Dideleng saka gagragé, mangsa Gotik Awal lan Dhuwur iku nandhani anané gèsèran marang skala werna sing luwih enom. Lukisan-lukisan dadi ora nutupi sajembar papané manèh, kaya ta ing mangsa Romanesque, nanging dadi katon kontras karo latar wuri putih témbok. Kasempatan anyar kanggo rerengga dadi ana nalika plafon gréja sing kagawé saka kayu lan kubah barel dadi diganti karo kubah malang sing kagawé saka bata utawa watu. Conto sing paling wiwitan yaiku tanpa rerengga. Pangaribawa stilistis teka, akèhé saka Westfalen lan Sachsen, kerep liwat Lübeck. Lukisan témbok akèh cacahé gereja Awal lan Tinggi Gothic bisa ditemokaké ing gréja-gréja ing Gotland, sing ngalami jaman tuwuhé ékonomi in udakara 1250–1350, lan ing Skania, ing ngendi akeh gréja tuwa sing dibangun manèh lan dijangkepi kubah bata ing abad kaping 14. Ing sawetara lukisan témbok ing Gotland, contoné sing ana ing Gréja Vamlingbo, pangaribawa bakené saka kagunan kontemporèr Westfalen agagrag Bizantium, mliginé yèn nglukis wong-wong. Senadyan lukisan témbok Gotik gagrag Awal lan Dhuwur ing Skania tetep konservatif lan gayané cedhak karo gagrag kagunan Romanesque, sawetara subjèk anyar, kaya ta Rodha Kabegjan ditepungaké. Manungsa dituduhake minangka dhawa lan goyang, mawa lekukan sing kalipet-lipet ing klambiné, béda karo figur-figur Romanesque sing luwih 'kramat'. Gagrag lukisan témbok Gotik Dhuwur umumé padha karo Gotik Awal, nanging luwih kasar lan luwih abot ing panrapané =, minangka conto saka lukisan témbok Gréja Gothem ing Gotland.