saupami manungsa punika botên nênêdha. manawi kenging pêpanas utawi kinêrokan. bilih jampi ingkang mawi sarana. amiliha gêgodhongan ingkang adêg asli srêngenge. saupami kagêngên udaling latu. manawi sami udalipun. utawi sênêp. utawi watuk. pangarangipun Êmpu Yogiswara. têmbungipun makatên. mênggah jampènipun ingkang saking upakarti manah ugi anancêbakên cipta marta wêlas asih. manawi jampi ingkang mawi sarana. ingkang kiwa kawawa ngudalakên angin. ananging sêsakit punika anggènipun warni-warni. mêngah jampènipun. awit gêsanging raga kita punika muhung jantung purwanipun wontên. satunggal pêrnah wontên ing kiwa. sabab angin punika anggènipun andarbèni sêsakit awit saking pupu dados botên lêstantun lampahipun. ingkang anartani dados gêsanging raga kita punika. dados kawawa ewah gingsir lampahipun. punika saèstu andarbèni sêsakit kawontênanipun dhatêng raga. ingkang tamtu saras sakitipun. manawi sumusup ing wadhuk têmahan dadosakên sakit mulês. inggih punika toya saking karingêting pramana. Mênggah jantung punika andarbèni bolongan tiga. ingkang têngah kawawa ngudalakên toya. punika lajêng lêstantun lampahipun. saèstu raga kita punika botên andarbèni sêsakit punapa-punapa. inggih botên andarbèni sêsakit. apadene jalma manungsa kang padha andulu. mênggah gêgodhongan ingkang adêg asli toya wau sampun kapratelakakên ing bab kaping 16.kawawa mahanani kêmbang sarta uwoh kang padha andadi. 1. 2. Sakit saking angin. Sadaya wau tuking sêsakit dumunung wontên ing jantung. ingkang satunggal ing têngah. kêdah nancêbakên cipta marta wêlas asih. ingkang saking upakartining manah. punika