wus lumrahé sanabi wali/ kitab Kur’an tan mung lapal makna/ sejatinipun karsané/ yèn wus wruh dipunkukuh/ pan kekeren dipunprayogi/ wawasen kang sarira/ mobah mosikipun/ saben dina dènkareksa/ sampun kandheg ing rupa warna samangkin/ tuna yèn tan weruha//