Mila dipun sêbut jêjanganan pêpak wau, liripun botên ngêmungakên gêgodhongan ingkang eca katêdha kemawon, malah dumuginipun gêgodhongan ingkang anggadhahi raos pait ugi dipun morakên, kados ta godhong pare, katès, gêmpol, luntas sapanunggilanipun kangge gudhangan. Mênggah ing kajêngipun: daya angsaripun anyawabana dhatêng ki jabang bayi. Rèhning sapunika sampun pupak pusêr, wiwita wanuh kalihan sari-sarinipun têtuwuhan wuluning bumi, supados tawar dhatêng sarap-sawan, sabab jabang bayi punika kaanggêp satunggaling jiwa ingkang nêmbe manjanma, saking ngalam kaalusan dhatêng ngalam donya, dados prêlu kêdah dipun manuhakên, inggih lêrês dèrèng sagêd nêdha, namung sagêda kasawaban saking daya alus kemawon, utawi kêtumusan saking toya sêsêpaning biyung. Badhe kasambêtan.