Dados sampun têtela manawi hawa punika prêlu piyambak tumraping ngagêsang, langkung prêlu tinimbang têdha utawi toya, amargi tanpa toya utawi tanpa têdha tiyang punika taksih sagêd gêsang ngantos dintênan, nanging manawi tanpa hawa namung mênitan sampun pêjah. Namung katingalipun tiyang punika botên ambêtahakên sangêt dhatêng hawa wau, amargi angsalipun hawa punika prasasat tanpa kangelan, ing pundi-pundi sajagad wontên utawi kêbak hawa.