Wontên satunggiling tiyang tani gadhah anak pupon satunggil taksih alit, sangêt dipun trêsnani amargi piyambakipun botên gadhah anak sanèsipun pupon wau, mila panjagi sarta pangopènipun botên kêkirangan, ewadene piyambakipun kapêksa nilar anakipun pupon, ing sawatawis wanci dhatêng sabin, anuju satunggiling dintên anakipun katilar wontên ing griya, amargi piyambakipun kapêksa ing pandamêlan ingkang kêdah dipun lampahi tumuntên, ing nalika punika salêbêting griya pinuju suwung botên wontên tiyangipun, kajawi namung kalangênanipun sagawon agêng satunggal, dene sagawon wau sakalangkung tutut sarta jilma, mila sabên tiyang tani [ta...]