Ya mung kudu manut kalamangsane, Wim, awit wong ngrumasani mênyang kaluputane, iku wis dadi jalaran ngambah dalan bênêr. Ing sadurunge bêcik mêmikira kapriye bakal kapenake kang kolakoni, bokmanawa isih akèh dalan kang kêna koanggo andandani kaananmu kang rusak, utawa kang koanggo anambani tatumu. Sanadyan karusakan utawa kang tatu mau bakal nabêt ninggali cacad, nanging jênêng waras, kowe bisa bêbadra panguripan anyar manèh. Yèn atimu durung têntrêm, uripmu bakal ora tata, lan urip kaya mangkono iku jênêng sangsara. Ing saiki wis wayah bêngi, yèn kowe arêp mangan, pangane bèn digawa