banjur padha didhawuhi mangan bebarengan, sarta bendara mau kang bakal ngladèni. 38 Menawa rawuhé ing tengah wengi utawa ing wayah bangun ésuk mangka para abdi mau ketemu mangkono, begja wong-wong iku. 39 Nanging padha mangertia: Saupama kang duwé omah ngerti tekané maling jam pira, mesthi ora bakal ngenengaké baé omahé dibabah. 40 Mulané kowé kabèh padha tansah rumantia, awit rawuhé Putrané Manungsa iku ing wektu kang ora koknyana." 41 Pétrus banjur munjuk, "Gusti, ingkang Panjenengan karsakaken kanthi pasemon punika punapa kawula sakanca, punapa inggih dhateng tiyang sadaya?" 42 Paring wangsulané Gusti, "Sapa ta kang dadi pangruktining omah kang setya lan pinter, kang bakal diangkat déning bendarané dadi tetuwaning para abdi kang tinanggenah ngedum pangan marang para abdi kabèh ing wayah kang wus katemtokaké? 43 Begja abdi kang ketemu nindakaké kuwajibané nalika bendarané rawuh. 44 Aku pitutur marang kowé: Satemené bendarané mau mesthi bakal ngangkat wong iku dadi abdi kang tinanggenah ngawasi sakèhing barang kagungané. 45 Nanging menawa abdi mau duwé gagasan mangkéné: Bendaraku kok ora rawuh-rawuh, banjur wiwit menthungi para abdi lanang lan wadon, sarta mangan lan ngombé nganti mendem, 46 samangsa bendarané rawuh ing dina kang ora kanyana lan ing wayah kang ora disumurupi, mesthi wong mau bakal ditigas lan dipadhakaké karo wong kang ora setya. 47 Anadéné abdi kang ngerti marang karsané bendarané, mangka ora cecawis utawa ora nindakaké apa kang dikersakaké déning bendarané, iku bakal digebugi marambah-rambah. 48 Nanging kang ora ngerti marang karsané bendarané, mangka banjur nindakaké apa kang kagolong kena ing ukuman gebug,