aturi eling !Setelah di tipas-tipas siuman kembali.Kalang : Sampun-sampun Kangbok, sampun sanget-sanget anggenipun sabela sungkawa, mangga nyenyuwun dumateng panguwaosing Gusti, mugi-mugi Kakang Bedalem tinampi dening Gusti ingkang Maha Agung.Kula ingkang sagah ngayomi Kangbok Rara Ringgit, awit sak menika kula ingkang nguaosi Bethak sak leker genthongipun. Kersoa Kangbok Ringgit kula sengkakaken ngaluhur dados garwa prameswari mukti ngawibowo ing Bethak.Ringgit : Yayi Kalang, aja kaya ngono, ora becik, iki mono mangsa bela sungkawa, aja ya Di.Kalang : Boten panenengan kedah kersa menapa kula kanthi mrawasa, manut nggih.Di oyak-oyak, datang Retno Mursada, Rr. Ringgit lari.Mursada : Pangeran Kalang, murang tata timen kowe, sapa Ringgit lan sapa kowe ? Wong lanang ora idep isin. Pangeran Kalang yen aku dadi kowe dak beset pasuryan-ku. Sanajan saiki kowe di paringi panguwasa yen Patih Pramada dening Ki Patih Pramada ning ora kaya ngono kuwi cak-cakanmu, ora pantes.Kalang : Kangbok Mursada yen kowe sabela marang adimu Rara Ringgit kuwi mono jeneng wis pas, jer kuwi sedulurmu. Nanging saiki Rara Ringgit lunga saka Kadipaten Bethak. Minggat ta kowe, selak sepet mripatku nyawang rupamu kowe, Mursada.Mursada : Yoh, aku bakal lunga, nanging Kalang bakal ana kedadeyan apa tumrap kowe. Ora bakal