கூற்று எனும் தொன்மம் நிச்சயமாகச் சிவன், திருமால் வழிபாடு பெருக்கமடையாததற்கு முந்தையது. அப்படியிருக்கும்போது, சிவ வழிபாடு எழுச்சிபெற்ற காலத்தில் கூற்றுவன் சிவனுள் ஐக்கியப்படுத்தப்படுவதைப் பார்க்க முடிகிறது. சான்றாகக் கூற்றுவனுக்குரிய கணிச்சி எனும் கருவி சிவனுக்குரியதாகவும் சொல்லப்பட்டுள்ளது (அகம்.0-5; கலி.101:8; புறம்.56:2). “கணிச்சிக் கூர்ம்படை கடுந்திற லொருவன்” (புறம்.195:4) என்று புறநானூற்றில் பேசப்பட்டுள்ளான் கூற்றுவன். ஆனால், அதேநூலிலேயே “மாற்றருங் கணிச்சி மணிமிடற்றோன்” (56:2) என்று சிவனின் ஆற்றலை வியந்துபேசும் மாற்றத்தையும் காணமுடிகிறது. சிவனை அழிக்கும் கடவுளாகக் கூறி, அவனைக் கூற்று என்றே குறித்துள்ளதையும் காணமுடிகிறது (புறம்.56:11@; கலி.103:45). அவனைச் சுடுகாட்டுக் கடவுளாகவும் (காபாலிகன்) பார்க்கும்நிலை நம்மிடையே உள்ளது. பிற்காலத்தில், கூற்றுவன் சிவனுடன் கலந்துபோனவனாகவும் அவனால் கொல்லப்பட்டவனாகவும் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளான். காட்டாக,