Tuwan Anu: Kala winginipun kula kesah anjaring pêksi dhatêng Kêleca, kala wingi kula dipun aturi nêdha dhatêng Tuwan Yosèp. Nanging kula botên sumêrêp pisan-pisan mênawi sampeyan pinarak mriki, awit rencang kula botên wontên ingkang sanjang.