Abdullatip amastani latu tanpa kukus tumrap dhatêng badan kula, latu punika awon kukus amradinakên. Dados awon kula ingkang kawradinakên. Punika kula amung amangsuli cêkak kemawon: pundi wontên tiyang damêl rasukan angukur badanipun tiyang sanès. Kula punika amung amaibên ingkang dados suhuring tiyang kawastanan sagêd, môngka dèrèng wontên pratandhanipun, kaping kalih kula amung pitakèn bab pamêndhêtipun cariyos Candhi Maling saking sêrat punapa, amargi saking kumêdah kula badhe sumêrêp, awit ing Kudus ngriki botên wontên tiyang ingkang sagêd anêrangakên bab cariyos Candhi Maling wau, kalampahan kula pitakèn dhatêng para têtêpangan kula ing Mangkunagaran Surakarta, wangsulanipun kawrat ing sêrat. Manawi dèrèng sami manggih cariyos ingkang kados makatên wau, môngka rêdi Kêthu punika bawah Kamangkunagaran, kadospundi kok têtiyang siti botên wontên ingkang sumêrêp. Punapa inggih kenging kawastanan awon. Manawi tiyang amratelakakên ingkang dados sumêlanging manah, saha punapa wontên awonipun manawi tiyang ambudidaya dhatêng sêsêrêpan.