Tiyang wau mangsuli: aja nyêbut marang aku Kusumapraja manèh, jalaran wiwit aku kêsandhung ing aral dhèk samana, aku banjur salin jênêng Wôngsadrana, mula nyêbuta mangkono bae, aku bungah. Kajaba iku dèn, amburu cukup aku ngaturi uninga, mula aku arêp sowan ing dalêmmu, prêlu arêp nyuwun tulung dhuwit satus rupiyah, dhuwit mau tumrap aku ing wêktu iki prêlu bangêt, prasasat nyawaku kang uwis oncat saka raga bisa bali manèh, mung sarèhning aku ora duwe barang kang mèmpêr kang kêna digawe tanggungan, bocah wadon iki tak aturake marang adhimas sakalihan, arêp digawea batur utawa apa bae aku mung nyumanggakake. Dene alurane bocah iki mangkene: nalika aku kêsandhung ing aral dhèk samana, adhiku wadon Si Sulastri Sindupraja banjur dipêgat sing lanang, sauwise mangkono banjur lunga saka ngomah golèk panguripan, kalakon dadi babu ana ing hotèl Dièng, salin jênêng