தவிர, ‘எனக்கு பி.பி. இருக்கு; நான் ஹார்ட் பேஷண்ட்; ஆஞ்சியோகிராம் பண்ணிக்கிட்டேன். இருபதாயிரம் ரூபா செலவாச்சு. பைபாஸ் சர்ஜரி பண்ணிக்கிட்டேன். ரெண்டு லட்ச ரூபா செலவாச்சு’ன்னு சொல்லிக்கிறது ஒரு ஸ்டேடஸ் சிம்பலா போச்சு. “உனக்கு பயப்படும்படியா ஒண்ணுமில்லே. வெறும் மருந்து, மாத்திரை போதும்”னு சொன்னா, அவங்களுக்கு அது ஏதோ குறையா இருக்கு. அதான், நான் இப்பெல்லாம் என்கிட்டே வரவங்களுக்குச் சொல்றேன்... ஆஞ்சியோகிராமுக்கு ஆகுற இருபதாயிரம் ரூபாயை அப்படியே பேங்க்ல ஃபிக்ஸட் டெபாசிட்ல போடுங்க. ஆனா, வெளியில நண்பர்கள் கிட்டே ‘ஆஞ்சியோகிராம் பண்ணிக்கிட்டேன்; எனக்கு இவ்ளோ ரூபா செலவாச்சு’ன்னு பெருமையா சொல்லிக்குங்க. பணத்துக்குப் பணமும் மிச்சம் ஆச்சு; பெருமைக்குப் பெருமையும் ஆச்சு”ன்னு நானே சொல்லித் தரேன்.