[...ntahing] Allah, lan dadi kagungane Rasulullah, lan dadi duwèke para santanane Rasulullah, lan dadi duwèke para bocah yatim, lan para wong miskin, apadene dadi duwèke wong kang ana paran. Supaya barang jarahan mau aja mung tiba ing tangane kancamu kang padha sugih bae. Samubarang kang diparingake dening Rasulullah marang kowe, iku tampanana, dene barang kang Rasulullah ora parêng, iku padha narimaa. Kowe padha wêdia ing Allah, awit Allah iku siksane abot.