Petruk : Rèng, Rèng, nèk dipikir kanthi têmênan, dadi juru ngarang kuwi kok ora penak, sabab tansah kudu angèlingi mênyang kasênêngane siji-sijining wong sing maca. Môngka siji-sijining wong kuwi karêmane dhewe-dhewe, kaya ta: Si Suta sênêngane maca bab dongèng-dongèng, Si