Sarèhning sampun kaanggêp, bilih sadaya agami punika rêmbêsan saking tuk satunggal, pramila pakêmpalan teyosopi amastani bilih sadaya manungsa punika ugi anunggil wiji sarta anganggêp bilih manungsa ing donya punika dados sagotra ingkang agêng, ingkang punika sadhengaha ingkang kalilan dados warganing pakêmpalan teyosopi kêdah aprajanji purun apasêdherekan kalihan sadaya tiyang, kados ingkang dados pangudinipun pakêmpalan.