“துஸ்சாசனன் த்ரௌபதியை துகிலுறிக்கிறான். ருக்மணி க்ருஷ்ணர்கிட்டே கேட்கிறா... இப்படி பண்றானே நீங்க ஹெல்ப் பண்ணக் கூடாதான்னுட்டு... இன்னமும் அவ தன் கை மேலேதான் நம்பிக்கை வச்சுண்டுருக்கா.. தன்னம்பிக்கை இருக்கு... என் மேலே முழு நம்பிக்கை வரலையேன்னுட்டு.. ருக்மணி வண்டு ரூபம் எடுத்துண்டு த்ரௌபதி காதுல போய்.... அடி அசடு... கையிரண்டையும் மேலே தூக்கி அவனைக் கூப்பிடு... காப்பாத்துவான்..அப்டீன்னா... கையை தலைக்கு மேலே தூக்கி வேண்டினாள்... உடனே இருந்த இடத்துலேர்ந்து அள்ளி அள்ளிக் கொடுத்தான்....” என்று நாம பக்தியின் பலனோடு சொன்னதும் கூட்டம் தலைக்கு மேலே கைகொட்டி ”விட்டல.. விட்டல....” என்று ஆர்ப்பரித்து ரசித்தது.