[...jur] sampun têlês sadaya lajêng kasampunana, ingkang makatên punika supados bêbageaning badan ingkang botên tumut karêndhêm sagêd kêlêm kenging toya tawa. Ananging sasampunipun grujug kêdah lajêng ngangge sandhangan ingkang sarwa kandêl sarta panas, punapa malih lajêng tilêman kêmul salimut utawi sinjang kain panas, manggèn ing panggenan ingkang cêlak kontên utawi candhela, inêbipun kaêngakna sakêdhik, supados badanipun ingkang kaasrêpakên sarana kagrujug toya tawa wau, saking sakêdhik sak sagêda angêt sarta ngêdalna karingêt kados adatipun tiyang saras, nanging anggènipun tilêman sampun ngantos dangu-dangu.