Têmbung: kamanungsan, têgêsipun: kawiyak wadosipun, inggih punika ciri-cirining manungsa awon sae katitik saking kawontênanipun raga, limrahipun winastan: Iman Sapingi. Ing Sêrat Kamanungsan botên namung tandhaning awon sae kemawon, candraning warni inggih kalêbêt, dene ingkang langkung pêrlu nyumêrêpakên dumukaning nama ingkang samar-samar, kados ta: walikat, bedanipun kalihan singkab, kèlèk: bedanipun kalihan cangklakan, makatên sapiturutipun. Punika têtiyang Jawi sampun sumêrêp namanipun satunggal-tunggal, nanging dumukanipun ingkang dipun wastani wau dèrèng mêsthi sumêrêp ingkang pratitis, mênggaha kawruh kapal nama: katuranggan, punika pêthèk nyumêrêpakên awon-saening kapal, katitik saking unyêng-unyêngan tuwin sanès-sanèsipun, mila unyêng-unyênganing kapal sadaya mawi nama piyambak-piyambak.