[...tipun,] manusa ingkang kêrêp sakit punika adadadat. cêlak yuswanipun. Amila wêwarahing agami Rasul punika langkung prayugi ing atasipun jaman tanah Asiyah, têtêp muhung amurih rahayuning sarira, supados awèta santosa, anggènipun dados kêkandhanganing jiwa, awit ing têmbe jiwa punika yèn botên kalong-longan sarinipun saèstu wêtah sagunging titipan punika sadaya, samantên wau tumrap pangruktining raga. Wondene wêwarahing agami Rasul ingkang tumrap upakartining cipta, liripun makatên.