pan wong wetan linud ing gêgêring | rumab mising panastis akathah | sawênèh alara mèncrèt | yèn dalu ting karêkuh | adhuh-adhuh ana anangis | kang ngrêrintih sauran | sinauran ngadhuh | kang rada olèh mapangat | andêdonga amuji marang Hyang Widi | wênèh misuhi lara ||