Kawirêja: Milane botên diwaos sêrta tôngga-tanggane botên wontên kang nyambut, awit kang gadhah kalih tôngga-tanggane sami botên sumêrêp têmbunge, adat sêrat Jawi, kang asring kangge sêrta asring disambut-sambutake, botên rêsik mêkatên. Lêpate kêwutahan lisah, inggih pating dalêmok dening gêdubang utawi rêrêgêd sanèse, kang didamêl êlêt-êlêt adate têgêsan. Yèn kang maos sampun ngantuk, sêrate didamêl bantal.