GARÈNG: Nèk mung critane wong cilik bae, prêlune apa ndadak nganggo sajèn. Wong wayangan kuwi, anane nganggo sajèn tumpêng tukon pasar karo pitik, rak murih aja ngantèk kêsiku karo sing diwayangake. Dadi nèk sing dicritakake ming bangsaning wong lumrah, ora prêlu nganggo sojan-sajèn, ora-orane malati.