Formalisme urip saka estetika "seni kanggo kepentingan seni" (Art for Art’s Sake) ing abad kaping 19, aktivitas arstistik minangka pungkasan ing awake dhéwé. Para pengikut saka formalisme murni deleng yèn karya seni kanthi bébas dhedhasar konteks, fungsi lan isiné. Wong-wong mau padha ngrespon elemen formal lan efek estetikane.