Heh heh kabèh putra wayah mami, apa padha ana kang karasa, gonku[87] mayang wingi kae, lakon lakunirèki, iya têmbe sapungkur mami, titinên kang pariksa, den awas den sêmu, mangkono iku sabarang, ing pasêmon sêmune uwus nglibati, ing jaman kang mangkana.