Ing salêbêting wulan Siyam umat Islam sami mêsu badan nyantosakakên pasuwitanipun dhatêng Ingkang Maha Kuwasa, sarta ngêndhih ardaning hawa nêpsunipun ingkang nyimpang saking pasuwitan wau. Kabêkta saking anggènipun sami mangrêtos yèn cinakêt ing Pangeran, manahipun tansah kadamêl santosa, samangsa ginodha tuwin dipun pêpencut dhatêng hawa nêpsu, tansah panggah mungêl "êmoh". Anggènipun nangkis dhatêng hawa nêpsunipun, botên namung sapisan kaping kalih, botên namung dhang-dhong, ananging wongsal-wangsul ing sabên dintên, ngantos sawulan dangunipun.