Ing têlung dinane ana macan ngaton têmênan, Si Jalidin jêlih-jêlih, tulung-tulung, ana macan, ana macan. Ananging ora ana wong desa siji-sijia kang tandang. Wêdhuse padha bubar lumayu marang desa, Si Jalidin sarèhne ora bisa lumayu rikat kaya wêdhuse, diburu ing macan kacandhak, digondhol mênyang alas, disuwèk-suwèk banjur dimôngsa.