Kasêbat nginggil kawruh punika sajatosipun sanès ngèlmi, awit kawruh makatên amung andharan kangge anêrangakên ngèlmi. Kathah tiyang utawi golongan ingkang kalèntu sêrap, kawruh-kawruhipun sampun kaanggêp dados ngèlmi, awit saking têmbung ngèlmu anggènipun nêgêsi dados panêmu, mila botên purun ngawontênakên ngèlmu, ingkang wontên namung panêmu utawi kawruh. Môngka ngèlmu punika wontên piyambak sanès kawruh. Bedaning kawruh lan ngèlmi, manawi kawruh saking pandamêl utawi pamanggihing manusa, sarêng ngèlmi saking paring utawi pangandika(ngèlmi)ning Pangeran dhatêng manusa. Ingkang sagêd tampi ngèlminipun Pangeran punika kados ta Kangjêng Nabi Mukhamad. Ngèlmi ingkang sanès saking pêparingipun Pangeran inggih wontên, inggih punika ngèlmi ingkang saking pandamêling manusa, nanging punika naminipun ngèlmi karang, têgêsipun ngèlmi ingkang saking kêkaranganipun manusa, nanging [na...]