Kula lajêng nglêmpakakên kajêng alit-alit, akalihan êri aking, kula damêl ambêthèki uwit ingkang kula sipêngi wau, nginggiling bêthèk kula sukani tutup, inggih anaman kajêng aking kalih êri wau minangka aling-aling, sarêng sampun, lajêng kula tilêmi, sanajan botên kêkirangan ing pambudi kula, sampun ngantos kalêbêt ing pêpêsthèn kang anggêgirisi, inggih ugi sangêt prihatosing manah kula. Dalu sawêr amangsuli panggenan kula, galibêtan wontên sangandhaping uwit, badhe amangsa dhatêng kula, nanging botên sagêd, amargi dipun èwêd-èwêdi ing aling-aling wau. Sadalu pisan anggènipun angangkah dhatêng kula, kados upaminipun kucing andingkik tikus, katingal wujudipun, nanging botên kenging kamunasika. Ing wusananipun, sarêng tatas raintên, sawêr kesah, nanging sadèrèngipun malêthèk srêngenge kula ajrih mêdal.