Dumugi samantên cariyosipun lêlampahanipun sudagar ing nagari Basorah, nêtêpi ungêling paribasan, sapa salah, sèlèh, punika sayêktos, mênggahing kawontênan ing donya punika, pundi ingkang botên sagêd angsal karampungan saking pangadilan ing donya, adatipun sagêd angsal karampungan saking Gusti Allah. Dhumawahing karampungan utawi paukuman, tarkadhang enggal, tarkadhang lami. Tarkadhang dipun tampèni ing tiyang ingkang nglampahi kalêpatan piyambak, tarkadhang (saking laminipun) dipun tampèni anak putunipun, môngsa dhumahing paukuman ingkang makatên wau miturut sakarsanipun Gusti Allah, botên miturut kajêngipun manungsa, makatên ugi warnining paukuman inggih miturut sakarsanipun Gusti Allah. Tamtunipun sagêd trêp kalihan takêring kalêpatanipun, sampun botên kenging dipun pokruli. Samantên anggènipun sudagar neneman anglabuhi dhatêng semahipun, labêt saking trêsnanipun sangêt, ngantos kadugi nambêlakên umuripun sapalih, ewadene sarêng semahing sudagar neneman wau dipun piluta ing sanès, satêmah kengguh, dening melik barang kang mêlok, ngantos supe dhatêng Pangeran ingkang asipat uninga, lan adil, mila sarêng kyai sudagar têmên-têmên panuwunipun, Pangeran ingkang asipat mirah lan asih kaparêng ngadili, sintên ingkang salah kêdah sèlèh, [sè...]