Mênggahing sayêktosipun, sanadyan ing sapunika sampun botên wontên lampah among dagang kados kala ing jaman kina, nanging mênggahing pigunaning lèpèn ingkang taksih migunani dhatêng tumindaking lampah ingkang kados makatên, inggih taksih wontên, kados ing papan-papan ingkang têbih kalihan sêpur, punika lampahing padagangan inggih taksih tumindak mêdal urut lèpèn, mila pêkên-pêkên ingkang ngongkang banawi, limrahipun sami agêng-agêng tuwin pamêdaling siti sagêd sumrambah. Wontên malih ing bab lumantaring kajêng dholog-dholog dhatêng sanès panggenan, ugi kathah ingkang kawêdalakên ing lèpèn.