abdiné. Lah wiwit saiki sakèhing wong turun-temurun bakal ngarani aku rahayu, 49 jalaran Kang Mahakwasa wus nindakaké pakaryan-pakaryan kang pinunjul marang aku sarta suci asmané. 50 Rahmaté turun-tumurun tumrap wong kang wedi asih marang Panjenengané. 51 Panjenengané ngatingalaké pangwaosé kalawan pakaryaning astané lan mbuyaraké wong kang gumunggung atiné. 52 Panjenengané nglèngsèraké wong-wong kang kwasa saka ing kalenggahané, lan ngluhuraké wong-wong kang asor. 53 Panjenengané nglubèraké samubarang kang becik marang wong kang kaluwèn, lan nundhung wong kang sugih kanthi nglaha. 54 Panjenengané nulungi Israèl, abdiné, awit ènget marang rahmaté, 55 kaya kang wus kaprasetyakaké marang leluhur kita, marang Abraham lan tedhak-turuné, ing salawas-lawasé." 56 Maria anggoné ana ing omahé Élisabèt mau watara telung sasi, banjur kondur. 57 Bareng Élisabèt anggoné ngandheg wis tekan ing lèke, banjur nglairaké jabang-bayi lanang. 58 Nalika tangga-teparoné lan sanak-saduluré krungu pawarta yèn Allah wis paring sih kamurahané kang samono gedhéné iku, padha mèlu bungah. 59 Ing wolung dinané wong-wong mau padha teka saprelu anggoné arep netaki bayiné lan mènèhi jeneng Zakharia manut jenengé bapakné. 60 Nanging ibuné kandha, "Aja, jenengé kudu Yohanes." 61 Pangucapé wong akèh mau, "Sanak-sanakmu ora ana kang jenengé mangkono." 62 Banjur padha takon marang bapakné kanthi sasmita, bakal dijenengaké sapa anaké iku. 63 Zakharia njaluk lambaran kang biasané kanggo nulis lan banjur nulis, "Jenengé Yohanes." Wong kabèh dadi padha gumun. 64 Sanalika iku uga cangkemé kabuka lan ilaté uwal, temahan banjur bisa omong lan ngluhuraké Allah. 65 Para tangga-teparoné padha kataman ing wedi, lan kabèh lelakon mau banjur dadi rerasanané wong-wong ing satlatah pagunungan Yudéa kabèh. 66 Wong kabèh kang krungu prakara iku, padha ngrasak-ngrasakaké ing sajroning ati, sarta pangucapé, "Bakal dadi apa bocah iki bakalé bésuk?" Amarga kaayoman ing astaning Pangéran. 67 Zakharia, bapakné, marga saka kapenuhan ing Roh Suci, banjur medhar wangsit, pangucapé, 68 "Pinujia Pangéran, Allahé Israèl, sabab wus nuwèni umaté lan paring pangluwaran. 69 Panjenengané nukulaké sunguning karahayon kanggo kita ana ing tedhaké Daud, abdiné, 70 -- kaya kang wis kapangandikakaké wiwitan mula lantaran para nabiné kang suci -- 71 supaya kita luwar saka mungsuh-mungsuh kita lan saka tangané sakèhé wong kang padha sengit marang kita. 72 Minangka anggoné nedahaké sih-rahmaté marang leluhur kita lan anggoné ènget marang prasetyané kang suci, 73 yaiku supaos kang kapangandikakaké marang Abraham, bapa leluhur kita, yèn Panjenengané paring kanugrahan marang kita, 74 supaya kita luwar saka ing tanganing mungsuh, bisa ngabekti marang Panjenengané tanpa rasa wedi, 75 ing sajroning kasucèn lan apa kang bener ana ing ngarsané, sajegé urip