Tumrapipun bôngsa Jawi, sarêng ngambah ing jaman ingkang dipun wastani jaman kamajêngan, tumindaking padamêlan kriya kenging dipun wastani lajêng kêsingkur. Wontênipun makatên, awit lajêng ngrumaosi, bilih kamajêngan punika namung dumunung wontên ing tiyang ingkang ulah sastra. Môngka manawi ngèngêti ajining kagunan, sanadyan kapiridna ing jaman kina pisan, padamêlan kriya punika inggih sampun dipun aosi, kados ta pandhe, sayang, tukang batu, undhagi (tukang kajêng). Malah tumraping undhagi, wontênipun ing karajan Jawi, ngantos dipun wontênakên bupatinipun, punika nandhakakên bilih kagunan wau nama kagunan yêktos.