Dara Jêksa Anu kagungan putra isih rada pelo, sok diajari tilpun. Nalika nuju ana kantor, dara Jêksa ndukani upase, amarga didhawuhi anggawa layang mênyang kantor, lali ditinggal, anggone andukani karo anggêbrag meja, mangkene: "Kapriye, kowe iku sêmbrana bangêt, patute upas kaya kowe kuwi mung dilêbokake kranjang kotoran." Dara Jêksa banjur nyandhak tilpun sambung ing dalame,dalême. pangandikane sêrêng: "Sapa kuwi!"