Kashiwamochi wiwitanipun kalebet budaya Jepang pérangan wétan. Kue Kashiwamochi punika nembé dipunmangertosi kanthi wiyar ing Jepang kirang langkung nalika masa pamaréntahanipun shogun Tokugawa ingkang kaping 9 Tokugawa Ieshige lan shogun Tokugawa ingkang kaping 10 Tokugawa Ieharu. Wonten ing buku kempalan "kigo" (tetembungan mangsa kanggé haiku) kanthi irah-irahan "Haikai Shogaku-shō" saking taun 1641 déning Saitō Tokugen, kashiwamochi dèrèng dipunsebat minangka dhaharan khas wulan 5. Cathetan babagan kashiwamochi minangka dhaharan ingkang khas wulan 5 punika kapanggih salajengipun ing buku kanthi irah-irahan "Shubeiron" terbitan taun 1661-1673. Kue Kashiwamochi punika kalebet salah satunggaling kué asli Jepang amarhi boten wonten ing tradisi karaméan Tango no Sekku ingkang asalipun saking Cina.