Manawi enjingipun botên gadhah punapa-punapa, sarta sampun botên gadhah arta, ingkang èstri lajêng kapurih nyambut-nyambut. Manawi botên pikantuk, lajêng dipun paibên sarta dipun srêngêni ngantos sami pabên. Têmbungipun ingkang jalêr: wong wadon ora ana enjohe, bisane mung gawe wirang wong lanang bae. Bênêre wong utang wis ora olèh, apa anggadhèk-anggadhèkake apa kapriye. Ingkang èstri têmtu lajêng mangsuli, sabab pamaibênipun sangêt tur kanthi muring-muring. [muring-mu...]