sulanipun ingkang èstri: Ora, ta, wong lanang, bêl-sinambêl iku apa, aku kok ora ngêrti. Ingkang èstri lajêng dipun taboki, sêsambatipun angaru-aru, makatên: Wong lanang, ênggonku ngladèni kowe wiwit bocah nganti rambutku nyambêl wijèn, lagi kiye kok taboki. Ingkang jalêr awicantên: La, ya, sambêl wijèn kuwi jing dak jaluk. Cunthêl.Cuthêl.