asu, sun-titik asale purwo lamun becik tan dadi seriking janmi, nadyan babi celengo, ngingu dhewe awit saking cilik, sopo ingkang wani nggugat mring wang halale ngungkuli cempe. Sanadyan iwak wedhus, yen asale srono tan becik haram, lir iwak söna, nadyan babi iku, tinilik kawitaniro, yen purwane ngingu dhewe awit genjik, luwih saking mendo. Nadyan wedhus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramiro, nadyan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dhewe marang wonodri, dudu celeng cölöngan, halale kalangkung sanadyan iwak maeso.” “Yen cölöngan luwih haram saking babi,” ujarnya Guru tigo, “luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu ciloko, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandhangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, öra tau mangan enak, öra tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wismo.”