Anuju ing sawiji dina Si Bêgog ambêburu mênyang alas, akanthi gêrma akèh, tuwin wong liyane, kang padha dhêmên ambêburu. Si Bêgog ambêdhil mênjangan gêdhe siji, nanging luput. Tumuli angrungu wong sêsambat ana sajroning garumbul, pasambate, adhuh aku kêna ing bêdhil. Si Bêgog enggal marani panggonan prênahing swara, ana ing kono andêlêng wong tuwa siji, angruntuh gulasaran kuthah gêtih. Para kônca-kancane Si Bêgog ora suwe iya padha têka ing panggonan kono. Si Bêgog nuli angrangkul marang wong kang kêna ing badhil mau, sarta anjaluk pangapura kambi bangêt anangis, calathune, ora wêruh yèn ing garumbul iku ana wonge, lan ora [o...]