3. Ing pangintên mokal sangêt bilih kala jaman samantên wontên tiyang ingkang gadhah sêja unjuk-unjuk singat banthèng ing sang nata, awit saking sampun kathahipun, amargi nalika jaman Majapait tanah Jawi punika saèstunipun taksih prasasat wana agêng sadaya, labêt saking dèrèng sapintêna ingkang dêdunung manawi katimbang kalihan jaman sapunika, dados tamtunipun banthèng inggih taksih kathah sangêt, kathahing banthèng wau adatipun nyudakakên ajining singatipun, sudaning ajining singat, ngicalakên têgêsipun unjuk-unjuk, kula sumêrêp manawi limrahipun jaman sapunika, singat banthèng makatên kaanggêp gadhah daya agêng tumrap panulak warni-warni, sarta saupami kula samangke gadhah saèstu nêja badhe kula unjukakên sampeyan dalêm minôngka bêbêktèn kula, nanging makatên punika rak sampun cêtha bilih krêntêging manah kula punika namung katarik saking èdining barang, wujudipun èdi makatên dening botên sadhengah gadhah, mila inggih lajêng winastan manawi gadhah daya warni-warni wau, pamanggih makatên punika saèstu botên anèh sarta botên maligi gadhahanipun tiyang Jawi kemawon, ing pundi-pundi ugi wontên, manawi nagari Walandi ingkang dipun wastani gadhah daya agêng, punika ron klaver ingkang sari sakawan, amargi limrahipun namung tiga. Lo, makatên punika sasaminipun, punapa punika inggih botên kenging winastan sami dening gugon tuhon? dados wosipun kemawon, kula botên nampèni dhatêng kaol kasêbut nginggil bilih anggèning ngunjukakên Kyai Nangkula Sadewa rumiyin taksih wuda dèrèng wujud carak, pamanggih kula punika pancèn panggihan sayêktos, nalika pamanggihipun tamtu inggih sampun [sa...]