Ing kraton Majapahit ana sawijining nom-noman kang asale saka medura dadi prajurit, arane Jaka Thole. Dheweke kawentar amarga kasektene. Nalika Lawang kraton ucul saka kusene, Jaka Thole kanthi kasektene bisa mbenerke sanajan Lawang iku abot banget. Mula saka iku dheweke di tresnani banget dening sang Raja lan kerep diparingi bebungah awujud apa wae. Kaanan kang mangkono iku ndadekake ana prajurit liyane kang meri marang Jaka Thole. Prajurit iku gawe rekadaya mitnah Jaka Thole ana ing ngarsane sang Raja. “ Nuwun sewu sinuwun, sowan kula ing ngriki badhe matur bab kawontenanipun Jaka Thole.” “ Ana apa ta ?” pamundhute sang Raja rada bingung. “ Sajatosipun Jaka Thole punika prajurit ingkang mboten setya dhumateng paduka, ananging manawi wonten ngarsa padhuka ethok-ethok ngetingalake kasetyanipun”, ature prajurit kang sowan iku. Sang Raja midhanget atur kaya ngana iku katon manthuk-manthuk lan katone ana sing di penggalih. Panjenengane banjur ngendika kanthi wicaksana,” dak tampa aturmu iku, nanging kowe saiki enggal makarya maneh, isih akeh pagawean kang