Petruk: Lo, kuwi mangkene. Anane sumbangan kuwi sabênêre ngono sok bisa agawe kapitunane loro-lorone, yaiku: sing duwe gawe, lan ya sing padha diulêmi. Jajal saiki tak gambare dhisik mungguhe wong sing duwe gawe. Tumrape wong sing arêp duwe gawe, ing sarèhning anjagakake sumbangan, sanadyan ora dêduwèn, iya banjur dilakoni nganak-anakake, apa iya utang, anggadhèkake barang darbèke lan sapêpadhane, bab kiyi ora prêlu tak caritakake dawa-dawa, sabên wong têmtune wis padha ngrêti laku-lakune. Cêkake ngudi bisane olèh waragad sing bisa kanggo gawe nganakake pista gêdhen-gêdhenan. Lo, sing mangkono kuwi apa ora jênêng kaliru. Iya nèk bisa olèh sumbangan sing nyukupi, nèk ora, rak iya bisa kalakon: rê ... muk têmên.