Bipolar I dibèdakaké karo ngarsané utawa sejarah siji utawa luwih episodhé manik utawa episodhé campuran karo utawa tanpa episodhé dèprèsi utama. Episodhé ora dibutuhaké kanggo diagnosis gangguan Bipolar I, nanging episodhé dèprèsi biasané bagèan saka penyakit kasebut. Bipolar II dumadi saka episodhé hipomanik interaktif lan interaktif lan episodhé campuran utawa episodhé campuran. Cyclothymia minangka wangun gangguan bipolar, kang kalebu episodhé hipomanik lan "dysthymic" kang terus-terusan. Gangguan Bipolar Ora Bisa Ditemtokake (BD-NOS), kang asring disebut "sub-ambang" bipolar, nuduhaké manawa pasien nandhang sawetara gejala ing spèktrum bipolar (kaya ta, gejala manic lan dèprèsi), nanging ora nduwèni kualifikasi kanthi lengkap kanggo telu saka formal kasebut diagnosa DSM-IV diagnosis kang kasebut ing ndhuwur. Udakara 1% populasi diwasa duwé bipolar I, luwih saka 1% duwé bipolar II utawa siklik, lan ing antarané 2% lan 5% persèn duwé bentuk "sub-ambang" kelainan bipolar. Kajaba iku, kemungkinan kena penyakit kelainan bipolar nalika salah sawijining wong tuwa didiagnosis yaiku 15-30%. Résiko, nalika wong tuwa kalorone duwe 50-75%. Kajaba iku, nalika sedulur bipolar duwé risiko 15-25%, kanthi kembar kang padha kira-kira 70%. Sithik wong kang duwé kelainan bipolar duwé kreatifitas, seni utawa bakat khusus. Sadurungé fase mania dadi èkstrem, ènergi, ambisi, semangat lan greget asring nggawa wong kang duwé jinis karya swasana ati iki.