Enjingipun Tarsan angrumaosi kadosdene botên tilêm saliyêpan babarpisan nalikanipun dipun gugah dipun ajak bidhal, lan sajam malih tiyang sadaya wau sampun wontên ing margi, ing sajawining kitha ingkang nuju dhatêng Busaadah, ing sakawit marginipun sae, amila lampahipun sagêd gêgancangan. Nanging sarêng lampahipun wau kirang langkulangkung. sampun wontên sawatawis pal, ujug-ujug lajêng dumugi ing margi pasir. Ing ngriku lampahipun rêkaos sangêt, awit sukuning kapal sabên satindak mèh ajêg amblês ngantos dumugi ing ugêl-ugêling tracak. Kajawi Tarsan, Abdul, kapala Arab, tuwin anakipun èstri, wontên tiyang sakawan malih, ingkang suwaunipun ngêtêrakên kapala Arab wau dhatêng Sidi Aisah, lan samangke tumut wangsul. Ingkang punika dados wontên tiyangipun jalêr pitu, jalaran saking makatên wau, dados inggih botên sami kuwatos, bilih badhe kabegal wontên ing margi, lan manawi lampahipun wau botên kapambêng ing satunggal punapa, sadèrèngipun ing wanci sêrap, kados-kados sampun sagêd dumugi ing Busaadah. (Badhe kasambêtan).