Adipati Pandanaran nyuwun supaya diangkat dadi siswane, Kanjeng Sunan Kali kersa nampa Adipati Pandanaran minangka siswa nanging kanti syarat ninggalake kedaton. Adipati Pandanaran kersa netepi syarat ninggalake kedaton saisine klebu kabeh banda donyane. Nah sisihane kang ora trima atine. Anggone sumusul ngetut wuri garwane kanti nggawa banda donya kang awujud mas berlian diwadahi sajroning teken. Amarga tinilar adoh sisihane Adipati Pandanaran dibegal dening pawongan loro. Ing sajroning kedaden iku ana wong telu kang luput yaiku kang sepisan sisihane Adipati Pandanaran kang wis nduweni tekat mituhu nderek garwane nanging tetep nggawa banda donyane, kaping pindo yaiku wong loro kang padha mbegal. Sisihane Adipati Pandanaran luput amarga anggone nggawa banda donya ateges durung wani pasrah sawutuhe marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Wong loro kang padha mbegal iku ya luput amarga ngrampas kagunganing liyan. Gandeng ana wong telu kang luput utawa salah mangka papan dunung iku dening Adipati Pandanaran diarani Salahtiga utawa Salatiga. Amarga Ki Adipati Pandanaran lan sisihane wis pinaringan kekuatan uga pinaringan rajah kala cakra kang dayane cilike lumpuh gedene dadi membawarna kewan. Wong loro kang padha mbegal satemah sing siji sirahe malih dadi endas wedus sing sijine sirahe malih dadi endas ula. Sawise mertobat pawongan iku sing siji dijenengi Syeh Domba lan sing sijine Syeh Cahsaka. Tumekaning Dusun Tembayat rombongane Adipati Pandanaran lan Kanjeng Sunan Kali kapethukan juragan beras kang gumedhe, ora nduweni tata susila saha ngumbar hawa nafsu. Anggone nawakake beras ora pantes regane sahingga para pawongan ora bisa mundut beras. Adipati Pandanaran kadhawuhan methukake juragan beras iku. Rehne wis diparingi kekuatan lahir batin dening panjenengane Kanjeng Sunan Kali, nalika Adipati Pandanaran methukake juragan beras ngendika, sing sampeyan tawakake iku dudu beras regane kok larang, satemah beras malih dadi pasir kabeh. Adipati Pandanaran diangkat dadi wali kanti asma Sunan