Kanggo tandha dhèwèke anggawa mata lan ilate baya putih, nêdya diaturake mênyang panjênêngane sang ratu. Ing mbatos sang ratu ora rêna pênggalihe mirêng yèn ula bisa matèni baya putih ing sêgara Kidul. Sang ratu banjur pados rekadaya manèh, supaya sagêd luwar saka patraping dhayoh kang ngrisèni lan ngrubêdi iku. Ora antara suwe banjur dhawuh marang kongkonane ula mangkene: 'Kandhaa marang ula iku, yèn bangêt ing bungahku krungu kabar mangkono, lan aku anduwèni niyat, dhèwèke arêp dakdadèkake ratu ing prajane baya putih, minangka gêntine. Saiki konên mulih dhisik nyang panggonane dhewe."