Ing nginggil sampun kula aturakên bilih pamanggènipun rêmis punika wontên ing wêdhi, mila sanajan toyaning lèpèn wau agêng, têtiyang taksih sagêd mêndhêti sarana gogo, ngangge pirantos irig, wêdhi-wêdhi ingkang sami kèndêl wontên ing papan lindhuk, punika dipun soroki, lajêng dipun kosèk ngênggèn, dados pun wêdhi sami marojol rêntah ing toya, kantun rêmisipun dipun pêndhêti, makatên awongsal-wangsul ngantos angsal rêmis kathah. Makatên ugi rekanipun tiyang ngupados [ngu...]