Ing nginggil sampun katêrangakên bayi punika kêdah kasêsêpan kaping pintên ing dalêm sadintên sadalu. Prêlunipun kangge anjagi kasarasaning badanipun bayi saha ibunipun. Manawi bayi dipun sêsêpi lajêngan kemawon, sagêd ugi adamêl rusaking wêtêngipun, dene tumraping ibu adamêl rusaking pênthil, sami pêcah saha lècèt, satêmah botên sagêd nêsêpi malih jalaran saking sakit. Upami tatu wau botên kraos sakit, ugi botên kenging kasêsêpakên, jalaran tatunipun sok angêmu nanah, dados saupami kaênyut ing bayi, sampun tamtu bayinipun lajêng sêsakitên, sabab nanah punika angandhung sêsakit, bilih kalampahan makatên, bayinipun tamtu lajêng dipun dhot, môngka ing nginggil sampun kacariyosakên bilih bayi punika prayogi dipun sêsêpi piyambak.