Ana wong wadon siji, pêthêl ing samubarang gawe, duwe batur wadon loro, iku sabên esuk wayah jagone kaluruk padha digugahi. Batur wadon loro mau bangêt muring-muringe marang jago iku, banjur dipatèni, supaya aja kongsi digugah esuk-esuk. Barêng jago wis mati, wong wadon bêndarane mau ora wêruh ing wayah, dadi bature wadon loro asring digugah ing sadurunging jago kaluruk wayah esuk, [esu...]