Sang prabu utusan para nayaka kadhawuhan anyatakakên. Sadumuginipun ing panggenan nênun, utusan gumun, dene ingkang dipun tênun botên katingal, pancèn sajatosipun namung apus-apusan. Nanging sarèhning para nayaka wau sami lumuh kawastanan tiyang bodho, mila lajêng nglairakên