kembu, bangsané tenggok. kebubuh : kejibah, kepopoh. kebo : maesa, arané kewan raja kaya ; kebo kabotan sungu : wong kang kakehan brayat ; kebo nusu gudel : wong tuwa njaluk wuruk wong enom ; kebo lumaku dipasangi : nemaha diwenehi penggawean abot ; kebo lumumpat ing palang : ngadili prekara ora nganggo wewaton ; kebo bule mati setra : wong pinter ora ana sing nganggokaké ; kebo mutung ing pasangan : nindakaké pegawean durung nganti rampung wis leren ; kebo ilang tombok kandhang : nemu kasusahan matumpa-tumpa ; kebo mulih ing kandhange : lunga bali maneh ora kanthi disengaja ; kebo rompong : wongwis tuwa banget ; pisah kebo : pepisahan nanging durung pegatan ; wanuh kebo : wis wanuh nanging durung ngerti jenenge ; kebo bukur : kewan sajinis undur-undur ; kebo njerom : dhapuring omah ; kebo giro : araning gendhing ; kebo kobong : kebo colongan sing ditahan polisi ; kebo lawung : maesa lawung, kebo sing ora dimegawekaké ; kebo mengguh : dhapuring kalung ; kebo pelen : kebo lanang sing wis gedhe, wongkang dhemen padu ; kebo