Bangsa sing wis maju, duwe tata krama sing gumathok. Kuwi wis diku;linakake wiwit cilik ing kulawarga, banjur dadi kabutuhan lan pakulinan sing otomatis. Kaya wong mangan lan ngombe yen yen ora mangan mesthi luwe, yen ora ngombe bakal ngelak. Mangkono uga bab nindakake karesikan, yen papan sing dideleng lan dienggoni ora resik, rumangsa ora kepenak, ora jenjem. Umpamane omahe reged, pating blengkrah, kolah pesing, yen ana tamu, banjur tamune duwe penemu sing duwe omah ora ngerti karesikan lan tata krama. Pancen tata krama iku kudu dipeksa wiwitane saengga dadi kabutuhan lan peranganing urip. Ana bab-bab sing pantes ditiru amarga pancen becik amrih uripe rahayu, umpamane :