[...ntên] raup, utawi masuh tangan, saèstu utami. Yèn makatên inggih prayogi bilih sabên dintên adus, asring kemawon tiyang kêlud-kêlud jogan ingkang dèrèng patos rêgêd, awit supados wêwaha gumrining, makatên ugi tumraping badan, yèn murih kalis saking sêsakit, inggih kêdah karêsikan kanthi dayaning toya kados ingkang kasêbut ing nginggil.