Karaté mlebet ing Indonésia sanès dipunbekta déning bala Jepang, nanging dipunbekta déning mahasiswa Indonésia ingkang wangsul dhateng tanah air, sasampunipun ngudi èlmu ing nagari Jepang. Taun 1963 mahasiswa Indonésia ingkang nama: Baud AD Adikusumo, Karianto Djojonegoro, Mochtar Ruskan lan Ottoman Noh ngadhegaken Dojo ing Jakarta. Tiyang-tiyang punika ingkang nepangaken ulah raga karaté ing Indonésia, ingkang salajengipun damel wadhah ingkang dipunparingi nama Persatuan Ulah raga Karate Indonesia (PORKI) ingkang dipunresmikaken tanggal 10 Maret 1964 ing Jakarta. Ing taun-taun salajengipun lajeng wonten mantan mahasiswa Indonésia saking Jepang kados ta Setyo Haryono (ingkang ngadhegaken Gojukai), Anton Lesiangi, Sabeth Muchsin lan Chairul Taman ingkang ndhèrèk ngermbakaken karate ing Indonésia. Sanèsipun mahasiswa Indonésia, tiyang Jepang ugi wonten ingkang ndhèrèk ngrembakaken karaté ing Indonésia, kados ta Matsusaki (Kushinryu-1966), Ishi (Gojuryu-1969), Hayashi (Shitoryu-1971) lan Oyama (Kyokushinkai-1967). Saya dangu karaté ing Indonésia gadhah kathah peminatipun, ingkang implementasinipun katingal kathah organisasi utawi kepengurusan karaté, kanthi kathahipun aliran ingkang dipunanut. Kathahipun pakempalan karaté damel pecahipun Persatuan Ulah raga Karate-Do Indonesia (Porki), amargi boten cocog kaliyan aliran-aliran punika. Ananing salajengipun kanthi wontenipun semangat kanggé peresatuanipun karaté ing Indonésia, ing taun 1972 asilipun kongres kaping IV Porki inggih punika damel organisasi karate ingkang dipunparingi nama Federasi Ulah raga Karate-Do Indonesia (FORKI).