[...sinau] urip sing rada ngrêkasa sawatara, prêlune cikbèn ing besuk bisa kakal awake. Ana ing padpindhêr kono bocah-bocah padha sinau urip sing rada rêkasa mau, kaya ta: bêbarêngan karo bocah akèh nganakake pakuwon ana ing ara-ara, sing dipangan, olah-olah dhewe, turu iya mung glangsar ana ing kono bae, nanging jalaran kancane akèh, pangrasane bocah kayadene mung dolanan bae, dadi ora krasa, rasane mung sênêng bae. Hla, dadi ing kono bocah rumasane mung sênêng-sênêng, nanging sanyatane ngulinakake urip ana ing têba.