jan-jane mono ora ayu ning piye ya ? Lamun mesem katon dhekik pipine. Esem iki sing marahi poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita kembang-kembang mau, ta ?”“Iya”“Lha saben pasaran rak numpak montormu ““Iya. Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak.