Ajisaka anglajêngakên anggènipun mamuruk. Tiyang nagari ing Mêndhangkamolan sadaya sami anggaguru, sarta suyud dhatêng sang bramana sabrang, anggêpipun kados sami angabdi. Ajisaka saking lamine anggènipun wontên ing karandhan, misuwur kasagêdanipun, ngantos kamirêngan dhatêng patih ing Mêndhangkamolan, ingkang nama Kyai Patih Tênggêr. Kyai patih lajêng lumampah dhatêng ing karandhan, amanggihi Ajisaka. Sadalu anggènipun ngaos sastra: têmbung kawi: ngèlmu panitisan, tuwin sawarnining kasêktèn. Botên antawis lami sakathahing kawruh sampun kacakup sadaya.