1. Pemahanipun dipun rêsiki sarta dipun pagêri ingkang rapêt, supados ayam-ayamipun botên sami saba ing pemahanipun tôngga. Pacêrènipun piyambak, inggih dipun rêsiki, sampun ngantos wontên cuwilan utawi rêmukanipun balung alit-alit pating bêcècèr. Godhong pisang matêng tilas silêp, utawi tilas buntêl mêniran, nagasari, sapanunggilanipun, kêdah botên kabucal ing pawuhan, ing latar utawi jogan, prayogi dipun bêsmi wontên ing pawon kemawon. Amargi sadaya wau bilih katêdha ing ayam, sami angèl dipun jur kalihan pangrêmêdan, lajêng sagêd andadosakên sêsakit. Nanging uwuh pawon saha gogrogan gêgodhongan saking wit-witan ing pemahan ngriku ingkang garing, prêlu kaklêmpakakên ngantos kathah, wontên ing jugangan ingkang lêbêtipun sadhêngkul, wiyaripun samètêr pasagi utawi langkung, kaprênahakên ing sabên pojokaning pemahan, kautamèn bilih jugangan wau wontên ing sangandhapipun dhapuran pisang, ngadat enggal dipun ênggèni ing rayap, tuwin kewan alit-alit sanèsipun, dados kabêtahanipun ayam, dipun cèkèri uwuhipun, rayap saha kewanipun alit-alit sanèsipun, dipun têdhani. Andadosakên kasarasan lan lêmanipun.