Garèng : E, lha, kêtanggor wong tekad-tekadan aku iki, wong muni kok tanpa têgês mangkono, wis ngômbra-ômbra kathik tanpa tônja, hara, rungokna, dak wangsuli. Wong ora kêna ngarêp-arêp anggone motangake, kuwi kliru bangêt, jalaran ninggal ing kukum. Wêruha, wong utang kuwi kudu nyaur, dadi sing motangake ya kudu nagih, lan sing utang ya kudu nyaur, kuwi sah jênênge, sing utang ora ambêbodho lan sing motangake ora bodho. Dadi kaya sing kok kandhakake mau, rak mung arêp gawe enakmu dhewe bae, dudu kaprahe patraping wong agawe sênênging liyan.