Wong magang iku jam 8 esuk wis seba, ulihe jam 2, tanpa balanja mung ngangin bae. Iku kêna diarani wong nganiaya marang awake dhewe. Apa ing dunya mung wong magang bae sing kêbênêran uripe, cacak sing wis dadi priyayi, akèh sing sothal-sathil, dene sing aran kêbênêran iku mung wong nyêrèt, kang kêcukupan,