Ingkang punika Yusak lan Kalèb panunggilanipun têlik wau, lajêng sami angayêm-ayêmi Banisrail. Wicantênipun: "Tanah kang wus taktiliki iku dhasar luwih déning bagus, bokmanawa Pangéran sudi marang aku, amêsthi aku padha pinaringan ta-[119]nah iku, mung kowé baé aja baléla maring Pangéran lan aja wêdi marang wong Kênangan iku! Sabab pangungsèné wong iku ora ana, môngka aku jinangkung déning Pangéran." Ananging pangayêm-ayêmipun Yusak lan Kalèb dhumatêng Banisrail kapurih kumandêla ing Pangéran wau tanpa damêl, malah tiyang kathah sami alok-alok: "Wong loro