boten wonten panedinipun, pramilane sami, sadaya nyinggahana, anggegulang ngabotohan.18Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben jejegang, sarwi leleyang bebuden.19Yen leren nyeret, netrane pan merem karo, yen wus ndadi awake akuru,