Ingkang dipun pêndhêt punika baranging tiyang sêpuhipun piyambak ingkang botên misra, kadosta: yatra saksèn, gêndhis sacuwil, pèn satunggal lan sapanunggilanipun. Ananging yèn ngantos manuh, benjing agêng sêpuhipun inggih purun mamêndhêt barang ingkang agêng. Yèn kêpèpèt purun mêndhêt barangipun tiyang sanès. Dados piwulang wau satêngah sampun jarwa.