Bab tilpun, punika inggih tansah mindhak-mindhak, rumiyin kalanipun sawêg wontên tilpun enggal-enggalan, sanadyan suwaranipun taksih krêsêk-krêsêk samar, nanging têtiyang sampun sami gumun. Dene lêting tiyang ingkang wicantên samantên têbihipun, têka sagêd mirêng, suwaranipun rambatan turut kawat. Dangu-dangu pirantosipun saya sampurna, tiyang tilpun sagêg dumugi nagari têbih-têbih, dipun wastani intêrlokal. Wah, kala samantên gambiraning manahipun tiyang ingkang sagêd tilpun, tanpa upami, upaminipun saking Batawi dhatêng Surabaya, namung sakêdhap sampun dumugi. Saya anggumunakên malih manawi bab wau dipun gagas dening tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, têbihipun Batawi kalihan Surabaya, lajêng dipun etang kanthi ukuran lumampah dharat, tamtunipun inggih ngêlangut sangêt. Wusana malah lajêng wontên tilpun tanpa kawat, punika saya mêgah-mêgahakên.