nyang kowe, sing bisa anggonmu mituturi anakmu, cikbèn lêga pamikire, dadi ora tansah dadi pangeling-eling, bisaa tabêri lan gumati olèhe ngabdi. Rèhning saiki wis wayah bêngi, sesuk bae ditêrusake anggone padha rêmbugan, saiki padha mapana turu. O, iya, mbokne, kowe kudu bisa mituturi têmênan, lan jaganên aja nganti pisan-pisan gawe