Lembah Kathmandu mbok manawi nembé dipundunungi antawis taun 300 SM, amari barang ingkang paling sepuh ingkang kapanggihaken ing lembah punika dipunprakirakaken asalipun saking atusan taun sadéréngipun masehi. Cathetan awal asalipun saking taun 185 Masehi. Wangunan paling sepuh ingkang wonten ing lembah ingkang asring ngalami lindhu punika kirang langkung gadhah yuswa 1992 taun. Sekawan stupa ingkang wonten ing sakitar kutha Patan, miturut prakiran dipunyasa déning satunggaling Charumati tartamtu, satunggaling tiyang ingkang ngakoni minangka putri Raja Ashoka ingkang Agung, satunggaling raja Maurya, nalika abad ke-3, ngandharaken sajarah kuna ingkang wonten ing salebeting lembah sapunika. Lan babagan cariyos kunjungan Sang Buda, boten wonten bukti pendhukung babagan kunjungan Ashoka, nanging stupa-stupa mau mungkin asalipun saking abad mau. Suku Kirant minangka suku kapisanan ingkang acathet minangka panguwasa Lembah Kathamandu, tilas pura wartanipun wonten ing Patan caket Hiranyavarna Mahavihara (dipunsebut "Patukodon"). Dinasti Licchavi ingkang miturut cathetan awal nalika taun 464 Masehi inggih punika panerus dados pamimpinipun ing lembah punika lan gadhah gayutan ingkang caket kaliyan Dinasti Gupta saking India. Dinasti Malla, mimpin Lembah Kathmandu lan laladan sakitaripun wiwit saking abad kaping 12 dumugi abad kaping 18 Masehi, nalika Dinasti Shah ingkang dipunpimpin déning Prithvi Narayan Shah ngasoraken lembah lan niptakaken Nepal (ingkang dipunkenal sapunika). Sapérangan ageng Arsitektur Nepali kuna ingkang wonten ing Nepal sapunika aslipun saking masa pamaréntahan Malla. 