Garèng : Sing kok kandhakake pungkasan kaya aku ora cocog, Truk, nèk pancèn duwe darah luhur, kok ora dipamèr-pamèrake, kanggone jaman saiki sida kêsilèp nyang lêndhut têmênan, alias ora kajèn. Jalaran, cahyaning satriya, sing jarene manthêr sasada lanang, saiki katone wis ambalêrêt kaya uribing clupak, awit tapane satriya saiki kiyi mung yèn wis êntèk... gadhene, dadi sabab wis ora ana sing diliwêt. Tumrap jaman kuna sing diarani satriya sêjati kuwi sing awake cancing lan wiwing, nanging ing jaman saiki malah sing gêdhe... wêtênge, awit ambuktèkake yèn kêndhile ora tau mêngkurêb. Dadi cêkake ing jaman saiki kiyi sing jênêng satriya, dadi sing kajèn, iya wong sing kêndhile ajêgan tumumpang, alias sing ora tau dijothakake phulus. Mulane saiki yèn ora tau disobat ing dhuwit, iya kudu ngaton-ngatonake yèn duwe sanak sing dadi bêndara gêdhe, kang pantês-pantêse ora ngêmungake drajate bae sing gêdhe, nanging pamêtune iya sahohah. Hla nèk mêngkono sithithik-sithithik rak bisa kêcipratan kajène.