Kula sampun kêrêp nyipati, tiyang ingkang karêm arak punika, manawi badhe mêndêm karaos ngêlu sirahipun, saya dangu saya sangêt. Sarèhne pangombenipun ajêgan, dados ngêlunipun inggih ajêgan, lami-lami tiyang makatên wau dados lalèn. DedeDene. ngêlu lan lalèn punika sami nama sêsakit utak. Tiyang wuru dawa mripatipun katingal abrit, awasipun têmtu suda. Dene manawi ingkang doyan ngombe punika sampun têngah tuwuh (umur kawan dasa minggah) wêtêngipun ingkang karaos sakit, mulês utawi pêrih. Jampinipun punapa. Inggih mawi arak malih, lajêng saras, jalaran badan mila dèrèng kathah sudaning kakiyatanipun. Dangu-dangu jampi arak botên maedahi, gêntos mawi apu, kaêmoran toya jêram pêcêl, kangge wêdhak utawi kaombe sakêdhik. Mênggahing tiyang dhusun sami ngangge momoran godhong pare utawi dhadhap. Majêng-majêng jampi ingkang kasêbut wau botên tumama, lajêng ambêbucal umbêl utawi êrah. Lah sapunika celenganing sêsakitipun sampun mèh kêbak, enggal lami têmtu badhe kabobok kangge sapêrlunipun.