Ing jaman samantên têtiyangipun nagari Mêsir, punika mawi tatanan dados tigang golongan. Lêrês tatananipun wau botên patos kêncêng kados sacaranipun bôngsa Indhu, nanging ing ngriku mêksa wontên pranatan, bilih anak punika kêdah anyulihi tiyang sêpuhipun, têgêsipun: kêdah nindakakên kadosdene salaku jantraning tiyang sêpuhipun.