Ingkang pinanggih ing Batawi, tumrap tiyangipun siti, manawi nuju gadhah damêl mantu ugi ngawontênakên dhaharan agêng wau, namung caranipun beda sawatawis, dhaharan wau botên kenging dipun êpik-êpik. Ing salêbêtipun taksih wontên tamu, botên ewah wujudipun. Ing mangke samôngsa sampun tuntas-tuntasan, wontên ingkang ngantos sawulan, sawêg dipun pêcah. Malah wontên dhaharan wau ingkang namung nyewa. Patrap nyewa makatên wau kabêkta saking tiyang ingkang sèkèng, kêpêksa ngawontênakên, jalaran saking tatacara. Nanging pinanggihipun ing sapunika, sarèhning rêginipun kapetang sampun mirah, inggih lajêng ngawontênakên piyambak.