uripe manungsa ing alam donya iki amarga anane kawruh budi utawa “pendapat”. Manungsa seje [beda] karo bangsane kewan. Kabeh mau urip ing alam donya amarga sipat utawa tabiat kang ana ndhuk kewan mau. Kanggone sapi, panganane ya suket utawa tetuwuhan sabangsa suket. Ning manungsa kudu nampa piwulang saka wong liyane sing wis luwih dhisik ngerteni. Misale, mangan duduh rawon. Merga awak dhewe iki urip ndhuk Jawa, wiwit cilik dikandhani, iki lho rawon penak. Akhire arep dhahar rawon. Pokoke manungsa iku ora bisa urip karepe dhewe kaya kewan. Bebek nembe netes langsung bisa ngelangi. Manungsa ora bisa. Kudu belajar saka pendhapate wong liya piye bisa nglangi sing bener. Nganti, nuwun sewu, arepe e-ek wae kudu takon nang wong liya ndhuk ngendi pernahe. Seje karo para walisanga, panjenengane kabeh mulang kawruh yen uripe manungsa kuwi amarga saka ciptaning Allah.