Sêmar: Hêm, andèkne ora, kandhane wong ki jarene nyara gagrag anyar alias nyara modhèrên kuwi mêsthi luwih apik tinimbang nyara kuna. Nèk mungguh panêmuku kok durung kinar, dhing. Apamanèh tumrape wong nyumbang, kuwi nèk timbanganaku kok luwih bêcik nyara kuna tinimbang nyara modhèran-modhèrênan kiye. Nèk cara kuna wong nyumbang kuwi, karêpe mung arêp ngatonake karukunane, mulane panyumbange iya kanthi: lilahi tangallah, ora kok nganak-anakake mêngkono. Upamane: duwene mung gori, sing disumbangake iya gori, duwene êndhog, iya êndhog. Lan panyumbange cara kuna mau, ora kok cara modhèrên kiyi sêmang nganggo nyawang drajate sing arêp disumbang, dupèh sing duwe gawe mung Mas Naya thok bae, le nyumbang cukup mung f 0.75, nanging barêng dara bèi wêdana f 5.-, durung mèlu kaetung sumbangan, klandhêstin, têgêse: sumbangan sing ora kawêruhan ing wong akèh, upamane bae: wêdhus rong pasang. Nèk nyumbang cara kuna kuwi, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, sarana lilahi tangallah bae, têgêse: mung sarilane. Dadi arêpa sing duwe gawe: bêndara radèn mas ariya, utawa mung: kenthol ngantèn, ing sarèhning panyumbange mau sarilane bae, têmtune iya padha bae. Kajaba saka iku, nyumbang cara kuna kuwi, barang utawa dhuwit sing wis disumbangake, iya: cul, dianggêp barang utawa dhuwit sing wus ilang. Nanging nèk cara modhèrên kiyi, barang utawa dhuwit kang disumbangake mau, dianggêp celengan utawa dipotangake, dadi besuke kêna dibobok utawa kêna diarêp-arêp baline, sokur baline mau nganggo rèntên.