1 Yèn mangkono, apa ta kaluwihané wong Yahudi, lan apa ta paédahé tetak iku? 2 Akèh banget lan ing sakèhing prakara, kang kapisan: Sabab iya marang wong iku mau pangandikané Allah dipitayakaké. 3 Dadiné kepriyé, menawa ana ing antarané wong-wong mau ana kang ora setya, apa bab anggoné ora setya mau bisa njalari wurunging prasetyané Allah? 4 Babar pisan ora! Malah kosok-baliné: Allah iku asipat bener, lan manungsa kabèh tukang goroh, kaya kang katulis, surasané, "Supados Paduka katitik manawi leres ing sapangandika Paduka, saha unggul manawi Paduka dipun adili." 5 Ananging menawa duraka kita iku nélakaké yèn Allah iku bener, banjur apa kang bakal padha kita kandhakaké? Apa Allah iku ora adil yèn ta ngetingalaké bebenduné? -- Omonganku iki nganggo cara manungsa. -- 6 Mesthi baé ora! Yèn mangkono, kepriyé Allah anggoné bakal ngadili jagat? 7 Nanging menawa marga saka gorohku iku, apa kang bener tumraping Allah malah sangsaya nglubèraké kaluhurané, yagéné aku kok isih diadili manèh padha kaya wong dosa? 8 Kena apa kita ora kandha, "Payo kita padha nglakoni panggawé ala baé supaya tuwuh kang becik saka ing kono." Pancèn ana pitenahing wong kang ngandhakaké menawa kita kandha mangkono. Wong kang kaya mangkono iku wus samesthiné tampa paukuman. 9 Banjur kepriyé? Apa kita luwih unggul katimbang wong liya? Babar pisan ora! Sabab ing ngarep kita rak wis ndakwa, menawa wong Yahudi lan wong Yunani iku kabèh padha nandhang dosa. 10 Kaya kang wis katulis, surasané, "Ora ana wong kang bener, siji baé ora ana. 11 Ora ana wong siji baé kang duwé pangertèn, ora ana wong siji baé kang ngupaya Allah. 12 Wong kabèh padha nylèwèng, kabèh tanpa guna, ora ana kang gawé becik, siji baé ora ana. 13 Gurungé iku kaya kubur menga, ilaté dianggo mbujuki, lambéné ngemu wisa. 14