ginawe nancang, yèn dijodhokake sanadyan ana ing cancangan iya bisa manak, anake yèn durung gêdhe tansah ngamplok ana ing wêtênging biyangne, pakanane rijêki utawa woh-wohan, iwak mêntah matêng ora doyan, nanging ing Saprapat (Juwana) ana kêthèk nganti atusan manggon ing ara- ara, kaapit ing bangawan cawang kang padha anjog dadi sawanganing sagara ing Juwana, ing ara-ara iku ora ana cêcukulan wit taun kang wohe enak pinangan. Kêthèk-kêthèk iku kêpêksa padha mangan iwak loh, pangamèke sarana gogo, yèn mrangguli êrong disogok ing buntute yèn buntut iku krasa cinapit ing kapithing utawa rajungan, banjur didudut alon-alon, yèn wis katon mêtu saka ing êronge enggal didêkêp sarta ginawa mêntas sinuwèk-suwèk banjur pinangan.