botên dipun wastani mantêp saha sêtyatuhu ing wacana. Punapa malih nalika Dèwi Banowati badhe dhaup kalihan Prabu Ngastina, gadhah bêbana (patiba sampir) liman pêthak ingkang sagêd tata jalma, wusana Prabu Duryudana lajêng mundhut tulung dhatêng Radèn Janaka supados dipun padosakên, inggih sagêd angsal malah putri ingkang kagungan liman pêthak wau inggih tumut. Ing sêrat pakêm sarta ringgit padhalangan, putri srati wau nama Rêtna Kasimpar. Sarêng Dèwi Banowati uninga bilih ingkang sagêd angsal liman pêthak wau sajatosipun Radèn Janaka, saya prasêtya sangêt salêbêting panggalih, malah ugi sampun kêlair dhatêng Radèn Janaka bilih kêbatosan têtêp dados garwanipun satriya Madukara. Amargi ingkang sagêd minangkani punapa sapanêdhanipun wau, amung ing lair kemawon dados garwanipun natèng Ngastina, dados manawi ngatên tumrap Radèn Janaka, Dèwi Banowati punika sêtya sangêt, dadosipun inggih dèrèng kenging bilih dipun wastanana awon.