mau katêmu manèh karo cêmpe lan kanthine, mêtu kawanène, atakon marang cêmpe mungguh ing kaslamêtane, sarta ambagèkake marang wêdhus lanang, têmbunge marang cêmpe: hèh, cêmpe kang manis ing rupa, aku jatènana, ya gene gêntho kang ulate ala, kewan kiwa dhapure iku têka tansah kêkinthil ing kowe. Angur kowe lêlungana kanthi biyungmu, ambok aja pracaya diêmong kewan tanpa tatakrama kaya iku. Ngandêla ing aku, kanthimu iku ora prayoga, ayo tut buria aku mênyang ênggone biyungmu. Cêmpe amangsuli: wruhanamu asu ajag, kalane aku nêmbe ngambah ara-ara, si biyung nganthèni wêdhus lanang kuwe, saking tisnane marang aku,