(Bathara Endra ngandika) dhuh-dhuh anggèr, katon bêktimu marang kakangmu lan ibumu. Iku iya ora tak gondhèli. Aja dadi kêluputanku, ênggonku nyandhêt ing kowe, mung saka ênggonku ing sabisa-bisa arêp ambalèkake kabêcikanmu. (Karo manèh) supaya asri dicaritakake ing bujôngga ing jaman