lan sawise nikahanku Asti dak boyong nang kana. Nganti sepuluh tahun mungkur saka sapatemonku terakhir karo Maharani, aku antuk tugas menyang Surabaya, sakjane aku rada aras-arasen, jujur aku tetep ora bisa mbusak lelakonku karo Maharani.Tatu iki durung pulih, lan aku ora pengen tatu iku kebukak maneh bakal nambahi ngerese atiku. Tresnaku marang Maharani, tresna kang tulus, tresna kang tanpa pamrih apa-apa senajan ta ora bisa sesandhingan omah-omah karo dheweke. Kaya tetembungan tresna ora kudu anduweni, ana benere karo lelakonku iki. Akhire kanthi rada kepeksa aku sida budhal menyang Surabaya, nganggo pesawat paling isuk. Tekan Juanda aku nuju hotel panggonanku nginep, lan cedhak karo kantorku. Rencanaku dina iki sawise urusan kantor mari aku kepengen niliki toko buku sing sering dak tekani karo Maharani, ah…Maharani maneh. Nganti saiki aku isih bisa minangkani panyuwune ora methuki dheweke. Lan muga-muga dheweke wis urip mulya karo sisihane lan anak-anake. Sanajan pengarep-arep bisa sesandhingan karo Maharani tetep ana ing pojok atiku. Maharani, kena apa jeneng iku ora bisa ilang saka telenging atiku. Ba’da Maghrib aku nyoba metu ngenggar-enggar ati, menyang toko buku kaya rencanaku isuk mau. Nalika mudhun taksi lagi eling yen kawit isuk wetengku mung klebon roti lan teh ing bandara, saiki lagi krasa ngelih. Akhire ora sida mlebu toko buku, aku mlebu kafe klangenanku ing ngarep toko buku iku. Pesen ayam goreng lalapan lan jus apel. Sinambi ngenteni pesenanku teka, aku ngiderake panyawang ndeleng suasana ing njaba, lan saka anggonku lungguh aku bisa nyetitekake kahanan ing toko buku ngarep iku. Ora sengaja mata iki kandheg marang sawijining pawongan kang nggandheng bocah cilik udakara rong taun. Maharani!!. Ya aku yakin iku Maharani !!. Aku ora bakal lali marang wanita kang wewayangane tansah kemanthil ing netraku. Maharani, isih kaya sepuluh taun kepungkur, senajan saiki wis nganggo jilbab. Malah nambahi perbawa lan anggune. Lan bocah cilik iku? Mesthi putrane, ah katone uripmu wis nemu kamulyan Rani, panguwuhku. Nanging sisihanmu kok ora katon? Aja-aja dheweke wis ijenan?Ah pikiran nglantur iku dak buwak adoh. Dak sawang terus wanita iku, nganti ora dak gape pelayan sing ngladekake pesenanku.