Tiyang mêndêm ingkang makatên wau saya dangu saya sangêt karaosipun, wêkasan lajêng ambruk saênggèn-ênggèn, wontên ingkang dhawah ing galêngan sabin utawi sumampir ing tanggul-tanggul pinggir margi, gêrêng-gêrêng sarta luntak-luntak, nanging sampun botên èngêt punapa-punapa, wêkasan tilêm ing ngriku. Lare-lare ingkang ningali salong wontên ingkang anggodha, murih ingkang mabuk wau nêpsu, sabab sanajan ngudaga, pamanggihing lare môngsa nyandhaka palajêngipun. Sumôngga para mudha kagaliha, punapa tiyang wau botên kaanggêp tiyang gêmblung, punapa botên nistha tiyang sêpuh kangge dolanan ing lare.