Caritane ing layang babad, antêping kawula marang gustine, ora mung sêtya tuhu bae, nganggo ngêtohake umur, lila marang pêcating nyawa, pêcahing kulit, wutahing gêtih, putunging balunge, ora watak tinggal galanggang colong playu, bungah labuh pati ana ing palagan, yèn ana ing palurugan nganti anggagrakusika linakonan kalawan lêgawaning ati: ora ngrêsula, umure lêga lila dipundhut ing ratu, dening rumasa anduwèni gêmpalaning bumi kang pinaringake dadi lungguhe.