Jumênêngipun Prabu Bramarkata agêng jajahanipun, amargi dipun kèndêlakên kemawon, dening sêsarêngan kalihan dauruning praja ing Indhu, kathah kraman sarta kathah ingkang ambondhan tanpa ratu, botên asok-sokan paos pamêdaling siti. Sang Prabu Bramarkata tansah angangin-angin manggènipun sang pangeran, awit botên kagungan pangintên pisan-pisan yèn sang pangeran seda sarêng sarta kalabuh sarêng kalihan sariranipun, mila karsanipun sang prabu Kyai Pêdhakbrama katimbalan, badhe kadangu bokmênawi sang pangeran taksih wontên ing ngriku, utawi sumêrêp dunungipun, tumuntên matah