1. tiyang ingkang kuwasa dhasar manahipun jirihan, rumaos kalêpatan ingkang rèmèh kemawon, ajrih bilih pikantuk cacadan saking nginggilipun malih, wêkasan kalêpatanipun kadhawahakên dhatêng sor-soranipun, môngka botên kanthi kamanah bilih kalêpatan rèmèh makatên, tumrapipun ing piyambakipun botên andadosakên sabab sapintêna, wangsul tumrap ing sor-soranipun sagêd ambêbayani.