Makatên ugi kagunan Jawi kina, sagêdipun sinêngsêman ing tiyang Jawi jaman sapunika, bilih anggènipun nêrangakên wau sarana kawruh kasampurnan. Kulinanipun tiyang Jawi manawi ningali wohing kagunan Indhu Jawi amigatosakên sangêt bab ingkang rinêmbag dening para sarjana Eropah lan para ingkang marsudi wanguning pêpêthan. Ing sakawit tiyang Jawi pitakèn, gambar utawi wujud makatên punika anyasmitani punapa, utawi punapa pikajêngipun. Saupami pitakènipun botên kawangsulan, lajêng dipun têrangakên piyambak, mawi nyêbutakên êjim, setan, pêri, parayangan, pôncadriya lan sukma. Nanging katrangan makatên punika tumraping kawruh ingkang awaton pasaksèn, namung dados gêgujêngan kemawon. Mila lêrês mênggah pikajênganipun ingkang baku pêpundhèn kados ing Barabudhur punika anyasmitani prakawis ingkang lêbêt-lêbêt, prasasat tan kêna ginayuh, kados ta: bab dumados, jatining kamanungsan, kasampurnan, lan panitisan wongsal-wangsul. Ananging pikajênganipun ingkang baku, Candhi Barabudhur ingkang matatênmakatên. wau saha ingkang dipun anggêp ing têtiyang ing jaman samantên, tumrap tiyang jaman samangke botên angrêtosakên. Sanajan pangudining para sarjana inggih dèrèng sagêd dumugi. Ewadene manawi katandhing kalihan Candhi Siwah ing Prambanan, Candhi Barabudhur punika nama sampun kathah wêwadosipun ingkang kasumêrêpan.