Tumrap tiyang ingkang kulina ngraosakên dhatêng wujud kawontênaning sawangan kodrat ing ngalam donya, punika sagêd nuwuhakên gagasan angêlangut. Makatên ugi tumrap tiyang ingkang ahli ngraosakên suraosing ukara sae, ingkang mêmêtha kawontênan, lêlampahan tuwin sanès-sanèsipun, punika gêsanging ukara wau ugi lajêng sagêd nuwuhakên panggambaring gagasan, ngantos cumithak wontên ing raos. Ing Kajawèn mêntas ngêmot pangudaraosipun sang pujôngga agung Tagore, pangudaraos wau mawi amêmêtha dhatêng kawontênaning tanah