எனக்கு தெரிந்த ஒரு குடும்பம் ஒன்று உண்டு. அந்த பெற்றோர்களுக்கு 5 பெண் பிள்ளைகள். அதில் இந்த பெண்தான் கடைக்குட்டி. நான்கு பெண்களுக்கும் திருமணமாகிவிட்டது. கணவன், பிள்ளைகளென்று சந்தோஷமாய் வாழுகிறார்கள். ஆனால் இந்த பெண்ணுக்கு இப்போது வயது 38 ஆகிவிட்டது. இன்னும் திருமணமாகவில்லை. அவளின் தாய், தகப்பனும், சகோதரனும் அழாத நாளில்லை. காரணம் இவளின் வாய்தான். பள்ளியில், கல்லூரியில், தெருவில் இவளின் கோபம், சண்டைகள் பிரசித்தம். “ நான் பேசினா கரெக்டா பேசுவேன். உள்ள ஒண்ணு வச்சி வெளிய ஒண்ணு பேச எனக்குத் தொpயாது” இதுதான் அவளது வழக்கமான டயலாக். இப்படி அவளாகவே அவளுக்குள் ஒரு வட்டம் போட்டுக்கொண்டு தான் பேசுவதுதான் சரி. மற்ற மனிதர்களெல்லாம் அயோக்கியர்கள். யாருக்கும் புத்தியில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டு வாழ்ந்ததால் வந்த வினையைப் பாருங்கள். அவளைப் பார்த்தவுடனே எல்லோரும் ஒதுங்கி ஓடக் கூடிய நிலையை உண்டுபண்ணியிருந்த படியால் அவளைப் பெண் பார்க்க வந்தவர்கள் எல்லோரும் தலைதெறிக்க ஓடிவிட்டார்கள். இன்னும் கன்னிகழியாத மங்கையாய் வாழ்ந்து வருகிறாள்.