[...nipun] Gusti Panêmbahan, sanalika sagêd kadhawuhakên, aturipun Mas Rôngga Pajanganom, sêndika. Sadangunipun Mas Rôngga Pajanganom anjrak wontên ing Buminatan, rintên dalu babar pisan botên sagêd ngaso, ewadene raosing panggalihipun namung sênêng, dene tansah winêlêg ing piwulang ingkang murakabi agêng dhumatêng sariranipun, ananging sasêlaning parlunipun Gusti Panêmbahan, utawi manawi Gusti Panêmbahan anuju sawêg sare, tuwin anuju têdhakan ingkang Mas Rôngga Pajanganom botên kadhawuhan andhèrèk, Mas Rôngga Pajanganaom lajêng amrêlokakên sowan ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, dene ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, anggèning paring piwulang dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, malah saya anglangkungi kalihan ingkang sampun.