Kanggo mangane Paijo ora tau jajan. Supaya luwih ngirit Paijo nggawa sangu sega lan jangan saka ngomah. Jangane saanane, lawuhe ya saanane, lan segane mung trima sega beras jatah raskin. Pokoke saanane. Pancen kabeh kuwi panganan sing prasaja. Nanging kanggone Paijo bisa dadi panganan sing sedhep lan nikmat. Kajaba merga panganan kuwi asil kringete Paijo dhewe anggone mbingkil, Paijo isih duwe cara dhewe supaya panganan prasaja kuwi dadi panganan sing sedhep nikmat nalika dipangan. Ing wulan pasa warunge Pak Gareng katon sepi ora ana wong jajan ing wayah awan. Ndilalah bingkile Paijo iya lagi sepi ora ana wong ndadakake sepedha. Kanggo ngisi wektu wong loro padha jagongan eneng lincak ngarep warunge Pak Gareng. Kaya padhatan saben-saben warung lan bingkile sepi, wong loro kuwi padha jagongan neng lincak kono. Sing dirembug ana wae, kalebu soal mangan padinane wong loro kuwi.