Tiyang ingkang kapengin ngajêngakên bôngsa punika kathah, nanging ingkang sagêd dados panuntun, dipun suyudi, dipun trêsnani tiyang maèwu-èwu, punika awis-awis sangêt. Jalaran dados panuntun makatên botên cêkap apawitan kapintêran, kapurunan, utawi kaprigêlan, ugi kêdah lêlambaran manah suci, minôngka uwat-uwatipun panggayuh luhur.