Bocah-bocah tuwin para nonoman, kang wis katetangi atine marang kasuksman, adhakane derenge iku semu murka. Aninggal praja marang ing alas, dadi bisa nyelehake aboting kawajiban dunya, ana ing papan kang sepi, laire urip cara ambangun tapa, kang akeh ora kasembadan panggayuhe, amarga dudu darmane. Ambangun tapa kena linakon ana ing praja, nanging ora maelu marang pamilutane, laire wong lumrah, nanging batine pandhita, mangkono mau pangajap kita ing jaman iki. Anane kene ora ana guru kang luhure luwih saka Sang Resiwara Bisma, amarga wujude mau nayaka tuwin prajurit, nanging batine yogi, ora kalindhih dening kamurkan, wiwit miyos tumeka muksane, tindake ora tau nalisir saka kautaman.