வெளிக்கேற் திறக்கும் சத்தம் கேட்டு குசினி யன்னலால் எட்டிப்பார்த்தாள் செல்லம்மா. தாயின் முகத்தைக்கண்ட ரூபன் "அம்மா அக்கா வந்திட்டாளா " என்று சத்தமாக கேட்டான்.அவனின் குரலில் மிக ஆழமான பிரிவின் வலி ஒன்று எழுந்து ஓய்ந்ததை உணர்ந்த செல்லம்மா,"ஓமடா இப்பதான் வந்தவள் அலுப்பில படுத்திட்டாள் போலிருக்கு கத்தி எழுப்பாதை" என்று கூறியவள் "இண்டைக்கு யாருக்கு வெற்றி" என திருப்பிக்கேட்டாள். அவங்கள் ஒரு கோல் அடிசிட்டாங்க என இழுத்தான் ரூபன்.நீங்கள் எப்பதான் வென்று வந்திருக்கிறியள் என கூறிய செல்லம்மா, உன்னைத்தேடி மாஸ்ரர் வந்திட்டு போறார் வந்தா சொல்லசொன்னவர் என்றாள்.பாடசாலையின் உதைபந்தாட்ட அணியின் தலைவராக இருக்கும் ரூபன் ஒரு சிறந்த உதைபந்தாட்ட வீரன். அவனால் வழிநடத்தப்படும் அணி அனேகமாக வென்று வருவதுதான் வழமை. மிக எளிமையாக அமைதியாக எல்லோருடனும் ஒட்டிக்கொள்ளும் சுபாவம் உடையவன் ரூபன். அதனால் தானோ என்னவோ அவனுக்கு நண்பர்களும் மிக அதிகமாக இருந்தனர். நீண்ட நாட்கள் காணாமல் இருந்த தமக்கையை பார்க்கும் ஆசையில் ஓடிவந்தவன் தமக்கை உறங்குகிறாள் என்றவுடன் ஏமாற்றம் அடைந்தான். தன்னைப்பார்க்க காத்திருப்பாள் அக்கா என்ற நினைவுடன் வந்தவனுக்கு கண்ணெல்லாம் கலங்கியது. கதவினை தட்ட போனவன் மனமில்லாமல் திரும்பி தாயிடம் போனான். அப்பா வரவில்லையா இன்னும் என்று ஆறுதலாக கேட்டான். இன்னும் வரயில்லை நீ சாப்பிடவில்லையா எனதிருப்பி கேட்டாள் செல்லம்மா. இல்லையணை நான் குளிக்கணும் என்றபடி திரும்பி வந்து துவாய் சவற்காரம் போன்ற இத்யாதிகளை எடுத்துக்கொண்டு கிணற்றடியை நோக்கி சென்றான்.