Barêng Samsu wus olèh dêgan ijo nuli bali. Turut dalan atine sênêng jalaran isih gêli, kawêruhan ing desa: têka ana-ana bae. Samsu nuli mikir manèh: hah ... desa apa, ta, jênênge iku. Mau aku ngarani desa Budhêgan, sêbab uwonge padha budhêg, lah saiki ana wonge bodho, apike iya dijênêngake desa Bodhean. Wah, kok mathuk.