Wonten satungaling warga pasamuwan ingkang ketaman sesakit AIDS. Padatanipun, menawi wonten tiyang ingkang nandhang sesakit makaten punika utawi tiyang ingkang ketaman AIDS ingkang nutup dhirinipun. Sesakit makaten punika dipun-anggep nglingsemi lan njalari ingkang sakit, punapa dene brayatipun nanggel momotan awrat, tumut lingsem menawi kathah tiyang mangretosi kawontenanipun ingkang sakit kasebat. Nanging warga kasebat gadhahi pamawas ingkang beda. Nalika piyambakipun sakit AIDS piyambakipun malah kabiyantu ngawekani karingkihanipun punika kanthi cara cariyos dhateng rencang-rencang patunggilanipun. Pepejah mesthi badhe ndhatengi manungsa, nanging tiyang kasebat saged nglawan supados pepejah boten ngawonaken daya gesangipun. Piyambakipun nampi kasunyatan kanthi pasrah dhateng Gusti. Kawontenan patunggilan kados makaten punika ingkang sinebat tumut tumandang damel mbabar tandha-tandha rawuhipun Gusti ing satengahing gesang sesarengan. Kanthi makaten warga kasebat saged ngucap: ”Iki sanyata