Ora ana wong kang ora duwe grêgêd dhêmên marang wong ayu mungguhing wong lanang, sarta duwe grêgêt dhêmên marang wong bagus, mungguhing wong wadon, awit wis kudrating manungsa sumurup marang ala bêcik, mungguhing wong lanang sanadyan wong tani yutun, apa tani bêntil, kaluthêk iya duwe, dadi wong brancah iku wong kang bisa nuruti ardaning atine, dening tanpa pakering sarta duwe wisesa, kosokbaline wong tani, ora bisa nuruti ardaning atine dening duwe pakering sarta kawisesa, êmbuh karoban bôndha, êmbuh kalah prabawa, ing salah sawiji: mêsthi, dadi têpusing manungsa: padha, aja eram panjênêngan ratu sugih putra nganti pêpuluhan, iku mung dening akèh babone, wong cilik iya ana kang sugih anak, dening bisa wayuh loro [lo...]