Miturut tatacaranipun abdi dalêm Gajahmati kasêbut nginggil, ingkang nelakakên asalipun èstri, pamanggih kula Gajahmati wau dede asli tiyang Jawi dêlês kadosdene cariyosipun Tuwan Rupar, nanging tiyang asli saking sabrang, dhatêngipun tanah Jawi kabêkta dados tawanan dening kasoran campuh yuda kalihan tiyang Jawi, dumuginipun ing ngriki lajêng kasukanan padamêlan ingkang cocog kalihan padamêlanipun nalika taksih wontên nagarinipun piyambak, pundi nagarinipun ingkang sajati, punika wêktu samangke taksih pakèwêd amastani, manawi namung ancêr-ancêr kemawon inggih sampun sagêd angsal, inggih punika nalaripun nagari ingkang kathah kapalipun, dados têtiyangipun ing ngriku inggih gornah sangêt dhatêng lambe atining kapal, wondene kawajibanipun damêl cumêthi tuwin sadaya têtamparan, punika ing pangintên kêkantunanipun adatipun nalika taksih dados tiyang wanan, inggih punika damêl sambuk panjang kangge ngajari kapal ingkang sawêg nêmbe kadadosakên kewan emahan, sarta laso kangge badhe panjirêtipun wontên wana namung anggèning kawajibakên nyaraki, punika sagêd ugi rekadaya murih alusipun padamêlanipun, nalika jaman kina bokmanawi namung dados tênggan utawi pakathik, rekadaya anggèning ngalusakên punika kintên-kintên sawêg wiwit suwaking kawajibanipun tawanan, lajêng