[...i] dhatêng jêjêring gêsangipun. Dhoktêr Rajiman botên mituruti pitêdahipun ingkang rama sarta ingkang raka, mila lajêng emah-emah saking kajêngipun piyambak, kanthi pandugi bokmanawi bab nalar salaki rabi lajêng sirêp, wasana kadadosanipun kados ing nginggil wau, kawêwahah ribêdipun, dene anggènipun emah-emah piyambak botên nêntrêmakên anggènipun gêgriya, amargi kirang supêkêtipun bojo kalihan tiyang sêpuh èstri, ingkang ing wêkdal samantên wontên ing Madiun tunggil sagriya, saking pêpêt putêking manah, môngka sranani anggènipun badhe angicali raos ingkang makatên punika kanthi nindakakên sakathahing: ma, tamtu kemawon tanpa daya, dados gêlênging manah wêkdal punika kados-kados ingkang sagêd angluwari raos punika wau namung anyupêt lêlampahanipun nganyut jiwa, namung kêpalang ing raos, dene nyumêrêpi êmbokipun, kawêwahan ribêd malih, dhoktêr Rajiman putung bahunipun kiwa, amargi tumpakanipun tumbukan kalihan kreta sanès. Salêbêtipun taksih sakit, antawis tigang dintên lajêng pisahan kalihan bojonipun. Manawi kalaras saking sêpênipun piwulang agami ing kala alitipun, dados pêtênging manahipun dhoktêr Rajiman, punika botên anèh, dene tanpa cêcêpêngan,