aku. Aku salah,” swarane kebak rasa memelas. Nirmala panggah meneng. Pisan maneh nyoba uwal saka tangan prakosa mau, nanging tetep kalah rosa. “Kowe ngerti yen jaket iki saka sapa? Barang saka awakmu iki isih daksimpen, isih dakrumat lan saiki dakanggo. Ateges tresnaku ora nate luntur. Pancen sawetara wektu aku kena godha, nanging ati iki angel kanggo ngoncati awakmu, Mala,” maneh swara iku katon mrentul saka ati kang tulus. “Njur Tyasa,” Nirmala nanduki kanthi swara sedul “Dheweke iku racun ing lakon tresna iki, Mala,” swarane manteb. Nirmala datan bisa bangga, budi sing rosa kanggo