pitik jangane mênir, mêngkono sapiturute, dadi mangane wong lanang sabên dina gonta-ganti, têmtune iya banjur ora ana bosêne, mangane têrus ngêthèmêl ajêgan. Ing sarèhne mangane ajêgan krasa enak, wêtênge iya ajêg warêg. Wong kuwi yèn wêtênge warêg, iya banjur ora gas-gasan. Ora kêpengin jajan ana ing resturan, ora kêpengin nangguh mangan ana ing omahe kancane, ora tau kêpengin ngêndhêg bakul pêcêl, lan sapadhane. Mara, apa wong lanang ora banjur ana ing ngomah bae. Lo, samono kadigdayane buku olah-olah kuwi.