Nalika sêkolah, Jak punika asring sangêt dolanan kalihan kônca-kancanipun lumpat-lumpatan sarana migunakakên gantar. Dolanan ingkang makatên punika ing kala rumiyin Jak prigêl trampil sangêt. Sarana migunakakên gantar wau, Jak sagêd anglumpati kalèn ingkang ragi wiyar sawatawis, sagêd malumpat wontên ing wit-witan ingkang watawis inggil, lan saminipun. Ing samangke Jak anggadhahi manah, sarana landheaning towok, saking papanipun ngadêg wau, nêdya mêncolot dhatêng wit-witan ingkang mawa êri wau, kanthi anglumpati singabarong. Akal cara makatên punika, sanadyan nguwatosi sangêt, kêdah enggal-enggal dipun tindakakên, sampun ngantos karumiyinan singa barong anêmpuh. Ing kala punika Akut katingal gumun sangêt, langkung malih singa barong, sarêng nyumêrêpi Jak kadosdene nêdya anêmpuh dhatêng singa barong. Nanging mênggah sajatosipun punika ancang-ancanganipun Jak anggènipun sarana migunakakên landheaning towok, nêdya mêncolot dhatêng wit-witan ingkang mawa êri wau. Saking gumunipun, singa barong ngantos andongong sawatawis dangunipun. Nanging wêkdal samantên punika sampun cêkap tumrap Jak kangge mêncolot kanthi