Қажетті ұзындығы мен ені жоқ болса да, Роджер Бэкон картаны суреттеп, оның көшірмесін сол кездегі папаға сыйға тартты. Кейбір зерттеушілер бұл картада (бізге жетпеген) жер шарының бейнесі солтүстік жарты шармен шектелетін глобулярлық проекция ретінде қарастыруға бейім. Бұл жағдайда, әрине, мынадай сұрақ туындайды: егер латын әлемінде, өзі айтқандай, ендік пен ұзындықтың дәрежесі болмаса, Бэкон не тарта алар еді? Ол білетін шектелген сандағы сәйкес келмейтін координаттар, жағалау сызықтары жоқ латын әлемінен тыс әлемді картографиялық сипаттау үшін жеткілікті ме еді? Әлде оның араб-ислам мәдени ортасынан шыққан карта моделі, мүмкін, көп жағдайда, глобулярлық проекцияны қамтитын аль-Мехмун географтарының әлем картасы қолдарына түскен бе? Бұл сұраққа жауап беруге тырысқанда, оның замандасы Альберт Магнустың бірнеше жерлерді схемалық түрде жай ғана жүзеге асыратын және айлық формаға қарама-қайшы бейнелейтін алғашқы қозғалысын да ескеруіміз керек. Сонымен қатар, жердің дөңгелек екендігі Роджер Бэконның жердің пішіні туралы түсінігіне қайшы келетінін ескерген жөн. Ибн Рушдтің оңтүстік жарты шарда өмір сүру мүмкіндігі туралы ілімін дұрыс түсінбеу нәтижесінде ол бір жағынан, жер шарының ортасында орналасқан судан әлдеқайда үлкен су массалары бар екеніне және жер шарының ортасындағы сулар шығыста Үндістан мен батыста Испанияның арасында жатыр деп сенді, ал екінші жағынан, ол екі жердің болуы туралы ойға негізделген, бірі - солтүстік айналым шеңберінде, екіншісі - экваторда орналасқан, бұл Сиена деп аталады. Осылайша ол Opus maius атты еңбегінде суреттелген екі күмбезді әлем туралы ойды тапты:
Екі күмбезді әлемнің схемасы қай шығармада кездеседі?
Opus maius