kabeh krasa bali marang jati, kang kababar ing diri kaya dununge pati urip bandan segara lungguh duh, sampyuh ati lan pikiranku ing telenge rasa, aku banjur ndodog anane uni, kang bisa dadi basa kang netepi janji marang margi kang wus dadi crita kang kaserat ing lontar-lontar kuno