Limrahipun bôngsa Jawi ing jaman salawe taunan sapriki, tindak wilujêngan punika dipun wigatosakên sangêt, nanging sajatosipun sanadyan ing jaman sapunika inggih taksih, nanging sampun botên kados kala rumiyin, awit kala rumiyin, tiyang abale griya punika manawi botên wilujêngan ing kalanipun môngsa wilujêngan, rumaos isin kalihan tôngga têpalih. Dene limrahipun tiyang ingkang wilujêngan punika tiyang ingkang sampun jêjodhoan, awit sampun nama dados tiyang sêpuh.