sadaya sami sarêmbag, bilih kaontunganipun ing têmbe badhe kabagi waradin, dene manawi salah satunggal wontên ingkang pêjah, bageanipun wau lajêng kabage malih dhatêng ingkang kantun. Ing sakawit pancènipun kula botên anyondhongi, awit kesah kula punika namung prêlu badhe ngêntas anak kula, ananging sanèsipun sami cariyos, bilih ing têmbe wingkingipun kula sadaya rak inggih kêdah gêsang, lan upami kula ngantos dumugi ing pêjah, tamtunipun anak kula rak inggih kêdah gadhah arta kangge gêsangipun, jalaran saking punika, kula inggih lajêng miturut.