Bab suwantên kula wontên kalanganipun Narpawandawa tamtu anyaberawit, punika atur kula ingkang sami mirêng kagungana panggalih duka, namung dukanipun wau sampun namung anggêr duka kemawon, nanging dununging duka ingkang kula suwun, sabab manawi namung anggêr duka, wah kathik mawi apa abamu, punika ingatasipun warganing Narpawandawa nama kuciwa sangêt. Kula inggih mangrêtos murih botên dipun klewa-klewani lan balêndhuk padharan kula, kula kêdah namung matur saurpêksi, nun inggih rujuk, nun inggih kaluhuran, nun inggih nun inggih ... wala, la manawi satunggaling wandawa ingkang dede pangawak wisa lan palsu, kintên kula tamtu kawratan sangêt manawi kapurih ambarang nun inggih lan kaluhuran, sabab inggih taksih lunggar sangêt margining angupaboga ingkang langkung mulya, upamènipun sêsadean, babêrah sasamènipun, punika kajawi sumêrêp ing lêrês, angsal-angsalaning bêrahan inggih lajêng nama bêrahan