Nama Minangkabo asalipun saking kalih tembung, "minang" lan "kabau". Nama punika dipungayutaken kaliyan satunggalipun legenda kas Minangkabo ingkang wonten ing Tambo Minangkabo. Saking tambo punika dipuncariyosaken bilih ing satunggalipun wekdal wonten karajan saking manca (limrahipun dipuntafsiraken minangka Karajan Majapait) ingkang dugi saking segara lan badhé nelukaken tiyang Minangkabo. Kanggé nyegah wontenipun perang, tiyang Minangkabo gadhah pamanggih supados dipunwontenaken adu kebo. Tamtama saking karajan manca sarujuk kaliyan pamanggihipun tiyang Minangkabo. Tamtama saking manca kasebat lajeng nyumadyakaken kebo (mahésa) ingkang ageng lan "agresif", lan tiyang Minangkabo nyumadyakaken satunggal kebo taksih alit ingkang kaluwén lan ing sungunipun dipunparingi gaman wujud lading. Nalika dipunadu, kebo alit nginten kebo ageng punika minangka babonipun, lajeng kebo alit kalawau mlajeng madosi susunipun (prembayunipun) kebo ageng kalawau, lan sungu ingkang sampun dipunpasangi lading ngoyak wetengipun kebo ageng ngantos pejah. Amargi kamenangan punika tuwuh "inspirasi" tumrapipun tiyang Minangkabo anggénipun ngginakaken nama "Minangkabo", ingkang asalipun saking "manang kabau" (tegesipun 'kebo menang'). Nami "Minangkabo" ugi dipun-ginakaken kanggé nyebat nagari, inggih punika Nagari Minangkabo, ingkang wonten ing Kacamatan Sungayang, Kabupatèn Tanah Datar, provinsi Sumatra Kilèn.