Nanging kadospundi, awon sae punika tumraping tiyang sami angêngèni, têgêsipun saupami sampun kalajêng amanggih lêlampahan salah satunggal, namung têtêp kêdah dipun lampahi. Tumrap ingkang nama lêlampahan sae, botên prêlu dipun rêmbag, awit sintêna kemawon tamtu kadugi anglampahi. Balik lêlampahan ingkang nama awon, agêngipun ingkang ngantos nandhang paukuman, punika wajibipun namung kêdah nyèlèhakên panarimah. Ing ngriki botên prêlu nyariyosakên bab raosipun tiyang wontên ing pakunjaran.