Ing Sêrat Torèt wontên cariyosipun: Simson, inggih punika satunggiling tiyang ingkang saklangkung rosa sangêt, ngantos dipun èringi ing sasamining gêsang, saking rosanipun Simson, ngantos ing satunggiling dintên piyambakipun dipun êbên kalihan singa barong, wontên ing salêbêtipun campuh, Simson nyuwèk cangkêming singo barong, ngantos dumugi tiwasipun. Kakiyatanipun Simson ingkang angedap-edapi wau, andadosakên girising mêngsahipun, amila mêngsahipun inggih lajêng tansah ambudidaya murih sagêd amrêjaya dhatêng pun Simson wau. Ingkang punika mêngsahipun wau lajêng ambujuk dhatêng semahipun Simson, supados puruna suka sumêrêp mênggahing pêjah gêsangipun Simson. Ing sarèhning semahipun wau nunggil bôngsa kalihan mêngsahipun, ing wusana dangu-dangu inggih lajêng kasumêrêpan, inggih punika dumunung wontên ing rambutipun. Cêkaking cariyos, nalikanipun Simson tilêm, rambutipun nuntên dipun kêthok dening ingkang èstri saha sasampunipun lajêng kaprêjaya.