Sang ratu nuli utusan gawe pênganggo wêsi kang srêg awake ula mau. Barêng wis rampung, panjênêngane banjur tindak nyang Kuwu kadhèrèkake para kawula kang anggawa pênganggo wêsi kanggo kewan mau. Sarawuhe ing kono, sang ratu ngandika mangkene: "O, anakku, têkaku mrene, pêrlu tilik kowe lan arêp nêkakake sing dadi niyatku. Kowe wis bisa matèni mungsuhku, saiki kêrajane baya putih dakparingake nyang kowe. Gilo iki wis dakgawèkake panganggo, sarèhne kowe dina iki wis jumênêng ratu, saiki ênggonên lan ndang pangkata nyang sêgara Kidul.