gone sacumbana wus kalawan saragane. Kang mangkono iku andadèkake surut muncaring pramana, têmah banjur kataman ing duka cipta, ing sapanunggalane. Ing jaman iku wus ora ana wong bisa mati muksa, yèn nora kêlawan tapabrata, apadene wus ora ana padha sêkti yèn nora kêlawan angêngurangi.