Tiyang ingkang badhe nyêpêng kêmudhining paprentahan, inggih tumrap praja tuwin pakêmpalan, sadèrèngipun tumapaking damêl, mêsthi sampun gadhah cêngkoronganing lampah tuwin ancêr-ancêr ingkang badhe linampahan. Makatên ugi I.S. Pius XII, ingkang dados pandêngan sarta pangèning tiyang mayuta-yuta, sumêbar ing salumahing jagat tuwin dados kawulaning praja ingkang beda-beda corakipun, wiwit tumapak ngasta kêmudhining pasamuwan, tumuntên mahyakakên antêp ancêr-ancêring lampahipun ingkang tumuju dhatêng panguwaos-panguwaos ing donya, kanthi dhadhag tanpa tèdhèng aling-aling.