Ing taun 1950-an, rekayasa panganan njedul minangka disiplin akademik, nalika sawetara universitas ing Amerika Serikat nyakup èlmu pangan lan tèknologi panganan ing kurikulum, lan karya-karya penting ing rekayasa panganan muncul. Saiki, institusi pendhidhikan ing saindenging jagad nawakaké gelar sarjana, master, lan gelar doktor ing tèknik pangan. Nanging, amarga karakteristik rekayasa panganan sing unik, pelatihané luwih asring ditawakaké minangka cabang program sing luwih jembar babagan èlmu pangan, tèknologi panganan, biotèknologi, utawa tèknik pertanian lan kimia. Ing kasus liyané, institusi nawakaké pendhidhikan tèknik rekayasa liwat konsentrasilan spesialisasi. Calon rekayasa panganan nampa pelatihan multidisiplin ing bidang kayata matématika, kimia, biokimia, fisika, mikrobiologi, nutrisi, lan hukum.