ing roll mesin tulis sing wis isi ketikan separo, disawangi suwe. Ana rasa gojag-gajeg enggone arep nerusake, wedi yen todhongan pistul mara maneh. Mesin tulis ditinggal kluyur-kluyur ing njaba. Banjur nyimak-nyimik ngambah lurung jemek ngarep omah, menyang warung kulon dalan kang iosih bukak, butuh rokok. Sawise pikirane lerem, dienggo ngobrol sedhela karo wong-wong ing warung, naskah crita cekake sing lagi dadi separo bali nggodha atine. Wis dicepaki prangko lan amplop awit pangajabe ing sakawit, crita iku bakal dirampungake bengi iku. Sesuk esuk dikirimake menyang majalah sing dituju. Mula banjur diterusake enggone ngetik. Mandhor Setu kang ditakoni pira nomere trug, wangsulan yen rokoke kecer ing alas mau bengi nalika dienggo mlayu nubras-nubras.""Kula dereng saged madosi. Kejawi wekdalipun taksih peteng, kula mboten saged nilar jisimipun pak Kasbi. watawis jam sekawan nembe wonten tiyang langkung mriki. Lare-lare enem mbeta sepedha motor, bakda ningali sindir. Lajeng kula suwuni tulung supados ngaturi pak Asper," semambunge Setu kang raine njlaret abang krendhet eri nalika nerak grumbul mau bengi. "Saiki wis padhang. Titiken rokokmu karo polsus lan polhut-polhut kuwi." "Nggih. Kula piyambak nggih kuwatos menawi ical dipun panggih tiyang. Menawi kantun bungkus thok ngaten, mboten dipunsaki tiyang". "Alas jajahanmu, wewengkonmu, kowe mesthine ora bingung. Eling menyang endi arah playumu mau bengi. Nanging aja nganti krungu wong njaba, apa sing lagi digoleki. Akeh wong. Bisa wae ana wong sing mau bengi melu ngunggahake kayu iku, banjur seneng yen bisa mbuwang rokokmu." Rokok Jarum 76 sing jare Setu isih ana isine rokok nem ler, dadi golekan ngrusuk-ngrusuk, Karo nggoleki pating clileng, kanca polsus lan polhut sing cedhak Setu, seneng takon kedadeyan mau bengi. Setu nganggo ngandhakake rembuge mantri Kasbi sing nggepok watege ula. Watege ula mandi, wani ngaglah ora wedi wong. Yen kepidak, nyawel. "Bareng pak Kasbi kaya ngono, aku dadi mikir, ngrasak-ngrasakake. Apa sing ngaglah nggawa kayu satreg iku bangsane wong mandi? Emoh kepidak petugas, banjur nyawel?" "Ya. Akeh wae wong sing arep mati ndadak, duwe gunem werna-werna ing sadurunge." "Aku kelingan wae marang ula ijo mau bengi. Ing ngisor sepedha motor, mung karo tengah meter dohe saka papane lungguh pak Kasbi. Tak cuthik-cuthik ora gelem nyingkrih. Apa ula ijo ngalamat rupane bebaya sing bakal nekani? Pak Kasbi ya omong tekan ula talipicis lan ula jangan." "Piye?" "Takgagas-gagas kok ya pas. Maling-maling kayu golonge wong cilik sing negor dholog sauwit-rong uwit iku, sanepane rak ya padha karo ula tali picis utawa ula jangan sing ora nduwe upas mandi. Krungu kresege polhut liwat ya terus