Narapraja lan sentana biasane manggon ing kuthanegara, nanging bumi lungguh ana ing negaragung. Amarga beda panggonane, para "apanagehouder" ora bisa langsung ngurus lungguhe dewe. Lungguh iki banjur diurus karo bekel. Miturut cara pandang Walanda, bekel iku dadi  "rentmeester" alias penyewa lungguh. Ananging uga ana "apanegehouder" kang bisa langsung ngurus lungguhe dewe, iki diarani bekel "ngiras". Biasane bekel ngiras iku para narapraja cilik kang manggon ing nagaragung.