Dene manawi tiyang ingkang matuh punika nuju gadhah ulam ingkang eca, lajêng wicantên makatên: ana iwak enak, dakngombe supaya wuwuh-wuwuh enake anggonku mangan. Upami nuju botên gadhah arak, panêdhanipun kasumênèkakên, ngêntosi sapikantuking arak. Bab ingkang makatên punika andadosakên wêwahing matuhipun. Manawi sampun matuh saèstu môngka sadintên botên dipun ombèni, lajêng katagihan kados tiyang nyêrèt, badan lungkrah, kasarasaning angga sirna, botên gadhah kakiyatan babar pisan, sadaya padamêlan namung katingal angèl sarta awrat kemawon.