[...kang] sumêbar ing langit, surya, rêmbulan sarta planèt wau lampahipun piyambak-piyambak, sami tumèmplèk ing langit satunggil-satunggil, inggih punika ingkang mubêng sêsarêngan, mênggah saking panyakrabawanipun, sadaya langit ingkang kocap punika sami narawang bêning sangêt, mila sadaya lintang têtêp wau, sanajana kaling-kalingan ing langit sanès, inggih taksih wela-wela katingalipun, dene ingkang andadosakên ebahing wujud ing langit sabên taun lan sabên dintênipun amêsthi inggih jalaran saking ubênging langit-langit wau, mênggah ubêngipun sadaya langit wau angwontênakên gêndhing ing awang-awang, ingkang rarasipun anganyut-nganyutakên manah, ananging saking alus sarta luhuripun, manungsa ing donya botên sagêd mirêng.