[...pun] anyirnakakên Sang Bisma punika botên salêrêsing tiyang prang. Sariranipun sakalangkung prihatos, nyuwun pitulunganipun kang rama supados nyuwunakên pangaksama, para wasu kêparêng, ananging ngandika manawi Sang Arjuna badhe katiwasan dening putranipun piyambak, ing ngriku lajêng luwaripun Sang Arjuna saking sotipun para wasu, amargi kalêpatanipun sampun kaukum. Sawungunipun Sang Arjuna lajêng dhawuh supados kang putra ugi angèstrèni anggènipun sêsaji. Sarêng sampun dipun sandikani, Sang Arjuna nglajêngakên lampahipun, puwara Arjuna priksa bilih sampun dumugi sacêlaking tembok Astinapura, lajêng sami asung pambage karahayonipun, dene Sang Arjuna sampun angrampungakên kawajibanipun. (§§ 71-81 kaca: 208).