umbul ing Banarawa, nanging warninipun sang yitma wau lakung dening awon: bathuk nonong mripat gêrong, irung mênthil kuping pêrut, dhadha pêksi wêtêng bèkèl. Bokong canthik suku impur, tangan kuwaga. Lampahipun jujug ing latar ngajêng griya mathokan, nêmbung dhatêng tiyang ingkang wontên ing mathokan: kyai bok inggih kula nyuwun ulam sakêdhik, minôngka jampi luwe. Para tiyang mangsuli sêrêng: hèh, bocah kang ora wêruh ing tata, iwake ta: lagi arêp diolah, kowe kok wani anjaluk, sing kangelan, ta: durung wêruh rasane, kêbat kowe lungaa saka kene, nèk kowe ora nuli lunga mêngko kowe kêpranangan