Saking kathahipun sêrat-sêrat teyosopi, prasasat kados puspita môncawarna, mila ambingungakên ingkang sami wiwit sinau ngantos botên pirsa pundi ingkang badhe kapêthik rumiyin. Awit ingkang kathah tiyang kirang karêkatipun, kirang kajêngipun utawi kirang kobêripun ambêlandrêng sinau sêrat-sêrat wau, sarèhning sadaya punika katingal ambawurakên. Pramila kaniyatanipun tiyang badhe nyumêrêpi kawruh teyosopi asring lajêng sirna ing nalika wiwit thukulipun kaniyatan wau, saya malih ingkang amêgahakên punika, dene thukuling wiji ingkang pancèn badhe sagêt agêng inggil. Wêkasan punggêl dening pangerangipun tiyang ingkang dèrèng sagêt tampi sakêdhik-kêdhika dhatêng sunaring kawontênan ingkang langkung luhur, awit saking taksih kandhapên dalajating budinipun. Utawi balêrêngên paningalipun dening pikajêngipun dhatêng barang wadhag.