Saking pamanggih kula bab sêsêbutan punika babagan ingkang prêlu tuwin gawat ingatasipun tatakrama Jawi, amargi unggah-ungguhing basa, êmpan papaning pamicara, punika ingkang tamtu dados pêpucukaning rêmbag, sêsêbutanipun rumiyin, môngka wêwatoning sêsêbutan Jawi badhe ical tanpa lari, saiba badhe kados punapa patraping tatakramanipun bôngsa Jawi, punapa inggih badhe wontên kawontênan upami barang: wêsi dadi êmas.