[...dhung] Kol, sowan putri ayu ingkang dalêmipun sakalangkung sae, saha lajêng ngaturakên anggèning kapêndhêt putra dhatêng putri ayu wau, tuwin sampun nate katilar wontên ngriku ngantos sawatawis dintên, ingkang êmbah amidhangêtakên ingkang wayah wau andadosakên sukaning panggalihipun, ing batos ngalêmbana dhatêng kalangkunganipun Ki Tanujaya, sarta amêmuji kalis ing sambekala dhatêng ingkang wayah.