Petruk: Kang Garèng, aku kok ora mupakat nyang omonganamu kiyi. Nèk wong wadon sing wis omah-omah banjur dilarangi nyambut gawe, kuwi aku iya pancèn cocog, jalaran ing ngomah pagaweane rak wis cukup. Nanging nèk wong wadon umume dilarangi nyambut gawe, kuwi aku kok ora bisa akur. Awit saiki kiyi pagawean kuwi warna-warna bangêt, ana sing mathuke mung kanggo wong lanang bae, kaya ta: suradhadhu, matrus, lan sapadhane, ana sing kanggo wong lanang iya mathuk, kanggo wong wadon iya apik, kaya ta: klèrêk, jaga tilpun, lan sapiturute, nanging uga ana pagawean-pagawean sing mung mathuk kanggo bôngsa wanita bae, kaya ta: dhukun bayi (vroedvrouw) guru sêkolah probêl, lan liya-liyane. Dene saikine para wanita banjur padha nêrak pagawean-pagawean sing dudu mêsthine, kuwi kagawa jalaran saka jamane. Mungguh katêranganamu ing bab wuwuhing rêgêjêgan ing sajêroning ngomah, nèk mungguh panêmuku kaliru bangêt. Awit ing kono kowe sajak nacad mênyang para wanita sing padha olèh pangajaran, kok dakwa, yèn padha