kawengku ing angger-anggering Torèt, ananging kawengku ing sih-rahmat? Babar pisan ora! 16 Apa kowé padha ora mangerti, menawa kowé masrahaké awakmu marang sawijining wong dadi abdi kang mituhu, iku ateges kowé dadi baturé wong kang kudu kokpituhu, embuh ing bab dosa kang nggèndèng kowé marang pati, embuh pamituhu kang nuntun kowé marang kang bener? 17 Nanging puji sokur marang Allah! Ing mauné kowé iku dadi baturé dosa, nanging saiki kanthi gumolonging atimu kowé wis padha mituhu marang piwulang kang katerusaké marang kowé. 18 Kowé wis padha kaluwaran saka ing dosa lan dadi abdining apa kang bener. 19 Bab iki dakpituturaké cara manungsa, awit kamanungsanmu kang ringkih. Sabab kayadéné kowé wis masrahaké gegelitaning badanmu dadi baturing jejember lan duraka tumuju marang kadurakan, mangkono uga kowé saiki kudu masrahaké gegelitaning badanmu dadi abdining kabeneran kang tumuju marang kasucèn. 20 Sabab nalika kowé padha dadi baturing dosa, kowé padha ora kawengku déning kabeneran. 21 Lan apa pikolèhmu saka iku mau kabèh kang njalari saiki kowé rumangsa isin? Wekasané iku kabèh, yaiku pati. 22 Nanging saiki bareng kowé wus padha kauwalaké saka ing dosa lan bareng kowé wis padha dadi abdining Allah, kowé padha ngundhuh woh kang nuntun kowé marang kasucèn sarta wekasané iku urip langgeng. 23 Awit pituwasé dosa iku pati, balik peparingé Allah iku urip langgeng ana ing Kristus Yésus, Gusti kita.