Manungsa asring-asring ajrih pêjah, môngka jêngandika priksa piyambak, manawi dewa kalairakên dhatêng ing dunya, lajêng rumaos kinunjara, dene pêjah kaanggêp mitra ingkang amêngakakên kontêning pawarangkanipun. Ing alam asor ngriki, tiyang sami bingah manawi wontên bayi linairakên, utawi sami nangis manawi wontên tiyang pêjah. Ingkang makatên kenging kaupamèkakên tiyang damêl pamiwahan agêng amargi wontên mitranipun ingkang kawarôngka, ananging nangisi manawi mitranipun luwar. Sabên wontên pêpêjah, inggih punika wontên dewa angluwari jiwa ingkang [ing…]