Khewan sabên dina istiyar golèk pangan mung sacukupe isining wêtênge baê, ora nganggo tandhon pangan, manungsa kêpriye? sing tabêri istiyare wis duwe pari salumbung isih golèk wuwuhe manèh. Sing kêsèd ora gêlêm istiyar, mulane akèh sing tumiba ing sangsara, sing watêke kêndêl dadi maling, sing jirih dadi kere.