[...n] utawi wujud ingkang gumêlar, punika watakipun sontan-santun, tansah gantos-gantos kawontênanipun tanpa kèndêl, dene ingkang minôngka ancêr-ancêr kabêgjaning lair, inggih bangsaning kalairan, kados ta: bôndha utawi donya brana, pangawasa, sagêd marentah utawi mangrèh sasamining kalairan, gadhah kawibawan, utawi pangkat luhur wontên ing antawisipun para tiyang, sadaya wau kangge ukuran bêgja sarta mulyaning kalairan, sintên ingkang botên kasinungan sadaya wau, nama cilaka, sangsara. Nanging sarèhning watakipun barang lair punika tansah santun, amila bêgja lan mulyanipun punika ugi katut tansah santun, manut kawontênanipun kalairan.