Peraturan pendhidhikan dhasar kanggo masarakat ing wektu Hindhia-Walanda Hindia pisanan diterbitake ing taun 1848, lan disempurnakaké ing taun 1892 ing ngendi pendhidhikan dhasar kudu ana ing saben penduduk, kabupaten, Kawedanan, utawa pusat kerajinan, perdagangan, utawa papan sing dianggep perlu . Peraturan pungkasan (1898) diterapaké ing taun 1901 sawisé Kebijakan Etika utawa Wangsulan "Politik Budi" saka Karajaan Walanda, sing diucapaké ing pidato koronasi saka Ratu Walanda Wilhelmina tanggal 17 September 1901, intiné ana 3 perkara penting: irigasi, transmigrasi, lan pendhidhikan .