nugêl buntut lan mrithili sikil kêndhêla, (nyuwèk cangkêm cêcak ing dina Jumungah enz) pêrlune sapele mung amburu bungah ing ati saka bolonging buntute linêbon êlar utawa barang kang ènthèng banjur diculake, kêndhêla mubêng kalangan ora bisa mencok, dening paruthuling sikile, bocah kang duwe akal mangkono agiyak-giyak, iku kang nuntuni ora bêcik marang panganggêping ati, tumraping mubarang liyane, kêlantur tumêkaning tuwa kolu niyaya wong, awit wis ginulang wiwit cilik mula manggan gawe piala marang khewan. Dene khewan kang wênang dipatèni kang malarati, (ula, kalabang, kalajêngking enz) marang manungsa.