Pênyon; glêpung dipun êdang, dipun juri toya mawi kunir. Ing têngah dipun sukani pisang, kawungkus lajêng dipun êdang. Manawi sampun matêng kaleletan angus, lajêng ka-iris-iris. Winastan pênyon, saking têmbung pênyu damêlan, kalêbêt kewan ingkang sae lan inggil aosipun lan sagêd gêsang ing toya punapadene ing dharatan. Punika kangge lambang mugi tansah cinakêtna kaliyan wêdaling pratala miwah sêsêgêring warih. Ringkêsipun; mulya lan kacêkap gêsangipun.