Kintên-kintên antawis saêjam, Tuwan Smith sampun katingal wangsul numpak sêkoci, dipun iringi ing rencang tiyang cêmêng. Batosipun Tuwan Harwey: Apa aku iki arêp didu karo wong irêng kae. Hèh, ora gênah bangêt Smith