Tuwan Hèldhêring tamtu kemawon ambingahakên manahing para punggawanipun, jalaran para punggawanipun sami nêksèni piyambak bilih tuwan wau satunggalipun lêlurah ingkang sae, botên judhas, botên mara tangan, botên rêmên dipun urmati, tur gadhah