limrahing tiyang kathah-kathah, punika sanès wancinipun tiyang angrêntahakên luh. Jêngandika punika rak gêgolonganing para sujana, tamtunipun sampun botên kêkilapan, manawi sadaya tiyang punika masthi pêjah, kadospundi manawi tiyang amrihatosakên dhatêng lêlampahanipun ingkang sampun botên kenging dipun singgahi (dipun selaki). Semah, anak jalêr tuwin èstri, punika sampun limrahipun dipun upaya, wigatosipun kangge damêl sênênging manah. Jêngandika sampun lêbda dhatêng saliring kawruh, amila suwawi lajêng dipun berata ngênês sêngkêling panggalih, dene ingkang makili anggarap [ang...]