Kados bab punika kajêngipun sampun cêtha, dados yèn nabuh sampun ngantos klenta-klèntu, sarta ingkang rampak, sampun ngantos wontên ingkang moncol kêsoran (sêru panabuh tumrap kalênengan). Lajêng sambêtipun: rêbaban nyêndari ngangkang. Kajêngipun ing ngriku, manawi ngasta (nabuh) rêbab, sasagêd-sagêd swaranipun ingkang ngangkang kados sêndarèn.