Nanging yen aku wis kulina kagldhi urip ing kamulyan, besuk aku mung kari ngundhuh wohe kang sampurna, ndherek Gusti nitih mega kamulyan, bali ing alam kalanggengan. Ya ing wektu iku, wancine aku diluwari kanti paripurna. Aku bungah ora karuwan ing alam kalanggengan. Ing alam kamulyan mau sepisanan aku bakal ngrasakake