Ciri pôncakali, jaran pancal sikile têlu, iku luwih prayoga, dadi titihane panjênêngan ratu, kagêm mangsah ing paprangan, yèn dadi tunggangane wong cilik, nêmu slamêt, yèn kanggo mangsah prang ora kêna ing gêgaman, mungsuhe padha wêdi asih.