Petruk : Hara ta, apa pantês, ana ngadhêp para luhur kathik nganggo donga mêngkono, anggone donga kuwi rak yèn kêtêmu asu galak, sajêrone ngrapalake, jêmpole tangan nganggo ditêkuk, cikbèn asune ora bisa nyokot, lho, sêmono kuwi tumrap wong sing prêcaya. Balik wong sing arêp ngadhêp para luhur kuwi, sing prêlu dhewe kudu nglungguhi andhap asore, aja pisan-pisan tranyakan, awit sanajan priyayi luhur sing kosowani kuwi, dudu panggêdhemu, dadi ora bakal bisa ngapak-apakake nyang awakmu, ananging yèn kowe nglungguhi andhap asormu, kowe bisa ngatonake, yèn kowe anaking wong bêcik-bêcik, lan bocah sing olèh pangajaran, ananging yèn kowe cumanthaka lan tranyakan, amarga rumasamu priyayi luhur mau ora bisa barang-barang nyang kowe, la kuwi kowe rak banjur katon bae, yèn sawijining wong urakan ora wêruh tatakrama, lan dudu bangsaning pangajaran. Mulane sajêrone aku lêlungan kiyi, iya tansah dak jaga bae, aja nganti aku diunèkake: gumêndhung Si