இடங்களில் கொடுக்கும் வர்ணனை, உரையாடல்களில் நீளும் அத்தியாயங்கள், உரையாடல்கள் அற்ற பகுதிகளிலும் வைக்கும் உணர்வு சார் தர்க்கங்கள், ஆங்கிலத்திலும் வரும் பிராந்திய மொழி என அழகாக நீள்கிறது லாரன்ஸின் நாவல். இவருடைய நாவலை என்றேனும் வாசி என இரா.முருகவேள் கூறிக் கொண்டே இருப்பார். சொன்னால் வாசிக்கணுமா என்னும் தலைக்கணம் வாங்கி இத்தனை நாள் கழித்து வாசிப்பது! இவ்வளவு ஏன் சென்ற முறை எழுதியிருந்தேனே அலெக்ஸாண்டர் ஹீமோனின் சிறுகதைத் தொகுப்பு அது பதினொன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் ஒருவன் சொன்னது. தலைக்கணம் தான் நல்லிலக்கியத்தை கையிலிருந்தும் தாமதமாக வாசிக்க வைக்கிறது. இத்தனை வாசித்தும் அதை இறக்க தெரியவில்லை இந்த பதருக்கு!