Angèle wong urip, mata dhuwitên: luput, ora duwe dhuwit, saya luput, sing bêcik aja dhêmên dhuwit, dhêmêna dayane, iku bisa nguripake jênêngmu nganti tumêka ing pati, beda karo wong sugih kang ora amèk dayaning dhuwite, barêng mati amale dadi rêbutan, kubure kapiran.