Nanging manungsa nyata dhawah ing dosa lan mboten saged nglampahi tanggeljawab minangka utusanIpun Gusti ngrimati jagad saisinipun. Miwiti dhawah ing dosa, manungsa pancen nggadhahi pemanggih ingkang sulaya kaliyan dhawuhipun Gusti. Menawi Gusti paring dhawuh ingkang sae, ing penampinipun manungsa dhawuh punika awon. Kosokwangsulipun, menawi Gusti ngawisi manungsa supados mboten nerak angger-anggeripun, manungsa malah nglampahi prekawis punika awit dipun anggep sae. Kuwasanipun dosa pancen misahaken manungsa saking Gusti Allah.