Pesanggrahan Taman Sari dibangun bubar Prejanjèn Giyanti (1755). Bangunan iku dimaksudaké kanggo bangunan sing bisa digunakaké kanggo nentremaké ati, lèrèn, lan rékréasi. Ananging, sakjané taman sari uga dipersiapaké kanggo sarana utawa bèntèng ngadhepi bebaya. Saliyané iku taman sari uga digunakaké kanggo sarana ibadah, mulané ing pesanggrahan Taman Sari uga dipepaki kanthi mushola, kang dumunung ing ngisor bangunan Sumur Gumuling.[1]