karo sang pangeran, dadi jalaraning bilaine, iba dosaku marang Allah, lulusku kagarwa ing sang pangeran, padha uga karo laki olèh lêlaran, awit sang pangeran têtêp aran wong ngulandara, kang jalaran saka panggawene rupaku, apa aku duwe cipta suda katrêsnanku marang sang pangeran, iku ora pisan-pisan, sanadyan mung ngimpi bae: ora, malah wuwuh sungsun timbun atumpa-tumpa, ananging katrêsnanku sajroning urip, iku ora nyukupi pamalêsku mungguhing sang pangeran, malah dadi wisaning sugênge, kang sayoga kudu tak labuhi pati, patiku olèh aran bêcik, sêtya tuhu marang janji, lan dadi têbusan pamurunging sangsarane sang pangeran, sêrêt ulonipun sang ayu ngalèlèh wontên ing