Sadaya tumindak ingkang kanthi kaprayitnan punika, pancènipun kêdah têbih saking sambekala. Nanging punapaa, kok kathah ingkang malèsèd. Ingkang makatên wau botên saking awonipun tindak prayitna, jalaran inggih saking sungilipun margi ingkang dipun ambah. Kawuningana, sakanan kering kula punika pintên-pintên rêridhu, panggodha, ingkang tansah ajak-ajak ngambah ing margi ingkang sasar. Saking alus tuwin pintêripun setan wau, ngantos kula sadaya botên rumaos utawi botên kraos manawi dipun ingêr mangiwa, sumêrêp-sumêrêp sarêng sampun dumugi ing pèrènging jurang ingkang cêrung.