ingkang dipun sumêrêpi amung awising rêrêgèn uwos, ingkang suwau sadangang namung rêgi: 3 wang, nyêngkanipun: 4 wang, sapunika dados rêgi: 12 wang, ingkang makatên wau ing atasipun tiyang ingkang taksih sagêd tumbas, botên sapintêna raosing manahipun, namung Kangjêng Kyai Imam Bêsari sanajan botên kêkirangan samukawis, ewadene inggih sakalangkung prihatosing panggalihipun, ingkang dipun kuwatosakên ambokmanawi pacêklik wau ngantos anglantur, pintên-pintên taun, botên wande inggih tumut kêkirangan têdha, mila lajêng parêpatan kalihan para pinisêpuh, sami kadhawuhan budidaya kadospundi sakecanipun ingkang dipun lampahi, sampun ngantos kalajêng-lajêng pacêklik punika ngantos adamêl kasangsaranipun para murid-murid ingkang jalaran kêluwèn, aturipun para pinisêpuh awarni-warni, wontên ingkang gadhah pamanggih paring sumêrêp dhatêng tiyang sêpuhipun, wontên ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu têdha pitulunganipun parentah, wontên ingkang gadhah pamanggih sêtiyar piyambak, putusanipun kangjêng kyai, ingkang dipun agêm namung sêtiyar piyambak punika wau, inggih punika para murid sami kadhawuhan musapir dhatêng para priyantun, dhatêng para hartawan, sarta dhatêng para sudagar, punapadene dhatêng sanès-sanèsipun ingkang sakintêna angendahakên dhatêng kabangsan, mawi dipun bêktani cathêtan kangge tôndha astanipun ingkang sami amaringi, [a...]