Sadangunipun Arjuna botên wontên, Bima karoban tandhing mila kadospunapa bingahipun sarêng priksa Arjuna munggèng rata lumêbêt ing pabarisan. Pangangkahipun Arjuna badhe amapagakên Karna, nanging kanggêg, amargi kapêksa amitulungi pabarisanipun Bima, ingkang karoban ing mêngsah. Dupi mngsahipun Bima katingal tipis, Arjuna lajêng nêdya angupaya senapati Karna. Ing ngriku Bima pinanggihipun kalihan Dusasana lajêng prang rame, nanging botên ngantos dangu, amargi Bima amusthi gada pamungkas, pinupuhakên dhatêng mêngsahipun ingkang sampun kaajêng-ajêng dangu: Dusasana sumaput dhawah ing siti. Bima anjog saking rata, lajêng angidak mêngsahipun, ing nalika wau Bima kèngêtan dêksuraning tindakipun Dusasana dhatêng Dèwi Krêsna, sarta èngêt dhatêng prasêtyanipun, mila lajêng angunus pêdhang, dhdhanipun Dusasana kacublês, gêtihipun kinokop, sasampunipun lajêng [la...]