[...pun,] kadêrêng bêntèring manah, jalaran piyambakipun abdi kinasih, kinaot sêsamining abdi. Ananging Gusti Allah Maha Adil, sintên ingkang lêpat tampi paukuman, wangsul ingkang lampahipun pasaja dipun pitênaha botên dados kara-kara. Prakawis ingkang samar pêtêng punika mangke sakêdhap badhe angsal pêpadhang. Manawi dhasar abdi dalêm punika dosa saèstu, botên sande tigas jangganipun dening pêdhangipun abdi dalêm, ananging manawi salêrêsipun suci botên dosa, masthi pêdhangipun abdi dalêm malih punapa-punapa ingkang botên sagêd damêl sakit, agêngipun damêl pêjah.