எகிப்தில் அச்சமயம் கலீஃபாவாக ஆட்சி புரிந்த அல்- முஸ்தன்ஸிருடன் அவனுக்கு நெருக்கம் ஏற்பட்டது. கலீஃபாவுக்கும் அவனைப் பிடித்துப் போய்விட்டது. விருந்தோம்பல், சொத்து, சுகம், உபகாரம் என்று அவனைச் சிறப்பாகக் கவனித்துக் கொண்டான் அல்-முஸ்தன்ஸிர். கலீஃபாவுடன் ஏற்பட்டுவிட்ட நெருக்கத்தைப் பயன்படுத்தி, தான் பாரசீகத்தில் பனூ உபைதியின் இமாமாக உயர்ந்துவிட வேண்டும் என்ற ஆசை ஹஸன் அஸ்-ஸபாஹ்வுக்குத் தோன்றியது. தன் விருப்பத்தையும் அவன் முஸ்தன்ஸிரிடம் தெரிவித்தான். ஆட்சியாளர்களிடமும் அதிகாரிகளிடமும் நெருக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டால் அதைக்கொண்டு ஆதாயம் அடைய நினைப்பது மனித இயல்புக்கு விரோதமா என்ன? அதனால் அதை ஒரு பெரும் குறையாக நாம் கருத முடியாது. மாறாக, அப்படி நிறைவேறியிருந்தாலும் சகித்துத் தொலைத்திருக்கலாமோ என்றுதான் அங்கலாய்க்க வேண்டியிருக்கிறது. பிறகு நேர்ந்த திருப்பங்கள் அப்படி.