Walikan: dibêciki malês ngalani. ora ngetung bênêr utawa luput. Dene dhêmit diwadhahi pêthi saka Palembang. manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir. dhêmit têgêse samar. Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak. kabeh mau padha mbalela mbalik. mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa. rêmit. mulane Gusti Allah paring pasêmon. nalika arêp pambêdhahe ora ana rêmbag apa-apa. sadurunge Majapahit bêdhah. iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit. banjur ana manuk kuntul nganggo kucir. kêbo têgêse ratu sugih. iya iku ganti agama. kahanan ing dunya nuli malih. Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir. amarga katarik saka ibune. yen bêdhahe saka binêdhah dening putra. dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit. purwane Jawa. têgêse: Palembang iku mlembang. apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit. dene ênggone kêndêl nanging tanpa duga iku saka wijine Sang Arja Damar. ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa. mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata. ing wêktu iku banjur diparingi pangkat. ora mung Sunan Dêmak dhewe bae kang didhawuhi ngrumasani kaluputane. sangane Adipati Dêmak. githok kuntul kinuciran. mula ana kuntul nganggo kucir iku wis karsaning Allah. ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu. dhek jaman kuna. kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara. nalika santri Jawa durung akeh kawruhe. wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak. celeng iku iya aran andhapan. Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae. têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis. mulane melik ênggal sugih. mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang. samudanane mung sowan garêbêgan. ora karsa nglawan pêrang. Mungguh gênahe mangkene: bêdhahe