Mila wawasan kula (tiyang cap kolot) para kadang kula wanita mudha ingkang sami anggêbyur ing kamardikaning sêsrawungan cara modhèrên wau, inggih agêng sangêt pigunanipun ingatasing jaman sapunika, awit nama manggèn wontên ing jamanipun, waton ingkang kajibah dados sêpuh sampun ngantos weya, kêdah ingkang prayitna dhatêng panjagining putra èstri ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun têmêmbirang lan kasêngsêm dhatêng jaman lan sêsrawungan cara enggal wau, awit sadaya tumindak ingkang kinanthèn kaprayitnan punika ngadat kalis ing sambekala. Dados ingkang sêpuh nama têtêp sêpuhipun, tur malih lajêng nama tiyang sêpuh moncèr, têgêsipun tiyang sêpuh ingkang waspada dhatêng kawontênaning jaman, lan botên badhe ngalang-alangi ajênging jaman, malah sasagêd-sagêd kaudi sagêda putranipun wau nêtêpi kasusilaning wanita bôngsa kula ingkang salaras kalihan ajênging jaman. Awit yèn kula para wanita mudha ngantos botên sagêd nututi ajênging jaman, sanajan dumugi benjing bujading jaman mêsthi namung badhe dados babu alias abdi têrus-têrusan. Hla, tiyang sawêg dados babu limrah kemawon sampun rêkaos kang nala, têka lajêng dados babuning semah, hla inggih rêkaos rete-rete saèstu, awit kapêksa dhisiplin, punapa-punapa namung sarwa sak: nun inggih kangmas, wadhuh, olèhe aaalus kaya Bakyu Petruk (nuwun sewu lo bakyu).