Labanipun sampun kawan dasa dintên botên kalêbêtan sêkul, dados ing wêgdal wau panêdhanipun kraos eca saha amiraos, dangu-dangu sêkul sakêndhil têlas dipun têdha sadaya, namung kantun intipipun kemawon, dalah ulamipun ugi dipun têlasakên, namung êndhas kalihan kèpèt ingkang botên katut dipun têdha, dene intip saha êndhasing ulam sakèpètipun wau, lajêng dipun têdha dening Ki Tanujaya sadaya, saking cariyosipun inggih uhiugi. kraos eca sangêt, malah pangraosipun saking ecanipun salaminipun dèrèng nate angraosakên têtêdhan ingkang raosipun angungkuli punika, sarampungipun anggèning sami nêdha, Bagus Burham lajêng anyariyosakên supênanipun, Ki Tanujaya lajêng gêntos anyariyosakên wêwêrnèn ingkang sampun dipun sumêrêpi. Tiyang kalih lajêng sami angucap sukur ring Pangeran.