Еуропаның араб-ислам математикалық географиясы тұрғысынан сол кезде жеткен ең жоғары сиымдалу сатысы Францискан Роджер Бэкон (1214-1292) өзінен көрінеді. Ол өзінің мәдени ортасының жалғыз белгілі ерте кезеңін картаға түсіруді табады, оның ені мен ұзындығы бойынша. Оның айтуынша, латын әлемінде географиялық кеңістік пен ұзындығы туралы білім әлі де жоқ, ал бұл іс Рим папасы, Рим патшалығы мен патшалықтың қолдауысыз жүзеге аспайды. Оқырманға қажетті ұзындығы мен ендігі дәрежесін өзі тапқандай көрсетпей, астрономның заңын (әрине, ez-Zerkaliдің кітабының латынша аудармасы) және ұзындығы мен ендігі дәрежесінің диаграммаларын (бәлкім, Толедо диаграммалары және олардан жасалған имитация) көздер ретінде атайды. Қол астындағы ресурстардың координаттары әлемнің картасын немесе тіпті картаның бір бөлігін салуға жеткіліксіз болса да, олар бір-бірінен өте үлкен айырмашылықтарды көрсетті, өйткені олар әртүрлі нөлдік меридиандарға сәйкес жазылған.
Роджер Бэкон қандай тәжірибе жүргізді?
картаға түсіруді