Anane Bathara Guru keplayu saka kahyangan awit Guru wis dadi dewa lumuh, mlempem, nyambutgawene acak-acakan, administrasi PAK sing nggo munggah pangkat mung asile sulapan kong-kalikong karo atasane, PTK ora bisa nggawe dewe nanging uga tuku marang kancane utawa menyang pengawase. Akeh pejabat sing kaya mangkono kuwi, ketoke tetulung marang wong liya nanging ngono mau wis nyontoni barang kang ora bener, termasuk tindakan sing culas, apus-apus, lan maneh akibate barang kang dipangan uga dadi barang kang ora kalal, tundone bakal ngasilake barang kang reged uga. Mula aja nggumun Jlitheng kakangku menawa pawiyatan kaya ta pendidikan ing kahyangan uga ing Mercapada dadi rusak, bubrah, morat-marit ora karu-karuan, awit sumber pametune ngliwati dalan kang ora bener. Mula aku ngelikne marang kowe Jlitheng kakangku, aja sok seneng pamer, seneng diketok-ketokne sakabehing tumindak becikmu, tundone mung golek wah, golek pangalembana, golek moncering diri, golek jabatan kang luwih duwur, ngincer kursi bupati, wakil bupati, wali kota, presiden lan liya-liyane, ananging kowe ora sembada, ora gelem nulada marang ngelmune pari, wong iku menawa ngelmune lantip ora bakal ndangak pencilakan kaya manuk branjangan, ndingkluka, aja kadereng golek pamrih, nanging sesidemana ing babagan ngelmu aji, regemen angger-anggering kang kaserat ing kitab suci lan sunah Rasulmu, paribasane tangan tengen paring dana weweh, tangan kiwa aja nganti hanyumurupi, ing kono margane wong kang pinunjul jati..., iki uga ana paribasan, emas senadyan kecemplung endut, menawa kena banyu wening bakal tetep mencorong, ananging sing jenenge tai kucing iku senadyan ta dilumuri coklat mesti rasane ora ora bakal lingsir saka asline” “Tegese piye?” “Akeh wong sing kecele marga saka penampilan lan omongane pawongan, ...ketoke wonge gagah, bagus, gede duwur, sarjana S2, tau dadi ketua jurusan, pinter omong lan pinter umuk, sugih akal lan pinter njegali prestasi kancane, pinter melompat nglangkahi hak lan darbeke liyan kanthi cara-cara culas, ananging gandeng pinter nutupi mula para priyagung akeh sing tumungkul. Ananging Jlitheng kakangku, senadyan ta akeh para pejabat sing takluk karo deweke, emas lan prestasi iku mesti ora bakal mencorong, ketua jurusan sing tau disandang ora ndadekne kampus maju nanging malah hancur lebur ora karuan. Nanging dasar bola-bali sing jenenge menungsa iku wus nggawa watak lan sifat kang asli saka kelahirane, mula watak kaya mangkono ora bakal ilang, nanging malah saya ndadra, ilang siji deweke mesti nggolek loro, lan nggoleke mesti kanthi cara-cara julig lan culas maneh, lan elinga Jlitheng kakangku sing jenenge prestasi iku ora usah ndadak dipamer-pamerke, ditonjol-tonjolke,mesti ing sadengah wektu masyarakat luas bakal mbijeni dewe, lan iki sajake wus kasembadan Jlitheng kakangku...,cita-citane dadi penguasa, sing direkadaya wis suwi wis