mangkono sapêpadhane kang aran: sapa wêruh panuju sasat sugih pagêre wêsi, têgêse: wong nyambut gawe tanpa sandhungan, ora ngumpak wong agung kang angkara murka, anggêre awake kêtrima, iku aran nasarake. Wong wicaksana êmoh ngalêm wong agung iku, yèn wani malah ngelikake, yèn ora mung mênêng.