“Pikiren Har, aku wong tuwamu. Sawise dakra­sakake seprana-seprene, banjur apa sing diarep-arep saka asile kamardikan? Coba pikiren, uripe dhewe wi­wit jaman Jepang nganti ngancik jamane kamardikan urip kancingkrangan terus-terusan bae. Balik saiki, sawise Landa bali tekan kene maneh! Embokmu wis ora nate blanja. Susu, gala, bergs, kopi, Ian liyane wis meh telung sari