Amarga gemandul satengahing teleng mendhung kuwi, ing rasa pangrasa rina iki dadi kaya ratri. Apa isih kangen kang njalari, wong meh sadengah pengarep-arep dumakan lumebu sajerone pepeteng. Nganti datan kuwawa ndulu sumringahe kalbu, jiwane kang goreh mung bisa adreng anggone kekejer mosik ing badan sarandu. Lali, senadyan suryane isih wanci tengange, yagene nora digape kok kaya uripe sepele?