Manawi sampun rampung lajêng wiwit dipun priksa dening kirmistêr. Sanadyan nalika kewanipun taksih gêsang sampun katiti dening kirmistêr, nanging daging sarta jêroanipun ugi prêlu katiti malih, jalaran kathah kemawon nalika kewan taksih gêsang botên katingal wontên sêsakitipun, nanging sarêng sampun kapragat jêbul nandhang sakit ingkang ambêbayani tumrap kasarasaning tiyang. Kados ta: dumunung wontên ing asinan (lijmpah klieren) sok wontên bibiting sêsakit ingkang sagêd tumular dhatêng tiyang, ing salêbêting daging sok pinanggih plêmbungan alit-alit ingkang isi winihing cacing, lan sok wontên prongkol-prongkolan ingkang isi nanah, wontên ing jêroan asring pinanggih cacing-cacing, lan sanès-sanèsipun. Kajawi saking punika kirmèstêr ugi kêdah niti, punapa anggènipun angrêsiki daging lan jêroan wau sampun rêsik saèstu. Manawi sampun rampung panitinipun, lajêng dipun dèkèki tôndha sarana cap mawi mangsi ingkang sampun dipun priksa dening ingkang wajib, lan botên ngêmu campuran ingkang botên andadosakên sabab dhatêng kasarasaning tiyang. Dene wangun lan ungêl-ungêlanipun cap wau manut pamarentahipun piyambak-piyambak. Manawi sampun rampung sadaya, daging lan jêroanipun, kajawi babad lan usus, lajêng kalêbêtakên dhatêng kamar daging sarana rodha mawi ril (dados kantun nyurung kemawon), dene babad lan usus rèhning prêlu dipun godhog (dipun alub-alubi) pramila kenging kabêkta mantuk.