R.M. Cakrapangarsa ngrujuki dhatêng pamanggih wau, kita para santana punika sok rêmên dhatêng barang lêlamisan, sabab dening ambujêng têmbung patut-patute, punika botên prayogi sangêt, prakawis lumuh ing damêl, punika nênuntun dhatêng pakêsedan, ingkang tundonipun namung badhe dados kasrakat wau.