[...s] korèng katingal wiwit alum. Kalajêngakên sabên dintên adus ing ngriku, sakitipun lajêng saras babarpisan, sarta botên kimat malih. Wusana pasiraman wau dipun dandosi sae. Wiwit wau pasiraman ing ngriku lajêng kondhang dumugi sanès panggenan, sabên dintên kathah tiyang sami dhatêng adus, botên ngêmungakên tiyang Jawi kemawon, dalah bôngsa Tionghwa inggih kathah ingkang dhatêng, sarta ingkang kathah tiyang ingkang sami sakit korèng, gudhig, encok, tosan,