Déné wicantênipun têtindhih dhatêng nabi Élia: "Héh wonging Allah, paréntahku marang kowé trang saka sang prabu, kowé mudhuna!" Wangsulanipun nabi Élia: "Yèn aku wonging Allah, anaa gêni tumurun saka ing langit amôngsaa kowé saprajuritmu sèkêt!" Sanalika kalampahan makatên. Sang prabu nuntên utusan malih têtindhih sanèsipun. Môngka têtindhih punika saprajuritipun sèkêt, inggih kamôngsa ing latu saking langit malih. Déné dhatêngipun utusan ingkang kaping tiga, utusan wau lajêng sumungkêm sarwi matur: "Dhuh tiyanging Allah, sampéyan mugi mêlasana nyawa kula sakônca kula tiyang sèkêt punika." Nabi Élia lajêng tumurun, tumut sowan dhatêng sang prabu, aturipun: "Pangandikaning Pangéran makatên: Sarèhning sira kongkonan nêgês marang Baal Sêbub déwané wong Pilistim, prasasat ing Israil ora ana Allah kang kêna[195] ditêgês. Mulané sira ora mudhun manèh saka ing paturonira, amêsthi nêmahi mati." Lah makatên punika sédanipun raja Akhas, botên atilar putra.