uwis lumrah môngsa ngono kuwi / rame bangêt ing sadalan-dalan / wong lumaku mrana-mrene / nganti ketok gumrudug / têtunggangan aslira-sliri / akèhing dhuwit wutah / uwis tanpa petung / mung watone bisa bungah / ora nganggo angèlingi êmbèn buri / awit dina riyaya //