Mangsuli cariyosipun adipati Nêkhamya, lêstantun padamêlanipun ambangun kitha, sarta angêncêngakên sawarnining pranata. adipati Nêkhamya tuhu saé budinipun, salaminipun jumênêng adipati botên angsal pamêdal, malah sabên dintên anyugata tiyang satus sèkêt, tuwin nyambutakên lan amitulungi mawi artanipun piyambak, déné têtiyang ingkang sami nyambut wau botên tinagih. Sang adipati anyarirani garap baluwarti wau, para abdinipun inggih sami ngréncangi. Lah ingkang makatên wau saèstu dados têtuladanipun para sugih, lajêng sami anglilakakê-[226]n potangipun dhatêng têtiyang mlarat, sarta amangsulakên gantosan tanpa panêbus.