Yen manungsa wis bisa ngulihna [nglunasi] utange, jasad bali menyang tanah [marga kersane dhewe], sing asale saka banyu bali dadi banyu, angin bali dadi angin, geni bali dadi gene, lan nyawane bali menyang alam akasa [eter lan astral], sing kari “pribadi”-ne dhewe. Wujud pribadi, iki satemene wujude manungsa sejati, wujud kang nunggal siji karo Gusti. Wujud kang mengkene iki satemene wujud kang langgeng, lan tansah bungah uripe. Ora luwe, ora lara, ora kena pati lsp. Miturut Siti Jenar “swarga” lan “naraka” iku asipat kawadis, tegese barang anyar. Apa wae sing asipat anyar ora bisa langgeng, bakal sirna. Mulane Siti Jenar ora bisa nampa kapercayan yen surga lan naraka iku langgeng. Apa kang cinipta, barang dumida, wusane niscaya sirna. Mulane wong urip ora perlu golek swarga, sing diperlokake iku ya dalane urip kang bisa nemoni urip “pribadi sejati”.