Botên antawis dangu kyai patih katingal dhatêng kèrid lampahing utusan, lajêng majêng makidhupuh lênggah ing ngandhap sila tumungkul, kyai patih sarêng sumêrêp dhatêng Kusuma Urur sumêdhot manahipun, amargi ing warni jiblès putranipun ingkang murca Rara Erawati, kyai patih botên sagêd ngampêt wêdaling êluh têmah anarocos pindha turasan, galihipun sang prawirèng jurit kados sinêndhal kèlu bela karuna nanging sinamun ing pangandika: Bapa: aku wêlas marang kowe wis tuwa kasangsara tinawan ing mungsuh, ing mêngko ilangna prihatinmu kowe tak lêstarèkake dadi pêpatihing nagara Candhipêndhêm,