wêtêngipun sampun mêlêng-mêlêng, watêkipun tiyang nguntal kalèlèt mbotên kenging kandhêgan, lajêng sakit wêtêng dadakan. Nuju satunggal dintên sakit panas, botên sagêd pados kalèlèt piyambak, kèngkènan ngepah-epahi, nanging mêksa botên angsal, muring-muring botên kantênan dhawahipun, mlampah pados piyambak botên sagêd, badan saya lêsah susukêr sampun wiwit mili, botên dangu puput yitmanipun, pêjah botên ulês-ulêsan, dados damêling nagari.