Restorasi kekuasaan menyang patrisiat mung sawatara. Sawisé huru-hara kang bola-bali kedaden kaya déné Züriputsch nalika taun 1839, ndadèkaké perang sadulur ing antarané kanton Katulik lan kanton-kanton liyané ing taun 1847 ("Sonderbundskrieg"). Perang iku kelakon suwéné sesasi, lan korbane kurang saka 100 wong. Sonderbundskrieg ora ana apa-apane yèn dibandhingake karo perang lan haruhara ing Éropa liyané ing abad kaping 19. Sonderbundskrieg marakake dampak psikologi kang gedhé marang masarakat Switserlan. Perang iku ndadèkaké kabèh warga Switserlan gerti perlune persatuan lan kakuwatan marang tangga-tangga nagarané ing Éropa. Warga Switserlan sakabehing tataran masarakat, embuh Katulik, Protèstan, ilèn liberal utawa konservatif, sadhar yèn kanton-kanton iku bakal akèh nguntungake yèn kepentingan ékonomi lan keagamaane digabungake dadi siji. Saka warga kang njurung kakuwatan kanton (Sonderbund Kantone), majelis nasional diperang dadi majelis dhuwur (Dewan Nagara Switserlan) lan majelis ngisor (Dewan Nasional Switserlan). Kamangka, kepentingan federasionalis uga dipritungake. Switserlan ngadopsi konstitusi fèdheral lan "penggunaan" referendum (kuwajiban saben amandemen konstitusi) ing taun 1848. Konstitusi iku nyawisi kekuasaan punjer kanggo pamaréntahane dhéwé nalika ucul saka kanton. Nalika taun 1850, franc Switserlan dadi mata uang tunggal Switserlan. Konstitusi iku diamandemen ing taun 1874 kanggo ngadhepi sansaya tambahe penduduk lan Révolusi Industri. Konstitusi iku nepungake referendum fakultatif kanggo kukum ing tingkat fèdheral. Konstitusi iku uga nemtokake tanggung jawab fèdheral kanggo pertahanan, dol tinuku, lan prakara kukum.