இந்த உலகத்துலேயே அழகான சிரிப்பு என்னுடையதுன்னு என் அம்மா சொல்வாங்க. நானும் எங்க அம்மா முகத்துல சிரிப்ப பார்க்கறதுக்காகவே சிரிக்க முயற்சி செய்வேன். ஆனா, அம்மாவோட சிரிப்புக்குப் பின்னாடி என்னை இழந்திடுவோமோங்கிற பயம் இருக்கிறது தெரியுது. அத என்கிட்ட இருந்து மறைக்கறாங்க. என்னைப் பார்த்துக்கிற நேரம் போக, கெடைக்கிற கொஞ்ச நேரத்துல ஒரு வீட்டுல வேலை செய்யறாங்க. அதுல கெடைக்குற நாலு இலக்க சம்பளத்தை வச்சுத்தான் என் டெஸ்ட், மருந்துக்கெல்லாம் செலவு பண்ண வேண்டியிருக்கு. அவங்களுக்கு இந்த பில்லை எல்லாம் எப்படி கட்டப்போறோம்ங்கிற நெனப்புதான். என் ப்ளோர்ல இருக்கிற எல்லா பேஷண்ட்ஸ் கூடவும் ப்ரெண்ட் ஆகிட்டாங்க அம்மா. வசதி இல்லாத பேஷண்டுகளோட மருத்துவ செலவுக்கு உதவும் நிறுவனங்கள், அறக்கட்டளைகள் பத்தி கேட்டுத் தெரிஞ்சுகிட்டாங்க.