[...a] suprandene simbar bisa urip sêgêr kaya wit-witan kang tinandur ing lêmah mangan lêmining bumi kang rinabuk, pating srawe pating slawèr nêngsêmake pandulu, riyêl sogolane saya ngrêmbaka, nanging uriping wong ora kaya mêngkono, wiwit bayi dijuju kaya manuk, dikêmpit kaya wade, barêng diwasa akèh sing ora mituhu marang pituture wong atuwane.