Aku menthelengi tulisan ing majalah Panjebar Semangat kanthi ati trataban. Geguritan kang kebak pangrasa ing tanganku, bola bali takwaca tanpa ke­dhep. Lambeku gemeter karo ndremimil. Rasane donya kaya ambruk ing dha­dhaku. Dhuh, Gusti…jeneng kang kapa­cak ing ngisor geguritan kuwi sing marai jantungku kaya ucul-ucula. “Sri Wirda­ningsih…”.