[...n] lan pakèwêd ing wingking, cocog lan namaning: petung, dados samubarang kêdah dipun petang ingkang saèstu. Nanging wêkasanipun ingkang sampun limrah kêlampah botên makatên, ingkang ginatosakên namung saening petangan dintên, wulan, taun, petang thok. Takêran lan ukuraning kêkiyatan: dipun pêjahi, sêg. Malah petang saening wulan sapanunggilanipun kangge gêgaran: anumbuk bêntus, botên trimah namung bênjut kemawon, sanadyan buncur inggih dipun têmah. Petang-petang ingkang nêtêpakên panganggêp awon saening kadadosan ingkang sami dèrèng kalampahan, punika têtêp nêrak ugi dhatêng pêpacakipun kanyataaning raos kamanungsan, inggih punika adamêl piawon dhatêng ing liyan lan dhatêng badanipun piyambak. Manawi mênggahing