Aturipun Siswa Pambajeng :Kula nuwun Sang Panembahan, kula mundhi dhawuh paduka ingandikakaken medhar gagasan ing sagadug-gadugipun. Ananging sarehning kula rumaos dereng jembar ing seserepan, punapa malih dereng lebda dhateng prakawis punika, dados inggih mboten badhe saged anggamblangaken dhateng para ingkang mirengaken. Ewadene salebeting manah, kula namung rumaos bingah, sarta mboten anggadhahi uwas sumelang, denng wonten ing ngarsanipun Sang Panembahan. Awit lepat leresing wedharan kula wau, badhe lajeng kauningan dening Sang Panembahan, ingkang malah lajeng saged pikantuk pitedah utawi tinuntun dhateng leresing seserepan. Anglengkara sanget saupami kula lajeng tampi dudukanipun Sang Panembahan, dening kalintunipun wawedharan kula, dhestun namung badhe angsal papadhang ingkang badhe tumanja dhateng kula sakadang. makaten pamanggih kula :