Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika têtêp mênggahing ucap, bilih tanah Jawi punika loh jinawi, nanging tamtu kemawon wontên kalamôngsa ingkang tuwuh botên prayogi, kados ta môngsa pacêklik, inggih punika mangsanipun kêkirangan têdha. Dene jalaranipun botên sanès inggih saking gêgayutan bab têtanèn, awit botên kamêdalan. Mênggahing wos-wosing sababipun jalaran kêkirangan toya, kabêkta saking katiga panjang, sarêng jawah, dhawahing jawah botên ajêg. Kawontênan ingkang kados makatên punika tamtu kemawon dados panggalihanipun ingkang wajib. Nanging manawi dipun manah panjang, dipun pêndhêt radin-radinipun, tumrapipun tanah Jawi, pacêklikipun namung pinanggih wontên ing perangan alit, inggih punika wontên ing pasitèn-pasitèn ingkang dhêdhasaripun awon, kados ta ing Rêdikidul, Wanagiri, saurutipun ingkang sêsambêtan kalihan pasitèn wau. Ewadene ing bab kêkiranganing têdha ing panggenan wau, manawi dipun timbangakên kalihan lohing pasitèn sanès-sanèsipun, dèrèng nama sapintêna, tuwin saupami tumindak caraning tulung-tinulung, nama sagêd tumindak botên rêkaos.