Crita liya, miturut Valentijn (1688), Aceh asalé saka tembung “Acai”, uga istilah Hindustani, sing tegesé éndah. Miturut dongèng iku istilah iki asring dipocapaké déning wong-wong India sing teka saka Hindustani nalika tekan Aceh, sawisé ndeleng kaéndahan talatah iki saka kapal. Amarga kasengsem wong-wong India mau banjur nyebut “Acai”, “Acai”. Merga saka iku negeri iki banjur diarani Acai, tanah Acai lan wusanané owah dadi tanah Aceh, tegesé tanah éndah.