dandos-dandos griya punika.Tuwan Kleton wicantên kanthi ngemutakên makatên: Nonah Portêr, mugi ingkang rama sampun ngantos mangrêtos ing bab punika, manawi panjênêngan botên matur, têmtunipun ingkang rama ugi botên badhe uninga. Sayêktosipun, kula botên rila sangêt manawi ingkang rama ngantos dêdalêm wontên ing griya ingkang risak lan bobrok, kadosdene nalikanipun kula kalihan Tuwan Pilandhêr dumugi ing ngriki.Kanthi sêmu kuwatos Nonah Portêt wicantên: nanging panjênêngan rak inggih priksa, bilih bapak tuwin kula botên badhe sagêd mangsulakên arta ingkang kangge wragad sadaya punika. Mênggah krêsa panjênêngan kadospundi, dene panjênêngan paring pitulungan ingkang samantên kathahipun punika.Tuwan Kleton wicantên sêmu susah: panjênêngan sampun ngandika makatên. Saupami panjênêngan piyambak ingkang andalêmi griya punika, botên badhe kula dandosi ngantos samantên, awit kula sumêrêp bilih ingkang makatên punika têmtu botên andadosakên rênaning panggalih panjênêngan, nanging kula botên wêntala sangêt saupami ingkang rama ngantos dêdalêm wontên griya bobrok. Punapa panjênêngan botên pitados, bilih kula namung kêpengin andamêl lêganing panggalihanipun ingkang rama.Nonah Portêr wicantên: Inggih, kula pitados jalaran kula sumêrêp bilih panjênêngan punika pancèn sae ing panggalih saha wêlas dhatêng bapak kula. Dhuh, tuwan ambok inggih kula pinaringana sagêd malês dhatêng kasaenan panjênêngan sadaya punika. Sabab kula rumaos sampun nyambut kautamèn ingkang kathah sangêt.Tuwan Kleton pitakèn: Punapa ingkang dados pakèwêd panjênêngan anggèning badhe malês dhatêng kula punika. Panjênêngan kados sampun mangrêtos mênggah krêntêging manah kula dhatêng panjênêngan. Dados saupami panjênêngan krêsa dhaup kalihan kula, kados sampun botên wontên ingkang prêlu panjênêngan panggalih malih.Nonah Portêr amangsuli: Inggih ingkang makatên punika ingkang dados pambêngan kula, jalaran manah kula punika sampun dhawah trêsna dhatêng