Japhet amangsuli: botên wontên punapa-punapa bandara, cêkakipun botên wontên kabar kathah. Kala wau kula ngangkat prongkalan curi wontên sangajênging lompongan gang, ing ngriku lajêng wontên soroting pêpadhang angèngingi rai kula, soroting pêpadhang ingkang pantês pinuji, kula lajêng nginjên sêla-sêlaning tembok, ananging botên wontên ingkang katingal kajawi umpuk-umpukan barang ingkang kobong utawi kukus saking ênêring ngriku kula mirêng swara rêrêmbagan, ingkang nyariyosakên bilih saupami têtiyang buda utawi sang putri punika tiwasa, tamtunipun sagêd pinanggih balung-balungipun, ingkang têtiyang wau sagêd angyêktosi. Swara sanèsipun amangsuli: bilih têtiyang buda tuwin sang putri wau sami umpêtan, lan piyambakipun angajêng-ajêng supados têtiyang wau sagêda pinanggih, prêlunipun kadosdene punapa mêsthinipun, sagêd pinêjahan kanthi alon-alon jalaran têtiyang wau purun nginggatakên sang putri, lan sampun amêjahi