Sang prabu angandika, hèh, wong guna, wataraku lawas olèhmu marsudi budi, sarta bangêt kangelanamu, kongsi kowe bisa duwe kagunan kaya mêngkono, mulane kowe bakal dakganjar. Sang prabu nuli ngandika lirih marang abdine, abdi kang dipangandikani, banjur lunga, ora suwe bali, anggawa