Manawi tiyang kathah sami nandhang sangsara, saking panindhêsipun tiyang ingkang rosa-rosa, lajêng sami mêmujia sagêdipun katurunan satunggaling nata utawi manu, ingkang lajêng kawajiban anata, sarta lumawan sawarnining tindak ingkang kirang prayogi. (§ 67) sasampunipun Sang Bisma angandharakên darmaning narendra, taksih nyariyosakên sakêdhap bab wênang mokalipun. (§§ 68-74) Sang Bisma lajêng dhawuh: bilih narendra punika ingkang nanggêl sagung piawon tuwin kasangsaran ing dalêm kaprabonipun, ingkang witipun saking ratu botên anêtêpi wajibipun, utawi botên sagêd mangrèh dhatêng para kawula. Ing nguni wontên narendra kacêpêng dening satunggaling raksasa, ratu wau sagah badhe miturut sakajêngipun, nanging prajanji manawi nagarinipun sampun ngantos wontên pandung, sampun wontên tiyang awon, sampun wontên tiyang ngunjuk awis (alcohol) sampun ngantos tiyang botên gadhah