1 "Ing wektu iku bab Kratoning Swarga kaupamakaké kaya prawan sapuluh, kang njupuk lampuné tumuli mangkat methuk pangantèn lanang. 2 Lima saka kang sepuluh iku bodho, déné kang lima wicaksana. 3 Kang bodho mau nggawa lampuné ora nganggo nggawa lenga sèrepan, 4 déné kang wicaksana, nggawa lampu lan lenga ing wadhahé. 5 Nanging sarèhné pangantèné suwé ora teka-teka, prawan-prawan mau padha ngantuk lan banjur turu. 6 Bareng wayah tengah wengi ana wong alok-alok: Lah iku pengantèné! Padha pethukna! 7 Prawan-prawan mau padha tangi lan nata lampu-lampuné. 8 Prawan-prawan kang bodho banjur nembung marang kang wicaksana: Aku padha wènèhana lengamu sathithik, awit lampuku padha arep mati. 9 Nanging prawan-prawan kang wicaksana padha mangsuli klawan celathu: Aja, mbokmenawa ora nyukupi kanggo aku lan kowé. Aluwung padha lungaa menyang enggoné sing adol lan tukua kanggo awakmu dhéwé. 10 Nanging nalika lagi padha lunga arep tuku, pengantèné teka, lan kang wis miranti padha bareng pengantèné lumebu ing pahargyan, lawangé banjur dikancing. 11 Sawusé mangkono prawan-prawan liyané iya teka lan matur: Bendara, bendara, kawula nyuwun kori! 12 Nanging pangantèné mangsuli, tembungé: Satemené Aku pitutur marang kowé: Aku ora wanuh karo kowé. 13 Mulané padha melèka, awit kowé padha ora weruh iya dinané lan wayahé." 14 "Awit bab iku kayadéné wong kang arep lelungan marang ngamanca, banjur ngundangi abdi-abdiné, lan mitayakaké barang darbèké marang abdi-abdiné mau. 15 Marang kang siji bendara iku mènèhi limang talènta, marang sijiné rong talènta, lan marang sijiné manèh satalènta, siji lan sijiné miturut kabisané dhéwé, lan bendara mau banjur énggal mangkat. 16 Kang tampa limang talènta banjur lunga, laku dagang nganggo dhuwité iku