môngka satêmêne iku cèthèk bangêt, mulane badane banjur katatab ing dhasar, kongsi sumaput ora eling. Ênggone angglimpang mangkono kongsi sawatara suwene, banjur kapitulungan, ing nalika iku karasane lara mung nalika baline marang badane wadhag. Upsir mau nyaritakake, dhèk samana dhèwèke kaelingan marang salawasing uripe, dene kèlingane mau ora tumaruntun, agênti-gênti sumurupe, sarta nalika iku banjur andulu pêpêthan ing sangarêpe, iya iku samubarang kang wus diwêruhi nalikane uripe kabèh: wiwit nalika isih bocah nganti tumêkaning wayah kalane kabalabak mau, nanging dhèwèke gumun bangêt dene kaelingane mau saya suwe saya suda, nganti têmahane sirna. Dhèwèke uga isih kèlingan marang sêsurupane mau, nalika dhèwèke pulih rumangsane, antara wolung dina kaelingane mau kabèh sirna babarpisan. Tuwan upsir mau duwe panjaluk marang aku supaya dak pratelakna apa sababe dene kaelingane nalika iku ora bisa lawas, banjur sirna. Ênggonku nêrangake uga miturut kawruh, kayadene kawruhing lid kang padha nyênaunyinau. [nyê...]