samantên, kados salamènipun sampun botên sagêd lilih, dèrèng sapintêna dangunipun, têka sapunika sampun utusan amadosi, anggèning dhawuh sawêrni kados amadosi sadhèrèk ingkang sampun lami botên panggih-pinanggih, punika ingkang andadosakên pangunguning manahipn para pinisêpuh sadaya wau, nanging sajatosipun sadaya kemawon inggih sami bingah, dene badhe sagêd pinanggih malih kalihan Ki Tanujaya, amargi Ki Tanujaya wau pancèn tiyang sae manahipun, sarta lêgan lilan dhatêng barang darbèkipun.