Alfonsi saged misuwur amargi piyambakipun gadhah tigang dasa cariyos ingkang kaserat ing basa Latin ing purwakaning abad kaping 12. Karya punika inggih awujud kempalan cariyos oriental ingkang ngewrat karakter moral ingkang dipunalih aksarakaken saking basa Arab, Pèrsi, lan Sansekerta. Sapérangan cariyosipun ingkang saged narik kawigatosanipun para pamaos inggih asalipun saking "Panchatantra" lan "Arabian Nights", kalebet bunderan cariyos "Sinbad the Sailor" lan "The Tale of Attaf". Cariyos punika dipunwedalaken kanthi sapérangan model didaktik ingkang lajeng dipundadosaken conto déning pujangga sanèsipun ing tengahing abad kalih welas.