ஆரம்பத்தில், அவள் கவிதைகள் எழுதுவது அவளது கணவனுக்குகூடத் தெரியாது. அப்படித் தெரிய வந்தால், 'கொத்துப் புரோட் டா கடை வைத்திருக்கும் தன் கணவன் தன்னை புரோட் டாவுக்குப் பதிலாக தவாவில் இட்டு கொத்தி விடுவான்!' என்பாள். இப் பொழுது அந்த பயம் அவளுக்கு இல்லை. திருமணம் ஆகி மூன்று வருடத்திலேயே தன் கணவனை செல்லப் பிரா ணியாக வீட்டி லேயே கட்டிப் போட்டு விட்டாள்! பிறகுதான் அந்த கொத்துப் புரோட்டா கடை நகரின் பல இடங்களில் கிளை திறந்து ஜமாய் கிறது என்பது வேறு செய்தி!. இப்பொழுதெல் லாம், படுத்து எழுந்த நேரம் போக, மனைவி எழுதிக்கொண்டிருப்பதில் பெருமிதம்கொள்ளும் கணவனாக வலம் வருகிறான். நச்சியாவுக்கு, சில இலக்கிய அமைப்புகள் கவிதைக்கானப் பரிசு அல்லது பட்டயம் அளிக்கிறபோது, அவள் கூடவே.... சிரித்த முகத்தோடு திடகாத்தியமான ஒரு மனித உருவம் வருவதை சிலர் அவளது பாதுகா வலர் என்று நினைத்து விட்டுகிறார்கள்! அது தவறு! அது அவளது கணவன்!