Para adipati anyar punika, saking kados kêdadak anggènipun angsal kamulyan sarta kaluhuran. Barang ingkang botên prêlu, dipun anggêp prêlu sangêt. Dene ingkang prêlu, kados ta: anjagi tata têntrêming nagari, punika dipun sapèlèkakên, dipun gêgampil, punika ingkang dipun agêng-agêngakên ropyan-ropyan, sênêng-sênêng sapanunggilanipun, padamêlan sêsanggènipun lajêng kapiran, amargi botên dipun opèni. Ingkang makatên wau nagari ing sakiwa-têngênipun inggih sami mirêng, pramila lajêng sami sabiyantu ambêdhah nagarinipun prabu anyar wau, sêdyanipun inggih kalêksanan. Para adipati ingkang jagi tampingan sami kèlês, botên môngga puliha, amargi botên sami sadhiya. Taksih wontên sambêtipun.