Barêng tangi gagap-gagap tembok nêmu jêndhela cilik, banjur didêdêl mênga. Ing jaba katon byar rahina, ndadèkake bungahe. Tumuli ana manuk kêdhasih mencok ing pang sarta calathu: ''Irawan, dadiya kawruhanamu, ya aku iki rupane kêdhasih kang kêpotangan kabêcikan marang kowe. Dak kandhani kowe ya, ali-ali mas iku ilange kêcêmplung sumur sawetane iki.'' Kêdhasih sawise awèh wangsit nuli murca. Ora suwe baturing buta mlêbu anggawa sêga lan banyu. Irawan nuli pratela yèn bisa nêmokake ali-ali kang