Sawangsulipun Tarsan lajêng tata-tata nêdya kesah dhatêng papan padunungan ingkang kathah êmasipun kados ingkang sampun kacariyosakên dening Wasiri nalika taksih gêsangipun. Sarta lajêng milihi têtiyangipun ingkang pêng-pêngan wani mati kintên-kintên wontên sèkêt tiyang, sami kapurih tumut lampahipun.