ingkang wicaksana, mênggahing sadaya wau sampun lajêng kakintên, bilih ingkang wicaksana botên anguningani dhatêng agênging kasusahanipun para kaum kabangsan ingkang pinanggih ing margi, ingkang tanpa ngukiri dhatêng ingkang dados idham-idhamanipun, lajêng ngatingalakên pamanggihipun, bilih sagêdipun kalêksanan sadaya wau ngêmungakên sarana anyambutdamêl ingkang saèstu kanthi asêsarêngan kalihan pamarentah. Kawontênanipun têtiyang wau ing padudon salêbêtipun pulitik, ringkih sarta angèl, jalaran saking panyobi saening bêbudènipun, tumêmênipun tuwin antêping kayakinanipun. Ananging ing bab punika pamarentah yakin, bilih danguning dangu têmtu badhe lajêng angsal pituwas. Ingkang punika amila kanthi rênaning panggalih, pamarentah lêstantun anggènipun anyawang pamudidaya tuwin panyambutdamêlipun têtiyang wau.