dumunung utawa kadarbe dening para manusa iku ana kang wus sampurna kabangkitane, nanging ora dianggo, dadi pirantining pôncadriya mau mung tansah diênêrake marang donya iki bae, yaiku marang wêwadhagan, malah manusa kang mangkono durung pracaya bab anane alam gaib, kang