Papat Kutha Suci (, ) nggih punika istilah kolektif ing tradhisi Yahudi ingkang dipuntrapaken tumrap kutha-kutha ing Yerusalem, Hebron, Safed lan, Tiberias, papat pancer utama pagesangan Yahudi sasampunipun parebutan Palestina déning Ottoman. Konsep "kutha suci" kawiwitan ing dasawarsa 1640-an, kanthi mlebetipun Tiberias ing taun 1740, ingkang mawujud saking asosiasi antawis kutha-kutha saperlu ngempalaken halukka (ardhana kagem kabetahan).