Sang putri angandika: Sakalangkung panuwun kula dhatêng ing Pangeran, sanajan kula dipun bônda utawi dipun uculi bandan kula punika, makatên ugi sanajan kula dipun gêsangi utawi dipun pêjahi, sapunika tumraping jasad kula sami kemawon. Saking singsêtipun anggèning anangsuli astanipun sang putri, astanipun ngantos mêdal rahipun. Sang putri ngandika sarwi mèsêm: Saupami kula nangis samargi nandhang sakit punika, saèstunipun kula kenging kawastanan kirang panarimah kula dhatêng ing Pangeran saking anggènipun sampun aparing kawêlasan dhatêng mitra kula wau, ngantos sagêd angoncati bêbaya pêjah.