yèn cah wedok gone dolan nisih / ora amor karo bocah lanang / dadi ketok dhewe-dhewe / awit sok banjur padu / kang jalaran sabab sathithik / dene bocah sing lanang / banjur pating kluyur / padha dolan mrana-mrana / sakarêpe yèn nuju bakda riyadi / diumbar ing wong tuwa //