[...lan,] ngantos sagêd minggah-minggah pikantuk darajad luhur sarta gadhah panguwasa. Môngka lare wau prasasat dèrèng gadhah lêlabêtan (jasa) dhatêng bêbrayan utawi jagad, têka lajêng sampun ngundhuh wohipun, makatên wau botên sanès sabagean agêng tamtu saking pandamêlipun (pamêsubrata) tiyang sêpuhipun ing nguni, lan malih saking paniti pariksa kula manawi wontên tiyang sêpuh sugih anak putu, môngka namung tansah ulah kawibawan kamuktèn tuwin rêmên ngumbar hawa pêpenginanipun piyambak, punika ing têmbenipun adat anak putunipun ingkang kathah kantun nampèni rêkaos gêsangipun, dilalah kêdah makatên. Kosokwangsulipun tiyang sêpuh sugih anak putu, môngka tansah ngagêngakên prihatos tuwin nariman, punika adat ing têmbenipun ingkang kathah anak putunipun badhe sakeca gêsangipun, sabotên-botênipun inggih botên kathah kasangsaranipun.