Ramanipun asalipun saking Bashrah, ibunipun saking wewengkon Mijdal. Asma jangkep ramanipun, Syihabuddin Abu Hafsh Umar ibn Katsir, miyos udakara taun 640 H, lan séda ing wulan Jumadil ‘Ula 703 H, inggih punika satunggaling ulama ingkang wasis sarta gadhah pangaribawa ing wewengkonipun. Ramanipun misuwur minangka juru dhakwah kados dipunngendikaken Ibnu Katsir ing salebeting kitab tarikh (al-Bidâyah wa al-Nihâyah). Nalika Ibnu Katsir nembe yuswa tigang taun, ramanipun seda. Ibnu Katsir punika putra wuragil ing kulawarganipun. Taun 706 H, Ibnu Katsir pindhah lan pidalem ing Damaskus.