Yosefus, ingkang nepangaken piyambakipun ing basa Yunani dados "Yusuf, putra Matias, punika tiyang etnis Ibrani, punika imam saking Yerusalem" [2],merangi tentara-tentara Romawi ing Perang Yahudi-Romawi Pertama taun 66-73 dados tiyang pemimpin militer Yahudi ing Galilea. Saksampunipun benteng Yahudi ing Yodfat direbut saksampunipun pengepungan, tiyang-tiyang Romawi nyerang, mbunuh ewunan wong, lan tiyang-tiyang ingkang kasisa ingkang kaasil bertahan, ngelampahi bunuh diri. ananging, wonten kalane tiyang-tiyang katamtu boten cetha kawontenanipun (persani ugi prekawis Yosefus), Yosefus nyerah dateng pasukan-pasukan Romawi ingkang nyerbu ing Galilea ing wulan Juli 67. piyambakipun dados tawanan lan maringi informasi-informasi intelijen dateng tiyang-tiyang Romawi ing perang ingkang kalajengaken. Pasukan-pasukan Romawi dipunpimpin déning Flavius Vespasianus lan putranipun Titus, lan punika kalih-kalihipun dados Kaisar Romawi. ing 69 Yosefus dipunbebasaken (bdk. Perang IV.622-629) lan miturut laporan Yosefus piyambakipun, katingal sampun mainaken peranan dados perunding kaliyan pihak-pihak ingkang bertahan ing salebeting Pengepungan Yerusalem ing taun 70 M.