tanpa ngèlmi punika kadosdene tiyang kesah ingkang dèrèng mangrêtos prênahing ancasipun, punika adhakanipun inggih kasasar-sasar utawi wangsul malih, dene tiyang ngèlmi tanpa lampah, punika papan prênahipun ingkang dipun ancas sampun sumêrêp, nanging lajêng mêdal margi ingkang kathah begalan utawi bêbayanipun, punika adhakan kandhêg wontên margi kenging begalan ngantos botên sagêd dumugi ingkang sinêdya. Sapunika tiyang ingkang ngèlmi mawi lampah utawi lampah mawi ngèlmi, punika kadosdene tiyang kesah sampun prêmana ingkang dipun tuju, marginipun inggih sampun mêdal margi ingkang padhang lan wilujêng sadaya prabot-prabot sampun sudhiya, ingkang makatên punika ingkang tamtu sagêd tulus lêstantun dumugi.