[...yantun,] kados ta: juru sêrat ondêr, punggawa panjualan candu, punggawa gadhean, irigari, t.s.s. Ngantos kêkirangan tiyang ingkang kacalonakên dados priyantun wau. Inggih wiwit titimôngsa punika para golongan sanès trahing priyantun, sami rêmên ing kapriyantunan. Wiwit ing taun 1910 lare-lare kita saumumipun, jalêr èstri, wiwit majêng dhatêng kaondêrwisan, kasêmbuh nagari, sarta kabudidayan ingkang agêng-agêng ambêtahakên punggawa ingkang mangrêtos ing basa Walandi, mila nagari ngiyasani pamulangan H.I.S. Milo, sapiturutipun. Ing rikala lare-lare ingkang mangrêtos ing basa Walandi dèrèng kathah (taun 16 dumugi 22-ran) lare ingkang mangrêtos basa Walandi katingal aji sangêt, jalaran kathah ingkang ambêtahakên, taksih dèrèng kathah padinipun. Ing wêktu punika wau lare wêdalan H.I.S. utawi K.E. wiwit malêbêt nyambut damêl, blêng, manawi ing kabudidayan, sagêd balônja sèkêtan minggah, lare wêdalan Milo sagêd satusan minggah. Awit saking ingkang makatên wau, umbyaking para warga ingkang ambudi nyinaokakên putranipun ing pamulangan H.I.S.