[...dhèk] ingkang sagêd tampi arta kathah makatên, warninipun masthi endah, nèm sarta sagêd, mila para angkarèng budi kathah sami dados sobatipun. Ingatasipun tiyang jalêr, ênèm bagus sarta sugih, kapengin ing pawèstri ingkang tansah rinêngga ing busana, dhasar endah ing warni tur pintêr, têmtu têlas manahipun. Wêkasan botên èngêt ajining donyanipun. Punapa ingkang dados panêdhaning kalulutipun têmtu dipun turuti. Punapa sababipun makatên. Punika gampil, manawi ingkang jalêr botên nuruti panêdhaning kêkasihipun, tamtu lajêng tinilar pados bedhang enggal ingkang sagêd anglêgani panêdhanipun, mila botên lôngka manawi dipun ajak nyêrèt inggih manut. Kadospundi badhe kadadosanipun para neneman ingkang purun nyêrèt, punika kula sampun sami sumêrêp piyambak, wêwah-wêwah para neneman ing jaman samangke. Sampun malih ingkang bangsaning tiyang pangajaran, sanajan lare dhusun kluthuk, ugêr sakolah kemawon inggih sumêrêp badhe kadadosanipun tiyang nyêrèt, sabab sampun dipun dongèngi dening gurunipun utawi saking maos sêrat-sêrat, dene kadadosanipun inggih punika: nistha, papa utawi dados tiyang awon. Dados sampun têtela bilih dayaning arak punika sagêd anuwuhakên sangsara mawarni-warni, mila prayogi sami kasingkirana, insa Allah wilujêng ingkang pinanggih.