Ing ngriku pancèn sampun sadhiya lêmbu jalêr pilihan ingkang tansah ingupakara murih galakipun. Manawi sampun dumugi titimangsaning abên-abên, lêmbu wau lajêng dipun bêkta mawi krangkèng dhatêng satunggiling papan wiyar, ingkang dipun ubêngi ing pêpanggungan mawi undhak-undhakan kangge linggihipun têtiyang ingkang sami ningali, ing ngriku inggih dipun sadhiyani panggung ingkang maligi kangge palênggahanipun sang nata sawandu-wandawanipun, tuwin para luhur sanèsipun. Manawi panggenan ngriku sampun pêpak ingkang sami ningali, lêmbu lajêng dipun êculakên. Dene têtiyang ingkang sami kapatah dados mêngsahipun, punika kaperang dados kalih, ingkang saperangan têtiyang lumampah dharat sami anggêgiro lêmbu sarana pirantos awarni sutra abrit saha sasisihipun cêmêng, ingkang wiyaripun kirang langkung saelo pasagi, ingkang saperanganipun malih, têtiyang sami numpak kapal ambêkta dêdamêl pêdhang anggar. Patrapipun têtiyang ingkang kêdah anggêgiro wau, sami anglêlèdhèk lêmbu sarana sutranipun abrit, dipun cêpêngi ing tangan kalih, kajèrèng wontên sangajênging lêmbu. Sarèhning lêmbu punika manawi sumêrêp wêwarnèn [wê...]