Kados sampun nama lêrêsipun, tiyang nêmaha dhatêng kalêpatan punika badhe manggih dhêndhanipun. Botên dangu Abdullah mirêng dipun sapa ing tiyang, sanalika Abdullah anjanggirat, nanging lajêng muntu tekad, nêdya nglawan dhatêng sintêna kemawon, malah lajêng ngaglah kalihan mungêl: Aja nyapa, nyêdhaka bae mrene yèn arêp ngrasakake tumibaning pêdhangku. (Badhe kasambêtan)