Latunipun kêdah antèr tur ajêg urubipun, dangu-dangu kêburanipun dados kênthêl, nelakakên badhe dados pêtis, manawi sampun cêkapan lumêripun, enggal kaêntasa, punika sampun nama pêtis, kakêrukan ngangge irus punapa sendhok, winadhahan ing pinggan ingkang sae tur rêsik. Makatên mênggah rekanipun adamêl pêtis urang utawi tongkol. Mila ngangge sarang, awit ulamipun kajagi sampun ngantos ajur, gampil panyadenipun. Wondene tumrap ulam ingkang botên kuwatos ajur, kados kêrang, kupang, daging, lan sapanunggilanipun, punika kenging lajêng kagodhog kemawon.