Para têtungguling prajurit kang lagi prapta, ingsun ngucap bangêt ing panarimaningsun, luwih-luwih marang sira, Ilya, dene sira kabèh wis angluwari kutha Kiyèph saka tanganing mungsuh, kang anjalari ingsun kabèh padha slamêt, ora kurang sawiji apa. Ingsun anglairake bangêt panarimaningsun, dene sajêroning praja katêkan ing bêbaya kang samono gêdhene, sira kabèh padha enggal-enggal mrêlokake têka awèh pitulungan, kang anjalari greja-greja kabèh ora sida digawe rêgêd, dening wong-wong kapir, mangkono uga para kênya ora nganti kalakon dirusak dening wong kang tanpa agama mau. Apa kang pantês ingsun ganjarake marang sira kabèh. Sira padha amatura dhewe-dhewe, apa kang sira arêpake, ora-orane ingsun sumêdya selak.