Petruk : Rungokna, Rèng, tak banjurne lêlakonku ana ing Surakarta. Ana ing dalêm dhoktêran têtêpunganaku, kira-kira ana rong jam, sadurunge aku ambanjurake caritaku, aku arêp ngandhakake dhisik mungguhing unèn-unèn: wong Jawa ênggoning sêmu. Lho, kuwi kok pancèn iya nyata têmênan, sadalan-dalan aku bisa nyatakake dhewe.