6. Bab punika kula namung nyumanggakakên ing panggalih panjênêngan sadaya. Ewadene kula purun-purunakên manah kula, nekad, sawontên-wontênipun mêksa kula aturakên. Awit locitaning manah: pitutur sae, punika botên wontên awonipun kaucapakên, ing sadhengah môngsa-mangsanipun, kenging kangge pêpiridan.