Paskah Kaping Sekawan (Ungu) SangEt AGUNG SIH KANUGRAHANIPUN GUSTI Waosan I: I Samuel 16:1-13; Tanggapan: Jabur 23; Waosan II: Efesus 5:8-14; Waosan III: Injil Yokanan 9:1-41 v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, R awuhipun Nabi Samuel ing kitha Betlehem katampi kanthi gumeter dening para pinisepuh. Sajak wonten bab ingkang wigati dene nabinipun Gusti rawuh ing kitha punika. Sareng para pinisepuh nampi katrangan saking nabi Samuel, para pinisepuh nembe mangertos bilih rawuhipun sanes ndhawahaken paukuman nanging saperlu ngawontenaken upacara pangurbanan kados ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Setunggal bab ingkang wigati ingkang badhe kelampahan ing salebeting upacara punika inggih anggenipun Gusti badhe nemtokaken setunggaling abdi ingkang mangke kepareng nggentosi kalenggahanipun Prabu Saul. Isai dalah para anakipun kados boten pitados dene brayatipun katuding lan kesucekaken saperlu tumut ing upacara punika. Nabi Samuel ngersakaken setunggal baka setunggal para anakipun Isai kasowanaken dhateng Gusti lumantar nabi Samuel. Sareng sampun sedaya, jebul boten wonten setunggal kemawon ingkang kapilih dening Gusti, kejawi anak wuragil ingkang taksih wonten ing pategalan, ngengen menda. Naminipun Dawud. Dawud ingkang bokbilih boten kawawas, nanging sareng kasowanaken, Gusti Allah ngendika; “Ngadega jebadana, yaiku wonge!” Gusti sampun nemtokaken pilihanipun. Anggenipun Gusti nemtokaken kanthi mirsani manah. Punapa ingkang dipun sawang dening manungsa sanes dados ukuran anggenipun Gusti nemtokaken pilihanipun. Dawud kajebadan. Piyambakipun mangke dados satunggaling pemimpin ingkang gagah prakosa nanging ugi setya dhateng Gusti. Ingkang suwau namung satunggaling pangen, samangke katuding dados abdi ingkang badhe nggentosi kalenggahanipun Prabu Saul. Tentu kemawon punika sanes bab ingkang gampil. Raos ajrih lan ringkih temtu kasandhang dening Dawud nalika semanten. Nanging temtu kemawon Gusti Allah boten badhe negakaken tetiyang ingkang kapilih dening Gusti Pribadi. Uger Dawud tetep nanggapi timbalanipun Gusti lan kanthi setya lumampah ing dhawuh pangandikanipun, temtu Gusti ingkang nuntun lan ngayomi pindha pangen tumrap menda-mendanipun. Dene kosokwangsulipun, menawi boten mekaten tentu lelampahan kados ingkang dipun alami dening Prabu Saul katampi ugi dening Dawud. Saking cariyos punika, estu nengsemaken sanget pakaryan anggenipun Gusti nemtokaken pilihanipun. Manungsa boten gadug mangertosi; kenging punapa Dawud lan boten sanesipun. Kenging punapa kita ingkang ugi kapilih dening Gusti dados pandherekipun? Menawi kita blaka sejatosipun kita ugi nampi katresnan ingkang kados punika wau. Wonten ingkang wiwit alit sampun Kristen, nanging boten sekedhik ingkang anggenipun kapilih dening Gusti nalika sampun diwasa lan sanes saking brayat Kristen. Anggenipun Gusti rawuh milih kita dados pandherekipun, ugi kanthi cara ingkang maneka warna. Nanging ingkang baken, estu agung sih rahmatipun Gusti temahan kita kaluwaraken saking gesang ingkang lami kanthi nampi gesang ingkang anyar. Temtu kemawon anggenipun Gusti nemtokaken pepilihanipun wonten tujuan ingkang sae. Dawud kapilih, temtu wonten bab ingkang wigati ngantos abdi punika kajebadan ing kitha Betlehem. Wigatinipun inggih punika bilih Gusti badhe paring kawilujengan dhateng umat lumantar Dawud. Malah kawilujengan punika salajengipun boten namung kangge bangsa Israel, nanging anggenipun Gusti milih Dawud, Gusti ngersakaken kawilujengan tumraping jagad kanthi rawuhipun Sang Mesih ing Kitha Dawud. Cethanipun Dawud kapilih supados boten mendel kemawon. Piyambakipun kapillih supados makarya. Makarya boten kagem kapentingan dhiri lan brayatipun nanging kagem kamulyaning asmanipun Allah. Boten sekedhik tiyang Kristen ingkang anggenipun nanggapi sih rahmatipun Gusti mandheg ing satengahing margi, langkung-langkung nalika ngraosaken tugas timbalan punika karaos awrat. Bab punika kelampahan awit namung purun sekecanipun, nanging boten purun nyambutdamelipun. Purun nampi kanugrahan nanging bab nindakaken timbalan dados seksi-seksinipun, mangke rumiyin. Sanadyan ta Gusti boten badhe negakaken menda-mendanipun, nanging para menda piyambak ingkang boten pitados temah sami bingung lan ajrih piyambak-piyambak. Mila kenging punapa dados pandherekipun Gusti kedah ajrih, isin punapa dene mangu-mangu? Dados pandherekipun Gusti boten prayogi ajrih lan ngumpetaken jati dhirinipun, nanging katimbalan madhangi sakiwa-tengen kita lan nindakaken timbalanipun Gusti. Pasamuwan Kristen ing Efesus kaajab ugi wantun ngetingalaken jati dhirinipun ing satengahing gesang padintenan. Rasul Paulus ngemutaken bilih pasamuwan Efesus kedah dados pepadhang awit sampun kaluwaran saking gesang laminipun. Pasamuwan mesthinipun ngedalaken wohing pepadhang inggih punika bab-bab ingkang prayogi, adil lan leres. Nindakaken bab ingkang muspra tanpa gina boten prelu dipun lampahi malih awit gesangipun samangke inggih kagem kaluhuraning asmanipun Gusti. Warganing pasamuwan sampun kapilih lan sami nampi kanugrahan saking Gusti. Mila wujuding pangucap sokuripun ingkang prelu katindakaken inggih punika makarya njembaraken Kratoning Allah. Sacara nyata, Rasul Paulus ngersakaken pasamuwan Efesus nindak aken bab-bab ingkang becik, adil lan leres. Becik punika nindakaken bab ingkang migunani tumrap ngasanes. Tumindak adil punika ateges belani martabatipun manungsa ingkang katindhes, dene tumindak leres punika wantun ngendikaka ken punapa wontenipun. Kanggenipun saben sedherek ingkang sampun nampi kanugrahan saking Gusti temtu badhe nindakaken tugas timbalan punika kanthi suka bingahing manah. Sanadyan dipun remehaken, manahipun boten saged goroh. Manahipun padhang mila boten saged kacampuran maneka warni pepeteng. Saged dipunraosaken kabingahipun pepriman (tiyang ngemis) ingkang suwau wuta samangke saged mirsani. Tiyang punika nampi kanugrahan ingkang sakalangkung ageng awit Gusti Yesus rawuh sacara mirunggan paring kesarasan. Wuta wiwit lahir punika bab ingkang ngedab-edabi menawi saged kasarasaken. Dokter jaman samangke kemawon nyangkok paningal, punapa dene nyambung urat-urat syaraf paningal boten saged kanthi sampurna. Nanging bab punika kelampahan tumrap pepriman punika kanthi gratis. Kados ketiban lintang saking langit, nalika kathah tiyang-tiyang ing sakiwa-tengen nganggep piyambakipun minangka tiyang ingkang dosa temah nampi ipat-ipat ingkang kados mekaten, Gusti Yesus rawuh lan nuding piyambakipun minangka tiyang ingkang kepareng nampi sih rahmatipun. Sedaya tiyang sami gumun, nanging wonten ingkang boten rena ing penggalih. Bab ingkang aneh kelampahan ing jagad punika menawi wonten tiyang ingkang boten seneng nalika woten sesaminipun nampi saras saking sakitipun. Tiyang-tiyang ingkang boten remen punika malah tiyang-tiyang Farisi. Piyambakipun sami naliti kenging punapa tiyang wuta punika saged saras saking sakitipun. Naliti boten salajengipun ndherek bingah lan ngucap sokur, nanging pados katrangan supados saged ndhawahaken lepat dhateng Gusti Yesus lan pepriman ingkang sampun keladuk kaanggep nista lan kebak ing dosa punika. Kanggenipun tiyang Farisi, Gusti Yesus punika sampun lepat. Lepat awit boten ngaosi dinten Sabat. Gusti Yesus sampun kaanggep nerak angger-angering Toret. Mila cetha menawi Panjenenganipun kaanggep sanes Nabi punapa malih Sang Mesih. Sinten ingkang pitados lan nggangep bilih Panjenenganipun punika Sang Mesih, tiyang punika badhe dipun kucilaken Pepriman punika wau ugi dados sasaranipun tiyang-tiyang Farisi. Piyambakipun samangke kedah aben ajeng kaliyan pitakenanipun tiyang-tiyang Farisi punika. Pepriman wau kedah njawab bab sinten ingkang sampun paring kesarasan tumrap mripatipun. Piyambakipun sampun dewasa. Ingkang kedah mangsuli pitakenan para Farisi kedah manahipun piyambak. Pepriman punika paring paseksi. Paseksinipun boten katutup-tutupi nanging punapa wontenipun. Piyambakipun paring katrangan bab sinten punika Gusti Yesus miturut piyambakipun. Kados sampun kita kinten bilih salejengipun tiyang-tiyang Farisi punika sangsaya ndadra anggenipun duka. Pepriman punika katundhung. Katundhung medal saking pedaleman suci, ateges tiyang-tiyang Farisi sampun wantun ngalang-alangi tetiyang ingkang badhe pisowan dhateng Gusti. Raos isin bokbilih karaosaken dening pepriman punika. Wonten ing sangajengipun tiyang sepuh lan para tanggi saha tiyang kathah piyambakipun dipun usir dening tiyang-tiyang Farisi. Sakit manahipun. Nanging Gusti boten negakaken. Panjenenganipun minangka pangen ingkang utami tumrap menda-menda ingkang dipun tresnani. Sanajan jagad nampik lan nundhung, ananging Gusti Yesus madosi lan manggihi. Pepriman punika katampi dening Gusti Yesus ing njawi lan kaparingan kekiyatan. Estu ngeram-eramaken lelampahan punika. Pepriman punika saged kemawon paring paseksi goroh. Utawi saged ugi piyambakipun mendel (membisu) kemawon murih gesangipun aman. Nanging bab punika boten katindakaken. Piyambakipun boten saged ngapusi manahipun. Piyambakipun kapilih lan nampi kanugrahan saking Gusti supados mbabar paseksi ingkang leres lan sanes ingkang goroh. Piyambakipun sampun kabuka mripatipun, nanging ingkang langkung mbingahaken inggih karana mripat batosipun samangke saged nyawang, inggih nyawang bab Kratoning Allah. Sedulurku, saiba nengsemke kendelmu..! Aku kabeh ana ing pihakmu. Aku kabeh uga wus nampa kanugrahaning Gusti. Ayo, aku