[...tawi] lamuk kadosdene pêdhut, nanging nglandêng tanpa kèndêl, ngantos sapêkên utawi wolung dintên, tarkadhang ngantos satêngah wulan, namung têrang sakêdhap-sakêdhap, dalah galudhug tuwin balêdhèg botên wontên, wontênipun mawi môngsa kala, cariyosipun benjing wulan Juli utawi Agustus punika wontên, manawi nuju wontên galudhug tuwin balêdhèg, têtiyang ing nagari Walandi sami ajrih kathah ingkang tutup kontên, tur botên patos galak kados balêdhèg ing tanah jawi, punapa amargi botên wontên rêdi, dalasan mega utawi mêndhung inggih beda ugi, botên wontên mega utawi mêndhung kèndêl, kados ing pulo Jawi, nanging tansah lumampah sarêng kalihan dhawahing jawah. Ing sasêlaning padamêlan, kula tansah mubêng-mubêng salêbêt sarta sajawining kitha, pintên èwu griya ingkang sampun kula sumêrêpi, sayêktos botên wontên ingkang awon, sadaya bagus-bagus sarta gumrining, saha tiningalan botên angêbosêni, modhèlipun sanès-sanès abêbanjêngan, dene griya-griya ingkang ragi têbih saking kitha sami miyambak, botên bêbanjêngan kados griya salêbêting kitha, sarta mawi gadhah wawêngkon satamanan, [Footnoot: patamanan] punika ingkang sangêt nyênêngakên, kuciwanipun sawêg môngsa bêdhidhing, witing sêsêkaran sami dipun kêmuli ing uwuh garing, dados kirang nyênêngakên, pagêripun limrah sadaya tosan rujèn, mawi cêplok sarta bungkul sasêkaran.