dhêmbel dadi siji. yen ing kitab Jawa caritane kapriye. Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis. wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. kagungan panggalih. Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga. Saupama wong nulup manuk. mula ora bisa padha gaweyane. nanging wis padha amoh. mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa. arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang. Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi. wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa. masa kênaa. nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran. sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya. ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae. mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”. ru iku têgêse ruwêt sulit lan rungsit. banjur iyasa wayang. sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah. kang ditandur ana ing swarga. iku mau wis muji tanpa ngucap. kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh.wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. iya dipundhut banjur diobongi. tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan