Petruk : Wong aku arêp: jual mahal, Kang Garèng. Dhèk biyèn, nalikane ana ing donya aku durung pati doyan pêdhês, pancèn iya adatku mêngkono kuwi, anggêr kêtêmu têpungan lawas, iya banjur enggal-enggal tak parani, lan tak