Nalika milih-milih kembang, ndadak ing parkiran iring gedhung bioscop, ana priyayi kakung putri mundhun, banjur runtung-runtung wong loro mau nyedhak loket karcis. Sing putri digandheng ketok mesra banget. Iba kagete Diyah, bareng namatke sing putri, jebulane ibune. Digandeng pak Nurhadi sing nduwe apotik kuwi. Diyah gage mungkur, ngawekani e … mbok menawa ibune ngingetke ing papan kono. Bareng dheweke mbalik, ibune karo pak Nur wis ora katon, mesthine wis entuk karcis njur dha mlebu. Atine Diyah dadi bingung, ning meneng wae, kuwatir yen Pramesti ngerti.