‘இன்னும் கொஞ்ச நேரம் மது. உன் முன்னாடி நான் இருப்பேன். எனக்கு தெரியும். என்னை பார்த்ததும் நீ கோவப்படத்தான் செய்வ… என்னை குற்றம் சொல்லுவ… வெளியே போக சொல்லி விரட்டுவ… ஆனா நா விடமாட்டேன்… உடனே நீ ஃபிரஸ்ட்ரேஷனோட அழுது கத்துவ… என்னைய அடிக்கக் கூட செய்வ… நா அப்படியே உன்ன என்னோட கைல ஏந்திக்குவேன்… உன்ன இறுக்கமா கட்டிக்குவேன்… ஆரம்பத்துல முரண்டு பண்ணினாலும் அப்புறம் உருகி என்னோட நீ ஒட்டிக்குவ… நா உன்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்டு கெஞ்சுவேன்… நீ என்னை மன்னிக்க மாட்ட… ஆனா நீ மண்ணிக்கற வரைக்கும் நா உன்ன விடவே மாட்டேன்…’ – அங்கு என்ன நடக்கப் போகிறது என்பதை இப்போதே கற்பனை திரையில் கண்டபடி காரில் ஏறினான் தேவ்ராஜ்.