sadulur tuwa kang wajib pitutur, marang kang taruna, kang anom wajibe wedi, sarta manut wuruke sadulur tuwa. Kang tinitah dadi anom aja masgul, balik rumangsaha, yen wus tinitah hyang Widhi, yen masgula ngowahi kodrat ing suksma. Nadyan bener yen wong anom dadi luput, yen ta anganggowa, pikirira pribadi, pramilane wong anom aja ugungan. Yen dadi nom den weruh ing enomipun, dene ingkang tuwa den kaya banyu ing beji, den awening paningale aja samar. Lawan maning ana ing pituturingsun, lamun sira maca iya sadhengah kinteki, aja pijer katungkul, ningali sastra. Caritane ala becik dipun weruh, nuli rasakna, saunine layang iki, den karasa kang becik sira anggowa".