Satunggaling wekdal wonten Pandhita ingkang kapanggih kaliyan warga greja sanes. Warga sanes kasebat rumaos bingah lan pitados bilih pepanggihan punika awit saking panuntunipun Gusti. Warga kasebat nyariosaken kawontenan semahipun ingkang nembe nandhang sakit lan prelu enggal dipun-operasi. Semahipun wau boten semplah lan nglokro ananging pitados bilih Gusti Yesus punika ingkang kuwaos nyarasaken lan tinarbuka manahipun tumrap wekdal sarasing sesakit lumantar pambudidayanipun dokter utawi jururawat. Kangge kabetahaning operasi mirungganipun dana, warga kasebat nyuwun dipun-dongakaken dening pandhita. Lajeng kekalihipun sesarengan ndedonga. Sasampunipun ndedonga pirembagan kalajengaken. Pandhita wau ndangu punapa warga kasebat sampun nyariosaken momotanipun dhateng pradata grejanipun piyambak magepokan kaliyan prakawising brayatipun. Warga kasebat mangsuli bilih dereng nyariosaken prakawisipun dhateng pradata grejanipun awit rumaos boten yakin bilih tumindakipun kasebat badhe ndhatengaken margi tumrap karampunganing reruwetipun. Sadangunipun punika warga kasebat malah celak kaliyan para pamimpin greja sanes lan pikantuk wawasan tumrap karampunganing prakawisipun ingkang dipun-betahaken. Warga punika rumaos bilih piyambakipun lan brayatipun punika tiyang papa lan rumaos boten dipun-gatosaken dening patunggilanipun, nanging malah dipun tampi dening pamimpin greja sanesipun. Ing salebeting manahipun, pandhita kasebat rumaos eram awit warga ingkang nembe nemahi kahanan awrat kasebat nggadhahi pamawas bilih cariyos dhateng pradata grejanipun punika boten wonten paedahipun utawi muspra.