pasane nabi Daud..sedina pasa sedina ora...nek wis coba ati iki ditali karo sing gawe urip kanthi puji zikir....sepisanan yo biasakna dzikir lisan...artine lambe sing obah...sing suwe utamane yen bengi utawa esuk bar sholat shubuh....nek lisane wis baisa dzikir coba dzikiro ana bathin terus trusan ora ono pedhote..pancen yen lagi nyoba sok lali..ning nek kelingan njur zikiro meneh...utamane nek rep turu iku kudu terus dzikir. yen lagi sepisan pinda dzikir ro turu iku marahi ra iso turu...mergane lambe dzikir awke ora cepet lali...ning nek wis suwe suwe ora masalh....nah nek wis biasa dzikir utawa wis biasa nyoba dikir anan ngati...suwening suwe dzikir ati iku muni dhewe...awake dhewe ora nioat dzikir utawa sak jane ora kelingan yen kudu dzikir kadang kadang awake dhewe bakal kaya krungu utawa kerasa ana wong dzikir...iku sing dzikir saktemene atine dhewe. dadi yen kowe gelem biasakake dzikir suwening suwe dzikir ati iku bakal otomatis...ora ndadak ngaggo diwiwite menungsane... malah awake dhewe sing muni " ehhh Allah aku ki lagi zikir to?" nek wis tekan dzikir otomatis iki artine atine dhewe wis arep tekan nggon daln padang...lan dikir iku iso kayay detikan jam iku sing ora ono pedote.....terus nek uis yo entenono kejadian kejadian sing ra tinemu nalar bakal mbok alami....maksude pitulungane Gusti bakal teko yen diperloke...contone...aku wis tahu numpak montor ngebut neg