lolos, têmahan abèncèng karsa, mila wiwit bidhal saking kadhaton samargi-margi sang putri tansah namung runtik ing galih, beda kalihan para putri tuwin ampeyan ingkang kathah-kathah, malah lolosipun sang prabu wau ing pangraos kaanggêp kadosdene têdhak cangkrama, para putri ing sêmu kawistara tansah anggènipun ambangun suka rênaning galih mirsani kawontênan samargi-margi, amung Radèn Ayu Murmaningsih wau piyambak ingkang tansah arawat luh saya sangêt sêngkêling galih.