Kula dipun ngandikani Sang Ratu Jim Mahan makatên wau, lajêng nangis sanalika kalihan sêsambat. Saking sruning anggèn kula sêsambat, sang ratu katingal wêlasipun dhatêng kula, mila lajêng kawêdhar pangandikanipun ingkang adamêl asrêping manah kula, dhawuhipun: Kowe aja was sumêlang, prakara anggonmu kapengin mulih marang nagaramu, mêsthi kalêksanan, amarga sanadyan aku mau wus ngandika, yèn nagara kene iki, karo omahmu pancèn adoh sing wis ora karuan kae, nanging ing kene ana kang bakal bisa ngulihake kowe marang nagaramu, nganti têkan ing omahe bojomu kanthi slamêt.