putri, nanging botên badhe kawujudakên pakêmpalan, kadhapuk kadosdene pasinaonipun para ibu. Ing pangangkah bokmanawi dipun wiwiti saking tatanan kados makatên, mangke dangu-dangu lajêng dados pakêmpalan piyambak, ada-ada makatên punika nalika salêbêtipun wulan Pèbruari 1925 badhe ngadêgakên kursus-kursus, ingkang amaedahi tumrap putri. Kala samantên para putri ingkang andhatêngi ing pêpanggihan kathah, nanging kabêkta saking dèrèng nyarêngi masakalanipun, ada-adanipun Narpawandawa wau ugi botên sagêd kadadosan, amargi sakêdhik ingkang nglêbêti. Sanadyan makatên kawontênanipun, ewadene pangrèh Narpawandawa botên kêmba anggènipun manah ambudidaya sagêdipun para santana dalêm putri punika ngwontênakên pakêmpalan piyambak, bokmanawi sapunika sampun nyarêngi dhawahing masakala, dening kadhêsêg ombyaking jaman, para wanita sampun sami ngadêgakên pakêmpalan, manah kabêtahanipun piyambak-piyambak, thukuling pakêmpalan wanita ing wêkdal punika katingal mrajak. Sarta pakêmpalan sanès- sanèsipun inggih kathah sampun kalêksanan ngadêgakên pakêmpalan wanita, minôngka pangipun. Pangrèh nyumêrêpi pakêmpalan-pakêmpalanipun para wanita makatên punika, lajêng kèngêtan dhatêng wijinipun ing ngajêng anggènipun nêdya angadêgakên pakêmpalanipun para santana dalêm putri, kalêrêsan wontên pamanggihipun. Bandara Radèn Ayu Sastrawadana, ingkang kalantarakên sarta dipun rujuki Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, dhatêng pangrèh Narpawandawa, supados pangrèh Narpawandawa manah ajêngipun para santana dalêm putri, awit sajakipun para santana dalêm putri dèrèng kathah ingkang ebah. Wontên usul makatên punika pangrèh manah kados sampun dumugi mangsanipun para putri santana dalêm wiwit kaajêngakên. Miturut wawasan, para santana dalêm putri dèrèng kathah ingkang mlêbêt dados warganipun pakêmpalan-pakêmpalan wanita, kadospundi sababipun dèrèng têrang.