Kala taun ingkang kapêngkêr punika kula ngaturakên ribêding manah bab pasêbutan tigang prakawis, 1. kangjêng, 2. arya, 3. gusti, punika pundi ingkang pancèn kalêrês ngagêm utawi botên. Atur kula wau kawrat ing Sêrat Pananggalan taun 1868, kaca 97, ingkang sarta panyuwun kula dumatêng para priyantun utawi para sagêd, ingkang mugi wontêna sih pitêdahipun ingkang masthi, kawratna wontên ing Sêrat Jurumartani kemawon, supados sagêd dados parêbatan sintên ingkang botên angrujuki, wondening sawêdalipun Sêrat Pananggalan wau kasêlak angsal pitulungipun priyantun ing sawatawis ingkang sami pirêmbagan jalaran sêrat panjurung katur kyai Jurumartani, punapa suraosipun ing sêrat panjurung wau inggih kula tupiksani sadaya, naming ingkang andadosakên cuwaning manah kula, dene sami-sami priyantun wau ingkang ngakên saking Surakarta namung satunggil, tur silih nama mitraning kondhastu, dados botên gênah gènipun sumêrêp saking pundi, kajawi saking punika ingkang dipun cariyosakên botên patos mikantuki, awit sanès ingkang kula padosi katranganipun. Ingkang kathah pitêdahipun priyantun Ngayogya kêkalih: 1. Mas Panji Sasraminarsa, wadana lêbêt ing Pakualaman. Kawrat ing Jurumartani taun 1867, ôngka 43, saha 51, panguninganipun [panguninganipu...]