Ngèlmu rakyat inggih menika kadosta kawruh utawi ngèlmu pengetahuan ingkang lokal ingkang mapan,saha asalipun wonten ing rakyat. Ngèlmu rakyat menika asring dipunwastani ngèlmu sepuh utawi ngèlmu tua. Kadosta ingkang kaandharaken dening Suwardi (2010), wonten ing bukunipun mawi irah-irahan “Folklore Jawa Macam Bentuk, dan Nilainya”. Suwardi ngandharaken menawi Ilmu Rakyat iku sawijining kawruh lokal ingkang uga asring dijuluki ngèlmu sepuh utawi "ilmu tua". Ugi wonten ingkang njuluki ngèlmu rakyat minangka "wedha" utawi "wedya."” Ngèlmu rakyat minangka ngèlmu ingkang dipunturun-aken déning para leluhur dhateng para waris-ipun utawi generasi salajengipun menika kagolong ngèlmu Lisan. Ngèlmu Lisan menika ngèlmu ingkang dipunturunaken kanthi cara Lisan boten mawi tulisan. Biyasanipun ngèlmuLisan menika kagolong ngèlmu ingkang sakral, awit boten sadaya tiyang saged pikantuk ngèlmu-ngèlmu menika. Mbetahaken laku ingkang saestu saha tumenen.