Kadosdene sampun tinakdir saking panguwasaning Pangeran, bilih sadaya titah ingkang sipat gêsang punika sami sagêd tumangkar utawi anurunakên. Tanêm tuwuh, sato kewan sarta kita manusa, sami tinakdir sagêd anggadhahi turun, inggih punika sarana murih botên ngicalakên pancêripun. Dene kadospundi mênggah sarananing nurunakên, tumrapipun titah ingkang sipat gêsang punika botên sami, gumantung dhatêng kasampurnanipun piyambak-piyambak, namung kemawon sadaya wau grêbanipun nunggil, kados ta: kewan langkung sampurna tinimbang tanêm tuwuh, nanging kirang sampurna yèn katandhing kalihan manusa. Dados sangsaya sampurna drajading gêsangipun, inggih sangsaya sampurna caraning nurunakên.