Sêrat punika kula wastani papêthikan, awit sayêktosipun kula botên sagêd namakakên sanèsipun kajawi punika, amargi kula amung anglêmpakakên sadaya ingkang prêlu-prêlu, ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat anggitanipun para warga teyosopi ingkang sampun linangkung, dene pamanggih kula pyambak botên kula lêbêtakên. Sabab kula rumaos botên mungguh yèn tumut-tumuta angrêrêpi kalihan para agung ingkang sampun winasis. Ingkang sampun nguningani pyambak kanyataanipun kawruh teyosopi, utawi ingkang angsal panuntun utawi piwulang sangking para guru minulya ingkang kagungan kawruh sanyata.