Aja nganti mangsa pensiun dilakoni kanthi rasa frustasi, ora marem, malah luwih ekstrim maneh ngundhat-undhat marang para kanoman kang nembe nyekel panguwasa, kanthi kandha yen sejatine bocah saiki iki ora ana apa-apane yen dibandhingake karo jaman kita biyen. Kelakuan kang kaya mangkene iki saliyane ora ana guna manfaate, uga malah nambahi beban jiwa kang wis tuwa. Becik den eling, sepiraa dawane umure manungsa, ora bakal rampung ngurusi kadonyan. Mula becike pancen kita marisake urusan iki marang generasi mudha.