Kala purwanipun Allah anitahakên langit lan bumi. Môngka bumi punika wor suh lan suwêng, katingal sagantên katutupan ing têdhuh, môngka rohing Allah angrêm sanginggiling toya. Allah lajêng ngandika: "Padhanga!" Sanalika lajêng padhang. Allah tumuntên misahakên padhang saking pêpêtêng. Déné kang padhang wau kanamakakên rahina, ingkang pêtêng kanamakakên dalu. Ing ngriku lajêng wontên sontên kaliyan énjing, inggih punika dintên ingkang sapisan.