Anggènipun Dhobrinya pitakèn wau ngantos dipun wongsal-wangsuli rambah-rambah, nanging tiyang numpak kapal ingkang mangangge cara èstri wau kèndêl kemawon, ngêmungakên anglajêngakên lampahipun. Ingkang makatên punika saya adamêl gumuning manahipun Dhobrinya, saha lajêng tuwuh gagasanipun, bilih tiyang ingkang numpak kapal punika, sanès bangsaning manusa limrah, nanging sagêd ugi bangsaning jim, pêri utawi prayangan. Dhobrinya lajêng anyakêti tiyang ingkang numpak kapal wau, salajêngipun nuntên nyandhak gadanipun saha kadhawahakên ing sirahipun tiyang numpak kapal ingkang ngemba wanita wau. Nanging ingkang katamanan ing gada, botên dhawah saking