Ana ayating Gusti sing ngendikake “Padha manuta marang Gusti lan utusane lan uga marang wong sing dipercaya mranatan negara”Pangandikane Gusti Allah sing kaya ngene iki yen cak tenan kahanan urip ana bebrayan agung mesti padha ayem lan tentrem.Ing kene kudu dilambari sarumangsa ,tegese sing dipercaya karo rakyat anggana mranata manut marang paugeran sing wis sepakati,sing dadi rakyat aja demen maido marang tatanan sing wis disetujoni.Ana penyakit anyar kang magepokan karo bab iki yaiku rasa kamanungsan meh ilang ,suba sita ,tata krama lan etika urip wis padha ditinggal,mangka Gusti duwe paugeran sing sipat umum yaiku sing gede misthi dikeliling sing cilik,lire sing gede kudu bisa mranata lan nguripi sing cilik-cilik ,sewalike sing cilik kudune manut karo sing gede.