கதை நாயகன் என்று சொல்லப்போனால் அது பேட்டைகாரர் ஜெயபால் தான். அந்த அடந்த மீசைக்குள் புதைந்திருக்கும் முகமும், அந்த கண்களும், பல இடங்களில் நடிப்பது தெரியாமல் நடித்திருக்கிறார். முக்கியமாய் அந்த சேவல் சண்டைக் காட்சியில் தன் வித்தை மேல் இருக்கும் அசகாய நம்பிக்கையில் ஏன் அந்த சேவலை அறுத்து போடலைன்னு கேட்பதும், அதே சேவல் தொடர்ந்து ஜெயிக்கும் போது தன் பெயர் சொல்லித்தான் ஜெயிக்கிறான் என்றாலும், தன் கணிப்பு மாறிப் போய்விட்டதே என்று மருகுவதும், அந்த மருகல் கொஞ்சம், கொஞ்சமாய் பொறாமை ஆவதும், தன் பெருமை குறைந்துவிட்டதாய் காம்ப்ளெக்ஸில் இறுகிப் போய் நிற்குமிடத்தில் எல்லாம் ஜெயபால் மின்னுகிறார். இவர் நடித்ததை விட ராதாரவி அவரின் குரலில் நடித்தது அதிகம். அவர் முகம் காட்ட வேண்டிய உணர்வுகளை சின்ன சின்ன பாஸ்களிலும், மாடுலேஷனிலும் பேசி நடித்திருக்கிறார் ராதாரவி. அதே போல கிஷோருக்கு குரல் கொடுத்திருக்கும் சமுத்திரக்கனியையும் பாராட்ட வேண்டும்.