Ingkang sakit kêdah dipun lêlipur supados sampun alit manahipun, manawi bliyar-bliyur kêdah sêmaput, sirah dipun andhapakên, bantal-bantal dipun pêndhêt, dhadha ingkang kraos sakit dipun ijskop ingkang sakit kapurih nguntal pringkilan ijs lan botên kenging wicantên, manawi badhe pikajêng punapa-punapa nyêrata kemawon. Ingkang botên sagêd nyêrat cara tiyang bisu upami nêdha ngombe tangan kadamêl kados nyêpêng cangir utawi gêlas kacakêtakên cangkêm sapanunggilanipun. Badhe kasambêtan.