Tumrap ing tanah Jawi, ing pundi kemawon tamtu kathah wit pisang, sabab kalêbêt dipun sênêngi sangêt dening tiyang bumi, saha pananêmipun gampil, prasasat mèh botên usah karimat, tur kathah paedahipun, kajawi wohipun eca katêdha, godhongipun kenging kangge mungkus têtêdhan, sarta gêdêbogipun ingkang garing kenging kadamêl tangsul kasuwir-suwir. Tiyang bumi ingkang gadhah pêkawisan, sanadyan kaêdêgana griya, janji taksih wontên papanipun, tamtu ing ngriku dipun tanêmi pisang.