Krungu iku pakartine talingan, weruh iku darbeke netra. Bisa bae manungsa seneng utawa sengit marang kang kapireng lan kadulu, nanging kudu mangerteni manawa seneng utawa sengit iku mau amarga saka pangra¬sa jiwa. Manawa manungsa kinunjara dening tresna lan sengit, iku tegese manungsa kinunjara dening pangrasane. Ing kahanan mangkono iku, urip wus tanpa kiblat lan sirna ciptane, tan prabeda kaya satokewan. Pangrasa jiwa iku kang kedah den asorake.