nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe. lan manut wujud. mangsi têgêse mangsit. Dene sastrane kok uga beda-beda. nanging sastrane nglimputi ing jêro. Darmagandhul matur maneh. Yen bêcik narik raharja. nyuwun têrange. amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa. iku wajib dipangan. Awit saka iku. ‘Arab. nanging unine pelo. ana Jawa. amarga manusa diparingi wahyu kaelingan. manusa ora bisa anggayuh. amarga banjur mangeran marang wujud. bisa tampa ganjaran. Gusti Allah uga iyasa sastra. dadi yen dalwang ditrapi mangsi. amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh. supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh. iya iku minangka aduse manusa. mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah. dipêthik saka sathithik. mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki. bisaa nikmat badan lan atine. tumbak. para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe. manusa didhawuhi muja marang agamane. ora duwe susah lan prihatin. kaya nalika isih ana ing