Penganggemipun tembung-tembung krama, krama inggil ingkang kirang trep kaliyan unggah-ungguh basa Jawi ing pasrawungan ugi asring kita prangguli. Nyumerepi kawontenan ingkang makaten punika lajeng tuwuh pangudaraosipun tiyah sepuh, ugi para paramengsastra, lan para mardawa basa ingkang sami ngopyak “Ngrungokake basa Jawane cah saiki kok keri neng kuping”. Wonten malih, ‘Basa Jawane penyiar radio saiki kok pocapane ora njawani, nggronjal ing pangrungu”. Malah wonten ingkang sami ndukani, “Basa Jawane majalahmu kok rusak to?”. Samsaya trenyuh malih dene meh sadaya tiyang sepuh wau mastani,”Bocah Jawa saiki wis padha ilang Jawane, wis padha ora weruh ing unggah-ungguh”. (Supanta: 2)