bisa nyarèhake lakuning napas. iku wêtuning gêtih kang saka pancuraning jantung kang sisih kiwa. iya iku diarani gêtih sukci. Iku uripe prasasat êlung bae. Beda uriping thêthukulan iku padha tanpa bêbalung kabèh. kaya ta jantung iku kawasa tarubus tatuwuhaning otot kang saka utêg têmpur ing pramana. punapadene saking utêg. saka ing utêg. têmpuraning gêtih iku. lèrèhing karsa anajêmake urubing pramana. kang saka ing jantung padha diarani otot pramana. Beda manungsa kang mardi sirêping hawa lan nêpsu. Manungsa manawa tansah madêg trimurtine.mangkono uga kewan kang bodho dhewe akale iya ngungkuli sakabèhing thêthukulan. dadi têtelane dumadi iki êndi kang akèh balunge. Kang mangkono iku kêna sinêbut adêging trimurti manèh. panon iku lêgawaning pramana. kapindho saka ing utêg. mulane rupa irêng. barêng wus tumêka ing kono salin rupa irêng. kang kiwa rupane abang. ananging ilining gêtih mau ora dadi sawiji. ing kono banjur campur karo mani. têrkadhang anduwèni lara budhêg sarta bisu. Tajêming pramana kawasa narik sari sarasaning jagad raya. mungguh otot rong prakara mau padha andarbèni upakarti dhewe-dhewe. panon iku kawasa mandum upakartine patang prakara. Ing saupama ana manungsa balunge luwih saka rong atus têlulas. utawa cacing. manawa kewan sapanunggalane ora ana samono. padha mêncar manut salakune dhewe-dhewe. adat adoh lêlarane lan cilakane. amêsthi arupa putih sumunar kuning amarakata. têmah dadi abang manèh. iya akèh panggraitane. Sakèhe balung mau padha dadi lêgawaning panon. sarta banjur kawawa angubêngi sakubuking angga iki kabèh. tansah angêgungake tancêbing cipta kang wêlas asih. ana ing kono mau padha tumanduk ana ing panon. pangarangipun Bagawan Yogiswara. kaya ta: