“பால் சுரந்த மார்பு. அதான் பெருசா கிடக்குது. எண்ட பிள்ளைக்கு பால்கூடயும் முழுசாகக் கொடுக்கமுடியேல்ல. சோறு தண்ணியில்லாம சுண்டிப்போன காம்பில ரத்தம்தான் வரும். இண்டைக்கு அது உசிரோட இருக்குதெண்டால் அது எவன் செஞ்ச புண்ணியமோ இல்ல அது செஞ்ச பாவமோ” என்றவள் மீண்டும் “சரி, படும்… எண்ணெய் போட்டு வழிச்சு விடுறன். ” என்றாள். நான் திரும்பி படுத்தேன். எண்ணெய்யைக் கையில் எடுத்தாள்… முதுகில் ஓரிரு சொட்டு ஈரம் பட்டது.