Biasane ing Indonesia, siram meh mesthi "umum", ing pangertene manawa masarakat bisa melu ing pinggir kali, kolam, utawa sumber banyu kanggo adus utawa ngumbah umbah-umbah. Nanging, kanggo tujuan andhap asor, sawetara bagean ing pinggir kali nggunakake pamisahan jinis. Bathing kanthi wuda pancen ora umum, amarga masarakat isih nggunakake "kain jarik" (biasane klambi batik utawa sarung ) sing dibungkus awak kanggo nutupi alat kelamin nalika adus. Sumber mandhi sing luwih sithik bisa nggunakake partisi pring sing tenun kanggo privasi. Iki isih umum ditindakake ing desa lan desa ing Indonesia.