Ing antawisipun pangandikaning Braspatimanu, ingkang dipun wêdharakên dening Sang Bisma, anêdahakên prakawis kang luhur-luhur, lêlampahan kang mokal, kalihan pintên-pintên dhasaring panampinipun tiyang Hindhu, ing atasing Kang Maha Tunggal inggih sadaya. Sangking Kang Langgêng inggih Kang Esa kang datan ewah gingsir. Panjingipun ing bêbakalan, inggih têturutaning Maha Tatwa, punika kamulanipun ugi sangking Maha Tunggal kang tanpa sisihan, sarta Gusti Maha Tunggal kang andumadosakên sadhengah, punika pinangkanipun, dene sadaya punika kadadosanipun, inggih punika wau kang pribadi, ingkang botên gumêlar. Sangking ing ngriku dumadosipun wontên ing perangan gêsang, inggih pribadi ing dalêm manungsa, dados satunggal ing nglêbêtipun kawontênan ingkang botên gumêlar. Sangking panunggalipun wau tuwuhing ambedakakên, tuwin sangking anggènipun ambedakakên wau lajêng dumadosipun cipta. Cipta kawêwahan [kawêwah...]