Sarèhning wontênipun lampahan baku, ingkang mirid Pustakaraja punika kawon limrah kalihan lampahan limrah, pinanggihipun lajêng warni-warni. Dene manawi wontên ingkang manggalih, sanadyan sêrat Pustakaraja pisan ugi lêpat, punika namung kasumanggakakên. Nanging nama sampun dados wêwaton, langkung sae tinimbang ingkang tanpa waton. Samantên wau namung tumrap cocoging raosipun bôngsa Jawi dhatêng bab ringgit wacucal, dados botên agêgayutan kalihan kawruh babad. Dene tumrap para ingkang lêbda ing kawruh, tamtu botên kêkilapan.