Tiyang ingkang kasêmbadan manawi nêdha wontên ingkang tanpa watês, jalaran têtêdhanipun kathah, pêpak, sae lan eca, ngantos asring kasupèn prêlunipun nêdha. Kosok-wangsulipun tiyang ingkang mlarat, nêdhanipun botên ajêg, nanging manawi nuju wontên pestan utawi jagongan anggènipun nêdha asring dipun pêng, dados lajêng nêdha kêkathahên.