Wontên ing Mahabarata, Sang Bisma ingkang dipun cariyosakên luhur sarta kakêndêlanipun botên wontên ingkang nyamèni. Panjênênganipun wau pêpêthinganing bôngsa Arya, Sang Bisma pantês kangge tatuladanipun sintêna ingkang tumitah wontên ing dunya. Dosa ingkang limrahipun tiyang sami botên sagêd anyingkiri, punika botên sagêd anglèpèti sugêngipun Sang Bisma, botên kewran anindakakên kawajiban condhongipun kalihan yuswanipun. Sang Bisma botên nate nalisir saking darmanipun, botên nate sumimpang saking têngah-têngahing marginipun, botên nate nyimpang mangiwa tuwin manêngên. Panjênênganipun punika guru, [gu…]