[...sanipun] sang prabu, Nyai Rôndha Sêngkêran botên kantun, kalih tansah anangis kemawon. Dewatacêngkar anjêngêr ningali bagusipun Ajisaka, pangandikanipun: apa sira kang kapiadrêng dadi dhahar ingsun, anjaluk bumi saambane ikêtira. Ajisaka munjuk: Inggih kawula, bilih andadosakên parênging karsa dalêm. Dewatacêngkar ngandika malih: aja, ingsun eman, sira wong isih ênom, bagus rupanira, balik sira ngawulaa, ingsun gawe bupati. Ajisaka munjuk: sakalangkung-langkung panuwun kawula ing pasihan dalêm. Abdi dalêm kêdah anyuwun siti ing Mêndhangkamolan. Dewatacêngkar ngandika malih: yèn sira ora kêna sun eman, iya: sun turuti kêkarêpanira.