ngêlèh, yèn wong arêp nêtêsake dislibukake ing babon angrêm, yèn nêtês dimong ing babon, nanging ora suwe banjur pisah dhewe, bèbèk iku padha anjilma marang kancane dhewe awor karo bèbèk liyane nganti puluhan, samôngsa digiring iya banjur misah dhewe-dhewe nunggal kancane mau, nanging ora bisa omah, saupama ora digiring sanadyan nganti wêngi iya ora mulih, wis kanyatakake bèbèk iku ora duwe rêmpêlu, apa saka iku ênggone ora bisa mulih mênyang kandhange yèn ora digiring, bèbèk lanang iku kuwat bangêt, bèbèk lanang siji bisa ngêcaki bèbèk wadon salawe, yèn cumbana dhêmênane ana ing banyu, yèn ngêndhog ing wayah bêngi ana ing kandhange gumluntung ing lêmah, ora nganggo patarangan, ing wayah esuk kang duwe anjupuki êndhog pating glundhung kalawan bungahing ati, yèn cacahing êndhog kurang saka sabêne, amêsthi ana kang durung ngêndhog, iku sok ngêndhog ing wayah awan ana ing pangonan sawah, diarani: ngênthit, kang angon ngawasake bae, yèn wis mêtu banjur dijupuk.