ngaurip yayi | buru kahanan ingaran tiwas | amburu pawarta manèh | yèn bênêra wong iku | kaya priye ing sira yayi | Sang Prabu Wibisana | tur sêmbah umatur | yèn mênggah cêkak kawula | nuwun sabda anyandhak salah satunggil | ing cupêt kang kahanan ||