dheweke nyawang aku setengah ora percaya sapa sing diadhepi, nganti sauntara padha menenge, ora ana sing kumecap. Akhire aku mbukani rembug, “Pangapurane Rani, aku kepeksa nemoni awakmu, kaya kandhaku sepuluh taun kepungkur aku ora bakal bisa nglalekake sliramu.” Wanita ing ngarepku mung nggeget lambe, kaya nahan tangis, ana cahya perih ing netrane.