tiyang alit pikantuk sangang panduman saking para sadasa, dene para priyantun sadaya kablanja utawi kaparingan siti dening Bupatinipun. Gupêrmèn naming mundhut pawêdalanipun kopi kemawon, mawi kabayar ingkang sadhacin 7 rupiyah, ingkang 5 rupiyah kaparingakên tiyang alit ingkang sami nanêm kopi, ingkang sarupiyah dhatêng Bupati, ingkang sarupiyah kaêdumakên dhatêng para priyantun ingkang sami kabêbahan nanêm kopi. Ingkang makatên wau ing salêlêbêtipun taun 1871 bumi Prayangan wau sampun kapundhut dening parentah malih, lajêng kapranata kados ing tanah pasisir Gupêrmenan, pawêdalaning siti dados gadhahanipun tiyang alit sadaya, ananging sami bayar paosing tanêman pantun, wondening kopi katumbas dening parentah kalihan rêgi sami kados ing tanah Gupêrmèn ing Karesidhenan sanèsipun. Dene para Bupati kaparingan balanja pananggalan sadaya, ingkang sataun,