Allah ayasa patamanan anglangkungi saé wontên ing tanah Édèn, inggih punika ingkang kanamakakên Pirdus. Manungsa wau sami kaprênahakên wontên ing ngriku, kakarsakakên mulasara ing patamanan wau. Salêbêting Pirdus punika kathah[4] kêkajênganipun awarni-warni, éndah tiningalan, wohipun éca dhinahar. Satêngahing patamanan wontên uwit kêkalih, satunggal nama witing gêsang, satunggalipun nama witing pangawruh saé lan awon. Allah amacuhi dhumatêng manungsa, botên parêng yèn nêdha wohing wit pangawruh saé lan awon wau, pangandikanipun: "Sira mangana wohing wit-witan kang ana ing patamanan iku kabèh, mung wohing wit pangawruh bêcik lan ala iku baé aja sira pangan, samôngsa sira mangan wohing wit iku amêsthi sira bakal mati."