Ingkang nyengsemaken, Fyodor Dostoyevsky lan raseksa sanèsipun ing sastra Ruslan abad kaping 19, Lev Nikolayevich Tolstoy, boten naté pepanggihan sacara pribadi, éwadéné kekalihipun silih muji setunggal kaliyan setunggalipun. Tolstoy konon nangis nalika mireng sédanipun Dostoyevsky. Ing wekdal semanten, kekalihipun dipunanggep déning para kritikus lan publik Ruslan minangka novèlis paling ageng ingkang dipunasilaken Ruslan.