Ana sawetara kasil panelitèn sing nyatakaké yèn kontribusi Srengéngé manawa wis dilirwakaké jroning pamanasan global. Loro èlmuwan saka Duke University ngira-ira yèn Srengéngé manawa wis mènèhi kontribusi terhadap 45-50% paningkatan suhu hawa rata-rata global selama periode 1900-2000, lan sekitar 25-35% antara taun 1980 lan 2000.[11] Stott lan kancané ngandharaké yèn modhèl iklim sing didadèkaké pedoman wektu iki membuat estimasi berlebihan terhadap èfèk gas-gas omah kaca dibandhingaké karo prabawa Srengéngé; dhèwèké uga mratélakaké yèn èfèk pendinginan saka debu vulkanik lan aerosol sulfat uga wis dipanlang remeh.[12] Senadyan mangkono, dhèwèké nyimpulaké yèn kanthi ningkataké sensitivitas iklim marang prabawa Srengéngé, sebagéyan gedhé pamanasan sing kadadéyan ing dékadé-dékadé pungkasan iki disebabaké déning gas-gas omah kaca. Ing taun 2006, sawijining tim èlmuwan saka Amérika Sarékat, Jerman lan Swiss nyatakaké yèn ora nemokaké anané paningkatan tingkat "keterangan" saka Srengéngé ing sèwu taun pungkasan iki. Siklus Srengéngé mung mènèhi paningkatan cilik watara 0,07% jroning tingkat "keterangan"né jroning 30 taun pungkasan. Èfèk iki cilik banget kanggo mènèhi kontribusi marang pamanasan global.[13][14] Sawijining panelitèn déning Lockwood lan Fröhlich nemokaké yèn ora ana hubungan antara pamanasan global karo variasi Srengéngé wiwit taun 1985, liwat variasi saka output Srengéngé utawa variasi jroning sinar kosmis.[15]