paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi, presidhene bangsa Walanda. Supaya ana kang ngawat awati pangadilan pangadilan iku sarta ngiras kanggo pangapelan (Hof van appel) dianakake Hoog Gerechshof. Kangjeng Parentah Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare