[...mèswari] anjrit karuna dhawah ing kisma ngantos kantu saya adamêl wêwah giyuhing galihipun sang prabu, ingkang rayi kacandhak katarik wontên ing pangkon sarwi ingêmêk-êmêk êmbun-êmbunanipun, sarêng èngêt lajêng angrungkêbi ingkang raka: sarwi matur, gusti pun Sumilir wontên pundi, kula botên sagêd kantun, sang prabu angandika: sarèhna pikirmu yayi dhisik, tak ngaturi uninga marang pratapan, sang prabu lajêng utusan ngaturi ingkang raka. Utusan enggal lumampah, dhatênging utusan ing pratapan, matur sarèhing dinuta sarta angaturi rawuhipun sang prabu. Sang prabu wrêdha sakalangkung kagèt sarta ngungun ing galih lajêng enggal tindak, sarawuh ing kadhaton, taksih amêningi otêring pura, sang prabu taruna lumèngsèr lênggah marikêlu nêmbah sarwi matur, gusti putra paduka pun Sumilir dhinustha ing duratmaka, putra tuwan pun Timur ingkang ngodhol lampahing duratmaka. Sang prabu