[...rêmêni] nabuh gong, prêlu ngêmong kônca ingkang rêmên tatabuhan, sarta bab jogèt punika manawi nglêrêsi liburan, vacantie, piyambakipun sarta pulunanipun dipun ajarakên abdi dalêm guru jogèd ing Ngayoja. Main selat, pêncak, lagu punapa kemawon mangrêtos, sarta sagêd ngêcakakên, bakunipun rêmên kêrêngan, songkolan, ngantêmi tiyang, punika kraos carêm, bilih ngantos sawatawis dintên botên kêrêngan, songkolan, ngantos kraos gêrah huyang, kirang saras, klowang-klawung, kosok wangsulipun manawi mêntas kêrêngan rumaos saras sangêt, carêm, marêm kados mêntas kalêgan, nênêdha sêgêr-sêgêran, ngantos dados sawung sarayanipun para kônca, dados tukang gêpuk, sabên wontên ramèn-ramèn kêrêngan kampungan, pacinan, ingkang mangajêngi tamtu Sang Raja Iman, sarèhning ing jaman samantên, ingkang dados modhèlipun, sport Gijmnastiek dados inggih angudi, gijmnastiek suwau Gijmnastiek punika sampun dipun gulang murid-murid dhoktêr Jawi, nanging lajêng kaawisan, amargi kathah kasangsaranipun. Lajêng Bagus Rajiman, nyuwun palilah gêsanging Gijmnastiêk wau, sarta piyambakipun ingkang dados panuntunipun, lajêng malah kaparingan guru Gijmnastiek. Manawi ing