Petruk: Iya wis, aku tak mupakat nyang katêranganamu kiyi, nanging kowe rak iya ngandêl, ta, nèk tindak sing mung angêpenaki kuwi talèncènge sok banjur jênêng lêmbèk. Kaya ta upamane mangkene: dêduwène mung ikêt loro, tur sing siji wis lumêbu ing gadhèn kabèh. Nanging barêng dikon ngapati, ing sarèhning arêp ngêpenaki kônca-kancane, tanpa taha-taha manèh, iya banjur mênyat bae.