kuwi saka omahku bayarane taksi apês ambalêbês iya mêksa: cêtun. Ewasamono... ora dadi ngapa, kaya dudu ndara priyayi, nganti wêdi kelangan dhuwit mung sarupiyah. Kala samono aku banjur nilpun sawijining priyayi sing arêp mèlu têtandhingan main bal pa[ra sêpuh] mau, yaiku: R. Dr. Suratma, mangkene: allo, dhimas, kabaripun mangke panjênêngan badhe tandhing ing ngayuda, wah, têmtunipun inggih badhe rame, kula mangke inggih badhe mrêlokakên nonton, prêlu namung badhe nyawang sepak trajang panjênêngan, wah, mendah kados soroh amukipun Radèn Kumbakarna. Ana ing tilpun Radèn Dhoktêr Suratma mau banjur gumujêng sarta amangsuli mangkene: Hah, hah, hah, mênapa inggih kangmas. Lo kangmas punapa badhe mriksani, manawi inggih mangke kula papag mawi motor...