உதாரணமாக சுந்தர ராமசாமி மௌனி தன் கதைகளை சொல் சொல்லாகத் திருப்பி எழுதுபவர், இருள் இருட்டு என்னும் இரு வார்த்தைகளின் ஒலி வேறுபாட்டைக்கூட கருத்தில்கொள்பவர், சிறுகதையை தவமென ஆற்றுபவர்,சரியான மொழியாட்சி வரும்வரை ஆண்டுக்கணக்காக கதைகளை எழுதுபவர் ஆகவே மிகமிகச்சில கதைகளையே அவர் எழுதினார் என்றெல்லாம் நம்பி எழுதிவந்தார். அன்றிருந்த தொன்மம் அது. அதை மௌனியே பல பேட்டிகள் வழியாக நிறுவினார். இந்த கட்டுரையில் எம்விவெங்கட்ராமின் நேர்மையே ஆதாரமாக அமைந்து அந்தத் தொன்மத்தைத் த் தகர்த்தது