இதற்கான காரணமாகத் தோன்றுவது தொடர் சித்திரங்களால் ஆன கவிதைகளில் [ஈரம் சொட்ட வீடு திரும்புபவன், தங்க நிறக் குழாய்] அந்த சித்திரங்களுக்கிடையில் இருக்கும் இணைப்பு உணர்வுகளால் ஆனதாக இல்லாமல், ஷங்கருக்கு மட்டுமே தெரிந்த ஒரு ‘அவதானிப்பாகவோ’ அல்லது ‘கூற்றாகவோ’ இருக்கக்கூடும். ஷங்கரின் கவிதைகளின் வழியே வாசகன் உருவாக்கிக் கொண்ட உணர்வுப்புலம் இவற்றை புரிந்து கொள்ள உதவுவதில்லை. சித்திரங்களால் தொடர்புறுத்தும் கலையில் இந்த சிக்கல் நிகழ்வதுண்டு. நுட்பமாக இருக்க வேண்டும் என்ற கவனம் போதிய அளவில் தொடர்புறுத்த விடாததால் நிகழ்வது. தொகுப்பின் பிற்பகுதியில் இருக்கும் கவிதைகள் [நட்சத்திர உடலியின் கவிதைகள், நினைவுப்பாதை] இந்த சிக்கல்களைத் தாண்டி மீண்டும் ஷங்கரின் தனி அழகியலுக்குள் வந்துவிடுகின்றன. ஒரு வகையில் இந்தத் தொகுதியை முந்தைய தொகுதியின் இடைவெளியை நிரப்புவதாக எடுத்துக் கொள்ளலாம், அதில் இல்லாத புற உலகம் அனைத்தும் இதில் இருப்பதாக.