i. Mata-mata kapèn, punika ing sêrat lakon, kajêngipun, yèn aku ora pangling. Yèn ora kêliru. Namung udhalaning têmbung, punika botên gampil, têmbung kapèn, punika kintên kula ewah-ewahaning kapean, saking pe = panas, dados mata-mata kapèn punika, mata-mata kêpanasan = sulap-sulap, sulak-sulake, sajak-sajake, yèn ora kêliru. Punika namung dugi-dugi.