Seliramu nate takon marang aku "opo biso wong loro bebrayan, nanging sejen adoh soko panggonan?" wektu iku aku bola-bali netegake atimu menowo iku biso dilakoni. Suwe gonmu menggalih nganti aku wedi yen kelangan,lan dumadakan wae iku kedadean. Saiki sapungkase lungamu aku dewe kang ora biso netegake ati, mung siji ngendikanmu sing dadi ugemanku "NALIKO WANITO NEMTOKAKE PILIHAN MAS..aku ngormati opo wae sing dadi pilihanmu, aku ora nyoba meksaake kekarepan marang seliramu, lan saiki seliramu ngerti iku.Semono ugo naliko aku ora nekani dhaupmu, ora amarga aku nglungani kahanan. Nanging opo isih migunani saumpomo aku teko, pait pancen nanging urip iku dudu ketoprak sing ngetus-etus luh lan ngaru-oro. Aku uga ora menehi kabar, aturan pangestu nalikane dhaupmu tekan saiki sawise seliramu wis bebrayan karo wong liyo, daksengojo nindakake iku, amargo aku mangerteni menawa seliramu saiki wus dadi sigaraning nyawa ki demang tonggo desomu. Wektu iku aku hamung biso dongaake muga-muga bebrayanmu langgeng lan diparingi kaberkahan dening Gusti Kang Murbeng Dumadi.