Kafka kerep nrapaké siji ciri kas basa Jerman, kang ngidinaké basa iki nganggo ukara-ukara dawa kang kadhangkala dawané bisa sakaca. Ukara-ukara Kafka iki banjur bisa ngirim pesen kang ora dinuga sadurungé titik, iki kang bakal dadi fokus lan intisarining ukara. Perkara iki déné struktur anak ukara ing basa Jerman kang ngwajibaké dunungé tembung kriya siji ukara kudu didokok mburi dhéwé. Konstruksi kaya mengkéné iki angèl bisa digawé ing basa liyané, upamané basa Inggris, basa Indonésia utawa basa Jawa. Dadi sang pangalihbasa kang kudu nyaosi para pamaos èfèk kang padha utawa paling ora èfèk kang mèmper karo tèks asliné. Urutan tetembungan ing basa Jerman kang luwih flèksibel lan prabédan ing tingkat sintaksis, nggawé ukara ing basa Jerman bisa dipertal ing punjul siji ukara padhanan ing basa Inggris utawa basa liyané.