durung bisa mbangun sarana-sarana mau. Mula banjur keputusan sing kaya kaya mangkono. Kanggone guru keputusan kaya mangkono iku ibarate "buah simalakama". Arep diunggahake satemene pikirane ora nutut, ora cocog karo batine guru. Yen ditunggakake, kalah karo keputusan. Nanging sarehne ana keputusan kaya kangkono si guru mung nurut wae. Sing kaping pindho ana sawijining ahli pendidikan sing kandha yen satemene bocah iku ora ana sing bodho. Kanggone guru, yen mengkono rak gurune sing ora bisa mulang, utawa pancen guru bodho. Yen pancen gurune bodho, kok bisa lulus sekolah guru? Lha test IQ sing nuduhake murid nduweni IQ 90, 100, 110, 120 kuwi apa tegese ? Yen ana murid salah, sing salah dudu muride, sing salah gurune. Bab kaya mangkono uga njalari guru golek rekadaya supaya asile mulang "diarani apik".Ing babagan ujian uga kaya mangkono, ujian sing maune dileksanakake sacara nasional, banjur diganti ujian sekolah. Ujian iku lumaku sawetara taun. Kajian masalah ujian uga dianakake. Ana penelitian sing ngandhakake yen mutu ujian sekolah ora bener. Akeh sekolah-sekolah sing mbiji murid angkane dhuwur-dhuwur , bareng ditest maneh peserta ujian ora bisa njawab kanthi bener. Mula ujian sekolah didandani maneh kanthi aturan biji saka sekolahan ditambah 4, iku kanggo pathokan. Yen bijine kaceke luwih saka papat, ora dianggep. Pranyata akeh sekolah sing muride ora lulus, lan sekolah-sekolah mau ing taun candhake ora oleh murid. Ing kene "peran guru" uga gedhe. Jalaran guru kepengin muride lulus banjur bijine diunggahake nganti pol. Ana sekolah sing mbiji muride 10 (sempurna). Lha ya ngene iki sing nyebabake guru ora bisa jujur. Sing keri dhewe