aku nyaritakake, upama ana sawijining nyawa nalikane ana ing donya iki karêm utawa dhêmên bangêt marang kapintêran bab gêgawean sawijining barang, gêndhing, nyungging utawa ngukir, dadi nalikane ana ing donya kawruhe mau wis wiwit tuwuh, wijining kawruh kang mangkono iku uga ginawa dening nyawa marang swarga. Anane ing alam swarga wijining kawruh mau dadi uwit, lan anane ing alam kono wiji mau dadi daya kang luwih gêdhe, banjur dadi kawaskithan kang linuwih. Nalikane ana ing donya iki manusa kang kadunungan kêkarêman kawruh kang kasêbut ing dhuwur iku durung kawawa anggêlarake utawa namakake amarga kangelan, mangkono iku saka panggawene jasat kadonyan kang ngêbot-êboti, lan gawe rêkasaning [rê...]