Ing abad 14 Majapahit duwé prahu-prahu dagang lan nglakokaké lelayaran kanthi mandhiri, saliyané lelayaran kang dilakokaké uga déning bakul mancanagara. Wis barang temtu cara kanggo njamin kaamanan, Majapahit nglakokaké cara kang tegas. Tuladhané, nalika pérangan Kulon Kalimantan ing taun 1369 dirabasa déning bajak laut saka Sulu (Filipin) kang dibantu déning Tiongkok, nuli prahu-prahu perang Majapahit jumedhul ing Laut Cina Kidul, lan laladan kasebut bisa éndha saka ontran-ontran. Ing taun 1370 telung raja ing Nuswantara ngupiya ucul saka Majapahit, lan ngirim utusané dhéwé menyang Tiongkok. Akibat tumindak raja kasebut, mulané Majapahit ngirim prahu perangé satemah taun 1377 raja-raja kasebut diperjaya pisan. Manawa ana pegawé Majapahit kaya ta wali nagara, adipati utawa mentri dikirim menyang laladan telukan, karepé supaya kanggo negasaké panguwasané sarta jaluk bayaran pajeg. Anané angkatan laut kang sentosa banget dibutuhaké kanggo ngadani ekspedhisi, pamawasan, kapulisèn, lan kanggo tumindak marang nagara manca kang mèlu cawé-cawé urusan jero praja. Minangka panguwasa laladan kapulowan, Majapahit duwé angkatan dharat lan laut kang sentosa.