[...la] ing karang-karangan punika, namung kula pêndhêti ingkang kula anggêp prêlu utawi botên namung mligi kula jawèkakên kemawon, wontên ugi ingkang prêlu mawi kula laras miturut pangraos kula piyambak. Ingkang makatên punika têmtunipun wontên ingkang sagêd damêl malèsèdipun wawasan kula saking wawasanipun para sagêd ingkang sami kula pêthiki wawasanipun, punika botên dados punapa, dene kajênging manah kula namung badhe nêrangakên cêthaning larah-larahipun tiyang Kalang. Manawi wontên malèsèding wawasan kula, punika sanès lêpatipun para sagêd ingkang kula pêthiki karanganipun, namung saking kirang gaduking sêsêrêpan kula piyambak, mila manawi wontên malèsèdipun, para sagêd kasêbut ing nginggil, mugi sampun kacangking, kula piyambak ingkang angêngkoki. Mandar ingkang kagalih mathuk, punika kaencokna dhatêng wawas- wawasan ingkang sami kula pêthik, amargi pancèn punika ingkang kula damêl ular-ular.