Kanggo ngawekani ben sing putri ora kumat-kumatan sewote yen weruh kasugihane anak buahe, yen ana undhangan tibakke kantor, ora tau digawa mulih. Cukup nyumbang tindak dhewe, milih yen jam kantor, dadi bisa njur pamit mulih kanthi alasan ninggal gaweyan kantor sing isih kudu dirampungake. Winarto putrane Pak Dakdo sing mbarep sing saiki wis klas III S.M.A. kanca-kancane akeh sing padha ngojok-ojoki Narto supaya nyuwun pit motor, awit kanca-kancane phada ngerti kedhudhukane bapakne. Ning Narto dhewe sejatine ora wani matur, awit bapake ya ora neka-neka sing dipundhut lan diagem. Kabeh prasaja kaya sabene. Ya kuwi mau, selagi ngagem mobil dhinas wae yen pancen ora tugas ya trima nitih motor lawase kuwi. Narto nganti risi padha dienyek kancane, mangka dheweke ya ora tau sing jeneng nunut mbonceng utawa njaluk diterake. Ngrumangsani anggone ora bisa gentenan. Kepekaan sing ditanamkan bapake ing atine putra-putrane dadi tenan. Wiwit S.M.P yen sekolah ngebis tekan saiki wis klas telu S.M.A a tetap ngebis. Jatah sangu telung ewu saka ibune iku, ya mung muklis kalong rong ewu nggo ngebis menyang mulih, sing sewu disinggahke. Ing sawiji dina, Winardi adhine mara-mara kandha ngene : ?Mas Narto, telung ndina maneh kowe kuwi rak ulang tahun ta??, mbok sepisan-pisan matur ibu apa bapak nyuwun diulang tahuni. Ngundang kancamu ora ketang bocah sepuluh apa pira?? Usule Nardi adhine sing neng S.M.P. kuwi. Narto maune mung meneng wae, ning bareng wis dipikir-pikir njur mangsuli : ?Iya, Di, ning tulung mbok kowe wae sing matur bapak apa ibu, suk gentenan, nek kowe sing