Kaya nèk eling dhèk cilikku, pangrasaku wong sing ana jênênge utawa undang-undangane iku ora kêna diarani uwong, barêng aku wis ngêrti kok isin nèk kèlingan. Nanging nèk tak pikir ora aku dhewe sing ngono, dadi aku wani walèh. Dadi bocah cilik ngono nitèni bangêt, apa sing diwêruhi lan dirungu banjur ditiru wae, ora nganggo mikir bênêr luput ora gêlêm ngowahi. Tandhane aku tau anjajal adhiku Si Har. Ngene: bapak kuwi rak uwong ya dhik. Har