Têmbung sasi (skr. sasin, punika têgêsipun piyambak ing sakawit, nganggo truwèlu, saking sasa ingkang lajêng dados têmbung Walandi haas = truwèlu (agêng), awit gugontuhonipun tiyang Indhu ing jaman kina, ing rêmbulan punika wontên truwèlunipun. Tiyang Jawi kala jaman kina (malah sapunika ugi taksih nanging ingkang kathah lare utawi tiyang èstri), ugi gadhah gugontuhon ingkang makatên punika, namung ing sarèhne ing tanah Jawi kala rumiyin dèrèng [dè...]