Paugeran pendhidhikan dhasar kanggo masarakat ing jaman Indhiya Nèderlan pisanané kawedalaké ing taun 1848 lan kasempurnakaké ing taun 1892. Nalika iku, pendhidhikan dhasar kudu ana ing saben karèsidènan, kabupatèn, kawedanan, utawa punjer-punjer kerajinan, dagang, utawa panggonan sing dianggep perlu. Paugeran sing pungkasan (1898) dicakaké ing taun 1901 sawisé ana Pulitik Etis utawa "Pulitik Wales Budi" saka Karajan Walanda, sing diucapaké ing pidhato pangukuhan Ratu Walanda Wilhelmina ing 17 September 1901, sing intiné ana 3 prakara wigati: irigrasi, transmigrasi, pendhidhikan.