Punapa sedaya tiyang ingkang katimbalan kangge lelados lan dados para sakabatipun Gusti punika tamtu tiyang ingkang sae lan suci? Dereng tamtu! Ing Waosan 1, Yesaya katimbalan dados nabi inggih ing kawontenan rumaos dados tiyang ingkang boten suci lan ugi saking bangsa ingkang boten suci. Tegesipun, rumaos “boten pantes”. Ananging nyatanipun Gusti ugi ngatasi punapa ingkang dados pepalang anggenipun badhe nindakaken peladosan punika. Saderengipun nindakaken peladosan kenabian, langkung rumiyin Gusti nyucekaken Yesaya. Yesaya pancen boten suci, ananging kadadosaken suci dening Gusti. Piyambakipun ugi sanes tiyang ingkang leres, ananging kadadosaken leres dening Gusti. Ing waosan 2 ugi kacariyosaken bilih estunipun boten wonten manungsa ingkang leres ing ngarsanipun Gusti, nanging awit saking katresnanipun pramila Allah ndadosaken manungsa leres supados saged ngraosaken nyatunggil kaliyan Panjenenganipun. Mekaten ugi Petrus, Andreas, Yakobus lan Yohanes, kados pundi anggenipun badhe ndherek lelados ing bab memucal, awit sedayanipun boten gadhah pengalaman mucal. Tiyang-tiyang kalawau tukang njala iwak ingkang boten wonten sesambetanipun kaliyan bab mucal, nyarasaken tiyang sakit, lsp. Tumrap tiyang-tiyang kalawau, prekawis punika boten wigati/ penting. Dene ingkang langkung wigati inggih punika ndherek Gusti, dados sakabatipun, punika ingkang langkung utami nalika semanten. Dene prekawis sanesipun saged dados prekawis ingkang nomer kalih.