Roti bakar Ogura diwiwiti ing cafe Mitsu Ha ing wilayah Sakae Nagoya ing taun 1921 ( Taishō 10). Ing pungkasan periode Meiji, Jepang wiwit nggunakake unsur budaya barat . Dening wiwitan Taishō sub-budaya 'kerah dhuwur' (ハ イ カ ラ), kaya analoge karo dandyisme ing Kabupaten Inggris, nyipta boom nalika pria Jepang metropolitan nganggo gaya lan gaya urip Eropa. Sawise Perang Dunia kaping pisanan, gerakan iki, dikombinasikake karo kenaikan rega beras papat tikel, nyengkuyung kafe Jepang kanggo nambah roti panggang, sing dianggep mewah ing sisih kulon, kanggo menu. Tukang toko ing Mitsu Ha weruh pelanggan nyelehake roti panggang ing zenzai (bubur ogura) lan mutusake nggawe roti bakar ogura kanggo nanggepi. Sawise iku, sajian kasebut nyebar ing Aichi dadi bahan utama kanggo kafe. Saiki, roti panggang Ogura minangka simbol saka Nagoya lan prefektur Aichi, lan souvenir sing populer ing wilayah kasebut yaiku ogura toast langue de chat .