aklam, Allah kang langkung wikan, dene kang kena rinembug, masalah urip neng dunya. 82. niku kang kula weruhi, marga becik lawan ala, bener luput ing penggawe, awit tingal tiningalan, rasa risi karasa, sumantan tiru tiniru, sami tiyang ngalam dunya. 83. saya kerasa jro galih, Surawijaya miyarsa, kyai guru wirayate, kawula nuwun sumangga, iang sakarsa mrediya, nadyan bentusna ing gunung, jegurena ing samudra. 84. sakit pejah tan gumingsir, lan inggih sampun precaya, ulun lumiring sapangreh, kyai guru wecana, sukur setya ing kula, lah mangke carita ingsun, bongsa gelar myang ngibarat. 85.