Manawi sipat kados makatên wau taksih kemawon, jagad botên badhe sagêd têntrêm lan botên badhe sagêd manggih kawilujêngan wontên ing ngalam donya. Mila kêdah wontên pamanggih enggal, raos enggal tuwin karsa enggal ingkang botên sulaya dhatêng kabudayanipun piyambak-piyambak, malah manawi kabudayan wau dipun pêpêtri, sagêd dados sumbanganipun kamajênganipun jagad, amargi sampun têrang samangke punika gêsangipun jagad tular-tinular, sambut-sinambut, tuwin tulung-tinulung ing bab panggêsanganipun. Mila manawi badhe amêthukakên dhatêng wontênipun jaman enggal panggulawênthahing lare- lare utawi para neneman inggih kêdah dipun santuni jêjêripun kadosdene sabdanipun dr. Bierens de Haan ingkang kula angge motto ing karangan ôngka kalih. Makatên ugi sampun kula pratelakakên bilih manungsa punika gêsangipun têtanggan, inggih punika gadhah tôngga jiwa, tôngga wisma, tôngga desa lan tôngga nagara. Wontên ing jagad Indhonesiah bab têtanggan punika dipun prêlokakên sangêt, gotong-royong, sumbang-sinumbang, tulung- tinulung kalayan tangganipun punika, dados wèting kasusilanipun bôngsa Indhonesiah Jawi. Ing bêbasan Walandi ugi wontên ingkang mèmpêr kados kasusilaning bôngsa Jawi inggih punika: ingkang suraosipun Beter een goede buur dan een verre vriend.