Ing kasusastran Jawa ana sing diarani wangsalan. Wangsalan iku uga cangkriman sing batangane awujud wanda utawa tembung kang disusulake ing tembung-tembung candhake. Wangsalan iku bisa dadi isining tembang utawa rerengganing tembang. Dadi, wangsalan iku ora mung cangkriman thok nanging uga mengku karep saka kang nganggit. Wangsalan sing asring kita prangguli yaiku: Jenang sela wader kalen sesondheran/ apuranta yen wonten lepat kawula. Sing pokok iku njaluk pangapura, nanging panjaluk mau didhisiki srana wangsalan sing batangan utawa tebusane dumunung ana ing tembung-tembung ”apuranta” lan ”lepat”. Dadi, jenang sela iku apu, dene wader kalen sesondheran iku sepat.