Pangandika Dalem Gusti punika ngengetaken kaliyan reroncening andharan Kitab Suci (liturgi Sabda) jaman semanten. Kangge njangka pangertosan wulanganing Kitab Suci mboten saged nglirwaaken pakeming pamaos sesarengan, ingkang kawitan saking Kitab Torah, Kitab Nabi-nabi, lajeng Masmur. Urutan paugeran kitab Ibrani (kanon) ingkang sinebat TANAKH (Torah, Nebiim, Kethubim) -wondene Toret ingkang dados punjering piwulang- nyethaaken bab manunggaling pangertosan suci ingkang wonten ing kitab-kitab kalawau, inggih punika bab babad kawilujengan. Pramila, ing pakempalan-pakempalan suci, pamaos tumraping Kitab Suci tansah nengenaken wewatonipun, inggih punika reroncening Kitab Toret, Kitab Nabi-nabi, lan Masmur ingkang dados sumbering panyuraos. Satunggaling sasmita penting bilih jatining pangertosan tumrap isining Kitab Suci lan pakaryan Dalem Gusti punika saged kajangka menawi mboten nilar reroncening kitab. Saking ngriki lajeng kawiyak ingkang dados mula buka wontenipun tata wacana wara (leksionari) kangge dhasar piwulanging Pasamuwan. Menawi Toret dados punjering piwulang miturut TANAKH, ing tata wacana wara, Kitab Injil ingkang dados punjering andharan. Ngengeti wonten ing Kitab Injil kawuryan lelampahanipun Gusti Yesus nindakaken pakaryan kawilujengan. Lantaran Injil kita nyumerepi bilih Gusti Yesus gesang katuntun dening Toret. Panjenenganipun memayu hayuning dinten Sabat, ngabekti ing