Indonésia nduwèni ékonomi mawa basis-pasar, nanging pamaréntah isih mainaké peranan wigati. Pamaréntah nduwèni luwih saka 164 BUMN lan netepaké rega sawetara barang pokok, klebu bahan bakar, beras, lan listrik. Sawisé krisis finansial Asia sing diwiwiti ing tengahan 1997, pamaréntah njaga akèh porsi aset sèktor swasta liwat pengambilalihan kredit bank ra lancar lan asèt parusahan liwat prosès réstrukturisasi utang.