Kala nyonyah wau mirêng dêdongenganipun ingkang jalêr wontên ing paprangan saha mirêngakên kêkêndêlanipun, rumaos bilih prihatosipun sampun angsal lêlintu ganjaran ingkang nyêkapi. Wicantênipun ingkang jalêr: Anggonku kêpêksa ninggal kowe nganti lawas kiyi, amarga saka nindakake wajib kaprêluwaning nagara, ananging wiwit saiki ora ana samubarang kang bakal angrêridhu kasênênganku lan kowe ana ing ngomah. Nyonyah Sadhako, ingkang kala punika sawêg umur 20 taun, amangsuli: Lan manèh iya ora ana samubarang kang bisa misahake kowe lan aku. Ananging kala punika tiyang kêkalih wau botên anggadhahi panyana utawi botên ngimpi, bilih gêsangipun ingkang kanthi sênêng namung sawatasis dintên laminipun.