அன்றிரவு முழுவதும் எனக்குச் சிவராத்திரிதான். கண்ணைக்கொட்ட வேண்டுமே! ‘ஒடிப் போயிருப்பேண்டி, ஒடிப்போயிருப்பேன் ‘ – அன்று காலையில் ஜானகி பச்சையாய்ப் பேசிய பேச்சும் அவள் வாரி இறைத்த வார்த்தைகளும் என் மண்டையைக் குடையத் தொடங்கின.