‘‘தந்தையே, பீஷ்மரையும், துரோணரையும், கிருபாச்சாரியரையும், அஸ்வத்தாமனையும், சஞ்சயனையும் நம்பி இந்தப் போரை துவங்கவில்லை. நானும் கர்ணனுமே இந்த ரண யக்ஞத்தை விஸ்தாரமாக செய்வோம். யுதிஷ்டிரரை பலி பசுவாகச் செய்வோம். இதில் என் தேரே அக்னி குண்டமாகும். வாளே நெய் ஊற்றும் கரண்டியாகும். கதை துணைக் கரண்டியாகும். இந்த யாகத்தின் மான் தோல்கள் என் கவசங்களாகும். தேரை இழுக்கும் நான்கு குதிரைகளும் நான்கு ஹோதாக்களாகும். பாணங்கள் அக்னியில் போடும் விறகுகளாகும். அதில் கிடைக்கும் என் புகழே ஹவிஸாகும்.’’