titihanipun lajêng anggêbyur ing lèpèn nêdya lumawan ing mêngsah, nanging lajêng pinapagakên ing tumbaking Sang Sutawijaya inggih Radèn Ngabèi Saloringpasar. Nalika sang arya nandhang tatu ing padharan, ngantos ngalawèr ususipun, botên dipun damêl raos, malah ususipun dipun sampirakên ing wangkingan, nanging wêkasanipun lajêng tiwas dening ususipun kêtaton kenging wangkinganipun piyambak, ingkang pikantukipun namung damêl piduwung.