satru, pangayomaning sagung dumadi. Ingkang sampun-sampun paduka punika asih dhatêng sakathahing titah, sagêd mangrèh dhatêng sarira pribadi sarta anggung ngêngudi karahayoning bawana. Sadaya wau ing mangke sampun risak, amargi kasasapan ing duka. Namung emanipun, dhuh pukulun punapa kalampahan paduka nglêbur jagad ingkang jalaran saking kalêpatanipun tiyang satunggal. Aturipun Laksmana wau kalihan udrasa.