Ingatasipun bôngsa ing tanah Eropah, samudra madya bawana wau kaanggêp sêsêpuhing samodra, amargi nalika ing jaman kina, para bôngsa Eropah dèrèng sumêrêp jajahan sanèsipun kajawi tanah sakiwa têngênipun ing ngriku, saking pangintênipun, ing indênging rat raya sampun botên wontên samodra malih, kajawi sagantên têngah wau, saking pamanggihipun, jagad punika botên bundêr, naging kados kalasa gumêlar. Ing têngah-têngahipun wontên toyanipun ingkang angêdhung inggih punika sagantên Têngah. Dene sapinggiring jagad munyêng têmu gêlang, taksih wontên toyanipun malih, nanging toya punika nguwatosi sangêt manawi kaambah ing baita, amargi baita ingkang purun ngambah ing ngriku, samôngsa dumugi ing pinggiring jagad, saèstu badhe kajlungup dhumawah ing jagad ngandhap, makatên pamanggihipun bôngsa kina, ingkang jaman samantên sampun kawilang minulya ing kawruhipun, kados ta: bôngsa Mêsir, Grik, Romê. Awit sakingpunika palayaripun utawi anggènipun [ang...]