prasêtyané, ingsun kang nêksèni, payo tholé Pêmanahan, sira prasêtyåå marang adhinirå sultan. Ingsun kang nêksèni. Ki Pêmanahan énggal matur prasêtyå, sang pandhitå, kulå mugi sampéyan sêksèni, mênawi kulå gadhah ciptå badhé jumênêng ratu wontên ing Matawis, utawi sumêjåå angêndhih karaton ing Pajang, awak kulå piyambak mugi sampun manggih wilujêng, wikånå ingkang wingking-wingking, sintên ingkang sumêrêp ing karsaning Allah. Sang pandhitå ngandikå dhatêng Ki Pêmanahan. Wis cukup prasêtyamu iku, ingsun yå wis anêksèni. Wondéné Sultan Pajang inggih sampun lêgå galihipun, amirêng prasêtyanipun Ki Pêmanahan. Nanging botên sumêrêp yèn punikå ujar kéras. Lajêng ngandikå dhatêng Ki Pêmanahan. Dawêg kakang Pêmanahan, ing Mataram dikå tampani, nanging taksih dados alas. Ki Pêmanahan inggih sampun anampèni sartå sangêt ing panuwunipun. Sang pandhitå ngadikå, tholé Pêmanahan, sirå nuli ngalihå marang Mataram lan saanakbojonirå, sartå ingsun dongakaké tuluså ênggonirå saduluran lan si tholé sultan. Wis pådhå kariå ingsun mulih, …….