Tumrap tiyang ingkang botên mangrêtos, tamtu katuwuhan manah eman dhatêng kawontênaning yêyasan ingkang kados makatên punika têka kanggenipun namung sakêdhap, botên urup kalihan anggènipun rêkaos. Malah sawênèh wontên ingkang gadhah pamanggih, saupami papan wau dipun yasani griya, ingkang lajêng kangge ing salaminipun, tamtu langkung prayogi, malah têtuladanipun sampun wontên, inggih punika Jaarbeurs ing Bandhung tuwin pasar malêm ing Surabaya, kalih pisan wau papanipun sampun ajêg, dados sanadyan waragadipun kathah, nanging lajêng botên yasa sabên taun. Pamanggih makatên wau inggih wontên lêrêsipun, nanging manawi dipun manah panjang, tumrap caraning ngudi kamajêngan utawi tumraping tiyang pados têdha nama botên mikantuki. Upaminipun ing bab yêyasan, wontênipun sabên taun santun gagrag, pikantukipun sagêd nênarik dhatêng sawangan, lan ugi sagêd andamêl têtuladan mênggah gagraging griya-griyanipun. Dados manawi dipun manah panjang mênggah