bisa bahasa jawa Cilikane Mat Pithi, wis ketok nek calon arek mbeling. Kira-kira umur 5,durung sunat. Nek nguyuh, wong pancen 'kupluk'-e manuk-e jik durung disunat, iyo ae nek nguyuh mesti pating plencar gak karu-karuwan. Kathik nek nguyuh sak enggon-enggon,dadi yo nggarahi pesing kabeh. Man Dul, bapak-e Mat Pithi, yo rodok mangkel ndelok ndik endi-endi uyuhe Mat Pithi pating ciprat gak karu-karuwan. Tembok-tembok pesing kabeh, tah, wis. Sore-sore, man Dul nyeluk Mat Pithi, diajari nguyuh sing tepak,cek gak njibrat kono-kene. "Cung, koen nek nguyuh ojok terus mak cur ngono ae. Delok-en iku tembok-e kecipratan kabeh mbarek uyuhmu. Lak pesing kabeh,tah,nek ngono iku" "Tak warahi nek nguyuh sing tepak, yo. Rungokno urut-urutane. Kathok diplorotno. Kulit sing ndik pucuk-e pelimu iku pliwek-enNguyuh Ojok lali diwisuhi Kulit sing mliwek mau dikulupno maneh Kathok-e digawe. Yo.Ojok lalilho mbarek urut-urutane mau. Cobak, nek nguyuh urut-urutane mau diunekno sing banter. Mbengok, cek bapak eruh nek wis bener caramu nguyuh" Mulai dina iku Mat Pithi cilik nek nguyuh wis bener. saben