Sadhèrèk, tamtunipun panjênêngan sadaya sampun anguningani, mênggah pigunanipun pakêmpalan anggadhahi organ piyambak, inggih punika: I. Sagêd nguningani punapa kawontênanipun padamêlan ingkang katindakakên dening pangrèh. II. Sagêd anguningani suwaraning warga. III. Palapuranipun pangrèh bab lêbêt wêdalipun arta, pèngêtan parêpatan agêng, tuwin sapanunggalanipun. IV. Kosokwangsulipun pangrèh sagêd nyumêrêpi suwaraning para warga sasaminipun, pundi ingkang kintên-kintên sagêd mikantuki ing ngakathah, pangrèh lajêng sagêd manah saparlunipun, mila pangajêng-ajêngipun pangrèh, para sadhèrèk warga mugi sami kaparênga ambiyantu paring panjurung murih isinipun organ Narpawandawa wau sagêd saya langkung prayogi, maedahi ing ngakathah, amargi organ wau botên ngêmungakên dados waosanipun para warga kemawon, nanging ugi kakintunakên dhatêng sajawining warga ing môncanagari sarta para prayantun ingkang sami kaparêng dados lêngganan.