wiwit pêncar-pêncaring pôncadriya kawawa nuwuhakên karsa, ingkang dede sawantahipun, ing ngriku manusa lajêng andarbèni kapengin anênêdha uwoh têtuwuhaning bumi, kadosdene sato kewan sêsaminipun. Amila ing jaman punika, manusa suda ing kasaktènipun, sabab saking anggènipun nênêdha têtuwuhaning siti punika wau, ing alami-lami karsa saya tumangkar, wêkasan