manawi lampahipun kasasar, awarni panandhang, supados sampun anglampahi makatên malih. Paprangan agêng ingkang sami dipun sumêrêpi wontên ing sêrat babad wau, têtela saking kaparênging para dewa, amargi para dewa kawajiban kêdah adamêl kamajênganing tumitah. Tiyang sumêrêp kados punapa kathahing tiyang sarta kewan ingkang anêmahi pêjah ing paprangan wau, ngantos tiyang mastani sakalangkung anggêgirisi, utawi mêmêlas sangêt.