Tiyang gêsang wontên ngalam donya punika sami nggadhahi kuwajiban, punapa malih tumrapipun bangsa Indhonesia ingkang sami ebah, anuju dhatêng kaluhuraning bangsa tuwin nungsa, para ingkang sami lêlumban wontên ing ebah-ebahan, sami gadhah kuwajiban utawi têtanggêlan ingkang agêng. Ing salêbêting anglampahi kuwajiban wau têmtu manggih cobi utawi rubeda mawarni-warni, ingkang namani dhatêng para ingkang ebah wau. Kanggenipun ingkang kirang santosa ing budi, manawi kenging cobi utawi rêribêt, limrahipun lajêng pêpês manahipun lajêng nilar papaning ebah-ebahan. Limrahipun anggènipun lajêng makatên wau, amargi taksih kandêl Akunipun, ingkang amêtêngi utawi angaling-alingi dhatêng sumoroting gêsangipun.