Terapi oksigén biyasané digunakaké kanggo wong-wong lara parah lan kronis ing omah sakit. Lelara kang biyasané migunakaké terapi oksigén, ya iku wong kang duwé lelara paru-paru kronis utawa C"hronic Obstructive Pulmonary Disease" (COPD). Saliyané kuwi, lelara liyané kaya ta bronkitis kronis utawa emfisema. Wong-wong kang duwé lelara amarga ngonsumsi rokok uga butuh terapi oksigén kanggo nulung anggoné ambegan nalika wong-wong kang padha ngonsumsi rokok kuwi mau kahanané parah awan bengi. Penyakit paru-paru kronis kang butuh terapi oksigén biyasané duwé tekanan oksigén parsial PaO2 ≤ 55 mmHg (7.3 kPa) utawa kang duwé saturasi oksigén cacahé SaO2 ≤ 88%. Terapi oksigén uga bisa digunakaké kanggo ngobati wong lelara kronis liyané, kaya ta wong kang duwé lara gagal jantung, kanker stadium akhir, lara neurodegeneratif, lan wong-wong kang anggoné ambegan sesek.