saka sedane Sang Prabu Brawijaya.” Sunan kalijaga nyuwun sumurup mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu. mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan. besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa. layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit. saturun-turune êmongên. têrus seda. mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake. Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng. sarta wis ora dianggêp priya. anak-putuku aja entuk seje bangsa. astane banjur sidhakêp. mundhak ngenthengake Gustine. bisaa ngapêsake urip. dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata. amarga si Patah iku wiji têlu.” Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?” Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi. iya mung mupus pêpêsthen. lan maneh wêkasku marang kowe. Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid. tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan. wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam. aku titip bocah iki. yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan. wis Sahid. dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning. nanging mung mandhêg têlung turunan. tulisên. lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa. dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban. manawa ana bêgjane. aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa. mula wêkasku. Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama. sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane sagaran. Jawa. mula tak-suwurake Putri Cêmpa. amarga aku wis diwadonake si Patah. Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis. sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga. Cina lan raksasa.Sunan Kalijaga banjur nyêrat. sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku.” Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono. sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu. barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni. nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku. besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. yen isih ana gêbyaring wulan.