[...mi] kemawon, bab ngupados kadunyan ingkang muhung sawatawis kalihan ingkang rosa, punika inggih sami kemawon, waton sarana pêdhang kawicaksanan, sampun sagêd natas wosipun ingkang dados bêbandan, inggih sampun botên dados beka rêncana. Mênggah anggènipun angopèni raganipun, anggènipun ulah kadunyan kalayan sarosa, punika prêlu kangge pitulungan ing akathah, dados botên prêlu kangge bingah sênênging manahipun piyambak. Inggih punika sampun wiwit ngancik darajating manusa, ingkang sinêbut sujanma utama, inggih tiyang kas ingkang sampun badhe sagêd têrus majêng satataran agêng, inggih punika badhe sagêd minggah dados tiyang kawas utawi waliyullah.