ஹங்கேரி மீதான தாக்குதலை எதிர்த்துப் பேசியதைவிடவும் எகிப்து மீதான தாக்குதலை எதிர்த்து நேரு உரத்த குரலில் பேசினாரா? 1959 வரையிலும் ஹங்கேரியுடன் தூதரக நிலையிலான வெளியுறவுகள் இல்லை. மேற்கத்திய வட்டாரங்களில் இருந்து கிடைத்த தகவல்களைத் தவிர வேறு தகவல்கள் இல்லை. அந்நிலையில், தில்லியில் இருந்த ரஷ்யத் தூதரிடம் நேரு தனது ஆழ்ந்த கவலையை வெளிப்படுத்தினார். சுதந்தரத்துக்காகப் போராடும் ஹங்கேரிய தேசியவாதிகளின்பால் இந்தியா அனுதாபம் கொண்டுள்ளது என்பதை சோவியத் அரசாங்கத்திடம் தெரிவிக்குமாறு மாஸ்கோவில் உள்ள இந்தியத் தூதருக்கு அவர் ஆணையிட்டார். ஹங்கேரி நிலைமைகள் குறித்து முழுத் தகவல்களைத் திரட்டுமாறு இந்தியத் தூதரை அவர் கேட்டுக் கொண்டார். 1956 நவம்பர் 5-இல் தில்லியில் நடைபெற்ற ஐ.நா. கல்வி, அறிவியல், கலாசாரஅமைப்பின் (யுனெஸ்கோ) மாநாட்டில் பேசும்போது 'எகிப்திலும், ஹங்கேரியிலும் இன்று மனிதர்களுடைய கண்ணியமும் சுதந்தரமும் அவமதிக்கப்படுவதையும், அரசியல் குறிக்கோள்களை அடைவதற்காக மக்களை ஒடுக்குவதற்காக நவீன ஆயுதங்கள் பயன்படுத்தப்படுவதையும் நாம் பார்க்கிறோம்' என்று நேரு குறிப்பிட்டார். இந்தியா, பர்மா, சிலோன், இந்தோனேசியா ஆகியவற்றின் பிரதமர்கள் சேர்ந்து வெளியிட்ட கூட்டறிக்கையானது, ஹங்கேரியில் இருந்து சோவியத் படைகள் அகற்றப்பட வேண்டும் என்றும், தாங்கள் விரும்புகிற ஜனநாயக மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதற்கான மக்களின் உரிமை மதிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியது. ஐ.நா.வில் இந்தியா கொண்டுவந்த தீர்மானம் பார்வையாளர்களை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு ஹங்கேரி அரசை கேட்டுக் கொண்டது. சோவியத் நாட்டின் எதிர்ப்பையும் மீறி மிகப் பெரும்பான்மை ஆதரவுடன் அத் தீர்மானம் நிறைவேறியது. அதைத் தொடர்ந்து சோவியத் பிரதமர் புல்கானின், ஹங்கேரி அரசின் தலைவர் காதர், யுகோஸ்லேவியாவின் தலைவர் டிட்டோ ஆகியோருக்கு அந்தத் தீர்மானத்தை ஆதரிக்குமாறும், ஐ.நா. பொதுச்செயலர் டாக் ஹாம்மர்ஜால்டை ஹங்கேரிக்கு வருகை தர அழைக்குமாறும் வலியுறுத்தி நேரு செய்திகள் அனுப்பினார்.