Apan ingsun trima nganggö iki. Pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedhes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah. Ingsun dhewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dhewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawono, podho metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padhas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan. Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ono, benjang bakal sirno maneh, lamun ingsun wus mantun, ngising tai metu teka silit, titenono kewolo, iki tuturingsun?”