2. Manawa kawawas wis sunya matine, utawa ulate wis pucêt, wêwayangan sajroning netra wis oncat, kêdhèpe wis lèrèn, alise wis têpung, kêtetekêtêke. wis sêpên, badan anyêp wis kambu kandaninggandaning. sawa, iku kang kawawas mau tandha wis tumêka ing janji angalih marang panggonan kang maha mulya, anunggal karo kahananing Dzat-kita Suci, iku sumangga ing panampane, amung atur pamujiku kang muga-muga