Yukio Mishima, Gabriel García Márquez lan Joseph Heller—praktis boten wonten setunggil kémawon panulis ageng abad kaping 20 ingkang lolos saking ayang-ayangipun ingkang rowa (sapérangan tokoh ingkang boten kenging prabawai arang sanget, kalebet Vladimir Nabokov, Henry James, Joseph Conrad lan, ing cara ingkang langkung kasamar, D.H. Lawrence). Novelis Amérika Ernest Hemingway ugi ngutip Dostoyevsky ing buku-buku otobiografinipun, minangka prabawa ageng ing karyanipun. Dhasaripun Dostoyevsky punika satunggiling pangarang mitos (lan ing perkawis punika sok-sok panjenenganipun dipunbandhigaken kaliyan Herman Melville), lan panjenenganipun sampun ngripta satunggiling karya ingkang wigati sanget lan saged dipunsebat ngandhut daya hipnotis ingkang kagungan ciri kados mekaten: swasana ingkang sanget dipundramatisir (konklaf), kaliyan tokoh-tokohipun, ingkang asring ing swasana skandal lan mbledhos, kanthi penuh semangat kalibat ing dhialog-dhialog kados Sokrates à la Russe (gaya Ruslan); pamadosan Hyang, masalah Kuwaos Awon lan kasangsaran tiyang-tiyang ingkang boten lepat ngisi sabagéyan ageng novèl-novèlipun.