anadhahi, arame prangipun. Bala ing Giri kathah kang pêjah, sakantunipun sami lumajêng, sang pandhita sampun kacêpêng, angrêrêpa nyuwun gêsang, bala ing Surabaya sami matur ing gustinipun, sang pandhita dipun aturi mêjahi, wangsulanipun Pangeran Pêkik. Aku ora gêlêm amatèni pandhita, besuk putuku iku kang kuwasa angrusak sarta amatèni marang kang dadi pandhita