[...ra] kabèh padha asih mring putraningsun, witning ingsun luwih-luwih trêsnaningsun, nanging manawa ora ingsun pidana, ingsun ora jênêng asih ing putra. Iku wus karsane Pangeran, pratandhane ingsun asih marang putraningsun, dene wus matrapake khukumullah. Iku manawa ora ingsun pidana saiki, ing besuk masthi bakal tômpa pidananing Pangeran dhewe. Ingsun iki wus sinêbut ratu, kinasihan dening Hyang kang maha mulya, kinacèk lan sapadha-padha, sinuyutan wong sanagara, wênang murba amisesa, mula ingsun ora bakal ambedakake. Ingsun tan darbe putra, lan tan darbe kêkasih, mangkono uga tan darbe sanak kadang, sanak ingsun khukum. Mula putraningsun mêsthi kudu ingsun trapi paukuman. Badhe kasambêt.