Ing têmbe para dewa marah piyambak dhatêng manungsa, kalamôngsa alantaran para linangkung, ingkang sinêbut para wicaksana utawi rêsi. Mantram, pikajêngipun: tatêmbungan, utawi kaèbêkan suraos, ingkang ungêlipun wontên pangwasanipun, tumrap ing alam gaib --- kawarahakên supados dipun pedahakên dening tiyang. Dene dayaning mantram wau angedap-edapi. Tiyang sampun sami kawarah kadospundi anggènipun angèsthi, murih ciptanipun tuwuh pangwasanipun.