Ing Kajawèn kêpêngkêr ngêwrat ing bab kasusilaning èstri. Nanging ingkang pinanggih kados makatên punika namung tumrap saperangan, têgêsipun namung golongan priyantun, awit manawi dipun perang, ing satunggil-satunggiling nagari punika têtiyangipun wontên tigang golongan, inggih punika bangsaning priyantun, sudagar tuwin tani, punika ing bab gêsanging jêjodhoan inggih beda-beda. Ingkang kasêbut ing Kajawèn kapêngkêr, mratelakakên mênggahing gêsang caraning priyantun, tiyang èstri kêdah bêkti ing laki, wosipun kêdah sagêd adamêl prayogining gêsangipun ingkang jalêr, dados nama têtêp anggènipun dados tiyang sêsêpuhing abale griya, lan bilih sadaya wajibipun wau sampun sarwa nyêkapi, punika nama tiyang èstri utami.