Petruk : Nèk rumasaku kok iya mokal bangêt bisane uwong nglakoni kang mangkono kuwi, apa manèh wong sing kaya aku kiyi, manggon ana ing kutha gêdhe, sing akèh rêridhune, kaya ta: boskup, bangsawan, sêtambul lan isih akèh manèh tunggale, bisaa angêrèh marang kanêpsone patang prakara mau. Lagi si rama bae, tur manggon ana ing kutha cilik, nèk kabênêr malêm Minggu kamar bolah ana kêthêmlang-kêthêmlèng, bature dikon nglèncèri, manawa-manawa ing kono ana sing lagi dhomino.