Dendrit inggih punika dhaérah-dhaérah input ingkang ngandhut reseputor, ingkang saben reseptor nanggapi jinis neurotransmiter katamtu. Dendrit wangun konthak sinaptik kaliyan akson sèl saraf sanèsipun kanggé ngirim implus saraf. Dendrit inggih punika neuron ingkang wangunipun kadasta wit. Ingkang kathah neuron nggadhahi pinten-pinten dendrit, ingkang biyasanipun cendhak lan nyabang.[1] Sèl dendrit (DC) inggih punika sèl-sèl kakebalan ingkang mbangun bagéan saking sistem kakebalan awak mamalia. Fungsi utamanipun inggih punika kanggé prosès bahan antigen lan wonten ing salumahanipun sèl-sèl sanèsipun saking sistem kakebalan awak, pramila mupangatipun dados antigen presenting sèl. Sèl dendritik wonten ing gunggung alit ing jaringan ingkang kontak kaliyan lingkungan èksternal, utaminipun ing kulit (ing pundi wonten jinis sèl kusus ingkang dipunsebat sèl Langerhans dendritik) lan lapisan ing irung, paru-paru, padharan saha usus. Punika ugi saged dipunpanggihaken ing kawontenan dèrèng diwasa ing rah. Ingkang saksampunipun, migrasi ing jaringan limfoid ing pundi interaksi kaliyan sèl T lan sèl B kanggé nglampahi lan mbentuk rèspon imun adhaptif. Ing tahap pambangunan katamtu sadaya tuwuh proyèksi nyabang ing dendrit, ingkang maringi sèl asmanipun, ananging punika boten nggadhahi gegayutan kusus kaliyan neuron, ingkang ugi nggadhahi pajangkep sarupi. Sèl dendrit dèrèng ngasilaken ugi dipunsebat sèl kaslubung, ing ngriki nggadhahi kathah sitoplasma cadar saking dendrit. Sèl dendrit ingkang miwiti njlèntrèhaken déning Paul Langerhans (sèl Langerhans) ing abad sangalas, ngantos 1973, istilah sèl dendritik dipunciptaaken déning Ralph M. Steinman lan Zanvil A.Cohn. Ing taun 2007 Steinman dipunanugrahi Albert Lasker award kanggé risèt kedhokteran dhasar kanggé pamanggihanipun.[2]