Bolong iku dumadakan ana swara prenjak ngganter ana ngarep pomahan. Yen mangkono kuwi adate bakal ana dhayoh saka papan adoh. Temenan ora antara suwe kerawuhan Sang Prabu Kresna Dwipayana saka praja Gajah Oya. Para panakawan banjur makidhupuh atur pambagyarja.“Dhuh lae bandara kula, para abdi ngaturaken pambegti mugi katur dhumateng paduka ingkang nembe rawuh ing griya kula.”“Kakang Badranaya sabrayat, pambegtinira ingsun tampa kanthi suka legawa. Kok sajak kaget ngawuningani ingsun ngapa?”“Eee...lha inggih ngoten. Kok sajak wigati sanget ngoten lo.”“Lah hiya Kakang, praptaningsun iki wigatine ngampiri marang sira kabeh ingsun ajak ameng-ameng menyang wana Jaten, Kakang.”Lampahe Prabu Kresna Dwipayana nalendra Gajah Oya kang digarubyug panakawan catur iku sajak mung gliyak-gliyak satitahe wae. Pancen mung butuh ameng-ameng nglipur penggalih ing sauwise ruwet rentenge praja Gajah Oya kang pancen ribet. Tindake Sang Prabu Kresna Dwipayana tansaya mlebu ing tengah-tengahing alas kang ora pati ketel.Ature: