Cariyos kepripun Von Tischendorf manggihaken naskah manuskrip punika, ingkang ngandhut sapérangan ageng kitab Prajanjian Lawas lan sadaya kitab Prajanjian Énggal, mèmper kaliyan cariyos satunggiling roman. Von Tischendorf dumugi biara punika tanggal 31 Januari; nanging panylidhikanipun boten ngasilaken punapa-punapa. Tanggal 4 Fèbruari, panjenenganipun sampun mutusaken kanggé wangsul tanpa pikantuk asil lelampahanpun. "Mila ing dinten punika, nalika saweg mlampah-mlampah kaliyan kepala biara, panjenenganipun nggetuni kagagalanipun. Sasampunipun wangsul saking mlampah-mlampah, Von Tischendorf manggihi sang biarawan malih dhateng kamaripun lan ing mrika sang biarawan nedahaken satunggiling salinan naskah ingkang dipunsebut minangka salinan naskah "Septuaginta" ingkang dipungadhahi déning biarawan punika. Naskah manuskrip punika dipunbungkus salembar kain lan nalika gulungan dipunbukak, Von Tischendorf ugi kagèt lan rumaos gambira amargi inggih punika dhokumèn ingkang dipunpados-padosi sauntawis panjenenganipun sampun katelasan pangajeng-ngajeng kanggé manggihaken dhokumèn wau. Tujuanipun inggih punika kanggé njangkepi potongan "Septuaginta" ingkang panjenengan panggihaken taun 1844 lan ingkang panjenenganipun wedharaken wujud naskah perkamen Yunani awangun "codex" (buku) ingkang tuwa dhéwé. Nanging boten namung punika kémawon ingkang panjenenganipun panggihi, panjenenganipun ugi manggihaken satunggal salinan kitab Prajanjian Ènggal Yunani ingkang jangkep, boten kirang satunggal kaca utawi satunggal paragraf kémawon." Mila sasampunipun négosiasi radi dangu, Von Tischendorf pikantuk naskah ingkang "berharga" sanget punika lan ngintunaken dhumateng Tsar Alexander II ing Ruslan ingkang sanget ngregani. Salajengipun Tsar mréntah kanggé nerbitaken naskah punika ing wangun faksimile supados seratan kuna punika saged langsung katingal dhumateng khalayak ingkang langkung ramé.