wani nglêrêsakên lêpatipun piyambak. Kula lajêng numpak andhong. Lumampah gêdhègrèg-gêdhègrèg sasakecanipun. Kusir kula purih ambantêrakên kapalipun. Dipun sambuk kaping tiga, lampahipun taksih mengkak-mengkok kemawon. Kula kèn nyambuk ingkang sêru, kusir mangsuli: Jaman saniki botên angsal milara kewan, lah niku ênggèn lingguhanipun rak êmpun ontên tulisane. Dumugi ing griya pondhokan, kula lajêng nyuwun pitulungan dhatêng ingkang kagungan dalêm, karsaa nyêpakakên pangangge prabotipun tiyang sowan dhatêng kraton. Lêt satêngah jam, pangangge sampun cumawis. Rasukan bêskap sapratigan lusin. Kula cobi, nomêr satunggal kagêngên, nomêr kalih alit sangêt, nomêr tiga trêp, namung jangganipun cupêt, nomêr sakawan trêp sadaya, nanging warninipun sampun