இவ் வுண்மைகளை அறிந்திருந்தும் எல்லாம் கடவுள் செயல் என்ற நம்பிக்கை பெரும்பாலான மக்கள் உள்ளத்தில் ஆழப் பதிந்து கிடக்கின்றது. எல்லாம் இயற்கை. உலகத் தோற்றங்கள் யாவும் இயற்கையின் முறைப்படியே இயங்குகின்றன. இன்ன செயலினால் இன்ன பலன் விளையும் என்று அறுதியிட்டுக் கூறலாம். பேராற்றல் வாய்ந்தவரென்றும், தான் எண்ணியபடியெல்லாம் செய்யக்கூடியவரென்றும் திருவிளையாடல் பல புரிபவரென்றும், கடவுளைப் பற்றிக் கூறப்படுகிறது. அவ்வாறாயின் கிழக்கே உதிக்கும் சூரியனை மேற்கே உதிக்கச் செய்வாரா? பதினைந்து நாட்களுக்கொருமுறை தேய்ந்தும் வளர்ந்தும் வரும் சந்திரனை ஒரு மாதமாகிலும் அச்செயலிலிருந்து மாற்றுவாரா? ஒவ்வொரு உயிருக்கும் பிறப்பு, வளர்ப்பு, இறப்பு என்பவை இயற்கை. இந்த விதியை எவரும் மறுக்க முடியாது. மனிதனுக்கும் அவ்வாறே பிறப்பு இறப்பு உண்டு. கடவுள் எதையும் ஆக்கவோ அழிக்கவோ வல்ல பேராற்றல் படைத்தவரானால் ஏன் இவ்வுலக உயிர்களெல்லாம் மாய்ந்து மடிகின்றன? உலகந் தோன்றிய போது தோன்றியவர்கள் இன்று ஏன் இல்லை? எனும் வினாக்களுக்குப் பதில் கூறவியலாது, பாவிகளை வேண்டுமானால் அழித்து விடட்டும். பக்தர்களை ஏன் உயிரோடு உலகுக்கு அறிமுகப்படுத்தவில்லை. அதுமட்டுமல்ல; அத்தகைய கடவுள் பக்தர்கள் படாதபாடுபட்டுத் துன்புற்றிருக்கின்றார்கள். தங்கள் வாழ்க்கை நலனைக்கோரியோ துன்ப நிலையை விளக்கியோ கடவுளிடம் முறையிட்டு ஏதாகிலும் வெற்றி கண்டார்களா என்றால், அதுவுமில்லை. அவ்வாறு அச்சத்தாலோ ஆசையாலோ கடவுளை வழிபடுவது முறையுமல்ல; அறிவுடைமையுமல்ல.