Macapat iku tembang tradhisional ing tlatah Jawa. Saben pada macapat ndarbèni ukara salarik sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.[1] Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali[2], Sasak[3], Madura[4], lan Sunda. Sajabané iku macapat uga naté ditemokaké ing Palembang[5] lan Banjarmasin.[6] Adate macapat ngemu teges minangka maca papat-papat, ya iku cara maca saben patang wanda (suku kata).[7] Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana.[7] Ana praduga, macapat tuwuh ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané prabawa Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah.[8] Amarga ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis kawentar sadurungé teka Islam.[8]