எனக்கு இன்னமும் யாபகம் இருக்கிறது, எனது தந்தை முதல் முறையாக எங்களை ஊட்டி அழைத்து செல்ல முயன்றபோது அது வடக்கில் இருக்கிறதா இல்லை கிழக்கா என்றெல்லாம் அவருக்கு தெரியாது, ஒரு சராசரி குடும்பத்தை ஊன் உறக்கமின்றி காக்கும் ஒரு குடும்பத்தலைவருக்கு ஊட்டி என்ற இடம் இருக்கிறது என்று தெரிவதே அதிகம் ! அவர்க்கு தெரிந்த வரை என்றோ யாரோ ஊட்டி சென்று வந்து சொன்ன தகவல்கள். அதை யாபக அடுக்கில் இருந்து எடுத்து தனது நண்பர் முருகேசன்தான் என்பது கண்டுபிடித்தார். நான்கு தெரு தள்ளி இருக்கும் அவரது வீட்டை தேடி என்னையும் கூட்டிக்கொண்டு சென்றார். வீட்டில் நுழைந்தவுடன் என்னப்பா இப்போதான் வழி தெரிந்ததா என்று கிண்டலுடன் தொடங்கிய அந்த உரையாடலில், அவரின் மகன் எனக்கு சுட்டி தோழனாக அறிமுகமானான். இருவரும் நண்பர்களாகி விளையாடி முடிக்கவும், எனது தந்தை தகவல்களை சேகரிக்கவும் சரியாக இருந்தது. முடிவில் அங்கிருந்து கிளம்பும் போது "ஊட்டி போறியா..."என்று அவர் கேட்க எனக்கு ஊட்டிக்கு போகமலேயே பெருமையாக இருந்தது !