Ing praja ingkang sampun susila kadosdene Eropah sarta Amerikah, abon-abon tigang prakawis wau sampun tumindak sarta wontên kalayan sampurna. Nanging tumrap ing laladan tanah kalairan kita, taksih nyamut-nyamut. Jêr tumrapipun pribumi, rumaganging damêl punika taksih mawi winatês, sanajana dhatêng sadaya pakaryan ingkang prêlu pisan, ngantos taksih mawi pitulunganipun pamarentah, inggih punika sarana pitulunganing piwulang sarta panggêsangan. Pitulungan punika wohipun sagêd nyudakakên krêkating manah dhatêng sadaya pandamêl.