Kuwi kabeh kalebu bab-bab kang disinaoni ing ekstra teater. Kabeh bocah kang demen teater pancen durung mesthi nduweni kawasisan ing babagan dasar gerak. Mulane, dasar gerak lan (uga) vokal ing ekstra teater disinaoni kanti tenanan, sanajan kabeh bocah sejatine wis bisa ngomong lan gerak. Cikben ngomong lan gerak kang ditindakake bocah-bocah kuwi sansaya ana bobote.Sing nyenengake bocah-bocah, nalika dheweke padha dikongkon nggawe crita lan kudu diwujudake ing tampilan kanthi improvisasi. Miturut pangamatku, bocah-bocah cak-cek tenan nalika lagi ngrakit crita. Ana bocah sing dumadakan dadi “juru ngomong” awit sing luwih cepet netes gagasane bab crita kang arep ditampilake. Kanggo njletrehake crita mau supaya dimangertine dening kabeh bocah kang arep tampil, mula diwenehi wektu udakara sepulu menit. Ing perangan iki bocah-bocah padha rembugan, banjur “ngasting” para paraga. Alur crita lan konflike kudu dimangerteni kabeh bocah kang meranake. Jenenge bae bocah, ya ana bae sing dikongkon dadi tokoh iki, tokoh iku, tokoh A, tokoh B, ning ora gelem amarga isin awit perane kudu ngene, kudu ngono, lan sapanunggalaning.