Sêsakit punika botên sagêd sirna manawi botên saking dayaning jampi. Tumrapipun bôngsa kita Jawi inggih sampun kadunungan kasagêdan prakawis jampi, ananging sêmunipun kirang sampurna, awit sagêdipun wau namung sarana mêndhêt tatuladan ingkang sampun tumindak, kados ta: manawi wontên tiyang sakit wêtêng, punika dipun jampèni brambang lêmpuyang, adatipun sagêd saras. Lo, ingkang makatên punika punapa masthi. Inggih botên. Punika namung mêndhêt tatuladan ingkang sampun tumindak.