4. Mênawa Ingsun ngutus sawijining Rasul, ora nganggo têmbunge wong ngêndi-êndi mung nganggo têmbunge para umate, supaya Rasul mau cêthaa ênggone nêrangake dhawuh Ingsun marang para umate. Sawise Allah ngutus para Rasul, Allah nasarake wong kang dadi parênging karsane, lan uga paring pituduh bênêr marang wong kang dadi parênging karsane. Allah iku sipat Mulya tur Wicaksana.