Petruk: Wiyah, nèk ngroncong utawa nyokèk, kuwi jênênge rak: mênyanyi utawa singên-singên. Ora, Kang Garèng, anggonku ura-ura mêthik saka layang mau, sanyatane saiki kiyi aku lagi kapranan marang pambudidayaning sawênèhe para panuntun anggone arêp ngajokake ing bab lurik. Lo, kuwi sajake kok dipêng têmênan, ing ngêndi-êndi ora mung dianakake propagandhah bae, nanging uga ngêdêgake sêtèlêngan barang, sing mung maligi arêp mitongtonake anane bakal lurik bae. Kaya ta durung suwe kiyi ing Magêlang iya mêntas nganakake sêtèlêngan sing kaya ngono kuwi. Lo, kuwi mungguhing aku, yèn lurik mau bisa maju têmênan, tumrap tanah Jawa lan wong-wonge, pancèn iya bakal gêdhe lan akèh bangêt gunane. Kaya ta: nguntungake tumraping panganggo, anggêdhèkake rasaning kajawène, nyuda kaborosane, ngundhakake kabudidayan, muwuhi pagaweane wong, lan liya-liyane.