Kula sampun maos pandangunipun Rama Bagus Ngardah, abdi dalêm ngulama ing Surakarta, kamot wontên Candrakanta ôngka XV kaca 327 wêdalipun ing wulan Jumadilawal Besar punika. Suraosipun mundhut katrangan mênggah kawontênanipun kitab Tanajultarki, ingkang kula angge wêwaton anggèn kula mangsuli pitakènipun Radèn Munandar, bab prakawis wilujêngan Ngêsurtanah saha nigang dintên sêsaminipun. Mênawi panjênganipun rama badhe uninga kitab wau, salugunipun kula botên sumêrêp ingkang anggadhahi anggit, manawi têmbung Jawi saha dèrèng kaêcap, taksih sêratan kemawon. Namung kawontênanipun sêratan Ngarab kapara kula sawatawis mayar, amargi botên susah anjawèkakên, tuwin botên susah nyêrat aksara Walandi, amargi kula punika: nyêrat aksara Walandi malih yèn sagêda, tiyang ngungêlakên kemawon: jimbit§ bilih sayêktos, mênggah ing jaman sapunika anèh, nanging mênawi mirit brêgasing angkanipun Walandi sarta rum botên anèh, wah baud gondhil pegon saya: jamak. mila panjênênganipun rama