[...lih] botên songkolan sakêdhap kemawon, kraos botên saras badanipun, botên carêm raos pangraosipun, gêrah uya prasasat patagihan. Nanging ambêg wêlasan, rêmên ngrencangi rare ingkang kawonan, tansah kaêngis-êngis, punika tamtu dipun rencangi, botên sulap kawon tandhing, sarta ajrih kêsakitan, sanadyan kadospundi kemawon, katêmah. Purun tanpa ajrih, anggêripun rêrencang kêrêngan, ngungkuli kaajak bingah-bingah, ngantos dados sarayaning rare kathah, sarta dipun rêmêni.