Kula punika sayêktosipun badhe pitakèn dhatêng sampeyan Radèn Lara Itêm, kadospundi sampeyan kok lajêng tumandang ing damêl. Punapa sampeyan botên sumêrêp, bilih sampeyan punika priyantun èstri. Manawi sampeyan badhe amurinani guru, botên makatên lampahipun, lêrês sêdya sampeyan badhe atêtulung guru, punika sakalangkung utaminipun, ananging kadadosanipun badhe adamêl awon dhatêng guru sampeyan piyambak. Amargi saking lêpatipun anggèn sampeyan damêl wêwangsulan, guru sampeyan punika ingkang nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun kasuhurakên dados pujôngga, tiyang inggih dhasar pujôngga, môngka muridipun bodho asasar-susur, kadospundi badhe suwuring akathah, pujôngga kok mawi gadhah murid bodho wah asasar-susur rêmên pabên. Punapa wangsulan sampeyan wau botên sampeyan pintokakên rumiyin dhatêng guru sampeyan salah satunggil. Sayêktosipun wangsulan sampeyan punika anelakakên ing bodho sampeyan, saha rêmên pabên, kados tiyang ingkang dèrèng nate angsal wêwulang. Pikajêngan sampeyan sae, ananging anelakakên awon. Pun Wignyapanitisastra punika sakalangkung kalantipanipun adamêl tuwin mangsuli sêrat. Môngka sampeyan sukani pitêmbungan ingkang tanpa raos makatên. Wah sampeyan dhawahakên ing dalancang, upaminipun latu kasukanan duk lajêng murub amubal-mubal. Iba badhe bingahipun Wignyapanitisastra, pandugi kula sasampunipun amaos sêrat wangsulan sampeyan, lajêng akêndhangan dhêngkul kemawon. Pamanahipun manawi badhe ungguling jurit, kados pundi ta bèng, punapa botên kagalih rumiyin kadadosanipun, kok lajêng cumawèl kemawon sampeyan niku, kula sayêktosipun gêtun sangêt, kula rewangi ing salêrêsipun, kok lajêng sampeyan pupuri angus guru sampeyan. Kadadosanipun sampeyan amiyak kasaenan katingal awon ing têtiyang kathah. Punapa sampeyan botên amaos sêrat kula wangsulan, kados pundi pitêmbunganipun, punapa kirang mêmêt akanthi lêrês, ewadèntên pun Wignyapanitisastra sagêd angingêr suraosing wêwangsulan kula wau. Mila ing mangke panêdha kula ing sampeyan bèng, sampun pisan-pisan malih sampeyan tumut-tumut ing prakawisipun tiyang jalêr, mindhak angsal kalingsêman, saha adamêl jinjanipun têtiyang jalêr, luwung sampeyan êthèng, dhakon utawi simbar kemawon wontên ing dalêm, punika langkung sae katimbang kalihan anggarap sêratan, amêmêngsahan tiyang jalêr. Kula punika tiyang ingkang rêmên dhatêng lêrês mila botên sagêd kèndêl, manawi rumaos lêrês.