Beda karo seni rakyat, seni naif ora mesthi dijupuk saka konteks budaya utawa tradhisi sing beda; sejatine, paling ora ing ekonomi maju lan wiwit Revolusi Percetakan, kesadaran babagan tradhisi seni rupa lokal ora bisa dilalekake, amarga nyebar liwat cetakan populer lan media liyane. Seniman Naif wis ngerti konvensi "seni rupa" kayata perspektif grafis lan konvensi komposisi, nanging ora bisa nggunakake kanthi lengkap, utawa ora milih. Bedane, seni wong njaba (seni brut) nuduhake karya saka konteks sing padha nanging mung duwe kontak minimal karo jagad seni utama.