Mangsi wiwitané digunakaké ing India ing pungkasan abad kaping papat SM. Jaman semana mangsi diarani masi kang digawé saka komponen-komponen kimia. Dokumén saka India kang tinulis nganggo mangsi ing Kharosthi. Karosthi ya iku naskah kuno India kang wis ditemokaké ing Turkistan Cina kang saiki diarani Xinjiang. Prakték nulis nganggo mangsi kanthi pucuk kang lincip wis umum digunakaké ing India Selatan. Jain Sutra utawa naskah religi India kuno ing India kasusun déning mangsi. Ing India, karbon ireng kang dadi asal digawéné mangsi ing India diasilaké saka balung kang dibakar, aspal, pitch lan substansi liyané. Jaman Romawi kuno, ing artikel ing Chirtisn science Monitor, Sharon J. Hutington nerangaké sejarah mangsi ya iku wiwit taun 1600 kepungkur, resep utawa bahan kanggo ngracik mangsi wis digawé. Resep kanggo nggawé mangsi ya iku garam besi kayata asam fero, asam fero iki digawé saka wesi kang dilabur asam sulfur, dicampur tannin saka galnut kang urip ing wit-witan lan kanggo ngandelaké mangsi yèn némplék ing kertas. Nalika sepisanan dicelupaké ing kertas, mangsi iki wernané ireng kapara rada biru lan saya suwé wernané mangsi iki maléh dadi coklat peteng.[2]