lampahipun ngantos kawandasa dintên kawandasa dalu. Sarêng dumugi ing rêdi KorêbKhorêb* lajêng andhêlik wontên ing guwa, nuntên dipunpangandikani déning Pangéran: "Lah apa karyanira ana ing kono?" Wangsulanipun nabi Élia: "Dhuh Pangéran, kawula sampun angêkahi Pangéran Allahipun langit lan bumi. Sanadyan Banisrail sampun sami anilar prajanjéan Tuwan sarta amêjahi nabi Tuwan sadaya, ing mangké namung kantun kawula piyambak. Sêdyanipun, kawula badhé dipunpêjahi pisan." Pangéran lajêng angandika: "Sira mêtua! Ingsun bakal langkung ing ngarêpanira." Tumuntên wontên angin ribut, lindhu tuwin thathit lan galudhug, ananging Pangéran botên wontên ing ngriku. Sêsampunipun lajêng wontên samirana sumilir, ing ngriku nabi Élia rumaos wontên pangayunaning Allah. Lajêng kadhawuhan pangandikaning Pangéran: "Ingsun angisihaké Banisrail wong pitung èwu kang padha ora mèlu nêmbah brahala." Nabi Élia lajêng kadhawuhan mantuk, ki-[193]nèn anjêbadi Élisa sakabatipun. Ing têmbé sapêngkêripun anggêntosana dados nabi.