Têkane ing omahe mantri, wis jam papat sore, ditangisi dening batur-bature lanang wadon. Nanging mantri isih bisa tangi dhewe sarta calathu mangkene: aja ana kuwatir, aku ora mati, sêdhiyaa wedang kanggo sibin. Awake mantri wus kuthah gêtih kabèh, gêtih kang mêtu saka tatu