Miturut kapitadosan masarakat Jepang, sedaya manungsa gadhah "spirit" utawi jiwa ingkang dipunwastani . Nalika satunggaling tiyang séda, "reikon" nilar jisim lan mlebet ing papan "penyucian" papan kanggé nengga nalika upacara pemakaman lan bibar pemakaman dipunlampahi supados saged kempal kaliyan para leluhur. Manawi ritul mau dipunlampahi kanthi leres, banjur reikon dipunpitadosi dados pelindung kulawarganipun ingkang taksih gesang lan kondur saben taun ing wulan Agustus nalika hari raya Obon kanggé nampi atur panuwun. Kangge tiyang ingkang séda kanthi cara ingkang boten limrah kados dipunpateni, bunuh diri lan sanèsipun lajeng boten nglampahi ritual ingkang leres, saged ugi bilih almarhum mau taksih gadhah raos émosi ingkang kuwat kados balas dendam, asmara, sengit, lan sanèsipun lajeng reikon dipunpitadosi dados yūrei, ingkang saged ngliwati wates antawisipun alam baka kaliyan alam fana (donyanipun manungsa). Yūrei mapan wonten ing donyanipun manungsa ngantos rumaos tentrem, kanthi cara paring donga ing upacara pemakaman ingkang leres ugi kanthi cara nglampahi kekajengan menapa ingkang dèrèng kelampahan .