Kaya sing diandharake dening Mangunwijaya (1988), kabeh kang asipat intim utawa keramat diarani dalem (njero) utawa penaten (papane wong tani) lan sing jaba, sing kanggo srawung karo masyarakat diwenehi jeneng plataran utawa jaba (latar jaba). Ing jero plataran dumadi dialog (srawung) antarane sing manggon ana omah saka njero karo masyarakat sing ana ing jaba. Ing papan iki dibangun pendhapa, sing tegese wangunan tambahan, papan sing nduwe omah ketemu karo tamu-tamune. Kanthi mangkono, tumatane dalem sing sakral lan pendhapa sing profan nuduhake kaya ngapa serasine dialektik antarane sesambungan vertikal marang Gusti karo sing horizontal marang sesamane manungsa.