Micara, sesorah utawi pidhato ugi kasebat medhar sabda, inggih nglairaken gagasan, pamanggih utawi osiking manah sarana lesan wonten sangajenging tiyang kathah. Tumindak micara punika ateges sedaya paripolahing tiyang ingkang mujudaken polahing tumindak, kalebet obahing anggota badan, pasuryan, penggalihan, raos pangraos, sarta jiwaning manungsa. Pramila menawi wonten panindaking micara sawenehing tiyang boten saged lumampah kanthi sae, nedahaken bilih tiyang gesang punika kasunyatanipun kirang sampurna. Mila sesorah kedah dipungladhi, tansah nyinau serta nulad tetiyang ingkang sampun limpad, langkung-langkung ngengingi unggah-ungguhing basa saha parama sastranipun. Menawi makaten, micara wonten ing sangajenging tiyang kathah punika boten gampil, pramila kedah nggadhahi sangu mawarni-warni pengalaman, remen gladhen utawi latihan, wasis ngginakaken basa rinengga, purwakanthi, parikan, wangsalan, lan sanes-sanesipun. Pidhato utawi micara punika saged dipunbentenaken wonten warni sekawan.