Tumrap ingkang priyantun, malêmipun riyadi punika jalêr èstri sampun sami dandan. Ingkang nuju kalêmpakan, tumrap ingkang anèm ngabêkti dhatêng ingkang kaprênah sêpuh, bojo ngabêkti dhatêng gurulaki, wontên ingkang mêmbik-mêmbik nangis, atêgês ngêsrahakên kalêpatan dhatêng ingkang jalêr. Ingkang jalêr sumêrêp tangis ingkang makatên wau inggih sampun tampi kajêngipun. Bathukipun ingkang èstri lajêng dipun êlus-êlus, atêgês suka pangapura. Sadaya sami marêm ing manah. Sawênèh wontên tiyang èstri ingkang kaduk sêmbrana, salêbêtipun ngabêkti kalihan mungêl: mas, anggonku ngunèk-ngunèkakê kowe ing sajrone sataun, lêburên ana ing dina iki. Sarèhning kalanipun dintên makatên wau botên wontên sarusiku, ingkang jalêr inggih lajêng mangsuli: Iya, iya, lêbura ing dina iki, sesuk diambali manèh.