marang kita: Kari sadhéla nuli kowé padha ora ndeleng Aku, sadhéla manèh banjur padha ndeleng Aku? Sarta: Aku lunga menyang ngarsané Sang Rama?" 18 Banjur padha sapocapan, "Apa ta tegesé pangandika: Mung kari sadhéla? Aku padha ora mangerti apa kang dipangandikakaké iku." 19 Yésus pirsa, yèn para sakabaté padha sumedya munjuk pitakon marang Panjenengané, banjur ngandika, "Apa kowé padha rerasanan apa kang dakngandikakaké mau, yaiku: Mung kari sadhéla nuli kowé bakal ora padha ndeleng Aku lan sadhéla manèh kowé bakal padha ndeleng Aku? 20 Satemen-temené Aku pitutur marang kowé: Kowé bakal padha nangis lan sesambat, nanging jagat bakal bungah; kowé bakal padha nandhang susah, nanging kasusahanmu bakal malih dadi kabungahan. 21 Samangsa wong wadon lagi nglarani, iku ngrasakaké susah, nanging samangsa wis nglairaké bayiné, wis ora kèlingan manèh marang larané, marga saka bungahé déné ana manungsa kalairaké ing donya. 22 Mangkono uga kowé samengko iya padha nandhang susah, nanging Aku bakal nemoni kowé manèh, temahan bakal padha bungah atimu lan ora ana wong siji-sijia kang bisa ngrebut kabungahanmu saka kowé. 23 Ing dina iku kowé ora bakal padha miterang apa-apa marang Aku. Satemené Aku pitutur marang kowé: Samubarang kang koksuwun marang Sang Rama, iku bakal kaparingaké marang kowé atas saka jenengku. 24 Nganti sapréné kowé durung njaluk apa-apa atas saka jenengku. Padha nyenyuwuna, kowé mesthi bakal padha kaparingan, supaya sampurna kabungahanmu. 25 Iku mau kabèh dakkandhakaké marang kowé sarana pasemon. Bakal tumeka ing waktuné anggonku mituturi kowé ora nganggo pasemon manèh, nanging kanthi ngeblak anggonku mituturi kowé bab Sang Rama. 26 Ing dina iku kowé bakal padha nyenyuwun atas saka jenengku. Aku ora pitutur marang kowé, yèn Aku kang bakal nyuwunaké kowé marang Sang Rama, 27 awitdéné Sang Rama piyambak nresnani kowé, amarga kowé wis padha tresna marang Aku, lan pracaya yèn Aku iki pinangkané saka ing Allah. 28 Aku mijil saka Sang Rama, lan wus teka ing donya; Aku ninggalaké donya manèh sowan marang Sang Rama." 29 Unjuké para sakabaté, "Lah, sapunika Panjenengan ngandika kanthi ngeblak, mboten mawi pasemon malih. 30 Sapunika kawula sami mangertos, bilih Panjenengan pirsa samukawis lan mboten prelu tiyang munjuk pitakèn dhumateng Panjenengan. Pramila kawula sami pitados, bilih Panjenengan punika mijil saking Allah." 31 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Apa kowé saiki padha pracaya? 32 Lah, bakal tumeka ing waktuné, malah iya wis tekan waktuné, kowé padha kabuyaraké, padha menyang paranmu dhéwé-dhéwé, lan Aku koktinggal ijèn. Nanging Aku ora ijèn amarga Sang Rama nunggil karo Aku. 33 Anggon-Ku mulangaké iku mau kabèh marang kowé, supaya kowé olèh tentrem-rayahu ana ing Aku. Ana ing donya kowé padha nandhang panganiaya, nanging padha diteteg atimu, Aku wis ngalahaké donya."