Môngga para maos, kula aturi manggalih, punapa botên anggumunakên, ing ngatasipun jaman samangke têka taksih wontên têtingalan utawi kasênêngan ingkang ambêbayani tuwin siya-siya makatên, awit punapa inggih botên angêrês-êrêsi manah, dene pêjahing lêmbu wau prasasat dipun ranjam. Punapadene kapal, langkung malih tiyangipun ingkang numpaki, manawi pêjahipun wau jalaran kasundhang ing lêmbu, gèk kados punapa kemawon kumêsar utawi kumêpyuring manahipun ingkang sami ningali.