Petruk : Wah, la kiyi kalêbu wêwatêkanaku wiwit cilik mula, nganti tumêkaning saiki ya mêksa isih dak anggo bae, ya kuwi yèn aku kabênêr lagi ngabotohan, saking lêpasing budiku, lagi têlu utawa patang kasutan bae, aku sanalika iya banjur ngrêti apa kang dadi cêkêlane musuhku.