Salah sawijiné juru resènsi téori iki ngandharaké manawa "tradhisi sing diciptakaké iku sawijining ukara sing apik banget sacara subvèrsif" nanging ukara iki "ndarbèni surasa sing ambigu." Hobsbawm "mbandhingaké tradhisi sing diciptakaké karo apa sing diarani 'kakuwatan lan daya adaptasi tradhisi asli.' Nanging ing ngendi 'daya adaptasiné' utawa apa sing diarani déning kancané Ranger 'flèksibilitas' iku entèk lan panyiptan tradhisi wiwit? Déné kabèh tradhisi iku owah, apa bisa utawa migunani manawa wong iku nyoba mbédakaké barang antik sing 'asli' saka sing 'palsu'?"[9] Juru resènsi liya uga ngelem kwalitas artikel-artikelé sing dianggep dhuwur nanging dhèwèké uga ana kritiké. "Pamilahan kaya mengkono" (antara tradhisi sing diciptakaké karo sing asli) "bakal mungkasi dadi asli lan palsu. Pamilahan kaya mengkéné iku sawijining pamilahan sing ora bisa ditampa amarga kabèh tradhisi (kaya kabèh fénoména simbolis) digawé déning manungsa ("palsu") lan ora dumadi sacara alami ("asli").[10]