turut dalan gêdhe, iki kabèh karêpe rak mung supaya digatèkake ing uwong: wa - dhuh, lan sabanjure karêpe: wong-wong sing padha wêruh lan krungu, siji lan sijine padha takon-tinakonan: sapa kae, sapa kae, kang wusanane namane dadi rêmbugane wong akèh. Lho kuwi melike wong wadon ing Amerikah sing sok anduwèni tindak sing anèh-anèh kuwi. Apa kira-kirane para wanita pangajaran sing kok kandhakake mau, uga ora padha duwe karêpan: supaya dadi rêmbugane wong akèh: sapa kae, sapa kae, sabab ingatase ing Amerikah, panggonane wanita maju, têka ana pikirane wanita sing nylênèh mangkono.