asring sapatemon, nguja krodhaning asmara. Minangka pangeling-eling lan talining katresnan Dewi Windradi diparingi Cupu Manik Astagina kanthi wineling aja nganti ana wong liya sing ngerti. Lakuning wektu terus nggeblas tanpa mandheg mangu, taun lan sasine uga terus lumaku tanpa noleh wuri. Kahanan kaya mangkono iku kodrating jagad sing tansah nykara manggilingan, tegese mubeng kaya lakune rodha utawa cakra. Mula kahanan lan swasana ing jagad raya iku tansah owah gingsir. Nanging paugeran sing ora bisa diselaki yaiku anane pepesthen becik ketitik ala ketara. Sanandyan dikaya ngapa primpene wong nyimpen wewadi, ing sawijining wektu mesthi bakal kadenangan, sing sapa nandur bakale ngunduh, sing nandur becik bakal ngunduh kabecikan, sing nandur ala bakal ngunduh wohing piala. Kocap kacarita, Cupu Manik Astagina peparinge Bhatara Surya marang Dewi Windradi, konangan dening Resi Gotama nalika Cupu Manik Astagina mau kanggo dolanan putrane yaiku Dewi Anjani. Nalika Sang Resi ndangu Dewi Anjani matur, yen entuk saka peparinge sang Ibu Dewi Windradi, nanging nalika Sang Dewi Windradi didangu dening sang Resi, kendel ora kersa atur wangsulan. Kadayan kagoling panggalih, resi Gotama katrucut pangandikane esmunyupatani Dewi Windradi. Wong ditakoni kok ora sumaur mung meneng wae