têtiyang ing pabrik Sukaraja, awit salaminipun botên nate tukar padu. Sampun ingkang makatên, sanadyan namung padudon ing rêmbag kemawon, dèrèng nate, amargi sakalih-kalihipun sami ngrêtos ing sêmu, saupami ingkang jalêr pinuju kirang sênêng katingal badhe muring, ingkang èstri botên pisan-pisan urun anglanggati, nanging malah ngupados dhadhakan ingkang murih adamêl sênêngipun ingkang jalêr. Bilih dipun ewani, namung katampi sênêng kanthi sabar ing manah, ulat manis sarta mèsêm, saya malih samubarang ingkang dados sirikanipun ingkang jalêr, punika kacathêt ing salêbêting sanubari, dipun jagi kanthi ngatos-atos sampun ngantos anêrak. Dene ingkang jalêr makatên ugi, Rara Sri Têmon dipun aosi, dipun ajrihi, dipun trêsnani pindha badanipun piyambak, amila lôngka sangêt saupami sagêd kalampahan pabên sasaminipun.