Bomanarakasura saka Trajutrisna melu angadhang wahyu, Uga Somba saka Paranggarudha, Dewasrani saka Tunggulmalaya, lan Lintang Ireng saka Ngawu-awu Langit. Nanging kabehen padha gagar wigar panjangkane. Kari Arjuna kang isih maneges. Srimuhani mlayu-mlayu mrepegi Arjuna. Semu krenggosan napase, ngaku dioyak-oyak pawongan arep dirudapeksa." Kula kamigilan,kula ajrih. Kula nyuwun sih pitulungan paduka, Raden." "Perang iku totohane nyawa. Apa pituwase yen aku bisa ngayomi kowe?" "Kula ngangge sesupe, gelang kalung saha ali-ali. Punika pituwasipun." "Yen mengkono, kowe ngregani jiwamu nganggo ajine barang. Apa kok ulungake yen jiwamu taktuku tikel ping telune barang-barangmu kuwi." Srimuhani ora gage semaur. Sauntara meneng, banjur kumecap," Raden, keparenga kula andongeng. Mugi kersoa mirengaken sarta kula bandhe nyuwun priksa, leres lan mbotenipun dongeng punika." "Hiya, kepriye?" "Tiyang sepuh kula nate anggula wenthah kula mekaten. Yen kowe tetulung marang liyan, kudu resik atimu. Sithik aja kedunungan pamrih kepengin antuk sembulih saka wong kang kok tulungi. Kabecikanmu ora ana ilange. Kang Akarya Jagad kang bakal asung nugraha matikel-tikel. Ing kono kowe bakal ngrasakake jatining kamulyan. Panggula wenthah kados mekaten punika kadospundi? Leres menapa mboten?" Arjuna legeg. "Kadospundi?" pandhesege Srimuhani. "Kuwi wis bener," wangsulane Arjuna kecipuhan. "Ujaring tiyang sepuh kula, darmaning satriya punika, asung teken dhateng sok-sintena ingkang kalunyon. Asung tudhung dhateng tiyang ingkang kepanasen, tuwin asung pepadhang dhateng pawongan ingkang kepetengen. Teka paduka kalawau wentala mundhut pituwas dhateng kula. Kula sampun tanggap ingkang paduka kersakaken, bilih paduka ngajab pasrahing jiwa raga kula." "Kowe aja murang tata. Lungaa saka kene. Kuwi mung saka keladuking rasa pangrasamu," bantahe Arjuna kewirangan. "Apa dupeh dadi lelanange jagad. Bojone akeh, ampirane saenggon-enggon. Saben tetulung wanita, karepe njaluk opah rasa. Oalah...,Golek wahyu kok isih kanggonan napsu." Arjuna muntap, ngunus curiga. Srimuhani malih cahya ijo gumebyar amblerengi. Oncat mlesat. Arjuna ambruk kapidara, kaya dilolosi bebayune. Akeh penonton kang mlengok. Awit manut crita kang uwis-uwis, janji Arjuna melu ngupadi wahyu, mesthi kenane. Banjur, sapa baya kang patut kepanjingan wahyu? "Ing mangka wis ora ana satriya liyane. Sapa bakale sing kewahyon?" cluluke saweneh penonton. "Ya embuh, wong aku ya rung tau ruh lakon ngene iki. Ra ngerti nek mengko ana satriya liyane sing lagi muncul," wangsulane kanca liyane. "Ah, apa ya nyandhak wektune, wong wis meh parak esuk." "Dhalang rak wis kira-kira njereng wektune. Soal sapa sing oleh wahyu, aya embuh, kari apa jare dhalange. Arepa Gareng pincang, tangan cekot, kera mripate, nek digawe beja dening sing gawe lakon, bisa wae Gareng oleh wahyu," kanca liyane nrambul.