Laksmana kaget. Dheweke ora ngira menawa mbakyune ipe arep nutuh dheweke nganti kaya mangkono. Laksmana banjur nibakake sumpah, “Dhuh Kakangmbok, babar blas kula mboten nggadhahi pikiran kados mekaten. Kangge mbuktekaken kasetyan kula dhateng Kakangmas Rama, kula sumpah wadat mboten badhe krama. Kula badhe ngestokaken dhawuh madosi Kangmas Rama, nanging weling kula, sakesah kula, Kakangmbok sampun ngatos medal saking garis menika.”wangsulane Laksmana karo gawe bunderan ing lemah ngubengi Dewi Sinta. Laksmana banjur budhal nggoleki kakange.