yo mung ndelok bayi sing kalahirake iku.,sing katon ing panca indera. Dadi, sing diwenehi jeneng (asmo ), mung ragane bayi. Saktemene, bayi kang lahir kasusun raga lan urip ing jerone. Sabanjure , lumrah menawa kita kang digedhek ake sak teruse , yo mung ragane. Menawa kepingin bisa sesambungan, sambung karo urip, sakbanjure urip iku sing sepisanan dhisik, kudu diwenehi” asmo”.Ing perangan iki, aja di tegesi kanti nama, aran, utawa jeneng lan sapanunggalane.“ asmo”, diwenehake, mung kanggo wong kang bener- bener wis mbuktekake dayane urip kang sarono “ kunci “ lan wis percaya beneran kang dadi kuasane urip. Sakbanjure duweni tekad kanggo bisa nurut kabeh karsane urip.Bener? Sepisan meneh. Apa saktemene awakmu wis siap lan duweni tekad gelem njalani urip lan penguripan mu, kanti tansah nurut lan nuruti karsane urip?Sepisan meneh, direnungkan lan ditimbang timbang sing mateng . amarga, menawa urip wis enthuk “asmo”,tegese awakmu wis gembleng kagolong dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil ( penghayat kapribaden). Menawa awakmu ngingkari urip, awakmu bakal katagih dening uripmu dhewe. sanajan ora ana wong liyo sing mangerteni.Ing penghayatan iki, ora ana Guru-Murid. Ora ana sing nuntun lan dituntun.Menawa uripmu wis enthuk “asmo “,sakjroning nindhake laku, slira mu gembleng tuntas mandiri, mandireng pribadi.. Guruyaiku urip mu dhewe, sing nuntun awakmu yo uripmu dhewe. sing dadi murid yo awakmu dhewe, sing katuntun uga awakmu dhewe.Kepriye? Siap? Ora mangu mangu meneh?Menawa wis siap banget: Njaluko” asmo” urip mu menyang Kadhang, kang uwis keno menehi “asmo”.Kabeh penghayat, enthuk, menehi “ kunci” urip.ananging ora pendhak penghayat bisa ,dikeparengke, menehi “asmo” nya urip.Oleh orane sawijining wong menehi “asmo”, katentokake, sing ngidinni enthok lan orane urip dhewe, amarga laku ne sing nglakoni.. dudu idine saka salah sawijining menungsa.Umpamane nek nganti kapekso ake, menungsa kang menehi “ asmo”, satemene during keparengake, banjur ora ana gunane.” Asmo “ kang kawenehake iku. Sing di wenehi ora bisa nggunakake.Perlu kawigatekna uga:Pengkhayatan iki sifate pribadi.dadi, amarga ora anasijisijine kuwajiban kang wujud ritual, mula nek sliramu ngayati penghayatan iki, tan ana sawijine menungsa kang mangerteni, nek ora amarga kowe sing menehi ngerti.Dadi, rasa was sumelang nek menawa sliramu bakal konangan khayati sawijining bab, kamongko ora dadi pepinginanmu, ora perlu ana, seje meneh nek awakmu dhewe bloko.“ asmo”, diwenehake urip menyang urip.“ Mijil “- sarana Gaib IIISakpungkure uripmu diwenehi “asmo”, sakbanjure dening kadhang kang menehi “ asmo” utawa kadhang liyane sing ditugasi, sliramu bakal katuntun carane “mijil”.Mijil ing kene, dudu kang ditegesi metu,. Mijil ing kene , tegese awakmu( ragane/ menungsane), bisa miji-hamijeni, nyatu , sesambungan karo uripmu.Tembung tembung “mijil”:1. (asmo), jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, arso……………(iki kanggone ing bab bab kang sifate spiritual- gulung).2.(asmo), jeneng siro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro arso………..(iki kagunakake , sakdurunge, menungsane, arep nindhakake apa wae gelar).Conto:1.sawijining penghayat, ing jero jalani laku, sawijining wektu di adhepake temu karo wong kang njaluk pitulungan, lara contone.sakbanjure , ing rasane dienthukake nulungi.Mijile:(asmo) , jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagunan karso,arso “ ngusadhani ragane manungsa aran…………….keparenga waras.Dadi, kang ngusadhani, dudu menungsane,ananging ingsun, yaiku uripe.Kuwi mau hamung conto. Titik titik sakwise tembung arso, oleh kaisi nganggo basa apa wae. Basa ibune penghayat dhewe sing ana sangkut paute.Conto iku, ora duweni teges , menawapenghayat iki, bakal dadi dhukun., tugase ngobati menungsa.ora babar pisan..2..Saumpamane arep mangan , sing mangan ragane.dadi mijile: (asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, “arso mangan”(kaseserepo kabeh sari- sarine kang dhipangan, ndhadhekake waras lan kuate raganiro”.).Kuwi kabeh , menawa awakmu wis bisa mijil.Mijil sing sepisannanKanggo kang sepisanan, sakwise urip mu diwenehi “asmo”, mijilekaya mengkene.(asmo) jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso “ arso mbekso mbeksoniro pribadi”.( iki baku, dadi sapa wae, kanggo sing sepisanan mijil, mijile koyo iki. Klebu sapa wae tumrap wong manca/ dudu wong Indonesia).Sikap (patrap) mijilMenawa sakiwo tengene ora ana ganjelan, tegese lagi ijen, utawa ing kiwo tengene mung kadhange dhewe, sabanjure bisa kanti patrap sing gumatok.Tangan tengen ana ngarep ulu ati, kabeh driji nuju menyang dhuwur, dlamakan tangan ngadep mangiwo,. Tangan kiwo didokoke ana bangkekan sisih kiwo, koyo dene wong sing malangkrik.Patarap( sikap ) kuwi, hamung lambing, lambing ngakoni, menawa urip iku asale saka gusti, anangin raga kita asale saka Bapa lan biyung. ( deloken gambar 2 iki)Wektu mijil kang sepisanan,yo kuwi mijil: mbekso beksoniro pribadi loro