Yvain lajêng matur: Gusti, mugi kauningana, rencang kawula sadaya wontên satus, bilih paduka karsa amaringakên sang putri dhatêng kawula sadaya, badhe sami kawula kangge semah. Sayaktosipun ukuman punika anglangkungi ukuman pêjah. Gusti, mugi paduka karsa amariksani mêmala ingkang wontên ing badan kawula sadaya, tuwin pangangge gombal ingkang nèmplèk ing mêmala punika, gandanipun botên amrik wangi. Sang putri ingkang sampun kulina dados pramèswarining nata, agêm-agêmanipun sarwa sae, sarta angrênggani karaton ingkang endah sangêt punika, manawi lajêng manggèn ing karatoning kere, sarta kêmpal kalihan kawula sadaya, sabên dintên saèstu badhe tansah èngêt dhatêng papan pangobongan punika.