Garèng : Ma, Ma, bênêre ngono aku iya mathuk mungguh rêmbugmu ing bab pratikêle wong dadi rerehan kuwi, mung bae sing dadi pandhuwur sok ora bisa ambedakake antarane dhinês karo partikuliran, ha mara pikirên, Ma, aku duwe sadulur kang maune dadi astèn, dumèh ora gêlêm angladèni main nyang panggêdhe bae, banjur disêngit lan digolèki salahe. Apa kuwi arane ora kojur satêngah modar têmênan.