ing Mandura karo Sri Bathara Krêsna. Anggone le rajin lan ngêngrêng bangêt. Mungguh sing padha cumawis ana ing dalêm guprênur jendral kono para luhur sawatara, yaiku: mudha pangarsa sarta para warganing rad India, lan para utusan dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta lan ing Ngayogyakarta. Sauwise padha pitêpangan lan bage-binage, kabèh mau banjur budhal tindak nyang polêksrad.Kang Garèng, minôngka mungkasi rêmbuge kiyi, kaya prêlu nyaritakake kaanane ing polêksrad sawatara. Sajêge aku dititahake ana ing jaman padhang kiyi, aku durung tau mêruhi tumplêke para luhur Lônda Jawa kaya ing nalika samono. Thik kabèh mau padha mangagêm kabêsaran. Aku ora bisa nyaritakake siji-sijine, cêkake nang pandêlêngan pancèn iya katon sêmruwêng têmênan. Kira-kira jam 8.15 pangarsa polêksrad ambukak parêpatan, kanthi andhawuhake nyuwun lèrèhe tuwan bêsar lawas, sarta jumênênge tuwan bêsar anyar, sauwise banjur matah warga polêksrad papat, kang kajibah mêthukake tuwan bêsar loro-lorone mau. Jam 8.30 thèng, tuwan bêsar loro mau rawuh, sinambut ing suwaraning Wilhèlmês. Sauwise banjur tumindak srah-srahane paprentahan. Mungguh sêsorahe tuwan bêsar karo-karone kaya sing wis kapacak ing kajawèn kang kapungkur. Jam 9 padha bubaran.