Produksi kaping pisanan ing taun 1916, titaniyum dioksida minangka pigmen putih sing paling akéh digunakaké amarga padhang lan indeks bias sing dhuwur banget, sing mung ngluwihi sawetara bahan liyané. Ukuran kristal titaniyum dioksida paling becik udakara 220 nm (diukur nganggo mikroskop elektron) kanggo ngoptimalaké bayangan maksimum cahya sing bisa dideleng. Nanging, tuwuh gandum ora normal asring diamati ing titaniyum dioksida, utamané ing fase "rutile". Kadadeyan saka tuwuhing wiji-wijian sing ora normal nyebabaké penyimpangan sawetara kristal saka ukuran kristal rata-rata lan ngowahi prilaku fisik TiO 2 . Sifat optik pigmen rampung sensitif banget marang kemurnian. Sithik sawetara bagean saben yuta (ppm) logam tartamtu (Cr, V, Cu, Fe, Nb) bisa ngganggu kisi kristal saengga efek kasebut bisa dideteksi ing kontrol kualitas. Kira-kira 4,6 yuta ton pigmenary TiO 2 digunakaké saben taun ing saindenging jagad, lan jumlah iki diarepaké bakal nambah amarga panggunaan terus meningkat. 