Gêsang kita piyambak ingkang kita angge punika dados paugêran kita piyambak, manawi kita sagêd amêsu ing kaêningan pinanthêng angèsthi satunggal, ing ngriku sagêd katingal wujud rêrupèn ingkang kêmbar kalihan rupinipun piyambak, mêdal saking badan kita pribadi. Rêrupèn punika sinêbat guru sajati, sukma sajati, manusa sajati, punika manawi ngandika botên karsa goroh, sagêd paring pitêdah ingkang sanyata. Prêlambangipun kadosdene Sang Dewaruci manggihi Wrêkudara.