Masarakat Jawi perlu sanget nyinaoni babagan filsafat Jawi. Kajawi saged nepangaken budayanipun piyambak, filsafat Jawi saged ndadosaken manungsa ingkang wicaksana, ngrembat ètika lan norma, santun, tépa slira, andhap asor, welas asih marang sasami manungsa lan makluk sanès, sarta tansah celak kaliyan Gustinipun; amargi sampun gadhah pamahaman babagan sangkan paraning dumadi (asal lan ancas pagesangan) sarta manunggaling kawula-Gusti (manunggalipun manungsa kaliyan Gusti) ingkang tumuju marang kasampurnaning dumadi (kasampurnaning pagesangan). Kajawi punika, filsafat Jawi ugi tansah magepokan kaliyan tantanganing jaman. Magepokanipun filsafat Jawi boten uwal saking prakawis ingkang dipunénggali malih kaliyan éwah gingsiripun jaman. Tuladhanipun filsafat Jawi ingkang wonten ing karya-karya sastra kadosta tembang utawi gancaran, kedah dipunmaknani sacara énggal miturut lan magepokan kaliyan jamanipun.