Botên beda kados sakawit, lampah kula lajêng urut kacang. Sasampunipun lumampah jangkêp saêjam, kula sadaya lajêng dumugi ing pungkasaning udhun-udhunan, ingkang lêbêtipun satus mètêr. Ing ngriku wontên papanipun wiyar, ingkang kintên-kintên dipun damêl ing manungsa, mênggah wicantênipun Shadrach ingkang sampun, sapunika kanyataan. Ing pojokaning papan wiyar, ingkang têbih piyambak, wontên selanipun agêng, saking kiwa têngênipun gampil dipun jorogakên.