ingkang pinundhi-pundhi dening para wicaksana, anggènipun angaosi dhatêng napasing gêsangipun titah sanès sami kalihan gêsangipun piyambak. Sintên tiyangipun ingkang batosipun rêmên misungsung, sarta jiwanipun suksci, pandamêlipun dhatêng titah sanès salami-laminipun kêdah kadosdene pandamêling tiyang sanès ingkang kaajêng-ajêng tampi ing piyambakipun. Kawuningana manawi botên nêdha daging, punika sarana ingkang utami piyambak ing atasing agami, kaswargan tuwin kabêgjan, botên amisakit dhatêng liyan punika agami ingkang luhur piyambak, inggih punika sêsaji kang utami piyambak, inggih luhur-luhuring katêmênan, pokoking kawajiban. Daging botên sagêd pinanggih kaupaya ing rumput, kêkajêngan utawi ing sela, sagêdipun angsal daging punika kêdah amêjahi titah gêsang. Makatên wau wêwadosing piawonipun tiyang nêdha daging. Tiyang ingkang amêjahi, ingkang [ing...]