Wong kang kebak dening pepenginan iku adate banjur ngangsa-angsa, mula lakune uga banjur miyar-miyur. Kepengkok gawe sethithik bae sing digedhekake pangresulane, tundhone atine gampang pepes lan nglokro. Beda karo wong kang wicaksana uripe mesti mawa tekad lan tujuwan. Bebasan tiba kaping pitu gemregah tangi kaping wolu ngrungkebi tekad lan