para abdi sajêroning ati / bangêt gumun dene ana ngalas / nêmu putri tur mung dhewe / dhasar warnane ayu / padha ngira apa putri jim / awit yèn ta manungsa / mokal bangêt iku / ing wusana nuli budhal / Mênurseta anèng tandhu mingklik-mingklik / diiring ing sang nata //