jroning ngalam tirtayoga iki kabèh, apadene sirat soroting tri purusa mau, têmah padha anguripi sarupaning bêburon ing môngsa iku, dene sagunging bêburon ing nalika gone dumadi ana sajroning ngalam tirtayoga mau, kang dadi pratandhane kabèh ora ana kêna ing pati, kang awit ora bakal katabêtan marang hawa sêsukêring bumi, ing salawas-lawase, beda bêburon kang tumuwuh ana sajroning jalanidhi, ing môngsa alam iku kaanane raga iya padha andarbèni