Wiwit jaman rumiyin ing apdhèling Nganjuk sisih lèr, wontên rêrukunanipun para jêjaka, ingkang kawastanan sinoman. Sinoman punika dipun kêpalani salah satunggiling lare ingkang micara sarta sagêd momong kônca, sarta kêbayan satunggal. Mênggah pranatanipun makatên: sabên dhusun para jêjaka sami kawajibakên têtulung dhatêng tiyang ingkang gadhah damêl mantu tuwin sunatan, kapurih mêndhêt kajêng utawi godhong dhatêng wana, andamêl tarub, sasaminipun. Ingkang gadhah griya namung ngingoni thok,