1 Déné bab leladi marang para suci ora prelu aku nulis manèh marang kowé. 2 Sabab aku wis sumurup mungguh legawaning atimu, mulané kowé padha dakalem ana ing ngarepé wong Makédonia. Tembungku, "Akhaya wis cecawis wiwit taun kang kapungkur." Lan kasregepanmu wus dadi pangatag-atag tumrap wong akèh. 3 Nanging anggonku kongkonan sadulur-sadulur iku supaya pangalemku marang kowé aja nganti tinemu tanpa guna, nanging supaya tetéla anggonmu cecawis kanthi temenan kaya kang wis dakkandhakaké, 4 supaya, menawa wong-wong Makédonia teka bareng karo aku, aja nganti nyumurupi anggonmu durung cecawis, satemah aku kabèh -- supaya ora nyebut kowé kabèh -- rumangsa padha kawirangan ing bab kayakinanku iku. 5 Mulané dakanggep prelu, yèn sadulur-sadulur iku dakbereg mangkat ndhisiki, supaya bisa ngurus luwih dhisik dana kang wus dadi kasaguhanmu biyèn, temahan mengko wis cumawis minangka tandha-buktiné kamurahaning atimu lan dudu dana peksan. 6 Iki gatèkna: Wong kang nyebar