Nanging manawi ingkang kagungan prêlu wau priyantun modhèrên ingkang ulêmipun inggih sampun modhèrên, wiwit jam samantên dumugi jam samantên bibar, punika rawuhipun para tamu adatipun inggih sêsarêngan, wontêna ingkang kantun namung satunggal kalih. Lajêng dalêmipun inggih modhèrên, liripun prasaja ringkês, lênggahipun tamu putri kakung kêmpal dados satunggal, pisah-pisahipun namung bangsaning satunggal mètêran têbihipun, tur tanpa aling-aling barang-barang, punika bab sês wau kêlukipun katawis cêtha sangêt anggènipun kumêndhêng, yèn dipun tingali saking sanginggiling sirah, ngantos kados pipa pabrik ingkang nêmbe giling. Satêlasipun sês sêgahan lajêng gêntos sês sangunipun piyambak-piyambak, mila gandanipun inggih lajêng warni-warni sangêt, manut punapa ingkang dipun sês, upaminipun: siyong, krètèg, sigarèt, srutu, trêkadhang anggônda klêmbak utawi pucuk, malah wontên ingkang klobot tur sampun ngêndhog.