ambêtipun mèmpêr utawi asalipun saking padharan. Mila manawi sawêg nêngah-nêngahi nêdha, lajêng mambêt êntut, saèstu manahipun kèngêtan ingkang botên-botên, wêkasan ênêk. Malah ingkang botên tahan, lajêng ngalih panggenan utawi sampun anggènipun nêdha. Manawi ingkang ngêntut wau lajêng wisuh dados kêtitik anggènipun ngêntut. Môngka ngêntut wontên ing pakean utawi pasamuwan punika ngisin-isini, dados kajêngipun sampun ngantos malih-malih ngêntut ing salêbêtipun nêdha. Nanging kawuningana, êntut punika manawi dipun ampêt, sagêd anjalari sakiting padharan.