jilid II kaca 498 sarta 519 lan sapiturutipun. manawi ngombe toya sataman utawi sanès-sanèsipun, punapadene mupuki toya ing êmbun-êmbunan kangge nyuwun barkah pangèstu wilujêng, punika kathah sangêt, malah kenging winastan sampun limrah, namung ngombe kangge ngrêsikakên badan utawi nyirnakakên tiyang ingkang dosa, punika ing Surakarta têtela botên wontên. Adat ingkang sawarni kados toya carak makatên, ing nagari Siyêm ugi wontên, saking pratelanipun utusan Nèdêrlan ingkang wontên ing Bangkok (Nederlandsche Gezant) kawrat sêrat katitimasan kaping 11 Oktobêr 1919 ôngka 113 makatên ... sadaya dêdamêl kagungan dalêm Sri Maharaja Siyêm, punika dipun aji-aji sangêt, sarta sabên kalamôngsa dipun wiyosakên parlu dipun rêsiki, namung pusaka sabêt, punika miyosipun namung sabên taun kangge