Posted on 16.42 by Samsu Ri 'Mas... sesuk kula diajari ngisi nggih.' Keprungu swarane bojoku ing tlepun gegem sing wis sawetara nempleg ing kupingku. Mak dap!!! Jroning atiku, krasa kabeh luput tumanduk nyang awak iki... seprono suwene anggonku bebrayan karo slirane, jebul durung nate paring wuruk mungwing kabecikan.'Insya Alloh....' tak jawab mengkono. Wah... bojoku wus awit wani ngisi kajian cilik neng desa sing rada adoh saka papan panggonanku. Pancen temen, kabecikan kuwi kudu ndang diwiwiti amarga wektu sing Alloh paringake marang awak-awak iki mung sedela.Setu isuk tekan ngomah sawise sewengi numpak sawunggalih banjur sinambung Prameks tekan ing sutasiyun Palur, dipapag numpak uduk-uduk Beat sing dadi jaranane bojoku. Sawise leren sawetara, 'Dik.... sida diajari ngisi kajian pa?'. 'Nggih mas..'Takbukai majalah Tarbawi lawas, golek wacan sing bisa dadi sangu ngisi kajian kanngo bojoku. Ketemu banjur mbuka Alquran golek maraji' supaya sing diaturke marang sedulur sing kajian pancen ana dasar sing gumathok.Nyuwun jurung pamuji mugi saged kaleksananan sedaya kesaenan punika. Matur nuwun.