kaindhakanipun dados rangkêp pitu, sarta amulangakên bilih manungsa punika tan kenging ing pêjah, badhe botên sirna, punapa malih amulangakên bilih manungsa sampun rambah-rambah anggènipun tumitah badhe saya mindhak sampurna tuwin saya thukul graitanipun. Sarta wontên sujanma sawatawis ingkang sampun sagêt anggayuh kasampurnan saha lajêng jumênêng guruning bôngsa manungsa.