Wiyose, Kang Garèng, saiki aku tak ambanjurake carita lêlakonku ana ing Surakarta, nanging arêp tak cêkaki bae, awit kajaba mêngko agawe sêpêting mripatmu, uga anjalari layangku ora ana wusanane. Ing dina Kêmis tanggal 7 Agustus, aku sadina muput ora lunga-lunga. Iya bawane wong lagi nglakoni ngèlmune kalong, têgêse: nèk awan, iya ora banjur gumandhul nang uwit bae, nanging nèk awan tansah ngêndhuk nyang ngomah. Nèk bêngi, ora klêpêran golèk mangsan, nanging kluyuran golèk sênêng-sênêng. Dadi mung bêngine, yaiku malêm Jumuwah, anggonku klayaban golèk sênênging pikir. Ing sarèhning kaanane sêkatèn aku wis rada jêlèh bosên, ing bêngi iku aku mrêlokake andêlêng Sriwêdari. Dene pangkatku saka ngomah kira-kira jam 8 thèng.