sami angisèni gandum, punapa malih artanipun kinèn angatutakên wontên salêbêting karungipun piyambak-piyambak. Kajawi saking punika cangkir salaka pangunjukanipun sang adipati kinèn anglêbêtna wontên ing karungipun Bun Yamin. Sarêng sampun rampung, para kadang lajêng sami kalilan bidhal lan mantuk. Dèrèng antawis dangu anggènipun bidhal, sang adipati tumuntên anjujuli paladènipun. Sarêng sampun kacandhak, lajêng sami dipunwicantêni: "Kapriyé déné kowé padha malês ala marang kabêcikan?" Ing ngriku para putra Yakub lajêng sami kodhêng, botên sumêrêp nalar-nalaripun. Wicantêning pala-[74]dèn: "Amêsthi kowé padha sumurup kang dadi sêdyaku, sapa kang nyolong cangkir pangunjukané bêndaraku?" Wangsulanipun para putra Yakub: "Kados pundi déné sampéyan têka ngandika makatên? Môngka kula punika sami tiyang têmên, lah sintên ingkang kanggènan cangkir wau dipunpêjahana saha kula sadaya dadosa abdinipun sang adipati." Karung-karung tumuntên sami dipundhudhah lan dipunpariksani. Ing ngriku cangkir pangunjukan kapanggih wontên ing karungipun Bun Yamin. Para putra Yakub sakalangkung kagètipun ngantos anyuwèk-nyuwèk sandhanganipun, lajêng sami wangsul. Sadhatêngipun wontên ngarsaning sang adipati, lajêng dipunpangandikani sugal: