Yèn gramèh wau sampun wiwit laki, bibitan asring nginthil jalêranipun. Ingkang gadhah kêdah andèkèka suwir-suwiran dêbog, êduk lan sanès-sanèsipun wontên ing pinggir blumbang. Ing mangsanipun badhe nigan wuh-wuh punika dipun sarab dening ulam kabêkta mlêbêt ing toya lan kadamêl susuhipun. Gramèh punika paniganipun mèh kados ayam, inggih punika rambah-rambahanipun kasasapan uwuh, punika ingkang prêlu kabucalan. Yèn botên kabucalan dados jalaran awoning têtêsan inggih punika kêmlêkêrên, awit têtêsan sami kagubêt ing sasap wau. Pramila kathah ingkang ngudaraos: gramèh punika niganipun kathah nanging nêtêsipun sakêdhik. Sampun kantênan têtêsanipun awon, awit: nêtêsakên wontên ing blumbanging bibitan, tiganipun sami kabuntêl rêrêgêd, ingkang jalaran saking polahing ulam-ulam sadaya tur toyanipun kirang bêntèr. Ingkang dipun têtêsakên ing papan ingkang prayogi, inggih punika ing papan sanèsipun ingkang cèthèk-cèthèk, panêtêsipun sae, awit daya soroting srêngenge ingkang tumama ing tigan-tigan mahanani bêntèr ingkang kados ing êngrêman. Pramila nêtêsakên wontên ing lalahan punika ingkang sae piyambak. Sasampuning nêtês têtêdhan ing ngriku cêkap humus pramila ulam alit-alit wau salêbêtipun kalih wulan kemawon sampun kêtingal mindhak-mindhakipun agêng. Rèhning wontên ing lalahan botên sagêd dangu awit kasêngka ing panggaraping tanêman, pramila lajêng sami kaêlih wontên ing blumbang.