஞ்சலீலையாகிவிடும் போல. ஆடுக அம்மானை.