1127 жылы, Константин қайтыс болғаннан кейін тура 40 жыл өткен соң, Антиохиялық Стефан бұл кітапты, оның шынайы авторы Али б. Аль-Аббас деген атпен бір рет латыншаға аударған (Liber completus artis medicinae, qui dicitur regalis dispositio hali filii abbas...). Бұл тұжырым өзі туралы: "Константин осы ғылымның пайдасын көріп, алдымен көптеген латын жазбаларын зерттеді және олар сабаққа жарамсыз" деген тұжырымға келді. Кейіннен ол ежелгі грек жазушыларынан Гипократ пен Галенге, бірнеше ғасырдан кейін өмір сүрген жазушылардан Орибасийге (Византия), Александрға (Тральский) және Паулусқа (Эгинский) айналды. Бірақ ол тек қана өнердің керемет шебері Гиппократты еліктегісі келмеді, өйткені оның шығармалары өте ашық және көркем емес, сонымен бірге қысқа. Галленос көптеген ірі еңбектер жазған, бірақ олардың көлемі өте үлкен болғандықтан, оның 16 шығармасы көбінесе қолданылады. Аталған шығарманың екінші аудармашысы Антиохиялық Стефанның Константинге қарсы экстремизмге қарсы айыптауынан кейін, Константиннің автор ретінде рөлі күні бүгінге дейін әртүрлі түрде бағаланды. Константин экстремист ретінде айыпталды, magister orientis et occidentis novusque effulgens Гиппократ ретінде мақталды (Шығыс пен Батыстың жаңа пайда болған Гиппократ) және ақымақ діни қызметкер ретінде қорланды! 19-шы жыл. XIX ғасырдың ортасында француз медицина тарихшысы Еуропа ғалымдарының конгресі Константинге ескерткіш Салерно шығанағында немесе Монте-Кассиноның басында орнату керектігін ұсынды. Юлиус Хиршбергтің пікірінше, араб шәкірті және кейін Монте-Кассинодағы діни қызметкер57, ойлы мұрадан еш пайда таппаған, ал Карл Судхофф58 оны былай деп мақтаған: Константин Салерноның тілін шешті. Оның ықпалымен ортағасырлық медицинаның алғашқы жазбасы құрылды, оның қабілеті қайта жанданды. Бірнеше рет Пётр Диаконның (Peter Diaconus) мақтауының кейбір тұстары тым болса да, бір нәрсеге еш күмән жоқ: Константин Еуропа медицинасының шебері (Magister Occidentis) болды! Судхофф59 Константиннің көптеген араб медицина кітаптарын латын нұсқасында өз атымен шығарғанын біледі, ол бұл әрекетті былайша түсіндіреді: Шығыстағы жазушылар сөз болған кезде, ол ешқандай атауды жазбайды. Кішігірім шығармалар, мысалы жыныстық қатынас, меланхолия, ұмытшақтық, алапес туралы кітаптар осы авторларға тиесілі болуы мүмкін. Бұл еңбектерінде ол тек өз атын ғана атаған, дәл Viaticus және Pantegni деп аталатын тек араб тілінен аударған еңбектерін әділетсіз түрде тек өз атымен ғана шығарған сияқты. Осылайша Константин бұл еңбектерді Салерноның ғалымдары оңай қабыл алады деп үміттенді, егер олар мұсылман жазушысының атын қолданбаса.
Константин өзінің аудармаларын өз атынан басып шығарғанын қалай түсіндіреді?
жыныстық қатынас, меланхолия, ұмытшақтық, алапес туралы кітаптар