tanah wutah rah kula, karanta-ranta manah kula ngraosakên dhatêng bôngsa kula, dene sakêdhik têmên, bêbasan kenging kapetang, ingkang sugih arta, sagêd gadhah banjar pakarangan tuwin griya, nyamèni ingkang gumêlar wontên sêsawangan kula punika. Sawêg dumugi samantên anggèn kula ngraosakên malaratipun dhatêng arta bôngsa kula Jawi, manah kula sampun kula pêkak piyambak, waktuning nèm taksih sugih pangajêng-ajêng, pamêkak kula wau botên sarana pamupus, [pamupu...]