Karangtengah sing mawa tarikh 824 Masèhi, disebutaké yèn raja Indra wis mbangun bangunan suci kanthi jeneng wenuwana sing tegesé alas pring. Déning ahli arkéologi Walanda J.G. de Casparis, tembung iki dihubungaké karo Candhi Mendut. Miturut sajarah, ing taun 1836 sakebehing bangunan candhi Mendut ditemokake kajaba bageyan payone. Candhi iki ketutupan ing sangisore tumpukan semak-semak mbokmenawa jalaran njebluge gunung Merapi utawa lindu.[1] Ing taun 1887, candhi mendhut didandani wiwit saka sikil tekan awak candhi. Asil saka rehabilitasi iki durung kaya kang dikarepake. Mula ing taun 1908, Van Erp nerusake ndandani candhi mendhut bebarengan karo candhi borobudur. Nanging upadaya iki uga durung nuwuhake asil kang sampurna jalaran kesandhung kurange dana bangsa Walanda. Sawise mandheg kurang luwih 38 taun, ing taun 1925, candhi mendhut didandani manèh.