sirahipun tiyang èstri wau sarosa kula, jangkêp kaping tiga, lajêng pêjah. Nggèn kula nglampahi padamêlan makatên punika namung angangkah roti akalihan toya, ingkang wontên ing tabêla, dados kula angsal andhungan kangge ing sawatawis dintên. Botên dangu wontên jisim tiyang ètsri, kaêdhunakên ing luwêng malih, ingkang jalêr kalêbêtakên gêsangan, lajêng kula pêjahi, trapipun kados ingkang sampun kalampahan wau. Sarèhning kala samantên panuju kathah tiyang pêjah salêbêting kitha, dados kula botên kêkirangan têdha, pamêndhêt kula inggih ngangge pratingkah kados ingkang kasêbut ingajêng wau.