Garèng: Wiyah, wiyah, bok aja sok dhêmên maido ing liyan, aran manusa kuwi pancèn gampang kalirune, tandhane kowe dhewe lagi anu kae: kowe anglarangi anakmu Si Kamprèt udut, pancèn iya ana bênêre, awit udut kuwi sok gawe dhêdhêling pikiran. Nanging barêng ana anaking tôngga carita nyang kowe, yèn Si Kamprèt ana ing sakolahan sok udut, tanpa kok titi dhisik, pêthi wadhahe sandhangan lan kanthonge jase kok balengkraki sakrêsa-krêsanya, nèk-nèke ana rokoke. Kang mangkono mau kowe rak agawe tatuning atine Kamprèt, iya nèk iya, kèri-kèri kandhane anaking tôngga mau mung gawe-gawe bae, kêpriye. Kuwi apa ora kaliru kowe jênênge, mulane aja guru-guru maido nyang wong liya.