Sarampungipun maos sêrat wau dhoktêr Atmadi linggih ing kursi, badanipun ngraos lêmês gumêtêr, rainipun dados pucêt, luhipun daleweran. Kala samantên ingkang èstri dhatêng, atakèn, têmbungipun: tômpa layang saka ngêndi, mas.