ஏறத்தாழ இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. ஆதவனின் கேள்வி இன்றும் உயிரோடிருக்கிறது. இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதால், இதற்கான விடை தேடப்பட்டதால், 'புழுதியில் வீணை" நாடகத்திற்கு ஆதவன் எழதிய "ஒரு முன்னுரை" முக்கியமானதாகிறது. இன்றும் எது தேச பக்தி, எது கலை, எது வேதாந்தத்தின் இயல்பு என்ற கேள்விகள் பிரச்சினைக்குரியனவாக இருக்கின்றன. இவை சம்பந்தமாக எதிரெதிர் நிலைப்பாட்டில் நிற்பவர்களும் பாரதியை நேசிக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அது மட்டுமல்ல, இந்த தேசத்தையும் இதன் கலைகளையும், ஏன், வேதாந்தத்தையும்கூட நேசிக்கிறார்கள் என்றும் நினைக்கிறேன். ஆனால் பார்வையாளர்களின் கரவொலியால் இயக்கப்பட்ட ஒரு நாடகத்தின் தேவைகளுக்காக அரிய வாய்ப்பொன்றை இழந்தோம். இழந்தும் என்ன, இன்றும் திரும்பத் திரும்ப தேசம், கலை, வேதாந்தம் என்று நிழல் விவாதம் தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது.