inggih leres, inggih menika lare ingkang ndara padosi. Nanging sakderengipun jengandika ngrangket lare punika, keparenga kula bade ndongeng langkung rumiyin, mangke menawi sampun cekap, monggo kersa lare menika kula pasrahaken paduka” “Piye mbah, apa wong iki wis isa ndak jotosi?” “Aih, sabar ngger…sabar, mengko wae jotosono sak karepmu menawa wis rampung anggonku ndongeng” “Oh iya, yen ngono ndongenga dhisik, aku ndak latihan jotosan dhisik” “Pripun ndara, menapa kula kepareng ndongeng langkung rumiyin?” “Iya Kakang, ingsun bakal mirengake dhisik”