Saminipun malih tiyang ingkang kaina ing liyan. Limrahipun lajêng kêncèngan malih angina, malah pamalêsipun dipun tikêli. Nanging ambêk utami botên makatên. Manawi dipun ina, botên pisan-pisan malês angina, malah rumaos lêpat tindakipun, utawi rumaos bathi. Nanging manawi kataman ing pakurmatan, lajêng malês nikêli kaurmatan ingkang andadosakên suka pirênaning liyan. Makatên ugi bilih dipun wèwèhi, dipun pitulungi, tuwin dipun labêti sasaminipun.