நீங்கள் குறிப்பிடும் பழனி, அவனுடைய ரகசியக்காதலை அவன் வெளிப்படுத்தும் உச்சத்தருணம், அதன்பின் செங்கம்மாவின் மாற்றம் எல்லாமே அகிலன் நாவலின் பாணியில் உள்ளன. எந்தச் சந்தர்ப்பமும் இலக்கியமே. செயற்கையான சந்தர்ப்பங்கள் வழியாகவே உலகின் மாபெரும்நாவல்கள் பலவும் பேசுகின்றன. ஆனால் அந்தச் சந்தர்ப்பத்தைத் தொடர்ந்து ஆசிரியர் சென்று சேரும் இடம், உளவியலாழமும் தரிசனமும், அதை இலக்கியமாக்குகிறது. வெறும் கதைத்திருப்பமாக அது அமைந்தால் பயனில்லை.