Dalanan Trangkil nganti Kariadi dilalap kanthi ngebut. Sawise motor diparkirke, aku lan Mas Widodo mlaku cepet. Nerabas taman tumuju ruanganmu sing Mas Wid wis ngerti merga wingi wis tilik. Sanalika aku lemes. Awakmu wis dibuntel slimut. Diadhep karo Bapak, Ibu, lan Ommu. Sawise mlebu salaman karo penjenengane, aku milih neng jaba merga ora kuwawa weruh awakmu. Aku kaya-kaya ora percaya awakmu wis gelem dikayangonoke. Sing takngerteni, awakmu kelebu wong sing tangguh neng kahanan apa wae.