Kita sami punika dipun titah dening alloh dados seliraning titah wujud manungsa, puniko dipun jejibahi dening alloh, puniko wajib kita ib kita bukteaken. Wondene menawi bangsa hayawan mboten. Bangsa hayawan betahipun naming mangan lan majang. Wondene jejibahane manungsa dipun titah ing ndonya, menggahipun alloh kados surahosipun dhawuh puniko “WAMAA KHOLAQTUL JINNA WAL INSA ILLAA LIYA BUDUUN”. Artosipun Gusti alloh dhawuh, para manungsa sira kabeh padha mengertiya, setuhune ingsun (Alloh) nitah ing alam donya wujud manungsa, iku ora ingsun utus apa-apa mung supaya sira padha nyembah marang ingsun. Nanging aja mung angger wae, cocokna ing maksude dhawuh ingsun iki : “WA’BUD RABBAKA HATTA YAKTIYAKAL YAQIN. Artine : Gusti Alloh dhawu, para m,anungsa sira kabeh mangka padha nyembah ing Pangeran ira, sihingga yaqin. Anadene kanga ran yaqin iku weruh kang temen-temen, nanging kanggo deleng dudu mata kepala iki, ananging nganggo “NGAINUL FIL QOLBI”. Paningal kang ana ing sajroning ati, arane yaiku Rasa. Sing nggoleki rasa, nyatane pangeran manggen ing sajroning rasa. Gusti Alloh ngukuhake ing surasane dhawuh iku : “IRJINGII ILAA RABBIKI”. Artine : Gusti Alloh dhawuh para manungsa, sira kabeh padha baliya marang Pengeran ira. Gusti Alloh ngukuhake dhawuh maneh kaya iki : “INNAA LILLAAHI WA INNAA ILAIHI RAAJINGUN”. Artine Gusti Alooh dhawuh para manungsa setuhune kita kabeh iku kagungane ingsun, supaya sira kabeh padha bali marang ingsun (Alloh). Ana dene manungsa diparingi ing jejibahan kaya mangkono iku, lamun anane manut ing dhawuh Alloh iki, cilik-bodho biso : “LAA BIWUSHULI ILAIHI ILLAA BIWAASITHOTIN”. Artine Gusti Alloh dhawuh, para manugsa sira kabeh ora bisa bali marang Alloh nek ora gelem golek Guru Wasitah. Nek ora gelem golek Guru Wasitah kepiye ? “MAN LAISA LAHU SYAIHUL WAASTHITOTI FASYSYATIHOONI SYAIHUHU”. Artine : Gusti Alloh dhawuh sapa monge ora manut ing dhawuh ingsun, nyatane golek Guru Wasitah, mangka wong iku, gurune syaiton, mula Gusti Alloh ngukuhake supaya padha golek Guru wasitah, kaya wujude dhawuh iki: “UTHULUBUU