[...an] dhatêng karsanipun ingkang raka, mila lajêng matur: kranjang ingkang sampun kêbak woh-wohan punika benjing-enjing kemawon dipun wangsuli, manawi kabêkta samangke mindhak makèwêdi lampah, wadungipun kemawon kula bêktanipun. Dene kranjangipun prayogi kacanthèlakên ing kajêng ngriki, sasampunipun mikul wadung, Dèwi Sawitri ingkang sulistya ing warni, marêpêgi ingkang raka. Astanipun Sang Satyawan ingkang kering, katumpangakên pamidhanganipun kering, astanipun sang dèwi ingkang kanan, ngrangkul bangkekanipun ingkang raka, lajêng kaajak lumampah, Sang Satyawan ngandika: kagawa saka kêrêpe dak ambah, nadyan