[...tha] Madiun, sarèhning bêntèripun dèrèng sirêp, tiyang kalih lajêng kèndêl wontên sangandhaping kajêng jaran, ingkang ing wêgdal wau nuju kathah godhongipun, ngiras pados pikiran ingkang badhe dipun jujug, sarta tansah botên mêndha trênyuhing manahipun, mila tiyang kalih wau, sabên angèngêti lêlampahanipun ingkang sawêg sinandhang lajêng sami akaca-kaca.