Nyai rôndha barêng ngrungu pangandikane radèn adipati, banjur sujud ing lêmah nganti suwe, tangi banjur matur: kawula nuwun, kangjêng bêndara agêng, dhawuh dalêm ingkang sinuhun kanjêng sultan, sakathahing kalêpatan kawula ingapuntên, unjuk kawula sakalangkung ing panuwun saha ing pamundhi kawula, wondening kawula katimbalan saha lajêng kaabdèkakên, unjuk kawula nuwun sandika, saha sampun malih ingkang kakarsakakên sakeca, sanajan kasiyasata, kawula sampun lêga lila botên mandhêg tumolih, amargi kawula sampun rumaos lêpat.