[...ipun] pêpêtêng, ngantos tumbukan satunggal lan satunggalipun kacihna wontên ing paprangan ing jaman sakmangke. Panggulawênthah ingkang tumindak wontên ing Eropa, ingkang kadayan dening pêmanggih libêralismê, inggih punika manawi satunggal-tunggalipun tiyang gadhah kamardikan mêkarakên daya-dayanipun, tundonipun cara panggulawênthah ingkang makatên wau manungsa lajêng botên èngêt dhatêng sasaminipun gêsang, ingkang dipun wigatosakên namung kabêtahanipun piyambak. Libêralismê ingkang makatên wau dhawahipun wontên jagad ekonomi inggih sami kemawon, têgêsipun satunggal-tunggalipun tiyang ingkang olah kaekonomian namung tansah manah dhatêng agênging batinipun piyambak, babarpisan botên purun angèngêti dhatêng sêsaminipun gêsang ingkang botên sagêd yasa barang-barang kangge anyêkapi kabêtahanipun padintênan. Gandhèng kalayan landhêping pikiranipun manungsa lajêng kawontênakên bêbadan-bêbadan ingkang kawastanan maskape-maskape utawi trust-trust ingkang sêdyanipun badhe nyêpêng panguwaos ing jagad ekonomi supados angsala bathi ingkang kathah piyambak. Pêmanggih libêralismê ingkang kula bèbèr wau ugi anuwuhakên praja-praja ingkang adhêdhasar kabangsan, kawastanan nationale staten, ingkang ugi lajêng namung manah dhatêng kawilujênganipun krajanipun piyambak, unggulipun prajanipun piyambak, botên angèngêti dhatêng praja-praja ingkang dados tôngga têpalihipun. (Badhe kalajêngakên)