Mandhaping kranjang wau saya alon saya alon, ngantos kintên-kintên kantun sawatawis pêcak saking siti. Kala punika kranjangipun lajêng mobat-mabit, sabên-sabên anggandhul mèh mungsêr wiyar sangêt. Sarêng kalêrês wontên ing sapinggiring ayang-ayangan sisih kula sadaya ngriki, kranjangipun ujug-ujug lajêng dipun êjlogakên, saha kranjangipun ambalik, ing ngriku lajêng wontên janggêrênging tiyang dhawah mêdal, ananging ing pêpadhang ingkang samar saha sabab saking papan waradin ingkang jêmbar sangêt wau, janggêrênging tiyang wau katingal salit sangêt. Jalaran saking têbih kula saking piyambakipun wau, kula sadaya botên sagêd sumêrêp cêtha, ewadene kula sadaya lajêng sagêd mastani tiyang punika, inggih punika nitik saking topinipun ingkang dhawah ing siti, lan ujug-ujug kula sumêrêp, bilih punika topinipun Propesor Higgs. Higgs lajêng ngadêg, lumampah alon sangêt lan sajak sakit, amurugi topinipun. Topinipun wau dipun pêndhêt saha kangge ngrêsiki lêbu ing dhêngkul.