[...dah] kagodhog rumiyin ngantos umob enggal-enggalipun saprapat jam, supados kewan ingkang wontên salêbêting toya sami pêjah. Bilih toya sampun umob lajêng kawadhahan karap utawi lantingan kasumpêlan ingkang rapêt, supados kewan ingkang sami kabur botên sagêd lumêbêt dhatêng karap utawi lantingan wau, makatên malih pangombening toya wau bilih sampun asrêp, ing salêbêtipun môngsa panyakit kolerah, tiyang sampun ngantos ngombe toya ingkang dèrèng kagodhog umob, sanadyan toya wau wêdalan saking sumur, sêndhang lèpèn sasaminipun, awit toya ingkang makatên wau taksih kawoworan kewan kolerah.