aran ala lan becik iku sejatine mung gumantung ana ing panganggeping ati. Apa kang lagi disenengi ati, iku kang katon becik, alane kalimput. Apa kang lagi diewani katon ala, becike kalimput. Wong kang watak korupan, sadhengaha kang lagi disenengi dhewe panyanane iku kang bagus dhewe. Ana paribasan, wong dhemen ora kurang pangalembana, wong gething ora kurang pamada. Sarehne wis kinodrat dening Pangeran, manungsa padha dhemen