Gusti, manawa anggonku ngibadahmung karana wedi geni nerakaleburen aku ing genine jahanamManawa anggonku ngibadahmung merga ngarep-arep enake swargaenggal doh-na sing adoh saka sekabehaneNanging, manawa aku ngibadahkrana sih tresnaku marang PanjenenganMuGusti, aja Panjenengan aling-alingi nggonku kepenginndeleng Kaendahan-MuTresna utawa katresnan ora mung lumaku antarane manungsa lanang wadon kaya kang umum kanggo para mudha-mudhi, utawa wong bebrayan lanang wadon, antarane wong tuwa marang anak utawa suwalike, lan liya-liyane kaya kang asring diprangguli ing bebrayan. Ing tataran panembah, “tresna” mau lumaku antarane titah lan kang nitahake, manungsa lan Pengerane. Lan “tresna” sing iki mujudake tresna kang pribadi banget. Jalaran kang weruh iku ya ing pribadi kita dhewe. Gegambaran tresna mau, minangka conto kaya kang rinumpaka ing syair utawa guritan ing dhuwur kasebut. Guritan iku mujudake jarwan bebas saka puisi karyane Rabi’ah Al Adawiyyah (? - 185 Hijrah), sawijining