Prakawis punika ingkang saweg dipun raosaken dening rasul Paul ing Rum. Pasamuwan Rum kaperang dados kalih perangan: wonten ingkang taksih nindakaken awisan lan toret, wonten ingkang sampun nindakakaen gesang tata Kristen saleresipun, wonten ing kamardikan minangka tiyang pitados. Rasul Paul ngengetaken supados saged nampi para sadherek ingkang dereng kiyat kapitadosanipun lan boten nyerang pemanggih saking sadherek ingkang dereng kiyat imanipun punika. Amargi kanthi nindakaken paugeraning toret utawi boten, eneripun punika sami, inggih punika lumampah wonten ing marginipun Gusti, gesang kangge Gusti, ananging ngginakaken pranatan ingkang beda. Pamanggih ingkang boten sami, sanes wewengan kangge ngawonaken lan njeksani sesami.