Dene ingkang karan balangan tumrap ing Sêmarang, punika tiyang sêsadean barang warni-warni ngalêmpak dados sapanggenan, manggèn ing pinggir margi agêng uruting pêkên agêng Johar. Barang-barang ingkang kadhasarakên ngriku, pirantos dandos-dandos, isèn-isèn griya, sandhang panganggèn, pêpasrèn, tuwin barang pirantos punapa kemawon wontên sami sapêpakipun, cêkakipun sampun botên badhe mangsulakên kabêtahanipun tiyang gêgriya, kêkesahan, plêsiran sapiturutipun, nanging ingkang kathah sampun barang lungsuran, inggih punika ingkang ing sanès nagari dipun namakakên: prombengan utawi klithikan. Sanadyan padhasaranipun wau botên manggèn ing lêbêt los, namung pating tarèmplèk lêlajuran, salong ngangge eyub-eyub sakacêpêngipun, ewadene kathahing barang ingkang kagêlar ngriku robah sarta ringkês, kasade kalihan rêgi mirah-mirahan, satunggal-satunggaling padhasaran, tapsiran kula pangaosipun botên kirang saking 500-1000 rupiyah. Bilih botên nuju jawah cacahing padhasaran kirang langkung wontên 80-100 panggenan. Ingkang sade bôngsa Jawi, Koja, Mêlayu, Bombay, Tyonghwa singkèk, Tyonghwa pranakan, tuwin sanès-sanèsipun. Bikakipun sampun ajêg sabên wanci jam 3- ½ 4 sontên, kukutipun wanci jam 8-9 dalu, têmawonipun tiyang dhatêng ningali utawi têtumbas mriku namung wanci jam 5-6.