Gréja-gréja anyar sing gedhem lan uga astana ing Roma lagi diyasa ing pungkasaning taun 1500-an lan wiwitaning taun 1600-an. Gréja-gréja iki mbutuhaké lukisan-lukisan kanggo dicanthèlaké ing témbok. Reformasi Katulik saka gréja Katulik nduwé pepénginan kanggo nggolék pelukis sing bisa nglukis lukisan sing éndah bab Gusti, supaya bisa narik kawigatèné wong-wong. Wong-wong kuwi bakal mikir yèn Protestanisme iku ora éndah lan mboseni. Saéngga gréja Katulik mbutuhaké gagrag seni anyar, amarga Manerisme uwis dadi gargar seni sing paling misuwur sasuwéné 100 taun, lan saiki dadi mboseni. Lukisan-lukisané Caravaggio anyar lan bedaa saka Manerisme. Dhèwèké nglukis nganggo gagrag sing diarani naturalisme, ya iku nglukis samubarang kaya apa anané. Dhèwèké nglukis lukisan potrèké wong-wong saéngga citrané katon kaya kasunyatan. Caravaggio uga nggawé lukisané katon ngrangsangi kanthi nglukis bayangan-bayangan peteng sing akèh lan diwènèhi sinar sing banget padhangé (lumrahé diarani chiaroscuro).