dene sing akè-akèh ora tinuntun budi padhang, mung nuruti pangrasa, mula ya banjur kêblingêr utawa kêlantur-lantur anggone anggêgêgi panêmune dhewe utawa migunakake sêbab, sing pancèn ora kêna kanggo nyêbabake, eman, dene kêbangêtên anggone ngabotake pangrasa, banjur nyimpang saka kabêcikan, ala diarani bêcik, bêcik diwada ala.