Tiyang kasusahan ingkang makatên, lêrêsipun prihatos agêng, mênawi tiyang nyêrèt: botên kados priyantun wau ingkang dipun èngêt-èngêt badhe tampinipun arta manjêr 100 rupiyah, sarêng sampun tampi, punapa ingkang dipun pêrlokakên rumiyin, botên sanès lajêng tumbas candu satail, punika kêkêncêripun sagêd anêntrêmakên manah. Mantuk saking ngêpakan wanci jam sontên, lajêng nyêrèt ngantos samêndêmipun, lajêng thukul gagasanipun, artanipun 100 rupiyah sawêg kalong rêginipun candu satail 14 rupiyah, malorok wontên ngajênganipun tilêman, dipun lêkêr awarni rupiyah sadaya, ing têngah lêkêranipun arta cêpuk candu sawêg kalong sakêdhik, badhe wêwah malih 200 rupiyah. Pangunandikanipun: dhuwit 300 ora sathithik, yèn dak gawe kulak apyun mênyang Singgapura ing kana taktuku murah, ing kene dak dol larang, apêse tikêl, tarkadhang bisa têkuk gulung, ora nganti sataun aku wis