[...mpun] botên rêmên dhatêng kadunyan, punika sêdya ngrancagakên lampahipun. Saking sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, têmah inggih sèlèh kadunyan, utawi sèlèh raga. Patrapipun sèlèh kadunyan utawi sèlèh raga wontên kalih warni, ingkang satunggal sèlèh babarpisan, satunggalipun namung sarana kawicaksanan kemawon. Liripun: ingkang kasèlèhakên muhung wosipun ingkang dados sabab ambêbayani, inggih punika rêmênipun. Inggih rêmên punika ingkang dados bêbandan, angikêt manusa lan sangsara, saha ingkang mahanani melik, bingah, sisah, gêthing, sêrêng, sapanunggilanipun, ingkang sami dados sipating sangsara, mila kacêkap namung rêmênipun punika, ingkang dipun tatas sarana pêdhang kawicaksanan. Tiyang ingkang sampun botên rêmên dhatêng raganipun, punika wontên ingkang ngantos sampun botên ngeman, lan botên rumêksa dhatêng raganipun, malah wontên [wo...]