Inggih lêrês pangandikanipun sêdhèrèk Petruk, kêdah èngêt dhatêng turunipun. Manawi tiyang jêjodhoan ngantos bibrah punika, kajawi risak balegriyanipun inggih risak anak-anakipun. Inggih kadospundi anggèning lare botên risak. Waunipun dipun êmong biyungipun piyambak, tansah dipun eman-eman. Sintên tiyangipun ingkang botên trêsna dhatêng anak. Nanging sarêng dipun ngèngèrakên bok nèm, rak lajêng botên patos dipun opèni. Mêsthinipun inggih botên rêmên dhatêng lare-lare wau, tiyang ingkang dipun bêtahakên bapakipun lare. Saya tumrap biyungipun lare-lare wau ingkang tiyang sêpuhipun mlarat, rak kêranta-ranta sangêt. Anak dipun tilar botên tega, dipun bêkta botên sagêd ngingoni utawi ngragadi sêkolahipun.