weruh grumbul, diterak-terak. Entek atine, lagi sepisan iku ngalami dieles pluru. Lagi dheweke ngglethak satibane sawuse rumangsa aman, adoh playune. "Hadhuh, hadhuh, huh, huh, huh,huh..., kaya arep, pedhot ambeganku. Kuwi maeng bangsane apa. Kok ya nde cekelan kaya ngono. Dhore malah luwih banter. Huh huh huh huh huh...Dadi apa aku nek ra ndang mlayu plecet. Pluru mak-ciyut, ciyut, cedhak kupingku. Halhah-halhah, meh ae..." Setu ngglethak athang-athang. Weruh lintang surem siji-loro ing selane mendhung gegolongan, nanging pikire kelingan Kasbi. Batine kepengin weruh nandhang kepiye, kepengin tetulung sabisane. Nanging merga durung dirungu gerenge trug nerusake laku, Setu dadi ora wani mingket saka papan kono. Raine kang perih kekrendhet eri digroyang-grayangi. Mengkono naskah crita-cekake Pangripto kang wis dadi ketikan telung lembar. Kertas kosong, lembar kapapat, dilebokake menyang rolling mesin tulis. Bali ngetik, nutugake laku enggak-