Si Sukris bocah ontang-anting, ora duwe sêdulur sacuwil-cuwila. Yèn duwe panganan dijaluki kancane dolan ora tau olèh. Yèn duwe dolanan aja manèh disilih, didêlêng bae ora entuk, jalaran pamikire: "Mêngko yèn ana bocah sing wêruh, ora wurung ya nêmbung nyilih." E la, kanca-kancane nganti sok padha judhêg, wong nyêngit têka dianggo lagean sabên dina, ing mangka Sukris diuja karo êmbokne. Kêrêp ditukokake dolanan, kêrêp diwènèhi panganan, kêrêp dikon ngrewangi icip-icip ana pawon.