Saliyané kanggo ngobati wong-wong kang duwé lara kronis, terapi oksigén uga bisa kanggo ngobati wong kang kahanan lelarané wis akut. Oksigén bisa digunakaké kanggo nulung wong-wong kang butuh pangobatan darurat ing omah utawa omah sakit. Contoné kaya ta wong kang duwé riwayat trauma lan butuh oksigèn kanggo ngéwangi ambegan amarga dhèwèké sesek amarga trauma. Saliyané kuwi, oksigèn uga bisa kanggo nulungi wong kan sesek amarga hipotermia ing gunung utawa ing papan liyané kang hawané adem. Terapi oksigén uga bisa kanggo wong kang duwé penyakit utawa cedera kang bisa nyebabaké kadar oksigén ing awak manungsa kuwi cendhèk. Nanging, migunakaké oksigèn kang ora nggatekaké dosisé, utamané kanggo wong kang duwé penyakit kang wis akut bisa cilaka amarga jalaran bisa ngilangké nyawa manungsa. Miturut panelitian kang ana ing Jurnal Kawarasan British utawa "British Medical Journal" taun 2018, terapi oksigén bisa nekakaké bebaya marang manungsa yèn saturasi oksigèn kang dianggo luwih saka 96%, kajaba digunakaké kanggo wong kang duwé penyakit pneumotoraks lan keracunan karbon monoksida. Terapi oksigén uga bisa digunakaké ing omah nganggo saturasi kang dhuwur, nanging mung kanggo ngilangaké lara sirah kang wis parah lan kumat pirang-pirang minggu. Sipat saka oksigén ora bisa cepet kebakar, nanging oksigén kang duwé kadar konsentrasi dhuwur lan nalika kena geni bisa nyebabaké kebakaran piranti-piranti kang kagawé saka logam. Prastawa kebakaran kang ora disengaja amarga oksigén kaya ta prastawa kang kadadéyan ing sasi Januari 1967 ing pesawat Apollo 1 lan kacilakaan taun 1961.