Panganggone yèn anglayat, mung miturut panganggone yèn jagong, kaya kang kasêbut bab kaping I tumêka bab kaping 3 ing dhuwur mau, ananging nganggo sabuk dhasar irêng, dene kang olèh pakurmatan nganggo kasêbut ing dhuwur iki, yèn kang tinggal donya prikônca utawa bojone, bapa biyunge, mara tuwa lanang wadon kang tunggal saomah, dene kang kasripahan, panganggone kaya yèn duwe gawe têtakan, nanging uga sabuk dhasar irêng.