rasukanipun. Kaji Ibrahim sarêng sumêrêp têrang botên kalèntu bilih punika Sudarsana rumiyin, sanalika êluhipun lajêng carocosan, sarta enggal lajêng nyariyosi ingkang èstri, ingkang èstri sarêng mirêng lajêng nangis galolo. Prakawis punika sarèhning botên wontên prêlunipun ingkang saupami Sudarsana dipun jarwani. Mila lajêng namung ginêgêt kemawon dening kaji jalêr èstri, sêdyanipun kapupu kapêndhêt anak. Wondene Sudarsana ingkang pancèn botên ngrêtos dhatêng kênthang kimpulipun jalaraning kaji sami nangis punika, wontênipun namung gumun nanging botên kamanah. Salaminipun wontên ing ngriku manahipun ayêm, sênêng, amargi kauja sandhang tuwin têdha dening kaji jalêr èstri. Punapadene wontên ing kantor karesidhenan dipun kasihi dening tuwan sèkrêtaris, jalaran saking sarêgêp tuwin satiti dhatêng padamêlan, para kônca-kancanipun ingkang nunggil sapadamêlan ugi sami trêsna, amargi Sudarsana purun ngawon lampahipun satindak, ujaripun sakêcap.