Sarêng Sadka enjingipun tangi, bingahipun tanpa upami, awit piyambakipun rumaos sampun wontên ing donya malih, padhanging srêngenge nyoroti badanipun karaos sakeca sangêt. Kanthi gumun Sadka ningali ing kiwa têngênipun, lan ing ngriku piyambakipun nyumêrêpi bilih sajatosipun wontên ing pinggiripun lèpèn Wolso, ing sacakêtipun kitha Nopgorod. Piyambakipun ningali ing têngênipun inggih punika papanipun tilêm ingkang èstri ing kala dalunipun, nanging ingkang èstri botên wontên, ical tanpa lari.