Hubungan antarané tekanan lan volume sepisanan dicathet déning èlmuwan amatir Richard Towneley lan Henry Power. Boyle mesthèkaké panalitiyan lan parcobaané sakloron lan nerbitaké asilé. Miturut katrangan saka Robert Gunther lan "otoritas" liya kang nalika iku dadi "asisten" Boyle ya iku Robert Hooke kang bisa nggawé piranti parcobaan. Hukum Boyle ya iku miturut parcobaan karo hawa, ing endi Boyle mratimbangaké anané partikel fluida ing tengah sumber banyu kang ora bisa didelok. Nalika iku, hawa isih kétok minangka siji saka patang "elemen", nanging Boyle ora sarujuk. Miturut Boyle ya iku kanggo mangertèni yèn hawa iku pérangan wigati ing panguripan. Boyle ngandharaké minangka tuladha tuwuhé tetuwuhan tanpa hawa. Fisikawan Perancis, Edme Mariotte (1620-1684) uga nemu hukum kang padha kanthi kepisah karo Boyle ing taun 1676, nanging Boyle wis ngandharaké hukum mau taun 1662. Banjur ing taun 1687, ing Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica, Newton nuduhaké kanthi cara matematis yèn "fluida elastis" iku isiné sisa partikel ing tengah kekuwatan "repulsif" kanthi "proporsional" kang kuwalik tumrap dohé. Kepadhetané kanthi proporsional langsung tumrap tekanan. Nanging "risalah matematis" dudu panjlèntrèhan kanthi èlmu fisika tumrap gayutan pengamatan. Tinimbang téyori statis, téyori kinetis dibutuhaké ing endi tinemu déning Maxwell lan Boltzmann.