Kacarita kangjêng ratu sêpuh, eyang dalêm ingkang sinuhun sultan, wis yuswa wolung puluh lima taun, saking wis sêpuh nganti wungkuk, tênggane ing kaputrèn, cêdhak karo sanggar panêpèn, mirêng wong mêmuji mungguhing kasugêngan lan kaluhurane ingkang wayah, kaprênah sangisoring wit sawo, banjur têdhak, karsa mirsani wonge.