Petruk: Lo, kowe aja gumun marang kaanan sing kaya mangkono, Rèng, sabab iku wis dadi anggêr-anggêring jagad, yaiku sing sapa wonge pintêr, tabêri, lan sugih akal, kuwi mêsthi gêdhe ganjarane, têgêse mêsthi nêmu kapenake. Kosok-baline karo sapa sing bodho, kêsèd, lan tanpa budidaya, kuwi mêsthi bakal asor, têgêse tumraping urip lan panguripane tansah kêsuk dening liyan, yaiku satêmêne saka lupute dhewe, mula ing sabisa-bisa yèn kêpengin luhur lan mulya, ya kudu ambudidaya kaya kang dak caritakake ing ngarêp mau.