Limrahipun sang jabang bayi lajêng dipun sèlèhakên ing tampah, prayoginipun dipun lambarana sinjang rêsik ingkang êmpuk, sabab bayi punika badanipun taksih ringkih sangêt, lajêng karêsikana mawi toya rêsik, kakosokana ingkang alon ngangge kapuk, sêpênipun kapuk, kenging ngangge pipih ingkang alus, punapa malih mripatipun, punika ingkang prêlu piyambak, yèn sagêd ngangge boorwater sabab bayi ingkang mêntas lair punika badanipun taksih ngyiyid (slijmerige stof) sasampunipun dipun rêsiki lajêng dipun bungkus katilêmakên ing panggenan ingkang garing ngangge kasuran saha bantalan ingkang bongtênbotên. kêmpukên, inggih punika ngangge ron pakis utawi kambêngan kaêpe,