botên sagêd anggagapi kadadosanipun ing wingking, pangintên ingkang kangge anggagapi lêlampahan, adhakan pinanggih tuna dungkapipun. Inggih kados kawontênanipun praja Turki kala samantên, ingkang kakintên sampun tanpa daya, sarêng sampun wontên sawatawis wulan, wadya Turki golongan kamajêngan, ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja campuh kalihan wadya Yunani, ingkang salajêngipun sagêd ngèngsêrakên wadya Yunani saking Anatolia, nanging papan panggenan ingkang mêntas dipun broki dening bôngsa Yunani wau sampun daos karangabang. Pinanggihipun lêlampahan ingkang kados makatên punika tamtunipun lôngka sangêt, saupami Turki sagêd mulihakên karisakaning praja. Nanging nyatanipun malah angosok wangsul, ing ngriku pinanggih santuning paprentahan praja Turki, ingkang rumiyin dipun pangagêngi ratu kamoran adat kina, lajêng santun paprentahan enggal cara gagrag kamajêngan, ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja, saha lajêng madêg praja tanpa ratu. Dene salajênging kadadosanipun, praja Turki ingkang kakintên rêkaos pulih ing adêgipun, malah lajêng madêg kanthi kasantosan, ingkang badhe rêkaos dipun agru-agru malih.