lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan drengki luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh drengki iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. Drengki lan meri iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep drengki lan meri iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.