Kyai Nur. Êlo, mangke rumiyin. Kula panjênêngan punika sampun sami linairakên wontên ing satêngah-têngahing kaum ingkang ngrasuk agami. Kenging punapa dadak ngangge milih barang, cêkap agami ingkang rinasuk sapunika kemawon, amargi ing ngriku sampun cêkap ngêwrat parluning gêsang. Sadaya agami têmtu nênuntun dhatêng karahayon, tindak-tanduk ingkang wilujêng, patrap pangucap ingkang sae, wêwatakan ingkang pinilih, badhea wujud agami punapa-punapa, dhasaripun badhe anginggahakên darajading manungsa, ngalusakên bêbudènipun, nyampurnakakên tindakipun. Lêrês tatananipun ing jawi katingal beda-beda, kadosdene griya, wêwangunanipun inggih beda-beda, damêlipun kamar-kamar inggih beda, nanging wosipun, badhe nyêkapakên prêluning gêsangipun padintênan sagêda prigêl, manut larasanipun piyambak-piyambak. Amargi manawi gêsangipun sampun patitis, badhe sagêd ngayahi gêsang bêbrayan saumumipun.