Awisan ingkang makatên punika, kala samantên mila andadosakên gumuning manah kula, awit manawi rumaos kula, pancènipun rak malah utami sangêt, jalaran ing sarèhning sadhèrèk sami sadhèrèk, [têmtunipun] sagêd guyub rukun, botên badhe wontên pasulayan, [satunggal lan] satunggalipun sami botên tegan-teganan, ibaratipun manawi salah satunggal priyantun ingkang kajibah nyê[pêng arta], kalêrês kêkirangan arta kas ingkang dados têtanggêlanipun, inggih gampil anggènipun lajêng: kula nuwun, dhatêng ingkang agêng blanjanipun, upami dhatêng bupatinipun. Nanging saya jêmbar wawasan kula, saya yakin dhatêng lêrêsipun awisaning nagari wau, jalaran kathahing tiyang punika awis sangêt ingkang anggadhahi wêwatêkan Bratasena kados ingkang kula sêrat ing nginggil. Môngga, samangke kula badhe anggambar kawontênan-kawontênan ing kala rumiyin.