Ing pundi panggenan ingkang tiyangipun ngare sami karêm ngombe arak, tiyangipun parêdèn inggih sami purun ngombe arak, nanging botên sapintêna, mila manawi gadhah damêl, botên namung ngêpêng dhatêng ombèn-ombèn kemawon. Ingkang kaparlokakên: uwos pantun utawi jagung, lajêng ulamipun. Manawi tiyang sugih ulamipun maesa utawi lêmbu sarta menda. Dene manawi tiyang ingkang limrah kemawon,