“Sae lamban. ing sakehe wurukira. Senopati mesem sarwi ngandika. “Banget panrimaningsun. lenggah pitekur wonten sangandhaping Parangtritis. Senopati sampun mangkat. Bilih sampeyan karsa nimbali dhateng kula. Senapati manahipun kados dipununggar. Balikan ing besuk. “Nimas. Senapati ngandika. Ing sakajeng-kajeng mboten wonten ingkang marentah”. kaget ningali dhateng Sang Pandhita. Lan ingsun iya pracaya. Kacariyos Senapati anggenipun wonten seganten kidul tigang dinten tigang dalu. Sareng dumugi ing Prangtritis. Amesthi kula enggal dhateng. nggoningsun kedanan marang sira”. Tansah sih-sinisihan kaliyan Roro Kidul. peri prayangan lan sededameling prang”. jumeneng ratu estri kemawon. ngambah toya seganten kados ngembah dharatan. ingkang ngedhepaken sakathahing manungsa lan jim peri. sarta kula mbekta bala jim. Senapati