lan sêgawon mêmitran wiwit alit. Nuju satunggiling dintên sami ngenggar-enggar manah, rèhning sami ngêlih, kalêrêsan wontên pêksi gagak langkung nggondhol dhèndhèng; rèhning sêgawon punika ingkang kathah-kathah kadunungan watak julig, pramila kabêkta saking kawontênan ingkang makatên, lajêng tuwuh lan ugi migunakakên akalipun ingkang