Ing omahe kyai Sudagar ing wêktu anake têka, kêna diarani anjalari udan tangis, kang ndadèkake sêdhihing tangga kiwa-têngêne. Dene kyai Sudagar tansah kamitênggêngên, ndêlok kaanan mêngkono mau. Saking ora tahane nganti ngrèbèlake luh, lan ngrungkêbi anak bojone. Sawise padha eling ora kêdhèp-kêdhèp anggone nyawang sing nandhang lara. Kaanane mbok Sudagar nalikane kêtunggon anak lan bojone, si cahya wis ketok pucêt, panjaluk utawa ucap-ucapan sing aèng-aèng bae, lan rupa-rupa kaya-kaya awèh pêrlambang arêp tumuli mulih mênyang jaman kêlanggêngan. Kacarita sing padha nunggoni, ora ana swarane babar pisan, liyane mung ngingêtake sing lara ora ana manèh. Dumadakan bok Sudagar njaluk ngombe banyu wantah. Sawise dijupukake, durung nganti diombe, awake mbok Sudagar wis krasa anyês, mripat mêrêm, napas wis ora ana babar pisan, jalaran wis têkan wêktune anggone dipundhut nyawane karo kang Maha Kuwasa. Barêng wis têtela têmênan êmbokne ora kêna ditakoni, tangising