Kanggo mèh 2000 taun, ana sawijining tlatah kabudayan tunggal ing Asia Kidul, Tengah, Kidul Wétan lan uga Asia Wétan sing nampa pangaribawané basa Sangsekerta.[9] Korpus basa Sangsekerta Pasca-Wéda sing gedhé utamané bisa ditemokaké ing wiracarita misuwur Hindu; Ramayana lan Mahabharata. Senadyan mangkono, ing pustaka-pustaka iki uga ana wangun-wangun basa sing séjé saka paramasastrané Panini. Nanging iki dudu déné unsur-unsur pra-Panini. Wangun-wangun iku bisa diarani "inovasi" utawa prabawa saka basa Prakreta.[10]