Utilitarianisme asalipun saking tèmbung Latin "utilis", ingkang tegesipun migunani, mupangati, berfaedah, utawi nguntungaken. Istilah punika ugi asring dipunsebat minangka téyori kebahagiaan terbesar ("the greatest happiness theory"). Utilitarianisme sebagai téyori sistematis pertama kali dipunpaparaka\èn déning Jeremy Bentham dan muridnya, John Stuart Mill. Utilitarianisme punika suatu paham etis ingkang gadhah gègayutan manawi ingkang saé inggih punika ingkang migunani, berfaedah, lan nguntungakèn. Sawalikè, ingkang jahat utawi buruk inggih punika ingkang boten mupangati, boten berfaedah, lan merugikan. Amargi punika, saé lan alanipun prilaku an perbuatan dipuntétépakèn saking segi migunani, berfaedah, lan nguntungakèn utawi tidak. Saking prinsip punika, tersusunlah téyori tujuan perbuatan.