dumuginipun ngêjogi malih manawi sampun nipis, inggih dipun ènthèngakên, amargi saking anggènipun sami ngèngêti, bilih sayêktosipun sanak sadhèrèk piyambak, kathah ingkang ambutuhakên dhatêng pralenan, kalêbêt kula. Botêna mêkatên, inggih idhêp- idhêp sinau ambangun turut dipun sayukakên dhatêng karukunan, bokmanawi sagêd kasawaban, rukun agawe santosa. Purun anggêgulang manah manut miturut dhatêng tatanan ingkang nyata mikantuki. Lingsêm ingkang dipun lingsêmi sintên, upami rikuh ingkang dipun rikuhi punapa - ngêtutakên ombyakipun sadhèrèk kathah ingkang para sadhèrèk piyambak sagêd mastani: pralenan iku lêkas kang bênêr lan bêcik. Sanadyan kula dèrèng mangrêtos: bênêre kapriye - bêcike sing êndi?, inggih amung tekad-tekadan mathuk dhatêng rekadaya ingkang amurih widadaning sêdya damêl pitulungan, tur dhatêng sadhèrèk piyambak. Punapa eman? Punapa rugi?