1. Yèn wuluning kèlèk ana kang manggon ana ing dhêkokaning balung suwiwi, rupane mruwun kaya wulu kuwuk, diarani: wulu kuwuk manglayang, manggon sadhengaha jago bêcik, watêke yèn jago mungsuh nusup ing kèlèk, banjur kalah. 2. Yèn wulu ing gulu, utawa ing badan, lan liya-liyane, ana wulune maluntir kaya potrèk, diarani: wulu mimang, iku manggona sadhengah jago, bêcik, dadi titikan jago wiyana. 3. Yèn salah sawijinig lancur kaprênah têngah-têngahaning tancêb lan pucuk, ana wulune kawul, utawa mruwun kaya wulu kang cêdhak lan tancêbing wulu, diarani: wulu klabang, sawênèh angarani: alipan têrpasang, manggona sadhengah jago, bêcik, tôndha yèn jago sêkti, yèn didu tajèn adate kalis ing gêgaman. 4. Yèn buntut tekong ngiwa, cènggèr kèplèh nêngên, diarani: sandhêran, manggona sadhengah jago bêcik, dadi panitikan jago wiyana. 5. Yèn thêngiling brutu kang diarani: cupu, ana 2 diarani: sôndha, manggona sadhengah jago, bêcik, watêke gêdhe atine. 6. Yèn laring sanggan buntut, iya iku wulu