[...têng] kanthongan bayi, bilih sagêd kanyatakna sadaya. Mênawi sirahipun ingkang kraos, kenging mangiwa utawi dhatêng ngajêng, dhukun kêdah cariyos dhatêng ingkang nyakiti, bab pamapaning tilêman sasaminipun kêdah ingkang prayogi, mênggah pangêrèh makatên wau bilih sampun dipun lampahi sadaya, kenging katamtokakên wilujêngipun, ingkang sami têtulung kantun amêmuji karaharjanipun. Punapa sawicantênipun dhukun sampun mêsthi adamêl bingahing manahipun ingkang nyakiti, mila dhukun kêdah nyariyosakên salugunipun. Aliya punika dhukun inggih anitipriksaa wêwadosing èstri ing jawi, bokmênawi wontên ototipun ingkang marêngkêl, jubur sapintên lêtipun saking wêwadosing èstri, sarta kandêlipun wacucal. Sasampunipun lajêng anggrayang padharanipun ingkang nyakiti, badhe nyidikakên saking jawi kadospundi pamapanipun bayi. Panitipriksa ingkang kados makatên wau botên damêl sakit, sarta ingkang nyakiti sampun mawi lingsêm, awit sampun limrah sarta botên wontên patrap sanèsipun.