[...lêm] pamêlêng, sadaya tinilar, kalayan kêncêng saha bêning ciptanipun anggènipun sèlèh pêpenginan, ingkang anggung adamêl dahuruning pôncadriyanipun, dados sadaya indriyanipun kalêbêtakên dhatêng ciptanipun, indriya saha ciptanipun ingkang botên lana punika ginolongna. Yogi kêdah sabar anggènipun angangkah lananing ciptanipun ingkang tansah angambyang-ambyang wau, murih wiwara gangsal sagêd kalampahan lêrêm, botên kengguh dening samukawis ingkang tansah adamêl ebahipun, tiyang kêdah anuntun ciptanipun dhatêng têlênging batos urut margining pamêlêng, sarta kapisahna sangking badan, utawi pangayoman sanès-sanèsipun. Lampah-lampahing pamêlêng ingkang kula rêmbag rumiyin, amargi sakawit yogi kêdah mangrèh indriya tuwin ciptanipun (sarta katuntun wontên ing margi wau) cipta inggih indriya ingkang ôngka nêm, sadangunipun kaêrèh, sami sanalika cumlorot dhatêng jawi pindha kêplasing thathit ing antawisipun mêndhung. Kadi upamining tètèsing toya ing ron