Nalika taun 1958 studi canine ngembangaké sawijining téori ngenani molekul hépatotrofik ing portal pambuluh walik ing ati lan nemokaké hormon insulin minangka faktor hépatotrofik utama saka sapérangan faktor liya sing ana.[81] Ing wektu sing mèh bebarengan téori ngenani transplantasi multiviseral lan ati uga ngrembaka saka studi imunosupresi sing nyinaoni algoritma empiris saka pangenalan pola lan rèspon térapis. Nalika awal 1960, dibuktèkaké yèn canine lan allograft manungsa nduwé toléransi kimersime sing bisa kaindhuksi otomatis kanthi bantuan imunosupresi, nganti akir 1962 disimpulaké kanthi klèru, yèn transplantasi nglibataké loro sistem kakebalan sing béda. Konsekwènsi kasimpulan kasebut dadi dogma yèn tolerogenisitas ati, dhasaré béda, ora mung karo sumsum balung mburi, nanging karo kabèh organ awak liyané.[80] Keklèron iki ora kakorèksi kanthi becik tekan taun 1990.[79]