kêncêng, dina ora bisa ngalang-alangi, yèn kosumênèkake sadina, amasthi kadhisikan wong liya. Wong anggolèki dina utawa sangat bêcik iku ora salah, sarta wong iku ora ngarani alaning dina. Karêpe golèk dina bêcik iku mangkene: tibane gawe diancang-ancangi sawatara môngsa kang karuan lawase, uwong bisa ngetung kurang pirang dina, dadi sadurunge tiba dina kang dipasthèkake mau, tutug olèhe tata-tata ubarampèn sing pêrlu-pêrlu kanggo ngrampungi sêdya. Kowe duwea sêdya apa-apa, yèn wis sadhiya sangune, wus kopagêri kang bakal dadi kapitunane, amasthi bae kari bêcike. Bêcike iku kagawa saka pêpaking piranti, ora saka araning dina. Upama ana wong