Kaping tiga. Bab kawajiban wau limrahipun wontên gêsang kadonyan anggènipun sami nêtêpi amargi badhe tampi pituwas, dados kadosdene caranipun tiyang bêrah makatên anggènipun nêtêpi wajib awit saking gadhah pangajêng-ajêng tampi pituwas. Tiyang ingkang makatên adêging gêsangipun nama taksih garap kalairan. Kosokwangsulipun manawi anggènipun anêtêpi wajib punika wau mawi kayakinan utawi gadhah raos bilih kêdah nêtêpi kuwajiban punika wau wontên ngriku ingkang nama kurban. Minangka têrangipun, wawasan ingkang angka tiga punika kula badhe ngaturakên tuladha. Makatên. Satunggaling tiyang rumaos gadhah kuwajiban suka pêpadhang dhatêng ngakathah, nanging ing batos gadhah pangajêng-ajêng supados angsala panarimah saking ingkang dipun padhangi. Punika dede nama kurban. Manawi anggènipun suka pêpadhang wau kabêkta saking raos wajib amadhangakên tiyang ingkang wontên ing pêpêtêng, punika nama kurban. Tiyang cêkap suka pitulungan dhatêng tiyang ingkang kasangsaran mawi gadhah pangajêng-ajêng angsala piwalês kasaenan sangking ingkang dipun pitulungi punika dede nama kurban. Manawi anggènipun suka pitulungan punika wau awit saking rumaos kuwajiban suka têtulung dhatêng tiyang ingkang nandhang kasangsaran, têtêp nama kurban. (Badhe kalajêngakên).