Mênggah tiyang ingkang kêdhawahan sampur punika bêksanipun sakajêngipun piyambak. Liripun kenging mamèrakên kasagêdanipun ambêksa, nanging kêdah mawi tatanan kados ingkang kasbut ing nginggil, sarta kêdah ngêmong dhatêng ingkang sami nglarihi.