Tèks iki nyritakaké prakara panglelanan Purnawijaya, sang protagonis, menyang naraka. Banjur Purnawijaya ing carita iki diajari mawa dawa déning sang Déwa Utama ngenani pagawéyan ala. Sawisé iku sang Purnawijaya diajak mara menyang naraka lan ndeleng kepriyé wong-wong dosa disiksa. Banjur Purnawijaya takon marang Yamadipati, sang nyepeng naraka, kepriyé carané mungkasi panyiksan iki. Banjur Yamadipati ngendika yèn wong-wong iku kabèh padha ing kéné déné mbiyèn tumindhak ala lan bisa nitis manèh ing panguripan sabanjuré. Kajaba iku Purnawijaya uga olèh pangajaran.