kantênan ingkang tinuju, wontên ing margi mitulungi sawêr ingkang kogal-kogèl jalaran katancêpan carang, carangipun dipun dudut, sawêr waluya jati, kajawi punika mitulungi lalêr ingkang kenging pulut, lalêr sagêd uwal, sato kalih sami nglairakên panarimahipun, sarta sami aprasêtya ing têmbe manawi Buncirêng manggih pakèwêd, sagah gêntos mitulungi luwaripun saking bêbaya. Lampahipun Buncirêng kalunta-lunta dumugi ing wana, ing têngah wana ngriku wontên padhukuhan alit, ingkang gêgriya ing ngriku nama Ki Pakêbon