kowe, Kang Garèng, kang wajib ora pisan-pisan saupama kagungan panggalih kuwatos, yèn para kawulane banjur kêpintêrên, anggone anane sakolahan dikurangi, jalaran, kowe rak iya wêruh dhewe, yèn ingkang wajib piyambak lagi kêkurangan dhuwit, dadi kapêksa kudu ngurangi apa bae. Kajaba iku, Kang Garèng, ora ana nagara utawa praja sing kabèh-kabèhe mung arêp dibodhokake marang ingkang wajib bae, para kawulane iya mêsthi kudu mèlu cawe-cawe. Malah mungguhing aku bêcik bangêt, dene ingkang wajib krêsa ngêlongi cacahing sakolahan kuwi. Sabab saupama kabèh-kabèh mung ingkang wajib piyambak sing nganakake, kiraku iya ora bakal banjur ana kadadeyan kaya saiki kiyi, yaiku: anane pirang-pirang sêkolahan sing diêdêgake dening bangsane dhewe, sing cocog karo adat tatacarane bangsane dhewe kiyi, kathik salaras karo jamane.