11. Mênawa ênggon ingsun karsa niksa wong kaphir, Ingsun sarantèkake têkan môngsa kang tinamtokake, amêsthi wong kaphir mau padha ngucap mangkene: Apa ta kang murungake tibaning siksa iki, ora ana apa-apa. (He Mukhammad), siksa iku yèn wis têkan dina tumibane, ora kêna disingkiri. Patrapane wong kaphir ênggone padha anggêguyu, bakal nêmpuh marang awake dhewe.