அமுக்கிப்பிடித்து நாயுருவிமுள்போல் கண்ணோரம் பசைபிடித்து கிடக்கும் கரையானை எடுத்ததும் தான் உயிர் வந்தது. அதைநசுக்கி போந்தாவின் மூக்குக்கு நேராய் நீட்டினான். தலையை சாய்த்துக் கொண்டு தின்ன மறுத்தது. இரைக்குழியை தடவிப்பார்த்தான். ஊமைத்தங்காய் போலிருந்தது. அதற்குமேல் திங்கடித்தால் செரிமானமாகாமல் செத்துகித்து போய்விடுமோ எனும்பயத்தில் வீடு திரும்பினான். தூரத்தில் தொவரமாறி சிமிரை பிடித்துக் கொண்டு அம்மா இவன் வருகைக்காக காத்துக்கிடப்பதுதெரிந்தது.