Ing sawênèhipun kampung ing Batawi wontên tiyang manak rêkaos, sampun dipun garap ing dhukun kampung ngantos sakawan mêksa botên sagêd mitulungi, môngka sampun tigang dintên, mila biyungipun rêkaos sangêt. Wusana wontên tiyang ingkang suka rêmbag, supados ngundang dhukun branak, kêlampahan ngundang, nanging kadospundi, dhukun branak inggih botên sagêd mitulungi, awit pancèn wontên sababipun, wêkasanipun dipun tulungi ing dhoktêr: wilujêng. Nanging sarèhning ngrêkaos, ingkang manak kêpêksa dipun upakara wontên ing griya sakit, wiwit kala punika, tiyang ingkang nglampahi dipun pitulungi ing dhoktêr wau (gampilipun dipun wastani dhukun pangajaran) lajêng agêng ing pangandêlipun.