[...ra] antara suwe ana wong têka, ambêkane krênggosan. Mas Krêta takon kang dadi sababe. Wangsulane, ora apa-apa, mung saking kêsusune bae, sawuse calathu mangkono, banjur milu ngaso. Barêng ambêkane wus sarèh, tumuli bêbisik marang Mas Krêta, têmbunge: Kang, dika kula tuturi, nanging êmpun dika critakake têng liyan. Kula wau bêngi maling têng desa nika, olèh-olèhan kula rupa ali-ali, kang kula anggo niki, yèn dika rujuk, dawêg didol wong loro, pêpayone ênggih diparo.