Nanging sarèhning uripe Pak Klênthêng kuwi mlarat, mêsthi bae tansah kêpêthuk butuh, barêng butuhe saya mrêtêk, ora ana sêtiyare manèh kajaba arêp ngêdol jarane. Nanging wong loro mau tansah gojag-gajêg, padha pakewuh nglairake.