sampun pogog, botên mawi purwaka tuwin sarasilahipun, punapa malih têmbung ukaranipun cara pasisir jaman kina, ingkang kula anggêp kangge jaman sapunika tumrapipun ing Surakarta angodhêngakên. Pramila sasampuning kula sinau (waspaosakên) lajêng kula dhapuk cara Surakarta, têmbungipun karuntutakên uruting cariyosipun, murih damêl sêngsêm saha dhamangipun para maos. Ewadèntên sarèhning kula rumaos sanès paramèng Kawi, saha mardawèng Kakawin, inggih amung sakadaring acubluk kemawon, botên langkung mêmalar sihipun para maos mugi kaparênga anjêmbarakên panggalih paring aksama, manawi karaos panggalih cuwa ing pamaosipun.