Ion pisanan ditemoké ana ing sawijining téyori déning Michaél Faraday nalika taun 1830. Ion mau kanggo ngambaraké ngenani pérangan molekul kang geraké tumuju arah anoda utawa katoda ana ing tabung hampa udara (vacuum tube, CRT). Nanging, mekanisme prastawa iki nembé bisa dideskripsikaké taun 1884 déning Svante August Arrhenius ana ing disertasi dhoktoré ing University of Uppsala. Wiwitané téyori iki ditolak nanging sawisé iku disertasiné menangi Bebungah Nobél Kimia ana ing taun 1903.