Sang putri sakalangkung ngungun ing panggalih, ing batos ngantos anglocita: Iki wong ngêndi, dene ana wong bagus kaya mangkono. Ing salawase aku durung krungu warta, yèn ing kene ana wong kang pinunjul warnane. Apa iku sawijining nata môncapraja kang nuju ana ing kene. Nanging saupama nata, mokal duwea tindak murang tata wani ngambah patamanan ing kaputrèn.