esuk, yèn srêngenge wis madhangi jagad angilangake lamuk ing awang-awang, aku nuli digêtak karo dikênthongi, aku banjur mabur kalangan mênyang ing langit nganti kêthap-kêthap cat katon cat ora, mung iku kang dadi pagaweanku, manungsa bungah bangêt, yèn wis antara suwe, aku nuli nglayang mudhun ngênêr paguponku, ing kono aku wis dicêpaki pakan sêga wadhang satampah dicarubi katul, ora susah kangelan ngupaya pangan dhewe, wis dipanci-panci mangan ping têlu sadina.