Lutheran percaya yèn umat pilihan dipredestinasi kanggo kaslametan. Ora kaya Calvinis, Lutheran ora percaya ing predestinasi kanggo kebinasaan utawa reprobasi. Swaliké, Lutheran ngajaraké hukuman kekal ya iku asil saka dosa-dosa wong fasik, panulakan marang pengampunan dosa, lan ora percayané. Sikap Martin Luther marang predestinasi diatur ing "On the Bondage of the Will", kang diterbitaké ing taun 1525. Buku iki dipublikasikaké déning Luther anggomé nanggepi risalah kang diterbitaké déning Desiderius Erasmus taun 1524 misuwur minangja "On Free Will". Luther ndasaraké pandangané ing , kang ngandakaké: "Sebab jalaran kasih karuniamu dislametaké déning iman; iku dudu asil usahamu, nanging pawèwèhé Gusti, iku dudu asil gawéyanmu: aja ana wong kang gumedhé. Amarga kita iki gawéyané Gusti, diciptakaké Kristus Yesus kanggo nindakaké pagawéan kang apik, kang disiyapaké Gusti sadurungé. Gusti gelem, supaya kita urip ing jeroné."