Punapa malih pratelanipun Tuwan Martaraharja, botên mawi dipun kanthèni katrangan bêbarakaning karaton (jaman sêsarênganipun), manawi mirid ingkang kawrat ing Sêrat Walisanga, ingkang maligi babadipun para wali, pangajawinipun Sunan Ngampèl, saha ingkang raka saking Cêmpa, kampir ing Palembag, nyarêngi miyosipun Radèn Patah (ingkang ing diwasanipun jumênêng nata ing Bintara, Dêmak), ingkang sêpuh jumênêng wali wontên ing Garêsik ngantos seda, kagêntosan Sunan ing Giri, Kangjêng Sunan ing Giri saha Kangjêng Sultan ing Dêmak wau sami kamantu Sunan Ngampèl, dados jamaning nata Prabu Brawijaya pungkasan. Manawi radèn utawi Kyai Agêng Drêpayuda wau sawêg tumindak wayah saking Sunan Ngalimurtala ing Garêsik, kados bêbarakanipun jaman sawêg karaton Pajang, mantu Dêmak, lungse-lungsenipun ing jaman Mataram, Panêmbahan Senapati, putra angkat Pajang. Dados taksih nêm turunan dumugi panjênênganipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, ingkang lajêng jêjuluk Sultan Suwarga ing Mataram. Punapa sagêd amêningi tuwin dados marasêpuh dalêm.