ingkang nglampahaken mobah mosiking tiyang, sanajan ing salugunipun ki dalang ingkang makarya. Sok tiyango yen kaoncatan Hyang Moho Suci tamtu nglumpruk kados Gatotkaca kecalan gapit.Hyang Widhi ingkang kapatah ndarbeni ringgit sadayanipun. Puniko anedahaken sanadyan Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tetiyang, mboten ateges ingkang kagungan. Puniko kagunganipun Hyang Widhi.Hyang Moho Kuwaos amriksani, ugi ingkang kagungan dalem (kangge ringgitan) lan sadayanipun. Hyang Moho Kuwaos mboten angawisi utawi anjurungi sadaya pakartining tetiyang. Puniko sampun dados jejibahanipun Hyang Moho Suci.Poro maos ingkang linuhung. Puniko gegambaran ingkang kulo mangertosi, tamtu panjenengan kagungan gegambaran ingkang langkung wiyar. Monggo nyerat ing komentar, ing pangangkah saged nambah wawasan kulo dalah poro maos sanesipun.BebukoKatah tetiyang anyebataken nami ingkang kalintu.Ingkang leres Arjo Sopuro, sanes Arjo Sepuro utawi Arjo Seputro. Sekolah namung ngatos klas 3 Sekolah Dasar. Saged maos lan nyerat nanging sakedik. Mitranipun, Pak Kemi, malah babar pisan mboten nate sekolah. Wonten ingkang nyerat tahun kelairannipun 1916. Nanging mboten wonten catetan utawi bukti kekancingan ingkang saged kawaos ing bab puniko.- - - - - - -Puniko carios ingkang kapendet saking kulowargo caket pak Arjo Sopuro.Tiyang sepuh (bapakipun) pak Arjo puniko asalipun saking Aceh. Naliko taksih jejaka kesah dateng Solo (Surakarta) awit wonten saderekipun ingkng manggen ing Solo. Satunggaling dinten pengin dateng kito Kediri.Ing Kediri (Pare) kepanggih jodonipun, nikah, lan lahir jabang bayi jaler, dipun namekaken Rohiman.Ing salajengipun wangsul malih dateng Solo bade pados pedamelan. Angsal pedamelan ing Kereta Api (PJKA). Ing satunggaling dinten tampi kabar yen anakipun (Rohiman) sakit. Ing tengah lampah dateng Kediri, mampir ing kito Nganjuk pados jampi. Kepanggih tiyang sepuh ingkang nyebataken yen anakkipun sampun pejah. Tamtu kemawon warta puniko andadosaken kaget lan sanget nyisahaken penggalihipun. Nanging tiyang sepuh puniko angengken pados tolo (omah tawon) dipun kengken mblonyohi, lan ameling, yen mangke saras, supados gantos nami Arjo Sopuro ingkang tegesipun tetep gesang (Arjo) awit saking pangapuro (Sopuro) saking Hyang Moho Kuwaos.(Yen cariyos puniko nyoto, dados prastawa "racut" ingkang bade kalampahan ing wulan Pebruari 1954 puniko saget kanamekaken pengalaman "pejah" ingkang kaping kalih).Pak Arjo namung gadah saderek satunggal, pawestri, ingkang katelah Bu Sani, awit dados sisihanipun Pak Sani (almarhum).- - - - - - - - -Kampung Koplakan puniko manggen ing tengah kito kecamatan Pare, aben ajeng lan Peken Lami. Naliko samanten, kampung ingkang rupek puniko dipun panggeni tetiyang kalawan pangupo jiwa sakecandakipun. Sapuniko, sasampunipun langkung saking seket tahun, taksih katingal rupek, dereng katata rapi.Ing kampung puniko, kautamaning Pak Arjo Sopuro katingal mrojol selaning garu. Ing antawisipun sipat ati ingkang keras, tegesipun mboten miyar miyur, jujur lan tamtu netepi janji. Paraga ingkang kosok balen lan jamakipun tetiyang ing ngriku. Ing wuri, (tahun 1952) kekesahan dateng pundi-pundi namung sarana dokar. Sanadyan sampun wonten mobil kangge ngangkut tetiyang, nanging taksih awis awis wontenipun. Poro sudagar mas barleyan saking Kediri, sasampunipun keliling nawekaken daganganipun ing daerah Pare, yen bade wangsul dateng Kediri, mboten ambekto kekarening daganganipun, awit kuwatos yen kedalon ing margi. Poro sudagar puniko anitipaken daganganipun dateng Pak Arjo, parogo ingkang kasusro saged kapercados.Bedak ingkang kangge cukur rikmo puniko, ngantos sapriki taksih kados wingi uni, meh mboten wonten prabedanipun. Dipun panggeni putrinipun (Mbak Wik) sadeyan sekar sawur kangge nyawur sareyan. Katah warga ingkang sami nyipati yen puniko sanepo supados poro wargo Sapto Darmo tansah anawur ganda arum sarono budi pekerti ingkang luhur.Pak Purboyo, putro ragil, lahir sasampunipun Pak Arjo nampi wahyu sujud. Pramilo, puniko ingkang dipun gegadang dados gegantosing panjenenganipun (Pak Arjo). Ing samangke manggen ing Jakarta, namung kolomongso wangsul dateng Pare.Memitran ingkang raket.Sarampunging perang kemedekaan (tahun 1949) pangupo jiwo rakyat tansaya rekaos. Ing pundi-pundi panggenan kathah tiyang keluwen. Minongko upados ngajengi kahanan puniko, memitran sampun dados kalimrahan. Sesarengan paring rejeki lan tulung tinulung puniko kalampahan ing sadinten dintenipun. Saking puniko, memitran raket antawis Pak Arjo lan kadang karuhipun sampun dados kalimrahan. Poro kadang karuhipun saking sauger kalangan: poro ulah dagang, sopir, kernet, guru lan sapepadanipun. Nanging sadaya saking kalangan tetiyang ingkang sami mlarat. Ingkang manjilo, memitran puniko sanget guyubipun, kados kados sami kaiket dening pakaryan ingkang sadaya mboten anguningani.Pados "tiyang sepuh"Tiyang Jawi anggadahi kasusilan anjunjung tiyang langkung sepuh ing bab panggaotan lan pangupados boga. Tetiyang puniko kaanggep "sepuh" utawi sesepuh.Ing bab puniko, tiyang "sepuh" ingkang anggadahi donga ampuh utawi ngelmu inggil ing babagan kebatosan. Saged ugi tiyang ingkang saged anedahaken dununging agesang utawi saged paring ngelmu. Naliko samanten wonten kalih aliran kebatosan ingkang dados tujuanipun.Sapindah aliran kebatosan Murti Tomo Waskito Tunggal ingkang katah panderekipun. Awit saking klentu lampahipun, inggih puniko mbiwaraken bilih Pak Citro (pimpinanipun) bade sedo tanggal samanten, dinten makaten, nanging pranyoto mboten tamtu sedo. Puniko anjalari peguron puniko kecalan panderekipun. Dene aliran sanesipun (Suwono) lestantun taksih wonten sauger punopo ingkang kaajaraken taksih saged katampi dening masyarakat.Suwono saking ungelan "suwung" lan "ono". Suwung ateges mboten wonten utawi kopong, dene ono ateges wonten. Katranganipun, ing panggenan ingkang suwung puniko, wonten (ono) ingkang dedunung utawi manggen ing ngriku. Kuciwanipun, Pak Sastro mboten saget anjlentrehaken utawi nerangaken, punopo ingkang dedunung ing panggenan suwung puniko. Sadaya ingkang kauningan dening poro pangudi ngelmu namung dipun sauri "Yo kuwi" makaten kemawon. Tanpa wacana utawi ular-ular ingkang mingsro.Ing salajengipun, saben wekdalipun anandukaken piwucal (praktek), ing sakawit , tartamtu Pak Arjo mboten saget mraktekaken, nanging ing sanes wekdal saget nlgampahi. Mitranipun anginten tamtu wonten ingkang mucal ing bab puniko. Nanging sinten, sabab mboten nate wonten tamu utawi tepangan sanesipun ing griyanipun Pak Arjo. Latihan ningali cahyo ing salebeting sanubari kalampahaken kanti paningal katutup, ing panggenan ingkang kapetengaken. Puniko dipun leksanani ing kahanan samadi hening. Nami saderek kalih welas ingkang ngrekso pribadining manungso puniko ugi saking aliran kebatosan Suwono. Ananging kawontenanipun, inggih puniko dunungipun, asalipun lan ginanipun mboten dipun terangaken. Saben wonten pitakenan, namung dipun sauri "Yo kuwi". Tamtu kemawon, ingkang makaten puniko mboten maremaken ingkang taken. Sanajan makaten, tetiyang lajeng mangertos bilih badan wadag puniko dados dedunungipun saderek kalih welas, kanti nami ing nginggil puniko. RamalanYen to Pak Sastro anuding Pak Arjo bade dados guru rohani puniko benten lan ramalan, nanging sauger wacana, awit naliti sifat lan kapribaden Pak Arjo, ingkang patut yen to benjing dados guru rohani.Pamitran lan keluarga Pak Kemi.Miturut pawartos, ing antawis Pak Arjo lan Pak Kemi kados wonten iketan batos ingkang raket. Saben paraga kados-kados mangertosi punopo ingkang sampun lan ingkang bade kalampahan. Awit saking puniko mboten anggumunaken yen to memitran lan kekalihipun sampun kados saderek piyambak.Pak Kemi (Sukemi Handini) puniko minongko saksi kawitan dawahing wahyu sujud lan ugi anyekseni sedanipun Pak Arjo ing tahun 1964. Miturut ingkang dipun enget piyambak, lairipun tahun 1901 naliko wekdal gunung Kelud mbledos., lan sedanipun tahun 1993 ing dalemipun dusun Gedang Sewu Pare. Kasebat Gedang Sewu awit naliko samanten pancen kathah taneman pisang ing dusun puniko. Pak Diman, paraga ingkang nggambar simbol Sapto Darmo ugi keponaanipun Pak Kemi. (Antawis tahun 2000 , Pak Diman taksih sugeng). Ngantos dumugining surut (seda) Pak Kemi lestantun nglampahi sujud, lan dados paran pitakenan tetiyang, ugi paring sarana jampi tiyang sakit, utaminipun ing Kecamatan Kepung, antawis kalih welas kilometer saking sukuning ardi Kelud. Mboten pikun, lan enget sadaya prastawa ingkang dipun alami, makaten ugi prastawa dawahing wahyu sujud. Panjenenganipun tansah paring weling yen to mboten pareng rerembagan bab punopo kemawon ingkang kauningan naliko salebeting sujud, sabab ingkang makaten puniko anjalari cekaking yuswo. Pak Arjo naliko samanten ngendikan dateng Pak Kemi lan poro mitranipun : "Pak Kemi, iki, ( sanepan kang katompo dening kang sujud) ora keno kanggo omong-omongan, (sabab) nyekakake umur"Poro Maos, puniko wawasan kulo ing bab kasebat. - - - - - - Prastawa dumawahing wahyu sujud. Tanggal 26 Desember 1952.Taksih enjang, Pak Arjo sampun pepanggihan lan Pak Kemi ing dusun Gedangsewu Pare. Ing antawisipun jam 09.00 enjing puniko, Pak Arjo pamit dateng Pak Kemi: "Kang, aku arep bali saiki, arep diwejang Guru" Mireng pangandikan puniko, Pak Kemi gumun, ing batos pitaken:" Sopo Gurune si Arjo iki ?"- - - - - - -Nyuwun gunging pangaksami dumateng poro maos, kulo bade nyerat prastawa naliko dumawahing wahyu, namung sadermi mangsuli cariyos ingkang sampun kawedar, tamtu kemawon kathah lepatipun, awit dene mboten tumut nderek amanoni prastawa kasebat. Umur kulo nembe 9 tahun, lan prastawa puniko kalampahan ing panggenan ingkang tebihipun 50 km saking griyanipun tiyang sepuh kulo. Para saksi ingkang manoni prastawa kasebat, yen taksih sugeng, mugi kerso angleresaken seratan puniko.- - - - - - -Dalu puniko, (26 Desember 1952) Pak Arjo lenggah senden ing cagak griyanipun ingkang sisih wetan, majeng mangilen.Mboten kanyono lan kadugo, antawisipun jam satunggal dalu, ujug-ujug asto kekalih kapekso sedakep, asta sisih tengen anutup asto kering. makaten ugi suku tengen kapekso silo anutupi suku kering. Ing salajengipun, badan kaputer madep mangetan. Mobah mosik puniko kalampahaken dening geter pater ingkang mboten kuwawi sinelakan. Ing salajengipun tutuk mbengok angucapaken :"Alah Hyang Moho Agung, Alah Hyang Moho Rohim, Alah Hyang Moho Adil, Alah Hyang Moho Wisesa, Alah Hyang Moho Langgeng". Kanti suwanten ingkang sora lan kaucapaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun sariro kadingklukaken ngantos palarapan lan grono tumempel ing siti(sujud). Sujud puniko kalampahan ambal kaping tigo. Sepindah, naliko palarapan lan grono tumempel ing siti, tutuk angucapaken :"Hyang Moho Suci sujud Hyang Moho Kuwoso" Ucapan puniko sora lan ugi mboten kuwawi kapenggak. Puniko kaucapaken ambal kaping tigo. Ing salajengipun, naliko sujud kaping kalihipun angucap:"Kesalahane Hyang Moho Suci , nyuwun ngapuro Hyang Moho Kuwoso. Ugi kaambalan kaping tigo. Sujud kaping tigo angucapaken :"Hyang Moho Suci mertobat Hyang Moho Kuwoso". Ugi kaucapaken ambal kaping tigo. Sasampunipun puniko kalampahan, mendo sawatawis, nanging mboten ateges sampun paripurno, sabab pranyoto gerak sujud puniko dipun ambali malih saking kawitan. Mobahing sujud ingkang mboten kuwawi kajugaraken puniko pranyoto kalampahan ngantos jam setengah sekawan enjing naliko kapireng ungeling sawung kluruk. Pak Arjo kumedah anglampahi ngantos menggeh-menggeh, riwe dulaweran, sanget sayah lan ajrihipun.- - - - - -Enjang puniko, kairing getering sariro awit saking ajrihipun, Pak Arjo enggal-enggal dateng griyanipun Pak Kemi, ancasipun bade pitaken punopo darunanipun prastowo puniko. Ing batos mbokbilih Pak Kemi saged anjlentrehaken ing bab prastawa puniko, sabab Pak Kemi anggadahi pangertosan ingkang bawera, amargi sampun maguru dateng sekawan doso panggenan,Dumugi ing ngrika, kepanggih piyambak lan Pak Kemi. Dereng ngantos rampung anggenipun nyariosaken kadadosan kala wau dalu, ujug-ujug sariranipun Pak Kemi kasujudaken majeng mangetan. Makaten ugi patrap lan ucapanipun kados ingkang sampun kalampahan ing Pak Arjo dalu puniko. Anyaranani piyambak gerak ingkang kaprabawan getaran ingkang mboten baen-baen puniko, Pak Kemi mboten saged atur rembag punopo-punopo. Kaget lir sinamber gelap lepat. Raos ajrih anglimputi saranduning badan. Sasampunipun aso sawetawis, nembe saged sami rembagan. Salajengipun sami sarembag bade dateng griyanipun Pak Joyo Jaimun. Ing ngriko,ing griyanipun Pak Joyo Jaimun, prastawa sujud puniko ugi kalampahan malih. Pak Joyo Jaimun kasujudaken kados dene Pak Arjo lan Pak Kemi. Sarampunging prastawa puniko, tiyang tetigo sami sarembag murugi griyanipun Pak Soma Giman. Ing ngrika, kadadosan puniko ugi kaambalan malih. Andadosaken gawoking manah. Pepuntoning rembag, bade nglampahi patrap sujud puniko ing dalemipun piyambak-piyambak. Ing ngriku, Pak Arjo kraos ajrih, kuwatos yen wonten prastawa malih ingkang andatengi. Pramilo saben dalu tiyang sekawan puniko gantos gumantos ngempal tilem. Terkadang ing griyanipun Pak Soma Giman, Pak Joyo Jaimun, Pak Kemi utawi ing griyanipun Pak Arjo piyambak ing kampung Koplakan. Kampung Koplakan.Ing tahun 1952 (dumawahing wahyu sujud), Kampung Koplakan mujudaken kampung ingkang worsuh, panggenanipun para candala ingkang rupeg ing budi. Yen ing Pare wonten copet utawi maling kapergok, plajengipun tamtu dateng Koplakan. Menawi sampun dumugi ing ngriko, ndelik , lan tamtu mboten saged kapanggih, awit dene dipun delikaken tetiyang ing ngriku. Ing Kampung Koplakan puniko panggenanipun tiyang damel dolanan Ni Diwud (kados Jaelangkung), nginum inuman keras, mabuk-mabukan, main kertu lan sanesipun ingkang kawastanan mo limo. Awit saking puniko, tetiyang ing kecamatan Pare, sami anebihi kampung Koplakan, kuwatos yen katut aniru solah bawaning tetiyang ing Koplakan puniko.Poro mitro.Sajeg wonten kadadosan puniko, poro mitro lan kadang karuhipun Pak Arjo sadaya sami sesarengan kapengin ngayektosaken kadadosan ingkang sampun kelampahan, sarana anindakaken sujud kados Pak Arjo. Pranyata, mobahing badan mboten namung naliko sujud kemawon. Naliko Pak Joyo Jaimun wicanten :"Aku pengin weruh gerakke Sukmo Nogo", sanaliko ugi sariranipun kabanting dateng jogan, lajeng mulet-mulet kados patraping sawer. Makaten ugi naliko pengin mangertosi lampahing Mayonggo Seto, sanaliko mere lan mbekos-mbekos kados patraping rewanda, malumpat ngriko ngriki. Latihan puniko kaleksanan ing saben dalu, gantos gumantos panggenanipun, kadang ing griyanipun Pak Soma Giman, kadang Pak Kemi lan sapanunggilipun. Sok kapireng gerenging simo, sok suwanten gedebugan kados tiyang pencak lan lintu-lintunipun.Griyanipun Pak Arjo puniko katutup gedeg sesek ingkang pating clomprong. Poro tetanggi sok sami nginjen ing lengkehan sela-selaning gedeg. Salah satunggal, naliko