nayuti, gletak kebanjur nendra, sawengi trus sesenggoran.03. Nglilire sampun byar enjing, mbarengi wus tancep kayon, dadi tan wruh wayang duk ing dalu, lakone tan uning, weruhe datan liya, amung panjeran gunungan.04. Ingkang minongka mungkasi, tonda panutuping lakon, dadine wong iku weruhipun, esuk sore lincip, tegese mung gunungan, wiwit tanapi pungkasan.05. Ingkang mangkuneku dadi, pralampitaning dumados, manungsa kang dumadya tumuwuh, aneng donya iki, kang bodo nging tan arsa, meruhi marang prenatan.06. Tan wrin yen uriping janmi, mawa prenatan