wontên ing pawêdhèn sangandhaping kajêng ingas, wontên baya mêntas saking kêdhung kados anandhang sakit, mungkak-mungkuk badhe mutah (wusana lajêng mutah pocongan) sasampunipun mutah baya lajêng wangsul ambyur dhatêng kêdhung, Jaka Gêniroga anyêlaki panggenaning pocongan, botên wontên gandanipun mayid, dipun uthik-uthik ing têkên sirahipun, tangsul muka wudhar kêtingal gumêbyar pindha wulan karainan, wusana botên pandung yèn punika adhinipun Rara Apyu, enggal dipun rungkêbi sarta dipun tangisi, dene pinanggih pêjah kauntal ing baya, lajêng dipun bikak buntêlipun mori, ing nglêbêt taksih mangangge sarwa sae kados mêntas dados pangantèn, kêkêtêgipun dipun tingali taksih ebah, botên dangu nglilir sang paripurna, kados punapa bingahipun Jaka Gêniroga, Rara Apyu enggal dipun rangkul sarta dipun tangisi malih. Rara Apyu pitakèn: êndi kangjêng pangeran, lan têkamu apa wis suwe.