Wondéné têtiyang agêng ingkang sami andakwa nabi Danièl wau lajêng sami kacêmplungakên ing luwêng, dèrèng ngantos dumugi ing ngandhap sampun sinandêr ing singa lajêng minôngsa. Sang prabu Darius tumuntên angundhangakên paréntah, kawulaningsun kabèh padha wêdia maring Allahé Danièl, sabab sagêd angluwari sarta amitulungi, miwah damêl têtêngêran ana ing langit utawa ing bumi.[222]