Sanadyan Basa Jawa ora ditinggalaké karo wong Jawa, ananging babagan nulis Jawa nganggo aksara latin akèh sing ora bener. Kedadéan iki wis umum banget anané, apa manèh ing jaman internèt saiki kabèh wong isa nulis sakgelemé dhéwé sing uga banjur diwaca wong akèh. Klèruning panulisan iki tambah ngambra-ambra, gandhèng sing maca ya mesthiné banjur mèlu-mèlu klèru anggoné nulis.Kedadéan iki rada béda karo basa ‘alay’ sing umum ing Basa Indonésia. Ing basa ‘alay’ iku, tulisan sengaja dirusak, sengaja digawé bèn kétok anèh nganggo aksara-aksara sing ora trep kathi pangajab bèn katon ‘gaul’. Menawa babagan keklèron nulis basa Jawa, akèh sing padha ora ngerti utawa ora sengaja yèn nulisé salah.Kahanan sing paling umum yaiku nulis aksara ‘a’ nganggo aksara ‘o’. Kayadéné ing tembung ‘mangga’ sing dutilis ‘monggo’ utawa ‘lara’ (sakit) ditulis ‘loro’.Kahanan keklèron liyané yaiku:Nulis ‘i’ nganggo aksara ‘e’ kaya ing tembung: ‘cilik’ ditulis ‘cilek’ utawa ‘uwis’ ditulis ‘uwes’. Nulis ‘u’ nganggo aksara ‘o’: ‘mabur’ ditulis ‘mabor’ utawa ‘alun-alun’ (lapangan) ditulis ‘alon-alon’. Nulis ‘dh’ nganggo aksara ‘d’ kaya ing tembung: ‘mudhun’ ditulis ‘mudun’ utawa ‘ngandhut’ ditulis ‘ngandut’. Lan akeh banget liyané.Yèn dideleng ing èlmu ‘phonology’ utawa èlmu pangocap, basa jawa iku paling ora duwé rongpuluh konsonan persis karo aksara hanacaraka, uga duwé pangocap (vokal) cacahé wolu kang ditulis kanthi manéka cara gumantung tatanan aksarané ing tembung kuwi kepiyé. Bab iki, yaiku pangocap sing sok béda karo panulisané iki sing gawé bingung lan marahi salah panulisan. Menawa konsonan mèh kabèh ora padha bingung amarga pocapan karo tulisan ora béda, mung aksara ‘dh’ utawa ‘th’ waé sing isih padha bingung, amarga pancèn ora ana sing ngene