Ing pabandêngan satunggal kalih ing pinggir ingkang taksih kaclopan toya ing êlènging yuyu ingkang sampun dipun tilar, utawi ingkang rungkut-rungkut, lêmut sok purun manggèn nigan ing ngriku, dados ugêt-ugêt, nanging samôngsa konangan dening ulam mêngsahipun (ulam kadha) sanalika dipun caploki ngantos ugêt-ugêt wau sagêd têlas utawi ical (sirna).