I. Kita gêsang ing ngalam wadhag punika tinitahakên dening Pangeran kang murbèng titah, saking ngadam (dèrèng maujud) lajêng sagêd wujud. Wujud kita abadan rangkêp (jasmani Ian rohani) ingkang sarwa sampurna, Ian pinaringan pintên-pintên kanikmatan ingkang tanpa wicalan cacahipun. Mila adilipun kita wajib kêdah ugi malês (nimbangi) ing nugrahaning Pangeran, ingkang sampun kita tampi wau, sarana ngunjukakên sukur (sêmbah nuwun) Ian ngabêkti ngèstokakên ing sadaya dhêdhawuhanipun, nyingkiri sadaya awisanipun. Mila samangsa kita botên purun nimbangi (adil) sampun mêsthi inggih badhe ingadilan, ing pangadilaning Pangeran ing donya, tuwin ing akerat. Dene manawi kita sampun sagêd nêtêpi adil, inggih lajêng kalis saking dhumawah ing pangadilanipun Pangeran, ingkang limrahipun kabasakakên malêbêt suwarga tanpa kahisab (dipun priksa ing pangadilanipun Gusti Allah).