Aja meneh gelem jamaahan lan makmuraké mesjid utawa langgar, Kaji Duto arang banget ngambah mesjid. Ngambah mesjid mung cukup yen pinuju jum’atan waé. Jané mono mesjid ing kampung iku ora adoh seko omahé Kaji Duto. Ning mbuh kok dheweké ora tau gelem jamaahan. Sing lucu meneh, saben-saben wayah sembahyangan lan tangga teparo liyané agé-agé nuju ing papan pangibadahan, Kaji Duto malah necis nganggo kopiah putih kajiné banjur lelenggahan sinambi udad-udud ing tritikan ngarep omahé. Mbuh ya apa sing dadi karepé, aku dhéwé tekan sprené uga ora paham. Sipat kuwi mau ndadekaké wong-wong ing kampungku kurang seneng lan sreg karo kaji Duto. Mergo kuwi Kaji Duto banjur oleh tambahan jeneng “Mekoro”, dadiné Kaji Duto Mekoro.