Era punika lajeng kawastanan era optika modern ugi cahya didefinisikan dados dualisme gelombang transversal elektromagnetik ugi aliran partikel ingkang kawastanan foton. Pengembangan langkung lajeng kadadosan wonten taun 1953 kaliyan kapanggih panjenenganipun sinar maser, ugi sinar laser wonten taun 1960. Era optika modern mboten mawi merta mengakhiri era optika klasik, sayangipun nepangaken sipat-sipat cahya ingkang bènten ya iku difusi ugi hamburan.