Nonah wau ngantos palênggongan, saha lajêng matur kalihan unjal napas: Tuwan, sayêktosipun ingkang andadosakên susahing manah kula punika prakawis anggèn kula dora ing panjênêngan. Kauningana, tiyang jalêr ingkang kula awatakên nak dhèrèk punika yêktosipun pacangan kula.