Menawa dipenggalih jero, sejatine atur sesaji cara Jawa pancen luwih katujokake kanggo srana srawunge manungsa marang titah gaib. Srawung iku dudu bersekutu kayadene panganggep kang ngarani menawa atur sesaji iku pekerti bersekutu karo setan. Abon-abon sesaji wujud apa bae amung srana srawung kang becik karo sakabehing titahe Gusti liyane. Wondene srawung becik karo sakabehing titah dumadi banjur dianggep bersekutu karo setan sumangga kang ngarani. Jenenge kewan pepak lan jeneng anake, malah pepak uga jeneng saka ulese lan werna wulune.