Garèng: Sing andadèkake alangane priyayi pangrèh praja jumênêng dadi lit polêksrad kuwi, nèk rumasaku iya isih akèh. Kajaba priyayi pangrèh praja sok arêp ngukuhi tatacara kuna, kaya sing wis takkandhakake kala dina Sabtu, kang banjur kok wancahi kanthi pêthênthêngan, priyayi pangrèh praja kuwi kadhangkala iya sok kagungan tekad anggêre slamêt. Buktine: nèk nang konpêrènsi kae. Yèn saupama ana panggêdhe andhawuhake mangkene: ing sarèhning tuwan dhoktêr kewan dina anu arêp priksa kewan ing dhistrik anu, supaya kabèh kewan dikumpulake nyang desa anu. Lo, prentah kiyi rak bisa gawe karugiane wong cilik, jalaran, kapêksa ninggal pagaweane dhewe, kapêksa nuntun kewane nyang desa anu mau, kang adohe bokmanawa pirang-pirang pal saka desane dhewe, mangkono sapiturute, lan kabèh mau kathik ora olèh karugian apa-apa. Kang kaya ngono mau priyayi kang ambawahake kono iya ngrêtos, ewadene iya mêksa matur: sê ... ndi ... ka, jalaran, yèn nganti wani mancahi, kuwatir nèk-nèke mêngko banjur diarani: on-gêsêkik. Mulane iya banjur, luwèh-luwèh wong desa rugi, anggêre kenene slamêt. Hara, Truk, nèk tekad sing kaya ngono kuwi mêngkone digawa nyang polêksrad, apa iya ora kojur. Awit yèn ing têmbe ana usul apa-apa ing polêksrad, sing bisa agawe karugiane bangsane dhewe sing kêpengin maju, kaya ta upamane: yèn ing têmbe banjur ana usul ing polêksrad, supaya sawijining pakumpulan pulitik dibubarake, mêngko gèk lid-lid polêksrad priyayi pangrèh