Têmbêm : He bancak anggonmu ngêcuwis, têka ngala-ala marang jaman materialis. Nèk wong urip padha ngudi golèk picis, nèk rumasaku kaya-kaya: botên dados kawis, sanadyan layang Wedhah, Injil utawa manèh Kuran lan Hadis, kaya-kaya mrentahake uwis, wong urip wajibe golèk ngèlmu lan picis. Yèn miturut wawasanku kang wus cumawis, anggone wong padha ngudi golèk picis, rak ora mêsthi kanggo nguja hawa sênêng-sênêng kang nêrak wêwalêring Hadis, nanging bisa uga kanggo ngrêksa kawadis, supaya bisa andawakke umure kongsi sawatawis, kanthi jênjêming ati aja nganti tipis, bisa anglakoni panggawe kang ora najis, têtêpa panêmbahe marang kang kagungan jais. Nanging ana saprakara kang aku ora pati mathis, yaiku marang wong sing padha golèk picis, nganti mêtu sajabaning garis, kanthi ora mrêduli nindakake barang najis, sing diudi mung bisane dadi kapitalis. Kang mangkono mau rak bisa nuwuhake lêlakon sing gawe giris, awit banjur akèh wong sing pikirane lalis, ngrumasani yèn wis diapusi ing samukawis, sêdyane banjur arêp malês ala kanthi ati bêngis, bawane ki angkara murka kang wus nitis, tandang-tanduke iya wis ora bisa aris, wusana putusane iya wus katawis: Pigidhigul itu orang-orang komunis.