Barêng wis cêdhak isih nyuwara Pa! Pa! bae, banjur diobori nganggo rèke, jêbul lurah lagi turu, kang nyuwara Pa! Pa! iku ambêkane nyuwara nang lambene, jalaran untune lurah wis êntèk babar pisan. Dipa nuli bali manèh mênyang panggonan maune. Ora suwe Dipa uga turu, karo nglindur.