Wontên pangudaraos cocoging kawontênan kalihan dongèng. Kados ingkang kasêbut ing Sêrat Kancil, nalika kancil badhe mantuk kalangan lèpèn bêna, punika lajêng akèn dhatêng baya supados sami jèjèr-jèjèr, awit saking dhawuhipun Kangjêng Nabi Suleman, kadhawuhan ngetang cacahing baya ing lèpèn. Ing ngriku kalampahan, baya sami jèjèr-jèjèr kados gèthèk, lajêng kangge nguwot pun kancil. Mênggah nyatanipun, baya punika manawi nuju kêkêmpalan pancèn inggih jèjèr-jèjèr kados makatên.