Mênggah kawontênan ingkang makatên punika nama sampun limrah dados padataning manungsa, tôndha-yêktinipun ingkang sampun kêtatalan inggih botên kirang, nanging adhakanipun namung pinanggih ing tiyang ingkang dèrèng kêsrambahan nama alus bêbudènipun, awit wontênipun kadadosan ingkang makatên wau mratandhani kasaring budi. Mila awis sangêt wontên tiyang mêmitran utawi sadherekan ingkang kenging kaparibasakakên rênggang gula, kajawi ingkang sampun nunggil pamanggih, jumbuh sêsêrêpanipun utawi nate ngraosakên kêpèpèt sêsarêngan. Malah sawêg ing padhusunan kemawon ugi sampun wontên ungêl-ungêlan makatên: ingatase manungsa kumpulan, yèn sadina rong dina katon rukune, nanging barêng saya lawas mung tansah katon alane, dadi yèn mangkono angur sato kewan: yèn diêmor saya lawas saya rukun.