perangan kapisan, lurah kebangeten, inggih para lurah ing dhusun-dhusun ingkang papanipun tebih sanget saking kitha praja. saking tebihipun saking kitha praja ngantos sawatawis wonten para lurah ingkang boten mangertos babarpisan bilih dhusunipun punika dados bawahanipun satunggaling kraton ageng kaereh ing ratu ingkang adil ambeg paramarta. mila lurah dhusun wau sanget anggenipun kumaluhur, rumaos kuwaos, nggega kajengipun piyambak, boten pisan-pisan purun ngrembag kawilujenganipun tiyang alit bawahanipun, modyar ya ben.