Wong-wong Arab zaman jahiliah wis kenal ibadah kaji iki kang diwarisi saka leluhuré kanthi owah-owahan sawetara. Nanging, wangun umumé isih tetep padha, kayata thawaf, sa'i, wukuf, lan mbalang jumrah. Mung waé tatacarané akèh kang ora cocog karo syariat kang sabeneré. Mula, Islam banjur teka lan ndandani segi-segi kang klèru lan tetep nglakoni apa kang wis cocog karo pituduh syara' (syariat), kayadéné kang diatur déning al-Qur'an lan sunnah rasul.[2] Latar belakang ibadah kaji iki uga didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning para nabi jroning agama Islam, utamané nabi Ibrahim (nabiné agama Tauhid). Ritual thawaf didhasaraké marang ibadah kang dilakoni déning umat-umat sadurungé nabi Ibarahim. Ritual sa'i, ya iku mlayu-mlayu antara bukit Shafa lan Marwah uga didhasaraké kanggo mèngeti ritual kang dilakoni déning garwané nabi Ibrahim nalika golèk banyu kanggo anaké nabi Ismail. Déné wukuf ing Arafah iku ritual kanggo mèngeti panggonan ketemuné nabi Adam lan Siti Hawa ing donya, ya iku mula bukané kelairan kabèh umat manungsa.