sakawan (16-21) dipun tutup tanpa bikakan, tumuntên ngandhaping atas mêndhêt inggih kados makatên wau, sapiturutipun dumugi bandar mêndhêt kantun piyambak, mênawi angsal salikur utawi kèngsi, sadaya kawon, wudhunipun, kajawi ingkang kèngsi rumiyin (sampun mênang), manawi gêsang, ngabên kathah-kathahan, bilih sami, mênang bandar, kawonipun bilih kaot satunggal sapiturutipun, sanadyan pêjah taksih mênang kalihan ingkang pêjah rumiyin. Dene ingkang tumraping totohan sanèsipun wudhu botên makatên, ingkang angsal kalih ngas utawi salikur rumiyin, sampun mênang, bilih sami angsalipun, baul. Kêrtu tiga utawi sakawan sami kathahipun, utawi sami pêjahipun inggih ugi baul, mila pêjah gêsang katingkêm kemawon, pambikakipun saking panêdhaning mêngsahipun (ngabên).