Ing wusana lampahipun dèrèng ngantos dumugi ing Busaadah sampun sami kapêtêngan ing margi. Nalika badhe pêtêng wau, ingkang dipun sumêrêpi pungkasan dening Abdul, bilih tiyang nêm punika murugi kanthi rikat sangêt. Ing bab punika piyambakipun lajêng suka sumêrêp dhatêng Tarsan sarana bisik-bisik, murih sampun ngantos kamirêngan dening lare èstri, inggih juru dhangsah kasêbut ing ngajêng, awit dipun kuwatosakên bilih lare èstri wau lajêng ajrih. Lampahipun Tarsan lajêng anjèjèri Abdul saha nuntên wicantên dhatêng Abdul makatên: