நுழைஞ்சுண்டிருந்ததைப் பார்த்ததும் மறுபடியும் மல்லாந்துக்காம ஒருக்களிச்ச மேனிக்கே இருந்துட்டீங்க. நீங்கதான் என் காதுல பூச்சுத்தப் பார்க்கிறீங்க!” என்று தான் ஊகித்தது சரியாய்த்தான் இருக்கும் என்கிற நம்பிக்கையில் ரமணி ஒரு போடு போட்டான். அவனை எரிச்சலுடன் நோக்கியபடி அவன் பேசியதைச் செவிமடுத்துகொண்டிருந்த கணேசனின் விழிகள் கணம் போல் தாழ்ந்து பின்னர் சமாளித்து நிமிர்ந்தன