Saking gotèkipun para sagêd, manungsa botên sagêd marêm-marêm manahipun bilih dèrèng kisèn ngèlmi sajati. Jêr tiyang ingkang sampun mêngku kajatèn punika lampahipun namung ngagêngakên ambêk utami. Saèstunipun inggih botên kintên-kintên awratipun, amargi ingkang ginayuh amung rahayuning jagad tuwin sampurnaning kamuksan.