[...baban.] Sarêng kasumêrêpan tiyang sanès dipun pitakèni. Punapaa dene rêbaban botên mawi angèn wanci, punapa botên mawi pados têdha punapa. Wangsulanipun: kula punika winêca tiyang bêgja, prêlunipun pados têdha punapa, tiyang kula sampun nama tiyang tinêngga ing bêgja. Tiyang ingkang pitakèn wau lajêng nyariyosi, bilih tindakipun kalèntu, botên wontên kabêgjan dhatêng botên sarana dipun arah. Dados wajibipun inggih kêdah dipun saranani nyambut damêl, sawêg nêdha kemawon sêkulipun botên sagêd malêbêt ing cangkêm piyambak manawi botên dipun puluk. Wusana tiyang wau lajêng nyambut damêl. Dongèng punika kenging kangge nyanepakakên tiyang lumuhan ingkang gadhah panjôngka, utawi tiyang ingkang kalèntu ing panjôngka.