Irah-irahan ing nginggil punika, manawi katampèn saklebatan, sagêd dipun kintên-kintên Narpa, gadhah sêsanggèn ingkang sakalangkung awrat. Dening pamanahan tigang golongan, kêdah dados sêsangkulanipun. Sawênèhing pangintên punapa têmtu sagêd kacêkap. Punika inggih wontên lêrêsipun. Nanging manawi katandhêsakên kalihan raos ingkang lêbêt, bilih Narpawandawa sagêd nyakup utawi nyarambahi pandamêlan tigang parte wau, nama sawêg anglênggahi wajib, utawi samêsthinipun, dados inggih kagolong dede pandamêl ingkang awrat, ewadene ingkang langkung sayogi satunggal-satunggalipun êbab, badhe kula bèbèr wontên ing ngriki, ingkang supados sagêd dados panggigahing panggalihipun ingkang sami kawajiban, tundonipun lajêng sagêt anênangi raos kados ingkang kita kajêngakên, wondene jerenganipun kirang langkung kados ing ngandhap punika: