Macapat iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Saben padha macapat ndarbèni ukara salarik kang diarani "gatra", lan saben gatra nduwé sawatara guru wilangan ("suku tembung") tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan kang diarani "guru lagu". Macapat kanthi jeneng kang béda uga bisa tinemu sajeroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Kajaba iku macapat uga naté tinemu ing Palembang lan Banjarmasin. Adate macapat ngemu teges minangka "maca papat-papat", yaiku cara maca saben patang wanda ("suku tembung"). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Ana praduga, macapat tuwuh ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané prabawa Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kaanan ing Jawa Tengah. Amarga ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis kawentar sadurungé teka Islam.