Seaborg lan para kancanipun, ingkang mendhet alih proyek McMillan[4], sabibaripun manggihaken plutonium kanthi nomor massa 238. Panalitén lajengan ingkang medalaken produksi isotop 239 ingkang sekedhik sanget wonten ing awal 1941. Plutonium-239 dipuntedahaken saged kapisah kaliyan bombardemen kaliyan neutron lendhek lajeng dados bahan énggal saéngga bom nuklir saged kadamel. Wiwit saking punika para ilmuwan nembé mangertosi uranium-235 kanggé ancas punika. Lajeng Seaborg kagabung kaliyan Proyek Manhattan saperlu makarya wonten ing rencana damel plutonium-239 kanggé bom, ingkang dipundhawahaken wonten ing Nagasaki. Sadérngéipun perang pungkasan, piyambakipun ngéwahi kawigatosanipun wonten ing unsur transuranium lanjutan, ngembangaken kelompok transisi aktinida wonten ing tabel periodik. Wonten ing U.S. Atomic Energy Commission, Seaborg kathah kagayut wonten ing perkawis kendali senjata lan pengaturan nuklir, nyobi ngatur kekiyatan inti atom bilih karya ilmiahipunsampun kaungkap. Wonten ing antawising para kimiawan piyambakipun bote biasa nyerat sejarah pengembangan epik ing pundi Seaborg kagayut supados publik saged wicaksana saking pengalamanipun. Kaliyan Benjamin S. Loeb piyambakipun nyerat serial sejarah, ingkang kapisanan inggih punika Kennedy, Khrushchev, and the Test Ban (1981).