wontêna tiyang sugih inggih pintêr kados ta: kasagêdanipun sudagar, metang tumanjaning bayaran dhatêng tiyangipun kuli ingkang sami nyambut damêl atusan sarta ngetang tuna bathining daganganipun namung kalayan pamikir padhang, sanadyan pangetangipun apalan utawi ijêman, pratitis sarta enggaling rampungipun angungkuli pangetanging guru pamulangan ingkang sampun lêbda dhatêng petang algêbrah, punapa punika dede kasagêdan sarta punika sudagar katêtêpakên tiyang bodho, dumèh botên wanuh kalihan gagang pèn. Kauningana kawruhing Allah botên namung prakawis petang, ngèlmu bumi ngèlmu ukur anggambar sasaminipun, ingkang dipun sinau rampung wontên ing panyêratan, nyogok lorod, pandhe kêmasan sêsaminipun, nama kawruh ugi, utaminipun samukawis kasagêdan botên tilar tulis, ananging dede prakawis tulas bab na gondhèl, rimbag daya mênggala, ki juragan botên doyan, sarèhning botên doyan punapa ki juragan kenging sinêbut bodho dupèh sêratanipun awon, botên sumêrêp dhatêng rimbag, prakawis kasusra, punika namung sumrambahing kawruh sanès-sanèsipun, sarta minôngka dados talêsing lawruh wau sadaya, amargi saking dados talês, mila kawruhing manungsa ingkang sakalangkung lêmbat, bilih tular kasusastran, amêsthi dados kasar, nanging kawruh kasar cêkap angambah suraosing sêrat kemawon, dene sêrat sae dados kuwajibanipun sarjana ulah têmbung.