[...cariyos] Dèwi Bantarangin kados lare kajiman, limpad ing panggraita, kalêbêtakên ing pawiyatan agêng pinrêtêk ing piwulang warni-warni, gurunipun tigang dasa nêm, botên namung kawruh ing wanodya andondomi, nyulam, nênun, nyongkèt, ngalualam, dalasan kawruh ulah praja, ulah prang, anganggit-anggit putus sadaya, nanging ingkang rayi Radèn Prakêmpa botên makatên, nampik dhatêng sadaya piwulang malah ing batos amaoni, ciptanipun salêbêting galih: aku ora dhêmên ginadhang anggêntèni rama prabu, cikbèn bok ayu Bantarangin bae sing anggêntèni pamikirku: wong sugih dhuwit iku pangwasane ana sadhuwuring ratu, mulane aku bakal ngawula ing dhuwitku bae, supaya pangwasaku luwih saka rama prabu, ratu tansah susah anggalih wêtuning balanjane kang didhahar ing sabên taun, sarta balanjane ingkang para abdi, luwih susah manèh yèn mêtokake wragading [wraga...]