Basa ingkang kangge ing paringgitan punika basa Jawi limrah sapunika, ngoko, krama inggil, krama wantah, madya. Punika sadaya botên mawi têmbung: dalêm, panjênêngan dalêm, punapadene: adhi mas, lan adhi ajêng. Dene ingkang kangge ginêming ringgit kapara dipun kathahi ngangge têmbung paprênahan, kados ta: raka para, anak para, pun kakang, pun bapa, si adhi, sapanunggilanipun. Dados ngirangi têmbung: kowe, aku, kula, panjênêngan, sapiturutipun. Makatên punika supados lampahing rêrakêtan botên kraos wadhag. Kajawi manawi nuju sêrêng, utawi ginêm gêgujêngan (sêsêmbranan), ingkang tumrap pangêla-êla, pamanuhara, pamuji tuwin cêcamah, pangerang-erang, punika mawi kaslundhingan têmbung Kawi (kasêbut ing nginggil wau, gêlaranipun sagêd katitik wontên ing wingking: bab ginêm tuwin ucap-ucapan).