liyan, kuwi kudu sing eklas, gêgêse:têgêse. kudu sing sukci, aja menga-mengo ngiwa, nêngên, ngarêp, mêmburi, mêngisor utawa mêndhuwur, karêpe: aja anduwèni kêpengin di: wadhuh brêgase, wadhuh sugihe, wadhuh lomane, lan sapiturute. Mêngkono uga aja anduwèni melik, yèn mêntas têtulung wong banjur anduwèni pangarêp-arêp: nèk ing besuk bisa mulya, aku mêsthi disauri saêmbolan, lan sapadhane. Iki ora kêna pisan-pisan. Nanging uwong awèh pitulungan nyang liyan, kuwi kudu kayadene ambuwang uyuh utawa kotorane dhewe. Mara, andak iya kêpengin baline, rak iya ora, ta.