Kula maos malih panjawabipun Abdullatip dhatêng sêrat kula. kadospundi pikajênganipun, dene amastani rumaos lêrês. Saha botên sagêt anahanakên kèndêl kemawon. Rumaosipun lêrês punika saking pundi, punapa piyambakipun atampi mêmanis saking ingkang gadhah bêbahan amangsuli sêrat, sarèhning ingkang gadhah bêbahan mangsuli dèrèng ngantos aparing wêwangsulanipun, sêrat kula, Abdullatip lajêng anyawèl rumiyin, manawi tampia mêmanis, kula mokalakên. Awit ingkang gadhah bêbahan mangsuli sêrat kula botên kantun kalihan Abdullatip ing panganggitipun sêrat. Tiyang kados makatên punika punapa botên kenging kawastanan: cathok gawèl, utawi agahan.