Pendhidhikan ing kéné luwih ditujokaké marang bocah-bocah saka para pekerja migran kang lagi usaha kanggo madhakaké pendhidhikan. Anané relokasi dadi kagiyatan kang terus-terusan dadi sebab anané rasa kang ora bisa mandheg anggoné sinau. Kaya mangkéné iki gawé majuné kaprigelan saka bocah-bocah iki. Sanajan, relokasi iku uga duwéni sisih kang négatif kanggo siswa. Pisanan, gawé anané bocah kang mbedakaké budaya lan basa. Bocah-bocah migran uga kekurangan, amarga umumé urip mlarat lan kudu makarya kanggo mbiyantu kulawarga. Pancén ing jaman saiki akéh prekawis kanggo bocah-bocah buruh migran kanggo entuk pendhidhikan. Sanajan, tetep akéh kawicaksanan pangréhpraja, organisasi non-pamréntah, nirlaba, lan pakumpulan sosiyal kangggo mbalikaké munpangat sejatiné pendhidhikan kanggo buruh migran.