namung kabêkta saking beda-bedaning lênggahipun tindak adil, saha tujuanipun ingkang dipun adili. Bab punika ingriki botên pêrlu kaandharakên panjang, jêr ingkang kula kajêngakên ingriki, namung sagêda kita manungsa punika mbudi murih kadunungan tindak Ian raos adil tumrap awakipun piyambak, sambêtipun kalihan bêbadan sanèsipun, nêtêpi ungêling piwulanging para sêpuh: Sing sapa wonge bisa ngadilake ing awake dhewe, mêsthi ora bakal diadili dening pêngadilane sapa bae. Piwulang punika pancèn nyata yêktos, jêr wontênipun tiyang dipun adili utawi dipun lêrêsakên dening pangadilaning sanès punika, jalaran pancèn dèrèng adil, jêjêg, utawi lêrês tindakipun. Dene manawi sampun adil; mêsthi botên badhe dipun adilakên (kenging prakawis). Malah saupami para manungsa sajagad punika, sampun sami sagêd adil-adil sadaya, sampun mêsthi lajêng botên wontên pangadilan. Nanging sarèhning botên sami adil, mila inggih lajêng wontên pintên-pintên pangadilan.