Mênggah kawontênanipun papan ingkang awis sewanipun utawi mirah, punika sanadyan botên sarana dipun sêngaja, ing ngriku kadosdene wontên sêdya badhe milah-milah wontênipun têtiyang ingkang sami nonton. Wiwit papan ingkang sewanipun f 1.20 minggah, punika sabagian agêng dipun ênggèni bôngsa Tionghwa lan sanès-sanèsipun, dene papan ingkang sewanipun namung f 0.50 ngêmungakên dipun ênggèni ing tiyang siti. Wontênipun pilah-pilah ingkang makatên punika, manawi ngèngêti kalimrahaning watakipun tiyang, ingkang sok botên sagêd milahakên kawontênanipun sêporêt kalihan raos kabangsan, punika kenging dipun anggêp kadosdene satunggiling panjagi anêbihakên dhatêng pasulayan. Langkung malih dene ingkang badhe têtandhingan bal-bala punika, antawisipun pakêmpalaning tiyang Mlayu, ingkang jalaran saking samining adat tatacara tuwin agaminipun dipun anggêp tunggil bôngsa kalihan têtiyang siti ing ngriki, kalihan pakêmpalanipun bôngsa Tionghwa, wontênipun pilah-pilah panggenan wau pancèn inggih utami sangêt. Jalaran panyaruwening sawênèhipun tiyang, manawi wontên mêngsahing pakêmpalan ingkang dipun botohi, dhawah utawi kêtliwêng, punapa malih manawi mêngsahipun kalêbêtan bal, punika asring adamêl abriting kuping sayêktos. Kados ta: nalika U.M.S. inggih punika pakêmpalaning bôngsa Tionghwa kabobolan, punika para nonkonnonton. tiyang siti botên ngêmungakên surak-surakan kemawon, nanging wontên ingkang lajêng sami lumêbêt ing