banjur mèsêm kaya wong sing lagi dhêglêng kae, mara, apa kuwi ora mêdèni. Seje karo anakmu Si Abdul Japar, nèk dandan sadhela bae rampung, mangan nganggo godhong, sajake iya wis krasa nikmat, pangênyame iya andêmênakake, cêplak-cêplak, tur diwènèhi lawuh apa bae, mangane iya dhokoh. Nèk dipasrahi pagawean, iya sapagawean-sapagaweane, ora ana wêgahe, iya tumuli ditandangi bae, cak-cêk, trampil bangêt, apamanèh nèk wis maca Kuran, kathik dilagokake cara Mêsir, wah, nang ati anglês bangêt.