lagu lagonipun dhuwung ingkang dipun tiru wau, makatên sapiturutipun.Ôngka 5. Kêrêp nyumantakakên dhatêng sadhèrèk ingkang kalêbêt ahli dhatêng wêsi aji, prêlu panangguhipun wau manawi sampun lêrês, wontên ingkang mupakati, manawi lêpat wontên ingkang nêdahakên lêpatipun.Awit nangguh punika manawi sampun patitis, upami nangguh dhuwung Tuban, Êmpu Panêti, punika dipun tangguhakên sadhèrèk sanès, ananging inggih sadhèrèk ingkang mangrêtos tangguh, punika inggih tamtu nangguh Tuban Panêti.Wondene warni-warnining cara panangguh wêsi aji, mawi margi sanès punika kados ta: dhuwung kacêpêng rêbah dipun sampiri bêkukan kêthokan suwiran blarak, dipun kutugi dupa lajêng dipun takèni (tamtunipun mawi môntra) manawi cocok pitakenanipun, blarak sagêd lumampah piyambak.Wontên malih mawi pirantos kêndhi, dhuwung kacêpêng dipun tumpangakên kêndhi, lajêng dipun pitakèni, manawi cocok pitakènipun [pi...]--- 31 ---[...takènipun] dhuwung sagêd ebah mubêng (sumauripun mubêng) makatên sapanunggilanipun, taksih kathah cara sanès-sanèsipun.Mênggahing para sadhèrèk ingkang pitados nyumanggakakên. Namung ingatasing kawruh ingkang dhêdhasar nalar, nyata, wantah, botên sagêd pinanggih ing akal, kathah botên patitisipun.Panunggilanipun malih, sadhèrèk ingkang ahli surating amor, pitados inggih nyumanggakakên, namung adhakanipun inggih lajêng groboh pamilahipun wêsi aji, kados ta: sanadyan dhuwung asor samukawisipun, nanging sabên wontên titik surating pamor sae, upami: Raja Suleman. Ngangsaripun ingkang ngangge sabarang kajêngipun enggal kadumugèn, kenging kangge tulak sêsakit, sadaya setan sami ajrih, yèn kapêngkok pôncabaya kathah wilujêngipun. Inggih lajêng dipun pilala kemawon.Kula inggih pitados wêsi aji gadhah angsar sanès-sanès, awon tuwin sae, sarta jodhon ingkang ngangge, kabêkta saking tosanipun, punapa ciptanipun ingkang damêl, utawi