bilih sadhèrèk sampeyan pun jandhela kaca cêmêng, sanadyan ta wontên cangkêming sima, mêksa angrumaosi agêng manahipun, manawi angraosakên wangsulan sampeyan sadaya wau. Amila sampun kuwatos, piyambakipun tamtu badhe mirêng omongan sampeyan wau. Tukang nêmbang saking Mêsir, ingkang mangrêtos dhatêng basaning sadhèrèk sampeyan, tamtu nyariyosakên sadaya wicantên sampeyan, lan wusananipun rêmbag wau tamtu dipun rumpaka. Samangke sami andum wilujêng kemawon, mugi-mugi ing benjing kula sagêda pêrang tandhing kalihan sampeyan. Salajêngipun sang nata antudingi Orme kalihan ngandika makatên: tumrap sampeyan, ingkang prêlu piyambak, sampeyan kêdah ngaso. Dhuh sang putri putraning para nata, mugi kula kaparêng nguswa asta panjênêngan, saha kaparênga angdhèrèkakên wangsul dhatêng dununging kawula panjênêngan. Kajêng kula, bok inggih kawula panjênêngan punika sagêda dados kawulaning putri utami, ingkang kados panjênêngan. Malah pikajêng kula, bok inggih kula sadaya punika dados kawula panjênêngan.