Nalika lare sampun ngumur kawan atus sangang dasa dintên, punika dipun wastani kalih jaman, prabotipun badan saya wimbuh santosa, sarta kulitipun saya wimbuh kandêl, amargi tansah katahman dening sari asthagina. Ing mosa punika lare sampun darbe kêkajêngan, kados ta, samubarang ingkang katingal enggal, kapengin anyêpêng, sarta pamirêngan enggal inggih kêdah kamirêngakên punapadene kêdah anulad.