Dhuh, rama prabu. Punapa rama prabu botên sagêd nguningani bilih tiyang punika sanès utusanipun Prabu Kaliyên, nyatanipun tiyang punika èstri ingkang ngemba priya. Manawi rama prabu krêsa angyêktosi, têmtunipun sagêd uninga, bilih lampahipun tiyang punika sêmpoyongan kados menthog, nalika mapan linggih dhêngkulipun kalih pisan rapêt, wicantênipun kados tiyang èstri, bangkekanipun bundêr, tanganipun alus, darijinipun mucuk êri, sarta wontên tilasipun sêsupe, sadaya wau rak inggih nelakakên bilih ingkang rewa-rewa utusananing nata punika sajatosipun pancèn tiyang èstri lugu. Gèk kadospundi manawi ngantos kalampahan kawula kadhaupakên kalihan tiyang punika. Punapa ing têmbe botên andadosakên sabab bilih kawula kêkalih badhe gêsang nalôngsa.