Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bias njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik.Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa' kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat', nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis' kang bisa disuwak utawa diluruhake.Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase.Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku' ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa'.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang.Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani.Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam'. Wondene ‘kahanan alam semesta' kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri.Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta.Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik' marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan