tatiyang Mêndhangkamolan, ingkang sampun inggaguruanggaguru. dhatêng kula, pêjah sapisan, gêsang salaminipun. Paman, mugi dipun pitajêng dhatêng kula, botên ngantos kalampahan kula pêjah. Katuruta pikajêngan kula, kasaosna dhatêng sang prabu: dadosa dhaharipun, yèn sampun angsal ingkang kula suwun, sang prabu amêsthi badhe botên cuwa, awit kula sagêd damêl tiyang. Sanajan karsa andhahar tiyang sadasa sadintên, kados botên kirang. Patih Tênggêr amangsuli: môngsa boronga karsa sampeyan.