Semar kang tansah nganggo kuncung kaya bocah, ing kene semar pinangka abdi kang biyantu marang sapa wae tanpa njaluk bebana, pengarep-arep kajaba kangkaujub mung berkahe Gusti Allah. Pitutur mau, mratelakake menawa manungsa iku kudu tansah nyuwun marang Gusti (ndhuwur) lan uga tresna marang sak padha-padha (Hablum Minallah lan Hablum Minannas).