Sêmar : Iya ora kursus-kursus, nanging wong pinaringan mata kuwi rak dianggo anjingglêng, wong diparingi kuping dianggo niling-nilingake. Aku iki wis tuwa, anggonku mangan lombok uyah wis warêg, anggone mangan kèju mêrtega iya wis cukup, dalasan anggone kambon minyak samin iya wis nganti ambalêngêr, tur kabèh