Migayutan karo taneman pangan kang diasilake, warga masyarakate duwé kebiyasaan kang apik yaiku nabung. Béda karo lumrahe masarakat ing tlatah liyané kang padha nyimpen ing bank, simpenane masarakat kéné lumrahe awujud rajakaya, antarané mendo, lembu kebo lan liya-liyané. Kanti mangkono limbah tetanen kang awujud damen, klobot, kathek lan liya-liyané bisa kagunaake kanti luwih manfaat, ora keguwak percuma. Masarakat tani kang ngingu rajakaya ora perlu bingung nggolekake pakan, marga wis kasedhiayakake alam. Malah kabiasaan ngingu rajakayaiku satemene mbukak lapangan kerja, antarané usaha ngarit sukete payu didol, usaha paron sapi, yèn ora duwé sapi bisa ngrumat sapine liyan mengko asile dibagi loro lan sateruse.