saha, ingkang tabe akathah-kathah. Pun Kapitan Li Yang Gi ing Kêdhu. Konjuka ing kangjêng tuwan uprup ing SurakêrtaSurakarta. Adiningrat. Sasampuning konjuk tabe kula ingkang kathah-kathah. Wiyosipun. Kula angunjuki uninga ing sampeyan. Yèn kula kadhatêngan unjukipun bandar pun Rema. Sakathahipun tiyang Jawi tiyang Cina ingkang sami dagang kapas dhatêng ing tanah Toyamas, atumbas daganganipun tiyang ingkang kathah-kathah. Yèn botên tumbas kapasipun radèn tumênggung, kalih dhatêng pêpatihipun katiga bandaripun. Botên kenging lumampah sami dipun cêpêng. Dening yèn tumbas kapasipun radèn tumênggung kalih pêpatih, katiga pun bandar, nuntên mawi kenging yatra malih. Patumbas srêrat padhang. Sakodhi kalih kêton. Ingkang punika panuwun kula ing sampeyan, yèn botên sampeyan priksani dados sangêt susahipun tiyang têngga bandar. Sawab tiyang dagang sami botên purun yèn wontên tindak ingkang kados mêkatên. Kala rumiyin sampun sawêg lampahipun kangjêng tuwan idlir, dhatêng ing Toyamas andhawahakên dêduka, yèn tindakipun radèn tumênggung kados mêkatên, inggih sampun [sa...]