Dhobi, wong Arab kang nêdya amatèni bangsaku lan nyolong gadhing-gadhingku. Saiki kowe kêcandhak ing tanganku. Aja takon dosa, mêsthi bakal takkêmah-kêmah. Saikine kowe tak tinggal ana ing kene, nanging mêngko aku bali mrene manèh. Sasampunipun wicantên makatên, anakipun Tarsan wau, sarana mêdal ing jandhela, nilar kamaripun, nêdya nindakakên punapa ingkang dipun sêdya wau.