inggih punika pakunjaran kangge santana dalêm gandhèngipun kalihan pangadilan pradata agêng, ing samangke sampun katata satatanipun pakunjaran (gevangenis) ingkang modern sarta sampun asring kapriksa insêpèkturipun kangjêng guprêmèn tampi pangalêmbana. Dene ewah-ewahan tatanan ingkang pantês dados pangalêmbananing ngakathah, inggih punika ewahing tatanan siti. Tatanan enggal punika tumindakipun kala taun 1917 inggih punika siti gadhuhanipun putra santana tuwin abdi dalêm sami kapundhut kondur. Siti wau lajêng kaparingakên dhusun ingkang lajêng dados gadhuhanipun kawula dalêm tiyang alit. Tatanan punika lajêng sagêd anjalari majêngipun sarta kêkahipun dhusun, amargi lajêng kenging kawastanan madêg piyambak, dhusun-dhusun wau lajêng anggadhahi kas dhusun ingkang kawontênanipun kenging kawastanan santosa, dumugi samangke arta kas dhusun wau wontên antawisipun satunggal satêngah yuta.