Wong Jawa jaman biyen umume nduweni kesenengan ngingu manuk perkutut, pamrihe bisa dirungokake anggunge kanggo nglelipur ati. Anggunge perkutut kang “kung” kanyata bisa mahanani senenging ati sok sapaa kang ngrungokake. Anggunge manuk perkutut kang “kung” iku minangka simbol swarane manungsa kang nduweni budi luhur. Manungsa diajab bisoa celathu kang kepenak dirungokake, ora natoni atining liyan. Sadhengah kan diucapake supaya terang trewaca, mentes, lan bisa dimangerteni dening kang diajak wawan rembug, satemah angenakaken tyasing sasama.