பிறரால் பாதிக்கப்படாத சுதந்திர உணர்வுதான் இளையதலைமுறையைச் சரியாக வடிவமைக்கும் என்று கருதுகிறேன். இன்று பல இளைஞர்கள் பல கட்சிகளில் தீவிரமான தொண்டர்களாக உலா வருவதை நான் பார்க்கிறேன். ஒரு தலைவன் எங்கு போனாலும் அவன் முன்னும் பின்னும் காரில் பிதுங்கி வழிந்தபடி தெருவில் கூச்சல் போட்டுக் கொண்டு போகும் ஏமாளிகளை மந்தை மந்தையாகப் பார்க்கிற போது என் மனம் வேதனைப்படுகிறது. இந்த இளைஞர்கள் சுயவிழிப்புப் பெறாமல் அடிமைகளாகிறார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன். இன்று எந்த அரசியல் கட்சியிலாவது தலைமையைக் கண்டிக்க முடியுமா? கருத்துச் சுதந்திரம் எந்த இயக்கத்திலாவது அனுமதிக்கப்படுகிறதா? தலைமைக்கு விசுவாசம் என்ற அராஜக அடிமைத்தனம் கட்சிகளில், இயக்கங்களில் காலுன்றி விட்டது.