Bhagawadgita (Sanskerta: भगवद् गीता; "Bhagavad-gītā") iku péranganing "Mahabharata" kang misuwur, sajeroning wangun dialog kang tinulis mawa wangun geguritan. Sajeroning dialog iki, Kresna, kapribadèn Sang Hyang Tunggal minangka pamicara utama kang ngandaraké ajaran-ajaran filsafat vedanta, déné Arjuna, siswa langsung Sri Kresna kang dadi pangrungu. Sacara barès, makna "Bhagavad-gita" yaiku "Nyanyian Sri Bhagawan ("Bhaga" = kahébatan sampurna, "van" = duwé, "Bhagavan" = Sing duwé kahébatan sampurna; katampanan sampurna, kasugihan kang tanpa winates, kamasyuran kang abadi,kakuwatan kang ora winates, kacerdhasan kang tanpa wates, lan kaanan ora kaiket kang sampurna, kang diduwèni sisan kanthi bebarengan).