[...p,] kang duwe sipat uninga sarta karsa, wong ora bisa wêruh wiji mau, kang diwêruhi ya mung sipate uninga sarta karsane. Nalikane wiji mau urip ana ing donya, nganggo piranti utawa bêbakalan, yaiku pikir, hawa napsu sarta badan, dene kang dak pratelakake wiji mau, panyêbute wong-wong pancèn warna-warna, ana kang ngarani rasa jati, ana kang ngarani manungsa jati, uga ana kang ngarani wiji ka-Allahan, anggone mangkono mau amarga saka wêrite, bisa uninga sadurunge winarah, uga uninga samubarang kang ora katon, ora sarana piranti. Ing ngriki murih gampilipun kula mêndhêt têmbung: pribadinipun kemawon, supados botên cawuh kalihan sanès-sanèsipun. Mirit kawruh kêkalih ingkang kula andharakên ing nginggil, parincènipun kula wastani sami, namung kaotipun ingkang satunggal saking jawi malêbêt, satunggalipun saking lêbêt dhatêng jawi, nanging kawruh sêpuh langkung bontos, cêtha pokokipun, inggih punika karêp saha wêruh, dene sanès-sanèsipun namung nama pirantos kemawon.