“இரண்டுநாட்களுக்குமுன் ஒரு கனவு. அப்பா சடலமாக உறைந்து கண்ணாடிப்பெட்டிக்குள் இருக்கிறார். நான் உள்ளே பார்க்கிறேன். சடலமாகவே அவர் அழுதுகொண்டிருக்கிறார். அப்படியே எழுந்து அமர்ந்து நடுங்கினேன். வியர்வை வழிந்தது. மூச்சு சீரடைய நெடுநேரமாகியது. காலையில் அம்மா கிளம்பிக்கொண்டிருந்தபோது அவளிடம் கொஞ்சம் பேசவேண்டும் என்றேன். கூடத்திலேயே நின்று என்ன என்று கேட்டாள். என் கனவைச் சொன்னேன். ஊருக்குச் சென்று அனைவருமாகச் சேர்ந்து ஒரு சடங்குசெய்தால் அப்பாவுக்கு அமைதிகிடைக்கும் என்றேன். முகம்சுளித்து கிறுக்குத்தனம், இனிமேல் இதைப்பற்றி என்னிடம் பேசாதே என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றுவிட்டாள். நான் அலுவலகம் செல்லாமல் வீட்டிலேயே அமர்ந்திருந்தேன். மாலை அம்மா அவள் தோழி மேகியுடன் வந்தாள். ஒரே சிரிப்பு பேச்சு கும்மாளம். இரவு ஜானுவிடம் சொன்னபோது அம்மா சொன்னது சரிதான், உனக்குக் கிறுக்கு என்றாள். காலையில் அம்மா தோழிகளுடன் மேரியன் ஏரியில் படகுத்தங்கலுக்குக் கிளம்பிச்சென்றுவிட்டாள். நான் வீட்டில் அமர்ந்திருந்தேன். கிறுக்குபிடித்துவிடும் என்று தோன்றியது. என்னால் தாங்கமுடியவில்லை. உன்னைப் பார்க்கவேண்டுமென தோன்றியது. காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிவிட்டேன்”