Nyarêngi lêlampahan ing nginggil, Prabu Dyumatsena ingkang gêntur tapa bratanipun, punika wutaning paningalipun waluya jatining nguni, sagêd andulu samukawis malih. Nanging sênênging panggalihipun, ingkang tuwuh saking pajaring paningalipun wau, lajêng sirna tanpa tilas, awit katungka gênging prihatos, dening Sang Satyawan sampun lungse dèrèng katingal mantuk. Prabu Dyumatsena, sakalihan ingkang garwa, sakalangkung sungkawa, ngupaya musnaning putra. Sabên pratapan dipun ampiri, manawi botên wontên lumampah malih, lumêbêt ing wana, urut lèpèn, lajêng mandhap ing jurang, sabên mirêng suwantên sang prabu