awit uwong yèn kudu ngakoni / turun gêdhe yèn urip rêkasa / tiwas nglara ati bae / adhakan digêguyu / diarani wong golèk pamrih / malah bêcik rumasa / ngaku dadi pikul / dene yèn wis têkan môngsa / andhêlika ngaku trahing kuli cilik / cluluk dhewe katara //