ulamipun lêmbu utawi ayam. Ulam sagantên ugi wontên, nanging sampun wujud gèsèk, mênggah panêmbramanipun dhatêng têtamu manut sagêd lan botênipun ingkang nambrama dados nama limrah. Sasampunipun tamu kaacaran, pasugatan wedang kaladosakên, tumuntên sêkul salawuhipun. Manawi sampun rampung lajêng dipun têdhani sumbang. Pisumbangipun ugi botên têmtu kathahipun, lajêng dipun tantun punapa badhe mantuk punapa badhe lajêng kasukan. Inggih punika nayub utawi cêki. Manawi badhe nayuban, lajêng kaladosan ombèn-ombèn. Manawi sumêdya cêki lajêng kapapanakên, dene manawi badhe mantuk, lajêng dipun sukani brêkatan, sêkul sarta ulamipun sawungkus, ulamipun sapringkil utawi kalih pringkil, srundèng botên kantun. Anggènipun nyukani ulam sapringkilan makatên punika pancènipun supados sampun tuna anggènipun gadhah damêl, malah ingkang kaangkah mugi agênga bathinipun. Tiyang nonton ingkang badhe tumbas brêkatan inggih kenging, limrahipun ingkang sabuntêl rêgi satangsul.