Saking sasêla-sêlanipun panging kêkajêngan ingkang andhap-andhap, kalêrês sangajênging papan pandhêlikanipun Tarsan, ujug-ujug katingal wontên rai kêbak wulu, mêdal. Mripatipun ingkang alit katingal bêngis, lajêng nitipriksa ing kiwa têngênipun papan ngriku, saha lajêng nolèh lapur dhatêng kêthèk-kêthèk sanès ingkang sami wontên ing wingkingipun. Saking papan pandhêlikanipun Tarsan mirêng têmbunging kêthèk anggènipun wicantên dhatêng kancanipun wau. Ingkang punika anêrangakên, bilih ing papan ngriku têntrêm botên wontên punapa-punapa.