Tapihanipun tamtu wiron, ingkang sinjangipun sampun dipun wiru rumiyin ngantos mèpèt pêjah tuwin dipun lêmpit dhamis miturut caraning lêmpitan sinjang ingkang sampun wiron. Mênggahing wiron ingkang sampun pêjah, punika ngotên gampil udharipun, mila sanadyan tanpa japitan, inggih taksih sae kemawon, malah manawi kangge mlampah sagêd mêgar mingkup dados sêsêkaraning lampah. Dene lêmpitan, punika sawêg pinanggih wontên gagrag enggal, tumrap mriyayèni ingkang akajêng bêsus, botên purun ngangge, wiwit wironipun namung badhe gandhul-gandhul, malah tumraping panacad, dipun wastani botên sagêd dandan.