Griya ingkang kula ênggèni punika dumunung wontên ing papan inggil. Ingajêngan wontên pakêbonanipun, sitinipun miring anjog ing lèpèn. Ing sabranging lèpèn wontên pasabinanipun ngilai-ilak ngantos pêntog ing parêdèn. Ing sawingking griya kabonipun rumpil, sitinipun anjulêg anjog ing tlaga, ugi wontên lèpènipun alit, ingkang toyanipun kumricik tanpa kêndhat. Toyaning tlaga wau ingkang saperangan tansah awujud jambon, jalaran saking kathah sêkaripun trate, ingkang saperangan bêning kinclong mawa sunar sontan-santun dening dayaning srêngenge, sakêdhap: pêthak, biru, ijêm, jêne sumorot, wusana wungu dening kêsamar ing wanci magrib. Ing têmbingipun tlaga wontên dhusunipun jêmbar, ingkang sumorot kados prada, kadayan dening kathahing wit durèn. Ing dhusun ngriku punika wontên gangsa kalih prangkat ingkang misuwur, nama Nyi Ratu. Saking cariyosipun tiyang ingriku, asli saking Nyi Ratu Kidul, ingkang lajêng kaparingakên dhatêng nata ing Pajajaran. Gangsa satunggalipun nama Cisèèng.