Isaac Asimov iku humanis lan rasionalis. Dhèwèké ora nantang kapracayané wong liya sing murni, nanging ora seneng karo takhayul utawa kapracayan sing ora ana buktiné. Asimov wedi numpak montor mabur lan nalika urip namung ping loro naté numpak montor mabur. Banjur Asimov uga sawijining wong sing ngidhep kelainan klaustrofil (seneng marang bilik sing cilik lan katutup).