Ana wong budhêg arêp mancing ing kali. Sadurunge pangkat wong mau mikir mangkene: "Aku iki mula budhêg bangêt, nanging rak bisa gunêman sing apik-apik. Mêngko yèn aku kêpêthuk wong liya mêsthi bakal takon: "Sampeyan badhe dhatêng pundi?'' aku mêngko bakal mangsuli: "Badhe dhatêng lèpèn mancing.'' Mêsthi bakal takon manèh: "Ulame badhe sampeyan sadhesade (dan ditempat lain). punapa sampeyan olah piyambak?'' Wangsulanku: "Badhe kula sadhe dhatêng pêkên.'' Yèn krungu wangsulanku mêsthi bakal kandha: "Wah, panjênêngan punika tiyang pintêr sayêktos.'' Wangsulanku: "Inggih.''