Para tiyang tani pasisiran punika, ingkang kathah sami rêmên ngingah ulam ing tambakipun. Ingkang botên gadhah tambak inggih dipun rencangi nyewa-nyewa, sewanipun sabên sataun f 60.- ngantos dumugi f 150.- mawi-mawi wiyar ciyuting tambak. Ulam ingkang dipun ingah wau botên anggêr ulam, ingkang mêsthi ulam bandêng. Jalaran ulam bandêng punika, dados pangasilan agêng. Wontênipun bandêng ing tambak punika sarana dipun cêmplungi anakan bandêng, botên kok tuwuh piyambak kados ulam sanèsipun. Jalaran ulam bandêng punika yèn wontên ing tambak botên sagêd nigan. Asalipun anakan bandêng wau tumbas utawi pados piyambak dhatêng sagantên. Nanging kathah-kathahipun sami tumbas. Jalaran yèn pados piyambak, awis-awis ingkang sagêd nitèni anakan bandêng, awit warni saha wangunipun mèh sami kemawon kalihan anak ulam limrah. Mênggah rêginipun anakan bandêng wau, yèn môngsa kasakawan sèwunipun rêgi f 2.- dumugi f 5.-, yèn kasanga f 7.50 ngantos dumugi f 12.50. Mila rêginipun beda-beda, jalaran yèn môngsa kasakawan tuwuhipun anakan bandêng ing sagantên langkung kathah katimbang yèn môngsa kasanga.