காத்திருப்பு என்ற கருதுகோள் வாழ்க்கையைப்பற்றிய உருவகமாக இலக்கியத்தில் பெரிதும் முன்வைக்கப்பட்ட ஒன்று. வராது போகும் ஒன்றுக்காக, அறியமுடியாத ஒன்றுக்காக நிரந்தரமான காத்திருப்பில் இருக்கும் மக்களை நாம் இலக்கியத்தில் மீண்டும் மீண்டும் காண்கிறோம் .அக்காத்திருப்பு பலவகைப்பட்டதாக இருக்கலாம். வரண்ட சகாராவில் ஒரு மழைக்காககக் காத்திருப்பது முதல வராத கோதோவுக்காகக் காத்திருத்தல்வரை [ சாமுவேல் பெக்கட்] ஆனால் அக்காத்திருப்பை எழுதிய ஆசிரியர்கள் அதன் வெறுமையையும் தவிர்க்கமுடியாமையையும் ஆழமாக அடிக்கோடிட்டு அதை எதிர்கொள்ள மனிதமனம் கொள்ளூம் பலவகையான பாவனைகளை தந்திரங்களை விரிவாகக் காட்டி அதை மானுடக் காத்திருப்பாக ஆக்கிக் காட்டுவார்கள் ஹா ஜின் அப்படி விரியும் நாவலாக இதை ஆக்கவில்லை. இங்கே காத்திருப்பை உருவாக்குவது அரசுதானே ஒழிய இயற்கையின் இன்றியமையாத விதிகள் அல்ல