Tuwan pangarsa, kiranging pangaosipun para bangsawan ing Eropah, ngantos sawênèh wontên ingkang gadhah tanduk nyapèlèkakên manawi kapêthuk sêsarêngan lumampah ing margi, punika sababipun saèstu saking weyanipun piyambak, botên angênut lampahing jamanipun, kalimput kagêngên anggène manah badanipun piyambak, kaluhuran sarta kawibawanipun piyambak. Makatên punika mugi dadosa pêpèngêt, tuwan pangarsa.