[...lah] kabatosan, nadyan linangkung adi kados punapa, botên sagêd katingal ngalela kados ingkang sami marsudi kawruh kalairan, malah ingkang piniji dados pangajênging kamajêngan ing dunya, inggih bôngsa ingkang marsudi kalairan wau punika.§ Manawi badhe mratitisakên murih saya têrang, amriksanana sêrat Piwulang Gaib anggitanipun H.P.B. Dene ing jaman Satyayoga ingkang kaajêngakên prakawis kasuksman§ Suksma, têmbung Sansêkrit, wêrdinipun: alus. mila sampun saèstu para marsudi kasuksman ingkang sami manggih aji. Amung kemawon rèhning dawêg lumampah 15 taun dumugi wêdalipun buku punika, tamtunipun wataking jaman Satya dèrèng sagêd katingal cêtha. Ewasamantên sampun kenging katitik saking kawontênan samangke, nadyan nagari-nagarinipun bôngsa ingkang botên angajêngi dhatêng kawruh kasuksman, nanging sabên wontên ingkang ngrêmbag kawruh wau, botên dipun pitambuhi, malah dipun mirêngakên tiyang kathah. Punapa malih sagêd katitik saking majêngipun agami-agami, punika satunggaling pasaksèn malih ingkang anêdahakên peranganing watakipun jaman Satya.