Ing bab 2 prakawis kasêbut nginggil, tiyang inggih sampun mangrêtos gênging paedahipun, liripun nyata bab 2 prakawis wau anjalari kambanganipun lajêng subur, inggih punika paniganipun dêrês, sampun tamtu anjalari agênging pikantukipun, ananging kadospundi rekanipun ngirid wragamwragad. tumrap pakan wau. Inggih jalaran saking punika tiyang lajêng ngumbara kalihan kambanganipun, punika tamtu nuju ing papan-papan ingkang nêdhêng panèn. Ing ngriku kambanganipun pikantuk têdha 2 prakawis ingkang kapetang cêkap. 1 pantun, inggih punika pantun gogrogan ing sabin, 2 kracak, keyong sapanunggilanipun inggih pinanggih ing ngriku. Nanging sanadyan sampun makatên, inggih kêdah taksih tumbas jagung, awit pakan punika inggih sagêd andêrêsakên paniganing kambangan. Limrahipun catunipun 1 dintên, kaping 2 cêkap jagung 40 katos tumrap kambangan 200.