Amila sampun dados wajib kula sadaya, ngaturakên gênging panuwun dhatêng ingkang wajib, dene ingkang wajib angaosi dhatêng padamêlanipun pakêmpalan-pakêmpalaning têtiyang pribumi, ingkang ancasipun ngudi dhatêng kamajênganing têtiyang tuwin nagari wutah rahipun, kados ingkang kacêtha wontên ing sêrat pawartos saking parentah, ing prakawis-prakawis sawatawis ing bab kaprêluan umum. Ing ngriku parentah ngatingalakên, bilih sayêktos kagungan ambêg adil paramarta. Awit manawi nitik agênging rubeda ingkang tansah ngalang-alangi tindakipun pakêmpalan-pakêmpalan wau, kenging dipun wastani mokal, yèn pakêmpalan-pakêmpalan wau sagêd lêstantun gêsangipun. Punapa malih rubeda-rubeda ingkang tuwuh saking para ingkang botên rêmên dhatêng kamajênganing bôngsa pribumi, punika tansah botên kêndhat anggènipun ngupados pambudidaya anylerongi namaning pakêmpalan-pakêmpalan wau, ibaratipun: sawênèh wontên ingkang anylerongi, sanadyan mawi pupur, nanging pupur saking ... ênjêt, dados raosipun bêntèr, wontên malih ingkang lajêng mupuri, nanging mawi ... têmbêlèk, tur ... lancung. Dados ambêtipun inggih lajêng ... lêthêng. Mênggah pikajêngipun atur kula ing ngajêng punika, bilih cara-caranipun para ingkang sami botên rêmên dhatêng ajênging têtiyang pribumi anggèning badhe ngêndhakakên pakêmpalan-pakêmpalanipun, punika sarana margi warni-warni, wontên ingkang: blag-blagan, sarana lampah salingkuh utawi pitnah. Malah miturut pangandikanipun Radèn Sutama, nalika mêdhar sabda nyarêngi pasang banon ingkang kapisan kangge gêdhong nasional, dalasan bangsanipun piyambak kemawon, inggih mêksa wontên ingkang ngalang-alangi tumindakipun pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ngudi dhatêng kamulyaning bangsanipun wau. Kintên kula, têtiyang ingkang makatên punika, sanadyan sami bangsanipun piyambak, bokmanawi sami bôngsa ... Landi gadhungan. Murih dipun akêna saèstu dening bôngsa Walandi, kakintên marginipun ingkang utami piyambak, botên wontên sanès kajawi ... mêmisuh tuwin ngawon-awon dhatêng bangsanipun wau. Rahayunipun pamarentah anggènipun nindakakên pangawasa kanthi lêrêsing kawicaksanan, mila inggih têtêp panggah lêmpêng adilipun botên botsih, têgêsipun ancas tuwin lampahing pakêmpalan-pakêmpalanipun bôngsa pribumi, ingkang pancèn tumuju dhatêng kamajêngan saha sae panindakipun inggih tampi pangalêmbana, tuwin dipun sayogyani, kados ingkang kasbut ing sêrat pawartos parentah ing prakawis-prakawis sawatawis tumrap kaprêluaning umum, inggih punika: pakêmpalan Muhamadiyah, Budi Utama, Pasundhan, Taman Siswa, Sêtudhiklêb, lan sapanunggilanipun. Dene ingkang pancèn murang tata sarta badhe adamêl ruharaning praja, inggih lajêng dipun sirêp kanthi parimarma murih sae kadadosanipun ing têmbe wingking.