sagolonganing wong kang wus pracaya iku padha tunggal ati lan tunggal budi, lan ora ana wong siji-sijia kang ngucap, yèn barang darbèké iku duwèké dhéwé, nanging samubarang padha diduwèni bebarengan. 33 Sabanjuré para rasul anggoné neksèni bab wunguné Gusti Yésus kalawan pangwasa kang gedhé sarta kabèh padha kalubèran ing sih-rahmat. 34 Sabab ora ana wong siji-sijia ing panunggalané kang kekurangan, amarga wong kabèh kang duwé palemahan utawa omah, iku padha diedol, pepayoné digawa, 35 dicaosaké ing ngarsané para rasul, banjur didum-dum marang saben wong, manut kabutuhané. 36