1 Saiki, masalah kang kasebut ing layangmu marang aku. Becik menawa wong lanang ora sesomahan, 2 nanging ngélingi anané bebaya laku cabul, beciké saben wong lanang duwé somahé dhéwé lan wong wadon iya duwé somahé dhéwé. 3 Sing lanang netepana kuwajibané marang sing wadon, mangkono uga sing wadon marang sing lanang. 4 Sing wadon ora ngwasani badané dhéwé, nanging sing lanang. Mangkono uga sing lanang iya ora ngwasani badané dhéwé, nanging sing wadon. 5 Kowé aja padha cegah-cinegah, kajaba kalawan padha sarujuké kanggo sawatara mangsa, supaya kowé bisa mligèkaké waktu kanggo ndedonga. Nanging sawusé iku padha kumpula manèh, supaya Iblis aja nganti nggodha kowé, awit saka anggonmu ora kuwat nahan napsumu. 6 Bab iki dakkandhakaké marang kowé minangka palilah, ora minangka préntah. 7 Sanadyan mangkono saiba beciké menawa wong kabèh padha