Bôngsa kula têtiyang Jawi punika, taksih kathah sangêt ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng pikajênganipun bôngsa Walandi, kados ta: pêrlunipun angwontênakên pamulangan Jawi, Walandi tuwin sanès-sanèsipun, punapa malih tiyang pakampungan saha padhusunan, kenging dipun wastani mèh babarpisan botên ngrêtos dhatêng pêrlunipun pamulangan wau. Caranipun pakampungan utawi padhusunan, ingkang kathah bilih gadhah anak, nalika taksih alit panggulawênthahipun sae, mèh kadosdene bôngsa Walandi, inggih punika bab têdhanipun, pangangge saha badanipun sabên dintên kaparsudi saenipun, ananging bilih lare wau sampun sawatawis agêng, umur 4, 5 utawi 6 taun, panjaginipun wiwit kirang, kauja sapikajênganipun lare. Awit saking tisna saha asihipun dhatêng anak, punapa malih tiyang sêpuh wau sumêlang bilih anakipun ngantos nangis, dados punapa kemawon ingkang dipun têdha utawi dipun kajêngakên, botên pisan-pisan [pisan-pisa...]