Kula asring sangêt mirêng tiyang wicantên makatên: aja adus ana ing kali kono, iku panggonan angkêr, utawi singit, mêngko kowe mundhak lara. Sanyatanipun inggih wontên lêrêsipun, ananging manawi kamanah panjang, kok inggih lêpat sangêt lan botên wontên prêlunipun. Lah inggih singit punika punapa, sarta kadospundi wardinipun, kok botên wontên wujudipun. Dados sintêna ingkang mungêl kados ing nginggil wau, tiyang wau kenging dipun wastani tanpa pinikir lan inggih botên purun mikir.