[...ke] mau. Nèk ing tanah Jawa umume iya ora kêna yèn dikandhakna wis kakehan uwonge, ewadene mêksa wis kêna diarani, yèn ing tanah Jawa kiyi wong-wonge wis kurang pamêtune, awit, tanah-tanah sing pancèn loh lêmahe, jalaran katiga rêndhêng tansah olèh banyu, kuwi akèh wonge. Saking akèhe wonge, nganti pirang-pirang sing ora bisa ngliwêt. Dene sing palêmahane cêngkar, wong-wonge sing manggon ana ing kono iya sathithik. Sanadyan wong-wonge mung sathithik, saking kurange tanduran sing bisa trubus ana ing kono, iya mêksa akèh wong-wonge sing ora bisa olèh pangupajiwa. Apa manèh wong Jawa kuwi sing sabagian gêdhe bangêt wis padha ora anduwèni lêmah, luwih-luwih lêmah ing tanah Jawa kuwi sing sahohah wis kêcandhak ing ... pabrik.