Sampun kacariyosakên ing ngajêng, tiyang ngawam punika tiyang ingkang taksih suwung ing kawruh, inggih punika dèrèng sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, ingkang gêsang langgêng botên kenging risak utawi pêjah, sêsêrêpanipun: gêsangipun inggih gêsanging raga ingkang kenging sakit pêjah punika, mila taksih kathah uwas kuwatiring manah, ajrih dhatêng bêbaya, ngupados eca sakeca, rêmên ing kabingahan, eca sakecaning badan miwah bingah