2. Bab waragad pangupakaranipun tiyang sakit ewah, prayoginipun nagari botên ambayar, amargi sêsakit ewah punika sêsêrêpanipun parêpatan, kaewokakên kadosdene sêsakit usum-usuman (èpidhêmi) môngka bab èpidhêmi wau kangjêng guprêmèn ingkang wajib, dados ing pamanggih sampun lêrêsipun bilih pangupakaranipun tiyang sakit ewah punika dados sêsanggèn kawajibanipun kangjêng guprêmèn.