Sajêrone limang taun kang wiwitan, toko lan lusmène kalêbu lumayan. Sanajan ora olèh bathi akèh, nanging iya cukup kanggo wragad sandhangan saanakbojone, mung olèhe sok main iku kêrêp kalah, gunggunge wis ana sapuluh èwu rupiyah. Barang jêndhêlane kang gêdhe-gêdhe akèh kang wus didoli kanggo nambêli adêging lusmèn lan tokone, kang marga dhuwite wus kanggo main kalah lan kanggo sênêng-sênêng warna-warna. Bapa biyunge kêrêp angelikake, yèn prakara mangkono iku ora-wurung marakake dadi wong wurung dandanan, barang cêkêlane bakal lêbar nglahan, anggone noko lan ngadhêgake lusmèn bisa kêlakon dadi nglangi mati ing