2. Sabab panggambaripun lêlampahan sagêd cêtha, kaya iya-iyaa, plêk kalihan wontênipun. Dados nêtêpi dhatêng wajibipun tiyang cariyos. Wontên kaladukipun satawis,sawatawis. nanging prêlu kangge nyêthakakên gêgambaran, botên nama umuk utawi kalangkungan. Sadaya wau ambuktèkakên, bilih ingkang nyêrat punika tiyang ingkang sampun sêpuh, sampun anjajah sêsêrêpanipun, tur sampun botên kewran dhatêng panganggenipun basa.