அப்பா ஆசிரியராக இருந்தார். அதிகமாகவே மதிக்கப்பட்ட, அதற்குத் தகுதியும் கொண்ட ஆசிரியராக இருந்தார். அவரிடம் ஏராளமான மாணவர்கள் தனிக்கல்வி பெற வீட்டுக்கு வருவார்கள். அவர்கள் எல்லாருமே இந்துக்கள். எங்கள் குடும்பத்தில் ஜாதி-மத வேறுபாடுகள் பார்க்கப்படுவதில்லை என்பதை என் எழுத்திலிருந்தே நீங்கள் புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள். அப்படி வீட்டுக்குக் கல்வி பயில வந்த மாணவர்களுக்கு சையத் ஷர்ஃபுதீன் என்ற பெயர் உச்சரிக்கக் கடினமாக இருந்ததாம். வரலாற்றுப் பாடப் புத்தகங்களில் ஷாஜஹான் என்ற பெயர் இடம் பெற்றே தீரும். ஜாஜகான், ஜார்ஜஹான், சாசகான், சாசஹான், ஸாஜகான், சார்ஜகான், சாஜஹான், ஷாஹே ஜஹான் என எப்படி தப்பாக உச்சரித்தாலும் ஷாஜஹான் அவர்களுக்கெல்லாம் தெரிந்த பெயர்தானே... ஆகவே அவர்கள் ஷாஜஹான் என்று அழைக்க ஆரம்பித்தார்களாம். கடைசியில் பெற்றோரும் பள்ளியில் சேர்க்கும்போது ஷாஜஹான் என்றே பதிவுசெய்து விட்டார்கள்.