punika ingkang arum asmanipun inggih bôngsa Jawi piyambak. Sadaya bôngsa ingkang sampun majêng, pancèn sampun sami gadhah wêwatoning basanipun. Buku-buku ingkang kula aturakên wau salong sampun sami wontên, karanganipun para sarjana ingkang ing jaman sapunika taksih sami sugêng, inggih punika: Prajapustakan, Dwijasewayan tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang bôngsa Jawi nama kantun manggih, kados ta: Bausastranipun Paduka Tuwan Rurdhah§ Roorda. dalah Paramasastranipun Bausastranipun Tuwan Wintêr,§ Winter. sêrat-sêrat Kawi wêdalan ing Batawiyas gênutsêkap. Bausastra Kawi yasanipun Paduka Tuwan Yinbol§ Juijnboll. sadaya wau sayêktosipun botên kasêdyaakên kangge mitulungi utawi anggampilakên panyinaunipun bôngsa Jawi dhatêng basa Jawi utawi Kawi, nanging niyatipun kadamêl mitulungi para sarjana Eropah ingkang nêdya sinau basa Jawi utawi Kawi. Sanadyan makatên bôngsa Jawi kados inggih wajib ngaturi panuwun dhatêng para sarjana Eropah ingkang sampun dipun panggih dêdamêlanipun wau, lah sapunika bôngsa Jawi kantun ngrampingakên kadospundi prayoginipun, saha lajêng mewahi damêl buku-buku ingkang mawi basa Jawi jaman sapunika.