Kanggo wiwitan samubarang gawe, ana sawijining paham kang ngutamakake maca Bissmillah saturute wae, kaya piwulange Bung Karno mring samitrane, ora ngepenke kudu maca ta’awudz kaya diterangake nang dhuwur mau. Lire, ora mungkiri anggone bisa kekancan karo sabangsane lelembut supaya ora dadak congkrah, lan sajak nguatirake yen wacan ta’awudz bisa kaanggep “nyumpahi”; Kajaba kuwi, bangsa lelembut mau diarepake banjur satuhu yen tunggal kanca ora kena nggodha, tunggal guru ora kena ngganggu (bisa katambahan maneh kaya dene unen-unen tukang sulap