inggih punika papan paukuman kangge sawetawis tiyang ingkang nerak wewaler/ hukum ing nagari kita. Pakunjuran ugi dados papan ndadar sarta nuntun murih manungsa ingkang kebacut tumindak lepat sageda nelangsani kalepatanipun lajeng nglampahi gesang ingkang migunani tumrap dhiri lan ngasanes. Wonten ingkang lajeng saged sadhar ngewahi gesangipun. Nanging ugi mboten sekedhik, ingkang mungel, “Kula getun, kula sadhar”, nanging nyatanipun mboten waleh-waleh anggenipun keluar masuk penjara.