Iluminasi ugi rerenggan limrahipun sampun dipunrancang nalikaning naskah arsa dipunyasa, inggih punika ugi mawi bidhang kothong ingkang kedah dipunsisihaken kagem nampung sedaya renggan punika. Nadyan makaten, panulisan tèks limrahipun dipundamel langkung rumiyin sadèrèngipun naskah dipunsukani iluminasi. Ing kawitaning Abad Pertengahan, tèks ugi iluminasi sok kadhangkala dipundamel sekaliyan déning tiyang-tiyang ingkang sami, umumipun déning para rahib. Ananging ing puncaking Abad Pertengahan, tèks saha iluminasi limrahipun dipunyasa kanthi cara misah, kajaba kagem inisial-inisial ugi rerenggan-rerenggan tambahan ing hurup ingkang kaulang. Ing abad kaping-14, sampun wonten sanggar-sanggar kriya ingkang mrodhuksi naskah-naskah, ugi ing kawitaning abad kaping-15, sapérangan ageng naskah-naskah ingkang saé piyambak dipunyasa ing sanggar-sanggar punika kagem nyekapi panyuwunan, langkung malih panyuwunan saking asrama-asrama. manawi payeratan tèks sampun paripurna, ilustrator lajeng siap-siap kagem nyambut damel. Gambar-gambar ingkang rumit (angèl) sampun dipunrancang sadèrèngipun, saged dipunpastèkaken ing papan-papan mawi lapis lilin, buku skétsa ing wanci punika. Gambar-gambar rancangan punika salajengipun dipuntedhak utawi dipunputrani ing (permukaan) vélum, (mingunakaken dom utawi alat kanggé nggorès sanèsipun, kadya ing prosès yasa Kitab Injil Lindisfarne). Sakpunika kathahipun naskah ingkang nembé separo dados saking mawarni-warni périodhe mawi sampun cetha nyingkap métodhe-métodhe ingkang natos dipunginaken ing prosès yasa (nganggit) naskah.