deweke ora mbedak-mbedakne. Ana masalah dirembuk bareng, ana masalah dipecahne bareng-bareng. Aku prihatin dene ing wektu iki akeh pemimpin sing sak karepe dewe. Mban cinde mban siladan. Pilih kasih, ora proporsional, ngawur, tebang pilih, ora gelem rembugan, mung golek menange dewe…. Aku sarujuk karo sarasehane kakang Semar. Mula aku njaluk marang mbarep kakangku, Jlitheng, Kembar, lan kabeh wae, hayo padha budhal kabeh. AJa ana sing sisip klewatan ing laku….”