marang wong pêkir miskin, malah ingsun milu urun anaa sapuluh mono êngkas, supaya wrataa. Dene unjuk-unjukira barang adi-adi, iya ingsun tampani, sarta bangêt ing panarimaningsun. Balik dhuwite Si Surawacana, lan barange tuwan toko, apadene bocah ingsun gandhèk, ingsun mundhut rêmbugira.