satunggal utawi kalih lonjor, punika dipun suwiri lajêng kaêkum ing toya tawa ngiras kangge ngumbah. Nuntên anggodhog toya akalihan gêndhis pasir, kakintên-kintêna piyambak bab lêginipun kaangkaha namung mônda-mônda, sabên agêr satunggal cêkap katoyanan kalih gêlas. Bilih toya wau sampun umob sapisan, agêr-agêr kum-kuman wau lajêng dipun pêrêsi kacêmplungakên ing ngriku. Sadanguning ngêntosi sêpuhing godhogan kasambia ngublak tigan, nanging tigan wau namung kapêndhêt jênenipun kemawon, pangublakipun cinampur kalihan puhan, sabên tigan satunggal puhanipun sagêlas. Dados rèhning agêr-agêr wau kalih, tiganipun inggih kalih iji, puhan kalih gêlas, katoyanan sakawan gêlas. Yèn pangublakipun sampun rampung, enggal kacêmplungna ing panggodhogan, latunipun sampun ngantos kagêngên, kaangkah namung ngintir-intir kemawon, pamrihipun supados puhan botên mêcah, unthuking rêrêgêd kasèrèhana kabucal, ing ngriku kasukanana panili sakêdhik minôngka gêgandan wangi, yèn panggodhogipun sampun katog, nuntên kaêntas, supados enggal asrêp prayogi kaêsok ing lèngsèr [lèng...]