Sapunika ngrêmbag kaananing Pangeran. Pangeran punika gêsang, gêsangipun dados wiji sadaya gêsang ing donya punika, ing ngajêng sampun kapratelakakên ing bab 1 perangan Ha. Gêsang kita punika inggih kagunganing Pangeran, atêgês gêsang kita inggih gêsanging Pangeran. Nanging sanajan gêsang kita punika gêsanging Pangeran, kita botên kenging mangeran dhatêng gêsang kita utawi dhatêng gêsangipun piyambak, awit gêsang kita wau namung gêsang kadadosan, sanès ingkang dados, dene ingkang dados inggih punika Pangeran. Rèhning gêsang kita punika namung kadadosan, dados gêsang kita wau sanès sajatining Pangeran, nanging namung dados warana utawi wakil, dene sajatining gêsang inggih punika gêsanging Pangeran. Gêsang kita punika gêsang ingkang taksih ginêsangan, ingkang anggêsangi inggih punika gêsang ingkang sajati kasêbut ingkang damêl gêsang. Gêsang sajati punika gêsang piyambak botên wontên ingkang anggêsangi. Kathah kemawon tiyang ingkang marsudi ing ngèlmi ingkang kalèntu sêrap, sinêngguh gêsang kita utawi gêsangipun piyambak punika Pangeran. Tiyang makatên wau kêlêbêt mangeran ing dhiri utawi badanipun piyambak.