[...tra,] id. 614-4 v. o. | f. Allah iku dudu Allahe wong mati, Allahe wong urip, Indj. II, 50 (32) | g. Dudu wong wadon, wong lang P. 201-7. | h. ingkang dados gêdêr ing alun-alun, dede kuda ucul saking pandêngan, tuwin botên wontên dirada mêdhot saking wantilan, namung = kur niet nanging (maar) sinuhun ing Ngastina rawuh ing Mandraka P. l. I, 143-11. | i. Si Wêrdiningsih ora ana, jêbul wong lanang kang ana P. I. 269-5. | g.j. Dudu wong wadon, wong lanang P. 201-7.