Sanadyan sampun limrah rêsikan punika sampun dados wajibipun piyambak, nanging wontên kala mangsanipun mêksa taksih dipun èngêtakên ing liyan, inggih punika kalanipun manawi nuju tuwuh wontên sêsakit. Sapisan ngudi rêsiking badan, ing jawi lêbêtipun, tumrap ing jawi inggih rêsiking badan punika, dene tumrap ing lêbêt saening têtêdhan, punika sabên tiyang sampun mangrêtos. Lajêng rêsiking papan ingkang dipun ênggèni, wusana dumugi rêsiking pakarangan. Sadaya wau botên liya inggih manjing dhatêng pigunaning kasarasan.