Krungu critaku, Bertin karo mingsek-mingsek nyekel tanganku diarasi sak katoge ndak jarke wae, ben marem ngetokke pangunek-uneg ing atine. Senajan biyen atiku krasa njarem, lara lan perih merga tumindake, ning aku ora bakal males. Balik tugasku pinangka Dokter, aku kudu tasah tetulung marang sapa wae, ora mbedak-mbedakake marang kabeh sing mbutuhake. Isih dumeling dhawuhe Simbahku sing wis nyuwargi : “Yen kowe digawe ala, walesen nanggo kebecikan, yen kowe disengit, digething, walesen kanthi tindak katresnan. Kowe bakal nampa kabagyan ing ati sing tanpa upama”. Ngono dhawuhe … iku mau kabeh bakal ndak estokake nganti tekan