Tuladha: ing taun 1923 kula taksih èngêt, kula dipun purih dhatêng dening tuwan adminisêtatir pabrik gêndhis ing Bêsaran, mriksa nyonyahipun ingkang sakit bêntèr, nyonyah wau sabên 2 a 3 wulan, kumat sakitipun bêntèr, lan ing ulu ati kraos sênêp sêbah, kula grayang ing panggenan ingkang kraos sêbah, driji kula pêtêlakên ing prênah ulu ati sisih têngên ngandhap iga, nyonyah sambat sakit sangêt, sasampunipun kula mriksa sanèsipun jêroan, pinanggih cêtha bilih ati utawi galblass ingkang sakit, mila kula matur dhatêng tuwan adminisêtatir, saking pamanggih kula nyonyah wau gadhah sêsakit galsteenziekte bokmanawi lêrês wontên watu ing galblaas utawi galblaas sampun sakit (ontsteking) ngêdalakên nanah mêsthi kêdah dipun operatie. Tuwan adminisêtatir gèdhèg-gèdhèg botên pitados, pratela manawi nyonyah sampun kaping-kaping dipun priksa dening dhoktêr ing Surabaya tuwin dhoktêr ing Sêmarang, nanging botên wontên satunggal dhoktêr ingkang mastani nyonyah gadhah sêsakit makatên. Kula matur kenging ugi kula sagêd kêlintu, dhoktêr sanès ingkang lêrês,