Botên antawis lami ing tanah Kênangan kadhatêngan mêngsah malih anglangkungi kathahipun ngantos wontên sa-[135]kêthi tigang lêksa gangsal èwu, ingkang kathah bôngsa Mêdayin wau. Ing ngriku Gidyon badhé mapag pêrang. Sadèrèngipun mangsah anyuwun pratôndha maring Allah, aturipun: "Kawula badhé anyèlèhakên wulu ménda wontên ing latar, manawi bénjing- énjing wulu ménda kaêbunan sarta kiwa têngênipun garing, kawula amêsthi sumêrêp yèn Tuwan badhé angluwari Banisrail amargi saking tangan kawula." Sarêng Gidyon tangi tilêm ing wanci énjing, wulu lajêng dipunpêrês amêdal êbun ngantos sabokor kêbak, ing sakiwa têngênipun garing kémawon. Gidyon tumuntên kamipurun gadhah panyuwun maring Allah malih, aturipun: "Wulu punika garinga sarta latar kaêbunana sadaya." Allah inggih amarêngi ing sapanyuwunipun Gidyon wau. Ing dalu punika wulu garing, déné latar sadaya kaêbunan.