Awiyosipun, kula sampun tampi sêratipun paman katitimangsan, Pitutur tanggal 10 wulan Dhesèmbêr punika, sarta sampun ugi mangêrtos ing suraosipun, ing ngriku paman nêdha tulung, anyatakakên piyambak bab ing kawontênanipun para tiyang Jawi ambangun padhusunan-padhusunan ing pulo Sumatra Kidul sarana dipun tuntun utawi dipun pêrnata dening nagari, inggih punika ingkang dipun wastani kolonisasi tiyang Jawi ing Lampung, dene paman anggadhahi panjangkah anjêmbarakên utawi angagêngakên panggêsangan ing bab têtanèn ing kolonisasi ngriku, adhêdhasar lêpasing pênggayuh sarta paningalipun paman tumrap kangge ing putra wayah ing têmbe, kula inggih jumurung sangêt sarta ujub bingah, dene paman anggadhahi pamanggih utawi tekad ingkang makatên. Kajawi dene ing kolonisasi wau taksih sangêt jêmbaripun dhumawah ing pangupados panggêsangan, inggih ugi sintêna dhatêng ing ngriku sampun têmtu kasêngsêm ing asri saha lohing papanipun, kawêwahan hawa sae, kadosdene ingkang kula aturakên ing ngandhap ngriki.