Murih sampun ngantos wontên kadadosan para sêntana dalêm kaangge pirantosipun para kawula (ingkang kula wastani kawula punika tiyang ingkang botên anggadhahi titêl radèn mas utawi radèn ajêng) ingkang ngupados kamayaranipun manawi anglampahi paukuman, punapa botên langkung prayogi upami pamarentah ingkang wajib kêparêng mranata dhumatêng para santana ingkang badhe salakirabi kalihan para kawula. Dene wontênipun kula gadhah pamanggih makatên punika, botên kok kula sumêdya angalang-alangi nyuda kamardikaning salakirabinipun para santana ingkang badhe angsal kawula, punika babarpisan têbih sangêt, nanging namung lugu saking anggèn kula rumêksa ing kaluhuraning gusti sasêmbahan kula ingkang sinuhun dalah sasantananipun, dados saking pamanggih kula manawi parentah ingkang wajib botên lajêng kaparêng campur asta, dhumatêng salakirabining para santana ingkang angsal para kawula, kula anguwatosakên sangêt ambokmanawi wontên akal-akalan, upamènipun wontên satunggaling kawula ingkang kenging prakawis, ingkang prakawisipun wau sampun wontên tanganing pulisi utawi ingkang dèrèng kasumêrêpan sintên kemawon, tur tamtu prakawisipun wau botên sagêd uwal saking griya pakunjaran, mengo ngiwa nêngên sampun botên wontên sêtiyar ingkang sagêd ambebasakên saking griya pakunjaran. Sagêdipun sêtiyar namung murih radi sakeca, manawi nglampahi paukuman, inggih punika botên sanès inggih namung mêndhêt semah santana dalêm, sampun tamtu kemawon tiyang ingkang badhe ngupados kamayaran punika, limrahipun botên ketang bêbasan anggangsal-sukoni tamtu dipun têmpuh, dene sarananipun murih sagêd katampèn, botên sanès inggih angaturakên pisowanipun kyai lan Nyi Blorong, dhasar wêkdal punika nyi utawi Ki Blorong wau tansah kaimpi-impi para tiyang saindênging donya, amila manawi ingkang kangge pirantos wau botên kêrsa ngasta kêncêng dhatêng Si WedhatamaKalatidha. ingkang mungêl: luwih bêja kang eling lawan waspada. Sampun tamtu kemawon pisowanipun Ki Blorong sakalihan wau katampi kanthi