Wados punika satunggiling bab ingkang botên wajib dipun andharakên dhatêng tiyang sanès, nanging manawi dipun manah lêbêt, tiyang pancèn botên prêlu ngawontênakên wados, awit sintên tiyangipun ingkang anggadhahi wados, atêgês anggadhahi kalêpatan, lan sintên tiyangipun ingkang sumêrêp utawi dipun lairi ing wadosing liyan, punika wajib lajêng anampèni wados wau ingkang parimpên, dene parimpêning simpên wados punika botên wontên kados patrap anyuwungakên, têgêsipun lajêng botên angraosakên. Ing sawênèhing sêrat wontên têtêmbunganipun makatên: anggèn sampeyan ngêculakên wados dhatêng kula punika, upaminipun sampeyan kados nyimpêni barang wontên ing pêthi, ingkang lajêng ical kuncinipun, tamtu botên badhe kêwêdhar ing salami-laminipun. Têtêmbungan makatên punika têrang bilih kajêngipun anyuwungakên manah.