அவன் புலியின் வாயைக் கட்டி, அதன் மேல் தன் நிறை மாதமாக இருக்கும் தன் மனைவியை ஏற்றிக் கொண்டு வருகிறான். வந்து பார்த்தால் தேர்ச் சக்கரங்கள் பூதங்களால் கட்டு போட்டிருப்பதை அறிந்தான். இவன் எல்லா வகையாக மந்திரங்களையும் செய்து பார்த்தான். ஒன்றும் முடியவில்லை. என்ன செய்வதென்று அறியாமல் படுத்துத் தூங்கி விட்டான். அப்போது காமாட்சியம்மன் கனவில் வந்து பூதங்களை ஓட்ட வேண்டுமானால் நிறைமாத கர்ப்பிணியை (தலைச்சன் பிள்ளைக்காரி) பலியிட்டால் தான் தேரை நகர்த்த முடியும் என்று கூற, இதனை யார் ஒத்துக் கொள்வார்கள் என்று யோசித்தான். பிறகு, தன் மனைவியையே பலி கொடுக்கிறேன் என்று முடிவு செய்து தன் மனைவியிடம் கேட்கிறான். அவளும் ஒத்துக்கொண்டு ஒரு நிபந்தனையைக் கூறுகிறாள். ‘நிறைமாத கர்ப்பிணையைப் பலி கொடுக்க நான் சம்மத்திக்கிறேன். ஆனால் பலி கொடுத்தபின் என்னை நடுவீட்டுத் தெய்வமாக (காமாட்சியம்மனாக) விளக்கேற்றி வைத்து வணங்க வேண்டும் என்று கேட்டாள். எல்லோரும் சரி என்று ஒத்துக் கொண்டனர். வன்னியர்களுக்குக் காமாட்சி அம்மன் விளக்கைக் கொடுத்ததே நாங்கள் தான். அதனால் ஒவ்வொரு வீட்டிலும் காமாட்சி அம்மன் விளக்கு இருக்கிறது. பெண்களுக்குக் காமாட்சியம்மன் விளக்கு சீர் வரிசையாகக் கட்டாயம் கொடுப்பார்கள் என்கின்றனர் சாதிப்பிள்ளைகள்.