dhatêng raos sakit, namung sakecanên raos gatêl kinukur, wêkasan babak nanging botên kraos. Sumêrêp-sumêrêp mênawi babak, sarêng ing wanci siyang, punika lajêng ngungun agêtun. Punapa malih ingkang sawêk nandang gudhigên, punika kirang prayogi sangêt, awit sarêng kangge ngukur, gudhigipun sami nglinyam, kruma kathah ingkang [ing...]