Mangsa ingkang sampun kapêngkêr inggih sampun, têgêsipun sampun botên wangsul malih, dene ingkang badhe dipun ambah punika mangsa enggal, wujud lan kawontênanipun sagêd mèh sami, namung mèmpêr kemawon, utawi gèsèh babarpisan kalihan mangsa ingkang sampun kapêngkêr wau, namung namanipun ingkang kadamêl sami. Upaminipun mangsa rêndhêng. Ingkang kapêngkêr kathah sangêt jawah, sapunika namung cêkapan kemawon. Kala samantên kathah tiyang sakit, sapunika botên. Ingkang sampun wulu wêdaling siti botên patos sae, sapunika bêbasan ngêmohi. Makatên salajêngipun. Ewadene manawi tiyang botên sagêd ngalap misilipun barang ingkang sampun kapêngkêr, nama tiyang bodho, botên sagêd ngatos-atos anggènipun nata jangkahipun. Dados cêtha prêlunipun matitisakên lêlampahan ingkang sampun punika kangge nêtêpakên tuju lan pakarti, ngantos sagêd sinêbut: tanggap ing cipta sasmita. Taksih wontên sambêtipun.