Boyongan pitung dasa èwu wau, sadumugining nagarinipun lajêng kaladosakên konjuk ing ngarsanipun sang ratu jim Mahan, majêng satunggal-satunggal, prêlu dipun uningani kawujudanipun. Sarêng dumugi kula (Tamim) ingkang majêng ing ngarsanipun sang ratu, ing ngriku dèrèng ngantos kadangu punapa-punapa, kula nyêbut asmaning Pangeran, Sang Ratu Jim Mahan midhangêt panyêbut kula wau, sakalangkung kagèt ing galih, sanalika lajêng andangu: Kowe iku sapa jênêngmu, lan sapa kang nêkakake kowe ana ing talatah nagara jim kene iki. Wangsulan kula: Nami kula Tamim, wondene ingkang andhatêngakên kula dumugi ing nagari jim, punika jim agêng inggil ingkang kula dèrèng sumêrêp namanipun.