Anuju ing dina sawiji, barêng padha mênyang alas manèh, bruwang mau ngaton, anyandêr marang gêrma loro kambi anggêrêng. Si Jayadrana saking kagète pambêdhile luput, banjur rikat mènèk ing kêkayon. Si Wirawôngsa bêdhile ora muni, enggal niba ing lêmah, ora obah-obah wis kaya wong mati. Bruwang nuli angambusi cangkêm irung lan kupinge, sarèhning bruwang ora tau môngsa bathang, banjur lunga, awit Si Wirawôngsa disêngguh mati.