kalawan ngatur, tibake mung wong keparat.22. Iku pangerti kaplesit, Pangeran databpa asma, asmeku aran tegese, aran iku ingkang karya, kang nganaken wong lumrah, bisa ngarani lan nyebut, yen isih kanggonan nyawa.23. Wruhanira atma jati, tan kadayan dening aran, tan mreduli mring asmane, nadyan kang samya sung aran, durung lan wus tan ana, atma langgeng ananipun, anane tanpa karana.24. Nahen kang winarneng tulis, kuduping sari ing pucak, ceta nawung sesandine, nutupi ananing atma, mong warananira,