Barêng wong loro mau wis gunêman, didhawuhi andhèrèk, sanalika bisa mênyat, nyat. Batine si wong mau: We, hla, ya pancèn sêkti têmênan. Ing nalika sêmono srêngenge wis dhuwur, panase ngudubilah, si uwong mau krasa ngorong bangêt, banjur nyuwun ngombe karo Sunan Bonang, nanging sarèhning ora ana banyu ngombe, wong mau didhawuhi lèrèn sadhela, bèn padha mari kêsêl lan ngêlake. Barêng wis ngaso sawatara suwene, banjur padha nutugake lakune. Durung suwe anggone padha mlaku, wong mau wis sambat mati saking ngêlake, karo niba. Sunan Bonang banjur nancêbake êcis ing gisik dianggo jaganan ngadêg, barêng têkên mau didudut, la kok mêtu banyune bêning bangêt, ora srônta wong