Angklung ya iku alat musik sing digawé seka pring lan nduweni nada multitonal. Dimuniake kanthi cara digoyang goyang[1]. Piranti musik iki ditemokaké déning Bapak Daeng Sutigna sekitar taun 1938.[2] Nalika isih wiwitan, angklung nung kanggo kepentingan kesenian lokal atau tradisional.[2] Nanging amarga swara kang diasilaké merdhu lan duwèni kandungan lokal lan internasional kayata swara tangga nada duremi fa so la si du lan daminatilada, mula angklung cepet ngrembaka, ora mung ing digelar ing lokal, nanging uga regionel, nasional lan internasional.[2] Konon kabare, pagelaran angklung wis digelar dihadapan para pemimpin Nagara ing Konferènsi Asia Afika ya iku ing Gedung Merdéka Bandung tahun 1955.[2] Cacahing pemani angklung bisa ngancik 100 wong lan bisa dilarasake karo piranti musik liyane kayata piano, organ, gitar, drum, lan liya-liyane.[2] Saliyane minangka alat kesenian, angklung uga bisa digunakake minangka suvenir utawa buah tangan sawisé dihiasi asesoris.[2] Sawise Daeng Sutigna ora ana, krèasi kesenian angklung diterusaké déning Mang Ujo lan Erwin Anwar.[2] Mang Ujo wis gawé