Месть - әдебиетте біреуді немесе бір нәрсені мадақтау үшін жазылған өлеңдер. Метизмдер - патшаларды, садразамдарды, мемлекет қайраткерлерін және діни ақсақалдарды мадақтау үшін жазылған қасидалар. Алайда, қасиде түрінен басқа да назм түрінде айтылатын мақтаулар бар. Араб әдебиетінде мақтау - поэзияның ең кең таралған тақырыптарының бірі. Ақиқатты білмеу дәуірі кезінде мадақтау өлеңдері айтыла бастады. Эмей дәуірінің ең танымал метхи ақынының бірі - әл-Ахтал, ол сонымен бірге нақидтерімен де танымал. Ежелгі бедеу дәстүріне сүйене отырып, әл-Ахталидің мақалалары өз заманының оқиғаларынан тақырып алып, сол кезеңнің саяси одақтастары мен қақтығыстарын көрсетті, сонымен бірге, Джахили стилін сақтады. Мысалы; халифаларға арнаған мақтауларының басында, ол Джахилидің қасиделері сияқты, көшіп кеткен сүйіктісінің есімімен ашылып, олардың артында қалған іздері туралы айтты. Сондай-ақ, ол өзінің қасидасында ұзын қашықтыққа жасалған түйе бейнелерін қалдырмау туралы қатаң болды, бұл сөзді ол Ғалилея ақындары сияқты ұзақ уақыт ұстады. Әл-Ахталадан айырмашылығы, Джерр мен әл-Фараздақ ұзын түйе бейнелеріне қарағанда, олар мақтаған адамдарға жасаған сапарын және оларға бара жатқанда кездесетін қиындықтарды шешетін рахыль бөлігін кеңейтуге ұмтылды.
Метихалық өлеңдер қай кезеңнен бастап айтыла бастады?
Ақиқатты білмеу дәуірі