Sarêng sang putri anguningani rainipun pandhita wau, kuwatosing panggalihipun kalangkung-langkung. Sanadyan rainipun botên patos cêtha, jalaran katutupan topi agêng, nanging sang putri sagêd nitik darijining tanganipun, ingkang kêra tuwin prasaksat namung balung thok punika, kajawi punika ugi katitik saking badanipun ingkang ragi wungkuk, sarta lampahipun. Sanalika sang putri sagêd uninga bilih ingkang ngemba pandhita wau, botên sanès kajawi pun Sopêlin.