Prosa teng jaman purba ugi wonten prosa kang disebat basa umirama kados dene kaba, tambo, lan sekapur sirih teng rineka warni upacara adat. Kaba ngrupiaken sejinis cerios penglipur ati kang asring dilampahaken teng tengahe dalu lan biasae diiringi ngangge rebab, sedeng tambo punika sejinis cerios sejarah kang keleresan isie punika angel dipercanten. Saking sedantene kedadosan kang wonten teng selebete cerios punika paling banter cumi kalih persen kang leres-leres dumados, sedeng kang langkunge punika hayalan pendongenge.