Makatên kasantosaning manahipun para satriya, nadyan sampun kasoran prangipun, amung kantun pêcatipun kemawon, tur kinêpang dening mêngsahipun ingkang sampun angasorakên prangipun, ewadene taksih makatên ucapipun. Lêrês Duryudana punika manggan, judhas, tuwin kirang wicaksana, ananging Duryudana santosa tuwin kêndêl. (§ 55-61)