Ridwan anduwèni niyat becik rupa ngadegaké sekolah kanggo warga Désa Cikadongdong. Dhèwèké kang "gigih" merjuangke supaya Madrasah Ibtidaiyah An-Nazwa bisa kalaksana lan migunani ing désa kuwi. Nanging kahanané Ridwan kang ora duwé dana kang dadi panyebabé jaman enom Muhamad Ridwan dadi akèh crita abot lan ora nyenengaké. Nalika biyèn Ridwan lila dadi tukang ojèk nganti dadi buruh "migran". Dhuwit kang wis dikumpulaké banjur digawé mbayar nganti "rénovasi" sithik-sithik gedung awal Madrasah Ibtidaiyah An-Nazwa kang isih awujud gubuk cilik-cilikan. Nanging pakaryan Ridwan kang saben dinané kudu srawung karo préman malah ndadekaké "stigma" ala para warga marang dhèwèké. Ananging Ridwan ora gatèkaké apa sing diujarake pawongan akèh, amarga kanggo dhèwèké kang paling penting niat lan lakune ora padha karo apa kang diujarake para warga. 