Sadaya punika wau sami ambuka kêkêraning dad sadaya. Mila manawi wontên ngèlmi ingkang botên mupakat kalihan kawan prakawis wau sampun ngantos kasêsa dipun angge, prayogi kaabsahna utawi kasarasèhna, sanajan kalihan tiyang ingkang botên tunggil ngèlmi botên dados punapa, ugêr sampun ngantos kêncêng-kinêncêngan pados mênanging kawruhipun, mangke dangu-dangu mindhak dados garêjêgan, nanging kasêdyakna tiyang musawaratan punika kangge madosi punapa kawruhipun wau sampun lêrês saèstu punapa taksih lêpat. Manawi lêpat prayogi budidaya malih, dene manawi sampun lêrês ing ngriku kêdah wiwit kèndêl sampun rêmên bantah utawi sêsualan, mindhak kabarabean ing wêkasan kecalan, kajawi ta manawi wontên ingkang ambêtahakên.