வானத்தில் ஒரு மௌனத்தாரகை, திசை கண்டேன் வான் கண்டேன் போன்ற சில கதைகளை படித்திருந்தால் கூட விண்வெளி பற்றிய ஒரு திரைப்படத்தை எப்படி எடுக்க வேண்டும் என்றொரு தெளிவு ஏற்பட்டிருக்கும். வானத்தில் ஒரு மௌனத்தாரகை ஒரு சிறுகதை. இந்த படத்தில் ஜெயப்ரகாஷ் கூறும் oxygen பற்றாக்குறை மற்றும் விண்வெளி சீருடை பற்றிய தொழில்நுட்ப நுணுக்கங்களை அன்றே, இந்த சிறு கதையில் சுஜாதா விவரித்திருப்பார். திசை கண்டேன் வான் கண்டேன் ஒரு குறுநாவல். இந்த நாவலின் கதைக்கும் டிக் டிக் டிக் படத்தின் கதைக்கும் பெரிய வித்தியாசம் கிடையாது. ஒரு வரியில் கூற வேண்டுமானால், பூமியை அழிக்க நோரா என்றொரு கிரகத்திலிருந்து ஒரு பிரஜை தமிழகத்திற்கு வருகிறான். அவன் பூமியை அழித்தானா இல்லையா? எப்படி அவனை சமாளித்தார்கள்? இவ்வளவு தான் திசை கண்டேன் வான் கண்டேன். வேற்று கிரகவாசிகள், ஒரு காதல் ஜோடி, நகைச்சுவையாக சில கதாபாத்திரங்கள் என சுஜாதா தனக்கே உரிய பாணியில் ஒரு கலக்கு கலக்கி இருப்பார். இந்த கதைகளை படிக்கும் போது விண்வெளிக்கே சென்று வந்த ஒரு உணர்வு ஏற்படும்.