Pandhangan kang dijelasaké déning Machiavelli sajeroning "The Prince" manawa rada ekstrim. Bab iku amarga dhèwèké urip ing taltah Florence kang wektu iku tansah ana konflik pulitik. Mulané, aji utama kang dipentingké déning Machiavelli ya iku stabilitas. Téyori Pulitik sajeroning "The Prince" sok dipuja minangka gagasan kang mènèhi inspirasi marang para pangèran kanggo nggayuh kakuasaan, utawa tumrap para pangèran kang lagi mengku kalungguhan kanggo njaga kakuasaané. Miturut Machiavelli, moralitas kang paling wigati iku nagara kang wicaksana lan stabil, déné tindak apa waé—sanajan kotor lan kurang manusiawi—isih bisa dibeneraké. Sanajan mangkono, para pangeran wajib nindakaké apa waé kanggo njaga kakuasaané, nanging sakndhuwuré iku kabèh Machiavelli nganjuraké banget supaya aja nganti para pangèran mau dibenci. Andharané: ""..a wise prince should establish himself on that which is his own control and not in that of others; he must endeavour to avoid hatred, as is noted." Dhèwèké uga mènèhi andharan: "It is best to be both feared and loved, however, if one cannot be both it is better to be feared than loved."" (Pancèn luwih utama yèn bisa di wedèni lan sisan ditresnani, nanging yèn ora bisa loro-loroné luwih becik kudu diwedèni tinimbang ditresnani).