Sêrat punika wontên ing jaman Surakarta kala 50 taunan kêpêngkêr, misuwur sangêt. Mênggah isinipun inggih piwulang kasaenan. Ing wiwitanipun sêrat punika wontên titimasa taun warni candrasêngkala, ungêlipun makatên: Sarasa sinilêm ing jaladri bahnimahastra candra sangkala, dados ing taun 1534, taksih ugi taun Çaka (1612 taun Masehi). Kaliyan sêrat Suluk Wujil dados namung kaot 5 taun, inggih taksih wontên salêbêting jumênêngipun Sinuhun Seda Krapyak. Mangka limrahipun Nitisruti punika dipun wastani damêlanipun Pangeran Karanggayam, ing nagari Pajang. Cariyos punika kintên kula wontên lêrêsipun, ugi wontên lêpatipun. Mirid angka taun, sampun cêtha bilih punika damêlan kala jaman Mataram. Wondene dipun cariyosakên damêlanipun Pangeran Karanggayam ing Pajang, punika kintên kula lêpat, bilih dipun suraos kala jaman Pajang, jumênêngipun Radèn Jaka-Tingkir; nanging lêrês, manawi dipun suraos: Pangeran Karanggayam ingkang dêdalêm ing Pajang nalika jaman Mataram. Awit dhusun utawi kitha Pajang, punika kala jaman Mataram têmtu taksih sawatasisawatawis rêja, taksih dipun dunungi pangagêng utawi priyantun. Dados sagêd ugi lêrês Pangeran Karanggayam punika kala rumiyin dêdalêm ing Pajang, nanging sampun jamanipun Sinuhun Seda Krapyak.