[...pêrnur] lajêng adamêl parêpatan kalayan para bupati ing Surakarta, Ngayogyakarta, tuwin ing môncanagari ingkang sawêg pacak baris wontên ing Kuwu, salêbêtipun rêmbag ing parêpatan wau: radèn tumênggung anyundhul atur, murih tumuntên praja têntrêm dalah ing saisènipun, dipun prayogèkakên supados ingkang sinuhun sakalihipun salah satunggal, dipun bêbolèhi ing pamrayogi, karsa animbali konduripun kangjêng gusti saking ing pangramanipun, sarana dipun panci yasa cêkaping dhaharipun. Wontênipun gadhah atur ingkang makatên, botên saking ulapipun ananggulang kangjêng gusti, nanging rèhning risaking para kawula sampun têtaunan lamènipun, dados manawi botên kasirêp ingkang makatên, kamanah mutawatosi kalajênging risakipun.