Minangka pèngêtan, kula badhe ngaturakên kawontênanipun lare-lare ingkang luar biasa. Dene anggènipun maringi katrangan, botên pêrlu sarêng brêng, inggih sasêlot-sêlotipun. Jêr kula inggih mangêrtos manawi para pamongipun M.S. punika sami sugih padamêlan. Amila prayogi kapipil satunggal kalih, ingkang kagalih pêrlu. Mênggah pèngêtan wau, kados ing ngandhap punika: