பிராகிருத மொழியில் வழக்கில் உள்ள சொற்களை “தற்சமம்” என்றும் “தற்பவம்” என்றும் “தேசி” என்றும் பிரித்து ஆய்வது மரபாக உள்ளது. இம்மூன்றையும், இலக்கணிகள் இவ்வாறு விளக்கியுள்ளனர் - தற்சமம் என்பது சம்ஸ்கிருதத்தில் இருந்து, அதில் உள்ளவாறே எந்தவிதமான மாற்றமும் இல்லாமல் எடுத்துக்கொள்வது; தத்பவம் என்பது சில ஒலி விதிகளால் மாற்றிக்கொள்வது; தேசி என்பது பிராகிருத மொழியில் மட்டும் காணப்படுவது. அதாவது, அதற்கே உரியது. பிராகிருத மொழியில் காணப்படும் சொற்களில் பெரும்பாலானவை, இரண்டாவது வகையைச் சார்ந்ததாயினும், தேசிச் சொற்களும் உள்ளமை, பிராகிருத மொழி சம்ஸ்கிருத்தத்தில் இருந்து உருவானது என்ற கொள்கைக்கு பொருந்தாத உண்மையைப் புலப்படுத்தும். இதனால், பிராகிருத மொழி சம்ஸ்கிருத மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல என்றும், அன்று வழங்கிய பேச்சு மொழிகளின் வளர்ச்சியின் போக்கில் உருவானவை என்றும் அறுதியானது*1.