Sarêng kula mlêbêt blêng ing guwa, manah kula mak tratab, batos kula: têkan ing ngêndi iki mêngko. Nalika sawêg sawatawis mètêr têbihipun saking jawi, ing salêbêting guwa wau taksih rêmêng-rêmêng, ananging saya mlêbêt saya pêtêng, dangu-dangu andhêdhêt. Pêtênging jawi ing wanci têngah dalu punika manawi katandhing kalihan pêtênging guwa wau dede amput-amputipun. Saupami botên ambêkta lêntera ingkang murugakên sagêd sumêrêp manawi papanipun taksih ombèr, raosing manah sampun tamtu sumpêg sangêt.