Sarêm ingkang kangge umum ing tanah Indhonesiah punika sarêm wêdalan saking Madura, ingkang ngasta parentah, limrahipun dipun wastani monopolie-ning parentah. Mênggah pandamêling sarêm ing ngriku punika caraning panggarapipun beda kalihan ing Pamancingan (Ngayogya) utawi ing Kuwu (Grobogan) lan ing sanès-sanès panggenan malih. Botên mawi kagodhog, cêkap mawi sarana bêntèring srêngenge, lan papan pandamêlipun wontên ing siti. Wujudipun dipun kothak-kothak kados pasabinan, pramila sanadyan sarêmipun sampun katingal rêsik, warninipun pêthak cêmplak, mrusuh kados sêkar mênur wontên ing pinggan, nanging tumrap para ahli kasarasan, taksih dipun anggêp kirang mitadosi tumrap dhatêng kasarasan. Bab makatên wau pancèn kasinggihan, awit siti punika pancèn panggenan pataranganing para lêlêmbat, dede jim utawi setan, nanging dating sêsakit ingkang lêmbat, kados ta: typhus, decentry, mijnworm, lan kathah panunggilanipun. Pramila rekadaya kadospundi murih sarêm wau kalis dening dating sêsakit wau tansah kaudi, jalaran saking punika lajêng prêlu yasa pabrik ingkang kawical agêng wontên ing Kaliangêt bawah Sumênêp, ugi ing Madura.