Anané kompa kation sing diobahaké déning ATP ing mèmbran sèl, terus dadi bahan perdebatan, bebarengan karo perdebatan ngenani karakteristik cuwèran ing njero sitoplasma lan banyu normal umumé. Argumèntasi paling kuwat sing nentang téori ngenani jinis banyu sing khusus ing njero sèl, asalé saka kalangan ahli kimiawan fisis. Para ahli mau duwé pendhapat yèn banyu ing njero sèl ora mungkin béda karo banyu normal, saéngga owah-owahan struktur lan karakter banyu intrasélular uga bakal dialami karo banyu èkstraselular. Pendhapat iki didhasaraké marang pamikiran yèn, senajan yèn kompa kation bener ana kaiket ing mèmbran sèl, kompa kasebut mung nyiptakaké kasetimbangan osmotik sélular sing misahaké siji larutan saka larutan liya, nanging ora kanggo banyu. Banyu disebut duwé kasetimbangan dhéwé sing ora bisa diwatesi déning mèmbran sèl.