Saking atosipun pamêndhêtipun kêdah mawi jinojoh ing linggis utawi ginêmpur ing pecok, saking ngriku lajêng kausung dhatêng gudhang-gudhang pangrimatan lajêng katampèkakên dhatêng ingkang gadhah wajib, wasana sagêd sumêrêp pintên koyan angsal-angsalanipun. Yèn botên lêpat patuwasing kangelan ing dalêm sakoyan kaparingan f 15.-. ing sataunipun dipun cadhong sarêm 4 êdhus katampi kaping kalih, punika kangge kabêtahanipun piyambak, jalaran tumrapipun Madura, kajawi botên kaparêng ngangge sarêm wuku, ugi botên kaparêng damêl, mila sami angsal cadhong kados kapratelakakên ing nginggil, mênggah ingkang dados wigatos tamtunipun para maos sampun sami mangrêtos piyambak.