[...ne] adhimu ana ing bukune sing disêbutake jênêngane bocah, prêlune bèn bisa luwih sêmanak. Bab kang kaping pindho, apa aku ora kuwatir, yèn banjur ana wong sing nglamar, hla, kadar mung dilamar bae, kene rak duwe wênang nolak. Nèk bisa mêsthèkake, wong wadon dilamar banjur bakal mangsuli: iya, iya, iya, kapan le nyang mas pêngulu. Hla, wis wajibe yèn wong lanang banjur kudu kuwatir, nèk mung dilamar bae, rak iya ora dadi ngapa, malah wajibe sing dadi wong lanang, kudu sênêng lan gêdhe atine, sabab banjur yakin, yèn bojone: pintêr,