[...m] kang têngahan, nanging mandhuwur mung kalawan rikat tumuli bisa dumunung ana ing alam swarga. Ing saiki aku nyaritakake kaananing urip ing alam têngahan dhisik. Mungguh kang padha dumunung ana ing kono sawarnaning manusa kang nalikane ana ing donya iki ora kadunungan kawaskithan kang luhur, mung salumrahe bae. Yaiku manusa lanang lan wadon kang marlokake samubarang kang rèmèh-rèmèh, prakara utawa lêlakon kang tumrap marang uripe ing donya iki bae, sarta kang mung ambudi entuke panganggone, kang ngulinakake cêcaturan bab sabarang kang ora maedahi, kaya ta: obrol lan umuk, ora pisan cêcaturan kalawan ambudi supaya mundhak kalimpadane sarta manèh ora praduli supaya kadunungan kawruh bab gêgawean, kasusastran lan kapintêran liyane, kaya ta: kawruh kang maedahi marang bangsane, cêkake kang padha ora maèlu marang kawruh kang luhur. Akèhe manusa kang ora ngopèni marang lakune urip kang pêrlu-pêrlu, mung ngulinakake umuk lan obrol balaka, kabèh rêmbug lan calathune ora ana isine kang paedah. Kowe rak