Lan sêkehe garwa-garwa mami, ingkang mêksih trisna marang ingwang, padha mongên sutaningong, kang padha mêksih kayun, marang priya lakia malih, pan ingsun lêga rida, donya ngakheratpun, sêdaya matur karuna2, kula inggih momong marang putraneki, amba tan arsa lakya3.