“Jeng Rukmi dununging karesnanku…”, panyapané Pak Hurip karo ngranggèh tangané Rukmi terus digegem-gegem nganggo tangan kiwa lan tengen. Panyawangé luyu. Nrenyuhaké. “Nèk aku mati, nèng kanané mengko mesthi aku kasepèn. Mula dimèn ora kasepèn lan aku bisa tentrem, gelem ya, sliramu ngancani aku ngadhep ing pangayunané Hyang Suksma Kawekas ?!”.