Kadosdene patrapipun Sang Duryudana anggènipun anjêmparing kasêbut ngajêng, punika mathuk yèn ta kangge nyanepakakên êmpaning manah kuwur utawi kisruh wau. Kosokwangsulipun patrapipun Sang Arjuna dados ngibarating manah wêning, rêsik, botên kawoworan, bokmanawi inggih mathuk yèn ta kangge ngibaratakên êmpaning manah: suci. Upami wujuda gêgaman makatên dayanipun sakalangkung cêsplêng, bokmanawi dayanipun cipta inggih samantên ugi, amila ing bab punika sèlèhipun ing raos nyumanggakakên ingkang karsa amêrdèni.