எனக்கு நெஞ்சே அடைக்கும் போல இருந்தது , இங்கே தானே விட்டுவிட்டு போனோம். இப்ப காணோமே. சுத்தியும் தேடினேன் . ஏற்கனவே கொஞ்சம் வெளிச்சம் பரவ ஆரம்பிச்சதால நல்லா பாக்க முடிஞ்சது . எங்கேயும் காணோம் . எதோதோ பிதற்றிக்கொண்டு கடவுளை திட்டி கொண்டு அங்கும் இங்கும் தேட ஆரம்பித்தேன். என் முட்டாள் தனத்தை நினைத்தால் கோபமாய் வந்தது. என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. அம்மா சொன்னது போல நரி தின்றிருக்குமா நினைக்கும் போதே தொண்டை குழி அடைத்து கொண்டது. எதோ ஆயிருக்கும் போல, நினைக்கும் போதே கண்களில் கடகட வென்று கண்ணீர் கொட்ட ஆரம்பித்தது. முதன் முதலாக எனக்கே தெரியாமல் அழ ஆரம்பித்தேன்.