Kados sampun nami limrah, bilih wontên tiyang gumêdhe utawi dhiri, punika lajêng wontên ingkang mastani: wah, pambêkane kathik kaya bêndara gêdhe, utawi: pambêkani kaya jendral. Mênggah tuwuhipun ucap-ucapan ingkang kados makatên wau, kintên kula, bokmanawi jalaran priyantun luhur, punapadene jendral punika kajèn kèringan tuwin tansah kinurmatan dening para bawahipun, amila manawi lajêng sami kagungan pambêkan luhur, pancèn inggih sampun pantêsipun. Nanging mênggah sajatosipun, priyantun ingkang pancèn luhur, utawi ingkang apangkat jendral punika jêbul malah alus, botên kagungan panggalih ingkang gumêdhe punapadene kêmlungkung. Nanging ingkang gadhah wêwatêkan tigang prakawis wau, têka malah priyantun ingkang namung anylêkuthik-anylêkuthik kemawon. Dados ucap-ucapan: pambêkane kaya dara gêdhe utawi kaya jendral, punika mênggahing raos kula kalintu, ingkang mathuk kados-kados: pambêkane kaya dara carik, utawi: kaya mandhor têbu, upaminipun, ewasamantên kula mêksa botên wani maibên utawi anglêpatakên, bilih wontên carik utawi mandhor têbu gadhah manah dhiri utawi gumêdhe. Awit manawi badanipun botên dipun dhirèk-dhirèkakên, dipun unggul-unggulakên, utawi dipun pêtèntèng-pêtèntèngakên, rak badhe lajêng kasilêb babar pisan, badhe botên wontên ingkang nyumêrêpi, bilih sakêdhik-sakêdhik anggadhahi pangkat. Dados anggènipun andhirèkakên badanipun wau, murih sagêda dipun ajèni ing tiyang.