Gêsanging manusa kenging kabasakakên tansah ewah-ewah. Saya lami saya rêsik saya suci saya bêning, ngantos dados alus upami kaca, sêsoroting bedanipun tansah gantos, nanging sajatine gêsangipun manusa, inggih punika gêsang ingkang langgêng, botên ewah langgêng, dumunung ing têngahing donya ingkang sami risak.