Blanching minangka proses masak sing panganan, biasane sayur-sayuran utawa woh-wohan, disuntak ing banyu sing umob, dicopot sawise interval sing sithik, banjur pungkasane dicelupake menyang banyu es utawa dilebokake ing banyu sing adhem ( ngagetake utawa nyegerake ). kanggo mungkasi proses masak. Panganan blanching mbantu nyuda kualitas ilang saka wektu. Masarakat asring nggunakake blanching minangka perawatan sadurunge beku, pangatusan, utawa pengalengan — dadi panas sayur-sayuran utawa woh-wohan kanggo ngaktifake enzim, ngowahi tekstur, ngilangi kulit lan jaringan layu. Blanching uga digunakake kanggo njaga warna, rasa, lan nilai nutrisi. Proses kasebut nduweni telung tahap: preheating, blanching, lan pendinginan. Cara blanching sing paling umum kanggo sayuran / woh-wohan yaiku banyu panas lan uap, nalika adhem digawe nggunakake banyu adhem utawa hawa adhem. Keuntungan liyane saka blanching kalebu ngilangi residu pestisida lan nyuda beban mikroba. Kekurangan kanggo proses blancing bisa uga kalebu nutrisi larut banyu lan sensitif panas lan produksi efluen . Blanching ngreksa rasa sing ditemokake ing woh-wohan lan sayuran kanthi ora aktif enzim sing tanggung jawab kanggo pangembangan rasa mati. Enzim paling umum sing tanggung jawab kanggo rasa ora pati yaiku lipoxygenase (LOX), ditemokake ing pirang-pirang sayuran.