Ing wêgdal wau ingkang sami sowan kathah sangêt, sadaya lajêng sami dipun ladosi dhahar. Sarêng sampun bibar dhahar sadaya sami andumugèkakên lêlênggahan, angadhêp Gusti Panêmbahan, ingkang dipun adhêp kalihan ingkang ngadhêp panggalihipun cocog sami karênanipun, punapadene sarêng uninga bilih ing wêgdal wau panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun ical tabêting sungkawa, ingkang lêlênggahan panggalihipun sami bingah, amila lajêng wiwit abawa raos, ingkang murwani Gusti Panêmbahan, anggêlarakên kawontênanipun dat ingkang Maha Suci kados ingkang sampun kawêjangakên dhumatêng Radèn Mas Arya Gôndakusuma punika wau, awit saking sagêdipun Gusti Panêmbahan, ingkang mirêngakên rumaos sami kapranan sadaya, wasana anambahi jênakipun ingkang sami lêlênggahan, sami botên wontên ingkang angraosakên sayah, mila bibaranipun ngantos wanci enjing.