Ing dalem mangsa nglelimbang kang lumaku saka wekasan 1740 tumeka Juli 1741, Pakubuwana II lan para mantriné padha rembug bab kautamané gabung karo para kraman Cina utawa ngukuhi lan nylametaké wong-wong Walanda kapurih sesambungané karo wong-wong Walanda dadi saya becik. banjur sesidheman awèh 2.000 réyal marang Mas Ibrahim supaya miwiti pangrangsang tumrap VOC lan rajadarbéné; sarta mréntah para bangsawan sepuh aran Jayaningrat lan Citrasoma supaya dadi péhak kang ora abot sisih ing cengkah iki dalah ngolèhaké wong Cina padha ngungsi saakèh-akèhé. Mertapura saka Grobogan, minangka salah siji kang sora mungsuh Walanda, kajibah manas-manasi wong Cina ing wewengkoné. Ing jero kutha krajan, Pakubuwana II ing Kartasura mréntahaké maluyakaké Siti Inggil Kidul (saiki aran Sasana Inggil) ing sakiduling karaton minangka pawadan marang Walanda yèn dhèwèké lagi ora duwé buruh turahan. Sanajan Visscher nampa intèlijèn bab rancanganing mau, dhèwèké meksa pracaya amarga Pakubuwana II dienggep setya marang VOC.