Minangka panutup, Tuwan Voorzitter, kula badhe nglairakên têtêmbungan sawatawis kangge nêrangakên kawontênan ing wêkdal samangke punika. Nanging sadèrèngipun kula aturi ngèngêti dhatêng lêlabêtanipun Bestuur lan Politie, langkung malih dhatêng sèrsie ingkang njalari dene para tiyang siti tinêbihakên saking kadadosan ingkang kêdadak, ngantos panggropyokan ingkang kaprentahakên dening nagari sae panyadhiyanipun, ngèngingi sarta kalampahan tanpa rubeda punapa-punapa. Pamarentah ngrêtos saèstu kados punapa awrating pandamêlan tuwin pambudidayanipun Bestuur, Politie tuwin sèrsie, ngantos dumugi pangagêng ingkang inggih piyambak, langkung-langkung ing wêkdal ingkang kantun piyambak inggih punika jalaran saking pêrgêrakan P.N.I. Pamarentah sampun paring dhawuh dhatêng kula nyatakakên bilih pambudidaya tuwin pandamêlan wau dipun ajèni sangêt dening pamarentah. Jalaran saking kawontênaning pandamêlan ingkang makatên punika, sadaya para tiyang siti lajêng sami sagêd gadhah manah têntrêm, botên kuwatos badhe kaancam ing bêbaya malih.