Abdullatib, yèn kêna dak tuturi, bok iya padha lèrèna ênggonmu padu rêbut bênêr kambi sadulurmu dhewe. Pujine wong tuwa-tuwamu kabèh, kowe ing salawase kang rukun ênggonmu padha saduluran, anglakonana samubarang kang bêcik lan kang maedahi, apa manèh padha elinga uga unine wulangku kang marang Si Danasatata, kasêbut ing dhuwur mau. Aku iya milu sukur ing Allah, dene anak-anakku ponakan, lan anakku dhewe Si Danasatata padha katon baud agawe layang, samono iku rêmbukku gèr, kabisanmu mau aja koweSebaiknya: kok. êmpakake minôngka gêgamaning padu, nanging dadèkna sarana panganggitmu layang, kang minôngka wulang, kêna kanggo ing wong akèh.