jaran iku sarana sing nunggang mrêdêngake atine, utawa duwea rasa sêdya murih playuning jaran kang ditunggangi. sarta ing buri kudu diwantoni. Yèn ora gêlêm nyandêr marga atine ora tômpa, yèn pangrèh kang mangkono mau sêdya kasandêrake kudu sarana kagêbrag, utawa kagêbug kang abangêt, yèn wis nyandêr sawatara adohe satus tindak banjur kacandhêta, supaya aja nganti muyab atine.