Kakang: panggalih ingsun ora bisa tumingal marang putranira jabang bayi, awit samôngsa ingsun tumingal bisa andadèkake kagèting panggalih ingsun, èngêt marang kang wis layon, awit saka iku bokmênawa bisa amêmugut karênan ananingsun ing dunya, iku banjur sira labuha ing bangawan bae, emanên yuswaningsun yèn nganti ora widada saka pangaluping jabang bayi iku. Dene kang luwih pêrlu: ingsun aja kongsi tumingal manèh marang si Warihkusuma, saiki sira tundhungên lunga saka laladaning naganingsunnagariningsun. ing Banyubiru, balia marang laladaning nagarane dhewe ing Tuban, yèn ora ngestokake parentah ingsun, amêsthi ingsun patèni kalawan pangewan-ewan, awit kang dadi jalaran patine putriningsun: saka awake, dadi wis têtela yèn lungane si Warihkusuma saka ing nagarane mau pancèn ala, gawe sangaring nagara kang diambah. Apa karsaningsun amêsthi kalakon padha sanalika iki.