Kula nuwun para bandara, mênggah usul kula kados kasêbut nginggil punika, botên kok kula badhe anjlomprongakên supados para santana dalêm, klêbêt juranging kanisthan lan kainan, nanging inggih gumregah kita dhatêng kalangan umum wau, ingkang sagêd junjung dlajad kita saumumipun, punapa botên makatên para bandara. Sarêng rêmbag dumugi ing ngriki, kula lajêng kemutan sêsorahipun rêdhaktur kita ing organ ôngka 3-4 Marêt, April 1934, manawi kaparêng anggatosakên ambokmanawi, inggih punika sabageaning isarat anggèn kita dados putra santananipun panjênêngan dalêm nata.