Sok ngatêna ingkang nama mrihatosakên putra punika, nindakakên panggulawênthah dhatêng putra sagêdipun nêngênakên lampah ingkang kanthi tatakrama. Lakar inggih makatên. Dados têrang para sêpuh ingkang sêpên raos anggulawênthah putra punika têtêp badhe mijèni parapabênipun yayah rena lêlawanan kalihan putra piyambak. Dene kêlacutipun manawi dipun têtah para sadhèrèk, klèntuning panggulawênthah, inggih kirig-kirig nyelaki, tarkadhang dados sêrêngipun, kawêdhar ginêmipun: bocah dinak-nakke ora ngrumangsani, digêdhèkake nganti sêmono, pamalêse nyang wong tuwa yèn dikandhani utawa dikongkon, wani ngêmprêti, kurang ajar, besuk tuwa manèh bisaa nyuwargakake [nyuwar...]