தமி­ழர்கள் பரந்து வாழ்ந்த முழு­நாட்டில் இருந்தும் குறிப்­பாக தெற்கில் இருந்து படிப்­ப­டி­யாக அவர்கள் வௌியேற்­றப்­பட்­டார்கள். தமி­ழர்­க­ளுக்கு எதி­ரான இனக் கல­வ­ரங்கள் மூலமும் புதிய புதிய சட்­டங்கள் மூலமும் இதனைச் சாதித்­தார்கள். எம்முட் பலர் மெல்ல மெல்ல வௌிநா­டு­க­ளுக்குச் செல்லத் தொடங்­கி­னார்கள். இலங்கைத் தமி­ழர்­களின் சனத் தொகை குன்றத் தொடங்­கி­யது. யுத்தம் இந்த வௌியேற்­றலைத் துரி­தப்­ப­டுத்­தி­யது. போரின் முடிவைப் பாவித்து வட­கி­ழக்கு மாகா­ணங்­களைத் தொடர்ந்து ஒன்­பது வரு­டங்­க­ளாக படை­யினர் தம் கைவ­சப்­ப­டுத்தி வந்­துள்­ளார்கள். அவர்கள் தொடர்ந்து இங்கு இருப்­பதால் வரும் பாதிப்­புக்கள் பற்றி ஏற்­க­னவே பல தடவை கூறி­விட்டேன். அவை பற்றி உங்­க­ளுக்குத் தெரியும் என்று நம்­பு­கின்றேன். உரி­மை­களைக் கேட்­பது இக்­கட்­டான நிலையை ஏற்­ப­டுத்­து­மானால் நாம் மௌனம் சாதிக்க வேண்டும். அவ்­வாறு வாளா­தி­ருந்தால் நாடு பூரா­கவும் சிங்­கள பௌத்த மய­மாக்­கப்­படும். அதை விரும்­பு­கின்­றீர்­களா?