இதில் பல பிள்ளையார் கோவில்களை நான் அனேகமாக தினமுமே பார்த்திருக்கிறேன். கதவு திறக்காமல், ஒரு விளக்குக் கூட இல்லாமல் , திறக்காத இரும்பு க்ரில் கதவு வழியாக, முதியோர் இல்லத்து தாத்தா, பாட்டிகள் மாலையில் வரும் உறவினர்களுக்காக காத்திருப்பது போல் பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். ஆனால் இந்த இரண்டு நாட்களுக்கும் அவருக்கு யோகம் தான். அபிஷேகமென்ன, நீலத்தில் வெல்வெட் சொக்காய் என்ன , மணக்கும் பத்திகளென்ன, அவ்வப் பொழுது விளக்குத் திரிகளை தூண்டி அணையாமல் பார்த்து கொள்ளும் மாமிகளென்ன, மணக்கும் சுண்டலென்ன- ஒரே குஷி தான். அவருக்கும் தெரிந்திருக்கும்- இதெல்லாம் ரெண்டு நாள் தான் , அப்புறம் தன்னையும் க்ரெச்சுல கொண்டு போய் விட்டுடுவாங்கன்னு.