Pangalêm lan panacad iku imbang-imbangan, mung dadi kêmbang lambe, ora ana wong ora rêna dialêm, sarta ora ana wong ora sêrik dicacad, karo pisan satêmêne luput, dening pangalêm lan panacad mau goroh kabèh, ujaring bêbasan: wong dhêmên ora kurang pangalêm, wong gêthing ora kurang pamada.