Para Pandhawa mbanjuraké lelanané tekan sagara. Sang Hyang Agni rawuh, dhawuh marang sang Arjuna, supaya jemparingé sing tau diparingaké nalika kobongé alas Kandhawa, kacemplungna ing segara. Sawisé iku, kabèh padha nerusaké lakuné manèh urut pasisir, banjur mènèk gunung Himalaya, metu ara-ara wedhi ("walukarnawa"). Nalika iku sang Dropadi ana ing kana rubuh, séda; alesané séda amarga mbiyèn sanadyan dadi garwané para Pandhawa lima, dhèwèké paling asih marang Arjuna. Banjur sawisé iku sang Sadéwa, séda. Alesané séda amarga dhèwèké amarga dhèwèké sombong lan gumedhé ora ana sing madhani kapinterané awaké dhéwé. Nakula sawisé iku ya séda, alesané séda amarga dhèwèké gumedhé ora ana sing madhani kabagusané. Banjur Arjuna ya séda, alesané amarga dhèwèké tau gumedhé nalika perang Bratayuda, sesumbar celathu bisa ngalahaké para Korawa ing sadina. Banjur wusana sang Wrekodara ya rubuh, séda. Alesané dhèwèké mesthi yèn mangan ora mikir wong liya lan kasar ora nduwé tatakrama.