Kang duwe omah mangsuli: "Ênggih, nanging bok kajênge ngriki mawon." Bok randha ethok² ora krungu, nanging sajatine nêlangsa bangêt, dene anake clathu mêngkono. Banjur mrêbêsmili, nanging kang tuku jagung ora ngêrti. Barêng dhuwite wis ditampani, wong loro mau banjur padha lunga. Bok randha lakune ana buri lan karo susah bangêt lan lêt watara adoh banjur anake ana buri. Sêdalan-dalan bocah mau kaya dituturi wong ing kupinge: "Kowe kuwi atimu têka ala têmên lan têka gawe susahe wong tuwa. Bokmu tututana, lan banjur njaluka pangapura." Nanging