Pasêmone bocah kang nuju kalêgan atine yèn nuju ana tontonan kaya ngono mau nganti ketok bangêt, yèn nuju nunggang jaranan, rumasa kaya nunggang jaran têmênan. Sênênge bocah kang mangkono iku mêsthine iya gawe sênênging wong tuwane, malah trêkadhang jalaran saka rumêksa mênyang anak, saka nyamarake yèn anake tiba, wong tuwane mau iya milu nunggang. Samono ngemane wong tuwa mênyang anak.