Petruk : Kang Garèng, ing alam dunya kuwi sajake têka wis mratah, kaanan kuwi bisa ambêkokrok jênênge, mung saka tandang tanduke wong loro têlu bae. Kayadene: sawijining pakumpulan, kang karêpe pancèn bêcik têmênan, nanging dupèh ana wargane sawatara: onthal-onthalan, ora gênah, ora patrap, saru, lan sapadhane,