[...nangun] kadi mênara, pindha wanguning têtêkês, ingkang kinancing ing grudha marêp, grudha mungkur, utah-utahaning garudha, rineka sagara muncar. Griya ingkang agêngipun sambada, pagêr banonipun kapuronta, gadhah sêmu baranyak sajak ladak, ing pasawangan kula katingal kados paraènanipun, klana nèm ing Tunjung Seta. Griya sèbêt, pagêr banonipun pêthak gadhah pasêmon kadi ngampêt èsêm, mênggah atopèng paraupanipun Gunung Sari. Ingkang pinêksa sêmu sumèh, anggèn kula ngiribakên dhatêng Dèwi Ragil Kuning, ingkang luruh kaduk wingit, dhatêng Dèwi Sêkar Taji, kalih thèrèk ajêng-ajêngan dados tinata, wêwangunanipun anggugah manah kula, kados ngakèn ngiribakên dhatêng wandaning kadang wandeyan putra ing Jênggala, wontên ingkang kados Radèn Harya Brajanata, kados Radèn Panji Inokartapati, inggih Kudarawisrêngga, Kados Radèn Panji Sinom Pradapa, utawi kados Wirun, Undaga tuwin Kartala. Kapanjangên manawi kula lajêng-lajêngna, dene ingkang wangunipun kirang dados manah kula, kados ta: tanpa ngêngrêng, cêbilak, utawi kirang wangun, anggèn kula ngèmpêr-ngèmpêrakên inggih radi siya-siya, inggih punika yèn kêdhoka, inggih paraènanipun rêtna Cindhaga, Têmbêm Sêmbung Langu, utawi Sinjang Laga.