asor, sarta wong mau ora kêna kaewokake wong bêcik. Lajênging pangandikanipun: apa ora wus têtela, yèn kabêcikan iku jalaraning kamulyan, ananging kaananing kamulyane mau mung bisa kawruhan dening para wicaksana, utawa dening sing sapa kang atine wus jênjêm, trêntrêm, lan rahayu. Mula sanadyan sira uga durung bisa mêruhi marang wohing kabêcikan, mêsthine sira ora sêmang-sêmang (ngandêl) marang Brahma utawa marang para dewa. Sira kudu sêsaji kawruh, sarana sinau ngêgungake sih lan nyantosakake karêp, wis aja was sumêlang manèh, panggawe ing dunya mêsthi anguwoh, lan kabêcikan iku langgêng. Brahma pribadi ngandikakake prakara iki marang para putrane, kaya ta: kang