Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib. Aja mencap-mencepake lambe. Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas. kukur-kukur sirah. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan. mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. kayata glegakglegek molah-molahake sirah. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang. Pikiran katarik mlebu. supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.Aja ngentrok-entrokake sikil munggah mudhun.