Volklectuur, ing bêbukaning sêrat Pararaton, wau ugi wontên katêranganipun ingkang nyariyosakên, bilih basa Kawi kalihan basa Jawi ingkang kangge wicantênanipun tiyang Jawi ing jaman samangke, punika sayêktosipun namung basa satunggil, dede basa kêkalih, namung kemawon sampun santun warni. Saminipun upami wana, wêwujudanipun ing jaman sèwu taun kapêngkêr kalihan wêwujudanipun ing jaman sapunika. Inggih lêrês wana wau taksih lêstantun wujud wana, nanging kêkajênganipun tuwin têtuwuhan sanèsipun sampun santun, punapadene grumbul-grumbulipun ugi sampun santun panggenan tuwin wêwarnènipun. Punapa malih ing bêbuka wau ugi wontên cariyosipun bab anggèning para sarjana bôngsa Eropa sagêd manggih katêrangan ungêlipun satunggil-tunggiling sastra Buda ingkang sampun botên kasumêrêpan têgêsipun dening tiyang Jawi, sastra Buda wau lajêng [la...]