[...dhe] ngundhuh uwohipun. Langkung prayogi malih nanjakakên kautamèn punika kaanggêpa asok bulu bêkti konjuk ing Gusti, dados nama kumawula namanipun. Mênggahing nalar, sok tiyanga mêsthi sagêd nindakakên kautamèn, namung purunipun dèrèng kapara mêsthi. Inggih jalaran saking raos owêl, uwas sumêlang, gèk anu gèk anu punika ingkang murugakên botên purun. Ingkang dipun sênêngi tiyang punika: wani ing gampang, wêdi ing kewuh, bêbasanipun: arêp jamure, êmoh watange, inggih punika pêpalang agêng tumraping kamajêngan lair batos. Pêpalang utawi alangan punika manawi botên katampi kanthi pangrêtos, lajêng nuwuhakên mêndhaning pikajêngan ingkang utami, pangrêsula, nglêpatakên dhatêng asanès, kadakwa anjalari wontêning alangan saha kabilaèn, botên mangrêtos manawi lêpatipun piyambak. Malah jalaran saking asringipun nandhang pêpalang, tuwuh pangrêsulanipun dhatêng ingkang murbèng alam. Pêpalang utawi alangan miwah kasangsaran, punika tukipun wontên warni kalih, sapisan saking lêpatipun piyambak, dados nama paukuman, ingkang sayogi lajêng kapok, kaping kalih adhapur panggodha utawi panyobi, punika sayogi katampi kalayan sabaring manah, nyantosani tekad, awit punika pratôndha yèn sampun nyêlaki dhatêng katarimah.