Ingriki botên prêlu anyêrati kathah-kathah ingkang wosipun namung atêgês pangalêmbana, sumangga para maos sami kula aturi nolèh nyawanga sakêdhap dhatêng wontênipun karajan kadipatèn Mangkunêgaran, punapa sababipun dene saya wêwah-wêwah kaluhuran tuwin saya dipun suyudi dhatêng para kawulanipun? Punika botên sanès inggih jalaran sagêd nuju dhatêng pikajênging jaman. Sampun wiwit kala alamipun suwargi K.G.P.A.A. Mangkunêgoro VI, ing praja Mangkunêgaran anggènipun angirang-irangi bab lampahing sêmbah dhodhok. Para kawula sami dipun parêngakên namung nyêmbah kaping kalih, inggih punika nalika marak kalihan nalika unduripun kemawon, dene nalika matur utawi tampi dhawuh namung saanggatosakên (tanpa sêmbah). Sêmbah cara makatên punika lajêng kenging dipun samèkakên kalihan patrapipun saradhahdu suka urmat dhatêng pangagêngipun, inggih punika ingkang dipun wastani: saluweer. Dipun sawang katingalipun inggih: brêgas, srigak, tur inggih amantêsi.