Nalika taun 1876 piyambakipun dados dhosèn wonten ing Fakultas Kedhokteran Hewan wonten ing Utrecht, nanging ninggalaken kedudukan punika saperlu kalungguhan ingkang sami wonten ing Universitas Amsterdam nalika taun candhaipun. Nalika taun 1878 piyambakipun katunjuk dados guru besar Kimia, Mineralogi, lan Géologi wonten ing universitas ingkang sami. Sabibaripun njabat antawis 18 taun piyambakipun nampi undhangan dhateng Berlin minangka Profesor Kehormatan, dipunsambung kaliyan keanggotaan wonten ing Akademi Ilmu Pengertahuan Karajan Prusia. Alesan éwahan punika inggih amargi piyambakipun rumaos kathah dipunparingi beban kanthi kuwajiban maringi kuliah dhasar lan nguji kathah mahasiswa, kalebet ugi propaedeutika medis, damel wekdal kanggé risetipun dados kirang. Piyambakipun inggih punika penasihat ingkang rajin kanggé pambentukan pembagian mligi pekerja ilmiah. Piyambakipun tetp wonten ing kedudukan punika dumugi sdéanipun.