தமிழ் எழுத்துக்கள் உருவாவதற்கு கிட்டத்தட்ட ஏழாயிரம் ஆண்டுகள் வரை சென்றிருக்கிறது. இந்நிகழ்வு இந்திய வரலாற்றுக்கும் இந்தியத் துணைக் கண்டத்துக்கும் உட்படாதது. இது பற்றிய தெளிவான அறிவு சம்ஸ்கிருதத்தை வைத்து ஆய்வு செய்யும் ஆய்வாளர்களிடம் இல்லை. எதோ புராணக் கதைகள் மூலம் அவர்கள் உருவாக்கிய கடவுளின் படைப்புத்தான் எழுத்துருவாக்கம் எனும் கொள்கையிலிருந்து அவர்கள் மாறுவதாகவும் இல்லை. அதாவது வியாசர் கூறப் பிள்ளையார் எழுதிய கதையை இன்னும் நம்பியபடி ஆய்வுகளைத் தொடர்கின்றனர். தமிழர்களைத் தாழ்வாகவும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத மனநிலைக் கட்டமைப்புடனும் பார்க்கின்ற சமஸ்கிரதவாதிகள், பிராமி எழுத்துக்களை மர்மமானதும் நூதனமானதுமாகவே கேள்விக்குறியுடன் பார்த்து, மேற்கொண்டு ஆய்வு செய்யவோ தமிழரின் தொன்மையுடன் பின்னோக்கிப் பார்க்கவோ மனமற்றவர்களாக இருக்கின்றனர். இந்நிலையில் மேற்குலகம் சமஸ்கிருதத்தை தமது மொழியுடன் தொடர்புடையது என்று மிகுந்த ஆர்வத்துடன் ஆய்வு செய்வதைக் காணலாம்.