GARÈNG: Pancèn ngono, Truk. Rèhne sing padha takrasakake mung swarane, mulane sing diwawas iya mung gamêlane karo critane bae. Tumrap aku dhewe, dhèk malêm Sêtu kae mêksa durung 100% marêm. Sabab critane ki dhalang, sabênêre isih rada yangko-yangko, yaiku isih durung mbabarpisani ênggone gawe wayang lan crita anyar. Kaya upamane ênggone nyritakake desane cah wedok, kae isih rada sêmburat "Hong wilahèng awigêna ... ", dene nganggo dicritakake kêtêkan nangkoda barang. Mangka, lêlakone rekane lêlakon modern, lêlakone cah wedok desa olèh "WAHYU NUGRAHA" nganti bisa dadi "MIS". Hlo hla rak ketok nyêngklèng. Kêjaba kuwi, ingatase bocah desa mlarat, tapihe kurasi, durung tau ngicipi gamêlan lan kroncong, hla kok wis bisa kroncong tamansari ngantèk galik-galik bangêt! Apa ora marahi maido? Kêjaba kuwi, saka rumangsaku kakèhan jêjêran, dadi marahi ora katon cêtha lêlakone. Mangkono uga, kakuwatane batine si hoofdrol, drêdahing atine, drêdahing badane karo kangelaning urip, iya ora kêtara bangêt. Sipate si hoofdrol ora gumathok. Maune digawe jinêm lan ernstig. Ning nalikane ngèngèr Babah Buyut, banjur ketok kaya cah wadon munyal-munyal. Ana manèh cacad sing rada ênggêl, yaiku isih rada kêladuk ênggone gêmuru-guru, sajak arêp ngêptik, arêp mulang têrus-mênêrus mênyang sing padha ngrungokake radhio.