Dene ingkang kangge têtuladan, punika tanah karajan Jêpan. Kala rumiyin karajan Jêpan punika kêdah gadhah pamilih, punapa lêstantun anglajêngakên botên purun sêsrawungan kalihan nagari sanès, punapa milih ngemba cara kilenan. Manawi milih kados ingkang kasêbut ing ngajêng, punika kabudayanipun piyambak tuwin tatacaranipun kina badhe lêstantun, ananging kosokwangsulipun, badhe risak, tanpa daya tuwin sagêd ugi badhe ical kamardikanipun. Amila lajêng gadhah pamilih ngangge kawontênan-kawontênan cara kilenan. Ingkang makatên punika, anjalari karajan Jêpan dados karajan wetanan ingkang mardika saha kiyat, ingkang migunakakên tatacara kilenan, makatên ugi karajan Turki, sagêdipun majêng saha jajar kalihan karajan tanah Eropah, inggih jalaran saking ambucal kabudayan tuwin tatacara lami, lan lajêng migunakakên tatacara kilenan. Salajêngipun sêrat kabar Lokomotip anyariyosakên kamajênganipun karajan Afghanistan. Sampun dangu karajan Afghanistan wau botên nate sêsrawungan kalihan karajan sanès-sanèsipun. Nagari wau mila kenging dipun wastani karajan tanah wetanan sajati, gêsangipun têtiyang ing ngriku lêstantun kados atusan taun ingkang kapêngkêr. Anggènipun sagêd lêstantun makatên wau amargi saking èwêd-pakèwêding papanipun. Ing samangke tatacara kilenan wiwit badhe lumêbêt, lan ing ngriku sami ngrumaosi, manawi tanahipun [tanahi...]