Sanadyan sampun cêtha drêngki punika botên sae, nanging limrahipun tiyang malah adhakan anglampahi, awit kadrêngkèn punika tumamanipun dhatêng ing tiyang gampil sangêt, ingkang nindakakên sok ngantos botên ngrumaosi. Dene wohipun kadrêngkèn punika, botên sanès namung adamêl kirang prayogi dhatêng liyan, wujudipun manawi wontên tiyang manggih kabêgjan, manahipun botên rêna, minggahipun lajêng purun damêl piawon dhatêng liyan, awit manawi wontên tiyang manggih lêlampahan ingkang botên sakeca, ingkang tuwuh saking pandamêlipun drêngki, bingahing manahipun ngantos nêrusi dumugi ing balung sungsum. Nanging saupami pun drêngki kêwêlèh bab lêpating tindakipun, agêngipun dipun wêlèhakên ing tiyang sanès, punika pamaliking ginêmipun gampil kemawon, ungêlipun: mênggahing kula damêl piawon dhatêng piyambakipun, ingkang kula melikakên punapa.