nalika taun 1883, lan dados sekretaris jenderalipun 2 taun candhakipun. Antawis taun 1907 lan 1943, piyambakipun njabat dados Presiden Biro Perdamaian Internasional, lan pikantuk Nobel Perdamaian nalika taun 1913. Piyambakipun minangka salah satunggaling anggota delegasi Belgia dhateng Konferensi Perdamaian Paris nalika taun 1919 lan wonten ing taun candhakipun, dados wakil Belgia dhateng Majelis Umum Liga Bangsa-bangsa. Sadangu gesangipun, piyambakipun aktif wonten ing salebeting masyarakat perdamaian kalebet Masyarakat Arbitrasi lan Perdamaian Belgia. Internasionalismenipun saged kapanggihaken wonten ing sawijining esai ingkang dipunterbitaken wonten ing taun 1916 kanthi judul La Grande Solution, ing pundi piyambakipun nywantenaken dipunbentukipun Parlemen, Konstitusi, lan Bank Dunia, ugi pembentukan basa univesal.[4]