வாவ்.. 🙂 nice man.. எங்கெங்கோ கலைந்து போயிருந்த பால்ய நினைவுகளை மீட்டெடுக்கிறது இக்கவிதை.. குழந்தைத்தனம் மாறாத சில்மிஷ வரிகளும், கடைசி வரை இட்டுச்செல்லும் அந்த சுவாரஸ்யமும் அருமை.. ரொம்ப different ஆ இருக்கு இந்த பாடுபொருள்.. ஒவ்வொருவரும் நிச்சயம் கடந்து வந்திருக்கும் பாதை இது.. எனக்கும் என்னன்மோ கனவெல்லாம் ஞாபகம் வருது.. இப்போ சொல்றேன்னு சொன்னா, நீ அடிக்கவே வந்துடுவ.. 😀