[...rangane] diowahi, ana sing dadi jèngkèl, malah ana sing mêtu dadi lêngganan, marga ora dipacak karangane, lan sapiturute. Kajaba kuwi kowe aja kalalèn, carane ngarang siji-sijining wong kuwi beda-beda, up rêdhaktur ora bisa mêksa supaya ngarang cara awake, dadi pamacake karangan-karangan saka jaba kuwi sabisa-bisa iya dilugokake, sing diowahi ya mung sing prêlu-prêlu bae, mulane tumraping basane iya ora bisa ajêg bêcike kaya dene basa Surakarta, wis, samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake.