Amangsuli atur kula ing ngajêng, dados kados ingkang kacariyos, bôngsa Jawi sampun kulina dhatêng kapal, ugi atêgês kapal makatên ingah-ingahanipun, ananging ngingah ingkang dhêdhasar pamardi pambranahan botên cara, awit kados katrangan ing nginggil, katôndha ngantos sapriki tiyang gêgadhahan kapal jalêr sae kok wontên ingkang kapengin mêndhêt turunipun tamtu botên suka. Ewadene pancèn botên maibên, sabab kapal jalêr ingkang sampun nate macêk, upami sawêg dipun tumpaki lajêng wontên margi papagan kapal èstri, punika lajêng rongèh, ambêngingèh. Cêkak lajêng anggêga kajêngipun piyambak, sampun tamtu saru sarta damêl kasamaran ingkang numpak, kados makatên katranganipun.