Wontênipun makatên, mirid saking kajênging tiyang, tiyang gêsang punika namung lumuh kataman ing susah tuwin sanès-sanèsipun, nanging kasupèn manawi anggènipun pados jalaraning sae punika kanthi katutan kamurkan, têgêsipun anggèning ngantêpi pados jalaraning kadumugèn wau tansah nindakakên pangèsthi tanpa kêndhat, dene sasampunipun kêcêpêng, nama sawêg kalêgan. Ewadene saupami tiyang kêklêmpak, sasampunipun pinanggih mêthuthuk, samôngsa kêlonglongan, growahing manahipun lajêng karaos sangêt, makatên punika ingkang sok andadosakên sabab botên têtêping lêlampahan. Makatên sapanunggilanipun.