படத்தின் தொனியில் நான் முக்கியமாய் கருதியது முகங்களைத்தாம். அவற்றில் உயிர்த்துடிப்பு இருந்தன. நடையுடை பாவனைகள் என்போமே, யூத் மல்லுக்களை கொண்டு வந்திருந்தார்கள். எனினும் வசனங்களின் அணுகுமுறைகளை முற்றிலுமாக மாற்றியிருக்க முடியும். கதைத் தேர்வு அதை நடைமுறைப்படுத்தியதற்கான நோக்கம் யாவுமே ஜருராக இருந்தபோதிலும், நாடகங்களில் கூர்மை வந்திருக்க வேண்டும். எப்படியும் இந்தமாதிரி ஒரு படத்தின் தொடர்ச்சியாகத்தான் இப்போது `பூமரம்' என்கிற படம் வந்தது. அது இந்த வரிசையில் முழுமையாய் வெற்றி பெற்றது என்று சொல்லவேண்டும்.