Dhaharan jadah, jênang, wajik, lèmpèng, punika kenging karimat ngantos dangu, sawanipun namung anjamur, nanging botên dados punapa, amargi inggih taksih eca kemawon. Jamur wau inggih gampil ical-icalanipun, bilih pandhaharipun jadah sampun rumaos manuh (bosên) môngka jadahipun tirah, inggih prayogi lajêng karajanga ingkang sakalangkung tipis, sakêrtu-kêrtu, lajêng kapepea ingkang ngantos garing sayêktos. Bilih kagorèng mawi lisah: nama karag jadah, raosipun gurih kumrêmês êmpuk, margi kaduk kalapa, bilih kirang klapa, atos tuntung alot. Bilih kagarang, namanipun jrangking.