Petruk : Elo, têka mèlike pribadi. Dhuwit kang diklumpukake iku rak kagunganing nagara, ora kêna dianggo sakarsa-karsanèki. Sêtrèng pêrdhublêng, diulurake nyang wong tuwa. Sabab mèstêre wis mangan gajih, sasasi têlung puluh jêjêg... sliramu kuwi kêna ukil, Rama. Nèk anake rada manglar sathithik bae, wus kumêcêr olèhe arêp mupu. Nanging kosokbaline, yèn luput sathithik bae, masthi dipêrklarêng. Mara, apa adil iku.