Sanajan akèh kawula manira, ingkang pinangku jêjenggote, sakêpêl kumbalane, ingkang anom ngungkuli sira ana, ingkang tuwa luwih ing pakênira boya kurang, nanging boya ana prayoga imbal wacana lan manira, kajaba mung sira, patut ambabadi kang asukêt, angobori ing pêpêtêng. Punika têgêsipun: botên wontên tiyang sanès ingkang patut dipun jak rêmbagan, kajawi ingkang sawêg dipun jak ginêman.