Petruk : Mathuke iya mathuk, mung bae kudu kok pikir sing dawa, Kang Garèng. Kayadene sing wis tak kandhakake ing ngarêp, miturut wèting alam, wong wadon kuwi dadi timbangane wong lanang, têgêse: uripe wong wadon kuwi kudu nurut nyang wong lanang, mulane banjur ana unèn-unèn: suwarga nunut, amarga suwargane wong wadon kuwi nunut nyang wong lanang. Dadi ing kono rak cêtha wela-wela, sing baku golèk pangan kuwi wong lanang, dene sing diunèkake suwargane wong wadon nunut nyang wong lanang, kuwi yèn sing lanang mukti wibawa, wong wadon iya mèlu mukti wibawa. Hla nèk saiki pangkat-pangkate wong lanang banjur padha diênggoni wong wadon, rak banjur akèh wong lanang sing ora olèh pagawean. Unèn-unèn mau apa banjur kudu diwalik grembyang bae, yaiku: suwargane wong lanang kuwi nunut nyang wong wadon, ora kaprah, Kang Garèng. Mulane aku iya ora pati cocog anane wong wadon padha nyang kantoran kuwi.