Konon Wong Baduy asalé saka wadyabala Karajan Pajajaran kang nguwasani tlatah Pasundhan. Laladan kang dikuasani kaya ta laladan Banten, Bogor, Priangan, nganti laladan Cirebon. Wektu iku kang dadi ratu yaiku Prabu Bramaiya Misatandraman duwé gelar Prabu Siliwangi. Ing abad XV laladan Baduy wiwit dileboni piwulangan agama Islam kang dikembangaké déning saudhagar-saudhagar Gujarat saka Arab Saudi lan Wali Sanga. Sunan kang ngayahi laladan Cirebon nganti Banten yaiku Sunan Gunung Jati. Sunan Gunung Jati terus ngembangaké Islam ing laladan Pasundhan, lan njalari kuasané uga pamoré ratu saya suwé sangsaya cilik. Pungkasané ratu karo sénopatiné uga para ponggawa kang isih tetep setia ninggal kraton banjur mlebu alas gong liwang liwung ing Pasundhan sisih kidul, dhéwèké ninggal laladan asalé kanthi tékat kang teguh. Kateguhan ati iku kagambar saka pantun Wong Baduy yaiku "Jauh teu puguh nu dijugjug, leumpang teu puguhnu diteang, malipir dina gawir, nyalindung dina gunung, mending keneh lara jeung wiring tibatan kudu ngayonan perang jeung paduduluran nu saturunan atawa jeung baraya nu masih keneh sa wangatua". Artiné: Adoh ora ngerti paran, mlaku ora ngerti kang dijujug, mlaku ing pèrènging tebing, golèk slamet ing waliké gunung, luwung isin lan diécé tinimbang kudu perang karo bebrayat utawa kulawarga kang isih sakturunan . Miturut Djoewarsa, wong Baduy asalé pancèn saka para senapati uga pungguwa setia ratu kang mlayu ing abad XII .