Anadene bisane tekan ing tataran kono iku wis angel banget, yen ora kelawan nugraha (ketrima). Mulane akeh bae kang duwe penganggep, yen iku kang diarani makripat ing Pangeran, jer wis r u m a s a : (1) ora ana apa-apa kejaba mung ingsun, (2) iya sira iya ingsun, (3) kang nembah iya kang sinembah, lan liya-liyane.