torèt ingkang ical kala jamanipun Mênasé, lajêng dipunungêlakên wontên ngarsaning sang prabu. Saksana sang prabu kagèt lan kagawokan awit saking pangancam-ancamipun kitab punika, ngantos anyuwèk-nyuwèk pangagêmanipun. Nanging sang prabu Yosia dipunpangandikani déning Allah lantaran saking nabi èstri anama Kulda: "Sarèhning atinira luluh gonira angrungokaké surasaning kitab iku, mulané sira bakal mati kalawan slamêt, ora mênangi bilahi kang bakal Suntêkaka-[211]ké marang nagara iki." Sang prabu Yosia tabêri anggènipun angéwahi pranataning Banisrail miturut anggêr-anggêripun nabi Musa. Tumuntên kawulanipun sami kinalêmpakakên sarta dipunwaosakên kitab punika. Sang prabu adamêl prajanjéan lan sakathahing kawulanipun wontên ngarsaning Allah, yèn wiwit nalika punika ing salajêngipun badhé sami angèstokakên paréntahing Allah kalayan trusing manah. Sang prabu Yosia anggènipun ambibrahi brahala ngantos dhatêng ing patilasanipun karaton Israil, kados ta: ing nagari Bèt El panggènaning pêdhèt êmas yasanipun sang prabu Yarobam ingkang sampun kasêbut ing ngajêng. Panggènan punika dipunrisak sarta bêbalungipun para imaming brahala ingkang kapêndhêm ing ngriku sami kapêndhêtan lajêng dipunbêsmi. Ingkang makatên wau dhasar sampun kawêca déning satunggalipun utusaning Allah ing nguni.