[…ing] sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara. Sang prabu marêngakên mila lajêng angiris sariranipun kadèkèk ing taraju sinisihan pêksi dara. Ananging tansah jumplang awrat daranipun, ngantos kawêwahan marambah-rambah kairisakên malih mêksa awrat daranipun, ngantos sariranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing taraju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah, sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu sampun kadugi anglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (Wanaparwa: § 130-131).