ஏனென்றால் சம்ஸ்கிருதம் பிற இந்தியமொழிகளுடன் உரையாடத்தொடங்கியது வேதகாலத்தின் இறுதியிலேயே நிகழ்ந்துவிட்டது. அது தன்னை ஒரு இணைப்புமொழியாக உருமாற்றிக்கொண்டது. சொற்களை அனைத்துமொழிகளிலிருந்தும் பெற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கியது. அதற்கேற்ப இலக்கணங்களை மாற்றிக்கொண்டே இருந்தது. இன்றைய ஆங்கிலம் எப்படி சொற்களைப் பெற்றுக்கொள்வதனூடாக இணைப்புமொழியாக வளர்கிறதோ அதேபோலத்தான்.