dene wosipun panggulawênthahipun hawa napsu pamanggih kula namung dipun papanakên dhatêng ingkang têrang piguna, utawi sae tumrap kawontênan (rahayu). Amargi salêbêtipun gêsang wontên donya gandhèngipun kalihan bêbadan wadhag botên sagêd nilar hawa napsu, panggenaning panggulawênthah bilih taksih lare kêdah taksih wontên têtiyang sêpuhipun piyambak, manawi sampun wiwit ngancik jêjaka sayogi dipun wontêni pondhok, ingkang maligi nindakakên panggulawênthah wêwatêkan wau, amargi jêjaka makatên pêrlu sumêrêp sêsrawungan kawontênan donya, nanging taksih bêtah panggulawênthah, upami ingkang anggulawênthah wau tiyang sêpuhipun piyambak, ingkang kathah-kathah inggih botên sagêd, môngka jêjaka makatên sawêg gawat-gawatipun, kajawi punika kula pancèn taksih gadhah pangajêng- ajêng malih sagêda wontên pasinaon kawruh sêpuh ingkang mawi tatanan, liripun: kajawi dipun tundha-tundha pangajaranipun, kados ta: patraping salira, pamanthênging cipta, sapanunggilanipun, punapadene têranging daya- dayaning pirantosing pribadinipun, ugi panampinipun murid kêdah mawi katliti, têgêsipun punapa calon murid wau gadhah dhêdhasar, saha umuripun punapa inggih sampun nyêkapi badhe nampèni piwulang kawruh wau, dados sampun ngantos prusan kemawon, kadosdene ingkang sampun kula aturakên nalika parêpatan agêng Narpawandawa kasêbut nginggil, amargi pangraos kula badhe dèrèng sagêd sampurna panyêpêngipun tujuan madêg pribadinipun sayêktos, kados ingkang dipun jôngka usul kula punika, bilih dèrèng wontên pasinaon kawruh sêpuh ingkang mawi tatanan wau, dados têranging pikajêngan kula punika, wontêna papan [pa...]