ora gêlêm. Manik Kangkeran bangêt bingunge. Wêkasane banjur nyolong klinthing darbèke bapakne, kang kanggo piranti njêjaluk apa-apa nyang Naga Basuki. Kanthi anggawa klinthing mau dhèwèke banjur pangkat mênyang panggonane Naga Basuki. Satêmêne Manik Kangkeran durung wêruh dalane kang anjog ing Gunung Agung. Sadalan-dalan tansah andrêmimil pitakon nyang wong-wong kang kapêthuk. Wêkasane sawise lumaku sawatara dina, Manik Kangkeran têkan ing pinggiring kawah. Naga Basuki ora ana ketok. Ananging Manik Kangkeran banjur ngobat-abitake klinthing bapake. Ora suwe, jalaran krungu swara kang tanpa lèrèn, Naga Basuki banjur njêdhul mêtu saka pandhêlikane sarta banjur takon marang Manik Kangkeran, apa sing dikarêpake. Kangkeran nuli crita akèh-akèh, bab anggone main lan nyaritakake bab cidrane kanca-kancane lan liya-liyane ngetokake piduwunge anggone nglakoni kang ora prayoga mau.