KRAMANE WONG MLAKU 1. Mlaku ora kena sinambi mangan utawa ngombe. 2. Ora kena sinambi gojegan, luwih-luwih ana ing dalan gedhe. 3. Kudu tansah ngati-ati, ngawasake ngarep lan ngerti kahanan kiwa lan tengen. 4. Yen mlaku bareng wong tuwa becike ana mburine. 5. Umpama ndhisiki tindake wong tuwa becike uluk-uluk : “Nyuwun pangapunten, kula ngrumiyini.” 6. Manawa liwat ing sangarepe wong kang lagi lenggahan becike uluk-uluk : ”Nuwun sewu ndherek langkung.” 7. Mlaku ora kena nyeret utawa ngentebake sikil. 8. Mlaku ing sisih kiwa. 9. Mlaku ing dalan ora kena jejer-jejer, kena jejer loro. 10. Manawa mlaku lanang wadon, becike sing wadon ana ing kiwane lanang. 11. Manawa nyabrang ing zebra cross, sing putri dialing-alingi saka arahe kendaraan. 12. Mlaku ora kena bengak-bengok. UKARA (KALIMAT) Ukara yaiku tuturan kang ngemu makna jangkep(ganep). Tuladha: Ani nyapu latar. – Ukara lamba prasaja(kalimat sederhana), yaiku ukara kang kedadeyan saka 1 Jejer(subjek) lan 1 wasesa(predikat). Tuladha: Regane(J) murah(W) Candra(J) nyapu(W) Pasare (J) regeng banget(W) Koperasine (J) wis madeg(W) Dagangane(J) warna-warna Ukara ing ngisor iki golekana polane Priyayi iku sugih. Omahe Ahmad ana warunge. Sliramu pancen gemi. Bocah kuwi padha