lêlucon. Karsi, aja pisan dadi gêlaning atimu, rêrêpènmu durung kapacak, awit saking akèhe rêrêpèn lan karangan saka bocah-bocah, sanajan rêrêpènmu wis lawas bangêt anggonku masrahake nyang redactie, nanging mêksa durung kapacak, durung kapilih, bokmanawa ya kurang apik. Mula ya sing akèh pangapuramu bae nyang ibumu ya D. Karsi. Pancèn angèl ngêmbani bocah-bocah, kudu bisa ngenaki ati. Niyatku ora mung arêp ngenaki atimu bae, nanging sabisa-bisa karanganmu ya kapacak, sanajan êmbuh kapan, nanging ya suwe-suwe ya arêp kapacak. Upama kowe ngirimi lêlucon têlu, ya aja banjur karêpmu kabèh kudu kapacak, nanging saka siji. Wondene yèn têlune mau, lucu utawa anèh bangêt, iku ya banjur kapacak kabèh sanalika iku, dadi rak kudu dipilihi, ya D. Karsi, ing mangka atusan, elingana! Aja giri-giri arêp duka nyang Bu Mar, sing sabar.