panggonan sing bangêt sêpi kuwi / ana uwong loro sing angambah / sing sêjisiji. ketok sêmune / bungah ing ati têrus / ing èsême bisa kêtitik / sijine bangêt susah / ulate anjabrut / dene wong mau pangeran / lan sijine abdine sing jênêng Palih / padha nalasak alas //