Sêdulur têlu banjur padha nyritakake prakara anggone wêling bapakne bab tinggalane jaran. Mohammad mênêng sadhela, barêng uwis njut kandha : "Bapakmu ki pancèn pintêr. Sajatine kuwi rak arêp nyoba kowe. Mung kowe bae sing padha ora ngrêti. Malah njut dadi padu. Tujune bae wis dadi kêrsane Kang Maha Adil aku liwat kene. Nèk ora salah, aku ngrêti karêpe bapakmu.