Ing mangsa penjajahan Hindhia Walanda (watara 1870-1900), Tebing Tinggi nyekel peran eigati minangka wewengkon administratif ("onderafdeeling") lan lalu lintas ékonomi amarga dunungé sing strategis. Tebing Tinggi tau diusulaké dadi kutha krajan karesidenan nalika Walanda ngrancang minangka Keresidenan Sumatra Kidul (Zuid Sumatra) taun 1870-an sing nyakup Lampung, Jambi lan Palembang. Tebing Tinggi dianggep strategis kanggo nggusak ancaman pambrontakan laladan saubengé, kaya Pagar Alam, Pasemah lan pinggiran Bengkulu. Rencana iku batal amarga Walanda mung minangka siji keresidenan, ya iku Sumatra.