dielus-elus nganggo tangane sing wis ora pengkuh maneh iku. Lan kaya diosikake, Sulimah banjur nggoleki sajadah lan rukuhe kang disimpen primpen ing njero lemarine.Bengi kuwi Sulimah wiwit sembahyang maneh. Senajan gerakane krasa kaku lan tatacarane mbokmenawa akeh sing kleru, merga lali, saking suwene ora nglakoni solat, nanging Sulimah ora perduli apa solate kuwi sah utawa ora. Dheweke ora mikirake kabeh kuwi. Sing baku dheweke ngadhep marang Tuhan, Gusti Kang Murbeng Dumadi. Ing sisa-sisa umure iki dheweke kepengin bisa cecaketan karo panjenengaNe.Wanita tuwa kuwi olehe mikir ora mung mandheg tekan semono. Dina-dina candhake sinambi nyawang endahe srengenge kang ngarepake angslup, Sulimah tansah mikir lan mikir. Mikir dawa ora rampung-rampung. Embuh nganti