6. Awit saking satunggal-satunggaling tiyang nyambut damêl botên maligi tumrap badanipun piyambak, nanging mawi nyanggi bêtahing kancanipun, dados pandamêlanipun lajêng môntha-môntha, manut kasagêdanipun piyambak-piyambak, ingkang tukang kajêng nyambut damêl bangsanipun kajêng, ingkang tani nyambut damêl têtanèn, mila kêrêp sangêt yêyasan utawi pawêdalanipun tirah, kapêksa kêdah nyade tirahan [ti...]