para lurah ingkang klebet golongan kaping tiga dados pralambangipun tiyang-tiyang ingkang sampun mumpuni, wis bisa njumbuhake kawula-gusti, sampun boten kewran ing agal alus. malah tiyang wau sampun saged mangertosi wancinipun bidhal dhateng kasidan jati (alam kalanggengan). mila samubarangipun sampun sarwa-sarwi cumawis saderengipun bidhal. nalika sampun wancinipun dipunsumarekaken, pasuryanipun katingal mesem, mratandhani manawi sampun boten wonten malih ingkang dipunwas-sumelangaken, jeneng wis katrima lakune.