தமிழ்க் கவிதைகளை மேலைத் தத்துவங்களுடன் முற்றாக இணைத்து வாசிப்பதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. ஏனென்றால் அது வலிந்து மேற்கொள்ளப்படும் இலக்கியச் செயற்பாடுகளில் ஒன்றாகவே இருக்கும். அதற்குப் பின்னால் உடனடியாகவே பிரபலமடைவதற்கான விடயங்கள் பதுங்கியிருக்கும் என்பதை தமிழில் வரும் ஏராளமான கவிதை விமர்சனங்களை வாசித்துப் பார்த்தது அறிந்து கொள்ளலாம். இது சமகாலத்தில் சலிப்பை ஏற்படுத்தும் ஒன்றாகவே உணர்கிறேன். இந்தக் கவிதையின் தத்துவார்த்த நோக்கினை அதன் அழகியலில் இருந்துதான் தேடவேண்டும். அதற்கு முன்பாக மரணத்தின் இருபக்கங்களை நாம் நமது மரபிலிருந்து அறிந்து கொள்ளவேண்டும். மாறாகத் திணிக்கப்பட்ட ஒரு வறட்டுக் கருத்திலிருந்து அல்ல.