Kasêbut ing dêdongengan, jare kêmbang êlo iku yèn mêgar gêdhene sak payung agung, nanging sarèhne siluman, ora sabên uwong wêruh, awit kêmbang êlo iku kayadene dadi sasmita, sapa sing wêruh, bakal olèh kabêgjan gêdhe bangêt. Dadi mungguh tinêmune ing nalar, dêdongengan mau goroh, awit mungguh gêdhe-gêdhening kêmbang, ya mung lumrah kaya sing wis disumurupi ing wong akèh.