Sadaya ingkang gêsang, makatên ugi manungsa, kêdah gadhah têtêdhan, mênggah têtêdhan wau kêdah tunggil bangsanipun perangan saking punapa ingkang gêsang wau. Têtêdhan ingkang katêdha ing manungsa punika, wontên ingkang maedahi, wontên ingkang botên maedahi dhatêng badan, têtêdhan punika, sadaya kathah peranganipun ingkang maedahi, saya maedahi dhatêng ing badan, mênggah peranganipun têtêdhan wau kêdah dados êrah. Inggih punika andadosakên kauntunganipun ing badan. Santuning têtêdhan dados êrah punika ingkang kawastanan pangrêmêkan.