வளை, மகளிர் கையிலணியும் வளையல், மகளிர் கூட்டத்தில் அவர் தம் இசை நாடகங்களாலும் மெய்யெழிலாலும் காமவேட்கையைக் கிளர்வித்து மன்னன் மனத்தை மயக்கினமை தோன்ற, "மன்னன் மனமகிழ்ந் திருப்ப" என்றார், மகிழ்தல், மயங்குதல்; "மகிழ்ந்தன்றலையும் நறவுண்டாங்கு"2 என்றாற்போல. தளை, அரும்பு, சண்டமுற்கருமன், அபயமுன்மதியென்பதுபோல நின்றது. தீமை புரிவோரைக் கடிதல் "களைகட்டதனொடு நேர்"3 என்றலின், "களைபவன்" என்றார். தீயோர் ஐயறிவுபடைத்த மாக்களேயாதலின், ஏனை விலங்கு முதலியவற்றை "தீயமனிதரோடனையசாதி" என்றார். தீமை களைந்து போக்குவார் நலம் பெறுதல்போல, சண்ட கருமன், களைபவன்,"கடவுள், கண்ணிற்கண்டு கைதொழுது நின்றான்" என்றார்.