puspa ingkang wontên pangaron wau lajêng kaêsokakên ing samadyaning lèpèn, sarèhne toya sêtaman punika kathah isinipun arta warni-warni, amila para lare ingkang sampun dangu angêntosi anggènipun ngêsok awuning puspa wau, lajêng sami gita-gita ambyur ing lèpèn, ngrayah arta ingkang sami dhumawah ing lèpèn wau, ing ngriku para lare sami angêtog kadibyanipun salulup, rêrêbatan ngabên kaprigêlaning tandang sakalangkung rame sangêt, sintên ingkang langkung prigêl, tamtu kathah angsal- angsalanipun arta. Satêlasing arta para lare sami mêntas, lajêng bibaran.