Prabu Dyumatsena ingkang wuta paningalipun, nanging sinung kawaskithan, sarêng priksa putri mantunipun marak, lênggahipun wontên pojoking suyasa, sang prabu ngandika: nini, dina iki wêkasane gonira anglakoni triratya, môngka sira wus nêtêpi sêsanggêman, dadi wus kêna mêmangan, mula bêcik nuli mangana. Atur wangsulanipun: lêrês enjing punika kula sampun kenging nêdha, nanging kêkêncênganing manah kula mangke manawi sampun sêrap surya kemawon, anggèn kula badhe nêdha.