1930 жылға дейін Түркияда электр жұмысы, әдетте, шетелдік кәсіпорындардың қолында болған шағын жергілікті электр станциялары мен олардың қоректенетін бір-бірінен бөлек жергілікті тарату желілерін пайдалану түрінде болды. 1939 жылы шетелдік компанияларға берілген бұл жеңілдіктер мемлекет иелігіне берілді, ал жалпы тарату қызметі муниципалитеттерге берілді. Түркия Республикасы құрылған 1923 жылы, орнатылған қуаты 33 МВт және жылдық өндірісі 45 миллион КВт-сағат болған кезде; 1935 жылға қарай, орнатылған қуаты 126,2 МВт, өндірісі 213 миллион кВт-сағат, ал электрлендірілген облыстардың саны 43 болды. 1933 жылы 2301 Заң бойынша Өлкелер Банкі құрылды. 1935 жылы 2805 Заңмен құрылған Etibank-тің 3 негізгі функциясының бірі электрлік басқару болып ұйымдастырылған. Сол жылы 2804 Заңмен кенді зерттеу (MTA), 2819 Заңмен электр жұмыстарын тексеру басқармасы (EİEİ) құрылды. 1954 жылы Мемлекеттік Су Ісі (ГСИ) құрылғанға дейін барлық өндіріс және тарату, соның ішінде гидроэлектр қондырғысы, Etibank бастамасымен осы ұйымдардың үлесімен жүргізілді, шағын қуаты бар дизель және гидроэлектр станциялары және көптеген өнеркәсіптік ұйымдар мен муниципалитеттер басқаратын дизель станцияларымен қалалардың электр қажеттіліктерін қанағаттандыруға тырысты. 1948 жылы Зонгулдақтағы Чаталағзы Жылу Электр Станциясы іске қосылды, ол сол кездегі ең ірі қондырғы, Силахтарага Жылу Электр Станциясынан, ал 1952 жылы 154 кВ энергияны тасымалдау желісімен Стамбулға электр қуаты берілді. Бұл Энергияны тасымалдау желісі ұлттық энергия жүйесінің (Интерконекті жүйесі) бастауын да құрады. 1950 жылдары Түркияның орнатылған қуаты 407,8 МВт, ал жылдық өндірісі 500 миллион кВт-сағатқа жетті. 1956 жылы 3 маңызды қондырғы ұлттық электр жүйесіне қосылды. Олар: Адана маңындағы Сейхан бөгеті мен ГЭС, Анкара маңындағы Сарыяр бөгеті және ГЭС пен Кутахия маңындағы Тунчбилек жылу станциясы.
1948 жылы Зонгонкада қандай электр станциясы іске қосылды?
Чаталағзы Жылу Электр Станциясы