Rikala wiwitan Hajar dipun bekta Ibrahim saking Kan’aan dhateng lembah kang gersang, sajatosipun Hajar ajrih sanget amargi éwed madosi toya saha panganan, Ibrahim mangertosi kahanan ingkang dipun alami déning sémahipun, ananging Hajar ugi mangertosi menapa ingkang dipun lakoni déning garwanipun minangka dhawuhipun Gusti Allah, pramila Hajar nampi kahanan punika kanthi yakin Allah boten naté nelantaraken piyambakipun.[2] Sapaninggalipun Ibrahim, Hajar namung dipun kancani kaliyan Ismail. Énjing punika Ismail muwun kepengin ngunjuk saha dhahar, sapunika Hajar kesah dhateng bukit Shafa kang ngarepakaen supados wonten tiyang, ananging boten wonten.[2] Saking bukit Marwa katingal toya kang medalaken cahya, Hajar nyaketi sumber punika, ananging kanyataanipun boten wonten, Hajar ugi ningali ing bukit Shafa wonten toya, ananging kanyataanipun boten wonten, piambakipun lelampahan ngantos ping pitu saking bukit Shafa dhateng bukit Marwa ngantos sukunipun medalaken rah. Hajar ngantos ajeng nyerah, ananging sasampunipun dugi ing griyanipun, Hajar ningali putraanipun boten muwun malih, dipun tingali ngantos premati, ing sukunipun Ismail wonten sumber toya, lajeng Hajar cepet-cepet mundhut toya punika kanggé dipun unjukaken déning putranipun.[2] Hajar boten naté kéndel kanggé muji asma Allah, amargi wonten ing papan punika kathah kaberkahan ngantos Ismail ageng.[2]