Anson mangsuli lirih: Wau sontên kula dhatêng panggenanipun Jèrwis. Wangsul kula saking ngriku, botên têrus mantuk dhatêng palêrêban, ngaso ngisis wontên ing patamanan. Kula pancèn kêrêp sangêt thênguk-thênguk wontên ing ngriku ngenggar-enggar manah. Semah panjênêngan inggih kêrêp sumêrêp kula. Sontên punika wau kula thênguk-thênguk wontên ing wingking grumbulan, saking sakecanipun ngantos kalajêng tilêm. Dumadakan mirêng swaraning tiyang lumampah omong-omongan, sarêng kula waspadakakên, ingkang sami gêginêman punika Morison kalihan Mariyam. Punapa ingkang sami dipun ginêm, kula kirang têrang. Namung kemawon lêt saantawis Bènês mêndhêt kapal kalih, Mariyam kaajak numpak kapal, lajêng têtêgaran ngênêr dhatêng ing wana. Pancènipun kula badhe têrus tilêm, ananging lajêng kèngêtan pun Mariyam, manah kula mêlang-mêlang. Manawi tiyang jalêr makatên botên dados punapa, sarêng tiyang èstri, ing wanci dalu dhatêng wana, kathah bêbayanipun. Lampahipun lajêng kula tut wingking saking katêbihan. Anggèn kula tut wingking punika nama kalêrêsan sangêt. Mariyam kalihan Bènês mèh katiwasan dados mêmangsaning singa. Kula dumugi ing pinggir wana, sumêrêp pun Bènês numpak kapal, ambandhang bantêr sangêt, Mariyam dipun tilar wontên ing wana.