padha rumagang ing gawe ora wor suh nganggo pranatan bêcik, kaya ta: andêlêng wong ayu: kupinge ora kêpengin. Angrungu unining gêndhing Gambirsawit, irunge ora bisa nyêrot. Angambu burat wangi, ilate ora milu ngrasakake. Amangan lêgi gurih, mung dirasakake ing ilat dhewe. Apa ora wis nyukupi yèn yêktining kawruh mung sawiji, tumiba marang têlênging ati.