Wêkdal wau Bagus Burham wiwit dipun paringi èngêt dening Pangeran, gadhah rumaos lingsêm sangêt dipun paringi pangandika ingkang makatên wau, saking lingsêmipun, ngantos kawêdal wicantênipun dhatêng Ki Tanujaya, bilih anggènipun sinau ngaji botên tumuntên sagêd, isin mantuk dhumatêng nagari Surakarta, mêdaling wicantênipun Bagus Burham ingkang makatên punika, Ki Tanujaya ngantos kumêpyur manahipun, Bagus Burham lajêng dipun rangkul kalihan dipun tangisi, kala samantên umuripun