ing pirantinèki | sêmbah pujine tanpa pêgatan | mapan tan ana wêktune | wong agung yèn amuwus | padha lawan sawidak warsi | pan sampun amardika | sampurna wong iku | ing wêktu tan kabêndana | kang bêndana solahe anèng jro masjit | apindha manuk ika ||