Tumrap tanah Jawi ngriki, cêkakipun tumrap nagari ingkang hawanipun bêntèr, kados agêng sangêt gunanipun, upami lare nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl punika dipun kulinakakên tilêm siyang sakêdhap. Awit manawi namung ngaso kemawon, punika sajatosipun botên cêkap. Lare wau kêdah dipun tilêmakên sayêktos, awit namung sarana tilêm sagêdipun otot tuwin talirasanipun ngaso yêktosan, botên namung sarana ngaso kemawon. Kathah para dhoktêr ingkang sami ngandikakakên, bilih mila angèl sangêt pambudidayanipun murih lare punika puruna tilêm siyang, ananging tiyang sêpuh, manawi pancèn trêsna dhatêng putranipun, saha anganggêp prêlu larenipun kêdah ngasokakên badanipun sarana katilêmakên ing wanci siyang, punika kêdah ingkang talatos anggènipun mêksa dhatêng lare wau. Manawi sampun sawatawis dintên laminipun, lare wau rak lajêng kulina piyambak, tanpa dipun prentah tamtu inggih lajêng mapan tilêm piyambak. (Badhe kasambêtan)