kapenginipun dhatêng kaluhuran, mila saya elok panyuwunipun, ngangsêg murih sagêda katurutan, aturipun makatên: dhuh sang utamèng panggalih, rawuh paduka wontên ing ngriki punika ngagêm saupacaraning pangeran adipati anom, ingkang makatên wau nelakakên bilih têdhak paduka ing ngriki, punika ngêmban dhawuh timbalanipun rama paduka sang prabu, dados sadaya purba wasesaning prakawis, sampun kawêngku wontên ing paduka, amila ing sayêktosipun kawula taksih gadhah panyuwun prakawis malih, ingkang kêdah dipun galih, dhuh pangrurahing satru sêkti, sintêna ingkang gadhah anak èstri ingkang pancèn kinudang-kudang mulyanipun, upami mirêng atur panyuwun kawula punika, tamtunipun botên badhe nglêpatakên dhatêng kawula. Dhuh gusti satriya ingkang ngrungkêbi pandamêl têmên, prasêtya paduka ingkang sampun kawiyos, punika luhur-luhuring prasêtya, kawula pitados sangêt bilih badhe paduka têtêpi sayêktos, ewadene manah kawula taksih sêmang-sêmang, bokmanawi ing têmbe paduka kagungan putra, tamtunipun punika ingkang wênang jumênêng nata ing Ngastinapura.