Gêgayutan kalihan rupaking papan, botên badhe kula jlèntrèhakên ngantos njlimêt, namung bab punika wau kados sampun cêkap kangge nyumêrêpi rancanganipun fascis ing bab ekonomi ingkang gêgayutan kalihan jajahanipun ing têmbe wingking. Kados ingkang sampun dipun cariyosakên Rauschnig, golongan fascist botên badhe klèntu lampahipun malih kadosdene lampahipun kapitalis partikêlir, "ingkang, miturut cariyosipun bangsa fascist, anggènipun ngangge, indhustrinipun klèntu kangge mraboti kamajêngan". Kapitalisme "botên sagêd nanjakakên indhustri kados ingkang dados tujuaning indhustri wau. Jalaran indhustri punika dede prabot kamajêngan, nanging sarana kangge ngêrèh, pramila inggih kêdah dipun angge kados makatên punika... " Margi saking punika, "sasampunipun bangsa têlukan punika dipun dadosakên rencang", bangsa Aria kantun ngulat-ulatakên "punika panyambutdamêlipun bangsa wau sampun cocog kalihan dhawuh tuwin kajêngipun bangsa Aria ingkang amurih kadumugèning sêdyanipun bangsa Aria wau". "Mung wong kang edan katêntrêman, sing ngarani yèn tindak kaya mangkono iku tindaking wong kang bubrah imane", makatên wicantênipun Hitler.