Garèng sanalika banjur salin salaga, banjur ngendahake nyang wong tuwa, tur katon ngajèni bangêt, mulane pancèn iya bênêr bangêt, wong kuwi kalane isih ênom, kudu sing ngudi têmênan nyang pangane, amrih ing têmbe burine aja dadi gawene anak putu, awit sing akèh, wong kuwi, apa manèh yèn sathithik-sathithik anduwèni drajad, sok isin yèn wong tuwane katon nistha. Yèn ditiliki, wong tuwane mau ora kok banjur dipapanake nyang jêro ngomah, nanging ana ing papan sing kiwa, upamane bae ana ing langgar, sabab ganjarane sok watuk, mundhak ngêgèt-êgèti putu-putune sing padha lagi turu. Kosokbaline, wong tuwa sing gagah, kuwi iya ana ora kapenake, awit, durung mati, anak-anake