Garèng : Hla, kuwi nèk Petruk, sok banjur mêtu drêngkine, pancène sabisa-bisa rak banjur ngalêmbana bangsane dhewe, anggone têmên, doyan gawe, kêna diprêcaya, cêkake kabèh sing apik-apik, cikbèn nagara tumuli enggal-enggal anggone arêp paring pitulungan, durung-durung kok banjur ora mupakat bae, kuwi jênênge rak mung arêp ngalang-alangi rêmbug, apa bèn nagara wurung anggone arêp paring pitulungan. Nanging ya pancèn wus dadi saradane Si Petruk, sok dhêmên murungake prakara. Aja manèh karo wong liya oraa tega, lagi karo aku dhewe, sadulure lanang tunggal sakringkêl, mêksa iya