Tumrap tiyang èstri lajêng sanès ingkang dados pangajapanipun, ing môngka miturut wêwarahing agami: Gusti Allah tansah badhe anuruti punapa ingkang badhe dados panuwunaning kawulanipun. Ing jaman samangke ingkang panuwunanipun tiyang èstri umumipun: muga-muga ing besuk olèha jodho wong lanang sing brêgas. Pangajaping pawèstri ingkang makatên wau ing wusana lajêng malih dados makatên upaminipun: muga-muga ing besuk olèha pagawean sing pêngpêngan. Ing sarèhning Gusti Allah punika tansah badhe anuruti punapa ingkang dados pangajapaning kawula, satêmah para wanita wau inggih sami kalêksanan angsal padamêlan kados ingkang kinajêngakên. Ing sarèhning sampun angsal padamêlan sampun sagêd pados têdha piyambak dados sampun mêrdika, watakipun inggih lajêng malih, manawi wontên tiyang ingkang nglamar, inggih kathah pasang-girinipun: wonge apa brêgas, blanjane apa luwih akèh katimbang aku, lan sapiturutipun. Bawanipun tiyang jalêr, dipun abani makatên punika, inggih lajêng mungkrêt. Ing wusana pawèstri ingkang sampun nyambut damêl saha ingkang sampun santun salaga wêwatakanipun makatên wau lajêng kathah ingkang sami nêtêpi kadosdene paribasan: jarik luwas ing sampiran, jalaran kathah ingkang sami dados prawan kapiran awit tetiyangipun jalêr sami gila nglamar. Dados tiyang èstri wau gêsangipun lajêng ganjil botên sapasang, têgêsipun: padamêlan ingkang dipun lampahi wau namung kangge gêsang piyambakan inggih ing ngriku badhe icaling têmbung: batih.