இரண்டு உலகப் போரிற்குப் பின்னர் பல நாடுகள் தமது படைக்கலன்களை அதிகரிப்பதிலும் புதிய தொழில்நுட்பங்களை படைத்துறையில் உருவாக்குவதிலும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகின்றன. அநேக நாடுகள் தம்மீது மற்ற நாடுகள் போர் தொடுக்காமல் இருக்கவே தமது படைபலத்தைப் பெருக்குகின்றன. இரண்டாம் உலகப் போரின் பின்னர் அமெரிக்கா அணுக்குண்டைத் தயாரிக்க அதற்குப் போட்டியாக சோவியத் ஒன்றியமும் அணுக்குண்டைத் தயாரித்தது. இப்படி இரு நாடுகளும் ஒரு படைப்பலச் சமநிலையை பேண தமது படைபலத்தைப் பெருக்கிக் கொண்டிருந்ததால் போர் நிகழவில்லை. ஈராக்கைத் தவிர மற்ற நாடுகள் பெரும்பாலும் தமது படைப்பலத்தைப் பெருக்கியே போரைத் தவிர்த்தன. வட கொரியா தன்னை தென் கொரியாவில் இருந்து பாதுகாக்க மட்டுமல்ல அதை தன்னுடன் இணைக்கவும் பல தடவை முயன்றதுண்டு. வட கொரியாவின் புரவலர் (Patron) என விமர்சிக்கப்படும் சீனாவும் வட கொரியா அணுப் படைக்கலன்கள் உற்பத்தி செய்வ்தை விரும்பவில்லை. இதைச் சாட்டாக வைத்துக் கொண்டு ஐக்கிய அமெரிக்கா தனது படை பலத்தை சீனாவைச் சுற்றிப் பெருக்கும் என சீனா கருதுகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் பாதுகாப்புச் சபையில் சீனா உடனடியாகவே வட கொரிய அணுக்குண்டுத் தயாரிப்புக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை எடுத்து விட்டது. சீன வெளிநாட்டமைச்சர் வட கொரியத்தூதுவரை உடன் அழைத்து தனது கரிசனையையும் தெரிவித்தார். வட தென் கொரியாக்களிடையே வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரப் பல இடைவெளியை வட கொரியா தன் படைப்பலப் பெருக்கத்தின் மூலம் நிரப்ப முயல்கிறது. கொரியத் தீபகற்பத்தின் தனது நிலையை ஒரு படைப்பல மிரட்டல் மூலம் உறுதி செய்ய முனைகிறது. வட கொரியாவின் இளம் தலைவரான கிம் ஜோங் யுன்அணுக்குண்டு உற்பத்தி தனது நாட்டின் இருப்பிற்கு முக்கியமானதும் பேச்சு வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட அவசியமனதென்றும் உறுதியாக நம்புகிறார்.