Ringgit tiyang punika kajawi mêngku piwulang taksih gadhah têgês sanèsipun malih ingkang ringgit purwa, gêdhog tuwin krucil botên gadhah, inggih punika mêngku kagunan jogèd tuwin gêndhing. Tuwuhipun ringgit tiyang punika inggih dening kabêkta adrênging manah badhe ngatingalakên kagunan kalih warni wau. Jumbuhipun prakawis punika kangge anggambar utawi mujudi ebah osiking manah. Awit saking punika saening ringgit tiyang punika botên amung wontên ing cêcriyosan utawi lampahanipun kemawon, ananging ugi wontên ing patrap-patrap anggènipun amujudi lampahan wau. Jogèd utawi tandang tandukipun satunggal-tunggalipun ringgit punika anggambar wêwatêkan tuwin ebah osiking manahipun ingkang kalêbêt ing lampahan utawi cariyos wau. Manawi kamanah panjang, ringgit tiyang punika kenging dipun samèkakên kalihan sêrat yasanipun pujôngga ingkang linangkung, kaotipun botên mawi têmbung, ananging amung kapratelakakên mawi tandang-tanduking badan kemawon.