Antara limang taun ênggone dadi panggêdhening desa, Si Dite digugat ing wong sadesa, prakara olèhe sawênang-wênang marang darbèking liyan. Ing wasana Si Dite kabuwang sarta kapocot saka ing kalungguhane. Dene satêmêne Si Dite anaking maling, patine marga tinumbak ing wong. Saking alaning kalakuane, nganti ora ana kang sudi ngrumat turune, mulane bênêr ujaring paribasan: kacang môngsa ninggala lanjaran.