Garèng: Barêng tak pikir-pikir têmênan, kok mupakat dhing aku. Mula iya nyata, dèn ayu priyayi gêdhe kuwi yèn kagungan krêsa arêp mêngkene mêngkono, wong-wong bawahe umume mung: sêndika thok bae, awit saka padha wêdine karo kakunge. Mulane iya wis mèmpêr bangêt, yèn ora kêna babar pisan manawa kakunge tindak utawa ada-ada sing kira-kira bisa andayani wong-wong bawahe. Awit wong-wong bawahe mau, sênêng utawa ora, umume bisane iya mung nurut bae, ora liya sababe iya mung saka wêdine karo ingkang raka mau. Ewasamono, yèn kagungan ada-ada bêcik upamane, sanadyan andayani bangêt nyang wong-wong bawahe, iya kêna-kêna bae, ta, upamane banjur dadi pangarsane ... A.S.I.B.