Kala rêmbag ambangun tatanan wau, wontên ingkang darbe usul, sarèhning pakêmpalaning para priyantun, punika sampun ginadhuhan kareta layon, utawi sagêd ugi puruging pangubur punika dhatêng panggenan ingkang têbih lampahipun, pramila murih turut lampah tuwin kawontênanipun, langkung prayogi tatêngêring pamiwaha, punika botên katamtokakên wiratana angurung-urung, ananging miturut samêmpaning mapanipun, kados ta: awujud kareta andhong, oto sewan, saha sanès-sanèsipun, ananging kala samantên usul punika botên katampèn.