Petruk : Rèng, nèk ngomong bok aja sok nyara Banyumasan ngono, wong pikiranaku banjur padha pating slêbar jarene, bok dikandhakake rada pêngpêngan, ngono bae rak uwis, kathik nganggo sêmadan kajat barang. Mêngko nèk aku wis jèngkèl,