[...u] ora karsa mulang sikhir marang sawijining wong kajaba yèn wis apêpeling, dhawuhe: Satêmêne aku iki cobaning Pangeran, mulane kang prayoga, kowe aja kaphir, para wong ing Babil adrêng padha anggêguru sikhir kang bisa mêgatake wong ênggone bêbojoan, marang malaikat loro mau. Dene wong kang wis padha bisa sikhir iya ora bisa gawe sangsara apa-apa marang sawijing wong sarana sikhire, kajaba kalawan idining Allah, para wong ing Babil padha anggêguru sikhir kang bakal amlarati ing awake ora makolèhake ing awake, satêmêne wong Yahudi wis padha wêruh sing sapa tuku utawa milih kaphir, ing besuk ana ing akhirat ora duwe panduman suwarga, mulane ala têmên ênggone padha tuku sikhir dibayar awake, iku yèn wong mau padha wêruh.