Dados wewiridanipun para Nabi, para Wali ing jaman kina, lajeng dipun kiyas dening para pandhita, dados bebukanipun wejangan piyambak-piyambak, sareng dados satunggal, saking kersa dalem ingkang sinuwun kanjeng Sultan Agung Prabu Hanyakra Kusuma ing Mataram, punika mupakatipun suraosing Ngelmu Makripat, ingkang kedah kawejangaken sedaya. Wekasanipun ngalami-lami wewejangan wae punika kewejangaken malih nanging dados sanes-sanes suraosipun ing pangawikan, amargi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru, sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak, wonten ingkang miridaken praboting ngelmu Makripat kemawon, malah terkadang wonten ingkang medharaken ngelmu “TALEK” kaliyan ngelmu “PATAH” lan bangsanipun ngelmu sosorogan sedaya. Mila salajengangipun dipun persudi malih dhateng Kyai Ageng Muhammad Sirullah ing kadungkol, mawi tinengeran ing tahun punika “RONGGO NGGAWARGA SINUTA, LEBETING ALIEP GALALAYA”. ingkang kedhawahan ilhamrinilan dening Pangeran Ingkang Maha Suci, anata urut-urutan patrap ngelmu Makripat, sarta andunungaken ing murad maksudipun pisan, nurut wejangan ingkang wolung perkawis, kakumpulaken dados satunggal, jangkep sak prabotipun pisan. Dene wewiridan punika ingkang wiwitan dados ageman sampeyan Dalem Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Ingkang Kaping VII ing Negari surakarta Hadiningrat, lan wiridan putra wayah tedhak turunipun wiwit tahun 1850, tilaranipun Pujangga Agung Raden Ngabei Ranggawarsita. Ingkang dados bebaring wejangan pitedah dununging Ngelmu Makripat ingkang kedah kawejangaken. Dene ingkang kawejangaken, nurut pamejangipun para Wali ing tanah Jawi, kakumpulaken dados satunggalm wiyosipun mendhet wijining kiyasan saking dalil pangakaning Allah, ingkang kasebut ing dalem khadis pangandikanipun Kanjeng Nabi Muhamad Rosulullah, dhateng syayidina ‘Ali, ingkang kawisikaken ing talingan kiwa, pepangkatanipun dados wolung wejangan, ingkang kapretelaken kados ing ngandhap punika jarwanipun sedaya: