kuwi mau, padha dibuwang ana ing sagara. Iki apa prêlune, Kang Garèng, ora sabab wong Jêpang mau saka ora ngrêgani nyang mutiara, nanging ngêmungake kuwatir yèn ing dunya kene bakal kakehan mutiara, hla nèk ing dunya iki banjur kakehan mutiara, mêngko rêganing mutiara banjur padhane klungsu bae, ora payu, Kang Garèng, mulane saperangan banjur dibuwang, supaya rêganing mutiara ajêg larang kaya sing uwis-uwis.