Sang prabu rada eram ing galih, dene wus wayahe wong turu, têka omah mau lawange isih mênga ngêblag, diyane isih kêncar-kêncar. Omah saprabote cilik cèkli ngrêsêpake, rêsik-rêsik katara yèn ditata lan dirumat bêcik, kang duwe omah wong lanang wis satêngah tuwa, lungguh ijèn ing kursi malês karo ngrêbab, nyandhing meja kêbak rampadan sêga iwak, panganan lan ombèn-ombèn.