tanggal 23 Februari 2004 Kanjeng Sunan Kalijaga menambahkan keterangan sebagai berikut, “…Ingsun bebarengan para wali nyiptakake wayang. Wayang kang Ingsun cipta bebarengan panjenengane Sunan Ampel, Sunan Bonang lan Sunan Giri iku kanggo sarana nyebarake agama Islam. Manungsa nalika semana isih maneka warna kahanane, remen lan durung bisa ninggalake budaya Hindu Budha. Wayang kang Ingsun cipta bebarengan iku wewujudane punakawan papat cacahe. Panjenengane Sunan Ampel nyiptakake Semar. Sunan Giri nyiptakake Gareng. Sunan Bonang nyiptakake Petruk lan ingsun nyiptakake Bagong. Semar iku saka tembang simar. Simar iku tegese paku. Tatananing agama Islam iku kaya dene paku tinancep ing wewujudaning kayu, kenceng ora obah. Gareng kang dicipta dening panjenengane Sunan Giri iku saka tembung Nala Qorin tegese tansah ngupadi kanca bala kang akeh. Manungsa urip iku becike duwe kanca bala kang sak akeh-akahe. Kena diarani bala sewu iku sithik nanging mungsuh siji bae iku akeh. Panjenengane Sunan Bonang nyipta Petruk, saka tembung Fatruk kulu man siwalahi………………….…… tegese ninggaake sakabehing perkara kajaba Gusti Kang Maha Agung Maha Suci. Kena diarani sumarah lan pasrah marang kersaning Gusti. Apa bae kang kedaden iku ya among kersaning Gusti. Ingsun nyipta Bagong saka tembung ba gha tegese lucut utawa brontak ateges mbrontaki perkara-perkara kang ndolim. Dene kang katela ingsun nate dadi dhalang. Dhalang saka tembung da la. Tembung iku ingsun pundut saka Hadits yaiku Kang tegese sapa wonge kang paring pituduh kabecikan Insya Allah pawongan iku pada karo nglakoni kabecikan. Dhalang uga saka tembung ngudal piwulang. Ingsun nate paring piweling yaiku 1. Aja gawe omah kanti payon lemah yaiku gendeng Lemah iku asal usule manungsa. Manungsa yen wis mati bali maneh dadi lemah. Kang kapara wong kang isih urip aja pinayungan wong mati. Tegese aja nganti mati sajroning urip. Wong urip iku aja nganti mati pamikire lan mati pambudi dayane. Nganti seprene ing Kadilangu lan Muria isih ana pawongan kang nyekeli kahanan iki. Ora gawe omah kanti payon gendeng nanging nganggo welit. Kahanan kang kaya mangkono iku kanggo patokan jaman semono. Ing jaman saiki wis ora treb. 2. Ingsun kaya dene paring pangeling-eling aja nganggo sarung palekat. Sarung palekat iku agemane bangsa Arab. Kang insun karepake para kawula tanah Jawa aja ngetut wuri adate bangsa Arab jaman semono. Awit bangsa Arab jaman semono iku murang tata, ngugu karepe dhewe. 3. Dadi manungsa iku bisa tapa ngeli. Tapa ngeli iku ya sajroning banyu. Dadi kawula iku kudu bisa ngetut wuri lakuning banyu nanging ora kentir, kudu bisa ngetutwuri umume kahanan nanging ora kapikut ing kahanan amarga tansah mangerteni dhodhok selehe perkara. (