[...wahi] grêngsêngipun Prancis anggèning ngèngêtakên dhatêng Itali, supados sampun kalajêng-lajêng anggènipun nêmpuh Ngabêsi. Dados rêmbagipun Inggris, botên nêdya sabar-sabaran, sadaya kêdah cekat-cèkêt rampung. Kajawi punika Inggris kêdah pratela dhatêng Prancis, supados nyadhiyani papan palabuhan ing sagantên têngah, Bizerte tuwin Ajaccis, sadaya badhe dipun angge dening Inggris samôngsa wontên prêlunipun. Dene ing Maltah badhe kasuwungakên, awit panggenan wau kamanah gampil katêmpuhipun ing mêngsah. Nanging Prancis pitakèn, saupami Inggris nyuda kêkiyataning wadya lautan punapa botên malah prayogi, murih sagêd damêl pulihing tata têntrêm kados ingkang sampun. Makatên ugi Prancis inggih pitakèn dhatêng Itali, mrayogèkakên sudaning wadyabalanipun ing Lybie. Pitakenan sadaya wau dèrèng manggih wangsulan ingkang gumathok, namung pinanggih kêmêngan kemawon, taksih ngêntosi rampunging pangrêmbag. Mila sawarnining tindak inggih dèrèng sagêd kandhêg utawi suda saking padatan. Dene tumrap pamitranipun Inggris kalihan Prancis, malah saya supêkêt.