Salajêngipun salêbêting taun punika, manawi margi-marginipun kenging dipun ambah, mèh wontên ing pundi-pundi têtiyang sami nênumpak anyabrang kalèn-kalèn ingkang cêthèk-cêthèk, namung ing ngrika-ngriki kemawon ingkang wontên krêtêgipun alit ingkang cêlak sangêt kalihan padhusunan. Dene ing papan-papan ingkang rame, wontên ing lèpèn ingkang agêng-agêng sok dipun wontênakên panggethekan. Sadaya-sadaya wau amratelakakên sabab-sababipun, dene padamêlan-padamêlan ing padhusunan ingkang tanpa bayaran wau, botên awrat. Kajawi punika dêdamêlan wau ingkang kathah katindakakên ing masa asrêp, manawi para tani kalêrês sami nganggur. Dene manawi nyambutdamêl tanpa bayaran wau mila prêlu, inggih nuntên kalajêngakên saha kapacak ing pamrentah komunis. Amila ing taun tanah-tanah ingkang wontên irigasinipun, amargi ugi ing nagari Rus sampun wontên irigasi wau, kawontênanipun anyambutdamêl tanpa bayaran wau langkung-langkung awratipun. Mênggah prakawis kawontênanipun kuwajiban saha padamêlan dhusun, ingkang sayêktosipun wigatos sangêt tumrap ing Indiya, punika botên wontên prêlunipun upami anelada dhatêng kawontênanipun ing tanah Ruslan.