Gêbyar-gêbyaring dilah mênara ing calangaping palabuhan ingkang sisih wetan, nuwuhakên gagasan kados magêp-magêping kênya ingkang koncatan ing dasihipun, tinilar lêlana, manthiring urubipun dilah mênara sisihanipun, anglir pasêmonipun nêtyaning rena, ingkang jêmblêng saking kamitênggêngên, anggèning ngulatakên malayaring wêka. Sumêdhoting manah kula sampun tanpa upami ngraosakên soroting dilah kêkalih wau, awit lajêng karaos-raos, kèngêtan dhatêng para sutrêsna ingkang sami kula tilar. Ing sawingkingipun dilah kêkalih wau, ngêlêti palètèraning toya samodra ingkang pindha palataran rukmi seta, kalihan kuwunging wiyati, ingkang kados gêbêr gêdhah sinêbaran ing sêsotya nawarêtna, pasisiring nuswa Jawi, tanah kalairan kula