sanak prasanakan, tanapi garwa kekasih, pan mung bener agemira.Kukum adil pan mung iku kang kaesthi, mulata padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.Dipun gemi nastiti lan ngati-ati, gemi mring kagungan, ing Gusti ywa sira wani, anggegampang lawan aja.Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi, nastiti