jagat, kang aneng dhasaring bumi, sampung kalawang, mula sang prabu ngarti. – 23 – Tya iku enggon gadhang palincakan, enggenipun angalih, jagat kang babasan, kewala pan ora pejah, salin nagara kang lantip, ingkang asirna, ingkang mingkali kardi. – 24 – Pan sawulan sapisan sang Susuktunggal, nginep ing Sindhangkasih, kawangun pura nata, mangkana ing karsanira, ing wong sanak Sindhangkasih, nawang susirna, bali dalem japati. – 25 – Dadya suka ki dalem japati ika, rehing den kulinani,