Kônca tani kathah ingkang cariyos bilih tiyang nanêm sêmôngka punika botên gampil kados tiyang nanêm timun, sanajan tanêman kalih warni punika sabôngsa. Tanêman timun saugi sampun sae thukuling uwit timun, botinbotên. susah dipun punapak-punapakakên, manawi sampun dumugi mangsanipun lajêng sêkar wusana lajêng awoh. Beda sangêt kalihan tanêman sêmôngka, sanajan thukuling uwit timunsêmôngka. sae sarta sampun sêkar saha katingal pêntilipun, ingkang kathah-kathah pêntil wau sami dados jêne, satêmah nuntên gogrog. Ing ngandhap punêkapunika. badhe kacariyosakên kadospundi rekanipun supados pêntil wau sami dados uwoh, bokmanawi wontên ugi paedahipun dhatêng para maos ingkang dèrèng sami ngawuningani, ingkang nêdya nanêm sêmôngka ing pasitènipun kangge lumayanan. Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih sêmôngka punika bangsanipun timun, sêkaripun inggih kados sêkaring timun wontên kalih warni, sêkar jalêr lan sêkar èstri. Sêkar èstri wau ing têmbe dados uwoh, dene sêkar jalêr sasampunipun mêgar sawatawis dintên laminipun lajêng gogrog. Tumrap sêkar èstri sawêg nêmbe dados sêkar, badhening uwoh sampun katingal. Tumraping timun, gogroging sêkar jalêr punika botên dados punapa, awit sanajan sêkar-sêkar èstri botên pikantuk sarining sêkar jalêr, nanging badhening uwoh sangsaya dangu inggih sagêd mindhak agêng dados uwoh, malah para tani ingkang srêgêp ing damêl sami mrêlokakên ambucali sêkar-sêkar jalêr wau, supados sêkar-sêkar èstri sampun ngantos pikantuk sarining sêkar jalêr, margi manawi pikantuk sari, uwohipun sami kêbak wiji. Tumraping sêkar sêmôngka èstri prêlu sangêt pikantuk sarining sêkar jalêr, supados badhening wiji ingkang wontên salêbêting badhening uwoh sami sagêd dados wiji. Manawi badhening wiji sami pêjah, badhening uwoh botên purun mindhak agêng, satêmah dados jêne, nuntên gogrog kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Pramila têtiyang ingkang gadhah tanêman sêmôngka kêdah ambudidaya supados sêkar-sêkar èstri sami pikantuk sari sacêkapipun, amurih tanêmanipun awoh, dene manawi sêkar èstri wau botên sagêd pikantuk sari sacêkapipun, badhening wiji wontên sawatawis ingkang pêjah, badhening wiji inggih botinbotên. badhe sagêd waradin mindhak agêng, ingkang sagêd mindhak agêng namung ing bageyan ingkang wijinipun pikantuk sari. Dadosipun uwoh inggih botên wêtah.