Wontên lare nucup kêndhi, kêndhi wau sadèrèngipun dipun cucup, dipun curakên dhatêng siti rumiyin, punika sampun nama ngatos-atos. Nanging ingkang makatên wau inggih kirang prayogi, awit: ingkang sapisan dèrèng tamtu, ambokmanawi wontên kewanipun lajêng sagêd katut. Kaping kalihipun lajêng nisani ing ngasanès, kadosdene toya sagêlas dipun ombe tiyang kalih utawi langkung.