[...laranipun] kalêpatan, inggih punika putra dhawah kêplèsèt kemawon andadosakên pamuring-muring dalêm, lajêng duka ngômbra-ômbra, sintên-sintên kêdhawahan bêndu, pundi-pundi dipun obrak-abrik. Ing ngriku lajêng nuwuhakên sêling-sêrêpipun ingkang sami kataman, môngka salugunipun saking sang prabu piyambak ingkang kirang titipriksa, wêkasan prajanipun tinêmpuh ing banjir bandhang, ngantos sirna, sang prabu ngili, tujunipun angsal pangaksama.