Ngrêsiki mripat bayi punika botên pêrlu sabên dintên, amung yèn pêrlu kemawon, inggih punika manawi mripatipun katingal rêgêd. Toya ingkang kangge ngrêsiki botên kenging sadhengah toya, kêdah ngangge toya matêng, dene panyekanipun botên kenging sadhengah kemawon, kêdah mawi kapuk kapas sacuwil, lan malih kapuk wau yèn sampun kangge botên kenging dipun angge malih. Bilih botên wontên kapuk kapas, mawia gombal ingkang alus ingkang taksih enggal, sarta bilih mêntas kangge, lajêng kakumbaha ingkang ngantos rêsik. Kapas utawi gombalan wau yèn mêntas kangge nyeka mripat ingkang satunggal, botên kenging kangge nyeka satunggalipun malih. Dene ingkang dipun seka suluhan lan urang-uranging mripat kalih pisan.