Dhawuh marang wadana parentah anusuli layang dhawuh manira katitimasan kaping 29 Dhesèmbêr 1920 ôngka 766 D/1 sakanthine, manira paring sumurup, supaya rêrantaman waragade nagara bisa cukup, bisa timbang karo asiling nagara, ora tansah kêkurangan, sarta supaya nagara banjur bisa anggalih marang sakèhing parlu rupa-rupa kang wus kasarèhake sawatara lawase amarga dhuwit waragade lami kanggo sadhiyan maringi undhakan balônja ing sawatara masa marang para abdi dalêm kaya kang kasêbut dhawuh manira mau, sarta sarèhning wus sawatara lawase iki wus mari larang sandhang pangan, amarga rêrêganing barang kang parlu kanggo kabutuhaning omah-omah wus suda bangêt, marmane dhuwit undhakan balônja ing sawatara masa kang pêpetungane kaya kanthine layang dhawuh manira kang uwis wau, tumrape taun 1923 manira suwakèhe, dene têrange kaya pêpetungan kang manira paringake abarêng iki, amung tumrape para abdi dalêm kang wiwit taun 1923 wus katata balanjane, undhakane balônja iki banjur kasuwak ora kaparingan, iku banjur pakênira dhawuhna kang warata marang karerehan, pakênira kabèh supaya sumurup lan angèstokake ing saparlune.