Panjenengané ora karsa mider-mider ana ing Yudéa, awit wong Yahudi padha ngarah sédané. 2 Nalika iku ngarepaké riyayané wong Yahudi, yaiku riyaya Tancebing Tarub. 3 Kang iku para sadhèrèké Yésus padha matur marang Panjenengané, "Sumangga Panjenengan tindak dhateng Yudéa, supados para murid Panjenengan inggih sami saged ningali pakaryan ingkang Panjenengan tindakaken. 4 Sabab mboten wonten tiyang ingkang tumindak kanthi sesidheman, manawi ngangkah dados kawigatosanipun tiyang kathah. Manawi Panjenengan nindakaken pakaryan ingkang makaten punika, sumangga Panjenengan ngedhèng dhateng jagat." 5 Sabab para sadhèrèké piyambak iya padha ora pracaya marang Panjenengané. 6 Yésus tumuli ngandika marang para sadhèrèké mau, "Durung tekan waktuku, nanging tumrapé kowé kabèh, tansah ana waktuné. 7 Jagat iku ora bisa sengit marang kowé, nanging sengit marang Aku, amarga Aku neksèni yèn panggawéné jagat iku ala. 8 Kowé padha mangkata nekani riyaya iku. Aku durung mangkat mrana, amarga durung tekan waktuku." 9 Sawisé ngandika mangkono, Panjenengané banjur kantun ana ing Galiléa. 10 Nanging bareng para sadhèrèké wis mangkat nekani riyaya mau, Panjenengané iya tindak mrana, nanging ora ngeblak, dadi kanthi sesidheman. 11 Nalika riyaya, wong-wong Yahudi padha nggolèki Panjenengané, lan ngucap, "Wongé ana ing ngendi?" 12 Saka antarané wong akèh mau kaprungu rerasanan bab Panjenengané. Ana kang ngucap mangkéné, "Iku wong becik." Liyané manèh, "Ora, iku nasaraké wong akèh." 13 Éwadéné ora ana wong siji-sijia kang wani rembugan ngeblak bab Panjenengané, amarga padha wedi marang wong Yahudi. 14 Bareng wus nengah-nengahi riyaya, Yésus lumebet ing Padaleman Suci sarta memulang. 15 Wong Yahudi padha kaéraman, pangucapé, "Wong iku olèhé kawruh kang kaya mangkono iku saka ing ngendi, rak ora nganggo sinau!" 16 Yésus paring wangsulan, "Piwulangku iki dudu piwulangku dhéwé, nanging piwulangé kang ngutus Aku. 17 Saben wong kang gelem nglakoni karsané, mesthi bakal mangerti piwulangku iki, apa saka Allah, apa saka tetembunganku dhéwé. 18 Saben wong kang rembugé saka karepé dhéwé iku ngarah kaluhurané dhéwé. Nanging wong kang ngupaya kaluhurané kang ngutus, iku kang temen, sarta ora kadunungan cidra. 19 Apa dudu Musa kang ndhawuhaké angger-anggering Torèt marang kowé? Nanging panunggalanmu ora ana siji-sijia kang netepi angger-anggering Torèt mau. Sabab apa kowé padha ngarah patiku?" 20 Atur wangsulané wong akèh, "Panjenengan punika kapanjingan dhemit. Sinten ingkang badhé nyédani Panjenengan?" 21 Yésus paring wangsulan marang wong-wong mau, "Mung ana panggawé siji kang daklakoni, mangka kowé kabèh padha gumun. 22 Dadiné, Musa ndhawuhaké pranatan tetak marang kowé -- sanyatané pranatan tetak iku ora saka Musa, nanging saka para leluhur kita -- lan ing dina Sabat kowé iya padha netaki wong. 23 Menawa wong ditetaki ing dina Sabat, supaya angger-anggeré Musa aja nganti katerak, yagéné kowé padha panas atimu marang Aku, awit Aku marasaké badan sakojur ing dina Sabat? 24 Anggonmu ngukumi aja manut apa kang katon, nanging ngukumana kanthi adil." 25 Wong Yérusalèm sawatara padha ngucap, "Apa dudu Wong iku kang diarah patiné? 26 Delengen, Panjenengané ngandika kanthi sakepénaké baé pangucapé, sarta wong-wong ora padha madoni apa-apa. Apa sajaké para panggedhé kita iya wus pirsa menawa Panjenengané iku Kristus? 27 Nanging mungguh Wong iku kita wus mangerti pinangkané, mangka samangsa Kristus iku rawuh, ora ana kang weruh pinangkané." 28 Nalika Yésus memulang ing Padaleman Suci, Panjenengané ngandika mangkéné, "Pancèn kowé padha wanuh marang Aku, lan iya padha weruh asal-usulku saka ngendi; nanging tekaku ora saka karepku dhéwé. Aku diutus déning Panjenengané kang asipat leres, kang kowé padha ora wanuh. 29 Aku wanuh Panjenengané, amarga Aku mijil saka Panjenengané, lan iya Panjenengané iku kang ngutus Aku." 30 Wong-wong mau padha ngarah nyekel Panjenengané, nanging ora ana kang nganti nggepok sarirané, amarga durung tekan wektuné. 31 Ananging ing antarané wong akèh iku, akèh kang padha pracaya marang Panjenengané sarta pangucapé, "Menawa Kristus rawuh, apa iya bakal nindakaké mukjijat luwih akèh katimbang karo kang katindakaké déning Panjenengané iki?" 32 Para Farisi padha krungu yèn wong akèh padha grenengan kaya mangkono bab Panjenengané, mulané para pangareping imam lan para Farisi banjur padha kongkonan para tukang jaga Padaleman Suci dikon nyekel Panjenengané. 33 Yésus banjur ngandika, "Mung kari sawatara mangsa anggonku ana ing antaramu, nuli Aku bakal sowan marang kang ngutus Aku. 34 Kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging ora bakal ketemu, awit kowé padha ora bisa marani padununganku." 35 Wong-wong Yahudi nuli padha sapocapan, "Panjenengané iku arep tindak menyang ngendi, nganti aku padha ora bisa ketemu Panjenengané? Apa arep marani wong kang padha ngumbara ing antarané wong Yunani, arep memulang wong Yunani? 36 Apa tegesé tembung kang diucapaké: Kowé bakal padha nggolèki Aku, nanging ora bakal ketemu karo Aku, sarta kowé ora bakal padha bisa marani padununganku?" 37 Bareng dina wekasan, yaiku nalika gedhé-gedhéning riyaya mau, Yésus jumeneng sarta ngandika, "Sing sapa ngelak, iku maranana Aku lan ngombéa! 38 Sing sapa pracaya marang Aku iku kaya suraosé kitab: ana ing batiné bakal mili ilèn-ilèn banyu urip!" 39 Kang dikarsakaké iku mau yaiku Roh, kang bakal ditampa déning wong-wong kang padha pracaya marang Panjenengané; sabab nalika samana Roh durung rawuh, amarga Yésus durung kamulyakaké. 40 Ana wong sawatara ing antarané wong akèh iku kang padha krungu pangandika iku mau, banjur padha ngucap, "Panjenengané iku sanyata Nabi kang padha kita anti-anti." 41 Liyané padha ngucap, "Panjenengané iku Kristus." Nanging kang liyané manèh ana kang