Kathah para sarjana sujana ingkang sami ambudidaya, murih sêsrawunganipun bôngsa wetanan kalihan kilenan sagêd rukun, sampun sami abên dêg namung ambujêng pamrih mikantukakên badanipun piyambak-piyambak. Para pintêr sampun sami ngakêni, yèn dhêdhasaring bôngsa kêkalih wau botên sami, nanging pinanggihipun kosokwangsul. Kasusilan kilenan punika adhêdhasar kalairan, ingkang dipun utamèkakên babagan kadonyan. Kayakinanipun ing donya botên wontên barang anèh lan elok, sadhengah tiyang ingkang purun sarta têmên-têmên pangudinipun, badhe kadumugèn punapa sasêdyanin.sasêdyanipun. Ingkang makatên punika, lêpasing kamajêngan kilenan adamêl gawoking ngakathah, bêbasan angèl rungsiting donya kaconggah dening lantiping kapintêran, sadaya-sadaya badhe kawêngku utawi kagayuh. Dene yèn bôngsa wetanan, kasusilanipun adhêdhasar kabatosan, ingkang dipun udi kasampurnaning batos. Pamanahipun dhatêng kadonyan botên patos kèrêm sangêt, botên gadhah raos kamurkan sarta pangôngsa-ôngsa. Dening ngèngêti yèn babagan punika namung kadosdene [ka...]