ati. Kathah tyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, puniku awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus iku sejatining janma, wus darbe urip sejati. Lirnya urip satemennya, awit donya tumekeng kerat neki, urip langgeng wastanipun iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa