Garèng: Iki seje bab manèh, Truk, nèk wis gênah kapacak ana ing programah luwih bêcik, yèn pancèn ora dhêmên, rak bisa mupus sadurung-durunge: Wiyah, kok ora dhêmên iki aku. Mèn tak anjupuk liya panggonan bae, upamane nyang: Sanghai. Nanging yèn anane ing programah mangkene, ing môngka pancèn dhêmên bangêt, nganti diimpi-impi anggone arêp ngrungokake, kok ujug-ujug glodhag diowah, thik sing ora disênêngi, hla kuwi gêlane, ditêbusa têlung dhit masa maria. Mulane, Truk, ing sarèhne sêsrawunganamu kuwi ing Surakarta lan ing Ngayoja akèh, ambok nyuwuna nyang pangrèh: S.R.V. utawa pangrèh: M.A.V.R.O. apa sing wis kêpacak ana ing programah kuwi aja nganti diowah-owah, kajaba ta yèn ana jalaran sing prêlu bangêt. Badhe kasambêtan.