wis dakkandhakaké marang kowé. 27 Kowé padha daktinggali tentrem-rahayu. Tentrem-rahayuku dakwènèhaké marang kowé, lan apa kang dakwènèhaké iku ora kaya pawèwèhé jagat marang kowé. Atimu aja melang-melang lan aja giris. 28 Kowé wis padha krungu, yèn Aku wis kandha marang kowé: Aku lunga, nanging bakal nekani kowé manèh. Menawa kowé tresna marang Aku, kowé mesthi padha bungah amarga Aku lunga sowan menyang Ramaku, sabab Sang Rama iku ngluwihi Aku. 29 Lan saiki uga kowé padha dakkandhani sadurungé bab iku kelakon, supaya samangsa kelakon, kowé padha pracaya. 30 Aku ora pitutur akèh manèh marang kowé, awit panggedhéné jagat iki teka, mangka ora duwé pangwasa sathithik-thithika ingatasé Aku. 31 Nanging supaya jagat mangerti, menawa Aku tresna marang Sang Rama sarta menawa Aku nindakaké samubarang kang didhawuhaké Sang Rama marang Aku. Mulané