"திரும்பவும் ஹாஸ்டலுக்கே போறேன்.." என்று சிணுங்கியவளை, அச்சச்சோ என் டிக்கிட்டும் அந்த புள்ளைக்கிட்டதானே இருக்கு... கெஞ்சி கூத்தாடி எப்படியோ மேடமை சம்மதிக்க வச்சு... ஹப்பப்பா!!! படாதப்பாடு பட்டு, அவள் பஸ்ஸில் ஏறிய பின்தான் எனக்கும் உயிரே வந்தது. இப்படி அடாது மழையில் ஈரமான உடைகளுடன், ஏசி பஸ்ஸில் உறக்கமின்றி சென்று, 'ஹச்ச்' என்ற தும்மலுடன் வீட்டில் நுழைந்தால்... விடிய விடிய தீபாவளி பலகாரம் செய்து கொண்டிருந்த அம்மாவைப் பார்த்ததும் சோர்வெல்லாம் எங்கோ பறந்து போக, நானும் என் கோணல் மானல் கைவண்ணத்தில் அம்மாவுக்கு உதவ ஆரம்பித்தேன். இப்படி தாங்க நான் என்னுடைய முதல் சம்பள தீபாவளியை கொண்டாட, திண்டாடி போனேன். என்னதான் திண்டாடினாலும், அந்த தீபாவளி, எனக்கு எப்பவுமே மறக்க முடியாத தீபாவளி.