Prabu banjur dhawuh marang Patih. Patih sawise niti-priksa. diajak nglurug mênyang Majalêngka. mung kowe. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane. Gêlising carita. sowana besuk Garêbêg Mulud. Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit. suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata. saperanganing layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri. paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. gaweya samudana. aja nganti ngêtarani. matur yen ora oleh gawe. saka panawangku. dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga. pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka. botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi. banjur ngaturake kahanane kabeh. dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka. namanipun Sunan Benang. ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. têgêsipun Aenal punika ma’rifat. amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane. umure wis satus têlu taun.