Miturut 'ètimologi' basa Arab, "syiah" iku tegesé pambéla lan pandhèrèk. Kejaba iku, tegesé uga samubarang kang ngumpul amarga sawijining prakara.. Déné, manut tembung saréngat duwé arti: wong-wong kang mratélakaké yèn Ali bin Abi Tholib iku luwih utama ing antarané para sahabat lan luwih wenang nyekel garising pamimpin kaum muslimin, semono uga para putra-wayahé.. Ing sajarah, syiah ngalami sawatara owah-owahan kaya déné Sunni.