uwis, ibu mangsuli sajake ya tênan: Lho, dongènge ibu andadak kèri ana omahe Wak Kaji Nur, dhèk ibu dolan mrana esuk-esuk kae, kari ana bayang pawon. Har kôndha karo nangis, jupukên ta, bu. Ibu mangsuli: Êmoh pêtêng-pêtêng aku wêdi, sesuk wae nèk wis padhang dijupuk. Har anjaluk nyang bapak, bapak wae nèk ngono sing wani, jupukên, pak. Bapak mangsuli: Êmoh, le, dinggo apa dongèng wis amoh ngana. Besuk bae nèk kowe wis sêkolah taktukokake dongèng sing anyar. Har: Iya pak, banjur mênêng le nangis.