Êndhog pitik iku maedahi bangêt marang manungsa, enake luwih sapêpadhaning êndhog ing alam donya, kêna ginawe woworan kuwih-kuwih utawa bêrgêdèl, putihe ora dikatutake awit marai amis, lan manèh ginawe tômba kuwat iya kêna, diuntal mêntah, utawa diubêk karo konyak, nganggo didokoki mrica pala, putihe dibuwang, utawa dicêplok madon iya maedahi, nanging wong Jawa ora nêngênake marang êndhog pitik, milampu êndhog bèbèk, sing nganggit iya milih êndhog bèbèk, amarga gêdhene mèh tikêl sarta rêgane murah, paedahe ora rinasakake mung waton warêg dhuwite sathithik, bôngsa Eropah ora nganggo êndhog liyane êndhog pitik. Ing tanah Eropah êndhog pitik mung digodhog madon pinangan karo uyah, ora ana carane didadar utawa dicêplok, rêgane ing ngêndi-êndi padha bae: nglimang sèn.