Saupami wontên manusa pêjah, jalaran anggèning nênêdha woh-wohan utawi lombok sêsaminipun, punika têtela jantung ingkang kenging hawaning têtêdhan, têmahan botên kawawa ngudalakên tuking latu, angin, tuwin toya, kang awit bolonganing jantung mingkup, kapêpêtan hawaning têtêdhan saking ing jawi wau, môngka latu, angin, tuwin toya punika bôngsa lumampah, dados lajêng kawawa ngangkat rungkating pramana ingkang wontên salêbêting jantung, manawi pramana sampun rungkat saking panggenanipun amasthi kita punika pêjah, pêjah ingkang