Kados kula sampun matur bilih dhawahing kabêgjan utawi kacilakan punika, ing ngagêsang botên sagêd nyakrabawa. Nanging kados kenging kawastanan bilih dhawahing kabêgjan utawi kacilakan punika sawanci-wanci tuwin saênggèn-ênggèn, mila inggih lajêng wontên têtêmbungan: bêgja cilakaning manungsa tan kurang marga. Kayaktènipun kados dongèng ing ngandhap punika: