8. Kabêkta pikajêngan utawi bêtah agêng wau, nanging sampun kadhasaran kawruh saha alusing raos, kamelikan ambawahakên sanès, sanajan lêstari, nanging lampahipun botên mêsthi kagêbag paprangan, nate tumindak saking sarana dagang utawi agami sapanunggilanipun, ingkang kawon lajêng kêrèh, botên kenging sakajêngipun sarta gadhah kwajiban, samôngsa ingkang kêrèh ngantos ical panguwaosipun, inggih nama botên ngadêg prajanipun, lajêng wujud kitha kabawah, kosokwangsulipun ingkang ngêrèh saya agêng panguwaos saha wiyar bawahipun, botên amung padhusunan, nanging dalah kitha-kitha, tamtunipun bêbadan-bêbadan ingkang dipun adêgakên saha punggawa-punggawa saya langkung kathah, upamènipun wujuding punggawa praja, patih, bupati, panèwu mantri sapangandhap, dene panganjur utawi pangagênging praja dipun sêbut ratu.