nganti dilakoni nganak-anakake, prêlune aja nganti ngisin-isini, awit yèn nganti cinacad, hla, kuwi wirange iya sak sêgara kidul ditambahi kali Sêrayu têmênan. Mulane ing jaman biyèn, ora ana wong bungah utawa gêdhe atine, kaya nèk dialêm anggone duwe gawe. Kaya ta upamane ana wong ngandhakake mêngkene: botên kaya sêg Dara Panji Krama Walmuka kagungan damêl ngramakake putrane putri Dara Ajêng Painêm nika, wèh, ramene êmpun-êmpun, nganti saniki kula botên tau mênangi malih. Lo, kuwi aja manèh sing duwe gawe dhewe oraa bungah, sanadyan mung akrabe bae mongkoge mêksa ya sakwali têmênan.