Ing salugunipun Kanjêng Nabi Mukhamad punika satunggaling ratu ingkang waskitha, kontaping prajam sumawur misuwur krêtarta amumpuni ing ngaguna: marta asih ing dasih, tandfhanipun sadaya sêrat karanganipun sami migunani tumrapipun dhatêng manungsa kados ta; angarang sêrat piwulang kangge pangrêksaning badan tumrap dhatêng para umat utawi kawulanipun ingkang dumunung wontên ing tanah Asiyah, awit ing tanah wau hawanipun anglangkungi saking bêntèr (prênahipun cakêt kat-istiwa) sêrat piwulang wau dipun wastani Kitab Pêkih.