Cariyos kepripun Von Tischendorf manggihaken naskah manuskrip punika, ingkang ngandhut sebagéyan ageng kitab Prajanjian Lawas lan sadaya kitab Prajanjian Énggal, mèmper kaliyan cariyos satunggiling roman. Von Tischendorf dumugi biara punika tanggal 31 Januari; nanging panylidhikanipun boten ngasilaken punapa-punapa. Tanggal 4 Februari, panjenenganipun sampun mutusaken kanggé wangsul tanpa pikantuk asil lelampahanpun. "Mila ing dinten punika, nalika saweg mlampah-mlampah kaliyan kepala biara, panjenenganipun nggetuni kagagalanipun. Sasampunipun wangsul saking mlampah-mlampah, Von Tischendorf manggihi sang biarawan malih dhateng kamaripun lan ing mrika sang biarawan nedahaken satunggiling salinan naskah ingkang dipunsebut minangka salinan naskah Septuaginta ingkang dipun gadhahi déning biarawan punika. Naskah manuskrip punika dipun bungkus salembar kain lan nalika gulungan dipun bukak, Von Tischendorf ugi kagèt lan rumaos gambira amargi inggih punika dhokumèn ingkang dipun pados-padosi sauntawis panjenenganipun sampun katelasan pangajeng-ngajeng kanggé manggihaken dhokumèn wau. Tujuanipun inggih punika kanggé njangkepi potongan Septuaginta ingkang panjenengan panggihaken taun 1844 lan ingkang panjenenganipun wedharaken arupi naskah perkamen Yunani awangun codex (buku) ingkang paling tuwa. Nanging boten namung punika kémawon ingkang panjenenganipun panggihi, panjenenganipun ugi manggihaken setunggal salinan kitab Prajanjian Ènggal Yunani ingkang jangkep, boten kirang setunggal kaca utawi setunggal paragraf kémawon." Mila sasampunipun négosiasi radi dangu, Von Tischendorf pikantuk naskah ingkang berharga sanget punika lan ngintunaken dhumateng Tsar Alexander II ing Rusia ingkang sanget ngregani. Salajengipun Tsar mréntah kanggé nerbitaken naskah punika ing wangun faksimile supados seratan kuna punika saged langsung dipunkatingalaken dhumateng khalayak ingkang langkung ramé.