Têtiyang Jawi amilih sadaya ingkang magêpokan kalihan kalusaning budinipun ing sapunika, inggih punika: rêmên dhatêng patilasan-patilasan ingkang kocap ing Babad Majapait, rêmên ningali gambar cawèn ing candhi-candhi, ingkang anyariyosakên sarana gambar lampahan ringgit. Ananging sanèsipun punika, tiyang Jawi botên ngrêtos dunungipun, môngka ingkang botên dipun rêtosi wau kathah sangêt. Sakathahing papêthan adi ingkang katêdahakên dening juru paniti wujud saha pasêmoning papêthan, botên wontên ingkang tumônja, botên wontên rumasuk ing manah saèstu.