Bedanipun priyantun alit-alitan kalihan tiyang dhusun manawi gadhah damêl, kathah, inggih punika: botên mawi Guni, botên mawi brêkatan, botên mawi tèdhèng, sarta lênggahipun botên wontên ing ngandhap, sami kursèn sadaya, meja kênapipun sami katata sae, sarta ingkang agêng manahipun, mawi rêrênggan janur kuning tuwin ron-ronan ingkang asri tiningalan. Sadiyanipun mèh sami kemawon, namung prasajanipun amratandhani bilih lêladosanipun wau sampun karêmbag rumiyin.