2. Manah, inggih punika ingkang murugakên sagêd: gêla, cuwa, sênêng, marêm, enak, kapenak, bungah, susah sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing manah utawi dhadha, limrahipun ingakathah dipun wastani betal mukharam utawi alam Endraloka, ingkang mêngkoni ing ngriku apêparab Sang Hyang Ismaya, pralambangipun ing purwa nalika Hyang Ismaya dèrèng ngejawantah dados Sêmar.