1: Tiyang Jawi ing jaman kina punika manawi pinuju eman èwêd punapa-punapa, kados ta: mantu, gadhah anak, sakit tuwin sapanunggilanipun, sampun tamtu nyambat utawi nyraya para sêpuh lêluhuripun, ingkang sampun sami botên wontên, dipun dhatêngakên suksmanipun, lampahipun sarana pamujian utawi sêsaji.