II. Kasêbut ing Sêrat Darmasarana, tribawana wau dipun wastani jagad nistha, madya, utama, jagad nistha punika panggenaning manungsa, mila sinêbut nistha dene taksih angraosakên panas atis, sarta angraosakên rêkaosing badanipun, kados ta: kenging sêsakit, kataman sungkawa, arip, luwe sasaminipun. Jagad madya punika kahyanganing bôngsa lêlêmbat, kados ta: jim, setan, brakasakan sasaminipun, punika sampun botên kalimputan panas, atis, rêkaosing badan sasaminipun wau, amargi sasananipun sampun mulya, ananging taksih kenging ing sungkawa, awit sarananing angganipun taksih tumut ing manungsa pada. Jagad utama punika sajatinipun kahyanganing Sang Hyang Nurcahya, Sang Hyang Nurrasa, Sang Hyang Wênang tuwin Sang Hyang Tunggal, inggih punika jagad sampurna sampun botên kalimputan ing