Petruk : Rèng, Rèng, nèk tak gagas-gagas kalane aku isih ênom, durung kêmpong perot jam papat kaya ngene kiyi, aku têka banjur rumasa nèk biyèn kuwi aku pancèn kêmlungkung, kaya bisa mutêr-mutêra jagad, nèk wêruh wong tuwa kaya si rama kuwi banjur tak guple bae, rumasaku: mêsthi pêng-pêngan aku, mêsthi sugih pangajaran aku, mêsthi kampi aku, cara Batawine mêsthi jêmpol aku, barêng wis gêdhe tuwa ngene, lagi ngrumasani yèn kapintêranaku kiyi durung sapiraa, mangkono uga angrumasani, yèn saprana-saprene kadosan nyang wong tuwa, anggonku tansah ngina marang kapintêrane, mulane saiki kiyi tak pêrlokake sowan si rama. Rama, sêmbah bêkêm kula katur têng sliramu, sing êmpun ênggih êmpun, lêpat sampeyan ênggih êmpun kula ngapura.