Wong juwèh kawruhe tumèmpèl ing lambe kumruwuk angêbêki papaning pasamuwan katut ing angin mrana-mrana. Beda karo wong mênêng, kawruhe sumimpên ana ing ati wêning, mêtune ora sarana lambe, katampan pucuking pèn mili ambèr ing papan tulis rinasakake wong sajagad.