Wontên satunggaling lare jalêr anakipun tiyang sugih, sangêt mursalipun, ngantos botên kemutan mênawi piyambakipun punika anakipun tiyang alit, patrap panganggenipun sarwa nganèh-anèhi, angungkuli sasaminipun, anuju satunggiling dintên dipun pituturi dening bapakipun, têmbungipun: he thole sarèhning kowe iku wis gêdhe saiki marènana gonmu murang sarak, aja tansah bêbungah ati rina wêngi, elinga yèn kasugihan iku bisa sirna, lan andadèkna sumurupmu, yèn gonku bisa sugih iki saka olèhku manut pituture wong tuwa, 1. pêthêl nyambut gawe, 2 tabêri nyèlèngi, 3 nyêgah marang pêpenginan, 4 gêmi nastiti sabarang gawe, mung patang prakara iku kang dak lakoni, mulane pamujiku kowe bisaa niru lêlakonku, supaya tumibamu [tumi...]