saking kidul, anjog ing dhukuh Nituwan, kèndêl wontên ing griyanipun rôndha ing padhukuhan ngriku, gadhah panêmbung supados kasukanana nêdha, saking ajrihipun bok rôndha inggih lajêng anglêksanani panêdhanipun, enggal bêthak sarta kêlan jantung (sêkar pisang). Ing sarèhne anggènipun nyambut damêl sêmu gugup, nalika piyambakipun ngiris jantung tanganipun kapêrang, rahipun amor kalihan iris-irisan jantung wau. Sarêng anggènipun olah-olah nyai rôndha sampun matêng, nuntên kasukakakên dhatêng danawa, dipun têdha karaos sêgêr badanipun, nanging kirang marêm, kapengin môngsa tiyang, nyai rôndha sumêdya kamôngsa, nanging nuntên lumajêng, ing sapurugipun dipun êlud, ngantos dumugi ing dhusun Prangi, ing ngriku nyai