Saploke aku dadi wong tuwa, omah-omah dhewe, banjur bisa ngrasakake, yèn kinêpan sanak sadulur utawa kônca-kônca kuwi pancèn ana sênênge nanging iya akèh bangêt ribêde. Saya tumrap bangsane saaku, sing omahe mung saplênik, pamêtune sathithik.