pramèswri anggalih yèn ingkang putra sampun supê dhatêng Rara Apyu, awit sampun karsa gêgujêngan kalihan tiyang èstri sanès, sarta dipun jajagi punapa salaminipun badhe botên karsa misik wanodya. Amangsuli atur: botên. Dados sampun botên sumêlang anglairakên wados kasusahaning galihipun sang prabu, ingkang ibu ngandika: dara pangeran, satêmêne aku iki diutus sang nata, aparing sumurup marang kowe, yèn pamanamu Pangeran Ôndapawaka ginalih mirong kampuh jingga jumênêng ratu ana ing dhukuh Guwasiluman, sang prabu utusan gawe pêpucuking pêrang, adhimu Si Puyi dipundhut, yèn wis laki didhawuhi mêgatake, môngka sang prabu wis pirsa yèn Si Puyi wis dilakèkake, iku kalakon dipêgatake sarta pamanamu ora sida balela banjur ngaturi pisungsung tôndha panungkule lan saguh ngaturake adhimu Si Puyi besuk pungkasane taun iki ana sajroning sasi Bêsar, saiki lagi tata-tata dadi mung kurang têlung sasi kêlakon, môngka satêmêne karsane sang prabu mung ginawe dadakaning padu sarta ora pisan ing dalêm batin karsa misesa anjiyad krama marang kowe, wis kapok kaya sing uwis, saiki mung sumarah apa kang dadi karêpmu. Lah saiki kêpriye ribêde galihe sang prabu, ana ucap-ucapane: sabdaning pandhita pangandikaning ratu iku ora bisa wurung, upama nyêlêd pangandika marang