Masarakat asring diorganisasiaké kanthi dhasar cara mligi ing panggawéané (basa Indonésia: mata pencaharian). Pakar èlmu sosial ngidhèntifikasi ana: bebrayan pamburu, bebrayan pastoral nomadis, bebrayan nenandur, lan bebrayan agrikultural inténsif, kang uga karan bebrayan paradhaban. Sapérangan nimpuna nganggep bebrayan indhustri lan pasca-indhustri minangka golongan bebrayan kang kapisah saka bebrayan agrikultural tradhisional.