Murid lanang : “Mboten, Bu ! Piyambakipun mboten purun istirahat. Wahyudi lan rencang-rencang ngancani, piyambakipun tetep puguh mboten purun medal. Kula lajeng nderek-nderek, inggih tetep mboten purun medal. Kula saking wingking ngertos-ngertos sampun ngamuk. Waskita bengok-bengok kados rumiyin ! Leres Bu, persis sami, Bu ! Ungele : Aku gething ! Aku gething kowe kabeh ! Kula mlebet kelas Waskita nodhongaken gunting ! Duka saking pundi ! Lajeng kula mlajar dhateng kantor !”