ora mèri marang kabêgjaning liyan, awake tumiba ing papa utawa mulya dianggêp padha bae, awit pancèn wis pêsthine mêngkono, iku kapenaking atine ngungkuli wong sugih singgih, nanging arang-arang ana, sing akèh arda puwa-puwa, sing nganggit ora bisa nglakoni, mung lagi bisa kôndha, lowung kêna dirungokake.