lan surasane uga wis mangêrti kabèh, andadèkake ngêrêsing atiku. Sawise maca, aku banjur ngêtokake aluh, tansah ketokên kowe lan adhi-adhimu, kang kêmriyêk. Nanging ya wis aja tansah kopikir bae, mundhak ora bêcik kadadeane. Puluh-puluh, ya mung têkan samono anggone ngêmong kowe kabèh. Kowe bae sing pintêr ngladèni rama lan ngêmong adhi-adhimu, aja sok padha kêrêngan, kowe minangka gêntine ibumu.