Nalika murcanipun Dyah Sita kadhustha Prabu Rawana, ing ngriku ingkang dados jalaranipun, sang dyah tinilar piyambakan, Sri Ramawijaya angoyak kidang kancana ingkang tansah anglèlèdhèk, jêr punika kidang gadhungan malihanipun Ditya Marica. Pancènipun Sri Ramawijaya botên kingrangkirang. wêweka, botên mantala nilar ingkang rayi Sang Dyah Sita piyambakan, amila ingkang rayi Laksmana andikakakên nêngga wontên ing pondhokan. Ananging bêbasan: bêbaya ora kurang marga, dumadakan Laksmana kêpêksa nilar papan pamondhokan, awit saking adrêng panêdhanipun Dyah Sita, ngantos nalika Radèn Laksmana mopo jalarnganjalaran. ajrih nglirwakakên dhawuhing raka Sri Ramawijaya, sang dyah ngêdalakên têmbung ingkang botên sakeca tumraping rayi Laksmana, kakintên ingkang rayi kagungan mèlik atindak botên lêrês dhatêng Dyah Sita, katêmahan, Radèn Laksmana ngantos prasêtya, ewadene taksih adrêng panêdhanipun, murih nusula ing raka.