Tradhisi ulur-ulur ditumindakake ora mung masyarakat ing Desa Sawo, ananging pesertane saka patang desa yaiku Desa Sawo, Desa Ngentrong, Desa Gedangan, lan Desa Gamping Kecamatan Campurdharat, Kabupaten Tulungagung. Patang desa kasebut numindakake tradhisi iki, amarga masarakat percaya yen kanggo tetanduran bisa kasil kanggo nyukupi kabutuhan, banyune sumber saka Tlaga Buret. Rasa syukure anggone tetanduran bisa apik lan kasil diwujudake kanthi cara nggawa sesaji-sesaji. Masarakat padha sayuk-sayuk nggawa sajen saka tanduran sing wis kasil dipanen. Tujuan kanggo ngurmati roh-roh alus utawa mbah-mbahe mbiyen sing baureksa ya iku Mbah Jigang Jaya utawa tumrap alam sing ana ing patang desa. Ora akeh sing melu tradhisi iki, kang nduweni pakaryan minangka tani uga buruh tani. Kajaba marang roh lelembut, tradhisi iki wujud pamujaan marang Dewi Sri lan Dewa Jaka Sedana. Dewi Sri ora liya Mbok Sri utawa Dewi Pari minangka lambang saka pangan. Ateges masarakat aweh sesembahan amarga uwis dibancarake pangane ing saben ndinane. Dene Dewa Sedana ya iku Dewa Wastra utawa Dewa Sandhang. Wujud sesembahan marang keloro patung Mbok Sri lan Jaka Sedana iki rasa syukure masarakat uwis diwenehi sandhang lan pangan sing sarwa kacukupan. Masarakat nduweni kapercayan dhewe menawa ora nindakake tradhisi iki bakal ana bencana sing gedhe sing ora ngerti wujud perkarane. Kedadeyan iki wis tau dumadi nalika salah siji Kepala Desa kang ora percaya lan nganggep yen nindakake tradhisi iki kalebu wong musyrik, dheweke pikantuk bencana, lan pacubane dhewe.