Susahe wong kêcuwan, ora sapiraa yèn ditandhing karo susahe wong gêtun. Tuwuhing cuwa, marga ora kêtêkan sing dijôngka, dadi bisa ngingêr anjôngka liyane. Barêng gêtun, kang digêtuni uwis kêpungkur, ora bakal bali manèh.