[...d] ingkang dumunung ing salêbêting cangkang, punika lajêng kagodhog mawi toya tawa kacêmplungan sarêm samurwatipun. Panggodhogipun kêdah dangu molak-malik tuwin tansah dipun kêbur, prêlunipun supados isi kupang pisah kalihan cangkangipun, awit kupang punika langkung lêmbat tinimbang rêmis, dadosipun dagingan agêngipun sami kalihan mênir bêras. Pramila sampun têmtu kemawon kêdah botên sakêdhik cacahipun, petanganipun kakranjangan.