[...pun] cobi dipun gigit ing untu dening tiyang sêpuhipun, mêksa tanpa damêl, wasana namung lajêng dipun kèndêlakên kemawon, nalika ngupakara jabang bayi, ari-arinipun ugi katut dipun upakara nanging sarêng sampun kala mangsananipun uwal, ari-ari wau lajêng sagêd pisah saking pusêr, nanging lajêng ical botên kantênan, tiyang sêpuhipun botên sagêd amanggihakên, Bagus Sanjaya wau sarêng sampun umur sawindu, katingal sampun gadhah kalangkungan, awakipun sampun botên pasah kataman tapak paluning pandhe, saya agêng lajêng katingal kalangkunganipun ingkang anèh-anèh dene karosanipun sampun kasusra sagêd angawonakên gajah, tuwin sampun nate amrithili kuku siyunging sima namung kalayan tangan kemawon, manawi dipun cakar utawi dipun kêrah-kêrah dening sima ingkang dipun parithili wau, pangraosipun namung kados dipun kukur ing rare alit kemawon, nalika suwarga dalêm ingkang eyang sampeyan dalêm suwarga, sabên wontên sima enggal, Bagus Sanjaya lajêng kalêbêtakên ing kandhang sima, sarèhning anggèning kalêbêtakên dhatêng kandhang sima wau sampun kêkêrêpên, dados dangu-dangu simanipun