O, ya, bokne, yèn adrêng sing dadi karêpmu, wis ora kêna dikandhani, sabab saka wangkotmu kowe arêp nglakoni sing ora prayoga, iya wis masa bodhoa. Anak-anakmu mêngko dakundangane, supaya bisa padha nêmoni kowe, sadurunge kowe mati.