Amarga sawah tetanèné digarap déning petani séwan, bapaké Masakusu nggunakaké wektune kang akèh kanggo pulitik lan aktifitas pamaréntahan lokal. Dhèwèké iku tipe wong kang seneng nganakake panaliten kang isih nayar lan beda, kalebu berspekulasi ing pasar beras, kang nalika iku njanjeni untung kanti cepet lan wis mesthi. Nanging Masakusu ora duwé kawruh akèh ngenani investasi kang apik mula dhèwèké dadi rugi lan pungkasane bangkrut. Kulawargane kepeksa ngedol lemah lan omah kang wis diwarisake turun menurun mau lan kudu ninggalake désa kanggo nyambut gawé ing kutha kang cedhak, ya iku Wakayama. Kanthi sisa dhuwit sithik mau sawisé bayar utang lan panulungé kancané, Masakusu mbuka toko bakiak kayu. Nanging usaha mau amblas rong taun candhaké. Ing taun 1902, dhèwèké lunga ing Osaka saperlu nyambut gawé ing sekolah swasta kang lagi dibuka kanggo anak-anak tuna netra lan tuna grahita.[1]