marga aku iki dadi rasulé para bangsa kang dudu bangsa Yahudi, aku nganggep yèn bab iki dadi kamulyaning anggonku leladi, 14 yaiku mbokmenawa aku bisa nuwuhaké rasa mèri ing sajroning batiné para Sadulurku tunggal bangsa miturut daging, sarta bisa nylametaké marang sawatara wong panunggalané wong-wong iku. 15 Sabab yèn panampiké iku ateges pirukun tumrap ing jagat, panampané wong-wong iku apa nduwèni teges liya kajaba urip saka ing antarané wong mati? 16 Menawa jladrèn kang sapisanan iku suci, dadiné jladrèné kabèh uga suci, lan yèn oyodé suci, pang-pangé uga suci. 17 Mulané, menawa pang-pangé wis ana sawatara kang dikethoki, lan kowé kang dadi thukulan alas wis kacangkokaké minangka gantiné, temahan mèlu olèh bagéan saka oyodé wit zaitun kang kebak tlutuh iku, 18 kowé aja padha gumunggung marang pang-pang iku! Menawa kowé padha gumunggung, padha diéling, yèn dudu kowé kang nyangga oyodé, nanging oyod iku kang nyangga kowé. 19 Bisa uga kowé bakal kandha: Ana pang kang padha dikethoki, iku supaya aku kacangkokaké. 20 Iya bener! Anggoné padha dikethoki iku, awit saka anggoné ora pracaya, lan kowé bisa jejeg iku mung marga pracaya. Kowé aja umuk, nanging malah wedia! 21 Sabab, menawa Allah ora ngéman marang pang-pang kang asli, Panjenengané ora bakal ngéman marang kowé uga. 22 Mulané waspadakna sih-kamirahané Allah, nanging uga pandamelé kang keras, yaiku pandamelé kang keras tumrap wong kang wis padha tiba, nanging kamirahané tumrap kowé, samono iku menawa kowé tetep ana ing kamirahané, menawa ora, kowé iya bakal padha kapagas uga. 23 Nanging pang kang wis padha kapagas mau uga bakal kacangkokaké, menawa ora puguh anggoné ora pracaya, jalaran Allah kagungan pangwasa nyangkokaké iku manèh. 24 Sabab menawa kowé kang dadi pangé wit zaitun alas wis padha kakethok, lan cengkah karo kaananmu iku, kowé wis padha kacangkokaké ing wit zaitun sejati, méndahané manèh pang-pang kang asli, mesthi bakal kacangkokaké ing wit zaitun asliné dhéwé. 25 Para Sadulur, supaya kowé aja padha rumangsa pinter, karepku kowé padha mangertia wewadi iki: Wong Israèl iku sapérangan padha mangkotaké atiné, nganti tekan ganeping cacahé wong-wong saka bangsa-bangsa liyané kang sowan marang Allah. 26 Kanthi patrap kang mangkono, wong Israèl bakal kaslametaké kabèh, kaya kang katulis, surasané, "Saka ing Sion bakal rawuhé Juru-wilujeng, Panjenengané bakal nyingkiraké sakèhing pamblasaré Yakub. 27 Lan iki prasetyaningsun karo wong-wong iku, nalika Ingsun mbirat dosané." 28 Mungguhing Injil, wong-wong iku padha dadi mungsuhé Allah marga kowé, ananging mungguhing pilihan, wong-wong iku padha dadi kekasihé Allah, marga para leluhuré. 29 Sabab Allah ora keduwung tumrap peparing lan timbalané. 30 Sabab iya padha karo kowé ing biyèn, anggonmu padha ora mbangun-turut marang Allah, nanging saiki wus padha nampa sih-kawelasan marga wong-wong iku padha ora mbangun-turut, 31 mangkono uga, wong-wong iku saiki iya padha ora mbangun-turut, supaya marga saka sih-kawelasan kang wis koktampa, wong-wong mau uga bakal nampa sih-kawelasan. 32 Sabab Allah wis ngungkung manungsa kabèh ana ing kaanan ora mbangun-turut, supaya Panjenengané bisa nélakaké sih-kawelasané marang wong-wong kabèh mau. 33 Wah, saiba gunging kasugihan, kawicaksanan