kodanan kongsi kalêbus, ora bisa ngeyubake siyase anyar kang lagi didhêmêni. Dene bungah gêdhèn-gêdhèn, tinunggu ing wong tuwa (bapa) minulya, trêsna asih marang wong nom, (anak putu enz) gêdhe pawèwèhe, disulayani cilik-cilikan bae. Apa, kêdadak tinggal dunya. Mulane wis têtela têrang, ora ana barang kang luwih adi, kang luwih aèng, awit isih kêna disambungi têmbung: bae, kaya ta: dhuwit sèwu rupiyah, sanadyan wong gêdhe iya ngarani wis akèh, aja maneh wong cilik oraa saya ngarani akèh, ewadene yèn sinambungan têmbung: bae, dadi sathithik, mari akèh, padha uga bedane urip karo mati.