Wong tuwo maringi pitutur luhur koyo mau mestine duwe kekarepan marang anak putune supoyo ora kesilap marang bondho donya lan pangkat, kang sipate ora langgeng, nanging ono sing luwih penting yaiku urip ing alam kelanggengan / akhirat. Mulo ojo nganti dilalekno ugo ngupoyo kamulyaning akhirat, kanti tumindak becik marang sakabehing makhluk, ngibadah manembah marang Gusti kang Maha Agung, gegaran mring kitab suci, koyo dene sing wis diwahyuake marang kanjeng nabi. Nanging yen jaman saiki, cah enom wis akeh sing kritis, podo slengekan, wani mbantah, menowo diwenehi pitutur koyo ing duwur mau (urip ing donya iki mung mampir ngombe), mesti akeh2e langsung diprotes :