அதற்கு அடுத்த ஆண்டு அதே மாதங்கள் அதே மழை பெய்தது. வைகையில் வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடியது. அதை வேடிக்கை பார்க்க மக்கள் மேம்பாலத்தில் குவிந்தனர். வெள்ளத்தில் தத்தளித்த ஒரு பெண்ணை ஹெலிகாப்டர் மூலம் கயிறு கட்டி காப்பாற்றும் போது, சேலை நழுவியதால் வெட்கப்பட்ட அப்பெண் ஹெலிகாப்டரை கயிற்றோடு பலமாக இழுத்து வைகையில் விழ வைத்து, உயிர் துறந்த நிகழ்வும் நடந்தது. அவ்வாண்டு வீசிய கடும் புயல் ஆந்திராவை தாக்கியது. பல ஆயிரம் பேர் பலியானார்கள். மறக்க முடியாத மழை, புயல் நாட்கள் அவை. நவம்பர் என்றால் மழை கொட்டோ கொட்டு என கொட்டி தீர்க்கும். நீர் நிலைகள் நிரம்பும். நிலம் செழிக்கும், வளம் கொழிக்கும். கரை புரண்டுடோடிய காவிரி, வைகையின் சரித்திரம் நீர் இல்லாததால் துவண்டு விட்டதே.