[...sambêtanipun] kalihan bab-bab sanès ingkang gêgayutan, sagêd cêtha, têrang pipilahanipun, kados ta: kawruh alam, kawruh kodrat, kawruh pamisah, kawruh têtêping petang, kawruh ukuran, bab peperanganing badan, sasaminipun ingkang kaajarakên, saya dhatêng kawruh bab gêsang, nyawa, suksma, punika ingkang kalêbêt dipun karêmêni, ngantos gêmêt panyinaunipun, ewadene rumaos dèrèng sagêd anjajagi dhêdhasaranipun, utawi nyakup dhatêng wawadosipun, sanadyan sampun lanyah pitêmbunganipun, botên kewran dhatêng cak-cakanipun mênggahing tumindakipun ing panyambut damêl, ewadene malah tansah mulêt manah, botên kêndhat wontên ing raos- pangraos asring sangêt katuwuhan pitakènaning batos, gêsang punika punapa, kadospundi lampahipun, ingkang katêmbungakên pratitising patrap tumraping agêsang, punika kadospundi. Sanèsipun bab makatên punika wau, dhatêng bab punapa kemawon ingkang sampun kasinau, punika rumaos sampun cêtha sadaya wos-wosipun, dalah gêgayutanipun, ngantos dados paran pitakènanipun para kônca, malah ngantos kinathiking guru kapurih biyantu padamêlanipun.