கையில் நாலு காசு சேரட்டும்….புதுசா ரெண்டு வேஷ்டி வாங்கீண்டு….இங்கேர்ந்து வேற ஏதாவது பெரிய கோயில் இருக்கற ஊருக்குப் போய்..அவா கைல கால்ல விழுந்தாவது ஒரு வேலையைத் தேடிக்கணும்…..இந்த முருகன் கோயில் இல்லைன்னா இன்னொரு பிள்ளையார் கோயில்….திருவிழா முடியட்டும்….போய்டலாம்…இந்த உலகம் ரொம்பப் பெரிசு…இங்க இருக்கற பெருசுகள் தான் பணம் தின்னும் வௌவால்கள்…இந்தக் கோவிலில் உத்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டு பழைய நாற்றமடிக்கும் வௌவால்களுக்கும் இதுகளுக்கும் என்ன பெரிய வித்தியாசம் மனசளவில் எல்லாம் ஒண்ணு தான்… …மனசை சமாதானம் செய்து கொண்டு….கோவிலுக்குள் தாம்பாளத்தை வைத்து விட்டு அங்கிருந்து…..மரத்தச்சன் வீட்டுக்கு செல்ல வேண்டுமே என்று நினைத்தான்….உடனே.. “ஆமாம்…இவர் சொன்ன உடன் செய்து… செய்து… தான் என்னத்தக் கண்டேன்…..எல்லாம் அப்பறமாப் பார்த்துக்கலாம்….இப்போ நம்ம வீட்டுக்குப் போகலாம்.” மனசில் முதன் முறையாக பெரியவரை எதிர்த்த தைரியத்தில் மகிழ்வோடு அவன் வீட்டுக்கு போய் சாப்பிட்டு விட்டு உறங்கிப் போனான்.