môngka lamun dulu tata lair / kana iku têtêp iya kana / dene kene iya kene / lah kok dianggêp jumbuh / tan prabeda ujare sami / apane ingkang padha / ah apa tan umuk / yèn wong cubluk bokmanawa / banjur ngandêl marang ujar kang ngapusi / dening tan klêbu ngakal //