Jroning tradhisi Islam, Ibrahim diprintah déning Allah supaya ninggalaké garwané Siti Hajar ing ara-ara karo putrané Ismail sing isih bayi minangka ujian tumrap kaimanané. Wektu pasadyan (panganan lan banyu) entèk, Siti Hajar golèk bantuan kanthi ninggalaké bayiné ing lemah sing saiki dadi sumur Zamzam. Ngarep supaya antuk banyu Siti Hajar munggah bukit sing paling cedhak, Shofa, kangggo ndeleng mbokmanawa ana pitulung utawa banyu ing sacedhaké panggonan mau. Banjur pindhah menyang bukit liyané, Marwah, supaya bisa ndeleng panggonan sing luwih amba nanging tetep ora katon apa sing digoleki mula nganti bola-bali mlayu-mlayu nganti kaping pitu. Nalika bali menyang panggonané Ismail, Siti Hajar ndeleng ana banyu wis mancur saka lemah ing cedhak sikilé bayi Ismail sing lagi nangis.