Satunggiling insinyur ing New York Edison Company gadhah pamanggih makatên: manawi manusa mêsin sampun limrah dipun angge, têtiyang badhe sagêd luwar saking padamêlan ingkang awrat. Manusa piyambak badhe angsal wêkdal ingkang ombèr kangge manah padamêlan ingkang ènthèng-ènthèng, nanging prêlu. Mila sampun sami kuwatos badhe kadhêsêk panggaotanipun, malah kaanggêpa kadosdene rencang ingkang kenging kapasrahan padamêlan awrat-awrat. Manawi kathah tiyang ingkang sugih wêkdal kangge manah pandamêl ingkang prêlu-prêlu, badhe sagêd angsal kasênêngan ingkang nocogi kalihan idham-idhamanipun.