sakalangkung ngêrês ing manah, nanging Puthut Jantaka piyambak rumaos botên sagêd anyukani têdha dhatêng anak-anakipun, awit anak samantên kathahipun, sami gadhah pakarêman piyambak-piyambak. Wusana Puthut Jantaka mangsuli: Dhuh anak-anakku kabèh, wis bênêre kowe anjaluk ingon mênyang wong tuwa, awit wong tuwa wajib anggêdhèkake lan wajib ngurip-urip mênyang turune, nanging yèn mirit kaananmu kabèh, yèn mung wong lumrah bae môngsa kuwawa angingoni. Sarèhning anamu kuwi jalaran ana kang nitahake, mêsthine