ubarampenipun wau, ingkang ngawontênakên para wali, utawi inggih manungsa. Sanadyan sampun sarwa jangkêp nanging sadaya wujud para dewa, manungsa, sato wana sapanunggilanipun wau, tamtu dèrèng gadhah daya mobah lan mosik punapa-punapa, manawi botên kanthi purbawasesanipun juru ngringgit (dhalang). Punika gathuking pralampita tumraping Kaislaman kalêbêt: iman ingkang baku (kapisan), sanadyan wontênipun jagad raya saisinipun punika inggih saking karsanipun Allahu Ta'lla, nanging sadaya wau inggih botên badhe sagêd gêsang kanthi mobah lan mosik manawi botên dipun gêsangakên dening Allahu Ta'alla. (ngandêl kita ing wontênipun: Allah). Badhe kasambêtan.