Têkaku iki amratandhani yèn ora ngowahi prasêtyaku kang kasêksèn witing nagasari ing patamanan raja, kumrisiking angin anggawa sugônda arum, obahing gêgodhongan ing pataman, iku padha nêtêpake ing prajanjianku mau, dhèk samana kowe durung diwasa, saiki wis nêdhêng birai, pantês-pantêse saiki aku wis bisa olèh pratandhaning sih katrêsnanmu. Dene karêpe wong atuwa-tuwaku, upama tibaning udan sinêmèni kumrasak anggêgirisi, nanging ana kanyatakane ora, dening wis tak kalumuhi [kalumuh...]