Sarêng wanci bangun enjing, tiyang sakawan sampun sami tangi, sarta sapintên bingahing manahipun, dene satanginipun tilêm wedangipun sampun dipun rukti ingkang gadhah griya, tirahaning pangananipun ugi kacawisakên malih, mila Kramaleya tansah angalêmbana dhatêng ingkang gadhah griya wau, sadèrèngipun sami angombe wedang, tiyang sakawan sami sêsuci dhumatêng ing lèpèn, sarampunging sêsuci lajêng wangsul malih, sadaya lajêng kêpung wontên ing ambèn sami wedangan, kasambi angrêmbag sakecanipun anggèning badhe wangsul dhumatêng ing Panaraga. Rêmbagipun Kramaleya sarèhning prêlunipun sampun kacêpêng, badhe ngêntosi punapa malih, mila prayogi mangkat enjing punika kemawon, mangke sontên sagêda dumugi kitha Panaraga, sanajan ragi kadaloskadalon. sawatawis, sarèhning môngsa padhang bulan, malah sakeca lampahipun, tiyang tiga sampun sami anyondhongi, sarampungipun anggèning dandan, lajêng pamitan ingkang gadhah griya sarta ingkang gadhah griya dipun tilari pituwas sawatawis supados dados bingahing manahipun. Tiyang sakawan lajêng sami mangkat. Ingkang gadhah griya angêtêrakên ngantos sawatawis têbih saking griyanipun.