Tiyang sagriya punika, jurunipun pados têdha inggih punika bapa, upaminipun bapa punika sakit, botên sagêd pados têdha (nyambut damêl) kajawi badanipun piyambak botên sakeca, tiyang sagriya tumut nandhang rêkaosipun, manah susah, bau kangelan jalaran ngrêksa sarta ngupakara ingkang sakit, padamêlan sanèsipun sagêd kapintên. Manawi ingkang sakit wau dede juru pados têdha, nanging juru ngolah têdha, inggih punika biyung, inggih sampun ngrêkaos, kajawi tiyang pintên-pintên kangelan ngrêksa kuwajibanipun inggih kêdah wontên ingkang anggêntosi. Dados tumrapipun tiyang sagriya, sêsakit punika satunggiling kasusahan ingkang agêng, saya malih manawi ingkang katrajang wau jurunipun pados têdha, tumrapipun tiyang mlarat kenging kawastanan kasangsaran ingkang agêng. Botên sagêd pados têdha kapêksa ngêdalakên bôndha, [bô...]