Dhapukaning tembung kriya mawa panambang -"kan" ing basa Indonésia kaya ing tembung "diberhentikan" mau sok dianggep padha karo dhapukaning tembung kriya mawa panambang -"aké" ing basa Jawa. Mula ora mokal yèn ing basa Jawa asring tinemu ukara, upamané "Pak Marta tansah mikiraké anaké". Tembung "mikiraké" ing ukara mau cukup "mikir" waé, tanpa panambang -"aké", jalaran tembung "mikir" iku wis klebu éwoning tembung kriya tanduk mawa lésan (verba transitif). Ananging tembung "memikir" ing basa Indonésia ora klebu tembung kriya tanduk mawa lésan. Mulané, tembung "mikir" (Jawa) yèn dijarwakaké ing basa Indonésia dadi "memikirkan" (mawa panambang -"kan"). Bok manawa ya amarga saka pangaribawané basa Indonésia iku ing basa Jawa banjur ana dhapukaning tembung "mikiraké" kaya ing ukara "Pak Marta tansah mikiraké anaké" mau. Kajaba saka iku, ing basa Indonésia sok tinemu uga ukara, kaya ta, "Dia dipindah ke Surabaya". Ukara iki satemené dudu ukara baku. Mesthiné ing basa kang baku ukara kasebut dadi "Dia dipindahkan ke Surabaya" (tembungé kriya kudu mawa panambang -"kan"). Bokmanawa bab iki kena pangaribawané basa Jawa.""