asokake iki mêngko sadhela êngkas bakal tinêmu manèh. Ngêlaking guluku kang butuh banyu sacêrêt, kinosokbali karo kaanane wong-wong sing padha bungah-bungah kae, apêse iya ngombe bangsaning lêgi arum, ora ana wêtêng kang ngrasakake luwe kaya wêtêngku, tur ora trima kalêbon panganan sambarangan, apêse iya sing lunyu ana ing gulu, sing mukêt ana ing ilat, ewadene malah saya anggugah rasaning atiku, nuwuhake pangrêsula, dening bineda têmên kaananku tinimbang karo kaanane wong kang duwe omah kae.