ஆழ்ந்த வெறுமையொன்றில் பறவையின் நிழல் மட்டும் இருக்கிறது - இதுதுதான் கவிதை. ஒரு காட்சியை மட்டும் சொல்லிவிட்டு கவிதை அமைதியாகிவிடுகிறது. அதன் பிறகு அந்தக் காட்சி உருவாக்கும் கொதிநிலை நம் மனம் முழுவதும் பரவுகிறது. மனம் அலை மோதுகிறது. எதையெல்லாமோ சிந்திக்கிறது. மேற்சொன்ன அத்தனை கவிதைகளுக்கும் இது பொருந்தும்.