titah punika gambaran utawi wêwayangan, dene ingkang dipun gambar utawi ingkang gadhah wêwayangan inggih punika kaanan sajati. Alam akerat inggih punika kaanan sajati punika sami kemawon kalihan kaanan donya inggih punika ingkang goroh, pindhanipun kadosdene wêwayangan ingkang wontên salêbêting pangilon kalihan ingkang ngilo, saèstu sami kemawon, namung kaot wêwayangan ingkang wontên salêbêting pangilon punika botên têmên wontênipun, nanging manawi ingkang ngilo têmên kanyataanipun. Rèhning alam donya lan alam akerat sami, mila botên prêlu nakèkakên alam akerat, sok ugêra alam donya sampun kasumêrêpan sampun cêkap. Ingkang makatên wau kita saèstu sampun nyumêrêpi kawontênaning akerat, namung kaot dèrèng sagêd nyatakakên lan ngraosakên, awit taksih gêsang wontên ing donya, nanging sampun kenging winastan: wêruh marang sajatining kira, têgêsipun kintên ingkang tamtu lêrês.