Prajanjian ingkang sampun têrang kawastanan pulitik, punika sajatosipun kadosdene tangan binuntêl baludru ingkang kangge mêndhêt ambêkanipun para sèlêpbêstir, caking panggrayang karaosakên êmpuk (alus) ananging sampun tamtu kalampahanipun kenging. (Punika pamanggihipun Tuwan Spit ing sêrat ingkang kawastanan zelfbesturende landschappen = tanah-tanah ingkang paprentahanipun taksih kacêpêng dening tiyang bumi piyambak, kaca 2).