Kangge conto. “Nanging sadurungé kabèh mau kelakon. Panjenenganipun badhe mitulungi saha nyagedaken kita. Gusti Yesus ugi nelakaken bilih sedaya ingkang wonten ing bumi mesthi badhe ngalami ewah-ewahan. Ayat punika ngengetaken bab pepalang ingkang dipun adhepi ing satengahing lampah tumuju dhateng gesang anyar. Pasamuwan kinasih ing Gusti Yesus. Punika ewah-ewahan dhateng kawontenan ingkang boten sae. “Kuwi wewengan kanggo kowé nglairaké paseksimu bab Injiling Pangéran” (Lukas 12: 13) Nalika manungsa kapenuhan kaliyan pepenginan kangge mujudaken ewah-ewahan ing gesangipun. sae pakaryanipun gusti Allah punapa dene pakaryanipun manungsa. Panjenenganipun punika Gusti Allah ingkang mboten namung nengga thenguk-thenguk kemawon. Gusti Allah boten nate nggegem tangan. Gusti Yesus ugi ngandika. Pramila Gusti Yesus ngengetaken para sekabat supados tansah waspada. Kowé bakal padha diadili ana ing papan-papan pangibadah lan dilebokaké ana ing pakunjaran. Ing satengahing perjuwangan kita makarya mbangun gesang ingkang langkung sae. rinengga ngangge sela ingkang sae temahan nengsemaken tiyang ingkang sami nyawang. Setunggal perkawis ingkang boten kepareng dipun supekaken. Kowé bakal dilarak lan diladèkaké ana ing ngarepé para ratu lan para pangwasa. Gusti Allah kita punika sanes Gusti Allah ingkang namung mendel kemawon. Pedalemanipun Allah ing Yerusalem ingkang endah. sumadya ngadhepi sawernaning ewah-ewahaning gesang. Kedahipun pepalangpepalang punika dados satunggaling wewengan. ananging tansah makarya tumrap manungsa sinambi ngantu-antu manungsa saged nelakaken katresnan lan kasetyanipun dhateng Gusti Allah. kowé bakal dicekel lan dianiaya. nglokro. merga saka Aku” (Lukas 21: 12). Ngajeng-ajeng gesang ingkang langkung sae boten ateges kita namung kendel kemawon. lajeng kendel boten makarya.gesang punika raket sanget kaliyan pakaryan. mboten ateges manungsa gesang ing salebeting ngimpi.