[...ta,] ing wêgdal wau sawêg lênggah wontên satêngêning layon, ingkang wayah kadhawuhan amêsu panggalih, supados layonipun Gusti Panêmbahan sampun ngantos kadangon kakèndêlakên wontên sapinggiring lèpèn, amila Radèn Ngabèi Rônggawarsita sarêng anampèni dhawuhipun ingkang êmbah lajêng tindak dhatêng sapinggiring lèpèn, wontên ing ngriku angêningakên cipta, kalihan sêdhakêp suku tunggal anutupi babahan nawahawa. sanga, nyuwun dhumatêng ingkang Amurbèng Jagad, mugi aparinga pitulung ingkang dados pangèsthining panggalih, layonipun Gusti Panêmbahan saha ingkang sami andhèrèkakên, sagêda samasami. lumampah ing lèpèn Opak, sampun wontên sangsayanipun, saking sangêting pamêsu, lajêng wontên kaelokan malih ingkang dipun uningani dening Radèn Ngabèi Rônggawarsita, salêbêting sêmadi uninga Gusti Panêmbahan Buminata, jumênêng wontên sanginggiling toya, sarêng sampun luwar saking sêmadi, sanalika toyaning lèpèn ingkang amulak-mulak, lajêng asat ngantos katingal wêdhinipun, awit saking bingahipun ingkang sami andhèrèkakên layon, ngantos kasupèn bilih ing wêgdal