Seni ukir awal mulané ana ing Indonésia kanggo ngèndahake omah utawa yasan kaya ta lawang,cendela, gebyok utawa pérangan salah sijiné kang ana ing omah.Seni ukir uga ana ing sajeroning perahu, perisai, lan wujud liyané kang bisa diukir utawa dihiasi karo ukiran.Bangsa Hindhu ing Indonésia, lan ing mangsa bangsa kaanan panguripan isih primitip, wiwit iku bangsa Indonésia ngenal ukiran lan wis pinter ngukir ana ing kayu, watu, wesi lan waja. Corak ukir primitip bisa tinemu ing piranti-piranti kang dimumpanggatake kanggo upacara-upacara adat.Kaanan kaya mangkono kawujud ana ing laladan Sumatra Kulon lan Toraja kang dihiasi warna-warna seni ukir.Ing Irian Jaya ngiasi omah karo ukiran tembus karo motif manungsa lan kéwan kang dilambangake lan dianggep leluhur (nenek moyang).Wujud perahu kang ana ing Bugis, Madura, lan Lombok asring dihiasi karo ukiran kang nggambaraké panguripan ana ing segara. Ing Jawa lan Ing Bali bisa uga tinemu oamah utawa piranti (piranti) kang dihiasi karo ukiran-ukiran.