lurah golongan kapisan wau nggambaraken wong urip sing mung trima urip bae, boten gadhah pikiran punapa-punapa salintunipun mangan, turu, lan cumbana. manawi sampun dumugi wancinipun kapundhut dening ingkang murbeng gesang, lajeng suksmanipun nunjang palang boten karuwan paranipun, bebasanipun lir kinjeng tanpa soca.