kagungan pamanggih yèn jaran iku kêna ditunggangi, iya kalakon dadi têtunggangan linuwih nganti tumêka saiki nanging tinêngêran nalika taun Côndrasangkala 398, gèsèh titimangsane. Jaran iku dumunung ana salumahing bumi, têgêse ing ngêndi-endi ana.