tanpo saged kapenggak. Sareng meh satunggal jam, ing selo-selaning panguwuh, Pak Arjo nguwuh sora:"Celukno Pak Kemiiii", "Celukno Pak Kemiiii" makaten, ngantos dumugining Pak Kemi ing ngriku. Sareng sampun dateng, lan sumerep prastowo puniko, anehipun sanaliko lajeng sirep. Sasampuning aso sawatawis, Pak Arjo anyariyosaken, bilih Pak Kemi kapatah dening Hyang Moho Kuwaos kumedah anyekseni prastowo puniko. Ing wasono, Pak Arjo anyariyosaken, bilih sesamining gesang puniko mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos. Pramilo naliko Pak Joyo Jaimun anyembah dateng Pak Arjo, ingkang inguwuh mboten "Aku nyujudi Arjo Sopuro" utawi dene naliko Pak Arjo anyembah dateng Pak Joyo Jaimun mboten anguwuh: "Aku nyujudi Joyo Jaimun" nanging anguwuh "Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Prastowo puniko anedahaken bilih sesamining agesang puniko mboten wonten ingkang kedah sinembah. Sesembahan namung konjuk dateng Hyang Moho Kuwaos. Ing prastowo puniko Pak Kemi, ing batos namung manggalih :"Aku kecipratan wahyuning Arjo"Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko. Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados "tiyang sepuh" duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah. Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah. Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: " Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih kuncarane"Wawasan 3Lampah topo broto."Ngelmu iku saranane kanti laku". Mbokbilih poro maos sampun pirso sadoyo ing bab puniko. Pramilo sanadyan Pak Arjo puniko tiyang lugu, mboten nate pados "ngelmu", mboten kekilapan bilih sadoyo ingkang sampun kalampahan puniko kedah kasaranan sarono lampah (laku). Ing wingking sampun kaaturaken, naliko sesarengan lan mitranipun pados "tiyang sepuh", saben wonten wucalan enggal, Pak Arjo mboten saged angleksanani, nanging ing wekdal candakipun, tamtu saged. Poro mitranipun lajeng sami gadah pamanggih, yen to Pak Arjo puniko gadah "Guru", nanging sinten, lan ugi wonten pundi panggenanipun, puniko ingkang dados tuking