Kocapa, sarêng ingkang èstri ngêsok lêgèn ingkang saking lakinipun wau, sangêt kagètipun, manahipun tab-taban (andharodhog) jalaran bumbung wau isi jêndhêlan jêne, botên isi lêgèn, sanalika anjêlih nguwuh-uwuh ingkang jalêr. Ingkang jalêr sarêng mirêng panjêlihipun ingkang èstri wau, sangêt kagètipun, lajêng enggal-enggal mandhap saking wit kalapa, têrus mantuk, sarwi pitakèn: Ana apa, ana apa. Ingkang èstri lajêng anêdahakên bilih bumbung sakawan ingkang katampèn wau, botên isi lêgèn, nyatanipun isi jêne jêndhêlan. Ingkang jalêr sarêng nyumêrêpi kawontênan kados makatên wau, sakala lajêng kagugah manahipun, nêdya puruhita dhumatêng kyai ingkang mêjang rêngêng-rêngêng wau. Ucapipun: Wis êmbokne, iki mas paringing Kang Maha Kawasa, minôngka sandhang panganmu lan anak-anakmu. Dene aku lilanana lunga saka