ing panggayuh. Môngka manungsa punika watakipun botên gadhah pamarêm, utawi kasinungan bosên. Sampun kadumugèn punika lajêng ngangkah liyanipun. Liyanipun sampun kasêmbadan lajêng nêdha santunipun, makatên salajêngipun tanpa wangênan labêt saking bosên. Botên wontên ingkang dipun rêmêni sayêktos dumugi sadangunipun. Sanadyan ngraosakên ingkang sakeca piyambak, inggih punika tilêm, ewadene mêksa bosên utawi sayah, lajêng tangi. Sampun kalampahan mangangge