[...ran] adipati wontên griyanipun Manguncitra uninga kampuh parangrusak kalithik sumampir wontên sampiran pandhapa. Kadangu kampuh punika gadhahanipun sintên, unjukipun Manguncitra kêmulipun Bagus Burham, wasiyat paringipun Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata ing Surakarta, sarta lajêng angunjukakên sadaya lêlampahanipun Bagus Burham, ingkang dipun mirêngakên dening Manguncitra, kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalihipun, amila lajêng dhawuh andikakakên nimbali Ki Tanujaya dhatêng pêkên, botên antawis dangu utusanipun kangjêng pangeran adipati sampun dhatêng, sampun ngirit Ki Tanujaya, sarêng Ki Tanujaya sumêrêp kangjêng pangeran adipati lajêng nangis anggalolo kados rare alit, kèngêtan katrêsnanipun kangjêng pangeran adipati dhatêng Ki Tanujaya, sarta sakalangkung bingahing manahipun, dene ingkang kaajap-ajap rintên dalu sampun rawuh, Ki Tanujaya lajêng kadhawuhan majêng wontên ngarsanipun kangjêng pangeran adipati, lajêng dipun dangu kadospundi mula bukanipun, Ki Tanujaya lajêng matur punapa kawontênipunkawontênanipun. kaaturakên sadaya, kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalih lajêng paring dhawuh dhumatêng Ki Tanujaya, bab prakawis punika kangjêng pangeran adipati ingkang badhe paring pitulungan, mila benjing sakonduripun saking nagari Surakarta, Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham badhe lajêng kabêkta dhumatêng ing nagari Kadhiri, sapunika [sapu...]