jarene kuwi têgêse: tindak lajêng kemawon dhatêng kamar padhasaran, tuwan, tuwan. Kônca-kancaku banjur mangsuli: ol - rait (All right) aku iya banjur mèlu bae muni: arit. Satumêkane ing kamar padhasaran, kang wus disadhiyani kursi pirang-pirang, minôngka palênggahane para tamu, aku sakônca banjur padha mapan linggih. Ing kono wis ana redhaktur-redhaktur sing padha têka, yaiku para redhakturing layang-layang kabar, Sin Po lan Perniagaan. Ora antara suwe tamu-tamu liyane padha têka kabèh, yaiku para redhaktur Walônda saka Batawi, Bandhung, Ngayogya, Sêmarang lan saka Surabaya. Sauwise para tamu padha kumpul kabèh, banjur padha diaturi mênyang rèsturane pabrik, prêlune padha diaturi ngunjuk-ngunjuk, ana sing ngunjuk anggur, ana sing ngunjuk bir, sarèhning aku kiyi dadi dhayohe wong bôngsa Amerikah, sabisa-bisa aku kudu gawe sênênging tuwan rumah. Aku krungu, yèn Amerikah kuwi sawijining nagara kang nglarangi kawulane