nêstha tiyang jalêr èstri kathahipun gangsal jodho, namung ingkang sajodho kinarukup ing sutra jêne, sang putri lênggah ing kursi gadhing karsa mariksani primbon, kalolos saking ulêsipun sutra jêne, katingal samakipun mubyar tinarètès ing sêsotya, sang putri eram katêmbèn sumêrêp samak ingkang makatên warninipun, sarêng kawiyak saya eram ing galih dening sastranipun sinêrat ing toya êmas sadaya sarta padanipun mawi kinurung ing lung-lungan, pinindha lunging sêkar sônggalangit rumambat ing pêparang rumpil, sarta sastranipun Kawi Kêling, sang putri wiwit timur ngantos diwasa pinrêtêg ing piwulang wontên ing pawiyatan agêng gurunipun kawan