Pêrang donya punika saksinipun, bilih indhaking rêginipun ombèn-ombèn adamêl sudanipun tiyang ngombe. Sadèrèngipun wontên pêrang, sampun malih ing kitha, botêna kathah tiyang dados gotongan labêt saking arak, sanajan ing dhusun-dhusun ugi kathah ingkang sami dipun gotong, rêgining arak ing wêkdal punika botên namung nama mindhak kemawon, malah tikêl têkuk, mila tiyang mabuk sapunika awis-awis sangêt.