Lukisan Itji Tarmizi punika kanthi aliran realisme-sosialis. Pilihan proyek lukisanipun dipunanggep saged nyulihi gesangipun rakyat ing padintenan. Karya-karya Itji Tarmizi sanès seni ingkang "berteriak lantang" nuntut éwah-éwahan nanging kaéndahan fisik ingkang dados faktor utama ing krarya-karyanipun . Ugi kalebet salah satunggaling pelukis ing jaman orde lama periode 1950-1960-an, kala punika ing masa mau nembé wonten sosialisme ingkang ramé. Tragèdi ing taun 1965 saged damel Itji Tarmizi minangka anggota Pelukis Rakyat lan Sanggar Bumi Tarung kesah lan ngilang saing donyaning seni rupa nalika masa pamaréntahan Orde Baru. Trauma pulitik lan kasaring pamaréntahan Orde Baru ingkang damel Itji Tarmizi ngurung awakipun piyambak wonten ing kampungipun. Sasampunipun éra reformasi, Itji Tarmizi kondur malih dhateng Jakarta lan kondur ing donyaning seni rupa.