Tradhisi kamaritiman yaiku pakulinan bebrayan maritim Nuswantara kang wis ditindakaké wiwit jaman kawuri. Lumrahé ing pakulinan maritim ana donga lan sesajèn kang dicepakaké ing saben pérang kaya nalika yasa prahu, larung sesaji kang cunduk kalawan adat pakulinan sawijining papan. Saliyané kuwi uga ana wimba mata ing lempong prahu kang diduwèni déning palaut Nuswantara. Iki wis dadi pakulinan lumrah kang kenceng gandhèngé kalawan kapitayan kang isih diugemi déning juru amèk iwak tekan saiki. Wimba mripat ing lempong prahu nuduhaké yèn mata kuwi kanggo pituduh obahing prahu supaya ora kesasar sajroning lelayaran. Ing Jawa ana adat dina pasaran kang ditemtokaké gilir-gumanti antara papan siji lan liyané. Dina pasaran yaiku Wagé, Kliwon, Legi, Pahing, lan Pon. Pétungan kasebut gegayutan kalawan kapitayan tumrap bebrayan Jawa lan Sundha kang ngemot bebakal kosmologi.