Malah nalika wontên yarmarêk ing Surabaya, wontên satunggaling priyantun, katitik panganggenipun pèt, kadhèrèkakên agèn, ngantawisi priyantun têngahan ragi inggil. Ingkang ngrèmèhakên sarungan, inggih punika ningali sarungan babaran conto ingkang kula adhêp, wontên ing bangku, pamêndhêtipun asarana kaganthol têkên nyanthuk, sanalika manah mrêkitik, dening pêpundhèn kula dipun sawiyah, namung sarêng èngêt sarungan wau, sampun kula sêrati rêginipun, malah kula pujèkakên: rigola, sêmpala sisan, rôngka bakal dadi dhuwit. Wasana sarêng kula manah-manah kang êning patrap nyawiyah dhatêng sarungan kajêng candhana ingkang adi [a...]