வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்} சொன்னார், “இப்படி யுதிஷ்டிரனால் சொல்லப்பட்ட சுசர்மன் அவமானத்தில் மூழ்கித் தனது தலையைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டான். (அடிமைத்தனத்தில் இருந்து) விடுபட்ட அவன் {சுசர்மன்}, மன்னன் விராடனிடம் சென்று அந்த ஏகாதிபதியை வணங்கிய பிறகு {அங்கிருந்து} புறப்பட்டான். நோன்புகள் நோற்றுப் பணிவுடன் இருந்த பாண்டவர்கள் தங்கள் சொந்த கரங்களின் பலத்தால் பதிலளிக்கும் வகையில் தங்கள் எதிரிகளைக் கொன்று, சுசர்மனை விடுவித்த பிறகு, அந்த இரவை மகிழ்ச்சியாகப் போர்க்களத்திலேயே கழித்தார்கள். அந்த வலிமைமிக்க வீரர்களும், மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்ட பராக்கிரமம் கொண்டவர்களுமான குந்தியின் மகன்களுக்குச் செல்வமும் மரியாதையும் அளித்து விராடன் மனநிறைவு கொண்டான்.