Iku sandhangan kang denajeni, dudu wonge ingkang kinurmatan1, lah kêprabon kabeh kiye, sun rida mrang sireku, ingsun / iki arsa nututi2, lah ta padha tutugna, anggonira kayun, sêdaya eram tumingal, durung tumon jalma rida kaya iki, Ki Gêdhe Pandhanarang.