Wiwit ing taun 1924 pambayaraning arta ingkang kasambutakên, punika lajêng katumbasakên pantun, saha ing wancinipun badhe jawah lajêng kasambutakên dhatêng para tilas murid. Dene panyauripun sasampunipun panèn pantun, kanthi kawêwahan 18%, pantun 18% wau kangge ngawontênakên andhil badhe adêgipun kopêrasi lumbung. Andhil pantun wau badhe kasade ing masa awis pantun, lan arta pêpajênganipun badhe katumbasakên pantun malih ing môngsa mirah pantun. Sampun tamtu sabêhunsabên taun. pantunipun saya wêwah kathah, ngantos kathahing pantun wau sagêd anyêkapi tumrap sadaya kaprêluwanipun têtanèn para tilas murid-murid wau. Manawi pawitanipun pantun wau sampun agêng sayêktos, tamtu anakaning nyambut pantun wau badhe dipun kirangi, anggêr tumindakipun sagêd lumintu kemawon. Tuntunan ingkang makatên wau, sayêktos agêng sangêt gunanipun tumrap para kawula. Amila iba saenipun, upami nagari karsa mêwahi ngawontênakên pamulangan ingkang makatên wau malih.