jêramipun kêprok, jêramipun kêprok wau racakipun sawêg sami sadêdêging tiyang inggilipun, katata rampak abêbanjêngan botên wontên ingkang katingal moncol sêsipatanipun, kathahipun ngantos pintên-pintên dasa uwit, uwohipun sami ambiyêt, ngantos katingal kados sêmpal-sêmpala, wêrnènipun jêne-jêne asêmu abrit, anambahi dhatêng asrining sêsawangan, ing batos Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sami kapingin dhatêng uwohing jêram kêprok wau, badhe kangge jampi ngêlak, namung kapenginipun wau lajêng kandhèh dening sabaring panggalih, Ki Tanujaya angiling-ilingi ingkang lajêng anglairakên rêraosan kalihan Mas Rôngga Pajanganom, ing ngriki punika