II. Bab Atur-atur, utawi ulêm-ulêm. Ing jaman kina dipun wastani nyuruhi, ingkang gadhah griya lajêng matah tiyang ingkang sagêd atur-atur, utawi mangrêtos unggah-ungguh, tiyang ingkang dipun kèngkèn nyuruhi punika wau, dipun sukani sarana lintingan sêdhah ing nglêbêt dipun sukani dom sajodho, utawi