Nanging sampun dados lampahing pangudi, tiyang ingkang ngudi babagan kabatosan punika tumindakipun tansah kêbêntus-bêntus, têgêsipun tansah ngambah margi ingkang gawat. Yèn caraa layangan tansah minggah mandhap manut lampahing angin. Upaminipun: tiyang ingkang ngrumaosi sampurnaning janggêrêng, punika manawi ngrumaosi apês, ing ngriku wontên raosipun minggah. Cobi punapa botên ambingungakên, tiyang ngrumaosi apês têka malah minggah.