Adêg-adêg IV, panampi kula makatên: gêgayuhanipun para linangkung ing bab kamardikan jaman sapunika, dipun wastani sawêg anggayuh (kamardikaning karajan ôngka 1), nanging sampun utami, sabab kamardikan ôngka 1, punika dados êmbananipun kamardikan 2, (mardikaning manungsa), tuwin: 3 (sajatining kamardikan), manawi kaparêngipun sadhèrèk Kolot mardikaning karajan dados êmbananipun manungsa ingkang mardika awakipun (nanging raja ingkang jumênêng pribadi, sudagar botên kalêbêt), pancèn inggih mathuk, nanging manawi lajêng kêcaruk ing têmbung sudagar klêbêt kolêm 7, jègrêg. Punapa malih manawi dipun pêksa ngêmbani manungsa ingkang mardika badan budinipun, inggih punika risang maha yogi ingkang namung mandêng dhatêng têpêt sukci, punapa botên jègrêg. Langkung malih dados êmbananipun kamardikan 3 (sajatining kamardikan) ingkang dipun dangokakên dening sadhèrèk Kolot piyambak: (nanging donya ngriki punapa wontên), lah gèk punapanipun ingkang dipun êmbani, manawi ing dunya ngriki pancèn sêpên, mardikaning karajan dumunung wontên ing dunya ngriki, lajêng ngêmbani barang ingkang taksih dipun dangokakên ing dunya ngriki punapa wontên, e èh taksih jègrêg, nyuwun priksa ing pundi marginipun ingkang botên judhêg. Lêlajênganipun: (Ngungsêd [(Ngung...]