31. Zulekha banjur calathu: He para putri kabèh, iya iku rupane baturku tukon, kang koucapake arêp takjak dhêmênan ora gêlêm, lagi saiki kowe wêruh rupane. Upama wingi-wingi kowe wis padha wêruh, kaya-kaya kowe padha ora ngalakake marang aku. Dhasar nyata aku kang ngajak dhêmênan, nanging Yusuph ora gêlêm, mênawa Yusuph puguh ora gêlêm nuruti karêpku, mêsthi tak patrapi kunjara, lan bakal dadi wong asor, padha lan durjana maling utawa wong dosa mutahake gêtih.