babarpisan. Salajêngipun nuntên enggal-enggal nututi tiyang numpak kapal wau, gada katamakakên ing sirahipun malih, nanging kados ing sakawit, ingkang numpak kapal wau botên dhawah, malah mengo kemawon ugi botên, Dhobrinya lajêng angêmpalakên kêkiyatanipun, lan kaping tiganipun Dhobrinya andhawahakên gadanipun sakiyat-kiyatipun ing sirahipun ingkang numpak kapal, sanadyan rêdi sela pisan, saupami kadhawahan gadanipun Dhobrinya ingkang dipun tamakakên kanthi sarosanipun wau, têmtu ajur mumur. Nanging botên makatên, tiyang ingkang numpak kapal wau, ing sêmu kadosdene botên dipun raosakên. Sarêng panggadanipun Dhobrinya jangkêp kaping tiga, sawêg kemawon ingkang numpak kapal wau nolèh saha kalair têmbungipun makatên: E, dilalah têmên, dakarani aku iki mau dicokoti lêmut, ora ngrêtia yèn sawijining satriya bôngsa Rus kang namani gaman nyang aku.