utawi kasangsaranipun sabrayatipun piyambak-piyambak. Kalêmpakaning brayat ingkang nunggil jinis dipun wastani bôngsa, manawi para kakung kathah ingkang kirang nêtêpi kuwajibanipun angayomi, saèstu bôngsa wau badhe nandhang kamlaratan samukawisipun, inggih punika aluming bôngsa, têmbung alum makatên, manawi kadangon botên angsal siram utawi rabuk saèstu badhe kalajêng garing. Bilih para kakung tuwin wanita sami têtêp kuwajibanipun, mêdal ing margining kasusilan, bôngsa wau badhe manggih kabêgjan sarta kaluhuran. Inggih punika ingkang dipun wastani mêkroking bôngsa.