Garèng : Lha, tindakmu sing ngono kuwi jênêng luput bangêt, yèn ta kowe ngrumasanana, mêsthi rikuh mênyang awakmu dhewe, lagi tata laire bae, anggonmu duwe patrap mangkono kuwi wis aran buyuting saru, dene kasarane bedane apa karo anjupuk barange uwong tanpa nêmbung. Saya manèh yèn koencokake karo rasaning kaalusan, apa kowe ora rikuh karo awakmu dhewe, awit sanadyan patrapmu kuwi kolakonana dhêdhêmitan, nganti ora ana sing wêruh, nanging batinmu apa ora jêlèh-jêlèh ngakoni duwe tindak nistha mangkono. Lan yèn koelingana mungguhing karêpe, kuwi saya mêmêlas, awit kowe rak ngrêti ta, yèn anggonmu duwe tindak luput mau satêmêne saka anggonmu arêp ngambah bênêr, yakuwi maca supaya olèh kabêcikan, geneya têka nganggo kosaranani tindak cidra. Wis, Truk, marènana, ngisin-isini. Luwung kirima dhuwit bae manèh karotêngah, mêngko rak mêsthi banjur dikirimi Kajawèn manèh, tur atimu rak krasa sênêng.