1 Sawisé mangkono Yésus tindak menyang sabrangé tlaga Galiléa, yaiku Tlaga Tibérias. 2 Wong golongan padha gumrudug ndhèrèkaké Panjenengané, amarga padha ndeleng mukjijat kang wis katindakaké tumrap wong-wong kang padha lara. 3 Yésus tumuli minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono karo para sakabaté. 4 Nalika samana wus ngarepaké Paskah, riyayané wong Yahudi. 5 Bareng Yésus mirsani sakiwa-tengené lan pirsa wong golongan padha gumrudug sowan, banjur ngandika marang Filipus, "Ing ngendi anggon kita padha arep tuku roti, supaya wong-wong iku bisa padha mangan?" 6 Anggoné ngandika mangkono iku mung kagawé nyoba, awit wis pirsa piyambak apa kang bakal katindakaké. 7 Unjuké Filipus, "Roti pangaos kalih atus dinar mboten badhé nyekapi kanggé tiyang samanten kathahipun punika, sanadyan namung sami kapanduman nyakedhik." 8 Panunggalané sakabat yaiku Andréas saduluré Simon Pétrus, nuli munjuk, 9 "Punika wonten laré ingkang mbekta roti gangsal iji kaliyan ulam loh kalih, nanging punika punapa ginanipun kanggé tiyang samanten kathahipun?" 10 Yésus ngandika, "Wong-wong iku konen padha linggih!" Anadéné ing kono akèh suketé, wong-wong mau banjur padha linggih, kang lanang cacahé watara limang èwunan. 11 Yésus tumuli mundhut roti mau, lan sawusé saos sokur, banjur diedum-edum marang kang padha linggih ing kono, mangkono uga iwaké, olèhé arep padha mangan sakarepé. 12 Sawusé padha wareg, Yésus nuli dhawuh marang para sakabaté, "Cuwilan turahané padha klumpukna, supaya aja ana kang kebuwang!" 13 Banjur iya diklumpukaké, olèh rolas wakul kebak isi cuwilan roti lima mau, yaiku sisané kang wis padha dipangan déning wong-wong mau. 14 Bareng wong-wong mau padha ndeleng mukjijat kang katindakaké déning Yésus iku, nuli padha ngucap, "Panjenengané iku nyata Nabi kang bakal rawuh ing jagat." 15 Sarèhné Yésus pirsa yèn sedyané wong-wong iku padha teka arep meksa Panjenengané kajumenengaké ratu, banjur sumingkir minggah ing gunung manèh piyambakan. 16 Nalika ngarepaké surup, para sakabaté padha mudhun menyang tlaga, banjur padha nunggang prau, 17 arep nyabrang menyang Kapérnaum. Bareng wus wengi, Yésus durung rawuh, 18 mangka ombaké tlaga gedhé, amarga katempuh ing angin banter. 19 Bareng olèhé padha ndhayung mau wis olèh watara lima utawa enem kilomèteran, padha weruh Yésus tindak napak ing banyu nyelaki prauné, satemah padha wedi. 20 Nanging Panjenengané banjur ngandika, "Iki Aku, aja padha wedi!" 21 Para sakabat banjur ngaturi Panjenengané minggah ing prau, lan sanalika iku uga prauné tekan dharatan kang katuju. 22 Ésuké wong akèh kang isih padha ana ing sabranging tlaga, padha sumurup yèn ing kono ora ana prau manèh kajaba mung siji mau, mangka Yésus ora nitih bareng karo sakabaté, mung para sakabat dhéwé kang mangkat. 23 Nanging tumuli ana prau liyané sawatara teka saka Tibérias ana ing sacedhaké panggonan padha mangan roti, sawusé Gusti saos sokur. 24 Bareng padha weruh yèn Yésus ora ana ing kono dalah para sakabaté, banjur padha nunggang prau, nusul menyang Kapèrnaum, nggolèki Yésus. 25 Bareng wong-wong mau ketemu Panjenengané ana ing sabrangé tlaga, nuli padha munjuk, "Rabbi, kala punapa anggèn Panjenengan dumugi ngriki?" 26 Yésus paring wangsulan pangandikané, "Satemen-temené Aku pitutur marang kowé, kowé padha nggolèki Aku iku ora marga kowé padha weruh pratandha, nanging marga wus padha mangan roti nganti wareg. 27 Padha tumandanga ing gawé aja supaya olèh pangan kang bisa rusak, nanging supaya olèh