Kados ta bab wontêning lindhu ing Itali, punika mênggah gênging kasangsaranipun kados punapa, nagari ingkang katênggêl sami risak, tiyangipun kathah ingkang tiwas, tiyang ingkang gêsang sami kasangsara, dening kecalan sanak kadang, bôndha, griya tuwin sanès-sanèsipun. Icaling sanak kadang tansah nênangi dhatêng kasusahaning manah, dening ngèngêti pêpisahan kalihan tiyang ingkang dipun kulinani, dipun trêsnani, tur pisahipun dadakan, mila tabêtipun tansah katingal gawang-gawangan kemawon. Bab icaling bôndha, inggih andadosakên ngêrêsing manah, dening ngèngêti anggèning kêklêmpak bôndha pêpindhanipun kados nutuli bun, wusana lajêng ical sakrêpyakan kemawon, sintên tiyangipun ingkang botên tansah katingalên. Bab icaling griya, atêgês tiyang kecalan panggenan, môngka griya punika sajatosipun inggih dados kandhanging katêntrêman.