Sinatriya Kaherdin bingah sangêt, nuntên dhawuh amasang layar pêthak, supados saking katêbihan Prabu Tristan sagêd amriksani bilih baitanipun dhatêng. Kala samantên pasisiring nagari Bretagne sampun katingal, nanging baitanipun botên pikantuk angin, tansah kampul-kampul ing têngahing sagantên. Sarêng pikantuk tigang dintên tigang dalu, sang pramèswari nyupêna mangku sirahing andhapan agêng ingkang gupak êrah. Êrahipun angèngingi agêm-agêmanipun sang putri. Sang putri mangêrtos bilih panjênênganipun botên badhe mênangi sedanipun Prabu Tristan.