Konon cariyosipun, nalika Perang Paderi tembe kalangsung, para pajuang paderi wiwit kejepit déning serangan kolonial Walanda. Pesisir Minangkabau nalika iku minangka péranganing karajan Acèh ngirim bantuan balatentara. Nalika kaanan samsaya kritis rakyat kapaksa dipuneksodusaken, nalika iku wiwitanining Rakyat Minangkabau sami nyebar ing pasisir Kilen Kidul Acèh. Versi lsanes nyebataken bilih wewengkon Acèh Selatan minangka sesinggahaning Syeikh Burhanuddin Ulakan, siji Syeikh ingkang asalipun saking Ulakan Pariaman Sumatera Barat) (???-15 Shafar 1116 H 19/20 Juni 1704). Piyambakipun minangka siji ulama ingkang nyebaraken agama Islam ing Karajan Pagaruyung. Kajawi punika piyambakipun misuwur minangka pahlawan perobahan Islam nglawan penjajahan VOC. Piyambakipun asalipun saking pasisir Ulakan, Pariaman. Syekh Burhanuddin naté ngangsu kawruh ing Acèh dhumateng Syekh Abdurrauf Singkil saking Désa Singkil Acèh, ingkang naté dados murid lan penganut setia ajaran Syekh Ahmad al-Qusyasyi Madinah. Déning Syekh Ahmad kekalihipun dipunparingi wewenang saperlu nyebaraken agama Islam ing laladanipun piyambak-piyambak. Miturut cariyos, Acèh Selatan rumiyin minangka sesinggahanipun kapal-kapal saking Sumatera Barat ingkang pinuju Mekah mbekta Jamaah Haji.