sijining kembang iku. 28 Dadi, yèn suket ing ara-ara, kang saiki isih ana, sésuk kabuwang ing geni, iku dipanganggoni déning Allah nganti kaya mangkono, saya manèh kowé, hé, wong kang cupet ing pangandel! 29 Mulané aja padha mrihatinaké apa kang bakal kokpangan lan kokombé sarta aja melang-melang. 30 Awit iku kabèh kang diupaya déning wong kang ora wanuh marang Allah. Ramamu rak ora kekilapan, yèn iku kabèh dadi kabutuhanmu. 31 Nanging Kratoning Allah iku padha upayanen, nuli kabèh iku mau bakal diwuwuhaké marang kowé. 32 Aja padha wedi, hé pepanthan cilik! Amarga Ramamu wus kepareng maringaké Kraton iku marang kowé. 33 Barang darbèkmu dolana kabèh, banjur dedanaa! Gawéa kanthong-kanthong kang ora bisa lawas, nglumpukna rajabrana ing swarga, kang ora bakal entèk, kang ora bakal katekanan maling sarta ora bakal karusak déning renget. 34 Amarga ing ngendi dunungé bandhamu, iya ing kono dununging atimu." 35 "Lambungmu tetep sabukana lan lampumu tetepa murub. 36 Sarta kowé padha kayaa wong-wong kang nganti-anti rawuhé bendarané saka pahargyan mantèn, supaya menawa wis