[...bala] agêng, Yudhisthira Bima tuwin Nangkula Sadewa, ugi andhèrèkakên, mapakakên pangamukipun wadya Trigata. Dangu-dangu wadya Wiratha kasoran, sang prabu kaboyong dening Susarman. Kacariyos Pandhawa sakawan lajêng têtulung ing yuda, kalampahan manggih unggul, Prabu Susarman gêntos binoyong, dene Prabu Matswa kundur. Nanging salêbêtipun Prabu Matswa prang kalihan Prabu Susarman, Kurawa anjarah rajakaya ing Wiratha. Para pangeran lumajêng sasaran nêdya pados sraya, dhatêng ing pundi-pundi botên kapapak tiyang kajawi rajaputra Wiratha, Sang Utara, ingkang dèrèng wancinipun dados têtindhihing prang. Nanging kabêkta sangking ambêking lare, rajaputra wau sagah, manawi wontên tiyang ingkang purun angusiri ratanipun. Drupadi matur supados Wrahatnala kadhawahana ngusiri, mratelakakên bilih Wrahatnala punika tilas kusiripun Arjuna. Wrahatnala tinimbalan, kadhawahan angusiri, mila Wrahatnala enggal minggah ing kusiran, rata kasandêrakên anututi mêngsahipun. Sarêng sampun prang kalayan wadya Kurawa, Sang Utara karaos sumêlang, dhawuh dhatêng kusir supados rata dipun kèndêlna. Ananging Wrahatnala botên purun, sangking ajrihipun rajaputra Wiratha mancolot sangking rata, sarwi ambucal gandhewanipun. Wrahatnala inggal [ing...]