wus miranti, dhalang wiyaga linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung biso, dhalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang. Kang nonton tan ono wikan, marang warnaniro ringgit, margane isih petengan. Öra kena den tingali. Yen balencong wus urip, kanthar-kanthar katon murub, kelire kawistoro ing ngandhap miwah ing nginggil, kanan kering Pandhawa miwah Kurawa. Ki dhalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gedhe cilikiro, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pitudhuhiro, balencong ingkang madhangi, pramilane balencong kang luwih tuwo. Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dhalange mung darma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayögo gedhe cilik, manut marang dhalangipun, sinigeg gongso iko, kaki dhalang masesani, nanging darmo ngucap molahake wayang parentahe ingkang nanggap. Ingkang aran Kyai Sepi, boso sepi tanpo ono, anane ginelar yekti, langgeng tan öwah gingsir, tanpo kurang tanpo wuwuh, tanpo reh tanpo guno. Ingkang luwih masesani, ing sölahe wayang ucape ki dhalang.