bagus. Mulane aku wong tuwa manganggo brêgas mangkene iki, ora kok saka kaya kandhamu kuwi mau ora, sajatine saka anggonku anglêboni jaman, sanadyan bab sejene ora, ning panganggone wis anjamani, dadi ora diarani wong wêton museum. Mungguh kandhamu ing bab panganggone wong tuwa kaya aku kiyi, kudu sing prasaja, lan aja nganti lali sajadahe, kuwi pancèn iya ana bênêre, mung bae omongmu kok banjur sajake kaya wong tuwa kuwi kudu ngetokake anggone ngibadah. Pangiramu kang mangkono kuwi rak kaliru, wong manêmbah nyang Pangeran kuwi rak ora prêlu diketok-ketokake, lan ora prêlu dipamèrake, nanging sabênêre mung antêping tekad lan adhêping atine