மும்பையில் வரலாறு காணாத மழை. இப்போதுதான் என்.டி.டிவியில் முழு விவரத்தினையும் பார்த்தேன். ஒரு நாள், ஒரே ஒரு நாள் பெய்த மழை இந்தியாவின் வணிக தலைநகரை ஆட்டம் காணவைத்திருக்கிறது. நான் பார்த்த வரையில் 200 பேர்களுக்கு மேல் இறந்திருக்கிறார்கள். 18 மணி நேரங்கள், வாகனங்கள் செல்ல வழியின்றி நடுத் தெருவில் நின்றிருந்திருக்கின்றன. என்.டி.டிவியின் சீனிவாசன் ஜெயினின் புண்ணியத்தில், [அவர்கள் கெளதம் சிங்கானியாவுக்கு நன்றி சொல்கிறார்கள், ஹெலிகாப்டர் தந்தற்காக] வானிலிருந்து மும்பையினைப் பார்க்க முடிந்தது. நகரமா இல்லை இவர்கள் ஒடும் ஆற்றுக்குள் இருக்கிறார்களா என்கிற சந்தேகம் வந்துவிட்டது. இயற்கையின் சக்தியினை இம்மாதிரியெல்லாம் பார்க்கும் போதெல்லாம் வியப்பாகவும், பயமாகவும் இருக்கிறது. எல்லா இடங்களிலும் தண்ணீர். தண்ணீர். தண்ணீர் மட்டுமே. சில வருடங்களுக்கு முன் அப்போதைய நிலவரத்தில் கெவின் காஸ்ட்னரின் வாட்டர் வேர்ல்டு என்கிற படத்தில் இதேப் போல் செட் போட்டு எடுத்திருப்பார்கள், அது நிஜமான செவ்வியாக முகத்தில் அறையும்போது, படம் பார்த்த வியப்புப் போய், அங்கிருக்கும் மக்களை எண்ணி அக்கறையும், கேள்விகளும் எழுந்தது. மும்பை நான் பார்த்த வரையில் பணமும், பிச்சைக்காரத் தனமும் அருகருகே இருக்கும் நகரம். சென்னையிலாவது இதை கொஞ்சமாய் வடசென்னை பக்கம் தள்ளி விட்டு விடலாம். ஆனால், மும்பையில் தாராவியில் மட்டுமல்ல குடிசைகள், மும்பையே கமல் சொன்னதுப் போல ஒரு பெரிய சைஸ் தாராவி தான். ட்சுனாமி சென்னையினை தாக்கிய போது, கடுப்பாக சொன்னேன், இது மட்டும் மும்பையில் நடந்திருந்தால், பாதி வி.ஐ.பிகள் போயிருப்பார்கள் என்று. கரி நாக்கு. நல்லவேளை வி.ஐ.பிகள் யாரும் இறந்ததாக செய்திகளில்லை. இப்போது மழை நின்றிருக்கிறது. ஆனால், மும்பையின் கிழக்கு பகுதியில் இன்னமும் ட்ராபிக் குறையவில்லை. மூன்று நாட்களுக்கும் முன்பு சென்னையில் இரவு ஒரு இரண்டு மணிநேரம் மழை செம காட்டு காட்டியது. அதற்கே, என் அலுவலகத்தினை சுற்றி அகழிகளும், கொத்தளங்களும் உருவாகி, என்னை அரசனாக்கி, அலுவலகத்திலேயே இருக்கும் படியாக போனது. மும்பையில் பெய்த மாதிரி பெய்தால் அவ்வளவுதான் சென்னை!