inggih botên sagêd mangsulakên lampahing baita awit saking inggiling rêdi, angaling-alingi lampahing angin. Dados baita kabêkta ing alun, rêmuk kabêntusakên ing parang, kados baita ingkang kula tumpaki wau. Wondening ingkang anyangêtakên bilai, amargi botên sagêd anginggahi pucaking rêdi, badhe angungsèkakên badan wontên ing gisik kemawon, kados tiyang sami ewah akalipun, sabên dintên tansah angajêng-ajêng ing pêjah. Anuntên têtêdhan kaêdum ing kanca kawradinakên, sami kathahipun. Wondening kanca kula sadaya pêjahipun gêntos-gêntos, mawi-mawi kuwat ringkihipun, utawi kathah kêdhike nggènipun nêdha. Sintên ingkang pêjah rumiyin, kapêndhêm ingkang kantun, wêkasanipun kula ingkang kantun piyambak, amêndhêm kanca kula. Wondening anggèn kula ngantuni gêsang, punika botên andadosakên pangeram-eram, sabab kajawinipun nggèn kula ngiwit-iwit têtêdhan, kula taksih rawat sangu sanèsipun, ingkang botên kula êdum dhatêng kanca kula. Ewadene sarêng kula sampun amêndhêm kanca satunggil, ingkang wêkasan piyambak, têtêdhan namung kantun sakêdhik, anyipta botên sagêd gêsang lami, kula sampun sadhiya damêl luwagan,luwangan. awit botên wontên tiyang ingkang badhe mêndhêm. Sadangunipun kula damêl luwangan, tansah anêtah badan kula piyambak, awit nggèn kula dhatêng ing karisakan amargi saking pandamêl kula piyambak, sangêt kaduwung dene ngantos kalampahan kêkesahan malih ngantos kaping nêm. Aliya saking panêtah punika, tangan kula ngantos mêdal rahipun, awit saking nggèn kula nganiaya badan piyambak, sumêdya anyupêt umur kula. Ananging Gusti Allah taksih kagungan wêlas, kula kaparingan kaèngêtan, lumampah dhatêng lèpèn, ingkang anjog dhatêng guwa, wontên ingriku lèpèn dangu kula awasakên osiking manah : kali sing anjog mênyang guwa iki, amêsthi ana trubusane, upama aku gawea gèthèk, tak tunggangi mêtu ing kali iku, ciptaku bakal anjog ing panggonan, kang kêna diênggoni ing wong. Yèn ora mangkono, iya ora wurung mati, sanajan matia mung salina jalarane bae. Yèn aku nganti kalakon bisa mêtu saka ing panggonan, kang anggêgirisi iki, sapisan aku anyingkiri ing papêsthèn kang tinêmu ing kancaku, kapindhone, manawa dadi ing kasugihanku. Sing wêruh sapa yèn sawêtuku [sawê...]