senapati kang asikêp gandhewa, (langkaping dewa) iya kang daludake aciri wanara, nadyan para ratu kabèh iku ngumpul dadi siji, ora môntra-môntra bisa lumawan ing aku. Dhumawahing jêmparing taksih tanpa kêndhat, sariranipun Bisma kataton arang kranjang, godhaganing tatu botên wontên kalih nyantun. Surya dèrèng sêrap Bisma sampun dhawah saking ratanipun mujur mangetan, saking kathahing jêmparing ingkang tumancêp ing sariranipun, mila sariranipun sang mahambêg darma botên kambah ing siti, dados kadosdene sumèlèh sanginggiling pasareyan jêmparing ingkang kadêgakên, ing nalika Sang Bisma dhawah, panjênênganipun wuninga bilih surya lumampah ing iring kidul, dewa sami manguwuh: "he he sutaning Gangga, lasing senapati sadunya, pagene anglilahake uripira surya lumaku ing iring kidul," "Sang Bisma amangsuli sora: kula taksih gêsang punapadene taksih sangkêp èngêtan kula." Ing nalika Bisma kadhatêngan utusan maharêsi ingkang amancalawarna paksi Swan (Zwanen) andangu kados ing nginggil wau, Sang Bisma matur: sadangunipun surya taksih lumampah wontên ing iring kidul, "kula botên badhe oncat saking dunya, dene wangsul kula dhatêng padunungan kula lami, bilih surya sampun lumampah ing iring lèr. Awit saking pangwasa paringing sudarma kula