andum warisan barang-barang têtilaranipun suwargi K. Ratu Kênconowungu sampun kalêksanan. Samangke anyariyosakên wêkdal nalika praja Surakarta Adiningrat kaparag ing pagêblug sarta pacêklik agêng, satêmah kathah para kawula dalêm ingkang sami pralaya, ngantos adamêl kêkês sarta mirising manah. Botên angêmungakên ing kitha kemawon, sanadyan ing padhusunan inggih maèwu-èwu tiyang ingkang sami tiwas jalaran kaparag ing sêsakit. Bêbasan enjing sakit sontên tiwas, sontên kataman sakit enjingipun sampun dados jisim. Sangsaya dangu kathahing sêsakit saya angrêbda, ngantos têtiyang tani sami botên amanah dhatêng têgil sabin punapadene tanêm-tuwuhipun, wêkasan anjalari pacêklik ingkang anggêgirisi. Ngrika-ngriki awis têdha, uwos sabêruk ngantos dumugi rêgi srupiyah langkung. Malah sawênèhing dhusun, pêndhok mas namung kaurubakên uwos saisining pêndhok. Dados kasisahanipun têtiyang ing nalika samantên botên kantên-kantênan. Kajawi angraosakên batihipun sami kataman ing sêsakit, ugi angraosakên awising têdha. Satêmah anjalari kathahipun tiyang ingkang sami anêmpuh ing byat tumindak dados pandung, kècu, begal, koyok, nayap lan sasaminipun.