Jalaran saking pandamêlipun tiyang neneman punika, nêpsunipun Rokop ing samangke tanpa upami, ing wusana sagêd mêndhêt pistulipun saha lajêng kaincêrakên dhatêng Tarsan. Nanging dèrèng ngantos sagêd narik cêkrèkaning pistulipun, kanthi rikat sangêt tanganipun ujug-ujug kacandhak ing Tarsan saha lajêng kapuntir, ngantos anjalari pistulipun dhawah têbih, gumlundhung dhawah ing sagantên.