Taun 1934, nalika makarya ing ngandhapipun S.I. Vavilov, Cherenkov ngamati emisi cahaya biru saking sawijining botol toya ingkang dipuntindakaken kanggé pengeboman radioaktif. Fenomena punika, dipunasosiasikaken kaliyan muatan partikel atom bergerak wonten ing kecepatan ingkang langkung inggil tinimbang kecepatan cahaya wonten ing medium lokal, dipunbuktikaken dados wigati sanget wonten ing kerja eksperimental salajengipun wonten ing fisika nuklir, lan kanggé studi wonten ing sinar kosmik. Lajeng, punika dipunsukani nama efek Cherenkov, kados detektor Cherenkov, ingkang sampun dados kethokan standar kapreluan wonten ing riset atom saperlu ngamati kawontenan lan kecepatan partikel ingkang kagungan kecepatan inggil. Piranti kasebut kapasang wonten ing Sputnik 3. Radiasi Cherenkov kapisanan dipuntliti déning Marie Curie lan Pierre Curie nalika wiwitan abad 20. Efek kasebut dipunsukani nama miturut Pavel Alekseyevich Cherenkov, ingkang nalika taun 1958 menangaken Penghargaan Nobel saperlu dados ingkang kapisanan kanthi kaku saperlu nemtokaken sifat-sifatipun. Radiasi elektromagnetik punika dipunsebabaken déning partikel ingkang kagungan muatan ingkang ébah lumantar material dielektrik kanthi kecepatan, Vc , ingkang langkung ageng tinimbang cahaya dwonten ing materi kasebut.