Dene dumuginipun jaman sapunika, awis ingkang mangrêtos dhatêng jêmbaring kawruh punika, mandar kathah ingkang sok angrèmèhakên. Punika jalaranipun botên sanès, awit saking pandamêlipun kyai dhalang piyambak, anggènipun anglampahi kuwajibanipun sok namung kadamêl sasêkecanipun kemawon, lajêng ngarah goprak-gapruk namung murih ramenipun. Mila lajêng ngêsing kawruh mèh ical, eman yèn lajêng kalajêng risak ingkang dados jêjêring kawruh.