Petruk : Kuwi rak mung tiba ing pênganggêping uwong kang sêngit, banjur angothak-athik panyeda warna-warna, nanging jane mono rak iya padha bae, ta Kang Garèng. Tak unèkake: wong nêtêpi tatakramane jalaran saka dhirine, awit pikirane tansah duwe kuwatir nèk dikurangajari, mulane banjur tansah ngênggoni tatakramane.