ஒருவர் வலைப்பதிவு ஆரம்பித்து அதிகபட்சம் ஒருவருடங்கள் தொடர்ச்சியாக எழுதுவதே பெரும் சாதனைதான் . நானே ஆரம்ப காலகட்டங்களில் மாதத்திற்கு 10 லிருந்து 20 பதிவுகள் வரை சாதாரணமாக எழுதித் தள்ளிக்கொண்டிருந்தேன் . ஆனால் கடைசி மூன்று மாதங்களில் மொத்தமாக சேர்த்தே 15 பதிவுகள் தான் எழுதியுள்ளேன் . என்ன காரணம் என்று யோசித்தால் மண்டை , தன் சுரப்பை நிறுத்திக் கொள்வது அல்லது சோம்பேறித்தனம் . நேரமின்மை என்பது எப்போதும் யாருக்கும் காரணமாகாது . எழுதுவதற்கான கச்சாப் பொருள் இருந்தால் எப்பேர்பட்ட பிஸியான சூழலிலும் எழுதிவிடலாம் என்பதே உண்மை . சாதாரணமாக சினிமா விமர்சனம் எழுதுபவர்கள் , அனுபவக்கட்டுரைகள் எழுதுபவர்கள் என்றால் கச்சாப் பொருள் அதீதளவில் தேவையில்லை . வாரத்திற்கு 5 சினிமாக்கள் ரிலிசாகின்றது ; இன்னும் தெலுங்கு , மலையாளம் , இந்தி என்று களத்தில் இறங்கினால் சினிமா விமர்சகர்கள் தினமும் 3 பதிவுகள் தாராளமாய் எழுதலாம் . அனுபவக் கட்டுரைகளை எழுதபவர்களுக்கு , சும்மா உட்கார்ந்திருப்பது கூட அனுபவம் தான் . ஆனால் பிறரை சிரிக்கும் வண்ணம் நகைச்சுவை எழுதுவதற்கு ????? வலைத்தளம் ஆரம்பித்து இரு வருடங்களாக தினம் ஒரு பதிவு என்ற தன்நிலையில் துளிகூட மாறாமல் தினமும் தன் எழுத்தாண்மையால் நம்மையெல்லாம் சிரிக்கவைத்துக் கொண்டிருக்கும் பகவான்ஜிக்கு தமிழ்வலைப்பதிவர்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து பாராட்டு விழா நடத்தினாலும் ஆச்சரியப்படுதற்கில்லை . திடீரென கண்டங்களினிடையே இடப்பெயர்வு நடந்து நாமெல்லாம் துருவப் பகுதிகளுக்குச் சென்று , அந்நிலையில் சூரியன் உதிக்காமல் போனாலும் ஜோக்காளியின் , ஜோக்துளிகள் பதிவில் உதிக்கத் தவறாது .