Salêbêtipun Bagus Burham wontên ing Panaraga, pangêmongipun Ki Tanujaya rumaosing manahipun inggih sampun anêtêpi punapa pawêlingipun ingkang êmbah ingkang kadhawuhakên dhatêng Ki Tanujaya piyambak, sadaya panêdhanipun sampun ngantos dipun sulayani, kadhawuhan amituruti kemawon, môngka wontênipun ing sapunika sami dipun lêpatakên, punika pancên dede lêpatipun Ki Tanujaya, ewadene manawi wontên ingkang dumuk kalêpatanipun Ki Tanujaya, punika inggih botên badhe angatingalakên lêrêsipun, malah lairipun angrumaosi, kêthuling manahipun Bagus Burham sarta anggènipun rêmên dhatêng kasênêngan ingkang ambêborosi dhatêng wêdaling yatra, punika inggih saking piyambakipun, dene [de...]