Sok tiyanga anggêripun nêngah-nêngahi nêdha kêsêrêtên, inggih kêdah ngombe. Nanging kajênging tiyang sêpuh wau namung murih yèn nêdha sampun ngantos kêsêrêtên. Awit nêdha ngantos kêsêrêtên punika mracihnani yèn kasêsa, inggih punika têtêdhan ingkang dipun ulu wau kagêngên utawi dèrèng lêmbat pamamahipun. Punika katingal têmên kasêsa utawi ngôngsa-ôngsa, punapa malih kêsêrêtên punika lajêng asring cêkikên, dados upami nêdha wontên ing para tamon ngantos makatên saèstu saru sangêt.