மூன்றாம் பாகத்தில், “...:மனித சாதிக் [கு ] / அச்சம்போல் பகைஒன் றில்லை./பயங்கரம் சூழ்ந்த நெஞ்சில் / பகுத்தறி[வு] ஆள்வ தில்லை.” எனவும், “பாரதம் திரள வேண்டும்: / பகுத்தறி வாளர் சேனைப் / போர்அனல் பரவ வேண்டும்: / பூகம்பப் புரட்சி வேண்டும்” எனவும் கூறுகிற வரிகளில் இந்த பாகத்தை அவர் யாத்த நோக்கம் புலப்படுகிறது. இந்து சமயத்தின் பல்வேறு கூறுகள், சமணம், பெளத்தம், கிறுத்துவம், இஸ்லாம், யூதம் என பல்வேறு மதங்களின் சாரத்தை சுருக்கமாக – ஒரு அறிமுகமாகப் பாடியுள்ளார். அதே சமயம் தத்தவ விமர்சனம், தத்துவப்போர் இவற்றுக்குள் சிக்கிக்கொள்ளக்கூடாது என்பதில் மிகுந்த எச்சரிக்கையாக இருந்துள்ளார். கட்டாயம் சில கருத்துகளைக் கூறியாக வேண்டும் என்கிற சந்தர்ப்பத்தில் கூட அதனை எதிர்த்து வந்துள்ள கருத்து என்கிற விதத்தில் மட்டுமே குறிப்பிட்டுள்ளார். அதேசமயம் சமயக் கருத்துகளுக்கு ஒரு ஈர்ப்பை உருவாக்கி அந்தப் பக்கம் மக்களைத் தள்ளிவிடக்கூடாது என்பதிலும் மிகுந்த அக்கறையோடு செயல்பட்டிருக்கிறார்.