karsanipun, ingkang gadhah timun nuju dhangir dipun pitêmbungi ngilèni timun gangsal sarwi nêdahakên wang mas satunggal, gugup ing manah enggal mêndhêtakên timun ingkang sawêg sumêrit-sumêrit sampun pikantuk sadasa taksih badhe dipun lajêngakên, lajêng dipun pênggak dhatêng sang pangeran: êmpun pak sêmontên mawon, (sang pangeran namurkula, janji tiyang sêpuh dipun basani). Timun