Wasana tiyang kalih wau lajêng nuwun pangadilan, putusanipun sang prabu: ing sarèhning bêlo iku nginthil sapi, ya saiki duwèkmu, awit kêna uga sapi manak bêlo, awit Pangeran sipat kuwasa. Wasana ingkang gadhah dhokar kêpêksa kawon, kecalan bêlonipun. Nanging manahipun dèrèng marêm dhatêng putusanipun sang prabu makatên wau, amargi bêlo punika yêktos anakipun kapal dhokar gadhahanipun.