?We hla Pak, nek Bapak kuwi kersa lumrah kaya anak buah, mesthine uripe rak ora kaya ngene iki. Ing atase Kepala kantor, bos nggon proyek gedhe, kok karo anak buahe wae kalah.? Grenenge Bu Dakdo saben-saben mojokke garwane. Pak Dakdo mendel terus tindak. Muga-muga Pengeran paring rejeki mirunggan, lan mbikak atine garwane, ngono batine. Sidane ulang tahune Narto regeng, gayeng, senajan prasaja ning semu wa lan kabeh marem. Narto entuk kadho werna-werna saka kancane. Ana buku, tas, sepatu, baju, H.P, lan akeh makanan kalengan. Ing antarane kadho sing dibukak, njeron H.P. iku ana voucher undian. Sawise tutug olehe ngiling-ilingi gage voucher iku ditulisi nama komplit (identitas dhiri) sarta nomer tilpune pisan. Sawise rampung banjur dikirim menyang kantor pusat perusahaan HP kasebut. Bab mau dening Narto mung disidhem wae ora kandha karo sapa-sapa kejaba bapak ibune. Pak Dakdo nanggapi ature Narto mau banjur ngendika : ?Nek kowe arep meneng wae kuwi wis bener, hiya nek tenan. Merga jaman saiki mono akeh wong sing pinter apus-apus, jare entuk hadhiyah iki ? kuwi, ning syarate kudu ngirim dhuwit dhisik sing gunggunge ngarani akeh. Kowe wis bener Le, ngirimke identitas dhiri marang sing kawogan (kantor pusate). Sabanjure awake dhewe keri nunggu, ning rasah dipikir mundhak ngebot-boti nalar.? Narto manthuk-manthuk mundhi ngendikane bapakne. Nuli ature : ?Inggih kok, Pak, kabegjan lan alangan punika mboten saget dipun suwun lan mboten saget dipun selaki. Pak Dakdo mesem mireng ature putrane, ketok yen pikirane wis wiwit diwasa. Let setengah sasi karo