[...ro] têlu. Mungguhing wong wadon, kandhêge dening kapalang ing tatakrama, yèn kelair: ingaran wong ala, beda karo wong lanang, wayuh ora aran ala, sarèhning tundhone wong wayuh, luwih manèh wong madon ora bêcik, kajaba mlarat turune akèh kang kêtiwar, nyangking marang jênênge, ora bisa ilang ing salawas-lawase, bêcik bojo siji bae, awit yèn bojo loro isih kurang, têlu saya kurang, sabanjure ora duwe marêm nanging kang nganggit layang iki mung lagi bisa kôndha bae, durung sinau nglakoni.