Dados sampun têtela sadaya suraosing kitab pêkih wau, amurih rahayuning badan ingkang supados awèt santosanipun, pamrih sampun ngantos angicalakên sari, awit kodrating jiwa ingkang botên suda sarinipun, ngantos dumugi ing jaman kamuksan taksih jangkêp (wêtah) titipaning trimurti, saengga =§ = ngantos. tumimbaling akir ing salêbêting gêsangipun botên darbe cacad, sarta luwar saking sangsara.