அவ்வாறே இறைவன் யூதர்களை வலுக்கட்டாயமாக தொழுகையிலிருந்து தடுக்கவோ அல்லது நபி (ஸல்) அவர்களின் மீது ஈமான் கொள்ளாதிருக்கவோ செய்யவில்லை. மாறாக யூதர்கள் தம் செயலுக்கேற்ற பலனைப் பெற வேண்டும் என்ற விதியை இறக்கினான்; இந்த தக்தீர் மார்க்க சட்டரீதியான செயல்களின் மீது இறங்குவதில்லை. மார்க்க சட்டத்தின்படி தண்டனைக்கு ஆளாகாத செயல்களிலேயே இவ்வகையான தக்தீர் இறங்கும். ஏனெனில் மார்க்க செயல்களின் விஷயத்தி விதி விதிக்கப்பட்டிருந்தால் அதாவது பலவந்தமாக திருட வைத்தால் அல்லது வலுக்கட்டாயமாக தோழ வேண்டும் என வற்புறுத்தப்பட்டால் அதன் மூலமாக நற்கூலியோ தண்டனையோ கிடைப்பதர்க்குக் காரணமில்லாமல் போய்விடுகிறது. அதுமட்டுமன்று; அவ்வாறான சூழ்நிலைகளில் தண்டனை வழங்குவது அநீதியாகிவிடும். இறைவன் அநீதியிழைப்பதிலிருந்து தூய்மையானவன்.