76. Yangne sira iku nakluke dadi sejatine pangucape, yenta sira dene durung weruh iku durung weruh, iku durung sampurna kaweruhe, iya iku kang sejati kang adoh gingsir, langgeng purba karsa wusesa dadi wujud ira iku, ingaranan Wujudullah, uripira iku uriping Allah, tegese mahluk iku kadi wayang tumrapang kelir sejati, kang kawuningan kelir anging wayang kewala, ingkang ana, ingkang urip, ingkang molah, anapun pinasthi ingkang aran kelir sejati iku iya iku kang katrapan wayang, ora kena anarana kolir sejati, krana suwung ingkang mengkana ana si kelir ingkang katrapan wayang, iku kalangan dening wayang iku krana jamane kelir iku dene katrapan wayang, iya iku amer, anging aran manuke, anapun ingkang durung oleh wejanging guru ingkang sampurna yekti meksi awedi ing ujar iku, krana dene durung anduga pangawusa, meksih katungkul, ing roro, nadyan anggegurua yen kemba-kembayen durung trimo katrimo ing kalbune ingkang suci temahan mesti bingung pangaweruhe wong iku, dene durung weruh ing panarima iku winastaning guru, iku pemawusane den nyata aja owah pangeran denira ngelmu rasa iku den anunggal, wujude wis manunggal tokit arane ran riniwariwa malih sampun kapungkur sakehe sauiskara kabeh, waluya mulih maring jatine, dadi ing papan turune iku dadi pangaweruhe kabeh krana den sampun-sampun atunggal tingale, inggih puniko Shalat arane.