Ing taun 1920 ing pamulangan ngriku dipun wontênakên pranatan enggal, sabin gadhahanipun pamulangan, ingkang wiyaripun 5 bau, kaparingakên dhatêng murid 10 supados dipun tanêmi piyambak kanthi katuntun dening gurunipun. Kasilipun rêsik dipun simpên ing bang, prêlunipun ing têmbe, manawi para murid wau sampun rampung pasinaonipun, arta wau kenging kangge nyewa siti, sarta kangge wragad pangolahipun. Dene ingkang kenging lumêbêt ing pamulangan, lare-lare ingkang umuripun sampun langkung saking 15 taun, saha sampun angrencangi anggarap sabin tiyang sêpuhipun. Jalaran wontênipun pranatan enggal wau, sampun tamtu lajêng kathah lare anakipun tiyang tani ingkang kêpengin lumêbêt ing pamulangan punika. Ing pamulangan tuwin ing pasabinan para lare wau katingal sami mêmpêng anggènipun sinau.