[...gêng,] namung watawis 150 taun laminipun, lajêng gêntos kêsur ing karajan Pèrsi, ugi botên dangu, lajêng madêg piyambak, ananging ugi wangsul kabawah ing Pèrsi malih. Botên dangu lajêng dipun rêbat dening Sultan Iskandar Dulkarnèn ing Magêdhoni, dangu-dangu ing ngriku lajêng wontên ingkang madêg nata. Wiwit punika kawruh Mêsir saya kadhêsêk ing kawruh Grik, lan pandhêsêkipun kawruh Grik wau dados kasuwur. Ing ngriku lajêng dados dêdunungipun para ahli kawruh. Inggih ing salêbêting jaman wau, tuwuhing kabudayanipun bôngsa Mêsir ing bab yêyasan, ingkang ngantos sapriki taksih pinanggih tilasipun, inggih punika: candhi warni-warni. Salajêngipun nagari Mêsir kêrèh ing krajan Ngêrum, saha lajêng kathah tiyang ingkang sami ngrasuk agami Kristên. Ananging sarêng tuwuhipun agami I-