ingkang wontên ing saênggèn-ênggèn, ing parêdèn ugi kathah, watêkipun kêrmah punika sangêt angasrêpakên, mila kangge jampèni sakit bêntèr tuwin bêntèr salêbêting padharan, manawi tiyang Jawi kêrmah punika kangge tapêl, makatên ugi kangge wedang kawoworan kalihan adas kalih utawi tigang las utawi pulasari.