Pêlandhungan, manah, utêg, wontênipun sagêd tumindak sampurna awit kasiram dening tirtamarta, inggih punika toya wahyuning gêsang. Upaminipun rasa lan manah botên karadinan ing tirtamarta, sagêd anjalari ewah utawi onyaning pirantosipun kalih bab wau. Sapunika manawi utêg inggih punika pagêdhonganing budi, botên karadinan ing tirtamarta, sagêd anjalari: ewah, gêndhêng, edan.