Bab anggèn kula ambêngok nalika alal bikalal wontên ing dalêm Sumayudan nêmbe punika, panyuwun kula wêkdal punika sampun ngantos sopyan-sopyan rumiyin, punika botên kok kula mastani manawi Narpawandawa botên sumêrêp ing pêrlu, punika babarpisan botên, nanging saking anggèn kula rumêksa namaning Narpawandawa dalah warganipun. Hara cobi ta kula aturi anggalih, wêkdal punika para kawula saumumipun sawêg nandhang prihatos, kakirangan sandhang têdha sasamènipun, tumrap santana dalêm piyambak samantên ugi, langkung malih nagari, botên kirang-kirang montingipun ingkang sami tinanggênah angêklopakên bêgrutêng, ewadene parêpatanipun Narpawandawa, ingkang têmtunipun kêdah langkung amrihatosakên, têka malah asopyan-sopyan kemawon, punika punapa mênggahing kagunanipun. Kula inggih mangrêtos, wontênipun Narpawandawa sabên damêl parêpatan botên sagêd anilar sopyan, punika botên sanès namung kangge amancing para warganipun supados sami kêparêng amêrlokakên rawuh, amargi sampun nate damêl parêpatan botên mawi