Nalika jaman Renaisans lan sawisé iku, banyu diréprésentasikaké luwih réalistis. Akèh artis nggambaraké banyu jroning wangun obah - sawijining ilènan banyu utawa kali, sawijining segara sing turbulensi, utawa malah grojogan - ananging akèh uga saka artis-artik iku sing seneng karo obyèk-obyèk banyu sing anteng, meneng - tlaga, kali sing mèh ora mili, lan lumahing segara sing ora ngombak. Jroning saben kasus iki, banyu nemtokaké swasana (mood) kabèh karya seni mau,[20] kayata umpamané jroning