Ula anang mburu mangsané kanti ngandalaké pandelengané lan ambu mangsané. Kayadéné ula-ula ing lumrahé, ula anang ngamburi hawa kanti nggunakaké ilaté kang ngepang, kang nangkep partikel-partikel ambu ing udara lan nggawa maring "resèptor" mirunggan ing telaké. Resèptor kang sènsitif tumprapé ambu iki karan "organ Jacobson". Yèn mambu ambuné mangsané, ula iki bakal ngobahaké ilaté uga nglebokaké lan ngetokaké kanggo ngira-ira arah lan panggonan mangsané iku. Mata kang tajem (ula anang bisa ndeleng mangsané kanti jarak kira-kira 100 m), indera perasa getaran ing awaké kang ngrayap ing lemah, lan naluri sarta kecerdasané mbantu banget kango nemu mangsané. Ula iki bisa obah kanti rikat ing sak nduwuré lemah lan mènèk wit kanti rikat uga. Mangsané, yèn perlu, diuyak nganti ing nduwur wit.