dhewe. Dene ingkang garwa, Makne Kamprèt, apadene Bu Mar ana ing jêro. Sajêrone mubêng-mubêng motoran mau, gagasanaku, wah, warna-warna têmênan, Kang Garèng, kang anjalari aku sok nyuwun pitakon karo bêndara up jaksa mangkene: Ora, mas, têpangan panjênêngan ana ing kene apa wis akèh. Dhawuhe bêndara up jaksa: Iya durung, wong aku durung pati lawas ana ing kene. Wangsulan kang kaya mangkono mau andadèkake ayêming atiku, sarta karo mèsêm aku banjur matur manèh mangkene: Yèn mangkono upas-upas padha saluwir, akèh wong padha bukak topi, lan urmat, kuwi durung kinaruhan, ta, yèn sing diwènèhi urmat mau mêsthi panjênêngan.