Pungkasanipun, Kancil, Kelinci, lan singa mlaku menyang pojok kali ing tengah alas. Padha menyang bolongan ing pinggiran kali, bolongan ana sethitik jero lan peteng. Mung bayangan saka suryo srengenge kang ndadekake banyu cetha banget ing bolongan iku dadi mengilap kaya pangilon. "Nah, saiki sing wis teka .. .. nyedako dhewe singa menyang bolongan kui. Ing bolongan sing wingi aku njaga sirah singa aku kudu mangan. Iku supaya éca, lan aku ora arep mbuwang kesempatan yen ana singa liyane aku bisa kanggo mangan maneh. Ngandika Kancil. Karo raos wiwiti mangu lan wedi, singa iki wani katon menyang bolongan. Wedi kang digawe wong wani kanggo ndeleng cetha. piyambakipun mung nyoba kanggo Ndeleng piyambak. Nanging carane cingak piyambakipun nalika ngeleng ing bolongan iku pancene sirahe singa ora mlebu. Tanpa nunggu isyarat, singa langsung kesusu adoh ing wedi. Amarga iya ora arep dipangan dening Kancil kaya singa ing bolongan.