Nalika taun 1940 Edwin M. McMillan, kabiyantu déning Philip Abelson (lajeng editor majalah "Science"), ngandharaken fenomena penggabungan nuklir ingkang dipunandharaken déning Otto Hahn lan Fritz Strassmann taun 1939. Kanthi spesifik, piyambakipun ngenali unsur ke-93, neptunium, ing antawising produk pemisahan uranium, ingkang dipunbombardir kaliyan neutron ingkang dipundamel saking deuteron migunakaken siklotron alit (27 inchi) wonten ing Berkeley. Edwin McMillan ugi ngramalaken wontenipun unsur ke-94, plutonium, ingkang dipunprakirakaken saged kapanggihaken wonten ing antawising produk uranium kaliyan bombardemen deuteron langsung. Ananing, McMillan mendadak dipundhawuhi saperlu nggarap karya perang, inggih punika riset tèknologi radar, lan pungkasanaipun kagabung wonten ing program Los Alamos kanggé damel bom nuklir. Sabibaripun PD II, reputasi ilmiahipu minggah kanthi sumbangan pentingipun wonten ing téyori pemercepat partikel.