sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya. Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. Tanah Jawa kalungan wesi. Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang. Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak. Bumi saya suwe saya mengkeret. Sekilan bumi dipajeki. Jaran doyan mangan sambel. Wong wadon nganggo pakeyan lanang. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora ngendahake hukum Allah. Barang jahat diangkat-angkat. Barang suci dibenci. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit. Lali kamanungsan. Lali kabecikan. Lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak. Akeh anak wani nglawan ibu. Nantang bapa. Sedulur padha cidra. Kulawarga padha curiga. Kanca dadi mungsuh. Akeh manungsa lali asale. Ukuman Ratu ora adil.