பிரான்ஸ் நாட்டின் தலைமையில், 1881ல் கால்வாய் வெட்டும் பணி துவங்கியது; 22 ஆயிரம் தொழிலாளர்கள் இறந்தனர்; இம்முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது. பலர் முயன்றும் முடியாத இந்த திட்டத்தை, 1904ல் அமெரிக்கா, கையில் எடுத்தது. மேஜர் ஜெனரல் கோதல்ஸ், பனாமா திட்டத்திற்கு, தலைமை பொறியாளராக நியமிக்கப்பட்டார். மலைகளையும், நிலத்தையும் வெடிகுண்டு மூலம் வெடித்து, கால்வாய் அமைக்கும் திட்டம், பொருளாதார ரீதியாக சாத்தியப்படவில்லை. யோசித்தார் கோதல்ஸ். அப்போது, அவர் மனதில் உருவானது தான், இந்த அற்புத செயற்கை நீர் தொட்டி திட்டம். கடல்களுக்கு இடையே உள்ள மலைப் பகுதியில், மூன்று ஏரிகள் செயற்கையாக அமைக்கப்பட்டன. அதில் ஒன்று, காட்டுன் ஏரி; உலகில், மனிதன் உருவாக்கிய மிகப் பெரிய ஏரி இது தான். இப்போது, கடலில் இருக்கும் கப்பல், கடல் மட்டத்தில் இருந்து, 90 அடி உயரத்தில் உள்ள காட்டுன் ஏரிக்கு செல்ல வேண்டும். பசிபிக் பெருங்கடலில் உள்ள கொலான் பகுதி கால்வாயில், 11 கி.மீ.,க்கு கப்பல் பயணமாகும். பின், மூன்று அடுக்கு பிரமாண்ட புனை தண்ணீர் தொட்டிகளை வந்தடையும். அதாவது, செயற்கை ஏரிக்கு வரும் கப்பல், முதல் புனை தொட்டிக்குள் நுழைந்த உடன், நுழைவு பகுதி, மிகப்பெரிய கதவுகளால் மூடப்படும்; பின், அத்தொட்டிக்குள், ஏரியின் நீர் நிரப்பப்படும். நீர்மட்டம் உயர உயர கப்பலும் உயரும்; 30 அடி உயரத்திற்கு சென்ற பின், அடுத்த தொட்டிக்கு கப்பல் நகர்த்தப்படும். தொடர்ந்து, இரண்டாவது தொட்டியின் நுழைவு வாயில் மூடப்பட்டு, அதன் நீர்மட்டம் உயர்த்தப்படும். இவ்வாறு, மூன்று புனைத் தொட்டிகளையும் கடந்து, 90 அடி உயரத்தில் உள்ள காட்டுன் ஏரியை அடைந்து பயணித்த பின், மறுபக்கம் உள்ள, பனாமா நகரை நெருங்கும் போது, மறுபடியும் மூன்று அடுக்கு புனைத் தொட்டிகளின் மூலம், நீர்மட்டம் கீழிறக்கப்பட்டு, அட்லாண்டிக் பெருங்கடலை கப்பல் சென்றடையும். ஆச்சரியமாக இருக்கிறதல்லவா!பனாமா கால்வாய் அமைக்கும் பணியில், 40 ஆயிரம் பேர் ஈடுபட்டனர்; அமெரிக்கா, அன்றைய கால கட்டத்திலேயே, 120 கோடி ரூபாயை செலவு செய்தது. 1914ம் ஆண்டு, ஆகஸ்ட் மாதம் வெற்றிகரமாக பனாமா கால்வாய் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.