Kathah prakawis ingkang saged dipundadosaken minangka rujukan utawi sumberipun filsafat Jawi. Menawi dipun-gatosaken kanthi premati, sumber-sumber punika ugi minangka "kearifan lokal" Jawi ingkang dipundadosaken minangka falsafah utawi cepengan pagesanganipun masarakat Jawi. Sumberipun filsafat Jawi inggih punika cerita wayang, serat-serat ingkang dipundamel déning para pujangga, saha paribasan. Sacara padatan, paribasan punika asipat "vertikal" amargi minangka lambangipun gegayutan antawisipun manungsa lan Gusti Pangéran saha supados manungsa tansah kèmutan marang Gustinipun. Tuladhanipun, manunggaling kawula-Gusti, curiga manjing warangka-warangka manjing curiga, Gusti boten saré, lan sanèsipun.