Manawi para luhur kula pitados, tamtu sampun kagungan panyrigan saha tukang gêbêg, dene sadhèrèk ingkang sae panggêsanganipun, cêkap ngrêsaya tukang, ananging manawi kaparêng nandangi piyambak, punika inggih botên wontên awonipun.