Wontên tuwan-tuwan anandhang sakit busung, tangan tuwin sukunipun sami abuh, punapa malih sampun pintên-pintên taun lampahing kêmahipun kirang sae, dene salaminipun nandhang sakit tuwan wau sampun pintên jampi asontan-santun ingkang dipun jampèkakên, ananging satunggal botên wontên ingkang amitulungi. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, angsal satêngah wulan sêsakitipun sampun sagêd sirna sadaya, ngantos andadosakên ngunguning manahipun piyambak, awit botên gadhah nyana bilih sakitipun sagêd saras.