njaluk wangsulan kang trep (maringi pitakonan babagan panganggone tembung kang trep lan maringi pitakonan babagan katrangan wangsulan), njaluk wangsulan kang luwih relevan (maringi pitakonan wujud krama saka sawijining tembung), lan njaluk wangsulan kang luwih kompleks (maringi pitakonan penerapan tembung lan menganalisis tembung). Teknik takon lanjutan kang kaping papat yaiku mujudake interaksi dilakokake kanthi maringi pitakonan marang siswa liya. Adhedhasar asiling panaliten ing dhuwur, panulis bisa atur pamrayoga (1) Luwih becik yen guru maringi pitakonan kanggo siswa nggunakake utawa migunakake teknik takon kang luwih variatif dijumbuhake karo kahanan nang kelas lan kebutuhan siswa, supaya siswa luwih gampang mangerteni ancas pitakonan lan luwih termotivasi kanggo mangsuli pitakonan guru. (2) Seyogyane guru luwih asring ngajukake pitakonan kanggo siswa kanthi ancas ngaktifake siswa kanthi individu utawa rembugan kelompok supaya keprigelan wicara siswa luwih mundhak. Guru prayogane ora nggunakake metode ceramah kang bisa ngurangi krenteg siswa ing piwulangan lan keprigelan wicara siswa. (3) Luwih becik guru ora mangsuli piyambak pitakonan kang diajukake dening guru utawa siswa liyane. Seyogyane guru bisa dadi pemantul utawa aweh kesempatan kanggo siswa supaya mangsuli pitakonan kang diwenehake. (4) Kanggo para calon panaliten, supaya bisa nglakukake penelitian lanjutan saka penelitian iki, tuladhane variasi katrampilan takon guru kang adedhasar pendhidhikan guru utawa variasi katrampilan takon guru ing aspek basa kang