biyèn kaanggep luhur, iku dudu apa-apa menawa katandhing karo kamulyan kang pinunjul iki. 11 Awit menawa kang bisa mbleret baé kinanthènan kamulyan, apamanèh kang tetep ora mbleret yèn oraa kinanthènan kamulyan kang ngluwihi iku. 12 Sarèhné aku padha duwé pangarep-arep kang kaya mangkono, mulané aku padha tumindak kanthi kendel banget, 13 ora kaya Musa, kang nganggo nutupi wedanané, supaya mripaté wong-wong Israèl aja nganti padha ndeleng ilanging cahyané kang mbleret iku. 14 Nanging budiné wong-wong iku wus padha dadi kethul, sabab nganti ing dina iki tutup iku mau isih tetep nutupi wong-wong mau, pamacaning prajanjian kang lawas tanpa kaungkap, marga mung ana ing Kristus piyambak tutup iku kabukak. 15 Malah nganti ing dina iki, saben maca kitab Musa, isih ana tutup kang nutupi atiné. 16 Nanging wong kang mratobat marang Gusti, iku tutupé banjur kasingkiraké. 17 Awit Gusti iku Roh; lan ing ngendi ana Rohé Gusti ing kono ana kamardikan. 18 Lan kita kabèh iki padha ngatonaké kamulyané Gusti kalawan rai kang ora katutupan. Amarga kamulyan mau