Bêbasan: bêtahipun tiyang èstri wontên ing pawon punika bôngsa rèmèh-rèmèh, nanging sajatosipun prêlu-prêlu, tandhanipun tiyang jalêr nêdha kanthi tolah-tolèh, amargi ing wêkdal punika kapinujon kaêpotan pakarêmanipun, upami janganan, sambêl, lalaban tuwin sapanunggilanipun, langkung-langkung tumrap tiyang sêpuh, manawi nêdha tanpa duduh-duduhan punika adhakan ngandika: ah sêgane diêlêg-êlêg mung tansah mandhêg ana ing gurung ... botên sanès amargi tanpa duduh.