Awit saking punika, sarèhning dêduka dalêm kasêbut ing nawala dalêm wau, botên cocog kalihan yêktinipun, pangrèh Narpawandawa manah owêl sangêt, manawi raos nêdya sumungkêm ing ratu gustinipun punika kalajêng pêdhot dumugi samantên, amila pangrèh nyuwun ing kangjêng radèn mas arya, supados kaparêng rekadaya kadospundi kemawon, wontêna kaparêngipun karsa dalêm nglastarèkakên kalilanipun para santana dalêm ingkang sami dados abdi dalêm wau ngabêkti malih, sukur wêwah dumugi ingkang pangkat lurah saha jajar, tuwin ingkang kabêkta saking salakirabi, punika saya langkung prayogi, jalaran pangèsthinipun pangrèh Narpawandawa punika botên sanès inggih namung lastarinipun kaluhuran dalêm, tuwin sêtya sumungkêmipun para putra santana, abdi tuwin kawula dalêm sadaya, wontênipun bab punika sarupi dipun jibahakên kangjêng radèn mas arya, amargi wêkdal samantên ingkang dados sêsêpuhing pasowanan kangjêng radèn mas arya, dados kawontênanipun pasowanan nama dados têtanggêlanipun kangjêng radèn mas arya, amila anggènipun santana dalêm ingkang sami dados abdi dalêm botên rumaos lêpat ngantos tampi dêduka dalêm, punika ingkang sagêd nguningani inggih namung kangjêng radèn mas arya, salajêngipun ing ngarsa dalêm sagêd uninga bab punika, saha paring parimarma dhumatêng santana dalêm ingkang dados abdi dalêm, kaparêng ngabêkti malih. Sokur mindhak cacah kados suwunan kasbut ing nginggil, punika pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên ing kangjêng radèn mas arya, saha nyuwun katrangan.