Monarki, asal saka basa Yunani "monos" (μονος) kang tegesé siji, lan "archein" (αρχειν) kang tegesé pemeréntah. Monarki iku jinis pemeréntahan kang ndadèkaké Raja dadi Kepala Nagara. Monarki utawa sistem pamaréntahan krajan iku sistem tuwa dhéwé ing donya. Ing wiwitan kurun abad kaping-19, ana punjul 900 singgasana karajan ing donya, nanging mudhun nganti dadi 240 sajeroning abad kaping-20. Ing dekade kawolu abad kaping-20, mung kari 40 takhta waé kang isih ana. Saka gunggung mau, mung papat nagara duwé ratu utawa monarki kang mutlak lan saluwihé kawates nganggo sistem konstitusi.