Petruk: Ing sarèhne wong wadon marang sing lanang nganggêp sadulur tuwa, sarta ngajèni sawatara, rak iya banjur cêtha bae, yèn ing sajêroning omah kono iya sing lanang kang dianggêp têtuwane, iya kêpala somahe. Seje karo bôngsa kulonan, Kang Garèng, kuwi angèl bangêt anggone arêp nyêbut: êndi sing dadi têtuwane, dadi: êndi sing dadi kêpala somahe. Basane: lanang wadon mung kowe-kowenan, le padha nyênyêbut, sing lanang ngundang sing wadon, mung: Mari, Mari, bae, sing wadon nyang sing lanang, iya mung: Jakob, Jakob, dadi ana ing kono: lanang wadon katone iya mung