Kyai Pandhanarang tumuntên lumampah piyambak, sawêg dumugi sukuning rêdi Gambar kasumêrêpan dening ki ajar, botên sarônta kapêndhêtakên sela ingkang agêng-agêng dipun galundhungakên dhatêng Kyai Pandhanarang, ananging tangèh sagêd andamêl kasangsaranipun, amargi saking kasêktènipun Kyai Pandhanarang, gamparanipun kemawon sagêd angêndhêg sela wau. Sasampunipun dumugi pucaking rêdi lajêng sami bêbantahan, ki ajar botên purun manut ing piwulangipun Kyai Pandhanarang, saha kumêdah angabên kasêktènipun, dene sintên ingkang kasoran inggih punika dados rencangipun ingkang unggul (mênang).