Dhek jaman biyèn, nalika irigasi durung tumata, sadurungé ngancik ngolah lemah padha nganggo petungan mangsa. Déné mangsa kang diugemi ya iku mangsa kanem lan uga ngungak lintang luku kang wis katon manjer ing sisih wétan. Lumrahe pangolahe lemah kawiwitan gawé pawinihan. Gawe winih mono ana kang nganggo ngurit/nyebar. Cara-cara iku kajumbuhake karo kahananing lahan. Yèn ing sawah kono banyune angèl, adate katindakake kanthi ngurit. Ngurit ya iku ndhedher wiji pari kang isih wulen, déné kretegan ya iku pari kang disebar garingan tanpa dilebi banyu. Kekarone wiji pari iku kadhedher ana ing lemah garing. Déné nyebar, wiji didhedher ing lemah teles, wujud gabah kang wis nokol/thokol.