Anggènipun nyobi makatên inggih sampun cêkap sangêt. Ing sakawit angêdêgakên komite pabrik saking para kaum buruh, saha sadaya panguwasaning panggaotan kapasrahakên dhatêng komite wau, tanpa mawi anjabêl hakipun andarbèni têtiyang ingkang sami anggadhahi pabrik. Sarêng kapranata ingkang makatên wau, têtiyang ingkang sami anggadhahi pabrik saha para dhirèkturipun sami sungkan anglajêngakên mandhegani panggaotan wau, jalaran lajêng botên anggadhahi panguwasa punapa-punapa, ing wusana panggaotanipun lajêng kabibarakên. Sasampunipun mangu-mangu sawatawis ingkang makatên punika sampun nindakakên lampah tekad-tekadan, saha lajêng wiwit ngawontênakên coban-coban, kadospundi sarananipun anuntun panggaotan wau. Dèrèng ngantos sawatawis lami kemawon, wêwênanging komite pabrik wau sampun dipun kirangi, tuwin panguwasanipun lajêng kapasrahakên dhatêng para pangagênging (Commissaris) komunis, amargi katuntun dening komite-komite wau, padamêlanipun botên sagêd lêstantun lumampah. Sarêng pamêdalipun tansah mundur kemawon, lajêng kabudidaya kanthi angêrigakên para tani murih sami anyambut damêl, jalaran saking punika lajêng angêdêgakên barisan-barisan kaum buruh. Ingkang makatên punika sampun tamtu lajêng botên kadadosan [kadadosa...]