Tumrap tiyang kathah ing ngriku kuwajibanipun namung kêdah nglanggêngakên sadaya kawontênan. Botên kenging gadhah ada piyambak, botên kenging gadhah tekad piyambak. Tatananing adat tatacara ing ngriku kêdah dipun estokakên. Manawi wontên salah satunggaling tiyang ingkang kamipurun botên nêtêpi tataning adat, tamtu lajêng katundhung saking ing bêbrayan ngriku. Ananging awit saking sadaya tatananing adat ing ngriku punika sampun rumasuk ing balung-sungsum tumraping têtiyang ngriku, ingkang gadhah gagasan botên laras kalihan tataning adat ing bêbrayan ngriku inggih botên wontên. Dados kawontênaning tatanan ing ngriku punika sampun dipun anggêp sampun samêsthinipun. Minôngka kangge pasaksèn malih manawi tatanan ngadat ing bêbrayan ngriku punika sampun rumasuk ing ati sanubarining têtiyang ing ngriku, inggih punika: sampun sawatawis dangu parentah gupêrmèn anêtêpakên pangagêng-pangagêng tumraping bêbrayan ingkang taksih kagolong ing alam ôngka satunggal ing papan padununganipun bôngsa Bugis, bôngsa Makasar utawi ing Lampung. Dene pamilihipun parentah gupêrmèn wau namung ngèngêti dhatêng kasagêdanipun utawi kacêkapanipun, [kacê...]