Yèn mangkono kang dadi karêpanamu, iya bêcik, anakku ênggèr Wasili. Yèn sêdyamu arêp bêcik, kanthi sênênging ati aku bakal awèh barkah nyang kowe. Nanging kosokbaline, yèn kowe lali nyang sêdyamu kang bêcik mau, lan banjur amêmatèni sarta anjarah-rayah manèh kaya kang uwis-uwis, kowe aja pisan-pisan angarêp-arêp nyang brêkahku, nanging panuwunku muga-muga kowe aja kêsuwèn pinaringan urip ing donya kene. Awit mungguhing aku luwih bêcik ora duwe anak babarpisan, katimbang duwe anak kang gêdhe dosane.