Bisa uga, Pandhékar bisa nglawan mungsuh migunakaké pikiran tanpa ngeyuk awaké lawané. Ora galebo, wong kang kena iki bakal langsung lara. Ing jaman biyen, dicritakaké yén pandhékar iki mesthi bisa mlayu banter, ngilang ana ing keluk, bisa dadi wong liya, mlayu ing dhuwur banyu, munggah ing mlumpat saka payon ing payon. Mula, pandhékar iku biyasa saka ngobati awaké dhéwé kanthi cara tradhisional. Cara salah sijiné ya iku, pandhékar biyasané bisa pijet. Pijet kang dilakokaké saka niténi syaraf-syarat negndi bae ana ing awak. Ngelmu iki bisa uga diterapaké saka pendharahan utawa mili getih kang ora mandheg-mandheng amarga bisa nglancaraké miliné getih. Ana uga, pandhékar kang ngretèni ngelmu obat-obatan kanthi tradhisional. 