Nahênta, gêntos ingkang kacariyos, saantuk kula mirêngakên pêpanggihan Narpawandawa, ing batos tansah katêtangi raosing manah kula, ngraosakên trajangipun Narpawandawa, dening panampi kula sajak namung pakêmpalanipun sagolongan alit. Inggih punika para putra santananipun panjênêngan dalêm nata, ingkang mêsthinipun kêdah namung manah dhatêng kawilujênganing sakulawarganipun, kaparêng lêlumban ing kalangan pulitik, ingkang botên amung teoritis, nanging inggih praktik, têgêsipun dumugi tumandang damêl. Mila kasinggihan dhawuhipun sadhèrèk juru ngarang pangarsa, manawi para trahing barata sampun kaparêng andarmakakên: darmanipun, ing ngriku badhe jumbuhing kawula gusti, sêsarêngan mangsah ing damêl, ngudi dhatêng kaluhuraning bôngsa, namung kemawon ing ngriki kula kapêksa anglairakên ingkang dados saraosing manah kula, dhatêng lêbêting pakêmpalan Narpawandawa, dhatêng pulitik wau, amargi pitakenanipun: punapa ingkang makatên wau sampun mungguh, kalihan adêgipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang warganipun namung sagolongan alit, inggih