Pujôngga ingkang anggiyarakên kawontênaning pêpacak wau, sagêdipun ngêdalakên saking pêpêtêng dhatêng pêpadhang, anggènipun ngêngetang sarana sarèhing manah, tabêri sarta pamêsuning budi, ngantos dalancang ingkang kangge ngetang kathahipun sadasa rai, dene sadaya pangetangipun sami kaambalan kaping pitung dasa, kangge nyingkiri lêpat, môngka sayêktosipun piyambakipun = Kèplêr punika malarat sangêt, dados gêsangipun kalêbêt sangsara. Ing salêbêtipun pêrang 30 taun,§ Pêrang ing tanah Dhitslan 1618-1648 Sang Prabu Kèisêr linawan ing mêngsah kathah sarta karajan môncanagari. Rampunging pêrang (dening) saking pirukunan ing Munstêr Munsteri. balônja pêparingipun sang prabu kacêlêd ngantos kapêksa nglampahi dados juru nujum, supados cêkapa ingkang kaêdol. Ananging sadaya wau botên sagêd nyêkapi bêtahipun, nalika [nali...]