dadi winihing trisno kang nyawiji. Wiji kang tukul angrembak angreboko ing dhodho. Wulan kluwung mlengkung ing wayah sore, Jaka Tarup dadi lan jodhone.NAWANG WULAN : (Nangis gulung-gulungan lan mbengok-mbengok ora karuan koyo cah cilik) Duch Romo ing kayangan, kok koyo ngene nasibku. Iki mengko piye nek njuk aku diperkosa jalmo menungso. (Karo isih nggoleki slendange) Jan kok yo aneh yo aneh yo, slendang kok iso ilang dewe. Duh gusti, aku janji sik sopo wae iso nemokke slendangku, yen wadon arep tak dadekke sedulur sinorowedi, yen lanang aku rilo dadi pendamping uripe.(Naliko Nawang Wulan isih tetangisan, Jaka Tarup lan poro pekathike teko)JAKA TARUB : He, kisanak, sampean ki sopo, cah wadon ayu-ayu kok tetangisan dewe nong pucuk gunung, ono opo, sajake kok sedhih banget. NAWANG WULAN :