mala-[198]ku lan andongakaké warasku. Kali-kalining tanahku ing kana apa ora ngungkuli banyuning tanah Israil kabèh?" Para abdinipun lajêng sami matur dhatêng bêndaranipun: "Dhuh bêndara, sanadyan nabi andhawuhana padamêlan ingkang awrat, botên wandé inggih sampéyan lampahi. Langkung malih namung andikakakên siram dhatêng lèpèn kémawon, tur sampéyan dipunjanji waluya." Saksana Naaman lajêng tumurun, salulup ing bênawi Yardèn kaping pitu. Ing ngriku dagingipun lajêng pulih kados daginging bêbayi. Naaman tumuntên wangsul, angaturakên panuwun dhatêng nabi Élisa, sarta lajêng anêksèni bilih ing pundi-pundi botên wontên Allah kajawi ing tanah Israil. Sêsampuning