Garèng: Anggone tak unèkake ngayawara, sabab anggone nganggêp ambutuhake bangêt nyang wong mau, kayadene arêp nêrangake, yèn wong mau nganti ninggal pagaweane, pagawean kono mêsthi: ar-rê-muk. Hara, apa iki ora jênêng ngayawara. Sabab sesuk utawa êmbèn, wong mau rak iya kudu ditêmokake karo Kirun wa Nakirun, apa iya arêp digondhèli, sabab dibutuhake bangêt. Ing kono si panggêdhe sajak mung arêp angrèmèhake titahing Pangeran liya-liyane mangkene: wong liya mêsthi ora bisa anggêntèni pagaweane. Hara, apa iki ora dosa arane. Dosa sing nomêr loro, saora-orane wong kuwi nèk wis pènsiunan, iya wis akèh jêmpone, wajibe iya kudu dikon ngaso, ana kok dipêksa dikon nyambutgawe manèh, kanthi diiming-imingi arêp diwuwuhi uwure. Hara, ora dosa iki. Dosa kang nomêr têlu, panggêdhe mau gawe dosane punggawa liya-liyane. Sabab, wong iya wis pènsiunan, masthine iya wis tuwa, kuwi nèk ora kabênêran bisa uga kanggo kêmbang lambene para punggawa liya-liyane, kaya ta: wèh si kakèk le srêgêp, yahene têka durung mulih. Utawa: Kèk, kèk, tinimbang watuk-watuk ana ing kene, ambok kana momong putune, utawa: Kirane kakèk iki mêntas rabi ênom manèh, tandhane isih golèk dhuwit bae. Hara, Truk, si punggawa-punggawa apa ora dosa thok bae. Lan sapa sing gawe