6. Tiyang ingkang pados têntrêming manahipun mawi sarana agami utawi piandêl mawarni-warni, punika ugi taksih nama ulah kalairan. Tiyang-tiyang wau sami ngupados piandêl tundonipun lajêng pasrah dhatêng piandêlipun punika wau ing wasana sagêd têntrêm manahipun. Dados inggih nama botên badhe ngicali buntêl ingkang nutupi gêsangipun, malah tiyang ingkang makatên wau raosing akunipun ugi saya kandêl.