Pangarang kang seneng nganggit tembang macapat ora akèh. Ing kéné bisa diarani kaya ta K. Goenadi nganggit tembang macapat kanthi irah-irahan "Katur para Dermawan" (1944) lan "Bas Hadimidjojo" nganggit tembang macapat kanthi sesirah "Welingipun Bapa Guru" (1944). Wondéné pangarang kang sregep nganggit geguritan ing jaman Jepang, ya iku Subagio Ilham Notodijoyo. Asmané panggurit iku sok mung ditulis Subagio I.N. lan dhèwèké uga asring nganggo jeneng sesinglon Satrio Wibowo, Angga Jali, Damayanti, utawa Endang Murdiningsih. Geguritan cipta riptané pangarang iki akèh kang kapacak ing "Pandji Poestaka," kaya ta "Kekasihku, Kasampurnaning Dhiri, Biyungku, Ilat, Ginawé Pribadi, Tepa Palupi," lan "Rerengganing Ngaurip". Geguritan "Kekasihku" minangka wohing cipta ripta "monumèntal". Ing geguritan iki pangarang tansah ngantu-antu tekané kamardikan tumrap bangsa Indonésia. Kamardikan mau dipindhakaké kekasih kang dikangeni banget.