kuwi. Kajaba mêngkono, yèn sing diajak gunêman ora mangrêti basa Walônda, kuwi ora ngêmungake dêksura, nanging iya ngewak-ewakake, banjur jênêng wong pamèr, kang satêmêne diukumi wong ngrusak basa, dadi yèn mangkono rak bêcik dijawakake bae: wingi sontên (apa iya mas, apa den, apa pak) Wôngsa kesah dhatêng Pacinan kalihan ingkang èstri utawa ingkang rayi, wis rampung, dirungokake iya kapenak, tur sing diajak omong ya mêsthi ngrêtine, dene basa Walônda sing wis kaprah dianggo ing wong Jawa lan wis urip, têgêse anggêr uwong mangrêti, lan sing basa Jawane, sanadyan ana, nanging malah ora mangrêtèkake, kaya kandhamu mau, ya dilêstarèkake bae.