pun sang prabu: "Aku ngimpi, môngka ora ana kang bisa narbukani impènku, wasana aku ngrungu yèn kowé bisa anarbuka impèn."[63] Atur wangsulanipun nabi Yusuf: "Ingkang makatên wau botên saking kuwasa kawula, Allah ingkang badhé nyumêrêpakên wahananing supênan wau dhatêng panjênêngan dalêm." Sang prabu lajêng anyariyosakên, pangandikanipun: "Impènku mêngkéné, katoné aku ngadêg ana sapinggiring bêngawan Nil. Ing kono aku andêlêng sapi pêpitu kang padha bêcik-bêcik lan lêmu-lêmu, padha mêntas saka ing banyu banjur asaba ana ing glagahan. Sawusé mêngkono nuli ana sapi pêpitu manèh nanging rupané angluwihi ala lan kuru-kuru, uga padha mêntas saka ing bêngawan. Wusana sapi pêpitu kang padha kuru iku padha môngsa sapi pêpitu kang lêmu-lêmu mau, môngka isih padha kuru baé kaya kang mau-mau. Tumuli aku nglilir. Tan antara aku turu, nuli ngimpi manèh, katoné ana wulèn pêpitu aos-aos tur bêcik-bêcik padha thukul saka dami siji. Sawusé iku iya banjur thukul wulèn pêpitu manèh agabug lan ladhoh. Wusana