க்ரிஷ் மாஸ்டரின் வீட்டிலிருந்து வந்த பின் நிறைய யோசித்தான். மாஸ்டர் எதை வைத்து அவனை எதிரியின் ஆளாய் நம்புகிறார் என்பதற்கு அவனுக்கு விடை கிடைக்கவில்லை. எதையும் புதிதாய் கற்றுக் கொள்வதில் அவனுக்கு என்றுமே ஆர்வம் இருந்த போதிலும் மாஸ்டரிடம் அவனுக்கு கற்றுக் கொள்வதை விட அவரது எதிரி என்ற ஸ்தானத்திலிருந்து விலகுவது தான் அதிக முக்கியமாக இருந்தது. அதைச் சாதித்து விட்ட பிறகும் மனதில் நெருடல் இருந்து கொண்டே இருந்தது. காலம் அதிகமில்லை. எதிரி யார் என்றும் தெரியாது, எதிரி என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறான் என்றும் தெரியாது, அவன் என்ன, எப்படி செய்யப் போகிறான் என்றும் தெரியாது. இப்படியொரு குழப்பமான நிலையில் அவன் இருக்கையில் அவன் யார் என்பது எதிரிக்குத் தெரியும். அதனாலேயே அவன் என்ன செய்கிறான் என்பதையும் எதிரியால் கண்காணிக்க முடியும். “இது நியாயமே இல்லாத களம். இதில் எதிரியை வெல்லச் சொல்லி விட்டு நீ போய் விட்டாய். எதிரி யார் எங்கிருக்கிறான் என்றே எனக்குத் தெரியவில்லை. முதலில் அவனை நான் எப்படிக் கண்டுபிடிப்பேன்” என்று மனதில் வேற்றுக்கிரகவாசியை நினைத்துப் புலம்பினான்.