Amangsuli tindakipun kangjêng pangeran adipati wau, sarêng sampun dumugi ing nagari Surakarta, lajêng rêrêm wontên ing dalêm pondhokanipun ing dhusun Mêsèn, prênahipun salèr wetan kitha Surakarta, para prayagung bupati môncanagari ingkang asisih wetan, tiga sakawan ugi sampun wontên ingkang rawuh ing pondhokanipun piyambak-piyambak, mila ing dhusun Mêsèn wau katêlah nama ing dhusun Mondhokan, saking kagêm pondhokanipun prayagung bupati môncanagari, sarta namanipun ugi kabêkta saking ingkang kagungan pondhokan piyambak-piyambak, kados ta ing Têpasanan ing Jayèngratan, tuwin ing Jayèngranan sapanunggilanipun, sadèrèngipun kangjêng pangeran adipati sowan malêbêt, asring sowan martuwi dhatêng dalêmipun ingkang rama tuwin ingkang rayi-rayi para bandara kangjêng pangeran, ingkang dados panujuning panggalihipun, ingkang dipun prêlokakên rumiyin piyambak sowan ingkang rama Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, amargi sariranipun kapundhut putra wiwit timur mila,