Petruk : O, Ma, Ma, jarene wis lawas ana ing donya, dadi sêsurupane luwih akèh tinimbang wong nonoman. Dene ana têtêmbungan mangkono bae, wis bingung. Rungokna tak jarwani: Garèng mau kôndha yèn ora gêlêm rêrêmbugan bab-bab sing enak-enak, kuwi sababe ora liya, amarga sanadyan Si Rama kuwi wong tuwane, ananging têmtune ora ambuktèkake apa sing dikandhakake, kaya ta upamane ngandhakake: gurihing pêcêl pitik, nyamlênge opor brati, gandême pindhang ati-ati, sanajan kok lakoni nêbasake gajih ing mripatmu, iya masa bakala Si Rama bisa ambuktèkake enaking lêlawuhan mau. Seje yèn ngomongake bab-bab sing kapenak, kaya ta: anglêring gambir sawit, lêngud-lênguding genjong-goling utawa manèh ramene grompolthèk, kuwi ora angèl anggone arêp ambuktèkake, anggêre gêlêm brobos panggonan wayang wong bae, wis mêsthi bisa nêksèni dhewe.