Prajangjian ingkang kapisan, sadaya pakêmpalanipun tiyang pribumi, sadaya guru-guru pribumi lan sanès-sanèsipun tiyang ingkang sampun cêkap pangajaranipun, manawi mirsani ingkang adi-adi ing yêyasaning bangsanipun sampun kok kaanggêp namung rumaos mirsani kasênêngan, kêdah kaanggêpa satunggiling patrap ingkang niyat anjêmbarakên lan nyaèkakên, punapadene angindhakakên kasarasaning sasaminipun lan sariranipun piyambak, lan botên namung kawruh pandamêling yêyasan kemawon.