badhé anglêlipur. Sarêng ningali nabi Ayub saking katêbihan, sami pandung, tumuntên sami anjêrit sarwi karuna, anênggani wontên sandhingipun ngantos pitung dintên pitung dalu, tanpa mawi imbal wicantên sakêcap-kêcapa, awit sami sumêrêp bilih sakitipun nabi Ayub anglangkungi rêkaosipun. Ing ngriku nabi Ayub lajêng kawêdal wicantênipun ingkang botên prayogi, angipat-ipati sariranipun piyambak, pangandikanipun: "Yèn kaya mêngkéné iki, luwih bêcik aku aja tumitah baé." Déné mitranipun têtiga wau sêmunipun sami maibên dhatêng kasalèhaning nabi Ayub, nanging botên kawêdal pasajanipun. Ingkang makatên wau nabi Ayub sangsaya botên sakéca manahipun, andadosakên ka-[230]thah wêdaling pangundhamananipun maring Allah.