Wonten tiyang jaler-èstri sakalihan ingkang boten apeputra. Ingkang éstri gadhah raka kalih. Awit boten apeputra, kakalihipun tindak dhateng wana nédya mbucal piyambak. Ing wana, kakalihipun nemahi tiyang sepuh ingkang maringi pilihan bilih kakalihipun panci nédya apeputra. Dhumateng tiyang jaler, tiyang sepuh punika matur manawi tiyang jaler punika bakal tilar donya rikala garwanipun tumuju medali. Dhumateng tiyang èstri, tiyang sepuh punika matur manawi tiyang èstri punika bakal tilar donya sabibaripun babaran. Kakalihipun nyaguhi pilihan punika lan kakalihipun sampun tilar donya sabibaripun putranipun wiyos. Bayi punika banjur dipunupakara déning putra-putranipun raka-rakanipun tiyang èstri wau. Nanging amargi diajani déning garwa-garwanipun, bayi punika lajeng dipuntilar wonten ing inggil séla ing wana tumuli disumpah dados peksi kuwau. Salah sawijining dinten, kekalih putra punika tindak dhateng lèpèn anjaring peksi. Peksi kuwau wau kajaring banjur malih dados tiyang èstri ayu. Sadayanipun banjur wangsul sesarengan.