Nêptu utawa noktah iku iya asal saka têmbung Arab, têgêse: cêcêk. Tumrape ing kene cêcêk mau atêgês: atêr utawa ancêr urut-urutaning wilangan, kang banjur tinêngêran ing aksara (khuruf utawa huruf) miturut urut-urutaning abjad utawa abujid, kang aksara mau uga dadi angka minangka têngêring wilangan.