Ing kawitaning Abad Pertengahan, sapérangan ageng buku dipundamel ing asrama-asrama, kagem kaperluwan utawi kabutuhan asrama punika piyambak, kagem dipundadosaken sesajen, punapa déné kagem nyekapi panyuwunan. Nadyan kala wau, sanggar-sanggar skriptorium komèrsial setunggal mawi setunggal padha muncul ing kutha-kutha ageng, istimewanipun ing Paris, ugi Italia, sarta negri Walandi. Ing pangujung abad kaping 14 sampun wonten industri kegem nganggit naskah ingkang (signifikan). Industri punika ugi njawil marang agèn-agèn ingkang kagungan kuwajiban tugis nyatet pesenan-pesenan utawi panyuwunan saking tebih-tebih, sarta rincianipun lambang pribadhi ingkang nyuwun (mesen), ugi tiyang-tiyang kudus ingkang dipunpenginaken (kagem pananggalan ing salebeting buku ibadat sabendinanipun). Ing pangujung Abad Pertengahan, kathah saking para pelukis inggih punika kaum wanodya, mliginipun ing Paris.