Kula sampun sumêrêp wangsulan sampeyan Mas Wignya, ingkang kawrat ing sêrat Jurumartani, ôngka 1, sampeyan amêstani yèn pitêmbungan kula: badhe salin mêngsah: punika kabantêrên, dados rujuk kalihan pangintênipun Abdullatib, mila ngantos kalampahan kula sulaya kalihan piyambakipun. Kula piyambak sayêktosipun botên niyat mêngsahan kalihan sampeyan utawi kalihan Abdullatib, ing atasipun prakawis ingkang tanpa paedah. Wondening pamrih kula namung amisah anggèn sampeyan pabên kalihan Abdullatib. Mênggah pitêmbungan kula: badhe salin mêngsah, punika sampeyan mugi sampun tumut sêling sêrêp. Pikajêngan kula mêkatên: sapamirêng kula kathah ingkang murinani dhatêng Pujôngga Radèn Panji Puspawilaga, 2. Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lah tiyang kathah punika ingkang badhe nglawan udur kalihan sampeyan tuwin Abdullatib, sêsamènipun Sumanggèngkarsa, Dèn Lara Itêm, tuwin Tanpawignya. Kula ragi kodhêng ingkang dados karsa sampeyan, dene kula sampeyan purih apitakèn dhatêng pujôngga kêkalih wau bab samukawis ingkang dèrèng dipun sumêrêpi, ing atasipun kasusastran Jawi tuwin Kawi pujôngga sakalihan punika amêsthi ngungkuli kula, tuwin sampeyan, wah Abdullatib, dados sadaya ingkang dèrèng dipun sumêrêpi ing pujôngga wau, kula, sampeyan tuwin Abdullatib tamtu dèrèng sami nyumêrêpi ugi, sarta badhe botên sagêd apitakèn. Mênggah samukawis ingkang sampun kasêrêpan dhatêng pujôngga kêkalih punika, kula, sampeyan sarta Abdullatib sampun pasthi taksih sami katilapan.