சில ஆண்டுகளுக்கு முன், தொலைக்காட்சியில் எல்.ஆர்.ஈஸ்வரியின் பேட்டியைப் பார்த்தபோது, இந்தப்பாடலைப்பற்றி அதிக நேரம் பேசினார். ரெக்கார்டிங் தியேட்டரில் இப்பாடல் ரெக்கார்ட் செய்யப்பட்டதைப்பற்றி அவர் சொன்னதைக்கேட்டபோது அசந்து போனேன். நாற்பத்தொரு டேக்குகள் முடிந்து, நாற்பத்தி ரெண்டாவது டேக்கில்தான் 'ஓக்கே' ஆனதாம். அவர் சொன்னது, "அந்தக்கால கட்டத்தில் ட்ராக் சிஸ்டம் ரிக்கார்டிங் எல்லாம் கிடையாது. எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் பாட வேண்டும், இசைக்கருவிகளும் இசைக்கப்பட வேண்டும். இவற்றில் ஒன்று தவறினாலும் மீண்டும் பாடி, இசைத்து, பதிவு செய்ய வேண்டும். இப்பாடலில் ஒருபக்கம் நான் பாடிக்கொண்டிருக்க, இன்னொரு பக்கம் நாதஸ்வரக்காரர்கள் வாசித்துக்கொண்டிருக்க, மற்றொரு பக்கம் ஐயர் மந்திரம் சொல்லிக்கொண்டிருக்க, இதனிடையில் தோழிகள் சிரிக்கும் ஒலியும் கொடுக்க, அவ்ற்றிற்கெல்லாம் முதன்மையாக வழக்கமாக வாசிக்கும் இசைக் கருவி வாசிப்பவர்களும் வாசிக்க, அத்தனையும் ஒரே நேரத்தில் நடக்க வேண்டும். சில முறை நாதஸ்வரம் வாசிப்பவர் தவறு செய்தார். இன்னொரு முறை ஐயர் மந்திரம் சொல்வதில் தடங்கல் ஏற்பட்டது. மற்றொருமுறை தோழிகள் சிரிக்க வேண்டிய இடத்தில் சிரிக்க மறந்தனர். இப்படியாக அனைத்து தடங்கல்களையும் தாண்டி, இப்பாடல் வெற்றிகரமாக ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டது. பகலில் துவங்கிய ரிக்கார்டிங், முடிந்தபோது நள்ளிரவு இரண்டு மணி. அன்றைக்கு நாங்கள் பட்ட பாடு வீண் போகவில்லை. இன்றளவும் காலத்தை வென்று நிற்கிறது இப்பாடல்" என்று மிகவும் சிலாகித்து சொல்லியிருந்தார் ஈஸ்வரி.