[...i] pangraos, bilih sintêna kemawon sagêd pêpanggihan kalihan para pangagênging nagari. Sadaya wau, tumrap têtiyang, ingkang wontên ing nagarinipun piyambak botên apangkat agêng, sampun têmtu adamêl gumuning manahipun, ananging ingkang makatên wau botên lêrês babarpisan. Kawontênan padintênan ingkang sayêktos, punika para utusan wau botên sami anguningani. Lan tumrap têtiyang, ingkang dêdunung saha nyambut damêl wontên ing nagari ngriku, anggènipun sagêd pêpanggihan kalihan pangagênging nagari, langkung angèl tinimbang kalihan amtênar Indiya ing pundi kemawon.