[...ntên] parangmuka dhatêng, kraman saking ing Guwasiluman, ratunipun kados ratu tiban, sugih rajabrana angungkuli kasugihanipun para ratu ing ngalam dunya, unjukipun ki patih: ingkang dados eraming manahipun tiyang kathah kasugihanipun samantên kathahipun, botên wontên tiyang ingkang sumêrêp pinangkaning yatra, sanadyan namung tansah mêdal kangge yêyasan adêging karaton, adamêl kadhaton sarta bètèng punapadene kadamêl mragadi pangipuking tiyang sami tumut gêgriya ing ngriku, suprandosipun wêdaling arta botên mawi kandhêg, punika ingkang ngeramakên sayêktos, loking kathah sagêd anggêndam yatra, badhe kawula papas kala sawêg bribik-bribik kasarêngan para putra dalêm kathah ingkang sami mirong, dados kawula namung kèndêl, tumuntên ratu kraman wau angawaki dados senapatining prang anindhihi baris piyambak lumurug mriki, kawula lajêng tata-tata samêktaning bala ingkang rumêksa nagari badhe mapagakên dhatêng mêngsah, rayi paduka Sang Pangeran Ôndapawaka kawula aturi dados cucuking