வரலாற்று சொல்லாடல்களில் மனித சுதந்திரம், மரபுக்கு எதிரான நவீன பிரக்ஞை, விஞ்ஞான தாக்கம், காரணகாரிய, பயன்பாட்டு வாதங்கள், நவீன சமூக கட்டமைப்பு, தேச கட்டுமானம் போன்றவைகள் நவீன சூழலுடன் தொடர்புக் கொண்டிருந்தன. பின் நவீனத்துவம் இவைகளை கேள்விக்குட்படுத்தியதும் நவீன அரசியல் பண்பாட்டை எதிர்த்ததும் பண்பாட்டு சொல்லாடலின் கட்டுடைப்பில் மனித ஆன்மாவை புதிய தளத்துக்கு நகர்த்தி உயர்ந்த சமூகத்துக்கு மற்றும் செயல் தளமும் இதில் அடங்கியிருக்கிறது. நவீனத்துவம் கட்டமைக்கின்ற பல்வேறு சொல்லாடல்களை எதிர் கொள்வதும் பின் நவீனத்துவத்தின் பணியாக இருக்கிறது. பயங்கரவாதம் என்பது மிக முக்கியமான நவீன நிறுவனங்களின் எதிரியாகும். தேசம் வடிவமைக்கும் இறையாண்மை, ஒழுக்க நெறிக்கு விரோதமாக இவை பார்க்கப்படுகிறது. இன்று பயங்கரவாதம் என்பது தேசத்தை தாண்டிய உலக போராட்டமாக இருக்கிறது. விடுதலை வீரர்களை தேச விரோதிகளாக பாவித்து விடுதலையை தீவிரவாதமாக கருதுகின்ற சூழலை கணக்கிலெடுத்துக் கொண்டு பின் நவீனத்துவம் மறுவிடுதலையை(ReLiberty) பேசுகின்றது. நவீனத்துவத்தை இரண்டு விதமாக பின் நவீனத்துவம் அணுகுகிறது. ஒன்று பண்பாட்டு ரீதியிலானது மற்றது தத்துவ ரீதியிலானது. பண்பாட்டு ரீதியில் புதிய இயக்கத்தை கலை வடிவங்கள், அரசியல், வாழ்வு நிலை, நிறுவனமய எதிர்ப்பு என்றும் தத்துவ ரீதியாக உண்மை பற்றிய அடிப்படைகள் அதிகார தொடர்புகள் வழி ஆய்கின்றது.