Lampahipun Mas Rôngga Pajanganom sapandhèrèkipun sadaya wontên ing margi botên kacariyosakên, namung amêndhêt gancaring cariyos, manawi siyang andumugèkakên lumampah, manawi dalu anyipêng wontên ing kawadanan pundi ingkang sami kamêrgèn, wontên ing margi laminipun pitung dintên pitung dalu, lajêng dumugi ing nagari Surakarta, anjujug wontên ing dhusun Mondhokan, salèr wetanipun nagari, Ki Tanujaya kalih Ki Jasana, kadhawuhan angrumiyini angaturi uninga ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, sadumuginipun ing Sastranagaran, lajêng matur punapa kawontênanipun, andadosakên sukaning panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, wasana lajêng dhawuh sudhiya pisêgah sapantêsipun, dayaning prayagung luhur adamêl pisêgah tiyang atusan, botên ngantos kawan jam pangruktining sêkul ulam sampun sami matêng sadaya, sarêng sampun sontên, ingkang arêrêm wontên ing pamondhokan lajêng sami mangkat, wanci sêraping srêngenge sadaya sampun dumugi ing Sastranagaran, ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara amapagakên dhatêng taritising pandhapi, ingkang wayah Radèn [Ra...]