Tiyang wau kula aruh-aruhi: Kisanak bolonganing kolah punika upami dipun sumpêli rumiyin, kados langkung prayogi, dados lajêng sagêd kêbak. Wangsulanipun: Anggèr, kowe aja cawe-cawe barang kang kowe ora nandangi, mundhak olèh wangsulan kang ora nyênêngake atimu. Kula lajêng mlampah malih kalih dintên, kapanggih tiyang sêpuh manggul papah kurma ing pundhak, papah wau mawi dipun kalungakên dhatêng gulunipun, kalihan lumampah ngalèr ngidul, sarta papahipun botên kantun, kula aruh-aruh: Kisanak, bêktan sampeyan papah kurma punika bok inggih kasèlèhakên rumiyin, kajêngipun ragi mayar sawatawis. Wangsulanipun: Anggèr, pangemanmu marang aku tak tômpa tarima kasih. Kowe prayoga tumuli balia manèh marang ngarsane wong kang ngakon kowe anjajah pagunungan mau, iku asmane: Bagendha Kilir, banjur takona apa kaanan sing wis kosumêrêpi, tamtu panjênêngane karsa ngandharake saprêlune.