wetanipun kitha Pacitan, kirang langkung saking kitha têbihipun 2 pal, ing ngriku wontên masjidipun padhusunan kawêngku dening kyai bôngsa miridakên ngilmu tarekat, ing sawingkinging masjid wontên pasareyanipun, têtiyang ing Pacitan sami mastani yèn pasareyan wau, pasareyanipun Kyai Agêng Pêtung, nanging manawi kacêlukipun saking môncanagari, ing ngriku punika pasareyanipun Sunan Gêsêng. Pundi ingkang lêrês, kula botên sagêd ngaturi katrangan. Dene ing sapunikanipun pasareyan wau wontên wilalatipun, botên kenging dipun sowani dening para priyantun ingkang taksih ngasta padamêlan, tur ingkang bôngsa abritan. Malah tumrap para priyantun ing Pacitan ingkang asli, sampun malih sowan ing pasareyanipun, kok puruna, ambok malêbêt ing dhusunipun kemawon sampun ajrih. Amargi saugi priyantun malêbêt ing dhusun ngriku, sok kathah sandhunganipun anggèning cêpêng damêl. Sampun dilalah lajêng kathah sawanipun.