இதிலிருந்து இந்த நாவலின் அற்புதத்தை நாம் உணரலாம். ஒரு வரி, ஒரு சொல், ஒரு எழுத்து கூட வீணாக இதில் இடம்பெறவில்லை. இன்னும் தெளிவாக பார்த்தோமேயானால் இந்த சாபம் தோன்றுவதற்கான காரணமும் தோன்றுகிறது. அந்த கடாவை அவள் மகனோடு ஒப்பிட்டு பார்த்தால், அது அறுத்துக்கொண்டு சென்றதுபோல் அவனும் உறவை அறுத்துக்கொண்டு சென்றிருக்கலாம். அந்த கோபத்தின் மிகுதியில்தான் அச்சாபம் பிறக்கிறது. இதை அப்பட்டமாக எடுத்து சொல்லவில்லை என்றாலும், ஒரு அழகுணர்ச்சியுடன் சொல்லியிருக்கிறார் லா.ச.ரா.