Wiyosipun, mênggah manusa punika anggènipun andarbèni supênan saking upakartinipun piyambak, makatên ingkang dados purwanipun. Manusa punika saèstu andarbèni osik, ebah, andulu, amiyarsa, anggônda, angandika, punapadene amiraos, ingkang makatên wau saèstu andadosakên gananing cipta, saupami rahsa ing dalêm batos sumêrêp sima, lajêng mantun sumêrêp sima, ananging gananing cipta ingkang warni sima wau sampun lajêng lumuntur anut lampahing mani, mani punika ingkang kawasa angwontênakên êrah, êrah wau warninipun jêne, lajêng tumanduk dhatêng panon, punika gananing cipta ingkang warni sima wau lajêng cumithak ing panon, awit sadaya êrah sami umili sakawontênaning ôngga kita punika sadaya, lajêng kawasa awarni abrit, kumpulipun sadaya êrah wau dumunung wontên ing utêg, utawi botên angamungakên sima kemawon ananging wêwarnèn ingkang endah-endah, banjar pakaranganing griya, lèpèn tuwin têtuwuhan sapanunggilanipun, raos ing dalêm batos punika saèstu andadosakên gananing cipta, saha lajêng cumithak maring panon, upakartinipun kados ingkang sampun kapratelakakên ing ngajêng wau, dados gananing cipta ingkang sampun cumithak wontên ing panon awarni-warni, môngka kita punika yèn ing wanci dalu saèstu andarbèni