Bubar dicritani, prajurit-prajurit padha pating plênggong, padha nangis, nangisi gustine Prabu Krêtanagara, sarta padha gêtêm-gêtêm karo Jayakatong : "Wong ngajak pêrang katik nglimpèkake, nèk pancèn wani, mbok ya biyèn-biyèn, dhèk durung padha mangkat." Nanging banjur padha dipupus. Dinêsonana, digêtunana mangsa balia, ora. Banjur padha gênti ngabarake sadulur-sadulure dhewe sing padha ditinggal pêrang.