ngandika marang wong-wong mau, "Kowé padha nggolèki sapa?" 5 Wangsulané kang padha kadangu, "Yésus wong Nasarèt." Pangandikané Yésus, "Iya Aku iki." Yudas kang ngulungaké Panjenengané, uga ngadeg ana ing kono bareng karo wong-wong mau. 6 Bareng padha dipangandikani, "Iya Aku iki," tumuli padha mundur sarta tiba ing lemah. 7 Yésus banjur ndangu manèh marang wong-wong mau, "Kowé padha nggolèki sapa?" Unjuké wong-wong mau, "Yésus wong Nasarèt." 8 Yésus paring wangsulan, "Aku wus pitutur marang kowé: Iya Aku iki wongé. Menawa Aku kang padha kokgolèki, wong-wong iki karebèn padha lunga." 9 Mangkono iku supaya ngetrepi pangandika kang mangkéné, "Tiyang-tiyang ingkang Paduka paringaken dhateng Kawula mboten wonten satunggal kémawon ingkang kawula icalaken." 10 Simon Pétrus kang asikep pedhang, banjur ngunus pedhangé, disabetaké marang abdiné Imam Agung, kupingé kang tengen kaperung. Abdi mau jenengé Malkhus. 11 Yésus tumuli ngandika marang Pétrus, "Pedhangmu wrangkakna; apa Aku ora kudu ngombé isining tuwung peparingé Sang Rama marang Aku?" 12 Prajurit sapantha lan panggedéné sarta para tukang jaga, kang dikongkon déning wong Yahudi, banjur nyekel Yésus nuli kabanda, 13 Panjenengané kajujugaké luwih dhisik menyang dalemé Hanas, awit iku marasepuhé Kayafas, kang jumeneng Imam Agung ing taun iku; 14 lan iya Kayafas iku kang wus paring pamrayoga para pangarepé wong Yahudi, "Luwih maédahi menawa wong siji mati kanggo sakèhing bangsa." 15 Simon Pétrus karo sakabat siji liyané ngetutaké Yésus. Sakabat iku mau tepang karo Imam Agung, banjur mlebu menyang plataraning dalemé Imam Agung bareng karo Yésus, 16 nanging Pétrus kari ing jaba cedhak régol. Sakabat liyané iku kang tepang karo Imam Agung, nuli metu manèh, rembugan karo wong wadon kang njaga régol, banjur ngajak Pétrus mlebu. 17 Abdi wadon kang tunggu régol mau ngelokaké Pétrus, "Sampéyan rak inggih panunggalané sakabaté tiyang niku?" Wangsulané Pétrus, "Sanès!" 18 Ing nalika iku para abdi lan para tukang jaga Padaleman Suci wus padha gawé bedhiyang, marga ing wektu iku hawané adhem, wong-wong iku padha ngadeg gegeni ana ing kono. Pétrus uga ngadeg gegeni awor karo wong-wong mau. 19 Imam Agung banjur ndangu marang Yésus bab para sakabaté lan bab piwulangé. 20 Wangsulané Yésus, "Anggèn Kula mituturi jagat punika wonten ing ngedhèngan: Kula wicanten kanthi ngeblak dhateng jagat punika: Kula mucal salaminipun wonten ing papan pangibadah lan ing Padaleman Suci, panggènanipun tiyang-tiyang Yahudi sami makempal; kula mboten naté wicanten kanthi sesidheman. 21 Punapaa déné panjenengan pitakèn dhateng Kula? Mangga pitakèna dhateng tiyang-tiyang ingkang sampun sami mireng punapa ingkang sampun kula wucalaken dhateng tiyang-tiyang wau; sayektos, tiyang-tiyang wau sampun sami mangertos punapa ingkang Kula wucalaken." 22 Nalika Panjenengané ngandika mangkono iku, ana tukang jaga kang ngadeg sacedhaké kono, napuk pasuryané Yésus kambi kandha, "Kaya mangkono iku wangsulanmu marang Imam Agung?" 23 Yésus paring wangsulan, pangandikané, "Menawa wangsulanku iku luput, tuduhna luputé, nanging menawa bener, sabab apa kowé napuk Aku?" 24 Yésus banjur kapurugaké kalawan kabanda menyang ngarsané Kayafas kang jumeneng Imam Agung. 25 Simon Pétrus isih ngadeg gegeni. Wong-wong kang ana ing kono padha ngelokaké Pétrus, "Sampéyan rak inggih sakabaté, ta?" 26 Pétrus sélak, pangucapé, "Sanès." Sawijiné abdiné Imam Agung, kalebu sanaké