Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, nderek marang karsaning Gupermen, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermen. Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.