உயிர்கள் ஆற்ற வேண்டிய வினையினை மூன்று நிலைகளில் சைவம் குறிப்பிடுகின்றது. அவை பழவினை (சஞ்சிதம்), நுகர்வினை (பிராரர்த்தம்), ஏறுவினை (ஆகாமியம்) என்பனவாகும். பழவினை உயிர் பிறவிக்கு இன்னும் கொண்டு வராத சேமிப்பில் உள்ள வினை. இதனைத் தொல்வினை, கிடைவினை என்றும் குறிப்பிடுவர். நுகர்வினை என்பது பிறவிக்கு எடுத்து வரப்பட்டு நுகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வினை. தற்போது வாழும் பிறவியில் இன்ப துன்ப நுகர்வைக் கொடுக்கும் வினை. இந்நுகர்வினையை ஊழ்வினை என்றும் குறிப்பிடுவர். ஏறுவினை என்பது பிறவியில் நல்வினை தீவினை என்று செயல் ஆற்றும்போது புதிதாகச் சேர்த்துக் கொள்ளும் வினை. இதனை வருவினை அல்லது மேல்வினை என்றும் குறிப்பிடுவர். நல்வினை தீவினைகளைப் பிறவியில் நுகர்வினையில் செய்து கொண்டும் அதனால் விளையும் பயனாகிய ஏறுவினையைச் சேர்த்துக் கொண்டும் போவதனால் பிறப்பு இறப்பு எனும் சுழலில் உயிர்கள் சிக்கிக் கொள்கின்றன. இச்சுழலில் இருந்து உயிர்கள் மீள்வதற்குப் பெருமானின் திருவருளே துணை நிற்கின்றது.