manusa kang tansah ambêbungah tumrap ing raga wadhage bae, kabèh mau kalêbu bangsane manusa kang asor. Mulane sawuse lumêbu liwat ing gapuraning pati iya banjur dumunung ana ing papan kaananing urip sawuse mati kang asor dhewe. Mangkono mau yèn kopikir dhewe sawatara suwene, kowe banjur mangêrti lan pracaya uga.