mangkat-mulih kerja butuh 2 jam. ngrembug perkara wektu, jaman nalika uripku isih seneng nglangut sinambi nyawang njaba cendhéla, iku uga mbuwang wektu. dadi kelingan jaman liyané manèh nalika sinau filsafat, aku saiki iki kaya déné manungsa industrialis ala marcuse. aku naté nyingkiri pagawéyan amarga pamikiran iki. lan wewayangan iku teka manèh. aku isih durung ngerti uga, tekan wanci iki, nanggepi wektu sing sansaya