Minôngka panutuping sêrat punika, pangajêng-ajêngipun ingkang angarang, sanadyan gêgayuhan ingkang kawasitakakên punika dahat anggènipun linangkung, sarèhning sampun wajibipun dados gêgayuhaning manusa, mugi-mugi botên wontên ingkang wêgah anjangkah, malah ing pamuji sagêda dados gêgayuhan umum. Awit punapa-punapa ingkang sampun sagêd dados gêgayuhan umum punika, adatipun tamtu lajêng kathah ingkang sagêd kasêmbadan. Witipun wontên sawatawis ingkang kasêmbadan, ing ngriku tamtu lajêng [la...]