batos punika wau ingkang kathah kêdah namung dipun rampungi piyambak, jalaran sabên manungsa punika lêbêt-lêbêtaning gêsanging batosipun inggih dhasar namung piyambak. Ananging manawi kathah ingkang sami nanggapi karibêdan wau kanthi mangrêtos, punika mêksa agêng dayanipun. Tumraping tanah ngriki wontênipun gêgolonganing sêtudhên punika dèrèng dangu (THS 1919, RHS 1924, GHS 1927, manawi ing Leiden tuwin sanès-sanèsipun sampun kala abad 17 utawi sadèrèngipun). Golongan kasêpuhan ingriki sawêg sakêdhik sangêt anggènipun migatosakên golongan sêtudhên wau, mangka pancènipun prêlu kawigatosakên. Lajêng tiyang-tiyang ingkang taksih wuta sastra yutan kathahipun, punika inggih taksih rêkaos sangêt sagêdipun migatosakên dhatêng golongan sêtudhên.