[...sisir,] kathah tiyang ingkang sami sur sudi ngingah ulam loh, ing tambak, sêgaran sarta ing rawa. Têtiyang ingkang sampun gadhah tambak ulam ingahan, bilih wontên kalih utawi tigang panggenan, punika kalêbêt cêkap, botên rêkaos pangupajiwanipun.