Petruk : Lho, kuwi saka beda-bedane lakune, kang Garèng, nganti iya mèmpêr saupama kok padhakake wong tayuban. Sabab panjogède wong ana ing tayuban kuwi, pancèn iya duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Kaya ta rama upamane yèn olèh sampur, gêndhinge ora liya mêsthi: kutut manggung, nèk aku, sarèhne rada kambon santri sêthithik, gêndhingku mêsthi: majêmuk. Dene kowe sing kok sênêngi, kaya-kaya yèn ora kliru gêndhing sing têmbangane mangkene kae: unthul lowuk, kêmbang jêruk, ajêmbuwal. Dadi rak iya cêtha, ta, siji-sijining uwong kuwi duwe kasênêngan gêndhing dhewe-dhewe. Mêngkono