Teori Behavoristik ya iku téori kang nganggep manawa kasil sinau (owah-owahan lelaku) iku ora disebabna dèning kemampuan internal manungsa, insight, ananging amarga faktor stimulus kang nganakna respons.[1] Teori iki dimotori dèning B.F Skinner kanthi bukuné Verbal Behavior (1957).[2] Teori iki, adhédhasar kaliyan teori sinau stimulus-respons (S-R).[2] Teori Behavioristik ya iku salah sawiji saka telu aliran psikologi pendhidhikan kang thukul lan