Sapêngkêripun môngsa badhidhing, ngancik môngsa bêntèr ing dhusun lajêng kathah sêsakit. Tiyang-tiyang sami kirang ngatos-atos, sadaya pangangge ingkang nyumuk-nyumuki sami kaglethakakên, wusananipun mèh sadaya tiyang sami ginanjar sakit kasrêpên utawi sakit bêntèr. Ing dhusun ngriku tiyang sakit bêntèr punika sampun limrah sangêt, ananging botên dangu lajêng wontên sêsakit langkung ngajrih-ajrihi ingkang dados rêraosan, inggih punika sêsakit cacar ingkang wiwit mubal. Tlatah ngriku kados kinêmulan ing lamuk ingkang andalajati awon.