saiki aku nganyut pati (nguntal ambêkan) utawa ngêndhat (niba ing jurang) saya bodho manèh, kuwandaku kaèsi-èsi bakal pinangan ing sato, upama aku mulih marang pratapan, isin marang panêmbahan dene ora susêtya ing laki dhêmên urip dadi endhang arahan, môngka aku wis tau ngrasakake dadi pramèswarining nata sarta kinasihan, lah saiki apa kang bakal dak lakoni, kabèh-kèbèh luput, kang luwih prayoga sarta