Bab punika saking pamanggih kula botên pilih wanita ingkang pintêr, bodho, sugih, miskin, inggil, lan andhap, lan inggih botên pilih panggenan, punapa wontên Sêmarang, punapa Rêmbang, punapa Bêtawi, punapa wontên pucuk rêdi, kados sami kemawon, jêr sadaya tiyang ingkang sami rumaos ngalami wontên ing salêbêting jaman rêkaos punika, ingkang baku nomêr satunggal namung dumunung wontên pangastaning ekonominipun dalêm, langkung-langkung ingatasing wanita ingkang kagungan têtanggêlan bab wau, yèn pangastaning ekonomining dalêm sarwa ngatos-atos, sarwa ngrampungi, botên nilar gêmi, nastiti, lan ngati-ati, sanajan manggèna wontên ing pundi kemawon gêsangipun sakukuban masthi pinanggih sênêng lan ayêm. Awit kasênêngan lan ayêming tiyang gêsang makatên botên namung dumunung wontên ing papan lan nagari agêng kemawon.