sanalika Subur êmèh lali / ngrasa luluh atine sing tatag / nanging banjur matur ngene / sampun lêrês pun biyung / kula kêdah ajrih ing gusti / nanging kauningana / sapunikanipun / kula nuju kasampiran / panguwaos ingkang kêdah kula pundhi / lan têtêp tanpa ewah //