என்னதான் இளையராஜாவைக் கொண்டாடுபவராக இருந்தாலும், பாடகர் என்று வந்துவிட்டால், எஸ்பிபிதான் எங்களுக்கு. எந்தக் காலத்திலும் அதை விட்டுக்கொடுக்க மனம் வந்ததில்லை. ராஜாவின் குரல் அப்படி ஒன்றும் ஸ்பெஷல் இல்லை என்று பலர் பேசிக் கொண்டிருந்தபோதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அதிலும் வசியமருந்து வைக்க ஆரம்பித்தார். ‘கஸ்தூரி மானே மானே கண்ணீரில் நீந்தும் மீனே...’ பாடல் தரும் இதமாகட்டும், ‘ஆலோலம் பாடி...’ பாடல் தரும் தனிமையாகட்டும் ‘நான் தேடும் செவ்வந்திப்பூவின்...’ ஆரம்ப ‘ஆஆஆஆஆ’ தரும் உற்சாகமாகட்டும் அதிலும் என்னமோ இருந்தது. எத்தனை பேர் கேட்டிருப்பீர்கள் என்று தெரியவில்லை. ‘வெற்றிவிழா’ வின் ‘மாருகோ மாருகோ மாருகயி’ டூயட் பாடலாகத்தான் உங்களுக்குத் தெரியும். அந்தப்படத்தின் டைட்டில் ஓடும்போது அதே பாடலை, ராஜா ’மாருகோ.. மாருகா.. ஜோருகோ.. ஜோருகா.. ‘ என்று சோலோவாக பாடியிருப்பார். கேட்டுப்பாருங்கள். #WhyRajaisRaja என்று தெரியவரும். நாடோடித் தென்றல் படத்தின் கேசட்டை வாங்கிவந்து நண்பர்கள் ஈஸ்டர் சாம்ராஜ், சார்லஸ் உட்பட பலரோடு சர்ச் ஒன்றில் டேப் ரெக்கார்டரில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பாடலில் எஸ்.ஜானகி பாடிக்கொண்டே வர, ‘ஒரு கணம் ஒரு யுகமாக ஏன் தோன்றவேண்டுமோ..’ என்று ராஜாவின் குரலைக் கேட்டு சாமி வந்ததுபோல கத்தினோம். அவர் ஆரம்பித்து, நான்கு விநாடிகள் விட்டுதான், பாடலைத் தொடர்ந்திருப்பார். ‘நாம கத்துவோம்னு தெரிஞ்சே இப்டி கேப் விட்டுப் பாடிருக்கார்டா மனுஷன்’ என்று பேசிக்கொண்டோம்.