Kang duwe omah tansah nêsêg ora lèrèn-lèrèn olèhe nawakake pisuguhe. Barêng olèhe dhahar sang prabu wus watara akèh, ngandika: uwis ta uwis, wis warêg têmênan aku, mêngko rak bêdhah wêtêngku, kok kaya wêtêng karèt bisa mêlar.