நாம் இன்னும் ஆவணப்படத்தை சரியாக பயன்படுத்தவில்லையோ என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. நிறுவனங்கள் சார்ந்து ஆவணப்படங்கள் செய்யும் மனநிலையில் இருந்து நாம் வெளியே வர வேண்டும். ஆவணப்படங்கள் செய்ய ஏன் அதிக பொருட்செலவு என்று பலர் கேட்கின்றனர். ஆனால் ஆவணப்படங்கள் நிறைய பொருட்செலவையையும் கோருவதுதான். அப்போதுதான் அதன் முழு பரிமாணமும் வெளிப்படும். அதைப்பற்றிய விழிப்புணர்வு வேண்டும். சமூக, அரசியல், பண்பாட்டு மாற்றத்திற்கு ஆவணப்படங்களை விட்டால் வேறு கருவியே கிடையாது. அதை நாம் இன்னும் செய்யவேயில்லை என்று நினைக்கிறேன். நிறைய இளைஞர்கள் குறும்படங்கள் பக்கம் திரும்பிவிட்டனர். ஆனால் சோமீதரன், அரவிந்தன், முருகன் போன்ற நிறைய இளைஞர்கள் மரண தண்டனை சார்ந்து, செங்கொடி பிரச்சினை குறித்து ஆவணப்படங்கள் செய்கின்றனர். ஆவணப்படங்கள்தான் தமிழகத்தில் கோலோச்ச வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். அது குறித்த ஒரு சிறிய பயிற்சி எடுத்துவிட்டு, அந்த வடிவப் புரிதல்களோடு படமெடுத்தால் அதன் முழு வீச்சை வெளிக்கொண்டுவர முடியும்.