Wanci pêperanganing klapa punika warni-warni sangêt, kados ta: manggar, sêkaripun. Bluluk, pêntilipun. Cêngkir, pêntil ingkang sampun agêng isi toya. Dêgan, punika undha-usukipun inggih warni-warni, kumringêt, kumêruk, tuwin ngantos mèh dados kalapa. Lajêng wiwit kêmelas, sêmantên, ngantos dumugi kiring. Satunggal-satunggaling wanci wau wontên pigunanipun piyambak, kados ta cêngkir dipun rujak, dêgan kangge têtêdhan, klapa kangge olah-olah. Nanging sadaya wau mênggah ingkang sae piyambak manawi dipun undhuh sêpuh, punika uwitipun badhe bètênbotên. kantrak, mila tiyang ingkang murka ngundhuhi klapa tanpa dugi, punika lêganing manah namung sapisan, salajêngipun lajêng manggih pituna.