Sadaya bôngsa ing donya punika ingkang kathah sami botên mangêrtos dhatêng agaminipun pyambak. Dhatêng kitab-kitabipun pyambak, tuwin dhatêng cara-caraning agaminipun, awit wontên piwulangipun agami ingkang pêtêng, ingkang botên katêrangakên pikajêngipun, angèl pangêrtosipun,pangêrtosanipun. ingkang lêstantun botên kacêthakakên, suprandosipun lajêng sami ngandêl kemawon. Kathah tiyang kalêbêt para sagêt, ingkang sami botên dhatêng ing masjid, greja sapanunggilanipun, sabab anggèning kasêrêpakên kajatènipun agami mawi lêkas, ingkang botên sagêt manjing ing budinipun. Amargi manggihipun piwulanging agami wau awaton gugon tuhon, botên pisan awaton kanyataan, awit pamanggihipun botên sagêt anganggêp dhatêng piwulang wau kasarêng kalihan anggènipun sinau kodrat.