Saèstunipun bangsa kita Jawi wajib suka sukur ing manah dene bangsa sanès sami gadhah cipta mêrlokakên anyumêrêpi dhatêng ngèlmu kita; ingkang mêkatên wau sampun têmtu badhe nambahi dhatêng adrênging sêdya kita anggèn kita niat marsudi kawruh, inggih sadhengah-dhengaha kawruhipun, dados sanadyan kawruh kina ingkang tumrapipun jaman samangke kaanggêp sampun botên kangge, kita inggih wajib amarsudi, jêr sêdaya pamarsudining kawruh ing wêkasan têmtu badhe dipunaosi dening sanès bangsa sarta badhe sagêd mimbuhi dhatêng pitadosing manahipun sanès bangsa, bilih darbèking Jawi ingkang kawastanan sae, punika pancèn botên sakêdhik.