1. Ing wanci tabuh 2 dalu dumugi tabuh 4 enjing, limrahipun tiyang ingkang dumunung wontên ing tanah Asiyah kodrating jiwanipun taksih sami ngêmpal, sarining jiwa botên sagêd mêdal saking badan, lêstantun anggèning manuksma wontên ing rah, bilih sampun wanci enjing kodrating jiwa amiwiti amèr, saking undhangipun agami rasul para tiyang sami kinèn sêsuci (toya wulu) amrih utaminipun adus jinabat pisan, saking pamanggih kula ingkang makatên wau kajawi sampun kawajibanipun para tiyang agami Islam, (agami rasul) wontên ugi pêrlunipun, inggih punika awanci wau amangsulakên kêmpaling jiwa ingkang amiwiti amèr, sasampuning sêsuci lajêng salat, ing salat wau winastanan salat subuh, pamrihipun sagêda anglêmêsakên otot ing salêbêtipun badan, awit otot ingkang kakên angandhêgakên lampahing rah, têmahan botên sagêd anartani asrêping panon (manoni) têgêsipun sarining toya ing batalmakmur (sirah) panggenanipun wontên satêngahing têlêng manik, sarining toya wau yèn ing têmbung Arab dipun wastani insan kamil, bilih têmbung Walandi dipun wastani antrèkên ingsun jalaran panon wau saupami kirang asrêp, andadosakên [andadosa...]