99. (He Mukhammad) mungguh kaananing padesan kang wis padha Ingsun paringake wêruh marang sira mau, iku lupiyane ênggon Ingsun anulungi marang para utusaningsun, ngalahake para wong kaphir. Wong padesan mau wis padha katêkan para utusaningsun, kanthi kaelokan minôngka tôndha yêkti yèn têmên Ingsun utus. Ewadene wong mau padha andaluya suthik pracaya, amarga wis kêbanjur ênggone padha maido, kaya mangkono iku atine wong kaphir wis dicap dening Allah ora bisa owah.