sêdhikit dhêndha. Pak sêpuh lajêng kapurih ambayar, dipun sukani pêthuk. Sapêngkêring kondhèktur, êmbahipun wicantên dhatêng putunipun ingkang kakengingakên dhêndhan: Dadi têgêse wong tuku karcis ana ing dhuwur iku kêna ta. Ngrêtia. Putunipun mangsuli kalihan gumujêng: Inggih. Sêpur lampahipun bablas, wusana dumugi nagari, êmbahipun lajêng aba: Mudhun-mudhun, salin sêpur. Padha ngati-ati lo, aja nganti kêtlisut, kono padha kanthèn sing