wis gêdhe ta, yèn nunggang sêpedha sing rodhane têlu rak ya wis kêgêdhèn aku iki. Yèn aku ora bisa nunggang sêpedhane mas Harso, mundhak ora disêkolah-sêkolahake dening ibu, disêngguh isih cilik bae." Nanging barêng ngadêg ana sangarêpe sêpedha mau, kok ora gadug arêp munggah ing zadel. Enggal-enggal anjupuk kursi kanggo pancadhan; ananging sarèhne ora kuwat njunjung, kursine banjur digèrèd kanthi rêkasa. Ora antara suwe kursi wis ana ing sacêdhake sêpedha mau. Harno munggah kursi nuli lungguh ing zadeling sêpedha. "E, la kok seje karo sêpedhaku."