Iki ana dongèng, sing dadi jêjêr dongèng wong tuwa, sajake kaya dudu dongèng bocah, nanging satêmêne ya dongèng bocah, awit ing carita iki mujudake rukune wong omah-omah, dene anane dianggo wacan bocah, prêlune kanggo tuladan, yèn rukuning wong tuwa iku uga andayani bêcik mênyang bocah sing tunggal saomah, dening ora tau kêdhêdhêran wiji pasulayan, wêwatêkaning bocah bisa dadi lumrah, rukun lan sapanunggalane. Dongèngane mangkene: