punika:1. Jêne katanêm tosan, ing jawi mungal (mênthongol), lajêng dipun wangun, dipun pêcahi.2. Tosan dipun pênthongolakên, wangun ingkang dipun kajêngakên, karêmak (tatah pangrêmbug) lajêng dipun tlakupi jêne, dipun kêkahakên tatah pangrêmbug, jêne lajêng kawangun.Wondene ingkang nama sasrah punika, tosan dipun tatah lajêng dipun lêbêti jêne, kawat, utawi suwasa sapanunggilanipun, tosan lajêng katatah pangrêmbug, dados mingkêm amor lan jêne, lajêng kaêlus waradin.Kinatah punika wontên ingkang namung ing gônja, ing gandhik, dumugi têngah, wontên ingkang dumugi pucuk dhuwung, wontên ingkang nama gônja sanga, ing srawean sapanunggilanipun, dene wêwangunaning sêsêkaranipun kados ing ngandhap punika:1. Praba sèwu, punika godhong kathah tanpa wit., 2. Kêmbang sataman, sêkar kathah tanpa wit., 3. Anggrèk, sêkar, godhong mawi wit., 4. Kamarogan, punika sêkar, woh, godhong mawi wit., 5. Gajah singa, punika sêkar, woh, godhong mawi wit.Wontên malih ingkang kula sumêrêpi ananging botên kathah, kados ta: rajah-rajah, sêratan Arab, kalacakra, tuwin sanès-