inggih kapêndhêt ingkang pêrlu-pêrlu, têgêsipun ingkang manawi mbotên dipun èstokakên, dipun lirwakakên utawi dipun sulayani, lajêng sagêd mahanani bêbaya ingkang nyidra wilujênging bêbrayan. Tatakrama ingkang sampun kalaras kados makatên punika lajêng katêtêpakên kêdah dipun èstokakên, mawi dipun kanthèni pangancam ukuman utawi pêksan tumrap dhatêng ingkang wani nglirwakakên utawi nyidrani. Ancaman utawi pêksan punika dipun wêstani sanctie (heiliging) cara Jawinipun wêwingit.