kudu akanthi gêmblengan, dene wusanane barêng dipilih bisane mung angop bae, lo, kuwi prêkara blakang. Sabênêre, Truk, aku kiyi rak ngarêp-arêp bangêt, bok bangsaku sing pangajarane padha dhuwur-dhuwur, kuwi padah ngarangi buku-buku, sing pancèn gêdhe pigunane tumrap bangsane dhewe kiyi. Ing môngka ing tanah Jawa kene, wong sing wis pangajaran dhuwur-dhuwur, kaya unimu mau rak wis têtumpukan, sing dadi propesor, wis ana, sing dadi dhoktêr wis rindhil, sing dadi mistêr iya wis pating brubul, sing dadi insinyur, iya wis ora nguyang. Cêkake ing tanah Jawa kene ing bab apa-apa, pancène mono iya wis kumpêlit bangêt, hla, ambok