mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Lik. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Lasirin gedheg-gedheg. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. lan ora nggigil maneh…. Laris manis. mesthine kudu melek bengi. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh... “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. “Beres. Lasirin bali manggung. Nganti sawetara wektu. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Pak Bandi unjal ambegan. Marno Singkek.”.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. lan uga…. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap.. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. sajake wis padha lali carane. Yen pancen ngono tenan. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. mbakul gak dha gableg modhal. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Kekarone dadi meneng-menengan. dheweke sing rumangsa paling luput. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Nardi Meler. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. Sing siji kepengin ngeman awak. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Ora kena melek bengi. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Landhung banget. Luwih-luwih sedina sadurunge. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Embuh carane. hengga rada lerem watuke Lasirin. Banjur nggigil maneh. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. yen wis waras…. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae.”. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. “Pisan…. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Pak