[...ka] nyariyosakên satunggiling lampahan ringgit, kados tatanipun tiyang andhalang, ngangge suluk, ada-ada, pocapan, namung kaot tanpa ringgit. Dene gôngsa lan kêprak namung cangkêm kemawon. Anggènipun cariyos wau manawi pinuju sêla ing padamêlan, kados ta: kalêrês têngga griya utawi jagi cakruk ing wanci sontên utawi dalu, ngiras kangge cagak êlèk. Sanadyan ringgit sarta gôngsa tanpa kawujudan, ewadene ingkang mirêngakên anggadhahi manah bingah, susah, wêlas, rêmên, muring saha gêthing dhatêng ringgit ingkang kacariyosakên, botên prabeda kalihan manawi ningali ringgit saèstu.