utama, sajagad ora ana sing madhani. Sing ngelingake nyang kowe rak iya pirang-pirang, ta, kaya ta: yak, Mas Nala, ambok èngêt, wong mung Kanthil mawon kok, rak botên pati ayu, botên mungguh lan mathuk, yèn sampeyan alap, sing luwih brêgas ... kathah, mas. Kalih malih ayua nika ... nèk ngilêr ênggih mambu, mas. Mara, ing kala samono kowe rak iya ora trima kasih marang wong kang ngelingake kowe mau, malah kowe bêgita-bêgitu, wonge kok ajak êmbèk-êmbekan. Lho, samono dayane wong kang lagi kelut kuwi, Kang Garèng.