lampahipun sang rêtna sampun dumugi ing rêdi Pratipa wanci gagat bangun lajêng angrungkêbi pasareanipun ingkang raka sarta nangis alantik-lantik, sambatipun: nyawa ingkang pêrak ati, ingkang sumèh, ingkang ngêla-êla, ingkang ambingahakên manahing cèthi kados kula punika, punapaa kula paduka tilar kawêlasasih, kula botên sagêd kantun, paduka wungu: kula wontên ing ngriki, paduka rêrêpa kados sabên-sabênipun punika, siti pasareanipun sang nata ngantos kêbês dening luhipun sang putri, sang rêtna botên surut karsanipun namung cipta bela