pasinaon tosan aji punika ingkang nama ugêr nyinau dhatêng dhuwung, punika tumrap kita bôngsa Jawi dede barang sapele, awit kajawi dados pangangge, inggih dados pêpundhèn, pusaka-dêdamêl, sarta inggih dados piandêl (ingkang kangge andêl-andêl) mila ngantos kawasita ing paugêran anggèn-anggèning bôngsa Jawi, kuda, curiga, wanita. Kalangkungan dalêm dhatêng tosan aji ngebat-ebati, uninga dhuwung dipun kêlit sampun sagêd dhawuhakên awon saening anggènipun dhuwung wau, langkung malih uninga dhuwunging dhuwung, saèstu kacakup samudayanipun.