நான் கடவுளில் பார்த்தது வெறும் பத்து சதவீதம் கூட இல்லை என்பதை ஏழாம் உலகத்தினுள்ளிறங்கும் யாரும் எளிதாக உணர்ந்துக்கொள்ள முடியும். அத்தனை அடர்த்தியாக பிச்சைக்காரர்களின் வாழ்க்கையை பதிவு செய்திருந்தது ஏழாம் உலகம். அந் நாவலை வாசித்துக்கொண்டிருந்த நாட்களில் சாப்பிடக்கூட தோன்றியதில்லை. சாப்பாட்டை நினைத்தாலே குமட்டிக்கொண்டு வரும் எனக்கு. அவ்வளவு தூரம், என்னை கடத்திச் சென்று பிச்சைக்காரர்களின் மத்தியில் விட்டிருந்தார் ஜெயமோகன். நாவலின் இறுதியில் பாலம் ஒன்றில் அடியிலிருந்து "எனக்கு இந்த கூனன் வேண்டாம்" என்று கதறும் அந்த பெண்ணின் குரல் இப்போது நினைத்தாலும் உடலை நடுங்க செய்கிறது. ஏழாம் உலகம் உண்மையில் என்னைப்பற்றி நானே அதுநாள்வரை கொண்டிருந்த பிம்பங்களை சுக்குநூறாக தகர்த்தெறிந்துவிட்டிருந்தது. என்னை பெரிதும் பாதித்த நாவலது. அதனாலேயே ஜெயமோகனை பற்றி பிறர் தவறாக கூறுவதையும், அவரை வெகு சாதாரணமாக கேலி பேசுவதையும் என்னால் சகித்துக்கொள்ளவே முடியவில்லை.