Sasampunipun ngandika makatên, sang prabu lajêng jumênêng saking palênggahanipun, nimbali putra kapenakan nata ingkang kaajak lumêbêt ing kamar saha lajêng kadangu punapa sagah dados semahipun utusanipun Prabu Kaliyên wau. Nanging sang putri botên ngaturi wangsulan punapa-punapa kajawi namung gèdhèg kemawon. Sang prabu ingkang ing sêmu ajrih dhatêng utusan wau, nêdya amêksa dhatêng Dèwi Sabawa supados puruna anglampahi. Saking adrênging krêsanipun sang prabu wau, ing wusana sang putri lajêng umatur: