Têtiyang ingkang milujêngi sèwu dintêning mayiting tiyang sêpuhipun wau mawi mragat maesa satunggal, dipun pêndhêti jêrowanipun, sampilipun sakawan sarta ulam sanès- sanèsipun, namung kakantunakên pathak, rongkong, tracak sarta kikilipun. Punika dipun dèkèk têngahing griya, dados lajêng kados wujuding maesa anjêrum wontên têngahing jrambah makatên. Dene ulam sanès-sanèsipun wau, inggih punika ingkang kaolah, kangge wilujêngan tuwin sêsêgah para tamu ingkang sami dipun sêdhahi.