“Andene kitab-kitabe Allah kang sadurunge Qur’an iku, pancen, isine pada awujud babad kang mung nyritakake sajarahe (asal-usule) Rasul, lelampahane nalika “dipanggihi” Pangeran lan kaparingan dawuh (wahyu), apadene lelampahane liya-liyane bab anggone nyiyarake agama. Ora nyritakake bab sipat-sipating Pangeran, malah yen nyritakake Pangeran iku kaya-kaya ana blegere, nanging bleger luar biasa, ora saben wong weruh.”[20]