1937 முதல் 1960 -கள் வரை நடந்த இந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டங்களில் கலந்துகொண்ட இலட்சக்கணக்கான நகர்ப்புற, கிராமப்புற அடித்தட்டு மக்கள்தான், பின்னர் திராவிட இயக்கத்தின் வலுவான வாக்கு வங்கியாக மாறி அடுத்தடுத்து திராவிட இயக்கங்கள் மாநில ஆட்சியில் அமர்வதற்கு உறுதுணையாக இருந்தனர். ஆனால், மிக முக்கியமான கேள்வி என்ன? இந்த அடித்தட்டு மக்களின் மொழி சார்ந்த தேவைகள் நிறைவேறியதா என்பதுதான். பெரியார் 1931-ஆம் ஆண்டில் குடி அரசு இதழில் எழுதிய ஒரு தலையங்கத்தில் “இந்தியை எக்காரணம் கொண்டும், எந்த வகையிலும், தென்னாட்டில், குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் புகுத்தக் கூடாது’ என்று கூறி ஒரு எச்சரிக்கையையும் விடுத்தார். இந்தியை புகுத்துவதால் “..பார்ப்பனீய ஆதிக்கம்தான் ஏற்படுமேயல்லாமல், திராவிடப் பெருங்குடி மக்களுக்கு எள்ளளவு பயனும் ஏற்படப்போவதில்லை” என்றும், அதனை திராவிட மக்கள் முழுமூச்சோடு எதிர்க்க வேண்டும்..” என்றும் எழுதினார்.