kaparingaké marang aku, aku kang dadi ahli gawé omah kang trampil wis masang pondhasiné, lan wong liya padha nerusaké mbangun ing sandhuwuré. Nanging saben wong kudu nggatèkaké, kepriyé anggoné padha mbangun ing sandhuwuré iku. 11 Sabab ora ana wong kang bisa masang pondhasi liyané kajaba kang wus dipasang, yaiku Yésus Kristus. 12 Embuh anggoné mbangun ing sandhuwuré iku mau migunakaké emas, pérak, watu aji, kayu, suket garing utawa damèn, 13 bésuk garapané saben wong mau bakal kawiyak, awit dinané Gusti kang bakal nélakaké. Amarga kebabaré dina iku srana geni, garapané saben wong bakal kadadar ing geni mau. 14 Menawa garapané bisa lestari, wong iku bakal tampa pituwas. 15 Menawa garapané kobong, wong iku bakal ora tampa pituwas, nanging wongé dhéwé bakal kapitulungan rahayu, mung baé kaya wong kang oncat saka geni. 16 Apa kowé padha ora sumurup, yèn kowé bebarengan iku padha dadi padalemaning Allah, sarta Rohé Allah iya dedalem ana ing kowé? 17 Menawa ana wong kang ngrusak padalemaning Allah, Panjenengané bakal ngrusak wong mau. Sabab padalemaning Allah iku suci, yaiku kowé kabèh. 18 Aja nganti ana wong kang ngapusi awaké dhéwé. Yèn ing antaramu ana kang rumangsa wicaksana miturut jagat iki, karebèn wong iku dadi bodho, supaya dadi wicaksana. 19 Awit kawicaksanané jagat iki kaanggep bodho tumrap Allah. Sabab ana tulisan suraosé, "Panjenengané nangkep para wicaksana sajroning kajuligané." 20 Lan ing panggonan liya, mangkéné, "Pangéran pirsa pikirané para wong wicaksana, menawa iku kabèh tanpa guna." 21 Mulané aja nganti ana wong kang ngegungaké para manungsa, amarga samubarang kabèh iku dadi darbèkmu: 22 dadia Paulus, Apolos, utawa Kéfas, dadia jagat, urip utawa pati, dadia wektu saiki utawa wektu kang bakal kelakon. Kabèh iku darbèkmu, 23 nanging kowé padha dadi kagungané Kristus, sarta Kristus iku kagungané Allah.