yèn tak pikir lêlakonku kuwi / dawa bangêt nganti kaya crita / wiwit saprana-saprene / lagi bisa kêtêmu / kyai patih nyêla nginggihi / kang nama lêlampahan / manawi pun urut / tamtu dados kaelokan / tiyang ngantos botên sagêd angrampungi / manawi dèrèng môngsa //