Wataking pawiyatan ‘sistem pendidikan formal’ ingkang lumampah ing jaman sapunika pancen boten saged dipunpaiben ndadosaken lare saya pinter. Ananging menawi dipunwawas kanthi premati, lare samenika namung kandheg wonten pinter. Bab wasis (cerdas) lan prigel (trampil) sayektosipun ringkih sanget utawi kirang. Awit ingkang dipun-gulawenthah namung ‘ngelmu apalan’. Kamangka ingkang dipunperlokaken dening manungsa menika pangertosan, boten namung “pinter” nanging “ngerti” utawi “wasis”. Satunggaling conto: satunggaling lare pinter sanget etung-etungan matematika. Nanging nalika dipunparingi cangkriman: wonten laler cacah sedasa mencok ing meja, dipun gebug pejah gangsal lajeng dipunbucal. Pitakenipun, taksih pinten laler ingkang kantun ing meja? Lare ingkang pinter