ஜல்லிக்கட்டு நடத்தித்தான் நம்முடைய கலாச்சாரத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்க வேண்டும் என்கிற அவசியமில்லை. டாஸ்மாக்கும், அளவற்ற குடியும் சமூக அடையாளங்களாகிப் போன காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். சர்வசாதாரணமாக அடுத்த மனிதனைக் கொன்று வீசிவிட்டுப் போகிற ரத்தக் கறை படிந்த சூழலில் நம்முடைய் பிழைப்புத்தனம் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது. நாம் நம்முடைய அடையாளங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டுமானால் செய்வதற்கு எவ்வளவோ விஷயங்கள் இருக்கின்றன. அற்பத்தனமான சினிமா மோகம், குடி, அசிரத்தையான மனநிலை எனச் சீரழிந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு தலைமுறையைச் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டியிருக்கிறது. நம் கண் முன்னால் நிகழக் கூடிய சமூக அவலங்களை நோக்கி குறைந்தபட்சமான கேள்விகளையாவது கேட்கும் சுரணையுள்ள இளைஞர்களை உருவாக்க வேண்டியிருக்கிறது. அதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு குடல் சரிந்தும், முகம் கிழிந்தும் போகும் சிலரை வாழ்க்கையின் இருண்டகாலத்திற்கு தள்ளிவிடுவதற்காக ஜல்லிக்கட்டை நடத்தப் போகிறோம். இல்லையா?