nganggo jêngkêlitan barang dhisik, lo, kuwi rak kêna diupamakake kayadene dongèng: Kintêl kang arêp mungsuh sapi kae. Saking anggone arêp madhani karo gêdhening sapi, awake banjur diplêmbung-plêmbungake nganti: poh, pêcah. Mêngkono uga tumraping wong sing kêdhuwurên panjangkane, kuwi nèk ora kabênêran bisa kalakon sangsara kang tinêmu. Mulane tak balèni rêmbugku ing ngarêp: anggonmu mantu bok calimèn bae.