pun ing satengahing bangsa mirungganipun dados seksining Sang Mesih kanthi tumindak ingkang leres. v Khotbah Jangkep Para sadherek ingkang kinasih wonten ing patunggilanipun Gusti, W onten ing negari kita punika dumugi samangke taksih asring kalampahan tuwuhipun prakawis magepokan kaliyan agami utawi kayakinan. Upaminipun, ing wulan Februari kepengker sagolongan tiyang ingkang boten saged nampi putusaning sidang ing pangadilan Temanggung lajeng ngrisak lan ngobong gedhong greja punapa dene papan pasinaon. Conto sanesipun ingkang nedahaken peranganing bangsa punika kecalan raos kamanungsan inggih punika sagolongan tiyang ingkang ngugemi kayakinan Ahmadiyah ing Cikeusik, Pandeglang, Banten dipun-pilara malah wonten ingkang dipun-pejahi dening tiyang-tiyang ingkang boten tanggel jawab. Makaten punika sawatawis tumindak kejem ingkang kalampahan ing satengahing bangsa punika kamangka kita sadaya ngaken bilih kita punika bangsa ingkang nindakaken Pancasila mirungganipun sila kapisan, Ketuhanan Yang Maha Esa. Magepokan kaliyan prakawis-prakawis kala wau, ing pundi kababaring kapitadosan punapa dene mituhunipun umat dhateng Gusti? Magepokan kaliyan prakawis-prakawis ingkang nrenyuhaken wau, ing samangke sumangga kita ngraos-raosaken kawontenan gesang kita piyambak-piyambak. Punapa kita sampun nindakaken tugas kita minangka pribadi punapa dene pasamuwan ing satengahing gesang sesarengan? Mesthinipun kita sadaya nyarujuki gegadhanganing bangsa kita inggih punika ngener dhateng masyarakat ingkang adil, raharja lan tentrem rahayu. Nanging, punapa kita sampun mbudidaya sesarengan kanthi temen-temen ngudi ingkang dados gegadhanganing bangsa negari kita punika? Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Menawi kita sinau sesarengan waosan ing dinten punika, saboten-botenipun kita saged manggihaken prakawis ingkang wigati inggih punika Gusti Allah makarya mbabar kawilujengan saha karaharjan tumrap umatipun. Gusti Allah ngersakaken wontenipun tanggapan awit saking pakaryanipun kasebat. Lan tanggapaning umat katalesaken lumantar prakawis, setunggal, Yesaya 51:1-6. Gusti Allah prajanji badhe mbabar kawilujengan lan karaharjan tumrap umatipun nanging umat tinimbalan ngudi enering gesang dhateng Gusti temah katentreman, berkah, sih rahmat saha pamulihan badhe kaparingaken dhateng umatipun. Kalih, lumantar Jabur Masmur 138 ngewrat pangucap sokuripun juru masmur anggenipun nanggapi pakaryaning Allah jalaran Panjenenganipun sampun midhangetaken punapa ingkang dados panyuwunanipun umat, Panjenenganipun sampun mratelakaken prajanjinipun dhateng para raja ingkang temtunipun magepokan kaliyan prakawis karaharjan, Panjenenganipun boten ngremehaken tiyang asor tegesipun Gusti Allah badhe mbelani manungsa ingkang dipun-remehaken, Panjenenganipun sampun mbelani umatipun saking tanganipun para mengsah lan pakaryan astanipun Gusti tetep langgeng salaminipun. Tiga, tanggapaning umat kados ingkang kawulangaken ing Rum 12:1-8 kababar ing sikep gesang padintenan kados ta: boten madha rupa kaliyan jagad, saged ngendhaleni dhiri, ngginakaken talenta peparingipun Gusti saha tansah bingah ing sadhengah kawontenan. Dene angka sekawan, wonten ing Injil Mateus 16:13-20 ngewrat paseksi bab Yesus Kristus. Yesus punika pancen utusaning Allah murih kawilujenganing jagad punika. Pangakenipun Petrus punika pangaken ingkang magepokan kaliyan tugas timbalanipun inggih punika dados watu karang lan ugi abdi ingkang nyepeng soroging kraton swarga. Tembung dados watu karang mesthinipun ngener dhateng ancas tartamtu inggih punika Petrus dados saka-guru utawi pandhemen pratelan kapitadosan dhumateng Gusti. Petrus dados tetales pangaken bilih Yesus punika utusaning Allah ingkang mbabar kabingahan, bedhamen, karaharjan saha kawilujengan tumrap sadaya umat titahipun. Ing sisih sanes, Petrus ugi tinimbalan nyepeng soroging kraton swarga. Tembung kasebat boten ateges Petrus ingkang nyepeng kuwaos nemtokaken sinten kemawon ingkang dipun-keparengaken mlebet kraton swarga. Nanging tembung kasebat tegesipun inggih punika bilih lumantar Petrus badhe tuwuh pasamuwan. Menawi dipun-sambetaken kalih pangertosan kasebat tegesipun bilih Petrus tinimbalan dados seksi martosaken tentrem rahayu tumrap tiyang kathah. Awit, underaning kraton swarga inggih punika tentrem rahayu. Mila prakawis tentrem rahayu punika dados timbalan ingkang nyata tumraping Petrus. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Taksih sambet kaliyan tanggap warga kamardikan negari kita ingkang kaping 66, mangga kita raos-raosaken malih punapa maknanipun kamardikan ingkang sejatosipun kasambetaken kaliyan kasunyatanipun ing satengahing bangsa kita. Tembung mardika punika boten saged dipun-pethal saking prakawis katentreman utawi karahayon. Sinaosa kita sabangsa ngakeni bilih kita sampun mardika nanging kasunyatanipun kamardikan ingkang sejati dereng kababar wonten ing satengahing bangsa kita. Taksih kathah panindhes makaten ugi bedak-bedakaken golongan satunggal lan satunggalipun dadosa ingkang katindakaken dening panguwaos punapa dene golongan-golongan ingkang kumowaos. Prakawis bebencengan antawisipun agami satunggal lan satunggalipun. Piwulang utawi ideologi ingkang kasambetaken kaliyan agami tertemtu kasebaraken dhateng nem-neman ing negari punika. Menawi kawontenanipun kados makaten punika dipun-kendelaken kemawon, kados pundi kedadosanipun bangsa punika ing mangsa ngajengipun? Pangandikanipun Gusti dinten punika ngengetaken bab timbalan kita minangka tiyang Kristen ingkang kedah nekseni Sang Mesih ing satengahing bangsa kita. Ngener dhateng underaning pangandikanipun Gusti, ingkang wigati inggih punika pamawas bilih Gusti Allah milujengaken umatipun. Saking pakaryan kawilujengan ingkang katindakaken dening Gusti kasebat, umatipun Gusti tinimbalan tansah ngucap sokur awit sih rahmatipun Gusti Allah kanthi tumindak leres saha tansah mbabar katrentreman ing pundi kemawon umat kapapanaken. Awit saking punika sumangga kita naliti gesang kita piyambak-piyambak, dadosa pribadi punapa dene pasamuwan punapa kita sampun estu dados seksi Sang Mesih? Asring kalampahan kita nyupekaken timbalan kasebat. Nalika kita rumaos bilih kapitadosan kita ingkang paling leres katimbang tiyang sanes tundhanipun sikep kita ngremehaken tiyang sanes. Nalika greja kirang celak kaliyan masyarakat temahan paladosan-paladosaning greja punika condhong nggatosaken kabetahanipun piyambak, tundhonipun greja boten dipun-remeni dening masyarakat. Gedhong greja kabangun magrong-magrong kathah wragadipun, kamangka ing sakiwa tengening greja madeg griyanipun tiyang miskin, papa lan sekeng. Greja boten wantun nyuwantenaken kaleresan ningali prakawis-prakawis ingkang magepokan kaliyan masyarakat, awit greja langkung remen pados slamet tumraping dhirinipun piyambak. Tumindak makaten punika saged kemawon katindakaken dening pasamuwanipun Gusti ingkang kedahipun