Yosefus, ingkang nepangaken piyambakipun ing basa Yunani dados "Yusuf, putra Matias, punika tiyang ètnis Ibrani, punika imam saking Yerusalem" ,merangi bala-bala Romawi ing Perang Yahudi-Romawi Pertama taun 66-73 dados tiyang pemimpin militèr Yahudi ing Galilea. Saksampunipun bètèng Yahudi ing Yodfat direbut sasampunipun pengepungan, tiyang-tiyang Romawi nyerang, mbunuh ewunan wong, lan tiyang-tiyang ingkang kasisa ingkang kaasil bertahan, nglampahi bunuh diri. nanging, wonten kalane tiyang-tiyang katamtu boten cetha kawontenanipun (persani ugi prekawis Yosefus), Yosefus nyerah dateng wadyabala-wadyabala Romawi ingkang nyerbu ing Galilea ing wulan Juli 67. piyambakipun dados tawanan lan maringi informasi-informasi intelijen dateng tiyang-tiyang Romawi ing perang ingkang kalajengaken. Pasukan-wadyabala Romawi dipunpimpin déning Flavius Vespasianus lan putranipun Titus, lan punika kalih-kalihipun dados Kaisar Romawi. ing 69 Yosefus dipunbebasaken (bdk. "Perang" IV.622-629) lan miturut laporan Yosefus piyambakipun, katingal sampun mainaken peranan dados perunding kaliyan pihak-pihak ingkang bertahan ing salebeting Pengepungan Yerusalem ing taun 70 M.