[...ningsun,] ana ing gunung Tursina, (pêrlu padha nyuwunake pangapura kaluputaning para kancane kang padha nyêmbah pêdhèt mas) barêng wong pitung puluh mau padha kalêngêr, (Enggone padha kalêngêr mau mulabukane mangkene: wong Bani Srail barêng padha didukani dening Nabi Musa ênggone padha nyêmbah pêdhèt mas, padha ora narima, kudu krungu dhewe pangandikaning Allah enggone nglarangi nyêmbah pêdhèt mas, ing kono Nabi Musa banjur milih wong lanang Bani Srail, cacahe pitung puluh, kang padha ora milu nyêmbah pêdhèt mas, iku padha diirid munggah ing gunung Sina, disebakake marang ngarsaning Pangeran. Barêng wis cêdhak lan gunung, banjur ana mega nglimputi gunung Sina. Nabi Musa banjur malêbu ing mega mau, sarta ngandika: Kowe padha nyêdhaka marene. Wong pitung puluh banjur padha nyêdhak mèlu malêbu ing mega. Ingnaana. ing kono banjur padha sujud sarta ngrungokake pangandikaning Allah marang Nabi Musa, ênggone andhawuhake parentah lan pêpacuh. Barêng mega wis ilang, wong pitung puluh mau padha nyêdhak marang Nabi Musa sarta padha matur: Mênawi namung makatên [maka...]