BALAL utawi BAVEL, dipunartosaken tembung Babilonia bab-ili.[3] Jamak saking bah-ilani, ingkang dipunartosaken nganggé abasa Sumer kuna ka-dingir-ra,'pintu gerbang Allah' .[3] Abasa Mesir b-bi-r' (=bbr utawi bbl), abasa Pèrsi kuna babirus.[3] Ananging menawi dipunpriksani saking tembung asalipun (ingkang inti), Babilonia ugi sami kaliyan balal, 'kakacauan'.[4] Seratan wonten naskah-naskah Babilo-nia sapunika tin-tir (ki), 'urip tandhuran-tandhuran', utawi dipunartosaken 'tempat urip' ; e-ki, tempat terus-terusan'.[3] Miturut tradisi Babilonia, kutha kasebut dibangun déning dewa Marduk nuli dipunambrukaken Sargon +/- 2350 SM nalika piyambakipun mendhet lemah wonten mriku kangge mbangun kutha ingkang enggal, inggih punika kutha Akkad.[3] Babilonia sampun wonten kala taun 1696-1654 SM.[1] Dipunjlentrehaken, manawa kutha punika dipunsebat kaping pisanan wonten tablet ( barang Arkéologi ) saking pamaréntahan Sargon Saking Akkad nalika Abad ka-23 SM (2300 SM).[1] Salajengipun dipunbangun pamaréntahan Neobabbilonia.[1] Raja Namrudz (2275-1943 SM), naté amaréntah supados damel Menara Babel ( Tower of Babel) saderengipun mangsanipun raja Nebukadnezar II (605-562 SM).[1] Miturut sanjangipun para sajarawan, nalika mangsanipun Nebukadnezar II Kutha Babilonia ngantos masa keemasan, kanthi raja punika njumenengaken Taman Gantung.[1] Masarakat Babilonia pitados, muja dewa Isthar kaliyan Shamash.[5]