Ingkang suwau gêsang sênêng-sênêng, tansah ngêtingal-ngêtingalakên kaluhuranipun, sapunika malih grembyang, tansah mêlang-mêlang, botên sagêd tilêm sakeca, sênêng santun sipat dados was, raosipun luhur santun dados miris. Ngrumaosi gêsangipun botên têntrêm dening tansah ngandhut kêtir-kêtir. Dene ingkang dipun sumêlangakên inggih tangganipun. Saupami barang wau sampun luhur sayêktos, têgêsipun sae, sampun têmtu lêlajênganipun inggih saya sae, botên wontên undhuh-undhuhan ingkang nguwatosi.