malih, wiwit ing ngriku aluning sagantên saya agêng, ing môngka lampahipun baita nugêl alun, mila nyongklangipun inggih mindhak ingkang saking ingkang sampun, ing mangke kocapa para panumpak ingkang sami taksih kirang kulina ngambah lautan, mèh sadaya kraos mêndêm laut, kula piyambak ugi makatên, mênggah ingkang dipun wastani mêndêm laut wau, manawi dipun raosakên, botên wontên raosipun punapa-punapa, sirah botên mumêt botên ngêlu, wêtêng botên mulês botên sênêp, nanging kêdah mutah, dene manawi kirang panahanipun inggih saèstu mutah. Sawênèh wontên ingkang ngraosakên gadhah raos kumliyêr utawi mungkug, nanging kula piyambak botên, ewasamantên sarêng kula botên kuwawi nahan anggèn kula badhe mutah, inggih saèstu lajêng mutah. Kathah ingkang sami ambêkta panulak sampun ngantos mêndêm laut, nanging tanpa damêl. Wontên ingkang nêdha jampi mêksa mêndêm, wontên ingkang botên nêdha jampi botên punapa-punapa, tatelanipun dumunung wontên tiyangipun piyambak-piyambak, tahanan utawi botênipun dhatêng ebahing baita, dados wosipun ingkang anjalari mêndêm punika ebahing baita, mila sanadyan kirang tahan, manawi wontên pangkat satunggal, inggih botên [botê...]