. jumbuh punika têgêsipun pêpak. manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun. kawruhipun tiyang Buddha. botên ewah gingsir. lênggah rupa cahya. nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat. lumampah botên ebah saking panggenanipun. wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya. jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun. raga wadhag ingkang asal roh idlafi. ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. wujudipun amung asma. Wiwitanipun keblat sakawan. ingkang ewah punika makaming raos. manusa raganipun asal saking nutfah. punapa malih paduka. mila Allah botên katingal. pramila tumrap tiyang agami Buddha. Kangjêng Nabi Musa toh botên kuwawi mandêng dhatêng Gusti Allah. kula botên kuwawi cêlak. nyuwun ingkang enggal. kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri. tamtu manggih cilaka. manawi panggenanipun sampun sêpuh. kakang mbarêp punika kawah. jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh. sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful. rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya. madhêp dhatêng wujud. amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna. kontêning eling sadayanipun. plêsatipun wêtaha. mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad. ingkang dipunwastani pêjah gêsang. ingkang engêt sadayanipun. botên sagêd ewah gingsir. nglangkungi ingkang sampun sêpuh. wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning. kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku. dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau. têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah. tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat. etangan gunggunge: kumpul. adhi punika ari-ari. sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun.pundi botên ewah. ingkang pêjah namung raganipun.