namung tumrap badanipun, nanging ugi kangge sanès-sanèsipun, utawi dhatêng kawontênan, amargi sampun lajêng gadhah têpa, dados ingkang awon dipun singkur, ingkang sae dipun èsthi, wontên ing umur 21 taun ngriku, sampun lajêng cêtha têtêping watêkan saha tujuanipun, mila umur samantên wau dipun wastani sampun madêg tiyangipun, dene wontênipun dipun wastani kados makatên wau, badhe kula jèrèng sawatawis, murih sagêd gamblangipun kalihan panggulawênthahipun, manawi panjênêngan sadaya kaparêng ngurut lampahing kawontênan utawi wêwatêkan adêging tiyang, kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, wiwit bayi dumugi umur 21 taun, hawa napsu ingkang makarti, saya dangu saya suda dêrêngipun, utawi saya mapan, makatên ugi ingkang dipun ajrihi sarta dipun gilani utawi kapurunanipun inggih saya mapan, sabab tansah dipun tuntun dening kawruhipun. Kados ta: wiwit bayi dumugi umur 14 taun, hawa napsu taksih agêng makartinipun, dipun wastani wêktu wau karêpipun wuta, ingkang dipun ajrihi ingkang badhe botên nyakecakakên dhatêng badan, nanging wiwit umur 14 taun dumugi 21 taun saya langkungipun saking samantên, dening kawruhipun sampun kathah, karêp dipun wastani mawi kawaspadan, ingkang dipun ajrihi botên gandhèng kalihan badan, nanging dhatêng kawontênan.