Түркия-Грекия халықты көшіру туралы келіссөз - 1923 жылы Лозанна бейбітшілік келісімінің қосымшасына сәйкес өз елдерінің азаматтарын дінге байланысты мәжбүрлі көшіруге Түркия Республикасы мен Грекия Корольдігінің келісім-шарты. Ал, қоныс аударушылар "мұбадил" деп аталады. Мұбаделемен бірге Грекиядан Грекияға 1,200,000 православиелік грек, Анадолудан; 500,000 мұсылман түркі Грекиядан Түркияға көшіп кетуге мәжбүр болды. Айырбасқа кіретін адамдар мен алмасуға кірмейтін адамдар арасындағы айырмашылықтың негізгі кістесі нәсіл немесе тіл емес, дін болғандықтан, грек деп аталатындардың арасында түрік тілінен басқа тілді білмейтін және сөйлемейтін түрік православиелік христиан ғағавуздар мен қарамандық православиеліктер, гректер арасында, сондай-ақ түрікпен қатар драма, кавала және кесариядан келген болгарша және македониялық мұсылмандар, румынша сөйлейтін улахтар, грекше сөйлейтін патриоттар және өз тілдерімен сөйлейтін албандар да болды. (мысалы) Түркия-Грекия халық алмасуы аясында Түркияда тек Стамбул мен Гөкестан (Имраз) мен Боззада тұратын румдар, ал Грецияда тек батыс трак түркілері ғана мұражайдан босатылған. Түркияға Мубаделеде Драма, Крит, Мидиллиден (көлісін көрсету керек), Каваладан, Салоникиден, Водинадан және Яниядан келген халық Шығыс Тракия мен Батыс Анадолудағы грек азшылығының бөлінуімен бос қалған жерлерге қоныстанған. Мүбадилердің көптеп қоныс аударған қалалары Адана, Балыкесир, Билечик, Бурса, Чанаккале, Эдирне, Стамбул, Измир, Киркларели, Коджаэли, Маниса, Мерсин, Самсун және Текирдаг болды. Өзгерістің басым бөлігі 1923-1924 жылдары болды, бірақ қалған аздаған оқиғаларда 1930 жылғы Исмет Инону-Венизелос келісімін алғанға дейін мәжбүрлі көшіп кетуді қолдану жалғастырылды.
Түркия-Грекия халық санымен келіссөз - Түркия Республикасы мен Грекия Корольдігінің не істегенін білдіретін атау?
өз елдерінің азаматтарын дінге байланысты мәжбүрлі көшіруге