Kacariyos Prabu Tristan sampun kapindhahakên malih saking pasangrahan ing pasisir dhatêng ing karaton Carhaix awit gêrahipun santêr sangêt. Sabên dintên tansah muwun, angajêng-ajêng dhatêngipun sang pramèswari. Sarta tansah asêsambat mêlas-asih. Enjingipun baita ingkang tansah kumampul wontên ing satêngahing sagantên pikantuk angin, botên antawis dangu lampahipun sampun anyêlaki pasisir ing Bretagne, layaripun sampun katingal saking dharatan. Sang Putri Isolde ing Bretagne sumêdya amalês awon dhatêng ingkang raka Prabu Tristan ingkang angapusi dhatêng sariranipun. Sang putri nuntên lumêbêt ing kamaripun Prabu Tristan sarta anyakêti pasareanipun, lajêng matur: dhuh, Tristan, guru laki kula, baitanipun kakang mas Kaherdin sampun katingal dhatêng. Mugi-mugi kakang mas Kaherdin dhatêng kalihan dhoktêr ingkang sagêd nyarasakên gêrah paduka.