19. Dewa Ruci anauri aris | dudu iku ingkang sira sêdya | kang mumpuni ambêk kabèh | tan kêna sira dulu | tanpa rupa datanpa warni | tan gatra tan satmata | iya tanpa dunung | mung dumunung ingkang awas | sasmitane anèng jagad angêbêki | dinumuk ora kêna ||