Keamanan panganan minangka ukuran kasedhiyan panganan lan kemampuan individu kanggo ngakses . Miturut Komite Keamanan Pangan Dunia, Perserikatan Pangan ditemtokake minangka sarana supaya kabeh masarakat duwe akses fisik, sosial, lan ekonomi kanggo panganan sing cukup, aman, lan nutrisi sing cocog karo pilihan panganan lan kebutuhan panganan. kanggo urip sing aktif lan sehat. Kasedhiyan panganan tanpa preduli saka kelas, jenis kelamin utawa wilayah kalebu liyane. Ana bukti keamanan pangan dadi keprihatinan pirang-pirang ewu taun kepungkur, kanthi pejabat pusat ing Tiongkok kuno lan Mesir kuno sing dikenal ngeculake panganan saka panyimpenan nalika paceklik. Ing Konferensi Pangan Dunia 1974 istilah "keamanan pangan" ditegesake kanthi wigati kanggo pasokan; keamanan pangan ditegesi minangka "kasedhiyan sawayah-wayah, bahan pangan dhasar sing nyukupi, menehi nutrisi, macem-macem, seimbang lan moderat kanggo njaga ekspansi konsumsi panganan kanthi tetep lan kanggo ngimbangi fluktuasi produksi lan rega". Definisi mengko nambahake masalah permintaan lan akses menyang definisi kasebut. Laporan pungkasan KTT Pangan Dunia 1996 ujar manawa keamanan pangan "ana nalika kabeh wong, duwe akses fisik lan ekonomi kanggo panganan sing cukup, aman lan nutrisi kanggo nyukupi kabutuhan panganan lan pilihan panganan kanggo urip sing aktif lan sehat. " 