kasaenan, langkung malih tiyang ingkang sagêd wiraosan lan dewaning adil. Pangandikanipun Hyang Yama: gêdhe pigunane ucapira mau, kongsi padha lan amrêta, kang mangkono iku bisa gawe karênane para dewa, sarta nyêmbuh kautamane para luwih, mulane Sawitri, darbea panjaluk manèh, mêsthi ingsun pituruti, mung janji aja anjaluk uripe Satyawan bae. Aturipun Sawitri: sampun sawatawis taun, prajanipun marasêpuh kula karêbat ing mêngsah, mila dipun parêngna sagêd ngrêbat malih karatonipun ingkang sampun karêgêm ing mêngsah wau, saha pawingkingipun sampun ngantos karêbat ing mêngsah malih. Dhawuh wangsulanipun Hyang Yama, iya Sawitri, maratuwanira bakal nuli bisa nyêkêl nagarane manèh. Hèh, putri utama, panjalukira wus ingsun pituruti, mula banjur balia, dadi ora mimbuhi sayahe badanira, aja mrihatinake lêlakon kang kudu kalakon. Aturipun Dèwi Sawitri: pukulun ngukut gêsangipun tiyang, punika sangking pangwasaning anggêr-anggêr, dados botên sangking karsa paduka pribadi, awit sangking punika mila pukulun sinêbut Hyang Yama, panyuwun kula mugi paduka kêparêng midhangêtakên atur kula. Inggih punika sampun dados kawajibanipun tiyang sae, sami botên purun niaya ing liyan, nadyan sarana cipta, wicara, saha tindak, malah kêdah suka pangayoman kanthi sih. Manawi ing marcapada, punapa wontên tiyang ingkang bêkti, saha alusing bêbudèn kados laki kula. Para linangkung sami kawajiban ngatingalakên wêlasasihipun dhatêng sadhengah, langkung malih dhatêng tiyang sae pambêkanipun, malah dhatêng mêngsahipun pisan, manawi nêdha pangayoman kêdah dipun pitulungi. Dhawuhipun Hyang Yama: ucapira mau tumrap para dewa, kaya banyu mungguhing wong kasatan, mula sira sun wênangake darbe panjaluk manèh, mêsthi ingsun pituruti, ugêr ora anjaluk uripe Satyawan. Aturipun Sawitri: bapa kula ingkang dèrèng darbe suta priya, punika dipun parêngna darbe suta priya satus, dados botên curês turunipun ingkang pancêr jalêr, pangandikanipun Bathara Yama: kêparêng, ramakira bakal sêsuta priya satus, kang anjalari tangkar-tumangkare turune. Hèh, putri kang sinung nugraha, balia aja ambacutake laku manèh, dadi ora andêdawa sangsara. Aturipun sang dèwi: manawi tut wingking laki kula, saèstu botên kraos têbih, langkung malih tumraping cipta kula, sampun anglancangi langkung têbih malih. [ma...]