Asu mêngkono uga, wis kêrêp ana asu têtulung bêndarane saka bêbaya gêdhe, kayata ana asu milu mbêdhil bêndarane. Barêng têkan ing alas, bêndarane tiba kalêngêr, jalaran bêdhil kêcanthèl ing pang, awake dhewe kêbêdhil. Asu nuli mlayu marani bêndarane putri, nggubêl, anggèrèt jarike karo mbaung mêmêlas-asih. Bêndarane putri banjur ngêrti yèn ana bêbaya, mula enggal-enggal kongkonan wong marani. Tujune tatune ora ambêbayani, nanging upama ora kêtulungan dening asune mau iya bisa uga tumêka ing pati. Cêkake yèn asu iku wis kondhang bab kasêtyane nyang bêndarane.