Suroboyo," kandane Pak Parman nang aku. man. NDik kuto sakmarine iku deweke ngenalno maneh."Iki Tuban.""Iki Semarang."Pak Suparman tetep sregep nyritakno kuto-kuto liyone maneh nang aku ambek Suhud sing diliwati trukgandeng. Pemandangan pesisir sing ketok cembung pancen temenan nyenengno ati. Prahu-prahu sing podo ngambang. Mestine wiwitane tengah wengi wis njegur nang segoro. Babar pisan gak kuwatir gulungan ombak sing nerjang prahu-prahu ringkih koyok ngono.Panguripane wong-wong sing njaring iwak yo mengkono nasibe, koyok-koyoke nggak iso diowah-owahi