Saya têbih saking dharatan, saya wiyar tibaning pangaksi ingkang angsal kitha Samarang, griya alit-alit ingkang pagêr banon katingal tharik-tharik babarisan, ingkang langkung alit malih sampun botên cêtha, wêwangunipun katingal jêjêl riyêl, uyêl-uyêlan kados gagrombolaning tiyang, ingkang rêbut dhucung, ingkang badhe ningali têtingalan, dene ingkang taksih kenging kasawang wangunipun, kantun griya agêng-agêng sawatawis, ingkang kapinujon ngegla prênahipun, kados ta: kantor agêng ing alun-alun, grija rum ingkang bundêr, malênthuk payonipun kados tutup saji, tuwin mênaraning palabuhan, ingkang nadyan alit nanging inggil tuwin cêlak prênahipun, anjêjêr kados amathoki watêsing sêgantên kalihan dharatan, nganjir kados ngatingal-ngatingalakên bilih dados pandoming baita, ingkang sami badhe lumêbêt dhatêng ing palabuhan.