Sawetara iku wong Batavia (Batawi) asli dadi mèlu sujana marang wong Tionghoa. Sing ndadèkaké tambah sujana ya iku masalah ékonomi, wong pribumi mlarat déné wong Tionghoa sugih-sugih. Sejarwan Walanda A.N. Paasman ngandaraké manawa wong Tionghoa iku kaya wong Yahudiné Asia., Sejatiné ora kabèh wong Tionghoa iku sugih, ana uga kang mlarat ya iku kang dadi buruh pabrik gula. Wong Tionghoa kang sugih duwé pabrik lan dadi tambah sugih amarga dol tinuku, uga dhistribusi arak, ombenan saka molase lan beras. Nanging panguwasa Walanda nemtokaké rega gula kang ndadèkaké resah. Akibaté rega gula ing donya mudhun, disebabaké ekspor gula menyang Éropah mundhak indhustri gula ing Indhiya Nèderlan banjur rugi. Tekan taun 1740, rega gula ing pasar global tikel loro saka rega taun 1720 nganti taun 1740. Amarga gula dadi salah sawijining èkspor Indhiya Nèderlan, nagara jajahan iku ngalami krisis finansial.