[...ge] tôndha bilih ing wêktu wau panjagining pêkên sampun sami bibaran, sarêng tiyang sêsadean sampun mirêng ungêling gêntha wau, lajêng sami angukuti dêdaganganipun, suwaranipun pating garobyag saking sampun ngantos kantun kalihan kancanipun (amargi pranatanipun ing kitha Madiun, kala samantên ingkang jumênêng bupati Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradirja, tiyang sêsadean wontên ing pêkên kitha, kukut dipun watêsi botên kenging langkung saking jam satêngah sakawan, manawi wontên ingkang bikak dhasar ngantos langkung saking jam sakawan dèrèng kukut, môngka wontên sabab ingkang ngantos anjalari kapitunan, manawi kadadosakên prakawis botên dipun adili, samantên wau kajawi ingkang sami sêsadean ambikak warung wontên èrêping griyanipun piyambak), namung Bagus Burham piyambak ingkang andongong nêngga dêdaganganipun, amargi badhe tiru-tiru ngukuti botên sagêd, ngêntosi Ki Tanujaya botên dhatêng-dhatêng, saking kakêning manahipun lajêng dipun tilar mantuk kemawon, sadumugining pondhokan, ing latar tuwin ing pandhapa sami dipun angge lêlinggihan dening para priyantun kathah, punika dipun kintên bilih Manguncitra badhe gadhah prêlu kondangan, sarêng dipun tingali botên wontên ambênganipun, Bagus Burham ragi judhêg anggènipun angraosakên, nanging sarêng sumêrêp Ki Tanujaya