Awit saking punika watêsing kasugihan kasinggihan, prayogi botên sarêng kalayan bumi langit nangkêp, cêkap namung wontên panarimah ing manah kemawon, ing atasipun mantri bilih pamêdalipun cêkap kangge kabêtahaning sandhang panganipun ingkang botên nama nistha, sarta botên gadhah sambutan, sampun nama sugih singgih, kosok wangsulipun mantri sugih ingkang taksih ngôngsa-ôngsa nyandhang awon utawi luwas tur rêgêd, ajrih dhatêng rasukan lèinên, dèrèng têrang dhatêng trah tuwin dhèsi, sêlutipun saklungsu-klungsu, nedha botên miraos, prasasat niksa dhatêng badanipun, punika dede nama: singgih: dupèh mantri, nama mantri nistha: sugih, sarta taksih dados pocapan awon, tiyang utami botên purun samêkêt dhatêng priyantun nistha punika. Ing Surakarta ingkang kenging sinêbut nama: sugih singgih, kajawi trahing ngawirya, namung wontên satunggal inggih punika suwargi Kangjêng Radèn Adipati