IV ngantos dumuginipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwono ingkang kaping V: tan kobêr apêpaès mangun sinjang, têgêsipun botên kobêr andandosi nagari, awit saking kathahipun prakawis utawi rubeda. Sadangunipun ngasta kaprabon namung wontên wêwahan bangsal agêng satunggal, kaprênah