Kula nuwun, anggèn kula kapiji ing damêl dening komite Biwaddha Nata kapurih nindakakên dados juru pangriptanipun buku pangèngêt-èngêt saha pêpuji ingkang minôngka mahargya gusti sêsêmbahan kula saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, kalêrês wiyosan dalêm tingalan, taun saha yuswa dalêm 72 taun, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb Alip, angkaning warsa 1867 pancènipun makatên sakalangkung awrat raosing manah kula. Amargi sanadyan bab punika sanès pandamêlan ingkang angèl utawi gawat, ananging manawi angèngêti kalihan darajating kawruh saha pangrêtos kula, anggèn kula lajêng anyanggêmi punika, saupami lajêng inganggêp namung gumagah, punika botên kalintu, jalaran sanadyan botên angèl saha botên gawat kados atur kula ing nginggil, ewadene sarèhning gêgayutan kalihan parlu-parlu kamajênganipun praja saha lampahipun unggah-ungguhing tatakrama ingkang gêgandhengan kalihan basa tuwin kasusastran Jawi, môngka kangge mèngêti punapadene pêpuji konjuk ing panjênêngan ratu ingkang lajêng dados waosanipun prayantun pintên-pintên èwu, ing ngriku punika saèstunipun inggih lajêng kenging winastan angèl utawi gawat. Amung kemawon mugi andadosakên kawuningan, anggèn kula lajêng anyanggêmi wau, kajawi namung sak angèstokakên pilihanipun prayantun kathah warganing Biwaddha Nata, sayêktosipun ugi wontên ingkang kula êndêl-êndêlakên, inggih punika kajawi para prayagung, para prayantun saha para sêdhèrèk ingkang sami maringi panjurung têmtu sampun sami mitadosi, kaping kalihipun inggih awit saking dipun awat-awati panjênênganipun Radèn Ngabèi Dutadilaga, saha Radèn Ngabèi Prajasuharta, prayantun ingkang sami ahli basa tuwin sastra Jawi.