[...kan] utawi kalakuan ingkang kirang prayogi, botên prêlu karêmbag malih, awit para lêluhur wau sami gadhah pangeman dhatêng têdhak turunipun sagêda dados sae sadaya. Titikanipun gampil sangêt, inggih punika saking buku-buku têtilaranipun kina, ingatasipun bab piwulang, wontênipun ing ngriku katawis kathah ingkang mêngku piwulang sae. Dene piwulang-piwulang ingkang dumunung ing buku-buku wau, saya lami malah saya sampurna, awit saking pambudinipun para sarjana, pundi ingkang kagalih taksih kirang prayogi dipun tata malih, ngantos katawis mathuk (mêmpan) dhatêng êmpan papanipun.