Emoh kalah, seneng mrentah, angel dikandhani, sing dieringi mung wong-wong tuwa sing sugih prestasi, mitayani lan ngedap-edabi, dheweke ajrih asih sungkem bekti marang wong-wong tuwa kang mangkono kuwi, kala-kala rada grusa-grusu, ora pati sabar, nanging kabeh kuwi katutup jalaran dheweke mantheng iman taqwane, manteb rila narima sumarah pasrah ing