Ana sêdulur loro, wadon karone, manggon ing sawijining desa. Sing tuwa klêbu sugih, ambêke sumangkeyan ora gêlêm tulung adhine kang mlarat. Mungguh adhine iku mlarat bangêt, omahe wis tuwa tur ala. Sawijining dina sêdulur sing tuwa duwe gawe mantu, adhine diundang. Nanging adhine ora dilêbokake ngomah, mung ana nglatar, lan ora disuguhi. Barêng bubaran, adhine mulih, lakune ngliwati kali. Ing kono