alok-alok, sandhang pangan golek dhewe. Kaya ngono panemune pak Sastra. Rumangsa ora gepok senggol karo tangga, rumangsa ora nate tukar padu karo tangga, lan rumangsa ora nate nglarani atine tangga. Mula atine disabar-sabarake. Esuk, budhal lunga menyang kantor. Sore mulih saka kantor ora nate canthuk lawung karo tangga. Bengi ora nate lunga saka ngomah. Mung mempen ana ngomah bae karo anak lan bojone. Mula omongane wong liya mung dianggep angin, paribasan mlebu kuping tengen metu kuping kiwa. Omongane tangga ya mung dianggep omongan ngayawara.Jane mono ya rada mangkel. Atine rada njelu. Ora ngerti rekasane wong liya. Ngertine, yen tanggane urip kepenak banjur rasanan. Penganggepe tangga iku bisane mung nacad, bisane mung maido, bisane mung rasan-rasan. Tangga mlarat dirasani, tangga sugih iya dirasani. Tangga kepenak dirasani, ora kepenak dicatur. Saparipolahe tangga mesthi dirasani. Tangga bisa mangan dirasani, ora bisa mangan