lan yèn kowe gêlêma ngèlingi / wêwêlinge bapak sing wis swarga / sadulur kon rukun kabèh / lan bisaa ngalumpuk / dadi yèn ta nganti kêcicir / jênêng ora prayoga / ketok ora rukun / wis ta pikirên sing dawa / samubarang bisaa tinêmu bêcik / aja mung kaya bocah //