Jaman samantên para jêjaka anggèning rabi, botên susah ngêntosi manawi sampun gadhah balônja, utawi cêpêng damêl, ugêr sampun wancining simah, inggih lajêng simah, dene manawi sampun kalampahan, êlêt sataun utawi kalih taun, ingkang putranipun priyantun sawêg pados pandamêlan, sarana magang, ngantos mataun-taun, sawêg angsal pandamêlan. Sadangunipun taksih magang sampun sami bale griya, kasokong tiyang sêpuh, lan ingkang èstri nyambi nyêrat utawi makarya ingkang dipun sagêdi, trêkadhang ngantos pêputra 2, 3 sawêg angsal pandamêlan, dados jêjodhoaning para priyantun jaman samantên, putrinipun tumut lara lapa yêktos, dene [de...]