Prayogi ngrêmbag ingkang dipun sêbut setan gundhul, punika inggih namung wiraosan. Setan gundhul punika doyan ngêrêg tiyang, dadosipun inggih kados kasêbut ing nginggil, gampiling sugihipun sabab saking doyan ngêrêg tiyang, ingkang suraosipun mawi pangrekadaya ingkang nama lampah ngiwa wau. Sabab setan punika, miturut sujarah kitab têgêsipun napsu (watak) awon, pramila tiyang ingkang nêpsunipun botên kenging dipun sayuti kasêbut: lagi kêsurupan, utawi tindak kirang lêrês, ugi kasêbut: nurut setan, awit saking kados makatên punika: manawi kula pitakèn dhatêng tiyang sêpuh, setan niku kados napa êmbah, wangsulanipun: kaya manungsa. Dene wontên wiraosan malih: setan kuwi cangkême mujur, kados para maos têmtu botên kakilapan. Badhe kasambêtan.