dianggep gedhé dhéwé. 25 Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Raja-rajané para bangsa iku mréntah marang kawulané lan kang padha ngwasani iku diarani kang paring pangayoman. 26 Nanging kowé kabèh iku ora mangkono, malah kang gedhé dhéwé ana ing antaramu iku dadia kaya kang anom dhéwé lan kang dadi panuntun dadia kang ngladèni. 27 Amarga sapa ta kang luwih gedhé: kang linggih mangan, apa kang ngladèni? Rak kang linggih mangan? Ananging Aku iki ana ing satengah-tengahmu dadi kang ngladèni. 28 Kowé kabèh iku kang tansah tetunggalan karo Aku sajroné Aku kena ing godha-rencana. 29 Sarta Aku wus nyawisaké Kraton kanggo kowé kabèh kayadéné Ramaku anggoné wus nyawisaké marang Aku, 30 supaya kowé padha bisa mangan lan ngombé tunggal saméja karo Aku