Ықтималдық немесе ықтималдық - бұл математикалық мән немесе бір нәрсенің болуы немесе болмауының ықтималдық пайызы, мәні. Ықтималдық теориясы статистика, математика, ғылым және философия салаларында ықтимал оқиғалардың болуы және күрделі жүйелердің астындағы механикалық функциялар туралы қорытындылар шығару үшін кеңінен қолданылады. Аристотельдің еңбектерінің аудармаларында ықтималдық деген сөз шындықтың кездейсоқтығын өлшеуді білдірмейді, бірақ идеяның қаншалықты жалпы қабылданғандығымен байланысты. Орта ғасырлар мен Ренессанс дәуірінде Аристотельдің еңбектерін аударуда қателіктер мен қателіктер пайда болды, бұл сөз ойды ойлау мүмкіндігін білдіреді. 16 жыл. 17 ғасыр және Осылайша, ғасырдың 20-шы жылдары этикалық теологияның ықтималдықтары осы тұрғыда алға шықты. 17 - шісі. ХV ғасырдың екінші жартысында Блез Паскаль мен Пьер де Ферма ықтималдықты математикалық тұрғыдан зерттей бастағаннан кейін ықтималдық сөзі қазіргі мағынасына қарай жолға түсті. Математикалық қазіргі ықтималдық теориясының дамуы 19. ғасырда басталған. Мүмкіндік туралы ілім, басқаша айтқанда, "мүмкіндікшілдік" деп аталады, ол католиктік этикалық ілім, ол 16 ғасырдың басында пайда болды. ХХ ғасырда иезуиттер мен Бартолом де Мединаның ықпалымен дамыған. Бұл теологиялық этика бойынша, егер бір идея мүмкін болса, онда сол идеяны дамытып, қорытынды жасауға болады, өйткені бұл идея қарсы идеядан әлдеқайда ықтимал. Осылайша, бұл ілім әртүрлі қарама-қайшы шаралар арасынан кез-келген шараны шешу керек болғанда, қайсысының ең жақсы екендігі белгісіз болған кезде шешім қабылдау әдісі ретінде ең ықтимал шараны таңдауды қабылдайды. Шешімнің осы түрін пайдалану мүмкіндігін қазіргі шешім қабылдау теориясында ең жоғары ықтималдық принципі деп атайды. Сондықтан, христиандық-католик этикасының негізін құрайтын ықтималдық ұғымы қазіргі заманғы ықтималдық ұғымына ұқсас. Ықтималдықты ғылыми зерттеу - заманауи жетістік. Қазіргі заманғы ықтималдық теориясының басталуы 1654 жылы Паскаль мен Ферма арасындағы хат алмасудың мазмұнына байланысты болуы мүмкін. Осы мәселеге қатысты алғашқы ғылыми көзқарасты 1657 жылы Кристиан Гюйгенс көрсетті. Якоб Бернуллидің "Арс конъектанди" (1713 жылы өлгеннен кейін басылған) және Абрахам де Мойвренің "Доктрина шансов" (1718 жылы басылған) еңбектері ықтималдық теориясын математикалық ғылымның бір саласы ретінде қарастырады.
Ықтималдық теориясы қандай салаларда мүмкін оқиғалардың ықтималдығын зерттейді?
статистика, математика, ғылым және философия