Semanten ugi bab kaprigelan “skill”, lare samenika kathah-katahipun ringkih. Jalaran samukawisipun sampun sarwa cumawis kanthi gampil (instan) lan kaprahipun keladuk dipunugung (dimanja), lare boten dipunkulinaken latihan rekaos kangge nyekapi kabetahanipun piyambak. Satunggaling conto babagan kabetahan dolanan. Dolananipun lare samenika langkung pepak lan sae. Namung wonten dalil anyar: saya pepak dolanane saya kethul kaprigelane saya gedhe srakahe. Lare menawi dipun uja dolanan tukon wedalan pabrik tartamtu boten gadhah pengalaman damel dolanan piyambak, mila lajeng kethul ketrampilanipun. Gandheng rumaos gampil anggenipun angsal dolanan, waton gadhah arta saged tumbas, lare menika boten gadhah raos pangeman. Anggenipun ngangge dolanan sak sekecanipun piyambak lan boten ajrih rusak jalaran menawi risak saged tumbas malih. Kajawi menika, gandheng jinising dolanan ing took menika pepak kathah sanget, lare boten gadhah pemarem. Kepenginipun sedaya dipuntumbas, namung kantun nari dhuwite, mila saya “gedhe srakahe”.