Awit saking punika paniti priksa kula tumrap asor luhur tuwin bêgja cilakaning anak, punika têtelanipun sabagean agêng jalaranipun saking awon saening tindak tuwin budi pakartining tiyang sêpuhipun. Tandhanipun tumrap tiyang sêpuh ingkang sampun ngrumaosi sêpuhipun, manawi nyumêrêpi anakipun gadhah tindak murang sarak utawi maksiyat, ngantos andadosakên kasangsaran tuwin kanisthanipun, punika tamtu asring kawêdal pangunandikanipun ing dalêm manah: o wong lagi dadi cobaning wong tuwa. Utawi lajêng ngrumaosi bilih tindak-tanduking anak ingkang awon, punika dados piwêlèhipun tiyang sêpuh, bêbasan anak molah bapa kêpradhah, utawi anak punika dados pangiloning tiyang sêpuh.