Sapérangan para sadulur ing Ngayogyakarta lan sakiwa tengene padha duwé panganggep, yèn wesi aji lan pusaka duwé daya rupa-rupa, upamané piyandel marang dwaja (kalebet utawa gendéra) Kangjeng Kyai Tunggal Wulung (pusaka ing kraton) ya iku yèn besuk ana ambuh-ambuhan "epidemi" lelara nular, seperangan rakyat padha nyuwun supaya kalebet pusaka mau diarak mubeng kutha, kaya kang kalakon ing taun 1919 mubale lelara "influenza". Saweneh ana kang carita yèn Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kang asli iku asalé saka cuwilan tutup Ka'bah ing mekah, kang digawa déning Kyai Iman Safi’i utusane Ingkang Sinuwun Sultan Hamengkubuwana I taun 1784 M. Kadadeyan mau diambali manèh taun 1932, 1946 lan taun 1951 kanthi upacara Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kanggo nyegah lelara "pes". Mula saka iku, masarakat Ngayogyakarta nyuwun pitulungan marang kraton supaya dianakake upacara manèh. Urut-urutaning tradhisi mubeng bètèng lan kirab pusaka Kangjeng Kyai Tunggul Wulung ya iku Kangjeng Kyai Tunggul Wulung kairingan bregada prajurit kraton kang wes katunjuk. Banjur ing burine, ya iku masarakat Yogyakarta saka punjering tlatah. Wujud kasunyatan Kangjeng Kyai Tunggul Wulung ya iku gendéra pasagi, kanthi warna ireng, wungu lan kuning ing tengahé ana gambar manuk garudha kang tinulis "rajah" (utawa aksara kang darbe teges) mawa aksara Arab.