Katimbang nganggur, sabên ngaso saka pagaweyan, agawea pèngêtan, barang kang sadina iki koanggêp rèmèh lan wus tumônja ing èngêtan, bokmanawa ing dina buri katêmu pêrlune nanging wus kalalèn. Oraa kanggo ing kowe dhewe, cathêtan iku tamtu ana paedahe ing wong sapungkurmu. Sajrone kowe tumandang gawe kasar, (anggaota), èngêtan iya gawèkna sawatara, aja ngrêbut daya utawa gêtih akèh-akèh saka peranganing awak kang nyambutgawe baku. Dene sangangguring tangan, banjur nulisana anggitanamu, utawa konên nulis kang panuju nganggur. Yèn wong mapan turu, utawa tangi nglilir, sok duwe pikiran apa-apa, kang bakal ditindakake êmbèn buri, [bu...]