Dene kosokwangsulipun: tumrap tiyang ingkang pancèn botên anggadhahi dhêdhasar lucu, utawi marojol saking ungêl-ungêlan nêm prakawis wau sanajan pambanyolipun dipun kêtog supados ginujêng lan rinêsêpan ing akathah, nanging adhakan malah dipun gêthing, tangèh yèn pikantuka gujêng, nadyan dumunung ing pajagongan. Langkung-langkung upami kadadosna dhagêlan wontên ing paringgitan, bêgja-bêgjanipun pikantuk panggarunêng: ah, lêluconing dhagêlane ora mranani, kajaba kurang kulina, iya dhasar pancèn dudu trahing wong lucu, dadi katara saru pambanyole. Sabab dening kurang luwês, kèwês, gandês, dadi iya ora anduwèni êngês, … tuwin sapanunggilanipun. Makatên tumrapipun wontên ing kalangan ringgit tiyang