சரவணனின் நாவலில் இல்லாத கச்சிதமான வடிவம், சொல்முறை, ஓராண்டுக் காலத்திற்குள் நடக்கும் பெருமாற்றங்களைக் கொண்ட நிகழ்வுகளின் தொகுப்பு என்பதான நேர்மறைத்தன்மைக்காக கானகன் நாவல் நினைவில் வரவில்லை. கானகன் எழுதிக்காட்டியுள்ள வேட்டையென்னும் உரிப்பொருளுக்காகவே அந்நாவல் நினைவுக்கு வந்தது. உலகமயப்பொருளாதாரத்தில் வியாபாரம் என்னும் சொல் ஒருவிதத்தில் பெருவேட்டையைக் குறிக்கும் சொல்லே. இவ்விருசொல்லுக்கும் மூலச்சொல்லாகவும் ஆதிப்படிமமாகவும் இருப்பது விளையாட்டு. அதிலும் குறிப்பாகக் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு. மறைந்தும் மறைத்தும் தன்னை இருத்திக்கொண்டு எதிராளிகளைக் கண்டறியும் கண்ணாமூச்சி விளையாட்டின் இன்னொருவடிவமே வேட்டை. அவ்வேட்டை ஆதிச்சமூகங்களில் சில அடிப்படைகளோடு நிகழ்ந்தன. ஆனால் இந்தப் பிரபஞ்சமே – அதில் இருக்கும் நிலம், நீர், காற்று, வானம், கோள்களென அனைத்துப்பரப்பும், மனிதர்களுக்காகப் படைக்கப்பட்டது என நம்பிய மனித அறிவுக்காலமான நவீனத்துவம் விளையாட்டை வேட்டையாக மாற்றிக் கட்டமைத்துவிட்டது. அப்படியான கட்டமைப்பின் விளைவுகளே காடுகளை அழிப்பதும், கானுயர்களைக் கொல்வதுமாக உலகமெங்கும் விரிகின்றன.