Diyah unjal ambegan. Ati rasane kepingin benget kaya kanca-kancane, sing padha ditunggoni wong tuwane sawise bali kerja. Bisa crita-crita, bisa ngajak ibu utawa bapake neng toko tuku apa ta apa ? Ning denea dheweke ora ? Ah ati rasane nalangsa lan tumlawung kasepen. Mangka dheweke ngrumangsani yen tansah mbangun miturut marang wong tuwa. Sekolah durung nate nunggak, tur apa wae mesthi jujur. Senajan kinembeng dhuwit, nanging Diyah dudu klebune bocah sing seneng hura-hura boros.