Ilya lajêng mêndhêt siti sajumput, kabuntêl ing mori, ingkang kagandhul-gandhulakên ing gulunipun minôngka kangge amèngêti ing papan padununganipun. Sasampunipun nuntên dhatêng ing lèpèn Okah. Wontên ing ngriku piyambakipun ambucal roti sakêdhik kanthi awicantên makatên: Kula matur nuwun ibu: Okah, dene salaminipun kula wontên ing ngriki panjênêngan tansah paring toya dhatêng kula, minôngka kangge panggêsangan kula punika.