Sasampuning rampung anggèning sami nêdha, wadhahing sêkul ulam lajêng sami kaundurakên sadaya, namung sêkul sabagean ingkang dipun adhêpakên dening Ki Tanujaya, malah lajêng kasukakakên babar pisan, sarta mawi dipun paringi pangandika, sêkul ulam punika pancèn sampun lêrêsipun dados gadhahanipun Ki Tanujaya, lowung kangge wadhangan, lajêng kapurih ambuntêl.