sadaya pakèwêd, dipun rêmbag tiyang kêkalih. Ing sapunika, kiwa têngên, ngajêng wingking, punika wontênipun namung angin kemawon. Katingalipun kados sagantên tanpa têpi. Ginêm kula botên wontên ingkang nampèni, raosipun sêpên sangêt, ngungkuli wontên ing satêngahing sagantên wêdhi ingkang ngênthak-ênthak, botên wontên pantoging pangajêng-ajêng kula. Ingkang punika panêdha kula dhatêng sanak sadhèrèk, kula dipun pêtaka gêsang-gêsangan kemawon nunggil kalihan layoning semah kula, dados saluwang.