kang kangkono, atiku krasa ngêrês, aku ngrêti yèn atimu mêsthi rusake. Nanging kapriye ta, mungguhing jêjodhohan, iku iya luwih gawat, yèn piandêling wong tuwa, jodho iku dudu gaweaning manungsa. Saya tinêmune ing jaman saiki, jêjodhoan iku, tumraping wong tuwa ora mardika têmênan panguwasane mênyang anak, uga ana rasane gumantung mênyang bocah kang arêp anglakoni, iku iya luwih gawat. Yèn aku ngèlingi, suwargi êmbahmu iku sadulurku tuwa, aku wajib milu ngêmbat apa