ingsun maspadakake. Cantrik ndangu marang pawongan kanti pitakon lagi nglakokake apa. Pawongon iku njawab pitakone cantrik yen deweke lagi ngolah siti sing bakal ditanduri kanti mawa cara kajugil-jugil. Cantrik nuli takon kaya mangkono iku rampunge pirang ndina. Pawongan njawab pitakone cantrik rampunge mbutuhake wektu telung puluh telu dina. Sawuse telung puluh telu dina cantrik telu keduwung nggatekake kahanan rampunge jejugilan. Sarampunge telung puluh telu dina among rampung sak kotak. Ingsun terus mejang. Ing jaman iku durung ana sarana kanggo ngolah siti. Saka kersaning Gusti Kang Maha Agung Maha Suci ingsun nyipta wewujudane alat kanggo ngolah siti. Ngolah siti kanggo ngreka daya supaya pawongan Kadilangu kepencut manut ajaraning agama Islam. Kanti sinidikara ingsun nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Anggone ingsun nyipta iku kaya dene nyipta tembung – sajleg dadi alat kang aran pacul. Kang tundone pacul digunakake supaya gegayuhane kasembadan. Mengkene werdining pacul : ing sajroning pacul ana telung perkara yaiku pacul, bawak lan doran. Kaping pisan, saka tembung pacul iku tegese nyiptaake barang kang muncul. Nyingkirake barang kang ora becik kang muncul utawa nongol. Kang ora rata kudu diratakake uga ngilangi perkara kang ora becik. Mangkono iku yen kepingin gegayuhane kasembadan. Kanggo nggayuh kanugrahan kudu bisa nyiptake kang muncul. Nyingkirake kang ora apik. Para pawongan bisa nampa piterangan ingsun. Kaping pindo, kang ora bisa pinisah saka kahananing pacul yaiku bawak. Bawak iku ateges obahing awak. Sawise nyingkirake perkara kang ora becik utawa ngipatake kang muncul supaya pikantuk kanugrahan iku kudu terus ngobahake awak ateges sregep mbudi daya kanti nggunaake akal pikiran kepiye bisane kecekel sing dikarepake. Kanti pamikir apa-apa kang wis sumadya digunakake kanggo mbudi daya sahingga obah awake. Obahing awak iku dalan anggone bisa nggayuh kanugrahan. Tanpa obahing awak ora bakal kanugrahan iku jumedul karepe dhewe. Dadi kanugrahan iku kudu diupaya kanti obahing awak (bawak). Kaping telu iku doran. Pacul, bawak lan doran iku telung perkara kang bisa pinisah dhewe-dhewe. Tanpa doran pacul lan bawak ora bakal migunani. Semono uga doran lan bawak tanpa pacul angel anggone nggunakake. Bisa diarani telu-teluning atunggal. Barang telu kang kudu tansah manunggal. Doran iku, bisa diudari dadi tembung ndonga ing pengeran. Nyuwun marang Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Amarga apa kang kedaden iku ya mung kersane Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Tanpa ndonga apa kang dilakokake ora ana paedahe, tanpa guna. Ora ana berkah. Manunggaling kang katelu iku bisa mujudake tumuruning kanugrahan. Ateges gegayuhaning kabeh kasembadan. Yen wus kasembadan