[...dyanipun] angendhani sakit têmahanipun murugi sakit, sêdyanipun angendhani sisah têmahanipun dados murugi sisah, sêdyanipun pados eca sakeca têmahanipun manggih sakit, sêdyanipun pados bingah têmahanipun manggih sisah. Punapa liripun. Inggih punika: pintên-pintên manusa ingkang lampahipun botên kasêmbadan ing sêdya. Malah manggih sakit tuwin kasisahan, sanadyan ingkang sami kasêmbadan ing sêdya manggih kabingahan pisan, têmahanipun inggih namung dados sisah ugi, jêr bingahipun botên wontên ingkang lana. Punapa wontên ta: tiyang ingkang manggih kabingahan kemawon, tanpa mawi manggih kasisahan. Tamtu botên wontên. Awit bingah punika gandhenganipun kalihan sisah, botên sagêd pisah. Sabên taksih sagêd ngraos bingah, tamtu taksih sagêd ngraos sisah. Sabên taksih sagêd manggih bingah, tamtu taksih kataman sisah. Anggêr taksih ngupados sakeca, tamtu taksih [ta...]