Babad iku carita rèkan (fiksi) kang adhedhasar prastawa sajarah. Tembung babad iku uga digunakaké ing kasusastran Sundha, Bali, Lombok, lan Madura. Manut Amir Rochkyatmo ing bebukané buku salin basa Babad Tanah Jawi, tembung babad asliné nduwé teges ngethok utawa nrabas alas.[1] Mula saka iku, babad ana sesambungané karo mula bukané sawijining panggonan kang mauné alas. Saka panggonan anyar iku banjur sumrambah dadi wong akèh kang dadi garis turun-temurun kaluwarga. Panulisan babad nduwé pangajab nulis asal-usul, tuwuhing, lan sumrambahing wong-wong sing manggon ing tlatah tinamtu.[2]