Caranipun rare kawulangakên ngaji wontên ing pondhok Panaraga, sandhang têdha sapirantosipun, sami ambêkta piyambak, botên dados têtanggêlaning gurunipun, manawi rare-rare wau anaking para priyantun sarta putraning para luhur tuwin anaking para hartawan, ingkang kathah sami dipun bêktani pamomong dening tiyang sêpuhipun, manawi anaking tiyang alit ingkang botên kasêmbadan, kawontênanipun sami amêmêlas, amargi satêlasing pambêktanipun sangu, lajêng sami katêksa angupados sandhang têdha piyambak-piyambak, manawi rare sampun umur gangsal wêlas utawi wolulas taun, wontênipun ing ngrika ragi botên mêmêlas gêsangipun, dene sasêlanipun ngaji sampun sagêd nyambi bêbêrah utawi nyambut damêl sanès-sanèsipun, ingkang kathah lajêng sami nyantri, anggarap sabinipun tiyang sakiwa têngênipun ngriku, melikipun sagêd mêsthi têtêdhanipun sabên dintên, benjing mangsanipun panèn sami katumbasakên pangangge samurwatipun, wangsul ingkang sawêg umur