tumuju pereng ardi Mahameru.Bareng wis tekan sukune Aldaka Mahameru iku Raden Setta banjur clilang-clileng nggoleki papan dununge guwa Sungging Selagumuling. Nanging digoleki nganti mubeng sukune ardi Mahameru nyatane ora bisa ditemokake. Raden Setta banjur ngaso legog-legog karo ngenam gagasan. Ing batin banjur ngudarasa, apa Sang Hyang Sambu iku cidra ngendikane? Apa anggone ngrungokake dhawuhe dewa iku kurang cetha?Sawuse rada suda sayahe, Raden Setta banjur ngayati maneh nggoleki papan panggonane guwa Sungging Selagumuling kasebut. Anggone nggoleki sinambi ndhodholi lemah lan mbrengkali watu-watu ing sukune Harga Mahameru kasebut. Akhire guwa iku ketemu.Kabeneran guwa iku bolongane madhep ngetan, mula guwane katon padhang kesorotan cahyane surya. Raden Setta banjur milang-miling naliti kahanan ing jerone guwa kasebut. Guwa kuwi mung ciyut wae. Mung kena kanggo lungguhan wong loro. Raden Setta banjur mlebu. Pancen ana watu pesagi kang gumuling ana jero guwa iku. Nanging watu pesagi kuwi kok ora ana tulisane apa-apa, ora ana gambare, apa kang diwaca?Raden Setta kepencokan rasa gojag-gajeg. Nanging banjur kelingan welinge Sang Hyang Bathara Sambu supaya nindakake tapabrata ing guwa kasebut. Mula Raden Setta laju wae manekung puja samadi aneng guwa ciyut kuwi. Bareng wus antara suwe anggone semadi, jebul ana kaelokan ngedab-edabi banget. Ing watu gumuling kuwi tuwuh sastra lan gambar.Sastra kang tinemu ing Selagumuling iku unen-unene mangkene (1) kapasuk ing janma yan iccha (2) mara ak para i sang swayembara (3) hana sungging ing wanodya. Ing kono ana gegambaran wanodya. Raden Setta hebeg penggalihe dene ora bisa nyurasa sastra kang tinulis ing Selagumuling kuwi mau. Kang luwih ngodhengake, bareng weruh gambare wanita ing Selagumuling, kok banjur ketuwuhan rasa wuyung poyang-payingan hangranuhi.RADEN UNTARA lan Raden Wratsangka rumangsa luput dene wani ngawoni ingkang rama Prabu Durgandana, yaiku ngawu-awu migunakake uwit gedhang disidhikara kaya jasade ingkang raka Raden Setta. Senajan iku pakaryane Sang Prabu Abiyasa, nanging nyata kang ngaturake marang ingkang rama iya dheweke dhewe. Yen kelingan tumindake kang murang tata mangkono mau Raden Untara lan Raden Wratsangka rumangsa keduwung kang mbangeti.Prabu Durgandana iya rumangsa disepelekake dening putra sakarone kuwi. Diawoni melek-melekan. Mula banjur duka lan ngesoteke putrane loro kuwi kaya patrape kethek elek. Sabda pandhita ratu, pangandikane Prabu Durgandana iku numusi temenan. Raden Untara lan Raden Wratsangka iku dumadakan malih wujud kethek lengek-lengek. Mung wae satriya loro kuwi ora krasa yen kethukulan wulu dhiwut-dhiwut dadi wanara kumpra.Saka kaget lan wedine, satriya sakloron iku anggone mlayu dadi pethal ora kumpul. Banjur ngluyur golek urip dhewe-dhewe. Senajan nelangsa ing batin nanging ora nggraita yen badan wadhage salin salaga dadi kethek lera-lere mangkono kuwi. Apa maneh dheweke saiki mung urip ijen tanpa rowang, ora bebarengan karo sedulure kang maune kena diajak gremang-gremengan.Nalika semana ngepasi