SADERENGIPUN Kula badhe ngaturaken pamawas bilih kula mboten badhe gepok senggol pangertosan masyarakat ingkang sampun gumathok ing masyarakat. Gandheng keris-wangkingan utawi duwung punika mujudaken setunggaling piyandelipun tiyang Jawi pramila kula badhe sekedhik mbabar ngengingi duwung gegayutanipun kaliyan gesang. Ancas kula supados kagunan tosan aji saged gesang malih kados wingi uni. Ingkang kedah kita padosi sapunika mboten sanes kados pundi keris taksih saged mupangati dhateng gesang kita sedaya. Pramila saderengipun kula kemutan satunggaling pancadan saking para leluhur ingkang ungelipun:” Janjine dudu jimat kemat, ananging agunging Gusti kang Pinuji”.