Сербтер өз тәуелсіздігін қалайды, олар 1814 жылы Вена конгрессіне делегация жіберді. Бірақ нәтижеге қол жеткізе алмағандықтан, олар 1815 жылы Милош Обреновичтің басшылығымен екінші көтерілісті бастады, олардың әрекеттерін ресейліктер қолдады. Бұл көтеріліс де сәтсіз болды, бірақ 1817 жылы Ресеймен жаңа соғыс болғысы келмеген және Ресейдің аймаққа ықтимал араласуын болдырмауды қалаған Осман мемлекеті сербтерге кейбір автономиялық құқықтарды беруге келісті. Осман губернаторы Марашлы Али-паша Милош Обреновичпен келісімге келіп, Сербияның ішкі істерінде тәуелсіздігін қамтамасыз етті. Сербияның билігін қолға алған Милош Обранович, Сербияға қайтып келген алғашқы көтеріліс көшбасшысы Қара Йоргиді өзіне қарсылас болмау үшін өлтірді. 1828-1829 жылдардағы Осман-Орыс соғысын жеңген Османдықтар Сербияның жартылай тәуелсіздігіне Ресеймен жасалған Эдирне келісімін қабылдады. 1830 және 1833 жылдары Османдық падишаһ II. Махмуттың қол қойған Хат-и Шерифтерімен Милош Обреновичтің қолында болған жерлер көбейтілді, ал ол Османдықтармен ресми түрде Сербия князі ретінде танылды.
Осман мемлекеті сербтерге автономиялық құқықтарды беруге қашан келісті?
1817 жылы