Wignya Panitisastra botên anyandhak sadaya punapa ingkang dados jawab kula. Kula inggih sampun sumêrêp, manawi panitikipun tiyang sagêd punika saking dêdamêlanipun sêrat, larea kemawon inggih lajêng pirsa, punika botên kula paibên. Kula amung badhe mratelakakên yèn sakathahing sêsêratanipun Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalampahan kapacak wontên ing Jurumartani, punika dèrèng anelakakên yèn Radèn Panji Puspawilaga sampun putus ing têmbung Jawi, amêrgi anggitanipun wau dèrèng angeram-eramakên. Andadosêna kawuningan sampeyan, Mas Wignya, sakathahing anggitan punika botên kenging kaanggêp pratôndha kang yêktos, ingkang anelakakên kasagêdanipun tiyang. Saking kêpencutipun nyêrat ngantos ngalam donya rinoban ing sasêratan ingkang rèmèh awarni-