Tumrap taun 1930 kêdah dipun pèngêti, bilih tirahaning arta kabudidayan nagari badhe suda, makatên ugi kêdah dipun jagèkakên, bilih arta pajêg pènutsêkap badhe langkung sakêdhik lumêbêtipun katimbang kadosdene ingkang sampun karancang ing salêbêtipun taun 1929, kosok-wangsulipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kagungan pangajêng-ajêng, bilih pamêdalipun kabudidayan nagari tuwin têtanêmanipun rakyat badhe sagêd ngindhakakên pangasilaning nagari, punapa malih mlêbêtipun arta beya têmtu badhe wêwah kathah.