Ayat iku mratelakake menawa sejatine kabeh manungsa iku tunggal darah, lan kinodrat dadi sedulur utawa kadang siji lan sijine menungsa. Gelem ngakoni utawa mungkiri marang kasunyatan iku, manungsa tetlea minangka kadang, tunggal cikal bakal. Dadi ora salah menawa saben ana sing mangun bebrayan luhur kanthi jejodhowan utawa nikah suci pada kasebut ngumpulake balung apisah, kang ateges ngumpulake balunge Bapa Adam lan Siti Hawa kang wus pisah dadi pirang-pirang badan lan raga dadi sakwijining bale wisma kang bakal nurunake wiji maneh.