Punika Ngasilaken Woh Waosan I: Yesaya 44 : 6 – 8 ; Tanggapan : Jabur 86 : 11 – 17; Waosan II: Rum 8 : 12 – 25 ; Waosan III: Injil Mateus 13 : 24 – 30; 36 – 43 Tujuan: Sasampunipun ndherek mangibadah pasamuwan saged yakin lan pitados bilih kasetyan lan katekunan dhateng Gusti Allah temtu ndhatengaken woh ingkang manis saha endah wonten ing salebeting gesang padintenan. v Khotbah Jangkep Pasamuwanipun Gusti ingkang kinasih, L umantar tayangan televisi punapa dene pawartos ingkang kaserat wonten koran punapa Majalah, kita saget mangertos bilih taksih kathah sedherek kita ingkang gesang wonten ing salebeting kekirangan, mila nalika aben ajeng kaliyan kawontenan gesang ingkang awrat lajeng furstrasi (ngraosaken raos kuciwa ingkang sanget), semplah, lan ical pengajeng-ajeng. Tundhanipun kathah tiyang ingkang sami ngendhat, bunuh dhiri, lan ngginakaken pil koplo. Punapa sebabipun kathah sedherek ingkang ngantos dumugi semanten? Mawerni-werni sebabipun, ing antawisipun kadasta: a. Taksih ktahah masyarakat ingkang tingkat pendidikanipun andhap, temah mboten anggadhahi ketrampilan ingkang cundhuk kaliyan kemajengan jaman, ugi mboten anggadhahi ketrampilan ingkang dipun betahaken kangge nyambut damel. Mila nalika wonten lapangan pekerjaan ingkang mbetahaken ketrampilan ingkang inggil kathah masyarakat ingkang mboten saged mlebet tundhanipun namung saged pasrah lan nampi kawontenan punapa wontenipun b. Pendamelan ingkang wonten menawi katandhing kaliyan ingkang mbetahaken taksih langkung kathah ingkang membetahaken, mila lajeng kathah tiyang ingkang nganggur. c. Kathah tiyang ingkang kecalan pengajeng-ajeng lan frustrasi, awit mboten saged mengikuti perkembangan jaman, tundhanipun rumaos bilih gasangipun punika mboten wonten aosipun lajeng sami tumindak nekat. Pasamuwanipun Gusti ingkang kinasih, Kadospundi kaliyan kita para tiyang pitados, inggih para putraning Allah ingkang kinasih? Kita ingkang kasebat bangsa ingkang pinilih wonten Gusti Yesus Kristus temtu mboten badhe tumindak kados tiyang-tiyang ingkang kasebut inggil punika. Gesang ing dinten punika panci awrat lan angel, nanging mboten badhe ndadosaken kita kecalan pengajeng-ajeng. Pangandikanipun Gusti bab pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten ing satengahing gandum nedahaken dhateng kita bilih gesangipun manungsa punika kedah aben-ajeng kaliyan kawontenan ingkang wor suh. Bab mekaten punika ugi kaadhepi kaliyan para tiyang pitados ingkang nembe kabucal wonten ing Babel. Tekanan lan kawontenan gesang ingkang dipun adhepi dening para kagunganipun Gusti ing Babel punika langkung awrat, ananging sedaya punika mboten badhe ndadosaken semplah ugi putus-asa (kecalan pengajeng-ajeng), malah kosok wangsulipun ndadosaken pambereg ingkang endah kangge ngadhepi gesang lan langkung majeng malih. Pasamuwan kagunganipun Gusti, Lumantar waosan kita ing nginggil, kita saged mendhet piwulang, ing antawisipun: a. Bilih Para kagunganipun Gusti tetap aben-ajeng kaliyan kasunyatan ing Gesang. Gusti Yesus mboten nate aprajanji dhateng para muridipun punapa dene dhateng pasamuwanipun ing pundi kemawon bilih sasampunipun dados tiyang pitados (tiyang Kristen) lajeng badhe uwal saking ruwet-rentenging gesang lan sadaya prekawis gesang padintenan. Kita para kagunganipun ugi tetep badhe aben-ajeng kaliyan kasunyataning gesang lan anglampahi gesang kados dene sedherek-sedherek sanesipun. Prekawis ingkang punika katingal saking piwulang Bap Pasemon alang-alang ingkang tuwuh wonten satengahing gandum. Saben kita para kagunganipun Gusti ugi bandhe ngadhepi raos bingah, raos sisah, raos mangu-mangu, ajrih lan sapiturutipun. Namung sadaya kawontenan punika Gusti Allah saged ngagem murih saenipun gesangipun manungsa. Kacetha ing Kitab Rum 8;28 – ”Saiki kita padha sumurup, yen Gusti Allah uga makarya ana ing samubarang kabeh, njalari becike wong kang padha tresna marang Panjenengane, yaiku para kang tinimbalan miturut ing pepesthening Allah.” Lumantar Pangandika punika kita tansah dipun emutaken dening Gusti Allah bilih Gusti Allah tansah paring pambopong dhateng manungsa, Gusti Allah ugi tansah makarya wonten satenging gesangipun manungsa murih sae lan rahayunipun manungsa, malah wonten prekawis punapa kemawon, kalebet wonten satengahing kasisahan lan pacoben Gusti Allah tansah makarya amrih sae lan kawilujenganipun manungsa. Nalika manunghsa nembe aben ajeng kaliyan kasukan, Gusti Allah tansah makarya murih mboten salah arah, wonten salebeting manungsa nembe kabidhung sisah, Gusti Allah ugi makarya murih kiyat lan teteging manah lan ing tundhanipun mboten selak kaliyan Gusti Allah. Conto: nalika penulis nembe wangsul saking Purbalingga. Wekdal semanten dumugi dhusun kertek lan ngepasi jawah deres sanget dumadakan ban wingking kempes. Penulis kemutan bilih wonten sisih ngajeng wonten truk ageng kawratan kaliyayan momotan. Ing sisih wingking wonten mobil pethak, krana kula kempes ban mobil pethak punika nglanggar kula. Raos anyel, sedih, lan jengkel campur adhuk dados satunggal. Wetawis meh satunggal jam rampung gantos ban saged nglajengaken lampah. Margi katingal nanjak lan wonten mobil ngalami kecelakaan. Sanalika punika penulis minggir lan mandek saperlu nata ati awit ingkang kecelakaan punika truk ingkang ageng lan kawratan momotan mboten kiyat minggah ngunduri mobil pethak wau. Penulis lajeng mangertos bilih menawi mboten kempes ban temtu ugi ndherek dados korban. Wonten ing ngriki kita memahami bilih wonten satengahing kempes ban punika Gusti Allah makarya kangge kita uwal saking kecelakaan, awit saking punika para kinasih sumangga kita anglampahi gesang kanthi sikap positip lan sareh temah kita saged ngadhepi sedaya kasunyataning gesang kanthi sae. b. Para Kagunganipun Gusti kedah tetap anggadhahi Pengajeng-ajeng. Gusti Allah mboten nate kesupen kaliyan prasetyanipun. Awit saking punika kita kedah yakin pitados estu. Wonten satengahing kiyating arus jaman lan pacoben ingkang matubi-tubi, para kagunganipun Gusti mboten badhe kecalan pengajeng-ajeng. Pengajeng-ajeng ingkang kados punika kedah katingal wonten ing salebeting gesang padintenan. Kita pitados bilih pacoben punika dhatengipun saking nglebeting dhiri kita, badhe andadosaken kita remek, ananging menawi pacoben punika dhatengipun saking sajawining diri kita malah badhe ndadosaken iman lan kapitadosan kita langkung kiyat. Mekaten ugi kaliyan kita ing dinten punika, menawi kita kedah aben-ajeng kaliyan alang-alang, malah ugi asring kita dados korban anarkisme, kita mboten badhe semplah lan kecalan pengajeng-ajeng. Kita pitados bilih Gusti Allah mboten negakaken kita piyambakan. Wonten sepenggal kisah lare remaja putri, Dalinah naminipun. Kalahiraken saking brayat miskin, malah kangge sekolah kedah dados buruh cuci lan setrika. Nanging Dalinah mboten mindher, mboten semplah, lan mboten kecalan pengajeng-ajeng. Dalinah tetap berjuang, mbudidaya murih saged kasil gesangipun. Ing sisih sanes Dalinah ugi sregep peladosan wonten satengahing pasamuwan. Dalinah sregep mucal