kinanipun ingkang mardi basa, tabe-tabe ing asmane [9], Raden Ahmad pukulun, nalikanya babat ing giri, kêsaput rêrêping gyan, warandha Nyi Umum wisma mancil pinggir wana, atur sêgah dhaharan kadi puniki, Raden Rahmad duk dhahar.