Tumandanging lambe punika limrahipun inggih dipun tindakakên dening tiyang èstri, kados ta: mèsêm, mèncêp, ngêprêti, nyawêti, mlêcu tuwin sanès-sanèsipun malih. Sanadyan lambe wau namung tumindak ing damêl sakêdhik, tumandukipun dhatêng ingkang kataman araos lêbêt, kados ta: mèsêm, punika dados tôndha rêsêping manah, dhumawahipun ing sanès sagêd adamêl sênêng. Ngêprêti, punika atêgês maibên tuwin ngewani, tumandukipun dhatêng tiyang sanès adamêl botên rêna. Nyawêti, atêgês purun, wohipun sok adamêl sônja baya. Mlêcu, punika dados gambaranipun tiyang botên kadugi ing manah. Dados solahing lambe punika atêgês dados sasmita agêng.