Yèn barang kang kasimpên ing jêro ati mêksa manut waton walês-winalês, kapriye manèh swara kang kaprungon utawa tanduk kang karasa: yèn oraa tômpa balèn lan walês. Wong canthula iya dicanthulani uwong, wong têtulung: yèn kasangsaran banjur olèh pitulung. Wong utang: kudu nyaur, apa manèh wong nêmbung utang iku ing ngarêp masthi kanthi jangji arêp nyaur. Wong nglarani ing sapadha, bakal dilarani. Wong mêmatèni apa bae, masthi bakal nêmu pati, iku aku wani totohan, môngka saiki apa-apa kudu rikat, dadi balène ujarmu lan patrapmu iku iya enggal têka, prakara kang cilik-cilik olèh walês kêncengan, kaya ta: wong tuku masthi ambayar, wong takon diwangsuli, wong angguyokake: diguyu, sapanunggalane. Dene wêwalês kang rupa pati, [pa...]