Tiyang ing pulo Bawean punika amêrlokakên sangêt damêl griya alit wontên sangajênging griyanipun, kawangun kadosdene griya lumbung ingkang botên dipun gêdhègi, griya wau dipun wastani: dhurung. Dhurung punika panggenanipun tiyang èstri nyambut damêl nênun, nganam gêlaran, nyulam utawi andondomi. Ing sabên dalu wiwit jam 8 dumugi jam 12 lare èstri ingkang sampun akil balèg, kapurih nyambut damêl wontên ing dhurung, dipun kanthèni tiyang èstri sêpuh satunggal, ingkang dipun wastani: mak ênang, utawi tuwa-tuwa, punapa malih lare èstri wau mawi dipun anggèn-anggèni sarwa sae, awit anggènipun nyambut damêl wau namung kadamêl samudana kemawon, sayêktosipun kagêlarakên supados tumuntêna pikantuk jodho, awit sadangunipun prawan wau nyambut damêl, wontên jêjaka sami dhatêng, panganggenipun ugi sarwa sae, gêgujêngan kalihan mak ênang, saha anjawat dhatêng prawan wau, bilih sampun sawatawis dangu, lajêng pindhah ing dhurung sanèsipun, dene ing dhurung ingkang katilar gêntos kadhatêngan jêjaka sanès, patrapipun botên sanès kalihan ingkang kasêbut ing nginggil nau,wau. bilih