"அதுக்காக..? அதுக்காக நான் என்ன செய்யவேணும்..? பூநூல் போட்டுக்கொண்டு ஒரு கோயில்பக்கம் போய்க் குந்தியிருக்கவேணும் எண்டு சொல்கிறீரோ..?வேணாம்.. அதுதேவையில்லை..! என்ரை தொண்டை எதிர்பார்த்துக்கொண்டு இங்கை ஆரும் தவம் கிடைக்கேல்லை..! ஊருக்குள்ளை வாழ முடியாமல் ஓடிவந்தம். வெளிநாட்டுக்கு வந்த உடனை தங்களையும் வெளிநாட்டுக்காரர் எண்டு நினைச்சுக்கொள்ளுற ஆக்கள்தானை நாங்கள்...! எங்கடை சனங்கள் எண்டு மற்றவையைக் குற்றம் சொல்லிப்போட்டுத் தப்பிக்கொள்ள நான் விரும்பேல்லை..! நாங்கள் எண்டுதான் சொல்கிறன்..! நான் ஐயர்ப்பெடியன்..! ஐயர்ப்பெடியன் கொஞ்சம் கட்டுப்பாட்டை மீறுகிறான் எண்ட உடனை ஞாயம் கேக்க வெளிக்கிட்டு வாறவையள் முதலிலை தாங்கள் ஆர் எண்டு யோசிக்கவேணும்..! நீர் தமிழன் அத்தோட ஒரு இந்து..! இங்கை நீர் முழுசாய் ஒரு தமிழனாய் நடந்து கொள்ளுறீரோ எண்டால் இல்லை! ஒரு இந்துவாய் நடந்துகொள்ளுறீரோ எண்டால் இல்லை! கோயிலுக்குப் போறீரோ எண்டால் இல்லை என்பீர். ஆனால் ஆரும் சமயம் மாறுறாங்கள் எண்டு தெரிஞ்ச உடனை சண்டைக்குப் போவீர்..! இதெல்லாம் என்ன ஞாயம்..? முதலிலை ஒவ்வொருத்தரும் தன்னைத்தான் புரிஞ்சுகொள்ளவேணும்... புரிஞ்சுகொள்ள முயற்சி செய்ய வேணும்... தங்கடை பிழையளைத் திருத்திக்கொண்டு மற்றவைக்கு ஞாயம் சொல்ல வெளிக்கிடவேணும்... என்ன நான் சொல்கிறது விளங்குதா?"