இந்துமத ஆராய்ச்சி, இந்து–விரோத போக்கு, அவதூறான பிரச்சாரம், கிருத்துவ மிஷனரிகளின் கேவலமான முறை: ஐரோப்பியர் காலத்தில் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்ட ஆராய்ச்சி எப்பொழுதும் இந்துமதம், இந்து கடவுளர், வேதங்கள், வழிபாடு முயற்சிகள், நம்பிக்கைகள் என அனைவற்றையும் தாறுமாறாக புரிந்து கொண்டு அவற்ற தூஷித்து வந்துள்ள நிலையாக உள்ளது. பிறகு அதே தோரணையில் அவர்களது கலை, கட்டிடங்கள், விஞ்ஞானம், தொழிற்நுட்பம் போன்றவையும் கேவலமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டது[6]. இந்துக்களை எப்பொழுதுமே அநாகரிகமானவர்கள், காட்டுமிராண்டிகள், ஜென்டுகள், நம்பிக்கையில்லாதவர்கள், விக்கிர ஆராதனையாளர்கள், பாவிகள், விதவைகளை எரிப்பவர்கள், சூத்திரர்களைக் கொடுமைப் படுத்துகிறவர்கள், தேர்த் திருவிழாவில் ரதத்தின் முன்பாக விழுந்து தற்கொலை செய்து கொள்பவர்கள் என்றெல்லாம் ஏளனம் செய்து எழுதி வைத்தனர்[7]. பிறகு வந்த இந்தியவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் கிருத்துவ மிஷனரிகளும் அவற்றையே திரும்ப-திரும்ப எழுதி வைத்தனர். இன்றும் எல்லாவிதமான கிருத்துவ மிஷனரிகளும் அப்படியே எழுதி வருகின்றனர். இதுதான் அவர்களது “உரையாடல்”களின் லட்சணம்.