Nanêm pohung punika ingkang kasuprih wohipun, punika sajatosipun oyodipun, nanging dilalah inggih punika ingkang eca katêdha. Ing nginggil inggih ugi sok mêdal wohipun, warninipun kados jarak kêpyar, namung punika botên paedah punapa-punapa. Watawis umur-umuran gangsal wulan (tumrap bangsaning genjah) lan sangang wulan (tumrap bangsaning pohung lêbêt) sampun wiwit kenging dipun cagêrakên, nanging inggih taksih klêbêt kêsêsa. Ingkang genjah sêpuhipun ngantos pitu, lan ingkang lêbêt ngantos sataun, langkungipun samantên malih, sampun anggêmbosi utawi ngayu. Manawi katitipriksa, kawontênanipun woh (ingkang wontên siti) ragi anèh, sakêdhap ngayu, dados sari-sarinipun larut, sawatawis dintên malih sampun pulih kados wingi uni. Pramila dados tuwuhing gugon tuhon, ambubak pohung makatên kêdah kalêrêsakên wontên ing umur-umuran ganjil. Petangan makatên punika têmtu mêndhêt saking kawontênan pêpasthèning tuwuhing pohung ingkang molah-malih wau, udakawis wontên sakiwa têngênipun sawulan. Kawontênan punika inggih klêbêt ngakal malih, pandugi kula, nalikanipun ngayu, sari-sari wau sawêg prêlu kangge dumadosipun, kados ta: indhaking wit, godhong, tuwin sanès-sanèsipun. Yèn sari-sari wau nglêmpak wontên ing oyod, ing wêkdal punika têmtu titimasa ingkang sae tumrap bubakanipun. Bab punika kenging dipun nyatakakên mawi coban, upaminipun sawêg ngayu, dipun sandèkakên rumiyin, ngêntosi sawatawis dintên malih.