Kasêbut ing sêrat cariyos sèwu satunggal dalu, ing nagari Bagêdad, nuju ing wanci siyang, bêntèripun gumamplêng, tiyang ingkang lumampah ing margi, raosing sukunipun kados angidak mawa, saya tumrapipun tiyang ingkang tumindak ing damêl ing wanci kados makatên punika, rumaos kados wontên salêbêting pasiksan.