 Taun 1879-an ing tlatah Caruban punika wonten Pageblug ingkang saged damel lélara kaliyan pati. Wiwitanipun tlatah Caruban ingkang dipunpangarsani déning Radèn Tumenggung Prawiradipura punika tansah tentrem ugi aman. Lajeng ki Tumenggung Prawirodipura mundur saking jabatanipun kagem jabatan ingkang langkung inggil, lajeng Caruban boten gadhah demang utawi pangarsa. Masarakat pitados menawi Keris Sakti ingkang wonten ing tlatah caruban boten dipunasta kaliyan demang utawi palang, roh alus ugi genderuwo bakal maringi pageblug wonten ing tlatah punika. Masarakat wonten ing caruban punika kathah ingkang sakit, nalika énjing sakit sonten seda ugi nalika sonten sakit énjing séda. Para masarakat kapéngin Radèn Ngabei Lo Prawirodipura minangka putra saking Radèn Tumenggung Prawirodipura purun dados demang utawi palang ing caruban. Lajeng Radèn Prawirodipura tapa wonten ing gunung kidul Caruban supaya saged mangertosi kados pundi supaya pageblug lan wabah penyakit ing tlatah Caruban saged dipuntundhung. Ing tapanipun Radèn Prawirodipura angsal wangsit kagem nundhung pageblug ingkang wonten ing Caruban. Pageblug ugi wabah punika dipundamel dening Makhluk alus ( dhedhemit ) ingkang ala atine utawi kempalaning genderuwo. Kagem nolak bala tundhung dhedhemit ugi kempalaning Genderuwo punika kedah ngagem alat, mila dipundamel dongkrèk ingkang nyariyosaken patundhungan roh alus ugi genderuwo, supados pageblug ingkang wonten ing caruban saged enggal pindhah.