Buku iki dibukak kanthi carita kang mratélakaké kaanan ing mangsa Perang Donya II kang miwiti butuhé prajurit Jepang marang batur tukon sèks saka Indonésia. Ing pérangan sabanjuré, Pramoedya nuturi para prawan jaman saiki supaya ngerti kabejané urip ing jaman mardika lan miwiti carita nelangsa saka jaman Jepang. Ing jaman semana, para prawan diapusi dikon mangkat menyang Jepang supaya bisa nerusaké pawiyatan. Apus-apusan iki metuné saka angkatan perangé Jepang lan diterusaké menyang désa-désa déning para pangrèh praja. Babagan kang ndadèkaké nyalawadi ya iku ora anané wara-wara resmi saka kantor angkatan perang jepang ngenani pawarta iki, dadi mung sas-sus. Akèh prawan saka Jawa kang seneng mèlu program apus-apusan iki, mligi putrané para among praja jalaran wong tuwané kudu mènèhi tuladha marang wong-wong liya supaya padha gelem mèlu. Pramoedya banjur mbabar cathetan akèhé prawan kang digawa Jepang saka pirang-pirang kutha.