Гусейн Нихал Атсыз - идеялық қайраткер, жазушы, ақын және әдебиет тарихшысы. 1905 жылы 12 қаңтарда Стамбулда дүниеге келген, 1975 жылы 11 желтоқсанда қайтыс болған. Әкесі жағынан Гүмішханаға қарасты Торул қазасының Миди ауылынан шыққан Çiftçioğulları отбасына, анасы жағынан Трабзоннан шыққан Kadıoğulları отбасына жатады. Бастауыш және орта білімін Кадыкойдегі француз және неміс мектебі, Сувайштағы француз мектебі, Касымпашадағы алжирлік Гази Хасан Паша, Хайдарпаша Османлы Иттіхад мектептерімен Кадыкой мен Стамбул Сұлтандығында алды. 1922 жылы Солтанның оныншы сыныбынан емтихан тапсырып, Әскери медицина институтына түседі. 1925 жылы 4 наурызда осы мектептен шығарылғаннан кейін үш ай бойы Қабаташ лицейінде мұғалім орынбасары, бір уақыт Махмуд Шевкет Паша кемесінде хатшы орынбасары болды. Дарлуфтың Әдебиет бөлімшесі мен Жоғары оқу орнына түскеннен кейін бір аптадан кейін әскерге шақырылды. 1930 жылы Белареде әдебиет факультетіне ассистент болып оқуға түседі. 1931 жылдың 15 мамыры мен 1932 жылдың 25 қыркүйегі аралығында Айлық Атсыз журналын шығарды. Профессор Ақылды Уәлиді қорлаған Решит Галибге ұстазын қорғаған жеделхатты тартқаннан кейін, 1933 жылы 13 наурызда Малатия орта мектебінің түрік тілі мұғалімі болып айдалды. 1933 жылдың қыркүйегінде Эдирне лицейінің әдебиет мұғаліміне әкелінді. 1933 жылдың 5 қарашасы мен 1934 жылдың 16 шілдесі аралығында ай сайынғы "Орхун" журналын шығарды. 1933 жылы 28 желтоқсанда ол Тарих институтының мектептер үшін дайындаған тарих кітаптарын сынға алғандықтан, Уәкілеттігін алды. 1934 жылдың 9 қыркүйегінен 1938 жылдың 1 шілдесіне дейін Дениз Гедики орта мектебінде және жеке Үрге Өлке лицейінде әдебиет мұғалімі болды. 1939 жылы 19 қыркүйекте ол Боғазичи жеке лицейіне ауысты. 1943 жылдың 1 қазанында Орхунды қайта шығара бастады. 1944 жылдың наурыз және сәуір айларында Орхунданың вице-президенті Шукрю Саракоглуға екі ашық хат жазды. Ол коммунистік белсенділіктердің шыққанына назар аударды. Осы жазбалары үшін 1944 жылы оқытушылық қызметінен шығарылды. Оған қарсы ашық хатта ел сатқыны деп атаған Сабахаттин Али сотқа шағым түсірді. Сот 26 сәуірде Анкарада басталды. 3 мамырда жалғасты. Сол күні сотқа қатыспаған жастар Анкарада дәйексөзге шықты. Әкімдік бұл жағдайды мемлекеттік төңкеріс деп жариялады. Жастар тұтқындауға кірісті. Атсыздың соты 9 мамырда аяқталды. Төрт айлық жазасы қысқартылды. Алайда 3 мамырдағы демонстрацияларға байланысты көптеген адамдармен бірге тұтқындалды. 1945 жылы 20 наурызда түркілер әртүрлі жазаларға ұшырады. Ацыздың 6,5 жылдық жазасы апелляциямен бұзылды. Біршама уақыт жұмыс істемеген Ациз 1949 жылы 2 шілдеде Сүлеймен кітапханасына тағайындалды. 1950 жылы 21 қыркүйекте Хайдарпаша орта мектебінде әдебиет мұғалімі болды. 1952 жылдың мамыр айында Түркияның құрылтай конференциясы бойынша оқытушылықтан алынып, қайтадан Сүлеймен кітапханасына берілді (13 мамыр 1952). Ол 17 жыл бойы осы жерде жұмыс істеді. 1969 жылы 1 сәуірде зейнеткерлікке шықты. 1964 жылдың 1 қаңтарында "Өткізу" журналын шығара бастады. Өткікенің 1967 жылдың сәуір - шілде айларында Шығыс Анадолудағы бөлініп шығушылық және Күрдшілдік қозғалыстар туралы мақалалар жазды. Осы жазбалары үшін 15 айға түрмеге қамалды. 1974 жылдың 21 қаңтарында президент Ацизды кешірді. Екі ұлы бар Атсыз парсы, араб және француз тілдерін білетін. Атсыздық идея тарихында ерекше орын алады. Түркияның ішіндегі және сыртындағы түріктерге бірдей қызығушылық танытты. Ациздің пікірінше, ондағы ұлы мемлекеттер - ғұндар, сіенпилер, апарлар, гөктүріктер, ұйғырлар жоқ, Орта Азияда тек қана бір ғана Түрік мемлекеті бар, ол үнемі билік алмасып отырады. Сол сияқты, Шығыс Азияда 1040 сәлжүктер құрған Түрік мемлекеті билік пен режимді өзгертіп, бүгінгі күнге дейін жалғасуда. Атсыз, ұлтшылдықта исламға элемент ретінде орын бермейді. Атсыз идеяшылдықтан басқа, тарих, әдебиет, тарихи зерттеулер, тарихи романдар мен өлеңдерімен де танымал. 1930 жылдан бастап оның мақалалары түрлі газеттер мен журналдарда жарияланды. Түрік елінде жиналған мақалаларында узух элементі күшті. Оның өлеңдерінің өте аз бөлігінде махаббат пен жалғыздық тақырыбы кездеседі. Алғашқы өлеңдерінде ол иероглифтерді, ал кейінгі өлеңдерінде көбірек сөз салмағын қолданған.
Өткен жылдың қай санында Шығыс Анадолудағы бөлінісшіл және Күрдшіл қозғалыстар туралы мақалалар жазды?
1967 жылдың сәуір - шілде айларында