Ngabèi Samirana lajêng lampahipun dumugi ing pakuwon ngarsanipun kyai patih, matur sarèhing dinuta, miwitlimiwiti. malah amêkasi. Kyai patih lêgêg ing galih miyarsakakên aturipun Ngabèi Samirana, dene sang pandhita botên anggadhahi gigrig ing manah kadhatêngan mêngsah ingkang tanpa wicalan, pangunadikaning galih: baya pandhita iku duwe aji pangabaran kang bisa gawe pangapêsaning mungsuh,