Nanging manawi pamawasipun wau kalayan dipun wigatosakên saèstu, tindak makatên punika kados botên nama anèh sangêt. Awit kauningana, kados-kados sampun dados jamak limrahipun, bilih têtiyang punika, manawi gêsang lan kawontênanipun nunggil sêsangkulan, ingkang anjalari satunggal lan satunggalipun botên prêlu kêdah sami irèn, punika sok gampil dadosipun rukun. Kados ta upaminipun: bangsanipun priyantun ing pagantosan, punika inggih langkung gampil rukunipun kalihan golonganipun piyambak tinimbang golongan sanès, awit sadaya ingkang nunggil golongan, punika inggih têmtu nunggil sêsangkulanipun. Makatên ugi bangsa Tionghoa ing Indonesia ngriki kalihan bangsa Jawi, punika kajawi nunggil sêsangkulan, punapa-punapanipun sampun mèh sami kemawon. Namung wontên bedanipun sakêdhik sangêt, inggih punika bab wêwênang anggadhahi siti. Wontênipun tiyang Jawi dipun paringi wêwênang anggadhahi siti amargi tiyang sitinipun.