Дезоксирибонуклеин қышқылы немесе қысқаша ДНК - бұл барлық организмдер мен кейбір вирустардың тіршілік функциялары мен биологиялық дамуы үшін қажетті генетикалық нұсқауларды қамтитын нуклеин қышқылы. ДНҚ-ның басты рөлі - ақпаратты ұзақ уақыт сақтауға мүмкіндік беру. ДНК-ны белдіктер мен РНК сияқты жасушаның басқа компоненттерін құру үшін қажетті ақпаратты қамтитындықтан, оны үлгі, үлгі немесе рецептке ұқсатады. Генетикалық ақпаратты қамтитын ДНК бөлшектері ген деп аталады. ДНК-ның кейбір тізбектері құрылымдық функцияларды атқарады (мысалы, хромосомалардың пішінін анықтайды), ал басқалары бұл генетикалық ақпаратты қалай (кімнің жасушаларында, қандай жағдайларда) пайдалану керектігін реттеуге көмектеседі. Химиялық тұрғыдан алсақ, ДНК екі ұзын полимерден тұрады, олар нуклеотидтер деп аталатын қарапайым бірліктерден тұрады. Бұл полимерлердің арқауы қант пен фосфат топтарынан тұрады, олар эфирлік байланыстармен біріктірілген. Бұл екі жіп бір-біріне қарама-қарсы бағытта созылады. Әрбір қант тобының бірінде негіз деп аталатын молекулалардың төрт түрі болады. ДНК-ның тірек буынында орналасқан осы негіздер тізбегі генетикалық ақпаратты кодтайды. Бұл ақуыз синтезі кезінде генетикалық код арқылы оқылған ақпарат ақуыздың аминокислоталар тізбесін анықтайды. Бұл процесте ДНК-дағы ақпарат ДНК-ға ұқсас құрылымдағы басқа нуклеин қышқылы РНК-ға көшіріледі. Бұл процесс транскрипция деп аталады.
ДНҚ-дағы ақпараттың басқа бір нуклеин қышқылына, яғни ДНҚ-ға ұқсас құрылымдағы РНК-ға көшірілуін не дейді?
транскрипция