ing pangawikan,Ing karsa manira dene,Iman Tokid lan Makripat,Tan kocap ing akherat,Mung padha samengko wujud,Ing akherat ora ana. Nyatane Kawula Gusti,Iya kang muji kang nembah,A0pan mangkono lakone,Ing akherat ora ana,Yen tan anaa Iman,Tan weruh Jatining Ilmu,Ora cukup dadi janma. Jeng Sunan Ing Gunungjati,Amedhar ing pangawikan,Jenenge Makripat mengko,Awase marang Pangeran,Tan ana ingkang liyan,Tan ana roro telu,Allah pan amung kang Tunggal. Jeng Sunan Kalijaga ngling,Amedhar ing pangawikan,Den waspada ing mengko,Sampun ngangge kumalamar,Den awas ing Pangeran,Dadya paran awasipun,Pangeran pan Ora Rupa. Ora Arah Ora Warni,Tan Ana ing Wujudira,Tanpa Mangsa Tanpa Enggon,Sejatine Ora Ana,Lamun Ora Ana-a,Dadi jagadipun suwung,Ora Ana Wujudira. Syeh Benthong samya melingi,Amedhar ing tekadira,Kang aran Allah Jatine,Tan ana liyan Kawula,Kang dadi kanyatahan,Nyata ing Kawulanipun,Kang minangka Katunggalan. Kangjeng Molana Maghribi,Amedhar ing pangawikan,Kang aran Allah Jatine,Wajibul Wujud kang ana,Syeh Lemah Bang ngandika,Aja-na kakehan semu,IYA INGSUN IKI ALLAH. NYATA INGSUN KANG SEJATI,JEJULUK PRABHU SADMATA,TAN ANA LIYAN JATINE,INGKANG BANGSA ALLAH,Molana Maghribi mojar,Iku jisim aranipun,Syeh Lemah Bang ngandika. Kawula amedhar ilmi,Angraosi Katunggalan,Dede jisim sadangune,Mapan jisim ora ana,Dene kang