midhanget pawarta iku, banjur tindak sumingkir saka ing kono, nitih prau, arep miyambak menyang panggonan kang sepi. Nanging bareng wong golongan padha krungu bab iki, tumuli padha nusul, lumaku ing dharatan saka ing kutha-kuthané. 14 Nalika Panjenengané minggah ing dharatan, lan pirsa wong golongan kang akèh banget cacahé, panggalihé trenyuh marga saka welasé marang wong-wong mau. Panjenengané banjur marasaké sing padha lara. 15 Soréné para sakabaté padha sowan ing ngarsané lan matur, "Panggénan punika sepi tur wancinipun sampun lungsé. Pramila tiyang kathah punika Panjenengan parengaken supados sami késah dhateng dhusun-dhusun tumbas tedha piyambak-piyambak." 16 Nanging Yésus ngandika marang para sakabat, "Ora usah padha lunga, kowé baé padha mènèhana mangan." 17 Unjuké para sakabat, "Ing ngriki kawula sami mboten gadhah punapa-punapa, kejawi roti gangsal lan ulam toya kalih." 18 Dhawuhé Yésus, "Gawanen mréné, wènèhna Aku." 19 Panjenengané banjur paring dhawuh marang wong golongan supaya padha linggih ana ing pasuketan. Lan sawisé nampani roti lima karo iwak loro mau, Yésus banjur tumenga ing langit ndedonga nyuwun berkah, tumuli nyuwil-nyuwil roti lima karo iwak loro mau, diparingaké marang para sakabat, lan para sakabat banjur padha ngedum marang wong golongan mau. 20 Kabèh banjur padha mangan nganti wareg. Sawisé mangkono wong-wong nuli padha ngumpulaké cuwilan-cuwilan turahané nganti rolas wakul kebak, 21 sing mèlu mangan mau cacahé wong lanang kira-kira limang èwu, iku wong wadon lan bocah-bocah ora kapétung. 22 Sawisé iku Yésus banjur meksa marang para sakabaté, supaya padha nunggang prau, ndhisiki tindaké menyang sabrang, déné wong golongan padha kadhawuhan mulih. 23 Bareng wong golongan wis padha kadhawuhan mulih, Yésus banjur minggah ing gunung piyambakan, arep ndedonga. Bengi iku Panjenengané piyambakan baé ana ing kono. 24 Nalika iku lakuné prauné para sakabat wis sawatara stadi saka pinggir lan lagi montang-manting katempuh ing ombak, amarga anginé nampek. 25 Bareng wayah giliraning rondha kaping pat Yésus tindak nusul para sakabaté, tindaké napak ing sagara. 26 Nalika para sakabat weruh Panjenengané tindak ing sandhuwuring banyu iku, padha kagèt lan alok, "Ana memedi!" banjur padha jerit-jerit, marga saka wediné. 27 Nanging Yésus tumuli ngandika marang para sakabat, dhawuhé, "Padha ditatag atimu! Iki Aku, aja wedi!" 28 Pétrus banjur munjuk marang Panjenengané kalawan mbengok, "Gusti, manawi saèstu Panjenengan, mugi andhawuhana kawula murugi Panjenengan kaliyan napak ing sanginggiling toya." 29 Panjenengané banjur dhawuh, "Mrénéa!" Pétrus banjur mudhun saka ing prau, lumaku napak ing banyu, marani Yésus. 30 Nanging bareng kena angin gedhé, banjur wedi, satemah wiwit ambles, tumuli mbengok, "Gusti, nyuwun tulung!" 31 Yésus énggal-énggal mulung astané, nyepeng Pétrus sarta ngandika, "Hé, wong kang cupet ing pangandel, yagéné kowé mangu-mangu?" 32 Banjur padha munggah ing prau, anginé tumuli mendha. 33 Wong saisiné prau padha sujud ana ing ngarsané lan matur, "Panjenengan punika saèstu Putranipun Allah." 34 Sawisé nyabrang, padha mentas ana ing Genesarèt. 35 Bareng wong-wong ing panggonan kono wis padha ora pangling marang Yésus, banjur padha awèh weruh marang sawewengkon kono kabèh. Wong-wong banjur padha ngirid sakèhing wong lara, digawa marang ngarsané. 36 Kalawan matur, keparenga mung