வெண்ணெய்க்கு ருசியே இல்லை. வெண்ணெய் போல் பாடுகளால் பக்குவப்பட்டவனும் எல்லா ருசிகளையும் விட்டு பற்று நீங்குகிறான். தான் வாழும் வாழ்வில் மோரில் கரையாத வெண்ணெய் போல, வாழ்வில் பற்றின்றி நெய்யாகி ஒளியாக தயாராகிறான். அப்படிப்பட்டவர்கள் என்னைத் தேடக்கூட தேவையில்லை. அவர்களை நானே தேடிச்சென்று ஆட்கொள்வேன். இதை உணர்த்துவதே கோகுலத்தில் நான் வெண்ணெய்த் திருடியாக திகழ்ந்த காலங்கள்...''