Abdullatip, tiyang Samarang mratelakakên saking sêsêrêpanipun piyambak, bab anggènipun anyulayani ingkang dados pamanggih kula, prakawis anggèn kula badhe sumêrêp dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, saha kayêktosaning wontênipun cariyos Candhi Maling, awit saking pangintên kula manawi cariyos punika dêdamêlanipun Radèn Panji Puspawilaga piyambak. Abdullatip amastani manawi cariyos ingkang kapacak ing sêrat Jurumartani botên dados pratôndha ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang, ing mangke kula mangsuli sakêdhik dhatêng ingkang nama Abdullatip. Punapa piyambakipun dèrèng sumêrêp. Manawi panitikipun tiyang sagêd punika saking dêdamêlanipun sêrat. Ing ngriku kenging kapirid saking ukara tuwin uruting pitêmbunganipun. Punapa kalêbêt sagêd utawi botênipun tiyang lajêng sumêrêp kemawon. Kawêdalna saking Jurumartani, utawi margi sanèsipun. Anggêripun kawaos ing akathah, amasthi lajêng katawis ing kasagêdanipun. Manawi kasagêdan wau kasidhêm wontên ing griya, sintên ingkang badhe amastani sagêd dhatêng tiyang manawi botên wontên lèlèripun. Ewadèntên Abdullatip badhe anyuwurakên kasagêdanipun tiyang sanès. Sanadyan piyambakipun saking pamatawisPasisir = pamatawis; Jawa = pamawas. kula taksih repot bab ing sêsêrêpanipun dhatêng kasusastran. Kadospundi anggèn kula botên amastani manawi taksih repot. Piyambakipun katingal eram sangêt, dene Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd anglêbêtakên namanipun wontên ing sêkar dhandhanggêndhis sapada, punapa pangintênipun Abdullatip botên wontên tiyang sanèsipun ingkang sumêrêp bab dununging nama wau wontên sêrat ingkang kasêbut ing sêrat pananggalan 1866, sêkaripun dhandhanggêndhis. Ingkang punika Mas Abdullatip, kula asuka sêrêp dhatêng sampeyan, sarèhning sampeyan kula tingali saking suraosing panjawab sampeyan dhatêng sêrat kula, manawi rêmên dhatêng sasêratan, dene sampeyan lajêng agahan anjawabakên prakawisipun tiyang sanès. Dados kenging kula wastani cathok gawel. Ananging andadosakên rêmên kula manawi wontên tiyang ingkang kados makatên. Mênggah namanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung ing sêrat Pustakaraja, wontên ing sêrat pananggalan 1866, sêkar dhandhanggêndhis, punika ing Kudus ngriki sampun kathah tiyang ingkang sumêrêp. Nama punika kaprinci ing aksara satunggil-tunggilipun, dumunung wontên ing bêbukaning sêrat sêkar dhandhanggêndhis. Aksara punika kadèkèk ing ngajêng satunggil-tunggil pada wontên, ngantos dumugi têlasing sêkar. Anjawi saking punika anggitanipun sêrat Pustakaraja Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang dumunung wontên ing sêrat pananggalan 1866, sanadyan sampun kalêbêt sae, dèrèng angeram-eramakên. Manawi tiyang ingkang gadhah kasagêdan sakêdhik kemawon, amêsthi sagêd anganggit kados makatên.