Tembung "ngentas" "pitulus" kang dianggo minangka lira-liruné utawa gegantiné tetembungan "ngomah-omahaké" "anak" iku lumrahé dianggo déning juru sesorah utawa panatacara ing pasamuwan dhauping pengantèn. Wong sesorah kuwi lumrahé mesthi mbudi daya amrih narik kawigatèné wong kang padha ngrungokaké. Carané narik kawigatèn iku warna-warna. Salah sawijining cara kang asring ditindakaké déning para juru sesorah (panatacara), ya iku njaga amrih basané bener, becik, nengsemaké, ora njuwarèhi. Amrih basané ora njuwarèhi utawa ora mboseni, juru sesorah (panatacara) mbudi daya golèk tembung utawa tetembungan kang trep maknané, laras rasa basané, éndah dirungokaké, Ian ora mung ajeg nganggo tembung satembung kang dibolan-balèni. Kanggo nyebut "dayoh", upamané juru sesorah (panatacara) bisa nganggo tetembungan para tamu ("ingkang" "minulya"), para rawuh ("ingkang" "dahat" "kinurmatan"), para lenggah ("ingkang kula urmati"), Ian sapituruté kanthi lira-liru.