wis ana sing inceng-inceng." "Sampeyan ki omong apa? Aku kok ora mudheng." "Kasbi, mantri alas, mati ketembak kena jantunge." "Mantri alas ngendi?" "Pluru sijine nyrempet natoni baune tengen." "Sing nembak sapa?" "Lha ya kuwi perkarane." "Aku kok ora krungu. Kapan? Yen ing alas cedhak-cedhak kene kok ora ana wong crita?" "Esuk iki jisime mantri Kasbi isih dirubung wong Perhutani ing tengah alas. Nunggu tekane polisi lan dhokter sing arep ninjo lokasi. Klongsong pluru limang iji ditemokake ing TKP. Sing siji ,klongsong plurune Kasbi kanthi ukuran luwih cilik lan luwih cendhak. Sing papat, klongsong plurune oknum sing nembak Kasbi kuwi. Klongsong pluru sewelas mili sing kalibere luwih gedhe lan luwih adoh jangkauan tembake." "Kuwi crita tenan apa mung karangan?" "Apa bedane crita tenan lan karangan" "Kok muni esuik iki jisime Kasbi isih dirubung wong ing alas. Saiki iki, bengi, ora esuk. Mulane mlipir wae ditakoni, ing ndi, kapan? Mlipir wae ora ndang diwangsuli. Dirungokake tenan-tenan kok mung karangan." "Lha hiya, aku takon, apa ana ta bedane crita tenan lan karangan." Sisihane wis sumingkir, butuh nutup kordhen-kordhen cendhela lan nliti kabeh lawang apa wis dikunci rapet. Senajan ing sateruse Pangripto manut dipeksa sisihane supaya ngaso, turu, nanging mripate