Anyambêti katêrangan cariyos bab sima, ing Kajawèn ôngka 29 katandhan sadhèrèk Sumadi. Kawuningana, sima punika wontên sadhengah panggenan inggih botên kirang ingkang purun nubruk amarjaya tiyang utawi kewan kanthi mêlèk-mêlèkan (botên nuju ngantuk utawi tilêm), kados ta: maenda wontên pangènan, tiyang nuju lumampah ing wana tuwin sapanunggilanipun asring kemawon dipun tubruk sima salajêngipun dipun môngsa, namung anggènipun môngsa kemawon mila lêrês kêdah ngêntosi sasampunipun pêjah, bilih taksih gêsang dèrèng purun môngsa. Wontên cariyos malih, sima môngsa tiyang punika sagêd anguculi sandhang panganggenipun bangke ingkang dipun môngsa, sandhangan taksih wêtah jangkêp botên wontên ingkang risak lan cicir. Mênggah nyatanipun dede sima ingkang nguculi sandhangan wau, nanging bangkenipun piyambak. Pasaksèn katêranganipun mangke badhe kacariyos ngandhap.