ஊரிலோ,  நாட்டிலோ வேண்டாம். . . நம் வீட்டிலுள்ள ஒரு வயோதிகரின் உணர்வைக் கூட புரிந்து, பரிவு கொள்ள இயலாத அல்லது மனம் அற்ற வெற்றுப் பெருமையின் ஓட்டங்களில் சுழன்று கொண்டிருப்பதையும், உறவில், மூத்தவர்களிடம் நேயமும் பொறுப்பும் அற்ற கபடத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதையும், தமிழ் மணவாளனின் ‘கடவுள் அபிமானம்’ என்ற கவிதை, காட்சிப்படுத்தியிருப்பது என் நினைவுக்கு வருகிறது.