[...ping] nyawa, ugêr wêwatone rad raya iku têtêp ora owah-owah. Saiki masthi têtela sêsurupanamu mungguh pranataning Allah samubarang kang diundhuh ing manusa iku sêsêbarane dhewe. Sing sapa anucèkake uripe ana ing donya iki lan akèh kawaskithane, sawuse mati masthi uga mangkono. Nanging yèn nalikane urip ana ing donya iki nistha lan ala, mung marsudi samubarang kang tanpa guna, ing têmbe iya ora salin dadi urip kang utama.