ingkang nêtêpi wajib kanthi eklasing batos, jêr sampun samêsthinipun mênggahing tiyang ing Jawi punika kêdah nêtêpi punapa ingkang dados sêsanggêmanipun, watonipun anggêr tumindak ing margi ingkang lêrês, tanpa nyalèwèng utawi sêmang-sêmang, tur kanthi pangatos-atos. Para sagêd sampun nyêbutakên bilih tiyang pêjah, manawi pêjahipun jalaran saking anggènipun ngêcakakên padamêlan ingkang sampun kuwajibanipun, punika nama pêjah sae.