[...d] ngraosakên eca sapalih sewang, nanging tiyang ambêk utami botên makatên. Botên pisan-pisan gadhah cipta nêdya rêrêbatan. Sanadyan lêrêsipun angsal panduman sapalih sewan. Nanging dipun pilalah ngawon, botên susah mawi panduman kemawon, supados ingkang kapengin ngraosakên barang eca kalêgan manahipun, sampun kacuwan jalaran saking kirang. Mênggah tiyang ambêk utami anggènipun mikawon wau botên baèn-baèn, tamtu wontên nalaripun ingkang langkung lêbêt. Inggih punika mawi têtandhinganing raos. Tiyang ingkang mênang wau sagêd ngraosakên wujuding barang ingkang eca, inggih punika ingkang dipun meliki. Dene tiyang ambêk utami botên sagêd ngraosakên ecaning barang wujud. Nanging ingkang karaosakên raosing kautamèn. Dados tiyang ambêk utami mêndhêt sarining raos ingkang langkung miraos, makatên salajêngipun.