“...Nalika jaman semana kraton Demak Bintara wiwit ngadeg dadi kraton anyar nyirnakaké panguwasané kraton Majapahit tumraping tanah Jawa, para Wali mupakat yèn kepingin kasil ngislamaké wong Jawa kudu bisa ngilangaké pengaruh – pengaruh Hindu salah sijiné ya kang ana wewengkon Dièng, lan Dièng sakkiwa tengené kudu dibabad, sing dibabad ora ana liya ya mung pengaruh Hinduné dadi dudu alas gung liwang – liwungé. Sunan Bonang banjur utusan santriné loro kang aran Ki Walik lan Ki Karim, kautus supaya bisa mbabad wewengkon Dièng sakkiwa tengené supaya bisa salin agama suci agamaning Rasul yaiku Islam. Santri loro kuwi banjur lumarab tedhak saksanak brayaté tumuju ing wewengkon sakkiwa tengené Dièng, kanthi nganggo sarana dakwah mawa seni budaya tari kang banjur diarani seni tari Lènggèr, sing minangka tembung kerata basa èlinga nggèr, saya suwé akèh kang kasengsem marang agama anyar iki, nanging émané ana siji sing durung bisa salin agama yaiku panguwasa kahyangan Dièng kang peparab Kaladité, mbokmenawa asalé saka tembung kaladitya. Mula kyai Karim banjur tedhak ing Dièng banthah kawruh lawan Kaladité, lan Kaladité asor anggoné banthah kawruh banjur gelem ngrasuk Islam lan peparab Kyai Kaladité, nanging piyambaké banjur moksa lan ninggalké pepèling sing sapa wongè duwé anak rambuté gèmbèl kuwi kudu direksa amarga bocah kuwi isih tedhak turuné Kyai Kaladité....Sunan Kalijaga ugo banjur