Ana wong sawiji, sumêja anyatakake marang anak-anake, yèn wong urip iku bisa luwih ing sapadha-padha, kang marga dening gêgulang sarta dening tau, calathune, mungguh iku aku bakal nyaritakake lêpiyane. Ujaring carita ing jaman kuna, ana wong siji, gawene lêlungan anggawa sapi gêdhe siji, iku yèn panuju ana ing pakeyan dipundhak, ginawa wira-wiri. Wong kang andêlêng