Kaum Farisi maringi kawigatosan ingkang detail ing tembung lan lafal dados dasar argumen kaliyan teks.[6][7] kawigatosan punika njangkau puncakipun kaliyan tuladhanipun Rabbi Akiya antawis taun 135 M.[6][7] Ide text sempurna dipunsuciaken ig salebeting dasaripun ingkang konsonan, nyebar kaliyan cepat ngelampahi komunitas Yahudi.[6][7] Komunitas punika nyatakaken ngelampahi ukara-ukara ingkang dukung ing salebeting Halakha, Aggada, dan pemikiran Yahudi.[6][7] Selain itu, wonten ugi kritikan ingkang kuat kaliyan pernyataan ing masa pertengahan.[9] Pernyataan punika dados sebuah penyimpangan ing salebeting surat ingkang badhe damel Torah dados boten valid.[9] Teks Ibrani gadahi bentenipun ingkang cetha kaliyan teks Masoret ing masa sak punika.[9] sanesipun ugi,wonten bentenipun kaliyan versi Gemara lan Halachic midrash ingkang adedsara versi lafalipun.[9] Versi punika boten terbit malih ing teks Masoret masa punika.[9]