Sadintên muput, Kuma tansah sêmbayang wontên ing panêpèn salêbêting griyanipun piyambak, sontênipun lajêng wontên prahara agêng, mawi gludhug saha gêlap ngampar-ampar, jawahipun kados dipun sokakên, ngantos kados angorêg-orêgna siti. Kalanipun Kuma sêmbayang wontên papan panêpèn wau, botên kok nênuwun murih lakinipun linuwarana saking salêbêting prahara wau, sanadyan kala punika lakinipun wontên ing salêbêting bêbaya ing lèpèn. Dene ingkang kasuwun, sanadyan wontêna punapa kemawon, murih lakinipun tinêbihna saking dosa ingkang agêng punika. Salajêngipun ing dalu wau botên kacariyos, enjingipun sadintên muput, Kuma botên mêdal saking papan panêpèn, sarêng sontênipun, wontên swara rame ngogrèg-ogrèg tuwin thothok-thothok kori, sarêng korinipun kabêjat, ing ngriku Kuma pinanggih gumlethak ing siti, saha Kuma lajêng dipun bêkta dhatêng kamaripun piyambak.