Rumiyin kula sampun nate mirêngakên sawênèh bab waril, tiyang wau suka wêwarah dhatêng anak putunipun, sarèhning kula manah ragi wontên paedahipun dipun gatosakên, mila wêwarah wau prêlu kula èngêt-èngêt, wosipun kemawon kirang langkung makatên: