Imam Muslim wis sinau hadits wiwit cilik kaya Imam Bukhari lan naté krungu saka guru-guru Al Bukhari lan ulama liya. Wong sing nampa Hadits saka Imam Muslim iki, kalebu tokoh-tokoh ulama sajeroning jamané. Imam Muslim uga wis nyusun sawatara karangan sing mutu lan mupangati. Sing paling mupangat ya iku kitab Shahih sing kaloka kanthi istilah Shahih Muslim. Kitab iki disusun luwih sistematis saka Shahih Bukhari. Kaloro kitab hadits shahih iki; Shahih Bukhari lan Shahih Muslim biyasa ingaran kanthi sebutan "Ash Shahihain". Kaloro tokoh hadits iki biyasa ingaran Asy Syaikhani utawa Asy Syaikhaini, sing tegesé loro wong tuwa sing maksudé loro tokoh ulama ahli Hadits. Imam Al-Ghazali sajeroning kitab "Ihya Ulumuddin" ana istilah "akhraja hu" sing tegesé wong loro iku ngriwayataké.