Ing taun 1895, Dr. Pasteur seda, inggih ing wêkdal punika para dhoktêr nêmbe kenging ngangge serum punika kangge anjampèni têtiyang ingkang sami sakit wau. Nanging kala samantên ingkang sakit namung dipun jampèni serum punika, ingkang pêjah taksih wontên 50%. Lan gangsal taun malih ingkang pêjah mandhap namung 12%. Ing samangke sarêng jampi serum wau sampun dipun olah langkung sae lan langkung mandi, ing pundi-pundi apotheek sampun wontên, ingkang sakit dipun jampèni mawi suntikan punika sok ugi botên kasèp, sagêd saras blas.