Mênggah pasinaonipun tiyang-tiyang wau punika sami wontên ing pamulangan luhur ing nagari Walandi utawi inggih ing sanès nagari. Ngantos lajêng wontên pandugi bilih tiyang ingkang badhe nyêpêng pangkat dados pangajêng wontên ing tanah ngriki punika botên kenging botên kêdah tiyang ingkang angsal pangajaran ing tanah Eropah. Saya tumrapipun bangsa Indonesia, sinau wontên ing tanah Eropah punika botên namung prêlu kangge pados kawruh, ugi prêlu ing ngatasipun kasusilanipun utawi kangge njêmbarakên wawasan. Wosipun soksintêna ingkang sampun sinau wontên ing Eropah, punika raosipun kadosdene sampun tanggêl bilih kawruh utawi pangkat ingkang badhe dados sêsanggènipun, punika tumindakipun tamtu badhe botên anguciwani.