Manawi ngèngêti cak-cakaning ungêl ingkang makatên wau, lajêng kêraos mênggahing lêbêting raosipun, awit ingkang kapisan, têmbung nyuwun ngapura wau sanadyan botên cêtha ingkang dipun suwuni, nanging inggih sampun ngrêtosakên bilih ingkang dipun suwuni ngapura: Pangeran, ing ngriku lajêng katingal atêgês ingkang nglampahi gumujêng wau ngrumaosi lêpat, mila nyuwun ngapura. Dene tumrap ing ungêl-ungêlan: kang gêdhe pangapuramu, punika akajêng: tiyang nyukani pangapura dhatêng tiyang sanès. Kêkajêngan punika sajakipun anjêlêkèthèk, awit apawitan kajêngipun piyambak, nanging nyatanipun inggih angèl, awit ngapura dhatêng tiyang punika botên gampil, angèlipun wau, jalaran tindak ngapura punika adhakan kêdunungan kumingsun, awit ing nginggil wau kacariyosakên bilih ngapura punika kagunganing Pangeran.