Barêng wis sore suwarane ing jêro omah ora pati rame, mrêtandhani nèk wis rampung anggone padha olah-olah. Wiwit jam nêm sore pak Rêksa wis ulêm-ulêm tangga têparone dikon kêndhurèn. Kira-kira jam sêtêngah pitu sing diulêmi wis padha têka kabèh. Pak Rêksa lingak-linguk sajak ana sing digolèki, cêlathune marang bature: "Din, kaume, kok ora ana katon, coba susulên."