Ngèlmi sajati ugi kawastanan ngèlmi rasa utawi rahsa sajati, mila dipun wastani ngèlmi rasa awit pangraos ingkang ngraosakên. Rèhning pangraos, mila inggih sanès japa môntra utawi puji donga. Raos makatên botên sagêd bilih katampèkakên dhatêng sanès tiyang, sagêdipun kêdah sarana têtêmbungan utawi wêwêjangan. Rèhning dados wêjangan, mila lajêng dipun namakakên ngèlmi. Manawi tiyang sampun kadunungan pangraos sajati utawi ngèlmi sajati, punika benjing manawi sampun wancinipun kapundhut dhatêng jaman kalanggêngan, prêlu kangge ngancas sagêdipun dumugi ing kasampurnan. Tiyang ngancas kasampurnan punika manawi sampun gumolong, ringkêsipun lajêng dados, lêng, inggih lêng wau ingkang binasakakên ginulung bundêr kantun samrica binubut. Tiyang badhe pêjah punika wontênipun namung kantun cipta ingkang ringkês, mila manawi mawi angrapalakên japamôntra [japa...]