ora lawas iya nuli ngrêti / nyang tatane wong dadi niyaka / awit lantip ing atine / lakuning tindak-tanduk / sarwa pantês ambupatèni / mung sajake kumlanang / wis matuh kêbacut / dening kêgawa ing watak / êmoh kasor mênyang sapadhaning urip / nanging ya malah cakrak //