èstri, kapurih ningali dhatêng Mas Rôngga Pajanganom tuwin dhatêng Ki Tanujaya (ambok inggih kalintêran ngantos tigang dintên tigang dalu, arak dipun kèndêlakên kemawon, parlunipun pancèn dipun kala, supados sami mêndhêtana woh-wohan pundi ingkang dipun sênêngi, manawi sampun kataman kêmatipun, Kyai Ajar sawêg mêdal saking griya, kalayan pitakèn sêmu ngerang-erang, ciptaning manahipun, botên wontên tiyang sagêd kajawi piyambakipun, manawi tiyang ingkang kataman kêmat wau sampun kalesedan, sarta sampun purun angrêrêpa nyuwun pangapuntên, kêmatipun ingkang ngengingi dhatêng tiyang wau, sawêg dipun bikak, dene manawi Kyai Ajar ambikak kêmatipun piyambak, tanganipun kausapakên githokipun rambah kaping tiga.