Garèng : Ha iya, Truk, nanging ing sarèhne ing kono anggambarake kaanan ing jaman Mataraman, saolèh-olèh diati-ati, aja nganti kêcampuran cara ing jaman saiki, mêngko gèk mêtu Drunajaya upamane, nganggo... jam tangan, iki ana ing pandêlêngan, rak iya ora enak, ta. Wis tak banjurne manèh saiki, sajêrone Pangeran Adipati Anom sare tinunggu ing abdi loro mau, banjur karawuhan ingkang eyang: Pangeran Pêkik kalayan garwane: Kangjêng Ratu Pandhan, loro-lorone anggone main, wajib dialêmbana têmênan, anggone nyara priyayi luhur sing wis sêpuh, anggone ngatonake asihe marang ingkang wayah Pangeran Adipati Anom, nganti wani anglakoni ukume pêmburine, wah, kaya tênan-tênana kae, Truk. Dalasan anggone pamitan arêp tindak ing