Gusti lajeng ndhawuhi Musa mandhap lan piyambakipun kagungan rencana kanggé mbrasta bangsa Israèl lan damel Musa dados bangsa ing éngga lan ageng. Musa Nyobi nglunakaken galihing Gusti saèngga Gusti boten siyos mbrasta bangsa pilihan-Nipun kasebut (Keluaran 32:9-14). Musa lajeng mandhap gunung kanthi mbekta kalih loh watu ingkang dipunserat déning Allah piyambak. Nalika piyambakipun kapanggih kaliyan Yosua ingkang nengga piyambakipun mandhap saking gunung, Yosua ngendika bilih piyambakipun mireng unén - unén perang ing perkemahan Israèl, ananging Musa mbangsuli Yosua bilih ingkang dipunmirengaken sanès minangka nyanyian kemenangan utawi kekalahan, ananging nyanyian ingkang sinautan. Nalika mandhap saking gunung kasebut Musa ningali anak lembu emas lan tiyang ingkang sami jejogedan, saèngga Musa dados duka, kekalih loh watu ingkang dipunbekta lajeng dipunbalangaken saking astanipun lan dipunpecahaken ing kaki gunung kasebut. Musa lajeng mbakar anak lembu emas kasebut kanthi latu, dipungiling dumugi alus, lajeng dipunsawuraken ing nginggiling toya lan tiyang Israèl dipundhawuhi sami ngunjuk. Musa lajeng nyuwun pirsa dhateng Harun kénging punapa piyambakipun ngrawuhaken dosa ingkang ageng punika dhateng bangsa Israèl, ingkang dipunwangsuli Harun bilih dhasaripun bangsa Israèl minangka bangsa nista; piyambakipun ndhawuhi bangsa saperlu ninggalaken emasipun, lan nalika emas sampun kakumpul lan piyambakipun nguncalaken ing salebeting latu, lajeng medal anak lembu itu (Keluaran 32:22-24).