[...ningali] citranipun sang kadi ratih, tumratab ing galih riwe kumyus amarawayan, cêkak ingkang uswasa sêrêt ingkang pangandika, brôngta kasabêt ing sambang putri dadakan, sang rêtna lajêng marak ing ngarsanipun sang prabu wontên kiwanipun ingkang ibu ragi kapering, têlênging tingal namung dhatêng ingkang raka sang pangeran, dhasar sampun kulina akula-kuli sinêmbuh sadhèrèk piyambak, wah sampun apêpacangan timur mila, botên pisan kabrèbèl dhatêng sang prabu. Sang prabu sami sanalika asantun cipta gênging dhatêng ingkang raka, rumaos kasoran kabagusanipun, dene sang putri botên pisan nimbangi pêthuking ciptanipun, malah karsa tumingal kemawon, sang putri: botên.