Pangeran: Saktenane? Beja tenan aku iki. Pangeran? Bagindha raja kesarasanipun langkung mboten sae. Mbok menawi Bagindha raja saget dipun obati dening uwit punika pangeran. sawise ketemu banjur lapora menyang aku.. nanging desa sebrang melu krungu kabare. Ora suwe.. Pangeran lan ajudane kepethuk Bawang sing lagi saka kali lan kangelan ngusung kumbahane. Aku pancen duwe niyat nulungi awakmu.. Ajudan: Inggih pangeran. Bawang: Iya. mangga. Sapa jenengmu? Bawang: Kula Bawang.. aku entuk njaluk ta? Bawang: Mbok nggih. krungu kabar godhong ajaib kuwi lan nggoleki panggonan ning ngendi uwit kuwi mau ditandur. Pangeran: Nuwun sewu. Kancanana aku mrana. Ayo ajudan. Ayo. Aku arep njaluk godhonge kanggo ngobati Ramaku. Gelem rekasa pisan. cepet banget. kuburan sing kena eluhe Bawang mau thukul uwit. Ajudan: Kados pundi niki. Brambang : Ana apa iki??? Ajudan : Dhawuh saka Pangeran.. Matur nuwun pangeran.. duduhna aku. Nanging ora kasil. pangeran saka Kerajaan Palawija. Lagi sepisanan ketemu karo Bawang. Wis dak tekakake dhokter-dhokter sing paling apik ing negara iki. Brambang lan Ibu nggumun lan bingung karo kadadeyan iku mau .. Ajudan: Sendika dhawuh... Thukule iwak mau ora biasa.. Nuwun sewu.. Apa kowe ngerti sapa sing nduweni? Bawang: Keleresan Pangeran. Mesthi bakal tak jaga sakuwate aku. saka njaban negara barang..ya...kowe saka urip nelangsa iki. Pangeran : Prajurit.. Sing nduweni uwit godhong emas.. Ajudan: Tigang dinten kepengker kula mireng kabar. Godhonge. Ora mung sak desa. Trenyuh ati kula.. Anehe maneh. uwit kuwi godhonge emas. Bawang: Uwit ajaib? Ingkang nggadhahi godhong emas? Pangeran: Iya bener. wonten kersa punapa panjenengan tindak mriki? Pangeran: Aku lagi goleki uwong sing duwe uwit ajaib. aku janji. Nganti ing sawijining dina. arep di temoni