ora tetep dumunung ana ing kowé, awit kowé padha ora pracaya marang Panjenengané kang kautus. 39 Kowé padha nitipriksa Kitab-kitab Suci, awit pandugamu marga saka iku kowé nduwèni urip langgeng. Nanging sanadyan Kitab-kitab Suci iku neksèni bab Aku, 40 éwasamono kowé padha ora gelem marani Aku supaya nduwèni urip iku. 41 Aku ora mbutuhaké pakurmataning manungsa. 42 Nanging tumrap kowé, Aku wus mangerti, menawa ing atimu padha ora kadunungan katresnan marang Allah. 43 Tekaku iki ing asmané Ramaku, nanging kowé padha ora nampani Aku. Menawa ana wong liya teka demi jenengé dhéwé iku bakal koktampani. 44 Kowé iku anggonmu bisa padha pracaya kepriyé, déné padha ngarah urmat-ingurmatan, mangka kaurmatan kang saka Allah piyambak iku ora padha kokupaya. 45 Kowé aja padha duwé pangira yèn Aku kang bakal nggugat kowé ana ing ngarsané Sang Rama; kang nggugat kowé, yaiku Musa kang dadi dununging pangarep-arepmu. 46 Sabab menawa kowé padha pracaya marang Musa, mesthiné iya pracaya marang Aku, amarga panjenengané wus nyerat bab Aku. 47 Nanging menawa kowé padha ora pracaya marang seratané Musa, kepriyé anggonmu bakal padha pracaya marang kang dakkandhakaké?"