Tumraping ngaurip, prayoga nganggo ati kang gilig, golong lan mêmêt. Angên-angên manawa digiligake mêlêng dadi siji, ora akèh simpangane, amasthi kuwat panarike marang kang sinêdya. Pikire wong akèh yèn golong dadi siji, amasthi kuwat êmpane, iya iku paedahe wong dikon rukun. Mulane yèn wong duwe sêdya apa-apa, aja mikir liya kang akèh-akèh, sakèhe pôncadriya rekadaya gêlêngna dadi siji, iku ngenggalake dadine kang dikarêpake. Wong sinau yèn ora nyambi mikir mrana-mrana, luwih enggal bisane, dadi akèh olèhe: