supados salajêngipun basa Turki kasêrata mawi aksara Latin. Ewah-ewahan wau katindakakên kanthi karampungan, ingkang sarujuk kadosdene kawontênan-kawontênan ing Turki. Sanalika sarêng sêdya badhe nindakakên aksara Latin wau katampi, lajêng dipun wontênakên komisi, ingkang kajibah adamêl rancangan ingkang mathuk kalihan kawontênanipun aksara Arab. Tumindaking komisi wau saklangkung alon sangêt, ngantos lajêng ngalilani tuwuhing carakan ingkang botên opisil. Langkung malih wiwit tanggal 10 Agustus, nalika Sang Kemal Pasja adamêl sêsorah wontên sajawining pangon ing sangajêngipun golonganing rakyat, ingkang sêdyanipun ajak-ajak dhatêng sadaya tiyang Turki, supados puruna enggal-enggal anyinau aksara Turki enggal punika. Miturut karampunganing komisi, komisi wau amanggalih prêlu, ing tanggal 16 Agustus, anyêbar wara-wara, ingkang anêrangakên, bilih sadaya carakan Turki enggal, ingkang sampun kaumumakên punika lêpat babarpisan saha botên anocogi dhatêng punapa ingkang sampun dipun putusi dening komisi dumugining kala punika. Carakan opisil, kajanjèkakên abdhe dipun wêdalakên sawatawis dintên malih, ananging kala punika sêrat-sêrat kabar sami angèngêtakên, bilih carakan enggal punika botên kenging kaanggêp opisil, sadèrèngipun katampi lêrês dening parêpatan agêng bôngsa Turki (polêksrad Turki), ing môngka anggènipun badhe ngawontênakên parêpatan, botên sagêd kalampahan sadèrèngipun wulan Nopèmbêr.