Mênggahing Polwic aliyas Misèl, botên ngêndhêm manah punapa-punapa, ngêmungakên gadhah sêngit ngantos dumugi ing balung sungsum dhatêng tiyang, ingkang dening piyambakipun piyambak tuwin Rokop nêdya kaprajaya inggih punika: Tarsan. Kajawi punika piyambakipun ugi ngêndhêm sêsêngitan dhatêng Rokop, awit kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, inggih Rokop punika ingkang dados jalaran piyambakipun dhawah ing sangsara makatên wau. Makatên ugi piyambakipun rumaos sêngit sangêt dhatêng pulisi ing pintên-pintên kitha, awit wontênipun ing kitha-kitha wau badhe kacêpêng, amila lajêng kapêksa kêdah tansah miruda. Langkung lihmalih. piyambakipun rumaos sêngit dhatêng pranataning nagari, tuwin dhatêng tata têntrêming praja. Cêkakipun, dados sadaya kemawon piyambakipun ngrumaosi gadhah sêngit. Malah dhatêng têtiyang ingkang sami ngopèni tuwin mulasara dhatêng badanipun piyambak kemawon, piyambakipun inggih mêksa ngêndhêm sêsêngitan. Badanipun sakalangkung ringkih, amila botên kenging dipun pasrahi padamêlan, dene sêsrawunganipun, nyênyêngit botên andêmênakakên babarpisan, amila wêkasanipun tiyang wau inggih lajêng namung dipun kèndêlakên sapurun-purun kemawon.