Mangkono aku nulis ing laman profile facebook tanggal 4 Februari 2010 kepungkur. Rikala iku atiku lagi bungah sawusé udakara 2 dina ora bisa turu lan mung mrebes mili merga kena PHK sing tanpa sraba-sraba pawarta dhisik. Sesasi nyambut gawé ora dipétung, temahan ora oleh gaji! “Wis gajian durung, Pa?” mengkono sms-é mbokne Gabrièl pirang-pirang menit sawusé aku ngerti yèn ora nampa gaji. Balungku kaya dilolosi, rasané kaya ilang daya kekuwatanku, njaba-njero.Tekan ngomah, tinimbang mung ngalamun sing mesthi nambahi ati nggrantes, aku njur nggambar desain sing wektu iku dak leboni. Ndilalah, témané kontès lagi trep marang lelakonku soré iku. Mulané anggonku nggambar all-out saapik-apiké, sewengi natas: Gambar kenya sing lagi numpak jaran, mbregènggèng, pasuryané tumenga mring cahyaning pepadhang sing nyunari lakuné. Si jaran tumapak amanggut-manggut, mlaku alon-alon, satiti murih ora kesandhung. Ing sangisoré gambar kenya dalah jarané iku dak pasangi tulisan sing tegesé: Gusti tansah kagungan rerancangan sing luwih apik tinimbang rerancangané awaké dhéwé mungguhing urip iki!Mbokmenawa merga kinanthèn laku prihatin sing jero, karo pasrah marang pangreksa Dalem Gusti, desain gambar iku menang ing kontès. Kontèsé kepara malah dirampungi sadurungé wektu sing kagelar entèk!