Kawuningana, dosaning manungsa punika botên ngêmungakên dhumatêng Gusti Alloh kemawon, nanging ugi gadhah dosa (kalêpatan) dhumatêng sasamining manungsa. Mila ugi kabirata pisan, supados sagêda suci ing dintên punika, sarana lampah alal balal. Lan manawi gadhah satru, mêngsah ingkang suwau kajothak (jothakan) lajêng kawawuhna, ingkang têgêsipun (silaturahmi).