Karajan Yehuda () gésang ing kalih kalamangsa ing sajarah Yahudi. Miturut Alkitab Ibrani, kraton tuwuh ing Yehuda saksampuné pejah Saul, ing suku Yehuda ngangkat Daud, ingkang asalipun saking Suku Yehuda, kanggé merintah wewengkon kasébut. Saksampune pitung taun Daud dados ratu Karajan Israèl sarékat. Ing mangsa-mangsa punika, Yerusalem dados kutha krajan saking kraton sarékat. () Nanging, ing sawatawis 930 SM, kraton sarékat terpecah, kaliyan sédasa kaliyan kalih wélas suku Israèl nolak cucu Daud Rehabeam dados ratu mereka. Karajan Yehuda ingkang énggal tuwuh dados salah satunggaling pamaréntahan, lan pamaréntahan sanèsipun ingkang dipuntepang kaliyan Karajan Israèl, utawi Israèl. Karajan Yehuda punika asring dipunsébat minangka Karajan Selatan, nanging Karajan Israèl amargi perpecahan mau dipunsébat Karajan Utara. Yehuda ngantos taunan 586 SM, ing kraton mau dipunserbu déning Kamaharajan Babilonia ing ngandap Nebuzaradan, kepala prajurit pengawal Nebukadnezar. () kaliyan pengasingan penduduk lan penghancuran Kuil lan Yerusalem, penghacuran kraton sampun purna.