punika kacêpêng priyantun, blandhong, apangkat ngabèi, dêmang, kawajibanipun angladosi kajêng obong tuwin glondhong saha ing sasamènipun. Namanipun priyantun wau sami apurwaka pônca, ingkang lajêng katêgês namining kajêng utawi atêgês obong, kados ta: prabatang, mandhira, gurda, jêmpina, tuwin basmara, dene wontênipun pranatan ingkang sakawit, sawêg wiwit ing taun (9 12/2 1796) 1868 dalah sêsambêtanipun. Kintên kala taun 1908 sadaya wana pajatèn dipun ambali malih kapundhut kangjêng guprêmèn. Karsanipun kangjêng guprêmèn kapiridakên utawi lajêng tumindak kados tumrap Surakarta ingkang kala taun 1912 sadaya pajatènipun sampun pasrah dhatêng Kumpêni, utawi kados Ngayogya ingkang dèrèng dangu inggih makatên. Ananging sangking karigênaning pangudinipun bupati patih Radèn Mas Tumênggung Bratadipura, taksih kaparêng lêstantun ngantos samangke, amung dipun tamtokakên kêdah kabangun ing tata enggal, kados wana kagunganipun kangjêng guprêmèn. Tuwin dipun cêpêng dening tiyaTiyang.