6. Wontên ingkang sampun mêncit kawruhipun, gêsangipun piyambak utawi gêsang kita (titah) punika kaanggêp Pangeran ingkang sajati. Makatên punika inggih dèrèng dumugi, dêstun sawêg dumugi kikising kawula Gusti. Manawi Pangeran punika gêsang kita mangke rak lajêng sami kemawon kalihan tiyang ingkang manêmbah ing asma, bontosipun namung dumugi gêsang-gêsèng kemawon.