ratu meniko njih awit saking kulo anggen nggulawenthah panjenengan, diopeni, digendong… dek cilik diithik-ithik nganti tekan sak niki dadi wong luhur, kok sak niki sewiyah-wiyah kaliyan tiang alit… Panjenengan dadi ratu meniko mergo ono rakyate, ono wong cilik, ono babune. Kulo dadi babu niki pun dados kodrate, nasib kulo, pun kulo niati.. Kudune njenengan malah nglingi marang wong cilik. Mboten malah sewiyah-wiyah karo wong cilik, gedibal pitulikur…”