deleging gumelar, karana sing pangwasane, dadi ananing dumadya, krana kwasaning atma, Gusti Allah Maha Agung, nenggih Pangeran priyongga.20. De ngaurip mratandani, marang ananing Pangeran, nanging ywa kisruh, awit krana ananing wang, Pangeran nuli ana, marga ingsun kang nyebut, ngarani si Maha Kwasa.21. Iku wong kang lara baring, rumongsa wasis angucap, ceta miring pikirane, nekat ngaku wicaksana, kwasa nganaken Allah, mranata kalawan ngatur, tibake mung wong keparat.22. Iku pangerti kaplesit, Pangeran databpa asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane