Sasampunipun makatên Sang Sidapaksa wangsul dhatêng marcapada, anjujug ing nagari Sindurêja, sarta ngaturakên mas tigang kêthok saha bênang tigang gulung dhatêng prabu Sulakrama. Sang prabu ngandika dora dhatêng Sang Sidapaksa bilih Sang Sri Tanjung alampah sèdhèng. Radèn Sidapaksa mirêng makatên wau kagèt saha nêsu sangêt; sarêng dumugi ing ngriya,griya garwanipun dipun larak mêdal kabêkta dhatêng pasetran Gondamayu, lajêng dipun suduk. Salêbêtipun sêkarat Dèwi Sri Tanjung wicantên bilih gêtihipun mambêt wangi, inggih tandha bilih sang dèwi botên anglampahi awon. Sayêktos gêtihipun sang dèwi mambêt wangi, Sang Sidapaksa lajêng sakit ewah saking susahing manah.