basa gancar jaman sêmangke, makatên: sumpaha dhewe niyat nganggo tuntunan atoh pati, ya iku lakune wong tapa ana ing gunung wêsi (= paprangan) miturut unining piwulang. Ora kêdhap paningale marang sakèhing dumadi lan dadining bumi langit lan kabèh kang ana ing kono. Kabèh iku sipating Pangeran; ora ana pati ora unaana urip, uripe wis nunggal lan kang Mahasuci.