[...no] kuwi ora bakal andadèkake kapitunaning uripe. Mara padha ngèlingana wêkase wong tuwa-tuwa kuna: aja padha angêntèkake kamuktèn, angèlingana anak putune. Kuwi karêpe rak iya dikon padha mikir butuhe utawa nganggoa kira-kira, sabab saupama ana apêse, sangsarane mau prasasat ditêmaha utawa digawe dhewe. Lah, yèn mangkono harak banjur sinêbut wong tuna ing budi. Saiki ambalèni wêwatêkaning satriya kang ôngka lima, yaiku: kudu duwe kalangênan manuk prêkutut, kuwi ora kok banjur atêgês ngingu manuk prêkutut, ananging: ngibarat sauni-unine anuju prana tur anêngsêmake.