1. Dhapukanipun botên laras kalihan pikajêng sarta sêsanggêmanipun gupêrmèn badhe ngiyatakên adêgipun sèlêpbêstir sarta nênuntun sagêdipun bawa piyambak, inggih punika dening campuranipun para gupêrdurgupêrnur. dalah saandhahanipun. Bôngsa kula sampun langkung 300 taun têka namung dipun tuntun kemawon, punika punapa dipun anggêp tansah dèrèng matêng? Kadospundi sagêdipun kasumêrêpan mêntah lan matêngipun, manawi tansah dipun tuntun thok, botên dipun coba? Kajawi punika, wontênipun gupêrnur saandhahanipun ing konprènsi punika namung damêl pakèwêd sarta kirang mardikanipun ingkang sami lênggah ing pêpanggihan ngriku. Manawi tiyang pakèwêd ngêdalakên pamanggih amargi wontên pêpalang ingkang andayani, pikiranipun botên sagêd gêsang, awit gêsanging pikiran punika manawi gampil mêdalipun. Ingkang langkung kula prihatosakên, dening pakèwêd sarta kawon prabawa, manawi gupêrnur gadhah pamanggih punapa-punapa, gandhèng kalihan pêthèkipun Timbul, ingkang sami lênggah ing konprènsi cêpak sangêt mupakatipun. Beda manawi pamanggih punika botên sakal dipun ajêngakên ing ngriku, wontên dalêm sagêd manggalih rumiyin ngantos lêbêt.