1 Nalika Para Farisi lan wong sawatara saka golonganing ahli Torèt kang teka saka Yérusalèm, padha nglumpuk sowan ing ngarsané Yésus. 2 Wong-wong mau padha weruh para sakabat sawatara padha mangan nganggo tangan kang najis, yaiku ora wisuh dhisik. 3 Sabab para Farisi, kayadéné wong-wong Yahudi liyané, ora mangan yèn ora ngwisuhi tangané dhisik, amarga padha netepi padatan warisané para leluhuré; 4 lan samangsa mulih saka pasar, iya padha ora mangan yèn ora nucèkaké awak. Sarta akèh manèh padatan liyané kang diwarisi supaya ditetepi, kayata: bab ngumbah tuwung lan kendhi sarta piranti-piranti prunggu, apadéné paturon. 5 Para Farisi lan para ahli Torèt mau banjur padha munjuk pitakon marang Panjenengané, "Kènging punapa déné sakabat-sakabat Panjenengan kok mboten sami nindakaken padatan warisanipun para leluhur, nanging sami nedha mawi tangan najis?" 6 Panjenengané ngandika marang wong-wong mau, "Cocog banget Yésaya anggoné meca bab kowé, hé wong-wong lamis! Kaya kang wus katulis: Bangsa iki ngurmati Ingsun kalawan lambé, nanging atiné adoh saka Ingsun. 7 Dadi, tanpa teges anggoné ngluhuraké Ingsun, déné kang diwulangaké iku pepakoné manungsa. 8 Kalawan ninggal pepakèné Allah, kowé padha netepi padatané manungsa." 9 Panjenengané mbacutaké pangadikané marang wong-wong mau, "Pinter tenan anggonmu nyisihaké pepakèné Allah, murih kowé padha nglestarèkaké padatané leluhurmu. 10 Amarga Musa wus dhawuh: Kowé ngajènana bapakmu lan ibumu! Lan uga: Sing sapa ngipat-ipati bapakné utawa ibuné, iku kudu kaukum pati. 11 Nanging kowé padha memulang: Menawa ana wong kang matur bapaké utawa ibuné: Sadaya bantuan ingkang mesthinipun dados wewenang panjenengan saking kula, sampun kula dadosaken kurban, -- yaiku pisungsung katur marang Allah, -- 12 dadiné, kowé ora ngolèhaké wong iku nindakaké apa-apa manèh kanggo bapaké utawa ibuné. 13 Kang mangkono iku, sarana nglestarèkaké padatané leluhurmu iku, kowé padha nggawé pangandikané Allah batal. Kejaba iku kowé isih padha nindakaké prakara rupa-rupa kang iya kaya mangkono iku." 14 Yésus banjur nimbali marek manèh wong golongan sarta ngandika, "Kowé kabèh padha ngrungokna marang Aku lan padha nggatèkna. 15 Ora ana barang saka sajabané wong kang mlebu ing sajroné awaké, iku bisa gawé najisé wong mau, nanging apa-apa kang metu saka ing wong, iku kang gawé najisé wong iku." 16 Sapa baé kang duwé kuping kanggo ngrungokake', ngrungokna! 17 Bareng Panjenengané wis lumebet ing sawijiné omah, sumingkir saka wong golongan, para sakabaté banjur munjuk pitakon marang Panjenengané bab pasemon mau. 18 Panjenengané tumuli ngandika marang para sakabat, "Dadi, kowé apa iya padha ora nyandhak? Apa kowé padha ora nggatèkaké, yèn samubarang kang saka ing jaba mlebu ing wong, iku ora bisa gawé najisé wong mau, 19 amarga iku ora mlebu ing atiné, nanging ing wetengé, apadéné banjur metu dibuwang ana ing pakiwan?" Kaya mangkono anggoné Panjenengané mratélakaké, yèn sakèhing pangan iku kalal. 20 Panjenengané ngandika manèh, "Apa kang metu saka ing wong, iya iku kang gawé najisé wong mau, 21 sabab iya saka ing njero kono,