Walah, dadi kelingan jaman mbiyen. Ono maneh ing kampungku, arane suweg. Meh podho karo mbili. Jan-jane, kandungan karbohidrate yo ora kalah karo beras, ananging piye maneh, dening pemerintah digambarake yen isih mangan telo, mbili, suweg, nggarut iku pratondo yen isih pra-sejahtera. Wong yen wis urip sejahtera yo mung mangan sego. Akhire wong-wong podho isin mangan uwi, terus saiki malah dadi barang longko. Babagan garut, ing kampungku (Cawan, Argodadi, Sedayu, Bantul), ono ingkang ngrintis ndadekake komoditas andalan awujud emping garut. Masalahe yo bab bahan baku, amargo wis ora akeh wong kang