67. Nabi Yakkub banjur pitutur: He anakku kabèh, wis padha mangkata kanthi adhimu Si Bunyamin. Yèn kowe têkan ing Mêsir, malêbumu ing nagara aja kumpul mêtu dalan siji, malêbua prêncaa, mêtu dalan seje-seje, supaya kowe padha kalisa saka ing pakewuh, awit manungsa diwênangake ngati-ati, tur satêmêne pangati-ati iku iya ora bisa murungake pêpêsthèning Allah. Papêsthèn iku ora kawêngku ana panguwasaning manungsa, mung kawêngku ana panguwasaning Allah