sil] akèh. Yèn wong mau wus jêmpo, ora ngêtokake asil nanging malah mangan bae, amasthi mati dhewe ora susah dipatèni. Uwit kang wus ora awoh manèh, uga cêlak patine. Sawuse mati, bathange uwit utawa kewan iku ngrêrêgêdi jagat, mulane banjur ana kang ambosokake sarta nglêbur, nganti dadi jad kang lêmbut utawa sari kang alus, kêna disêrot ing tuwuhan kang ênom, ing wasana aluse bathang-bathang mau nguruni uripe têtuwuhan lan kewan ing jaman pamburine. Têgêse: rêrêgêd kang tanpa guna mau, saiki bali dadi sari kang nguripi lan migunani manèh. Bocah utawa uwong kang nakal, utawa