Kyai Ajar sawêg gadhah rumaos bilih tamunipun pancèn dede santri balaka kemawon, ananging têmtu tiyang linangkung ingkang anglugas raga amêmindha santri dhusun, wasana Kyai Ajar sakalangkung panalangsaning manahipun, dene sadangunipun ngantos kêkilapan dhatêng sakalihan ingkang nêmbe rawuh, mênggah anggèning Kyai Ajar gadhah patrap ingkang kados makatên wau sajatosipun namung kangge anjajagi manahipun tiyang, ewadene manawi ingkang dipun jajagi wau namung ukur tiyang limrah kemawon, ingkang kathah lajêng korup dhatêng pangabaranipun, sampun pintên-pintên atus tiyang ingkang sami ulap dening kataman pangabaranipun, wujudipun inggih kados ingkang sami katrêm wontên ing ngriki punika, satunggal kemawon dèrèng wontên ingkang gadhah kalangkungan kados priyantun sakalihan ingkang nêmbe rawuh, sarèhne Kyai Ajar sampun rumaos bilih kasagêdanipun cabar dening kadibyanipun priyantun sakalihan wau, sagêdipun namung ngaturakên pitêdah, bilih sakalihan sumêdya badhe puruhita, sami dipun aturi dhatêng padhepokanipun Kyai Ajar Sidalaku, ing dhukuh Pancak Tabanan, ing nagari Bali, punika satunggiling wiku ingkang sampun asoca bathara, inggih punika gurunipun Kyai Ajar Wirakôntha dene manawi sakalihan kaparêng tindak dhatêng dhukuh Tabanan, Kyai Ajar Wirakôntha ingkang badhe andhèrèkakên.