Sabibaripun perang, piyambakipun dados profesor wonten ing bidang kimia ing Institute for Nuclear Studies. Urey lajeng mbiyantu ngembangaken bidang ilmu cosmochemistry. Piyambakipun lajeng nyerat buku kanthi judul The Planets: Their Origin and Development (1952) ingkang wosipun kasil-kasil panaliténipun. Urey kagungan spekulasi bilih asal-usul atmosfer bumi kasungsun saking amonia, metana lan hidrogen. Bab punika dipuntedahaken déning siswanipun, Stanley L.Miller, bilih menawi campuran kasebut dipunpaparaken ing radiasi ultraviolet lan toya, badhé ngasilaken asam amino, inggih punika rante pambangun ingkang badhé mbentuk satunggaling pagesangan. Éwadéné mekaten, para ilmuwan wonten ing wekdal punika langkung pitados bilih atmosfer bumi wiwitanipun kasungsun saking karbon dioksida lan uap air[5].