Sarupane barang masthi duwe daya panggèndèng. Mêndhang kang luwih dening lêmbut, iku duwe daya kang anggèndèng marang mêndhang liya. Blêdug iku gèndèng-ginèndèng, banjur kêmpêl dadi lêmah sapringkil, ngalumpuk dadi gunung, gêmbêl dadi bumi. Bumi anggèndèng sakèh kumêlip, nganti ora bisa uwal. Mungguh ora mangkonoa: watu kang diumbulake amasthi bablas mandhuwur, lan mega kang kêmpêl amasthi ora bisa tiba dadi udan. Dene dayane panggèndèng siji-sijining barang iku ora padha rosane. Ana barang kang prasasat ora duwe daya panggèndèng. Atine manusa iku iya barang, sarta gêgendengan karo barang sajabane awak, iya iku kang diarani duwe dhêmên, utawa yèn panggèndènge ora pati rosa: dadi ora pati dhêmên. Ngèlmu alam sawêruhku ora nyêbutake ana barang duwe daya panduwa, dadi yèn mangkono ora ana ati duwe daya panduwa, utawa