[...ntên,] gumantung dhatêng kawontênanipun, sarta danguning tôndha badhe laki namung sadintên, katingalipun botên beda kalihan lêmbu tuwin maesa. Rèhning menda punika wontên ing pangenan, ing margi tuwin ing kandhang, jalêr èstri limrahipun tansah kaêmor, ingkang gadhah tamtu botên marduli dhatêng tôndha wau, nanging manawi prêlu badhe kapadosakên bibit jalêr ingkang agêng prêlu dipun sumêrêpi tuwin dipun yêktosi, sarta samôngsa-môngsa katingal, enggal kabêktaa dhatêng panggenaning bibit, awit angèngêti dangunipun namung sadintên wau, manawi kasèp kêdah angêntosi malih. Dene wontênipun kapracayan, menda Jawi èstri sawêg kosod ing pagêr, ing tembok tuwin sanès-sanèsipun kemawon sampun sagêd wawrat, punika botên kapanggih ing nalar.