kala nata rama dalêm swargi / wontênipun ngriki tansah rêsah / rintên dalu usrêg rame / dene jalaraniun / koyok pandung tansah anggili / nêmpuhipun mung nekad / tanpa mawi ewuh / sabab makatên punika / anjalari kirang têntrêming nêgari / tiyang sami brusahan //