Sang prabu: ajaa karo kowe, aku isin ngandhakake lêlakonku sajroning têlung dina iki. Wiwit aku mlêbu nagara kene, wêtêngku ora tau klêbon wohing dami, lagi iki mau, sing dak pangan kulit gêdhang olèhku nutur ing dalan-dalan aku iki wis anjajah desa milang kori, durung tumon wong nyêngit mêdhit kaya wong-wong ing nagara kene, aku pipriman, mrana-mrene mubang-mubêng, [mubang-mu...]