//இப்போது கல்லூரியின் முதல் வருடத்தில் படிக்கும் ஒரு இளைஞனை எடுத்துக்கொண்டால்கூட, அவனிடம் ஒரு கம்ப்யூட்டரும் (லாப்டாப்) ஒரு இண்டர்நெட் கனெக்‌ஷனும் உள்ளன. இவைமூலம் உலகின் எந்தப் பக்கம் வரும் படத்தையும் அவன் உடனடியாக டவுன்லோட் செய்து பார்த்துவிடுகிறான். அவன் பார்க்கும் படங்களில் ஹாலிவுட்டின் சிறந்த படங்கள் மட்டும் அல்லாமல் கொரியப்படங்கள், ஜெர்மன் படங்கள் போன்ற உலகப்படங்களும் அடக்கம். மாணவர்கள் ஒரு நெட்வொர்க் என்பதால் இது சாத்தியமாகிறது. அப்படிப்பட்ட படங்களைப் பார்த்து விரல்நுனியில் அவற்றின் விபரங்களை வைத்திருக்கும் ஒரு இளைஞன், ஒரு தமிழ்ப்படத்தில் ஃபேஸ்புக் போன்ற சங்கதிகள் மட்டும் இடம்பெறுவதால் தியேட்டர் வந்து அவற்றைப் பார்க்கமாட்டான்.//