Sebagean ageng pustaka jawi kaserat srana “puisi”, malah meh saged kawastanan awis-awis ingkang kasebat “prosa” (gancaran). Kausastran jawi tansah ngrumbaka kadi dene ngrumbakaning kabudayan. Penggalihan saha pamanggih enggal tssaya turus dumugi sepriki.