ambêkta barang wau dhatêng dhusun ingkang wêwatêsan, lan saking ngriku kêdah kapasrahakên dhatêng sanèsipun, makatên sapiturutipun, dados tundhan-tundhan, lan dhusun ingkang gadhah wêwêngkon gisiking sagantên ingkang kapatah nglarung. Kawontênan ingkang makatên wau sêtêngahipun kêpasuk, dados tatacara dumugi sapriki, jalaran kawontênaning swara kumrasak ingkang kêmirêngan ing awang-awang, ingkang dipun kintên untabing brêkasakan pandhèrèkipun Nyai Rara Kidul, têmtu botên êpot-êpot. Katrangan sampun kacriyos ing ngajêng. Pramila kula anggit jalaran mêngku kawruh galuraning adat tatacara ingkang kêlimrah ing satunggil-tunggiling panggenan, sanadyan nama gugon tuhon, namung kala-kala sok prêlu kangge ngupadosi katrangan. Ingkang kula gumuni dumugi sapriki barang tundhan wau kok tansah wontên kemawon, punika têmtu botên kalêbêt akal, pangintên kula ngupados sak cêk-cêkipun kemawon minôngka kangge sarat.