dak wènèhi lènên nyaêmblog, kang dawane padha nglimalas jar, iki padha gawanên mulih, sesuk esuk yèn kowe malêbu lènên iki padha gawanên bali, antarane kowe kabèh, êndi kang lènênmu dawa dhewe, iya iku kang nyolong, rencang sami nampèni lènên nyaêmblog, ananging sami gumujêng, raosipun: punapa wontên lènên badhe sagêd modot, nyonyah amangsuli: karêbèn iya padha nuruta bae, rencang lajêng sami mantuk sowang-sowang, sadumuginipun ing griya, pun Sidin inggih punika ingkang nyolong lènên, manahipun tansah botên sakeca, awit sumêlang bokmênawi bagiyanipun lènên langkung panjang tinimbang akalihan bagiyaning kancanipun, saèstu badhe katitik awoning lêlabuhanipun, mila pamanggihipun lènên anggèning nyukani nyonyah punika prayogi kakêthok sawatawis nyari kemawon, supados benjing enjing mênawi kapriksa dening nyonyah katingala cêlak piyambak, pamanggih ingkang makatên punika ugi lajêng dipun lêksanani.