Kiyai Tumênggung Tirtawiguna mawas ukuraning nagari botên pikantuk, kagalih kirang baweranipun. Karêmbag malih ingkang dados prayogining lampah, sampun ngantos botên angsal damêl, Pangeran Wijil lajêng anitik pasitèn malih, sami dhatêng ing dhusun Sala.