Garèng: Wiyah, rama kiyi kok banjur ngandikakake barang sing ora-ora. Anggonku matur, supaya dianani pranatan promosi, undhakaning pituwah wong-wong sing nyambutgawe nyang sabrang kudu diwènèhake sabubare kontrake, kuwi prêlune: cikbèn wong-wonge padha luwih sêngkut anggone nyambutgawe, lan sathithik-sathithik banjur padha duwe simpênan dhuwit, awit ing tanah sabrang kuwi, kaya sing wis dirêmbug ing ngarêp, main: dhadhu, kêplèk, bakaran tansah dijor bae. Apa manèh jarene ing kana kuwi apa-apa larang. Dadi nèk nganthongi dhuwit, karêpe iya arêp dibuwang bae. Kaya wis cukup, ma, anggone padha rêmbugan ing bab imigrasi, aku matur sêmbah nuwun bangêt, dene panjênêngane rama wis maringi katêrangan sing galik-galik bangêt. Nanging mungguhing panêmuku, bisane imigrasi kuwi maju, lan bisa tumindak gêdhèn-gêdhènan, ngêmungake anggêre sing wajib krêsa migatèkake anane 7 prakara sing wis tak aturake nyang rama mau.