Nalika jaman rumiyin, amargi kekuwatan pulitik lan religius ingkang sejajar wonten ing satunggaling klan, lajeng ketua klan ingkang mimpin anggota klan nalika kagiyatan religius utawi saged dipunlampahi déning pehak ingkang gadhah wewenang sanèsipun. Lajeng peran mau lajeng mekar dados wujud ingkang langkung mirunggan lan kapisah. Istilah mau dipunsebataken wonten ing kitab "Kojiki" (680 M) lan "Nihon Shoki" (720 M). Saben kitab dipunsebatakwn bilih Maharani Jungū lan Kaisar Suijin dados "kannushi".