இப்படியாகத் தண்ணீர் ஒரு சூழலில் அடிப்படை உரிமையாகவும், மற்றொரு சூழலில் விற்பனைச் சரக்காகவும் மாறி மாறிச் செயல்படுகிறது. பயன்பாடு என்ற ஒன்றிருக்கும்போது அதைப் பின்தொடர்ந்து பற்றாக்குறை என்ற ஒன்றும் வரவே செய்கிறது. தண்ணீர் அடிப்படை உரிமையாகப் பார்க்கப்படும் சூழ்நிலைகளில்கூட மக்கள் தங்கள் பங்குபோக அதிகமான தண்ணீரைச் செலவுசெய்வது குறித்து முந்தைய அத்தியாயத்தில் பார்த்திருப்போம். அதே சமயம் தொழிற்சாலைகளும் தங்களின் அளவுபோக அதிகமான தண்ணீரைப் பயன்படுத்துவதால் தண்ணீர் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. அந்தத் தண்ணீர் பற்றாக்குறை பெரும்பாலான பகுதிகளில் அன்றாடப் பணிகளைக் கேள்விக்குறியாக்கி விடுகிறது. அத்தோடு தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் நீர்நிலைகளை மாசுபடுத்திவிடுவதால் நீர்சார்ந்த நோய்களுக்கும் வழிவகுக்கிறது. இத்தகைய சூழல்களில் முளைப்பவர்கள்தான் தண்ணீர் மாஃபியாக்கள்.