lara-lara larane kang ati / nora kaya wong tininggal arta / kang wus têlas piandêle / lipure yèn wus turu / lamun nglilir ya angot malih / samubarang katingal / têka dadi mungsuh / tan kêna wong sarwa pêthak /pêdhak. pan kinira Cina prapta arsa nagih / atine tarataban //