Atur kawula Ki Saprana, rencangipun Ki Singawijaya, tiyang alit ing Kalongan, kadangu ing parentah, kala ing malêm Jumuwah kaping 5 wulan Ruwah taun Be kang kapêngkêr punika, lurah kawula Ki Singawijaya têngga krai wontên têgil. Sarêng wanci lingsir dalu angsal pandung kasênjata pêjah, kawula dipun kèn mêdhêt lêsung kalih alu, kadamêl titir wontên têgil. Mênggah sandhanganipun sauninga kawula sruwal lurik sabuk bathik. Ikêt bathik kacu gêmbaya, dhuwung dhapuripun brajol. Pandung wau kawula botên sumrêrêp griya utawi namanipun. Lajêng kasaidakên kairis kupingipun. Kaaturakên ing parentah, kawula purun nyanggi imbar supaosipun. Atur kawula punika.