Putranipun amangsuli: aku ora ngrêti apa sababe. Kabèh bocah liya-liyane padha kêna nonton. Nanging tumrape aku, arêp nonton nyang kêbon binatang bae têka mêksa ora kêparêng. Jalaran sing kaya ngono iku, mêngko rak banjur akèh wong sing anduwèni pangira, yèn aku iki bocah wadon. Dèrèng ngantos rampung anggènipun matur dhatêng ibunipun, dumadakan korining kamar lajêng dipun bikak, sarta lajêng wontên priya agêng inggil lumêbêt ing ngriku. Lare wau enggal-enggal amurugi, kanthi ngarih-arih awicantên makatên: O, pak, aku rak iya kaparêng, ya pak.