Nanging saiki, uripe wus beda. Ora kaya jaman jaya-jayane dhagelan mbiyen. “Kanggo nyukupi butuhe kulawarga, aku dadi wong mbarang ing dalan, ing bis-bis ing Terminal Tritonadi,” ujare Brinthik. Kabeh kuwi dilakoni minangka kuwajibane wong lanang sing darmane nyukupi kabutuhane kulawargane.