kang wiwara, kaukub ing dupa wangi, rasa sewu pangolahe mring sarira.Jaba jero dipun olah den lukari sinjang tapih, tekan ingkang tinapihan, kabeh sami den akubi, wus dadya ngolah ragi, asare ing tlundhag watu, akaton sanget lesah, tuwi api-api sakit, awit saking denya kangen marang priya.Mangkana ing karsanira, pangucape jroning galih, yen tekaa gustining wang, muga-muga