Tatacara punika pancèn ewah-ewah, kabêkta kawontênaning jaman ingkang dipun lampahi. Kathah sangêt tatacara Jawi ingkang sampun oncat saking paugêran kina, prêlu kangge nututi lampahing jaman, makatên ugi bab palakrama, punika inggih sampun ewah-ewah tinimbang lampahipun ing kina. Miturut sêrat-sêrat babad, ing kina, nalika tiyang Jawi taksih winastan mulya, inggih punika kala jaman Majapait minggah, lampahing palakrama punika ingkang kathah tiyang sêpuh sarujuk kalihan anak, inggih punika lare dipun taros rumiyin, punapa condhong badhe kadhaupakên kalihan punika, manawi sampun sami condhongipun, tiyang sêpuh ingkang rêrêmbagan. Wontên ugi ingkang pilihan saking lare, tiyang sêpuh ingkang nglantarakên, wosipun tiyang sêpuh kalihan lare kêdah sarêmbag, ewadene ugi wontên lare ingkang gathuk piyambak, nanging punika kalêbêt nyêbal.