Tuwan Baars rumaos sampun ambuktèkakên, bilih tumrap tanah Indhonesiah komunismê punika botên dados dhasaring panggêsangan, ngêmungakên dados dhasaring pêpêjah. Sintên ingkang sampun paham bab prakawis punika, tamtu lajêng cancut ambudidaya anyaèni kawontênaning gêsang sêsrawungan tumrapipun jaman samangke punika, salajêngipun sampun ngantos wontên golongan, ingkang jalaran kasangsaranipun utawi mandhokoling manahipun, utawi jalaran punapa kemawon, lajêng anggayuh dhatêng pandamêl dede, inggih ingkang adamêl sangsaraning gêsang sêsrawungan, bilih sampun kalêksanan sadhengah ingkang gêsangakên urubing latu aru-ara sagêd kasirnakakên saking para kawula, langkung malih saking golongan tani lan kaum pangajaran, sapintên sisanipun tiyang ingkang taksih damêl aru-ara, sampun tamtu botên badhe kadumugèn sêdyanipun, kadosdene ingkang sampun kalampahan ing nagari Walandi. Para têtiyang wau sagêdipun têrus nyambutdamêl namung salêbêtipun taksih angsal bantuan saking Rus.