Kajêngipun tiyang sêpuh, sadaya padamêlan punika kêdah ingkang sampurna. Dados manawi nyapu botên rêsik, tiwas ngaping kalih damêl, tur dipun tingali inggih botên ngrêsêpakên, punapa malih manawi manuh makatên, nyambutdamêla punapa kemawon inggih badhe kirang sampurna, awit sampun rêmên dhatêng têmbung: ngarah apa.