Tugarin ing wusana lajêng ngadêg saking papan palênggahanipun, nilar bangsal lan tanpa suka urmat dhatêng sintên kemawon, lan sarêng lampahipun dumugi ing undhak-undhakan kadhaton, lajêng kèndêl saha sêsuwit sora sangêt, ngantos anjalari wit-witan ingkang agêng-agêng ing sakiwa têngênipun kadhaton sami oyag sadaya. Ing kala punika saking ing awang-awang ujug-ujug wontên kapal tumiyup mangandhap sarta lajêng ngadêg jêjêg wontên ing sangajêngipun Tugarin. Tugarin enggal-enggal nyengklak kapalipun saha lajêng kabêkta munggul ngambah ing gêgana. Makatên ugi Alyasa tuwin para prajurit sanès-sanèsipun, botên watawis dangu lajêng sami nilar kadhaton, numpaki kapalipun, saha lajêng sami nuju dhatêng lèpèn Saphat. Wontên ing ngriku kapalipun sami kaumbar, ngêdêgakên pakuwonipun saha [sa...]