Arjuna, sajatine wus lêbur suwe, dening kèhing gêgaman kang anibani, nanging sasuwene isih sun titihi anèng paprangan, pasthi yèn ora bisa rusak, hèh pangrurahing satru, sayêktine wus dadi awu, dening panahing dewa. Sadurunge aku ninggal rata iki lan pakaryanira durung rampung, pasthi yèn isih kêna di anggo. Sampun têtela manawi Kesawa sadanguning bratayuda, punika dados mitra saha pangayomanipun Arjuna, mila winêca: ing ngêndi kang kadunungan Sri Krêsna, yaiku kang unggul pêrange.