Kyai patih kagèt amirêngakên aturipun Ajisaka, wangsulanipun: anggèr: kula botên kadugi anguyang sakit anêmpur pêjah, aluwung sampeyan mamulanga kemawon prayogi, awit ing ngriki taksih kathah tiyang bodho. Ajisaka amangsuli: kajêngipun, paman, kula pêjah, têkad kula badhe ambelani têtiyang ing Mêndhangkamolan, ingkang sampun sami anggaguru dhatêng kula. Nyai Rôndha sangêt anangis, mirêngakên ginêmipun Ajisaka kalih Patih Tênggêr, sasambatipun: adhuh ênggèr, kapriye polahku, yèn koktinggala aku ora bisa kari, amasthi nglabuhi kowe. Ajisaka gumujêng amangsuli: sampun sampeyan kuwatos, bibi. Patih Tênggêr sumambung: anggèr: kasinggihan aturipun bok ayu, anggènipun murih sandening karsa sampeyan ingkang botên sayogi. Ajisaka amangsuli: yèn makatên, paman, tanpa damêl anggèn sampeyan anggaguru, yèn botên