Kacariyos ing satunggal dintên, para putra sawêg sami bujana sarwi kasukan, dumadakan wontên satunggal abdi sowan dhatêng nabi Ayub, aturipun: "Kagungan sampéyan lêmbu tuwin kuldi sami kabradhat déning tiyang Baduwi, malah ingkang angèn sami dipunpêjahi. Namung kula piyambak ingkang mrucut, lajêng angaturi uninga dhumatêng sampéyan punika." Dèrèng têlas aturipun abdi wau, lajêng katungka dhatêngipun abdi malih, aturipun: "Kagungan sampéyan ménda kasambêr ing gêlap latu, têlas kabêsmi dalah para pangènipun. Namung kula piyambak ingkang wilujêng, mila énggal lajêng ngaturi uninga punika." Abdi wau dèrèng dumugi anggènipun matur, kasaru dhatêngipun abdi malih, aturipun: "Kagungan sampéyan unta sami kaplajêngakên dhatêng[228] tiyang Kasdim. Ingkang angèn sami dipunpêjahi, namung kula piyambak ingkang mrucut, mila lajêng ngaturi uninga ing sampéyan." Dèrèng rampung aturipun abdi wau, lajêng wontên malih abdi dhatêng, aturipun: "Para putra sampéyan jalêr èstri sawêg sami bujana, dumadakan wontên