சுதந்திரக் கட்சியின் பொதுச் செயலாளராக இருந்த சிறிசேன அதிலிருந்து வெளியேறியே ராஜபக்‌ஷ ஆட்சிக்கு எதிரான பொது எதிரணியின் வேட்பாளராக ஜனாதிபதித் தேர்தலில் களமிறங்கினார். அத்தேர்தலில் சுதந்திரக் கட்சியில் இருந்து வெளியேறிய ராஜித சேனாரத்ன போன்ற சிலர் சிறிசேனவுக்கு ஆதரவாகச் செயற்பட்டபோதிலும், கட்சி முழுமையாக அவருக்கு எதிராகவே இயங்கியது. ஜனாதிபதித் தேர்தலில் தன்னைத் தோற்கடிக்க வேண்டுமென்று நாட்டு மக்களைக் கேட்டுக்கொண்ட அதேகட்சி அரசியல்வாதிகளுடன் சேர்ந்து செயற்படுவதற்கு மாத்திரமல்ல, அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்குவதற்கும் முடிவெடுத்ததில் ஜனாதிபதி சிறிசேன ஒருவகையில் தந்திரோபாயத் தவறை இழைத்திருக்கிறார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஜனாதிபதித் தேர்தலில் மக்கள் அவருக்கு அளித்த ஆணையைப் பிரதிபலிக்காத ஒரு நாடாளுமன்றத்தை வைத்துக்கொண்டே நல்லாட்சிப் பரீட்சார்த்தத்தை அவர் செய்ய வேண்டியிருந்தது. முன்னாள் ஜனாதிபதி ராஜபக்‌ஷ தனது நோக்கங்களுக்கும் தந்திரோபாயங்களுக்கும் இசைவான முறையில் பயன்படுத்தக் கூடிய பெரும் எண்ணிக்கையான உறுப்பினர்களைக் கொண்டிருந்த நாடாளுமன்றத்தினால் ஜனாதிபதியும் புதிய அரசும் எதிர்நோக்கிய நெருக்கடிகளை இங்கு விளக்கமாகச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. நாட்டு மக்கள் அறிவார்கள்.