Mênggah pikajêngipun pitêmbungan Jawi Kina ingkang kasêbut ing nginggil wau makatên: tiyang aningali ringgit punika lajêng wontên ingkang nangis, sumlêngêran, sarta prihatos ing manahipun, sanadyan sampun sami sumêrêp yèn ingkang tiningalan wau wantahipun, namung wacucal tinatah kadhapur tiyang sagêd-solah bawa sarta wicantên, ingkang aningali ringgit wau upaminipun namung kadosdene têtiyang ingkang angôngsa-ôngsa dhatêng kadonyan ingkang sarwa kanikmatan, têmahan ing sakala kataliwêng ing manah, botên sumêrêp manawi punika wayangan ingkang wêdalipun kados sêsiluman, utawi lugunipun namung kados sêsulapan kemawon.