Petruk: Kang Garèng, nèk adhimu siji kiyi kaya-kaya iya wis kacêluk nyang ngêndi-êndi, yèn dhêmên sadulur, apadene sanak kadang, nganti paribasane: mangan enak sathithik bae, mêsthi banjur kèlingan marang sanak sadulure. Apamanèh nganti lêlungan mênyang Surakarta sêprana-sêprene lawase, mêsthine iya kogêl bangêt mênyang sêdulure sing mung siji kowe kuwi, kaya ta: kasênênganamu kuwi nganggo barang tênunan, lurik-lurikan, ing Surakarta kana prasaksat ora ana rêgane, saka dening murahe. Sêtagèn ing kana apik-apik bangêt tur