Mênggah limrahipun lare ingkang dèrèng umur gangsal taun, punika dèrèng sagêd ambedakakên awon saening badhe. Wondene ingkang dipun rêmêni namung wontên ing wêwarnèn, kados ta: wêwarnèn abrit, ijêm, jêne, tuwin sapanunggilanipun ingkang sarwa mompyor. Awit saking punika, para sêpuhing lare inggih botên kêkilapan anggèning nuju manahing anakipun, inggih punika sabên manganggèni anakipun, têmtu mawi wêwarnèn ingkang mompyor, ingkang supados rêmên manahipun. Ananging sayêktosipun, lare dipun kulinakakên mangangge sarwa mompyor wau, badhe botên prayogi kadadosanipun. Inggih punika murugakên anggadhahi dhêdhasar bosênan utawi botên gadhah pamarêm dhatêng anggèn-anggèn. Dene sababipun anggèning murugakên bosênan wau, jalaran panganggèn ingkang sarwa mompyor punika, tumanduking dhatêng manahipun lare, kraos sangêt anggènipun sontan-santun sawangan, ing satêmah lare wau manahipun kados dipun têtangi rêmên nyandhang mangangge ingkang sarwa èdi-èdi. Awit saking punika prayogi dipun panganggèni ingkang warninipun bangsaning kêlêm-kêlêman. Kados ta wêwarnèn ingkang mawi sêtrip (lorèk), pêthak tuwin sapanunggilanipun, ingkang supados botên mosikakên manahipun lare kados kasêbut ing nginggil, saha ing têmbenipun dadosipun tiyang, manawi mangangge dhawah: limrah. Kajawi punika, lare dipun kulinakakên mangangge sarwa mompyor wau benjing diwasanipun asring dados tiyang royal nyandhang (modegek). Mênggah limrahipun tiyang royal nyandhang punika, adatipun bilih panganggènipun kathah [ka...]