(riffaterre, 1982: 1-2), inggih basa ingkang renengga, basa pinacak. Rerengganing basa menika saged awujud paribasan, bebasan, saloka, wangsalan, dhasanama, pepindahan (padmosoekotjo, 1953: 61-101), tembung-tembung kina utawi arkhais, lan sapiturutipun. Dados, tembung-tembung wonten ing seratan dhapukan sekar menika tembungipun pinilih utawi "diksi"-nipun tartamtu inggih basa ingkang pinacak, rinengga boten ngginakaken tembung-tembung limrah utawi tembung kangge pawicantenan padintenan. Pramila lampahing damel "parafrase" inggih menika ngewahi rerengganing basa dados basa limrah.