nyang pasinaon. Luwih-luwih barêng eling sok dipituturi lan didongèngi bab anane nêgara gêdhe, kang beda bangêt karo kaanan ing kuthane dhewe, rumasa wis ora ana sing ngganduli manèh, saupama arêp lunga ninggal desane dhewe. Niat kang kaya mangkono bapakne ngrujuki bangêt, dadi saiki mung kari ngêntèni tamating sêkolah, jalaran iku kang kêna kanggo gêgaman golèk sandhang pangan, karo manèh dipituturi dening bapakne, wong ing ngalam-donya iku ora mung pinaringan raga, nyawa lan tênaga bae, nanging uga pinaringan rêjêki kang kêna kanggo nyambung umur. Dene gêdhe ciliking rêjêki mau ora kêna pinêsthèkake, miturut nyang anane dhewe-dhewe, luwih-luwih yèn anduwèni dhêdhasar sabar tawêkal, ichtiar, ing kono bisa