Peraturan pendhidhikan dhasar kanggo masarakat ing wektu Hindhia-Walanda Hindia pisanan diterbitaké ing taun 1848, lan disempurnakaké ing taun 1892 ing ngendi pendhidhikan dhasar kudu ana ing Residhen, Kabupaten, Kawedanaan, utawa pusat-pusat kerajinan, perdagangan, utawa papan sing dianggep dibutuhaké. Peraturan pungkasan (1898) ditindakaké ing taun 1901 sawisé Kebijakan Etika utawa Wangsulan Politik "saka" Budi saka Karajaan Walanda, sing diucapaké ing pidato koronasi saka Ratu Walanda Wilhelmina tanggal 17 Sèptèmber 1901, sing dhasar duwé 3 perkara penting yaiku irigasi, transmigrasi, lan pendhidhikan .