digawa menyang ngendi wae karepe raga. ing sak temene, tanpa urip, raga ora bisa ngapa-ngapa sak mestine, sing bener yo mung urip kang didadeke patokan tujuan lan tumindake, banjur raga mung tansah nuruti. Dadi, uripora salah tujuan, nuju bali menyang asale, yaiku Gusti kang Maha Tunggal.Lupute kanga rep dituju “laku” (perjalanan) amarga urip dipeksa nuruti karepe raga, ndadekake raga urip ora bisa langsung manunggal karo gustine (Tuhan).Menungsa kang njalani urip lan panguripan ora jumbuh karo siing dikarepake gustine marang dhewekw. “mlaku” (zig-zag) ngula, mlenceng banget pepenginan lan karepe kuat kanggo apa kang dianggep becik lan bener. Ndadekake budidaya sing kaluwihan, banjure ngorbanake kabagian awake dhewe, kabagian kaluwargane, kanggo tujuan kang dadi pepenginan gede dheweke. Ora sithik, jalaran saka keladhuk mlaku menyang sawijine arah, sabanjure isin (gengsi) menawa kudu mundur, utawa menggah dalem. Apa wae kang dibudidaya, kanggo ngurip-urip ngangkat drajating diri pribadi sing ora pas manggone, gunakake apa wae kabeh dikorbanake. Isih untung menawa sak kagayuh, menawa kerep ora kasil, mulane kkuciwo lan kuciwo lubsk-lubukaneing tembe bakal muwruhke stress (seseking batin), naliku budidaya, bakal ngadepi