Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang makatên wau, botên ngêmungakên rare-rare kemawon ingkang rêmên sumêrêp wujuding lêlêmbat, dalah tiyang sêpuh ugi kathah ingkang sami rêmên aningali, wiwit punika rare-rare lajêng botên wontên ingkang sami anjothak dhatêng Bagus Burham, sadaya lajêng pulih malih sami rukun kados ingkang sampun, malah sami angatingalakên ajrihipun, amila Bagus Burham lajêng rumaos badhe kadumugèn malih kasênênganipun kados ingkang sampun