Wiyosipun Sêrat Andhaning Gêsang punika, namung impunan saking pitêdahing sêrat-sêrat ingkang sampun gumêlar, dados ingkang ngarang punika dede tuking kawruh ingkang kawêdharakên, upaminipun wêwarah punika wujud banawi, ingkang ngarang namung minôngka jurangipun, inggih punika talang ilèn-ilèn margining kawruh, dene tukipun ingkang sajati, saking para linangkung ingkang sampun sami ngambah dumugi ing kasunyatanipun. Sarèhning lampahipun piwulang punika, sampun tumimbal-timbal dhumawah ing para sujana sarjana, upami ilining toya banawi kados sampun pantês kemawon, bilih sampun kirang bêning kados nalika sawêg tus saking sumbêripun ingkang sajati, awit sampun kamomoran lumpur saking kiwa-têngên ing samargi-margi, dados upami wêwarahipun sêrat punika sampun wontên kirang pajaripun utawi