Sêmar: Wiyah, wiyah, bok aja tlencengan mêngkono rêmbuge. Sanyatane mono, imigrasi kuwi nèk ditindakake kanthi gêdhèn, tur anggone mindhah-mindhahake wong-wong mau kanggo prêluning têtanèn, kuwi bisa dadi lantaran majuning dêdagangan lan pasrawungan. Mungguhing dêdagangan, bisa dibuktèkake ana ing karangane Tuwan Schalkwijk kang kapacak ing kalawarti Koloniale Studien sasi Dhesèmbêr 1918, yakuwi: wong-wong Lampung akèh sing padha tuku rajakaya nyang wong-wong ing Gêdhongtatakan, yaiku desane sapadunungane wong-wong Jawa sing padha pindhah nyang Lampung. Kajaba iku, wong-wong pindhahan mau, sing lanang-lanang yèn ana wêktune nganggur, padha ngrewangi anggarap sawahe wong Lampung, dene sing wadon-wadon padha ngrewangi nutu parine wong Lampung. Mara, apa kiyi ora kêna diarani, yèn anane imigrasi kuwi malah nguntungake tumrap wong-wonge asli.