Dostoyevsky dipuncipeng lan dipunkunjara tanggal 23 April 1849 amargi katut ing kagiyatan révolusionèr nglawan Tsar Nikolai I. Tanggal 16 November taun punika penjenenganipun dipundhawahi paukuman pati amargi kagiyatan anti pamaréntahan ingkang kakait kaliyan satunggiling golongan intelèktual liberal, Bunderan Petrashevsky. Sasampunipun éthok-éthok dipunukum pati—netranipun dipuntutup lan panjenenganipun dipunpréntah ngadeg ing njawi ingkang asrep hawanipun sinambi nengga kanggé dipuntembak mati déning satunggiling regu tembak, paukuman Dostoyevsky dipunalihaken dados sapérangan taun dipunkintun dhateng pambuwangan kanggé nyambut damel peksa ing satunggiling kamp pakunjaran katorga ing Omsk, Siberia. Epilepsiipun ingkang sampun dangu dipuntandhang, sansaya mundhak ing wekdal punika. Panjenenganipun dipunbébasaken saking pakunjaran taun 1854, lan dipunwajibaken lelados ing Resimen Siberia. Dostoyevsky nelasaken gangsal taun salajengipun minangka satunggiling kopral (lan ing wurinipun lètnan) ing lebet Barisan Batalyon Résimèn kaping 7 ingkang dipuntugasaken ing bètèng Semipalatinsk ing Kazakhstan.