Wiwitanipun, Taman Sriwedari dipunyasa mawi ancas kanggé dolanan, lelangenan, lan panggénan ngaso kanggé kulawarga saking pura Kasunanan Surakarta Hadiningrat. Ingkang gadhah penggalih supados yasa taman punika inggih punika Sri Susuhunan Pakubuwono X ingkang jumeneng ing periode taun 1983 ngantos taun 1939. Pramila, rumiyin Taman Sriwedari ingkang dipunyasa taun 1899 punika ugi dipunwastani "Bon Rojo" (asalipun saking Kebon Rojo ingkang ngemu teges "Taman Raja"). Sadèrèngipun dipundadosaken panggénan rekreasi kulawarga pura, Taman Sriwedari wiwitanipun dipunrembakaken minangka taman kitha wiwit taun 1901 lan dipunresmikaken minangka kawasan rekreasi kanggé kulawarga karaton. Wiyaripun siti ingkang dipunyasa taman inggih punika udakawis 10 hektar. Siti punika dipunpundhut déning KRMT Wirjodiningrat, kangmas ipé saking Sri Susuhunan Pakubuwono X, saking Johannes Busselaar tanggal 5 Dhésèmber 1877 mawi status "hak milik". Johannes Busselaar inggih punika satunggaling tiyang Walanda ingkang manggèn ing Sala. Sasampunipun diputrapaken "Undang-undang Pokok Agraria" déning Pamaréntah Republik Indonesia ingkang lumampah wiwit tanggal 24 September 1960. Status "kepemilikan" siti Taman Sriwedari dipundhaftaraken malih, nanging namung pikantuk status Hak Guna Wangunan (HGB) amargi nembé dipundhaftaraken taun 1965.