Salajêngipun satunggal-tunggaling têtungguling prajurit wau sami kaparingan kadhaton piyambak-piyambak, saha dipun parêngakên migunakakên arta nagari kanthi sapurun-purunipun. Sasampunipun sang prabu lajêng andhawuhakên dhatêng têtungguling prajurit wau sadaya, supados sami lumêbêt ing kadhaton, amargi sang prabu kagungan sêdya badhe ngawontênakên pahargyan agêng-agêngan, minôngka kangge angurmati anggèning kitha Kiyèph luwar saking pangêpangipun mêngsah wau. Botên namung samantên kemawon ingkang dados karsanipun sang prabu. Malah ing kala punika ugi amanggalih dhatêng para kawulanipun sadaya, amila sang prabu lajêng andhawuhakên supados aparing ganjaran pangangge utawi paring têdha dhatêng sadaya para kawula. Sasampunipun dhawuh mangandika makatên wau Prabu Wladhimir lajêng anguculi bêbandanipun Prabu Kalin, ingkang lajêng dipun gandhèng, sarta kabêkta lumêbêt ing kadhaton.