arep nyritakaké bab tetingalan lan wahyu-wahyu kang daktampa saka Gusti. 2 Aku wanuh sawenèhing wong ana ing Kristus; patbelas taun kepungkur -- embuh ing sajroning badan, aku ora mangerti, embuh ing sanjabaning badan, aku ora ngerti, Allah kang nguningani -- wong iku dumadakan diangkat menyang swarga tataran katelu. 3 Aku iya wanuh wong iku, -- embuh ing sajroning badan embuh ing sanjabaning badan, aku ora ngerti, Allah kang nguningani -- 4 dumadakan diangkat menyang Firdaus lan krungu pangandika kang ora kena dikandhakaké, kang ora kena kaucapaké déning manungsa. 5 Iya wong iku kang dakegung-egungaké, nanging awakku dhéwé ora bakal dakegung-egungaké, kajaba mung bab kaapesanku. 6 Awit saupama aku arep ngegungaké awak, aku dudu wong bodho manèh, awit aku ngandhakaké apa kang bener. Nanging aku nahan dhiri, supaya aja ana wong kang ngukur awakku luwih saka apa kang dideleng ana ing aku utawa kang dirungu saka aku. 7 Lan supaya aku aja ngunggul-unggulaké awak marga saka anané wahyu-wahyu kang linuwih iku, aku banjur kaganjar eri ing dagingku, yaiku kongkonané Iblis kang milara aku, supaya aku aja nganti ngunggul-unggulaké awak. 8 Mungguh bab iku aku wus kaping telu ngaturaké panyuwun marang Gusti, supaya kongkonané Iblis iku sumingkir saka aku. 9 Nanging paring wangsulané Gusti marang aku, "Sih-rahmatingsun iku wis cukup tumrap sira, awit kwasaningsun iku malah kasampurnakaké ana ing sajroning kaapesan." Awit saka iku aku luwih seneng ngegung-egungaké kaapesanku, supaya pangwaosé Kristus dumunung ana ing aku. 10 Mulané aku seneng lan rila ana ing kaapesanku, ing sajroning kasiksa, ing karubedan, ing panguya-uya lan kasangsaran marga saka Kristus. Awit yèn aku apes, iku aku kuwat. 11 Aku pancèn wis dadi bodho, nanging kowé kang padha meksa marang aku. Beneré aku kokalembana. Tumrap samubarang kabèh aku ora kalah karo para rasul kang pinunjul iku, sanadyan aku ora ana tegesé babar pisan. 12 Titikané yèn aku rasul iku wis katuduhaké ana