Sadumugining têngah wana Mariyam kèngêtan kala alit-alitanipun, enggal nrancag ing wit agêng. Pangangge sarta sêpatunipun dipun bucali, jalaran makèwêdi anggènipun badhe mlembar-mlembar ing wit-witan. Sapunikanipun namung kantun kathokan kalihan rasukan kandêl kangge kêmul sarta kangge jagi-jagi sampun ngantos dhèdhèl-dhuwèl kenging êri bêbondhotan. Dèrèng ngantos têbih, Mariyam kèndêl mônggamara kados badhe lajêng, kados badhe wangsul. Anggènipun mangu-mangu punika margi kèngêtan, yèn margi ingkang badhe dipun ambah punika sakalangkung gawat, môngka namung ambêkta pistul kothongan. Upami nalika mlajêng wau mawi ngrêbat sabukipun Malbin, ingkang kêbak patrum, tamtu kenging kangge nanggulangi mêngsahipun, samôngsa katêmpuh ing singa utawi kewan galak sanèsipun.