Manawi pun biyung kumêcap: aja, môngka lêrêsipun: iya. Dados bab punika sampun têtela manawi biyung ingkang lêpat, punika sampun ngantos pun bapa andukani dhatêng pun biyung wontên ing sangajêngipun lare. Sampun ngantos lare nyukurakên: lah, hara, ta, rak bênêr aku karo ibu, rak pintêr aku karo ibu, sapanunggilanipun.