Ingkang kathah lan limrah ulam daging ingkang wontên wisanipun asli saking kewan ingkang sampun sakit kapêksa dipun pragat, rumaosipun ingkang gadhah kewan (lêmbu maesa menda utawi sanèsipun) ingkang sampun sakit eman manawi lajêng pêjah, andadosakên kapitunan, amila enggal kabujêng dipun pragat, dagingipun sagêd kasade, botên dipun manah manawi daging wau katêdha tiyang sagêd ambêbayani, makatên ugi daging ing blèg (conserven) manawi sampun risak jalaran saking lami, blèg sampun naiyèng, wontên bolongan sakêdhik kemawon sagêd adamêl risak utawi bosoking daging.