sabêdhahe nagara Mataram, dening pêrange Trunajaya, dhalang Anjangmas, kêplayu pisah lan bojone, kang lanang mangulon marang tanah Kêdhu Bêgêlèn, kang wadon mangetan marang tanah Sukawati tutug Malang. Kacarita Anjangmas lanang nglakokake padhalangane ana tanah bang kulon, nganti tutug tanah Pasundhan: nganggo Petruk. Dene Anjangmas wadon, kaboyong marang Kadhiri, barêng kauningan ing panjênêngane Sultan Madurêtna yèn Nyai Anjangmas, bisa marang ngèlmu padhalangan, banjur ingandikakake muruk marang para dhalang purwa, kang winurukake lakon Bagong, iku anane lakon wetan lan lakon kulon, mulane ing bang wetan ora ana Petruk, mangkono uga ing bang kulon ora ana Bagong, mung tanah pasisir lor iku kang kisruh, nganggo Sêmar, Nala Garèng, Petruk lan Bagong, dene bênêre, yèn Sêmar Bagong: nganggo cêmuris, iya Sastra Lêksana, yèn Sêmar Nala Garèng nganggo Petruk, katêlah tumêka saiki yèn ing karaton wayangan ingaran: lakon kulon, yèn ing kadipatèn wayangan ingaran: lakon wetan.