T. Mila wiwit ingkang putra taksih alit, kula ngudi supados piyambakipun tansah agêng kapitadosanipun dhatêng kula lan supados kula punika dipun anggêp mitranipun. Kula sasagêd-sagêd tansah maos-maos lan ngupados sêsrawungan kangge sarana ngindhakakên kawruh kula ing samukawis, pêrlunipun sagêd mitulungi pun M, yèn kalamangsa nêdha pitulungan. Kula jagi sampun ngantos nguciwani, pramila ngantos agêngipun samantên taksih kados makatên kapitadosanipun dhatêng kula. Kula purun kemawon nyiyamakên lan nyuwunakên dhatêng Pangeran, nanging ingkang putra kula wanti-wanti sampun ngantos ngêjibakên dhatêng siyam kula: M, aku gêlêm-gêlêm wae muasakake, nanging aja mung kuwi sing kok jagakake. Aku iki mungguha wong nunggang prau, sanepane juru mudhine, sing nêmtokake dalane sarana laku lan panuwun. La kowe sing nglakokake mêsin. Arêpa dalane bênêr kae, yèn mêsine ora mlaku, ya ora têkan ing paran sing dikarêpake.