Panganggening tiyang èstri Indhu, ingkang dados pangeram-eraming sok tiyang ingkang sami sumêrêp dipun wastani sari. Mênggah sari punika kenging dipun upamèkakên slendhang ingkang panjang sangêt, asring sutra, dipune pinggiri pita pradan, utawi pinggiran burci. Anggènipun ngangge, sêmingsêt ing bangkekan, lajêng dipun ubêdakên kados dene sinjang, dipun inggahakên têmangsang ing pundhak kalih, ing wêkasan kangge kêkudhung gêlung. Ing sarèhning sari punika ingkang kadamêl sutra utawi badhe sêmbêt ingkang tipis lan alus, sanajan pangubêdipun ing badan wongsal-wangsul, nanging dhawahipun ing salira srêg nurut wanguning badan, kados cinithak.