Sang Resiwara Bisma banjur andhawuhake bab darmaning prajurit, manawa nglakoni perang aja nganti kanthi kanepson, utawa aja nganti ngorong marang getih. Anggone ngarah menang aja nganti laku kanisthan, sarta aja amrawasa mungsuh manawa pinuju leren anggone perang. Wong tatu kudu diulihake, utawa kudu diupakara, nadyan mungsuh kang ala lakume kudu katelukake dening kautaman. Luwih prayoga sirna uripe, tinimbang oleh kamenangan kang sarana tindak nistha. Mangkono laku darmaning satriya, sanadyan ing paprangan iku uga piwulang kang migunani.