botênipun sadaya asli tiron saking Hindhu (Buda) utawi Islam, inggih sampun kathah sangêt campuranipun saking agami kêkalih wau, ingkang kathah ngantos mèh botên sagêd kasumêrêpan mênggah ingkang dados talêring pikajênganipun. Dados murih sagêdipun sumêrêp dhatêng talêring pikajêngan wau, inggih kêdah ngangge wêwaton pêpandhingan malih. Punapa malih sarêng sampun têtela bilih sanès-sanès bôngsa ingkang tunggil asli kalihan bôngsa Jawi, môngka babar pisan botên srawungan kalihan bôngsa Indhu tuwin Arab, utawi sanadyan srawungan inggih namung sawatawis, ugi wontên ingkang sami gadhah tata ngadat ingkang ngèmpêri tata ngadatipun bôngsa Jawi, malah kenging kawastanan taksih lugu dêlêsipun. Tata ngadat wau inggih lajêng dipun udi sarta dipun upadosi jêjêr tuwin pikajêngipun, pêrlu kangge têtandhingan kalihan tata ngadat ingkang kaprah ing tanah Jawi.