[...mungakên] kangge tumrap piyambakipun kemawon, ananging ingkang pêrlu kangge kabêtahanipun ing griya. Bilih balônja kathah botên dados punapa, ananging bilih namung sakêdhik, ingkang saèstu pakèwêd anggènipun ngangkah supados tiyang jalêr sampun ngantos kapêksa pados yatra kadamêl anyêkapi kêkiranganipun, ananging bilih anggènipun nanjakakên kalayan sabar sarta dipun manah sanadyan balanjanipun namung sakêdhik, ingkang saèstu botên badhe ngantos andadosakên kasusahan, ingkang sapisan, kêdah amanah pêrlunipun tiyang gêgriya, ingkang pêrlu piyambak inggih punika uwos, dados kêdah dipun wontênakên sarta kamanah cêkapipun kangge sawulan, kajawi punika ugi kêdah amêrlokakên angwontênakên kados ta kajêng, bumbu- bumbu, sarta sata,