priyantun ingkang sami anjênêngi pangadilan punika, kula aturi anggalih aturipun tiyang druhaka punika. Ginêmipun ngayawara kados ginêmipun tiyang ewah: anggènipun gadhah atur dora botên mawi ngèngèh-ngèngèh manawi gorohipun tiyang sangalam donya dipun tumplak, blak, dados satunggal, dèrèng sami kalihan gorohipun tiyang punika. Coba kagaliha. Ing jaman pundi, wontên tiyang pêjah sagêd gêsang malih. Tur mawi dipun cariyosakên bilih gêsangipun ngangge umuripun tiyang sanès. Umur têka dipun samèkakên kalihan barang kadonyan kemawon. Kenging dipun sambut, kenging dipun êdumakên. Coba sintên ingkang sampun nate priksa utawi mirêng: tiyang pêjah sagêd gêsang malih.