19. Nabi Suleman krungu undhange Raja Jurma mau mèsêm, banjur munjuk ing Allah: Dhuh Pangeran kawula, kawula mugi Tuwan polahakên sukur dhatêng pêparing Tuwan kabingahan dhumatêng kawula, utawi dhumatêng bapa biyung kawula, punapadene mugi Tuwan polahakên anglampahi pandamêl sae, kados ingkang dados parêngipun karsa Tuwan, saha mugi Tuwan ewokakên para kawula Tuwan ingkang sami sae. Tuwuh saking sih palimarma Tuwan.