[...pèhe.] Lêlabuhan èpèh aja kopamèrake marang jagat, kênane ênggonên ngayoni pêpadhamu manusa kang èpèh. Sarèhne salir wujud iku ana gawene, dadi yèn ilang maujud siji, masthi bakal anggêgawa ilange maujud liya. Kewan kang koarani ama iku ngrusak tanduran kang arêp koêpèk dhewe, nanging kewan mau dadi panganane kewan liya. Yèn kopikir jêro, apa manusa iku dudu gêdhe-gêdhening ama, pari jagung lan têbu pirang yuta bau: sing ora êntèk kêna ing ama manusa. Sarèhne kowe ngaku pinunjul, mara pamèrna gawemu, aja kalah karo kewan ama cilik-cilik, aja kalah karo êlur kang malik lêmah ngisor dadi ana dhuwur tur êloh. Jêblose ing pitutur: aja ngina, aja nyampahi, aja nyuwiyah, aja ngrèmèhake, aja ngrêrusak.