Rehne nalika iku Sang Rahwana-raja lagi emeng menggalih gugure Sang Mapatih Prahasta ing pabaratan, lan isih durung oleh wewengan sapa prajurit Alengka liyane kang pantes sinengkakake dadi senapati minangka gantine kang wis gugur ing ngayuda, mula olehe ndhawahake pitakonan iya klawan swara sugal, sora, serak, lan blas gak merduli tata kramane nampa tamu anyar katon. Ature Bukbis klawan sareh lan anoraga, ”Makaten Sang Prabu ingkang dahat kawula mulyakaken! Anut dedongenganipun ibu kawula Dewi Urangayu, paduka punika taksih kapernah bapa kula piyambak. Adhi kula pun Trigangga, wekdal punika ugi saweg bingung ngupaya Bapa. Manut keyakinan kawula, paduka punika ugi ramanipun adhi kawula Trigangga!”