Saksuwéné Wangsa Ming, apa kang saiki ya iku kutha Shanghai ya iku péranganing Provinsi Jiangsu (sithik wewengkoné ana ing wewengkon Provinsi Zhejiang). Nalika Shanghai dadi péranganing Wangsa Yuan, kutha iku isih cilik. Panggoné ana ing muara kali Yangtze ndadèkaké kutha iki dadi kutha dagang ana ing jaman Wangsa Qing, mligi ing éra Kaisar Qianlong. Alon-alon plabuhan Shanghai bisa nganti tekan plabuhan Ningbo lan plabuhan Guangzhou lan dadi plabuhan gedhé dhéwé ing China nalika iku. Taun 1842, Shanghai dadi plabuhan umum, lan dadi salah siji kutha dagang ing donya. Wiwitané abad kaping-20, Shanghai dadi kutha gedhé dhéwé wewengkoné ing Timur Jauh, lan uga plabuhan gedhé dhéwé ing wilwyah Timur Jauh. Taun 1949, nalika Kuminis nguwasani Shanghai, padagangan internasional ing Cina mudhun drastis. Kawicaksanan ékonomi Républik Rakyat Cina nglumpuhaké infrastruktur Shanghai lan perkembangané.