Yèn cariyosan jaman kuwalèn, Kangjêng Sunan Kalijaga, punika anggêlarakên lêlabêtan awon sae, nalika awon ngantos ratuning awon, nanging sarêng nglampahi sae, ngantos botên wontên pêpindhanipun. Tiyang manawi nuju ngambah ing lêlampahan awon, adhakan lajêng cariyos: gene Kangjêng Sunan Kali iku iya nglakoni ngono. Nanging tiyang botên purun anglajêngakên kadospundi lajênging kadadosaning lêlampahan wau.