Saking pamanggih kula, sarèhning basa punika sajatosipun srana kangge nglairakên karsa, murih dipun mangêrtosana dhatêng ingkang maos utawi ingkang mirêng, dados cêthaning suraos ingkang kêdah kaprêlokakên rumiyin, luwêsing têtêmbungan sawêg dhawah nomêr kalih. Ewadene ingkang utami piyambak sampun têmtu kemawon cêtha sarta luwês, ananging manawi salah satunggal kêdah gothang, prayogi: cêtha kirang luwês, tinimbang kalihan luwês kirang cêtha.