Anggèn kula mêthiki pêpindhan samantên kathahipun punika pamrihipun botên supados punika katêdhak sungginga kapigunakakên ing basa utawi ing sêrat Jawi, naging namung sagêda kita tiyang Jawi kraos: kita botên pêrlu tansah namung migunakakên pêpindhan-pêpindhan ingkang sampun dados (palanyahan) nanging langkung utami adamêl pêpindhan-pêpindhan enggal. Makatên ugi sae punapa ngangge wangsalan ingkang sampun dados palanyahan, langkung utami anganggit wangsalan enggal. Sae punapa nyariyosakên: wontên nagari panjang apunjung loh jinawi, panjang dawa kuncarane... etc,etc, yèn bêgja-bêgjanipun namung badhe dipun langkahi, langkung utami yèn badhe angrumpaka utawi nyariyosakên salah satunggiling nagari kajalèntrèhna punapa wontênipun, kalayan têtêmbungan ingkang dèrèng dipun apili ingkang sami maos.