“என்னங்க நீங்க? உங்களுக்கு பொண்ணுங்களை பற்றி ஒண்ணுமே தெரியல. உயிருக்கு உயிரான காதல் எல்லாம் ஒரு பத்து பிரசன்டேஜ் தான். மீதி தொண்ணுறு பிரசன்டேஜ் உயிருக்கு உயிர்-னு சொல்றது எல்லாம் டிராமா தான். எல்லாமே அந்த குறிப்பிட்ட வயசுல வருற உடல் பசி தான். அந்த பசியை தீர்த்துக்க தான் இப்படி காதலிச்சு ஓடி வந்திடுறாளுங்க. தன்னை லவ் பண்ணியவன் கூட ஓடுறது ஒரு நம்பிக்கையில். காலம் முழுக்க காப்பதுறதை பற்றி எல்லாம் இந்த காலத்து பொண்ணுங்க யோசிக்கிறது இல்ல. இவ்வளவு லவ் பண்றானே. இவன் நம்மா உடம்பை எப்படி ரசிச்சு அனுபவிப்பான். எப்படி எல்லாம் திருப்தி படுத்துவான். அந்த செக்ஸ் சந்தோசம் தினம் தினம் காதலிச்சவனை கட்டினா தான் கிடைக்கும்னு தப்பா கணக்கு போட்டிட்டு அந்த உடல் பசி வயசில் ஓடிடுறாளுங்க. இது தான் உண்மை. ஆனா, சில பொண்ணுங்க தான் வாழ்கையை பற்றி திங்க் பண்றாங்க. அவங்க அவ்வளவு சீக்கிரம் பெத்தவங்களை விட்டிட்டு ஓடி எல்லாம் போக மாட்டங்க. இப்படி ஓடி போய் பெத்தவங்களை அவமான படுத்த மாட்டாங்க. அம்மா கொடுக்கிற அன்பை விட பெரிய அன்பு இந்த உலகத்தில் வேற எதுவும் இருக்க முடியாதுங்க. அப்படி பட்ட அம்மாவை தவிக்க விட்டிட்டு ஓடுற பொண்ணுங்களுக்கு லவ்வுக்கு அர்த்தம் எப்படிங்க தெரியும்? இவங்க எல்லாம் காதலையே செக்ஸ் என்கிற கோணத்தில் மட்டும் தான் பார்க்கிறாங்க. இந்த பொண்ணும் அப்படி வந்தது தான். அதான் இவ்வளவு ஈசியா உங்க கூட படுக்க சம்மதிச்சிட்டா. உங்க நண்பன் தினம் இவளை திருப்தி படுத்துவான்-னு நினைச்சு வந்துட்டா. அவன் பணம் சம்பாதிக்க வெளிநாடு போயிட்டான். அவளுக்கு காமம் அடக்க முடியல. இப்போ அவ உடல் பசியை தீர்க்க நல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைச்சிடுச்சு. அதான் ஓகே சொல்லி உங்களுக்காக காத்திட்டு இருக்கா. தினமும் நீங்க அவளுக்கு வேணும்னு சொல்றா. அப்போ நினைச்சு பாருங்க. எவ்வளவு பசியோடு இருந்திருக்கா?”