Kéwan lan tetanduran sing kalebu ing daftar Apendiks I, nanging arupa asil panangkaran utawa budidaya dianggep minangka spesimen saka Apendiks II kanthi sapérangan prasyaratan. Otoritas panglola saka nagara pangekspor kudu nglapuraké non-detriment finding arupa bukti manawa ekspor spesimen saka spesies kasebut ora ngrugèkaké populasi ing alam bébas.