Garèng: Saakèh-akèhaning uwong têmtune iya ana sing duwe tindak mêngkono kuwi, nanging rak iya ora kabèh, sing akèh-akèh anggone rewang iya kanthi sucining ati, dadi sing duwe gawe mau wajibe iya kudu tarima kasih, ora mêsthine yèn banjur ngerang-erang, anganggêp anggone nyumbang bau-suku mau jalaran saka sêpining phulus. Wis, Truk, padha dibanjurake manèh. Dadi ing sakawit anane sumbangan kuwi pancèn bêcik, lan murakabi tumrape wong akèh, apa manèh tumrape wong sing pancèn sèkèng, mula ya gêdhe bangêt gunane. Nanging suwe-suwene wong-wonge banjur padha golèk kapenake, katimbang lunga jagong nyangking barang, bêras, pitik, lan sapêpadhane, rak luwih ringkês nyangking dhuwit. Nang pandêlêngan iya ora katara, tur brêgas, barêng sumbangan warata wus awujud dhuwit, suwe-suwene banjur thukul: tindak kêmlungkung, gagah-gagahan, jor-joran. Rumasane saya akèh dhuwit sing disumbangake, saya katon: brêgas, garang, sugih, prawira, andhèthèng.