இப்படியே காலி அறையில் உட்கார்ந்து கொண்டு வெற்றுத்தாளையும், விட்டத்தையும் வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் நான் எப்படி காஃப்கா ஆக முடியும்? இரண்டு நாட்களாக இப்படி வெறுமனே பல மணி நேரங்கள் கழித்தாயிற்று. இன்னும் ஒரு வார்த்தை கூட எழுதவில்லை. எழுதுவதற்கு எக்கச்சக்கமான விஷயங்கள் மனத்தில் குவிந்து கிடப்பதைப் போலவே இருக்கிறது. ஆனால் எழுத உட்காரும்போது புறமனதில் இருக்கும் அந்த சிந்தனைகள் அகமனதுக்குள் சென்று விடுகின்றன.