pisêgahipun sêkul ulam sawontênipun, kangge pacagaking lêlênggahan, botên dangu cantrik angêdalakên sêkul ulam, tumpêng satunggal, dipun wadhahi dhulang, ulamipun ranjapan sadhulang, janganipun kaluwih sapinggan bênthang, sarêng sampun lumados, sêkul saulamipun lajêng dipun bage dening Kyai Ajar, pambagenipun sawarni kados ambage kêndhurèn, uncêting tumpêng kapêndhêt rumiyin, dipun paringakên Mas Agustundha, dipun dèkèki ulam sapêpakipun, sarêng sampun makatên, tumpêngipun lajêng dipun oncèki, dipun icali kulitipun, lajêng kapara sêkawan, ingkang satunggal Mas Rôngga Pajanganom, ingkang satunggal Kyai Ajar piyambak, ingkang satunggal kaparingakên Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, ingkang [ing...]