Buku ingkang kapisanan babagan pagesangan désa-kutha. "Landsbybilleder" (1883; "Gambar Désa"), "Fra Hytterne" (1887; "Saking Gubuk"), lan "Skyer" (1890; "Mendhung") dipuncirikaken kaliyan kadukan sosial nanging ugi apresiasi ironis kepuasan dhiri pribadi lan sikap pasif penduduk nagari. Trilogi "Det forjættede land", 3 jilid (1891, 1895; Tanah ingkang Dipunjanjikaken), nggambaraken kontroversi keagamaan wonten ing distrik-distrik nagari punika (Dhènemarken). Wonten ing taun 1890-an Pontoppidan nyerat novèl cekak babagan prakawis psikologi, estetika, lan moral—mis, "Nattevagt" (1894; "Pengawal Dalu"), "Den gamle Adam" (1895), lan "Hojsang" (1896; "Lagu Agung"). Sedayanipun kadhérékaken déning utama, novèl "Lykke-Per" (1898-1904; "Per ingkang Bejo"), ing pundi tokoh utamanipun mirib sanget kaliyan Pontoppidan. Piyambakipun inggih punika putra salah satunggaling pendeta ingkang nglawan swasana puritan wonten ing dalemipun lan pados kabegjan wonten ing kutha krajan minangka salah satunggaling insinyur. Tema buku punika inggih kekiyatan lingkungan, lan kecenderungan nasional dhateng arah lamunan lan kawedén realitaas dipunkecam.