Kendhang wontên ing kitha Kadhiri, utusan inggih sampun kêpanggih sarta nyukakakên sêrat. Ki Sumabrata enggal amaos sêrat, suraosipun, Ki Sumabrata, jêngandika tinimbalan rama prabu dhatêng Kartasura, kangjêng rama karsa amalês kasaenan dika, sabab kalanipun kangjêng rama binêthekan rumiyin amargi saking atur dika dhatêng Sunan Mangkurat. Wontên pabêthekan ngriku kangjêng rama sangêt ênggènipun nyênyuwun ing Gusti Allah, supados jumênênga nata, ing mangke sampun kalampahan jumênêng nata, mila kangjêng rama wau sumêja malês ing sih andika, akathah-kathah pangipuk kang mungêl ing sêrat wau. Ki Sumabrata sasampuning maos sêrat sangêt bingah ing manahipun. Nuntên akèn pradandosan dhatêng anak bojonipun. Sarêng wanci dalu Ki Sumabrata lolos saking ing kitha Kadhiri, anilar gustinipun, sampun kêpanggih kalihan