வைசம்பாயனர் சொன்னார், "மாண்டவ்யர் என்ற பெயருடன் ஒரு பிராமணர் இருந்தார். அவர் அறம், உண்மை {சத்தியம்}, துறவு ஆகியவற்றுக்குத் தன்னை அர்ப்பணித்துத் தனது கடமைகளில் தெளிவுடன் இருந்தார்.(2) அந்தப் பெரும் துறவி, தனது ஆசிரமத்திற்கு அருகில் உள்ள ஒரு மரத்தினடியில் அமர்ந்து, உள்ளங்கைகளை வானம் பார்க்கத் தனது மடியில் வைத்துப் பேசா நோன்பு (மௌன விரதம்) இருப்பது வழக்கம்.(3) இதை அவர் பல வருடங்களாகச் செய்து வந்தார். ஒரு நாள், அவரது ஆசிரமத்திற்குக் கொள்ளையடித்த பொருட்களுடன் கள்வர்கள் வந்தனர்.(4)