Ing abad angka 16, biografer Giorgio Vasari mratèlaké yèn Giotto ngalihaké lukisan saka gagrag Bizantium kang lumrah digawé karo seniman liyané ing jamané dhèwèké, lan nguripaké seni lukisan kang agung kaya kang sabanjuré digawé karo para pelukis Renaisans kaya ta Leonardo da Vinci. Giotto bisa kaya mangkono amarga dhèwèké nggambar citra-citrané saka kauripan sunyata, lan ora njaplak saka gambar-gambar kuna kang uwis misuwur kaya kang ditindakaké seniman Bizantium kaya ta Cimabue lan Duccio.