Martin mengo. Nggolèki sing ngundang. Nanging ora kêtêmu. Banjur têrus nyambutgawe manèh, ndondomi sêpatu. Lagi olèh limang cublêsan, krungu wong undang-undang manèh. Martin iya mengo manèh. Nanging sing undang-undang ora ana katon. Diwêtoni iya ora ana. Ditakok-takokake wong liya ora ana sing wêruh. Banjur nyambutgawe manèh. Nanging ora suwe, sing undang-undang nyuwara manèh : "Tin! Martin! Sesuk olèhmu nyambutgawe karo ngawasna ing dalan. Aku arêp têka ing omahmu !"