[...linakakên] nyandhang ngangge sarwa sae, prayogi dipun tuntuni murih gadhah manah lantip, ingkang migunani dhatêng siti wutah rahipun tuwin bôngsa Indhonesiah. Pamanggihipun pamêdhar sabda, ing ngriki dèrèng wontên tuntunan ingkang sampurna, panggulawênthahipun kalèntu. Ing pamulangan-pamulangan dipun wontêni gambar-gambar, ingkang mujudakên asoripun bôngsa Indhonesiah. Kajênging murid tansah dipun alang-alangi. Kajawi wontênipun ing pamulangan botên angsal panggulawênthah sampurna, wontênipun sajawining pamulangan ugi manggih pakulinan botên sae, kados ta dipun ajrih-ajrihi, wusana lare lajêng alitan manah. Môngka tiyang alitan manah punika lajêng botên gadhah kapitadosan dhatêng badanipun piyambak. Mila bab panggulawênthah prayogi dipun dandosi.