Nalika Morison nolèh dhatêng pasanggrahanipun Bwana, Anson nyêla wicantên: Pancèn ora ngrêti tata, ya, Bwana kuwi. Bocahe wedok kae wangune diêmi-êmi bangêt, ora olèh omah-omah karo wong liya. Saka rumangsaku, Bwana kuwi têtêp mung amburu sênênge dhewe. Olèhe nundhung kowe, êmbèn buri kono mêsthi kêduwung. Upama bocah wadon kae diomah-omahake, apa iya bisa olèh jodho kaya kowe. Aku ora ngalêm, bênêre, arang-arang ana wong nonoman sing gênah lan tanah kaya kowe.