Kalumpuhan turu bisa dipérang dadi loro, yaiku "lumpuh turu terisolasi (ISP)" lan "lumpuh turu terisolasi berulang (RISP)" . Saka rong jinis kasebut, ISP luwih umum yen dibandhingaké karo RISP. ISP dumadi kanthi wektu sedhéla, udakara samenit. Lumpuh turu ISP kedadeyan paling ora sepisan saumur urip. Déné RISP bisa dilebokaké golongan kronis. Manungsa bisa ngalami lumpuh turu bola-bali. Bédané antara ISP lan RISP yaiku dawané wektu nalika ngalami lumpuh turu; RISP bisa nganti 1 jam utawa luwih, lan awak ngalami kedadéyan kang luwih sengsara, déné ISP dumadi kanthi wektu sing sedhela (biasane ora luwih saka samenit) lan kedadéyane mung sawates ngimpi ala utawa hallucinations incubus . Saliyane kuwi, ing kahanan RISP, ing sawengi panandhang bisa ngalami lumpuh turu bola-bali, déné ing ISP ora.