klakêp, dipun sêsêpi. Cêngèr-cêngèr beka inggih dipun makatênakên. Badhe tilêm saya. Dados petanging panêsêpipun wontên ing luwe, mêlèk kalihan badhe tilêm, môngka sajatosipun tigang prakawis punika tansah pinanggih tumaruntun, sêlanipun namung manawi pinuju tilêm. Jalaran saking kulinanipun makatên wau, ngantos tuwuh wontên têmbung êmik, sakêdhap-sakêdhap pun biyung mungêl: êmik gèr, êmik. Dangu-dangu lare ngantos sagêd wicantên aniru mungêl êmik. Malah ngantos agêng pisan, lare ingkang sampun sagêd nêdha ngombe toya lantingan, têmbungipun inggih nêdha êmik, dados manawi makatên, êmik punika têgêsipun ngombe, nanging ngombe ing lare alit.