Nêdhanipun tansah dipun dulang, punika anjalari pun lare kasêkecanên, botên rêkaos sêmang mawi muluk utawi nyendhoki punapa ingkang kêdah dipun têdha. Wusananipun lare wau lajêng kulina, manawi botên dipun dulang inggih botên sagêd nêdha. Têgêsipun: ing têmbe manawi botên ingkang andulang wau ingkang suka têdha, inggih botên badhe sagêd pados têdha piyambak. Cêkakipun lare ingkang makatên punika, gêsangipun salami-lami badhe tansah gumantung dhatêng tiyang sanès ajêgan, alias dados abdi salami-laminipun.