Andharan kula botên badhe kula panjang-panjangakên. Cêkakipun raos trêsna kêdah wontên, awit punika dados panuntunipun guru dhatêng pambudidaya murih wêwahipun sêsêrêpanipun ing bab-bab ingkang gêgayutan kalihan padamêlanipun. Sêsêrêpan punika dadosa ubarampenipun, supados sagêd nyumêrêpi lêrês lêpatipun panindak ing sabên dintênipun. Yèn guru botên sagêd metani badanipun piyambak, kanthi sêsêrêpanipun, sagêdipun nyumêrêpi lêpatipun namung saking tiyang sanès, mangka pitêdah saking tiyang sanès punika namung kalamangsa wontênipun, prasasat botên sataun sêpisan. Dados ingkang mitêdahi sabên dintênipun inggih kêdah badanipun piyambak. Yèn botên makatên, mulangipun sabên dintên lajêng tansah manut cara kados ingkang sampun-sampun. Panyambutdamêlipun tansah ajêg, kados mêsin kemawon.