sarta sênêng, sajrone patang atus taun, malah manawa Satyawan gêlêm gawe sêsaji, môngka lakune anut pranatan ing layang sukci, Satyawan misuwur anane ing marcapada, utawa nuli sêsuta satus, mijil saka sira Sawitri. Hèh putri linuwih, para satriya putranira mau, saturun-turune padha jumênêng nata, kang misuwur ana ing donya, katarik dening kautamanira. Apadene ramakiriramakira. Prabu Aswapati, uga bakal darbe anak lanang satus, mijil saka Dèwi Malawa ibunira. Kadangira satus kang nunggal sayayah rena, iku kaanane kongsi kaya dewa ngejawantah. Lumrahe disêbut para Malawa, kuncara kautaman lan kakêndêlane. Sasampunipun ngandika makatên, saha paring palilah konduripun sang dèwi kalihan ambêkta gêsangipun Satyawan, Bathara Yama lajêng wangsul dhatêng karang kadewatan, dene Dèwi Sawitri wangsul dhatêng wana dununging kunarpanipun ingkang raka. Dupi sampun cêlak, Dèwi Sawitri lênggah, kalihan alon-alon anggènipun anjunjung sirahing ingkang raka, lajêng katumpangakên pangkonipun. Sami sanalika wau Sang Satyawan, nglilir, netra mandêng dhatêng garwanipun, kalihan pasêmon kadi pasêmoning tiyang ingkang mêntas dhatêng saking kakesahan têbih, wasana ngandika: yayi, ayak wus rada kasuwèn anggonku turu, pagene ora kok gugah, lan wong irêng gêdhe dhuwur kang angglandhang aku mau êndi. Dèwi Sawitri mèsêm lajêng matur: lakar dangu