Asistèn wadana ingkang ambawahakên, sarêng mirêng bab punika lajêng nyatakakên, nyarêngi kala badhe bidhalan, saha suka pêpèngêt, nanging tanpa damêl. Ing ngriku Kramadirêja kêtingal nyêpêng dhuwung ligan, tiyang sanès-sanèsipun sami sikêp dêdamêl. Wusana lajêng kalapurakên dhatêng pangagêng nagari. Asistèn residhèn tuwin ingkang bupati sami rawuh, kanthi punggawa sanès-sanèsipun. Dumuginipun ing papan kraman, têtiyangipun sami wontên ing guwa, Kramadirêja lajêng mêdal, ngakên nama Ratu Darawati, saha nantang-nantang pulisi. Pulisi lajêng nubruk, Kramadirêja nandhingi, wusana Kramadirêja kenging kapêdhang, andadosakên tiwas. Pulisi sanèsipun, lajêng malêbêt ing guwa, tarung kalihan tiyang ingkang taksih wontên ing guwa, wontên pulisi agèn kalih tuwin juru sêrat dhusun nandhang tatu. Golongan kraman tiwas satunggal. Sanès dintên tuwan residhèn Panaraga rawuh. Wusana têntrêm malih.