[...pun] Prabu Janaka kalihan Sulamba, pandhita èstri. Sang Prabu ngandika, manawi tiyang mangangge abrit, gundhul, ngangge têkên palunton tiga, (drie dubbele stok) tuwin mandhula, punika panitikan lair ingkang nêdahakên kadospundi gêsangipun tiyang wau, punika botên wontên ajinipun tumrap panggayuh dhatêng kamursidan kang luhur. Kula gêsang wontên ing nagari ingkang mardika, sanadyan kalairan kula kawêngku ing agami, kasugihan, tuwin kasênêngan, ingkang awujud kaprabon miwah pawèstri, ingkang limrah dados bêbandaning tiyang. Tangsul ingkang sangking kaprabon miwah kasugihan kula, sarta talining karêm kula wau sampun kula pagas dening pêdhanging pamambêng, (§ 321) tiyang sagêd sinau amambêng, sarana lair tuwin batos, nanging pamambêng ing dalem batos punika langkung rêkaos. Tiyang botên dados yogi amung sarana pangangge ingkang katingalan, ananging amung sangking jêjêging suksma tuwin pêdhoting tali pêpenginan. Tiyang sagêd dados yogi kalayan pangangge kados punapa kemawon, sarta botên kêdah ngangge panganggening pandhita. Nadyan wontên satêngahing sadhengah tiyang ugi sagêt botên kasêngsêm. Sanadyan gêsangipun mulya, tiyang sagêd botên kabônda dening kamulyan. Nadyan linimputan ing kasugihan, tiyang sagêd botên karaos: iku [i...]