[...jining] maling, kuwi panrêkane, yèn wong liya-liyane iya dhêmên nyênyolong. Dene anggonku sowan mênyang para luhur, sabênêre arêp anglungguhi andhap asorku, ing sarèhne aku arêp gawe propagandhah bab kalawarti Kajawèn marang bawahe, wis wajibe aku kudu nyuwun pamit marang pandhuwurane, prêlune aja nganti aku diarani utawa didakwa sing ora-ora, mara, pikirên, apa iya ora lara nyang ati, wis rêkasa calila-calili baludhas-baludhus turut omah, yèn ora kapriksan para panggêdhe, kathik banjur diarani culik utawa bangsaning kêmênis. Seje yèn wis ana palilahing para luhur, atine bisa ayêm, anggone nindakake propagandhah iya banjur bisa angulêr kambang, sawiji-wijining priyayi sing tak têmoni, aku iya banjur bisa nandukake. Klilan matur:...