Ananging, para panuntun fascist punika sêmunipun ahli kanyataan sadaya ; ngrêtosipun dhatêng caraning tandangipun piyambak langkung cêtha tinimbang kalihan para sagêd golongan kula ingkang ndhawahakên pamanggihipun kanthi mardika. Imperialisme dèrèng dumugi titimangsanipun sirna. Utawi langkung prayogi dipun têmbungakên, bilih jinising imperialisme ingkang tuwuh sarta mêkar wontên ing laladan sosial, kabudayan tuwin ekonomi kilenan ingkang asipat dhemokrasi-libêral tuwin asipat kapitalis punika sampun notog dumugi ing puncak, sarta sampun wiwit badhe ngglewang. Imperialisme jinis kados makatên punika pancèn anêh, botên wontên ingkang nyamèni. Imperialisme wau, sanajana botên timbang kalihan wragadipun, umumipun nêripun nunggil lampah kalihan kamajênganing masarakat, sarta inggih botên sagêd pisah kalihan bakuning jangka ingkang dados dhêdhasaring masarakat dununging imperialisme wau.