Tiyang kagèt dados pucêt, tiyang ajrih kalamangsa ngantos dhèngkèlên, botên sagêd punapa-punapa. Tiyang ingkang tansah nandhang sisah dados kêra. Kanêpson, saking pamanggihipun para ingkang ngudi kasuksman, nggaringakên kulit. Kanêpson ugi ngrêndhêtakên wêdaling zat-zat cuwèr ingkang ngêjur têtêdhan wontên ing wadhuk lan usus. (Bab punika sampun dipun anggêp sah, dipun akêni lêrêsipun dening wetenschap). Sadaya wau matandhakakên bilih wontên daya saking nglêbêt, ingkang botên kasat mripat, ingkang sagêd andayani dhatêng badan jasmani.