[...wa] mau rinoda utawa pinaripêksa dening kamelikan supaya andurusi kêkarêpane, nyawa mau mêsthi ora bisa. Wasana nyawa banjur nandhang susah lan sêdhih kang tansah lumintu, kang tinuwuhake dening kamelikan kang ora kalêksanan mau. Sabab ora bisa magêpokan karo badan wadhag, kaananing urip sawuse mati iki ingatase agama-agama ngarani naraka utawa panggonan pamasiyasat, agama-agama ênggone nyaritakake kaananing urip ing kono iya akèh bênêre, apa manèh yèn anitik ing kono kacarita panggonaning kasangsaran, mung lupute dene wuruking agama mau kapratelakake yèn paukuman ing naraka iku salawas-lawase. Gunêm kang mangkono mau yakin gorohe. Sanadyan nyawaning manusa kang asor dhewe, sarta sanajan ala bangêt lêlakone nalika urip ana ing donya iki, iya ora bakal salawase kadunungake ing papan kasangsaran mau. Mangkene têrange: mungguh lawase nyawa dumunung ana ing kono sajroning nyawa isih kagubêl lan kadunungan kamelikan, dadi bisane oncat manawa kamelikane wus sirna, sabab ing nalika [na...]