Wiwit nalika iku, nini-nini mau banjur misuwur yèn bisa nambani wong lara. Mula banjur byuk-byukan wong kang padha têka anjaluk tômba marang dhèwèke, lan uga akèh sing jodho. Suwe-suwe nini-nini mau dadi dhukun sing pêng-pêngan. Dene prakara têkane punjungan saka wong sing padha waras, sabab tambane nyai dhukun mau, aja takon. Sabên dina tumpêng utawa ambêng tansah andalidir bae. Kajaba iku sing padha têka gone nyai dhukun, akèh sing anggawa gula tèh, bêras, iwak lan panganan, mulihe padha ninggali dhuwit. Cêkake nini-nini sing maune miskin, bisa dadi jibar-jibur. Omahe wis brukut, tur diapikake.