Lah inggih punika ingkang pantês ginalih, wontên lêlampahan buwana balik, ingkang nanêm botên rawat, ingkang rawat botên nyanggi paos dhatêng kajawèn, sapunika kados pundi rekadayanipun tiyang among tani sagêd dipun rawat wêdaling têtanêmanipun piyambak, kados ta upami panyanggining paos kêdah awarni uwos, dipun kêrta aji sumbutipun kalihan kathahing paos, prêsèn katur ing nagari inggih uwos ugi, kaklêmpakakên ing gudhang sarta sadhengah tiyang Jawi kenging nêmpur satadhahipun kalayan argi mirah, sanadyan têtanêman sanèsipun pantun kados ta kacang, kadhêle, wijèn, pohung sasaminipun ingkang kenging katandho lami inggih kalêbêt dados paos ugi.