kawula ècèr-ècèr turut margi, benjing mênawi sang prabu karsa tuwi, kawula aturi nurut thukulan klênthêng kemawon, sasampunipun kaparingan klênthêng tandya mondhong sang putri sarwi lumampah alon, sadumugining jawi, sima pêthak sakalihan ingkang putri wau, lampahipun lajêng mancolot, sapisan sampun botên katingal ing akathah, sapêngkêripun. Sang prabu sakalihan pramèswari, tansah nandhang sungkawa, sarêng sampun watawis wulan, sang pramèswari sampun botên kenging dipun sayuti anggènipun kangên dhatêng ingkang putri.