[...manipun] ingkang putra. Dhenok: aku mung nurut apa sing dadi pangrèhmu, jumênêngku ratu mung sadarma, purba wisesa ruwêt rêntênging praja isih ana ing kowe, awit sanadyan kowe bocah sarta anakku, ananging aku kalah guna sêkti môndraguna, dene êmbokmu sarèhning ibumu wis seda: iya dadia sasulihe minôngka pramèswariku, awit dadiku ratu saka kowe, kowe saka bokmu.