Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe. Mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa. Utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging. Kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata. Mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka. Nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya. Wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe. Yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe. Lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon. Satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang. Yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah. Aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning gaib, kowe kang katiban wahyu sihe Pangeran, bisa dadi Ratu ana ing tanah Jawa, murwani agama suci, ambirat