Kula botên sagêd amratelakakên bingahing manah kula, sabab ingkang kula tingali punika, dede supêna ing sayêktosipun. Sarêng manah kula sampun têtêp, kados ingkang wau-wau, kula lajêng sumêrêp, yèn ingkang kula mirêngakên ngakak sarta kula tut wingking wau, sayêktosipun dhapur bêbujêngan, mêdal saking sêgantên, sabên-sabên lumêbêt ing luwêng amangsa bathang tiyang.