TUUK artosipun: hyang (Bat: iyang) lêrêsipun: lêluhur, saminipun ing têmbung Jawi, eyang (eyang), (eyang-eyang), dene anggènipun Dhoktêr VAN DER TUUK nandhing têmbung: hyang, kalihan: eyang, punika nandhakakên mênawi pangajêng (aksara purwaning wanda): ha (h) botên kaanggêp panunggilaning wod, yèn mêkatên wodipun têmbung: hyang, punika: yang, ing nginggil sampun nyêbutakên mênawi wodipun wau ingkang limrah atêgês: ebah awongsal-wangsul, wira-wiri, nglayang, dados yèn makatên têmbung: hyang (hyang) kenging tinêgêsan: ingkang botên manggèn têtêp, anglayang, awit saking punika atêgês ugi: suksma, roh, alus, (alusipun) ingkang nglayang, ingkang midêr, nglambrang, dados artosipun kenging kaparinci kalih, ingkang kapisan, suksma, roh, Allah, ingkang kaping kalih, tiyang ingkang sampun ajal (lêluhur), mênggah gêgayutaning têgêsipun têmbung wod: yang, punika manawi dipun andhahakên dados: hyang, kalihan: wayang, wontên èmpêripun,