Dhoyok: Wong anggagas bêcik aja dhuwur-dhuwur, cilik dhisik waton suwe-suwe mulur, bêbasane nadyan uwong arêp mabur, nanging iya kudu angèlingi ukur. Mêsthi bae yèn koèlingi paite, pakolèhe mung agawe pitunane, awit yèn wong kêrasa kêndho atine, banjur kêndho mênyang samubarang gawe. Witing kêndho jalaran saka ngèlingi, kudu arêp nuruti murkaning ati, sing dijôngka mung kudu arêp ngungkuli, ngrumasani awake uwis priyayi.