Déné sang adipati Yusuf sarêng kaaturan uninga[79] lajêng anitih karéta mêthuk ingkang rama. Sarêng sampun cundhuk lajêng sami rêrangkulan sarwi muwun ngantos dangu. Pangandikanipun nabi Yakub dhatêng nabi Yusuf: "Dadia aku pinundhut déning Allah saiki iya wis rila marga wus andêlêng kowé isih urip." Sang adipati Yusuf tumuntên anyowanakên ingkang rama dhatêng ngarsanipun sang prabu pringon. Sêsampuning atata lênggah sang prabu nuntên andangu dhatêng nabi Israil: "Yuswa sampéyan pintên?" Aturipun nabi Yakub: "Umur kula sampun satus tigang dasa taun, ananging tansah ngumbara tuwin sangsara kémawon, dèrèng nyamèni umuripun lêluhur kula." Nabi Yakub sêsampunipun mujèkakên kasugênganipun sang prabu pringon, lajêng mundur saking arsanipun.