Wiwitanipun ingkang kangge sinau sêrat Arjuna Sasrabahu. Pancènipun ingkang badhe kasinau, jarwa têgêsing pitêmbunganipun, wusana mrangguli suraos ingkang mranani panggalih, kalajêngakên nêlasakên cacriyosanipun, sarta niti sasanggitaning cariyos, dalah raos suraosipun, ngantos tamat, têgêsing pitêmbungan, miwah jarwanipun namung sambèn, mila dhatêng pitêmbungan Jawi, taksih rumaos kathah kacingkranganipun, nanging inggih sampun lowung, langkung malih dhatêng raos suraosing cariyos, pathining sêrat-sêrat Jawi, ingkang gêgayutan kabatosan, kamanungsan, kasuksman, kajiwan, jêjêring gêsang, punika kacakup kacakêp sadaya, mênggah isining sêrat Arjunasasra ingkang mranani panggalih wau bab ginêmipun Patih Prahastha kalihan Prabu Rahwana Ratu pulunanipun, saka soripun kalihan prabu Arjuna Sasra kaglèdhèg rodhaning kareta titihanipun, môngka suwau sampun kinawasa kinari lan ing dewa saking tapabratanipun, kawênangakên mênang kalihan sadaya titah, wusana nêmahi kasor kawirang-wirangakên kangge pangewan-ewan kasèrèt kareta, lajêng kawêlèhakên [kawêlèh...]