ஊட்டி கூடுகை குறித்து தாங்கள் எழுதியிருக்கும் கருத்துகள் அனைத்தும் உண்மையே. தமிழ் சூழலின் இலக்கியக்கூடுகைகளின் “காத்திரத்தன்மை“ குறித்து அறம் பேசுபவர்கள் உணர்வார்கள். வாசிப்பேயின்றி வருவதும், கூடிக்கலைவதும் ஒரு நிலை என்றால், இயக்கமோ, குழுமமோ சார்ந்து இயங்குபவர்கள் சிறிதும் வாசிப்பற்றவர்கள். ஆ..ஊ.. என்றால் ந.பா. குபரா, திஜா என்று இழுப்பவர்கள். தமிழ் இலக்கியம் எங்கு பயணிக்கிறது.. யாரார் எழுதுகிறார்கள் என்பது குறித்து குறைந்தபட்ச அறிதலும் அற்றவர்கள். காலியான நாற்காலிகளின் முன் சோபையாக பேசுவதே இலக்கியம் என்ற வறண்ட வாதத்தை காத்திரமாக நம்பி, அதையே முன் வைப்பார்கள். இம்மாதிரியான கூட்டங்களிலிருந்து பெறுவது என்ன என்பதை சத்தியமாக என்னால் உணர முடியவில்லை.