Jebule bocah wadon kuwi, kenya ayu pinda widadari kang biyen pethukan ing gisiking Tirta Samodra. Aku lan dheweke mung pandheng-pandhengan sakwetara wektu, mungkin merga padha kagete pa piye. Mbuh sing genah nalika kuwi ora ana ukara kang kaucap. Sorot mripate sajak nembus langsung ing jero telenging atiku kang paling cuilikkk…… semana uga suwalike, ora tak selaki aku pancen wis ketaman asmara karo kenya siji iki. Wis kawiwitan saka pisanan nalika ketemu ing pinggir segara kae. Sakumpama kedadeyan iki kok kaya nalika ketemu pisanan ing gisiking segara kang lagi sepi…. Wow wis sida tak rungket tenan kenya siji iki. Tak elus-elus rambut aluse kang ireng jangges, tak arasi pipine kang putih semu abang kuwi. Kok tujune kadeyan iki ing sangarepe kelas kang akeh dening bocah-bocah sekolah. “Eh… sik sik. Sajake aku kok tau kepethuk karo slirane Dik.” Ujarku nalika kenya kuwi arep nerusake lakune. “Emm…. Kowe lak sing ndek minggu sore wingenane dolanan banyu ing Tirta Samodra kae yo?” takonku karo swara kang rada gemeter. Kenya kuwi mesem, esem kang endah banget kaya sing tak weruhi biyen kae. “Iyo… mas. Katone awake dhewe tau ketemu yo?” jawabe karo mesem, mesem kang