Wiwit ing taun punika, jalaran wontênipun rantaman nagari cupêt, nagari kagungan karsa badhe adamêl pangiritan, inggih punika: badhe nyuda punggawa lan sasaminipun. Têgêsipun nyuda punggawa punika, badhe wontên para punggawa dipun pêcati, kanthi botên nêtêpakên tiyang ingkang dados gêgêntosipun. Dados ing ngriku wontên tiyang ingkang sangsara, nanging botên wontên tiyang ingkang bêgja, kosokwangsulipun, malah amêwahi kasangsaraning tiyang, jalaran, tiyang ingkang dipun pêcat saking padamêlanipun, punika ingkang kathah, kenging dipun samèkakên kalihan tiyang pêjah ingkang sugih sambutan, tiyang pêjah ingkang makatên punika, botên ngêmungakên adamêl trênyuhing para ahli warisipun kemawon, nanging para ahli warisipun wau lajêng kabêbahan ... nyauri sambutanipun. Makatên ugi priyantun ingkang dipun kèndêli saking pangkatipun, botên ngêmungakên adamêl susah sanak sadhèrèkipun, dene wontên kulawarganipun ingkang kecalan pangkat, nanging ugi sok dados damêlipun sadhèrèkipun wau. Ingkang makatên punika nagari ugi anguningani, amila anggènipun badhe nindakakên pangiritan wau, inggih kanthi rangu-rangu tuwin rêntênging panggalihanipun. Ananging kadospundi malih, manawi margi sanèsipun ingkang kangge nutupi kacupêtan ing rantaman wau, botên wontên.