Nanging yèn mirid nalare, rasane iku iya bisa nyrambahi mênyang sapa bae, sanadyan bocah pisan iya ora beda, mung cak-cakaning rasane kang beda, tôndha saksine yèn bocah uga duwe rasa bab gêndhing, kayata yèn nuju krungu suwaraning gamêlan reyog: mung, mang, mung, jir. Iku banjur lincêg-lincêg, dadi nandhakake yèn krasa.