Pirembagan kasebat dados gambaran kawotenanipun tiyang utawi brayat Kristen. Nalika nemahi prakawis ingkang awrat boten kesupen ndedonga sacara pribadi, sesarengan brayat, utawi pandhita greja sanes. Pandonga makaten punika langkung prayogi katimbang babarpisan boten ndedonga. Nanging pandonga punika saged dipun-indhakaken kanthi nggandheng sadherek patunggilan. Kanthi ndedonga sesarengan para sadherek patunggilan kita tetep njagi sikeping manah sampun ngantos gumunggung lan gadhah panganggep kasiling sedya awit saking pambudidaya pribadi. Ndedonga sesarengan tiyang sanes punika ngawekani raosing manah bilih karampunganing prakawis gesang amargi satunggaling tiyang, nanging nalika prakawisipun karampungan jalaran pandonga sesarengan ateges tiyang kasebat rumaos saha nglenggana bilih patunggilaning para sedherek anjalari kasembadaning pandonganipun. Kita prelu nuladha Rasul Paulus, dene wonten ing Filipi 4:2-3 Rasul Paulus mbereg supados saben warganing pasamuwan rumaos bilih dados gegelitaning patunggilan ingkang sami dene nyengkuyung.