Ing bab panyingkuripun tiyang èstri Indhu miturut tata ngadat kina, jaman abad kapêngkêr (abad 19, dados taun sèwu wolung atusan), tiyang èstri sanajana sampun semah, tansah sumimpên ing griya, dalasan manawi sakit utawi gadhah lare namung kenging kagarap ing dhukun èstri.