Al-Hafizh Ibnu Hajar al-‘Asqalani ngendika manawa dhèwèké iku wong kang disibukke klawan hadits, nliti matan-matan (kualitas isiné hadits) lan rijal-rijal (pawarta hadits), ingetané banget kuwaté, pinter dhiskusi, uripé mung kanggo nulis kitab, lan sawisé sedané, wong liya isih bisa njupuk manfa’at kang akèh banget saka karya-karyané.