Ananging ingkang dados pakèwêd punika, punapa tatanan panggulawênthah ingkang kados makatên punika inggih sampun mathuk kalihan jamanipun? Punapa para bapa tuwin biyung inggih sagêd tega saèstu ninggali anakipun badhe nyêpêng kawat lêstrik? Punapa inggih badhe mbotên purun anyaruwe utawi mênging, jalaran namung badhe ngugêmi pêmanggih, yèn nalaring lare punika saenipun kêdah mêdal saking badanipun piyambak? Kados-kados panggulawênthah ingkang salugu-lugunipun, ngêtut kajêngipun lare punika tangèh sagêdipun tumindak. Saking trêsnaning para pamardi siwi, lajêng sami sumêlang dhatêng wêkasanipun, mênawi lare punika dipun êjor satindak-tandukipun piyambak. Pramila lajêng wontên mawarni-warni tatanan panggulawênthah, ingkang nyêbal saking wataking lare salugunipun sarta ing tatanan wau katêtêpakên, yèn paukuman punika ugi dados salah satunggiling srana, kangge nyaèni watak wantunipun lare.