வஹாபிய இஸ்லாம் கடுமையான மதக் கட்டுப்பாடுகளை உருவாக்கியது. இசை, நடனம், தர்கா வழிபாடு, புகையிலை, பட்டாடை போன்றவை இஸ்லாத்துக்கு எதிரானவையென்று தடை செய்யப்பட்டன. சுன்னிக்களின் ஒரு பிரிவான வஹாபிக்கள் ஷியாக்களை மட்டுமல்லாது தம் கொள்கைகளை ஏற்காத சக சுன்னிக்கள் மீதும் கூட தாக்குதல்களை நிகழ்த்தத் தொடங்கினர். கொள்ளையடித்தலும், கொலைசெய்தலும் கடவுளின் பணியாகவும் மதக்கடமையாகவும் மேற்கொள்ளப்பட்டன. கேள்விகள் எழுந்தபோது குரானும் முகமது நபியின் வாழ்க்கையும், ஹதீதுகளும் ஆதாரங்களாக எடுத்துக் காட்டப்பட்டு நியாயம் கற்பிக்கப்பட்டன. வஹாபியிசத்தின் இறுக்கமான பாதையைப் பின்பற்றாதவர்களை களங்கப்பட்ட கலப்பட இஸ்லாமியர்களாக வஹாபிக்கள் கண்டனர். புனித மெக்கா களங்கப்படக் கூடாது என்றும் இஸ்லாம் அல்லாதோர் உள்ளே வரக்கூடாது என்றும் முகமது விதித்தது எடுத்துக்காட்டப்பட்டு அத்தகைய மண்ணில் கலப்படமாக்கப்பட்டு இஸ்லாம் தன் புனிதத்தை இழப்பதா என்று வஹாபியத்தலைவர்கள் வாதிட்டனர்.