Katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak, yèn ta wujuda, kados ngungkuli agênging rêdi Sêmèru, sapolahtingkahing lare namung sarwa damêl panujuning manah, nanging sok adhakan tiyang sêpuh kêkilapan dhatêng kêladuking patrapipun, pundi ingkang nama dados watêsing katrêsnan, mangke kêraos-kêraos manawi sampun kêlajêng dados lare ugungan.