Dang-dangan kêtan sasampunipun dipun wur-wuri ragi waradin, nuntên dipun kêpêli. Tangan ingkang kangge ngêpêli ugi kêdah dipun ambêti toyaning cabe bawang wau. Kêpêlan kêtan punika dipun wadhahi sênik ingkang rêsik. Sênik punika kêdah dipun lèmèki godhong pisang ingkang rêsik, nanging panatanipun lèmèk wau kakintên-kintêna sampun ngantos toyaning tape têmètès sangêt-sangêt. Yèn sampun rampung panatanipun kêpêlan wontên ing sênik, nuntên ing nginggil katutupana godhong pisang ingkang rapêt. Lajêng katindhihana ngangge punapa-punapa ingkang ragi antêb. Pamrihipun godhong tutup sampun ngantos ngalingkab. Sasampunipun punika sênik lajêng katumpangakên ing pangaron. Watawis kawan dalu, yèn toyanipun sampun kumocor sarta raosipun sampun lêgi, nuntên dipun pêrêsi, toya kawadhahan ing pangaron sarta kasaring. Punika toyanipun lêgi sangêt mèh sami kalihan lêgining juruh gêndhis batu. Inggih toya tape punika ingkang kadamêl êbrêm. Toya wau lajêng dipun godhog ing kuwali ingkang rêsik ngantos kênthêl. Yèn sampun kênthêl kados gêndhis nuntên katitis sakajêngipun, dipun asrêpakên sampun dados êbrêm. Kenging kadamêl nyamikan ngunjuk wedang, minôngka gêndhisipun.