ugi murakabi agêng dhatêng dhusunipun, sabab sadaya prêluning dhusun ingkang kêdah ngangge wragad arta, sagêd ngangge arta wau. Ingkang sampun kêtingal, kados ta: damêl sêkolahan dhusun, urun ambalônja guru dhusun, damêl krêtêg dhusun, gardhu dhusun, tumbas prabot sêratan kangge dhusun, makatên salajêngipun, dados samangke manawi wontên padamêlan dhusun, tiyang alit namung ngêmungakên urun bahu suku, botên prêlu urun arta kados jaman rumiyin sadèrèngipun wontên pamêdal saking tiyang adus.§ Gambar botên sagêd kapacak, amargi kirang sae.