jêjampi, Rara Pôncawati botên kêkirangan pangopènipun, nanging namung dipun pitadosakên dhatêng ingkang para rencang kemawon, saking mêtêking sakit juragan neneman ngantos botên èngêt dipun pêtiki dhatêng para rencangipun, Rara Pôncawati kagèt mirêng pêpêtik wau enggal lumêbêt ing griya sumêrêp adhinipun sampun apindha layon, lajêng dipun rungkêbi sarta