na panggawe bêcik, nglakonana dhawuhing Allah, cêpaka drajate, rêjêkine, cêdhaka jodhone, kabênêrana, bêktia marang Allah, dadi anane jêro sarta sial mau wis karsaning Allah, marga saka maune ora gêlêm anglakoni pituture wong tuwa, ora luwih sawise aja klèru surup banjur nyuwuna ngapura karo kang murbèng jagat, banjur nglakonana panggawe bêcik, cêgaha samubarang pakarêman, marsudia wajib undhaking kapintêran, mituruta wulange wong tuwa, yèn wis mangkono Gusti Allah banjur paring pangapura, anulungi, dadi atine panêmune rumôngsaa yèn lêlakone kang ngambah kamurkan kadurakan, ora ngèstokake dhawuhing Allah kang muni ana ing dalêm Kuran ditrajang kabèh, saiki nyuwun tobat pangapura, mugi Gusti Allah aparinga pitulung kamulyan, kaèngêtan, panêmu kang sakbênêre.