எப்படியென சொல்ல இந்த நாள் முழுக்க எழுத வேண்டிவரும். சிறு வயதில் மின்சாரம் இல்லாத சிமெண்ட் பூசப்படாத எங்கள் சிறு வீட்டின் இருளில் விளக்கு வெளிச்சத்தில் என் அப்பாவின் பாட்டி முத்தம்மா கதை சொல்வாள். முதற்கனல் மீண்டும் மீண்டும் அவள் நினைவை எழுப்பியது. ஆனால் உங்கள் எழுத்தில் வந்த தொன்மங்கள் முத்தம்மா இறந்த பிறகு எனக்குள் விதைக்கப்பட்டிருந்த திராவிட கருத்துகளையும் எளிமையான உணர்ச்சியை தூண்டக் கூடிய கம்யூனிஸ கருத்துகளையும் பிடுங்கி எறிந்தன. என் பார்வையின் குறுகிய தன்மை என்னை அச்சம் கொள்ள வைத்தது. ஒரு நாளைக்கு பத்து பகுதிகள் படித்தும் கட்டுப்படுத்தி விலகுவேனே தவிர வெண்முரசு எனக்கு ஒரு நாளும் சோர்வளித்ததில்லை. இந்திரநீலத்தில் இணைந்து கொண்ட பிறகு எனக்கு வெகு நேரம் வீண் பொழுது கழிப்பது போல் இருந்தது .