pêrlunipun kula punika ngiras pamitan pêjah dhatêng anak kula wau, sampun ta makatên kemawon, murih piandêling panggalih jêngandika, mênawi kula ngantos cidra kenginga sumpah. Manungsa, mungguh sumpahmu kapriye lairna. Kidang, mênawi kula cidra botên wangsul mriki, ing benjing wontên ngakerat kasamèkna kalihan pangulu ingkang nisir ukumipun, saha kasamèkna kalihan jaksa ingkang nêdha ruba (bêsêl). Manungsa, iya ta kidang, saiki dak lilani, nanging tumuli balia, kidang lajêng mantuk sarwi susahing manah,