tunggal tembung, kowé padha ngluhuraké Allah, lan Ramané Gusti kita, Yésus Kristus. 7 Mulané kowé padha tampa-tinampanana, padha kaya Kristus anggoné uga wus nampani kita, kagem kaluhurané Allah. 8 Kang dakkarepaké yaiku, marga kayektèné Allah, Kristus wus dadi peladosé para wong tetakan, kanggo ngukuhaké prasetyané kang wus kaparingaké marang para leluhur kita, 9 sarta supaya para bangsa padha bisa ngluhuraké Allah, awit saka sih-palimirmané, kaya kang katulis, surasané, "Mila kawula badhé ngluhuraken Paduka, wonten ing satengahing para bangsa, saha memuji asma Paduka kanthi pangidung mazmur." 10 Lan saterusé mangkéné, "Hé para bangsa, padha bungah-bungaha bareng karo umaté." 11 Lan manèh, "Hé para bangsa, padha saosa puji marang Pangéran, sarta sakèhé suku bangsa padha memujia marang Panjenengané." 12 Sarta sabanjuré pangandikané Yésaya, "Bakal ana sogol thukul saka tunggaké Isai, kang bakal jumeneng ngerèh para bangsa, sarta iya Panjenengané iku kang bakal dadi pangarep-arepé para bangsa." 13 Muga-muga Allah, etuking pangarep-arep, menuhi kowé kabèh