3 angaji-aji marang wêsi aji kang wis dadi kalumrahane, anggon-anggonane wong Jawa kajaba kopèn ora nai: iya ora ngilangake rêga yèn ana butuhe diêdol, dene ngajèni wêsi aji karaton, kajaba ana alate (kang ngandêl) kalêbu ing tatakrama, mênawa kowe ora gêlêm nyêmbah marang kangjêng kyai agêng (wangkingan pusaka karaton) dening ora wêdi ing walat: kêna, sarta iya bênêr, ora mêsthi kuwalat, nanging kowe diarani: kêbo, sarta yèn ngunus kêris: walikên, gandare cêkêlên tangan têngên, banjur unusên, iku mungguh, mungguhing wong kang ora ngajèni marang wêsi aji.