Ing ngriki ingkang pêrlu badhe kula aturakên bab tata lan têntrêm, sadaya undhang-undhang dhêdhawuhaning praja ingkang sampun kapathok ing sêsêratan punika sadaya pangudi dhatêng tata lan têntrêm, ananging bilih tumindakipun botên mawi êmpan lan papan, inggih badhe nuwuhakên botên têntrêm§ Angèlipun wontên ing ngriki. amargi tumindak ingkang sampun kula mirêngi saha sampun kula sumêrêpi punika asring-asring wontên raosipun, miturut teori ingkang pinirit, kêncêng, jêjêg, punika sadhengah tiyang tamtu rujuk, nanging dugi-dugi lan pamrayogi saha pamatawis kêdah inggih katindakakên, upaminipun bab tiyang mêdal saking bale griya dhatêng waradinan ingkang mangangge dipun wastani botên pantês, lajêng dipun tata sampun ngantos mangangge kados makatên, punika ingkang pêrlu sadaya tiyang dipun sumêrêpakên rumiyin kanthi pitutur ingkang sagêd mangêrtos yêktos, amargi racak-racakipun tiyang pakampungan ingkang taksih ciyut sêsêrapanipun punika têrang botên saking nêmaha awon, saking kajawi botên gadhah inggih kabêkta saking botên mangêrtosipun, botên mangêrtos sayêktos, yêktos tênan, inggih sampun malih tiyang pakampungan, cacak tiyang ingkang kawastanan wêwicalaning prayayi kemawon bilih taksih saguthêg sasêrêpanipun ugi kathah ingkang kados makatên,§ Kabêkta saking dayaning kodrat, manungsa punika malah angèl tatananipun, upami botên makatên kemawon kadospundi. ingkang makatên wau punapa inggih nêmaha awon, tamtu botên, inggih namung sabab botên mangêrtos dhatêng tatanan ingkang winastan sae.§ Mila parlu para sadhèrèk wau kêrêp angrawuhana ing parêpatan, supados sagêd mangrêtos pundi ingkang winastan sae, pundi ingkang winastan awon, gawat lo, sadhèrèk, gêsang ing jaman sapunika, jalaran saking sampun warni-warni sêsrawunganipun. Red.