mlaku ing dhuwur awang-awang* (pesawat), *Kali ilang kedhunge*, *Pasar ilang kumandhang’e,* Iku tondho yen tekane *jaman Joyoboyo* wis cedhak. Bumi soyo suwe soyo mengkeret, Sekilan bumi dipajeki, Jaran doyan mangan sambel, Wong wadon nganggo pakeyan lanang.. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi, Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe, Menungso podho seneng nyalahke Ora ngendahake aturaning Gusti , Barang jahat diangkat-angkat, Barang suci dibenci, Akeh menungso mung ngutamakke dhuwit, Lali kamanungsan, Lali kabecikan, Lali sanak lali kadang. Kepingin urip mewah, Ngumbar nafsu angkoro murko, nggedhekake duroko, Wong bener thenger-thenger, Wong salah malah bungah, Wong apik ditampik-tampik, Wong jahat munggah pangkat Wong agung kasinggung, Wong olo kapujo, Wong wadon ilang kawirangane, Wong lanang ilang kaprawirane Akeh wong ngedol elmu, Akeh wong ngaku-aku, Njobone putih njerone dhadhu, Ngakune suci, nanging sucine palsu. Akeh bujuk akeh lojo, Akeh udan salah mongso, Akeh prawan tuwo, Akeh rondho nglairake anak, Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapak’e. Agomo akeh sing nantang, Prikamanungsan soyo ilang. Omah suci dibenci, Omah olo soyo dipujo. Anak mangan bapak, Sedulur mangan sedulur. Konco dadi mungsuh. Guru disatru. Tonggo podho curiga. Kono-kene soyo angkoro murko. Mbesuk yen ono peperangan. Teko soko wetan, kulon, kidul lan lor. Akeh wong becik soyo sengsoro, Wong jahat soyo seneng. Wong salah dianggep bener. Pengkhianat nikmat. Durjono soyo sempurno. Wong jahat munggah pangkat. Wong lugu kebelenggu. Wong mulyo dikunjoro. Wong wadon nglamar wong lanang. Wong lanang ngasorake drajate dhewe. Sing gedhe kesasar. Sing cilik kepleset. Sing wedi mati. Sing nekat mbrekat. Sing ngawur makmur. Sing ngati-ati ngrintih. Sing ngedan keduman. Sing waras nggagas. Pitutur Jowo asli iki ojo dilalekno … Urip iku mung sedhelo … Mulo, pitutur iki sebarno marang poro konco …!! Matur Nuwun … Jakarta, 17 November 2016Advertisement