Sampun watawis kawan siyam punika, parentah ing nagari Surakarta, ambudidaya murih tapuking siyam punika, sagêd sarêng, ngantos mawi ngêdalakên wragad ingkang botên sakêdhik, ewadene mêksa dèrèng sagêd kasil brêng sadaya sami mupakat, wangsul namung para abdi dalêm thok ingkang purun miturut karampunganipun nagari, dene tumraping kawula dalêm têtiyang alit taksih pating srênthil. Malah sanadyan abdi dalêm pisan manawi dipun taliti, inggih taksih kathah ingkang anggêga pikajêngipun piyambak sarana lampah dhêdhêmitan.