Ing sakala ngriku lajêng tidhêm tanpa sabawa, salêbêting pasinewakan namung kèbêkan raos karêntêging manah. Tumrap senapati, ing sakawit gadhah gagasan badhe ngêlèhakên sang prabu, ing bab cidranipun Abdullah, jêbul malah manggih ucap ingkang raosipun kados gêlap angampar, wusana senapati nata namung gêrêng-gêrêng kemawon. Tumrapipun sang prabu, ing galih ugi lajêng pakèwêd, pundi ingkang dipun anggêp lêrês ing sang prabu. Nanging sang prabu dangu-dangu lajêng nglêrêsakên senapati, awit sampun katitik ing damêl sagêd mikut tiyang nandhang dosa. Sang prabu lajêng ngandika: Senapati, apa nyata sira darbe tindak andingkik, nyêkêl wong kang tanpa daya.