pandungipun lajêng kêjêgur blumbang. Hara, nèk dicaritakake mêngkene iki apa bisa cêtha lan nyênêngake, seje yèn anggone nyaritakake nganggo sraweyan tangane, mêsthi iya gupyuk, cêtha lan rame, kaya ta mangkene upamane: wah, wau dalu wontên pandung (tangane kiwa diobah-obahake lan dijêngit-jêngitake, nirokake carane maling ngintap-ngintip omah), dilalah kenangan ingkang gadhah griya, lajêng dipun oyak, wêr, wêr, wêr (tangan kiwa minôngka gêgambarane maling, tangan têngên sing duwe omah, banjur dioyakake klayan rêrikatan), ing wusana pandungipun lajêng kêcêmplung blumbang, cêblung (iki