anglênggahi kayuwanan, sirna ing panyaru. Lah inggih ingkang makatên punika kenging sinêbut: sujanma sujana, têgêsipun tansah nyumêrêpi êmpan papaning têpa, winatara murih sarwa dhangan samukawisipun, kados ingkang sampun kasêbut ing wulang dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV ing Sêrat Wulangrèh (sêkar pangkur kapêndhêt