Mênggahing agami Budha, tiyang ingkang darma, inggih punika tiyang ingkang wèwèh dhatêng sogata papariman, pêlênging batosipun botên niyat pados pocapan sae jalaran saking anggènipun dêdana wau, ananging gadhah panganggêp, bilih darma punika satunggiling lampah kautamèn, lan murih sagêd kêdhêdhêran wiji rêmên tindak darma. Mila kawontênanipun ing nagari Siyêm, tumrap ingkang tumindak papariman wau botên pisan-pisan adamêl mêsgulipun ingkang dipun parimani, awit sadaya pikantukipun sami sèlèh dhatêng kalêpasaning kabatosan.