Basa Inggris Kuna ("Ænglisc" atawa "Anglisc", Basa Inggris: "Old English") punika wangun sajarah wiwitan saka basa Inggris, kang digunakaké ing Britania Raya, mligi Inggris lan kidul lan wétan Sekotlan ing wiwitan jaman abad tengahan. Iku iki digawa kanggo Britania Raya déning pemukim Anglo-Saxon bokmanawa ing agêng abad 5, lan sastra tanggal dianggo saka abad 7 agêng. Sawisé Norman Soaka Snaeh saka 1066, Inggris iki diganti kanggo wektu minangka basa kelas dhuwur déning Anglo-Norman, kang relatif saka Prancis, lan Inggris kuna dikembangaké dadi wangun sajarah sabanjuré Inggris, dikenal minangka basa Inggris tengahan.