Ombyaking têtiyang nonton, sanadyan kados padatanipun, bal-balan punika tapukipun jam 5 kirang saprapat, nanging wiwit jam 3.30 tiyang sampun andilir sami nuju dhatêng papan têtandhingan. Ubaling tiyang nonton, inggih bôngsa Eropah, Tionghwa, punapadene tiyang siti kenging dipun basakakên kados gabah dèn intêri. kintên-kintên jam 4.30 ing papan têtandhingan sampun bêntêt dening kathahing tiyang nonton, ing ngriku papanipun tiyang nonton dipun pisah-pisah, inggih punika: trubinê, papan ingkang awis piyambak sewanipun. Satunggal-satunggaling panggenan f 2.40, dados ngêmungakên kangge para ingkang pamêdalipun sathekruk, amila ing ngriku inggih namung saprapat kêbak. Lajêng papan ingkang wontên linggihanipun, sewanipun f 1.80, tiyang ingkang nonton ing ngriku, sagêd sami linggih, nanging manawi botên mangangge rasukan ôntakusuma, manawi bêntèr inggih mêgap-mêgap sabab kêbênteran, manawi jawah inggih anjêdhindhil. Lajêng papanipun tiyang kathokan, sewanipun tumrap tiyang satunggal f 1.20, papan wau upami dipun wastanana: klas kathok, inggih sampun mathis sangêt, awit ingkang sami nonton wontên ing ngriku punika: bôngsa Eropah, bôngsa Tionghwa, tuwin bôngsa pribumi lan sanès-sanèsipun ingkang sami cêlanan. Dene kula piyambak ing sarèhning kala punika mangangge cara yangko-yangko, têgêsipun cara Eropah botên, cara Tionghwa botên, cara pribumi inggih botên, lan amrih sagêd têrangipun anggèn kula nonton, kula lajêng andhêsêl wontên ing klas kathok. Sajatosipun mênggahing kula, sanadyan badhea wontên ing trubinê pisan, inggih botên wontên pakèwêdipun. Awit tumraping kula, waragadipun kangge lumêbêt ing papan têtandhingan wau, ngêmungakên ... main mata kalihan tiyang ingkang jagi kori, ingkang kala punika gagasanipun kintên-kintên: sakêras-kêrase sêtatsêblad, kadhangkala dikalahake karo sobat.