anggonku ngliwati tanjung mau, tumuli tekan panggonan, kang aran Palabuhan Éndah, ing sacedhaké kutha Laséa. 9 Nalika samana wus akèh wektu kang muspra. Wektu puwasa wus kliwat, mulané menawa mbacutaké anggonku padha lelayaran mbebayani. Awit saka iku Paulus nuli ngèngetaké marang wong kabèh, pangandikané, 10 "Para Sadhèrèk, saking pangraos kula, anggèn kita sami lelayaran punika badhé manggih alangan kathah saha badhé kapitunèn ageng, mboten namung baita samomotanipun kémawon, nanging dalasan gesang kita pisan." 11 Éwadéné opsir mau luwih ngandel marang juru-mudhi lan nakodha tinimbang karo pangandikané Paulus. 12 Sarèhné palabuhan iku ora kapénak kanggo labuh ing mangsa adhem, mulané wong-wong mau kang akèh padha sarujuk, menawa mbacutaké laku lan mbudidaya bisané tekan kutha Féniks, sarta banjur lèrèn ana ing kono sajroné mangsa adhem iku. Kutha Féniks iku sawenèhing palabuhané pulo Kréta, kang adhepé ngidul ngulon lan ngalor ngulon. 13 Ing nalika iku ana angin sumilir saka kidul, mulané wong-wong padha ngira, yèn sedyané mesthi bakal kaleksanan. Banjur padha mbedhol jangkar lan layar mlipir cedhak banget karo pulo Kréta. 14 Nanging ora antara suwé nuli ana prahara saka pulo iku, kang diarani angin "Lor-Wétan". 15 Kapalé kabuncang lan ora bisa nahan tumempuhing angin saka ngarep. Mulané aku kabèh banjur pasrah manut ing salakuné angin. 16 Wasana aku padha kéntir tekan pasisiring pulo cilik kang aran Kauda; ana ing kono kalawan rekasa anggonku padha bisa nggondhèli sekocining kapal. 17 Bareng sekoci mau diunggahaké ing kapal, wong-wong padha masang piranti kanggo nylametaké kapalé srana diubedi tali. Sarèhné sumelang menawa kapalé bakal kandhas ing