Môngka, kabèh mau kudu nunggal, kudu tulung-tinulung. Tanpa kawula, ora ana ratu. Tanpa batur, ora ana bêndara. Tanpa prajurit, ora ana jendral. Tanpa karerehan, ora ana panggêdhe. Banjur, murih wong siji lan sijine bisa srawung kanthi supêkêt, bisa têpung kanthi apik, dianani srana, yaiku: tatakrama. Kuwi Truk, gunane tatakrama sing nomêr sitok. Dadi tatakrama kuwi jinising êlim, dianggo ngrakêtake pasrawungan.