Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, aku tak nyêlani, tumrape aku dhewe iya pancèn rujuk bangêt, yèn bocah wadon kudu disêkolahake sing nganti sampurna, nanging kosok-baline iya akèh bae sing ora cocog, kandhane: anakku wadon ora tak sêkolahake dhuwur-dhuwur, sêbab aku kuwatir mêngko mundhak dadi ... têlung prapat nyonyah.