Tongar mbiyèn iku isih wana, durung désa. Dadi wong Jawa kontrakan Suriname sing padha bali menyang Indonésia kudu kringeten dhisik nyambut gawé rina-wengi sak-kuwat-kuwaté, Nggawé omah, dalan ngétan, dalan ngulon, dalan ngalor, dalan ngidul. Dhasaré kabèh padha nyambut gawé beberengan bisa lulus lan bisa diparingi sukses. Uga kudu bisa urip lan kerja bebarengan karo bangsa Minangkabau.Désa Tongar iku saiki uga diarani désa Suriname. Akèh anak-putuné wis dadi pangkat-pangkat ing pula Jawa. Budhalé saka Suriname iku ya ana kesangsarané. Akèh kulawarga sing bapaké ora bisa budhal bareng karo bojoné lan anaké, sebabé duwité kanggo bayar kurang apa ora ana nggon nèng kapal Langkoeas iku. Dadi akèh kèri nèng Suriname. Tujuané suk nèk ana kelonggaran manèh sing kèri iku bisa budhal. Ning wis ora ana kalonggaran manèh. Dadi akèh balung-balung kapeksa pepisahan.