belakang kang mumpuni, tanpa darbe sikap moral lan etika kang becik, ujug-ujug sinengkakake aluhur dadi wong penting. Lan kahanan kaya ngene mratah sumrambah ing ngendi-endi.Nanging jenenge wae jarak, uripe biasa ing pinggiran kebun lan tegalan, senajan ditandur ing tengah tetap ora resep dinulu.Diopeni nganti ngetokake dhuwit akeh, asile uga ora sumbut.Yen wong ekonomi ngarani, ora nduwe nilai ekonomis.Padha wae karo mapanake kalungguhan wong-wong kang satemene ora pantes nglungguhi jabatan, anane malah gawe wisuna,ora mupangati marang bangsa lan negara.Wis bayarane gedhe, asile malah ora pakra.Sapa ta kang kalebu