Dene tiyang ingkang atindak saru wau, saking anggènipun trêsna dhatêng mitranipun sinarawèdi. Nalika inuman kêras punika dèrèng manjing dados sadhèrèk sinarawèdi, sabên dintên anggènipun miluta mêmikat dhatêng manahing manusa, wasis lan tarampilipun angungkuli panggodhaning dakjallaknat dhatêng bapa Adam (Sêrat Ambiya), satêmah sintên tiyangipun ingkang lajêng sami kèlu ing pikat kancana wau, botên antawis dangu malih tumuntên gadhah mitra utawi sadhèrèk sinarawèdi, ingkang têgêsipun akosok wangsul, inggih punika babar pisan tanpa wontên pitulunganipun, malah namung tansah anjêjarah iman lan