kasinungan watak srêgêp ing damêl ingkang anjalari untunging badan saha kiyating raga. Dene ingkang ôngka 3 mahanani makatên: salêbêtipun tinitah dados tiyang mlarat, têmbung mlarat wau katampia ngantos mangêrtos sayêktos, inggih punika, rèhning têmbung mlarat wau raosipun ambêkta raos sajak sarwi kirang dados lajêng samia tumindak angirit-irit, kados ta: manawi enjing botên nêdha sarapan, wanci dalu botên masang lampu ananging narimah sênthir kemawon, makatên ugi botên nêdha, manawi dèrèng karaos ngêlih, botên ngombe, yèn dèrèng karaos ngêlak, makatên sapiturutipun, ngantos sagêda karaos kadosdene tiyang sugih tur kanthi wilujêng. Dene ôngka 4 anêdahakên kautamanipun têtiyang Jawi ingkang taksih anglêluri kalungidan, kalukitan, lan kagunan sanèsipun ingkang gêgayutan kalihan tata caraning kabangsan Jawi. Sarampungipun anggèning sêsorah lajêng kawaosakên donga: slamêt. Bibaran.