Ing taun 1596, Johannes Kepler prédhiksi "Antarané Mars lan Jupiter, iku ana papan planèt" ing "Mysterium Cosmographicum" . Nalika nganalisa data Tycho Brahe, Kepler mikir manawa ana celah sing gedhè banget antarané orbit Mars lan Jupiter. Ing cathetan dhasar anonim terjemahan 1766 saka "Contemplation de la Nature" saka Charles Bonnet, astronom Johann Daniel Titius saka Wittenberg nyathet pola sing jelas ing tata letak planèt-planèt, sing saiki dikenal minangka Titius -Undang Hukum. Yèn ana sing miwiti urutan angka ing 0, mula 3, 6, 12, 24, 48, lan liya-liyane, tikel kaping pindho, lan ditambahaké papat kanggo saben nomer lan dibagi 10, iki ngasilaké cedhak radiasi orbit planèt-planèt dikenal minangka diukur ing Unit astronomi mbebasaké kanggo "planèt ilang" (padha karo kanggo 24 ing urutan) antarané orbit Mars (12) lan Yupiter (48). Ing cathetan ngisor, Titius mratelakaké "Nanging apa Arsitek Lord ngiwa ruang kasebut kosong? Ora babar pisan." Nalika William Herschel nemokaké Uranus ing taun 1781, orbit planèt iki cocog karo ukum kasebut kanthi sampurna, saengga para astronom nyimpulaké manawa ana planèt ing antara orbit Mars lan Yupiter.