Tumraping panyuraos, wontên ingkang nganggêp, bilih gêsanging tiyang punika nyakra manggilingan, inggih punika akajêng, saupami ing sapunika gêsang dados kere, punika dipun wastani nuju dhawah ngandhap, têgêsipun wontên ngandhaping gilingan, wontênipun namung botên sakeca. Kosokwangsulipun manawi gêsangipun dados tiyang mukti wibawa, punika nuju dhawah nginggil, kajêngipun nuju wontên sanginggiling gilingan. Nanging sarèhning gilingan wau mubêng, dados wontênipun namung gêgêntosan kemawon. Dene manawi dipun lêbêtakên malih, ingkang dhawah nginggil utawi ngandhap punika jiwanipun, upaminipun Si Suta nuju dhawah ngandhap, punika salêbêtipun Suta gêsang, inggih wontên ngandhap kemawon, sagêd ugi benjing manawi tumitah malih gêntos dhawah nginggil.