Kula nyipati tiyang têntrêm jêjodhoanipun, sanadyan pamêdalipun alit, sagêd nata gêsangipun kanthi prasaja. Kosokwangsulipun, nyipati jêjodhoan ingkang kakungipun inggih pasinaonipun, agêng blanjanipun, putrinipun dhasar timbang lan kakungipun, nanging kawontênaning bêbrayan kirang têntrêm, tansah usrêg. Punika kêdah katiti sabab-sababipun, ingkang ngantos pinanggih cêthanipun. Sanadhan botên sagêd têrang yêktos, nanging inggih sampun kenging kangge nglaras sarta pêpiridan. Tumrap anggèn kula gêsang bêbrayan abale griya saanak semah, supados sagêd ngalap paedah, mêthik wohipun ingkang miraos. Kula pitados, katêntrêmaning bêbrayan punika, gumatung wontên kula tiyang èstri kalihan tiyang jalêr. Upami lampahing baita, gumantung wontên ing juru mudhi lan juru panêdah margi. Upaminipun karajan, gumantung ingkang ngasta pusaraning paprentahan (ratu lan patihipun).