Wangsulanipun tiyang jalêr sêmu kagèt lan ngungun, wicantênipun: êlo, kowe apa pangling karo aku, êmbokne, pitakonmu kathik nganggo angudubillah barang, têkaku ing kene iki ora arêp aganggu gawe apa-apa. Kowe elinga, êmbokne, aku iki anake pamanmu, dadi kabênêr nak dulurmu dhewe, lan uga wis dadi bojomu, mula aku bêngi-bêngi têka mrene iki, prêlu sêlak kangên, marga wus lawas bangêt anggonku pisah karo kowe.