Nalika Pak Guru lagi nerangake ing ngarep kelas. Soni uthik dolanan garisan. Malah garisane dithuthuk-thuthukake ing meja (kothekan). Mesthi wae Pak Guru ora seneng. Ora dadi kersane. Mula ngendikane, “Son, coba digatekake sedhela . Aja kothekan kaya mangkono. Mesakake kancane sing gelem ngrungokake. Aku ora seneng kowe kothekan. Manawa kowe durung seneng wulangan iki, ya tulung diampet sedhela”. Krungu mangkono kuwi, Soni banjur ndhingkluk, rumangsa luput. Dheweke banjur maju ing ngarep kelas, sirahe tetep ndhingkluk, tangane ngapurancang, matur Pak Guru. “Nyuwun pangapunten Pak, kula klentu, boten badhe kula ambali malih. Saestu kula nyuwun pangapunten”.