angrumiyini, sang prabu sarta radèn apatih lajêng sami anututi otêr tangisipun tiyang salêbêting kadhaton. Nyai juragan ngantos kalêngêr, dipun imur-imur dhatêng ingkang jalêr, èngêtipun lajêng nangis malih asêsambat takèn anakipun, saya ribêt manahipun kyai juragan, tidhêm tiyang sakadhaton, sang prabu lajêng amatah abdi juru panginte, tarkanipun sang prabu: sang putri amêsthi dhinustha ing duratmaka utusaninutusane. ratu ing Ngindhu. Sang prabu kacuwan ing karsa tansah anutuh sarira rumaos yèn dèrèng angsal pangapura. Utusanipun sang prabu cabar botên wontên ingkang sami angsal damêl. Sang nata atajin dhahar nendra sariranipun ngantos gagrakusika, ing wanci lingsir dalu angsal sasmitaning dewa: kamirêng salêbêting luyut, he Prakêmpa: