Tumrap tiyang mabuk, wiweka punika mèh botên kangge, sabab panganggêpipun botên kirang kakiyatanipun, botên kirang kakêndêlanipun, botên kirang kapintêranipun, mila tiyang mêndêm ingkang gadhah lêkas makatên, manawi kapranggulan ingkang jalêr lajêng kasêgah kancing kori utawi alu ingkang sagêd anjalari ing pêjahipun. Dene manawi lêpat, ingkang kasêgah inggih lajêng mangsulakên sasêgahipun malah mawi sarêman, punika inggih anjalari tiwasing lakinipun.