Wiwit wau tiyang èstri lajêng tumandang ing damêl, nanêmi pantun, ingkang sampun dipun sadhiyani wiji dening ingkang jalêr, sawatawis dintên malih lajêng matun, makatên ing salajêngipun ngantos dumugi sêpuhing pantun. Dene ingkang jalêr namung kantun ngapèn-apèni ing padamêlan sawatawis, kados ta nambal galêngan manawi wontên ingkang risak, trêkadhang ing galêngan wau sok dipun tanêmi kacang gloyor, kenginga kangge cagak tuwaking kabêtahan ing sadèrèngipun môngsa panèn. Anyambangi ing wanci dalu, punapadene mirantosi papan pajagèn, inggih punika gubug, pirantos kangge anjagi katêntrêman ing wanci dalu, tuwin kangge pangauban manawi anjagi pêksi ing wanci siyang, manawi dalu ingkang anjagi ingkang jalêr, manawi siyang ingkang èstri, trêkadhang namung lare-lare.