Kacariyos ing nalika punika wontên satunggaling tiyang kalêbêt turunipun Bun Yamin anama: KisKisy # punika kécalan kuldi sawatawis. Tumuntên kèngkènan satunggal anakipun awasta Saul tuwin réncangipun kinèn anglacak kuldi wau. Lajêng dumugi sacêlaking nagari Ramah, lah ing ngriku réncangipun lajêng angrêmbagi dhatêng Saul kapurih pitakèn dhatêng tiyang sidik mênggah kuldi wau wontên ing pundi. Saksana lajêng pitakèn dha-[147]têng nabi Sêmuèl. Wondéné nabi Sêmuèl dhasar sampun kawangsit déning Pangéran kadhawahan anjêbadi tiyang ingkang pitakèn kuldi punika dadosa ratunipun Banisrail. Sarêng sampun kapanggih, nabi Sêmuèl tumuntên ngandika dhumatêng Saul: "Kowé lumêbua ing gêdhong bêbarêngan mangan lan aku! Déné mungguh kuldimu wis aja kopikir, sabab wus katêmu. Balik kowé bakal anduwèni samubarang kang kasênêngan ing tanah Israil kabèh." Saul botên mangrêtos pangandika punika. Sarêng énjingipun, nabi Sêmuèl angatêrakên Saul. Wontên ing margi piyambakan nabi Sêmuèl angrogoh cupu isi lisah wangi, lajêng dipunsokakên ing sirahipun Saul sarta dipunaras, pangandikanipun: "Lah kowé iku kajêbadan déning Pangéran angratoni Banisrail!" Sêsampuning makatên, Saul tumuntên mantuk. Wontên ing margi kapanjingan rohing Pangéran. Éwa samantên Saul botên wêwartos dhatêng satunggaling tiyang ngantos dumugi ing dintên anggènipun kakêpyakakên déning nabi Sêmuèl.[148]