இந்த உலக மயமாதலுக்காகத்தான் இவர்கள் கடலைப் பாத்திகட்டி சில்லறையாகவும் மொத்தமாகவும் விற்கிறார்கள். குட்டை, குளம், நீரேரிகள், கடலேரிகள், குடாக்கள், வாவிகள், கடலென்று ஒன்றையும் மிச்சம் விடாமல் இந்த உலகமயமாதல் ஆக்கிரமித்து வருகிறது. அதற்காகக் கடலை ஒரு சினிமாக்கொட்டகை மாதிரி ஆக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். கடலுக்கே சொந்தக்காரரான பாமர மீனவர்கள் -கலரியிலேதான்- மீன்பிடிக்க முடியுமாம் (12கடல் மைலுக்குள்). இதற்குக் கூட ஆயிரத்தெட்டுச் சட்டங்களும் அளவுகளும் பத்திரங்களும் வைத்திருக்கிறார்கள்;. பெரிய பணக்கார மீன்பிடிகாரர் அதற்கு மேலே மீன்பிடிப்பார்களாம். இதற்குப் பெயர் ஆழ்கடல் மீன்பிடியாம். இதற்கும் மேலே -சூப்பர் பல்கனி - மீன்பிடியாக சர்வதேச பன்னாட்டுக் கம்பனிகளின் இராட்சதக் கப்பல்கள் மீன்பிடிக்குமாம். இதற்குப் பெயர் சமுத்திர மீன்பிடியாம். இந்த வகுப்;புவாரியாக மீன்பிடிப்பவர்கள் வகுப்புக்குத் தக்கமாதிரி அந்தந்த நாடுகளின் லைசன்ஸ் உடனும், ஒப்பந்தப் பத்திரங்களுடனும் தான் மீன்பிடிக்க முடியும். பெரும் சமுத்திர மீன்பிடிக் கப்பல்கள் கரையிலே வருவதற்கு மீன்பிடித்துறைமுகங்கள் வேண்டுமாம். இவர்கள் மீன்களைக் பதனிடுவதற்கு பெரும் களஞ்சியங்களும், குளிரூட்டிகளும் தேவையாம். கப்பலைப் பழுதுபார்க்க சிப்ஜாட்டும், இவர்கள் தங்கிப் போவதற்கு பெரும் உல்லாச விடுதிகளும் தேவையாம். இப்படி உலகமயமாதலின் பெரும் சுரண்டல் தொழில் சுற்றுலாவுக்கான வளர்ச்சித் திட்டங்கள் அனைத்தும் தேவை. இவை எல்லாத்துக்கும் அணையாத மின்சாரமும் தேவை. இவைகளுக்கு கரைக்கு -நிலத்துக்கு- எங்கே போவது? அதுக்குத்தான் கடலோரங்களில் இருக்கும் மீனவகிராமங்களையும், குப்பங்களையும் அகற்றிவிடுவது. இதுக்குத்தான் இந்தச் சமுத்திரத்துக்கான சட்டமும் கடலோரத்திட்டமும் உலகமயமாதலால் உருவாக்கப்படுகிறது.