Aturipun Ki Tanujaya angaturakên wilujêng botên wontên satunggal punapa, saha sapunika ingkang wayah Bagus Burham sampun wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, sapunika taksih kantun sawêg angasokakên sarira kèndêl wontên ing Panambangan Bacêm, dene ingkang ngêtêrakên Kangjêng Kyai Imam Bêsari piyambak, mawi kadhèrèkakên para santana para pinisêpuh sarta para abdi sawatawis kathahipun, tindakipun saking kitha Panaraga dumugi nagari Surakarta, kaparêngipun kangjêng kyai namung dharat kemawon, saha lajêng ngaturakên babadipun ingkang wayah nalika wontên ing Panaraga ngantos dumugi ingkang wayah anampèni kanugrahaning Pangeran, punapa dene ngaturakên rêraosanipun kangjêng kyai ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng ingkang wayah piyambak, ingkang wayah sakalangkung awrat aminangkani ingkang dados kaparêngipun kangjêng kyai wau, pancènipun ingkang wayah dèrèng wangsul sapunika, taksih badhe andumugèkakên piwulangipun kangjêng kyai ingkang prêlu-prêlu, nanging sarêng kapèpèt ing rêmbag kados ingkang sampun kaaturakên wau, dados ingkang wayah wontên ing Panaraga lajêng botên kraos.