Petruk: Kuwi mangkene, Kang Garèng, ing sakawit milih tapih sing arêp diênggo, pamilihe mau nganggo angon môngsa. Upamane bae anggone anjajal tapih jam 4 sore, kuwi sing dipilihi ya tapih bathik ukêl, gringsing utawa garut. Sauwise rampung anggone tapihan, klambi salêmari banjur diwêtokake kabèh, lan bature têlu dikon nunggoni kanthi dikon nyêkêli pêngilon gêdhe kabèh. Klambine banjur dijajali saka siji, golèk sing mathuk karo tapihe mau. Dene anggone ngilo iya saka ngarêp, ngiringan, buri, kurang-kurange aku malah sok mèlu dikon nyêkêli pangilon manèh, wusanane yèn wis olèh klambi sing mathuk karo tapihe, sabab saka suwene anggone anjajal-anjèjèl mau, iya wis banjur kêburu pêtêng. Jarene nèk wis pêtêng, tapih ukêl gringsing utawa garut, iya wis ora mathuk. Mathuke iya kudu nganggo tapih kawung, parangrusak, utawa parangcuriga, dadi nèk kêsorotan lampu èlèktris kandhane bisa katon mêncorong. Anggone anjajali klambi iya banjur diwiwiti saka ngarêp manèh. Mara, apa kiyi ora mêgêlake usus.