iya banjur bisa nêmtokake: bisa ambuwang samene, malah sing akèh anggone migunakake pamêtune nganggo dilanjari barang, wusanane uripe iya têrus-têrusan koprat-kaprèt ajêgan, kang anjalari salawase urip mung dadi kaum: nun inggih sandika, utawa kaum sêmuhun dhawuh bae.