Manawi anggènipun wokan punika sawêg wontên ing wiwitaning pasinaon ing pamulangan luhur, punika botên patos sangêt-sangêt. Sabab taksih sagêd lajêng mingêr dhatêng ing pakaryan utawi pasinaon sanès; margi taksih ênèm Ian tiyang sêpuh utawi sanak sadhèrèkipun dèrèng kêkathahên anggènipun ngêdalakên wragad. Namung manawi sampun kanthi rakaos, sagêd lulus èksamên-èksamên sawatawis, mangka dumugi ing pasinaon ingkang pungkasan lajêng mlêndèk, ingriku kabêgjaning gêsangipun lajêng kados ingkang kula aturakên inginggil, inggih punika moyag-mayig.