“என்னடி அப்படிப் பாக்கறே? அவனுக்கும் உனக்கும் இருந்த உறவை என்னால சகிச்சுக்க முடியல்லே. நான் தான் ஆள் வெச்சு அவனை அடிச்சுப் போட்டேன். எதுக்கு இப்ப இதை உங்கிட்ட சொல்றேன்னா, நான் எதுக்கும் அஞ்சாதவன். எனக்கு இடைஞ்சல் பண்றவா யாரா யிருந்தாலும் அவாள அப்புறப்படுத்திட்டுத்தான் மறு வேலை பார்ப்பேன். எனக்கு மெட்ராஸ்ல கூட அடியாள்கள் இருக்காளாக்கும்! .. .. .. உங்க அப்பா கிட்ட முப்பதாயிரம் குடுக்கறேன்னு சொன்னேனேனில்ல? அதை நான் தரப் போறதில்லே. உங்க வீட்டுல வாங்கிப் போட்டிருந்த சாமான்களை யெல்லாம் கூடத் திருப்பி எடுத்துட்டு வந்துடப் போறேன். உங்க அப்பா தகராறு பண்ணினா, ‘எவனோ கடிச்சு உமிஞ்ச எச்சிலை என் தலையில கட்டி யிருக்கீறே, அதுக்கு நான் உமக்குப் பணம் வேற தரணுமா’ன்னு கேட்டு அவர் மானத்தை எடுத்துடுவேன்!’