“இது என்னோட வீடு..மேல மாடி போர்ஷன்…இங்க தங்க உங்களுக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இருக்காதுன்னு நினைக்கறேன்” என மதிமாறன் அமுதாவின் ஒப்புதலுக்காக காத்திருக்க, அமுதா தோளை சின்னதாக குலுக்கிக் கொண்டு கண்களை உருட்டினாள். அவளது பார்வை காரினுள் அமர்ந்திருந்த தங்கையிடம் படர்ந்து மீண்டது. மதிமாறன் புரிந்து கொண்டவன் போல, கதவினைத் திறந்து, “சுரபி…”என விழிக்கும் முன்னர், “இது என்ன இடம்?”என சற்றே கோபத்துடன் வினவினாள்.