“அவரது குடும்பம் எங்களுக்கு ஆதரவு கொடுக்கவில்லை. அவர்கள் எங்களை பாரமாகக் கருதினார்கள். நாங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் போராட வேண்டியிருந்தது. எங்களைச் சுற்றி இருக்கும் மக்கள் எங்களை மதிப்பிட்டு கொண்டே இருந்தார்கள்,” அவர் நினைவு கூர்கிறார். ஹால்டெரின் நிலையைக் கண்டு வருந்திய அவருடைய சகோதரனின் நண்பர் ஒருவர், பணிப்பெண்ணாக ஒரு வீட்டில் வேலைக்கு சேர்த்துவிட்டே, அங்கே குழந்தைகளுடன் வசிக்கவும் ஏற்பாடு செய்தார்.