Eko Heru Saksono pancen dudu dokumèntator sing apik. Malah karya-karyané dhéwé sing wis kapacak ing medhia massa ora tau disimpen / didhokumèntasikaké kanthi apik. Sing jelas, nalika dadi pengarang, dhèwèké wis nulis geguritan, cerkak, novel, lan buku nonfiksi. Antarané cerkak “Bego” (Jaya Baya, 1980) lan “Sri Bandiyah” (Djaka Lodang, 1981), Novèl “Digul ah Digul” (Gramédia, 1989) lan “Pengorbanan” (Fajar Harapan, 1989), lan geguritan “Bujangan lan Lilin” (Pusaka Candra, 1983). Sawetara kuwi, buku nonfiksi sing wis ditulis yaiku “Pelajaran IPS” (Bina Ilmu,1986) lan “Kue Satu” (1993).