cariyosakên anggèn kula bidhal saking griya numpak kareta latu (sêpur) dhatêng ing Samarang, utawi anggèn kula nêningali têtingalan warni-warni, punapadene têtumbas kabêtahaning tiyang, ingkang badhe kêkesahan têbih numpak baita dhatêng ing nagari ngamanca, sadangunipun kula wontên ing kitha Samarang wau, amargi ing jaman sapunika, sipat tiyang sagêd angungêlakên sastra, [sa...]