Sajeroning agama Katulik, béatifikasi (saka basa Latin "beatus", kang bungah) iku siji pangakuan utawa pratélan kang diwènèhaké déning gréja marang wong kang wis nilar donya yèn wong mau iku wong kang bungah. Béatifikasi diwènèhaké marang wong kang dianggep wis nyambut gawé sregep kanggo kabecikan utawa duwé kamirungganan kanthi spiritual. Beatifikasi merlokaké bukti wujud mukjizat (kejaba sajeroning kasus martir), minangka bukti yèn wong kang dianggep suci iku wis ana ing swarga lan bisa nyembahyangaké wong liya.