berbunyi: Nanging yen sira ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang bëcik martabaté, sarta kang wruh ing hukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oléh wong tapa, kang wus amungkul, tan mikir pawéwéhing liyan, iku pantës guronana kaki, sartané kawruhana.