[...g] punika raosing manah asrêp kados kasiram toya sawindu, sarta sampun kirang ing ajrih kula. Tumuntên kula aningali wêkasanipun saka ingkang nginggil, andadosakên sakalangkung gumuning manah dene sampun atusan taun laminipun, têka taksih katingal santossantosa. miwah botên wontên ingkang rêmpit, mênggah kayêktosanipun dede tatal pêthelan kajêng, kanyataanipun warni kajêng têtugêlan, ingkang agêngipun salêngên-lêngên panjangipun saasta. Dene blabak ingkang kadamêl anututupianutupi. saka guru wau, kandêlipun sadim. Kula lajêng mêdhun, sadumugi kula ngandhap aningali mimbar damêlan jaman kina, nanging sapunika sampun kaêcèt utawi