Sêrat Mahabarata tansah nyariyosakên samukawis ingkang sampun kawontênakên dening dewa. Tiyang ingkang botên pitados dhatêng dewa nganggêp manawi punika amung pangathik-athik ingkang pinardawa. Botên sapintêna tiyang ingkang pitados, bilih makatên wau samangke ugi taksih tumindak, sarta lêstantun tumindak ing salami-laminipun. Ing jaman sanès-sanèsipun, para dewa anambut karya sarta ngatingali ing manungsa. Samangke [Sa…]