பண்ணையாருக்கு என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை, ’பயிர்கள் எல்லாம் நாசமாகப் போய் விடுமே!.. என்று பயந்தார். தம்பிக்காரனை கூப்பிட்டுப் பேசினார். தம்பிக்காரன் உழைப்பவர்கள் வயிற்றில் அடித்துப் பிழைப்பது பாவம். அவர்கள் மனம் நொந்து அழுதால் உம் செல்வம் எல்லாம் அவர்கள் வடிக்கும் கண்ணீரால் எரிந்து போகும். இனிமேலாவது நியாமாக வேலை வாங்கி உரிய கூலியை கொடும் என்றான். பண்ணையாரும் ’சரி’ என்றார். மறு நாள் வேலைக்காரர்கள் எல்லோரும் சந்தோசமாக பண்ணையாரின் தோட்டத்திற்கு வேலைக்குப் போனார்கள்.