Manawi mirid agênging pêkên, iba agênging pamêdalipun pupon bea saking pêkên wau. Ewadene ing bab puniku tumrapipun parentah Jawi, rumiyinipun botên nguningani, awit pawêdaling asil pêkên ing ngriku dados wajibipun pangagêngipun bôngsa Tionghwa ing Surakarta. Dangu-dangu parentah lajêng ngudi murih asiling pêkên wau sagêd wangsul dados panguwaosipun nagari, inggih punika nyarêngi nalika parentah Surakarta wiwit ngawontênakên pakaryan pêkên, dangu-dangu sagêd kalampahan, lajêng dipun asta nagari.