iya mati, yèn ana urube yaiku obah ngowahake kaananing kayu, diarani urip. Pabrik kang mêsine sarta punggawane padha mênêng, uga ditêmbungake mati. Banyu urip iku yèn ana obahe. Uwong mangkono uga, yèn awake mênêng, iya mati. Yèn isih ana sing obah: isih urip. Dadi têrang bangêt, yèn urip iku obah, obah iku têrsandhaning urip. Intên iku ora mingar-mingêr utawa coplok saka êmbanane, nanging mêksa duwe urip, yaiku yèn gêbyare obah. Bumi, srêngenge lan isèn-isèning jagat iki kabèh urip, marga padha obah. Obahe iku ana kang katara, ana kang ora.