Kasebut ing serat baratayuda, para putranipun Drupadi gangsal pisan, inggih sang pancawala, sedaya sami kapejahan dening sang aswatama, nalika lampah dhusta ngamu wonten pakuwon Pandhawa, dene sang Gathutkaca pinejahan dening sang Karna, tegesipun pancawala tuwin Gathutkaca sampun kajarwa ing nginggil, dene tegesipun karna = kuping mangertosipun : wontening wicara ingkang boten saged tinampen talinganing ngasanes, marga sampun kasumerepan kacidranipun, punapa dene bilih talingan kita boten purun kapanjingan utawi kelu dhateng swara kadoracaran wuwus kacandhalan lan sasaminipun, punika nama pejahing wicara lan swara, inggih atages sang karna amejahi sang Gathutkaca, wondene sang Aswatama kangge pralambang mangsah samadi, mila sayoginipun kita samiya anandhangaken ulah samadi ig sakuwasanipun, murih papancening indryia kita, inggih sang Pancabalahadwitiya ( Pancawala) saged pejah. Ateges boten kataman dening kamayaning sadguna, inggih pepenginan nem prekawis. Menggah pepenginan nem prekawis wau inggih ingkang among karsoutawi mituruti karsa, wiwijanganipun kados ing ngandhap punika :