[...king] agênging wawênang ingkang kasampirakên Ingkang Sinuhun Sultan ing Bantên dhatêng Pangeran ing Jakêtra wau, nalika samantên sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birahi kasultanan ing Bantên mêncarakên agami Islam dhatêng para kawula ingkang têbih saking têlênging karaton, petangipun taun Mêsèhi wontên salêbêtipun windu agêng ingkang kaping pitulas, palabuhan ing Bantên tuwin palabuhan ing Jakarta, punapadene palabuhan sanèsipun saurutipun nuswa Jawi ingkang sisih lèr, sami kasaba ing baitanipun bôngsa Portugis, bôngsa Walandi tuwin bôngsa Inggris, ingkang sami dagang layar, kulak pamêdaling siti Nuswantara. Bôngsa têtiga wau sami rêbut adêg, melik miyambaki mêmitran kalihan bôngsa Jawi, mila botên ngêmungakên sami crah piyambakan kemawon, malah ngantos mawi nindakakên pangobong dhatêng tiyang Jawi, sampun ngantos purun dipun kilaki dhatêng mêsahanipunmêngsahanipun. dagang, ngêmungna lawanan dagang kalihan sabôngsa kemawon, awit saking nalar ingkang makatên wau, Pangeran ing Jakarta, nalika samantên ingkang jumênêng nama Kawis Adimarta, tuwuh kuwatosipun bab anggènipun sampun kalajêng marêngakên dhatêng bôngsa Walandi, kenging damêl gudhang patandhon padagangan pinagêr ing grogol, wontên ing swamipaning palabuhan,