Kula nuwun ki raka atur kula sangêt nuwun, sarta andadosakên bingahing manah kula, dene panjênênganipun ki raka sagêd minangkani panyuwun kula, inggih punika botên namung anggêr duka, nanging paring pemut mêndhêt Wulang Rèh ingkang mungêl, duga-duga aywa kèri. Pancèn inggih makatên punika ingkang tansah dados idham-idhaman kula, botên langkung mênggah pemutipun ki raka piwulang sae wau, badhe kula pundhi ngantos sabêjading jagad, ingkang salajêngipun kula tindakakên kanthi katêtêpaning manah. Dene wontênipun kula gumagah sagah mundhi piwulang sae inggih saking sintêna kemawon, sabab kula mangrêtos inggih sintêna kemawon, ingkang nyingkur dhatêng piwulang sae bêbasanipun sakêdhèp netra kemawon tamtu badhe anêmahi babar kacêpêk, nanging kosokwangsulipun manawi piwulang sae wau tansah kita pundhi kanthi sucining manah (dados botên namung dipun cêngkung-cêngkungakên nanging katranganipun nul) sampun tamtu kemawon badhe agêng sangêt mênggahing sawabipun.