utawi sêratanipun manawi nyêrat (bathik) lajêng sami karsaa angwontênakên hès indhustri bathik wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, sarana ngimpun lan ngêmpalakên para wanita ing kampung-kampung utawi ing dhusun-dhusun kadosdene saking Kayuapak, Serenan, Kêdhunggudèl, Têmbayat sasaminipun, ingkang ugi kathah ingkang dhasaripun sami sagêd bathik, punika dipun dadosna pangobèng, sarana dipun tuntun lan dipun ajar saprayoginipun, wontên ing dalêmipun piyambak-piyambak, tur makatên wau manawi sagêd sae anggènipun nuntun, mêsthi ugi andadosakên untung ingkang botên sakêdhik, satêmah anambahi dhatêng saening ekonominipun para putri wau piyambak utawi para luhur. Langkung malih manawi ngèngêti kawontênaning jaman kamajêngan punika, tumrap indhaking saenipun ekonomi punika kêdah dipun budi dening sadaya golongan. Manawi para priyantun, ingkang ambalônja kathah saha para prayagung, langkung-langkung para luhur wau kaparêng ngêguhakên dhatêng garwa-garwanipun, angwontênakên hès indhustri bathik wau, masthi sagêd, janji wontên kaparênging galih kemawon. Masthinipun inggih saking sakêdhik.