Dene ing kitha alit ing dhusun-dhusun bab têtêdhan daging utawi sanèsipun botên kapriksa, punika inggih kirang prayogi, ananging nagari pancèn dèrèng sagêd nyêkapi ngawontênakên priyantun ingkang sagêd mriksa bab têtêdhan wau. Ing kitha agêng ingkang wontên dhoktêripun kewan utawi kirmèstir inggih sagêd kalampahan, dene manawi ing kitha ingkang dèrèng wontên dhoktêripun kewan, asring dhoktêr tiyang ingkang kawajibakên mriksa ulam daging sapanunggilanipun.