Rong gaya utama produksi pu'er ana: proses produksi tradisional lan luwih dawa sing diarani "shēng" ( "mentah" ) pu'er; lan proses produksi modern, akselerasi sing dikenal minangka "shóu" ( "mateng" ) pu'er. Pu'er kanthi tradhisional diwiwiti karo produk mentah sing diarani "kasar" ( "máo" ) "chá" (毛茶, lit. Kabur / wulunen) lan bisa didol nganggo formulir iki utawa ditekan kanthi pirang-pirang bentuk lan didol minangka " "shēng chá" (生 茶, teh mentah sing surem). Kaloro bentuk kasebut banjur ngalami proses kompleks fermentasi lan pematangan bertahap kanthi wektu. Proses "fermentasi wòduī" (渥 堆) sing dikembangake ing taun 1973 dening Pabrik Teh Kunming nggawe jinis teh pu'er anyar. Proses iki nyakup fermentasi sing akselerasi dadi "shóu" (utawa "shú" ) "chá" (熟 茶, tèh mateng sing mateng) sing banjur disimpen longgar utawa dipencet maneka warna. Proses fermentasi diadopsi ing Pabrik Teh Menghai sakcepete sawise lan teknis dikembangkan ing kana. Validitas shóu chá dibantah karo sawetara tradhisional yen dibandhingake karo teh sing umure umure umure umure umure umure umure luwih dawa, kayata shēng chá. Kabeh jinis pu'er bisa disimpen nganti diwasa (ing wadhah sing ora nganggo udara) sadurunge dikonsumsi, mula dadi standar kanggo menehi label, luwih saka umume jinis teh liyane, kanthi taun lan wilayah produksi.