Bilih tanah kilenan sampun lênggahipun mawi tatacara makatên, kawastanan tonangan. Dados inggih botên wontên raos punapa-punapa, sarta malih ing tanah Eropah punika kacariyos hawanipun asrêp sangêt. Dados wontên panindak makatên punika, èlèktrisitètipun inggih botên gampil kontak dhatêng satunggal lan satunggalipun. Amargi kêkêmulan hawa asrêp wau, nanging manawi tanah Jawi hawanipun bêntèr, dados kadayan hawa bêntèr wau, pôncadriyanipun tiyang inggih gampil ebahipun. Wasana para maos nun inggih sampun kêrêp anguningani lêlampahan ingkang makatên wau, lajêng wontên kadadosan ingkang kawastanan gege môngsa, jalaran saking lêpat kita para sêpuh piyambak. Bokmanawi bab punika botên parlu kula panjangakên. Sapunika kula parlu nglajêngakên bab panggulawênthahipun lare-lare, nanging pamanah kula ingkang sakalangkung angèl punika panggulawênthahipun dhatêng lare èstri, amargi lare èstri wau ing têmbenipun badhe gumantos dados ibunipun lare, amila para sêpuh kêdah tansah ambudi sampun ngantos lare wau kisèn pamanahan ingkang tundonipun wontên tindak botên lêrês. Amila wiwit lare kalêbêtakên