Sarêng sang putri mriksa bilih kula sadaya anggènipun ningali kawontênan ingkang anggêgilani wau sarana ajrih, sang putri lajêng ngandika makatên: panjênêngan tamtunipun mangrêtos, bilih ingkang lênggah ing kursi punika ratunipun, dene ingkang gumlethak ing sakubêngipun, punika para garwa, upsir tuwin ajudanipun. Kalanipun sang nata wau seda, sadaya kawulanipun ing kraton kairit mriki kanthi ambêkta bandhanipun sadaya, têtiyang wau lajêng kapatah manggèn sakubêngipun sang nata saha nuntên pinêjahan, manawi panjênêngan andamu balêduk punika, panjêjêngan tamtu badhe priksa, bilih curi punika taksih kêbak tabêt tetesaning êrah, kajawi punika taksih wontên tapaking lamêng ing cumplung saha balung cêngêl.