“Wong gething ora kurang ing pana­cad, wong seneng ora kurang ing panga­lem. Mesthine sliramu ya wis ngerti ma­rang unen-unen: yen kepengin ngerteni beciking liyan takokna marang mung­suhe, dene yen kepengin ngerteni alane takokna marang mitrane. Mula sabisa-bisa ngudiya tansah dicacad dening kang seneng lan dialem dening kang gething. Satemene yen awake dhewe gelem ngla­koni kanthi jujur, ing panguripan iki akeh piwulang kang gedhe ajine sing kinan­dhut ing tembung panacad saka wong-wong sing ora seneng lan sengit marang kita. Jalaran saka panacad mau awake dhewe banjur bisa luwih ngati-ati lan bisa bali nglempengake laku.