kaya ngono kuwi pikiranaku: kowe rak mung bangsane... buta pêrpat. Nanging kajaba iki, manggon ana ing kono kuwi nyênêngake bangêt, kang kapisan, têtanggan Lônda kuwi ora ana saru sikune, ana ing omah arêpa ambalik jungkir kaping sanga likur, iya mung: diluwèh-luwèhake bae, liwat ngomahe tanggane, yèn tanggane lagi kabênêr ana ing ngarêpan, kene ora prêlu nyuwara: nuwun, he - he - hèh, sarta iya ora prêlu amangsuli: badhe anu, badhe anu, kêparêng - he - he - hèh, nanging yèn têpung karo tanggane mau, cukup nyuwara: tabik tuwan, utawa: tabik nyonyah. Kajaba saka iku, saora-orane wong kampung Lônda, dalane mêsthine iya gêmrining, omah-omahe padha