Sadangunipun kula sakanca midêr-midêr wontên ing pulo, aningali uwit agêng inggil, punika rêmbag badhe kadamêl pasipêngan kula sami anêdha wowohan, kados ingkang sampun kalampahan. Sarêng ngajêngakên dalu, sami mènèk ing uwit wau, botên antawis dangu mirêng pangakaking sawêr, amurugi panggenan kula ngantos dumugi sangandhaping kajêng, sawêr lajêng ngadêg nurut uwit, kanca ingkang manggèn wontên ingandhap kula, kenging kasaut, dipun untal, lajêng kesah.