Krêsna. Kadospundi lampahipun Arjuna, manawi botên amitulungi dhatêng brahmana wau, tiyang badhe anênacad dhatêng panjênêngan ratu, amargi narendra botên karsa angukum dhatêng tiyang dosa, ingkang makatên winastan dosa. Dene manawi Arjuna lumêbêt ing kamar, piyambakipun kêdah nglampahi kakendhangakên, osikipun: nanging luwih bêcik aku dêdunung lan mati anèng ngalas, kabêcikan luwih luhur tinimbang badan, sanadyan badan rusak, kabêcikan ora bisa ilang. Mila Arjuna lumêbêt ing kamar, matur dhatêng ingkang raka manawi badhe mêndhêt dêdamêl, sasampunipun inggal anututi durjana, kacêpêng rajakayanipun kawangsulakên dhatêng ingkang gadhah malih. Arjuna wangsul dhatêng kadhaton, marêki raka nyuwun pamit badhe lumêbêt ing wana, supados têtêp kados prasêtyanipun. Yudhisthira sakalangkung prihatos, pangandikanipun: lah pêpêthinganing para senapati, ingsun wêruh apa mulane dene sira kongsi lumêbu ing kamaringsun, prêlu arêp ambirat kang sira anggêp arêp andadèkake dosaningsun,