Mara coba sapa kang wus sumurup sabab-sababe kang mangkono iku, pratelakna ana ing ngarsaningsun kene, supaya dipiyarsakake dening sadulurira kabeh . Ananging manawa sira durung ana kang wikan, ing tembe rak iya padha kasembadan mikani marang prakara iku, angger sira padha temen-temen pambudinira marang saliring wawarahingsun iki ing sapiturute. Kawruh iku mau, saka panemuningsun prayoga banget tumrap para mudha, kang padha bakal anuwuhake wiji (anak). Utamane manawa wus bisa sumurup ing sadurunge darbe garwa. Dadi ora mung ngugemi marang pitutur utawa pralambang lan pasemon saka wredha bae, nanging iya kudu sarana ambudi mungguh ing kasunyatane. Ana unining pralambang mangkene: “Wong anom iku durung kena angguguru, manawa durung satengah tuwa”. Pitutur iku pancen bener sarta kapara nyata, nanging aja sira tampa kalawan lamba bae: awit yen miturut unining ukara, pitutur mau ateges kenane ngudi kawruh iku, ngenteni yen rambute wus putih, utawa pakulitane wus padha kisut. Mangka manawa ditimbang kang kongsi tinemu ing nalar, satengah tuwa iku, kang tuwa iya bebudene, kang tuwane mau dhasar tuwa dhiwasa, marga bebudene wus sarwa santosa, lan ora gampang ginendeng