Kacariyos Sang Prabu Ôndakara sakalihan pramèswari nata ingkang wontên pasanggrahan cêlak muara, sangêt rêntêng ing galih, ing dalu supêna yèn ingkang putra rawuh numpak baita, dipun awe-awe ingkang putra tansah mitambuhi, sang aprabu ngantos garagapan: wusana wungu. Gêntos ingkang rayi gêrêng-gêrêng enggal dipun wungu sarta kadangu supêna punapa, ingkang rayi muwun sarta matur angaturakên cariyos supêna yèn ingkang putra rawuh numpak baita, dipun awe-awe ingkang putra tansah mitambuhi. Kadospunapa kagèting galihipun sang prabu, dene supênanipun ingkang rayi sami kalihan supênanipun, botên wontên gèsèhipun sakêdhik-kêdhika, nanging sang nata botên karsa walèh bilih kagalih ngewani dhatêng supênanipun ingkang rayi, nanging tansah kacathêt ing dalêm batos botên supe-supe. Sang prabu sarta sang pramèswari kêmanjon botên sagêd sare ngantos anggagat enjing, sang nata karsa amêng-amêng dhatêng satêpining sagantên, ingkang rayi kêlayu andhèrèk,