Cêcariyosan makatên wau tamtunipun dipun anggêp anèh, nanging nyatanipun sanadyan ing Eropah inggih botên beda. Kados ta sang linangkung Bismarêk ing praja Jêrman, punika ing kalanipun nuju tindakan, tansah dipun ulat-ulatakên ing tiyang kathah. Ing mangke samôngsa kèndêl wontên ing papan pakèndêlan utawi ing pajajanan, samôngsa ngunjuk inuman, têtiyang ingkang ngêtutakên wau ngangkah pados dami tilasing brongsong gêndul, prêlunipun badhe dipun anam kangge topi. Samôngsa kalampahan dados, topi wau awis rêginipun, ngantos sagêd pajêng dasanan, atusan rupiyah. Samantên kamulyanipun tiyang ingkang manggih pangaji-aji.