Kramaleya sampun sowan, lajêng kadhawuhan majêng, sadaya ingkang ngadhêp lajêng kèndêl botên wontên ingkang wani nyêbawa, sarêng Kramaleya sampun majêng, lajêng dipun dhawuhi, enjing punika kautus dhatêng ing kitha Madiun, amadosi Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, bilih sampun pinanggih kadhawuhan andhawuhakên, dipun timbali kangjêng kyai kadhawuhan wangsul dhumatêng ing pondhok Gêbang Tinatar, dene sakathahing kalêpatanipun ingkang sampun dipun lampahi, sami kaparingan pangapuntên, Kramaleya botên kalilan mantuk manawi dèrèng pinanggih kalihan Ki Tanujaya, Kramaleya kaparingan pasangon kathahipun sakawan reyal, saking sakalangkung bingahing manahipun, anggènipun nampèni yatra kawan reyal ngantos mawut pating salêbar dhatêng pundi-pundi, labêtipun botên nate nyêpêng yatra ngantos sakawan reyal kathahipun, anggèning mêndhêti yatra tanganipun ngantos andharêdhêg, lajêng sami dipun gêgujêng dening para kamisêpuh ingkang sami ngadhêp, Kramaleya lajêng nyuwun pamit, munduripun kalihan wiraga angatingalakên kabingahanipun, ingkang sumêrêp saya gumujêng ambata rêbah, rare-rare sami pating cêkikik jawil-jinawil kalihan para kancanipun, angatingalakên bingahing manahipun anggèning badhe pinanggih malih kalihan Bagus Burham, namung para pinisêpuh sami dèrèng andungkap dhatêng kaparêngipun kangjêng kyai, manawi sami angèngêti dukanipun kangjêng kyai kala