Dados mirit suraosing anggêr-anggêr punika, tumrap têtiyang bumi ingkang botên lêpat, ingkang botên nandhang dosa, punapa dene ingkang botên kasangkut ing prakawis punapa-punapa, botên prêlu ajrih utawi kuwatos, bilih anggènipun gêgriya wau botên dipun ayomi dening ingkang wajib. Amila sintên kemawon ingkang wanuh-wani lumêbêt dhatêng pakawisan, langkung malih dhatêng salêbêting griya tanpa mawi idinipun ingkang gadhah, kêdah ingkang ngatos-atos. Jalaran tan trimahipun ingkang gadhah wau, sagêd anjalari angsaling paukuman kados ingkang kasbut inginggil.