têbihipun 35 pal saking kitha Surakarta wontên pêkênipun nyalandri satunggal, mênjila botên wontên sanèsipun malih, nama pêkên Barakan, mênggah calangap sarta grêngipun pêkên wau kalêbêt alit utawi cêkapan. Wondene anggèn kula mastani nyalandri utawi mênjila punika makatên: pêkên wau gêsangipun namung sabên salapan dintên sapisan, pêndhak Jumungah Kliwon, nanging sabên pêkênan ngriku dados panggenan tiyang ngluwari nadar (pakaulan) warni-warni, awit têtiyang padhusunan sakiwa têngên ngriku ngantos dumugi watawis kawan pal mubêng têbihipun, samôngsa gadhah nadar (pakaulan) têmtu dhatêng pêkên Barakan, wontên ingkang dipun garubyug tiyang kathah, mawi dipun arak, slawatan santri, têtabuhan, reyogan sawênèh namung têtiyang jalêr èstri thok kemawon. Ingkang kathah kanadaran (pakaulan) wau prakawis bab tampi ganjaran sakit, soka sampun waluya gadhah niyat midhang dhatêng pêkên Barakan ... mila sabên dintên Jumungah Kliwon sampun têmtu wontênipun tiyang ingkang ngluwari