Lare ingkang tansah angsal pambombong saking tiyang sêpuh, ing wanci diwasanipun dados kogung, sarta limrahipun kirang mlêtik nalaripun, ingkang adhakan kêsèd, sungkan, bodho sarta wêgahan. Amargi manawi sadaya kabêtahan namung tansah ngêndêlakên pitulunganing tiyang sêpuh, ing têmbe botên badhe sagêd nanggulangi pôncabaya, ingkang [ing...]