[...têng] ingkang èstri ngajak kèndêl wontên ing pinggiring margi-margi, sarta ngeyup wontên sangandhaping kêkajêngan agêng ingkang sakalangkung edhum, sasampuning sami kèndêl lajêng gadhah panêmbung dhatêng ingkang èstri makatên, dhuh wong ayu, nyawane pun kakang