kasagêdanipun Radèn Panji Puspawilaga tuwin Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dene manawi kula tuwin Abdullatip botên purun kèndêl, badhe salin mêngsah, punika wangsulan kula: pitêmbungan ingkang kados makatên punika, sayêktosipun kabantêrên, ewadèntên kula tansah amêmuji ing lêstantuning wontênipun lêrês, awit lêrês punika ingkang kula upadosi. Tiyang angraosi bab kasagêdanipun tiyang, punika pangraos kula, botên wontên awonipun, anjawi manawi angraosi bab bodhoning tiyang, lah punika kenging kawastanan awon. Lêrês ing ngajêng kula ragi maibên dhatêng kasagêdanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ananging wontên sababipun, kados ingkang sampun kula pratelakakên kala rumiyin, ingkang anyariosakên bab kasagêdan wau, punika dede bôngsa kasusastran, mila kalampahan kula amacak sêrat wontên ing Jurumartani, amargi saking botên pitados kula dhatêng cariyosing kaji.