kagète, nanging barêng wus midhangêtake ing aturiature. Ibnukajar, apa lêlakone ing alas mau, banjur dhawuh: "O, Ibnukajar, kowe kudu muji sukur ing Pangeran, kang andhêdhêr pitutur bêcik marang kowe, mula iya kudu koestokake." Ibnukajar uga wis nglênggana, mula banjur anjurung sinau ngèlmu-ngèlmu manèh tanpa nganggo dicathêti kaya sing uwis-uwis, nanging mêsthi diapilake. Wêkasane Ibnukajar dadi ngulama gêdhe, kang mumpuni sakabèhe ngèlmu, tur kabèh kawruhe matêng, tumancêp ing sanubari kabèh, lan sangajale ninggali kitab-kitab karangan kang adi luhung. Sawênèh ana dhawuh pawêlinge dhapur wulang surasane mêngkene: