dadi tangi turu iku sawise mlaku-mlaku upama sawise adus wayah jam 6 esuk, ngubêngi banjar pakarangane kabèh, supaya aja ana barang kang ora patut, kudu dibêcikake, sarampunge banjur mikir awake, yèn seba iya banjur mikir gone arêp seba, yèn nyambut gawe iya banjur mikir gone arêp nyambut gawe, mangkono sapêpadhane, mungguh kang pantês kotiru iku kaya wulange Radèn Tumênggung Arungbinang, iku saputrane kang durung dadi priyayi sarta kang dadi priyayi mung tansah nastapa, arang dhahar sêga, kurang sare, ora tau sungkanan, ora tau ngabotohan ana