Dados modhèrên punika botên atêgês sarwa enggal ta, nanging malah sarwa prasaja. Ingkang punika kula cocok 100%, awit papan panggêsangan badan kula punika sanajan ta ing Sêmarang, nanging sampun kapetang ing dhusun. Dados ing sakiwatêngên kula inggih sarwa prasaja sadaya. Punapa malih tiyang kados kula botên ngraosakên ebatipun jaman rêkaos, dados gêsang prasaja punika sampun dados adat padintênan. Ananging bab kèju, mêrtega, radhio, mèbêl, kados dhawuhipun sadhèrèk S. Wir, sadaya punika manawi katingal wontên rak kenging tanêdhatinêdha. tuwin anggadhahi. Awit mêrtega, kèju punika rak sakêdhik-sakêdhik inggih andayani dhatêng badan, sanajan ta botên prêlu tiyang nêdha barang ingkang eca-eca makatên punika, sabab têtêdhan ingkang langkung mirah inggih botên kirang ingkang sami anggadhahi daya dhatêng badan.