nindakake kuwajibaning limang wêktu, ora kangelan nganggo nguculi sêpatu, yèn arêp wulu, ora kangelan ambêbukak jas utawa rompine, lan ora prêlu cêthithang-cêthithing anggolèk panggonan kang rêsik, jalaran kuwatir yèn panganggone bakal rêgêd, seje nèk manganggo kaya omongku mau, le wulu iya ora kangelan, tur ora prêlu golèk panggonan rêsik-rêsik bangêt, sajadahe bae digêlar, rak wis cukup, kajaba saka iku rak banjur kêtêngêr bae, yèn sawijining wong kang mrêlokake nyang