Namung kemawon wajibipun tiyang sêpuh kêdah tansah suka kamardikan ingkang ombèr, suka pangayoman ingkang cêkap dhatêng pun lare. Sarta manawi sampun cêkap pambudidayanipun, lajêng kapasrahakên dhatêng pêpêsthèning lare piyambak.