“Ora dadi apa Mas, senajan aku uga abot, abot banget, lagi saiki aku bisa caket karo priya. Lan aku ora selak yen aku uga mambu ati marang panjenengan. Nanging nganti seprene sesambungan kita, panjenengan ora nate nelakake rasa tresna iku marang aku, lan lagi wengi iki kabeh kewiyak. Aku nyuwun ngapura Mas yen wis nggodha urip panjenengan sasuwene iki.” Eluh iku mbrebel alon ing pipine. “Aku rila yen Mbak Asti dadi pilihan penjenengan. Lan iku wis samesthine, panjenengan ora oleh cidra karo janji, awit iku ajining dhiri”, tambah groyok suwarane amarga nahan tangis. Eluh iku tambah deres. Aku ora kuwat melu mbrebes mili. Ora ngira atine uga jembar kaya wawasane.