Lare-lare ingkang sampun wiwit ngancik pamulangan têngahan inggih punika Mulo utawi H.B.S. limrahipun sampun tuwuh kajêngipun piyambak nuruti kajêngipun wau. Tiyang sêpuh sêsambêtanipun kalayan lare-lare wau kêtingal rênggang lan pangidhêpipun para lare dhatêng tiyang sêpuhipun ugi sampun suda. Mangka lare ingkang umur-umuran samantên wau sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birai, inggih punika ewahing kawontênanipun saranduning badan, ewahing kêkajênganipun, tuwin ewahing pikiranipun. Manawi ewahipun punika wau ngantos mlèsèt, sagêd drawasi dhatêng lêlampahanipun ing têmbe. Kosokwangsulipun manawi sagêd katuntun ingkang sae, sagêd nênuntun dhatêng kawilujênganipun ing têmbe, Sakmangke ingkang kula sipati lare-lare wau rêmên dolan turut lurung, ningali gambar sorot ingkang mitontonakên gambar ingkang anèh-anèh, rêmên gêgrombolan, sênêng-sênêng dolanan utawi jajan, punika sadaya bab-bab ingkang sagêd nuntun dhatêng karisakan. Kula botên ngawisi, lare ningali gambar sorot utawi kêmpal kalayan kancanipun, ananging kêdah mawi tatanan. Panguwaosipun tiyang sêpuh sampun ngantos onya. Amargi lare-lare wau dèrèng gadhah wawasan ingkang têtêp tumrap dhatêng ancasing gêsang, taksih kêdah dipun tuntun dening para sêpuh tuwin para juru panggulawênthah. Punapa malih ngèngêti dhatêng anggènipun sami sinau ngudi kawruh, manawi kasêngsêm anggènipun grombal-grombol, asring kemawon damêl rêndhêting pasinaonipun. Mila pêrlu matur ing ngriki,