Namung patrapipun amulang maos para bapakipun lare ing jaman samantên, beda sangêt kalihan ing wêktu sapunika. Awit saking sêrat-sêrat ingkang kangge garanipun amulang maos, dèrèng wontên. Sanadyan sampun wontên satunggal kalih, nanging para sêpuh dèrèng sami pariksa, dene ingkang dipun angge mulang mêndhêt saking sêrat-sêrat waosan mawi sêkar macapat, ing sagadhahanipun kados ta Sêrat Menak, sapanunggilanipun, punika dipun pêndhêt sapada utawi kalih pada ingkang dipun rêmêni, lajêng kapurih ngapilakên dhatêng lare, dalah sasêkaripun, kadamêl ura-ura. Inggih katuntun dalah sasêkaripun. Manawi sampun sagêd ura-ura sapada, lajêng kawêwahan sapada malih santun sêkar, urut-urutanipun inggih botên urut, namung manut sasênêngipun kemawon, [kemawo...]