Prabawa Dostoyevsky wiyar sanget—saking Herman Hesse dumugi Marcel Proust, William Faulkner, Albert Camus, Franz Kafka, Friedrich Nietzsche, Henry Miller, Yukio Mishima, Gabriel García Márquez lan Joseph Heller—praktis boten wonten setunggil kémawon panulis ageng abad kaping 20 ingkang lolos saking ayang-ayangipun ingkang rowa (sapérangan tokoh ingkang boten kénging prabawai arang sanget, kalebet Vladimir Nabokov, Henry James, Joseph Conrad lan, ing cara ingkang langkung kasamar, D.H. Lawrence). Juru roman Amérika Ernest Hemingway ugi ngutip Dostoyevsky ing buku-buku otobiografinipun, minangka prabawa ageng ing karyanipun. Dhasaripun Dostoyevsky punika satunggiling pangarang mitos (lan ing prakawis punika sok-sok panjenenganipun dipunbandhigaken kaliyan Herman Melville), lan panjenenganipun sampun ngripta satunggiling karya ingkang wigati sanget lan saged dipunsebat ngandhut daya hipnotis ingkang gadhah ciri kados makaten: swasana ingkang sanget dipundramatisir (konklaf), kaliyan tokoh-tokohipun, ingkang asring ing swasana skandal lan mbledhos, kanthi penuh semangat kalibat ing dhialog-dhialog kados Sokrates "à la Russe" (gaya Ruslan); pamadosan Hyang, masalah Kuwaos Awon lan kasangsaran tiyang-tiyang ingkang boten lepat ngisi sapérangan ageng novèl-novèlipun.