Sang putri amangsuli: Kalanipun môngsa pêrang, ing ngriki ugi kangge ngrimat gandum sawatawis. Salajêngipun sang putri anglajêngakên pangandikanipun sajak susah, makatên: ananging botên anyêkapi, ingkang kathah kêdah kadhatêngakên saking darbèkipun putri putraning para nata. Kula angrêrapih dhatêng tiyang-tiyang supados purun naun saking angsal-angsalaning panènipun, nanging tanpa damêl, têtiyang wau sami botên purun, rêmbagipun sadaya inggih purun, manawi tangganipun inggih sami purun, dados inggih botên kêlampahan. Ewasamantên ugi sagêd kêlampahan sami wilujêng saking pêjah kalirên, saking gandum ingkang namung sakêdhik, kados ta upaminipun têtiyang Fung ngrêbat siti lêdhok punika. Salajêngipun sang putri ujug-ujug lajêng ambalik, saha nêdahakên dhatêng kula sadaya, gêdhogan-gêdhogan ingkang kangge ngandhangakên kapal-kapal ing jaman rumiyin, saha ing jobin ngriku taksih kêtingal tapaking kreta.