Salèbêtipun taun 1901 sampun kêlampahan ing tanah Jawi kakirangan têdha (pailan), jalaran tanêman pantun kathah pêjah kenging ama utawi kabanjiran, môngka pamêdaling palawija ingkang minôngka lintunipun pantun botên anyêkapi, para maos tamtu sagêd nimbang piyambak, mênggah ngêrêsing manahipun têtiyang dhusun ingkang sugih anak rayat, mênawi nuju môngsa makatên kathah-kathahing tiyang ingkang botên sagêd angingoni anak rayatipun, ngantos wontên ingkang tega nyade tuwin ambucal anakipun, ingkang makatên wau punapa botên nama anggêgirisi. Kadospundi mênggah