நெஞ்சத்தில் ஆயிரம் வடுக்களை சுமந்த படியே முள்ளிவாய்க்கால் சந்தி தாண்டி நந்திக்கடல் தண்ணீர் தாண்டிய போது தாகம் எடுத்தது. பசி வயிற்றை கிள்ளியது. முடியும் வரை நடந்தோம் முடியாத போது இருந்தோம். மாங்காய்களை உணவாக்கினோம், மோட்டை நீரை பருகினோம். பிணங்கள் நிறைந்த பூமியின் குருதிக்குள்ளால் நாங்கள் எம் அடிமை வாழ்வு நோக்கி புறப்பட்டோம்.