Grapdhêkudhe: Ing sakawit gagasanaku mula iya mêngkono, nganti tumêkane ing mau barêng aku kêtêmu dhèwèke, dhèwèke karo kancane bajingan kang aran: Polwic, Olga, aku wis ora tahan manèh marang carane dhèwèke anggone tansah nguncit-uncit nyang aku kiyi. Aku mêksa ora tahan, sanajan sapira bae wêlasku mênyang kowe. Suwe-suwe aku kapêksa kudu masrahake dhèwèke marang ingkang wajib. Pancène mono aku dhèk mau mèh anduwèni niyat, sadurunge mudhun saka prau, nyaritakake apa anane marang kaptining kapal. Saupama ana ing kapal Prancis mangkono, prakara kang kaya mangkene iki gampang anggone ngurus.