Akehe prestasi kang bisa digayuh nalika iki tentu ora teka sakgampange malik telapak tangan, mbutuhake wektu kang dawa lan usaha kerja keras dening Stephanie. Nanging peran sang ibu mbentuk Stephanie dadi wong kang mandiri kuwi gedhe banget. Nalika nglairake putri sulunge kuwi ibune Stephanie ora nyangka minangka anake nyandag "tunagrahita." Banjur ngerteni kahanane Stephanie sing kaya mengkana, ibune ora tugel arang, nanging justru kepengin menehi kang sing paling apik kanggo anak sulunge iku. Wong tuane Stephanie dikenalake marang Dhokter kang nduweni anak down syndrome uga. Anak iku ninggal ing usia 16 taun. Saka Dhokter iku ibune Stephanie olih maneka werna buku ngengingi bocah kang nyandhang tunagrahita, sing banjure iku didadekake dasar kanggo nggedhekake Stephanie. Bocah-bocah kaya Stephanie tanpa latian sing tlaten angel kanggo nglakokake perkara-perkara cilik lan rutin.