Salêbêt utawi pungkasanipun pêrang agêng kawontênanipun ing Jerman lajêng ewah, awit saking thukulipun repolosi agêng, ingkang ngantos nglinggarakên sang nata kèisêr, kaplajêng dhatêng nagari Walandi, kanthi atilar dhawuh byawara, manawi sang nata kèisêr, wiwit titimôngsa punika kaparêng sèlèh kaprabon (abdicatie). Sarêngan kalihan lèrèhipun sang nata kèisêr para raja ingkang dados warganing Bon sami kalerehan sadaya, wontên ingkang ugi linggar saking nagari Jerman nanging ugi wontên ingkang lastantun dalêm ing Jerman, wiwit punika Jerman lajêng dados repiblik, nama "Duitsche Rijk" lajêng ngawontênakên anggêr baku anyar (constitutie) ingkang kaundhangakên kawrat ing riksêblad katitimangsan kaping 11 Agustus 1919 ôngka 152 mênggah isi sarta suraosipun botên kathah bedanipun kalihan anggêr baku lami, namung sarèhning Jerman lajêng dados repiblik sampun tamtu botên dipun pangagêngi ing raja utawi kèisêr, nanging dados pangarsa repiblik (Rijkspresident) dadosipun kawangênan 7 taun. Saking pilihanipun para kawula, ingkang dados prasidhèn wêkdal punika, Sang Marschalk van Hindenburg Bonsrad santun nama dados Rijksraad dhapukaning warganipun beda kalihan kala rumiyin, sapunika ngangge waton cacah jiwa, sabên jiwa 700,000 wakilipun satunggal, lênggahipun ing Rijksraad kawatês 4 taun, nanging para warga wau ing sabageaning nagari mawi watêsan botên kenging langkung saking 2/5 ling cacahipun warga sadaya, dene warga-warga wau lastantun