Nuwun, kula Radèn Ngabèi Mangun Hartana, lid kawrat pratôndha kaping 20 Dhesèmbêr 1931 ôngka 607, (sampun anampèni organ Narpawandawa ôngka 3-4 Marêt, April 1934, ingkang ngêwrat sêsorahipun R.M.Ng. Purwasastra nalika ing dintên Saptu sontên tanggal kaping 10-11 Marêt 1934, punapa ingkang dados wosing sêdya kula angrujuki, saha sasagêd-sagêd ambiyantu sagêdipun kasêmbadan saparlunipun, ananging kadospundi sarana utawi ular-ularipun sagêdipun kasêmbadan praja dalêm sampun kalajêng-lajêng thoklak-thaklik, pamanggih kula para santana dalêm dalah putra-putranipun ingkang angguran (dèrèng dados abdi dalêm) parlu dipun opèni utawi kakukup dening nagari utawi kraton langkung rumiyin, lajêng kaparingan kuwajiban utawi pandamêlan mawi kaparingan balônja sapantêsipun, panatanipun kados ing ngandhap punika.