288. Wa samantên botên ngrumiyini | ing dalêm pêsthi karsaning Allah | nanging ihtiyar wajibe | katrima botênipun | langkung bêgjanipun pribadi | apan walahu alam | tan kawasèng tèngsun | nitik kang wus kalampahan | dèrèng wontên kang madal saking satunggal | kang pêluh dadya akas ||