Sang Pangeran mirêng ature Duryat iku banjur mèsêm, nuli ngandika: O, dadi kowe kapengin mangrêti bab iku, ta. Sumurupa Duryat, anggonku pêparing kang akèh-akèh marang kowe iku, ora marga saka sabab apa-apa mung kêtarik saka wêlas thok. Awit wis dadi adatku, rêsêp yèn andêlêng wong nonoman kang srêgêp ngaji, kaya kowe iku.