[...tunggal-tunggaling] warga badhe gadhah panggenan tuwin pandamêlan pyambak. Gadhah têtanggêlan tuwin kuwajiban pyambak-pyambak ing donya punika, ananging manawi kita kêmpal dados satunggal, angsal-angsalaning pambudi kita badhe langkung kathah tinimbang kalayan gunggunging angsal-angsalanipun satunggal-tunggaling warga ingkang angudi pyambak-pyambak, upaminipun kados ta badanipun tiyang gêsang, punika pandamêlipun langkung kathah tinimbang gunggung pandamêlipun sadaya peranganing badan. Awit salêbêting badan wau wontên jiwanipun ingkang angêrèh dhatêng badan. Makatên ugi ingkang winastan grêngipun Losê inggih punika kalêmpaking para warganipun sadaya, dados dene griyanipun pakêmpalan. Dene gêsang ingkang dumunung wontên ing Losê wau inggih punika gêsangipun para guru, kados ta para nabi, para ingkang sinêbut Budha, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sami angagêm Losê wau minôngka badan tuwin pirantos kangge dumugèni karsanipun. Mênggah ingkang dados karsanipun inggih punika amêncarakên gêsangipun tuwin kawicaksananipun Pangeran dhatêng sadaya manungsa, amitulungi manungsa supados enggala mindhak sampurnanipun.