semanak.Ing taun 2003 penulis sowan Pak Madi maneh. Senadyan ancase mung silaturahmi, nanging akeh ngelmu sing disinau penulis. Glegere Pak Madi isih kaya 6 taun kepungkur, ewa semono pangandikane tansaya menep lan anteb. Ana pepeling kanggo penulis, apa wae kang ditindake lambarane kudu nengenake marang greget kabangsan. Indonesia iku dumadi saka pirang-pirang suku, agama, basa dhaerah lan kabudayan etnis. Mula tanpa greget kabangsan, bangsa iki ringkih.Kejaba iku, wong urip iku piguna uripe menawa migunani tumraping liyan. Mula tepa selira, gotong royong, mad sinamadan, ijol-ijolan butuh iku dadi sandhangane wong urip. Ora ana wong bisa urip dhewe tanpa ditulung lan nulungi wong liyane. Tulung tinulung kanthi legawa mahanani urip tentrem. Supaya bisa tetulung kudu sengkut makarya. Kanti makarya wong darbe pawitan kanggo tetulung.Mengkono wewarahe Pak Madi. Mbok menawa penjenengane ngendika kabeh mau ora ana sedya muruki marang penulis. Nanging tumrap penulis, pangandikane mau mujudake wewarah sing luhur kanggone urip bebrayan lan kabangsan. Pak Madi iku ora mung bakul koran, nanging guru, mligine kanggo penulis. Sugeng tindak Pak Madi, mugi-mugi khusnul