1444 жылы таққа бас тартқан ІІ. Мұрат өз еркімен оның орнын олы Мехметтің қалдырды. II. Іл. Мехмед 12 жаста, ол жаңадан келген бала ретінде қарастырылды, ал сол кездегі қарапайым хан - Чандарлы Халил паша бұл шешімді дұрыс деп таппады. Осыдан кейін крест әскері құрылып, Осман империясына қарсы аттанды. Сұлтан Мехмед 12 жасында болса да, әкесіне мынадай тарихи хат жіберді: "Әке, егер сіз падишаһ болсаңыз, келіп, әскерге қол ұшын беріңіз, егер мен падишаһ болсам, сізге бұйрық беремін, келіп, әскерге қол ұшын беріңіз". Мұрат қайтып оралып, өзінің бас қолбасшысы ретінде жүргізген Варна шайқасын жеңіп шығады. Осы шайқастан кейін мемлекет адамдарының да пікірлерімен ІІ. Мұрат тағы таққа отырды, ал тақтан айырылған мұрагер Мехмед Манисаға жіберілді. 1445 жылдың қарашасында ІІ. Мұрат тағы да тағын ұлы Мехметке қалдырды, Мехметтің екінші билігі кезінде Эдирнеде өрт пен тонау оқиғалары болды. Халил Пашаның және басқа да мемлекет қайраткерлерінің бастамасымен Мехмед тағы да тақтан алынды. II. Хаммердің пікірінше Мехметке тағы да тақтан түсу ұсынылмаған, Халил Паша оған бірге аң аулауға баруды ұсынды, ол аң аулаудан қайтып келгенде, жас Мехметтің тақтан түсірілгенін білді.1444-46 жылдар аралығында уақытша билік құрған II. Мехмед 1451 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін таққа соңғы рет отырды. Садразам Халил Пашаның жер аударылуынан кейін, II. Мехметтің араласуымен ол Эдирнеге оралды. Халил мен Заганс паша арасындағы келіспеушілік қоршауда да көрінеді; Халил паша қоршаудан бас тартуды, ал Заганс паша керісінше қоршауды жалғастыруды сұрайды. Халил Паша II-нің билігінен босату үшін, оны тақтан түсіру үшін және қоршауды орынсыз деп санағандықтан. Мәхмед оны жау деп санайды. II-ші дүниежүзілік соғыс кезінде қалаға кез келген көмектің келуін болдырмау үшін, Стамбулдың теңіз байланысын толығымен кесіп тастау керек болды. Мехмед Румели бекінісін салуды қажет деп тапты. І орын Бұл Баязидтің Анталия бекінісіне қарама-қарсы, 1452 жылдың сәуірінде құрылыс жұмыстары басталды. Қамал құрылысында бес-алты мың жұмысшы жұмыс істеген. II. Іл. Мехмед құрылысқа жеке қатысқан. Августа құрылыс аяқталды; қамалдың он үш бұрышы болды. Үш үлкен жұлдыздың үстіне қорғасын төсеніш салынған. 400 сарбаз бен қамалдың қолбасшылығы Фирүз Ағаға берілді. Румели қорғанының құрылысы және бұғаздың қозғалысының тоқтатылуы Византия империясын алаңдатты. Қабырға құрылысын тоқтату үшін жіберілген екі Византия елшісі ІІ. Ол Мехметтің бұйрығымен өлім жазасына кесілді. 1452 жылдың қарашасында екі венециялық кеме бұғаздан өтуді қалап, екі бекіністен де атыс басталды, ал капитан Антонио Риццоның кемесі суға батты. Риццо теңізге секіріп, құтқарылады, тұтқынға алынады және Эдирнеге алып кетіліп, ағашқа ілінеді. Капитанның кешірілуін сұрап, Стамбулдан кеткен Венеция елшісі өлім жазасына кесілгенін көріп, кері қайтып келеді, ал Осман империясы Венецияға да соғыс бастады деп танылады. Әскери дайындық кезінде кезеңіне сәйкес үлкен оқтарды жасау басталды. Солардың бірі - Византияның тұтқындарынан су бұрғылаушылар ұрлап әкеткен Урбан есімді инженердің жасатып берген патшалық шары, оның бір ғана шары 550 килограмм шамасында, оның ұзындығы 8 метр, ал шеңберінің шеңбері 2,5 метр болатын. Бұл пультті Стамбулға жеткізуді Румели Бейлербейи Қаража Паша ағасы өз мойнына алды. Осман әскерінің саны туралы әртүрлі пікірлер бар, Хаммердің айтуынша, 250,000, Барбароның айтуынша 160,000, Сфранцзес пен Дукастың айтуынша 200,000 сарбаз болды. Қамау кезінде теңізден қолдау көрсету үшін Османдық флоты да дайындалған еді; Балтаоғлы Сүлеймен пашаның командалығына берілген флоттың болуы туралы әртүрлі пікірлер бар; Дукас 300, ал Еоргиус Франсис 160 деп атайды. Қоршау алдында қала айналасындағы кейбір қамалдар мен қалашықтар Қаражая пашаның қолбасшылығындағы 10 000 сарбаздың қол астына түсті. Византия императоры Константин, соңғы дипломатиялық әрекеті ретінде, қаладан тыс грек ауылдарын және осы ауылдарда тұратын бейбіт тұрғындарды зардап шекпеуді өтінді, бірақ ІІ. Мехмед керісінше, Гүлімнің ауылдарында мал жаюды және кез келген ауылды адамды дереу өлтіруді бұйырды. Константиннің жауабы - Стамбулдың қақпаларын жауып, түріктерді түрмеге қамап тастау болды. Константиннің бауырлары басқаратын Мора деспотиясына Османдық шабуылдар басталды. 1453 жылы 6 сәуірде Османдық жер әскері Халичтен Мармараға дейінгі қабырғалардың алдында орналасты. Сол күні Византия императоры Константин және оның әскерлері Адрианополис қақпасына орналасты, бұл қақпа Византия мен оның одақтастарының күшімен әлсіреген еді.
II. Іл. Мұрат өз еркімен кімнің орнын қалдырды?
олы Мехметтің