piyambak. Sadaya warganing pasamuwan kedah tumandang lan cecawis kangge ndherek sengkut wonten ing peladosan. Ing ngriki lumantar pasamuwan/gereja, tiyang saged sami nampi tetedhan lan saged katuwukan. Supados prakawis punika saged kelampahan, mila pasamuwan kedah wangsul malih dhateng panguwaosipun Gusti Allah. Pangandikanipun Gusti punika ”Inggih” lan ”Amin!” Ing sisih sanes asring kita tumindak namung miturut pikajeng kita kemawon, supados kita saged mindhah prakawis ingkang nembe kita adhepi dhateng tiyang sanes. Injil Matius 14 : 13 – 21 ngemu kawontenan bilih estunipun para murid sumerep tiyang kathah punika mbetahaken tetadhan, ananging para murid boten siap kangge ngladosi tiyang kathah punika kanthi paring tedha. Krana punika para murid lajeng ngajengaken usulan dhateng gurunipun supados kengken dhateng tiyang kathah punika kesah pados tedha. Mawi cara ingkang makaten prakawis ingkang dipun-adhepi para murid lajeng saged rampung karana pindhah dhateng tiyang kathah. Ananging Gurunipun para murid, inggih ugi Gustipun boten marengaken cara ingkang makaten punika. Para murid kedah cumawis lan purun lelados sacara wetah. Makaten ugi kangge kita ing dinten punika, minangka pasamuwanipun Gusti, kita kedah sumadya lelados. Rasul Paulus lumantar II Timotius 4 : 2 paring pambereg: ”Kowe nggelarna pangandika, sumanggema ing wektu kang becik, utawa ing wektu kang ora becik….”. Sumangga kita sami lelados kanthi setya lan tekun.