Kasuksesan iki digayuh ing pungkasan taun 1980-an liwat sawijining sistem ikatan bisnis-pamaréntah sing cedhak, kalebu kredit langsung, pambatesan impor, sponso tumrap indhustri tinamtu, lan usaha kuwat saka tenaga kerja. Pamaréntah promosi impor bahan mentah lan tèknologi kanggo barang konsumsi lan nyurung tabungan lan investasi tinimbang konsumsi. Krisis Finansial Asia 1997 mbukak kakurangan model pangembangan Koréa Kidul, kalebu rasio utang/persamaan sing gedhé, utang njaba sing gedhé, lan sektor finansial sing ora disiplin.