Dene ing ngajêng lêrês, punika ingkang tansah dados angên-angênipun Tarsan. Ing ngriku katingal wontên lêlêbak ingkang botên anyênêngakên dhatêng sawangan. Jalaran lêlêbak wau ciyut lan kêbak isi sela kemawon, ngêmungakên ing sawatawis panggenan ingkang wontên thêthukulanipun. Lan êmbing mrikanipun lêlêbak katingal tilasing kitha agêng, ingkang kinubêng ing tembok inggil, sarta kathah mênara, sêtupa lan sasaminipun, ingkang pinulas jêne lan abrik,abrit. kasorotan ing bêntèring srêngenge, katingal gumêbyar ambalêrêngi. Nanging rèhning papanipun Tarsan kalihan tilasing kitha agêng wau têbih sangêt, mila botên kasumêrêpan, bilih kitha wau sajatosipun sampun risak sangêt. Saking pangintênipun Tarsan, tilas kitha ingkang katingal wau, têmtu agêng, sae lan ngeram-erami sangêt, punapa malih kathah têtiyangipun.