Sampun watêkipun manungsa wontên ing ngalam donya, mênawi sawêg manggih kabêgjan, sangêt anggènipun kasupèn, nanging mênawi kataman ing kacilakan sangêt anggènipun kèngêtan, môngka sayêktosipun pun cilaka sampun andingkik wontên sacêlaking cêngêlipun, awit saking sangêting pangêluh saha panggrêsahipun, ngatos kasupèn sarta ical pitadosipun dhatêng Gusti Allah, ingkang adilipun sampun kacêtha ing jagad, kuwasa angêntas kacilakan dhatêng kabêgjan, mênggah kêkalih wau têtela dede urusaning tekad.