Petruk: Kang Garèng, Kang Garèng, bok aja sok dhêmên ngorèk-orèk têlèk sing wis ana ing bathok. Kayadene caraning prentah ngumpulake kewan, kang arêp dipriksa ing dhoktêr kewan kaya kandhamu ing ngarêp, kuwi rak cara ing jaman sing ora enak kae, nèk ing jaman saiki cara sing kaya mangkono kuwi rak wis ora kaprah manèh. Sanadadyanasanadyana. isih ditindakake pisan, mungguhing aku kok iya ora dadi alangan kang gêdhe, dhing. Awit uwan dhoktêr kewan anggone priksa kewan-kewan mau, rak ora kanggo kasêngane dhewe, nanging kanggo kaprêluane wong-wong sing padha duwe kewan mau, bokmanawa ana sing lara, utawa supaya kewane bisa mundhak bêcik, lan sapiturute, dadi cêkake rawuhe dhoktêr kewan mau, rak kanggo kauntungane wong-wong sing padha duwe kewan, dadi yèn banjur padha karugian sawatara, rak iya ora dadi apa, ta. Kang mangkono mau priyayi sing ambawahake rak padha anguningani, mulane iya ora mancahi, nanging malah ngrujuki, jalaran panggalihane: saya bêcik anane kewan-kewan ing bawahku, mêsthi iya saya gawe sênênging wong-wong kono kabèh. Dadi kaliru, Kang Garèng, yèn kowe andakwa yèn