tiyang sêsemahan, bapa tuwin anak jalêr, biyung tuwin anak èstri, amarah padataning gêsang padintênan, lampahing pamulangipun sakalangkung prayogi, inggih punika kadhapur dêdongengan. Kangge lintunipun anggèning mungal: ucapira kang têmên, ing ngriku nyariyosakên lêlampahanipun tiyang pintên-pintên ingkang têmên ungêlipun, lajêng kacariyosakên kadadosaning katêmênanipun wau. Dene ingkang kangge lintuning piwulangipun: sira aja goroh, punika lajêng nyariyosakên lêlampahanipun tiyang ingkang sami rêmên goroh,