Tetela bilih nyuraos Kitab Suci mboten cekap namung ngandelaken keterangan ingkang kamot ing kitab-kitab tapsir. Langkung-langkung kitab tapsir ingkang kirang menggalihaken gagasan teologis menggahing kala mangsa utawi swasana Liturgi ing Kitab Suci, mila mboten beda kaliyan anggitaning para antropolog lan sosiolog. Kados dene khotbah ingkang angel dipun bedakaken kaliyan opini ing ari warti, amargi wasisipun mbeber kedadosan ing jagad, nanging suwung ing panyuraos kapitadosan. Kanthi kebabaring sastra tulis ingkang ngemot piwulang lan pakaryan Dalem Gusti lantaran kitab Khotbah Jangkep lan Sadhar, mugi ndayani pangabektinipun Pasamuwan Suci.