Garèng: Hara, kok banjur andakwa aku sing sawiyah-sawiyah mangkono. Aku mung ngandhakake: bisa uga salah wèsêl anggone nanjakake dhuwite, kuwi durung kinaryèn sing salah para luhur sing padha anglumpukake dhuwit, utawa para sing nanjakake ing mêngko, sing salah rak bisa uga aturan lan pranatane. Padhane kowe lagi anu kae. Karêpmu: ing jêro ngomah kuwi kudu rêsik, kudu gêmrining. Nanging barêng ana kadayèn apa-apa, sapa saiki sing kok salahake, apa iya bojomu, apa iya wong ing omah kono liyane, nalika anakmu Si Kamprèt brangkangan ujug-ujug banjur ... nêlèk ana ing meja tulis. Apa iya Kamprèt sing arêp kok salahake.