Tumrapipun para maos Kajawèn, kados dèrèng tamtu mangrêtos. Namung wontên emanipun, pasêmon ingkang namung dipun mangrêtosi dening ingkang ngarang piyambak, sok nuwuhakên kêlintu sêrêping liyan, ingkang pancènipun dados sirikaning sarjana. Ewadene sarèhning lêrês punika botên wontên ingkang ngungkuli lêrêsing pamanggihipun piyambak, namung kasumanggakakên para maos. Ewadene manawi wontên ingkang rumaos kataman suraosing karangan punika, kaanggêpa botên wontên kemawon.