Sampun, rama, dumugi samantên rumiyin.§ Kandhane kakangmu pancèn iya bênêr, aku ora ngêmungake bungah bae, nanging malah bungih, yèn ana bocah gêlêm awèh panjurung utawa gêlêm pitakon apa-apa, mung bae pitakone iya aja sing anèh-anèh, mêngko gèk ana sing pitakon: sop ayam karo sop kodhok aliyas swike kuwi enak êndi, utawa: babon karo êndhog kuwi nange dunya dhisik êndi, wah, hla, nèk ditakoni sing anèh-anèh kaya ngono kuwi, cara jêlumpête aku nrima jimbit. Wis, wis, mara wêtokna kêpenakanamu dongèng-dongènging sing lucu-lucu utawa liya-liyane, cikbèn kônca-kancamu padha sênêng atine, sukur bage kowe gêlêm ngojok-ojoki mitra-mitramu supaya matur wong tuwa-tuwane padhaa langganan Kajawèn, mendah kaya apa bungahku.¶Pakmu Sêbul.