Satêmêne ora ana wong marêm atine, sanadyan karêpe katêkan kabèh: iya isih kurang, sabên wis kalakon karêpe: banjur bosên, nuli salin salaga kapengin duwe liyane manèh, yèn wis katutugan ya bosên manèh, mangkono sabanjure, iya iku sakarate wong ana ing ngalam dunya, mari-mari yèn wis mati.