Nararya Santanu kajumênêngakên nata, dene sang prabu lajêng bagawan. Jumênêngipun Santanu, karaton saha nagarinipun mulya. Ing satunggaling dintên nalika sang prabu lêlangên urut pinggiring lèpèn Gangga, panjênênganipun wuninga rara kênya sakalangkung endah ing warni, ingkang sangêt anênarik panggalihipun, mila lajêng dinangu: punapa piyambakipun purun kapundhut dados sori nata. Rara kênya wau inggih Dèwi Gangga ugi lajêng nyandikani, nanging mawi bêbana, salêbêtipun tungtunggilan,têtunggilan. sang prabu sampun ngantos nyaruwe sadaya pandamêlipun, aturipun makatên: sang prabu, panduka sampun ngantos wontên solah bawa ingkang nawung raos bêndu, sadangunipun panduka taksih amêngku ambêk