marma para kang janma linuwih / padha mardi marang ing sapadha / murih wêruh ing lakune / kang ala iku nuntun / marang ati bisa nitèni / ing laku kaluputan / yèn wus wruh ing luput / lah iya tumuli bisa / wruh ing bênêr margane laku mring bêcik / babar jatining janma //