Lare ingkang ugungan, wiwit alit tansah dipun kudang-kudang, sabên nangis lajêng dipun bopong-bopong, mawi dipun lairi ing têmbung pangeman, ingkang adamêl mongkoging lare. Dangu-dangu lare lajêng manggèn, sabên nangis nêdha dipun eman-eman, manawi botên dipun ngatênakên, badhe botên kèndêl-kèndêl anggènipun nangis.