தாம் ஏதோ வீரச் செயல் புரிந்து, அருஞ்சாதனையை நிறைவேற்றி வந்து விட்டதாகப் பெருமையுடன் நினைத்திருந்த அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷ் பெரிதும் திகிலுற்று விட்டார். நபியவர்களின் சினத்துக்கு ஆளாகி விட்டோமே என்ற வேதனை அவரைப் பெருங் குலுக்குக் குலுக்கிவிட்டது. சற்றே யோசித்தார். அன்றைக்குப் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பே [அதாவது, நபி (ஸல்) மக்காவைத் துறப்பதற்கு 8 ஆண்டுகட்கு முன்பே] குர்ஆனில் வெளியாகியிருந்த (21:107) திருவசனமொன்று அவரது நினைவுக்கு வந்தது.