1819 жылы Петерлодағы қырғыннан кейін сол жылдың соңында ақын Перси Шелли өзінің саяси поэмасы "Анархияның маскасы" деп аталатын поэмасын жазды, ол өз заманының әділетсіз билік формаларына қатысты ойларының бейнелерімен басталып, содан кейін жаңа әлеуметтік іс-әрекеттің жаңа түрін елестетті. Бұл, бәлкім, күшсіз наразылық қағидатының алғашқы заманауи (қатаң емес) көрінісі болар. Бір нұсқасын жазушы Генри Дэвид Торо өзінің "Қоғамдық мойынсұнбаушылық" деген еңбегінде, ал кейіннен Ганди өзінің "Сатьяграха" деген ілімінде қарастырды. Гандидің "Сатьяграха" шығармасы Шеллидің наразылық пен саяси әрекеттегі зорлықсыздығынан ішінара әсер еткен және рухтанған. Атап айтқанда, тәуелсіз Үндістан кампаниясы кезінде Гандидің Шеллидің "Анархияның бетпердесі" шығармасынан кең бұқараға жиі сілтеме жасағаны белгілі.
Оның өлеңі қандай наразылық түрінің алғашқы түрі болып саналады?
күшсіз