Kita sadaya punika limrahipun sampun botên kèngêtan nalika alitipun (wiwit dipun lairakên dumugi umur 5 minggahipun 6 taun), saupami kangêtan inggih namung lamat-lamat kemawon, nalika samantên tartamtu mèh botên wontên ingkang manah, kajawi anggènipun badhe bingah-bingah. Susahipun manawi pinuju dipun cêblèki, nêdha yatra botên pikantuk, wêtêngipun luwe (pun êmbok anggènipun bêthak dèrèng matêng, sawêg mususi, sawêg nêmpur, utawi sawêg anggagas ngupados sambutan) tilêm sagêd sakeca, nêdha ngraosakên eca, sadintên-dintên tansah mungkul anggènipun dolan tuwin dolanan kemawon. Mantukipun saha lèrèhipun manawi pinuju badhe nêdha utawi badhe tilêm, sandhanganipun awon inggih botên ngrêsula. Sarêng sampun andungkap umur 7 taun, kathah-kathahipun lajêng lumêbêt sêkolah: hla: samangke sawêg ngraosakên susah ragi kathah.