R. M.: Nyata mangkono Krama wong tani pancèn akèh kang mangkat magawe wayah jam satêngah nêm esuk. Nanging karêpe sing dirêmbug mau, ora mung ditrapake wong tani, olèhe mangkat magawe esuk mau. Têgêse: tabêri ing gawe, kaya ta: angudi undhaking kawruh. Yèn wong tani, iya ngudi kawruh têtanèn, kang bisa marahi kamêton. Aja mung anggêre wis dipaculi, dilukoni bae, mangkono sapanunggalane. Mulane Walônda ngarani kêsèd, awit wong Jawa sing tabêri, tinimbang sing kêsèd, isih akèh sing kêsèd. Dadi sing tabêri, nuli digêbyah wae diunèkake kêsèd. Tandhane yaiku mau, manawa kajudhêgan pikirane saka sawijining prakara, masthi pada ditakokake marang kayu watu, kang sajêge dititahake ora bisa gunêman. Yèn ora mangkono, iya ora ditutugake pagaweane mau.