Miturut Syaikh Taqyuddin An-Nabhani, saklompok manungsa bisa ditelakaké minangka siji bebrayan yèn duwé pamikiran, pangrasa, sarta sistém/angger-angger kang padha. Kanthi pepadhan-pepadhan mau, manungsa banjur silih genti interaksi karo pepadhané kanthi dhasar kamaslahatan.