Umat Islam percaya yèn wektu iku Allah wis ngutus malaikat Jibril supaya ngetokaké banyu ing kana. Wektu mirsani banyu sing muncrat mau Siti Hajar banjur nampung jroning pasir lan watu. Jeneng Zamzam sing maknané "mandhega mili", iku ungkapan sing diucapaké makaping-kaping déning Siti Hajar wektu ngupayakaké nampung banyu mau. Laladan ing saubengé munculé banyu kasebut, sing sabanjuré owah dadi sumur, didadèkaké papan panggonan istirahat tumrap para kafilah, lan sabanjuré tuwuh dadi kutha Mekkah papan kelairan Nabi Muhammad.