Sang putri nuntên angucap: Amin. Sasampunipun nuntên anyakêti latu. Tindakipun sêmpoyongan sarta pasuryanipun katingal pucêt sangêt. Tosan ingkang mêngangah wau lajêng dipun pundhut saking salêbêting latu, dipun asta sarta dipun bêkta tindak ngantos sangang jangkah, lajêng dipun uncalakên. Astanipun kêkalih nuntên dipun entha kajêng mrapat (Kruis), èpèk-èpèking astanipun dipun ajêngakên dhatêng sadaya ingkang anjênêngi anggènipun sumpah punika. Sadaya sami ningali bilih astanipun sang putri ingkang kangge ngasta tosan mêngangah wau botên punapa-punapa, malah katingal langkung sumringah tinimbang kalawau sadèrèngipun kangge ngasta tosan mêngangah. Satêmah sadaya tiyang sami mêmuji angluhurakên asmanipun Ingkang Maha Kawasa.