Ingsun ngrungu enggonira medharake gagasan prakaraiku, pangrasaningsun kaya wus ora ana gesehe. Sakapamintaningsun marang sira kabeh, gagasan kang wusprayoga mau, banjur padha pencarna marangturun-turunira, supaya ora padha kelu marang wawatekankang tansah anuruti marang daya ubaling angkara iku,bisowa ngidak marang dhadhasaring bebuden kang utama.Yen wus mangkono, banjur tetep aran wong kang kandelrasa kamanungsane. Manawa ing arcapada kene wustimbang kehe wong kang kebak rasane kamanungsan, karowong kang abudi