Wong Agung mirêng bilih Pangeran Kelan gêrah, tur botên rêmên dhatêng Dèwi Julusulasikin, lajêng dhawuh amboyong sang pangeran sagarwa dhatêng kadhaton. Gêrahipun Pangeran Kelan saya nglayung; dipun aturi atut kaliyan ingkang garwa, botên karsa.