latoni rumiyin wontên ing wajan, mênawi sampun umob, lajêng kacêmplungana lilin cêmêng, kathahipun kakintên-kintêna mangke yèn asrêp sagêda kênthêl sarta atos, sampun ngantos lêstantun cuwèr kemawon, mênawi lilin sampun kacêmplungakên tumuntên kacêmplungana ron jati ingkang nèm, pêrlunipun supados rupining lisah wangi wau botên katingal rêgêd saha sagêda katingal sêmu abrit, amargi saking lunturing ron jati, mênawi sampun luntur ron jati wau kaêntasa (kabucal) sarêng sampun lajêng kaêntasa, lisahipun kaêsoka ing wadhah sanès (tatakan utawi mangkok) bilih botên kirang lilin sasampuning asrêp lisah wau ugi lajêng kênthêl tur ragi atos, rupinipun cêmêng mêlêng-mêlêng sulak abrit.