Wontên malih ing bab sêngsêmipun tiyang pêpacangan, jalêr èstri sami lêlintonan pawèwèh, punika tumrap ingkang kanggenan, sanadyan nyatanipun namung sapele, nanging sami ngraos bilih asimpên barang ingkang ajinipun prasasat anyamèni ajining jiwanipun, sakêdhap-sakêdhap tansah dipun liling. Makatên ugi manawi nuju anglairakên kabingahan, kados ta manawi nuju wontên pangantèn, kaberaganipun titangyangtêtiyang. wau katingal sangêt, sami amangangge sarwa ingkang adamêl asri ing sawangan, inggih punika cundhuk wuluning pêksi tuwin mangangge sanès-sanèsipun ingkang dipun raras sagêd adamêl sêngsêm.