ஸ்டெல்லா புரூஸ் பற்றிய உங்கள் கட்டுரைகளும் குறிப்புகளும் ஆழமானவை. அவற்றை வாசித்துக்கொண்டிருக்கையில் ஒன்று தோன்றியது. ஸ்டெல்லா புரூஸின் இறப்பு துயரமானதுதான். ஆனால் அதைவைத்து அவருடைய வாழ்க்கை துயரமானது என்று சொல்லிவிடமுடியுமா? அவர் பிடிக்காத வேலையைச் செய்யவில்லை. பிடிக்காதவற்றில் ஈடுபடவில்லை. வாசித்தும் எழுதியும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தார். வாழமுடியாதபோது இறந்தார். இதுதானே நல்ல வாழ்க்கை? எப்படியாவது இழுத்துப்பிடித்து நூறாண்டு வாழ்வதில் என்ன அர்த்தம்?