[...mawon,] dèrèng ngantos dhumawah ing toya, arta sampun kenging kasaut, dene manawi lêpat nyautipun, arta lajêng kêlêm ing toya, sadaya lajêng sêsarêngan anggènipun nyalulupi, ing prênah dhawahipun arta wontên ing toya, lajêng katingal dados ancêr kalanganing lare-lare abên sirah kranggèh-kranggèh, saking anggènipun sami rêrêbutan, sintên ingkang langkung rikat panyautipun dhatêng arta wau.