Sang prabu tumuntên anilar kitha ing Yêrusalèm, nyabrang ing lèpèn Kidron, nuntên minggah ing rêdi Jaitun Zaitun # tanpa tarumpah sarwi muwun. Déné ingkang sami andhèrèk, sadaya béla nangis. Saèstu kala samantên sang prabu anglangkungi sangsaranipun. Malah sarêng dumugi ing margi wontên satunggaling kulawangsanipun Saul anama SimiSimei # . Punika ambalangi séla lan anguman-uman dhatêng sang prabu. Ing ngriku wontên abdi satunggal anama Abisai, kêdah amêjahi dhumatêng Simi wau, nanging kacêgah déning sang prabu, pangandikanipun: "Karêbèn ta, wus mêngkono karsaning Pangéran." Sang prabu lajêng malêbêt ing kitha Mahanaim.[171]