Tiyang gêgriya ingkang kacêkapan, limrahipun sami ngingah rencang, kapurih mitulungi padamêlanipun, rencang jalêr nindakakên padamêlan ingkang kasar-kasar, dene rencang èstri nyambutdamêl ing pawon utawi momong. Malah ingkang langkung cêkap gêsangipun rencang èstri botên namung satunggal, prêlunipun supados padamêlanipun sagêd maligi. Ingkang olah-olah piyambak, ingkang momong inggih piyambak. Rencang èstri ingkang momong asring kacêluk babu.