Jarapah: Witikna aku, dhèk biyèn, yèn aku mangan wowohan mung tak iras ana ing uwit, rasane sêgêr sumyah, saka durung kêgêpok ing tangan uwong. Balik saiki, dawaning guluku ora kêna tak pigunakake mangkono. Bisane mung kêna tak tiyungake kanggo gunêman karo kowe.