sadaya bangsaning tumitah saha bôngsaning dumadi, tuwin bangsaning têtuwuhan, ingkang sipat janma, sami katumusan sumêblak manahipun, ingkang sipat kewan trangginas tandangipun, ingkang sipat têtuwuhan saha sêkar anjanggirat mêkaripun mawa gônda arum angambar, makatên ugi saking karênaning panggalih dalêm, Kangjêng Nyai Dhenok kadhawuhan angusung dhatêng Jayaningratan, sasampunipun dipun kêbaki arta, lajêng kapundhut malêbêt malih. Ing sauruting margi ingkang kangge langkulangkung. Kangjêng Nyai Dhenok wau, kêbak tiyang rantap jêjêl apipit sami nêningali wujudipun, amargi sami dèrèng nate sumêrêp sanadyan tiyang ing nglêbêt karaton, bilih sanès cêcêpênganipun kamaripun Kangjêng Nyai Dhenok inggih awis ingkang sumêrêp. Namung dumugi samantên dêdongengan punika, wondene Radèn Panji Jayaningrat punika ing pawingkingipun jumênêng pêpatih dalêm, asma Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, karanipun Kangjêng Agêng utawi Kangjêng Ridêr, amargi angsal ganjaran bintang ridêr Nedêrlansê leyo.