Krana setuhune sekabehe kang kocap iku selagi durung nyata kaya umpamane iku kabeh, iku yekti umpatan ana ing dalem anane wewilangan kang sawiji-wiji, lan tetapi iku umpaten sawiji-wiji iku ana ing dalem ngelmune Allah. Iku ora kaya umpetan banyu ANA ING DALEM WADHAH, IKU WUJUDE RORO. Utawi wahdat iku anduweni laku roro krana setuhune wahdat iku wujut kang pasthi kelawan tingkah, angumpulakan lan amisahaken, ing antarane akadiyat, krana setuhune wahdat iku kahanane ngelmu kang pasthi, tegese iku pangawruh kang sejati. 145. Utawi mertabat kang kaping telu iku ingaranan takyun kang kapidho lan ingaranan wakhidiyat, tegese kenyatahane Allah, ingkang kaping pindho, lan ngibarataken Allah Ta’alla iku ing mertabat yakin akarsa angwikani ing date lan sipate, lan asmane, lan apngale lan sakehe ingkang maujud, iku dedalan munpasil, tegese wus den pisahaken sakehe sawiji-wiji, ana ing ngelamuna Allah ing satengahe saking setengah kabeh, kaya langit wus alangit, karo bumi wus nyata manungsane, lan kaya jin wus nyata jine, lan sapadhane, tetapi iku durung lain kabeh, apa ing dalem ngelmune Allah, mangka ingaranan sakehe sawiji-wiji, kang tatap apa ing dalem ngelmu Allah. Krara sama iku akyan nabitah arane, tegese wus hakekate marungsa, iku kahananing sawiji-wiji, kang tetep ana ing dalem ngelmu Allah, krana asma iku kenyatahaning sipat-sipat, iku kenyatahaning dad, mangka padha ngucap; wong akhlulkhak, krana satuhune ngelmu ngalim maklum iku tunggal kaya kang wus kasebut iku saking arahing ngakal kewala, ora