Ахмед, ағасы. Саясат және идея қайраткері (Шуша/Әзірбайжан 1869-Стамбул 19 мамыр 1939). Оның ұрпағы Қарабағтың беделді отбасыларынан шыққан. Жас кезінде ол орыс тілін Арменияның жеке қожайындарынан үйренген. Шушада ашылған орыс орта мектебін бітірген. Тбилисидегі орта білімді бітіргеннен кейін Парижге барып, тарих, филология және құқық мамандықтарын оқыды. Парижде ол террористік қоғамның және террористік қоғамның жетекші тұлғаларымен кездесті. Ол Лондонға жиналған шархиятшылар съезіне Шии мазхабының пайда болуы мен дамуы туралы уағызмен қатысты (1892). Оқуды бітірген соң (1894) Әзірбайжанға оралды. Гаспаралық Исмаил мен оның достары шығарған "Хият" атты газеттерде, "Тераки" газетінде жазды. "Иршат" атты газет шығарды. Ол сырттай да сабақ беріп жүрді. Кейбір қауымдастық құру жұмыстарына байланысты Ресей билігінің қысымына ұшырады. Екінші рет Мәшрутті жариялағаннан кейін (1909) Стамбулға келді. Мариф инспектор болып тағайындалды. Сүлеймен кітапханасының директоры болды. Іttihat және Terakki фракциясына кірді. Ол журналистикаға бет бұрып, мемлекеттік қызметтен кетіп қалды. Түркілік ағымның жетекші тұлғаларының бірі ретінде Түркожайды құрушылардың бірі болды. Бұл ошақтың органы Түрік елінің жариялануында үлкен рөл атқарды. Дарулфунунда түрік-моғол тарихы және орыс тілі пәні бойынша оқытушылық қызмет атқарды (1911-1912). Алдымен ол "Хикмет" газетінде және "Себилуррешат" журналында жазды. Аудармашы шындықтың бас редакторы болып табылды. Ыттымақтастық Терракиден Афион (карахисар) депутаты және партия Орталық-ы-Оммуми мүшесі болды (1912). Кавказ әскерінің саяси кеңесшісі ретінде Әзірбайжанға жіберілді (1917). Стамбулға оралғаннан кейін басқа одақтастармен бірге ағылшындар оны Мальтаға (1918) сүртіп жіберді. Үш жылдан кейін босатылғаннан кейін (1921) Анкараға көшіп барды. Баспа баспасының бас басқармасына тағайындалды. Ол екінші кезеңге де Қарс депутаты ретінде кірді. Билікте ұлттық бас редактор, Анкара заң мектебінде заңның негізгі оқытушысы болды. "Еркін Республика" сектасын құруда белсенді рөл атқарды. Факультеті жабылғаннан кейін саяси өмірден кетіп қалды. Стамбул Дарулфуннуннда әкімдікке қайта оралды. 1933 жылы осы қызметте зейнеткерлікке шықты. Ол "Мәдениет апталығы" мен "Адам" журналдарында жазды. Ол өлгенше жазушылықпен айналысты. Ақын журналын шығарды (1933). Ахмет Ағаоғлы жаңа идеяларды ұсынған идеялық адам емес, идеяның тасымалдаушысы. Ол өз дәуірінде кең тараған көзқарастар арасында ең батысқа жақын болды. Ол құтқарылу үшін Еуропа өркениетінің толық мағынасында игерілуі керек деген пікірін қорғады (" Үш өркениет "). Түрік екі рет дінін өзгерткен, сондықтан да батыс мәдениетінің толық мағынасын қабылдауымыз мүмкін емес. Расулзада, А. Ахметті Орта Шығыстағы еуропаландыру қозғалысының ең шынайы идеологы деп санайды. Ол әлеуметтік және экономикалық мәселелерде жекешіл және либералдық. Сондықтан да Сүлеймен Нәзиф, Якуб Кадри және Ш. Ол Сүриямен келіспеушіліктерде болды. "Еркін адамдардың елінде" атты әңгімелесулер жинағы осы жағы мен оның жеке басы туралы түсінікті ойларды қамтиды.
Ахмед Ағаоғлу Мальтадан қанша жылдан кейін оралды?
Үш жылдан кейін