வார்த்தைகளின் வெகுதிருத்தமான தேர்வும், இடப்பொருத்தமும் தான் எந்தவொரு கவிதை யையும் கவிதையாக்குகின்றன. மேற்கண்ட வரிகளில் நிலவை ஒற்றை முலையென வர்ணித்தல், தன்னிச்சை என்பதல்லாமல் தன் இச்சை என்று பிரித்து தருவதில் வரவாகும் கூடுதல் அர்த்தங்கள், நிறுத்தற்குறிகள் எதுவும் தரப்படாத காரணத்தால் பொருள்குழப்பம் ஆங்காங்கே ஏற்படுவது தவிர்க்கமுடியாததாகும்போதும், நகர்கிறது நிலவு வானவெளியில் என்றும் வானவெளியில் ஹாங்கரில் தொங்குகிறது என்பதாகவும், ஹாங்கரில் தொங்குகிறது என்னறையில் என்றும், மற்றும் ஒன்று உயிரின் உள்வட்டத்தில் சுழல்கிறது என்றும் _ எவ்வெவ்வாறெல்லாமோ ஒத்திசைவு கூடிய அளவில் கவிதையில் இடம் பெற்றுள்ள வார்த்தைகளை கோர்த்தும் பிரித்தும் அர்த்த சாத்தியங்களை விரித்துக்கொண்டே போக முடிகிறது. ஹேங்கர் என்ற வார்த்தை உருவாக்கும் மனச் சித்திரங்கள் பல!