Tumrap ing tanah gupêrmenan, awit kala jaman rumiyin dumugi jaman samangke, kalênggahan bupati kasanèsakên. Sadèrèngipun dados bupati, saupami titêlipun namung mas, sarêng jumênêng bupati lajêng titêl radèn, garwanipun ingkang baku radèn ngantèn utawi mas ajêng, lajêng santun sêbutan radèn ayu. Gagrag punika murwat, sabab gupêrmèn pancèn sampun angidini. Sawênèh kala jaman rumiyin wontên ugi garwa bupati, ingkang baku sêsêbutan radèn ngantèn utawi mas ajêng, narimah têtêp radèn ngantèn utawi mas ajêng kemawon. Botên karsa angewahi saking lugu witipun. Wangsul ing jaman samangke garwaning partikêlir, mantri, juru sêrat, guru bantu sapanunggilanipun, ingkang kasêmbadan sagêd nyandhang sae, sêlopan, sanajan botêna sagêd têmbung Walandi, kathah kemawon ingkang ngudi murih dipun sêbut radèn ayu.