[...rêp] nguyuh. Awit kakêcèh punika manawi sukunipun kêdangon kêkum ing toya, raosipun lajêng asrêp. Sarèhning sampun botên wontên bêntèr, asrêpipun lajêng rumambat ing badan sakojur, sarêng dalu kawêwahan asrêping hawa ing wusana padharanipun saya asrêp. Ingkang makatên wau andadosakên kêrêping nguyuh kadosdene bèsèr. Môngka lare punika manawi sampun tilêm lajêng sakecanên, ngantos botên kraos manawi salêbêtipun tilêm punika nguyuh. Dados piwulang wau sampun jarwa.