தலைக்கோலி பட்டம் பெற்ற தலைமகள், மதுரையின் வாயிலை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அரண்மனையில் சிலம்பு கிடைத்த சிலிர்ப்பில் பாண்டியன் சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு அடியாக எடுத்து வைத்து அரண்மனைக்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தாள். எண்ணங்கள் பின்னோக்கி சென்று கொண்டிருந்தன. கோவலனுடன் வாழ்ந்த வாழ்கை அவளை சூழ்ந்து கொண்டது. 'காதல்' , அது அதிசயம் தான். அவள் கரம் பிடித்து நடந்த கடற்கரைகள் இருக்கும் ஆனால் அவள் காதல் நாயகன்......? காதல் மயக்கத்தில் தோள் சாய்ந்ததை பார்த்த நாரைகள் 'இத்துணை காதலா? என புலம்பிய நாட்கள் இனி எங்கே போய் ஒளிந்து கொள்ளும்? நான் என்பதும், நீ என்பதும் இது தான் என் அவன் முத்தமிட்டு சிவந்த உதடுகள் உலர்ந்து போயிருந்தது. அவனுக்காக நாணி குழைந்து அவனைக் கண்டு திணறிக் கொண்ட கொங்கைகள், இயலாமையின் இருப்பை வெளிக்காட்டிக் கொண்டிருந்தன. இறந்த காலங்களால் இறந்தபடியே பாண்டியன் கொலு மண்டபம் போய் சேர்ந்தாள் மாதவி. மான் விழி சோகத்தால் சோர்ந்திருந்தது, தலை, வாரி முடியப்படாமல் விரித்தபடி இருந்தது. கண்களால் கணக்கெடுத்துக் கொண்டிருந்தான் பாண்டிய மன்னன். நிமிர்ந்தாள். ' மதிப்புக்குரிய பாண்டிய மன்னா...! தலைக்கோலி பட்டம் பெற்றவள் நான், மாதவி என் பெயர், கொல்களத்தில் கொல்லப்பட்ட கோலவனின் ஆசை நாயகி, அவசியமான அறிமுகம் தான் மன்னா, எனக்கு அங்கீகாரம் வேண்டும்'. அதிர்ந்தது அரங்கு. 'கணிகைமகளுக்கா அங்கீகாரம்? என்ன அங்கீகாரம்? என்ன வேண்டும் அவளுக்கு ?' கேள்விகள் கேட்கப்பட்ட வண்ணமிருந்தது. முன்னோக்கி நகர்ந்தாள் மன்னன் முகம் நோக்கினாள், 'கோவலன் மனைவி மாதவி என எனக்கு அங்கீகாரம் வேண்டும்; பிறக்கவிருக்கும் என் குழந்தைக்கு தந்தை சார்ந்து சமூகத்தில் அறிமுகம் வேண்டும், கொல்லப்பட்ட கோவலன் மாதவியின் மனையான் என அறிவிப்பு வேண்டும்; என்றாள். 'உனக்கா அறிவிப்பு?, நீ ஒரு ஆடல் மகள் அவ்வளவு தான் உங்களைப் போன்றோரை நாம் வாங்குவோம், வைத்திருப்போம், அவ்வளவு தான், அங்கீகாரம் ஏதும் அளிக்கப்படுவதில்லை உங்களை, நாம் சுவாசிக்க அனுமதித்திருக்கிறோம் என்பதை நீ அறிவாய் என நாம் நினைக்கிறோம்' நீட்டி முழங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். கொலுப் பொம்மையாகிக் கொண்டிருந்தாள் மாதவி. கோவலனின் காதல் கோடாரி கொண்டு கொத்தப்படுவதை உணர்ந்தாள். 'உன் நிலமை எமக்கு புரிகிறது. உனக்காக இங்கு ஆடல் அரங்கை அமைத்து தர முடியாது, ஆனாலும் எம் மாமன்னர் அந்தப்புரத்தில் உனக்கொரு இடமளிக்க தயங்கமாட்டார்' பெருமையுடன் ஒருவர் கூறிமுடித்தார். உறைந்து போனாள், ஒவ்வொருவரின் ஊனமுகத்தையும் கண்டு கொண்டாள். அகோரியானாள், பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள், மதுரை எரிவதற்கு அறிகுறிகள் தென்படலாயிற்று