எழுத்தின் மூலம் நமக்கு லா.ச.ரா கொடுக்கும் தரிசனம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத ஒன்று. அவர் சொல்லும் உச்சபட்ச தத்துவம் - நான் அற்று எதுவுமே இல்லை. நான் கொண்டாட்டத்தை உணர்ந்தால் மட்டுமே என்னால் அடுத்ததை சிந்திக்க முடியும். நகுலனும் இதையே சொல்கிறார். இரண்டிடத்திலும் இருக்கும் பொதுமையான விஷயம் எதுவுமே படிப்பினை ஆகவில்லை. கலையாகிறது.