Lo, manawi ingkang dipun tiru utawi dipun telad bangsa ingkang makatên-makatên punika, wèh, cêkakipun kula inggih tumut jumurung sangêt. Nanging sampun nama limrah wontên ing donya punika saluhur-luhuripun satunggiling bangsa, têmtunipun inggih wontên cara-caranipun ingkang ngênêk-ênêki saha adamêl anjondhiling manah. Ewasamantên sanadyana makatên, ing sarèhning ingkang nindakakên punika satunggiling bangsa Walandi, dados satunggiling tiyang ingkang kagolong ing bangsa ingkang sawêg luhur drajadipun, sawênèhing bangsa kula punika inggih mêksa wontên kemawon ingkang nganggêp, bilih tindakipun ingkang ngênêk-ênêki wau, satunggiling tindak ingkang: brêgas, angganthêng, garang lan sasaminipun. Kados ta: mabuk wontên ing salêbêtipun pasamuwan, punika têka wontên ingkang anggadhahi rumaos: "Wadhuh, aku kathik garang kaya Landa." Mangga, punapa mèmpêr punika, tiyang mabuk têka dipun anggêp satunggiling (ka)garangan, satunggiling kabrêgasan. Ing mangka ingkang dipun wastani mabuk, inggih punika nglêlêma kêbuk, ingkang atêgês nguja isining padharan sarta ingkang sok sagêd anjalari kasupèn purwaduksinanipun, punika nama pandamêl saru-diningrat, sanadyan para Walandi pisan ugi sami mastani manawi mabuk punika awon. Dados tumraping bangsa kula botên pantês saupami lajêng tiru-tiru, dumèh ingkang nindakakên bangsa Walandi, nanging ingkang kathah-kathah sanadyana bangsa Walandi, ingkang sok mabuk punika, rak inggih bangsaning Walandi ... gombal.