திரும்ப திரும்ப பதைப்புடன அந்தப்பணத்தை எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் நாச்சியாரைப்பார்த்து  “நாச்சியாள் என் பிரியே, நீ எங்கிருக்கிறாய்” என்று அந்தக்கணவன் ஏங்குமிடத்தில் கதை முடிகிறது. கி. ராவின் பக்கத்து ஊர்க்காரரான தேவதச்சன் ஒரு கவிதையில் எழுதுகிறார்.