Bab caraning mangangge wau botên wontên ingkang têtêp, sakêdhap-sakêdhap santun gagrag, upaminipun bab sinjang, punika wontên kalanipun sami rêmên mangangge bangsaning latar pêthak, lajêng santun garis miring, mangke santun malih latar cêmêng, salajêngipun tansah santun-sumantun kemawon. Makatên ugi bab rasukan, kajawi dhasaring corak tansah sontên-santun,sontan-santun. bêdhahanipun ugi manut ing gagrag, sintên ingkang botên ngênggèni kêlimrahan ingkang kados makatên wau, dipun wastani tiyang ingkang botên anglênggahi jaman.