ngangkah ngudi kabatosan, sapikantukipun, pancènipun gadhah pamanggih prêmati bab tumularing sasakit, wawaton kabatosan sarta kalairan, nanging dèrèng samêkta sadaya, pamanggih wau beda kalihan wawaton ingkang sampun kaandharakên para sagêd, wosipun sabab-sabab panularing sasakit ingkang saking ing Jawi, punika namung ngrosakakên kemawon, jêjêring sabab, punika saking nglêbêt, batos, raos, dumugi gêsangipun sajati, nanging rumaos sampun botên kaconggah, amargi sampun sêpuh, sarta gadhah sasakit rematik, balung sungsum, bilih pinuju kimat, manawi kangge mlampah rêkaos, kangge nglampahi pandamêlan wajib kemawon sampun awrat, malah sampun anggalih nyuwun lèrèh pènsiyun, kalihan ngêntosi wanci, madik papan palêrêman ing Trètès, mundhut pasitèn kangge tatanèn, panggalihipun pancèn kalêbêt dhatêng tatanèn, miturut dhadhasaran kawontênaning lair batos.