Ing panggonan liyané, ing padhépokan Sunan Ngerang, murid aran Raden Ronggo péngin dadi sisihané putri Sunan Ngerang, kang aran Roro Pujiwat. Roro Pujiwat kersa dadi sisihané Raden Ronggo yèn Raden Ronggo bisa mboyong Pintu Gerbang Majapahit ing padhèpokan. R. Ronggo menyang ing patilasan Kraton Mojopait. Nanging dhèwèké kuciwa amarga ing kana barang kang digoleki wis ora ana. Raden Ronggo tumuju ngulon. Satekané sisih kulon kutha Pati, R. Ronggo mlebu alas. Ing kono ketemu karo R. Kebo Nyabrang kang nggawa Pintu Gerbang Majapahit lagi ngaso. Lawang dijaluk, nanging ora diwènèhaké. Banjur padha perang. Sunan Muria ngerti yèn lagi ana perang, banjur mara ana panggonan kono. Banjur ngendikan “Wis padha lèrèna sak kloron padha bandholé”. Sunan Muria wis bisa ngakoni yèn R. Bambang Kebo Nyabrang iku putrané. Sunan Muria maringi titah marang putrané supaya njaga gerbang iki. Sawisé Sunan Muria ngendika “jaganen !!”, R. Bambang Kebo Nyabrang ilang. Déné R. Ronggo diwènèhi “katèk“ déning Sunan Muria kanggo digawa bali menyang padhépokan Sunan Ngerang.