மருத்துவ மனையின் அந்த சிறிய அறைக்குள் இருபது முப்பதுக்கும் மேல் மாணவ மாணவிகள். முகம் வீங்கியிருந்த நோயாளியின் முகத்தின் பெரும்பகுதியை ‘ஆக்ஸிஜன் செலுத்தும் கருவி’ ஆக்கிரமித்திருந்தது. பேராசிரியர் அவளது கண்களுள் ஒன்றன் இமைகளை இடது கை ஆட்காட்டி விரல் மற்றும் கட்டை விரல் இரண்டையும் பயன்படுத்தி லாகவமாகத் திறந்தார். கண்மணி மிகவும் மெலிதாக அசைந்ததும் அவர் விரல்களைத் தளர்த்த விழி மூடிக் கொண்டது. “வாட் டூ யூ ஸீ?” வினவினார்.