Pertumbuhan lan pangrembakan agami sarta kabudayan Jepang punika ningali kecenderungan ingkang asimilatif. Sajarah Jepang ningslsken manawi nagari punika sampun nampi pinten-pinten macem prabawa, manawi kultural utawi spiritual saking jawi. Sedaya prabawa punika boten ngucalaken tradisi asli, kaliyan prabawa-prabawa saking jawi mau justru memperkaya kauripan spiritual bangsa Jepang. antawis tradisi-tradisi asli kaliyan prabawa-prabawa saking jawi senantiasa dipadukan dados suatu wujud tradisi énggal ingkang jenisipun punika sami. lan ing prosès perpaduan punika ingkang kadadosan boten pertentangan utawi kekacauan aji, manawi suatu kelangsungan lan dipunlanjutaken. ing babagan spiritual, pertemuan antawis tradisi asli Jepang kaliyan prabawa-prabawa saking jawi punika sampun mbeta kelahiran suatu agama énggal inggih punika agama Shinto, agama asli Jepang.