Sasampunipun baita wau labuh, tanpa ngucap punapa-punapa Wasili lajêng mandhap ing dharatan kanthi kairing ing andhahanipun sadaya. Salêbêtipun lumampah nuju dhatêng griyanipun, Wasili katingal sawêg susah, sarta ing sêmu kadosdene wontên barang wigatos ingkang sawêg dipun gagas. Amila sanadyan ing samargi-margi kathah têtiyang ingkang suka urmat, tuwin malih kathah para kênya ingkang sami endah ing warni kèndêl nyawang dhatêng piyambakipun, ewasamantên katingalipun kadosdene Wasili wau botên sumêrêp. Sarêng dumugi ing griyanipun, ingkang kajujug rumiyin ing kamaring ibunipun. Wontên ing ngajênging ibunipun, Wasili lajêng ngêbruki