Aku gumun tur prihatin karo bocah-bocah enom Jawa jaman saiki, ketok banget yen padha ora nguwasani kabudayan Jawa. Sing paling gampang bae, wis angel golek nom-noman kang bisa ngendikan nganggo basa krama inggil, bisaa basane sasar-susur ora karuwan. Apa maneh basa krama inggil, basa Jawa ngoko bae wis padha ora bisa. Bisane mung mireng, ananging yen kudu ngendikan ora bisa. Anggepe basa Jawa iku wus ora mligi marga wis kuna lan ora “kanggo” ing jaman saiki. Kosok baline awake dhewe wong-wong kang lair luwih dhisik asring ora maringi tuladha kang bener babagan bausastra lan kabudayan Jawa.