Petruk : Kang Garèng, salawase aku dadi panji klanthung kiyi, kok banjur pirang-pirang bangêt sing tak gagas, arêp golèk pagaweyan nyang kantor, dhêklomahku mung saka sêkolahan ôngka II, têmtune bayarane ora ambêjaji, arêp golèk pagaweyan angkat junjung, kajaba ora kuwat badane iya ora sae, arêp dadi mandhor, mêsthine iya ora kanggo. Saking gêdhening prihatinku, suwening suwe aku banjur olèh wangsiting dhêmit kang linuwih, dikon anindakake sawijining pagaweyan kang dak cocogi têmênan, awit pagaweyan kiyi brêgas, dièringi ing sapadhaning mênus, pamêtune rada lumayan, tur nèk kabênêr jênênge kawêntar ing ngêndi-êndi, ya kuwi: anyambutgawe amêngku layang kabar. Awakku banjur tak bênum dhewe dadi: dhirèktur up sêkodhur.