Kawontênan ingkang kula aturakên punika kados prayogi kauningan ing para maos, langkung-langkung ing para wanita, awit sapunika kita bôngsa Jawi saya dangu saya rosa anggèn kita anampik dhatêng wontêning pranatan wayuh, nanging pakèwêd sangêt anggèn kita badhe ihtiyar angicalakên pranatan punika. Sabab punika pranataning agami kita.