Mênawa manungsa Ingsun paringi wêruh rasaning rahmat Ingsun, sarwa sêmpulur rijêki lan kuwarasane, sawise mangkono banjur koncatan ing rahmat Ingsun, amêsthi banjur padha ngênês, sirna pangarêp-arêpe marang baline rahmat Ingsun. Pêparing Ingsun rahmat mau digawe ilang bae, ora ana labête.