[...bah] saking kajêngipun piyambak, punapa malih botên sagêd mindhak agêng kados dene kewan tuwin têtuwuhan, sagêdipun mindhak agêng bangsaning pêlikan punika namung saking kêkêmpêlan utawi rêrakêtan kalihan samining pêlikan ingkang atunggil dhasar, cacahing dhasaripun pêlikan punika kathah sangêt, milanipun pêrlu kasumêrêpan mênggah bêda-bêdaning dhasaripun wau, dene sagêdipun ambedakakên ingkang sapisan saking wangunipun, kaping kalih saking dhasaripun, kaping tiga saking dhasaring paprincènipun bilih pinariksa miturut ing kawruh pamisah, mênggah ringkêsanipun, wanguning pêlikan punika warni kalih, wangun rampak kalihan botên rampak, ingkang dipun wastani wangun rampak punika pêlikan ingkang anggadhahi lumah kathah sarta rampak, inggih punika ingkang winastan pêlikan awangun kristal, wondene ingkang dipun wastani pêlikan wangunipun botên rampak, punika ingkang lumahipun botên waradin, wangunipun mêndhak mandhukul, pêlikan ingkang awangun kristal punika sadaya anggadhahi lumah ingkang kenging kaukur, sawênèh wontên ingkang awangun dhadhon (cuben), wontên ingkang awangun tugon, wontên ingkang anggadhahi lumah ngantos wolu utawi kalih wêlas, sanadyan wangunipun pêlikan wau botên sami: