Durkheim minangka mahasiswa ingkang rikat mateng. Piyambakipu mlebet dhateng École Normale Supérieure taun 1879. Angkatanipun inggih punika salah satunggaling ingkang paling cemerlang ing abad kaping 19 lan kathah kanca satunggal kelasipun, kados Jean Jaurès lan Henri Bergson lajeng dados tokoh ageng wonten ing pagesangan intelektual Prancis. Wonten ing ENS Durkheim sinau wonten ing ngandhap Fustel de Coulanges, satunggaling nimpuna ngèlmu klasik, ingkang gadhah pamanggih ilmiah sosial. Wonten ing wekdal ingkang sami, piyambakipun maos karya-karya Auguste Comte lan Herbert Spencer. Dados, Durkheim remen kaliyan pendekatan ilmiah tumrap masarakat wiwit awal karièripun. Punika minangka konflik pisanan saking kathah konflik sanèsipun kaliyan sistem akademik Prancis, ingkang boten gadhah kurikulum ngèlmu sosial nalika samanten. Durkheim rumaos ngèlmu-ngèlmu kamanungsan boten ngregeti. Piyambakipun lulus kanthi peringkat angka 2 saking wingking ing angkatanipun nalika piyambakipun nglampahi ujian "agrégation" – syarat kanggé posisi ngajar ing pengajaran umum – ing ngèlmu filsafat taun 1882.