Tatelanipun sêrat Mahabarata punika babading bôngsa têdhakipun satunggaling narendra, ingkang jajuluk Prabu Barata. Panjênênganipun putranipun Prabu Dusjanta mijil saking Dèwi Sakuntala, ingkang aluraning lêlampahanipun ugi wajib sami andika sumêrêpi, (Sakuntala punika dêdongenganipun Sang Kalidhas). Baratas atêgês têdhakipun Prabu Barata, dene: maha, atêgês agêng, dados sêrat wau babad agêng nyariyosakên lêlampahanipun para têdhak Barata. Ing antawisipun para têdhak Barata wontên satunggal ingkang akêkasih [akê...]