Awit saking sêratipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 19 Mèi 1924, ôngka 895/IV A/3, sarèhning suraosipun dhawuh undhang-undhang nagari katitimasan kaping 30 Jumadilawal Jimakir 1834 utawi kaping 12 Agustus 1904 ôngka 202 para santana dalêm ingkang botên ngampil pikukuh manawi wontên parlunipun badhe botên kaanggêp santana dalêm, amila para santana dalêm ingkang dèrèng sami ngampil pikukuh sarta ingkang pikukuhipun ical risak sasaminipun, tumuntêna gadhah atur nyuwun pikukuh kalihan katrangan ingkang têrang, sarta lajêng kasimpêna ingkang prayogi, supados ing sawanci-wanci wontên parlunipun, botên katêtêpakên sanès santana dalêm.