Mariyam cêngkelak wangsul, sêdyanipun badhe mêndhêt patrumipun Malbin. Piyambakipun mangrêtos, yèn makatên punika sasat ula mara gêbug, ananging mêksa dipun têmah, amargi kamanah prêlu ngrêbat patrumipun Malbin, kangge dêdamêl wontên ing margi. Saking pangintênipun Mariyam, Malbin sampun pêjah. Anggènipun badhe mêndhêt patrum ing kemahipun Malbin, dipun angkah manawi sampun sirêp tiyang. Sadumuginipun ing wana sacêlaking palêrêban, Mariyam lajêng mapan andhêlik wontên ing wit-witan. Ing ngriku pun Mariyam angglong manahipun, dene pun Malbin sampun katingal mêdal saking ing kemah, sirahipun dipun balêbêt, lampahipun taksih ragi sênggoyoran, sajak gêtêm-gêtêm badhe malês ukum. Têtiyang Nègêr rencangipun sami dipun ujar-ujari, dipun abani supados sami sikêp dêdamêl madosi Mariyam.