Sindrom Stockholm ya iku respon psikologis ing ngendi sajrone kasus-kasus tertentu para sandera penculikan nuduhaké tanda-tanda kesetiaan marang penyanderane tanpa merdulikake bahaya utawa risiko kang wis dialami déning sandera iku. Sindrom iki dijenengi andhedhsar kadadéan perampokan "Sveriges Kreditbank" ing Stockholm nalka taun 1973. Perampok bank mau, Jan-Erik Olsson an Clark Olofsson, duwé senjata lan nyandera karyawan bank saka 23 Agustus nganti 28 Agustus nalika taun 1973. Nalika akhire kurban bisa dibebasake, reaksi dhèwèké malah ngrangkul lan nganmbung para perampok kang wis menyandera dhèwèké. Dhèwèké kanthi émosional dadi nyenengi penyandera, malah mbela perampok. Sandera kang jenenge Kristin malah senang salah sijiné perampok lan mbatalake pertunangan karo pacare sawisé dibebasake. Istilah sindrom Stockholm pertama kali dicetusake déning kriminolog lan psikiater Nils Bejerot, kang mbantu pulisi nalika perampokan.