grumbul têrus ngêlèng ana ing sangisore watu gêdhe kang tinêmu ing grumbul kono sarta tansah mikir-mikir apa kang wus dilakoni. Sakabèhe kêthèk lan lutung ora kèri buja wiwaha marang R. Sêputra sakarone. Ora kêndhat padha ngaturi wowohan ing ngarsane sang bagus. Nadyan pating cruwèt kaya ngapa, R. Sêputra ngêrtos manawa sakabèhe kêthèk bêntung padha ngeman marang sarirane, tandhane padha ngaturi dêdhaharan: manggis, dhuku sapanunggalane kang banjur didhahar agawe marêming panggalih.