தண்டியின் காலம் வரை சம்ஸ்கிருதம் அப்படித்தான் இருந்தது. அதில் சமணர்களுக்கும் பெரும் பங்களிப்பு இருந்தது. பிராகிருதமும் பாலியும் அதை பாதித்தன. ஆனால் பின்னர் அதன் அதிகார மையம் உறைந்தது. பக்திக் காலகட்டத்துக்குப்பின் அது மதத்தின் மொழியாக மட்டுமே ஆகியது. ஆகவே எந்த மாற்றங்களையும் அது அனுமதிக்கவில்லை. அது ஒருவகையில் பிராமண மொழி மட்டுமாக மாறியது. அதன் வீழ்ச்சி அங்கே ஆரம்பிக்கிறது