Nuju sawiji dina, bubar mangan sore, Tambur kaya adat sabên dolan mênyang omahe Kasut. Têkan ing kono, kok kabênêran Gunung uga wis ana ing kono, dadi saya gumyak olèhe omong-omongan. Dhasar Kasut iku bocah micara, pintêr andongèng sing lucu-lucu, mula guyune bocah-bocah mau ya tansah gar-gêr. Barêng wis kêsêl olèhe padha guyon, Kasut calathu: Ah, tinimbang padha guyon mangkene, lowung ayo padha cangkriman. Aku duwe suwalan rada mêmêt, mêngko badhenên