[...tdamêl] sanèsipun. Ewasamantên bilih dipun santosani inggih sagêd dados poking panggêsangan. Ingkang langkung kasil malih yèn karangkêp nêtêsakên. Yèn kaprêdi gramèh umur sataun ugi sampun kenging kaalap, ananging punika taksih nama kasêsa, awit sawêg pangaos gangsal kêthipan. Ingkang sae kêdah kasrantosakên ngantos umur tiga utawi sakawan taunan punika sampun botên kêtanggêlan, satunggal-tunggalipun sagêd pangaos sakawan rupiyah malah kapara langkung. Wêkdal punika sampun wontên ingkang nigan. Bab punika sagêd kasumêrêpan wontên ing susuhipun. Anggènipun sami nigan ngrêmênakên, awit gilir kacang, botên byuh sêsarêngan kados ulam sanès-sanèsipun. Ing ngriku sawêg sagêd ngraosakên kauntunganing ngingah gramèh. Mèh sabên dintên sagêd tampi arta pêpajêngan panyade tigan utawi ulam têtêsan. Sadèrèngipun dumugi samantên anggèning ngajêng-ajêng kasil pancèn kraos nyamut-nyamut. Yèn botên katêtêsakên piyambak kasade tigan ugi pajêng. Katêbasakên susuhan, ing sasusuh-susuhipun sagêd pajêng tigang rupiyah. Dene cacahing tigan yèn kawicala botên kirang saking: 3000. Yèn kasade têtêsanipun ing sèwunipun sagêd pajêng 4 rupiyah. Ingkang pajêng samantên punika ingkang umur sawulan. Yèn umur kalih wulan ugi sagêd langkung pangaosipun. Punika sampun sae kaingah wontên ing blumbang.