saking Panaraga, ngantos dumugi kadhawuhan amadosi punika, sarta lajêng anyariyosakên nalika piyambakipun katilêman wontên ing sêndhang, supêna dipun gugah dening priyantun sêpuh sampun akaki-kaki ngantos sagêd kapanggih sayêktos dhatêng Ki Jasana, amila Kramaleya sarta Ki Jasana sami anglairakên gumuning manahipun dhatêng kaelokan ingkang sawêg sami dipun awaki dening tiyang kalih wau, dèrèng ngantos dumugi anggèning sami rêrêmbagan, lajêng kabujêng ing wanci sêraping surya, Kramaleya lajêng dipun ajak dhatêng pondhokanipun Ki Jasana, sadumugining griya lajêng andumugèkakên panggusthining manah sapikangsalipun, ingkang prayogi sami dipun lampahi, wasana dèrèng ngantos dumugi ing griya kabujêng ing wanci mahrib, tiyang kalih lajêng sami mampir