நாவலில் முக்கால்வாசி இடங்களில் தமிழ் இலக்கிய பேச்சுகள் தென்படுகிறது. அவர்களுக்கிடையில் ஏற்படும் வாதமாக அது செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அப்படி நடக்கப்படும் விவாதத்தில் தமிழர்களின் அரும்பெரும் வீரத்தினை தில்லைமுத்து என்பவன் கூறுகிறான். அதற்கு பாண்டியனோ - “காளையார்கோயில் வேங்கைமார்பனை பாண்டியன் வென்றதில் பெருமை என்ன இருக்கிறது ? இருவரும் தமிழர்கள். ஓர் அரசன் சின்னஞ்சிறு கிராமத் தலைவனை வீழ்த்தி அவனுடைய சொத்து சுதந்திரங்களை பறித்துக் கொண்டான். அதில் என்ன பெருமை இருக்கிறது. டில்லிப் பட்டாணியர் தமிழகத்தில் புகுந்து சூறையாடியபோது இலக்கிய புகழ்பெற்ற தமிழ் வீரர்கள் எங்கெங்கே எதிர்த்து போராடினார்கள் ? எத்தனை பேர் உயிர்ப்பலி கொடுத்து போராடினார்கள் ?” இது போல் இன்னும் நிறைய நாவலின் போக்கில் காணமுடிகிறது. இந்த விவாதமோ பசித்தவன் பழங்கணக்கு பார்ப்பது போல் இருக்கிறது இந்த தமிழ் வீர ஆராய்ச்சி என்னும் சொல்லாடலுடன் முடிகிறது. இங்கு இலக்கிய போராட்டங்களெல்லாம் ஆட்சியும் மெரினா கடற்கரையும் என ஓய்ந்துவிடுவதால் இது போன்ற காத்திரங்கள் எடுபடாது.