Amung kula botên badhe anggêpok tumrap bab wau, mindhak kapanjangên sarta angrêrônta manah, mênggah tuwuhing gagasan kula wau makatên (punapa botên kenging dipun bangun malih, dhêdhasar ingkang luhur sarta mulya wau). Amargi mirit lampah-lampahing kawontênan jaman kina-makina dumugi sapriki, ingkang sagêd anjunjung dlajating agêsang punika, dhêdhasaripun kêdah mawi pirantos utawi mlampah margi ingkang sarwa luhur (wosipun sarwa runtut) dados sanadyan margi wau angèla kados punapa dipun lampahi, (manawi pirantos inggih angèl pangupadosipun) nanging sampun satimbangipun manawi kêdah dipun lampahi sarta ingupadosan, dumugi samantên osiking manah lajêng kandhêg.