Amir Hamzah lair wonten ing lingkungan kulawarga saking bangsawan Malayu (Kesultanan Langkat) lan "berkècimpung" wonten donya sastra lan kabudayan Malayu. Amir Hamzah sekolah lan manggon wonten ing Pulau Jawa nalikanè owahan kemerdèkaan lan rasa kebangsaan Indonésia bangkit. Amir Hamzah kathah nyinaoni babagan kabudayan modhèren, kabudayan Jawa, lan kabudayan Asia ingkang sanèsipun. Wonten ing kumpulan sajak Buah Rindu (1941) ingkang dipunserat watawis taun 1928 ngantos taun 1935 saged dipuntingal owahan lirik pantun lan gurit Malayu tunuju sajak ingkang langkung modhèren. Sareng kaliyan Sutan Takdir Alisjahbana lan Armijn Pané Panjengenganipun ngedegaken kalawarta Pujangga Baru (1933), ingkang salajengipun déning H.B. Jassin dipunanggep dados tonggak jumenengipun angkatan sastrawan Pujangga Baru. Kumpulan gurit karyaipun Amir Hamzah ingkang sanèsipun inggih punika Nyanyi Sunyi (1937), uga dipundadosaken kanggé bahan rujukan klasik kesusastraan Indonèsia. Amir Hamzah ngadahi karya-karya pertalan kados ta Setanggi Timur (1939), Bagawat Gita (1933), dan Syirul Asyar (tt.). Amir Hamzah boten namung dados juru gurit ageng wonten jaman Pujangga Baru, nanging uga dados juru gurit ingkang kemampuanipun babagan basa Malayu-Indonésia ingkang dipunakui ngantos dumugi sapunika. Amir Hamzah tilar donya nalika Revolusi Sosial Sumatera Wétan ingkang wonten pasisir Sumatra iring wétan wonten awal taun nalikanipun Indonèsia merdèka. Amir Hamzah Sèda wonten ing Kuala Begumit lan kasarékaken wonten pasarean Masjid Azizi, Tanjung Pura, Langkat. Amir Hanzah sesampunipun sèda dipunangkat dados Pahlawan Nasional Indonésia.