Dene tumraping nayuban, lajêng dados cacadan, dipun wastani patrap saru, punika pancèn inggih nyata, nanging punika nama lêpatipun ingkang nindakakên, awit kados botên wontên janjinipun tiyang nayuban lajêng kapurih main rêsah-rêsahan. Dados saupami tataning nayuban dipun ewahi, utawi dipun icali, ingkang anjalari dados tuwuhing tindak rêsah, tamtunipun lajêng katingal maliginipun angênggèni kawruh jogèd. Dene manawi dipun bujêng dupèh ing ngriku kasêlan ing tiyang èstri, inggih punika ringgit, kaanggêp botên pantês, lajêng adamêl kirang rênaning para wanita ingkang mariksani, punika lajêng nama botên ngadil.