Nalika Pangeran Ratu Pêkik, ing Surabaya, ambabarake caritane layang Damarwulan, dianggit dadi wayang krucil, tanpa kêlir, mung katanggap ing wayah awan, tabuhane rêbab, saron, kêthuk, kênong, kêndhang, kêmpul, gêndhinge mung siji ingaran: playon bango-bango mati, pathêtan lan grêgêt saute laras miring, lan têmbang kang kanggo ing kidung, wayang mau sumrambah dadi tanggapane para kawula cilik, sinangkalan: swara misik marga tunggal = 1557Sengkalan: swara misik marga tunggal (1557 A.J., 1635/36 A.D.).