ingkang kawêdharipun saking anggènipun yoga. Nanging Sri Krêsna lajêng kêparêng nyariyosakên dongèng kina, lêlampahanipun satunggaling brahmana ingkang kadhatêngan dewa awiraosan prakawis kamajêngan, wiraos wau winastan: anugita ingkang misuwur. (§ 16-51) ing ngriku nyariyosakên kados Sri Krêsna amulang Arjuna, ingsun iki juru mulang, lan wêruh yèn suksmaning manungsa iku siswaningsun. Inggih punika piwulang ginaib ingkang ing têmbe mêsthi sami andika parsudi.