Kèvindra Ramadhani karo kanca komunitas bisa gunakaké biola, pintèr ngaransèmén uga bisa nyiptakaké sapèrangan lagu dambus kang wis modhérn, sak liyané musik klasik. Yen durung ngèrti dambus, dambus yaiku alat musik kang caranè gunakaké yaiku dipètik. Dambus iki asalé saka Kèpulauan Bangka Bèlitung. Dambus lair amarga kena pèngaruh saka alat musik kang asalé saka Timur Téngah, yaiku "oud". Ana ing cathètan kang wis ditulis jaman biyén babagan alat musik ing Bangka, ditèmokaké asil panelitèn Franzz App, sawijining wong kang asalé saka Jerman kang wis tau ményang néng Bangka nalika taun 1830-an. Ana ing bukuné kang terbit taun 1852 kanthi irah-irahané "Schilderungen aus Hollandisch-Ostinden", Franz nyébutaké nalika dhèwèké mara néng omah tradhisionalé wong Bangka, ana ngarép kamar biasanè katon didelèhi piranti musik sénar. Alat musik kasébut ditérangaké digawé saka kayu kang atos lan ènthèng, banjur diwènèhi bolongan lan ditutup lulang munyuk. Apa sing didélok Franz nalika wèktu iku ya iku alat musik kang saiki disèbut dambus. Miturut Akhmad Elvian (Sejarawan lan Budayawan Bangka), béntuk fisik lan caranè gunakaké dambus ora padha karo gambus namung pada jénéngè wae. Dambus kuwi wis dadi ciri khasé dhaerah Bangka kang disébut Akhmad Elvian dadi alat musik asli "ètnis" Bangka. Perangan kuwi ngrujuk béntuk dambus kang prèséntasèkaké bèntuk rusa utawa kijang. Miturut Akhmad Elvian, Rusa utawa kijang yaiku kewan penting ing kauripan masarakat Bangka. Ana ing tradhisi "nganggung", yaiku gawa panganan sing ditata ing dhuwuré tampah kanggo dipangan barèng-barèng ana ing acara kang gayut karo daur kauripan lan upacara kang gayut karo agama. Panganan kang paling mulya ana ing tradhisi "nganggung" yaiku daging rusa utawa kijang. Kanggo nyékel rusa utawa kijang uga perlu ritual khusus. Sakdurunge mburu, kèlompok kang mburu disébut "bèlapan" utawa "bèrasuk" kudu njaluk ijin karo dukun hutan. Cara baginé rusa utawa kijang asil buronané kudu dibagi kanthi adhil lan rata, ora olèh ana kang kélèwatan. Kanggo masarakat Bangka, dambus duwèni nilai kang dhuwur. Biyèn, gawè dambus gunakakè énem jinis kayu kang bèda, dijupuk saka énem, alas kang bèda. Uga gunaké dambus arupa untu harimau supaya swarané bisa ngasilaké kang luwih apik. Biasané dambus diwénéhi jimat, carané diasèpi nganggo kèmènyan banjur diwénéhi mantra. Kanggo para pemainé dambus uga nglèwati sapérangan ritual kang bentukè bèda-bèda, kang kulina dilakokaké karo pémainé dambus supaya para pènonton bisa ngrasakè swara kang wis dimainké.