உச்ச நீதிமன்றத்தின் இந்த தீர்ப்பு பாலியல் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளை அலட்சியப்படுத்துவதாகவும், அத்தீர்ப்பை வழங்கிய நீதிபதிகளின் ஓர்பாலீர்ப்பு வெறுப்பு மனநிலையை வெளிப்படுத்துவதாக இருந்தது. இருப்பினும், தன்பாலீர்ப்பாளர்களின் உரிமை மற்றும் தீர்ப்பின் விளைவுத்தன்மையை கருதி, ‘பாலியல் உரிமை’, ‘பாலியல் சுய அதிகாரம்’, மற்றும் ‘பாலியல் இணையரை தேர்வு செய்யும் உரிமை’ ஆகியவைகளை அரசியலமைப்பின் உறுப்பு 21-இல் உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ள வாழ்வுரிமையின் பகுதியாக அறிவிக்கவும், இந்திய தண்டனை சட்டப்பிரிவு 377-ஐ அரசியலமைப்பிற்கு விரோதமானதாக அறிவிக்கவும் உச்ச நீதிமன்றத்தில் நீதிப்பேராணை மனுதாக்கல் செய்யப்பட்டது.