Sêmar: We, hla kuwi rak pikirane wong sing bodho, lan sing sugih aras-arasên. Nèk lumrahe nagara kuwi anggêre pangane murah, bayaraning buruhan iya suda, awit anggêre pangan murah, ajining dhuwit kuwi mundhak, ing môngka kêkuwatane buruhan ajêg bae, mulane bayaraning buruhan iya banjur suda. Nanging mungguhing tanah sabrang sing digroki wong-wong Jawa kaya sing tak kandhakake ing ngarêp, suda wuwuhing buruhan iku, bangêt orane utawa timbange gumantung marang kaanane kono. Kang iku bab kiyi mulane ora kêna dipasthèkake. Saiki tak nyaritakake liyane manèh [ma...]