anggone kaya mangkono mau satêmêne rak mung saka gêcule bae, utawa saka kêkurangan ing têmbung, nganti anggone nyaritakake dibiyantu ing polah sing tumraping kasusilan diarani ku- rang-a-jar, utawa kurang urmat. Dadi ora saka olèhe arêp nêrangake utawa nyêthakake panggambare, nanging sabênêre ya wong ora ngrêti ing tata. Nanging Kang Garèng, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina bae padha dibanjuranedibanjurake. manèh.