ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மனம் வருந்துபவர் மீண்டும் கத்தோலிக்கத் திருஅவையில் சேர்க்கப்பட்டனர். திருஅவையின் தொடக்க காலங்களில், பெரும் குற்றங்கள் புரிந்தவர்கள், தங்களின் கடுமையான பாவங்களுக்காக பொதுவில் மன்னிப்பு கேட்க வேண்டும். மனம்வருந்தும் பாவிகள், ஆலயக் கதவுகளுக்கு வெளியே நின்று, ஆலயத்திற்குள் செல்பவர்களிடம், தங்களுக்காகச் செபிக்குமாறு கெஞ்ச வேண்டும். பின்னர், அவர்கள் திருவழிபாட்டின்போது ஆலயத்திற்குள் அனுமதிக்கப்பட்டு முழங்காலில் இருப்பார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஏனைய விசுவாசிகளுடன் சேர்ந்து, எழுந்து நிற்க வைக்கப்படுவர். திருநற்கருணையும் வாங்குவதற்கு அனுமதிக்கப்படுவர். கிறிஸ்தவர்களுக்கெதிராக அடக்குமுறைகள் இடம்பெற்ற காலத்தில் பிறந்தவர்கள் மற்றும் தங்கள் வாழ்வுக்காக விசுவாசத்தை மறுதலித்த கத்தோலிக்கரை மீண்டும் இணைத்துக்கொண்ட திருஅவையின் தாராளப் பண்பு சிலரை திடுக்கிட வைத்தது. அச்சமயத்தில், வட ஆப்ரிக்கத் திருஅவையின் தலைவராகப் பணியாற்றிய கார்த்தேஜ் ஆயர் தோனாதுஸ் (Donatus) அவர்கள், கிறிஸ்தவ விசுவாசத்தை மறுதலித்தவர்கள், மீண்டும் திருமுழுக்குப் பெற்று, கத்தோலிக்க திருஅவையில் அனுமதிக்கப்படலாம், ஆனால், அடக்குமுறைகளின்போது விசுவாசத்தை மறுதலித்த அருள்பணியாளர்கள், அருளடையாளங்களை நிறைவேற்ற முடியாது எனப் போதித்தார். அருள்பணியாளர்களின் அதிகாரங்கள், அவர்களின் அலுவலோடு ஒன்றிணைந்தவை. அவர்களின் தகுதியற்ற அறநெறி செயல், அவர்கள் நிறைவேற்றும் அருளடையாளங்களின் தகுதியைப் பாதிக்கக் கூடாது. இது திருஅவையின் கோட்பாட்டுக்கு அவசியம் என்று கருதுகிறேன். இல்லாவிடில், ஒவ்வோர் அருள்பணியாளரும், ஆயரும், தூய வாழ்வு வாழ்கின்றனரா, அவர்கள் நிறைவேற்றும் அருளடையாளங்கள் தகுதியானவையா என்ற கவலை ஒவ்வொரு நேரமும், தொடர்ந்து ஏற்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும் என்று ஆயர் தோனதுஸ் போதித்தார்.