sawise peteng. Nggoleki ing endi dununge kanca-kancane. Sing digoleki lagi nggrombol rembugan ing sawijining papan. Ora ana liya sing dirembug kejaba arep nolak rancangan undhang-undhang sing nglarang luwak ora kena ngumbar buntut iku. "Yen rancangan edan iku nekat disidakake, o..., gepeng ilir tak tempuh. Taker jiwa tak ujudi." "Ya. Iki perjuangan. Ora mung kanggo awak-awak iki, nanging uga kanggo lestarining anak-putu lan sateruse, aja nganti padha buntung." "Buntung kok dikudokake. Apa kareben buntunge Bangkong katon apik merga wis umum kabeh nglakoni?" "Kok malah kwalik. Diwolak-walik ora karuwan. Sing apik, sing ganep malah dianggep ala nerak undhang-undhang." Rakyat sing wis sumuk kepengin ngamuk, dicritani lan diduduhi buntute Bangkong, dadi saya panas kumebul ngerti dhodhok-selehe perkara. Dadine ora mung kepengin nolak rancangan undhang-undhang nanging luwih saka iku. Mula cacahe luwak sing ngumpul ing kana-kana saya tambah-tambah. Cancut gumeregut. Sagolong rembug. Sagolong tekat. mBengok bareng," Ayo! Bangkong wis wayahe kudu didhobrag! Brag! Brag! Brag! Brag! Bangkong nggeblag didhobrag! Ayo! Terus! Terus! Terus! Buntute Bangkong diurus!* (