Sayêktosipun saupami têtiyang dhusun punika botên kapêksa kêdah ngawontên-wontênakên arta, jalaran kêdah ambayar paos ingkang wujud arta wau, kados-kados rêkaosipun inggih botên badhe sangêt-sangêt kados ing jaman samangke punika. Awit miturut kabar, pawêdalipun siti umumipun sae. Têgêsipun: ingkang dipun têdha sabên dintên anyêkapi. Malah miturut pawartos ing sêrat-sêrat kabar, kabêtahan padintênanipun sanès-sanès, kados ta: lisah, sata, kopi, gêndhis, tèh lan sasaminipun inggih botên kapintên. Jalaran têtiyang dhusun wau kathah ingkang sami nindakakên: dagang lintonan. Inggih punika tiyang ingkang gadhah wos, ing mangka bêtah dhatêng gêndhis, wosipun wau lajêng kalintokakên dhatêng tiyang ingkang gadhah