Nalika taun 1935, paugeran Filipina nata yèn basa Inggris lan Spanyol dadi basa resminé, nanging maréntahaké murih rembakané lan lestariné basa nasional kang dhedhasar basa asli kang ana. Sawisé dititi lan dirembug, wusana Institut Basa Nasional, kumité kang anggotané pitu lan makili wewengkon-wewengkon ing Filipina, milih basa Tagalog dadi dhasaré basa nasionalé Filipina. Présidhèn Manuel L. Quezon nalika tanggal 30 Dhésèmber 1937 mbiwarakaké pamilihé basa Tagalog minangka dhasaré basa kabangsan Filipina. Rong taun sabubaré, ya iku ing taun1939, Présidhèn Quezon ngganti jeneng basa nasional kang dhedhasar basa Tagalog iku dadi "wikang pambansâ" (basa nasional). Banjur ing taun 1959, basa iki dijenengaké manèh dadi "Pilipino". Paugeran taun 1973 ngesahaké basa "Pilipino", sarta basa Inggris, dadi basa resmi lan wusana dikepyakaké kanthi jeneng Filipino. Paugeran taun 1987 nandhesaké yèn basa Filipino minangka basa nasional kang kudu dikembangaké sarana basa-basa Filipina utawa basa-basa liyané kang ana.