iki, prayogane kabeh amal kang siro lakoni iku kerono ngeGungake Allah lan ora ngawasi yen siro ikubiso gawe panggawehan (ngelakoni siji amal) sedeng Allah Ta’ala ora merekso siro lan nelithi siro..Yen ono wong ngelakoni duso, iku ono ing awake ono pepeteng. Dadi maksiat iku empere koyo geni, lan petenge ati iku khususe maksiat koyo dene wong kang ngurupake geni ono ingjero omah, sak jerone mongso pitung puluh (70) tahun. Kang siro tingali omah iku mesti ireng akeh anguse. Semono ugo sebab maksiat, ati dadi ireng, bersihe’khanti taubat marang Allah dadi anane ino, petenge ati lan kaling-kalingan ati iku tansah bareng maksiat, yen siro taubat marang Allah, labet-labeteduso iku bakal ilang.Siro kelebu wong kang umbar-umbaran, urip niro iku naming kerono siro iku ninggalake anut marang Nabi Muhammad saw lan siro ora bakal biso oleh keluhuranono ing kersane Allah, kejobo yen siro gelem anut marang Nabi Muhammad saw, sedeng anut marang Nabi Muhammad saw iku ono werno loro(2): anut secara teerang lan anut secara samar. Anut secara jelas, koyo nindakake sholat, poso, zakat, haji, perang lan liyo2ne.. Anut secara samar yoiku yen siro iku bundeli kempele ati madep marang Allah, sakjerone sholatniro ora angen2, sak jerone moco Al-Qur’an, dadi yen siro ngelakoni tho’at, umpamane sholat lan moco Qur’an, nuli siro ora nemu kempele ati lan ora angen2, siro ngertiyo yen ono ing awak niro iku ono penyakite kang samar yoiku penyakit gumede, utowo ‘Ujub (anggawok-gawokake amal) utowo penyakit2 liyane. Allah Ta’ala wus dawuh kang artine:” Ingsun bakal ngenggoake, tegese ngedohake sangking ayat2 Ingsun marang wong kang podo gumede ono ing bumi tanpo ono haq gumede, dadi siro iku empere koyo wong kang loro panas kang ngerasakake pahite gulo (ing mengkono gulo iku legi).Maksiat sarono ono roso ino lan karep marang Rahmate Allah iku luwih bagus katimbang tho’ay