loehoer maoe (para poenggawa) padha miloe ngerèh pradja. Ing mangsa perang para pradjoerit olèh keré, sandhangan lan pangan. Para poenggawa maoe padha ngingoe batoer toekon akèh. Ing Banten sing nyamboet gawé temenan moeng para batoer toekon, wong cilik liyané mèh ora nyamboet gawé, moelané padha ora kacoekoepan. Yèn ana wong ora bisa mbayar oetangé, ikoe bandjoer dadi batoer toekon saanak bodjoné. Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena noeli dipatèni. Wong kang dosa pati, kena neboes dosané sarana mbayar dhendha marang Soeltané. Yèn ana wong lanang mati, Soeltan wenang moendhoet anak bodjoné wong maoe. Jalaran saka ikoe akèh wong isih kenomen padha omah omah. Koewasané