Cêthanipun tiyang ingkang nindakakên ubaling kêkajêngan tigang warni wau wontênipun tamtu tansah supe, dados nyêbal dhatêng pathokan ingkang dipun wontêni rumêksa. Dados manawi tiyang nêdya rumêksa dhatêng batos, punika kêdah tansah mintir pamawasipun dhatêng batos. Mênggah pikantuking tiyang ingkang kulina mawas dhatêng solahing kabatosan, punika manawi cêthaa botên beda kados ngêmong lare nakal, manawi dipun êmong andaluya, manawi dipun kêrêngi badhe mutung. Mila tumrap ingkang botên pandakan, lajêng uwal saking pangêmong wau, ing ngriku akajêng ingkang dipun rêksa wau botên wontên, awit sampun dados satunggal kalihan ingkang ngrêksa, dados nama wangsul botên ngrêksa batosipun, inggih kawon kalihan ingkang dipun rêksa.