Wis rada suwe pak Sastra dadi rasanane tangga teparo. Manggon ing kutha cilik, beda karo manggon ing kutha gedhe. Saobah mingere wong mesthi di weruhi tangga. Sapari polahe wong dmangerteni dening tangga teparo. Satingkah lakune wong mesthi dadi caturan. Dadi kembang lambene wong sakutha. Dadi pocapan ing antarane warga kono. Ora gedhe ora cilik, ora enom ora tuwa, ora lanang ora wedok, padha ngrembug pak Sastra. Thung elor, ana wong rembugan sing dirembug pak Sastra. Thung kidul, ana wong rasanan sing dirasani mesthi pak Sastra. Thung wetan ana jagongan, sing dijagong mesthi pak Sastra. Thung kulon , ana wong ngomong, sing diomong mesthi pak Sastra. Paribasan wong sajagad kerat sing dadi rembugan ya pak Sastra. Apa sing adadi undherane rembugan ?Ngerti dirasani