Sawijining sore, lagi wae aku mulih saka mesjid, ora kanyana mak jedhul Kang Sodrun teka ing omahku. Langsung wae dak jak menyang warung Bu Mijem, njajan bakmi. Aku jan gumun, nalika dak tari: se­piring apa rong piring, wangsul­ane: telung piring. Lha apa wetenge amot?