Ingkang limrah tiyang ing tanah Jawi punika angsalipun toya kalayan gampil, kados ta saking lèpèn, rawa, tuk (bêlik), sêndhang, kalenan, wadhuk utawi saking sumur, malah ing jaman samangke ing nagari-nagari ingkang agêng tiyang sami angsal toya saking waterleiding, mila tiyang wau ing sêmu sami botên patos migatosakên, nanging malah ngrèmèhakên, kadosdene hawa makatên, jalaran angsalipun hawa kangge ambêgan punika gampil sangêt, ing pundi-pundi panggenan têmtu wontên hawanipun, mila têtiyang wau lajêng sami botên patos manah (mikir).