van den stam, têgêse: tibaning apêl iku ora adoh saka ing uwite. Artine: pangira-ira iku masthi ora adoh karo nyatane. Dadi sing ora urus iku Si Rama, apa Kang Garèng. Sing jogedan apa sing ngêlokake. Saupama dhèk slirane jogedan mau banjur sêtrikêl, apa ora dadi gawening anak. Bênêre rak trima kasih, dielingake wong ênom iku.