Saksana nabi Musa lan Arun lajêng sami sowan dhatêng ngarsaning sang prabu pringon sarta umatur: "Dhuh sang prabu, pangandikaning Pangéran Allahipun tiyang Israil makatên: 'Sira anglilanana lunga umating-Sun asidhêkahana ing ngara-ara!'" Wangsulanipun sang prabu: "Pangéran iku sapa? Déné ingsun kinon angèstokaké, ingsun ora sumurup Pangéran iku lan ingsun ora anglilani lungané Banisrail." Pringon lajêng dhawuh wiwit ing dintên punika sêsanggèning Banisrail kaindhakakên. Pangandikanipun: "Wong Ngibrani iku kènthèngên goné nyithak bata aja diwènèhi mêrang manèh, padha golèka dhéwé baé, nanging cacahing bata aja nganti kurang!" Lah ing ngriku nabi Musa lajêng adamêl mukjizat, têkênipun dados sawêr. Nanging tiyang su-[93]lapan ing Mêsir sami niru, dumados mukjijatipun nabi Musa wau botên ginalih.