Wong wadon banjur mangan. Anake wis disèlèhake, ditunggu Martin. Bocahe isih nangis bae. Nanging saking pintêre Martin anggone ngênêng-ênêngi, dijak ngguyu, dijak gunêman, bocahe suwe-suwe mênêng. Banjur lambene diênggo dolanan, didêmak-dêmok nganggo gêgêring driji panuduh, karo dijak ngguya-ngguyu. Bocahe iya banjur lali ngêlihe, gêlêm ngguyu. Sasuwene ndolani bocahe, Martin nanggap wong wadon mau, ditakoni jênênge, omahe Ian liya-liyane. Wong wadon banjur crita mangkene :