Wiwit kina mila, tiyang ingkang sawêg nindakakên ayahan dados utusaning nagari, punika sami dipun anggêp suci. Dumuginipun samangke, cara makatên punika taksih kalêstantunakên, para wêwakil utusaning nagari ngamônca sami dipun sukani wêwênang ingkang agêng, ingkang maksudipun kangge ngrêksa kawilujêngan sarta kamardikanipun, ingkang supados sagêd nindakakên ayahaning nagarinipun kalayan sae.