Ing madyaning bebrayan Jawi, sinau lan ngecakake bab unggah-ungguh iku wigati banget. Ungguh-ungguh kasebut bisa awujud unggah-ungguh basa, dene tatakrama awujud solah bawa, tindak-tanduk, lan patrap. Unggah-ungguh basa katitik saka tembung lan ukara kang kalesanake nalika guneman, sapa kang guneman, sapa kang diajak guneman, wektu lan papan nalika guneman, sarta bab apa kang digunemake. Dene tatakrama iku ana gayutane kaliyan subasita, tindak-tanduk lan patrap nalika sesambungan/komunikasi, tuladhane: sapa aruh marang sapa wae, nalika matur ulate padhang, ngurmati sapa wae, tansah andhap asor, ora kumalungkung, pamer, ugungan, lan sapiturute.