Saiki aku ngerti, bareng aku wis duwe wadhah, aku kudu nuruti kekarepane si wadhah sanadyan si wadhah duwe wewatekan angkara murka, kagawa saka olehe arep ngundhakake gedhe lan kekuwatane. Nanging sasuwene aku ana ing wadhah, watakku tetep ora owah, tetep sabar lan welas asih tur ngemohi tumindak kang nalisir saka bebener. Aku tansah ngudi panggawe becik lan tansah sumarah. Hananging sawise ketaman pusaka kang aran triguna [ora liya ya budi, rasa, lan karsa/kama/pepinginan], banjur katambahan maneh saka adrenging angkara murkane si wadhah, aku banjur rumangsa loyo tanpa daya. Sanadyan kala-kala si budi iya manut marang wewatakanku, nanging kerep kasore dening si rasa kang kabiyantu si karsa/kama/pepinginan sarta tansah digegasah/dikompori dening si wadhah, bisane mung manut.