Tiyang sêpuh sasampuning ngrêmbagakên badhe anjodhokakên anak, lare jalêr èstri katêtêpakên nama pacangan, dipun wastani mêtêtagon. Manawi sampun kalampahan pacangan punika, sabên nuju dhawah dintên Galungan (tumrap Jawi bokmanawi Wuku), lare jalêr kêdah ngêjot. Mênggah kajêngipun ngêjot wau, lare jalêr sabên dhawah dintên wau kêdah nyukani sandhang pangangge sapêpakipun, kandhi arta sawatawis dhatêng pacanganipun, punika kadosdene dados tandhaning têtêngêr. Saupami wontên tiyang mêndhêt lare èstri ingkang sampun dipun kêjot wau, manawi kasêrêg ing prakawis, sagêd kokum. Nanging ing sapunika tindak kados makatên wau sampun awis-awis, santun cara tumindak sami sênêngipun.