Manawi mirid saking cacriyosan kina, minggahipun dumugi ing jamaning purwa pisan, pasanggrahan punika ugi sampun wontên, nanging ingkang angwontênakên wau namung bôngsa luhur, kados ta: ratu, saha malih ingkang sok masanggrahan mriku kajawi namung bangsaning luhur, inggih sintêna kemawon ingkang pantês, utawi ingkang dados utusaning narendra. Dados cêtha bilih pasanggrahan punika wontênipun atas saking karsaning nata, utawi tiyang ingkang panguwaosipun prasasat ratu, kados ta: tiyang sugih tuwin sapanunggilanipun. Griya wau minôngka sadhiyan papan pakèndêlaning para tamu saking môncapraja, ingkang kathah dumunung ing sajawining kitha.