Basa Jawa beda karo basa liyane, umpamane basa Indonesia, Inggris, lsp. Basa Jawa nduweni tataran, undha – usuk basa, kayata : basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, krama alus, krama inggil. Singkate ana basa ngoko lan krama. Manawa unggah-ungguh basa iku bisa ditrepake ing satengahing bebrayan (pakulinan) iki ndadekake wujuding budi pekerti kang luhur. Anane unggah-ungguh basa saprelu kanggo ngurmati antarane sing enom lan sing tuwa. unggah-ungguhing basa kuwi bisa dadi sumbering subasita uga bisa kanggo ngluhurake budi tumrap sapa bae wong Jawa. Mula para siswa ya kudu praktek ing lingkungan sekolahane. Antarane bocah karo bocah, bocah karo gurune, guru karo guru/ kepala sekolah. Guru uga kudu bisa dadi tuladhane para siswane.