urut kiwa têngênipun, sariranipun ingkang sakit nanging darijining asta kêdah kaingkupakên sarta èpèk-èpèke madhêp dhatêng badanipun, manawi sampun dumugi sanginggiling sirah lajêng wasulwangsul. malih kadi kasêbat ing ngajêng mangandhap ngantos dumugi ing dêngkul, salêbêtipun makatên angêningangêningakên. cipta sarta anyipta angêlèkakên prana ingkang mêdal sangking pucuking darijinipun dhatêng badanipun ingkang sakit sakojur, ingkang makatên wau kalanipun asta mangandhap asuka daya asrêp tuwin têntrêm, dene lampahing asta ingkang manginggil madal ing ngajêngipun ingkang sakit asuka daya adhêm sarta beraging manah.