[...mêdal,] lajêng namung angeca-eca jêjungkatan, nginang, pupuran, amêndhêt manahipun tiyang jalêr, supados dipun sihi, punika dede pandamêlipun bojo, pandamêlipun tiyang èstri ingkang andagangakên badanipun, tiyang jalêr ingkang dhatêng saking nyambut damêl, sanadyana narimah dipun sadhiyani punapa-punapa, ingkang botên timbang kalayan balônja ingkang dipun tampèkakên (upami tiyang èstri petangipun sadintên tampi balônja pawon sarupiyah, wusana yatra wau lajêng dipun ageangge. tumrap pêrluniwunpêrlunipun. piyambak, ngantos kirang ingkang kadamêl balônja pawon, amila lajêng namung anyadhiyakakên sêkul kalayan jangan kemawon) tiyang èstri wau pantêsipun kêdah gadhah isin dhatêng pandamêlipun ingkang makatên wau. Tiyang èstri ingkang saèstu sagêd anirahakên balônja, awit saking reka, watonipun tabêri nyambut damêl, upami angrajang lombok isinipun katanêm ing pakarangan utawi pot, ing têmbe wohipun ingkang saèstu kenging kadamêl wêwahing bumbu. Bilih makatên punapa tiyang èstri botên badhe anyudakakên balanjanipun, têtêdhan ingkang pantês kasimpên, kasimpêna, sarta bilih kenging kadamêla warni sanès, amêrlokna ngingah babon, awit kenging dipun ajêng-ajêng tiganipun, [tiganipu...]