Sêmar : Wayah, anggone omong kathik banjur anggladrah mêngkono, ora jangji aku, Truk. Luwih bêcik saiki aku tak nêrangake sing tak arani: kasênêngane kudu sing mathuk karo drajate, lo, kuwi mangkene: Upamane sing dadi kasênênganamu kuwi nonton kêthoprak utawa wayang wong. Lo kuwi ora ana alangane, wong iya sênêng. Lan manèh tongtonan-tongtonan iki mula iya mathuk tumrape awakmu, wong Jawa kathik nonton tongtonan Jawa. Nèk kowe banjur nonton opêrah, kathik opêrah Itali utawa Prancis, iki jênêngane ora mathuk, sabab kajaba karcise larang bangêt, ana ing kono kowe mêsthine kaya kêthèk nonton… langêndriyan, têgêse: ora ngrêti barang-barang. Dadi kêthoprak utawa wayang wong kuwi tumrape kowe mula iya wis mathuk, nanging mungguhing tongtonan. Nanging mungguhing kanggo kasênênganamu, durung karuhan mathuke. Dene mathuke: saupama drajatmu kuwi mung duwe pamêtu cilik, nèk kowe nonton iya lungguhe ana ing klas sing tumrape kowe kapenak bayarane. Aja kok balanjane mung salawe rupiyah sêsasine, banjur lungguh nyang klas loge ajêgan, sing bayarane karotêngah rupiyah upamane. Iki ora mathuk, le.