Garèng : Wiyah, Ma, pangandikamu sapisan kiyi sajake têka kaya ora klêbu nalar. Nèk rumasaku upamane sing dadi kasênênganing wong kuwi tinurutan kabèh, uripe nang donya kene rak iya ora beda karo nang swarga. Kaya ta: aku kêpengin dadi bupati wis bisa tinurutan, apa ora lêga nyang pikir, arêp dhahar sing enak-enak bisa kalakon, amarga blanjane sahohah. Arêp palêsir-palêsir mriksa bawahe, wis disadhiyani motor, kreta lan liyane manèh. Arêp ngingu sêlir sarèntèng, bisa dititipake nyang desa-desa, supaya dèn ayune ora priksa. Hara arêp apa manèh. Rama dhewe bae, apa ora lêga bangêt upamane papenginane dadi sudagar sugih bisa katurutan, sarèhne wis banyak phulus, sabên dina pagaweane ora liya mung rêngêng-rêngêng sinambi anggêbêg rôngka mangku rôndha.