Evaporator duwé rong prinsip dhasar, kanggo nijolake panas lan anggo misahake uwab kang kabntuk saka cuwèran. Evaporator racaké kasusun saka telung pérangan, yaiku pangijol panas, pérangan evaporasi (panggonane cuwèran umub banjur kumebul), lan pamisah kanggo misahake uwab saka cuwèran banjur dilebokake ing kondenser (kanggo diembunake/kondensasi) utawa ing piranti liyané. Asil saka evaporator (produk kang diakrepake) lumrahé bisa wujud padatan utawa larutan berkonsentrasi. Larutan kang wis dievaporasi bisa baé kasusun saka pirang-pirang komponèn volatil (gampang nguap). Evaporator lumrahé digunakaké ing indhustri kimia lan indhustri panganan. Ing indhustri kimia, tuladhané uyah kang digawé saka banyu asin jenuh (minangkka tuladha saka prosès pemurnian) ing evaporator. Evaporator ngowahi air dadi uwab, nyisakake residu mineral ing evaporator. Uap dikondensasekake dadi banyu kang wis diilangake uyahe. Ing sistem pandinginan, efek pandinginan kadhapur saka penyerapan panas déning cuwèran pandingin kang umub kanthi rikat (panguapan mbutuhake ènergi panas). Evaporator uga minangka mroduksi banyu ngombé, yaiku misahake banyu segara utawa zat kontaminasi liyané.