iku amung minôngka dadi sêsirêping angkara, awit bocah kang lagi umur samono mau nêdhêng-nêdhênge tumangkaring angkara, yèn ora tumuli pinapas, ing têmbe mêsthi tuwuh kamurkane, mulane prayoga disalèwèngake marang upakarti, mardi wimbuh ing kagunan, kang mangkono mau iya saka istiyare para bijaksana, gone karsa nyuda ajêging kodrat wiji kang ala.