Punapa dados pasêmoning jaman kamajuan samangke. Ingkang kathah (botên sadaya) lajêng botên purun anggatosakên pituturing tiyang sêpuhipun, utawi kaêrèh, dupèh piyambakipun sampun pintêr, wêdalan saking pamulangan, lajêng anggêga kajêngipun piyambak, ngandêlakên kasagêdanipun. Ingkang kathah kawêdal wicantênipun: aku wis bisa golèk pangan dhewe, ora dadi ingoning wong tuwa, wong tuwa kuwi rak mung kanggo lantaran bae.