Империя бойынша ең маңызды жарлықтар: 1839 жылы 3 қарашада Танзимат жарлығы, 1856 жылы 18 ақпанда Реформа жарлығы және 1860 жылы Сұлтан Әбділазиз жарлығы болып саналады. Бұл жарлықтар арқылы мемлекет құлдыраудың әлеуметтік және экономикалық себептерін зерттемей, кейбір батыс мекемелерін және түсінігін мемлекетке әкелу арқылы мемлекетті құтқаруға болады деп ойланған, бірақ бұл жарлықтар арқылы қоғамдағы мекемелер мен түсініктер екіге бөлінді, ислам дүниетанымы мен осы түсінікпен құрылған мекемелер мен батыс имитаторлары арасындағы қақтығыстар нәтижесінде қоғамның ішінде үлкен мәселелер туындады, құлдырауды болдырмайтын реформалар күтілетін әсерді көрсете алмады. Бұл кезеңде Батыс экономикалық қолдауына, берер қарыздарына мұқтаж болған Осман мемлекеті оларды тек батыс мемлекеттеріне түрлі жеңілдіктер беру шартымен ғана ала алды. Осы жеңілдіктер арқылы Осман жеріне келген шетелдік капитал мен инвестиция, оның мүмкіндігі мен күшімен жергілікті өнеркәсіпті өлтірді. Осылайша Осман мемлекеті жартылай отаршылдық мемлекетке айналды, оның экономикасы мен бай ресурстары батыс мемлекеттерінің қолына өтті.
Кім жартылай отаршылдыққа ұшырап, экономикасы мен бай ресурстары батыс мемлекеттеріне тиді?
Осман мемлекеті