Patih Pramada2. Retno MursadaDialog :Empu : Para cantrik lan mentrik ing Gunung Cilik, kabeh wae, apa kowe wis padha ngrampungake kwajibanmu dewe-dewe ? Kaya reresik padepokan, ngisi padasan sing kanggo sesuci, lan pegawean-pegawean liyane ??Kabeh : Sampun, sampun Sang Empu.Empu : Bola-bali aku paring dawuh marang kowe kabeh, mbudi dayanging manungsa tan kuwawa ambedah kuthane pesthi. Mula ya cah, angagungna panguwasane Gusti, anggedhekna manembah marang Gusti Ingkang Maha Agung, lerek-e asiha marang sapadha-padhane tumitah … Ngertia yen sedela maneh bakal ana tamu Agung.Kabeh : Inggih, inggih Sang Empu.Datang Patih PramadaEmpu : Mangga, mangga, katuran pinarak. Sarawuhipun kula atur pambagya wilujeng.Pramada : Ya, hayo ayo, dak derekake. Tekaku ing papan kene slamet ora ana alangan sawiji apa. Mengertenana aku pepatihing Mojopahit, lan apa aku wis adepan karo Sang Empu Winadi ?Empu : Saderengipun kula ngaturaken sembah, selajengipun menawi andika mundut pirsa, inggih kula menika ingkang winastan Empu Winadi.Pramada : Mangertia Sang Empu.Dene tekaku ing Gunung Cilik kene diutus ngersa Dalem Sinuwun ing Mojopahit, nakyinake, apa bener kowe nglumpukake nom-noman supaya dadi murimu ? Terus apa kowe wis nyuwun palilah ana ngersane dalem sinuwun Brawijaya ing Mojopahit ? Lan apa sing kok wulangake, Sang Empu ?Empu : Kaluhuran Gusti Patih. Dene para murid kula wulang tumuju dateng kasaenan manembah dumateng Gusti ingkang nyiptakake jagad, ugi saiyek saeka kapti tansah migatosaken dumateng panguwaos dalem Sinuwun ing Mojopahit, manunggalaken raos manunggal asih dumateng somo samaning dumados.Pramada : Wulangan kang becik di lestarekake andhika bisoa duwe pangeran : Ing Ngarsa Sung Tuladha ing Madya Among Karsa Tut Wuri Handayani. Yoh, sanajan sira durung nyuwun palilah dalem Sinuwuning Mojopahit, besuke mesthi bakal dadi atur ngersa dalem.Mentrik : Nuwun sewu Sang Empu, kula mentrik ingkang tinagenah jagi wonten ngajeng kepareng matur, menawi lepat nyuwun gunging pangaksami. Bilih ing njawi wonten tamu satunggaling ibu-ibu ingkang kepengin marak wonten ngersanipun Sang Empu.Empu : Dak tampa, enggal aturna lumebu.Mursada : Kula nuwun … kula pun Retno Mursada saking Bethak. Lampah kula madosi anak kula ingkang kesah saking griya, ngantos dumugining ngriki, pramuila kula nyuwun panonopan ing redi cilik ngriki, Sang Empu.Pramada : Lho, kok kowe Retno Mursada, ya gene ora utusan para prajurit narasandi wae ?Mursada : Waduh, Gusti Patih Pramada, nyuwun gunging pangaksami, sa sedanipun Kangmas Bedalem panguwaos ing Kadipeten Bethak diasta dening Yayi Pengeran Kalang, negari dados risak, malah Yayi Rara Ringgit dipun prawasa, bade dipun pundut garwa boten purun malah sak menika los saking Bethak, duka wonten pundi purukipun.Pramada : Nanging ya gene sira ana papan kene ?Mursada : Kula ugi dados korban, dipun tundung saking Bethak, rahayunipun kula saget lumajar ngantos diarang-arang lampah kula ngantos dumugi ing ngriki.Pramada : Dikepenake lungguhmu; Lho Sang Empu