Филдлинг Х. Гаррисон сияқты кейбір заманауи ғалымдар геология ғылымының бастамасы мұсылмандық жаулап алулар аяқталғаннан кейін парсыларға дейін барады деп санайды. Әбу әл-Райхан әл-Бирүнидің (973-1048 жж.т.) еңбектері Үндістанның бір кездері теңіз болғанын болжап, Үндістан геологиясына қатысты ең көне жазбаларды қамтыған алғашқы парсы геологтарының бірі болды. Мұсылман жаулап алушылары жоймаған грек және үнді ғылыми әдебиеттерінен бастау алып, парсы ғалымы Ибн-и Сина (Ибн-и Сина, 981-1037) таулардың пайда болуы, жер сілкіністерінің пайда болуы және қазіргі геологияның орталығындағы басқа да мәселелер туралы ғылымның кейінгі дамуы үшін қажетті негіз болатын егжей-тегжейлі түсіндірмелерді ұсынды. Қытайда Shen Kuo (1031-1095) ғалым жердің пайда болу процесіне қатысты гипотезасын тұжырымдады: мұхиттан жүздеген шақырым қашықтықтағы таудың геологиялық қабатында табылған жануарлардың фоссилді қабықтарын бақылауға сүйене отырып, топырақ таулардың эрозиясы мен аллюионның жинақталуымен пайда болды деген тұжырымға келді.
Бұл адам жер сілкіністерінің пайда болуы мен таулардың пайда болуы туралы түсініктеме берді, оның аты кім?
Ибн-и Сина