13. Tiyang siti butuh kauja sarta kasakajêng, dhatêng ingkang mêngku utawi ngêrèhakên, kalampahanipun kêdah miturut ing pangrèh sarta anglampahi pranatan ingkang botên andadosakên rêkaosing agêsang. Manawi ingkang mêngku tuwin ingkang kawêngku sampun timbang mawi kuwawi anglampahi, tamtu lajêng kauja, janji botên ngrisak wêwênangipun ingkang mêngku. Dados ingkang mêngku kêdah angsal pangaji-aji sarta pakurmatan, makatên ugi ingkang kawêngku inggih kêdah kaêmong sarta kaowêl. Supados lêstantun têtêp-tinêtêpan. Botên andadosakên rêkaosing panggêsangan.