Panjenengané banjur ngandika marang wong wadon iku, "Apa sing kokkarepaké?" Aturé wong wadon iku, "Gusti mugi ndhawuhaken supados anak kawula kekalih punika mbénjing sami linggiha ingkang satunggal wonten ing tengen lan satunggalipun ing kiwa Panjenengan wonten ing Kraton Panjenengan." 22 Nanging Yésus mangsuli, "Kowé iku padha ora ngerti kang koksuwun. Apa kowé bisa ngombé ing tuwung, kang kudu dakombé?" Karo-karoné padha munjuk marang Panjenengané, "Inggih saged." 23 Panjenengané paring pangandika marang sakabat loro iku, "Tuwungku pancèn bakal kokombé, nanging bab linggih ing tengenku utawa ing kiwaku, iku Aku ora wenang nglilani. Iku bakal kaparingaké marang wong-wong, kang wus cinadhang déning Ramaku." 24 Sakabat kang sapuluh, bareng krungu kang mangkono iku, padha nepsu marang sadulur loro mau. 25 Éwasamono Yésus banjur nimbali marek para sakabat lan ngandika, "Kowé padha ngerti, yèn para pangrèhé bangsa-bangsa iku tumindaké kaya bendara marang rakyaté, lan para panggedé padha nindakaké pangwasa kanthi sawenang-wenang marang kang kabawah ing pangwasané. 26 Déné ana ing antaramu aja kaya mangkono, nanging sapa sing ngangkah dadi gedhé ana ing antaramu, iku dadia peladènmu, 27 lan sing sapa kepéngin dadi pangarep ana ing antaramu, iku dadia budhakmu. 28 Kayadéné Putraning Manungsa rawuhé, ora supaya diladosi, nanging supaya ngladosi sarta masrahaké nyawané minangka tebusan kanggo wong akèh." 29 Nalika padha metu saka Yèrikho, wong sagolongan gedhé padha ndhèrèkaké Panjenengané. 30 Ana wong picak loro linggih ing pinggir dalan krungu yèn Yésus langkung, banjur padha nywara sora, "Gusti, mugi karsa melasi kawula, dhuh Putranipun Daud!" 31 Wong golongan banjur padha nyendhu supaya padha meneng. Éwasamono malah saya seru anggoné padha nywara aturé, "Dhuh, Gusti, mugi melasi kawula, dhuh Putranipun Daud!" 32 Yésus banjur kèndel anggoné tindak sarta nimbali wong loro mau, lan ngandika, "Apa sing padha kokkarepaké supaya daktindakaké marang kowé?" 33 Wong loro mau ngaturi wangsulan marang Panjenengané, "Dhuh Gusti, supados mripat kawula sageda sumerep." 34 Klawan trenyuh ing galih awit saka welasé, Panjenengané banjur ndumuki mripaté wong loro mau, lan sanalika padha bisa ndeleng, banjur padha ndhèrèkaké Panjenengané.