4. Kana kene padha ngabari, jêbul mung kabar angin lêlamisan. Jarene mèlu mujèk-mujèkake dadi pêngarêp, wusanane kok malah kêsingkur. Yèn dipikir têmênan, wuwuh apane ta wong dadi pêngarêp iku? Malah prasasat ndhêdhêr wijining kaluputan, yèn lali, prasasat nyirami wiji kang didhêdhêr mau. Lah yèn wiji mau wis thukul, ora wurung iya mung arupa rêribêd.