sampun nampèni blônja, sawêg sawulan, dèrèng angsal damêl, manahipun risi piyambak, sumêlang mênawi dipun pocot, ciptanipun, mas nèkêt bae takgawene wadal, kae sêmokêl gêdhe, yèn aku bisa olèh gawe sêpisan bae, sing gêdhe, amêsthi bakal lêstari ênggonku dadi congsun, mangan nganggur ing salawas-lawase. Lajêng dhatêng griyanipun panèkêt, sarèhning sampun têpang sae, botên dipun sigèni, lajêng sêrètan wontên ing pandhapa, kathah-kathah rêmbagipun.