Parkir ya iku kahanan ora obah salah sawijining kendaraan sing sifaté sedéla, amarga ditinggal déning sopiré. Miturut hukum diawisi parkir ing tengah dalan raya, ananging parkir ing sebelahé dalan umume diéntukaké. Fasilitas parkir dibangun bebarengan karo akèh-akèhe gedung, kanggo nyukupi kendaraan sing nganggo gedung. Kalebu uga ing njero pangertèn parkir ya iku saben kendaraan sing mandek ing papan-papan katentu apik kui sing didudohaké nganggo rambu lalu lintas utawa ora, lan ora mung kanggo kepentingan munggahaké lan utawa mudunaké wong lan utawa barang [1].