Panganggit lelakon Giorgio Vasari nyerat ngenani uripé Cimabue, 250 taun sawisé dhèwèké tinggal donya. Dhèwèké nyerat yèn nuju sawijining dina, Cimabue lagi mlaku ana ing sapinggiré désa nalika dhèwèké weruh bocah lanang pangon cilik lagi nglukis gambar domba ana ing watu. Gambarané banget apiké saéngga dhèwèké teka marang bapaké bocah kuwi lan njaluk supaya bocah kuwi mèlu dhèwèké saperlu maguru lan dhèwèké bakal diajari nglukis. Bocah lanang kuwi ya iku Giotto, sing nuli dadi pelukis sing kondhang banget, lan dianggep pelukis kawitan ing jaman Renaisans Italia.