Kados ta: jêjêring piwulang ingkang katanjakakên cêtha namung bôngsa ingkang sae, inggih punika kalakuan sinuprih sae, patrap pratikêl sae, pambêkan tuwin wêwatakan sae, môngka têmbenipun mêksa dados sagêd thukul awon. Ingkang makatên punika kathah-kathahipun tuwuh saking pasrawungan sanèsipun wau. Pramila wontên kosokwangsulipun: sanajan kalakuan awon punika tanpa piwulang dening tiyang sêpuh utawi guru, ewadene sagêd tuwuh akanthi gampil tur subur wontênipun ing tiyang, saking pandamêlipun piyambak.