Pak Karma rumaos kêsabêt ing pêpêtêng sawatawis, nanging wantunipun botên sawêg sapisan punika, pêpêtêng wau inggih lajêng sumisih, saha lajêng lipur nyawang dhatêng anak-anakipun ingkang sampun sami tilêm, têntrêm, kados manggèn wontên ing papan kamuktèn, saya ayêm malih manawi Pak Karma nuju nyawang anak-anakipun sami aring.