உண்மையில், கால்பாவின் காலத்திலே ரோம சாம்ராஜ்யம் முழுவதும் திடீரென்று குழப்பத்தில் ஆழ்ந்துவிட்டது. ஸ்பானிய, கால்லிக் படைகளுக்குத் தலைமை தாங்கியவாறு, நீரோவைத் தூக்கியெறிவதற்காக, கால்யா தானே ரோமாபுரி மீது படையெடுத்துச் சென்றான்; நீரோவோ ஓடிப் போய், கால்பாவைக் கொல்லுமாறு ஒரு விடுதலை பெற்ற அடிமைக்கு உத்தரவிட்டான். ஆனால், ரோமாபுரியின் மெய்க்காப்பாளர் படையினர் மட்டு மல்லாமல், மாகாணங்களிலிருந்த பிரதம தளபதிகளும் கால்பாவுக்கு எதிராகச் சதி செய்தார்கள்; சிம்மாசனத்துக்கு உரிமை பாராட்டிப் பல புதிய நபர்கள் எங்கணும் தோன்றி, தமது படைகளோடு ரோமாபுரியை நோக்கிப் படை யெடுத்து வந்தார்கள். சாம்ராஜ்யமே உள்நாட்டுக் கலகத்துக்கு இரையாகி விடும்போல் தோன்றியது; அதன் சீரழிவும் நெருங்கிப் பயமுறுத்துவதாகத் தோன்றியது.