25. Wong kaphir kang pintêr mau banjur mangsuli: Upama nalika ana ing dunya biyèn Allah paring pituduh dalan kaslamêtan marang aku, aku iya nuduhake dalan kaslamêtan marang kowe, nanging ora. Mulane saiki kapriye manèh, aku lan kowe wis ora duwe pangungsèn, mung kapêksa nandhang siksa, susah utawa sabar padha bae, ora maidahi.