Kacariyos konduripun Panêmbahan Purbaya, sampun dumugi nagari ing Matawis. Lajêng sowan ing sang prabu angaturakên wiwitan dumugi wêkasan. Sarta aturipun panêmbahan, prakawis prang ing Jakarta prayogi dipun kèndêli, sabab tiyang Walandi ênggènipun dhatêng wontên ing ngriku, amung sumêja grami kemawon. Kangjêng sultan kapanujon galihipun, alon ênggènipun ngandika, uwa inggih lêrês sampeyan. Kalih dene sampun pinêsthi karsa Allah, tiyang Walandi ing benjing badhe mitulungi dhatêng turun kula, kang sami jumênêng nata, manawi turun kula ing benjing wontên kang kawon prangipun, amêsthi badhe dipun pitulungi dhatêng tiyang Walandi, milanipun kula adamêl prang punika, amungkul damêl lêlabêt kemawon, supados ajriha kang wingking-wingking, kangjêng sultan anuntên ngandika dhatêng gandhèk. Bocah gandhèk, sira mênyanga ing Jakarta, Si Mandurarêja timbalana mulih lan sakancane