A. ANALISIS CERITA RAKYATDongeng Wedhus Alas Ing sawijining dina, ana wedhus alasn kang mlakuu ijen ing dalan pegunungan. Lakune alon lan lenthak-lenthik amarga lagi sedih atine , jalaran wedhus alas an sing wadon mati keglundhung jurang. 1) Situasi awal. Saurute dalan kang diliwati, sanajan thukul suket-suket kang ijo tur lemu, nanging wedhus alasan mau tetep bae ora karep mangan suket. Amarga atine isih susah lan sedhih banget. 2) Penjelasan situasi awal. Sakwetara wektu, lakune tekan dalan kang ciyut. Sak kiwane dalan jurang kang jero lan sak tengene dalan mung katon gumuk watu. Dalan kang cilik mau uga ora bias kanggo liwat simpangan. Dhumadakan ana wwdhus alas an kang liya , mlaku rikat tumuju wedhus alasan sing mau. 3) Pengembangan situasi awal ke masalah. Bareng uis adhep-adhepan, wedhus alas an kang kapisan ngambruk karo celathu, “Sanak, aku ora nedya arep padudon apa maneh cecongkarahan karo kowe. Yen kowe arep mlaku mrana, liwata! Idaken awakku iki, aku ya ora apa-apa.” 4) Tokoh pertama mengalah. Wedhus kang kapindho banjur liwat, kanthi ngati-ati ngidhak gegere wedhus kang kapisan. Sawise matur nuwun marang wedhus kapisan, banjur pada andum slamet nerusake lakune dhewe-dhewe. 5) Kedua tokoh selamat melewati bahaya. Ing wektu liya, uga ing dalan ciyut kuwi ana wedhus alas an loro maneh kang liwat. Sing siji mlaku ngalor lan sing siji mlaku ngidul. 6) Timbulnya konflik baru (antara tokoh kedua dan ketiga). Loro-lorone uga ora gelem ngalah lan ngendel-endelake kekuwatane sungune kang padha-padha pengkuh lan lancip. Mula loro-lorone banjur kecemplung jurang lan mati sia-sia amarga padha-padha ngeyel. 7) Penyelesaian atau akhir cerita (kedua tokoh mati).Mula Bukane Asu Memungsuhan Karo Kucing Jaman biyen, Kanjeng Nabi Nuh diparingi dhawuh supaya gawe prau kang gedhe. Mula bareng kedadean banjir gedhe, Kanjeng Nabi nuh sakaluwarga pada nitih prau. Ing ngendi-endi keleleb banyu, kabeh pada mati. 1) Situasi awal. Nanging ing prau gedhe mau, uga ana kewan-kewan sing dikatutake sarwa sajodho, supaya kewan-kewan ora entek. Sarehne pangan ya mung sathithik, mula olehe mangan tansah ditata lan di irit-irit. 2) Penjelasan situasi awal. Si Asu pancen kewan sing srakah. Tansah krasa kurang lan kerep banget nyolong panganan. 3) Pengembangan situasi