Nalika samantên nabi Ibrahim inggih sampun sêpuh, kang môngka Iskhak putranipun dèrèng kakramakakên. Ing ngriku nabi Ibrahim lajêng animbali satunggal abdinipun ingkang pinitados anguwasani samukawis kagunganipun. Saksana abdi wau sowan wontên ngarsanipun nabi Ibrahim, lajêng kadhawuhan makatên: "Kowé angupayakna jodho anakku Iskhak, kang kalêbu kulawangsaku ing bumi wutah gêtihku. Poma aja kopèkaké jodho ing tanah Kênangan kéné, marga iku