maruta, mawor kumrisiking wuluh gadhing, têgêsipun kêmbang sumawur gônda amrik, nanging kabancanèng angin. Pikajêngipun dados dèrèng wanci sumêbaripun wau, mila yèn manungsa mawi gadhah watak kumarisik, manahipun tur mantêp ing pangawikan. Namung wêdalipun dèrèng môngsa, dados botên kawistara, katawur ing kathah, têmah kasagêdanipun kabaliwur kang ngawur-awur, nanging watak wantêran ing panggalih, kabyuk ing pasumitran, wasis ing panggalihan pradhah, suprandosipun botên kenging ujar sakêdhik, canggèh tan watara.