[...salahan,] nanging sarana kanggo marèkake wong salah, supaya dadia bêcik. Lumrah bae wong salah diatag anjaluk pangapura, yaiku ditêtêpake salah: nanging sêngaja ora ditibani paukuman. Wong salah banjur enggal-enggal anjaluk ngapura, supaya aja katututan ing ukuman. Wong mangkono iku cilik atine, arêp enak êmoh rêkasane. Wong kang rumasa duwe salah, masthi nyuwun ngapura marang Allah. Allah iku watêk lèr-wèh, bisane