Қажетті ұзындығы мен ені жоқ болса да, Роджер Бэкон картаны суреттеп, оның көшірмесін сол кездегі папаға сыйға тартты. Кейбір зерттеушілер бұл картада (бізге жетпеген) жер шарының бейнесі солтүстік жарты шармен шектелетін глобулярлық проекция ретінде қарастыруға бейім. Бұл жағдайда, әрине, мынадай сұрақ туындайды: егер латын әлемінде, өзі айтқандай, ендік пен ұзындықтың дәрежесі болмаса, Бэкон не тарта алар еді? Ол білетін шектелген сандағы сәйкес келмейтін координаттар, жағалау сызықтары жоқ латын әлемінен тыс әлемді картографиялық сипаттау үшін жеткілікті ме еді? Әлде оның араб-ислам мәдени ортасынан шыққан карта моделі, мүмкін, көп жағдайда, глобулярлық проекцияны қамтитын аль-Мехмун географтарының әлем картасы қолдарына түскен бе? Бұл сұраққа жауап беруге тырысқанда, оның замандасы Альберт Магнустың бірнеше жерлерді схемалық түрде жай ғана жүзеге асыратын және айлық формаға қарама-қайшы бейнелейтін алғашқы қозғалысын да ескеруіміз керек. Сонымен қатар, жердің дөңгелек екендігі Роджер Бэконның жердің пішіні туралы түсінігіне қайшы келетінін ескерген жөн. Ибн Рашдул оңтүстік жарты шардың өмір сүру мүмкіндігі туралы ілімін дұрыс түсінбеу нәтижесінде, ол бір жағынан, полюстерде жер шарының ортасында орналасқаннан гөрі әлдеқайда үлкен су массалары бар екеніне сенді, ал жер шарының ортасындағы сулар шығыста Үндістан мен батыста Испанияның арасында жатыр, екінші жағынан, ол екі жердің бар екендігі туралы ойға негізделген, бірі - солтүстік айналымдағы, екіншісі - экватордағы Сиена. Осылайша ол Opus maius атты шығармасында суреттелген екі күмбезді әлем туралы ойды тапты:
Кімнің ілімі бойынша оңтүстік жарты шарда өмір сүру мүмкін?
Ибн Рашдул