lairipun Sang Hyang Guru wau gumalundhung ing jurang sigrong. Kaêntasakên dening Gardaba, inggih punika ratuning sima, mila kaakên sumitra dalêm, dene Sang Hyang Maya katulungan dening kuda, mila têmbung kadhaton amastani turôngga punika kêdah sinêbut kuda. Mênggah ingkang kacariyosakên ing nginggil punika wau sadaya, amung minôngka pangèngêt-èngêt ingkang dados anggêr-anggêranipun para abdi dalêm agêng alit ingkang sami taksih rinilan angangge tatakrami têmbung kadhaton, utawi sacara-caranipun ing kawadanan sapanêkaripun piyambak-piyambak, awit supados sami angawuninganana wêwatoning pitêmbungan, tuwin anyumêrêpana patrapipun satunggal-tunggal, manawi nuju wontên ing ngarsa dalêm, makatên malih sanadyan amung dumunung padataning karaton ing tanah Jawi, manawi dèrèng uninga satataning apatrap sayêkti kirang têrang ing cara- caranipun, manawi kala samantên inggih sadhengah abdi dalêm sami rinilan pagunêman têmbung kadhaton, ing mangke amung kapêthatan kemawon.