Para sadhèrèk, atur kula punika sawêg kula angge sanepa andadosi barang ingkang sampun kalajêng, namung rèhning dandosan punika wontên badhenipun (bêbakalanipun) dados ingkang parlu sangêt kaupakara sapunika inggih bêbakalanipun. Wondene ingkang kula upamèkakên bêbakalan wau, para lare ingkang taksih dados têtanggêlan kita, sarta ingkang ing têmbenipun kagadhang-gadhang badhe anggêntosi nanggêl dhatêng saening para santana dalêm saumumipun. Sarèhning panggulawênthah makatên sagêdipun sae punika saking runtuting tatanan, amila ingkang parlu dipun wiwiti murih runtut, dene sagêdipun runtut punika saking tunggil panggulawênthah (tunggil dhêdhasaran) ingatasing satiyar, kados ingkang langkung prêmati punika dipun wontêni papan (griya) mligi kangge panggulawênthahipun para lare wau, ing sajawining pamulangan, inggih griya kangge panggulawênthahing para lare wau, ingkang kula suwun dadosa panggalihanipun pakêmpalan kita Narpawandawa.