emas.[1] Ana kutha mau ora golek gawéyan dadi tukang tambang, nanging tawa-tawa kain, digelar digulung, pamrihe para penambang mau padha tuku perlu dienggo tendha, utawa payon kreta.[1] Levis Strauss anggone nawakake kain nganti ndhungsang jempalik ora ana sing nggrubris.[1] Malah padha digeguyu.[1] Kaya ngapa gumune Levis Strauss.[1] Sawijining penambang tuwa nyedhaki banjur ngomong nek barang kang ditawakake Levis ora bakal ana sing nuku, ana pertambangan kene sing dibutuhake dudu tendha, motha utawa kreta ning kathok clana.[1] Ana ing pertambangan kathok iku ora bisa awet , merga dienggo munggah-mudhun jurang, nyemplung urng-urung, merga mungsuhe krikil sing landhep-landhep.[1] Mula yèn bisa gawékna clana saka bahan kain iki mbok manawa luwih kuwat lan penak dienggo nyambut gawé.[1] Sabanjure levis Strauss banjur ngukuti dagangane, mulih na pondhokane, atine njelu, ora payu malah digeguyu.[1] Niyate arep gawé clana pesenane tukang tambang mau.[1] Kain biru kang kandel mau bajur digawa menyang tukang jait ora keduga, merga kandel kaine.[1] Njaite kudu nganggo mesin sepatu.[1] Bareng wis dadi,