Mas Krêti: Bênêr, ya kae sing jênêng setan gundhul. Cêkakipun kula lajêng dipun irit dhatêng pandhapi. Wah, agêng saha saening pandhapi, ngungkuli kabupatèn. Ing ngriku Kyai Prawirasêkti sampun lênggah, dipun ayap ing para nyai ayu-ayu, ngadhêp patehan sarwa kancana. Kyai Prawirasêkti lajêng ngandika: Mas Krêti, kula sampeyan dhalangakên, kangge ambêbingah lare, mangke dalu kalêrês wêdalan kula, lampahanipun Sumbadra Larung. Nanging kula mêling, manawi mêdal Radèn Burisrawa tapa sampun mawi ngêdalakên ingkang anggodha, awit manawi ngêdalakên ingkang anggodha, lare-lare ngriki sami muring-muring. Wangsulan kula: Inggih sandika. Nalika wau kula dipun paringi epahanipun, tuwin dipun sukani kunir kangge jampi.