Kula ngaturi têtimbangan, jaman sapunika jamanipun tiyang jas-jasan, malah kathah ingkang jas bikakan ngangge dhasi, tarkadhang sêtelan ngangge clana pisan, sampun nilar rasukan lurik potongan Jawi, anggènipun ngangge-angge cara Jawi namung kalamôngsa, tur sampun botên dêlês. Wontên ingkang taksih ajêg mangangge cara Jawi, ananging sampun botên mawi dhuwung. Manawi gadhah dhuwung, kathah ingkang namung kangge wasiyat simpênan kemawon, anggènipun ngangge awis-awis sangêt, namung kalamôngsa manawi dhinês cara Jawi. Dêdamêl jêmparing ing sapunika sampun namung kangge kasênêngan, manawi wontên ingkang nêdya sadhiya dêdamêl saèstu lajêng tumbas pistul.