Tumrap jaman saiki, kriteria bibit, bobot, bebet wis ora pati diugemi. Bocah-bocah padha golek jodho dhewe-dhewe, ora dijodhokake dening wong tuwane. Siji-sijine ukuran yaiku tresna utawa cinta. Tresna iku tuwuh ing sesrawungan. Thukule rasa tresna iku biasane saka panyawang, dadi saka ayu utawa baguse rerupan. Daya tarik ing antarae siji lan sine sing dadi ukuran. Bab asal-usul utawa sarasilah adate ora pati digetekake. Sing penting wis padha tresnane. Rasa tresna sng gedhe nuwuhahe tekad lan kemanteban kanggo mbangun bale wisma. Yen wis padha tresna, wis padha manteb, arep apa maneh? Iki uga ora geseh karo paring pangandikane Sunan PB X nalika paring dhawuh marang para putra-putrine kang kamot ing Serat Wulangreh Putri. Wong nambut silane akrami utawa dadi manten iku pawitane mung siji, yaiku antebing ati, dudu bandha dudu rupa. Petikan tembang ‘’Asmaradana’’ mau katur ing ngisor iki.