aku wêruh, yèn sing dadi gripir landrad kuwi jêbul Walônda kancaku dolan kalane aku isih kuncungan, aku iya banjur mlêbu kantor bae: bluwêng, lan awèh ormat apa mêsthine, dhah, mênir. Tuwan gripir iya banjur mangsuli urmat: dhah, Petruk, apa baik. Sauwise tuwan gripir lan aku padha anggêdobrol warna-warna, pungkasaning rêmbug aku banjur nyuwun pamit apa kaparêng agawe propagandhah marang para punggawane, wangsulane: iyah, bolih sêkali, sèh. Cêkakane aku iya banjur gawe lèngsêng bab anane Kajawèn, satêmah ana siji loro sing krêsa dadi lêngganan, lumayan. Sarèhning wis rampung prêluku, aku iya banjur nyuwun pamit. Saka kono aku banjur kêtêmu bandara patih (kabênêran panjênêngane iya tilas kônca sakolah) bandara asistèn wadana, para priyayi lan patikulir liya-liyane, kabèh-kabèh iya padha krêsa dadi lêngganan, lan padha saguh anjêmbarake kaanane Kajawèn marang para mitrane, Alkamdulillah, rada olèh gawe lakuku, liya dina dak critani banjure lêlakonku.