Saha ngantos kêlimrah ingkang dipun wastani sêrat waosan, punika namung golonganing sêrat ingkang mawi sêkar macapat. Mila kathah para putri kina, dumugi sapunika taksih katingal tabêtipun, sami baut manawi ulah sêkar sêndhon, saha damêl dongèng-dongèng kangge nglêlipur lare-lare utawi kangge sambèn rêngêng-rêngêng yèn pinuju nyêrat ambathik. Dene dongèng sarta sêkar wau katingal anggènipun mêndhêt saking sêrat, awit ingkang kapirêng adhakanipun candraning para putri, Dèwi Sumbadra, Srikandhi lan sanèsipun. Yèn dongèng inggih Radèn Panji, Prabu Anglingdarma, Damarwulan. Mirid saking kawontênan makatên wau, tumrap para putri sêrat waosan wau sampun murakabi, sampun sagêd kangge ngirib-irib ulah dhatêng kasusastran. Jalaran kawontênan dèrèng kados jaman sapunika.