முற்றத்துக்கு இடதுபக்கமாக ஒரு மரக்கோயிலும் அதனருகே குளமும் இருந்ததைக் கண்டேன். குளத்தைசுற்றி கோரை அடர்ந்திருந்தது . குளத்து நீர் அடர்பச்சை நிற பாசி மண்டிக் கிடந்தது . கோயில்மீதும் கொடிகள் படர்ந்திருந்தன. கட்டிடங்களின் சுவர்கள் வெடித்து ஆலமரங்கள் பீரிட்டுக் கிளம்பியிருந்தன. ஒரு வாகை மரம் குலைகுலையாக இலைதொங்கும் கிளைகளை கட்டிடத்தின் மேலேயே போட்டபடி சரிந்து வளர்ந்து நின்றது. கற்படிகள்மீது சற்று தயங்கியபடித்தான் ஏறினேன். அந்த தயக்கம் எனக்கு புதிது. அந்த இடத்தின் தனிமை எனக்கு மிகவும் பழகியதுதான். ஆனால் அங்கே மிக வினொதமாக ஏதோ இருந்தது. அதை நான் உணரும்முன்பே என் ஆழ்மனம் உணர்ந்துவிட்டிருந்தது.