mirsani kang ibu lan sakabat kang ditresnani ngadeg sacedhaké kono, banjur ngandika marang kang ibu, "Ibu, punika ingkang putra!" 27 Nuli ngandika marang sakabat mau, "Lah iku ibumu!" Wiwit nalika iku sakabat mau banjur mboyong ibuné Ye'sus menyang omahé. 28 Sawisé iku, sarèhné Yésus pirsa, yèn samubarang kabèh wus rampung, banjur ngandika, -- supaya kayektènana kang katulis ing Kitab Suci --: "Aku ngelak!" 29 Ing kono ana wadhah kang kebak isi anggur kecut. Tumuli ana wong kang nyelupaké spons ing anggur kecut mau, nuli katuncepaké ing pang hisop, banjur diaturaké ing tutuké Yésus. 30 Sawusé necep anggur kecut mau, Yésus tumuli ngandika, "Wus rampung!" Panjenengané banjur nungkulaké mustaka lan masrahaké nyawané. 31 Sarèhné pinuju dina pacawisan lan supaya ing dina Sabat layon-layon ora tetep ana ing kayu salib -- sabab dina Sabat iku dina Sabat kang pinunjul -- mulané para pangarepé wong Yahudi padha teka sarta duwé panyuwun marang Pilatus supaya sikilé wong-wong kang ana ing kayu salib padha karemukana, lan layoné diudhunaké. 32 Mulané para prajurit banjur padha mara sarta ngremuki sikilé wong siji lan sijiné kang disalib bareng karo Yésus. 33 Nanging bareng tekan enggoné Yésus lan weruh menawa Panjenengané wus séda, wong-wong iku ora padha ngremuk sampéyané. 34 Éwasamono salah sijiné prajurit panunggalané iku njojoh lambungé Yésus nganggo tumbak, lan sanalika metu getihé lan banyuné. 35 Wong kang ndeleng dhéwé bab iku, iku kang neksèni, lan paseksèné iku nyata, sarta wong iku mangerti, yèn paseksiné iku nyata, supaya kowé uga padha pracaya. 36 Sabab kelakoné iku mau supaya kayektènan kang katulis ing Kitab Suci, "Ora ana balungé kang diremuk." 37 Lan ana tulisan manèh kang mratélakaké, "Wong-wong bakal padha nyawang Panjenengané, kang wus dijojoh." 38 Sawusé iku mau, Yusuf saka Arimatéa duwé atur panyuwun marang Pilatus, supaya