Inggih botên, pangrèh ingkang murih saru utawi damêl kamlaratanipun tiyang mlarat, têgêsipun: damêl kasangsaran, punika pangrèh ingkang botên kanthi wêlas asih, sanadyan puruna wèwèh nanging ngangkah pakolèh, prasasat botên wèwèh ingkang amrih wilujêng, punika malah dados wisanipun tiyang mlarat, dados pangrèh ingkang tanpa pangowêl, punika botên pantês dipun turut, tiyang mlarat wosipun butuh tiyang ingkang ambêk wêlas asih,