sampun kodrat ananging kados pinatut ing manungsa, papêthetan kakêmbangan warni-warni, pasang rakiting tanêman miwah pasêmoning papan, tuhu angebat-ebati, ananging nolèh nganan ngering botên wontên margining tiyang, Pak Malakin aningali sangêt gumunipun, dangu-dangu sumêrêp tapaking tiyang namung muthêk wontên ing gisik ngriku kemawon, Pak Malakin manahipun anggraita lajêng andhêlik wontên sangandhaping kêkajêngan sacêlaking grumbul, wontên ing ngriku ngantos nyipêng sadalu, enjingipun kintên-kintên wanci jam 7 katingal wontên tiyang pating jrêdhul, saking sagantên, warninipun ayu-ayu, kulitanipun pêthak, rambutipun kathah tur panjang cêmêng sêmu wilis, mripatipun blalak-blalak, sêdhètsèdhêt. agalak ulat, naracak sami agêng inggil, tur bongoh sarta sengoh, dumênakakên manah, nanging sami ngliga sarira sadaya, inggih punika dede manungsa, ananging ulam sagantên, sang mimba dyah wau sami sukan-sukan, gêgujêngan oyak-oyakan akalihan kancanipun, rikat-rikat sarta kèwês ing solahipun, Pak Malakin sarêng sumêrêp [sumêrê...]