Ing sadèrèngipun pratikêl wau kalampahan, kirang kalih dintên sadhiya lêri ingkang kaabênan wowohan ingkang kêcut-kêcut (asêm, blimbing wuluh crême, lan sapanunggilanipun) supados mambêt bangêr. Nuntên pasahan gadhung ingkang sampun kacarub ing awu, kaêkum ing ngriku. Kirang langkung lêt kalih dintên dipun tuwèni, mêndhêt sawatawis dipun bêkuki, yèn botên sagêd tugêl pratôndha sampun matêng pangêkumipun, inggih punika toyanipun ingkang pêthak sampun mêdal saking gadhung. Yèn sampun makatên wau, dipun êntas kawadhahan ing sênik, kakumbah dhatêng lèpèn ngantos rêsik saèstu. Sarampungipun kantun ngolah kemawon, punapa kadamêl jadah, punapa walangan, punapa kêmbang gula, pun gadhung wontênipun namung manut. Makatên ugi tumrap pratikêl I. Dene rekanipun andamêl têtêdhan wau, botên beda kalihan ingkang badhenipun sanès gadhung.