Mati pancen wis pepesten. Saben uwong ngrumansani yen bakale mati. Arep ninggalna gumeyaring bumi. Yen ana sing takon, sapa sing arep ninggalna bumi? Saben agama menehi piwulang yen “diri” utawa “jiwa” sing manggon ndhuk badan wadhag iki sing ninggalna donya. Kasebut “tilar donya”. Ana sing ngarani sing bakal ninggalna bumi iku nyawa utawa sukma. Wong-wong Islam padha ngarani “roh”.Wis ora perlu dilebokna nang pikiran. Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Saben agama duwe pimandengan dhewe-dhewe. Supaya gak gampang lali. Iki jarwa bebase Pupuh 8 [Asmaradana 1-2], naliko Syekh dawuh marang utusane wali. "Kauningono yen donya sing dak panggoni saiki iki satemene dak arani alam kubur. Ing alam donya iki ingsun nemokna awak kang arupa jasad, miturut dalil kang lapale "al-alamu kulumujudin". Tegese, ing saben-saben alam manungsa tansah nemokna awak kang asipat bangke [bathang]. Nanging, yen pancene ingsun iki wis urip sejati, ingsun ora bakal ketemu awak kang asipat bangke mau. Saupamane ingsun iki entuk awak, saiki ya tamtune wis katon." "Ingsun ora bakal kesasar yen wis wancine urip ing tembe buri. Ora bakal mrawak rambang [mung andhuga, ngira-ira] yen ingsun kandha yen saiki iki satemene ingsun ing sajroning pati. Urip ing alam donya iki awujud jisim, balung, sungsum, otot lan daging. Saiki iki ingsun rumongsa kesasar ing alam pati. Ya ing donya iki ingsun ketemu ambek iblis, setan, lan macem-macem neraka. Ya ing donya iki jisim kajiret rante lan banyu panas." Diri, jiwa, nyawa, sukma, utawa roh iku mung istilah. Sing penting, ing sajroning sarira, badan, iki ana dat kang ora katon sing bakale lunga, oncat saka raga minongka garbane urip. Satemene, wong urip tamtune pengin weruh. Apa ta sejatine kahanan sak wise mati kuwi. Siti Jenar paring pepandeng-an menyang