[...snani,] wontên ugi ingkang dèrèng pêjah, taksih kantun wontên ing donya. Mangkene têrange: mungguh ananing alam swarga iku wus ora ana pêpisahan, aling-aling kang ngêdohake nyawa wus ora ana, mangkono mau aran tansah awor utawa nunggal, dadi kang pêpisahan iku mung badan wadhag, dudu nyawane, nyawa ora mraduli marang raga wadhag kang anjalari pêpisahan, nyawa dumunung ing alam swarga, dadi badanmu wadhag iku satêmêne kang agawe wutaning pandêlêngmu. Badan wadhag yakin agawe budhêg lan