bareng gedhe, ndadak kepeksa nuku. Apa ora lucu? Warung kok nuku pengijoan supaya ora ditegor. Yen Mansur mempeng arep negor, kon mrene dhewe wonge. Tak adhepane. Aja mung kongkonan uwong," semambunge Abu Bakri sumengit. Merga ketungka wong njajan, kepeksa dipunggel enggone omong. Saumpama ora, Abu Bakri kepengin omong dawa ngenani Mansur miturut panyawange. Mansur sing ngepalani Satuan Polisi Pamong Praja kecamatan iku sajak gumedhe rumangsa dadi pejabat. Marang tilas kanca-kancane sekolah sing ora kesampiran pangkat, nyawang wae kaya suthik, apamaneh aruh-aruh. Mangka biyen sekolahe bodho. Ya mung saka nasibe sing apik bisa nylingkrik dadi pejabat. Dadiya pejabat ya maklum wong pancen ora tau pinter. Watege seneng memperalat wong yen dheweke ora mampu ngujudake kekarepane. Mengkono isi rembuge Abu Bakri sing kepeksa durung kawetu awit ketungka wong njajan. Abu Bakri butuh ngladeni mbakar sate lan Kabul terus pamitan. Satekane kantor, dikandhakake yen wit sanakembang iku wis dituku Abu Bakri. Ewasemono Mansur bisa ngunggahi rembug. "Sing dituku rak uwite?!" "Lha napane?" "Lha lemahe?! Isa Bakri nuku?!" "Sitine,