Saèstunipun ijêngandika sampun botên kakilapan, manawi kita tiyang Jawi gadhah pusaka sêrat ingkang mratelakakên kawontênan saha nama-namaning jaman, ingkang tumindak wontên ing dunya, punapadene wataking jaman wau, ugi kapratelakakên sadaya. Ananging nitik umuring jaman kados ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat Jawi, ingkang sampun kula sumêrêpi, punika dawêg jaman alit, têgêsipun amung peranganing jaman agêng kemawon. Awit sanadyan nama-namaning jaman ingkang kapratelakakên ing sêrat-sêrat Jawi wau, ugi sami kalihan ingkang badhe kula aturakên, ewadene umuring jaman wau kaot kathah yèn katandhing kalihan umur-umuraning jaman agêng.