இந்த நீதிக்கதைகளின் அடிப்படையே சிறார் இலக்கியம் என்பது குழந்தைகளுக்கு ஏதேனும் போதிப்பதற்கு எனும் எல்லைக் கோட்டை வரையறுத்துவிட்டது. எனவே அதைக் கடக்க பலரும் துணிவதில்லை. இதுவே சிறார் இலக்கியத்தின் மற்ற வடிவங்களுக்கும் பொருந்தும். போதனையான இலக்கிய நூல்களை குழந்தைகளின் கைகளில் பரிசு பொருளாக பள்ளிகளில்/வீடுகளில்/நிகழ்ச்சிகளில் திணிக்கப்பட்டன. அந்த நூல்களின் அட்டைப் படம்கூட குழந்தைகளை வசிகரிக்கவில்லை. அதனால் அவை அலமாரியில் நிரந்த தூக்கம் அடைந்தன. அதன் நல்வாய்ப்பாக குழந்தைகளும் தப்பித்தனர்.