Sasampunipun Dhobrinya ngaso sakêdhap, panganggenipun limrah wau lajêng dipun rangkêpi anggèn-anggèn kaprajuritan ingkang sarwa waja, sarta ngliga pêdhang. Ing ugêl-ugêlipun dipun gandhuli gada ingkang sakalangkung awrat, towokipun dipun canthèlakên ing lapak, makatên ugi gêbag tuwin cêmêthi pusaka kasêbut ing ngajêng. Sasampunipun Dhobrinya mirantos makatên wau, têrus dhatêng lawanganing guwanipun naga Gurindayêksa, katingalipun saking ing jawi, lawanganing guwa wau pêtêng saha angajrih-ajrihi, botên bêda kadosdene cangkêmipun naga piyambak. Urutipun lawanganing guwa punika wontên lèpènipun alit, saha lèpèn wau anganèh-anèhi, dene toyaning lèpèn wau mêdal latunipun ingkang angukus ngantos inggil sangêt. Sarêng Dhobrinya dumugi ing pinggiring lèpèn, lajêng sumbar-sumbar sora