Kajawi pakulinan utawi panggladhi ingkang sampun kula aturakên wau, manungsa ugi pêrlu sagêd nulak sakathahing godha ingkang ngregoni dhatêng lampah lêrês; kêdah sagêd ngampah hawa nafsu. Wondene patrapipun nggladhi mêrangi godha wau ing jaman rumiyin kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, inggih punika mawi nglampahi tirakat: mêlèk dalu, botên nêdha ulam ambêkan, sinau kèndêl (botên wicantênan), siyam warni-warni lss. Kanggenipun samangke cara ingkang makatên wau kathah ingkang botên purun ngangge, awit kaanggêp botên njamani. Nanging sapunika lajêng punapa gêntosipun? Punika mugi dados panggalihanipun para maos.