[...sareanipun] ingkang raka: karaos ebah, sang putri botên pisan rumaos ajrih, malah bingah wontêna kala rupa ingkang dados jalaran anginggalakên pati, saya dangu saya karaos sêru ebahipun, tumuntên wontên swara lamat-lamat kamirêng saking jawi: sambêtipun: aku uculana, tumuntên kèndêl, botên wontên swara kêmirêng malih, sang putri botên talompe siti pasarean urugan enggal lajêng dipun dhokèri kalayan têmbagi padupan, gampil kemawon inggih ing siti