Sadèrèngipun kula nglairakên raosing manah, langkung rumiyin ngaturi katrangan pangênutipun rama rêdhaktur ing côndrawarti Narpawandawa wulan April 1938 ôngka 4 kaca 60, kula botên sagêd ngaturi kadospundi rekanipun, kula rumaos bilih panyêrat kula wau kêlacutên, dhapur cumanthaka, wasana sumôngga ing pakêmpalan kita Narpawandawa, tuwin ingkang wajib anggalih. Parlu ingkang kula aturakên, sarêng dhumawuhing tatanan anyar santana dalêm grad V lajêng wontên suwantên ingkang kirang sakeca kapirêngakên. Tur pancèn sampun ngadat, sabên wontên kaanan enggal, adhakan anggonjingakên bawana, sawangan pêtêng lêlimêngan. Amung ingkang dados panalangsaning manah kula wau, ya talah, dene jamanipun sampun padhang sumrawang, sampun kathah para sarjana mandhap sangking kayangan, kalamôngsa asring wontên [wontê...]