sampun maos sêrat ingkang dipun caosakên dening abdinipun sang konsul, sanalika punika ugi lajêng pamit dhatêng ingkang kagungan dalêm. Ing têmbe wingkingipun Sang Grap botên kemutan punapa ingkang dipun ngandikakakên rikala pamitan wau, awit ing kala samantên, saking pêtênging panggalihipun ngantos botên rumaos punapa ingkang dipun tindakakên, emutipun malih sarêng sampun dumugi ing ngajênging kori dalêmipun. Wiwit punika Sang Grap lajêng sagêd sabar malih lan tandang-tandukipun sagêd ngatos-atos sarta prayitna. Rikala Jakus kasêbut ing ngajêng, badhe nilar dalêmipun Sang Grap. Korinipun dipun sêngaja kabikak kemawon, kala punika Sang Grap ing bab punika botên babar pisan amigatosakên.