தமிழின் சமீபத்திய நாவல்களில் சீனிவாசன் நடராஜனின் விடம்பனம் மற்றும் சரவணன் சந்திரனின் ஐந்து முதலைகளின் கதை ஆகியவற்றைச் சொல்ல விருப்பம்.விநாயக முருகனின் ராஜீவ்காந்திசாலை கொடுத்த குளிர்ச்சியை அவரது வலம் தரவில்லை.அரவிந்தனின் பொன்னகரம் பற்றி யாரும் பெரிதாய்ப் பேசவில்லை என்பது எனக்கு வருத்தம்.முக்கியமான நாவல் மாத்திரமல்ல தன்னளவில் நேர்மையான அறிதல்-அறியாமையைத் தக்கவைத்துக் கொண்ட பிரதி என்ற அளவிலும் அதனைச் சொல்ல முற்படுவேன்.பாகீரதியின் மதியம் குறித்துப் பேச நிறைய உண்டு என்றாலும் பா.வெங்கடேசனுடைய மொழிப்பொழிவில் சின்னதொரு ஒவ்வாமையும் எனக்கு நேர்ந்ததென்பதைக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.நான் மதுரை எனும் நிலத்தைச் சார்ந்தவன் என்பதால் பா.வெங்கடேசனுடைய மதுரை சார்ந்த சாட்சியங்களை பரவசத்தோடு அணுக முடிகிறது.லட்சுமி சரவணக்குமாரின் உப்பு நாய்கள் மற்றும் நீலப்படம் இரண்டுமே நாவல்களின் சேகரத்தில் முக்கியமானவை.அவரது காட்சிப்படுத்துதல்களும் பாத்திரங்களின் தன்மையில் பெருக்கெடுக்கும் முரண்பட்ட அலட்சியமும் சிறப்பானவை என நம்புகிறேன்.