Kaimbuhan ‘ilmunipun, Pangeran kang Moho Suci, ono maneh söaliro, opo ingkang den arani, sakecap sarto satindak meneng mung sagokan kuwi? Nuliho saurono gupuh, ujar sakecap puniki, kang ngucap nenggih Hyang Suksmo, kang mlaku satindak Widdhi, kang meneng sogokan iko, ingkang wus angel nggoleki? Hyang Suksmo yo dirinipun, sarto lamun den takoni, piro martabating tingal, saurano tri prakawis, tasnip ingkang kaping pisan, insan-kamil kaping kalih, kadil-kapri kaping telu. Tasnip idhep teges-neki, insan-kamil kang sampurno. Iku koyo roh idlafi, utowo tasnip semunyo, tingal luluh sampurnaning. Wahyu iku tegesipun, ingkang paningale sidhik, iku tetep