Prasapa punika sami kalihan awisan (larangan); sapa-sapa ora kêna anu-anu. Nanging larangan wau namung katumrapakên anak putunipun piyambak, botên kangge umum. Dene sabab-sababipun lajêng damêl prasapa, punika wau-waunipun ngalami lêlampahan ingkang botên sae, manggih pakèwêt utawi nandhang cilaka. Wusana kangge pangrêksa murih wilujêng, anak putunipun lajêng dipun emutakên: "Sapa-sapa anak turunku, aja padha ngene-ngene."