Pisang punika ingkang eca pancènipun bilih matêng piyambak ing wit, nanging ragi pakèwêd panjaginipun, punapa malih ingkang katanêm têbih saking griya, kados ta: ing têgilan utawi ing pakawisan ingkang botên dipun ênggèni ing tiyang, sabab matênging pisang satundhun, botên sagêd sarêng, môngka ingkang matêng rumiyin tamtu konangan ing ama (codhot) lan tamtu dipun têdha. Upami pisang satundhun kabrongsong rapêt, ing têmbe ugi sagêd ngundhuh sampun matêng babarpisan, nanging sok asring kacolong ing tiyang, sabab saking gampiling panyolongipun, botên usah sarana kapènèk, katêgor gêdêbogipun kemawon lajêng pêpês. Mila pisang punika ingkang kathah-kathah kaundhuh sadèrèngipun matêng, lajêng dipun imbu.