Gandhènging basa ingkang kangge pawicantênanipun têtiyang Jawi ing Surakarta, kenging winastan tanpa petang kathahipun, sapunika sawêg ngalêmpak sawatawis, sanadyan dèrèng anyêkapi dhatêng kawontênaning basa nanging sampun lowung kadamêl lantaran dhatêng pandamêling ukara, amargi tiyang damêl ukara mênawi kuwangsul êtraping pamasangipun dhatêng gandhènging basa, inggih botên sae, utawi kuciwa, kadosdene bôngsa Walandi ingkang sawêg sinau dhatêng basa Jawi, têmbung Sênèn Kêmis, sami kemawon kalihan: Kêmis Sênèn, mênggah tiyang Walandi inggih botên kuciwa, awit dede têmbungipun sarta sawêg sinau, wangsul tiyang Jawi punapa sagêd gadhah santolan sawêg sinau, mênggah ingkang sampun pinanggih kados ing ngandhap punika: