Petruk: Lo, kok banjur ngandhut kamelikan mêngkono. Wong partikulir utawa kumpulaning wong bumi, sing dipatah nindakake mangkono mau, iya kudu dipilih kanthi têmênan. Kang kapisan, kudu wong sing pintêr, ngrêti nyang kopêrasi, sing migatèkake têmênan mênyang kabutuhane bangsane. Kajaba iku, wong mau iya kudu nyaguhi anyambut gawe bêbarêngan karo adpisur. Tuladhane nyambut gawe bêbarêngan kang kaya mangkono kuwi wis ditindakake ana ing Surabaya, yaiku anggone pakumpulan Indonesische-studieclub angulat-ulatake anane bang-bang kopêrasi ing kutha Surabaya. Tumêkane saiki ing kono wis ana bang kopêrasi cacahe 21, lan sabên dina isih tansah ngudi arêp ngêdêgake bang-bang anyar manèh. Dene wong-wong partikulir utawa pakumpulaning wong bumi sing dipatah ngulat-ulatake mau, ora diwaragadi dening kopêrasi, awit ing kono anindakake pagawean minôngka dadi wêwakiling nagara. Dene yèn kalane nyambut gawe mau kapêksa ngêtokake dhuwit, kuwi bakal dibayar saka dhuwit pitulunganing (subsidie) nagara.