Dhong aku padha tilik paman sing dadi priyayi ing nagara liya, wayahe mangan awan, aku lan adhiku kabèh padha mangan barêng karo putrane paman, barêng lagi wiwit mangan êmbah wedok mara karo alok: Lo, kêna ngapa, Har, kowe wiwit mangan ora nyêbut bismillah, apa lali nèk ana ngomahe dhewe. Har andêngèngèk sêmu kagèt: O, iya, bah, bismilahku andadèk kèri anèng ngomahku dhewe. Wis nèk ngono tak nyilih bismillahe Dhik Ni wae. [wa...]