Kasarasan punika mênggahing tiyang tansah dipun udi murih tansah pinanggih têtêp, dene ingkang ngewahakên dhatêng adêging kasarasan, botên liya namung pun sêsakit, dados sêsakit ingkang tansah dipun prayitnani murih sampun ngantos nyakêt ing manungsa.