Sarawuhipun ing kadhaton, lajêng kèngêtan wêlingipun rumiyin dhatêng ingkang garwa. Sarêng ingkang garwa matur sampun garbini, sang prabu sangêt ing dukanipun, sarta lajêng badhe animbali abdi Singanagara kadhawuhan nyedani sang putri. Sang putri kadukanan kathah-kathah kadakwa dhangan dhatêng para mantri bupati. Atur wangsulanipun sang putri botên rumaos. Malah gêntos narka sang prabu ingkang bedhangan wontên ing môncanagari. Sang Prabu Kumbi. Sang putri lajêng ngunjukkên usap asta lan sêsupenipun paringan saking sang prabu. Dangu-dangu sang putri blaka, bilih ingkang kabedhang sang prabu rumiyin punika inggih punika sang putri, ngantos sapriki sampun anggarbini sangang wulan. Sang prabu thêngêr-thêngêr lajêng ngandika: Layak rupane biyèn kaya rupamu prasasat jambe sinigar byak. Lan mêsthi bae ora kêtêmu dak golèkana ing ngêndi bae.