kêjingglêngên, amargi dakwa manawi para santana ngandhap, têngahan, nginggil, sabên wontên pajagongan sajak lirik-linirik. Sarèhning kula inggih kêrêp sangêt srawungan ing pajagongan botên nate wontên lêlampahan kados ingkang dipun cariyosakên Pujyarja, cobi katêrangna kanthi pasaksèn supados adat ingkang kirang prayogi wau sagêd ewah dados sae. Awit saking punika manawi Pujyarja trêsna saha ngeman