Dhawuhe kanjeng Siti Jenar: “Donya sing dak panggoni saiki karan alam kuburan. Ing donya iki ingsun nemokna wadhag, kang asipat jasad. Lha jasad iki asipat bathang. Nanging, yen pancene ingsun iki wis ketemu urip, ingsun ora bakal ketemu marang wadhag sing asipat bathang. Yen arepe ketemu wadhag bathang maneh, dina iki wis katon kahanane.” [Iki jarwane dhawuhe Siti Jenar marang Modang, utusane wali.] Yen, digamblangna nganggo basaku, miturut Syekh Siti Jenar, wong lahir ing alam donya iki sejatine lahir kanggo antri mati. Mulane pati ora kena ditolak. Paling banter, mung nundha mati. Tapi, mesthi matine. Mulane piye bisane mati sing pener, iku sejatine sing dibabar karo Siti Jenar.