Radèn Bagus Harsaya ngangsêg lungguhe, matur marang ibune: Kapriye bu, têrange dhawuhmu iku, anggêr sugih rak iya ora kangelan, apa manèh wong kang sugih dhuwit. Ibune mangsuli: Lah ya, kabèh-kabèh sugih, ora kêkurangan dhuwit, môngsa anaa sing gêlêm buruh, kabèh suthik dadi batur, mulane têmahane kabèh iya malah dadi batur. Yèn