Kang rehning Panjenengane wus ngrasuk sarira kang pindha sesotya mau, mula rerupan jagad saisine kabeh katawang sarta kalebu ing Panjenengane. Kang mangkono iku njalari saya ora sucine maneh, temahan gampang bisane kataman dening dayaning Pramana sarta sakehing kaanan kang urip ana ing pangrantunan sarta ing langit. Saupama ora kadhangan dening pangrantunan, wis mesthi Panjenengane gampang katut kaserot dening Pramana. Nanging rehning panyeroting Pramana kang tekan ing kraton kono ora pati sapira, pramula iya mung timbang daya kakuwatane. Ing wusana dayaningjiwa kang urip ana ing pangrantunan banjur kaya diejun. Teka samene bae dhisik ingsun arep nyumenekake (nglerenake) raganingsun. Dene liya dina manawa sira padha teka mrene maneh iya ingsun tutugake wewarah iki, wiwit dumadining karsa lan rupa lanang sarta wadon, kongsi padha tumurun ana ing marcapada kene padha ngrasuk busana wadhag sarta