Petruk : Wacih, Rôngga Minak Koncar nang dhuwur cangkême kathik gondhol terong glathik. Ora Rèng, aku ki nèk pinuju sayah awakku, banjur tak uduti, lha, kuwi sayahe sanalika bisa lali. Mangkono uga yèn lagi susah atiku, banjur tak uduti, kuwi susah sapira bae banjur lali kabèh, nganti adhimu bokne Si Kamprèt anjaluk dhuwit blônja, aku iya lali.