Salajêngipun Jêpan inggih lajêng santun gêlar, gêntos nêmpuh saking kidul, badhe ngrêbat Cukwan. Sasampunipun nêmpuh ngriku lajêng ngangsêg dhatêng sisih kilèn, urut margi sêpur Cèngtai, ing ngriku lajêng anggathukakên wadya Jêpan ing kalangan sanès. Pangangkahipun Jêpan, manawi sagêd ngrêbat Niyang Cekwan, lajêng badhe sagêd manggih papan ingkang langkung prayogi kangge pacak baris. Sêdyanipun Jêpan wau inggih kasêmbadan, nanging pinanggihipun, ingkang dipun kintên dados papan ingkang langkung santosa wau malah dados papan paprangan ingkang sakalangkung rame, sapintên kêkiyatanipun Jêpan namung dipun tandhingi. Nanging dangu-dangu wadya Tiongkok ragi karoban lawan. Wusana jalaran saking sami kiyatipun wau, papaning paprangan ngantos mingsêr dhatêng sanès panggenan. Ingkang makatên wau pinanggihipun ingkang sami pêrang nama taksih ajêg, dèrèng kenging dipun wastani asor unggulipun. Tumraping Jêpan, cêtha anggèning ngrosani panêmpuhipun, nanging kosokwangsulipun, Tiongkok botên gigrig dipun têmpuh ing mêngsah ingkang kados makatên, awit santosaning barisipun, ukuran kuwawi dipun têmpuh ing mêngsah ingkang santosa.