Satunggiling dalu Mas Krêti nuju jagongan bayèn, ing sabên sagrombol wontên ingkang rêmbagan piyambak. Ing panggenanipun Mas Krêti kalêrêsan wontên tiyangipun ingkang ginêman gupyuk. Mas Krêti tansah ewa kemawon, sakêdhap-sakêdhap angêdhèpi Amin, inggih punika lare tukang nginggihi ingkang salaminipun tansah dipun ajak. Ing kala punika ingkang dipun rêmbag dhalang, wontên ingkang ngalêm saenipun Dhalang Gônda, wah manawi andhalang katingal gêsang sangêt. Lajêng wontên ingkang cariyos sae dhalang Purwa, malah saenipun wau botên ngêmungakên wontên ing ngriki kemawon, sanadyan ing jaman padhêmitan inggih sampun misuwur. Saking cariyosipun piyambak sampun nate dipun tanggap dhêmpit ing Bera.