sanjang dhatêng kancanipun. Wontên ing margi kapêthuk utusan kêkalih, pun Duga kalihan pun Prayoga. Tiyang tatiga lajêng sami wangsul dhumatêng ing Mêndhangkamolan, sowan ing ngarsanipun Prabu Jaka. Sang nata andangu: hèh Dora sira têka dhewe, kancanira Si Sêmbada ana ngêndi, dene ora ambarêngi lakunira. Iku apa sababe. Dora munjuk: mila kawula sowan piyambak, awit abdi dalêm pun Sêmbada kawula ajak botên purun. Prabu Jaka sangêt duka mirsa aturipun dora, kêsupèn bilih ing ngajêng sampun andhawahakên wawêling. Kados ingkang sampun kêsêbut ing ngajêng wau, lajêng ngandika: hèh Dora, balia mênyang ing pulo Majêthi, timbalana Si Sêmbada. [Sêmba...]