Upama aku iki lahir ana ing Ngayogya, nanging awit dek durung kelingan biyen, ndadak digawa wong tuwa menyang Lampung. Wusana gedeku, tuwaku, nyambut gaweku, uga ana ing lampung. Barengaku wis arep pensiyun, niyatku arep mulih menyang Ngayogya. Utamane sadurunge tekan titi mangsane pensiyun, aku perlu weruh Ngayogya disik, sebab aku durung nyipati kanta-kantane ,,daerah istimewa” tanah asalku iku.