[...n] botên wontên ingkang maibên, katitik saking wutahing arta busana sarta gunging kasugihanipun malah angungkuli para ratu sanèsipun, sami mangayubagya karsanipun Bambang Apyu wau. Ing satunggaling dintên miyos sinewaka ing bangsal mangunturtangkil, pêpak ingkang para abdi, Radèn Gêniroga ngadêg lajêng byawara: he, para kawula ing Guwasiluman, awit sakarsane gusti kula Bambang Apyu sarta awit saka pangangkatku yèn ing mêngko Bambang Apyu karsa jumênêng nata ana ing nagara Guwasiluman, kayadene jumênênge ingkang rama sang prabu ing Indhu, ajêjuluk Maha Prabu Bramarkata, sapa kang nyêmpaluki (= mawali) têkakna sêdyamu, aku rupane (=