I. Sanjan-sinanjan, ingkang wosipun angrakêtakên pasadherekan. Ingkang niyat sônja, amêndhêta wêktu ingkang umumipun botên anglêrêsi nyambut damêl, angangkaha ingkang kintên gandhèng klayan ingkang dipun sanjani, murih sami sênêngipun, murih botên sami ruginipun.