Kajawi punika nglaras lampahipun Sang Arjuna wontên ing hima himantaka, kanthi Rêtna Supraba, punika kenging kalaras patraping sêmadi, ngambah alam kaalusan, Ima-ima, têgês pêpêtêng. Taka, pêjah. Mila kanthi Supraba, têgêsipun: papadhang linangkung, mêjahi Niwata Kawaca, punika ngracut kawadhagan, utawi ngruntutakên kawadhagan, ngantos angsal kanugrahaning dewa, makatên wau ugi namung kasumanggakakên.