Ana bocah lanang loro, siji aran Si Sênthot, sijine Si Gombak, padha nêmu sarangan siji ana ing lêmah sangisoring uwite. Si Sênthot calathu, iku aku sing anduwèni, sabab aku sing wêruh dhisik. Si Gombak sumaur sêru, aku sing anduwèni, awit aku kang anjupuk dhisik. Anuli padha diya-diniya.