Anuju sawijining dina ana macan kang wis tuwa mati ana sangarêpe pandhêlikane. Kewan-kewan liyane kang maune padha wêdi lan gumêtêr, barêng wêruh saiki padha nyêdhak, sabab saiki padha ngêrti, yèn mungsuhe kang mêdèni bangêt wis ora bisa apa-apa manèh. Banjur ana salah sijine kewan kang ngisin-isin lan natoni.