97. Nabi Musa banjur dhawuh: He wong Samiri, kowe saiki lungaa. Ing salawasmu urip, kowe ora gêlêm digêpok ing wong (sing sapa anggêpok kowe banjur kadhêmên, kowe uga kadhêmên), lan kowe diparingi wêwalês mangsane ênggonmu bakal nandhang patrapan besuk ana ing akhirat, kang ora kêna kooncati. Lan manèh dêlêngên Pangeranmu pêdhèt mas, kang tansah kosêmbah-sêmbah, saiki tak obong, banjur tak buwang ing sagara.