Tionghoa ing pakampungan ingkang sami botên anggadhahi sêrat palilah, sadaya wontên tiyang satus. Sadaya wau lajêng kasêrêg ing prakawis, sami kaukum, kaanggêp tiyang pêtêng. Dene ingkang gadhah arta, lajêng sami tumbas sêrat ing margi agêng.Landgerecht ing Bêtawi. Dumugining wêkasan taun 1934 wontênipun prakawis langkung kathah tinimbang ing taun 1933. Ing taun 1933 wontên 29.047 prakawis, dene ing taun 1934 wontên 29.626. Indhaking sêrêgan wau jalaran saking wontêning tatanan lampah ing margi agêng.Badhe dhatêng Shanghai. Wontên pawartos, benjing wulan Maart ngajêng punika, Directeur Economische Zaken badhe verlof dhatêng Hongkong tuwin Shanghai, laminipun sawulan.Nyingkiri pajêg gêndhis. Ing Jawi Wetan wontên bangsa Tionghoa tumbas kêbon rosan pintên-pintên ha. Bangsa Tionghoa wau gadhah rekadaya, sarêhning tumrap tiyang siti manawi damêl gêndhis piyambak botên kakengingakên beya, pandamêling gêndhis wau lajêng kapasrahakên dhatêng tiyang siti, tamtu kemawon kanthi prajanjian. Dangu-dangu bab punika kasumêrêpan dening ingkang wajib, nanging bangsa Tionghoa cariyos bilih bab punika tuwuh saking kajêngipun tiyang siti piyambak. Tamtu kemawon botên dipun pitados. Kajawi punika ing Tumpang ugi wontên lêlampahan kados makatên.Lulus examen ing pamulangan luhur. R. Kahar Atmosujono, lulus doctoraal examen bagean kalih ing