Taun 1643 Torricelli nggawé parcobaan kang ndadékaké kondhang kanthi jeneng "percobaan Torricelli". Parcobaan iku dilakoni kanthi saran saka Galileo sadurungé Galiléo tilar donya. Ing parcobaan iku, Torricelli migunakaké tabung cilik dawane 1 mèter lan air raksa. Tabung iku diisi air raksa nganti kebak banjur bolongané ditutup nganggo driji. Tabung iku diwalik lan pucuké dicelupaké ing jero bejana kang uga kaisi air raksa. Driji kang nutupi tabung banjur diculaké. Air raksa ing jero tabung mudhun lan ndadékake ruang hampa udara kang banjur kondhang kanthi jeneng "ruang hampa Torricelli". Torricelli ngukur dhuwur air raksa ing bejana, ya iku 76 cm. Sasuwèné iku dhuwuré air raksa ing jero tabung owah trus. Ing pungkasan, Torricelli mangerti yèn kaya mangkono iku disebabaké déning tekanan udara. Tekanan air raksa kang dhuwuré 76 cm iku banjur sinebut tenanan 1 atmosfer.