Jagung kum-kuman wau, yèn sampun wayu kalih utawi tigang dintên tigang dalu, sampun kenging kadamêl, glêpung. Murih sirnaning gônda ingkang botên eca, kaêtusa rumiyin, nuntên kapususana. Lêrinipun, inggih punika toya tus-tusaning pususan ingkang awarni pêthak, yèn karsa ngadhahi, nuwun inggih wontên paedahipun. Badhe kaaturakên ing wingking.