Kabèh iku dadi sarap sawaning bayi, anggolèki panuksmaning Sri, iku kang kinuya-kuya arêp karabi, sirna dening Wisnu banjur dadi sarap sawan (= lêlêmbut). Karo gawea dolanane sadulure si bayèk kang lair barêng sadina, kang mêtu ing marga ina, kakang kawah adhi ari-ari, gêtih pusêr kalima pancêr.