warni-warnining prakawis lan sanès-sanèsipun malih. Dene lampahing kaprajan angrêmbag tatananipun praja, sêsambêtanipun prajanipun piyambak lan praja sanès-sanèsipun, sêsambêtanipun ratu tuwin kawula, panggêsanganipun mawarni-warnining pakaryan, inggih punika kaekonomianipun bangsa tuwin sanès-sanèsipun. Manawi kula sadaya purun nyinau bab-bab ingkang kula pratelakakên ing nginggil punika wau, sampun têmtu lajêng tuwuh panggraitanipun anyaèni sadaya kawontênan wau kalêrêsakên kalihan jamanipun. Makatên ugi manawi kawontênan-kawontênan wau katandhing kalayan kawontênaning bangsa sanès-sanèsipun, lajêng têmtu tuwuh zelfcritiek, mawas dhiri, sumêrêp dhatêng ajinipun piyambak, nanging ugi sumêrêp dhatêng kêkiranganipun. Sadaya wau têmtu andayani dhatêng pikir raos tuwin sêdyanipun bangsa anggènipun badhe ngudi dhatêng kasaenan tuwin dhatêng kalangkungan.