Katungka ubêting sabuk, kêdah saking nginggil, sarta ugi ngêtutakên ubêting sêtagèn, dados inggih mangiwa. Mandhapipun dipun sap dhapur ngiris bung, têgêsipun nyêlot mandhap, nyêlot agêng sap-sapanipun. Nanging upamia dipun angge waradin sami upaminipun 2 nyari inggih prayogi kemawon. Punika gumantung panjang cêlakipun bangkekanipun ingkang ngagêm. Ingkang prayogi punika, kaangkah kadhawahna watawis 2 nyari sangandhaping cêthik. Sarta sapipun cacah 5. Sabab manawi namung sap 4, katingal kirang mbangkèk, sawangsulipun manawi langkung saking 5, katingal brukut. Tuwin kekuk tumrap sumêngkêlitipun kêris. Têlas-têlasaning sabuk, kaangkah sampun ngantos dhawah wingking, katingal ing krowokaning rasukan, sabab nama botên rêsik. Ingkang prayogi sarta sêmbada, sabuk punika wiwit saking padharan radi iring kiwa, ngubêt mangiwa, têlasipun ing padharan iring têngên. Pamrihipun, manawi kaetang sapipun, ing wingking cacah 5, ing ngajêng cacah 4, nyuda katingalipun agênging padharan. Lajêng dipun tangsuli, utawi dipun pênitèni, utawi dipun tlêsêpakên.