larapake ing ngarsane Sang Ruci Bathara!”Milang-miling Sang Bimasena, dupi mulat ana banyu munyer–seser ing telenging segara , gya ambyur tumuju ing alam sunyaruri.“Werkudara! Aku weruh ana cahya mbalerengi . Ing tengah-tengahing cahya kae kok ana wewujudan cat katon cat ora, we lha! rupane kok memper kaya aku ha…. ha…..ha….. ha….. ha….., kae wewujudan apa, Werkudara?”“Hlaaa!… ya kae Sang Ruci Bathara, nanging panyawangmu bledru! …wewujudan kae ora cat katon cat ora nanging cetha wela-wela lan memper kaya aku dudu kaya kowe!”“Kowe sing kleru ,Werkudara!…wewujudan kae kaya aku!”“Kaya aku!”“Kaya aku!”Arum sabdane Sang Ruci Bathara“Wong sakloron aja padha rebut bener! Ingsun iki kayadene pangilon, yen sing ngilo Werkudara aku dadi sejatine Werkudara, nanging yen sing ngilo Burisrawa aku dadi sejatine Burisrawa”“Burisrawa! jeneng kita nandang lara, tumungkula ngger sun usadani!”Sang Burisrawa nganglungaken jangga nuli kagebyur dayaning banyu kang mijil saka astane sang marbudyengrat, sanalika dawah kantaka tan eling purwa duksina.“Werkudara….si Burisrawa wis mari anggone ngengleng, mula tumuli mentasa ngger! , balekna Burisrawa ing Mandaraka!”“Ngestokaken dawuh, pukulun”Sakala ilang saka pandulu Sang Ruci Bathara, lan mung sakedheping netra Werkudara uga wis jumedhul ing tepining jalanidi. Mula sigra matak aji bandhung bandawasa kang aweh