Kalampahan nyai sêpuh dhatêng nagari, madosi Abdurrahman, lajêng pinanggih, awit sang prabu sampun dhawuh dhatêng para abdi dalêm, manawi wontên tiyang madosi kados makatên, kairid dhatêng kadhaton. Sayêktos nyai sêpuh sagêd kapanggih wusana sumêrêp bilih tamunipun kala samantên ratu. Nyai sêpuh lajêng manggih kamulyan kaabdèkakên.