Petruk : Wong kang duwe watak luhur lan sukci kuwi, lumrahe yèn wêruh lêlakon kang bêcik, mung mênêng bae, nanging ing batin duwe pikiran: wah, lakune wong kae kathik bêcik têmên, tak tirune. Nèk wêruh apa-apa sing ala, unine: wah, kae tindake kok ala, tak jagane aja nganti aku tindak ala sing kaya ngana kae. Lho, mêngkono, Kang Garèng, watake wong kang luhur lan sukci kuwi.