diungsekake marang sajroning beteng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwe. Walanda ing sajabaning beteng akeh kang nemu pati. Parentah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli enggal nglakokake Jenderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarehne bebarengan kraman ing Palembang lan ing Bone, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu. Rahayune ing Surakarta saka pambudi dayane de Kock ora klakon ana kraman, ewa dene kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhe, awit banjur diondhangake dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama. Dipanegara enggone ngondhangake perang sabil iku saka panuwune Kyai Maja.