Sapunika dumugi ing pangrêmbag jaran panolih, saking kojah manawi sêkarat têmtu ambêgingèh sarta pêjahipun sirah dados kèngêr, punika sayêktosipun ugi namung wiraosan, botên kok nyêdir dhatêng kapal, punika lêpat, lêrêsipun mêndhêt pêpiridan tiyang sami dene tiyang. Cêkakipun wontên dêdongengan tiyang jaman kina, ingkang nama: Jaran Panolih, punika misuwur anggènipun gadhah wêwatêkan awon, dados caraning samangke: jêmpol, nanging jêmpoling awon, larasipun kados punika.