அப்போதுதான் மதுமதியின் கைத்தொலைபேசி கிணுகிணுத்தது.. நித்திரையில் அவளுக்கு கேட்கவில்லை...நீண்டநேரத்தின் பின் ஏதோ கனவு கண்டவளாய் துடித்து பதை பதைத்து எழுந்தவள் தொலைபேசியை எடுத்தாள் எதிர் முனையில் "" மது மது .."அவனின் ஈனக்குரல் அழுகையினூடு தெளிவின்றி.... " எங்கேடா நிற்கிறாய் பேசடா நான் மதுடா.. என்ன நடந்துச்சு... சொல்லுடா...." அப்படியே தொலைபேசி துண்டிக்கப்படுகிறது. மீண்டும் அவள் அவனுக்கு ஹோல் எடுத்தாள் .. எடுக்க முடியவில்லை. அவன் லைனிலேயே இருக்கிறான் ... ஆனால் அவனால் பேச முடியவில்லை என்பது மட்டும் அவளுக்கு தெரிந்தது. அவளுக்கு இதயம் படபடக்க தொடங்கியது. கைகால்கள் குளிர்ந்து ஏதோ அவளுக்குள் ஓர் அபாய ஒலி கேட்டது. "ஐயோ அவனுக்கு ஏதும் ஆக கூடாது... இறைவா உனை இதுவரை எதுவுமே கேட்டதில்லை எனக்காய்..அவனை காப்பாற்று" ஓவெனகுளறி அழுதாள். கண்கள் மெல்ல மெல்ல இருள தொடங்க கட்டிலில் வீழ்ந்தாள்.. எழுந்தாள். ஓடினாள்.. சுவரோடு தலையை மோதினாள் .. மயங்கினாள். ..எழுந்தாள். மீண்டும் தொலைபேசியை காதில் வைத்தாள்.. எதிர் முனையில் நிசப்தம்...