[...tawijaya] inggih taksih cuwa amargi gadhah panganggêp, kahartawan punika taksih wontên sangandhaping kawiryan, mila cuwanipun botên sagêd sirna, malah saya sangêt. Mênggah ingkang nandhang kacuwan makatên wau botên ngêmungakên Radèn Sutawijaya piyambak, kathah panunggilanipun para anaking mantri bopati, inggih sami botên sagêd anggêntosi kalênggahaning bapa ingkang sampun ajal, jalaran sampun ewah wiradating nagari, mila Radèn Sutawijaya anggènipun pados dhadhakan sakiting manah punika bêbasan pandung angsal babahan, lajêng sarêmbag kalihan para anaking priyantun ingkang sami sakit manahipun, sumêdya tilar praja, awit rinaos-raos ing wêkdal punika adiling praja prasasat sampun bibrah babar pisan, dados Radèn Mas Said anggènipun sumêkêt kalihan Radèn Sutawijaya punika nama nunggil suraos sami sakit manahipun.