Bètèh punika wowohan ingkang sampun kaprah sangêt katanêm dening para among tani. Pananêmipun ing môngsa katiga, sarêng lan pananêmipun: krai, timun lan sêmôngka. Sitinipun kêdah milih ingkang cêngkar, kapacul utawi dipun luku, lajêng dipun grabag. Anggrabag punika anggaru ingkang botên mawi toya. Rumputipun dipun pêndhêti, kawadhahan ing kranjang mata era, kabucal ing kalèn, utawi dipun pêndhêm, sarta dipun kowaki, lêtipun satêngah mètêr. Sarampungipun kowakan, kêdah kasrantosakên kalih utawi tigang dintên, prêlunipun siti wau sagêda ayêm, nuntên kawur-wuran (katanêman) isi ngalih utawi niga. Ananging pananêmipun wiji wau kêdah dipun dèkèki awu, supados sampun ngantos kamôngsa sêmut utawi cukil (pithi). Sathukuling wur-wuran wau enjing sontên mêsthi kasiraman. Panyiramipun kêdah ngangge sarang utawi gêmbor, supados wit wau sampun ngantos putung. Bilih [Bi...]