lôndha mêrang banyu asêm nganggo kêmbang sing wangi-wangi banjur dokokna ing jamban pasiraman kulon, êngko aku arêp adus kramas kabênêr patang puluh dina, ibu ibu kang bakal rawuh mrene. (Botên kacariyos patrapipun, amargi namung adus salimrahipun kemawon, namung kaot wontên ing toya sêkar sataman, sarta lajêng ngadi busana anggêgônda, agêlung sêkar, punika wiwitipun kenging tinunggil tilêm dhatêng ingkang jalêr).