கூட்டுக் குடும்பமாக வாழ்தல், மணமான பெண்ணுக்குப் புகுந்த வீடே உரிமையானதாக இருப்பினும், பிறந்த வீட்டின்மீது பற்று நீங்காமல் வாழ்தல். சாதி உயர்வு தாழ்வுகளை மதித்தல், சாதிக்குள்ளேயே திருமணம் செய்துகொள்ளுதல், பெண் பார்த்துப் பரியம் போட்டுத் திருமணம் செய்தல், (இன்று இது மாப்பிள்ளை பார்த்து நன்கொடை கொடுத்து மணம் செய்தலாக மாறிவிட்டது). தமக்கை மகள், அத்தை மகள், மாமன் மகள்களை மணந்துகொள்ளும் முறைப்பெண்ணாகக் கருதுதல், தலைப்பிள்ளைப்பேற்றைத் தாய்வீட்டில் வைத்துக்கொள்ளுதல், ஆடித்திங்களில் இளைய இணையர்கள் பிரிந்திருத்தல், ஆடி, புரட்டாசி, மார்கழி, பங்குனித் திங்கள்களில் திருமணம் நடத்துவதைத் தவிர்த்தல், விடிகாலையில் மகளிர் தெருவாயிலில் சாணமோ, நீரோ தெளித்துக் கோலம் போடுதல், மார்கழித்திங்களாயின் கோலத்தின்மேல் பூசணிப்பூ வைத்து அழகு செய்தல், அறைச் சுவர்களைச் சாரப் பழங்கலம் அடுக்கிவைத்தல், சிலரது பார்வையால் தீமை நேரும் என்று அஞ்சிக் கண்ணேறு கழித்தல், பச்சைத் தென்னங்கீற்றைமுடைந்து அதில் பிணத்தைக் கிடத்திப் பாடையில் வைத்தல், பிணத்துக்குத் தீ மூட்டும்போதோ, புதைக்கும்போதோ நெருங்கிய உறவினர்கள் வாய்க்கரிசி போடுதல் முதலியன தமிழரிடம் உள்ள பழக்கவழக்கங்களிற் குறிப்பிடத்தக்கவை.