tetak tata-lair srana tanganing manungsa. -- 12 Nalika samana kowé tanpa Kristus, ora klebu warga Israèl lan ora olèh panduman tumrap prasetya kang kaprasetyakaké, tanpa pangarep-arep lan tanpa Allah ana ing donya. 13 Nanging saiki kowé ana ing Kristus Yésus, kowé kang nalika samana "adoh", saiki wus dadi "cedhak" marga saka rahé Kristus. 14 Marga iya Panjenengané iku tentrem-rahayu kita, kang wus nunggilaké sakaroné dadi siji lan kang wus ngrubuhaké tembok singgetan, yaiku sesatron, 15 awit Panjenengané sarana sédané cara manungsa, wus mbatalaké angger-anggering Torèt dalasan sakèhing pepakon lan katamtuané, supaya sakaroné dadi manungsa anyar siji ana ing Panjenengané, lan kalawan mangkono iku banjur njalari anané tentrem-rahayu, 16 lan kanggo ngrukunaké sakaroné ana ing badan siji, karo Allah srana salib, kanthi ngilangaké sesatron ana ing salib iku. 17 Panjenengané rawuh lan martakaké tentrem-rahayu marang kowé kabèh kang "adoh" lan tentrem-rahayu marang wong-wong kang "cedhak", 18 awit iya marga saka Panjenengané iku kita sakaroné ana ing Roh siji padha olèh dalan marang ngarsané Sang Rama. 19 Marga saka iku, kowé dudu wong manca lan wong neneka manèh, nanging wus nunggal dadi sagolongan karo para suci lan nunggal dadi brayating Allah, 20 kang kabangun kanthi dhasar para rasul lan para nabi, kalawan Kristus Yésus kang minangka watu pojokan. 21 Ana ing Panjenengané sawetahing bangunan iku tuwuh, tinata kanthi becik dadi Padalemaning Allah kang Suci, ana ing sajroné Gusti. 22 Ana ing Panjenengané iku kowé uga padha mèlu kabangun dadi Padalemaning Allah, ana ing sajroné Roh.