Kuma nyobi mèsêm, minôngka wangsulan gujêngipun Emanggini wau, ing batos piyambakipun nguda raos makatên: Panuwunku marang Pangeran, iku dudu pungkasaning barang-barang ing donya kene, apa sakarsaning Pangeran, dadi, apa siksane, bèn tumiba ing awakku, ananging kabèh mau aja nganti ngrusak piandêl lan pracayaku mênyang Pangeran.