Nakêra wos kêtan saêdangan, dipun sosoh ingkang rêsik, nuntên dipun pususi. Sasampunipun punika lajêng dipun kum watawis kawan jam dangunipun. Yèn badhe kaêdang wos wau kêdah kaêtus rumiyin ingkang ngantos atus, pangêtusipun kêdah kawadhahan rinjing utawi dhunak, botên kenging mambêt sarêm, klapa, gêndhis lan sapanunggilanipun. Manawi wos sampun asat saèstu, nuntên dipun êdang, nanging botên kenging dipun karu, namung