minôngka uwoh, kaananing rahsa, kang minôngka tansah anjurungi karsa ardaning budi angkara, iku pralampitane kayadene thêthukulan kang tansah kapanasan ing sadina-dina, môngka tan antuk udan, kang mêsthi godhonge padha alum, aluming godhong lawas-lawas katêmahan padha gogrog, gogroking godhong wite sayêkti ngarang, ngaranging uwit iku têmahan bêrbêg banjur tumiba ningnèng. bumi.