lakone: Sri Manuksma. Nèk tak caritakna kabèh anane lakon kiyi, kiraku malah marakake ngilêrmu bae. Kajaba iku panontonku ora tutug, kathik rada ora pati ngrêti, jalaran saka sayah anggonku mêntas nyêpur, cangkêmku tansah angop, lan mataku tansah mêlèk mêrêm bae. Mung nalikane mêtu Bancak lan Dhoyok, mataku mak pêndirang lan kupingku banjur mak jêpiping, sabab arêp tak cocogake karo sing wis dijukuki ana ing plat-plat gramopun. We, hla, thik jêbul srêg bangêt. Dilalah sing dadi Bancak kuwi, iya sing dijukuk nang plat kae, yaiku: Mas Ajêng Manggis. Wadhuh, nang ati, le mak cês kaya ngombe ès kopyor. Têtêmbangane Bancak Dhoyok sing nang plat-plat kae, iya mêtu kabèh, kaya ta: dhandhanggula turulare, pangkur gègèrsore, ima-ima, glathik incêng-incêng, lan isih akèh manèh tunggale, cêkake mèh kabèh andadèkake lêga lan sênênging atiku, mung saêbab sing agawe sêpêting mripatku, yaiku pêrange Bugis karo Radèn Pratinggi Sinom Pranawa, hla, apa mèmpêr, wong wadon têka main pêncak, iya kêthuwal-kêthuwêl kaya wong anggusah pitik, ambok iya sing dadi Bugis kuwi disalini ganti wong lanang bae, kiraku iya luwih cikat, lan luwih tandang. Nanging sapa wêruh, ya Kang Garèng, yèn ing kono ana sêdya arêp ambuktèkake, yèn wanita kuwi ing jaman saiki ing bab apa bae, ora prêlu kalah karo priya.