Petruk: Wiyah, nèk kaya ngono kuwi apa arêp ambalèni jaman cara alasan kae, saiki kiyi wis jaman pranatan, wong ora kêna nindakake grusah-grusuh sagêlême, karo manèh wong têtukaran kuwi apa pakolèhe. Upama mênang, sapa sing arêp ngalêm, yèn kalah, wis kisinan thik nganggo lara awake, mulane sabêcik-bêcike kêrêngan sing tanpa kukuban, yèn nganti dilarani ing liyan, rak luwih bêcik tumindak sing kanthi mêsthine, yaiku: lapur nyang pangadilan. Lan kowe prêcayaa nyang putusaning pangadilan, jalaran putusan mau wis mêsthi anglungguhi marang bêbênêran. Dene saupama ana kurang adile putusane, lo, sing ngadili mau rak iya mung jênêng manusa, dadi kalamôngsa iya bisa kliru panindake.