Baron Dinas matur malih: Gusti, salaminipun kawula suwita ing ngarsa paduka tansah sêtya saha têmên, mila mugi karsaa amaringakên sang putri dhatêng kawula, kawula sagah anjagi, saha sagah nanggêl kasaenanipun. Nanging sang nata botên karsa andhahar aturipun Baron Dinas wau. Lajêng angasta astanipun Baron Dinas sarwi prasêtya bilih sang putri badhe enggal kapatrapan paukuman.