Ing sapunika sampun têtela sangêt, bilih tindak rêsikan punika dados panulaking bêbaya, tuwin dados bêbasan: sadhiya payung sadurunge udan, lan beda kados sacaraning tiyang jêjampi sasampunipun sakit, punika nama sampun limrah, tuwin malih mênggahing rêsikan, tiyang sagêd nindakakên piyambak, botên usah mawi ngêntosi pamardining tiyang sanès. Makatên ugi ngèngêtana, bilih mêngsahing kasarasan