Ana maneh yayi kang nyanyangit, wong karem marang memadatan, iku dadi cacat gedhé, nèng ulat dadi payus, wekasané katon nyanyengit, yèn nuju sabagiyan, lir wong kenèng ngukum, ing dunya tekèng ngakérat, wekasané wong madat tan dadi sugih, mung seneng sugih utang.