Garèng: Sanadyan lungamu nganti sêpuluh dina lawase, wong kowe bangsaning wong dêlap, mulane aku iya ora prêlu nakokake mungguh ing kaslamêtanamu, awit ora wurung kowe mêsthi bakal mangsuli: rada ora pati slamêt, ing môngka carane wong agama kaya aku kiyi, yèn nakokake kaslamêtane kônca, apamanèh sadulur, nganti diwangsuli mangkono, kuwi wajibku kudu kontan: Tlètèk, awèh apa-apa kang kêna kanggo nambêli kuranging slamête mau, nèk ora mangkono jarene aku: dosa. Jalaran saka iku, minôngka awèh slamêt marang têkamu iki, wajibku sing dak lairake nyang kowe kuwi: ... êndi olèh-olèhe.