ugi sang nata inggih utusan angaturi Prabu Artur supados ing dintên punika karsaa rawuh anjênêngi, saha mugi kadhèrèkakên ing wadyabalanipun. Sang pramèswari inggih utusan abdi kinasih awasta Pirinis bêktan saking ing Irlan rumiyin, kadhawahan sowan dhatêng Sang Prabu Tristan. Lampahipun Pirinis anglangkungi wana, botên anurut margi, supados sampun ngantos kasumêrêpan ing tiyang sanès. Sarêng sampun dumugi ing griyanipun mantri wana Orri lajêng manggihi Prabu Tristan saha matur bilih saking panuwunipun para baron ingkang drêngki manahipun dhatêng Prabu Marc, sang pramèswari badhe anglampahi sumpah kados ingkang kasêbut ing nginggil mau.wau. Aturipun Pirinis: Dhuh, satriya, kawula dipun utus ing sang pramèswari angaturi paduka supados dhawahing dintên sang pramèswari anglampahi sumpah punika paduka karsaa rawuh ing ara-ara wau, angagêma panganggenipun pêkir, sampun ambêkta dêdamêl, sarta sampun ngantos wontên tiyang ingkang sagêd nyumêrêpi bilih paduka ingkang namur dados pêkir punika. Paduka dipun aturi rawuh ing pinggiring lèpèn ing papan padununganipun Prabu Artur masanggrahan, ing ngriku paduka badhe sagêd mitulungi sang putri, awit sang putri ajrih sangêt dhatêng sumpah wau, nanging tansah sumendhe dhatêng ing Pangeran Ingkang Maha Kawasa ingkang sampun paring piwêlas dhatêng panjênênganipun nalika badhe kapatrapan ukuman pêjah tuwin sagêd oncat saking wêwêngkonipun kere-kere rumiyin.