banter. '' Iya dhik,'' aku nyauri kanti gemeter. Ibu mesthi bakal duka babagan mas Adi. Aku mlayu rada kesusu karo dheg-dhegan ora genah. Nanging wis kadung kebacut, aku kudu ngadhepi dukane ibu. Semono uga mas Adi nuli nututi aku neng buriku. Aku banjur mlebu neng njero omah lan ibu wis lungguh ana kursi karo nyekel amplop. '' Aisyah, coba mrene, ibu arep ngendika! coba Adi celuken mlebu mrene. Gage aku metu lan nyeluk mas Adi. '' Mas, ditimbali ibu! ''. Mas Adi mlebu sajak rada gugup, semono uga aku. '' Wonten menapa bu?'' aku takon maneh. Iki ana amplop sangka ibune Bagas coba bukaken apa isine. Atiku saya ora karu-karuan nampa amplop kang diasto ibu, tak bukak, lan isine ana foto, tambah kaget maneh barang aku nyawang foto iku, jebul foto sing ana njero amplop iku ora liya fotone mas Adi. Ana jenenge Adi bagaskoro, ora liya iku ya mas Adi ya mas Bagas. Atiku kaya siniram banyu wayu sewindu bareng weruh isi amplop iki. '' Mas Adi, mas Adi! '' aku mbengok tanpa kepikir, saking senengku. Jebul priya pilihane ibu uga priya sing tak karepake lan tak tresnani. Aku lan mas Bagas sungkem ana ngarsane ibu. Ibu ngestoni kowe kabeh muga-muga bisa bebrayan kanthi ayem tentrem. Matur nuwun gusti saha ibu saking sedaya kanugrahanipun.