sing putih mung ing jaba. Lan aku arêp takon. nanging putihe kuntul. iku agamane Islam. sing nglakoni rusak ya kowe dhewe.kapir kang ora luput. wujud dluwang utawa rêja watu. kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye? Prabu Jimbun matur. ora kaya tekadmu. Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa. kêduga ngrusak ora nganggo prakara. prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa. lair batine ora luput. saka kêpenginmu jumênêng Nata. beda matane wong Jawa. kang diarani wong linuwih. Ujar-jare bae kok disungkêmi. mung kowe dhewe sing tuwa. ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong. apa kowe wis matur marang wong tuwamu. ora bêkti wong kapir. dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama. ing kitab hikayat wis muni. Jawa Jawi ngrêti matane mung siji. ewadene Wong Agung tansah wêdi. mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. aku bangsa cilik tur wong wadon. sanadyan para Nadi dhek jaman kuna. mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil. dadi ora dielingi kapire. jarene anake Sang Prabu. aku ora wênang ngideni. mula blero pandêlêngmu. maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama. Yen kowe njaluk idi marang aku. Eklasing ati bêkti bapa. têkane Majapahit banjur ngêpung nagara bae. wong Agung Kuparman. amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa. nalika eyangmu isih sugêng. mung ngêndêlake ikêt putih. eyangmu ora parêng. tandha mripatmu iku lapisan.asih lang ngaji-aji. Lamun mangkono tumindake. durung wani marang wong tuwa. ing jêro abang. putrane anggege