kang kamot sajroning layang, iya bangêt panuwunku marang sihe sadulur tuwa, mêsthine bakal dakpikir murih rahayune, ora pisan-pisan sumêdya mêmungsuhan karo ratu, sarta ora manut parentahing Kumpêni ingkang luwih luhur, utawa ora wêdi Kang Amurbèng Alam. Mung iku wangsulaku Grêbong, wis mundura ngasoa marang pondhokan. Sasampunipun Ki Grêbong ngaso, kalih dalu wangsul dhatêng ing Kartasura, anjujug ing ngloji sowan tuwan komandhan, punapa sadhawuhipun Pangeran Adipati