“Nyadhong duka inggih, Bapak. Wonten ing prajajnjèn pra-nikah rumiyin rak sampun kapratélakaken. Sami sakala kula dados tiyang bébas menawi sawanci-wanci panjenengan séda. Panjenengan mboten saget ngajak kula. Saget kula namung ndhèrèkaken layon panjenengan dumugi makam, caos kurmat pungkasan, nyawur sekar sarta maos donga. Rampung menika kula mardika milih priya kang pantes kula dhèrèki!” pratélan Lintang nandhes, nuli lunga klépat ninggalaké Pak Hurip.