wontênipun sarasehan bab basa tuwin sanès-sanèsipun ingkang magêpokan bôngsa-bôngsa ing Indhiya Nèdêrlan (Congres voor taal- land- en volkenkunde ing Ned. Indie) manggèn ing dalêm Cakraningratan, ugi ing Surakarta. Kula yêktosi para sadhèrèk Jawi kados sami kêgugah manahipun, lajêng sami anggrêgut sarêng tumandang sumêdya anggêgêsang kagunan adiluhung saha kasusastran Jawi ing sagadug-gadugipun. Ing pundi-pundi panggenan ing tanah wutah rah kita punika lajêng thukul pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sêdyanipun marsudi kagunan Jawi kados ta: bêksa, pakaryan tuwin sapanunggilanipun. Para sadhèrèk ing Samarang sami angêdêgakên pakêmpalan ingkang dipun namèni: Sabakarti, ajêg sabên minggu mitontonakên kagunan bêksa, kados ta: wirèng, ringgit tiyang sapanunggilanipun. Ing salêbêtipun taun ingkang kapêngkêr punika kathah para sadhèrèk Jawi ingkang sami ngadêgakên pakêmpalan-pakêmpalan lan mardibasa. Malah pakêmpalan Radyapustaka ing Surakarta ngadani angwontênakên kumisi wêwakilipun [wêwaki...]