Nanging anu, lo, sampun kok panyuwunipun lare kalajêng botên dipun paringi. Mangke gèk lare mêjanani dhatêng tiyang sêpuh: ah, bapak iku kêrêng, mêdhit, wiki, sasaminipun. Mangke manawi tamu sampun kesah, utawi anggènipun nangis sampun kèndêl, dhasar panyuwunipun lare wau sampun supe, sawêg kemawon barang wau dipun paringakên.