Petruk : Wiyah, nèk ngomong kuwi ambok iya aja nganggo disêlani sênggakan, wong nang kuping rasane rada... liyêr-liyêr. Lo, kok wis lumrah wong ana ing ngalam donya kuwi, pambêkane têka arêp dhuwur, arêp canthas, utawa arêp brêgas dhewe, dupèh macak manganggo sêtelan sarta sêpaton, lakune banjur digawe manthuk-manthuk, rumasane wong sajagad padha nyawang kabèh, jarene wong kaya opsir baris sing lagi disawang pacangane. Ora ngrêtia anggone wong akèh padha nyawang kuwi jalaran saka nylêwênèhe, ingatase wujude kaya bonggol gêdhang mêngkono, têka manganggo sing pating glêbyar pating krêlip, lo, kuwi mathuke nang sêsawangan rak padha bae karo jangan mênir sing wis sayub kang diwadhahi ana ing tuwung porsêlin, wujude iya isih: jangan mênir sing wis sayub bae, ora banjur malih dadi: sop makroni...