Bocah-bocah wadon kang ingsun pundhut iku mêsthine rak padha jijik andêlêng patrap ingsun, ingsun wis krasa dhewe, sabab ingsun iki wus gênah yèn ora kêna diarani wong apik. Sabab, kang aran wong lanang apik iku wong kang manggon ing panggonan kang sêpi. Bojone mung siji, bisa dadi rewang. Wong wadon kang mangkono iku, ora akèh pêpenginane kang kanggo awake dhewe. Kang diladèni, dipundhi-pundhi. Dewa kang ana sajrone awake, bojone aran ngrasakake kanikmataning swarga ana ing bumi. Mungguh sariraningsun iki adoh bangêt sing mêngkono iku. Satêmêne ingsun krasa eman, yèn anakira sira