[...jêng] kyai, aturipun sadaya rare sami sêndika sêdya badhe angèstokakên, sarta lajêng kalampahan sami anjothak dhatêng Bagus Burham, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang botên angèstokakên, taksih wanuh kalihan Bagus Burham, nanging rare-rare sami ajrih ngaturakên dhatêng kangjêng kyai, amargi putranipun Bupati Samarata wau wontên ing Panaraga kajèn keringan piyambak, dados rare-rare wau inggih sami ajrih dhatêng piyambakipun, wantuning rare wêgdal wau Bagus Burham inggih radi kêndhak sawatawis, saking botên wontên ingkang dipun ajak dolanan kados sabênipun, amila lajêng mêmpên wontên ing pondhokan kemawon, malah lajêng kamidilêpên ajrih ngaji dhatêng ngajêngan, sanadyan punika prakawis rèmèh, prêlunipun namung kangge ngapokakên Bagus Burham, Ki Tanujaya inggih sampun mangrêtos bilih bab punika namung kangge ngapokakên kemawon, nanging bilih anyumêrepi aliting manahipun Bagus Burham, langkung malih manawi angraosakên anggèning kamidilêpên lajêng ajrih botên purun ngaji, punika manahipun katingal wêlas sangêt, amila lajêng badhe damêl rekadaya kawêlèhipun para rare-rare ingkang sami anjothak dhatêng Bagus Burham wau, sagêda sami ngajak wanuh piyambak botên saking dhawuhipun kangjêng kyai, gêlaripun anaros dhatêng putranipun ingkang Bupati Samarata, punapa [puna...]