ingsun wus anyaritakake bab purwane ana aran semadi, iya nalikane Ad-haama kasengsem marang kang adi (edi, endah). Mungguh tembung semadi iku saweneh ana kang nembungake ‘Sumadi’, kang pinangkane saka gerbaning tembung ‘su’ lan ‘sandi’. ‘Su’ ateges luwih, ‘sandi’ iku werdine ora gampang wineruhan (samar). Dadi wutuhe: ambiyak warana pelenggahaning Kang Maha Luwih, iku sayekti ora gampang wineruhan. Kacarita Ad-haama wus bisa kalakon bali marang padunungane lawas, nunggal