Ing layangku kang dhisik wis tak caritakake ing bab kaanane panêmbrama kang ditindakake para putri, sauwise iki rampung, Kang Garèng, banjur dipitongtonake jogèd sêrimpèn, kang ditindakake dening bocah lanang papat. Kang Garèng, saupama sadurung-durunge aku ora sumurup, yèn bocah papat iki lanang kabèh, wah, bisa kalakon aku rêkès nganggo sègêl karo têngah rupiyah mênyang ingkang bupati supaya aku dibênuma dadi ... sêlire bocah papat mau, awit iya ora bakal nyana-nyanaa yèn bocah papat kuwi mau kandhidhat duwe ... brêngos kaya aku kiyi. Solah tingkahe, tandang-tanduke, sêngklak-sêngklike, apadene pleyat-pleyote, cêkak aos, bangsane kaum pupuran kabèh. Nèk miturut panyandraku, papat-papate mula iya wis: lêwês, gandês, kèwês ... pêdhês. Sing pêdhês iki lêlewane, Kang Garèng. Mêngko karêpku tak lanjari têmbung: pêdhês, kuwi katêrangane mangkene: