Dominique-Jean Larrey ya iku penggagas ambulan. Larrey lair ing désa cilik ya iku ing désa Beaudean, ing pagunungan Pyrenes, Prancis, taun 1766. Nalika umuré 13 taun, dhèwèké wis dadi yatim piatu. Banjur dhèwèké diemong déning seduluré, Alexis, sawijining dhokter bedhah. Banjur dhèwèké lunga menyang Paris saperlu sinau babagan kadhokteran marang Désault, sawijining ahli bedhah kang wis misuwur. Nanging anggoné sinau dadi kaganggu amarga wektu iku ana perang. Larrey banjur nyambut gawé kanggo Napoleon Bonaparte, kang wektu iku terus perang saperlu ngembangaké tlatahe. Nalika iku, Larrey nindakaké pangowahan ngenani pangobatane marang prajurit kang padha nandhang lara. Larrey ngadegaké rumah skait lapangan kang wiwitan ing donya iki kanthi nggunakaké tenda-tenda sacedhake panggonan perang. Taun 1792, dhèwèké wiwit ngopraseake ambulans. Ambulans biyèn ora kaya ambulans saiki amarga ambulans biyèn kaya dhokar kang ditarik déning dokar. Dhokar mau ngangkud prajurit kang padha lara.