Wong tani calathu: "Ach, mêsakake têmên, ayo milua nyang omahku." Ki Satu ora gêlêm milu, kandha manawa isin, mung njaluk tulung diêtêrake nyang ngisor wiwitanwit-witan. kang eyub. Wong tani nuruti apa panjaluke Ki Satu, banjur dijujugake mênyang ngisurngisor. wit ing sacêdhake. Barêng wong tani mau wis lunga, Ki Satu nuli mènèk ing wit-witan kanthi ngati-ati, pamikire mangkene: "Sapa sing wêruh, bokmanawa wit iki wit singawêrêng." Dhèwèke nuli mêthik godhonge salêmbar, kawênyêt alus, banjur diusapake ing mripate.