Kridhaning parentah botên nguningani lêrêsing sèlêpbêstir wau, tumrapipun pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi sagêd ugi kenging kawastanan kalampahan tanpa sakara-kara, ananging tumrapipun tanah Jawi tuwin Bali anjalari wontênipun padudon prakawis pulitik, ingkang botên wontên pêdhotipun. Tumrapipun ing pulo-pulo ing sajawinipun tanah Jawi sagêd anindakakên pulitik kasêbut ing nginggil wau sakajêng-kajêngipun, botên wontên ingkang makèwêdi, ananging tumrapipun Porstênlandhên botên makatên, amargi Porstênlandhên punika dados papan undêranipun ebahing tiyang bumi (Inlandsche beweging). Ing ngriku wontên punapa-punapa ingkang anggadhahi têgês tumraping ngakathah, ingkang botên dipun sumêrêpi babarpisan, anggêpok raos ngadêg gêsangipun piyambak, têmahan nuwuhakên panggrundêling manah. Mirit sêrat pèngêtaning parêpatan rad kawula ingkang kapisan, ing taun 1919 kaca 464 sadhèrèk Dhoktêr Rajiman sampun mratelakakên gandhèngipun kalihan bab wau makatên: tôndha-tôndha ingkang mêlok, ingkang nelakakên bilih para kawula ingkang kathah sampun botên dhatêng sèlêpbêstir, dumugi samangke botên wontên, sarèhning para putra santananipun sèlêpbêstir sakawan pisan sami katingal anggatosakên dhatêng ebahing tiyang bumi, malah wontên ingkang tumut nyambut damêl tumrap ebah-ebahan wau wiwit kawitan pisan, sarta katawis sami purun anglênggahi jaman, langkung marlokakên tinimbang para bupati ing guprêmenan ingkang kathah, botên kuwatos bilih para kawula badhe