Sêmar: Wiyah, nèk kaya ngono omongmu rak kêladuk kuwi jênêngane. Yèn wong kêlawasên ana ing paran, banjur owah adat tatacarane, kuwi iya pancèn mèmpêr, nanging nèk banjur ilang babarpisan kayadene unimu mau, hla kuwi arane rak: têrlalu. Anggone tak unèkake mèmpêr, yèn adat tatacarane banjur owah, awit nang paran wis ora pati kulina migunakake tatacarane dhewe, jalaran saka kêkumpulane karo bôngsa-bôngsa sing ora ngênggoni adat tatacara sing mêngkono mau, wis mêsthi ta yèn wusanane, mênyang tatacarane dhewe banjur kaku. Nèk laku dhodhok, wis ora luwês, pêkungkungan kaya wong andingkik jangkrik, anggone nyêmbah, carane sausap karo: sojah kuwi, apa manèh yèn kudu lungguh sila, iya kalakon mêngkungkung kaya lumpang mêngkurêp têmênan. Lo, kuwi kabèh jalarane ora liya, iya sabab saka kurang kulinane, mulane kowe aja maido.