He, mitraku kang sêtya sarta mituhu, genea kowe têka kagèt mêngkono, apa kowe salawase durung tau ngambah ing alas. Apa kowe durung tau krungu pangêriking jangkrik, apa kowe durung tau wêruh ngêsêsing ula, lan apa kowe durung tau krungu pambêngoking sato galak kang ora olèh mangsan. Wis, tangia bae manèh. Aku gawanên nyang susuhe begal Solowe, yaiku araning begal, kang wis têlung puluh taun lawase tansah anggunagawe ing dalan kang anjog nyang Kiyèph iki, lan kang wus amatèni pirang-pirang wong kang padha liwat ana ing kene.