kang kurang prayoga disawang, upamane nglungguhake ragane yen pinuju lungguh dhewe ana ing omah lan pinuju lungguh ana tengahing bebrayan, yen pinuju lungguh netepi wajib ngawula ing ratu lan yen pinuju anglenggahake rasane manembahing Gusti, kabeh mau kudu bisa mbedak-mbedakake anut carane panembah kang wus dadi kapiandele sapa wae kang sanyata ora dadi larangane jagad. Bisa dititik endah sarta ora endahing raga ya sabab saka bisa milah-milahake palenggahaning raga, umpane yen pinuju ngeblatake panembah saknyatane wis ana cara-cara kang tinemtokake dening pranataning panembah awaton kapiandelaning dhewe-dhewe kang ora dadi laranganing jagad. Yen ta obahing raga nalika matrapake panembah mau adoh saka rasa susila saktemene ing kono bakal nampa bebendune widhi, tumraping dewa keluputan tumraping bebrayan ora bakal dianggep, luwih-luwin yen dheweke ngaku sawijining satriya kang banget piguna tumraping bangsa lan negara yen cak-cakane mangkono