wong kapir, panêmbahe tanduk ngangka-angka, madhêp marang topek konge, nadyan wong kaji iku, yen tan wêruh araning kaji, Kakbah pan dudu lêmah, kayu watu dudu, margane tan nganggo lunga, lamun sira arsa wruh ing Kakbah jati, pan jatine hidayat1.