Ingkang punika kula amung anata uruting piwulangipun para linangkung wau, miturut pamanggih kula ingkang kula kintên sagêt anêrangakên kawruh teyosopi ingkang prêlu, dados kula amung angangkah nata sagêtipun urut saha mangrêtosipun dhatêng para ingkang sami wiwit sinau teyosopi, supados sagêda sumêrêp gêdhonging kawruh kawicaksanan kina, awit prêlunipun angudi ngèlmi kasampurnan punika botên kok amung amangun kawruh kasunyatan ingkang wiyar, ananging kêdah angangkaha kacakêpipun kawruh ingkang wontên ing gêdhong wau, sanadyan sakawit katingal alamat-lamat, ananging manawi saya bêblês anggènipun anglêbêti saèstu badhe saya katingal cêtha. Kula punika amung ngupadosakên wangsulan pitakènipun tiyang ingkang mikir sayêktos, inggih sadhengah agaminipun tiyang wau, awit botên wontên para ngulami tuwin kitab-kitabipun agami punapadene tiyang mardika ing budi, ingkang sagêt asuka wangsulan ingkang nyêkapi ingatasing pitakènipun.