[...nging] kêdah manusa ingkang tinarimah, manawi dèrèng tinarimah botên sagêd dados, saya malih manawi katularakên. Ing kitab-kitab Kuran kathah pinanggih ngèlmi-ngèlmi ingkang kangge umat Islam, sadaya punika sajatosipun inggih karang, karanganipun Kangjêng Nabi Mukhamad. Ngèlmi ingkang saking pangandikanipun Pangeran punika namanipun ngèlmi gaib utawi ngèlmi sajati. Tungguling ngèlmi sadonya punika ngèlmi sajati. Wiji wontênipun ngèlmi karang, gaib, kak, kodrad, sêsorogan punika pêndhêtan saking ngèlmi sajati, nanging atas saking karsaning Pangeran. Sapunika ingkang dipun wastani pangandikaning Pangeran punika kadospundi kawontênanipun, awit ing salaminipun dèrèng nate wontên manusa dipun panggihi dening Pangeran. Manusa sagêd tampi pangandikaning Pangeran tumrap ngèlmi sajati, punika botên saking dipun panggihi utawi mirêngakên suwantên, nanging saking cipta sasmita ingkang karaos ing dalêm rahsa ingkang kalayan botên dipun arah, punika manawi mangandhapipun dipun wastani prêntuling cipta, nanging punika taksih sagêd malèsèt utawi goroh.