[...sanipun] piyambak, mênggah pamanggih kula inggih kêdah adhêdhasar rohipun bangsa piyambak, sarta kêdah sagêd ngaos dhatêng kawruh-kawruhipun bangsa sanès. Anggèn kula mastani kêdah sagêd ngaos wau, pikajêngipun supados bangsa kula sagêd nimbang pundi ingkang sae lan cocog kalihan dhêdhasar rohipun bangsa piyambak, tuwin pundi ingkang botên. Ingkang pancèn sae sarta cocog kaanggea, dene ingkang botên mugi sampun dipun opèni. Dados upaminipun makatên: babagan techniek kawruhipun bangsa kilenan, punika pancèn nyata sampun onjo, tumrap bangsa kula pancèn inggih sae, tur inggih botên badhe adamêl kapitunan tumrap dhêdhasar rohing bangsa, malah inggih maedahi sangêt, lo, punika inggih sampun wajib bangsa Jawi kêdah angliyêr. Kosokwangsulipun: kêlonan ngadêg upaminipun, inggih punika kagunanipun jogèd bangsa kilenan ingkang limrahipun dipun wastani: dhangsah, punika botên cocog kalihan dhêdhasaring rohipun bangsa Jawi, amila langkung sae kasampirakên ing pagêr kemawon, makatên sapiturutipun.