Awratipun anglampahi ambêk utami, sanadyan botên kaandhar nalar-nalaripun, kados-kados sampun miyos, bilih kautamèn punika dados panêbasing kaluhuran tuwin kamulyan. Ewadene amrih têrangipun prayogi mawi pêpiritan sawatawis, supados dados paugêraning lampah.