percaya marang dhe­weke sing wis ngupakara Minar. Suwarane Yanto kuwi dirungu kanca-kancane Mar­puah sakantor, uga Pak Sekcam. Awit sengaja dibanterke spekere.“Mbak Puah apa wis kagungan dhuwit samono akehe kuwi?” pitakone Pak Sek­retaris kecamatan kuwi ragu-ragu.“Sampun Pak. Yen kirang mangke ngam­pil Bapak, nggih?” Marpuah mesem. Ampang wae wangsulane.Pak Sekcam tambah ora mudheng karepe andhahane iki. Mula banjur me­neng, ora neruske takon sanajan isih akeh sing kudu ditakokne. Minangka atasan Pak Sekcam jelas ora kepengin anak-bu­wahe kliru ing petung, sing tundhone malah dadi rekasane! Mesthine ora mung pak Sekcam wae. Kanca-kancane uga ora kepengin kedadeyan ala tumiba lan di­sandhang Mbak Marpuah sing wektu iki lagi ketiban kasusahan.“Tigang yuta, Bu. Niki kula