Sapisan, nyawaning manusa kang wus mati kang sêsipatane kêna dipadhani karo nyawaning wong urip iku, dudu nyawa kang wus luhur lan akèh kalimpadane, dadi aran nyawa kang isih lumrahing akèh, tandhane dene sawuse mati isih padha cêcaturan kayadene patrape nalikane isih ana ing donya iki. Kaya ora ana bedane karo pratingkahing wong cêcaturan ana ing donya.