Suwaunipun sadaya tiyang miskin (kere), jalêr èstri, sêpuh punapadene lare, salami-laminipun kapanggènakên dados satunggal, wontên ing Kêdhungkopi (Jèbrès), ingonipun angsal pêpancèn cadhong têdha saking nagari, nanging kaawisan botên kalilan papariman utawi nguladarangulandara. mrika-mrika. Wusana sarêng taun 1910, panggenanipun tiyang miskin wau kapindhah wontên dhusun Pajang (