Sanadyan sang soroh amuk prigêl angêmpakakên kêkiyatan landhêping untu tuwin kukunipun, nanging samangke ajêng-ajêngan kalihan mêngsah ingkang anglangkungi kaprigêlan tuwin kêkiyatanipun mênggahing pôncakara cara makatên punika, awit ing wêkdal samantên Tarsan ugi supe dhatêng kamanungsanipun awangsul dados kewan malih. Ing ngriku Tarsan ujug-ujug lajêng angrukêt sang soroh amuk. Satêmah lajêng gulêt kalihan mêngsahipun, botên beda