3. Blencong, inggih punika dilah ingkang kangge ngringgit, sarta kacanthèlakên wontên ing sangajênging kêlir, ing jaman rumiyin blencong ingkang kadamêl têmbagi, utawi jênenan,jênean. mawi cucuk minôngka margining ucêng-ucêng ingkang kadamêl lawe,