Kyai sudagar wus ora mikir pisan-pisan marang pagawean liyane, lawas-lawas sugih utang. Ing nalika samana kyai sudagar tumiba ing kamlaratan. Barêng wus bangêt miskine, lagi duwe kaelingan, yèn patrape ora bênêr. Wiwit iku banjur ngati-ati manèh, sarta kêrêp calathu mangkene: