adhuh kakang bapak uwis mati / wong saomah kabèh padha susah / wis ta ayo bali bae / sakala kakangne bruk / banjur ambruk karo anangis / ing sauwise tata / adhine dirangkul / karo kôndha mêgap-mêgap / wis ayo ta thole banjur padha mulih / atiku pêdhot krasa //