Ing wêkdal punika sampun kalampahan pintên-pintên taun laminipun anggèning Wasili soroh amuk anêlukakên têtiyang ing Nopgorod, ingkang anjalari piyambakipun lajêng anguwaosi ing kitha wau. Nanging bawanipun Wasili punika sajatosipun trahing prajurit, inggih lajêng botên sagêd manawi namung kapurih kèndêl mukti wibawa kemawon. Langkung malih sarêng mirêng pawartos saking para sudagar sugih-sugih, ingkang sampun sami anjajah ing pundi-pundi, ingkang sami nyariyosakên kawontênanipun ing tanah-tanah sisih kidul tuwin wetan, punapa malih wontênipun tanah-tanah ing sisih lèr, ingkang kathah sato-kewanipun mawarni-warni, kados ta: kidang, mênjangan, bruwang lan sasaminipun, salajêngipun Wasili inggih nuntên