Pêjahipun Polwic ingkang dipun kêrêg dening kêthèk bangkokan ingah-ingahanipun piyambak wau, lajêng dados rêmbag ing sêrat-sêrat kabar ing Londhên kanthi rame sangêt ngantos sawatawis dintên dangunipun. Lodgrèstuk ugi maos pakabaran ingkang makatên punika. Murih asmanipun sampun kabêkta-bêkta, panjênênganipun botên kêndhat anggènipun tansah jagi-jagi. Amila sabên dintên panjênênganipun botên towong anggènipun mundhut priksa dhatêng pulisi ing bab anggènipun ngupadosi kêthèk bangkokan. Botên beda kados tiyang kathah, makatên ugi Lodgrèstuk tansah migatosakên dhatêng musnanipun kêthèk ingkang amêjahi ingkang ngingah wau. Botên watawis dintên panjênênganipun Lodgrèstuk nampi pawartos, bilih ingkang putra dèrèng dumugi ing sêkolahan ingkang dipun sêdyakakên ing sakawit. Ewasamantên ing kala punika Lodgrèstuk ugi dèrèng kagungan panyana, bilih dèrèng dumuginipun ingkang putra wontên ing sêkolahan wau, sagêd ugi gêgayutan kalihan musnanipun kêthèk bangkokan ingkang amêjahi Polwic, sarêng sampun kapêngkêr sawulan, saking panitinipun pulisi, lajêng wontên pawartos, bilih putranipun botên èstu bidhal saking Londhên, nanging ujug-ujug lajêng mandhap saking sêpur, saha lajêng dhatêng ing griya pondhokanipun Polwic. Ing ngriku Tarsan lajêng mangrêtos, bilih ingkang putra botên kenging botên têmtu gêgayutan kalihan musnanipun kêthèk bangkokan wau.