Wonten ing kalawarti asring kapacak bab tumindakipun para anem ing jaman samenika. Wonten ingkang mastani yen patrapipun nem-neman sami bubrah, remen nerak angger-anggering negari, nrejang wewalering agami, tumindak nerak kasusilan, lsp. Ing pawiyatan, boten sedaya lare nindakaken tata krama kanthi sae lan basa Jawi ingkang leres. Boten saben siswa ingkang pinanggih guru ngucapaken salam, manthuk kanthi polatan sumeh. Yen dipundangu utawi dipunajak pirembagan tangan tumata, ngapurancang, manawi matur ukaranipun migunakaken basa Jawi ingkang trep, dipunkantheni solah bawa lan pasemon manis ingkang ngremenaken ing panyawang. Manawi ing pawiyatan ingkang kebak pranatan kemawon kathah ingkang boten mangertos ing tata, menapa malih ing sanjawining pawiyatan, bokmenawi sangsaya boten kanten-kantenan.