kewan wau ingkang limrah namung kapêndhêt damêlipun, awis ingkang migunakakên kangge pragatan, pramila peranganing badanipun kêdah sarwa kiyat, rongkonganing dhadha ingkang agêng, supados panggenaning kêbuk lan jantung sagêd ombèr, prêlunipun ambêganing kapal sagêd landhung, dados tahan dangu dhatêng padamêlan awrat. Gulu kêdah kandêl saha cêlak, nanging ingkang gampil kadhingklukakên, supados yèn dipun kêndhalèni gampil manut kajêngipun ingkang ngêrèh, awit kêndhali punika kêdah mapan ing uwang ngandhap ingkang botên kathukulan ing untu, perangan punika ingkang gampil kraos sakit, pramila siya-siya sangêt yèn dipun pasangi kêndhali rangah. Kapal ingkang angèl kadhingklukakên kêndhalinipun lajêng botên manggèn ing ngriku nanging landhêsan gusi, punika sok angèl rèh-rèhanipun. Pundhakipun kêdah panjang supados jangkahipun sagêd panjang, [pa...]