Ing ngriku lajêng tuwuh rêmbag ingkang wosipun badhe masesa dhatêng Pangeran Pugêr, nanging wantunipun Pangeran Pugêr panggalihipun wilujêng, malah mêngsahipun Pangeran Pugêr, inggih punika Adipati Sumabrata, nyuwunakên pangapuntên, awit têrang manawi Pangeran Pugêr botên dosa. Kalampahan Pangeran Pugêr sagarwa putra sampun linuwaran, nanging mêksa taksih dipun sujanani, mila lajêng dipun aturi dalêm cêlak alun-alun. Nanging wantunipun tiyang dipun gêthingi ing ratu tuwin tansah dipun sujanakakên, dados inggih tansah botên sakeca, makatên malih saparipolahipun tiyang ing Kapugêran, tansah dipun ulat-ulatakên.