Tumrap sawatawis golongan têtiyang Indhiya, ingkang sajak anggadhahi manah repolusiyènèr lan botên narimah dhatêng balanjanipun, ing ngriki kados wontên gunanipun anyêbutakên ôngka-ôngka sasèsipunsanèsipun. malih. Blanjanipun para kaum bêrah ing pabrik-pabrik radinipun 684 rubêl ing dalêm sataunipun, dados balanjanipun wau langkung kathah tinimbang radin-radinipun kaum bêrah ing saindênging nagari, sababipun, amargi têtiyang wau kathah para tukangipun ingkang angsal bayaran langkung kathah, ngantos 1500 rubêl tuwin langkung. Blanjaning punggawa kantor ing dalêm sataunipun radin-radin 813 rubêl. Ananging para punggawa dhepartêmèn pangajaran radin-radin bayaranipun namung 588 rubêl, punggawa dhepartêmèn tumrap kasarasaning kawula 581 rubêl, dados langkung andhap tinimbang blanjaning radin-radinipun para kaum bêrah ing saindênging nagari, punapa malih manawi katimbang kalihan kaum bêrah ing pabrik saya langkung andhap sangêt. Para guru dhusun ing samangke blanjanipun botên langkung saking 20 dumuginipun 25 rubêl ing dalêm sawulanipun, dados sami kemawon kalihan balanjaning kuli têtanèn utawi kuli dintênan, dene blanjaning para dhoktêr wontên langkungipun sakêdhik. (Badhe kasambêtan)