”Wah dina Senen kudu tangi esuk,” pikirku. Klunthing….klunthiiing…thingngngngngngngng…, alarmku muni ning dhuwur sirahku. Aku tangi banjur menyang kolah, wudu banjur salat Subuh. Sawise kuwi aku isah-isah piring, gelas lan liya-liyane. Aku niliki jam sing tememplek ing tembok, pandom nuduhake 05.00 WIB. Aku cepet-cepet ning kolah maneh banjur adus. Udakara 15 menit aku wis rampung adus lan macak nganggo