Nuwun, saking pamanggih kula: khalal bikalal punika têmbung Arab, mirit Kuran S. Nahli a. 116. Kaza Chalcl. saha miturut kitab lugat kados ta: kamus, munjid, lisanul Ngarab sapanunggilanipun, khalal atêgês kalilan, kenging, botên karam, dede awisan, sanès cêcêgah lan inggih botên dosa. Bi, punika kurup ingkang minôngka kangge nyambêt têmbung supados dados ukara, têgêsipun kathah, kados ta: sambêt, nêdha tulung, kalayan lintonan enz. Pasaksènipun bilih bi punika têmbung Arab, ing kawitaning Kuran, bismillah khalal bikalal dipun têgêsi, lilan- lilanan, utawi ngapura-ingapura, punika kados sampun mathuk, nanging ukara makatên wau kirang kalampah wontên ing kalanganipun bôngsa Ngarab, sagêd ugi ukara wau saking ikêtanipun ngulama ing tanah Jawi, saminipun dunga slamêt, dunga kabul lan sapiturutipun, dene ingkang kalampah (kaprah) manawi bôngsa Ngarab sami pêpanggihan ing wêkdal riyadin punika ngangge mungêl, minal