Prosa kang saged dikelompokaken teng prosa jaman purba nggih niku dongeng. Dongeng ngrupiaken sejinis cerios cendak kang gesang teng selebete masyarakat secara turun temurun lan biasae dilampahakan ngangge basa lisan lan biasae diangge dening aki-aki atanapi nini-nini kangge nilemaken putue, nanging saniki sampun katah dongeng kang sumejah dibukukaken. Cerios-cerios teng selebete dongeng punika nyriosaken setunggale hal kang tinalenan kaliyan ajaran-aran kebajikan, pepek, lan priyad teng lingkungane kang singget punika. Pemireng saged mahami upami cerios punika sampun priyad nalika pendongeng sampun mandeg cinerios.