[...kit] sangêt lajêng kèngkènana ngundang dhukun, nanging sampun angundang inya, awit caranipun ing nagari Walandi anggumunakên, punapa gunanipun têka angundang inya kapurih nulungi tiyang manak, môngka damêlipun inya namung angêdusi sarta mênganggèni bayi, utawi anêsêpi, kenging punapa botên nêdha tulung dhatêng êmbok, bok ayu sarta mitranipun èstri sasaminipun, punika pancèn angodhêngakên, awit kalimrahanipun ingkang dados inya tiyang sudra wah botên angsal piwulang, wêwatêkanipun anyalênèh, namung ngangge kajêngipun piyambak, dene ingkang jalêr juru pambujuk, inya tuwin êmban punika ngantos wêwulanan dados rencangipun tiyang manak, ingkang manak wau bilih botên sakit, prayogi adus, sadintên kaping kalih, dene bayi kenging dipun opèni êmbok utawi sadhèrèking tiyang sêpuhipun ingkang manak, bilih ingkang sanak wau sakit agundanga dhatêng tiyang èstri ingkang sagêd angladosi tiyang sakit, ingkang sugih kawruh sarta ingkang angsal piwulang.