“Saben awak mesti ngrasaké pati, lan Ingsun ‘nyobo marang siro kabéh kanti olo lan becik, marang ngarsa Ingsun siro pododibalekaké.” “Satemené Ingsun mesti ngobo siro kabéh kanthi roso kuwatir (wedi), lan luwé, lan kekurangan bondo, lan kelangan nyowo, lan woh-wohan, lan bungahno wong-wong kang podho sabar”.