Rahman kôndha karo sêmu nangis / kula badhe madosi pun kakang / kang kenging prakawis mangke / ing wau wartosipun / kêrêngan pun cêpêng pulisi / nuli ana sing kôndha / o, sakêdhap rampung / yèn mung sabab kêkêrêngan / kenging dipun wastani prakawis alit / sampun dhi ingkang sabar //