Ing Romawi kuna, augur ya iku péranganing sawijining pakempalan pandhita. Nalika diadegaké Républik (510 SM), namung para bangsawan kang éntuk dadi augur nanging sawisé 300 SM, rakyat biyasa uga bisa dadi augur. Yèn kadadéan kekosongan posisi augur, anggota senior sajeroning pakempalan badhé majokke calon kanggé disarjuki utawa ditolak déning anggota liyané. Wiwitane namung ana telu wong augur, sajeroning perkembangan sateruse nambah nganti dadi lima las augur.