சொர்க்கத்தின் பச்சைப் பவள நகரிலிருந்து கீழிறங்கி வந்த / தேவலோக மங்கை போல்/ உனது மென்னுடல் மீது / பச்சை சிவப்பு பவள ஆபரணங்கள் கிணுகிணுக்கும். / நாம் சந்திக்கும் கணத்தில் உனது ஒற்றைப் புன்னகை / ஒவ்வொரு சொல்லையும் மறந்து பேசாமல் நிற்கச் செய்து விடும் /மூங்கில்கள் மீது சாய்ந்து / எத்தனை நேரம்தான் மலர் சேகரிப்பாய்?/ தனிமையில் உறையும் சமவெளியென/உனது பச்சை வண்ண ஆடை குளிரேறுகிறது/ விநோத எண்ணங்கள் வளர்த்தபடி தனியே நிற்கும்/ உன்னைக் கற்பனை செய்ய முடிகிறது/ சேர்ந்து குவியும் நிழல்களூடே / நறுமணம் பரப்பும் விளக்கு போல் ஒளிர்கிறாய்/ மது விளையாட்டுகள் விளையாடுகிறோம்/ ஒருவருக்கொருவர் கவிதைகள் பரிமாறியவாறே/ இதயத்தை உடைக்கும் ‘தெற்காற்றை நினைவுகூறல்’ / வரிகளைப் பாடுகிறாய்.