warni-warni, kados ta: mainan karsèt, kalung mêrjan, sapanunggilanipun, punika sadaya gumêlar ing sinjang ingkang kajèrèng ing blabag turut margi barang momotan dhatêng wadhuking Wilis, saking kiranging papan ngantos wontên ingkang kalèbèrakên dhatêng jogan, utawi kabêkta minggah, kadhasarakên ing kajoganing panggungan, botên ngêmungakên para panumpak kemawon ingkang sami tumbas barang-barang wau, ugi para punggawa baita sami tumut tumbas, mila ing wêktu wau ing kajoganipun pun Wilis inggih sawatawis ulêng-ulêngan saking kêmrubutipun tiyang. Bôngsa Arab ingkang sami sêsadeyan panganggenipun ting gêdhabyah, jubahan panjang rangkêp-rangkêp, wontên ingkang mawi udhêng gilig, wontên ingkang mawi kêthu Turki abrit utawi cêmêng, mênggah ulêsing panganggenipun warni-warni, rangkêpan tuwin kotangipun kathah ingkang ulês pêthak, nanging jubah manawi botên ulês satunggal, inggih mawi corèk lorèk, tur mèh sadaya mawi pinlisir pita ing têpinipun, wujuding têtiyanganipun kathah ingkang jajag-jajag dêdêgipun, sawanganipun pêngkuh-pêngkuh, kulitanipun abrit anêmbaga, labêt kenging ing bêntèr sumêngêbipun hawa ing ngriku. Sadaya wau sangêt angèngêtakên dhatêng cariyos sèwu satunggal dalu ingkang padatan dados