kala punika srêngengenipun botên kêtingal, jalaran saking wontênipun sabangsaning pêdhut. Ing ngriku nyênyêt botên wontên swara punapa-punapa, sanadyan wontên ing sagantên wêdhi, nanging nyênyêtipun wau langkung nganèh-anèhi, kula sadaya sagêd mirêngakên swaraning pasir ingkang gumlundhung saking pucaking gumuk. Têtiyang Zeu sami kêtingal samar, saha sami nuding-nudingakên tumbakipun dhatêng ing langit, saha lajêng nuding-nuding dhatêng pakampunganipun. Sarêng kula sawatawis dangu botên ngawasakên dhatêng têtiyang wau, têtiyang wau lajêng sami minggat.