garwanipun sang dipati ingaturan nitih joli, para sêlir kalihan garwanipun para priyantun katumpakakên ing tandhu, swaraning tangis gumuruh pating jalêrit, sami sêsambat gustinipun kang sampun seda, Ki Tumênggung Alap-alap lajêng bidhal saking kitha andhèrèkakên sawarnining bêboyongan. Lampahipun arêreyongan. Sampun dumugi ing Matawis. Garwanipun sang dipati sarta bêboyongan sadaya lajêng kalêbêtakên ing kadhaton. Kangjêng sultan enggal andangu dhatêng garwanipun sang dipati, purwaning pambalikipun têmah amêngsah sang prabu, aturipun ingkang garwa sang dipati,