[...gêlas.] Manawi dipun turuti panêdhanipun, môngka sayêktosipun sampun botên kiyat, lajêng pados akal murih andadosakên nêpsunipun. Punika gampil sangêt, awit panci niyat pados dhadhakan, mila inggih sok lajêng gêlut, nanging sintên ingkang mênang, botên wontên, sabab ing pasamuwan kathah tiyang, punika ingkang sami misah, mila ingkang dipun erang-erang dèrèng marêm bilih dèrèng nyakiti utawi malês wirang dhatêng mêngsahipun, kadhang-kadhang sok lajêng ambêsmi griyaning mêngsahipun, utawi mandungi, utawi misakit saksayahipun.