Sarèhning Sang Dewabrata sangêt kêpenginipun badhe adamêl bingahing panggalihipun ingkang rama, sasampunipun midhangêtakên aturipun juru misana mina, lajêng ngandika wontên ing sangajênging para nayaka agung, ingkang sami andhèrèkakên, makatên: he, para têtungguling manungsa kang padha ana ing kene kabèh, mara padha sêksènana prasêtyaningsun, satêmêne durung tau ana, utawa ora bakal ana wong wani prasêtya kaya ingsun. He, juru misaya mina, kêkudanganira marang Satyawati kaya kang wus [wu...]