Samangke yen wonten tiyang cariyos “Aku iki ana”, punika anane rak wonten ingkang weruh. Kula damel upami: “Penguin iki ana”, punika ananipun rak ana sing weruh. Ingkang weruh sinten? Ingkang weruh: aku. Lha samangke yen aku iki ana, mesthinipun ananipun rak wonten ingkang weruh yen aku ana, punika mesthi ana. Yen makaten ing riku, aku dados barang ingkang diweruhi, utawi barang ingkang dipun sawang [lesan/objek]. Lajeng ingkang weruh [jejer utawi subjekipun], ingkang dados tukang nyawang lan weruh yen aku ana, punika sinten?