Kaping sakawan. Sanadyan manungsa punika sampun kadunungan raos kêdah wani kurban, ewasamantên anggènipun ngêcakakên kurban wau kêdah mawi kawruh utawi pangêrtos, awit manawi anggènipun ngêcakakên kurban punika wau botên pratitis, inggih taksih wontên kuciwanipun, amargi kurban ingkang botên mapan punika tumusipun ugi botên prayogi. Sakmangke lajêng tuwuh pitakenan, punapa ta ingkang kêdah dipun kurbanakên.