punika badanipun sakojur lajêng nyènyèh, (kathah korèngipun) môngka tatu wau raosipun tansah gatêl, dados sampun tamtu kemawon adamêl susah sarta rêkaosipun ingkang nandhang sakit, yèn botên kakukur kraos gatêl, mênawamênawi. dipun kukur saya nyènyèh. Para tiyang ing dhusun kathah ingkang sampun ngupados jampinipun wontên ingkang dipun ênjêti, dipun wêdhaki sapanunggalanipun tarekah ing têtiyang dhusun, sawênèh wontên ingkang nyuwun usada dhatêng dhoktêr, nanging inggih botên mitulungi (bokmênawi pancèn dèrèng jodho). Dene ingkang sampun wontên kêtatalanipun mitulungi ingkang kathah dipun jampèni mawi bangsaning lisah.