[...ro] mau, calathune, aku kang bakal ambênêri sulayamu, prènèkna sarangane. Sawise calathu mangkono, banjur mapan, diapit ing bocah loro mau, sarangan tumuli dikalêthak, calathune, cangkoke kang siji iki dadi bubuhane kang wêruh dhisik, sijine dadi bubuhane kang anjupuk dhisik, isine dadi bubuhanaku, sumurupa tuwase olèhku nibakake bêbênêran. Mangkono iku kang wus dadi adat wêkasaning prakara. Ênggone calathu mangkono iku kambi gumuyu.