Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, tiyang lajêng sagêd angintên, bilih gêsanging tiyang èstri punika rupak sangêt, awit wontênipun namung kêwêngku ing tiyang jalêr, pikiranipun tiyang èstri botên nate pêcah, uthak-uthêk inggih namung wontên ing kautamèning mêngku bale griya, dados minggahipun dumugi ing kina pisan, wulang èstri punika inggih namung tumrap èstri putraning priyantun, dumugi para luhur. Nanging sarêng ngambah ing jaman kamajêngan, wulang kina wau lajêng ewah, ewahipun wau sampun kêbêkta saking lampahing jaman, awit tumrapipun ing jaman sapunika, tiyang èstri ingkang botên sumêrêp ing sastra tuwin botên sumêrêp [su...]