Ana sing kandha, manawa têkan ing panggonan kang uwonge uyêl-uyêlan, kudu manggon ing saburine sing didhèrèkake, dadi bisa ngawat-awati. Nanging saka pamikirku yèn kaya ngono sêsake uwong-uwong mau tumiba mênyang sing didhèrèkake. Balik yèn kowe manggon ana ngarêp, tanganmu kiwa nggocèki sing kok dhèrèkake amrih aja kasingsal, tangan têngên kanggo jaga-jaga yèn ana pakewuh, rak luwih prayoga ta.