Têrangipun têmbung wau makatên: ing sawênèhing padhusunan, tumrap tiyang ingkang gadhah anak jalêr, môngka sampun môngsa birai dhatêng èstri, punika tiyang sêpuhipun wontên ingkang lajêng ngatag dhatêng anakipun wau, supados tumuntên padosa tiyang èstri. Adatipun ingkang dipun padosi wau tlèdhèk dhusun (cara Banyumasan: reyog) utawi tiyang èstri lanyahan, dhatêng dhusun pundi ing sasênêngipun. Manawi sampun pikantuk cong-congan, lajêng lapur dhatêng tiyang sêpuhipun. Ing ngriku tiyang sêpuhipun lare jalêr lajêng murugi dhatêng griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri, nêmbung yèn anakipun èstri wau badhe kangge rowangipun anakipun jalêr. Dene rêmbagipun kadosdene caranipun tiyang badhe bêbesanan. Namung kaotipun, ing ngriku mawi ngrêmbag dangunipun anggènipun badhe dados rowang, lan caranipun barang sewan makatên, mawi nêtêpakên sapintên sewanipun utawi malih asring mawi prajanjian sanèsipun. Upami kemawon, prajanji badhe numbasakên sandhangan.