Punika sêrat babad lêlampahanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nalika puruhita ngaji dhumatêng ing kitha Panaraga, saha dhumawah ing kaelokan nalika anglampahi kungkum wontên ing lèpèn Watu laminipun 40 dalu, limrahipun dipun wastani wahyuning kapujanggan, lêlampahan wau kacariyosakên wiwit sadèrèngipun diwasa ngantos dumugi sedanipun, sarta mawi dipun dèkèki asalsilah sawatawis ingkang nurunakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, karanganipun para waris, ingkang lajêng dados pangrèh adêgan Rônggawarsitan, pangarangipun mêndhêt pêpiritan saking pèngêtanipun para waris, ingkang anyumêrêpi piyambak dhatêng lêlampahan wau, kawontênanipun sami kapratelakakên kados ing ngandhap punika: