katurutan, donyane bakal ora aman, sing wis cêtha bae mangkene: panuwune wong sugih supaya barange bisaa tansah mundhak-mundhak bae, para kêminis supaya barange wong sugih dibagi rata kayadene wêwarahe: duwèkmu iya duwèkku, bêndara mantri dhudhuk arêp ngangkuti barange sapa bae sing kabênêr lena panjagane, hara, yèn kabèh-kabèh mau tinurutan, apa donya iki ora dadi karang abang. Dene anggone sing kuwasa sabên dina digrêmêngi lan diuni-uni ingakèh, tuladan sing cêthèk-cêthèk bae mangkene: panuwune para tani mênyang Pangeran, kuwi supaya pinaringana udan akèh, cikbèn tandurane bisa olèh banyu kacukup, kang bisa anjalari akèhing pangasilane, upamane panuwunane mau tansah dituruti, satêmah udane têrus grêjih bae, kuwi golonganing tukang pênatu mêsthi banjur mêncak-mêncak bae, anggrêmêngi lan muni-muni marang sing Kuwasa, jalaran sabab dening udan grêjih mau, banjur ora ana panas, kang anjalari kumbahane ora padha garing, wusanane pangasilane iya banjur suda.