Petruk : Kang Garèng, upama anggonku lêlana nyang Jawa Têngah kuwi dakcaritakna kabèh, têmtune iya ora bakal rampung-rampung, sanajan saiki kowe anjupuk bojo ênom, nganti duwe anak, anakmu korabèkake iya nganti duwe anak manèh, putumu mau korabèkake, iya nganti duwe anak, mêngkono satêruse nganti ana sadhosin rambahan, iya ora bakal rampung-rampung, mulane anggonku crita saiki arêp dak jugag bae, dak critake sing prêlu-prêlu bae, apa manèh pamawasanaku sajêroning lêlungan kiyi.