Radèn Jayasantika lampahipun kandhêg ing padhepokanipun Ajar Samparwadi ing rêdi Ijo ngantos dangu. Sampun wongsal-wangsul anggènipun pamitan badhe anglajêngakên panglarinipun Dèwi Nawangsih, nanging namung tansah dipun wangsuli bilih dèrèng mangsanipun kemawon, dangu-dangu sang jaka sangêt panêsêkipun anggèning nêdha pitêdah panggenanipun sang putri. Salingsinganing rêmbag Radèn Jayasantika madêg suraning driya, Radèn Jayasantika kasabdakakên badhe sirna saking tuwuhipun pribadi, sabdanipun sang ajar anêmahi, Radèn Jayasantika sanalika jlêg malih dados sagawon abrit, dahat kaduwung ing galih, sangêt panalangsanipun dhatêng sang ajar, enggaling cariyos, sang jaka lajêng lumampah mangilèn, anglampahi pitêdahipun sang ajar, dangu-dangu kapanggih kalihan sang dèwi. Kalampahanipun dados jatukrama, sami kalihan cariyos kasêbut nginggil, amung ing ngriki mawi anyriyosakên, bilih sagawon wêkdal pêpasihan kalihan sang dèwi, sagêd malih dados jalma, wangsul warninipun ing wingi nguni, andadosakên pirênanipun sang dèwi, nanging sabibaripun pêpasihan lajêng wujud sagawon malih. Botên dangu apêputra priya pêkik warninipun, kanamakakên Radèn Suputra, pawingkingipun suwita Prabu Widayaka ing Purwacarita.