Wonten panggènan sanès inggih madyaning wana dipuncariosaken, Raden Arjuna pikantuk srana saking eyangipun Pandhita Saptaarga nenggih Begawan Abiyasa manawi kesahipun ingkang raka Prabu Kresna sesarengan wancinipun kaliyan dipunmandhapaken Wahyu Makutha Rama ing Gunung Kutharunggu. Pramila Raden Arjuna kelawan Punakawan cacah catur, inggih punika Semar, Gareng, Petruk, Bagong daya-daya badhé lumarap tumuju Arga Kutharunggu. Gumanti ingkang wonten Pertapan Deksana sang Begawan Wibisana dipunadhep déning Patih Padyawastana utawi Patih Reksabangsa. Wondene salebeting pepanggihan punika, Begawan Wibisana gadhah karsa badhé kesah madosi panjalmanipun Sri Bathara Ramawijaya ingkang minangka ara-araipun. Wekasan Begawan Wibisana lajeng semedi ngeningaken cipta tuwin pancadriya. Wekasan pikantuk bebungah déwa kanthi mangertosi kawontenan Sang Hyang Kesawa. Nanging salebeting nindakaken semedi kasebat, sekawan nepsu utawi catur driya ingkang dumunung wonten angganipun, oncat saha ngandharaken boten marem awit tumindak Begawan Wibisana. Wondene sekawan piwujudan nepsu saking Begawan Wibisan], ing antawisipun: Nuraga, Angkara, Lodra, tuwin Sukarda punika lajeng dipunpringgakaken supados kesah tumuju Gunung Kutharunggu. Ingkang suraosipun supados pepanggihan kaliyan satiya utami ingkang badhé ndherekaken tuwin nyampurnakaken sekawan piwujudan nepsu Wibisana kalawau sageda kondur dhateng alam baka. Begawan Wibisana piyambak badhé madosi panjalmanipun Sri Bathara Ramawijaya ara-araipun, ingkang badhé mbiyantu Begawan Wibisana kondur dhateng swarga..