Manusa ingkang botên mangrêtos dhatêng ukuran, langkung-langkung ukuran ingkang tumrap dhatêng badanipun piyambak, amasthi asring manggih sangsara. Tiyang srêgêp nyambutdamêl punika sae sangêt, ananging yèn tanpa ukuran, têgêsipun ngantos sapintên watêsing karosanipun badan, amasthi lajêng rêkaos ingkang pinanggih. Makatên ugi tiyang nêdha, tilêm utawi mêlèk, suka-suka lan sapiturutipun ingkang botên ngangge ukuan, inggih lajêng botên sae wêkasanipun. Manusa ingkang karêm dhatêng satunggiling barang, ing ngriku kenging kapasthèkakên bilih anggènipun tumindak tanpa ukuran, pramila pakarêman punika inggih botên prayogi sangêt. Pakarêman punika sagêd adamêl sulayaning lampah ingkang utami, pramila sulaya, margi pun ukuran lajêng kapêngkêr, ingkang dipun èngêti namung barang ingkang dipun karêmi.