இரண்டு முறை டிக்கெட் புக் செய்ய ட்ரை செய்து கிடைக்கவேயில்லை. ஒரு வழியாய் சென்ற வாரம் லூக்ஸில் புக் செய்து பார்த்துவிட்டேன். அரங்கம் முழுவதும் நிறைந்திருந்தது. பகத் பாஸில், துல்கர் சல்மான், நஸ்ரியா, நவீன்பாலி என இளமை ததும்பும் மல்ட்டி ஸ்டார் காஸ்ட். துல்கர், நவீன், நவீன் மூவரும் கஸின்கள்.மூவரும் மூன்று விதமான கேரக்டர்கள். வெவ்வேறு விதமான குடும்பப் பின்னணி உள்ளவர்கள். அவர்களின் பெற்றோர்களும் வெவ்வேறு விதமானவர்கள்.ஆனால் இவர்கள் அனைவருக்கும் ஒர் ஆசை பெங்களூரில் வசிப்பது. நஸ்ரியா பகத் பாஸிலின் முன்னால் காதல் கதை பற்றி சொல்லும் போது அதை பெரிதாய் எடுத்துக் கொள்ளாமல் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு பெங்களூர் போவதிலிருந்து கதை சூடு பிடிக்க ஆரம்பிக்க, பின்னால் வரும் துல்கர், ரேடியோ ஆர்.ஜி காதல், நிவின், இஷா தல்வார் காதல் என பின்னி பெடலெடுக்கிறது. ஒவ்வொரு கேரக்டரும் பார்த்து பார்த்து எழுதப்பட்டிருப்பதால் வசனங்களில் ஆரம்பித்து, பாடி லேங்குவேஜ் வரை கலக்கலாய் அமைந்திருக்கிறது. “எதுக்காக இப்படி கல்யாணம் பண்ணிக்க ஓகே சொல்லிட்டே?” “அப்பா ஜோசியக்காரர் சொல்லிட்டாருன்னு பையன் பார்த்தாரு.. நல்ல பையன், அழகா இருக்கான், நல்லா சம்பாதிக்கிறான். அதை விட முக்கியம் பெங்களூரில இருக்கான். கல்யாணம் ஆனா பெங்களூர்ல செட்டில் ஆகலாமில்லை.?” ”பெங்களூர் போறதுக்கு பஸ் டிக்கெட் வாங்கினா போதும் அதுக்காக கல்யாணம் பண்ணிப்பாங்களா?” என்பது போன்ற வசனங்கள் அதகளம். படம் நெடுக மிக நுணுக்கமான பெண் மன உணர்வுகள் மட்டுமில்லாது. ஒர் பெண்ணின் பார்வையில் படும் ஆண்களின் பர்ஷப்ஷன்களை மிக அழகாய் சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர் அஞ்சலி மேனன். குட்டிக் குட்டியாய் நெகிழ வைக்கிறார். முக்கியமா துல்கர், ரேடியோ ஆர்.ஜே லவ். க்யூட். ஆங்காங்கே கொஞ்சம் படம் ஸ்லோவாகிப் போனாலும் படம் கொடுக்கும் நெகிழ்வுணர்ச்சியும், சந்தோஷமும், இயல்பாக இருப்பதினால் மன்னிக்கலாம். மெளனராகத்தை எப்படி மாத்திப் போட்டாலும் ஓடும் என்பது மீண்டும் நிருபணமாகியிருக்கிறது வேறு விஷயம். பட் மஸ்ட் வாட்ச்