Amangsuli bab wêwatêsan, manawi larasanipun kalihan parlu-parlunipun rêmbag ing nginggil, watêsanipun wau prayoginipun kêdah 8 taun, amargi petangan 8 taun punika mênggahing cara Jawi, kenging inganggêp sajaman, amung kemawon, sarèhning praja Surakarta punika botên kagungan panggaotan, manawi katata mawi watêsan kados rêmbag punika, punapa artanipun praja sagêd anyêkapi, amargi bilih saèstu mawi watêsan wau, têmtunipun para ingkang sampun lèrèh, inggih kêdah angsal pêpancèn ingkang pantês, môngka têmtunipun badhe botên sakêdhik ingkang sami lèrèh sarana pènsiyun, sanadyan têmtunipun inggih kapêndhêtakên saking bôndha pènsiyun ingkang sadaya wau ugi sampun kacêngklong, nanging manawi ngèngêti pènsiyunan agêng-agêng ingkang botên sakêdhik pêpetanganipun, sayêktosipun raosing manah kula botên sagêd tanggêl kacêkapipun, wontên ing ngriki punika gawatipun ulah kaprajan, dhasar praja ingkang kêkirangan arta, sarta botên kagungan panggaotan, sabên badhe anglaras supados sae, têmtu inggih lajêng kanggêg wontên ing ngriku punika, ewadene sarèhning punggawaning praja dalah putra-putra dalêm sampun sami mumpuni dhumatêng kridhaning pangêmbat praja, dados kula inggih sampun pitados, têmtu botên badhe kewran amudhari ruwêt rêntêngipun kawontênan kados ingkang kula manah sakalangkung gawat punika, botên langkung pamuji kula ing ngriki,