முத்துசாமி குரல் உடைய பிச்சை எடுப்பது போல இரு கைகளையும் நீட்டி “ஒம்பது நாளுய்யா. ஒம்பது நாளு என் பொண்ணுக அவனுக கைல இருந்தாளுவ. மொத்தத்தையும் காலி பண்ணி ஒரு பழைய பர்னிச்சர் கூட இல்லாம ஆக்கி அவனுக எடுத்துக்கிட்டானுக. அதுக்கப்புறம் எனக்க பிள்ளைகள கூட்டிட்டு வந்தேன். காந்திமதி கோயில்ல விட்டிருக்கோம், வேணுமானாப் போய் கூட்டிட்டுப் போன்னு போன் வந்தது. ஆவி துடிக்க ஓடினேன். போய் பாத்தா பிச்சக்காரங்க வரிசையில ரெண்டும் இருக்கு. ஒருத்தி வெட்டிப்போட்டது மாதிரி படுத்து கெடக்கா. நான் பெத்த செல்லமே, என் ராசாத்தின்னு ஓடிப்போய் எம் பொண்டாட்டி கெட்டிப்பிடிச்சா. எனக்கு வாய் வரல்லே. ஒரு அப்பனுக்கும் வரக்கூடாது அந்த நெலம. பெத்த பிள்ளைய அப்படி விட்டுட்டு பொணம் மாதிரி பாத்துட்டு நிக்கிது இருக்கே… அவன் முன்னாடி போய் சங்கறுத்து செத்து விழுந்திருக்கணும் .பத்து பேரை வெட்டிச் சாச்சுட்டு செத்திருக்கணும். இல்ல உங்க வீட்டு முன்னாடி வந்து நின்னு தீயவச்சு எரிஞ்சு செத்திருக்கணும்… முடியல்ல. ஏன்னா பாழாப்போன உடம்பு… இது உடம்பில்ல. உப்பிருந்த பாண்டம்யா”