Panatacara kerep diparagakaké déning wong lanang. Nanging, ora mokal yèn adat iki uga diparagakaké déning wong wédok. Ngrantam utawa ngrakit adicara murih gancaré acara dadi tugas bakuné. Ora mung iku, kadhangkala Panatacara uga kudu bisa gawé regengé swasana kanthi kaprigelan-kaprigelan (wis) diduwèni, kaya déné nembang ("nyanyi"), nggecul ("humor"), sulapan, lsp. Nanging bab kaprigelan iku ora awujud baku. Bab iku mung rerenggan ("rerenggan") kanggo ngregengaké swasana, nalika acara katon nglangut tanpa paragan ("hiburan") apa-apa. Kanthi dhasar mau, wong sing wis sinebut Panatacara kudu (sakora-orané) mumpuni kabèh bab sing ana gandhèngcènèngé karo bab budaya Jawa.