Jalak bisa ngocèh, wong ala bisa nyatur, karo pisan ora kalap, ocèhing jalak tutur apa-apa ora kêna ginugu, unining wong ala padha bae tutur apa-apa iya ora kêna ginugu, sanadyan kandhane têmên, wong wis kêbacut sirna piandêle, dening kêrêpe goroh.