இரண்டாவது உலகப் போருக்குப் பின்னர் 1946 ஆம் ஆண்டிலிருந்து மலாயாவின் கல்விக் கொள்கையில் மிதவாதப் போக்கு காணப்பட்டது. தாய்மொழி (மலாய், சீனம் அல்லது தமிழ்) அல்லது ஆங்கில மொழியில் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு இலவச தொடக்கப்பள்ளி கல்வி கற்கலாம் என்பதோடு அனைத்து தாய்மொழிப்பள்ளிகளிலும் ஆங்கிலம் கற்பிக்கப்படும் என்றிருந்தது. மேலும், இடைநிலைப்பள்ளியில் கற்பித்தல் மலாய், சீனம், தமிழ் அல்லது ஆங்கில மொழியில் இருக்கலாம். ஆனால், போருக்குப் பிற்பட்ட இனவாத நெருக்கடி சூழ்நிலையில் இக்கொள்கை தாக்குப்பிடிக்கவில்லை. 1948 இல் மலாயா கூட்டு அமைப்பு (Federation of Malaya) அமைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஒரு புதிய கல்விக் கொள்கை தேவைப்பட்டது. அதற்காக பிரிட்டீஷ் காலனித்துவ அரசால் 1949 இல் அமைக்கப்பட்ட மத்திய ஆலோசனைக் குழு அதன் அறிக்கையை 1950 இல் தாக்கல் செய்தது. அந்த அறிக்கையில் நடைமுறையில் இருந்த கல்வி கட்டமைப்புக்கு பெரும் மாற்றங்கள் ஏதும் முன்மொழியப்படாததால் அதற்கு சட்டமன்றத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டதோடு அது நிராகரிக்கப்பட்டது.[iii]