[...dos] pirantosing badan, punika sanès ingkang amakarti. Nanging ingkang amakarti punika kang pribadi (§ 210) kadidene angin, têtela botên sagêd karêgêdan dening bêbakalan ingkang binuncang, lêstantun kalis dening punika wau. Makatên kawontênanipun kang pribadi, botên rêgêd dening pakartinipun, sarta pisah kalihan gêsang ing lair, lêstantun wontên ing dalêm kodratipun. Wanci punika ingkang minôngka wiji, dene sadaya punika wohipun. (§ 211)