Ngèngêti wontênipun bêbrayan punika kadhapuk saking kêmpalipun kulawarga, pramila sampun samêsthinipun manawi kaum wanita punika nindakakên sadaya pandamêl ingkang atêgês utawi asipat pangupakara murih rahayuning bêbrayan umum. Dene wêwênang sarta kawajibaning wanita tumrapipun tumut ada-ada amrih karahayonipun bêbrayan, isarat utawi bandhanipun ingkang prêmati, inggih punika kamardikan lair lan batin. (emancipatie-geest). Nanging pikajêngipun emancipatiegeest wau botên têka badhe ngangkah sami kalihan kaum priya, punika botên. Sabab manawi namung makatên kemawon ingkang dipun pikajêngakên, tamtu malah badhe nuwuhakên kawontênan ingkang botên dipun pikajêngakên. Kajawi punika inggih mratandhani bilih kaum wanita dèrèng utawi botên pana dhumatêng jêjêripun.