வள்ளுவரின் மெய்யுணர்தலிருந்து பெறப்படுவன: ஒரு பொருள் எதுவாக இருந்தாலும் வெளித்தோற்றம் எப்படி இருந்தாலும் அதன் உண்மைப்பொருளை அறியவேண்டும்; பொய்ப்பொருளை மெய்ப்பொருளாகக் கொள்ளும் தவற்றைச் செய்யக்கூடாது. மயக்கம் களைந்து தெளிவான பார்வை கொண்டவர் இன்பமடைவர். உண்மையான அறிவும் தெளிவான காட்சியும் இல்லாவிட்டால் பொறிகள் நன்கு இயங்குவதாகத் தோன்றினாலும் பயனில்லை. வாழ்வியல் தத்துவங்களை நன்கு கற்று உணர வேண்டும். பிறப்பு ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடும் அறியாமையாலிருந்து விலகிச் சிறப்பாகிய செம்பொருளைத் தேடவேண்டும். அப்பொழுது ஒருவனின் உண்மையான இருப்பு உணரப்படும். அங்கே விருப்பம், வெறுப்பு, மயக்கம் எதுவும் இருப்பதில்லை; துன்பம் என்ற ஒன்றுமிராது. மெய்யுணர்தலின் நோக்கம் இறுதியில் துன்பம் இல்லாத வாழ்வைக் காண்பதற்கான வழிவகைகளைத் தேடுவதுதான்.