[...g] marang ing Mataram bae dhisik, sêdhêng bisa tata-tata ana ing kana, saka kiraku ing buri wong Kartasura kaya-kaya akèh kang padha nusul ing lakuku. Pangeran Adipati Purbaya lajêng dhawuh dhatêng garwa putra tuwin para abdi sadaya, sami kinèn pradandosan, malah putranipun sang prabu pambajêng ingkang kakasih Pangeran Riya labêt saking trêsnanipun dhatêng ingkang rama angkat, inggih botên purun kantun, kêdah andhèrèk ing sapurug, sarêng sampun samapta ing wanci bangun lajêng sami bidhal, kêbut dalah garwa putra tuwin abdi sadaya angiring sagunging wadyabala sikêp dêdamêl. Lampahipun tansah rêreyongan, wontên ing margi kèndêl sadalu. Enjingipun andumugèkakên lampah, dhatêngipun ing Mataram anjujug ing bale kajênar, tilas kithanipun ingkang eyang Sinuhun Sultan Agung, rumiyin nama ing Kuthakarta, lajêng kaêlih nama ing Kartasêkar, têtiyang ing Mataram sampun sami suyud, lajêng katarubakên tuwin tiyang padhusunan sakiwa-têngênipun, ing Kartasêkar katingal agêng bawahanipun, Pangeran Adipati Purbaya