Sadaya wau mawi katrangan, mawi jerengan, têrkadhang tuladha-tuladha nyata, cariyos utawi pêpiridan. Kathah rekadaya ingkang sagêd anggugah panggalihipun para maos. Dene ingkang kathah, para maosipun M.S. punika sampun sami kagungan putra. Dados M.S. punika têgêsipun nêrang-nêrangakên dhatêng para sêpuh, yèn sampun kagalih lêrês. Lajêng dipun cakakên kagêm mulang muruk putra. Yèn makatên M.S. punika sanès bêtahipun lare, têmênipun bêtahipun tiyang sêpuh, anggènipun badhe mulang muruk, sagêda angsal rêrigên ingkang prayogi, inggih punika angsal lampah gampil tur utami. Ananging kauningana, sadaya wau ingkang sami dipun panggalih, lare-lare ingkang biasa (normaal), dados umuming lare. Sarèhning lare ingkang luar biasa punika inggih wontên, têrkadhang ngantos mêgah-mêgahakên tiyang sêpuh. Rumaos judhêg saking sampun kêtêlasan akal utawi rekadaya, kadospundi sagêdipun mulang muruk. Limrahipun tiyang sêpuh, sanajan rumaos sampun judhêg, nanging botên kêndhat anggènipun pados margi, murih anakipun ingkang anèh wau sagêda kapitulungan. Ingkang sêmbada, lajêng dipun indhêkosakên (pondhokakên) dhatêng salah satunggiling sanak sadhèrèk utawi têpanganipun, têrkadhang dhatêng tiyang ingkang misuwur opvoeder linangkung. Dene ingkang botên gadhah, lajêng dipun ngèngèr-ngèngèrakên, ing pangangkah namung sagêda nulungi anakipun.