Amarga asalé saka sumber kang béda, balèt Ramayana kang sumberé saka "Serat Rama" déné réliyèp Candhi Prambanan dinuga saka "Hikayat Seri Rama", mungguh ing gelaran ana béda mligi ing pérangan pungkasan. Ing pérangan pungkasan, balèt Ramayana Prambanan béda saka carita Ramayana anggitané Walmiki. Balèt Ramayana Prambanan rampung mawa jejer temuné manèh Rama lan Sinta. Ing carita anggitané Walmiki, buku angka pitu nyaritakaké yèn wong Ayodya durung pracaya marang Sinta yèn dhèwèké isih suci. Rama kandha yèn Sinta kudu nuduhaké manawa dhèwèké isih suci ing arepé wong akèh kanthi ngucapaké sumpah. Wusana, Sinta kandha, "Ora kawayang wong lanang liya ing pangangenku, kajaba Rama. Muga Dèwi Pratiwi karsaa paring paseksèn lan ngulu ingsun. Ingsun kandha kang temen ing kéné lan ora ana garwa kang liya kajaba Rama. Muga Dèwi Pratiwi karsaa paring paseksèn lan ngulu ingsun." Bubar kandha mangkono, lemah banjur sigar lan muncul Dèwi Pratiwi kang ngrangkul Sinta lan nggawa dhèwèké mlebu ing jero bumi. Upayané Rama nyuwun Sinta dibalèkaké ora kasil. Ing pungkasé carita, Rama sèlèh kaprabon lan tanggenah Kusa lan Lawa dadi ratu Ayodya. Dhèwèké banjur bali menyang swarga dadi Wisnu.