[...p] solahipun kados banthèng katawan, sayahing badan saha ajuring talapakan ingkang mentas karèndhèt-rèndhèt ngêri, mantun sanalika, dupi lampahipun ulam mimba manungsa sampun têbih kalihan toya, Pak Malakin tandya cancut taliwônda, angoyak ingkang dipun sênêngi piyambak, plajêngipun ponang mimba dyah ayu wau sakalangkung rikat, utawi sajak mancolot, ing sarèhning mlajêng sawatawis têbih wantuning mina saya dangu saya botên gadhah kêkiyatan, ponang dyah wau saèstu kenging kacêpêng dening Pak Malakin, enggal dipun gendhong, sarêng