Ngantos dumugi jamanipun Mataram, namaning tanah Jawi satêtiyangipun, sajakipun inggih taksih arum sangêt gandanipun. Nanging sarêng wiwit jaman Mataram wau, lêrês tanah Jawi taksih kaloka mênggahing loh jinawinipun, nanging kala samantên têtiyangipun sajak wiwit santun salaga, têgêsipun: kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ingkang ing kala jaman Majapait sapênginggil kaloka dumugi ing pundi-pundi, wiwit jaman Mataram sêmunipun lajêng saya suda. Langkung malih sarêng bangsa kilenan dhatêng ngumbara mriki, ing sakawit bangsa Portegees, botên dangu lajêng bangsa Walandi, punika lajêng