Ana sawijining mantri guru nyèlèngi dhuwit turahaning balanjane, ana ing lonjoran pring pêtung, sabên sasi petunge tansah mundhak sarta tansah dicathêti, iku kang dadi têlênging kabungahane, kaya apa manèh bungahing ati barêng cathêtane pinetung isining celengane wis dadi 2000 rupiyah, prasasat ora ana kabungahan kang tinêmu kaya ing dina iku, apa-apa mung tansah mèsêm, nanging bungahe pirang-pirang taun kang wis kalakon sirna padha sanalika, ing wayah esuk sumurup omahe kalêbon maling, anggawa kêkasihe celengan pring pêtung. Lunganing kêkasihe sanadyan ditangisi kalawan luh gêtih, iya ora gêlêm bali, dening rumasa siniksa kinunjara nganti têtaunan, ora dilalèkake olèh pacangane mas Java ing kantor Bank, supaya bisa manak bêbranahan, zie W.B. dhuwit d