Ing sawijining desa ana wong loro kang omahe jèjèr tunggal pagêr. Kang siji aran si Amir, sijine aran si Abas. Si Amir duwe ingon-ingon kêbo lanang siji, ulêse bule, dene si Abas uga duwe kêbo wadon siji, ulêsing wulune kaya salumrahe kêbo.