Wontên sawenèhing pènsiyunan saradhadhu Jawi, nyariyosakên jaman nalika pêrangan ing Lombok, punika nalika lampahing saradhadhu wangsul saking ambêdhah kitha, samargi-margi mawi ngungêlakên têtabuhan musik, ing ngriku saradhadhu wau kêtuwuhan raos ingkang ngantos botên sagêd mindhakakên, wontên ingkang araos damêl bingah, wontên ingkang adamêl karaos-raos malah adamêl ngêrês. Raos ingkang kados makatên wau kawusananipun adamêl tangis.