Saking ngriku sang putri dhawuh dhatêng pambêlah supados kawangsulakên milir. Ing wanci lingsir kilèn toyaning bênawi andadak umrik saya agêng lan santêr, wontên sacêlaking padhêkahan pinggir bênawi sang putri mundhut toya kangkekangge. ngunjuk nanging pados dhatêng padhêkahan wau botên angsal, wontênipun amung cêngkir, toyaning cêngkir kaunjuk sang putri, dipun ngêndikakakên bilih raosipun sakalangkung lêgi anglêg. Inggih nalika jaman samantên sakawitipun padhukuhan ngriku lajêng nama dhusun Cêngkirlêgi kasêbut ngajêng dumugi sapriki. Sartanipun malih sadaya wit kalapa ngriku ingkang wijinipun run-tumurun cikal saking jaman samantên, ngantos dumugi sapriki toyaning cêngkiripun taksih lêstantun araos lêgi, ingkang botên araos lêgi nandhakakên yèn dede cikal turunan tanêman ngriku. Sasampuning ngunjuk toya cêngkir wau,