’ என்று ஆறுதல்சொல்லிக் காக்கிறார்: ஆவியை, அரங்க மாலை, அழுக்கு உடம்பு, எச்சில் வாயால் தூய்மைஇல் தொண்டனேன் நான் சொல்லினேன் தொல்லை நாமம், பாவியேன் பிழைத்தவாறு என்று அஞ்சினேற்கு, ‘அஞ்சல்’ என்று காவிபோல் வண்ணர் வந்து என் கண்ணுளே தோன்றினாரே.