Aristippus nyetujui penemu Sokrates manawi keutamaan inggih punika madosi "ingkang saé". nanging makaten, piyambakipun sami "ingkang saé" punika kaliyan kabungahan "hedone". Miturut, akal (rasio) manngsa kedah maksimalaken kabungahan lan minimalaken kesusahan. Gesang ingkang saé gegayutan kaliyan kerangka rasional babagan kenikmatan.