Nyedhaki ujian akhir sekolah, ru­mangsaku Sri Wirdaningsih dadi beda. Dheweke luwih anteng, meneng lan ora akeh guyonan kaya adat sabene. Malah kala-kala aku meruhi dheweke suntrut, lungguh dhewekan ing bangku kelase nge­pasi jam istirahat ngana kae. Aku mung nyawang, ora wani nyedhak. Yen ora sadar dheweke noleh, aku gage-gage mlengos, mbuwang panyawangku ing panggonan liya. Aku wedi, ndredheg yen nganti……