“Mandheg ora kena mbacut. Sapa bae ora kena liwat kene. Apa maneh yen arep nginguk pakunjaran. Ora kena. Lan ora bisa!” Trijatha manut, njur ngrerepa melas asih mothah supaya dililani sedhela bae ngaturake kendhi isi tambaning salit marang kang lagi kawlas asih kinunjara ing gedhung kasebut. Pamothahe mau sinambi wola-wali nyawang munyuk mau, lan—embuh apa sebabe – dene atine Trijatha kaya ketuwuhan rasa welas asih marang kethek kang tugas jaga kang ngaku aran Trigangga. Luwih-luwih wiraga lan swarane, nenangi rasa kangene marang sawiji kang katanem jero ana ing atine, ati wadon, atine ibu.