gas ingkang saèstu mênggah sêdyanipun para wanita Ngaisiyah ingatasipun putusan kasbut nginggil. Mênggahing kula, para wanita Ngaisiyah sami botên rujuk dhatêng icalipun wayuh, punika tumrap para kakung pancènipun botên wajib bingah, nanging malah kêdah wêlas dhatêng para wanita, dene samantên lêlabêtanipun para putri anggènipun badhe anjagi lan angrêksa kawilujênganing para kakung. Dados botên rujukipun wau, kenging dipun wastani satunggiling pangrêksa. Kaparênga ing ngriki kula ngandharakên pamanggih kula sawatawis ingkang kintên-kintên dados sabab botên rujukipun pakêmpalan Ngaisiyah dhatêng icaling wayuh wau, ingkang kula wastani satunggiling pangrêksa utawi panjagi. Nanging sadèrèngipun kula jangji, lo, para kakung sampun guru-guru lajêng bêgita-bêgitu, krêsaa anggagas ingkang sayêktos.