Wiwit ing taun 1929, Panaraga katingal majêng sangêt, ingkang makatên punika andadosakên kauntunganipun panggaotan-panggaotan bathik gadhahanipun têtiyang siti. Sanadyan saindênging tanah Jawi sami rêngkêng-rêngkêng dening kataman ing jaman malèsèd punika, nanging têtiyang ing Panaraga anggènipun ngadani bathik kanthi dipun kiyati sayêktos, kadosdene botên wontên jaman rêkaos makatên, lan botên namung ambathik kemawon, nanging ugi sagêd nyade bathikanipun. Sinjang Panaraga punika kasuwur kirang sae, enggal sangêt malih, nanging rêginipun mirah sangêt. Ing sarèhning polanipun punika sagêd maneka warni, amila tiyang siti lajêng kathah ingkang sami rêmên.