Dene têmbung sujana, punika yêktosipun sampun murakabi tumraping lair batos, wosipun pangatos-atos ingkang kanthi têpa (ukuran). Dados ing sasolah, sabawa, muna lan muni sampun angênggèni ukuran. Yèn dipun muradi makatên: manah sujana kanthi prayitna dados êmpaning manah ingkang dhatêng kaprayitnan, botên ngantos kêpasuk ing wicantên. Awit gadhah rêringa ing pamicara, mila botên namung sok gêlogok kemawon. Winatara botên kirang botên langkung awit kanthi rêringa, dados botên dhumawah ing lêpat. Pramila ing dalêm sêsêkaran wau mungêl: iku parabot satuhu. Jalaran yèn tiyang tanpa ngênggèni pamanahan makatên lêpat-lêpatipun manggih pakèwêd.