Pangraosing manungsa ingkang dèrèng andungkap dhatêng prakawis kaalusan dhasar makatên. Nanging ingkang sampun ngongak dumugi ing gaib, lajêng sagêd nyariyosakên, sutratmaning manungsa punika roncèn gêgancêngan sajagad, beda kalihan gêsanging raga pilah piyambak-piyambak. Mila manawi raga nglampahi pêjah inggih gumlethak, nanging sutratmanipun botên pêdhot, taksih gêgancêngan dados satunggal. Sanadyan dipun raganana ewon lêksan kêthèn, sutratma kawasa manukma ing agal alit, sadaya kasawaban dening gêsang. Ing raos têmah sagêd nêtêpakên bilih Pangeran maligi amung satunggal.