Petruk: Kathik kaya wong pasakitan, nganggo diluwari barang. Ora, Kang Garèng, sabênêre nèk koajak lumêbu, aku rada aras-arasên, awit dhèk mau aku wis diarih-arih karo adhimu dikon mèlu, nanging aku têrus ambêgêgêg: êmoh, êmoh, êmoh. Mulane yèn aku nganti jêmbuwal, katon ana ing kono rasane kok ora kêpenak. Dene nèk nontone mung ana ing jaba bae, ayo tak têrake, Kang Garèng.