15. rèhne ingsun wus nglairkên kaki | ingkang dadi sarasaning driya | marang sira sadayane | ing mêngko wêkas ingsun | dèn arukun saeka kapti | lawan sadulurira | kang èstri myang jalu | kang padha nunggal sudarma | aja ana ala-ingalanan sami | ingkang mawa sarana ||