2. Têtêdhan botên sagêd sampurna ajur giniling ing padharan sinêsêp sarinipun, ingkang jalaran botên gampil jur-juranipun, utawi saking kêkathahên. Ewa samantên saupami botên katungka lêbêtipun têtêdhan enggal, inggih botên sagêd kandhêg amêwahi rêrêsah, awit sanadyan dangu sawatawis, badhe sagêd sampurna ugi ajuripun. Ananging caranipun angisèni padharan ing jaman samangke kadamêl têtêp wancinipun ing sadintên-dintên, botên kadi caraning sawêr utawi unta, dèrèng purun nêdha malih: dipun pilalah kèndêl ngathêthêr yèn sawêr, siyam yèn unta, mênawi dèrèng kraos lêga utawi luwe wêtêngipun.