Jaksa andangu akèh-akèh, nanging Si Jaya têtêp mukir, ature: "Ndara, upami dhuwung punika kawula pêndhêt, gèk lajêng kawula angge punapa? Manawi kawula sade, têmtunipun tiyang-tiyang inggih lajêng sami sumêrêp, bilih punika gadhahanipun Parta. Manawi kawula simpên, wah, rak namung lajêng dados pikiran."