Nuju wanci sontên sang pangeran alêledhang sêsarêngan kalihan Rara Apyu, rêraosan prakawis rèmèh-rèmèh ngantos dumugi ing kêbonraja, kèndêl lêlênggahan wontên ing kursi patèn sangandhaping wit cêmara, nuju tanggal kaping wolu, rêmbulan sumorot amadhangi patamanan, wadananipun sang pindha ratih katrêsan ing pêpadhang, mêlok rêbat sorot kalihan prabaning purnama, saya kuwur panggalihipun sang pangeran, yèn ta sampuna kapadhan sih amêsthi lajêng winasesa, kuciwanipun sang rara katingal prayitna sarta botên purun pinarpêkan, ananging liringipun tutut, amratandhani yèn asih trêsna dhatêng sang pangeran, sang pangeran èmêng ing galih wusana ngandika: