ngujiwatprasasat wangine lumut kang nlusupi tembok tuwakapangku mbedhal nggeget lambemu sing panggah abanglan kita kekanthen lumayu sauruting alun-alun lornyritakake ukiraning tresna sing kapacak ing wengi-wengi nakal rikala rembulan aclum sapucuke ringin kembarkanthi apa aku kudu blaka mring awakmusamangsane gurit wis dadi barang aneh ing jaman ikisalawase iki – uripku maksih katlikung rasa bingungnimas, durung asat isine gelas ayo bareng kita nikmati wengi sing mendem kadursilan jamankanggo apa sliramu ngersula mring kanyatan sing ora nate adilkapan wae urip bakal mangkene lakoneibarat esemusing tansah nggodha lakune pandom wengiibarat swara anginsing tansah nggondhol lebu-lebu ratan gedheembuh