Nalika ing taun 1957 Tjetje Somantri nyiptakaken sawijining tari Topeng Wadon, namung nama Wadon boten jumbuh kaliyan wujud tarinipun, salajengipun namanipun dipun éwahi kanthi nama renggarini.[1] Rengga tegesipun adu ananging ing konteks kabecikan, déné tembung Rini tegesipun wanita, dados tembung Renggarini saged dipun tegesi minangka wanita ingkang kalakuanipun kados tiyang kakung utawi wanita ingkang langkung aktif.[2] Bedanipun saking kekalih tari punika inggih wonten ing tata agemanipun lan panganggé soder utawi sampur dawa. Hiasan mustaka tari Renggarini arupi perkembangan desain iket, déné ing tari Kandagan migunakaken siger kanthi rekma mbentuk gambuh alit ing nginggilipun. Panganggé ageman tari Renggarini inggih punika kebaya kutung abrit tuwa, kanthi sisih pinggiripun awerni ijem, déné tari Kandagan migunakaken ageman tutup kutung, kerahipun cekak awerni pethak. Bedanipun wonten ing tata rias, inggih punika boten dipun rias godeg geulis ing tari Renggarini sebab boten ngangge sumping, rekma dipun gulung meng nginggil, lajeng dipun umpetanken ing salebeting iket. Ing tari Kandagan rekma migunakaken sanggul jangkepi tata rias Kandagan.[1] Kandagan tegesipun wadah, papan kangge nyimpen perhiasan lan barang-barang ingkang berharga sanesipun. Amargi punika, nama tari Kandagan ugi saged dipunmaksudaken minangka papan tempat kumpulan gerak-gerak tari. Wonten ing gladhenipun, tari Kandagan kalebet tari putri ingkang gagah, tari punika mrelukaken keterampilan bakat lan gladhen ingkang dangu lan tumenen saperlu saged nguwaosi tari punika. Saperlu mbentuk koreografi tari Kandagan kangge pemula biasanipun dipun wiwiti kanthi olah badan saperlu persiapan menari.[1] Wonten ing pertunjukkan, tari Kandagan dipunpertunjukaken tunggal, ananging ugi saged dipun tarikaken kanthi sesarengan, temtu kemawon kanthi karakter penari ingkang sami inggih punika karakter gagah putri. Tari Kandagan kagungan kasugihan babagan gerak ingkang maneka jinis ingkang dipun banguin déning gerak pokok lan gerak peralihan. Kejawi punika, saperlu sinau menari tari Kandagan dipunbetahaken sikap lan gerak minangka pola ingkang nyengkuyung ing pertunjukkan. KAdosta sikap mustaka, badan, samparan, lan asta. Mekaten ugi gerak mustaka, badan, samparan, lan asta. Sami kados karakter tarinipun ingkang gagah, anggenipun nerapaken sikap lan gerak gadhah bedanipun kaliyan tari Dewi lan Sulintang.[3]