Ki Tanujaya ragi karepotan pambêktanipun sanguning panganggèn akalihan sêkul ulam wau, sanajan sanguning panganggèn sakêdhap-sakêdhap dipun gêntosi dening Bagus Burham, ewadene Ki Tanujaya inggih taksih ambêntoyong pambêktanipun sêkul ulam, amargi saking kathahipun, sarêng dumugi satêngahing bulak, kapêthuk rare-rare sami badhe angupados kajêng rèncèk dhatêng wana, dados sêkul ulamipun punika wau lajêng kasukakakên dhatêng rare-rare sadaya wau, saupami kabêkta dhatêng nagari kamanah sakêdhik prêlunipun, dene ingkang dipun sukani sami sakalangkung bingah ing manahipun.