Ing wiwitaning khotbah kita kaabenajengaken kaliyan kawontenan kasetyanipun pada abdi dalem kraton. Samangke kedahipun tuwuh pitakenan ing salebeting manah kita: Punapa Gusti punika estu dados pamimpin tumrap gesang kita? Satemah kita gumantung sawetahipun ingkang bab pangrehipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap kita, sikep kados punapa ingkang kedah kita babaraken wonten ing gesang padintenan kita? Nyinau saking pangandikanipun Gusti samangke, nalika kita ngakeni bilih Gusti punika pamimpin tumraping gesang kita punika ateges bilih boten wonten pihak sanes kajawi namung Gusti ingkang nguwaosi gesang kita sawetahipun. Pamimpin kita sanes arta, temah kita ngabdi dhateng mammon. Pamimpin kita sanes nalar bebuden kawasisan, nanging Gusti ingkang paring samudayanipun tumrap kita lan Panjenenganipun punika tuking gesang kita. Pamimpin kita sanes kamajenganing jaman, nanging Gusti ingkang dados sumbering kawruh kita. Lan pamimpin kita sanes pepinginaning kadagingan, nanging namung Gusti ingkang murba ing dumadi ingkang dados panguwaos saha pamimpin tumrap kita sarta kuwaos ing bab gesang punapa dene pejah kita. Menawi kita ngakeni bilih Gusti minangka pamimpin kita ateges bilih tumindak padintenan kita kedah mratelakaken kapamimpinanipun Gusti. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap gesang kita mila pangangen-angen kita kaeneraken dhateng kaleresan, boten saben wekdal namung ngrancang piawon. Nalika Gusti dados pamimpin tumrap dhiri kita mila pitembungan kita kedah mbabar katentreman, pambereg, panglipuran saha pangatag tumrap sesami. Sanes pitembungan ingkang ngremehaken, nindhes, mitenah saha damel goreh manahipun sesami. Nalika Gusti dados pamimpin kita mila kedah kita pisungsungaken kagem Gusti, boten malah kita ulungaken dhateng dosa. Para sedherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti,