tumindaking ewah-ewahan enggal punika kalampahanipun kêdah kanthi kêkêrasan, punapa malih sajak namung gumantung dhatêng tiyang satunggal. Ananging kamajênganing praja punika sajatosipun kêdah tuwuh saking rakyat, manawi namung gumantung ing tiyang satunggal kemawon, sagêdipun kalampahan inggih namung nalika taksih gêsangipun, dene ing têmbe wingkingipun sok lajêng ewah malih, têtuladanipun kados kathah sangêt, kados ta: nalika nagari Ruslan dipun ratoni ing Prabu Peter de Groote, punika sang nata tansah ngudi dhatêng kamajênganing praja kanthi kêkêrasan, inggih sagêd kalampahan ing salêbêtipun jumênêng, nanging sarêng seda, inggih lajêng bibar malih.