Ing wusana Jak lajêng cariyos dhatêng Akut mawi basaning kêthèk makatên: Ayo, milua aku mrene. Kalayan botên manah dhatêng panganggenipun ingkang tipis, Jak lajêng dhatêng ing jandhela ingkang ing kala punika sampun mênga. Piyambakipun lajêng ningali dhatêng ing jawi, sarta amirêng-mirêngakên kanthi prêmati. Kintên-kintên tigang kaki saking griya ngriku wontên witipun satunggal ingkang sampun pêjah. Kanthi prigêl saking jandhela Jak mêncolot dhatêng ing wit wau. Botên beda kados kucing ingkang mêncolot ing wit, ing sakawit gondhelan kêncêng, salajêngipun Jak mandhap alon-alonan. Botên watawis dangu kêthèk bangkokan ugi tumut makatên. Saking katêbihan sampun katingal wana parêdèn ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng. Inggih ing ngriku wau ingkang nêdya dipun purugi Jak. Ing kala punika botên wontên tiyang ingkang sumêrêp kesahipun Jak tuwin kêthèk bangkokan, lan botên watawis dangu, Jak Kleton, calon gêgêntosipun ingkang rama dados: Lod ing Grèstuk lajêng ical larinipun. Badhe