Karsaning Allah mungguhing makluk sajroning uripe mung ingandikake mêncarake wiji sarta mangan turu. Aja anggêguyu dhisik sarta angira gampang, yèn mung mêncarake wiji awur-awuran ya gampang, nanging yèn ngèstokake karsaning Allah: angèl. Khewan kang ngèstokake, kalakoning sumbada gumantung ana kang wadon, sawênèh nganggo môngsa padha karêpe kaya ta: mangsane kucing gandhik, asu gancèt, ungsum kêndhêla, kupu, lalêr sapêpadhane, yèn wis kaliwat ing môngsa ora ana kang duwe karêp, asu lanang wadon padha saduluran bae, sawênèh sirna tanpa tilas, pitik iwèn kang lanang tanpa môngsa, mangsane gumantung ana kang wadon, yèn durung môngsa laki dijiyata kae iya ora gêlêm, kang ngêmong anake isih cilik, dijiyat iya ora gêlêm, manungsa apa ya mangkono, ora, mulane ora ana khewan wadon kang gabuk, kajaba majêr pancèn suthik laki, bokmênawa ana lêlarane, balik manungsa akèh bae kang lanang ora nganaki, kang wadon dadi gabuk, dêning awake dhewe ambuwang môngsa