baita alit dhatêng panggenan kula. Sarêng kula sampun dumugi ing baita agêng, sakathahing juragan akalihan tiyang ing baita sadaya, sami ngudi anakèni dhatêng kula nalaripun nggèn kula ngantos dumugi wontên ing pulo suwêng wau. Anuntên kula anyariyosakên sakathahing lêlampahan kula. Satêlasing cariyos, kula dipun kandhani dhatêng pambêlah satunggil sampun ragi sêpuh, yèn sampun nate mirêng cariyosipun dênawa, ingkang adhêdhangka wontên ing pulo wau, kathah ingkang sampun sami sumêrêp, yèn dênawa punika amangsa tiyang, dadosa mêntahan utawi matêngan. Wondening sawêr ing pulo wau, dhasaripun kathah, yèn rintên umpêtan, bilih dalu sami mêdal.