[...n] dumugi watêsing Balambangan, amasanggrahan. Tiyang ing nagari Balambangan sami kagegeran angungsi kitha, sang dipati ing Balambangan nuntên utusan nyuwun bantu dhatêng ing Bali, inggih lajêng binantonan, tiyang ing Bali ingkang tate tatal, antawis gangsal atus. Pangagêngipun kêkalih awasta Dewa Lêngkara, kalih Dewa Agung, sosoranipun anama Panji Balèlèng, kalih Panji Macan Kuning, sang dipati nuntên bidhal lan sabalanipun, sarta prajurit ing Bali sadaya, sumêdya amêthukakên mêngsah kang wontên ing Watês, dene kang têngga kitha putranipun sang dipati jalêr kêkalih, anama Ki Mas Kêmbar, lampahipun sang dipati sampun dumugi ing Watês, ajêng-ajêngan kalihan mêngsah. Ing enjingipun anuntên sami mangsah ing prang, bêdhil-binêdhil, tumbak-tinumbak, rame prangipun. Tiyang ing Bali gêgamanipun tulup pasêr mawi upas. Bala ing Mataram kathah kang pêjah dening upas tuwin dêdamêl sanèsipun. Tiyang Bali Balambangan inggih kathah kang pêjah bangke susun atindhih, ingkang prang sami ngidak bêbathang, dangu-dangu tiyang Balambangan kawon prangipun, sami lumajêng angungsi kitha, bala Matawis anglud, kitha rinangsang wani, tiyang salêbêting kitha lumajêng