ஒரு மனிதன் தனியாகப் பாலைவனத்தில் மாட்டிக்கொண்டான். அவன் கொண்டு வந்திருந்த தண்ணீரும் தீர்ந்து போயிருந்தது. தாகம் வாட்டியெடுத்தது. கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை உதவுவதற்கு ஆட்கள் யாரும் தென்படவில்லை. தண்ணீர் கிடைப்பதற்கான அறிகுறிகூடத் தெரியவில்லை. அவன் நடந்து நடந்து சோர்ந்து போனான். `அவ்வளவுதான்... தாகத்தில் உயிரைவிட வேண்டியதுதான்’ என அவன் நினைத்துக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் சற்று தூரத்தில் சின்னதாக ஒரு சோலை இருப்பது தெரிந்தது. `அங்கே ஒருவேளை தண்ணீர் கிடைக்குமோ..? கிடைத்தாலும், கிடைக்கும்.’ அவன் நம்பிக்கையோடு, நடக்கக்கூட முடியாத அந்த நேரத்திலும், எட்டு வைத்து மெள்ள மெள்ள சோலையை நோக்கி நடந்தான்.