wewayangane tansah ngreridhu uripku. Tresna iku wis kadhung nunjem kuat ing atiku, lan sawise sapatemon sore mau njalari aku perang batin, antarane seneng lan sedhih. Ah embuh.. amarga kesel aku keturon ing ndhuwure sajadah sawise tahajjud jam telu parak isuk.