Petruk : Hla, iya mêngkono kuwi. Kowe rak iya sumurup dhewe, ta, wong Jawa kuwi lumrahe ora oluwi, nanging sing akèh malah buluwi, dadi nèk arêp nganakake kopêrasi kuwi, anggone nglumpukake dhuwit kanggo pawitane, dilakoni sarana threthekan têmênan, wusanane barêng wis dadi, saka kliruning panindake, utawa sabab saka kuranging sêsurupane anggone ngadani, pawitane bisa banjur dadi ludhis babarpisan. Mara, apa kiyi ora jênêng sangsara mêncit têmênan. Saikine akale bae kêpriye, supaya kopêrasine bisa tumindak, nanging ing têmbe burine aja nganti gawe sangsara bangêt-bangêt.