Arjuna katingal ngalela wontên sanginggiling rata ingkang pangirid kuda pêthak, kinusiran ing dewa. Dalu punika Karna sampun anamtokakên, bilih enjingipun nêdya tandhing kalayan Arjuna. Mila sarêng Hyang Pratônggapati sampun katingalan ing têmbinging langit iring wetan, inggih punika dintên paprangan kaping pitulas, Karna lajêng nêdya anêtêpi prasêtya, badhe amungkasi prangipun, punapa Arjuna, punapa sariranipun ingkang kaparèng tiwas. Karna nyudhunnyuwun. dhatêng Prabu Salya, narendra ing Madras, supaya kaparêng angusiri ratanipun, dados botên kuciwa ajêng-ajêngan kalihan Arjuna. Sakawit Prabu Salya sangêt dukanipun, amargi panêdhanipun Karna makatên wau, kagalih anyênyamah dhatêng kaprabonipun. Nanging Duryudana lajêng angarih-arih, sarta mrayogèkakên Salya mituruti sapanêdhanipun Karna, karantên sang prabu badhe têtimbangan kalihan Sri Krêsna, sarta ngèngêtakên bilih Sang Hyang Brahma pribadi ugi nate angusiri ratanipun Bathara Rudra. Kalampahan ratanipun Adipati Karna kinusiran dening Prabu Salya. Dintên punika kathah cipta sasmita ingkang kirang prayogi amargi kusir kalihan ingkang numpak sampun botên golong, inggih punika Salya anguwus-uwus dhatêng dêksuranipundêgsuranipun (dan di tempat lain). Karna, sarta lajêng angalêmbana dhatêng mêngsahipun.