Dhanyang iku roh sing manggon ing gunung, sumber, désa, angin, utawa bukit. Danyang dipracaya déning wong Jawa manggon ing pundèn. Akèh wong kang pracaya danyang iku bisa dijaluki pitulungan. Pahala kanggo danyang ya iku slametan. Danyang dudu ruh sing nganggu nanging malah ngayomi masarakat dhusun. Danyang iku asliné ruh leluhur saka désa kang wis sèda. Leluhur iki wong kang sepisanan mapan ing sawijining dhusun.