Botên dangu kapal sampun katingal labuh, nanging taksih têbih, saha lajêng katingal wontên tiyang numpak baita nuju dhatêng dharatan. Tuwan Harwey sampun ngaglah wontên ing pasisir, sarêng sampun katingal cêtha bilih ingkang wontên ing baita Tuwan Smith, Tuwan Harwey lajêng nglawèkakên tangan minôngka suka sasmita pambage wilujêng, wusana baita dumugi ing pinggir, Tuwan Harwey nyandhak tanganipun Tuwan Smith dipun gèrèt minggah saha lajêng têtabikan antêp têrus ing manah. Salajêngipun lajêng sami dhatêng pamondhokan. Salêbêtipun taksih lumampah, Tuwan Smith pitakèn: Kapriye ambêre, apa wis ngalumpuk akèh, yèn durung, aku arêp ngêntèni ana ing kene nganti sawatara dina, awit aku wis kabacut nyaguhi mênyang para lêngganan, yèn têkaku sagêdhagan iki bakal anggawa akèh. Anane aku nyaguhi mau, saka ngrêti yèn ing môngsa ngene iki akèh ambêr.