Ing wanci enjing sang prabu miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyakuswa, Radèn apatih sampun wontên ngarsa. (sampun jinatenan karsanipun sang nata) Ingkang rama sang pangeran lênggah ing kiwanipun sang nata, dhêdhêp sirêp botên wontên sabawa, sang nata ngandika: hèh, bocah ingsun ing Guwasiluman, sira padha sumurupa yèn ingsun ratu kinawasa bisa mancala putra mancala putri, manjing ajur ajèr, mrojol ing akêrêp, punjul ing apapak sarta bisa ngambah ing gêgana, ingsun arsa lêlana angubêngi jagad, mêtu ing jumantara, sapungkur ingsun, rama Pangeran Ôndapawaka kang ingsun karsakake sumilih karaton ingsun, awit ingsun wus sumurup marang lêlabuhane rama pangeran, ingsun paringi jêjuluk Prabu Ôndapawaka, sira aja padha sumêlang apa barang parentahe rama prabu sira èstokna, padha bae lan parentah ingsun, lan ingsun iya bakal ora negakake, ing samôngsa-môngsa [samôngsa-...]