[...di] kawontênanipun bêbrayaning manungsa. Nitik glagadipun pêprangan ing samangke punika badhe bêkta kurban ingkang anggêgirisi, awit mèh sadaya nagari sami siyaga dêdamêl anjangkêpakên srana panulaking bêbaya. Kados-kados ing wêkdal samangke punika sadaya nagari namung sami kuwatos manahipun bokbilih kêtrajang mulad-mulading latu pêprangan. Pikiranipun manungsa prêsasat namung mlêbêt mriku, ngantos botên wontên wêkdal ingkang kangge manah dhatêng kawilujênganipun bêbrayan.