[...mi] anglajêngakên lampah, rêrupèn-rêrupèn ing sangajênging guwa saya dangu saya katingal cêtha, wasana sarêng dumugi ing jawining guwa raosipun mak byar, manah bingar mantun sumpêg, saking bingahing manah kula sadaya sami surak. Dene bau-bau ingkang sami nyurung baita wau sarêng baitanipun sampun kèndêl, lajêng kemawon sami minggah ing dharatan, sami lumajêng kalihan wèl-wèlan tuwin sêdhakêp, murugi panggenan ingkang bêntèr parlu kakaring. Inggih sintên tiyangipun, adus kungkum ngantos kalih jam, wah toyanipun anyêp sangêt kados ès, dening têbih kalihan surya.