[...pun] kagorèng, lajêng kawadhahan ing tampah, kakêpyak-kêpyak murih enggal asrêp. Tumuntên kapilihana supados wiji ingkang sae inggih punika ingkang gadhah raos pait sampun awor kalihan ingkang awon, inggih punika ingkang taksih gadhah raos kêcut, mila kêdah kaperanga dados kalih perangan amurih ingkang pancèn sae sagêda miraos sangêt. Sasampuning titi pamilihipun, lajêng dipun bêbak, nanging sampun ngantos lêmbat-lêmbat, namung ngangkaha supados sami tugêl kemawon saha kulitipun sagêda pisah saking wiji tumuntên katapènana supados kulitipun sagêda kabur. Bilih kulitipun sampun rêsik, lajêng kabêbaka malih, dèrèng ngantos lêmbat sangêt (taksih wujud mêniran) tumuntên kagorèng malih, nanging panggorèngipun punika namung niyat ambêntèrakên kemawon. Sasampunipun bêntèr tumuntên kabêbaka bêntèr-bênteran kemawon. Ing ngriku bubukan soklat lajêng malih kados bubuk kênthêl sarta awujud jaladrèn, jaladrèn punika tumuntên kawadhahan ing kanthongan sinjang lajêng kapipita ingkang rosa sangêt supados mêdala lisahipun. Murih sagêda tuntas, pamipitipun kêdah mawi sarana pirantos.