Randublatung. Sakwisé dicekel, Samin lan 8 pendhèrèké dibuang ning luar Jawa nganti sak tilar donyané ing tahun 1914. Kanthi dicekelé Samin tibaké ora matèni Gerakan Samin. Tahun 1908, Wongsorejo, salah sawijining pendhèrèk Samin nyebaraké ajaran Samin nèng Madiun. Ning kéné warga desa diasut supaya ora mbayar pajek marang pemerentah Kolonial. Sidané Wongsorejo lan pendhèrèké uga dicekel lan dibuang ning luar Jawa. Tahun 1911, Surohidin, mantuné Samin Surosentiko karo Engkrak, salah sawijining pendhèrèké, nyebarake ajaran Samin ning tlatah Grobogan; déné Karsiyah nyebaraké ajaran Samin ing tlatah Kajèn Pathi. Ana ing tahun 1912 pendhèrèk ajaran Samin nyoba nyebaraké ajaran ning tlatah Jatirogo, Tuban, nanging ora kasil. Tahun 1914, minangka pucuking Geger Samin, amerga Pemerentah Walanda ngunggahaké pajek, malahan ing sawetara tlalah kayata ing Purwadadi, Madiun, Pathi lan Bojonegoro, wong-wong Samin wis ora ngregani para Pamong Desa lan Pulisi. Tahun 1930 perlawanan Samin tumrap Pemerentah Kolonial mandheg merga ora ana figur pemimpin sing kuat. Saka data sing ditemokaké ing Serat Punjer Kawitan, disimpulaké yèn Samin Surosentiko iku sawijining Pangèran utawa bangsawan sing nyamar dadi wong cilik kanggo