லித்துவேனியா, லத்வியா, எஸ்தோனியா ஆகிய நாடுகள் 1991-ம் ஆண்டு சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் தனி நாடுகள் ஆகியதுடன் 2004-ம் ஆண்டு நேட்டோப் படைத்துறைக் கூட்டமைப்பிலும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலும் இணைந்து கொண்டன.. இந்த நகர்வுகளை இரசியா தனக்கு அச்சமூட்டும் செயல்களாகப் பார்த்தது. லத்வியாவில் ஐந்து இலட்சம் இரசியர்கள் உள்ளனர். அது மொத்த மக்கள் தொகையின் 38% ஆகும். எஸ்த்தோனியாவில் மூன்று இலட்சம் இரசியர்கள் வாழ்கின்றனர். அது மொத்த மக்கள் தொகையின் 26%ஆகும். லித்துவேனியாவில் 175000 இரசியர்கள் மட்டுமே அதாவது மொத்த மக்கள் தொகையில் 5.8%. ஆகும். உக்ரேனில் உள்ள 17 விழுக்காடு இரசியர்களை வைத்து இரசிய அதிபர் விளடிமீர் விளையாடிய அரசியல் சதுரங்கத்திலும் பார்க்க அதிக அளவு விளையாட்டை லத்வியாவிலும் எஸ்த்தோனியாவிலும் விளையாட முடியும் என போல்ரிக் நாடுகளின் மக்கள் அச்சமடைந்துள்ளனர். உக்ரேனிய அரசுக்கு எதிராக அங்கு வாழும் இரசியர்கள் கிளர்ச்சி செய்தது போல போல்ரிக் நாடுகளான எஸ்தோனியா, லத்வியா, லித்துவேனியா ஆகிய நாடுகளில் உள்ள இரசியர்கள் கிளர்ச்சி செய்தவதற்கான வாய்ப்புக் குறைவு என்று சொல்லலாம். உக்ரேனிய மக்களின் வாழ்கைத் தரத்திலும் பார்க்க இரசியர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்வானது. ஆனால் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைந்த மூன்று எஸ்த்தோனியா, லத்வியா, லித்துவேனியா ஆகிய போல்ரிக் நாடுகளின் வாழ்க்கைத் தரம் இரசியாவில் வாழும் இரசியர்களின் வாழ்கைத் தரத்திலும் உயர்வானது. அத்துடன் போல்ரிக் நாடுகளின் ஆட்சி முறைமையும் இரசிய ஆட்சி முறையிலும் மேம்பட்டது. இதனால் இரசியாவால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நாட்டில் வாழ்வதிலும் பார்க்க ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைந்த நாடுகளில் வாழ்வதை அவர்கள் விரும்புகின்றார்கள். அத்துடன் இம்மூன்று நாடுகளிலும் வாழும் இரசியர்கள் பல ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளில் குடியேறி வாழவும் வேலை தேடிச் செல்லவும் முடியும்.