pangandikane Sang Prabu. pamintane marang para titah ing wuri. Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên. aku kok durung ngrêti. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur marang Majapahit. angantêp tangkêping jurit. kok dikum ing banyu”. esuk sore diprêdi sêmbahyang. Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih. saestu badhe pêrang gêgêmpuran. wis warêg jumênêng Ratu. aku banjur dicêkêl dibiri. Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae.Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa. pitêkur ana ing gunung. mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa.