Tembung-tembung Jawa kang isih wungkul, kang durung olèh wuwuhan apa-apa, sing akèh, adhapur ngrong wanda (sanajan ana uga mung sawanda utawa luwih saka rong wanda). Manut pranatan, anasiring basa kang diarani tembung iku yèn ditulis nganggo aksara Latin kudu dipisah-pisah antarané siji Ian sijiné, ora digandhèng kaya yèn ditulis nganggo aksara Jawa. Amarga, "dipun" kuwi adhapur rong wanda Ian "suwun" uga rong wanda, mula banjur ana wong kang nulis "dipun" dipisah karo "suwun", dadi "dipun" "suwun", kanthi penganggep yèn anasiring basa kuwi adhapur rong tembung. Ananging, ana uga wong kang nulis "dipun" digandhèng utawa diraketaké karo "suwun", dadi "dipunsuwun", kanthi panganggep yèn anasiring basa iki mung adhapur satembung. 