manah punika, manawi sampun sumêrêp agênging paidahipun. Inggih punika: sakit tuwin sakeca kaanggêp sami kemawon, sadaya sami wujuding sangsara. Sangsara paidah dados panggigahing manah, ngudi uwal saking sangsara. Sakit punika dados pêpêcut ingkang langkung prêmati, dados langkung agêng paidahipun tinimbang kalihan sakeca, mila sênêngipun manawi sakit angungkuli manawi manggih sakeca. Sakawit manusa punika nêdya angendhani sakit lan sisahing manah, awit namung punika ingkang kaanggêp wujuding sangsara. Sami karaya-raya ambujêng eca sakeca bingah sênênging manah, awit punika ingkang kaanggêp wujuding kamulyan, saha kaanggêp kawontênan ingkang sampun wontên sajawining sangsara, sampun oncat saking sangsara, sampun bênggang kalihan sangsara, sampun têbih kalihan sangsara. Ananging lampahipun punika kacelik, kosokwangsul balêjêd kalihan pangintêning manah saha pangajêng-ajêngipun. Sêdyanipun [Sê...]