bilih nalika para panyerat Kitab Suci sami nyerat pengalamaning kapitadosanipun, sampun nggadhahi pangertosan tumrap Liturgi utawi Tata Pahargyan Pakaryan Dalem Gusti Allah. Conto ingkang gampil temtu Kitab Masmur, ingkang isi pandonga lan pepujen ing tengahing pangabekti. Mboten maiben menawi Masmur dados kitab pandonganing Pasamuwan, ingkang ing tata wacana wara dados tanggapan pamaosing Sabda Suci. Pramila, migunaaken Masmur dados waosan Kitab Suci temtu nyimpang saking wewatekanipun Kitab Masmur (van Olst, 2006:8).