Ngengingi sabab dipunsyari'ataken tayamum inggih menika wonten ing riwayat saking Aisyah. Wonten ing Hadist ingkang dipunriwayataken dening Jamaah kajawi At-Tirmidzi, kacariyosaken bilih satunggaling dinten Aisyah kaliyan sahabat tindakan bareng Nabi Muhammad utawi Rasulullah. Wonten ing tengah margi, kalungipun Aisyah ical, saengga rombongan kedah mandheg kagem madosi kalung kasebat. Salah satunggaling anggota rombongan nggresula bilih amargi Aisyah sedaya rombongan kedah mandheg kagem madosi kalung kasebat, kamangka wonten ing papan punika boten wonten toya. Lajeng Abu Bakar duka marang anggota kalawau, salajengipun sedaya rombongan sare dumugi shubuh tanpa toya. Lajeng Gusti Allah mandhapaken ayat ngengingi tayamum: "Mula sira padhaa tayamum" Lajeng Usaid bin Hudhair ngendika bilih menika berkah ingkang sepisan saking kaluwarganipun Abu Bakar. Nalika untanipun sedaya rombongan sami ngadeg, ndilalah kalungipun Aisyah wonten ing ngandhapipun unta.