Coba rasakna bocah-bocah, upama kowe kêpisah karo wong tuwamu, rasaning atimu kapriye. Iki pancèn rada kêna kanggo pitutur, tumraping bocah-bocah cilik, aja padha dhêmên balayangan, yèn kowe nganti nêmu sabab apa-apa, lagi pikiranmu dhewe bae wis susah. Sing ngati-ati ta, sanadyan ing kene ora ana colongan bocah, nanging tumraping sabab-sababe bocah nêmu sangkala saka anggone blayangan, ora kurang.