Padha baptisen ing asmane Sang Rama, Sang Putra lan Sang Roh Suci Waosan I: Purw. Dumadi 1:1-2:4a; Tanggapan: Jabur 8; Waosan II: II Korintus 13: 11-13; Waosan III: Injil Mateus 28:16-20 Tujuan : Awit paham sadhengah ingkang kacepto dening Allah punika pinanggih sae, sadaya engkang cinepto samyo nggadhahi tanggungljawab sami tulung-tinulung ing salebeting pulihing sadaya engkang cinipta. Kanthi mbabaraken kabar suko-bingah, sadaya umatipun Gusti kasuwun sami kagungan tanggeljawab samya mendhet bagyanipun, supados pulih lan utuhing kang cinipta. v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Sang Kristus, W onten satunggaling cariyos, ngengingi tikus ingkang tansah nggresula karana boten nate ngraosaken bingah, satemah tikus punika nyuwun dhateng ngarsanipun Gusti supados dipun dadosaken srengenge ingkang miturut piyambakipun tansah binga, lajeng panyuwunan punika kasembadan. Sasampunipun dados srengenge, wangsul malih ngraosaken sisah karana pedhut asring nutupi satemah sunaripun boten dumugi bumi. Mila sapunika nyuwun dipun dadosaken pedhut. Panyuwunanipun dipun pirengaken malih, lajeng dados pedhut, dereng dangu anggenipun bingah, wonten angin midit ingkang nyurung piyambakipun… lajeng wangsul malih dhateng Gusti, nyuwun dipun dadosaken angin kemawon. Sasampunipun dados angin, piyambakipun muring-muring karana wonten satunggaling reca Budha ingkang babar pisan boten mingset sanadyan sampun dipun surung wongsal wangsul…sapunika, pamanggihipun: Reca Budha kuwi sing paling bungah! Wangsul malih lan ngaturaken panyuwunanipun, supados dipun dadosaken reca. Dados reca…, dereng dangu, kados-kados badanipun miring…miring..lajeng ngglimpang. Punapa estunipun ingkang kelampahan? Jebul wonten satunggaling tikus ingkang ngerong ing sangandhapipun, lajeng siti ingkang wonten ing ngandhapipun growong… Jebul tikus saged ngglimpangaken preca ageng! Tikus! Ooo nek ngono Tikus luwih kuwat, luwih bungah tinimbang sakabehe kuwi….Aku iki tikus kang paling untung! Paling bungah! Para sedherek ingkang kinasih, Punapa kita asring nggatosaken prakawis-prakawis alit ing sakiwa-tengen kita? Punapa dene prakawis ingkang miturut kita namung ngganggu kemawon? Punapa kita ugi nate menggalihaken ginanipun tikus? Miturut cariyos, tikus punika inggih saged dados piranti kangge madosi wontenipun ranjau, 30 tikus saged mrantasi 600.000 ranjau.. nggantosaken segawon. Punapa kita ugi asring menggalihaken paedah-paedah punapa kemawon ingkang wonten ing sakiwa-tengen kita? Sedaya titahipun Gusti temtu nggadahi paedah piyambak-piyambak. Gusti dereng nate nitahaken punapa kemawon ingkang tanpa paedah. Tembung nitahaken, ing kitab Purwaning Dumadi, nggadhahi pangertosan ing babagan seni, kaendahan, sedaya ingkang dipun titahaken nggadhahi kaendahan piyambak piyambak secara mirunggan. Lintang, mbulan, srengenge, angin, mega, pasir, sato kewan, manungsa….sedaya endah. Suiseki, inggih punika satunggaling seni saking sela ingkang bentukipun endah, antik. Ikebana, seni nata sekar, ngantos toko ubarampe kangge kewan ingkang dados klangenan, punika boten sanes mujudaken cara anggenipun ngaosi titahipun Gusti. Satunggaling prakawis punika katon endah awit kawawas beda kaliyan sanesipun, unik. Saben tiyang, malah kepara kembar kemawon ugi esthi nggadhahi babagan ingkang beda, pramila punika estunipun sedaya manungsa punika unik lan endah. Saben titah punika temtu nggadhahi kaluwihan lan kekirangan, kabingahan lan kasisahanipun piyambak. Ananging emanipun ing salebeting gesang sesarengan, sae punika ing kelompok utawi ing masyarakat, tansah wonten satunggaling kekiyatan ingkang tansah nguwaosi ingkang ngersaaken satunggaling keseragaman. Malah kepara nggadhahi pamanggih bilih menawi boten sami punika lepat, utawi dosa. Pramila kanthi ngginakaken kekiyatan ingkang wonten, inggih punika: kabudayan, pirembagan, aturan dipun ginakaken minangka gaman anggenipun nguwaosi tiyang sanes ingkang kawawas beda kanthi paring sanksi, ukuman, dipun damel lingsem, boten paring papan ing masyarakat, satemah para tiyang tiyang punika kanthi kepeksa tumut lan manut dhateng pamanggih ingkang lumampah ing masyarakat utawi pamanggih umum. Para sedherek ingkang kinasih, Ing Kitab Purwaning Dumadi 1, kita sadaya mitadosi bilih siyang lan ndalu punika Gusti Allah ingkang nitahaken. Menawi wonten siyang lan ndalu, temtunipun wonten enjang lan sonten methukaken padhang lan mengkeraken peteng. Mekaten ugi ing gesanging manungsa, wonten tiyang jaler, wonten tiyang estri, punika Gusti ingkang nitahaken, ananging kenging punapa taksih kathah tiyang ingkang dereng saged nnampi sawetahipun kawontenan tiyang ingkang jeniskelaminipun boten cetha? Transgender (wandu) umpaminipun, inggih punika tiyang ingkang jati dhirinipun boten cetha. Tiyang ingkang sampun katetepaken lumantar akta kelahiran, ananging boten saged nampi kawontenanipun. Saestu punika ndadosaken manahipun kepeksa, rumaos dipun tindhes katambahan wonten perangan masyarakat ingkang boten saged nampi kawontenanipun malah dipun anggep tiyang dosa, rereged. Saestu patrap ingkang kados mekaten punika patrap ingkang boten adil. Para sedherek, punapa taksih wonten sikap ingkang boten adil tumrap sedherek transgender punika ing greja kita? Punapa wonten pawadan ingkang gumathok temah ngleresaken patrap ingkang nyingkiraken sedherek transgender punika? Kita sedaya mangertos, bilih salah satunggaling syarat anggenipun tiyang neningkahan inggih punika: sami dene nresnani. Saupami, ing greja kita punika wonten sedherek transgender ingkang kepingin nikahipun binerkahan, punapa saged dipun ladosi panyuwunanipun? Prakawis ngengingi kekiyatan ingkang nguwaosi sanesipun, inggih punika prakawis ing saperangan gereja ingkang taksih nggadhahi ukuran Pandhita Ideal. Pandhita ingkang kaanggep ideal/sae inggih punika ingkang garwanipun tansah nyengkuyung ing salebeting peladosan, tansah ngrawuhi sedaya peladosan, anggenipun ngendikan dipun tata, pangagemanipun prasaja, rikmanipun boten gondrong lsp. Pituwas punapa ingkang badhe kaangsalaken saking kekiyatan/panguwaos punika? Saperangan pandhita ingkang boten kiyat temtu lajeng manut kaliyan pamawas umum supados katingal sae lan supados boten nuwuhaken pasulayan, sinaosa anggenipun nglampahi kados-kados boten dados dhirinipun piyambak. Dene ingkang tetep nggegegi , sekedhik mbaka sekedhik temtu ugi lajeng nuwuhaken reraosan lan raos boten sreg saking tiyang sanes. Sedaya punika saestu boten sehat. Kita lajeng kengetan dhateng UU Pornografi ingkang badhe dipun peksakaken kelampahan ing negari punika, sinaosa sampun pirsa bilih Indonesia punika negari ingkang dumadi saking mawarni-warni suku lan kabudayan. Kenging punapa ingkang sae tumraping panjenengan kedah kaanggep sae tumraping kula? Para sedherek ingkang kinasih, Ing pundia kemawon lan sok sintena kemawon, babagan dados dhirinipun piyambak punika boten sanes wujuding kamardikan. Tiyang ingkang kapribadenipun mendel, anteng temtu ugi boten saged wawan rembag kanthi cara-cara ingkang blak-blakan, punapa wontenipun. Menawi kedah nindakaken, punika temtu satunggaling lampah ingkang kepeksa. Kadosdene agami lan kapitadosan punika estunipun prakawis pribadi, boten prelu dipun dadosaken prakawis. Supados sedaya titah ngraosaken kabingahan inggih punika kita kedah mitulungi supados saben titah dados dhirinipun piyambak, dados kadosdene tujuwanipun katitahaken. Boten malah damel pathokan-pathokan miturut kita piyambak. Kaprihatosan ingkang sami ugi dipun raosaken dening rasul Paulus tumrap pasamuwan ing Korintus, inggih punika pentingipun gesang ingkang sami dene nresnani, samidene paring kekiyatan, tebih saking gesang ingkang nggatosaken kepentinganipun piyambak. “Padha disarujuk, padha atut rukun,” punika mujudaken timbalan patunggilan supados sami dene nggadhahi ancas ingkang luhur. Rasul Paulus ngengetaken supados sami temen anggenipun nggatosaken peladosan. Awit ing salebeting gesang ingkang ancasipun luhur, kagem kaluhuranipun Gusti, kanthi panguwaosipun temtu saged nindakaken prakawis-prakawis ingkang boten pinanggih nalar amrih sedaya ngraosaken katentreman. Pasamuwan ingkang kinasih, Ing salebeting timbalan supados ngabaraken kabar kabingahan, Gusti paring dhawuh : o padha lungaa o kabeh bangsa padha dadekna siswaku o baptisen, ing asmane Sang Rama, sang Putra lan sang Roh Suci. Artosipun murid, inggih punika kedah ngangsu kawruh saking gurunipun. Mangertos roh lan kawicaksanan punapa ingkang ndadosaken gurunipun nindakaken mekaten. Murid katimbalan nindakaken pangertosan luhur ingkang katindaken gurunipun, mila ndadosaken murid punika sanes ngristenaken, ananging ndadosaken kathah tiyang sami nindakaken paugeran lan tata gesang ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. Awit nalika semanten, muridipun Gusti Yesus ugi tiyang asli Yahudi, satemah cetha sanget anggenipun boten ngristenaken. Kanthi mekaten, sadaya muridipun Gusti saged sinau nindakaken punapa ingkang katindakaken dening Gusti Yesus. “Padha baptisen,” kenging punapa kita perlu kabaptis? Baptis boten sanes inggih punika tandha lumebet ing satunggaling prajanjian, lumebet ing satunggaling kelompok masyarakat punapadene kapitadosan. Baptis inggih punika satunggaling tandha ingkang resmi lumebet ing satunggaling kelompok lan sagah setya tuhu nindakaken samukawis ingkang sampun dipun sarujuki. Awit baptisan punika sanes tujuwan ingkang pungkasan, mila klentu sanget menawi kasil lan botenipun satunggaling greja gumantung kaliyan sepinten tiyang ingkang kabaptis. Awit Gusti yesus boten nengenaken baptisanipun, ananging lampah gesang minangka wohing baptis punika. Sampun pinten tiyang ingkang kabaptis dening Gusti Yesus? Boten wonten. Punapa baptisan namung kangge tiyang dosa kemawon? Gusti yesus boten seda, ananging tetep kabaptis, punika mujudaken bilih baptisanipun Gusti Yesus punika solider tumrap tiyang dosa, Para sedherek ingkang kinasih, Kanthi mekaten, timbalan kangge ngabaraken Injil punika: padha lungaa.. boten sanes inggih punika timbalan anggenipun nindakaken katresnan dhateng sedaya manungsa. Timbalan punika mujudaken pucuking saking sedaya peladosan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus. Patrap ingkang nindakaken katresnan punika ingkang mujudaken ayahan ingkang utami ing salebeting ngabaraken Injil. Lumantar Patrap nindakaken katresnan (berbela rasa) punika, sedaya pasamuwan tinimbalan nindakaken pitulungan dhateng sedata tiyang ingkang tinindes ing babagan punapa kemawon. Pasamuwan saged miwiti saking dirinipun piyambak, ing salebeting metani malih bab paugeran ingkang dipun ugemi, punapa punika taksih kapeksaaken dhateng tiyang sanes supados tiyang sanes ugi nampi minangka paugeranipun? Gesang sesarengan kaliyan mawerni werni sipating manungsa, lan mawarni-warni padatan saha kabudayan, temtunipun malah sangsaya lebet anggenipun ngaosi Gusti ingkang nitahaken. Pramila punika, sumangga kita sami dene ngaosi kanthi paring papan tumrap tiyang sanes, amrih tiyang sanes saged ngraosaken suka bingah ing salebeting dhirinipun,