Syekh Muhammad Arsyad bin Abdullah bin Abdur Rahman al-Banjari (utawi langkung misuwur kanthi asma Syekh Muhammad Arsyad al-Banjari ( utawi 15 Shofar 1122 – 6 Syawwal 1227 H) inggih punika ulama "fiqih" madahab Syafi'i ingkang asalipun saking Kutha Martapura ing Tanah Banjar (Kasultanan Banjar), Kalimantan Kidul. Panjenenganipun gesang watawis taun 1122-1227 hijriyah. Panjenenganipun pikantuk gelar Datu Kelampaian. Panjenenganipun punika dados panyerat Kitab "Sabilal Muhtadin" ingkang dados rujukan tumrap tiyang Islam ing wewengkon Asia Kidul-Wétan. Muhammad Arsyad Al-Banjari, ingkang ugi dipuntimbali Tuanta Salamakka lan Datuk Kalampayan. Panjenenganipun punika putra kapisan saking gangsal sadhèrèk, ramanipun namanipun ‘Abd Allah lan ibunipun namanipun Siti Aminah. Muhammad Arsyad miyos saking kulawarga ingkang kawentar tangat agaminipun. Kondhisi lingkungan ingkang saé punika saged damel kapribadénipun Muhammad Arsyad ing wekdal salajengipun.