3. Rasul kadim, inggih punika raos wêwayanganing raos kajatèn, pindhanipun kadosdene raosing tilêm ingkang botên supêna, ing ngriku kawontênanipun namung nikmat, manpangat, rahmat. Rasul kadim inggih punika raos wêwayanganing kajatèn lan kajatèn, punika sami gadhah daya. Dayaning kajatèn ingajêng sampun kapratelakakên bilih sagêd amurba wasesa sapiturutipun, dene dayaning rasul kadim sagêd sambêt raos ing pundi-pundi, upaminipun: anak nandhang sakit wontên ing purug, punika manahing tiyang sêpuhipun sagêd karaos sasaminipun. Tiyang manthêngakên pangancas dhatêng bab ingkang dipun raosakên saèstu, ing wusana sagêd katurutan, punika inggih saking dayaning rasul kadim. Tiyang sagêd angirup utawi sagêd anggêndam, punika inggih saking prabawaning rasul kadim. Tiyang manêgês punika raosipun inggih kêdah dumugi rasul kadim, mila kasêbatakên anutupi babahan hawa sasanga, têgêsipun anyêpênakên raos pangraos, sêpêning raos pangraos punika ginêntosan ing rasul kadim. Tiyang [Ti...]