Tiyang èstri ingkang nama prigêl, punika manawi dipun tingali sok anggumujêngakên, upami ing wanci dalu anakipun alit nangis kemawon, wêtênging lare lajêng dipun pung-pung (dipun kêbuki ing driji). Lajêng ngêngakakên bothekan: gêrèt. Coplak-capluk angêmploki jampi (ngracik jampi wontên ing cangkêm), pyuh, pyuh, dipun sêmburakên ing wêtêngipun lare. Dipun gritani utawi dipun ambêni. Cemplo, lajêng dipun êmban kalihan rêngêng-rêngêng: pitik tulak pitik tukung, ingkang akajêng nglela-nglela lare utawi pujian. Manawi dipun padosana kajêngipun, anggènipun pujian wau atêgês: anakku lara.