பிறகு புவியரசிடம் என்னைப் பற்றி எப்போதும் ஒரு வார்த்தை நலம் விழைவாராம். நினைவிலிருந்து என் கவிதையொன்றைக் கூறுவாராம். நான் திருப்பூர்க்குள் நாயாய் பேயாய் அலைந்து திரிந்த நாள்கள் அவை. இவை எனக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சியைத் தந்தன. வேறென்ன நான் செய்ய முடியும் ?