[...ning,] sawo kêcik lan sasaminipun. Ukiran punika pêthanipun gananing tiyang, kewan utawi sêkar. Ing Surakarta, wontên ingkang winastan dhapur Pakubuwanan, Wiryodiningratan, Mangkurat lan sanès-sanèsipun. Nama-nama wau, têmtunipun kapêndhêtakên asmanipun ingkang yasa, utawi apêsipun ingkang dhawuh yasa. Punika ugi kathah ingkang mêngagêm utawi mêngangge, kanthi pamrih nyuwun barkah. Kapitadosanipun ugi sami, sabab punika ugi kalêbêt uwoh pangolahing budi, dados wontên daya ingkang sagêd dipun alap barkahipun.