Mênggah piwulang pangrêksaning badan ingkang kasêbut ing kitab Pêkih punika pêrlu sangêt kangge dhatêng sadaya manungsa, awit gêsanging manungsa sarana dados pêpulihipun (kêmpalaning) kodrating jiwa têgêsipun nyawa, ingkang tansah sumaring ing sadintênipun, jalaran jiwa ingkang sumaring wau gêsangipun kados urubing dilah ingkang lisahipun pancèn kangge namung sadalu, môngka kagêngên ing urub, ingkang tartamtu andadosakên jalaran enggalipun asating lisah, sasampuning lisah