Nalika Prabu Dasarta isih enom, piyambake paling seneng "mbeburu". Piyambake bisa manah kanthi titis mung liwat swarane waé. Ing siji dina Prabu Dasarata lagi "mbeburu" piyambake krungu swara kaya swarane gajah lagi ngombé. Prabu Dasarata banjur ngarahake panah marang swara mau. nanging Prabu Dasarata kaget barang krungu swara manungsa. Piyambake wedi banget,awake ndredeg karo nyedhaki asalé swara mau. Prabu Dasarata kaget ora karuab nalika weruh ana nom-noman kang kena panahe mau. Cah nom mau katon jengkel lan ngomong yèn wong tuwané isih ngenteni dhèwèké. Sadurungé mati, cah nom mau ngongkon Dasarata supaya ngeterake banyu marang wong tuwané kang wus tuwa lan wuta.