Kados upaminipun pêksi alap-alap utawi bidho tansah anjangkung saha anênilingi dhatêng mêmangsanipun sarta sampun samêkta saha prayitna dhatêng wêkdaling paniyupipun, kados makatên tumanduking sawênèhing para mukim ing Ejas wau dhatêng bangsanipun piyambak ingkang nêmbe dhatêng wau. Botên karêmbag bilih pamukimipun wau amargi gêgayutan kalihan anggènipun angaos utawi ngupados tambahing sêsêrêpan, dados bab waragad lan pasangon tamtunipun sampun rumantos.