Sasampunipun makatên, pathi ingkang kantun ing wadhah wau lajêng dipun êsoki toya rêsik malih kapara kathah, nuntên dipun kêbur, supados dhêdhak utawi toyanipun têmtu ingkang raosipun pait tuwin anggônda langu, saha rêrêgêd sanèsipun ingkang sagêd kumambang ingkang taksih campur kalihan pathi lajêng sagêd pisah kalihan pathi awor utawi kumambang ing toya. Lajêng dipun ênêpakên malih. Manawi pathi sampun mênêp, toyanipun kalimbang malih. Patrap kados makatên punika ugi katindakna marambah-rambah, ngantos toya jog-jogan wau, bilih pathi sampun mênêp taksih panggah bêning, bilih kadilat sampun botên karaos pait saha sampun botên anggônda langu, punika pratôndha manawi pathi sampun rêsik.