Miturut Sejarawan Univèrsitas Diponegoro Semarang wonten perusahaan  bathik, namanipun “Bathik Tan Kong Tién” ingkang ngrembaka wonten ing Semarang nalika abad kaping 20. Salajèngipun taun 1980-an wonten perusahaan bathik “Sri Retno” ingkang cekap penting kanggé indhustri bathik wonten ing Semarang. Salajengipun, bathik Semarang kasusul tèknik bathik "printing". Nalikanipun penjajahan Walanda, séntra-séntra produksi menika ajur lan Kampung Bathik menika kobong wonten ing kawasan Bubakan, Kutha Semarang. Kanggé pendhudhuk Jepang antawisipun taun 1942 dumugi 1945 gadhahi andhil kangge nyilépaken bathik Semarang. Ananging kalah saing kaliyan bathik "printing" ingkang nyebabaken bathik tulis Semarang boten terkenal malih. Saking mriku, bathik Semarang saged tahan dumugi taun 1970. Saweg dipunwiwiti taun 2005 perusahaan Bathik menika ngadég malih kanthi damel sapèrangan motif khas bathik Semarangan. Dipunbandhingaken kaliyan bathik Solo, Yogyakarta lan Pekalongan, bathik Semarang botèn naté ginakaken  motif bathik ingkang pakém. Dados wilayah Pesisir Lèr Pulau Jawa, bathik Semarang kagolong bathik Pesisir kanthi motif naturalis kadosta motif kewan, wit-witan, alam lan omah. Sanesipun menika ugi wonten motif Masjid Agung, Manuk Blekok, Bandeng, Lumpia, Tugu Muda, Wihara, Manuk Mérak, lsp. Ananging wonten ciri-ciri motif bathik Semarangan ingkang sami kathi bathik Pesisir sanesipun, umumipun warni bathik Semarang menika kanthi dhasar oren abrit amargi angsal pengaruh saking kabudayan Tiongkok lan Éropah. Motif Tiongkok menika kathahipun ginakaken motif flora kaliyan fauna.