Nitik suraosipun babad tanah Jawi, ing jaman rumiyin, jaman karajan Daha, Singasari ngantos dumuginipun jaman Majapait tuwin jaman karajan Dêmak, tanah Jawi punika botên ngêmungakên kasuwur sabab dening loh jinawi gêmah ripahing tanahipun, sanadyan para kawulanipun ugi kaloka mênggahing kêkêndêlan tuwin kaprawiranipun, ngantos botên amung saindênging tanah basa Indonesia dados tanah wêwêngkonipun, nanging para prajuritipun ngantos sami anglurugi ing praja sajawinipun tanah basa Indonesia, kados ta wontên ing Malaka, Johor, malah ngantos dumugi ing Hindia wingking pisan. Mila inggih nyata, bilih ing kala sêmantên aruming namanipun tanah Jawi satêtiyangipun prasasat ngêbaki jagad raya.