Pamarentah luhur mantêp, awit sanajan kathah anggènipun kecalan, taksih gadhah kêkantunan awujud kayakinan, inggih punika yakin bilih taksih sagêd ngêndêlakên tlatah laladaning krajanipun ingkang agêng piyambak, sagêd ngêndêlakên pitulunganipun têtiyang ingkang dumunung ing ngriku, botên mawang warnaning kulit utawi bangsanipun.