ing kasusahan, sanadyana ingkang mênang wau dèrèng kantênan yèn sagêd angsal kasênêngan, ewasamantên ing gagasan gadhah panjôngka manawi ing salêbêtipun kamênangan makatên isi kasênêngan, pramila kêkalihipun sami suthik kasoran. Tôndha yêktinipun: manawi tiyang badhe kêkêrêngan, môngka sanalika punika lajêng èngêt: iya, upama aku mênang utawa unggula sajroning kêkêrêngan iki bakal nêmu apa, sanajan mênanga durung mêsthi yèn aku nêmu kasênêngan, tur ora olèh opah. Yèn sadèrèngipun kalampahan sami gadhah panglaras makatên, amêsthi tiyang tinêbihan ing kadadosan pabên utawi kêrêngan wau. Kajawia yèn bangsanipun boksên punika sanès nama kêrêngan, punika abên kakiyatan angrêbut nama. Awit ing sadèrèng lan sasampunipun ngadat kanthi badhami, ananging ugi taksih ngênggèni manah pangajêng-ajêng sênêng kemawon.