Hal utama ingkang dados undheranging pambangunan PDIKM salah satunggalipun inggih punika wontenipun pamanggih bilih masarakat Minangkabau sanès pangempal dokumén ingkang saé, tegesipun dokumén ingkang kongkrit lan sinerat, amargi tiyang Minang sampun biyasa kaliyan budaya tutur ingkang dipunturunaken kanthi turun temurun; ing kasunyatanipun panci dokumentasi babagan Minangkabau langkung kathah kapanggih ing njawi rangkah Minangkabau, kados ta ing Museum Nasional Indonésia, Jakarta utawi Museum Leiden, Walanda. dhedhasar kesadharan kanggé nglestantunaken saha nyaketaken dokumén babagan Kabudayan Minangkabau kaliyan Tiyang Minang piyambak, Bustanil Arifin, Mantan Mantri Koperasi Republik Indonesia nalika masa Orde Baru, gadhah pamanggih saperlu yasa sawijining lembaga non-profit wujud wadhah saperlu ngimpun manéka dokumén saha informasi babagan Kabudayan Miangkabau. Abdul Hamid, ingkang sapérangan ageng gesangipun ngabdi pendidikan ing Sumatera Barat, dipunsuwuni kawigatosanipun saperlu njajaki dipunbangunipun lembaga punika, lajeng nalika tanggal 8 Januari 1988 dipunyasa Yayasan Dokumentasi dan Informasi Kebudayaan Minangkabau (YDIKM).