Tuwan Anu: Kula kala rumiyin inggih botên doyan. Wiwit kula doyan srutu kala kula kesah dhatêng Bêtawi kalihan Tuwan Karêl. Wontên ing mêrgi sangu kula linting têlas, kônca kula Tuwan Karêl wau nyukani srutu, ngantos dumugi ing Bêtawi kula udud srutu kemawon, wusana lajêng nyakot dumugi ing sapriki. Kêpriye Sidin, srutune kobalèkake apa ditampani.