Nalika Jak lumêbêt kamaripun Polwic, tiyang Rus sêpuh punika nyêpêngi tangsul sanès ingkang pungkasanipun mawi kala, ingkang tansah namung kangge dolanan kemawon. Rainipun ingkang pating bocèl namung tansah prêngat-prêngut, tur botên kèndêl anggènipun garundêlan. Kajawi punika piyambakipun botên kobêr linggih, ngêmungakên lumampah wongsal-wangsul kemawon. Jak salaminipun dèrèng nate sumêrêp Polwic sêmu bingung kados makatên punika, jalaran ingkang makatên wau, Jak inggih lajêng botên têntrêm manahipun. Ing