Manise lambe iseh biso di gawe ananging tekonene roso ora bakal biso di aling-alingi, ora bakal biso di pekso-pekso,mergo roso lahir soko manah sing ono sak jruning dodo,ono netro katon cetho yen lelamunake sing dadi kusumaning ati sak polah lan tingkahe karoso tansah ngegodo dadeake panglipur jruning manah kang lagi nandyang loro bronto dudu dulur dudu konco lan dudu wong tuo nanging karoso cedak lan ora biso muspro mergo wes maton jruning dodo.kairing wektu sing wes lumaku aku tansah tinunggu lan nagih opo sing dadi janjimu Roso tresno sing wes maton jruning dodo abot sanggane yen nganti di sulayani mergo roso ora bakal biso sirno mergo roso tinukul seko jiwo mergo roso sing biso nekakne tresno sing tulus lan ora suloyo.