ஒரு எழுத்தையோ ஒரு பொருளையோ, நம் கண்களால் ஒரு விநாடியின் ஒரு பகுதிக்கு மேல் பார்த்துக்கொண்டே இருக்க முடியாது. ஆமாம். அப்படி முயன்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தால், கண்ணுக்கு ஸ்ட்ரெய்ன் ஏற்படும். பார்வையில் குறைபாடு உண்டாகும். (அதை நாம் உணராமல் இருக்கலாம், அது வேறு விஷயம்). சும்மா ஒரு விரலையே உங்கள் கண்களுக்கு எதிரில் வைத்துப் பாருங்களேன். சில விநாடிகளில், அல்லது நாநோ விநாடிகளில், அது மங்கலாகத் தெரிய ஆரம்பிக்கும். அல்லது நகர்வது போலத் தோன்றும். அப்படியானால், காதலனும் காதலியும் ஒருவரையொருவர் வெகு நேரம் கண் இமைக்காமல் பார்க்கிறார்களே அது எப்படி என்கிறீர்களா? அது வேறு உலகம். கண்ணை மூடினால்கூட காதலி தெரிந்துகொண்டுதானே இருப்பாள்! காதலின்போது எல்லா அதிசயங்களும் நடக்கும்! நாம் இங்கே பேசிக்கொண்டிருப்பது விஞ்ஞானம்! கண் அவர்களுக்கே தெரியாமல் ஷிஃப்ட் ஆகிக்கொண்டே இருக்கும். இதை ஒரு ஆஃப்தால்மாஸ்கோப் வைத்து நிரூபிக்கலாம்.