Sawisé mangkono kitab banjur katutup kaparingaké manèh marang kang kawogan, nuli lenggah. Wong kabèh kang ana sinagogé padha mandeng marang Panjenengané. 21 Yésus banjur wiwit paring piwulang, pangandikané, "Ing dina iki, sajroné kowé padha ngrungokaké, pangandika mau wus kelakon." 22 Wong kabèh iku padha mbeneraké Panjenengané apadéné padha kaéraman marang éndahing pitembungan kang dingandikakaké, banjur padha alok mangkéné, "Apa Iku dudu anaké Yusuf?" 23 Yésus tumuli ngandika, "Kowé mesthi bakal ngucapaké paribasan marang Aku mangkéné: Hé, dhukun, warasna awakmu dhéwé. Kabèh kang padha dakrungu bab kang wus kelakon ana ing Kapèrnaum, iku uga tindakna ana ing kéné, ana ing tanah asalmu kéné." 24 Lan pangandikané manèh, "Aku pitutur marang kowé, sanyatané ora ana nabi kang kajèn ana ing tanah asalé. 25 Sarta Aku pitutur marang kowé, lan pituturku iki nyata: Dhèk jamané Élia, nalika langit mineb lawasé telung taun nem sasi, kang njalari anané pailan kang nggegirisi ana ing satanah kabèh. Sanadyan ing Israèl akèh randhané, 26 éwasamono Élia ora diutus menyang ing salah sawijining randha-randha mau, nanging menyang ing omahé randha ing Sarfat, wilayah Sidon. 27 Apadéné nalika jamané Nabi Élisa ing Israèl akèh wong kang lara kusta, nanging siji baé ora ana kang kabirat najisé, kajaba Naaman, wong Siria." 28 Bareng krungu kang mangkono iku, wong kabèh kang ana ing papan pangibadah kono padha nepsu banget. 29 Banjur padha ngadeg, Yésus digawa metu menyang sanjabaning kutha, terus didhabyang menyang pèrènging gunung, kang ana kuthané iku, supaya Panjenengané dijorogaké saka kono. 30 Nanging Panjenengané banjur tindak nratas ing tengahé wong-wong mau, jengkar saka ing kono. 31 Yésus banjur rawuh ing Kapèrnaum, yaiku kutha ing Galiléa, sarta ing dina Sabat memulang ana ing kono. 32 Wong-wong padha kaéraman krungu piwulangé, amarga pangandikané kanthi pangwasa. 33 Ing papan pangibadah kono ana wong kang kasurupan sétan, iku nguwuh kanthi swara sora, 34 "Dhuh, Yésus saking Nasarèt, punapa urusan Panjenengan kaliyan kawula? Punapa rawuh Panjenengan badhé nyirnakaken kawula? Kawula mangertos, Panjenengan punika sinten, inggih punika Ingkang Suci, utusaning Allah." 35 Nanging banjur didukani déning Yésus, pangandikané, "Menenga! Metua saka wong iku!" Wongé banjur kabanting déning sétané ing satengahing wong akèh; sétané nuli metu lan babar pisan ora njalari larané wong mau. 36 Kabèh wong padha éram, banjur padha rasanan, "Tembungé kok ngédab-édabi banget! Anggoné ndawuhi kalawan wibawa lan pangwasa, temahan roh-roh reged padha metu." 37 Pawarta bab Panjenengané iku banjur sumebar tekan ing ngendi-endi ing wilayah kono. 38 Sawisé iku Yésus jengkar saka papan pangibadah kono lan tindak menyang omahé Simon. Nalika iku ibuné maratuwa Simon lagi lara panas banget, banjur disuwunaké pitulungan marang Panjenengané. 39 Yésus nuli jumeneng ing sandhingé, nundhung panasé, wasana panasé banjur ilang. Wong wadon mau nuli tangi lan ngladèni para tamuné. 40 Bareng wus surup, wong-wong padha