Petruk : Mêngko dhisik, Rèng, aku tak nyêlani, nèk rumasaku omongmu kiyi ora kêna kanggo waton wong tuwa wajib disêmbah. Amarga nèk tak pikir-pikir, kaya si rama kuwi putrane kajaba aku lan kowe, rak pating tlècèk pirang-pirang ana ing ngêndi-êndi, apa kabèh mau rama ana niyate arêp nyuwun anak, têmtune bae rak iya ora, ta.