kemawon badhe saya têbih sagêdipun sampurna) lêlajênganipun pamawas, pangajêng-ajêng sagêdipun bagya mênggahing jêjodhoan, kenging dipun têtêpakên saking bab pamoripun lampah-lampahing pikiranipun (mentaliteit) tiyang kalih ingkang dipun jodhokakên, wontên tuladha: tiyang jalêr pintêr, jêjodhoan kalihan tiyang èstri ingkang botên pintêr, watak kalih ingkang isinipun beda, kadadosan makatên punika tarkadhang namung katarik rupi ayu, sugih arta utawi turuning awirya, jodhoan kados makatên punika adat pun jalêr ingkang dados kuwasa, èstrinipun dados si kudu nurut. Jodhoan kados makatên punika adhakan botên lêstari, sabab pun jalêr enggal bosên dening satungan ajêg kalihan si bodho, ingkang èstri kêrêp kêsakitan manahipun sabab kudu mung manut sapakon, kajawi manawi pun jalêr sagêd tansah marêm nyawang ayunipun kemawon, utawi ingkang èstri marêm tansah ajêg dipun ingoni. (Pamarêm-pamarêm punika gadhèng kalihan bab kabatinan, sasat botên sagêd dipun wawas langkung rumiyin sarana panitikan kalairan) dene lêlampahan kados makatên punika wontên ingkang kalampahan, inggih punika sarjana J.W. Goethte ahli musik ing Jerman, ingkang jêjodhoan kalihan wanita ingkang têbih kaoting kasagêdanipun, nanging sagêd atut-runtut, sababipun sanadyan busuk, nanging botên nate brabeyan ngregoni pandamêlaning lakinipun (watakipun botên brabeyan, panitikanipun inggih botên sagêd sarana kalairan walaka). Malih miturut karanganipun