Tiyang ingkang mêntas sakit bêntèr utawi sakit wêtêng (dysenterie) manawi enggal-enggal lajêng adus mawi toya asrêp adat lajêng kambuh (kumat), mila sadèrèngipun saras babarpisan kêdah adus mawi toya angêt. Tumrap tiyang sawêg sakit, adus punika botên prayogi, kajawi manawi angsal palilah saking dhoktêr.