Rèhning sampun têrang sadaya kawontênan punika mubêng, dados bab pêjah inggih wangsul dhatêng alam donya malih tumimbal lair, makatên salaminipun. Ewasamantên gêsanging manusa sagêd ngarah supados sampun nyakramanggilingan utawi tumimbal lair, inggih punika manawi gêsanging manusa wau ngarah sagêdipun sampurna. Dene pangarah wau pêpindhanipun makatên: kawontênaning tumimbal lair utawi kawontênaning donya akerat punika kadosdene rodha ingkang mubêng sêsêr, gêsanging manusa lan sadaya titah punika pindhanipun rujining rodha, punika tamtu wungsal-wangsul dhawah ngandhap lan nginggil, inggih punika gêsanging titah ingkang tansah tumimbal lair. Sapunika sagêdipun dumunung wontên ing rodha sampun ngantos tumut mubêng mangandhap manginggil kêdah dumunung wontên ing indhên utawi as. Indhên utawi as punika sampun kagalih indhên ingkang taksih katingal mubêng, nanging anyiptaa [a...]