asrama-asrama ngasilaken naskah-naskah kagem dipunanggé piyambak; naskah-naskah ingkang dipunsarati iluminasi ing ngajengipun namung kagem tujuan sarana paribadatan, ing sanès bab naskah-naskah kolèksi perpustakaan asrama ngemu wos tèks-tèks ingkang katingal langkung prasaja. Ing périodhe kala rumiyin, naskah-naskah kadhangkala dipunyasa amargi panyuwunanipun para panguwasa supados saged dipunanggé piyambak utawi dipundadosaken tandha mata diplomatik. Kathah naskah kuno ingkang dipunkasilaken kanthi cara kados punika, malah ugi ngantos kawitaning jaman Modern. Kawit buku ibadat dinan sampun dados populèr, tiyang-tiyang sugih sami remen pesen buku-buku ibadat padinan mawi iluminasi kanggé dipundadosaken sarana pratandha status utawi drajad ing madyaning masyarakat, saéngga buku-buku kados makaten kadhang-kadhang ngemu potrèt utawi lambang pribadhi ingkang mesen: Ïng lukisan ingkang nggambaraken kisah Perjanjian Anyar, sosok Kristus lajeng dipunyasa langkung ageng tinimbang sosok rasul, ugi sosok rasul lajeng dipunyasa langkung ageng malih tinimbang sosok figuran, ambyog ingkang mesen ingkang (rendah hati) utawi pelukis piyambak badhe dipuntampilaken minangka sosok alit ing sudhut lukisan. Pananggalan ing salebeting buku-buku ibadat padinan punika dipunyasa kanthi sipating langkung pribadhi, inggih punika kanthi nonjolaken tanggal-tanggal ngenani acaranipun tiyang-tiyang kudus ing papan punika utawi santo-santa pangayoming anggota-anggota kulawarga ingkang mesen. Wonten ing pangujung Abad Pertengahan, kathah naskah ingkang dipunyasa kanthi tujuan dipundistribusèkaken liwat salah satunggaling jaringan agèn. Ing naskah-naskah punika wonten pérangan-pérangan ingkang sengaja dipunkothongaken kagem mangkenipun badhé dipunisi piyambak déning tiyang ingkang tumbas lukisan lambang ingkang dipunminati punika.