sarta ngandika bilih botên badhe sagêd kalampahan, awit brahala wau awujud sela agêng kados rêdi anakan. Kaping kalihipun bilih sampun lami bôngsa Abati botên gadhah kawantêran sarta sami dados jirih sadaya, sarta sampun sami narimah manggèn ing nagari ingkang êloh sitinipun sarta kinubêng ing parêdèn ingkang santosa punika. Ingkang kapêrlokakên namung sagêda pikantuk sêsêbutan ingkang sae saha kaurmatan, ngantos dumugi ing môngsa anêmahi cilaka. (Badhe kasambêtan)