“மணம் எட்டாவன: பிரம்மம், பிரசாபத்தியம், ஆரிடம், தெய்வம், காந்திருவம்,. அசுரம், இராக்கதம், பைசாசம் என்பன. பிரமமாவது கன்னியை அணிகலன் அணிந்து பிரமசாரியா யிருப்பானொருவனுக்குத் தானமாகக் கொடுப்பது. பிரசாபத்தியமாவது, மகட்கோடற்குரிய கோத்திரத்தார் மகள் வேண்டிய வழி இருமுதுகுரவரும் இயைந்து கொடுப்பது. ஆரிடமாவது, ஒன்றானும் இரண்டானும் ஆவும், ஆனேறும் வாங்கிக் கொடுப்பது. தெய்வமாவது, வேள்விக்கு ஆசிரியராய் ஆவும், ஆனேறும் வாங்கிக் கொடுப்பது. தெய்வமாகவது, வேள்விக்கு ஆசிரியராய் நின்றார் பலருள்ளும் ஒருவருக்கு வேள்வித்தீ முன்னர் கொடுப்பது, காந்ருவமாவது ஒத்த இருவர் தாமே கூடுங் கூட்டம். அசுரமாவது வில்லேற்றினானாதல் திரிபின்றி மெய்தானாதல் கோடற்குரியனெனக் கூறிய வழி, அது செய்தார்க்குக் கொடுத்தல், இராக்கதமாவது தலைகள் தனின்னும் தமரினும் பெறாது வலிதிற் கொள்வது பைசாசமாவது, களித்தார் மாட்டுந் துயின்றார் மாட்டுங் கூடுதல்” (தொல். பொரு. இளம். பக். 7)