ora mangan ora ngombe pitung dino pitung bengi. Nanging wis nganti bengi kaping nem during ana tanda-tanda gaib. Lagi bengi kapitu saka wit ringin keprungu suwara groyok, suwara tua “Njujuga ing desa Talipegat, kono mergane kowe diapura dening ramamu, ya margane ketentreman”. Raden Rangge nenga mendhuwur mung wruh wewujudan sarwa putih. Sedela wae ilang kakedhepake. Suwara dumeling dibundheli, wis ora kasamaran. Saiki pamit marang pamane, enggal tumuju desa Talipegat, bawah Metaram. Panembahan Senapati lagi buneg ngrasakake wadule para kawula. Nalika semana desa Talipegat geegr pepuyengan. Ana naga ngamuk, mangani kewan. Malah yen wis kentakan gelem nguntal bayi barang. Suwe-suwe pengamuke naga meh tekan Kraton Mataram. “Ayo wong-wong Mataram, endi sing jenenge Panembahan Senapati? Kowe sing tau gawe gendra ing guwa Langse. Nganti kawulaku padha mati kepanasen”. Lakune Raden Rangga wis tekan desa Talipegat. Krungu suwara pating gedebug, okeh wong mlayu pepuyengan. Okeh wong ndelik. Krungu ana naga ngamuk lan nyebut ramane bakal dimangsa, tambah mrekitik. Raden Rangga malah kebeneran, kepingin nyekel naga. “Iki sapa, sak pekolehe dhewe gawe rusak!” “Aku retune guwa Langse, Sarpasura jenengku.