wayah surup srêngenge. amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan. aja padha ngrêbut kapraboningsun. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi. tak-suwun marang Kang maha Kuwasa. pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid. wis têkan ing Ampelgadhing. Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge. mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama. têkan ing Bêsuki. yudane apêsa. aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan. nanging munthuk. Barêng wis wayah surup srêngenge. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun. ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun. mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel. nanging banjur gêrah. banyu ing bumbu diganda isih wangi. kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”. sapa sing miwiti ala. mundhak gawe rudahing jagad. wis padha narima rusake Majalêngka. banjur tindak marang Majapahit. balik padha ngemana rusaking wadya-bala. sarta akeh-akeh sêsambate. Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. tumuli dibuwang. nyêdhaka mrene.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro. ing pitung dinane. ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan. ing wayah esuk. Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu. nyare ana ing Sumbêrwaru. mêngko tak-wenehane tandha asta. esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine. tindake kawêngen ana ing dalan. banyune diambu isih wangi. kang aran Raden Bondhankajawan ing Tarub. Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan. esuke banyune ditiliki. nuli mbanjurake tindake. tindake Raden Bondhankajawan namur kula. kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. ana ing kono uga nyare sawêngi. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni. ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang Ampel. rumasa ora kapenak panggalihe. sebaa marang Dêmak. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang. unthuke gandane arum. layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun. Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja nangis êngger. Sang Prabu mbanjurake tindake. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. sapungkurku sing padha rukun. aja padha pêrang. esuke bumbunge dibukak. satêkane ing Dêmak. Sang Prabu mbanjurake tindake. wis têkan ing Panarukan. têkan ing