Handini Pacitan. Bangêt bungahku dene kowe ngirimi layang manèh nyang Bu Mar. Han, mungguh cêthaa kowe rak mêlèhake ibumu, jarene wis nini-nini, lan arêp potrèt bae ngêntèni yèn wis nglungsungi manèh, jêbul kiyah-kiyah ndhèrèk nyang Tanjungpriuk. Ha... ya kuwi ta Han, wis lawas ana donya, kok durung wêruh Gusti Kangjêng Ratu Timur karo putra lan prau gêdhe uga durung wêruh. Mulane banjur aku kadhawuhan ndhèrèk Mas Petruk sêkalihan. Kaya-kaya, Kangmas Petruk wis cêtha olèhe ngandikakake nalikane ana ing kapal. Wah ramene! Ing jêro prau iku kabèh sarwa nècis, aku kok banjur krasan bangêt, aras-arasên mulih lan sasuwene wêruh apa-apa ing jêro kapal iku, aku tansah ngêlus-êlus dhadha bae karo gèdhèg-gèdhèg.