Ingkang kados makatên wau manawi dipun raosakên, ewah-ewahing kawontênanipun punika, mratandhani kirang langgênging katrêsnan, sababipun inggih botên sanès amargi saking melik, awit manawi tiyang têtulung, tamtu botên pikantuk bêrahan. Nanging yèn tiyang ngucap ambêrahakên malah botên usah ngupados tiyang ingkang nandangi, sampun kathah tiyang ingkang nantang piyambak, nawèkakên kagunanipun, ngrêgèni kasagêdanipun, dene ingkang winawas namung murih pikantuka epah. Samantên wujuding kamelikan. Ewasamantên rêhning sadaya wau kabêkta saking lampahing jaman, manungsa inggih taksih kathah ihtiaripun ingkang sagêd anocogi dhatêng larasipun.