Anggènipun anggirah wongsal-wangsul sampun ngantos wontên sabun ingkang kantun ing pangangge, awit punika murugakên gatêl dhatêng kulit, sêsakit kulit punika gampil nular utawi sumrambahipun. Mila prayogi manawi sabên tiyang punika anggadhahi andhuk piyambak. Tumrapipun lare sok dipun damêl gampil, inggih punika ngangge andhukipun tiyang utawi lare sanès. Ingkang punika sampun ngantos dados padatan utawi pakulinan, awit tumularing sêsakit punika gampil sangêt. Makatên ugi panganggenipun sabun prayogi piyambak-piyambak, sampun ngantos kalinta-kalintu.