kanthi boten dipun-sarengi sikep culika punapa malih kanthi sesidheman wonten ing manah nggadhang supados pambiyantunipun tiyang Kristen andadosaken tiyang sanes purun manjing Kristen. Pangraos ingkang makaten kedah dipun-singkiraken. Rasul Paulus lumantar seratipun mulang supados ing salebeting gesang sesarengan kaliyan umat sanesipun kedah linandhesan raos urmat-ingurmatan punapa dene ajen-ingajenan. Pangaken bilih sih lan panguwaosipun Gusti punika pinaringaken kangge sadaya tiyang ing salumahing bumi punika dados sarana anggen kita ngudi gesang ingkang kebak ing tentrem rahayu. Pancen sanes prakawis gampil, malik grembyang ngewahi pamawas ingkang leres magepokan kababaring sih katresnanipun Gusti Allah kangge sadaya manungsa. Punika kedah dipun-wiwiti saking kasanggeman pribadi anggenipun wantun medhot blengguning raos culika, serik punapa dene sikep dhirinipun langkung prayogi katimbang tiyang sanes. Kedahipun tiyang Kristen sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, dene Panjenenganipun sumanggem boten nguja hawa nepsu pribadi utawi namung paring kamaremaning umat wekdal semanten kanthi mbelani tiyang Yahudi kemawon. Nalika satunggaling golongan sami sarujuk anggenipun badhe mejahi Gusti Yesus, Panjenenganipun boten nanggapi, nanging Panjenenganipun malah sumingkir lajeng ngetingalaken cara gesang ingkang saged nuwuhaken pangajeng-ajeng. Raos culika, meri lan nengenaken dhiri pribadi ingkang dipun tindakaken dening sawenehing tiyang Yahudi boten dipun-tanggapi dening Gusti kanthi males tumindakipun tiyang-tiyang kasebat. Nanging Panjenenganipun nanggapi kanthi cara gesang ingkang tetep nresnani lan ngladosi manungsa ingkang mbetahaken sih katresnaning Allah. Wekdal semanten pakaryanipun Gusti Yesus beda kaliyan ingkang dipun-kajengaken dening tiyang Yahudi. Awit sadaya tiyang Yahudi sami ngajeng-ajeng supados Gusti Yesus mulihaken karajan Israel kados jamanipun prabu Dawud. Ancas rawuhipun Sang Mesih antawisipun Gusti Yesus kaliyan tiyang Yahudi beda. Awit miturut Gusti Yesus Sang Mesih sejatinipun ngulungaken gesangipun murih kababaring karsanipun Gusti Allah inggih punika kawilujengan tumrap jagad. Injil Mateus 12:15b-21, Gusti Yesus paring katerangan bilih anggenipun nepangaken jati dhiri minangka Sang Mesih boten kinanthenan pedang lan bedhil, sarta boten remen tukar padu utawi gembar-gembor, utawi sesorah ing margi-margi. Ananging kanthi ngetingalaken manah ingkang kersa nresnani lan ngladosi kagem kababaring kaadilan lan tentrem rahayu. Ewah-ewahan seserepan ing babagan keallahan ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus, sampun nuntun tiyang-tiyang saking bangsa-bangsa sanes, saking sajawining bangsa Israel sami nampeni pangajeng-ajeng lan maringaken pangajeng-ajeng gesangipun dhumateng Gusti Allah. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti Yesus, Napak ing gesang kita sabangsa, sesambetan kaliyan kamardikan negari kita Indonesia kaping 66, sumangga kita sami nulad pakaryanipun Gusti Yesus, minangka umat kagunganipun kita katimbalan ngetingalaken cara gesang ingkang linandhesan sih-katresnan, lados-linadosan, mbudidaya mbabar kaadilan, ngudi tentrem rahayu lan sapiturutipun. Kanthi makaten sageda umat ing salumahing bumi kanthi sora ngucapaken pangaken bilih Gusti Yesus, inggih Gusti Allah ingkang kebak ing sih katresnan, saha katresnanipun ingkang kababar tumrah tumrap sadya manungsa tanpa wates. Merdeka!