Petruk : Salah, Kang Garèng, ora tiba taling tarung, nanging tiba taling. Yah, ora jangji yèn banjur ngrêmbug sing ora-ora mêngkono. Sing tak arani ing ngêndi-êndi padha bae kuwi mau, sing kanggo kaprêluanaku nonton ing panggonan-panggonan mau, yaiku: carane nari wong-wong sing arêp padha boyong nyang tanah sabrang ana ing panggonane dhewe-dhewe kono, lo, kiyi prasaksat ora ana bedane babarpisan, iya ing bawah Ngayoja, apadene ing bawah Surakarta. Nèk dipikir dawa, iya mêsthi bae sathithik-sathithik ana bedane, nanging ora sapiraa. Nanging bab kiyi mêngko dirêmbug manèh, saiki tak ngandhakake dhisik sababe aku enggal-enggal mulih kuwi mau.@2e. Ana ing ngêndi-êndi panggonan kuwi, aku tansah rumasa kayadene wong jagong (kondangan) kang ora olèh ulêman, dadi iya rada clila-clili.