[...pun] ingkang alit kangge ngupados ulam, ngantos dumugi ingkang agêng, sami utawi ngungkuli agêngipun pun Wilis, kangge momot tiyang saha barang, utawi momot lisah petroliyum ingkang kalampahakên sarana layar, sarana lisah utawi asêp. Ingkang atiyang kalih, pipa satunggal, apipa tiga, tiyang kalih, utawi tiyang tiga tanpa pipa, kakathahên manawi kacariyosna, beda-bedaning wawarnènipun, sadaya wau sarèhning dalu, dados inggih pasang ting. Dene ingkang têmtu kapasangan ting, punika ing canthik ngajêng wingking tuwin ing tiyang ingkang inggil piyambak, aliya saking tigang panggenan wau, manawi baita agêng inggih pasang ting ing panggenan sanès-sanèsipun, sawênèh wontên ingkang sunaring ting-tingipun ngantos murup mubyar kados pêrlu kangge amajari papan ingkang badhe kangge andrawinan, ing dharatan satêngêning susukan kirang sontan-santuning sasawangan, kosokwangsulipun: sakiwa têngêning susukan molah-malihing sawangan sampun tanpa kèndêl, padhukuhan alit