Sastra gumelar ing jagad kang atuduh pangawikan,kang weruh ing tuduh sampurna tan ana ireng ing pethak,yen sira sampun waspada lumampaha alon-lonan,kebirira lan sumungah ujub loba singgahana.Ki Sukarsa wus alayar ing sakathahing segara,Margane tekeng makripat tanpa etung urip pejah,Damare murub tan pejah panganggo