Wondene anggènipun anjampèkakên: tatu tatu utawi badan ingkang karaos gatêl, kausap-usapana lisah wau ngantos waradin, kapara dipun kandêlana, supados mênawi kasenggal-senggol botên enggal têlas, sadintên kaping tiga utawi kaping sakawan, bilih pikantuk pitulunging Allah, salêbêtipun tiga utawi kawan dintên kemawon sagêd saras, ananging wadosipun sadanguning sakit, sampun ngantos adus, sabab mênawi dipun dusi sagêd anular ing kulit ingkang saras, mênawi jampi wau badhe dipun santuni, namung kapêtêlna kemawon mawi sinjang ingkang rêsik saha garing, pamêtêlipun kêdah alon, saha dipun usapakên ingkang lirih, sampun ngantos ambabakakên, dados sagêd rêsik sarta tatu-tatunipun botên sakit.