Wontên kêthèk jalêr neneman kalih, ingkang sampun botên kèngêtan dhatêng Tarsan, lajêng amurugi saha angambus-ambus, malah ingkang satunggal mringisakên untunipun saha gêrêng-gêrêng sajak angancam. Pikajêngipun: sakala punika piyambakipun badhe ngajar Tarsan. Saupami ing wêkdal wau Tarsan lajêng ngawoni purun mundur bokmanawi kêthèk neneman wau sampun lêga manahipun. Nanging salajêngipun, bilih Tarsan kalampahan ngawoni, kêthèk-kêthèk sanèsipun ingkang sami nyumêrêpi, tamtu lajêng anganggêp, bilih drajating Tarsan punika wontên sangandhaping kêthèk neneman wau. Badhe kasambêtan.