utawa kêkarêpan. Manawa bocah mau wus umur patang puluh lima sasi. iku aran têlung jaman. wus kawawa nancang sarasaning karsa. kang mangkono iku amung minôngka pandhangiring panggraita. diarani rong jaman. wrêdine durung wêruh pakewuh. diarani wala utawa bocah wrêdine wala uwal saka pakartine lawas. pôncadriya wus akèh tumangkare. ananging bocah ing wêktu iku lagi mangsane kumaratu-ratu. kabèh pirantining raga padha wimbuh santosane. sarta sakèhing pamirasa wus wêruh beda-bedane. anartani panguripaning bocah mau. diarani jêjaka kumala-kala. iya isih jumênêng bocah kumaratu-ratu. wus aran limang jaman. yèn ana rungon anyar kapengin bisa anirokake. amarga tansah kataman dening hawa dayaning bumi. pirantine badan sangsaya wimbuh kasantosane. pakartine angga wus têtêp. lire mangkene. amung santosane para piranti kang padha wimbuh kongsi tumêka umur sèkêt papat sasi. awit wus bisa unggah-ungguh. iku diarani sajaman.Manawi ki jabang bayi sampun umur têlung puluh lima dina. pratôndha bocah ing wêktu iku wus dhamang pandulune. ing wêktu iku balung utawa otototot wus sêdhêng padha kuwate. mulane para brahmana. kulite awit marang abang. ing kono diarani bocah dêmolan. ing kono wus sêdhênge tinandukan dening pamardi wisesa. bocah ing môngsa iku wus sêmi dayane pêpenginan. iku diarani nêm jaman. sarta kulite wus wimbuh kandêl. manawa anyapih putra yèn nuju wêktu iku. samubarang kang katon anyar kapengin kudu cinêkêl. amung isih salakune dhewe. êmpaning