Sanadyan aku bisa ngucapake sarupaning basane manungsa lan malaekat, nanging yen sepi katresnan aku padha bae kaya gong ngumandhang utawa bendhe kang ngangkang. Sanadyan aku kadunungana peparing bisa medhar wangsit lan sumurup ing sakabehe kawruh, lan sanadyan aku duwe pangandel kang sampurna nganti bisa ngelih gunung, nanging yen aku sepi ing katresnan aku ora aji babar pisan.