Oda Nobunaga lan panerusé Toyotomi Hideyoshi wujud pamimpin Jepang ing jaman Azuchi Momoyama kang kasil ngedegaké pamaréntah pusat sawisé kasil manunggalaké provinsi-provinsi ing jaman Sengoku. Sawisé Peperangan Sekigahara ing taun 1600, kakuwasaan pamaréntah pusat direbut déning Tokugawa Ieyasu kang ngrampungaké prosès panggentènan kakuwasaan lan olèh gelar Sei-i Taishōgun ing taun 1603. Tokugawa Ieyasu sabeneré ora nyukupi syarat minangka shogun amarga dudu keturunan klan Minamoto. Supaya syarat utama dadi shogun kacukupi, Ieyasu malsokaké garis keturunané dadi keturunan klan Minamoto supaya bisa diangkat dadi shogun. Keturunan Ieyasu kanthi turun-temurun dadi shogun lan kepala pamaréntahan tekan dumadiné Restorasi Meiji.