Hyang Moho Kuwaos angabulaken sadaya panuwunan.Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko.Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados "tiyang sepuh" duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah.Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah.Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: " Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih