Basa Jawa duwé aturan kang mbédakaké cara migunakaké tetembungan miturut tataran dhedhasar gegayutan antara pawicara lan sapa kang diajak wicara. Aturan iki kaloka minangka undha-usuk basa. Aspèk bebasan iki duwé prabawa sosial kang kuwat sajeroning budaya Jawa, lan anané kasadaran bab status sosial ing masarakat.