Sasampuning kadya punika wiyosipun, sampun sawatawis lami kula ngancang-ancangi badhe anyaosi sêrat katur kangjêng eyang ingkang agêng ingkang wicaksana, nanging tansah kandhêg mangu saking gênging kajrihan kula ing kangjêng eyang. Sarèhning tansah kagubêl ing prihatosing manah kula, dados kula anêmpuh byat anêrak sapudhêndhaning rama kula kangjêng sultan ing Ngayogyakarta, karana wontên nalar ingkang agêng ingkang badhe anguwalakên pamitran kula kalihan kangjêng eyang, utawi kalihan kangjêng Kumpêni Inggris, katranganipun kados ing ngandhap punika: