têmbungipun kados ing ngandhap punika. têgêse jênjêm utawa jêjêg. sababe durung bisa tumular. gone padha sacumbana wus kalawan saragane. kang sarta ing jaman iku daya panggèndènge ora kawawa anarik wiji. kayadene kartining kewan sapanunggalane. sumusuping wiji mau ambarêngi nalika lêbuning napas. awit anuhoni grênêging cipta kang sajatine. Sarèhne ing jaman iku wus padha laku raga. mungguh katrangane kapratelakake kaya ing ngisor iki. utawa kêkarêpane. thêthukulan sarta sato-sato utawa kewan-kewan pitik iwèn wus padha awarna-warna. manawa têmbung Arab diarani adam. utawa atas-atas ing pamiyarsane. woring rasa cahya utawa saeka karsa. Ing saupamane ana sujanma kataman êninging cipta. yèn ora kalawan tapabrata. amarga sari sarasaning jagad durung bisa tumular. Manungsa ing jaman iku isih padha anuhoni pakartining pramana. dadi êmpaning karsa iya durung tumangkar. Sapungkure jaman ing dhuwur mau diarani jaman dwaparayoga. kang sarta padha têtêp-têtêp pamicarane. manawa ora kalawanan ing êninge. kang mangkono iku andadèkake suruting urup muncaring pramana. kênyaring cahya iya suda muncare. apadene pôncadriya uga wus angawitawiti pêncare. apadene wêtuning hawa sangsaya akèhe. banjur rumêsêp ing utêg. têgêse kawitan. kang mangkono mau andadèkake pituna ing kasêktène. Saya lawas saya mundhak kêkarêpane. wiji mau ana ing kono kawawa sumusup tumamèng pramana. iku daya panggèndènge lagi kawawa anarik wiji. tuwin banjur kataman ing duka cipta sapanunggalane. Ing jaman iku padha lêpas-lêpas pandulune. pêncaring pôncadriya mau têmah kawawa anuwuhake karsa kang dudu sawantahe.