Pak Ustadz lan Rifqi ndelehke laptopku, kaya-kaya skripsiku ora penting meneh utawa dekne kabeh nganggep skripsiku wis bener, embuh haha. Padahal kebeneran skripsi mung dosen pembimbing lan Allah sing ngerti. Sadurung pak Haji mbanjurke ceritone, aku bali ngeling wayah kuwi, nengendi awake dhewe isih semester loro.