Sarêng Prabu Tristan sampun rawurawuh. ing griyanipun mantri wana Orri lajêng rucat agêm-agêman panganggening pêkir wau. Kala samantên Prabu Tristan anggalih bilih sampun mangsanipun kêdah kesah saking ing Cornwallis kados ingkang sampun kasagahakên dhatêng Sang Prabu Marc nalika ngaturakên wangsul sang pramèswari rumiyin. Kajawi punika sampun botên wontên ingkang andadosakên alanganing tindakipun. Margi sang pramèswari sampun anglampahi sumpah sarta wilujêng. Sang nata asih sangêt dhatêng panjênênganipun. Manawi pêrlu Sang Prabu Artur saèstu badhe karsa atêtulung dhatêng sang pramèswari. Lan malih ing sarèhne sang pramèswari sampun asumpah, badhe botên wontên tiyang ingkang wani angawon-awon malih dhatêng sang putri. Sanajasanajan. Prabu Tristan anggalih makatên, nanging tansah mangu-mangu botên enggal pangkat, ing batos awrat sangêt anilar sang putri wontên ing nagari Cornwallis, pramila tansah angglibêt wontên ing sakiwa têngêning karaton Tintagal. Ingkang makatên wau Prabu Tristan inggih mangêrtos bilih lêlampahanipun punika nguwatosi sangêt tumrap gêsangipun mantri wana Orri utawi tumrap kawilujênganing sariranipun piyambak.