1 Yésus paring pasemon marang para muridé, kang wosé supaya tansah padha ndedonga, aja nganti bosen. 2 Pangandikané, "Ing sawijining kutha ana hakim kang ora wedi marang Allah lan ora ngajèni marang wong. 3 Ing kutha kono ana randha kang pijer marani hakim mau lan matur: Panjenengan mugi paring kaadilan dhateng kula anggèn kula gadhah prakawis kaliyan lawan kula. 4 Hakim mau sawatara lawasé ora gelem nuruti karepé randha, nanging wasana banjur ngunandika mangkéné: Sanadyan aku ora wedi marang Allah lan ora ngajèni marang wong siji-sijia, 5 mung baé sarèhné randha iki tansah gawé susahku, prayogané dakwènèhané kaadilan baé, supaya aja pijer teka lan wekasané ngamuk aku." 6 Gusti banjur ngandika, "Padha gatèkna apa kang dikandhakaké déning hakim kang ambek sawenang-wenang iku! 7 Apa Allah ora bakal paring kaadilan marang para pepilihané kang rina-wengi padha sesambat marang Panjenengané? Lan apa Panjenengané anggoné arep paring pitulungan disumenèkaké? 8 Aku pitutur marang kowé: Panjenengané bakal énggal paring kaadilan. Nanging menawa Putraning Manungsa rawuh ana ing bumi, apa bakal isih manggih wong kang pracaya?" 9 Marang wong sawatara kang nganggep awaké dhéwé sampurna sarta ngrèmèhaké marang wong liya, Panjenengané paring pasemon, mangkéné, 10 "Ana wong loro padha mlebu ing Padaleman Suci arep ndedonga; kang siji wong Farisi, sijiné juru-tagih-pajeg. 11 Wong Farisi iku ngadeg lan ndedonga sajroning atiné mangkéné: Dhuh Allah, kawula ngunjukaken genging panuwun wonten ing ngarsa Paduka, déné kawula mboten sami kaliyan tiyang-tiyang sanès, sanès rampog, sanès tiyang ingkang tumindak sawenang-wenang, sanès tiyang ingkang lampah jina saha mboten kados juru-tagih-pajeg punika. 12 Kawula siyam kaping kalih saminggu. Saking sadaya pamedal kawula, kawula pisungsungaken saprasedasanipun. 13 Kosok-baliné juru-tagih-pajeg iku mung ngadeg kepara adoh, malah tumenga marang langit baé ora wani, nanging mung ngelus dhadha sarta munjuk mangkéné: Dhuh Allah, kawula tiyang dosa mugi Paduka welasi. 14 Aku pitutur marang kowé: Wong iki mulih klawan kaanggep bener déning Allah, déné sijiné mau ora. Awit sing sapa ngluhuraké awaké dhéwé, bakal kaasoraké, déné kang ngasoraké awaké dhéwé, iku bakal kaluhuraké." 15 Tumuli ana wong kang padha teka nyowanaké anak-anaké kang isih cilik marang ngarsané, supaya padha digepok ing astané. Sumurup kang mangkono iku para sakabaté padha nepsu marang wong-wong mau. 16 Nanging banjur padha