மாலையில் ஐலண்ட் பேப்பரின் ஆசிரியர் அழைக்க ‘மன்னிப்பு ‘ என்று பிரசுரிக்க ஒத்துக் கொண்டு விட்டார் அம்மா. அடுத்த தினம் சிறியதாக ‘மன்னிப்பு ‘ வரவே செய்தது. முன் தினத்தின் வண்ணப்படத்திற்கு இருந்த, கவனம் மன்னிப்பில் இல்லை. வண்ணம் இல்லை. வெகு சிறியதாய் கண்ணுக்குப் புலப் படாதவாறு மூலையில் இருந்தது. முன் தினம் படத்தைப் பார்த்தவர்களில் பத்தில் ஒருவர் கூட, மன்னிப்பைப் படித்திருப்பார்களா சந்தேகமே. என்ன இருந்தாலும் வாசகனுக்கு வண்ணப் படம் கொடுக்கும் பாதிப்பே தனியல்லவா!