Mapan sakeh kawulaning Widhi, kang manungsa tan ana kang mada, ing Nabi Yusup citrane, kang sarira pinundjul, cahyanipun mapan nelahi, lan malih cinarita, nenggih wonten ndusun, cinarita padusunan, wonten djanma sasomah langkung prihatin, ngabekti mring Pangeran.