Sasampunipun matur makatên ujug-ujug Japhet lajêng ngrungkêbi sampeyanipun sang putri saha munjuk makatên: Dhuh gusti pêpundhèn kula, panjênêngan mastani bilih kula punika kêndêl, ananging sajatosipun kêkêndêlan kula punika namung wontên ing papan padhang, wontên ing papan pêtêng punika, ingkang dhêmitipun sami pating kluyur, kula sajatosipun tiyang ingkang jirih. Dhuh, gusti, môngga sami bidhal dhatêng papan padhang, môngga sami pasrah jiwa raga kemawon dhatêng sang pangeran, bokmanawi sang pangeran karsa anggêsangi ing panjênêngan, dene manawi kula sadaya kêpêksa pêjah, sagêda pêjah wontên ing pêpadhang.