Petruk : Hara, hara, kok dibanjur-banjurake mêngkono omongane. Nanging wis lumrah, Kang Garèng, titahing Pangeran kuwi umume anduwèni watak: lumuh kangelan, kêpengin enak-enakan, luwih-luwih bangsane dhewe iki. Mara, sing kanggo pangarêm-arêm wong kuna bae kêpriye, nèk ora kliru kaya-kaya rak sing mangkene kae: enak eca, anggêbêg rôngka, mangku rôndha. Kuwi karêpe rak: enak-enake wong urip kuwi, ora tumandang gawe apa-apa, nanging bisa kêtutugan kasênêngane. Sabab, anggêbêk rôngka, kuwi rak panggawe timbang nganggur. Banjur mangku rôndha, apa manèh yèn ayu kathik sugih, iki dianggêp kasênêngan kang tanpa ana tandhingane.