wau sampun mabur sadaya, lajêng sagêd cêtha bilih ingkang kathêdha wau bathanging gudèl, ingkang pamêndhêmipun namung ukur katutupan kemawon, sarêng sampun tamat anggènipun aningali, Ki Kuda Mangun Sudibya lumampah mangilèn, bokmanawi wontên kaelokan utawi wontên punapa-punapa sanèsipun bathang punika wau, sarêng sampun dumugi watês kilèn inggih botên wontên barang-barangipun, kajawi namung pakuburan limrah kemawon, Ki Kuda Mangun Sudibya lajêng mêdal saking pakuburan, kapal tumpakanipun ingkang kacancang wontên sajawining pakuburan, lajêng dipun tumpaki wangsul dhatêng nagari, lampahing kapal dipun rikatakên, dumugi ing nglêbêt sawêg kèndêl jam satunggal lêrês, sampeyan dalêm taksih lênggah wontên ing parasdya, Ki Kuda Mangun Sudibya lajêng matur dhatêng kamisêpuhipun, kamisêpuh ingkang tampi palapuran wau lajêng angunjuki uninga ing sampeyan dalêm, lumantar nyai tumênggung ingkang tampi, sarêng sampeyan dalêm mirêng unjukipun nyai tumênggung, punapa kawontênanipun [kawo...]