Petruk: Lo, anggone golongan loro iki takarani: padha jinise, sabab loro-lorone padha kaum kêbangsan. Sing jurnalis, wong iya wis nyêbutake dhewe jurnalis bôngsa Indhonesiah, mulane iya kalêbu ing kaum kêbangsan, lan sing guru, wong iya guru nasinoal, dadi ya bôngsa kaum kêbangsan. Kajaba saka iku, pagaweane guru kuwi: mêndhidhik, dadi iya awèh sêsuluh, awèh piwulang lan sapêpadhane, sanajan sing didhidhik mau bocah-bocah. Pagaweane jurnalis, jarene iya mêngkono, malah sing didhidhik, sing diwèhi sêsuluh lan piwulang kuwi, wong-wong tuwa alias rakyat. Malah bangsaning jurnalis kuwi, anggone andhidhik, ora mung mênyang kawruh warna-warna lan kapintêran rupa-rupa bae, malah uga andhidhik nyang ... padu barang. Mara, Kang Garèng, golongan loro kiyi apa iya ora padha jinise. Saiki anggone takarani: padha wujude. Nanging iki mung kadhangkala bae, ora kabèh, lo. Bangsaning guru, kuwi jalaran saka kagawa dening pagaweane sabên dina: mulang, nuturi, awèh rêmbug bêcik marang bocah-bocah, banjur ana bae, sing anggêre kêtêmu uwong, banjur arêp mulang, dadi banjur kayadene ngrumasani: aku pintêr, aku pêngpêngan. Mêngkono uga para jurnalis, jalaran ngrumasani andhidhik rakyat, iya banjur ana