Ngupados kuli ingkang kanthi kamardikan, punika nuwuhakên kauntungan warni-warni tumrap têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Têtiyang Jawi ingkang sumêdya nyambut damêl dhatêng sabrang, punika sasampunipun kirang langkung 10 dintên, nyumêrêpi kawontênanipun ing ngrika, sawêg kapurih adamêl sêrat prajangjiyan wontên ing Dhèli, kenging lajêng wangsul dhatêng papan padununganipun, dene ingkang mragadi pangkat tuwin wangsulipun têtiyang sabatihipun inggih pakêmpalan ingkang kawajibakên ngupados kuli wau. Malah kuli-kuli wau kenging milih panggenan pundi ingkang dipun sênêngi, mênggah prêlunipun supados para kuli-kuli ingkang nunggil kabudidayan ngriku sagêda sami rukun, ing têmbe tiyang wau têmtunipun lajêng sami ajak-ajak kônca-kancanipun ing dhusun papan padununganipun [padunungani...]