manungsa kudune ojo mung datan kulak rungon adol wicara,… jumbuhing ing serat sakjeroning kitab.., buka kitab, waca.. sakderma dongeng lan riwayat.. tutup kitab.. mung semono gegayuhan., tansah ora kelakonan…, nanging ngolah pikir lan kareping rahsa.. kudu mangerteni sakjeroning jagad wadag lan gaib .., jagad gede jagad cilik.., jagad tanana wates.., mangka gegayuhanora bisa diwatese nganggo dongeng lan kitab.., hananging terus lumampah sakabehing tanpa sakdermo mung jarene riwayat lan buku, nuwun,