dhuh guru, piwulang punapa ingkang pantês kula ungêlakên wontên ing ngarsa paduka? Sasampunipun ngandika makatên Sang Bisma kawistara lêsah ing sarira utawi pêtêng budinipun, marêgi saking panangsayaning tatunipun. Lajênging aturipun: pramila prayogi paduka pribadi ingkang amêdharna, supados Yudhisthira, ingkang têtela amêngku ambêg adil, sagêd angsal kawruh, awit amung paduka ingkang wajib anugrahani dhatêng para nugraha. Dhuh Krêsna, kula punika siswa, punapa sagêd amêdharakên piwulang wontên ngarsaning gurunipun. Ing nalika wau Sri Krêsna lajêng matêdhakakên nugraha, têmahan Sang Bisma botên karaos sakit malih. Pangandikanipun Kesawa: dhuh atmajaning Gangga,