Kekhasan liyané saka masjid iki yaiku anané saka guru kang cacahé 10. Konstruksi saka guru katon béda karo konstruksi kang biyasa ana ing masjid-masjid jaman biyèn lan masjid-masjid jaman saiki. Yèn Masjid Agung Demak nganggo saka guru kang kagawé saka kayu, yèn saka guru Masjid Manonjaya nganggo material pasangan watu bata. "Saka guru awujud segi wolu kanthi diameter diameter 80 cm," celathune Didi Iskandar, ketua Dewan Kemakmuran Masjid (DKM) Manonjaya. Masjid iki duwé mustaka (memolo) ing payon masjid sing paling dhuwur dhéwé. Memolo iki nuduhaké gedhene prabawa kabudayan Jawa ing tlatah Sunda. Miturur Didi, konsèp memolo iku adhaptasi saka wangunan saktal kang ana ing tlatah Jawa Tengah lan Jawa Wétan ing jaman Hindhu.