Nalika taun 1898 kalane ing Punjab usum lelara pes ing antarane rakyat tuwuh kewuhane kang gedhe banget. Kabingungane rakyat iku akeh kang kadadiyane lantaran anane aturan-aturan bab panyegahing lelara kang kudu katindakake nganti angluwihi kasamarane marang anane lelara mau sajrone kabingungan iku dumadakan ana sawijining yogi teka saka pratapane ing Amritsar deweke linggih ing sacedake ing panggonan patandhon banyu sanjabaning kutha dheweke banjur kongkonan sawijining murid supaya aweh weruh marang wong akeh yen tekane deweke ana prelune arep nyingkirake anane pageblug pes ing kutha iku,sawijining prajanjian kang katetepake iya iku para wong wong sugih ing sajroning kutha iku, gelem mendem deweke duwit sapantase perlu kanggo nyadiyani pangan marang wong wong miskin, nyata temenan pageblug pes mau banjur bae sirep ora nganti nular maneh ing sajroning taun iku ing kutha Amritsar ngalami kaslametan.