[...nika] yêktosipun pancèn botên anggumunakên, awit sadaya wau tuwuhipun botên sanès jalaran kabêkta saking dayaning kamelikan, mila lajêng wontên paribasan: melik anggendhong lali. Saupami manungsa botên darbe manah kamelikan, sampun tamtu botên badhe wontên têtêmbungan: rênggang ing arapêt. Mênggah wujuding manah melikan inggih punika: lumuh kasoran, ngupados unggul, ngupados pokil, eman kalongan, kêmèrèn, tuwin sapanunggilanipun. Pramila dayaning kamelikan kawawa mêdhotakên katrêsnan.Manawi ing jaman sapunika, tumraping tiyang ing golongn têngahan, pêdhoting pamitran punika botên ngêmungakên jalaran saking kamelikan ing bab bôndha, nanging langkung-langkung bab tumindaking kapulitikan, awit pundi ingkang botên nunggil ancas, adhakan lajêng dados crah, sok botên ngèngêti dhatêng kajênging pamitran tuwin kajênging pulitik. Red.