banjur ora manut ing kayektèn manèh? 8 Pambujuk supaya ora manut manèh iku ora saka Panjenengané, kang nimbali kowé kabèh. 9 Ragi sathithik wis bisa njalari jladrèné mekar. 10 Ana ing Gusti aku yakin mungguh ing kowé, menawa kowé ora nduwèni panemu liya kajaba panemu iki. Nanging sapa kang ngisruhaké kowé, iku bakal nyangga paukumané, sanadyan sapa baé wong iku. 11 Lan manèh, tumrap aku, Sadulur-sadulur, menawa aku isih martakaké bab tetak, généya aku isih dikuya-kuya? Sabab yèn mangkono, salib iku ora dadi sandhungan manèh. 12 Beciké wong-wong kang padha mbujuki kowé iku padha ngebiria awaké sisan baé! 13 Para Sadulur, kowé wus padha katimbalan, supaya mardika, nanging aja nganti kowé migunakaké kamardikan iku dadi dhadhakan tumrap urip tata kadagingan, nanging padha ladèn-linadènana srana katresnan. 14 Sabab angger-anggering Torèt kabèh iku kacakup ing pangandika siji iki, yaiku, "Sira tresnaa marang sapepadhanira dikaya marang awakira dhéwé." 15 Déné menawa kowé padha kerah lan padha mangsa-minangsa, padha diawas, aja nganti padha tumpes-tinumpes. 16 Maksudku yaiku: Lakumu padha manuta marang Roh, satemah kowé ora nuruti pepénginaning daging. 17 Awit pepénginaning daging iku