[...cêpêng] ing bajag, sami rêbat koripan piyambak-piyambak. Sang pangeran sangêt eram ing galih nyumêrêpi jirih-jirihipun para kuli, kathahing bajag kintên-kintên namung wontên salangkung, bêrahipun sang pangeran langkung tiyang kalih atus banthuk-banthuk sarta sami asikêp dêdamêl, punika lajêng gugup asalang tunjang rêbat plajêng rumiyin, satunggal botên wontên ingkang purun lawan, punika sang pangeran sawêg sumêrêp yèn pêrlu angangge tiyang sae sakêdhik, tinimbang tiyang awon kathah, nanging sumêrêpipun sampun kasèp, sang pangeran kantun anggana, kulinipun bibar sadaya, satunggal botên wontên ingkang kantun, badhe dipun lawan piyambak rumaos botên kaconggah mêngsah tiyang salangkung, sang pangeran lajêng dipun cêpêng ing bajag, kabêsta sarta kaêrut ing tiyanging baita, dipun lukari kapadosan gembolanipun arta, nanging botên wontên, dipun pitakèni wontên ing