Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, saupama wong lumrah wêwatêkane: ora gêlêm kêrèh, nanging malah mung arêp marentah sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, ora ambutuhake liyan, lan sapadhane, yak, apa besuk nèk mati arêp ngubur awake dhewe, awit sabên uwong mêsthi banjur padha nyingkiri kabèh. Seje karo wong têlung prapat ratu, têgêse: wong sing panguwasane prasasat ratu, hla, iki arêpa mêngkena-mêngkene iya kêna-kêna bae. Awit balane ... ora kurang, sèh. Kaya ta marentah nindakake apa-apa, sasanadyansanadyan. kawulane ora gêlêm kabèh, iya bisa main: tidhak frêdhuli, dhawuh nyuda utang anjabêl panguripane para abdine, sanadyan para niyaka ora mupakat, para abdine padha mèwèk-mèwèk, iya bisa-bisa bae, ta, ngandika: ora bêrduli ...