Lah saiki alam têngahan ora dak caritakake manèh, gênti amratelakake alam swarga, dadi alame roh kang sajati. Iya alame roh dhewe,uga alam kang kadarbe ing roh dhewe, marga saka dayane dhewe. Saiki padha rungokna: sarèhning alaming nyawa iki kadarbe dening nyawa awit dene panggawening dayane dhewe, dadi gawe têtelaning sêsupansêsurupan. kita: sajroning kita urip ing alam donya iki mêsthi uga kawawa anjajah alaming nyawa kang sajati, utawa alam swarga iku, apa manèh uga bisa angrasakake sakèhing kabungahan kang dumunung ing alam kono. Sarèhning asal kita saka ing alam swarga, dadi sanajan sajroning urip ing alam donya iki, iya uga bisa dumunung ing alam kono. Mulane bab iku uga dipangandikakake dening Yesus: karatoning Allah dumunung sajroning badanmu.