Têtiyang ingkang sami mangangge sarwa pêthak wau, ujug-ujug lajêng grêg kèndêl, lan sakêdhap botên wontên sabawa punapa-punapa. Salajêngipun nuntên kamirêngan suwaraning tiyang bisik-bisik, lan botên watawis dangu kadosdene lampahing dhêmit, têtiyang wau lajêng sumêbar dhatêng ing pundi-pundi. Salajêngipun ing papan ngriku nuntên sidhêm malih. Nanging sidhêmipun wau ngandhut bêbaya.