Kirang kalih dintên saking dhatêngipun Tuwan Hèldhêring kados ingkang kawrat wontên ing sêratipun, inggih punika ing dintên Kêmis tanggal kaping gangsal, Tuwan Harting tampi têlegram saking Ngayogyakarta, saking Tuwan Hèldhêring, nêrangakên yèn dhatêngipun botên èstu dintên Saptu, enjing-enjing sontên, dados ing dintên Jumuwahipun. Sarampungipun maos têlegram wau Tuwan Harting wicantên dhatêng Atmadi, têmbungipun: Papahmu arêp têka sesuk sore, Di.