[...ncèn] linangkung. Inggih punika langkung kêkiyataning badanipun, langkung landhêp manahipun, langkung santosa saha rosa bêbudènipun. Dados manawi wontên manusa ingkang sampun dumugi ing tataran têngah, utawi tataran pungkasan, môngka wiwit lare dèrèng wontên lampahipun, ingkang pantês anjalari dumugi ing tataran ngriku, punika mratandhani bilih suwaunipun, sampun nate lair ing ngalam dunya kanthi ngudi majênging kawruh. Pangudinipun majênging kawruh nalika lair ing ngajêng, ingkang anjalari gêsangipun ing wingking sagêd dumugi ing tataran wau. Dados botên wontên manusa sawêg lair sapisan, tanpa mangudi lajêng jlêg asipat: kas, wali, utawi nabi.