Taun 1905, Chamberlin lan Forest Ray Moulton ngembangaké téyori dumadining Tata Surya sing matentangan karo hipotèsis nébula Laplace. Téyoriné, sing dijenengi hipotèsis planètisimal Chamberlin-Moulton, nampa panyengkuyung suwéné mèh sapratelu abad, nanging wiwit ditolak nalika akir 1930-an. Téyori iku pungkasané ora ditampa manèh nalika taun 1940-an, amarga ora selaras karo kasunyatan momentum pojok ing planit Yupiter. Ana sawijining péranganing téyori iku sing isih ditampa, sing nélakaké yèn bandha-bandha sing luwih cilik, ya iku planètisimal, kanthi matahap silih tumbukan kanggo minangka sawijining planit kanthi akresi.