Basa wredha krama iku basa krama kang nganggo tembung krama mawa ater-ater lan panambang ngoko: "dak-", "ko-", "di-", "-ku", "-mu", "-(n)é", "-(k)aké". Madyama purusané nganggo tembung "panjenengan sampéyan" utawa "sampéyan", déné utama purusané nganggo tembung "kula". Panemu liya mratélakaké yèn ing basa werdha krama uga bisa nganggo tembung krama inggil, tembung "ingkang" bisa kawancah dadi "kang", nanging ora bisa nganggo tembung madya kang wancahan: "napa", "nika", "kémawon". Panganggoning basa wredha krama padatané ing guneming wong tuwa (wredha) marang wong enom. Ing sor iki conto ukara ing basa wredha krama.