anggènipun tata-tata, arak-arakan agêng ingkang badhe miwaha pambêsmining layon lajêng bidhal. Sawarnining sajèn ugi sampun kasadhiyanan, rawuhipun Prabu Yudhisthira, Sang Bisma sampun karêrompa dening Wiyasa, Naradha, Dhewala, tuwin Asita, sarta para narendra sisaning kang sami sirna ing palagan. Yudhisthira amarêpêki sang senapati ingkang wontên sanginggiling jêmparing, lajêng anyungkêmi pada, sarwi matur bilih sampun ambêkta sadaya ingkang badhe kangge amiwaha tindakipun. Sang Bisma ambuka paningalipun, lajêng anganthuki dhatêng Prabu Yudhisthira ing sêmu sakalangkung sih sarta lajêng ngandika: samêngko wus têkan wancine. Sasampunipun ngandika makatên Sang Bisma lajêng anolèh Prabu Drêtarastra, dhawuh supados trêsnaa dhatêng sutanipun Pandhu, sarta sampun kalajêng-lajêng anggènipun mrihatosakên sirnaning para putra, amargi Pandhawa tamtu sêtya tuhu anggènipun angladosi, tuwin sami angluhurakên sang prabu. Ing ngriku Bisma [Bi...]