எப்படி இருந்திருக்க முடியும்? மரங்களுக்காகவே வாழ்ந்திருக்கிறார். பெரிய அங்கீகாரம் எதுவும் இல்லை. ஆனால் அதையெல்லாம் அவர் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. குழந்தைகளை அழைத்து மரங்களைப் பற்றிய கதைகளைச் சொல்கிறார். மூங்கில் விதைகளை ஈரமண்ணுக்குள் திணித்து அதை காய வைத்து போகிற இடங்களில் எல்லாம் கொடுக்கிறார். மழைக் காலத்தில் அவற்றை நிலத்தில் போட்டுவிட்டால் போதும். மேலே இருக்கும் மண் கரைந்து மூங்கில் முளைக்கத் துவங்கும். அந்தக் குழந்தைகள்- மரங்களை குழந்தைகள் என்றுதான் சொல்வார்- வளர்வதைப் பார்ப்பதை மட்டுமே தன் வாழ்நாளின் லட்சியமாகக் கொண்டிருந்தவர். எந்த தனிப்பட்ட அபிலாஷைகளும் இல்லாத அந்த மனிதன் ஒருவிதத்தில் கடவுள்.