Ing jaman praja Majapait, ana wong ngulandara kang jenengé Ki Ragil. Ing sawijining dina, Ki Ragil ngerasa kesel lan leren ing sawijining tlatah. Ki Ragil nemokaké lemah kang subur. Ing kono, ana sendhang kang banyuné bening ing sisih wetan lan sisih kulon. Ki Ragil ngrasa krasan urip lan wiwit mbangun omah lan duwé bojo.  Mataun-taun kalakonan, anaké Ki Ragil sansaya akèh lan wiwit duwé putu. Keturunan Ki Ragil banjur dadi juru tani pari amarga lemahé kang subur. Pungkasané, tlatah iki diwènèhi jeneng Kragilan kanggo mèngeti leluhur desa, yaiku Ki Ragil. Sendhang kang mapan ing sisih kulon dijenengaké dusun Sumuran Kulon. Semana uga sendhang kang mapan ing sisih wétan dijenengakè dusun Sumuran Wetan. Kaloron sendhang iki isih ana lan banyuné isih bening. Ing tengah desa, ana Kali Klathakan kang dadi sumber banyu para tani garap sawahé.