awit saking dhawuhe sang prabu, katon mung isi kadhêle bae, sang prabu angandika, sarèhne kagunanmu ora maedahi pisan-pisan marang uwong, sarta aku amasthèkake, kowe ora tômpa opah akèh, amasthi ora kongsi lawas kowe banjur kêkurangan kadhêle, mulane kowe dakparingi kadhêle.