பருவநிலை மாற்றம் மற்றும் உலக வெப்பமயமாதல் அறிவியல் (Climate Science) ஒரு புறம் இருந்தாலும், ஏன் இதை நம்மால் சரி செய்ய முடியவில்லை என்பதே அனைவரின் கேள்வி. இங்கு அறிவியலை (Science) அறிவியலாக மட்டும் சமூகத்தை (Social science and Humanistic) சமூகமாக மட்டும் பார்க்கிற சிந்தனையே ஒரு முட்டுக்கட்டை எனலாம். பருவநிலை மாற்றம் பிரச்சனை சற்று வித்தியாசமானது இதை அறிவியல் அறிவோடு கலந்த ஒரு சமூக(Sci-Socio) பார்வையும் மிக முக்கியம் . அது அப்படி இல்லாததும் இந்தப் பிரச்சனையை தீர்க்க முடியாததற்கு ஒரு காரணம். உண்மையில் இதைச் சரி செய்வது கடினம்தான் காரணம் இது ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டின் பிரச்சனையோ அல்லது ஒரு மாகாணத்தின் பிரச்சனையோ அல்ல ஒட்டு மொத்த பூமியின் பிரச்சனை (Global issue). இதில் பூமியில் உள்ள ஒட்டுமொத்த நாடுகளும் பங்கெடுக்க வேண்டும். பருவநிலை மாற்றத்தின் காரணங்களை கண்டறிந்து, கார்பன் டை ஆக்ஸிட் அளவைக் குறைத்தால் மட்டுமே நம்மால் எதிர்காலத்தைக் காப்பாற்ற முடியும் என விஞ்ஞானிகளால் கூறப்பட்டாலும் அதை ஏற்கப் பல நாடுகள் முன் வரவில்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். காரணம், எந்த நாடு பொருளாதாரத்தை ஈட்டிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு தொழிற்சாலையோ அல்லது அந்த குறிப்பிட்ட ஒரு வாயு வெளியிடும் நிறுவனத்தை உடனே நிறுத்த முடியும்? அறிவியல்படி அப்படிப்பட்ட தொழிற்சாலைகளை மூடியே ஆக வேண்டும். இது ஒரே மாதத்திலோ அல்லது ஒரு வருடத்திலோ சாத்தியமாகும் ஒரு விடயமே இல்லை. அதற்கு மாற்றான நிலையான (Sustainable) சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பற்ற (Green) தொழிற்சாலைகளை கட்டமைக்கலாம். அமெரிக்க மக்களில் குறிப்பாக அதிபர் டிரம்ப் அதன் குடியரசு கட்சினரும் இன்று வரை பருவநிலை மாற்றம் குறித்த அறிவியலை இன்னமும் நம்பத் தயாராக இல்லை. ஒரு வேளைப் பருவநிலை மாற்றத்தின் காரணிகளான தொழிற்சாலைகளை மூடுவதில் இவர்களுக்கும் அந்தத் தொழிற்சாலை நிறுவனங்கள் மற்றும் முதலீட்டார்களுக்கும் இழப்பு ஏற்படலாம். இதில் பல்வேறு வாழ்வியல் மற்றும் பொருளாதார, அரசியல் சிக்கல் அடங்கியுள்ளது. தென்கொரியாவில் சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த பருவநிலை விஞ்ஞானிகள் மாநாட்டிலும் (Intergovernmental Panel on Climate Change) பல தீர்மானங்களும் கோட்பாடுகளும் எடுத்துரைக்கப்பட்டது. அதில் முக்கியமாக கார்பன் டை ஆக்ஸிட் வெளியிடும் தொழிற்சாலைகளை மூடல், பூமியின் சராசரி வெப்பம் 2 டிக்ரீயை தொடவேகூடாது எனவும் எச்சரித்தனர்.