அதன் பிறகு என்னுடைய ஃபைனல் செமெஸ்டெர் ப்ராஜக்ட்டுக்கு அவர்தான் கைட் ... வேறு ஒருவர் என்றாள் இப்படி ஒருவனுக்கு நாம் ஏன் நேரத்தை ஒதுக்கி சொல்லிக்கொடுக்க வேண்டும் என்று என்னை ஒதுக்கி இருப்பார்கள் , ஆனால் அவரோ பல நாட்கள் இரவு ஒன்பது மணிவரை என்னுடன் இருந்து எனக்கு ஹெல்ப் செய்தார் , ஆரம்பத்தில் நான் ஒழுங்காக செய்தாலும் போக போக சோம்பேறிதனத்தால் வேலை எதுவும் செய்யாமல் ஒப்பேத்த ஆரம்பித்தேன் , ஆனால் அவரோ கொஞ்சம் கூட கோபபடாமல் வாரம் ஒருமுறை என்னை கூப்பிட்டு , ஸ்டேட்டஸ் தெரிந்து கொண்டு , கொடுத்த வேலையை முடிக்கவில்லை என்றாலும் அடுத்த வாரத்திர்க்குள் முடித்து விடு என்று சிரித்து கொண்டே சொல்லுவார் , ஒரு கட்டத்தில் எனக்குள் ஒரு ஆர்வம் வந்துவிட கடகடவென வேலை பார்த்து ரிசல்ட் கொண்டு வந்துவிட்டேன் , எனக்கே ஆச்சரியம் , கடைசியில் ப்ராஜக்ட் டெமோவில் 600 க்கு 595 மதிப்பெண்கள் கொடுத்து என்னை டிஸ்டிங்ஷனில் பாஸ் செய்ய வைத்தார்... அதுவரை நம்ம படிச்ச படிப்புக்கு ஏதாவது ஒரு சின்ன கல்லூரியில் வேலை பார்த்து காலத்தை ஒட்டி விடலாம் என்னும் எண்ணத்தில் இருந்த என்னுள் நாமும் நல்ல கல்லூரிக்கு சென்று வேலை பார்க்க முடியும் என்னும் நம்பிக்கை வந்தது ... நான் படித்த கல்லூரிக்கே என் resume அனுப்பி வைத்தேன் , என்னுடைய நண்பர்கள் அனைவரும் கேலி செய்தாலும் எனக்குள் ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது ...