kc. pipis. Poerwadarminta, 1939, #75 mipis mipIs mèpèd Wintêr, 1928, #1506 pipis pipIs I êngg. kn. ar. panganan diwungkus ing godhong banjur digodhog. II dipipis kn: didhêplok (dilêmbutake) nganggo gandhik ana ing pipisan (tmr. tamba, jamu lsp) pipisan: watu pêsagi piranti dianggo mipis. Poerwadarminta, 1939, #75 pipis pipIs pèpèd Wintêr, 1928, #1506 pipis pipIs K.N.