Ing sawijining dina wayah sore kabênêran malêm Ngahad, Radèn Ngabèi Harjasuwarna sarean ing kursi dawa karo maos koran, garwane ngrenda pinarak ing kursi ngadhêpake meja, kang ing dhuwur ana lampune padhang kêncar-kêncar, putrane lanang ontang-anting aran Radèn Bagus Harsaya, kang lagi umur sawêlas taun, sinau lungguh ing sandhinge ibune, dumadakan sumlonong matur: Bu, bu, genea, bu, wong-wong kok ana sing dadi kuli, kok ora milih dadi priyayi kaya bapak mangkono, dadi