kalih wêlas taun mangandhap, punika saya sakalangkung anggènipun mêmêlas, manawi botên dipun pitulungi kancanipun ingkang sami kacêkapan, ingkang dipun têdha sabên dintênipun saking anggènipun pêpariman dhatêng ing padhusunan, saupami lêlampahan makatên punika sampuna sampun dados caranipun, pancèn inggih kirang prayogi dipun lampahi, sarêng sampun dados caranipun kala samantên inggih sami sakeca kemawon anggènipun anglampahi, malah kangge umuk-umukan kathahing angsal-angsalanipun. Inggih manawi rare wau sêpuhipun lajêng èngêt dhatêng lêlampahanipun kala alit, pangupadosipun kasagêdan kalayan anglampahi lara lapa, nanging manawi sêpuhipun lajêng kapatuh tuman dhatêng pêpariman, kados dene ingkang sami dipun sipati ing môngsa kala, punika dhatêng sawangan pancèn botên sae, mênggah ingkang makatên wau namung saking botên dipun manah panjang kemawon.