Tiyang ingkang kécol limrahipun langkung kathah ngginakaken asta kiwa tinimbang tengenipun ingkang sampun dados konsensus global wonten ing masalah etika kanggé aktivitas wigati ing saben dintenipun kados, nyerat, nyepeng, lan sanèsipun. Wonten pamanggih bilih manawi kécol punika nerak angger-angger (aturan) lan kirang sopan. Nanging, sajatosipun kécol punika sanès golongan cacat utawi "kelainan" kados limrahipun, ugi sanès kalebet lelara.