[…ngêt] sumêlanging manahipun dhatêng kadadosanipun bilih sirna watakipun sae, ewadene Praladha nyandikani, sinaksèn ing prasêtya. Nalika wau Praladha linggih kalayan manah dhatêng kasagahanipun, katingal wontên cahya, sunaripun tanpa watêsan mêdal saking badanipun. Ing ngriku Prabu Praladha pitakèn: sira iku sapa, cahya mangsuli: ingsun iki