Manawi angèngêti lêlampahan ing donya punika, bilih lêlampahan wau nyimpang ing kalimrahan (botên kaprah) adhakan tiyang mastani: anèh. Dene anèhipun wau tumraping têtiyang kathah sok kapengin badhe sumêrêp dhatêng aluranipun, inggih punika kadospundi mulabukanipun mênggahing suwaunipun. Kados ta: gambar ingkang kacêtha ing nginggil punika, kawartosakên makatên: Wontên satunggaling tiyang ahli politik ing Bukarès, tanah Eropah, nalika taksih gêsangipun adamêl sêrat wasiyat, ingkang suraosing sêrat wau, bilih piyambakipun pêjah, pambêktaning mayit dhatêng kubur supados kadèkèkna ing grobag ingkang kagèrèt ing maesa nêm cacahipun. Ing wusana sapêjahipun tuwan wau dening para warisipun dipun lêksanani. Malah wêkdal pambêktanipun mayit wau dipun urmati dening para agêng ing ngriku kathah sangêt. Dene ingkang kawastanan anèh wau, pambêktaning mayit wau têka sarana grobag lêmbu, botên ngangge kapal utawi oto kadosdene salimrahing sapunika.