[...gil] sêsêrêpanipun, mila prayogi ingkang sami èngêt, sampun pisan-pisan rêmên angatingalakên dhatêng kadibyan, inggih manawi sawêg jinurung, manawi wontên ingkang angasorakên kadibyanipun, uwohipun namung tiwas angisin-isini, tiyang punika sanadyan sagêda mabur dhatêng awang-awang, prayogi ingkang adhêdhasar kèndêl, ananging manawi wontên pôncabaya utawi baya pakèwêd, punapadene wontên parlunipun ingkang prêmati, punika sawêg sêdhêngipun angatingalakên kadibyan, sarta ingkang sagêd amungkasi ing damêl, dados botên anguciwani, utawi botên amadal sumbi.