turut margi ingkang kaapit-apit ing griya alit-alit, cèkli-cèkli, kula saprikônca dumugi wontên palataran sawatawis wiyar. Ing têngahing palataran mawi wontên bundaranipun pinancak suji andhap, isinipun patamanan kêbak sasêkaran, sawingkinging bundêran sawatawis têbih, wontên griyanipun pagêr banon agêng, dalah payonipun ingkang wujudipun malênthuk kados tutup tenong, inggih kadamêl saking banon, bokmanawi inggih griya makatên punika ingkang pandamêlipun kacithak mawi bandha sêmèn bêton, awit sarêng kula cêlaki, tembok tuwin saka-sakanipun, botên wontên ingkang tabêt lepan, botên wontên tilas-tilasipun sambêtan, griya wau wangunipun kados mêlige agêng, blak-blakan kemawon kados pandhapa, amung ing têngahipun kapering radi wingking, katingal wontên singgêtanipun istha kakamaran mawi kaêlêtan ing hèk kalih sap, sasampunipun tumbas karcis dhatêng tiyang ingkang jagi wontên ing ngriku, kula saprikônca lajêng kaatag ing juru pangirid, kapurih malêbêt dhatêng kamaran wau. Ukuraning kamaran watawis cêkap kangge ngadêg tiyang sadasa, ing têngah-têngah wontên mejanipun, kiwa têngên wontên bangkunipun, rakitipun, nyimpanga [nyimpang...]