Ing satunggiling dintên ingkang jalêr nêmbung dhatêng ingkang èstri, makatên: dhi, sarèhning anggonku jêjodhoan iki wis 10 taun, durung diparingi momongan, mula aja dadi atimu aku lilanana rabi manèh, dene kowe lastaria dadi bok tuwa. Aku ora mung golèk sênêng, amarga kasênêngaku wus ora kêkurangan, pêrlune mung butuh mijèkake.