Petruk : Wah, aku wis mubêng-mubêng têkan ing ngêndi-êndi, nganti sikilku rumasa thêyol, lan wêtênge kaya arêp bêdhah-bêdhaha, cêkake dina bada riyadi tumrape wong tuwa ora jênêng dina sênêng ananging aran dina nalôngsa têmênan. Seje karo kalane isih cilik. Wah, la kuwi kêna diarani sèwu bungah, sèwu sênêng, didadèkake