Kacariyos ing jaman kina-kinanipun panitipriksaning langit mêdal saking pangintên-kintên, ingkang thukul saking sadaya ingkang katingal, ing nalika samantên panyananing akathah bumi punika dados têngah-têngahing jagad traya. Panyana ingkang makatên wau winastan: Geosèntrisê geocentrische (gea = Bumi Centrum = pêpusêr). Pramila para winasis ing sastra ing jaman kina pisan anganggitipun cariyos bab dumadosing jagad (Kosmo gonieën) inggih manut pamanggih wau, kados ingkang kasêbut§ = kasêbut: krama ngoko, botên anèh bilih: sêbat, dados kramaning: sêbut, punapa wontên bedanipun kalihan sagah, saguh, wêtah, wutuh, bêtah, butuh enz. ing kitab suci (bibêl) kados ta ing ngriku kacariyos sasampuning bumi dumados, lajêng wontên raintên tuwin dalu, sasampunipun punika sawêg wontên surya, awit saking