Sawise kerja dadi profesor musik lan kolumnis ing koran, dheweke nerbitake novel sing apik, Macunaíma, ing taun 1928. Nggarap musik, puisi lan masalah kanggo warga Brasil, dimeluni sacara ora rata, asring diganggu dening pamrentah Brasil. Ing pungkasan taun, dheweke dadi direktur pendiri Departemen Budaya São Paulo, kanthi resmi nindakake peran sing dawa minangka pemangku modernitas seni negara.