jajar-jajar, kula wawas anèm sêpuh. Ingkang sêpuh kula wastani kakang, ingkang ênèm kula wastani adhi. Kakang tuwin adhi, wêkdal saking pasowanan kula wawas panganggenipun warni-warni. Ingkang rasukan pêthak kados kuntul nêba ing pasabinan. Ingkang cêmêng kados dhandhang mungging rambatan. Ingkang jêne kados sêkar plasa. Kêpala sinoman andhatêngakên sêntana-sêntana botên sagêd nyugata sêkul katingal pêthak, toya katingal wêning. Yèn kraos eca sampun kagunggung, yèn kraos botên eca