kantun anggana, namung rinêksa dening abdi magêrsari, karsanipun sang prabu badhe soroh amuk ambelani kyai patih sarta ingkang para abdi. Tumuntên Kusuma Urur andhawuhakên parentah dhatêng para prajurit sinêlir angèndêli pangrisakipun dhatêng mêngsah, awit sampun kathah ingkang kabandhang: sisanipun kantun sakêdhik, wêlas saupami karisak, awit sampun tanpa kiwul, Sang Kusuma Urur karsa angêmbari pamukipun Sang Prabu Wrêstibajra sampun ayun-ayunan wontên ing palagan sami nitih turôngga kawot sakapraboning prang, sang prabu eram tumingal dhatêng ingkang mêthukakên prang, bagus taruna sariranipun lurus kados putri, malah warninipun jèblês kados ingkang dados têlênging galih: Dèwi Erawati, sampuna prajurit kakung sarta mêngsah amêsthi botên kolu milawani prang, awit kinintên môngsa ambangkata prang tandhing kalihan ingkang sarira, sarta eman mênawi kabranan [kabrana...]