Sarêng dumugi ing dintên ingkang sampun katamtokakên, tiyang Banisrail sami samêkta badhé bidhalan. Déné ing wanci têngah dalu malaékat ingkang amêmêjahi dhatêng, lajêng anggêbag pambajênging tiyang Mêsir sadaya. Pambajênging sang prabu sapangandhap dumugi pambajênging tiyang èstri ingkang miskin piyambak, dalasan pambajênging kéwan sadaya. Ing ngriku tiyang Mêsir sadaya sami sêsambat lan nangis, punapadéné sang raja pringon sarta para tiyang salêbêting kadhaton sadaya sami miris. Saksana ing dalu punika ugi, raja pringon andhawuhi nabi Musa lan Arun: "Dirikat padha mangkata, sira saanakira lan kéwanira, ngabêktia maring Pangéran, kaya kang wus dadi panjalukira, lan ingsun dongakna slamêt!" Makatên ugi para tiyang ing Mêsir sami anundhung Banisrail: "Ayo padha mangkata, yèn kasuwèn wong Mêsir iki mêngko êntèk kabèh!"