politis. Bab punika lajeng dados perkawis ingkang nuwuhaken Perang Enem Dinten. Tekanan diplomatik ingkang awrat saking Amérika Sarékat lan Uni Soviet meksa Israèl narik tentaranipun saking Ujung Sinai. Sakrampungipun perang 1956, Mesir sarujuk dhumateng panggelaran pasukan PBB wonten ing Sinai, ingkang dipun wastani United Nations Emergency Force, kanggé njagi wewengkon bébas militer, lan nyegah gerilyawan supados boten nyebrang dhateng tlatah Israèl. Mesir ugi sarujuk mbikak malih Selat Tiran, salajengipun, tapel wates antawis Mesir lan Israèl kanggé sementawis dados kawontenan radi tentrem.[2] Sabibaripun perang 1956, tlatah punika taksih kisruh, dèrèng wonten solusi ingkang maton. Wekdal punika, boten wonten negari Arab ingkang ngakeni Israèl. Siria, ingkang dipun biyantu déning Blok Sovièt, wiwit nyeponsori serangan gerilya dhumateng Israèl ing taun 1960, minangka wujud lan bagéan saking "perang pembebasan rakyat", ingkang dipun rancang kanggé ngadhepi oposisi Parté Ba'ath.[3]