[...ne] arêp ambêcikake, nèk wong-wonge pancèn ngrêti utawa gêlêm nindakake, nanging padhane wong kang ora doyan mêrtega, kuwi nèk dipêksa-pêksa dikon mangan mêrtega, sida kalakon mutah têmênan. Samono uga wong desa, sanyatane sing akèh ora doyan karo pranatan carane ambêcikake sapi kuwi, êmbuh jalaran saka ora ngrêtine, êmbuh saka sungkane kangelan. Kaya ta kowe rak wêruh dhewe, yèn rekadayane nagara arêp ambêcikake anane sapi kuwi sarana dianani pamacêk. Pamacêk mau têmtune iya milih sapi lanang sing bagus, kaya ta sapi Onggale, wong-wong desa sing padha duwe sapi banjur diprentahi macêkake sapine nang panggonan sing ana pamacêke mau, kang mangkono mau yèn bisa tumindak, wis têmtu turunane bakal luwih gêdhe lan luwih bêcik, nanging uga bisa anjalari sudaning cacahe kewan.