antawis ing laminipun, kangjêng sultan ing sabên-sabên inggih miyos sinéwåkå, nanging botên ngandikå bab tanah Matawis. Ki Pêmanahan sangêt-sangêt ing pangajêng-ajêngipun anggènipun badhé tampi ganjaran tanah ing Matawis. Kyai Juru tansah pitutur akèn sabar, sabab botên wontên adatipun ratu cidrå ing pangandikanipun, nanging Ki Pêmanahan sampun isin aningali ing tiyang kathah sartå èngêt ing sakiting manahipun dhatêng kangjêng sultan, amargi dipun cidrani. Kålå samantên Ki Pêmanahan késah saking nagari adhêdhêkah ing dhusun Kêmbang Lampir amêrtåpå wontên ing ngriku, sarêng sampun antawis lami, anuntên Susunan [Su…]