Ôngka-ôngka wau anelakakên, bilih pamarentah Sopyèt punika sakêdhik sangêt anggènipun sagêd ambudidaya dhatêng pangajaran tuwin panjagining kasarasanipun kawula, sanadyan sadaya ingkang kacariyosaksên punika sae-sae tuwin utami sêdyanipun. Botên beda kalihan nagari-nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, makatên ugi ing ngrika arta nagari dipun pigunakakên ingkang nomêr satunggal kangge mragadi kawontênanipun saradhadhu, kajawi punika ugi kangge wragadipun kantor ingkang agêng-êgang saha ingkang anggadhahi punggawa kathah sangêt. Ing taun 1927 arta nagari kangge wragadipun Dhepartêmèn Pangajaran, dhepartêmèn tumrap kasarasaning kawula lan sanès-sanès kapêrluan ingkang gêgayutan kalihan kamajênganing tiyang ing tanah Ruslan wontên 254 yuta, tumrap wragading administrasi sanèsipun kintên-kintên 700 yuta, lan tumrap kapêrluwaning militèr 645 yuta rubêl, dados 40 % tumrap kapêrluwaning militèr, dene tumrap kapêrluan ingkang adamêl ajênging kawula namung 15%. Têtandhingan ingkang makatên punika sanès sangêt kalihan têtandhingan ing nagari ingkang adhêdhasar kapitalismê, tuwin sadaya wau jalaranipun botên sanès amargi saking saklangkung andhaping pangasilanipun. Arta nagari botên wontên langkunganipun malih, dados inggih lajêng botên sagêd ngêdalakên arta langkung kathah malih.