Sêsemahan ingkang mong-kinêmong, sabar-sinabaran, punika dados pangalêman utawi pêpenginan. Nanging yèn pangêmong utawi kasabaran wau dhapur kêpêksa, ugi nama kirang sampurna utawi taksih kuciwa. Kula bôngsa wanita, umumipun ngêmong utawi ngawonan (ngawon têgêsipun botên kawon), punika bokmanawi inggih saking kêpêksa, anggènipun badhe anjagi dhatêng kakungipun, wasana kula lajêng angsal sêsêbutan: bêkti laki, sagêd nuju dhatêng karsaning guru lakinipun. Punika dede sajatining bêkti.