Yèn tinimbang kalihan kala jaman ing rumiyin, sayêktos katingalipun ing pangajêngan, kados ta pangangge, praboting griya tuwin têtumpakan, sae samangke, ananging kathah bêbingahipun kala rumiyin. Awit ingkang wau mèh sabên dalu wontên kêkêmpalan utawi pista, dene sapunika botên ngamingakên botên wontên bêbingah utawi ramen-ramen kemawon, nanging wanci pukul wolu sontên sampun mèh botên wontên Walandi lêlênggahan ing ngajêng malih, mila diyanipun sami kapêjahan, dados mèh sadaya griya-griya sampuning pukul wolu sami pêtêng kemawon.