Novèl "Surga Sungsang" awujud kamanunggalan saka carita sing naté dimot ing koran "Kompas, Jawa Pos, Koran Tempo", lan "Jurnal Perempuan" kanthi anané owah-owahan sesirah ing sawenèh carita. Novèl iki nyritakaké urip sing sungsang utawa kuwalik. Panganggit nglebokaké idiom agama Islam sajeroné novèl kaya ta Allah, malaékat, swarga, lan syeh, sing didadèkké bumbu saka prakara ing novèl "Surga Sungsang". Syeh Muso jenengé, dhèwèké dianggep panutan déning bebrayan Ujung Tanjung, nanging dhèwèké dianggep sesat déning seduluré, ya iku Syeh Bintoro. Syeh Muso dudu Nabi Musa, nanging Syeh Muso duwé kadigdayan kaya Nabi Musa. Amarga prakara kuwi sing agawé Syeh Muso dadi panutan déning para bebrayan. Dhèwèké wis ora bisa mlaku sadhuwuré banyu, nanging ing kampung warigaluh kuwi ana bisik-bisik manawa dhèwèké bisa nyigar banyuné segara nganggo tongkaté. Dhèwèké bisa mlaku ing dhasaré laut lan weruh dhindhing laut sing kabelah minangka blumbang iwak sing gedhé. Uripé nylenèh, kanthi ngangkat tradhisiné wong Jawa kuna ya kuwi nyekar utawa sadrema tilik pasaréan para pepundhèné wong Jawa sing dianggep panutané urip. Kaya déné Syeh Muso, sawisé Syeh Muso tilar donya, bebrayan Ujung Tanjung lan saindhengé ora naté lali nekani pasaréané Syeh Muso. Kuburan kuwi ora naté sepi saka para peziarah, sanadyan pernahé pasarean kuwi kudu angèl golekané, kudu numpak prau lan ngliwati alas, sarta kudu pethukan saakèhé manuk-manuk gagak. Pasaréan iku asring katon sumunar wernané ijo. Nanging ora kabèh wong nganggep adat kaya mangkono kuwi apik lan kudu diuri-uri. Abu Jenar, péngin banget ngrusak saréan kuwi. Kiai Siti —tetuané kampung— lan Kufah ora sarujuk karo niyat ngrusak saréané sesepuhé kuwi. Abu Jenar dianggep kongkonané won kutha kanggo ngrusak pasaréan Syeh Muso saperlu yasa resor.