Pepenginan iku bisa sirna dening kawicaksanan, kalakone kawicaksanan saka pameleng, utawa nggegulang piwulang kayogan, sanadyan kaya apa rekasane kudu dilakoni, sarta Sang Resiwara Bisma paring pira-pira katamtuwan, kang tumekane samengko isih gedhe pigunane, ora siwah karo limang ewu taun kang wis kapungkur. Ing sawijining panggonan kang pakoleh nganggo angleremake ati, ing kono yogi anggone mangreh marang indriyane, sarta nyawijekake pangesthine marang pribadi kang agung ing dalem pameleng, pangrungune ora angrungokake saliring suwara, ora angrasakake kabeh kang anggepok ing sarirane, mripat ora andulu, ora angrasakake sarta ora angenyami saliring rasa, sarta ora ngambu sakeh ganda. Silem ing dalem pameleng, kabeh tininggal, kalayan kenceng saha bening ciptane anggone seleh pepenginan. Kang anggung agawe dahuruning pancadriyane, indriya saha ciptane kang ora lana iku ginolongna, dadi kabeh indriyane kalebokake marang ciptane, yogi kudu