supados mêdal toyanipun sawatawis, yèn kakintên sampun apuh dipun kèndêli, sampun mêsthi kemawon sipating irisan lajêng dados mimpês, satêmah katingal alit-alit, punika lajêng kacêmplungna ing wajan, kaêsokan toya jejeran gêndhis pasir ingkang satêngah kênthêl. Watonipun: sabên baligo satunggal, gêndhisipun watawis sakatos. Wontên ing wajan wau dipun latoni ingkang ajêg urubipun, nanging sampun ngantos kagêngên latu, kadhangkala kêdah dipun wolak-walik, supados botên dados gosong, ngantos toyanipun asat, gêndhisipun wangsul dados kêkêt lan rumêsêp ing pênyetan baligo.