Kawula nuwun, gusti kakang prabu, kawula sampun nampèni paring dalêm sêrat, suraosipun ingkang anggumujêngakên dening sêling sêrêpipun panggalih dalêm, kawula botên supêna badhe balela, rumiyin dumugi sapunika cipta kawula botên sanès namung angluhurakên asma dalêm ing salami-laminipun, dene kawula botên katimbalan, inggih mêksa sowan, kacuthata kados angganing wêrcita lumuh panjênêngan dalêm dhumatêng kawula badhe tanpa damêl, gêmpal dening imul kawula, karosan dalêm badhe kêndho dening pasambat, duka dalêm badhe lilih dening tanpa lawan, gêrahipun galih dalêm badhe waluya dening pangabêkti, sampuna wotên parêngipun karsa dalêm mundhut pun Puyi, kawula mêsthi lajêng sowan sarêng kalihan utusan dalêm, sarèhning makatên kawula lajêng kèndêl, mênggah dhawuh dalêm mundhut pun Puyi kawula sumanggakakên ing tangan kêkalih sarta lajêng kawula pêgatakên sami sanalika kalihan lakinipun, angestokakên dhawuhing timbalan dalêm, nanging pun Puyi ambêbana ing panjênêngan dalêm, nyuwun kabawahan ingkang langkung agêng, saha nyuwun mugi kalilan mangangge cara Turki kudhung ing dalêm sapêkên wiwit winimbasara, mila [mi...]