Garèng: Lo, kuwi padhane mangkene, Truk. Nalikane aku isih manggon ana ing desa durung tau wêruh wayang wong, gambar idhup, sêtambul, lan sapadhane, atiku ayêm ajêgan, ora tau kêpengin nonton kiyi, nonton kae. Nanging saiki, krungu bêndhe sing marak-marakake, wayang wong lakone: Mustakawèni, utawa gambar idhup lakon: Tomik, atine iya banjur ora karuwan, awake anyês kabèh. Mêngkono uga nalika aku durung wêruh mungguh kapintêrane dhoktêr, kuwi yèn banjur lara, iya ora samar ora sèmèr, sarta atine iya ora ngêdhap ora barang. Nanging saikine, lara mulês sathithik, wêdine kaya rumasa wis dicêdhaki Kirun wa Nakirun, sabab kuwatire: iki mêngko gèk mas agus kolerah. Lara watuk iya wis dhêg-dhêgan rèntèng, gagasane: mêngko iki gèk lara tai basu. Bisane ayêm kuwi yèn banjur wis kêrawuhan bêndara dhoktêr. Mara, apa ora luwih ayêm sing dadi wong desa sing durung tau krungu yèn ing dunya kuwi ana bangsane: ndara dhoktêr.