Pangraos ingkang makatên punika kalintu sangêt, uwos ingkang taksih wontên kulitipun punika botên ngêmungakên adamêl kiyat, nanging ugi eca raosipun manawi taksih enggal. Murih sampun ngantos katul wau ical, manawi ngliwêt utawi adang, anggènipun mususi kaangkaha saprêlunipun kemawon, sok ugi sampun ical rêrêgêd ingkang kasar, kados ta: pasir, mêrang lêmbat sapanunggilanipun, botên prêlu pangumbahipun wongsal-wangsul ngantos toyanipun lêri (kumbahan) bêning sangêt.