Ing jaman revolusi, ana rong panemu kang beda kanggo ngurebi kamardikan. Panemu pisanan, Indonesia kudu mardika sawutuhe nganggo cara perang. Panemu kapindo, Indonesia ora prelu perang, ananging cekap nganggo diplomasi utawa rembugan. Pamarentah Republik utawa eksekutip milih cara rembugan amarga luwih murah lan ora marakake rakyat rekasa. Ananging uga akeh kang duwe panemu beda. Wong-wong iki banjur dari oposisi, kaya ta Sudirman, Tan Malaka, Achmad Soebardjo, Yamin, Adam Malik lan sapanunggale.