Dhaur Biogéokimia iku papindhahan unsur kimia ing ékosistem lumantar dhaur ulang kang nglibataké komponèn biotik lan komponèn abiotik.[1] Matèri kimia kang rupané unsur-unsur panyusun bahan organik ing ékosistem pindhah ing trofik-trofik ranté panganan lan ora ngalami pangurangan, nanging pindhah ing papan awalé.[1] Unsur-unsur mau mlebu ing komponèn biotik lumantar udhara, lemah utawa banyu.[1] Perkara mau nuduhaké anané gegandhèngan antarané komponèn biotik lan komponèn abiotik ing ékosistem.[1] Unsur-unsur kaya karbon, nitrogen, fosfor, welirang, hidrogen, lan oksigèn iku kalebu unsur kang wigati kanggo kauripan.[2]. Unsur-unsur kasebut dibutuhaké déning makhluk urip ing cacah kang akèh lan unsur-unsur liyané ing cacah kang sethithik.[2] Unsur-unsur mau dimupangataké déning makhluk urip terus, unsur-unsur kasebut mau tetep ana.[2] Iku disebabaké unsur kang dianggo déning organisme kanggo nyusun senyawa organik ing awaké organisme.[2] Sawektu organisme-organisme mati, unsur-unsur kang nyusun senyawa organik mau dibalèkaké manèh ing alam déning organisme pengurai mara lemah utawa mara udhara.[2] Dadi, ing prosès biogéokimia iku nglibataké makhluk urip, lemah, lan réaksi kimia.[2]