Bubuk panggang minangka agen ragi kimia garing, campuran karbonat utawa bikarbonat lan asam sing ringkih. Dasar lan asam bisa nyegah reaksi sadurunge kanthi kalebu buffer kayata tepung jagung . Bubuk panggang digunakake kanggo nambah volume lan ngenthengake tekstur panggang. Bisa digunakake kanthi ngeculake gas karbon dioksida menyang adonan utawa adonan liwat reaksi asam-basa, nyebabake gelembung ing campuran udan saya akeh banjur ragi campuran kasebut. Powder baking akting tunggal pertama digawe dening pabrikan panganan Alfred Bird ing Inggris ing taun 1843. Wajan panggang kaping pindho sing pertama digawe dening Eben Norton Horsford ing Amerika Serikat ing taun 1860-an. Bubuk panggang digunakake tinimbang ragi kanggo produk pungkasan sing rasane fermentasi ora dikarepake, ing adonan ora duwe struktur elastis kanggo nahan gelembung gas luwih saka sawetara menit, lan kanggo nyepetake produksi roti panggang . Amarga karbon dioksida diluncurake kanthi luwih cepet liwat reaksi asam-basa tinimbang liwat fermentasi, roti sing digawe nganggo ragi kimia diarani roti cepet . Pengenalan bubuk manggang minangka revolusioner kanggo nyuda wektu lan tenaga kerja sing dibutuhake kanggo nggawe roti. Iki nyebabake nggawe jinis kue, cookie, biskuit, lan roti panggang liyane. 