Ingkang rêmên madhukun nêdha palarisan, nêdha pangasihan sasamènipun, sadèrèngipun nêmbung ingkang dados ajadipun, langkung rumiyin pitadosipun dinèkèk ngayun, mila sarêng dipun sukani sarat, nadyan namung dipun pêndhêtakên sakacêpêngipun kemawon, ewadene sampun karaos marêm lan kêkandhut mêthithil, sadumugining griya tansah angangên-angên dhawahing kabêjan, nadyan kawontênanipun suwung gamplung tanpa woh, ewadene kadugi ngongasakên kakêsdikan lan mandi ing japa- japunipun.