Bangsa kula samangke sampun wiwit rêmên nindakakên sport. Ing pundi-pundi wontên pakêmpalan sport. Saking pamawas kula kathah kadadosan-kadadosan saking rêmênipun dhatêng sport, ingkang pêrlu dados pênggalihanipun para sêpuh. Tumraping kasarasan sport cara samangke punika sagêd ugi munfangati yêktos, nanging ingatasipun panggayuh dhatêng watak sae, minggahipun dhatêng bêbudèn luhur, mbêbayani. Wohipun tumrap kasarasan botên satimbang kalihan kapitunan ingkang badhe kasandhang ing anak-anak kita ing têmbe, manawi para sêpuh kalajêng lena, namung tansah nguja pakarêmanipun putra-putranipun dhatêng sport.