[...piyambak,] sami katujokakên dhatêng kasusilan ingkang dipun pengini. Amila sarêng sampun dados kasusilan, wêwangunan sarta caranipun inggih lajêng beda-beda. Sanadyan beda-beda kawontênanipun, nanging nunggil raosipun, inggih punika badhe ngangkah dhatêng kamulyaning gêsangipun sarta rahayu. Makatên punika ingkang sami dados pangèsthinipun sabên bangsa lan sabên tiyang umumipun.