Nanging nalika taun 1909, para panliti ing sangisoré arahan Ernest Rutherford némbakaké ion helium menyang lembaran tipis emas, lan nemokaké yèn sebagéan cilik ion kasebut dipantulaké kanthi pojok pantulan kang luwih lancip saka apa kang diprédhiksikaké déning téori Thomson. Rutherford banjur ngajokaké pendhapat yèn muatan positif sawijining atom lan akèh-akèhé massané kakonsèntrasi ing inti atom, kanthi èlèktron kang ngupengi inti atom kayadéné planèt ngupengi srengéngé. Muatan positif ion helium kang ngliwati inti padhet iki kudu dipantulaké kanthi pojok pantulan kang luwih lancip. Nalika taun 1913, nalika lagi èkspèrimèn kanthi asil prosès paluruhan radhioaktif, Frederick Soddy nemokaké yèn ana luwih saka sakjinis atom ing saben posisi tabèl périodhik.[16] Istilah isotop banjur diciptakaké déning Margaret Todd minangka jeneng kang trep kanggo atom-atom kang béda nanging arupa sawijining unsur kang padha. J.J. Thomson sabanjuré nemokaké tèknik kanggo misahaké jinis-jinis atom kasebut lumantar asil kerjané ing gas kang kaionisasi.[17]