Siksa kang bangêt iku bubuhane wong kang padha nulis kitab nganggo tangane dhewe, (Têgêse kalawan sakarêp-karêpe dhewe, ora têrang saka pangandikaning Allah. Jalalèn.) banjur ngucap: iki kitab têrang saka ngarsaning Allah, karêpe supaya payua diênggo nuku barang kang sathithik rêgane, (Iya iku donya: Jalalèn.) mulane siksa kang bangêt iku dadi bubuhane wong kang mangkono mau, minôngka patrapane ênggone tangane padha nulis, lan siksa mau dadi bubuhane minôngka patrapan ênggone nglakoni mamrih.pamrih.