Amat wêlas marang manuk mau, nanging rèhne wis kêbacut ya mung mênêng bae. Dhèwèke golèk akal supaya bocah-bocah mau ora padha mbêdhil manèh. Kabênêran entuk. Amat nuli andhêlik ana saburine wit kang gêdhe. Sawise bocah loro mau têkan kono, dhèwèke banjur ngetok lan calathu karo sing nyêkêl bêdhil: ''Kowe titis ya mbêdhil, mbok aku tak njajal mbêdhil.'' Wangsulane bocah mau: ''Kowe olèh mbêdhil nanging gotrine kowe mêsthi tuku.'' Amat takon: ''Gotri siji rêgane pira?'' Wangsulane bocah mau: ''Saêsèn.'' Amat calathu manèh: ''Saiki gotrine kari pira?'' Kandhane bocah mau: ''Kari lima,'' Amat banjur njupuk dhuwit limang sèn lan diwènèhake. Dhèwèke olèh gotri, lan banjur calathu: