Dhobrinya sakalangkung lêga manahipun. Sarêng naga Gurindayêksa sampun kesah saking ngriku, ing batos sangêt bingah, dene sagêd luwar saking bêbaya ingkang sagêd anjalari piyambakipun tiwas cara asor sangêt, inggih punika pinêjahan dening sato kewan ingkang kenging kawastanan rêrêgêding bumi wau. Kajawi punika Dhobrinya rumaos agêng manahipun, awit inggih sawêg sapisan punika, naga Gurindayêksa sagêd dipun kawonakên dening satunggiling manusa. Makatên mênggah gagasanipun Dhobrinya, manawi ing têmbe Sang Prabu Wladhimir ngawontênakên pahargyan malih, ing ngriku Dhobrinya badhe nyariyosakên ing bab mênanging juritipun kalihan naga wau, punapadene ing bab prasêtyaning naga, ingkang sampun kajangjèkakên dhatêng saliranipun. Jalaran wontênipun prasêtya ingkang makatên wau, salajêngipun botên badhe wontên tiyang ingkang nandhang susah jalaran anak utawi sadhèrèkipun kagondhol ing naga wau. Makatên ugi botên badhe wontên tiyang kuwatos, bilih sagêd kalampahan