[...n] ing canthikipun wingking, dèrèng ngantos mangkat, para tiyang dagang bôngsa Arab, ingkang dhatêng numpak baita layar, ngêpung lambungipun pun Wilis, sampun sami pamit balêbêr, mancolot saking tiyanging baitanipun, utawi saking palanging tiyang wau, dhatêng kajoganipun pun Wilis, sarana mènèk tampinganing kajogan, sakêdhap netra kajoganipun pun Wilis lajêng dados pêkên alit, margi barang momotan dhatêng wadhuking Wilis, ingkang katutupan ing balabag, pasagi wiyar, sawatawis munggul saking sipataning kajogan, sanalika lajêng santun warni dados papan padhasaraning barang dagangan, tiyang-tiyangipun ingkang gadhah dagangan ugi sami linggih ing ngriku, wontên ingkang sila jegang salonjor, sila tumpang, sawênèhing tiyang dagang wontên ingkang prasasat ngubêr-ubêr dhatêng ingkang kapurih tumbas daganganipun, ngêtut wingking, nyêla-nyêla, asring ngantos kenging kabasakakên nylanthak-nylanthak, mênggah dêdaganganipun bôngsa Arab wau, rèmèh-rèmèh nanging mèh sadaya wujudipun ngasabi, mila menginakên sangêt tumrapipun ingkang sumêdya ambêgta tôndha pangèngêt-èngêt anggènipun sampun nate sumêrêp kitha Suès, têsbèh sela akik, kêpêt, wulu pêksi suwari, kartu pos mawi gambar kitha Suès