a. Mèh raintên srêngenge sumirat abrit, kados masipat ing badan sakit, ungêling pêksi ingkang mencok ing kajêng kanigara kados pangrêngênging kidungipun tiyang kasmaran, J.Z.II. 169-5 v. o. | b.Kalayan ing nalika jawah garimis katut ing angin ambêkta gônda wangi, amêwahi asri ngantos dumugi ing wanci têngange, srêngenge katingal sulap, kalingan ing mega tipis, ramyang-ramyang kados jala, asri lampahing srêngenge kêlap-kêlap ing lampahipun, kados walungsunganipun Hyang Ôntaboga id 49-5. |