iku, aku iki wong sugih.” “What?” Gareng kaget, sampek kopi sing arep diombe muncrat nok raine. Gareng misuh misuh karo mlaku nok jeding arep raup. Petruk sing sak benere gundah gulana, gak iso ngempet ngguyu kekelen ndelok raine Gareng godres wedang kopi. Pas iku, moro-moro Hpne Gareng muni. Ono telpon mlebu. Petruk njur mbengoki Gareng, “Ono telpon, Reng...!!” “Angkaten disik...!!” wangsulane Gareng teko njero kamar mandi. Tanpa ndelok jenenge sing