இவரது 'தாய்மை' மற்றொரு முக்கியமான சிறுகதை. மூன்று குழந்தைகளுக்குத் தாயான ஒரு பெண், நான்காவது குழந்தையைச் சுமக்க விரும்பவில்லை. ஆனால் கணவனின் வற்புறுத்தலால் சுமக்க நேர்கிறது. மிகவும் துன்பப்படுகிறாள். கணவனோ மனைவியின் உடல் நலனையும், மனநலனையும் புரிந்து கொள்ளாமல் இருக்கிறான். அவர்களது இனிய இல்லறத்தில் இதனால் சிக்கல்கள். சண்டை, சச்சரவுகள் எழுகின்றன. கோபத்தில் குழந்தைகளை மனைவி அடிக்க, கணவன் அவளைக் கோபித்துப் பாராமுகமாக இருக்கிறான். பிரசவ நாள் நெருங்குகிறது. உயிருக்கு ஆபத்தான சூழ்நிலை. மனைவியின் அருமை அவனுக்கு அப்போதுதான் புரிகிறது. எப்படியாவது மனைவி பிழைத்தால் போதும் என்று வேண்டுகிறான். மனைவி பிழைக்கிறாள்; ஆனால் குழந்தை இறந்து விடுகிறது. அவன் அதைப்பற்றிக் கவலை கொள்ளாமல், மனைவி பிழைத்தாளே என்ற மகிழ்ச்சியில் இருக்க, மனைவியோ குழந்தையின் இறப்பு குறித்து மிகவும் மனம் வருந்துகிறாள். அழுகிறாள். அவள் உடல்நலம் சீர்கெடுகிறது. கணவன் ஆறுதல் சொல்ல, அவளோ இந்தத் துயர் நீங்க, மீண்டும் எனக்குக் குழந்தை வேண்டும் என்கிறாள். "துயரத்திற்கு மாற்று அதுவாகத்தான் அமைய வேண்டுமா? உலகம் உள்ளளவும், தாய்மை உள்ளளவும் அதுவே உயிர்களின் ஓங்க்காரச் சக்தியாக நிலவி வருமா? என்ன அதிசயமான மன அமைப்பு! என்ன விசித்திரத் தாய்மை! இந்தத் தாய்மைத் தத்துவத்தைப் பற்றிக் கடவுள்தான் விளக்கவேண்டும்' என்று எண்ணுகிறான். தாய்மை உணர்வு அவனுக்கு அப்போதுதான் புரிகிறது.