Ingkang sampun kawêdhar ing tanah gupêrmenan, bôngsa wanita turunan bupati, punika wajib angsal sêsêbutan radèn ayu dumugi wayah, sanajan nistha, awon ing warni, miskin, wajib mawi sêsêbutan radèn ayu, wondene salajêngipun dumugi buyut warèngipun, yèn mawi sêsêbutan radèn ayu ugi taksih wênang, nanging gumantung saking pikajêngipun tiyang ingkang condhong manahipun. Utawi angèngêti dhatêng pangkat kalênggahaning kakungipun. Tumrap tiyang ingkang sampun sumêrêp, dene sêsêbutan radèn ayu tumrap dhatêng tiyang partikêlir turunan bupati ingkang sampun têbih ugi murwat, nanging tiyang ingkang nyêbut radèn ayu wau sok kumêdah angèngêti, punapa wanita punika kacêkapan, utawi gadhah kasagêdan (pintêr) yèn wanita wau miskin utawi bodho, utawi gadhah lampah awon, sanajan tiyang sampun sumêrêp dhatêng wêwatonipun, lajêng