[...ripake] têmbung mokal. Yèn wong sing wis mati kae ora bisa ngarah, apa masthi wong saiki uga ora bisa, yèn mangkono kowe rak ngêpal jamanmu, ngasorake awakmu dhewe. Andêlênga telêpun, telêgram, kareta api, prau angin kakang. mibêr, rodha angin, portrèt. Iku dhèk jaman kuna sèwu taun saprene, diarani barang mokal, wis ora bae manusa bisa ngambah awang-awang, mokal wong bisa nyimpêni swara, pancèn wong dhèk samana ora duwe rêrasan pisan ana rodha miring kêna ditunggangi, utawa ana wong bisa gawe barang lêgi, bakale: watu. Ewasamono kabèh mau saiki kalakon, malah anjrah dadi barang padinan kanggo anggêr irung. Kowe ngarani mokal wong wêruh lêlêmbute lêlara pès, kolerah, ora bakal wong wêruh gêdhene banyu saplênik. Iku rak ujarmu, marga kowe ora duwe pirantine, kasêpèn ngèlmune. Nanging para marsudi sing duwe karêp têmên-têmên, ora kewran ing barang-barang. Bokmanawa bisa dolan mênyang rêmbulan. Andêlêng larange lêmah kaya mangkene, [mang...]