எழுதி இயக்கி இசையமைத்து தயாரித்திருப்பவர் ஏகன். திரைப்படக் கல்லூரி மாணவராம். வழக்கமான கதையை முதல் பாதி முழுவதும் திலகனின் கேரக்டரை வைத்தும், வழக்கமான காதல் அது இது என்று ஜல்லியடிக்காமல் விறுவிறுப்பாய் கொண்டு சென்றதற்கு ஒரு சபாஷ். ஒரு குத்து பாடல் போட வேண்டிய இடத்தில் கூட பல பட பாடல்களை போட்டு சுவராஸ்யமாக்கியது இண்ட்ரஸ்டிங். இரண்டாவது பாதியில் அடிபட்டு குற்றுயிராய் கிடப்பவனின் காயம் ஆற மெனக்கெடும் காட்சிகள், அந்த காயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் ஆறும் வடுக்கள் எல்லாம் த்ரூபமாய் காட்ட முயற்சித்திருப்பது பாராட்டக்கூடியது. ஆனால் மைனஸ் என்றால் அந்த காயம் ஆற எவ்வளவு நாள் எடுக்குமோ அந்த அளவிற்கு திரைக்கதையும் மெதுவாகப் போவதுதான். கடைசியில் ஒரு மெசேஜ் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.வழக்கமான செண்டிமெண்ட், பாட்டு வலைகளில் சிக்காமல் இருந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.