Sayêktosipun mênggahing kasênêngan, tiyang botên sagêd ngukur kanthi ajining donya brana, amargi raosing sênêng punika kados pêpindhaning tuwuhipun kasarasan batos, pinanggihipun namung ing môngsa kala, mila kalanipun tuwuh namung damêl prayoginipun ingkang ngawaki, pikantukipun adamêl karahayon. Dene tuwuhipun kasênêngan wau marginipun warni-warni, wontên ingkang saking pamirêng, wontên ingkang saking pandulu tuwin sanès-sanèsipun, nanging tumrap raos ingkang pinanggih wontên ing bakda riyadi, limrahipun pinanggih ing sêngsêm wau saking pandulu, awit têtela têbaning pandulu kalanipun bakda riyadi, bêbasan dipun umbar kados angganing lare tanpa pamong, mila katoging sênêng ing ngriku dados lam-laming ngakathah.