margi mangidul. Margi wau nêmbe kagarap dening tiyang dhusun malah sampun mèh rampung. Têbihipun saking Ulinwèh dhatêng panggenan paboyongan 1 1/2 kilo mètêr. Pasitèn ing ngriku wau sadaya sampun dados sabin, satunggil-tunggiling tiyang ing ngriku bageanipun sabin botên sami, awit nalikanipun taksih wana, pundi tiyang ingkang sugih arta, lan purun babad-babad ing ngriku, sampun têmtu bageanipun wiyar. Tatacaranipun ing ngriku wau bageanipun mawi borongan. Ing dalêm saborongan punika 10 dhêpa pêsagi, utawi 289 mètêr pêsagi. Tiyang satunggal-tunggalipun wontên ingkang gadhah ngantos 1200 borongan, sakêdhikipun 20 borongan. Dados manawi dipun samèkakên kalihan tanah Jawi ing dalêm 25 borongan, sami kalihan 1 bau. Manawi tumbas pasitèn ing ngriku ingkang sampun dados sabin rêginipun saborongan f 8.- dados sabau rêgi f 200.- manawi siti taksih wana namung nyuwun palilah dhakêngdhatêng. nagari, lajêng kababad piyambak. Pasitèn ing ngriku punika namung sagêd katanêman pantun sapisan salêbêtipun sataun, awit namung môngsa rêndhêng kemawon. Dene caranipun nanêm pantun, sakawit damèn kababad, manawi siti sampun rêsik lan êmpuk lajêng katanêman bibit, satancêban bibit wontên 3 utawi 4 lêr, dene thukulipun sagêd dados 10 utawi 15 lêr. Wiwit tanêm ngantos umur 3 wulan nêmbe dipun rêsiki sukêtipun, cara Jawinipun matun sapisan. Sasampunipun punika lajêng dipun kèndêlakên kemawon ngantos dumugi ngênèni,