Nabi Musa tumuntên anggayuhakên têkênipun manginggil, sanalika lajêng wontên gêlap thathit lan jawah woh. Salaminipun ing tanah Mêsir kaênggènan ing tiyang, dèrèng naté kambah bancana ingkang makatên, kêkajêngan sami êsol, punapadéné manungsa lan kéwan ingkang sami wontên ing sabin sami ambruk margi saking jawah woh wau. Saksana pringon gupuh animbali nabi Musa lan Arun, pangandikanipun: "Ing sapisan iki ingsun wus rumôngsa luput. Sira andongakna maring Pangéran, gêlap lan udan woh sirêpa!" Nabi Musa tumuntên mêdal saking sakèthènging nagari lajêng angêgarakên astanipun manginggil, sanalika jawah woh lan gêlap lajêng sirêp. Nanging pringon ugi taksih puguh kados ing wau kémawon.