Para garwo samyo manut, tyas ajrih den supatani, sadoyo lukar busono. Gathölöcö dhuk umeksi, gumujeng alatah-latah, sarwi ngingkrang munggeng kursi. Mangkono deniro muwus: “Saiki katon sajati, wus cetho nyoto wanito, tengere wadon kaeksi, warno-warno datan podho, ono gedhe ono cilik.Rehning cetho wus kadulu, wujudnyo sawiji-wiji, akaryo renaning driyo, ing samengkö sun-lilani, kabeh podho tutupono, ngagemo busono maning. Yen sireku arso weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalono, becike opo saiki, utowo mengko kewolo, sakarepmu sun-turuti. Lamun siro ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, maniro manut sakarso, gelem bae ingsun wani, siro ngajak kaping piro, maniro saguh ngladeni.”