kabèh, padha eling-elingên sarta padha dilakonana kalawan tumêmên, sarèhning wong tinitah urip ana dunya iku luwih angèl, dadi kudu wêruh sangkan paraning ngaurip, wiwitan tumêka wêkasan, ora kêna digawe gampang sarta ora kêna dilakoni sakênane, kudu wêruh bênêr-bênêre kang kudu dilakoni, utawa kang ora wajib dilakoni, tur wis ora kêkurangan gone Gusti Allah paring dhawuh marang umat, supaya nglakonana dhawuhing Allah, kaya kang wis didhawuhake ana ing dalêm Kuran, banjur dipêcah-pêcah ana kitab sapirang-pirang, kaya ta wong ngaurip kudu nêmbah maring Gusti Allah, sarta kudu manut sarengate Gusti Rasulolah, kudu wêdi sarta manut marang wong tuwane lanang wadon, mungguh dhawuhing Allah mau, ing dalêm sarengat, 1. nglakonana limang wêktu, 2. nglakonana puasa ing sasi Pasa, 3. nglakonana pitrah, 4. munggah kaji, 5. jakat, ing lima prakara mau yèn ora bisa nêtêpi kabèh salah sijine kudu dilakoni, sawise bisa nglakoni salah sawiji rumôngsaa manawa isih luput bangêt, dene durung bisa nêtêpi kabèh dhawuhing Allah, amarga saka kawula tinitah ngam ora kas, ananging kang sêmono mau isih tansah nyênyuwuna bisane nêtêpi nglakoni kabèh kang dadi dhawuhing Allah.