Radèn Abimanyu ing sasampunipun punika sagêd lumêbêt ing patamanan kadhaton, kêpanggih kaliyan Dèwi Sitisundari. Nanging jêbul konangan. Sang Baladewa mirêng, duka sangêt, Radèn Abimanyu dipun tundhung, lajêng kesah kadhèrèkakên pun Jurudyah. Wontên ing satunggaling candhi Siwah sang radèn nyipêng, wasana kêdhatêngan raksasa kalih. Sang radèn dipun cêpêng badhe dipun aturakên minangka dhaharipun Bathari Durga. Danawa kalih mabur ambêkta sang radèn saha pun Jurudyah. Dumugi ngarsanipun Bathari Durga, sang radèn badhe dipun dhahar, nanging botên saèstu, sabab sang radèn kêtingal bêkti sangêt. Wasana Radèn Abimanyu kadhawuhan dhatêng ing kraton Purabaya, kadhatonipun Radèn Gathotkaca. Sarèhne têbih, sang radèn kaliyan Jurudyah dipun gendhong danawa kalih wau, kabêkta mabur. Dumugi ing Purabaya sang radèn dipun sèlèhakên wontên ing patamanan. Wontên ing ngriku sang radèn kêpanggih kaliyan danawa, juru tamanipun Sang Gathotkaca. Danawa nêsu, nanging lajêng lilih manahipun, awit dipun pratelani, bilih Sang Abimanyu botên badhe andamêl rêsah, namung badhe sowan dhatêng Radèn Gathotkaca. Radèn Abimanyu kairid sowan Radèn Gathotkaca, pun Jurudyah ingkang anggêlarakên sapêrlunipun. Sang Gathotkaca sagah badhe mitulungi supados kêdumugèn karsanipun Radèn Abimanyu.