Sarèhning bab ingkang makatên wau angèl tumindakipun, awit tiyang kampung saperangan agêng taksih dèrèng mangrêtos, punapa malih ing nagari Bêtawi lan Sêmarang sacêlaking griya-griyanipun tiyang kampung kathah tambak bandêngan kangge ngingah ulam bandêng ingkang pancèn dados pangupajiwanipun têtiyang ing kampung ngriku, ing môngka toya bandêngan punika dados panggenan kangge nigan lêmut malaria wau, mila ing ngriku inggih kathah lêmut malaria, saha ing kampung-kampung sacêlakipun bandêngan wau inggih kathah sangêt tiyang ingkang kataman sêsakit malaria.