sing kalêbu ing golongan kang kapisan kiyi, mêsthine iya dudu bangsane kowe aku iki. Awit nèk bangsane wong andhapan-andhapan kaya kowe aku iki rak iya mokal bangêt bisane sobat karo kangjêng tuwan kangjêng tuwan kuwi. Awit para kangjêng tuwan kangjêng tuwan mau, apa manèh yèn ana ing kutha cilik, sanadyan bangsane awak dhewe uga, sing dikumpuli sing akèh-akèh iya mung bangsane kangjêng-kangjêng bae, kaya ta: kangjêng tuwan rêsidhèn, kangjêng tuwan asistèn rêsidhèn, kangjêng bupati, kangjêng tuwan kontroleur, kadhangkala nèk butuh iya sok krêsa kumpul karo kangjêng tuwan... komis. Nanging karo liyane sajake... risi. Mulane nèk kaya mangkono kuwi, aku banjur kèlingan bêcike wong main, yaiku sok banjur ora ambedak-bedakake pangkat lan titêl, anggêre olèh mungsuh bae, ora prêduli pangkat apa lan titêle: raden mas utawa utawa kenthol ngantèn sing prêlu... duwe dhuwit apa ora. Mulane kowe rak iya sok krungu, ta, ingatase pangkat mantri brêgadhêl bae, nyang kabupatèn