Lamun kaca tanpa rasa kaki, yêkti sirna ujuting wayangan, padhang blak katon jamane, ananging datan suwung, ya ing kono pasthine isa, isi sira lan ingwang, iku nyatanipun, rèh sira tinitah gê-[94]sang, liringgêsang urib ana kang nguripi, ya maring uripira.