Pranolo, Asisten Wedana Randublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké boten numpesake Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin wonten Madiun. wonten punika warga désa diasut supaya boten mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel saha dibuang wonten njabanipun pula Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantunipun Samin Surosentiko kalih Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin wonten tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn, Pathi. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran wonten tlatah Jatirogo, Tuban, nanging boten kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan wonten sawetara tlalah kayata wonten Purwadadi, Madiun, Pathi saha Bojonegoro, wong-wong Samin sampun boten ngregani para Pamong Désa saha Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga boten wonten figur pemimpin ingkang kuwat. Saking data ingkang ditemokaké wonten Serat Punjer Kawitan, disimpulaké menawi Samin Surosentiko inggih punika sawijining Pangèran utawa bangsawan ingkang nyamar dumados wong cilik kanggo ngumpulakén kekuatan rakyat kanggo nglawan pemerentah Kolonial Walanda.[11]