Wiyose, Kang Garèng, aku awèh wêruh, yèn saiki aku ana ing Magêlang, sarta yèn ora ana alangan sawiji apa, mêngko aku ninggal Magêlang manèh arêp ambanjurake lakuku. Wah, Kang Garèng, sanadyan lungaku iki ora pati suwe, nanging bathiku kêna dakarani sasayahiranèki. Kajaba aku olèh wawasan anyar, sarta sêthithik-sêthithik iya wuwuh sêsurupanaku, nganti saikine mèh pêdhot ... sanguku, nanging aku uga ngalami kaanan-kaanan warna-warna lan rupa-rupa, yèn saupama tak caritakake nyang kowe, wah, kiraku kowe nganti blokèrên, iya durung cuthêl-cuthêl. Nanging saikine aku tak ambanjurake dhisik caritaku kaanane pahargyan ing kabupatèn ing Kêbumèn.