Panganan iki awujud tradisi kang wes ngadeg suwé ing kutha Dongyang lan wis dipraktekne pirang- pirang abad kapungkur.  Dideleng kanthi cara umum, China wis duwé sejarah dowo babagan cara nglestareake panganan. Tea egg awalé dikembangaké kanggo ngreksa panganan supaya bisa kanggo wektu sing suwé. Nanging endhog bocah lanang ora duwé asal usul sing padha, ngrembakaning endhog bocah lanang ini asalé saka latar budaya kang padha. Ora ana wedharan sing pener kanggo ngandharake ngapa iku kudu ngangge uyuh bocah lanang, khususé. Iku wis kadadean suene pirang-pirang abad. Nanging, dideleng saka mula bebukane sing wes dadi kapitadosan ing wilayah iku, uyuh duweni manpaat kanggé kasarsan lan biasane ing jaman kuna melu di ombé. Sakliyane iku, ing jaman iku endhog dadi salah sijining panganan sing ana lan duweni manpaat kanggo para tani. Amarga Zhejiang iku papané awujud bukit lan ana ing pinggir kali, tetanèn wis dadi budaya kang utama ing wektu sing suene pirang- pirang abad. Sanajan beras paling wiyar ditandur, kathah para tani sing ngingu babi lan unggas ing sabine. Kaanan iki sing marai akèh endhog ing daerah iku lan, nggawe endhog bocah lanang iki tambah kawentar. Sipat tradhisional kang ana ing panganan iki luwih cenderung saka sejarah budaya panganan china. Endhog bocah lanang iki salah sijining wujud saka budaya China sing wis raket karo cerita kang ana gayute karo bab panganan, kaya ta sawijining wektu anggene pangannan iku mau ditemokake utawa wujud tokoh sajarah kang ana gegayutane karo anggene nemokne panganan. Babagan iki bedo yen dideleng saka sejarah lan budaya panganan saka negara kulonan, yen panganan kono sing luwih wigati ya iku bumbu lan keprigelane nata panganan. Sanajan sejarah sing luwih cetha isih urung ana saka  sumber-sumber sing resmi, "tren "panganan China sing uwis sue ngandharake kasetyan wong Dongyang tumrap panganan kang kanggo akèh wong diadohi.