யாரிடமிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள இவன் மதிலைத் தாண்டி குதித்திருப்பான் எனச் சிந்தித்த பத்திரைத் தேவி விளக்கினை அருகில் எடுத்து அவனைப் பரிசோதித்தாள். வலது தோள் பகுதியிலிருந்த பெரும் கட்டினைப் பார்த்தவள், வானவல்லியினால் ஏற்பட்ட காயம் தானே இது! என எண்ணி குருதி கசிந்து கொண்டிருந்த கட்டினை அவிழ்த்து தூர எறிந்தாள். காயம் ஆழமாகக் காணப்பட்டது. வானவல்லியின் கைகளின் மென்மையை அறிந்த பத்திரை, “அவ்வளவு மென்மையான கைகளை உடையவள், இப்படி ஆழமான காயங்களை உண்டாக்கும் அளவிற்குக் குறுவாள் எறிய யாரிடமிருந்து கற்றாளோ!” எனத் தனக்குத்தானே கூறிக்கொண்டவாறே காயத்திலிருந்து வெளியேறிய குருதியினைத் துடைத்தவள், மேற்கொண்டு குருதி வெளியேறா வண்ணம் துணியினால் நன்கு மூடினாள்.