Garèng : Ora, Truk, kowe kuwi salawase, sing kok anggo alan-alan têka mung priyayi pangrèh praja, tur sing bôngsa Jawa, nèk rumasaku kok wis dadi kalumrahan urip ana ing donya kene, idham-idhamane kabèh uwong supaya diajènana, dadi iya disêmbah-sêmbah ing sapadhane umat, mung bae ana sing panjaluke narima samadya bae, nanging iya ana sing kaladuk, nganti anduwèni rumasa yèn awake isih ipene Jabarail, dadi ngrumasani kabrêkahan bisa anjabut nyawa. Iya ora ngêmungake bôngsa Jawa thok bae, sanadyan bôngsa Walônda, utawa bôngsa liya-liyane mêngkono uga. Kaya ta: para Walônda sing padha nyambut gawe nyang kantor-kantor guprêmèn, kuwi nèk isih pangkat; klèrêk, lumrahe têtêpungane karo priyayi Jawa, mula iya sok ngrêsêpake têmênan, nanging ing têmbe nèk wis dadi komis, ana sing sok banjur salin salaga, nèk ora disêbut: dara tuwan komis, iya sok malerok bênggala têmênan. Apamanèh para Walônda sing padha nyambut gawe nyang pabrik, salawase isih pangkat sindêr, têtêpungane iya bêcik bangêt, nanging yèn wis apangkat: administratur, hla, kuwi ana sing nèk ora disêbut: kangjêng, utawa apês-apêse: tuwan bêsar, utawa manèh nèk ora disêmbah sedhokan, iya