Sasuwene abad kaping 6 lan wiwitan abad kaping 7, kawasan Switserlan ana ing sangisore hegemoni Frankia, karo bangsa Frankia kang asring ana perselisihan prakara suksesi ing sub-kraton Frankia (kang ratu-rajane isih duwé gegayutan saseduluran). Nalika taun 632, Chlothar II mati, sakabehing wewengkon Frankia didadèkaké siji nanging mung sadhéla ing ngisore Dagobert I, kang dianggep ratu kang pungkasané Merovingia kang bisa nglakoni tugas karajan. Nalika dipandhegani Dagobert I, Austrasia ngagitasi pamaréntahane dhéwé kanggo piranti ngadhepi prabawa Neustria, kang ndominasi mahkamah karajan. Dagobert dipeksa déning aristokrat Austrasia kang kuwat kanggo ngangkat anaké kang isih bayi, Sigibert III, supaya dadi ratu ngisorane Austrasia nalika taun 633. Kakurangan pamaréntahan anyar iku dadi nyata, lan mandhegani nagara-nagara kang ditundukake déning bangsa Frankia kang wis mikirake untung-rugi pemberontakan. Sawisé Sigibert III dikalahake militere déning Radulf, Raja Thüringen ing taun 640, suku Alemani uga mberontak marang kakuasaan Frankia. Masa kamardhikan Allemani sabanjuré nganti tekan pertengahan abad kaping 8.