JATIPambukaBuku iki, isine dudu alat sing gumatok utawa patokan mati kang duwe maksud sapa wae kang gelem, akeh kabagian urip sajati. Ing donya iki, lan kepengin menawa nek wis teka titi wancine bisa nampa “kasampurnan jati”, laku sing ora dikudokna, malah ora bener, menawa isi dadi pedoman utawa patokan (didadekna koyo patokan, paugeran, apa maneh dadi dogma).Buku iki isine mung menehi tuntunan kepriye menungsa bisa meguru marang guru sejatine dhewe, yaiku uripe dhewe, utawa rokh-e dhewe (his or her own soul).Kang kudu dinut dening pendak wong yaiku tuntunan kang paling becik saka uripe dhewe.Urip sing bisa nuntun sing paling becik (beciking becik) lan paling bener (benering-bener) tumrap pendak menuungsa, kang sifate pribadi amarga urip kuwi kang asale saka Maha Urip, yaiku Gusti kang Maha Tunggal (urip kang ngalimputi, ngobahake lan nguwasani jagad raya saisine) lan yo mung urip, kang mengkone bali (kudune) marang Gusti kang Maha Tunggal.Urip kang mangerteni, apa lan kepriye ragane (menungsa) pendak wektu kudu tumindak. naliko isih ana ing donya, kareben tansah ing swasana Bagya Sejati.Bagya sejati iku mapane ana ing rasa sing kita alami, sing tansah owah gingsir.Menawa kita nindakake urip lan panguripan ( kehidupan dan penghidupan ) ing donya iki nurut dalane urip, mula kita arep ngalami urip lan panguripan kita kang tansah kalimpudhi dening rasa bagya kang sejati.Mulane “mlakune urip” kita, ora kakal nyimpang saka saindering urip dhewe (the life cycle), tegese kita ora gowo sang urip ben nyimpang saka lakune kang kudune digayuh, yaiku Gusti (Tuhan) naliko ana ing donya dadi siji karo ragane, banjur lepas karo ragane,lan langsung bali menyang asale yaiku Gusti kang Moho Tunggal tanpa kudu nunggu yutaan tahun.Ora setithik menungsa kang urip saiki, ing jaman kang dikandakake maju, modern, amarga dicukupine kabeh kebutuhan materiale, uga kabutuhan emosionale, ananging kelangan rasa bagya kang seejati. Pol - pole yo mung dirasakake sedhela, sak banjure ilang lan golek seneng meneh, lan