Marma kabèh padha dipun eling, rehning padha nglakoni nèng donya, dèn bisa narimakake, nikmating cipta sokur, dipunambêg lêgawa asih, dèn bisa karya enak, sêsamèng tumuwuh, mungguh ing sira tan beda, anganggoa saundha sabilik-bilik, mangkono trah utama.