Pratingkahe wong makripat,Aja dadi parbutan,Dipun sami ilmunipun,Padha peling pinelingan. Wong wewolu dadi siji,Aja na kang kumalamar,Dipun rujuk ing karepe,Den waspada ing Pangeran,Nenggih Sinuhun Benang,Ingkang miwiti karuhun,Amedhar ing pangawikan. Ing karsa manira iki,Iman tokid lan makripat,Weruh ing kasampurnane,Lamun masiha makripat,Mapan durung sampurna,Dadi batal kawruhipun,Pan maksih rasa rumasa. Sinuhun Benang ngukuhi,Sampurnane wong makripat,Suwung