Nanging miturut sasêrêpanipun tiyang agami Buda, gêsang punika satunggil, sarta malih gêsang wau dumados lami, sarta sagêd dumugi ing kalanggêngan, manawi gêsang ing sapunikanipun awon, gêsang sanès-sanèsipun ugi lajêng awon, dene kabêgjan punika namung dumunung wontên ing katêntrêman, inggih punika ingkang minôngka papan pakèndêlan sasampuning nandhang pêpêrih lan sangsaraning donya. Dados manawi manusa sêdyanipun ngupados kabêgjan, inggih anujua dhatêng: katêntrêman, nirwana sadaya maksudipun agami ugi makatên, nancêbakên bab punika ing pangangên-angên têka botên angèl. Mênggahing kula gampil kemawon, sok ugi purun mirêngakên lan ngraosakên ingkang sayêktos, kula botên pisan-pisan gadhaha pangangkah murih cariyos kula punika kagêgaa. [kagêga...]