Ибн Рушд ең алдымен Аристотельдің еңбектерін арабшаға аударып, шарттарын жазғаны үшін танымал, олардың көпшілігі қазір Батыста ұмытылған. 1150 жылға дейін Еуропада Аристотельдің еңбектерінің бірнеше аудармасы ғана болды, ал олар дін қызметкерлері үшін қызықты әрі зерттелмеген. Батыс Аристотельдің мұрасын қайта ашу үшін, 12 ғасырдың басында, ғасырдың басында латын тіліне аударылған. Ибн-и Рушдтің Аристотель туралы еңбектері отыз жылдық кезеңді қамтиды және ол осы кезеңде "Саясаттан" басқа барлық еңбектеріне түсініктеме жазды, оған қол жеткізе алмады. Оның еңбектерінің еврей тіліне аударылуы еврей философиясына да тұрақты әсерін тигізді. Ибн-и Рушдтің ойларын христиандық схоластикалық дәстүрден Аристотельдің логикалық еңбектерін бағалаған Париж университетінің оқытушылары, мысалы, Брабанттан шыққан Сигер, Томас Аквин және Дацианнан шыққан Боэций игерген. Атакты схоластикалық философтар, мысалы, Томас Аквинас, оны 'Артист' (Жетіінші)  және Аристотельді 'Философ' деп атап, оған жоғары баға берді. Ислам әлемінде ешқандай мектеп қалдырмады және оның өлімі Индулийдегі еркін ойлау өмірінің аяқталуын білдірді.
Ибн Рушдті схоластикалық философтар қандай лақаппен атаған?
'Артист' (Жетіінші) 