Sang ayu wontên madyaning wana kèndêl wontên ing rêrèjèng cêlak guwa miring aup dening kayoman ing kajêng trênggulun, ing ngriku wontên pancuran alit ingkang mêdal saking lambunging rêdi dhumawah ing sela tala lètèr kados pinatar dening tansah kêcuran toya marta rintên dalu kumucur swaranipun angêrês-êrêsi manah. Sang ayu kapengin badhe siram anêlês rema lajêng ngrucat busana botên mawi wigih awit lôngka [lông...]