Sarèhning nginggil langit punika hawanipun asrêp sangêt, mêndhung ing ngriku kenging dayaning asrêp lajêng dados toya utawi ès, sarêng dhawah mangandhap kenging sumuking siti (bumi) lajêng dados toya, inggih punika toya jawah. Trêkadhang ès wau dhawahipun saking nginggil dèrèng ngantos dados toya sadaya, wontên ingkang taksih wêtah utawi pringkilan dhawah ing siti, dados jawah uwoh (ès) naminipun.