——————————————————-Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten hosoro sak muniko, kito sedoyo saget sesarengan mudji asmonipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, bileh pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.( 4 )