Sederek ingkang kinasih kulo remen menawi ngemuti kedadosan jaman rumiyin ananging ingkang wekdal sakmangke sampun mboten wonten malih. Kadosto kolo kulo alit wonten tiyang nyuwun2 (pengamen) ingkang kasebut “WALIKECE”. Ing jaman sak mangke kulo sampun mboten nate nyumerepi malih. Pengadegipun mekaten,tiyang setunggal (biasanipun jaler) mbeto boneka sepaleh rogo tanpo suku. Bonekanipun dikempit ing weteng mawi selendang, teras ing bokongipun tiyang jaler meniko dipun subal (kalian gombal utawi bantal) supados ketingal ageng. Dados menawi dipun sawang kados tiyang kalih ingkang taksih gendong2an. Tiyang meniko biasanipun mlampah saking griyo setunggal dumateng griyo sanesipun kanti alon alon (supados kados kawraten gendonganipun)