3. Budi, inggih punika ingkang murugakên sagêd: mikir, nimbang awon sae, ngangên-angên, nyipta, ngira, ngakal sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing utêg, limrahipun ingakathah dipun wastani betal makmur utawi alam Guruloka, ingkang mêngkoni ing ngriku pêparabipun Sang Hyang Manikmaya, inggih punika kawontênaning Bathara Guru mênggahing pralambangan wontên ing purwa, Bathara Guru angratoni titah ing ngarcapada, liripun utêg punika angratoni utawi dados guruning badan. Wontên ing ringgit purwa Bathara Guru dipun wujudi gambar tiyang ingkang tanganipun sêkawan ingkang satunggal ambêkta jêmparing sarta ngadêg wontên sanginggiling maesa Andini, punika têgêsipun kirang langkung makatên: Bathara Guru tangan sakawan, inggih punika utêg gadhah plawangan sêkawan: mripat, kuping, irung, lesan, tangan ingkang satunggal ambêkta jêmparing, inggih punika lesan kita sagêda ambêkta pusaka gêgêbêngan ngèlmi ingkang kangge nyampurnakakên pêjah. Angadêg wontên sanginggiling maesa, atêgês manusa punika bêbudènipun sampun ngantos sami kalihan bangsaning kewan sasaminipun, nanging kêdah wontêna sanginggilipun. Maesanipun Andini,