Awit saking punika murih adamêl pamarêmipun sadaya putra santana, abdi tuwin para kawula dalêm, ingkang sami kataman indhakan sêsanggèn pajêg, sudan balônja tuwin sanèsipun, manawi swaraning sêrat-sêrat kabar wau lêrês, pangrèh Narpawandawa nyuwun: supados nagari kaparêng mundhut wangsulipun arta-arta, walêdan pajêg kabudidayan wau kalayan punapa mêsthinipun, sanadyan angsalipun sêsaur saking para kabudidayan tamtunipun botên badhe têtêp sapintên walêdanipun pajêg, amargi saking wontên kabudidayan ingkang sampun têtela rêkaos gêsangipun, kosokwangsulipun tumrap kabudidayan ingkang taksih sagêd gêsang, langkung malih