Alfonsi saged misuwur amargi piyambakipun gadhah tigang dasa cariyos ingkang kaserat ing basa Latin ing purwakaning abad kaping 12. Karya punika inggih awujud kempalan cariyos oriental ingkang ngewrat karakter moral ingkang dipunalih aksarakaken saking basa Arab, Pèrsi, lan Sansekerta. Sapérangan cariyosipun ingkang saged narik kawigatosanipun para pamaos inggih asalipun saking Panchatantra lan Arabian Nights, kalebet bunderan cariyos "Sinbad the Sailor" lan "The Tale of Attaf". Cariyos punika dipunwedalaken kanthi saperangan model didaktik ingkang lajeng dipundadosaken conto déning pujangga sanèsipun ing tengahing abad kalih welas. Kathah kolektor ingkang remen kaliyan karyanipun Alfonsi ingkang populer lan kalebet bahan kajian studi ingkang narik kawigatosan minangka bahan kajian sastra komparatif. Karya punika inggih kanthi irah- irahan disciplina Clericalis. Karya punika inggih wigatos sanget kawontenanipun kanggé ngicalaken cahya wonten ing migrasi dongeng, lan wigatos sanget kangge bahan kajian folklor. Karya punika ugi dipunalihaksarakaken dhateng basa Prancis, Spanyol, Jerman, lan Inggris.