bae. Kowe kabèh wêruh dhewe, yèn bandêng kuwi akèh êrine. Yèn kurang pangati-atine nggone mangan, gampang klêlêgên êri. Mêngkono uga aku, wong nalika samono isih cilik bangêt. Kajaba kurang pangati-atiku, saka enake bandêng mau, banjur mung takmal-mêl bae. Ing wusana aku banjur kêlêlêgên êri. Kaya apa bingunge ibu kala samono ora pêrlu tak critakake ana ing kene. Nitik tulisan ndhuwur mau, rak iya cêtha ta, anggone ibu ora marêngake aku mangan bandêng mau, ora jalaran ibu sêngit nyang aku, utawa sabab liya-liyane, nanging saka pangemane ibu nyang aku.