mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.12Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.13Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.14Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.15Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.16Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.Sa-ngalam donya punika betah tiyang temen.PUPUH VIIIM E G A T R U H01Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.02Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu, tan kekilapan Hyang Widi, mring tyang tuhu