selakarangên, pramila kula lajêng mêntal. Dangu-dangu anggraita kapal sakit, selakarangên punika namung kirang kêrok. Wasana wontên ingkang mêjang, dicancangi munyuk kuwi têgêse sing kêrêp munyuk-munyuk. Mêngko gamêle ora dleya, jarane dirumat bêcik, ora kurang kêrok, gêbêg lan liya-liyane, mêsthi bae jarane banjur kalis ing lêlara selakarang, marga lêlara ngono kuwi saka rêrêgêd dhewe-dhewe. Makatên pangandikanipun. Kula manah-manah kok lêrês, ewadene inggih namung sumôngga. Awit saking punika, wangsul dhatêng sêgawon ajag, kintên kula larasipun kados atur kula ing ngajêng, pramila saking panyuraos kula, manawi ingkang gadhah kêrêp nyaba tanêmanipun, pantês kalis ing ama, awit amaning tanêman pancèn kathah, andhapan, kêthèk, pêksi lan sapanunggilanipun. Dados cêkak ungêl-ungêlan wau kangge erang-erangipun para tani, margi tiyang tani punika sok wontên ingkang kêsèd, liripun kêsèd wau manawi tanêman sampun mungkur sok ngeca-eca, kêrêp lèyèh-lèyèh. [lè...]