dalu Dawud lumêbêt ing pabarisanipun sang prabu, lajêng mêndhêt agêm waos agêmipun sang prabu sarta la-[159] ntingan pangunjukanipun ingkang sami wontên ing ulon-ulonipun. Sarêng sampun lajêng wangsul dhatêng ing panggènanipun. Dawud lajêng anguwuh-uwuh: "Héh Abnèr, Abnèr, sénapatiné sang prabu Saul." Abnèr lajêng anglilir sarta pitakèn: "Kowé iku sapa? Déné ambaribini sang prabu." Panguwuhipun Dawud: "Kowé iku lêlanangé Banisrail, sabab apa kowé ora bisa ngrêksa ratumu? Ana wong lumêbu arêp ambilahèni gustimu sang prabu, lah iki waosé lan lantingané dakjupuk saka ulon-uloné." Raja Saul tumuntên andangu: "Héh Dawud anakku, iku apa dudu swaramu?" Wangsulanipun Dawud: "Inggih gusti, kula sang prabu, punika swara kawula, punapaa panjênêngan dalêm anguya-uya dhumatêng kawula? Kalêpatan kawula punapa? Déné ratu ing Israil têka miyosi