Ingkang punika: saking sangêtipun ing katunan kula, awit kalamèn anggènipun botên giling têbu kathah ingkang risak, utawi ingkang rêbah sami lajêng pêjah. Kula lajêng utusan anglampahakên lurah kapêdhak pun Ranakartika, bêkta kancanipun kapêdhak satunggal. Dhatêng dhusun Kuwarakan manggihi pun Tang Wi Long, angèndêlakên anggènipun badhe giling malih. Kula inggih suka piyambakipun badhe giling malih, manawi purun nêmpahi pituna kula kawan prakawis. Ingkang rumiyin risakipun gêgadhuhan kula siti dhusun, kitri ingkang agêng-agêng kathah sami dipun têgori, utawi ambibarakên tiyang alit saking ing padhusunan. Punapadening prakawis risakipun ing têbu, utawi pêjah kaping tiga, rugi gèn kula kèndêl botên sagêt nyambut damêl ing dalêm kalih taun. Awit saking pandamêlipun Cina pun Tang Wi Long wau. Kawan prakawisipun, rugi gèn kula botên anampèni pêpalihanipun ing gêndhis. Pun Tang Wi Long wau botên purun anêmpahi, mênggah rugi kula têbu ingkang sami risak utawi ingkang sami pêjah, manawi piyambakipun ingkang wau sagêda lêstantun panggilingipun. Ngantos sagêt têlas sêdaya, saèstu thukulanipun sampun kenging kagiling malih.