Garèng: Iya jalaran saka anggone bangsane dhewe kiyi bêkti lan wêdi marang panggêdhene mau, mulane aku cocog karo sabab kang nomêr têlu, yaiku: lumêbune dhuwit mêsthi bisa akèh, saupama panggêdhe kang duwe ada-ada. Nanging sabab kang ôngka 1 lan ôngka 2, yaiku awèh tuladha marang bawahe supaya padha wêlasa marang sapadhaning umat, sarta supaya aja mikir mênyang kabutuhane dhewe bae, nanging kudu mikir nyang kaprêluan umum, hla, iki atiku sing durung srêg, awit lumrahe sing tak sumurupi cara-carane anglumpukake dhuwit kuwi mangkene:Ing kutha upamane banjur dianakake pasar malêm, biyasane wong cilik iya mung diprentahi mangkene: besuk anu ing kutha arêp ana pasar malêm, tongtonane rupa-rupa, tur apik bi-ya-ngêt, kônca-kônca ayo padha nongton kabèh. Ing sarèhne wong cilik iku bêkti lan wêdi marang panggêdhe, wong iya didhawuhi mas lurah, apa manèh yèn dièmbèl-èmbèli: dhawuhe ndara wêdana, aja manèh diprentahi nyang kutha, kathik nonton