Petruk : Yah, iki ora kêna dipadhakake, Kang Garèng, awit, saka dhuwuring pangajarane kulonan, nganti kèri irunge thok sing Jawa, liyane wis Eropyan kabèh. Iya sing kaya ngono kuwi sing diarani: têlung prapat Lônda lan têlung prapat nyonyah. Saiki takambanjurake caritaku ing bab wong Kudus mau. Nèk pangajarane mono, bokmanawa: papa, rara, bae durung tau ngambah, nanging nyatane ing kono, gênah luwih pintêr katimbang aku. Buktine: bisa urip dhewe, tanpa dadi batur, malah dadi: ndara, tur iya dudu ndara sing mung tembre-tembre, têgêse: ndara sing bisa prentah, nanging ora bisa angganjar, malah dadi ndara sing sapupu têkuk kae.