 Prosés nggawé mesin sanggai diwiwiti saka taun 2.000-an. Dhèwèké butuh luwih saka 10 taun bolan-balèni nganyari mesin. Ing mesin kapisan lagi bisa nggaringaké kadhar banyu 15%. Banjur, ing mesin kapindho dhèwèké nggawè inovasi anyar kathi mènèhi vèntilasi khusus, nanging malah teka masalah anyar yaiku suhu mesin cepet munggah. Ing mesin sing katelu, dhèwèké ngrombak manèh. Digawé pengering udara lan pendingin suhu ruang ing sak mesin sisan, tujuané supaya hémat ènérgi. Banjur sing kepapat, Dédé ngganti badan mesin ssing maune saka seng diganti kayu seng jebul menghambat gelombang, beda yen karo kayu kang sifaté ora menghambat. Lan sing terakhir, dhéwéké ngganti lawang mesin nganggo kaca bening. Kanthi mangkono, nyetèlé wektu sawatara 32 jam kanthi suhu ing ngisor 40 serajat cèlcius bisa apa ora mesin kerja optimal, mergané dhéwéké bola-bali mbukak lawang mesin amung arep ndeleng kadaré banyu.