utawi 30 rupiyah sawulanipun. Para punggawa saha para tukang, punika blanjanipun sami dipun langkungi, malah langkunganipun wau kathah sangêt, ingkang punika kapara kaum bêrah ingkang kathah blanjanipun malah langkung andhap tinimbang radin-radinipun kados ingkang kacariyosakên ing nginggil wau. Para kuli têtanèn saha kuli dintênan, punika radin-radin balanjanipun namung 20 rubêl arta sapunika ing dalêm sawulanipun, ingkang pangajinipun sami kalihan 9 rubêl kalanipun dèrèng pêrang, dados balanjanipun wau kintên-kintên ing dalêm sadintênipun namung 50 sèn. Ingkang punika lajêng mèh anyakêti kalihan bayaranipun kuli ing tanah Indhiya, ananging ing ngriki para maos kêdah angèngêtana, bilih saking saklangkung asrêping hawanipun, têtiyang ing Ruslan bêtahipun dhatêng pangangge, griya, tuwin ingkang damêl angêt-angêt sarta sêpatu langkung kathah tinimbang têtiyang Indhiya. Manawi ukuraning hawa wontên 25 grad, ing ngrika tiyang kêdah ngangge sêpatu, pangangge ingkang angêt-angêt, sanadyan ta namung gombal-gombalan kemawon, makatên ugi griyanipun kêdah dipun bêntèri, lan kêdah sagêd katutup rapêt.