dhudhukake gangsir, wêkasan mênêng, nanging sira kaburu ing prêlu, dadi ora sida andhudhuk gangsir. Iku lêksananana, dadi kabêgyanira, padoning pakaranganira kang kidul kulon ana kaya unthuk gangsir, dhudhukên ana rajabranane. Têlas pangandikanipun Dèwi Rukmawati. Pun Kupa matur: nuwun sandika, lajêng mantuk. Dumugi ing griya sampun kalêksanan sadaya, wêkasanipun dados ing kasugihanipun. Awit amanggih pêpêndhêman rajabrana maneka warni. Zie Pustakaraja Purwa jilid 4. Mênggah anggènipun pun Kupa tukang dèrès arèn lajêng sagêd sugih andêrbala wau inggih awit saking ngagêngakên lampah tumrap kasêtyaning manahipun, botên jail mêthakil, botên drêngki, botên srèi, botên mruka angkara, namung ambêg sêtya susila,