Punika seratan ingkang pinunjul kebak seserepan, bab serat sastra jendra, kitab suci ingkang satuhu. Lah, ingkang awrat kadospundi jalmo menungsa saget maos kanthi permana lan terwaca. Sebab punika kalebet papan tanpa tulis, daluwang tanpa mangsi. Maosipun sanes ngagem paningal wadag utawi netra, nanging ngagem paningaling kalbu ing salebeting batin. Pramilo kedah nyinau lan nglantipaken “ngelmu titen”. Saha datan kendat ngasah rasajati sejatining rasa supados manggih makripating makripat.