Sayêktosipun makatên bangsa Tionghoa punika pancènipun samangke sampun sagêd ngatingalakên karukunan utawi supêkêting manahipun dhatêng bangsa Jawi. Kados sampun kasumêrêpan bilih bangsa Jawi samangke sawêg bibrik-bibrik andandosi kaeconomianipun, ingkang anjalari ing pundi-pundi dipun wontênakên pakêmpalan cooperatie warni-warni. Dados saupami bangsa Tionghoa wau gadhah niyat sumêdya ambiyantu sadayanipun dhatêng têtiyang Jawi, sampun lajêng ngalang-alangi punapadene niyat mêjahi dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan cooperatie, ingkang sawêg kênduk-kênduk badhe tumindak punika. Awit manawi botên makatên, ing sarèhning taksih moglak-maglik sangêt, têmtu kemawon saupami nêdya dipun paeka inggih botên sagêd widada. Nanging ingriki kula pitados, bilih bangsa Tionghoa ingkang sampun turun maturun nêdha asiling tanah Indonesia, têmtu botên mêntala gadhah pikiran utawi niyat ingkang samantên wau.