turu. Uwong bisa masthi ênggone mapan turu, nanging ora bisa masthi sangate turu, lan ora bisa ngarani sêke turu dhèk mau jam pira, dadi ora wêruh (kaya wong mati), kang mangkono iku mratandhani: turu iku ora liya mung lèrèning pôncadriya. Mara bocah loro konên dhisik-dhisikan turu, sing mênang dhisik: kêna nothok sing kalah. Sapa wani totohan bisa turu ing wayah jam sanga thèng. Turu iku lèrène êlèk, wajibe wong turu: yèn lêbar mêlèk, ora wajib turu sadurunge mêlèk. Mangan lan turu iku seje karo utang-utangan, wong arêp mêlèk nonton wayang limang dina, ora kêna diêmpingi turu dhisik têlung dina, wong arêp pasa pitung dina, sanajan sadurunge iku wis mangan warêg