2. Kang padha ngandêl marang barang kang gaib, (Gaib, têgêse barang kang samar, kaya ta: bakal tangining wong kang wis mati, suwarga, naraka sapanunggalane. Jalalèn.) lan padha nglakoni sêmbayang, sarta padha mèwèhake barang pêparing Ingsun marang wong mau tumônja pangabêkti marang Ingsun.