Botên dangu kalihan lêlampahan ingkang kaaturakên wau, wontên durjana sawatawis sami mandung lêmbunipun satunggiling brahmana, sarêng sang brahmana priksa manawi lêmbunipun dipun bêkta durjana, saking judhêging manah enggal lumajêng dhatêng kadhaton ing Endraprastha, marêk Pandhuputra, ngaturakên kasusahanipun, rikala samantên kapanggih kalihan Sang Arjuna, sang brahmana lajêng matur makatên: dhuh, Pandhuputra, kula punika brahmana, gagriya wontên ing wêwêngkon paduka, kawuningana radèn, lêmbu kula kadhustha ing durjana, amila suwawi lajêng dipun tututana, mupung dèrèng dangu panggêrakipun, o katiwasan, marteganipun brahmana rahayu budi kalampahan kadhustha ing dhandhang, guwaning singa kang pinuju tinilar ing singanipun, dipun lêbêti ing sagawon ajag, môngka ratu punika mupu sapranêm pamêdaling siti, mila manawi narendra