4. Raos trêsna tansah ngèngêtakên dhatêng guru supados panyambutdamêlipun (pamulangipun) tansah katingal kanthi sênêng (gêmbira). Yèn wontên murid ngantuk utawi linggihipun botên jêjêg, upaminipun numpangakên janggutipun wontên ing bangku, guru lajêng mastani yèn piyambakipun kêsèd utawi kirang migatosakên dhatêng wulangan (makatên wau yèn piyambakipun saras). Makatên ugi lare, yèn sumêrêp gurunipun lêsu, lêmês utawi kaleletan, lajêng sami mangêrtos yèn mulangipun kaworan raos aras-arasên. Ingkang makatên punika ugi adamêl mlorodipun pangaji-ajinipun murid dhatêng guru. Mila guru punika yèn wontên ing klas kêdah sagêd nggolongakên pikiranipun dhatêng padamêlanipun.