Petruk : Koran mangkono mau bisa dadi kauntunganing para nasionalis, sêmono kuwi yèn tumindake bisa cukup têmênan, têgêse: pawitane cukup, para redhakture mumpuni ing kuwajibane, mêngkono uga punggawa liya-liyane iya kudu sing mrantasi marang apa sing kudu digarap, cêkake anggêr bisa anjajari karo koran Walônda liya-liyane, nanging nèk mung satêngah-satêngah bae, kok iya jembit, dhing. Jalaran aku dhewe dhèk biyèn wis tau ngalami, ana pakumpulan Jawa ngêtokake koran nganggo basa Walônda. Pawiyatane tur ya rada cukup, kapintêrane redhakture sêdhêng, nanging sarèhning anane korane mau durung bisa padha karo koran Walônda liya-liyane, para têlèk Jawa iya sathithik sing padha kêrsa dadi langganan, wusana sajroning sataun koran mau iya banjur andadak diaturi pènsiun bae. Wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.