Bareng wis ana ing sajroning karaton kono, wus wuwuh kadunungan ‘jêjêr’ (wengkuning daya), banjur anjalari wuwuhing bobote. Mulane bareng kataman dening kekedhere Guruning Ngadadi, iya gampang kabuncange maneh, sarta tumedhak ing karaton Antarapada kang kapindho, arane ‘dwipada’. Ana ing kono saya gampang anggone kataman dening dayane kaanan dumadi, kayata: dayaning Pramana lumebu sajroning kalbu, tempuk lan soroting Guruning Ngadadi sarta soroting surya, kawawa urip ana ing sjroning jêjêr kono, banjur arupa geni, diarani ‘Pramana Tunggal’. Awit iku mau iya uga pramana nanging tunggal kaanane karo kalbu kita pribadi, rupane cahya lapis telu, dhasare kang kapisan katon kuning mancorong. Iku kedadeyan saka sorote Guruning Ngadadi. Dhasaring lapis kapindho abang mrengangah, iku saka soroting surya. Kang ing njaba warnane abang semu biru, iku saka soroting Pramana. Pramana Tunggal iku sejatine geni kang dumunung ana sajroning kalbu kita pribadi, kang nguripi sakehing piranti ing sajroning kalbu.