Nanging mênggah ing wos-wosipun sadaya wau namung ujar gugon-tuhon, manawi bab pêjahing kewan, ing pangintên inggih jalaran botên anocogi gêsangipun. Dene bab gapura, punika ing sadèrèngipun pancèn sampun kasumêrêpan rêngat, malah sampun kalapurakên dhatêng ingkang wajib.