[...têsan,] lawas-lawase mung limang taun, kajaba saka karêpe wong cilik kudu anjaluk salin sadurunge limang taun, utawa anjaluk lêstarine sawise limang taun, panggêdhe kang dadi pangayoman wau. Supaya putra santananing karaton padha amarsudia undhaking kapintêrane, lan ambangun bêciking kalakuane dadia pangalêmaning akèh, antuk pituwasing sinau bisa angundhuh wohing kangelane angrasakake rasaning nikmat lan muphakat, iya iku têlênging kabêgjan lan kaluhuran kang dhuwur dhewe sangisoring ratu, lan supaya ora andadèkake tuwuhing ciptane ala para putra-putraningsun kang pancèn ora ingsun gadhang anggêntèni kaprabon ingsun.