Bab wulangan inggih katêmbungakên dipun sinau, têgêsipun: dipun angkah murih sagêdipun, sarêng pêrslah dipun sinau, punika ancasipun pangangkah badhe sagêd damêl pêrslah ingkang makatên. Rak botên. Ancasipun namung sagêda nyakup, dados têmbung nyinau utawi dipun sinau, wontên ing ngriku botên tumrap, botên sae. Lah têmbung punapa ingkang mathuk. Pangraos kula ingkang mathuk gilut utawi budi utawi raos, kados ta: dèrèng kula raos-raosakên, dèrèng kula gilut, sampun kula budi.