Kintên-kintên Arman kalihan kancanipun tiga sagêd oncat mêdal ing sapinggiripun sela karang. Ing wêkdal punika para prajuritipun Sopêlin, ingkang kulina namung manut prentah, langkung-langkung sabab ajrih dhatêng ukum pêjah, inggih lajêng namung manut miturut punapa prentahing pangagêngipun, inggih punika: ngêmungakên ngêntosi bôngsa Inggris ingkang dêdêg-piadêgipun agêng inggil. Sabab tumrap Sopêlin, manawi sagêd kalampahan nyêpêng tiyang Inggris wau, punika satunggiling pandamêl ingkang luhur sangêt. Badhe kasambêtan.