sugih santana abdi ingkang sangêt kenging tinanggênah ing damêl tur sumungkêm suyud ing lair batos dhatêng ratu gustinipun kados sarira dalêm. Botên wontên tiyang agung bèrbudi ambêk paramarta asih trêsna ing dasih kados sarira dalêm. Asma dalêm arum amrik angambar ngèbêki jagad kados upaminipun sêkar mawar ingkang ambabar gônda arum ing wanci bangun. O, gusti ratuning jagad, abdi dalêm kawula klêbêt ing bêbasan: ngalêm lêgining gêndhis, awit sadaya wau têrang padhang anjingglang kados ing wanci siyang. Gusti, abdi dalêm kawula ingkang saklangkung papa nistha tansah amêmuji wêwahing agung luhuripun asma tuwin kabrabon dalêm. Pramila rintên dalu abdi dalêm kawula botên kêndhat anggrenda angên-angên ngulir budi ngulur-ulur nalar, ingkang andadosakên wêwahing kuncaranipun asma dalêm ingkang ngantos angèbêki jagad, pindha sunaring sasôngka purnama ing môngsa katiga. Ing mangke mundhi sawab barêkah dalêm, abdi dalêm kawula pinarêng angsal wêwênganing nalar ingkang tansah mulur, sagêd andamêl barang ingkang saklangkung èdi, saklangkung aèng, ingkang salaminipun ing donya dèrèng nate wontên. Dhasar inggih botên wontên ratu ingkang mungguh ngagêm barang ingkang èdi pèni, aèng kados makatên kajawi gusti pêpundhèn kawula piyambak. Dene barang ingkang kawula unjukakên wau warni sutra tênunan [tênuna...]