Saking karsanipun Kangjêng Nabi Muhkhamad Rasullullah, sarèhning tanah Asiyah punika kalêrês sêsipatan lampahing srêngenge, dados hawanipun langkung panas. Mila sami kapêrdi angrukti raga, pinanci kaping gangsal rambahan ing sadintênipun.Wiwit kapisan kalihan toya utawinipun siram jinabad. Pikantukipun amupulakên jiwa ingkang badhe amèr katahman dayaning panas. Sêsampuning makatên lajêng kinèn sêmbahyang, dipun wastani: Subuh, paedahipun sêmbahyang wau, anglêmêsakên otot sadaya, awit otot punika mênawi kirang lêmês têmah kawawa anglêsahakên