Olivier amangsuli: punika botên babarpisan, pangeran, awit kula sadaya punika bangsa opsir ingkang bôndha-bandhu, manawi botên makatên tamtunipun rak inggih botên sagêd dumugi ing ngriki, prêlu angrampungi pasulayan panjênêngan kalihan satunggiling pangagêng, ingkang sanadyan bangsaning tiyang wanan, ananging miturut pamanggih kula anggadhahi bêbudèn sawatawis ingkang sae, upaminipun kemawon pangagêng wau anggadhahi kakêndêlan tuwin kaprawiran. Manawi kula sadaya wani ngêtohakên nyawa kula, lan nindakakên padamêlan ingkang kapasrahakên, tamtunipun kula sadaya inggih botên badhe isin nampèni ganjaran ingkang mêsthinipun katampèkakên dhatêng kula sadaya, prêlu punapa kula sadaya kêdah isin, jalaran kula sadaya punika sawatawis inggih bêtah dhatêng kasugihan, lan sadhèrèk kula sadaya, ing samangke kenging kawastanan pêjah, ingkang jalaran saking cidraning tiyang-tiyang ingkang kakintunakên, murih anjagi dhatêng kula sadaya, punika taksih anggadhahi kulawarga ingkang sami mlarat lan ingkang pantês dipun sukani karugian jalaran kecalan sadhèrèk wau.