Perangan ingkang sampun kawiru, kaasta ing asta têngên, dene ingkang wontên pêngasihipun,pêngasih - bagian tepi ujung kain yang biasannya putih. kaasta ing asta kiwa. Wironipun kapara kathah, malah kapara dipun wudhari sawatawis, suprih katingal wontên têkukan tilas wiron. Pêngasih, ugi kawiru alit, karumiyinakên kaubêtakên mapan ing sangandhapipun lêmpèng têngên, kapara nglojok wingking. Pamrihipun, manawi kagêm sila, utawi mlampah, botên sumilak. Manawi sampun mapan ing têngên wingking, sawêg ingkang wontên wironipun, kaubêtakên mangiwa, kaprênahakên ing têngah padharan. Ing ngandhap, kaangkah sampun ngantos ngadhal mèlèt, têgêsipun, nyamping ing nglêbêt, sampun ngantos katingal, kapara radi andhap ingkang ngajêng sakêdhik. Paningsêt punika, ubêtipun ugi mangiwa, ngêtutakên ubêting nyamping. Sarta kawiwitan saking ngandhap. Manawi dèrèng kulina, sadèrèngipun ngagêm paningsêt, sagêd dipun tangsuli rumiyin. Rèhne paningsêt punika, pamrihipun ugi kangge dhasar tumrap sabuk, supados sagêd waradin, mila ubêtipun sagêd mandhap minggah, kaangkah waradinipun. Langkung-langkung sawangan ing wingking. Manawi prêlu, dipun sêsêli tepong, ing wingking ingkang