enak-enuk wong nagara mukti / ora tau golèk kabutuhan / sandhang pangan kari nyampe / sagon-ênggon wis mumbruk / ora wêruh rasaning arip / tangi turu kapenak / wis mèh wayah bêdhug / padha didohi ing lara / mung nyatane malah wis kêbak panyakit / saka kêsèd ajêgan //