துவாபர யுகம் முடியும் காலம் நெருங்கிவிட்டது. துரியோதனன் போன்ற தீயவர்கள், பூமியெங்கும் மலிந்து விட்டார்கள். பூமி மாதா சுமைதாங்காது தள்ளாடுகிறாள். மண்ணின் பாரம் தீர்க்க, விண்ணிலிருந்து பூமிக்கு வந்த கிருஷ்ணன், தீய அரசர்களை பொசுக்குவதற்கு நேரம் குறித்து விட்டான். பாரத போர் துவங்கி விட்டது. சமூக சீர்திருத்தத்தின் அவசியம் கருதி பயிர்களுக்கு நடுவில் முளைத்திருக்கும் களைகளை பிடுங்க வேண்டிய பணியும் ஆரம்பித்து விட்டது. இயற்கையாக உருவான வர்ணாசிரம தர்மம் என்ற சமூக அமைப்பில் பிராமண தர்மத்தை வேதியன் விட்டு விட்டான். நாட்டை காக்கும் நற் பண்பை சத்ரியன் தொலைத்து விட்டான். பொருள் சேர்ப்பதே பிராதானம் என்று வைசீகன் சுயநலம் மிக்கவனாக ஆகி விட்டான். உழைப்பதற்கு உழவன் தயாராக இல்லை எல்லாம் மாறிவிட்டது.