Beda karo kang wis mangerti pigunane, amasthi banjur bisa bae migunakake. Iya mangkono iku tetepe wong kang wus lebda marang kawruh, aran wus mumpuni kridhaning bawana. Pirangbara bawana kang gumelar kabeh iki, orane iya bawananira dhewe bae, iku wus lumayan. Manawa bisa mangkono ngger, iku aran ora muspra anggonira ngudi kawruh. Mulane wong tuwanira iki sok juweh, perlune sira dimen padha dadi wong kang utama. Amarga ora gampang kang jeneng utama iku. Samangsa isih gothang utawa isih kuciwa, iku durung aran utama. Dadi utama iku karepe ‘uninga tataninging Suksma’; mulane iku mau diarani ‘cupumanik astagina’. Iku dhek kuna-kunane kang ngarani iya wong kang wus mumpuni marang kawruh, dadi iya banjur wani netepake, marga njupuk rupa lan kaanane sarta pigunane: mangkene panjupuke: “Cupu iku karepe wadhah (bebadan), manik tegese sesotya; asta tegese wolu, gina iku iya guna. Dadi karepe bebadan kang arupa sosotya, isine anduweni daya lan guna wolung parkara. Cukup samene dhisik bab iki.