[...nèsipun,] aturipun para guru wau, sarèhning wontênipun kados makatên wau kabêkta saking pangugungipun Ki Tanujaya, amila sêtiyaripun botên wontên malih kajawi namung kapisahakên kalihan Ki Tanujaya, amargi manawi taksih dipun êmong dening Ki Tanujaya, salaminipun botên wande namung dados rare ugungan kemawon, ananging Kangjêng Kyai Imam Bêsari botên wêntala ngesahakên dhatêng Ki Tanujaya bilih botên mawi jalaran sabab ingkang prêlu, makatên malih bab punika, sarèhning sampun kapratelakakên dhatêng ingkang êmbah sagêd ugi sanès dintên Ki Tanujaya lajêng dipun timbali dhatêng nagari Surakarta.