Para abdi kapêdhak ingkang sami rêrêsik, satunggal kemawon botên wontên ingkang mangrêtos wigatosing damêl ingkang sajati, pangintênipun namung kagêm jagongan kados adat manawi badhe mêjang, namung Ki Tanujaya piyambak ingkang sampun botên kêkilapan badhe kawontênanipun dintên benjing enjing, ewadene dhatêng wicantên sakalangkung kumêt, botên kabrabèhan.