எனவே அங்கு 1957ல் ஏற்பட்டது ஒரு முழுமையான வடிவத்தில் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் பெற்ற வெற்றியல்ல. எத்தனையோ தியாகங்கள் புரிந்த தலைவர்களையும் தொண்டர்களையும் கொண்டதாக அன்றைய இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இருந்த போதும் அது ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவாக்கப்பட வேண்டிய விதத்தில் உருவாகி வளர்ந்த கட்சி அல்ல. அதன் தலைவர்கள் தொண்டர்கள் அனைவரும் ஒத்த நோக்கம், ஒருமித்த சிந்தனை போன்ற மிக அத்தியாவசியமான மார்க்சிய சிந்தனைப் போக்கை கொண்டவர்களாக இருக்கவில்லை. அதன் அடிப்படையில் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உருவாக்கப்படுவதற்குத் தேவையான தத்துவார்த்த மத்தியத்துவம் அக்கட்சியில் ஏற்படவில்லை.