Sayektosipun menawi badhe mangertosi kalenggahanipun minangka menungsa sayekti, tiyang mboten kedah migunakaken wekdal ingkang omber kados titimangsa pangsiyun upaminipun. Rikalanipun satunggaling tiyang kapinujon wonten ing mangsa kala ingkang sangat rupek, piyambakipun saged ngrumaosi minangka titah sawantah ingkang taksih ginubel dening kodrating ngagesang, menawi piyambakipun tansah eling dhumateng dhiri pribadinipun. Menaika saged kaleksanan kanthi cara tansah digegulang “secara terus menerus”. Saengga rikala piyambakipun wonten ing “puncaking karier” justru menika sangat ingkang paling prayogi kangge mapanaken dhirinipun minangka titahing Gusti Allah ingkang Maha Kuwaos. Saengga rikala titimangsa pangsiyun mboten rinaos sepi asepah samun, nanging mangsa pangsiyun menika mujudaken wekdal ingkang dipun ajeng-ajeng kangge nyiapaken dhiri pribadhinipun ngadhepi pati kang patitis ingkang