Isi Wiwit rumiyin, Gusti paring kapitadosan dhateng manungsa kangge ndherek ing pakaryanipun kangge milujengaken jagad. Sinten kemawon ingkang katimbalan kangge ndherek lelados, pancen sanes tiyang ingkang “ganggur” utawi gadhah wekdal ingkang kathah. Ing waosan 1 kacariyosaken proses timbalan dhateng Yesaya. Yesaya punika satunggaling pujangga ingkang gesang ing lingkungan kraton ing Yerusalem nalika jamanipun raja Uzia. Saulus (wusananipun kasebut Paulus) ugi nampi timbalanipun Gusti nalika nyambut damel dados pangageng ingkang pinitados dening Imam Agung ing Yerusalem, piyambakipun ugi saweg sengkut “nyambut damel” kangge nyirnakaken para tiyang kristen ing jaman semanten. Mekaten ugi bab timbalanipun Gusti Yesus dhateng Petrus, Andreas, Yakobus lan Yohanes, ugi wonten ing satengahing nyambut damel selaku tukang njala ulam/ nelayan (saweg nebar jala lan ugi nyulami jala ing prau). Tegesipun, timbalan kangge dados sakabatipun Gusti (ndherek lelados ing pakaryan kawilujenganipun Gusti Allah) punika wonten ing salebeting kawontenan ingkang repot (sibuk).