enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya. Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken wilujeng tuwin mulya. – 18 – Tatu-tatu samya tuntum sami, lelarane waluya suh