anggènipun matitisakên kawontênaning langit. Dipun manah-manah sarta dipun nalar badhe nyumêrêpi wêwadosipun. Anggènipun maspadakakên kawontênaning alam kanthi tlatos. Botên kacêpêng piyambak, inggih kalajêngakên ing turun-turunipun. Têmahanipun lajêng sagêd sumêrêp bilih ing langit punika "wontên pranatan ingkang ajêg sarta têtêp''. Lampahing lintang-lintang, rêmbulan, surya; gantos gumantosing mangsa, inggih punika mangsa asrêp (winter), mangsa sêkar (lente), mangsa bêntèr (zomer) tuwin mangsa wowohan (herfst), inggih ajêg.