tamtu wontên ingkang nyandhang manganggenipun manjila anjarag purih katingal, yèn jalêr, sinjang latar pêthak sawitan, soganipun kaduk mramong, rasukan biru bikakan, mawi dhasi abrit, ing kanthonganing rasukan dipun pasangi kacu sutra ijêm, sandhalan taksih enggal, kêtitik saking kêcingkruking lampah sajak ngraosakên malicèting suku, kaca mripatanipun katingal nganggrang kados suwiwining kapal udharah, panthêlênging kaca mripat awangun kados mripatipun Radèn Dursasana, mila lêpasing pandulu tansah blas-blasan kados atawi bagus. Tumraping èstri kajawi mompyoring pangangge sarwa ngalela, dipun sêmbuh mawi gêbyaring ma-