”Ngene, Prit. Aku lan kanca-kanca kabeh mau mesakake nyawang kahananmu. Kowe ora cacat, Prit, ya ora duwe penyakit, nanging, kok yaa nemen, wus wujudmu kuwi elek, maburmu ora dhuwur, ndilalah swaramu kok ya banget ora mranani. Oalah Prit, Prit…, urip kok blas ora ana sing isa