sing urip iku bathin sing sadar lan ngerti yen sak temene apa wae sing ana sak lumahing sak kurebing langit iku kabeh kagungan dalem Gusti Allah. semono uga manungsa...manungsaiku uga mung titah sawantah...sing mbesuke bakal bali marang sing nitahake....mula yen wus ngerti marang brang sing kaya mangkene ati iku kudu di uripake kanthi ngedohi saliring hawa nafsu...kesrakhan, umuk...jail methakil..lsp..iku sing jenenge memepr hawa nafsu..yen wus bisa meper hawa nafsu,,terus ati iku bisa luwih urip yen to terus terusan kelingan marang sing gawe urip. mula puji dzikir ajaj tau kendat sakak jeroning ati...sak sapaa bisa ngelakoni iki atine bakal padang terawangan...donya rasane ra ono ajine...ati mung tansah kelulut kepencut marang keagungane sing moho kuwasa.....lha ati sing mengken iki sing ndak arani ati sing urip.....wong ora empan dibedil iku biasane malah atine mati....ora ngerti sangkan paraning dumadi. tingkah lakune tansah kasar gumedhe..ora kelingan panggonane awake tumrapping Gusti Allah....Wong mengken akeh sing nyengiti....nyang ngendi papn dijubriyani...uripe ora enak tansh kesandung sandung...kakayean masalh...dadi ,alah ora sekti..ning yen atine urip...sanak kadang mitra sentana kabeh pada seneng...neng ngendi wae ono sing ngampirke...nek aon pekewuhe akeh sing sabiyantu...nek anan wong genduren diundang...wetenge isa wareg, uripe seneng.. lha wong sing ngene iki sing sekti Suyanto NKorLapLokasi : jakartaReputation : 0Join date : 10.08.09Subyek: