Mariyam sumêrêp yèn dipun tututi baita kathah, botên ngêdhap. Anggènipun mêlahi dipun srêmpêng. Kirang sadasa mètêr dumugi ing dharatan. Nalika punika Malbin inggih sampun cêlak kalihan baitanipun Mariyam. Têtiyang Nègêr ingkang sami mêlahi dipun pisuhi, dipun taboki kapurih nyêngkakakên. Mariyam dumugi ing bambinging lèpèn têrus mancolot minggah ing wana. Malbin bingung, polahipun kados tiyang kêranjingan, bêngok-bêngok botên kantênan swaranipun. Saking muringipun, enggal-enggal mêndhêt sênjata, dipun sipatakên dhatêng pun Mariyam ingkang sampun mènèk ing wit agêng. Dhêl ... mimis lumêpas, mèh kenging sirahipun Mariyam. Sanadyan namung lêt satus mètêr, anggènipun nyanjata lêpat, jalaran ing nalika nyanjata, baitanipun numbuk bambinging lèpèn, ngontragakên panyipatipun.