Nanging tumrap tiyang ingkang ngudi dhatêng babagan kabatosan, kêdah nyingkirakên dhatêng piandêl ingkang kados makatên punika, malah gadhaha rumaos mênang dhatêng ingkang dipun wastani lêlêmbat. Ingkang dipun wastani mênang wau, akajêng gêsang akal bidinipun. Upaminipun kados ing nginggil wau, ucap ing wit pêlêm wontên setanipun, punika purunipun ngandêl kêdah manawi sampun sumêrêp piyambak, tuwin manawi nyata sampun sumêrêp, inggih kêdah mênang wau, awit tiyang punika kacariyos titah ingkang luhur piyambak, punapa inggih badhe kawon kalihan setan.