Garèng: Truk, kowe kuwi le ora mèmpêr. Prakara protès sarana bayar sêpuluh rupiyah, kuwi rak lagi jênêng usul, tur usul sing ora kalêbu nalar, têgêse: bisa uga salahe kana, nanging kene sing dikon bayar, ana ujug-ujug têka: glothak, dicêplosake bae. Ambalèni rêmbugane ing ngarêp, Truk. Aku pancèn iya prêcaya bangêt, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe kuwi ora bakal kapiran mungguhing pitulungan dhoktêr, sanadyan malarata dikaya ngapa. Mung bae, hla kiyi sing sok dadi munêg-munêging rêmpêlu, nèk sing lara kuwi wong mlarat, banjur ngaturi ndara dhoktêr, sing akèh anggone arêp rawuh sok banjur sugih aras-arasên, lumrahe mung sok dhawuh: kudu digawa nyang sebesèt (romah sakit).