Nanging ing ngriku botên wontên kadadosan punapa-punapa. Ratu kêthèk bapian parêdèn tuwin ratu kêthèk bapian mitranipun Korak sami gathuk, sarta lajêng sami ambus-ambusan tuwin wulunipun sami anjêgrig, ing ngriku kadosdene ratu kalih sami têtêpangan. Pungkasanipun kalih-kalihipun lajêng sami kukur-kukuran gêgêr. Sasampunipun kèndêl sawatawis kalih-kalihipun lajêng sami rêrêmbagan. Ratu mitranipun Korak ing ngriku lajêng angandharakên mênggah ingkang dados pikajêngipun piyambakipun daya-daya amanggihi ratuning kêthèk-kêthèk bapian ing parêdèn wau. Salajêngipun Korak nuntên ngatingal. Ing sakawit piyambakipun andhêlik wontên ing sawingking garumbulan botên têbih saking ngriku. Sarêng kêthèk-kêthèk bapian sumêrêp Korak, ing sêmu sadaya katingal kagèt lan gugup. Sakêdhap Korak rumaos ngêdhap manahipun, bilih lajêng kajuwing-juwing dening sakathahing kêthèk bapian wau. Nanging danguning dangu ingkang adamêl ngêdhaping manahipun punika, sanès anggènipun badhe dipun pêjahi dening kêthèk bapian, nyatanipun ingkang dipun kuwatosakên jêbul Mariyam. Jalaran manawi piyambakipun ngantos pêjah wontên ing ngriku, têmtunipun lajêng botên wontên ingkang nêdya mitulungi dhatêng pun Mariyam luwaripun saking tanganipun têtiyang cêmêng.