Garèng : We, lha, wong mêndêm gadhung têmênan, ngandhakake ambêgan têka dicara kayadene ngandhakake barang sing ana nyawane. Karêpe ngono arêp ngandhakake prakara kuwarasan, bab kobèting pamanggoning uwong, têka banjur ngandhakake kobèting hawa nganti têkan mega barang. Kuwi rak jênênge wong umuk ora nganggo watês. Mungguh satriya kudu omah-omah sing gêdhe kuwi karêpe kira-kiraku mangkene: prêlune ngalingi anggone sugih prabotan, aja nganti barang-barange pating bêthêthêk ora tata, karo manèh prêlu kanggo ngromahi yèn ana