kaping pisan dhiri kita ka’aran uwong, tegesipun suwung/kosong. saksampunipun saget suwung lajeng tumimbal lahir dados manungsa, ateges manunggal hing rahsa. menawi sampun nunggal lajeng jumeneng dados tiyang, ateges titisan hyang. ingkang pungkasan, tiyang menika saget jalma dados titahing Gusti, menika ingkang dipun wastani sejatining manungsa.