Saya sae pakartinipun ing sabên tiyang, saya rikat ajênging bangsanipun, saya têtêp anggènipun sami anglampahi kuwajibanipun ing sabên dintên, saya luhur panjurungipun dhatêng bôngsa, saya luhur kamanungsanipun, saya santêr anggènipun anjunjung bangsanipun. Dados luhuring bôngsa, punika saking luhuring bêbudènipun para têtiyang kukubanipun.