Ditulis pada Mei 15, 2012 oleh iimamkorbanweb	Balas	“Jagat iki ana, ana kang jaga!” aku isih eling marang kandhamu, tatkalane lemah dadi kawah ing antarane porong-tanggulangin banjur krasa ana kang gosong ing batin batin panguripku, ngegirisi marang daya lantipku kaya gosonge areng klapa kang wus ilang wawa kaya jasad kang limpad kelangan nyawa… awakmu banjur nyuwun, nyadong marang langit kaya nyadonge godong kang wus kawus saka udan lan panas