Milihana terong ingkang sêpuh-sêpuh rumiyin, manawi sampun kathah lajêng kaoncekan kulitipun ayam, sampun ngantos kêkandêlên, awit ingkang kaalap namung dagingipun. Punika kaumbah rêsik, dipun sigari, daging lan isinipun kapisah-pisah, lajêng kagodhog ingkang ngantos mumut. Panggodhoging isi ingkang taksih katutan daging dipun piyambakakên, punika yèn sampun mumut kasaring mawi kalo, dados pun isi kantun dagingipun lonyoh kalêlêbêtakênkalêbêtakên. ing panggodhogan daging dados satunggal. Ing ngriku lajêng kaêntas saha kasaring malih supados tuntas toya godhoganipun, sasampuning tuntas lajêng kacêmplungna ing godhogan gêndhis pasir ingkang sampun mèh gumlali, lajêng kaudhêg tanpa kèndêl murih botên ngintip, mila latunipun kêdah antèr, botên kenging kagêngên, langkung utami ngangge latu arêng, ing ngriku katètèsana lisah ingkang sagêd ngawontênakên gônda eca tumraping têtêdhan, upami mawar, mlathi utawi sanèsipun, sasampuning kêkêt aplikêt, lah punika sampun nama jênang, kenging kangge dhahar roti tawar, raosipun lêgi. Nadyan kangge isèn-isèning têtêdhan bôngsa bankèt sanèsipun inggih prayogi.