tartamtu nanging sawijining kolèksi kakuwatan anonim lan ora bisa dimangertèni. Daya-daya kakuwatan iki ora katon déning wong-wong biasa nanging ngatur kauripané manungsa, sing dadi korban ora salah sistim iki lan ora bisa mangaribawani olèhé sistim iki tumindak.[143] Para kritikus sing nyengkuyung surasa absurdis iki, mènèhi sitat saka papan Kafka njlèntrèhaké awaké dhéwé ana ing sajroning konflik karo sawijining jagad sing absurd, kayata saka sawijining kaca ing buku padinané: