ingkang ahli ngêmatakên dhatêng sawangan kodrat, èdi pèninipun botên kawon kalihan sawangan yêyasan ingkang nama linangkung. Kados ta kawontênanipun ing Pamancingan, tumrap tiyang ingkang badhe mriku, ing sakawit ngambah margi ingkang tanpa sawangan babarpisan, nanging dangu-dangu saya ngambah ing papan ingkang nêngsêmakên manah, lampahipun saya ngangsêg murugi parêdèn ingkang katingal anggamêng, pandhukuling parêdèn alit-alit kados dados ancêring papan ingkang badhe dipun purugi. Dangu-dangu parêdèn wau saya cêtha saya mirêng suwara jumêgur, kumrapyak kados angorêgakên siti. Nanging kawontênan ingkang kados makatên wau malah damêl gambiraning manah, awit mangrêtos manawi lampahipun sampun dumugi ing Pamancingan, saha mangrêtos bilih swara ingkang jumêgur