Amila ing sarèhning sadaya-sadayanipun kados ingkang kasêbut inginggil, tumrap bangsa kêkalih wau sampun prasasat dipun sami kemawon, wusananipun satunggal lan satunggalipun inggih lajêng botên irèn utawi botên rêbat unggul, têgêsipun: bangsa Tionghoa inggih botên ngrumaosi langkung inggil drajatipun tinimbang tiyang Jawi, makatên ugi kosokwangsulipun. Jalaran saking punika ing sarèhning bangsa kêkalih wau ing salami-laminipun anggèning sami nandhang bot-repoting gêsang saha kawontênanipun namung nunggil misah kemawon, amila grêngsênging gêsangipun inggih gampil kêmpalipun. Langkung malih bangsa Tionghoa ingkang sampun sami wontên ing tanah Jawi prasasat purun ngrasuk babar pisan dhatêng sadaya kawontênan Jawi, kados ta: bab tatacara lan sapiturutipun.