nganti tekan ing jaban kutha, banjur padha nglajengaké tindaké ngliwati Fénisia lan Samaria, sadalan-dalan padha nyariyosaké pamratobaté wong-wong kang dudu Yahudi. Iki banget ndadèkaké bungahé para sadulur tunggal pracaya ing kono. 4 Sarawuhé ing Yérusalèm, para utusan padha ditampa déning pasamuwan lan para rasul sarta para pinituwa, banjur padha nyariyosaké samubarang kabèh kang wis katindakaké déning Allah lumantar pandamelé. 5 Nanging nuli ana wong sawatara kang kalebu golonganing wong Farisi, kang wis manjing pracaya, kang padha ngadeg lan matur, "Ingkang sanès tiyang Yahudi kedah dipun tetaki saha dipun wajibaken netepi angger-anggeripun Musa." 6 Para rasul lan para pinituwa banjur padha nganakaké parepatan, ngrembag prakara iku mau. 7 Bareng wus sawatara suwé anggoné padha bebantahan, Pétrus banjur jumeneng sarta ngandika, "Para Sadhèrèk, panjenengan sadaya sampun sami nguningani, bilih sampun wiwit kala rumiyin mila kula kapiji déning Allah saking antawis kita, supados lumantar kula bangsa-bangsa sanès sami mireng pawartos bab Injil satemah lajeng sami pitados. 8 Mangka Allah, ingkang nguningani manahing manungsa, sampun paring paseksi dhateng tiyang-tiyang wau, sarana sami kaparingan Roh Suci kadosdéné kita, 9 punapadéné Panjenenganipun babar pisan mboten mbéda-mbédakaken tiyang-tiyang wau kaliyan kita, sasampunipun nucèkaken manahipun sarana pitados. 10 Pramila kadospundi déné panjenengan sadaya sami nyobi dhateng Allah kanthi patrap ngetrapaken momotan ing pundhakipun para murid, ingkang leluhur kita utawi kita piyambak mboten kiyat nyanggi? 11 Kosok-wangsulipun, kita pitados bilih kita badhé tampi karahayon margi saking sih-rahmatipun Gusti Yésus Kristus kadosdéné sadhèrèk-sadhèrèk punika." 12 Kabèh kang padha marepat banjur padha mèndel, tumuli padha mirengaké cariyosé Paulus lan Barnabas bab pratandha lan kaélokan kang katindakaké déning Allah lumantar rasul loro iku ana ing antarané bangsa-bangsa liya. 13 Bareng Paulus lan Barnabas wus rampung anggoné cariyos, Yakobus banjur ngandika, "Para Sadhèrèk, sami kula aturi midhangetaken atur kula: 14 Sadhèrèk Simon mentas nyariyosaken, bilih wiwit wiwitan mila Allah sampun ngatingalaken sih-rahmatipun, inggih punika anggènipun milih saking antawisipun bangsa-bangsa sanès wau, satunggaling umat kagem asmanipun. 15 Bab punika cocog kaliyan pangandikanipun para nabi, kados ingkang kaserat, suraosipun: 16 Sawisé mangkono Ingsun bakal wangsul sarta