Laron dados ngibarating manungsa, tiyang nèm ingkang nuruti hawa napsunipun tansah jibar-jibur anêlasakên barangipun sanak sadhèrèk ingkang dipun ênggèni ngantos dumugi sêpuh dipun kèndêlakên kemawon, dangu-dangu rasa risi awakipun piyambak, kesah saking panggènanipun tanpa sêdya, wontên ing margi manggih papa sangsara, punika ingkang nama adiling Allah.