Tembung Trilogi Pembangunan uga dienggo nalika Soeharto dadi présidèn angka 2 Republik Indonesia. Béda karo trilogi ing ranahé karya sastra, trilogi pembangunan ora kapancang déning anané pamikiran kang urut, nanging awujud telung pokok pikiran kanthi langsung kang awujud wacana pambangunan nasional kang banjur dicakaké déning pamaréntahan Orde Baru minangka dhasar sajeroné nemtokaké kabijakan pulitik, ékonomi, lan sosial ya kuwi: