எப்போதும் உணர்விலிருந்து வெளிப்படுகின்ற கவிதைகளோடு எனக்கு தனியொரு இணக்கம் ஏற்பட்டு விடுகின்றது. கவிதையில் உள்ள அரசியல் நிலைப்பாடுகளை ஆராய்வதைவிட, கவிதையின் உள்ளுறைந்திருக்கும் ஆன்மாவின் அனுபவக் கணங்களைப்பற்றித்தான் நான் ஆராய்கிறேன். ஒரு கவிதையை அறிந்துகொள்வதானது அந்தக் கவிதை அனுபவத்தினூடாக, வாழ்வின் உயிர்ப்பான தருணத்தை உள்வாங்குதலாகும். நம்மையும் நம்முடைய ரசனை அடிப்படைகளையும், மாற்றங்களை நோக்கி கூடவே நகர்த்திச் செல்லுகின்றவை.