kayadene adate yèn aku kabênêr ana ing Sala, nanging niyatku arêp andhèrèk mondhok nyang dalême prênah paman kang jumênêng dadi sêkul opsinêr ana ing Surakarta kono. Dene prêlune, ing sarèhning paman mau wis rada lawas ana ing Sala, dadi têmtune bisa paring katêrangan warna-warna kang migunani tumraping awakku. Nanging bawane aku kiyi ngêplêki bae karo para propesor, dudu kapintêrane, nanging lalène, dilalah sing didalêmi paman mau, saka pangèstumu, sanadyan aku wis bola-bali mrono, iya lali. Mulane barêng