R. M.: Iya niru, nanging sawise bisa niru, banjur bisa amuwuhi, utawa ambêcikake, apadene ngowahi kang ora prayoga. Awit bôngsa Walônda akèh kang dhêmên bangêt angudi utawa têtakon, sakabèhe prakara kang angèl. Nanging manawa kang dipikir (diudi) mau ora katêmu nalare ing sanalika, ora gêlêm banjur têtakonan marang kayu watu sarana dikutugi, kajaba tansah dibacutake dikongsi katêmu (bisa), saranane mung ditabêrèni bae.