Kuma ing manah karaos bilih wicantênanipun ingkang jalêr wau, kanthi rêkaos, jalaran botên sagêd ngampêd luhipun, amila tanganipun ingkang jalêr wau lajêng kacandhak saha wicantên makatên: Dhuh kakang, ingkang makatên punika rak sampun dados wêwênang sampeyan, awit punapa ingkang sampun sampeyan tindakakên, punika rak nindakakên punapa ingkang sampun dados kagungan sampeyan piyambak. Môngga sampeyan galih, saupami dhoktêr mônca utawi dhoktêr sanès-sanèsipun ingkang dhatêng ngriki, anjalari wutaning mripat kula, punika punapa ingkang kangge nglêlipur manah kula. Ananging sapunika kula rak sagêd ngraosakên, manawi karsa sampeyan punika sae, lan tumraping kula, punika dados panglipur agêng, jalaran wutaning mripat kula saking asta sampeyan. Sumôngga kagaliha malih, nalika Bamcandra sêsaji dhatêng Pangeran, amanah bilih sêkar tuntung satunggal punika kirang sangêt, amila ingkang kangge lêlintu lajêng mripatipun piyambak, makatên ugi kula, inggih nyajèkakên mripat kula dhatêng Pangeran. Wiwit dintên punika ugi, manawi