Saiki kowe urip, sesuk bokmanawa wus mati. Yèn wong wus ora ana, apa kang dadi pratandhane yèn dhèwèke tau dadi isèning donya. Kawujudanmu wus ora katon, swaramu wus ilang kagondhol ing angin. Saungkurmu ora ana wong kang wêruh marang kowe. Kapriye donya ênggone naksèkake