Satekane omahe wong kang lagi nduwe gawe iku, ula naga Baru Klinthing malih wujud dadi bocah cilik kang rupane ala, sandhangane uga sarwa ala, ambune bacik ora enak. Kabeh warga desa ora seneng lan nundhung minggat bocah iku mau. Bocah iku njaluk panganan saka wong kang nduwe gawe iku, nanging babar pisan ora diwenehi, malah ditundhung minggat sing adoh. Bocah cilik kang satemene yaiku Baru Klinthing iku mau nelangsa banget ngerti sipate wong-wong desa kono kang ora nduwe sipat welas asih babar pisan. Pranyata Baru Klinthing banjur ketemu karo Mbok Randha kang welas marang dheweke. Baru Klinthing dijak menyang omahe Mbok Randha. Ing kono, dheweke diwenehi panganan lan dirumat kanthi becik dening Mbok Randha. Baru Klinthing meling marang Mbok Randha iku mau yen sapungkure dheweke mulih Mbok Randha kudu nyepakake lesung lan alune. Mbok Randha ora ngerti kanggo apa dheweke kok kudu nyepakake alu karo lesung. Banjur Baru Klinthing pamitan marang Mbok Randha lan tumuju menyang omahe wong kang nduwe gawe mau. Sapungkure Baru Klinthing, Mbok Randha nyepakake alu lan lesunge, nanging sejatine Mbok Randha uga bingung kanggo apa piranti loro iku.