Kanggo minangka Pax Netherlandica, Walanda nguwasani Tapanuli Lor sawisé nguwasani Tapanuli Kidul lan Sumatera Wétan. Walanda nempataké wadyabala ing tlatah Tarutung nganggo alesan kanggo ngelindhungi panyebar agama Kristen kang kagabung ing Rhijnsnhezending. Kanggo ngadhepi tingkahé Walanda ngambakaké tlatah kakuwasaané, ing taun 1878, Raja Sisimangaraja XII nyerang Walanda ing Tapanuli Lor. perangé iku ana kadadéan pitung taun lan kadadéan ing tlatah Bahal Bat, Buntar, Siborong-borong, Balige, Lumban Julu lan Laguboti. Ing taun 1894, Walanda ngerahaké wadyabala kanggo nguwasani Bakkara. Bakkara iku pusat pameréntahané Raja Sisimangaraja XII. Perang kadadéan ing Pakpak Dairi ing sisih kuloné Dhanau Toba. Pasukané Van Daalen kang asalé ing Acéh, nerusaké ing Tapanuli Lor ing taun 1904. Ing médhan ditekakaké wadyabala léwat Kabanjahé lan Sidikalang.