Para ngulama ahli olah budi, sami mupakat pamanggihipun, bilih ngèlmu (kasagêdan) lan bêbudèn, punika kaanan kalih ingkang mbotên kêmpal pamanggènipun, mbotên masthi sagêd kêmpal tujuanipun, lan beda mênggah patrap ginayuhipun. Dene jerenganipun kados ing ngandhap punika: