Dumugi samantên, ingkang kula aturakên sawêg bab wigatosipun pamulangan luhur kukum tumrap dhatêng bêbrayan gêsang Indonesia. Dene wigatosipun ingkang tumrap dhatêng sêtudhên piyambak dèrèng cêkap anggèn kula ngandharakên. Bab punika, ingkang sampun kula cungulakên, inggih punika: sêtudhên punika dipun lêlatih nyithak badanipun piyambak ing gêgêbênganing kawruh. Ugi sampun cêtha, bilih panyithakipun wau botên namung ngênêr dhatêng kawruh kukum kemawon, ananging inggih ngênêr dhatêng kawruh sanèsipun ingkang sêsambêtan kalihan bab wau, kados ta kawruh bangsa, ekonomi, kawruh bêbrayan, kawruh basa lsp. Dumugi samantên, wujuding panggulawênthah wau sawêg nama nggulawênthah pikiran (intellect), inggih punika sawêg saperanganing isèn-isèning kabatosanipun manungsa. Sêtudhên kêdah mangrêtos, bilih isèn-isèning kabatosaning manungsa punika, kêjawi bab kalanaran, taksih wontên malih ingkang prêlu kaajêngakên, kados upaminipun agami, kasusilan tuwin raos kaendahan.