antarane bab beda-bedane agama, suku, kapercayan, nganti bedane panemu. Nanging nyatane, sepisan maneh, bebrayan Jawa isih nduweni sipat selaras marang liyan. Lan bab sing kaya mangkono ora teka kanthi cara ujug-ujug. Pentinge etika dadi bab kang rumangsa kudu tansah dijaga sacara turun-temurun. Wiwit isih cilik, bocah sing durung Jawa asring dikandhani yen “aja ngono”, “ora ilok”, “ora pareng nakal”, “kudu manut marang wong tuwa”, lan liya-liyane.