Mohenjo-daro diyasa watara taun 2600 SM, nanging dikothongaké watara taun 1500 SM. Ing taun 1922, kutha ini tinemu manèh déning Rakhaldas Bandyopadhyay saka Archaeological Survey of India. Dhèwèké digawa menyang sawijining gundhukan déning saiji biksu Buda sing percaya yèn gundhukan mau sawijining stupa. Ing taun 1930-an, penggalian gedhèn dianakaké ing sangisoré kapemimpinan John Marshall, K. N. Dikshit, Ernest Mackay, lan liya-liyané. Montor John Marshall sing dipigunakaké déning para direktur situs isih ana ing musiyum Mohenjo-daro minangka tandha mèngeti perjuangan lan dhèdhikasi wong-wong iku marang Mohenjo-daro. Penggalian sabanjuré diayahi déning Ahmad Hasan Dani lan Mortimer Wheeler ing taun 1945.