Wonten ing taun 1923 sesarengan kaliyan asistènipun Erich Hückel, piyambakipun ngembangaken teori Svante Arrhenius babagan konduktivitas èlèktron wonten ing larutan èlèktrolit. Éwadéné sawijining perbaikan dipundamel kanggé persamaan Debye-Hückel rikala taun 1926 déning Lars Onsager, teori punika tetep dipunanggep minangka langkah mengajeng wonten ing pemahaman kita babagan larutan èlèktrolit.