Wêdharing atur kula punika, Ingkang Wicaksana, yêktosipun manah tansah èngêt dhatêng panjênêngan, èngêt dhatêng nagari panjênêngan, anggènipun endah, inggih nagari ingkang kula dunungi kala rumiyin, lan pancèn inggih lêrês kados ingkang kapangandikakakên dhatêng Ingkang Wicaksana wau, nagari ingkang tansah kumanthil-kanthil wontên ing kêkulunging manah kula.