Tarsan lajêng wicantên dhatêng Abdul makatên: Êntènana kene dhisik, nganti aku ing mêngko saka ing dhuwur bisa ngranggèh tanganmu. Lan enggal-enggal barang-barang ing kamar kene iki anggonên magol lawang, prêlune supaya wong-wong mau ora enggal-enggal bisa lumêbu. Sasampunipun wicantên makatên wau, Tarsan kanthi ambêkta pawèstri wontên ing pundhakipun minggah wontên ing jandhela. Saha wicantên dhatêng juru dhangsah, sampeyan cêpêngan ingkang kêncêng. Botên watawis dangu Tarsan botên beda kadosdene caraning kêthèk sampun malumpat dumugi ing payon griya, lare èstri kasèlèhakên, saha lajêng manglung mangandhap undang-undang Abdul kalihan lirih, Abdul inggih dhatêng jandhela.