Hasil sadapan kang mengalami prakoagulasi amung bisa diolah dadi karèt kanti mutu endek kaya karèt remah jinis SIR 10 lan SIR 20. Prakoagulasi bisa kadadéan amarga kemantapan pérangan koloidal kang terkandung ing jero latèks berkurang akibat aktivitas baktèri, guncangan sarta suhu lingkungan kang terlalu tinggi. Bagiyan-pérangan koloidal kang wujud partikel karèt iki banjur nggumpal dadi siji lan minangka komponèn kang ukurane luwih gedhé lan membeku. Kanggo nyegah prakoagulasi, pengawetan latèks kebun mutlak diperlokake, luwih-luwih yèn jarak antarané kebon karo pabrik pengolahan rodok adoh. Zat kang digunakaké minangka bahan pengawet ingaran kanti zat antikoagulan. Syarat zat antikoagulan ya iku kudu duwé pH kang dhuwur utawa sipat basa. Ion OH- ing jero sipat zat antikoagulan bakal netralake ion H+ ing latèks, saéngga kestabilane bisa tetep kajaga lan ora dadi penggumpalan. Ana pira-pira jinis zat antikoagulan kang lumrahé digunakaké déning pakebonan gedhé utawa pakebonan rakyat ing antrane ya iku amoniak, soda utawa natrium karbonat, formaldehida sarta natrium sulfit 