Gramsci awèh pamikiran kang akèh bab peran intelèktual sajeroning masarakat. Kang misuwur, dhèwèké mratélakaké yèn kabêh wong iku intelèktual, saéngga kabèh duwé pamikir intelèktual lan rasional, nanging ora kabèh duwé fungsi sosial sajeroning para intelèktual. Dhèwèké nganggep yèn para intelèktual modhèren ora mung tukang wicara, nanging minangka pangarah lan pangorganisasi kang mbiyantu mangun masarakat lan ngasilaké hegemoni liwat piranti ideologi kaya ta pendhidhikan lan médhia. 