Salajêngipun Ki Tanujaya adamêl kagètipun tiyang sawawêngkon Sastranagaran sadaya, awit saking dhatêngipun botên sarêng kalihan Bagus Burham, sarta lajêng anjujug dhatêng ing dalêm kemawon, sami dipun kintên prêlunipun sangêt, panyananipun para tiyang warni-warni, wontên ingkang ngintên Ki Tanujaya dipun tundhung dening kangjêng kyai, wontên ingkang ngintên Bagus Burham sakit sangêt, sarta wontên ingkang ngintên bilih Bagus Burham tilar donya, mila para putra santana sarta para abdi-abdi sami bingung pating bilunglung,bilulung. ingkang adhêdhasar gêmbèng sami nangis pating salênggruk, para sadhèrèk lajêng sami anjirap ngajêng-ajêng kadospundi kabaripun ingkang yakin, sadangunipun Ki Tanujaya taksih wontên ing dalêm, para panèwu mantri ingkang sami anggarap pandamêlan, lajêng angèndêlakên pandamêlanipun, sami siyaga bokmanawi wontên prêlu ingkang kêdah dipun tindakakên.