lan kanca nyambut-gawé sarta kancaku sapeperangan, kang kokkongkon nulungi aku ing bab kabutuhanku. 26 Awit banget kangené marang kowé kabèh lan uga prihatin marga kowé krungu anggoné lara. 27 Pancèn iya lara temenan nganti mèh mati, nanging Allah paring kawelasan, lan ora mung marang Épafroditus baé, uga marang aku, supaya kasusahanku aja tumpa-tumpa. 28 Iya iku sababé anggonku kongkonan luwih cepet, supaya samangsa ketemu kowé, kowé padha bisa bungah manèh lan kuwatirku suda. 29 Mulané tampanana ana ing patunggilaning Gusti kalawan sakèhing kabungahan lan wong kang kaya mangkono iku padha ajènana. 30 Marga saka ayahané Kristus, nganti mèh tinggal donya lan ngetohaké nyawané kanggo ngganepi apa kang isih kurang sajroning anggonmu padha leladi marang aku.