[...butan,] tumrap para darahing kadipatèn Mangkunagaran, katitimasan kaping 23 Oktobêr 1936 ôngka 28, pangrèh Narpawandawa katêtangi manahipun, lajêng ngèngêti sêrat paturanipun katitimasan kaping 9 Nopèmbêr 1935 ôngka 59/512, sarta kaping 29 Pèbruari 1936 ôngka 10/525 amila nuntên adamêl parêpatan agêng mirunggan, nalika ing dintên Jumungah sontên tanggal kaping 9 April 1937, wontên ing Wuryaningratan, prêlu angrêmbag bab sêsêbutan wau, amargi miturut suraosing sêrat kêkancinganipun kangjêng guprêmèn kasêbut ing nginggil, samangke kaluhuranipun panjênêngan dalêm nata, amung kasamèkakên kalihan para kadipatèn, makatên punika pangrèh Narpawandawa mastani dèrèng lêrês sarta botên sakeca tumrapipun karaton dalêm, amargi wêwaton aluran (babad-babad) saha kawontênan ingkang gumêlar kasumêrêpan ing akathah, botên sagêd kadipatèn punika kasamèkakên kalihan karaton.