Ing kabupatèn Pacitan wêwêngkon paresidhenan Madiun, cêlak sagantên sarta kalêbêt tanah pasisir, ananging tumrapipun tiyang ingkang misaya ulam loh ing sagantên, angsalipun sakêdhik sangêt, awit saking kirang pratikêl, pirantosipun kajawi namung jala utawi pancing: botên wontên, pamêndhêtipun mawi baita alit saèmpêr tembo, wah malih tambak panggenan ngingah ulam, dhasar dèrèng wontên. Sanadyan pasisir ing Pacitan punika tanah parêdèn, têbih pasabinan, ananging mênawi dipun udi kalayan tabêri, tamtu sagêd andadosakên indhaking pamêdal saha kauntunganipun kathah. Awit ing Pacitan ugi wontên lèpèn ingkang anjog dhatêng ing sagantên, punapa malih sungapan, lubèripun ilining toya sagantên ingkang winastan têlêng, saupami dipun rekadaya: andamêl tambak saurutipun têlêng wau kangge ngingah ulam loh, saiba prayoginipun. Bilih pangagênging nagari Pacitan karsa anggalih bab punika kalayan angudi saha marsudi, tamtu sagêd kalampahan sadaya wau.