kawicaksanan. Sampun pintên atus taun sumêbaring agami Islam ing tanah kita ngriki, ancasing agami wau botên sanès badhe anjunjung drajad kita sagêda ngancik jagading kawicaksanan. Nanging kauningana, salêbêtipun kita wontên jaman madya, inggih punika ing ngalam donya, saèstu langkung gawat lampah kita sagêdipun anjog kumpuling kawula Gusti (sampurna). Sakawit kita kêdah anggadhahi panganggêp ingkang lêrês dhatêng ingkang dipun wastani Pangeran. Pangeran punika punapa, lan kadospundi kawontênanipun, makatên punika anjalari tuwuhing kawruh lan ngèlmi bab ka-Allahan. Sasampunipun makatên, punapa ingkang dados kuwajiban kita dhatêng Pangeran wau, rèhning kita botên sagêd oncat saking purba wasesaning Pangeran lan kadospundi patrapipun sagêdipun kita katarimah ing Gusti ing benjing sagêdipun nunggil sasana, makatên punika anjalari wontênipun lampah. Kalih bab punika kangge tiyang ingkang ngudi kasampurnan ing dêlahan kêdah mangrêtos lan anindakakên.