Bab kang njalari ukara béda karo ukara kang kalumrah ing basa padinan satemené mung dumunung ing panganggoné tembung "kita" Ian "ulun", déné panganggoné racikané ukara Ian tetembungan liyané lumrah. Tembung "kita" Ian "ulun" ing ukara kasebut kalebu golonganing tembung Kawi utawa Jawa Kuna. Tembung "kita" mau padha karo tembung "kowé" utawa "sliramu", ya iku minangka tembung sesulih madyama purusa ("kata ganti orang kedua"). Tembung "ulun" utawa "hulun" iku ing sakawit mengku teges “kawula, abdi, utawa batur” minangka éntaré tembung sesulih utama purusa éntaré tembung "aku". Dadi, tembung "ulun" ("hulun") mau padha karo tembung "aku", ya iku minangka tembung sesulih utama purusa ("kata ganti orang pertama"). "Pribadiné wong kang guneman", ya iku utama purusa, kang dipindhakaké "kawula", "abdi", utawa "batur" iku minangka Ieléwaning basa ("gaya" "bahasa") kanggo ngesoraké awaké dhéwé Ian ngajari marang wong kang diajak guneman. Leléwaning basa kaya mangkéné iki uga ana ing basa Jawa saiki, upamané utama purusa ("aku") diganti utawa "dikramakaké kula, kawula, abdi dalem, kawula dalem," utawa "abdi dalem kawula" kang kabèh mau ing sakawit mengku teges “abdi”, “batur”, utawa “kawula”.