அது கேட்ட துர்க்குணன் என்னும் அமைச்சன் ’நன்று நன்று’ என்று கைகளை உதறிக் கிறி முறுவல் செய்து, "அரசே! நீ தவஞ் செய்து எல்லையற்ற ஆயுளும், இலங்கும் ஆழியும், மாசற்ற செல்வமும் மனத் திட்டமும், வீரமும் வேறுள்ள திறமையும் பெற்றாய் இவையெல்லாம் பாலனோடு போர் செய்யத்தானே? நின் பெரும்புடைத் தலைவரைப் போர் செய்ய விடு. அவர் சிறிது நேரத்தில் பகைவனையும் பூத கணங்களையும் வென்று வருவர். இதுவே உபாயம்” என்றான்.