Tahun 1990-an ana gagasan saka salah sawijining wong arep dagang bengi nganggo gerobak, cérét, téko, kompor, lan gelas Biyèn usaha iki mung ana ing pasar-pasar lan paling akèh ing kawasan pasar Johar Semarang lan dagangané mung awujud wédangan lan goréngan. Saya suwé dagangané tambah karo sega kucing, sega sakepel, teri, sambel lan dibungkus nganggo koran kaya mènèhi mangan kucing. Tahun 1998 usaha kaya mangkené wiwit ngrembaka metu saka pasar Johar kang tujuwané nglayani wong-wong kang ngontrak utawa ngekos. Segané uga wis mundak dadi ana sega rempela lan sega dadar . Taun 2000 dagangan ditambah karo "mie" kanggo njagani yèn segané wis entek lan pungkasané taun 2002 usaha kaya mangkené gampang tinemu ing kutha Semarang. Ana sawijining carita yèn warung kaya mangkené dibukak ing kiwa-tengené kampus kang konsumen tetepe bocah-bocah kos. Usaha iki digawé panggon kanggo tongkrong, golèk inspirasi, lan cocok kanggo wong kang insomnia. Intiné kenapa kok dijenengi warung kucingan? iku ora sengaja saka pacelathon-pacelathon wong.