Sarêng ratu ingkang ngêrèhakên nagari wau seda, dipun gêntosi putranipun. Sang prabu anyar punika kagungan abdi kêkasih sakawan, abdinipun nalika taksih jumênêng pangeran adipati anom. Punika sami anggubêl dhatêng sang prabu anyar, karsa anglungsur para adipati sakawan ingkang anjagi watêsing nagari. Lajêng kaparênga dipun gêntosi abdi kêkasih wau, wiwitanipun sang prabu botên marêngakên, anamung saking kathah bêbolèhipun, punapa malih sang prabu, kabêkta saking taksih timur, kirang santosa panggalihipun, dangu-dangu kenging pamilutanipun abdi sakawan wau, lajêng mituruti panyuwunipun. Para adipati sakawan, ingkang sami jagi kikising nagari dipun timbali, kadhawuhan sowan dhatêng kadhaton, ingkang kautus ambêkta sêrat sarta lumampah ngêmban dhawuh timbalanipun sang prabu, inggih abdi kêkasih sakawan wau.