Sadhèrètsadhèrèk. tani ingkang nyukani têdha dhatêng kula sadaya, padamêlanipun ngolah siti nanêm pantun, nanging sanajan tiyang tani punika ananêm pantun, ewadene ing salêbêting griyanipun tatsihtaksih. kathah ingkang botên gadhah tumpukan pantun. Utawi lumbungipun inggih kothong, punika punapa sababipun, sababipun botên wontên malih, namung saking botên sagêd anggêmèni wêdaling asil tuwin barang gadhahanipun. Inggih punika pantunipun dipun sade, wusana yatranipun dados muspra, botên kantênan tumanjanipun, kados ta kangge gadhah damêl mantu, nêtakakên saha èwêd sanèsipun ingkang botên sakêdhik waragadipun, saha anilar murwat. Ingkang makatên punika dados êtuking karisakan, têtêmbunganipun: garing-garing yèn garang, punika satruning gêmi, langkung prayogi kabucala, margi punika kêkandhangan cilaka. Ing mangke prayogi angrakêtana dhatêng: watak gêmi, pikantukipun badhe sagêd ngidêri jagad. Saking dayaning gêmi, sagêd nuwuhakên cipta ingkang mungêl makatên, sêgane dadi wuwuh, barang ingkang dipun angge botên enggal risak utawi gêrang, ingkang sami pating blêsar sagêd ngalêmpak dados satunggal, sagêd ngawontênakên ingkang botên wontên, tuwin sapanunggilanipun ingkang