Manawi ngèngêti cêcariyosaning jaman pêpêrangan, tiyang lajêng sagêd angraosakên dhatêng sangsaranipun tiyang siti ingkang kablabagan, dene tumrapipun tiyang ingkang tumandang ing damêl, sampun botên prêlu kaucapakên malih, awit sampun nama maha rêrêmpon.