Nalika angrêmbag rancangan wêkasan, ingkang wangsulanipun sadaya pitakenan ingkang gêgayutan kalihan panggaotan ing Sibèri ing taun 1925 dados têtanggêlanipun Tuwan Baars, sasampunipun sarujuk ing rêmbagipun Tuwan Baars lajêng arêraosan makatên: saiki rak iya bakal saru bangêt arane, upama olèh-olèhaning panggaotan, ora dimurahake 20%. Ingkang dipun wastani saru wau sampun kalangkung, ewadene rêrêgèning panyadean ingkang sampun dipun têmtokakên wau, prasasat botên sagêd nyêkapi wragad-wragad ingkang sampun kawêdalakên. Rêrêgèning barang ing papan panggaotanipun Tuwan Baars, punika sampun tamtu sami kemawon kalihan rêrêgèning barang-barang ingkang sampun katêmtokakên dhatêng panggaotan-panggaotan sanèsipun, ingkang makatên wau amratandhakakên, bilih pamêdalipun sadaya panggaotan sami kemawon kalihan papan panggaotanipun Tuwan Baars.