Sawisé sédané Commodus ing abad sadurungé, kakaisaran Romawi ngalami perang sadulur. Sawosé perang bubar, Septimius Severus madeg dadi kaisar, miwiti wangsa Severan. Ora kaya kaisar sadurungé, kanthi kabuka Severus migunakaké wadya kanggo njurung kakuwasaané, lan dibayar kanthi apik, lan sabanjuré dadi rejim monarki militèr. Sistem iki runtuh ing taun 230an, munculaké kaanan anarki militèr ing sajeroning mangsa sèket taun utawa krisis ing abad iki, marga ora kurang saka rongpuluh kaisar ganti gumanti, akèh-akèhé mung mengku kalungguhan sajeroning sawatara sasi marga dipatèni utawa tiwas sajeroning paprangan, lan kakaisaran mèh ambruk déning kisruh pulitik, lan uga déning ancaman kakaisaran Pèrsi saka sisih wétan. Ing sangisoré panguwasa Sassanid sing anyar, Pèrsi tuwuh dadi saingan, lan Romawi kudu nganakaké réformasi kanthi drastis kanggo ngadhepi konfrontasi. Réformasi iki kawujud ing pungkasan abad ya iku sajeroning jaman Diocletian, ing antarané mérang kakaisaran dadi loro ya iku tlatah wétan lan kulon, sing saben tlatah duwé panguwasa dhéwé-dhéwé.