Petruk : Lho Ma, wong tuwa kuwi kudu sing akèh sêbute, aja kok banjur tansah amburu marang hawa nêpsune bae. Durung-durung kok wis pêcuca-pêcucu kaya wong kelangan simpênane êndhas gêrèh. Aku mau rak ora matur propesor, sing dak aturake rak propsor, mungguh karêpe: yèn prope wis dicopot, isine banjur diilingake ing gêlas: sor, yaiku gathuke karo wong kang karêm bir, anggone: cêpat-cêpot ora lèrèn-lèrèn ambukaki proping gêndul bir, banjur: sar-sor, diilingake ing gêlase, kang wusanane bire mau nganti munggah ing sirahe. Amara, wong sing kaya mangkono kuwi