Botên paja-paja nyêkapi, awit siti bawah dalêm sarta bawah kadipatèn Kamangkunagaran, kathah ingkang sampun wontên pangwasaning kabudidayan, ananging punapa botên nama lowung angopèni gadhahanipun piyambak, tinimbang dipun opèni ing bôngsa sanès, kalihdene malih sanadyan sampun kathah ingkaingkang. dados pangwasaning kabudidayan, glebaganipun inggih taksih dipun tanêmi bangsaning rijêki dhatêng têtiyang alit ingkang sami nyanggi damêl, dados taksih kathah ugi pamêdal ingkang kenging katandho. Tumuntên tiyang tani sami katamtokakên nyade wulu pamêdaling siti dhatêng ing gudhang sacêlaking kitha kabupatèn, sarta katamtokakên rêginipun panumbas ing môngsa mirah sarta panyade ing môngsa awis.