Nalika taun 1962, Ling liwat monografé, A physical theory of the living state, njlèntrèhaké yèn banyu sing kakandhut ing njero sèl ngalami polarisasi dadi lapisan-lapisan sing nylimuti lumahing protèin lan arupa pelarut sing ala kanggo ion. Ion K+ diserep déning sèl normal, sebab gugus karboksil saka protèin cenderung kanggo narik K+ tinimbang ion Na+. Téori iki, ditepungi minangka hipotesis induksi-asosiasi uga njlèntrèhaké ora anané kompa kation, ATPase, sing kaiket ing mèmbran sèl, lan distribusi kabèh larutan ditemtokaké déning kombinasi saka gaya silih tarik antarané saben protèin kanthi modhifikasi sifat larutan banyu jroning sèl. Asil saka pangukuran NMR pancèn nuduhaké mudhuné mobilitas banyu ing njero sèl nanging kanthi cepet kadifusi karo molekul banyu normal. Iki banjur ditepungi minangka modhèl two-fraction, fast-exchange.