nyantosanisetya budya pangekese dur angkara.Mengkono cakepan (syair) tembang Pucung ing Serat Wedhatama riptane Kanjeng Gusti Pangeran Arya Adhipati Mangkunegara ka-IV ig Surakarta Hadiningrat.Sing aran ngelmu iku yaiku kawruh babagan batin kang ditindakake kanthi laku. Laku, tegese, dilakoni, ditindakake, diamalake ing sajroning urip. Hablum minanas, hablum minallah, tegese, gawe kabecikan marang sapedhane urip lan suyud manembah marang Gusti Allah ya Pangeran Kang Maha Agung.Suyud manembah iku, ora mung lambene mripil fasih ngucapake sawernane dhalil lan ragane kumrembyah nindakake sembah (sembahyang),nanging uga taat nglakoni ,ngamalake apa kang dadi isine. Apa tegese kabeh iku yen tumindake nasar seneng maksiyat, neraki dhawuh pretahe Gusti. Mulane sing kena kanggo sangune mlaku mulih ing mbesuke, amale, kabecikane.Ngelmu iku kudu dilakoni. Ngelmu sing ora dilakoni arane dudu ngelmu. Bisane nglakoni ngelmu, lekase (wiwitane) kanthi tekad kang santosa kaya kang disebutake ing tembang Pucung iku. Kanthi madhep,manteb. Yen wis bisa santosa adheping tekad, bakal bisa ngendhih angkara (setya budya pangekesing dur angkara). Pengekese = angendhih utawa