Wondéné jêjaka sakawan wau sami botên purun nêdha tuwin ngombé pêparingipun sang prabu, sabab ajrih durakanipun tiyang nêdha kharam. Panyuwunipun dhumatêng lêlurah mugi kaparingana toya tuwin rêjêki ingkang medal saking tanêm tuwuh kémawon. Sarèhning Allah a-[217]ngidini pikajênganipun ingkang samantên wau, amila bagas kasarasan tuwin kakuwatanipun angungkuli kônca-kancanipun sadaya. Sarêng sami kasowanakên dhatêng ngarsaning sang prabu, katitik bilih kasagêdanipun saèstu tanpa sasami, mila lajêng sami kaabdèkakên déning sang prabu.