Mênggah anggènipun pangrèh Narpawandawa kapiluyu ngadêgakên pakêmpalan wanita, kajawi nyumêrêpi pigunanipun, kados ingkang sampun kaandharakên pangarsa kala wau, inggih nama kadhêsêg ing kawontênan, sapisan nyumêrêpi ing pundi-pundi pakêmpalan mèh anggadhahi pakêmpalan wanita, kaping kalihipun, nyumêrêpi kawontênanipun putri-putri santana dalêm taksih sakêdhik ingkang tumut ebahing jaman, awit sabab-sabab wau. Inggih punika tuju ingkang prêmati anjagi ajining gêsanging santana dalêm, badhe kantun, mila lajêng nêmpuh byat angadêgakên, ambokmanawi sagêd angadêgakên pakêmpalan wanita piyambak, lajêng dados pamulud malêbêtipun santana dalêm dhatêng ebahing jaman. Ingkang tumindakipun nama saking sakêdhik, liripun angwontêni papan sêsrawungan, kangge kulawarga piyambak, jojo-jojo angulinakakên dhatêng kawontênaning pakêmpalan sanès-sanèsipun sampun botên kidhung lampahipun. Makatên malih sampun botên katut ombak-ombak ingkang badhe andhatêngi, ingkang pancèn botên cocog kalihan adêgipun, amargi nama sampun sumêrêp yakin utawi nama sabên dintên dipun gulawênthah, anyumêrêpi adêgipun piyambak.