Wusana sawêg watawis tigang taunan sapriki, kuburan wau dipun angge jujugan tiyang ngalap brêkah nyuwun idi, supados benjing dintên anu kaparingana têrang, sampun ngantos jawah, tiyang ingkang sami ngalap brêkah nyuwun têrang wau, ingkang mêsthi prêlu tumrap badhe gadhah damêl mawi jagongan, dhatêngipun ngriku kalihan ambêkta dhaharan kasajèkakên ing daganing kuburan, awarni sêkul, lawuhipun namung tigan dipun pindhang, wedang kopi, trêkadhang wontên ingkang mawi srutu utawi tike sami sakadaripun piyambak-piyambak, nanging ingkang mêsthi ajêg sêkul kalihan tigan pindhang, punika botên kantun, sasampuning kalarapakên juru kuncining pakuburan, tiyang ingkang gadhah panyuwun lajêng ambêsmi dupa, rampung sajèn sapirantosipun katilar wangsul mantuk, mèh sabên 8-10 dintên sapisan kenging katêmtokakên wontên tiyang dhatêng kuburan wau 1 utawi 2, dumugi sapriki taksih lumintu wontênipun.