Batur tukon iki arang anané ing populasi kang dumadi saka populasi "hunter-gatherer," amarga batur tukon iki tuwuh sangisore sistem tataran sosial (stratifikasi sosial). Batur tukon wiwit dilakokaké ing kauripan masarakat kang paling pisanan, (kaya ta Sumer ing Mésopotamia, kang bisa ditlesih wektuné ing kala kawuri saka 3500 "BC"). Batur tukon uga kasebut ing "Code of Hammurabi" Mésopotamia ("c. 1860 BC"), kang dirujuk minangka sawijining institusi kang diyasa. Batur tukon dadi umum sajroning Éropa nalikané "Dark Ages" lan terus tekan Jaman Tengahan. Perang antarané Bizantium lan Osmani (1265–1479) lan perang Osmani ing Éropah (abad ka-14 nganti abad ka- 20) kasil nawan batur tukon Kristen kanthi gunggung kang akèh. Wong Walanda, wong Perancis, wong Spanyol, wong Portugis, wong Inggris, wong Arab, lan saweneh krajan Afrika Kulon duwé peran kang wigati ing padagangan batur tukon ing wewengkon Atlantik, utamané sawisé 1600. 