ӘЛІ, Сабахаттин Әлі. Хикаяшы (Игридере Гюмульцине 1907 - Кыркларели 2 сәуір 1948). Ол негізінен Офолдық отбасынан шыққан, жаяу әскердің капитаны Әли Селахаттин мырзаның және Хусния Ханымның ұлы. Принц Сабахаддин мен ақын Тәуфик Фикреттің жақын досы болған әкесі балаларына достарының есімдерін берді. Алғашқы білімін Стамбулдағы Үскүдарда орналасқан Фуюзат-ы Османие мектебінен алды. Кейіннен ол әкесі қызмет атқарған жерлерде (Чанаккале, Измир, Эдремит) білім алуын жалғастырды. Балықшырадағы Мұғалім мектебінде оқыды. Ол оны Стамбулға көшіріп, Мұғалімдер мектебін бітірді (1927). Бір жылға жуық уақыт бойы Йозгат қаласында мұғалім болды. Білім беру өкілдігінің есебінен шетел тілдерінің мұғалімі ретінде Германияға оқуға жіберілді (1928). Бір жыл Потсдамда болғаннан кейін Берлинге ауысты. Оқуын аяқтамай, Стамбулға оралды (1930). Сол жылы Гази оқу орнында ашылған шет тілінен емтихан тапсырып, Айдын орта мектебінде неміс тілі мұғалімі болып тағайындалды. Кейіннен тағайындалған Коньяда, ол бір меджлисте оқыған Мұстафа Кемалдың өлеңі туралы хабарланғандықтан, бір жылға сотталды. Конья және Синоп түрмелерінде (1932-33) болды. Республиканың он жылдығына орай рақымшылықпен қалған жазасы кешірілді. Бір уақыт Нәшрият Мүдириятында бюро меңгерушісі, Анкарадағы екінші орта мектепте неміс, кейіннен Музыкалық мұғалімдер мектебінде түрік тілі мұғалімі болды (1934-1944). 1945 жылы Министрліктің бұйрығымен Музыка мұғалімі мектебіндегі жұмысы тоқтатылды. Стамбулға келіп, журналистикаға кірісті. Марко Паша, Малум Паша, Маркум Паша, Алибаба газеттерінде (1946-47) Азиз Несин және Рифат Илғазмен бірге жұмыс істеді. Кейіннен ол Мехмед Али Айбардың "Жыршықты азат ету" журналында жазды. Осы газеттердегі түрлі мақалалары үшін қудаланды. Стамбулдағы Пашакапыс түрмесінде үш айдай отырды. Бір кездері жүк тасумен айналысқан. Болгария шекарасынан шетелге шығуға тырысқанда, оны жол көрсеткен адам өлтірді. Қайтыс болғаннан кейін 25 жылдан кейін Yeni adımlar журналы оның атынан Сабахаттин Али әңгімелер сыйлығын (1973) ұйымдастырды. Баспаға өлеңмен түскен Сабахаттин Әли өзінің алғашқы шығармаларын Балыкесирде шыққан "Ирмак" және "Чаглян" журналдарында жариялады (1926). Сол жылы оның өлеңдері мен шағын әңгімелері "Серveti Фунун" журналында жарық көрді. 1927-28 жылдардан бастап оның қолы Güneş, Serveti Fünun, Hayat, Akbaba, Meşale сияқты журналдарда көріне бастады. Халық поэзиясының көзімен тамақтана отырып, бұл алғашқы өлеңдерін "Таулар және жел" (1934) кітабына жинады. Кейінгі еңбектері әңгіме жанрына толы болды. Германияда болған жылдары Тургенев, Горки, Генрих фон Клейст, Кнут Хамсун, Е.Т.А. Ол Хофман сияқты жазушыларды оқыды, оларға қатты әсер етті. Ол нәзік, сезімтал, үндемейтін, өзіне-өзі қараған бала болып өседі. Әлидің өмірі дауылмен өтті. Шетелде болған жылдарынан басқа, Стамбул, Анкара және Анадолуның әртүрлі қалалары мен қалашықтарында табылған. Бұл өмір сызығы оның дүниетанымы мен шығармашылығына үлкен әсер етті. Оның алғашқы өлеңдері, шынайы, шынайы сезімдерді ашық тілмен баяндаған, романтикалық серпілістермен безендірілген алғашқы әңгімелері, оның барлық шығармаларын қамтитын ортақ қасиет - оның жеке тұлғасынан шығатын, ыдысқа сыймайтын, ақылынан адасқандығын куәландырады.
Сәбахаттин Әли Ғази Білім беру институтында ашылған шет тілдері бойынша емтиханды қашан жеңіп алды?
1930