Dados mênggah bakunipun tiyang sêsadean, ngêtingalakên saening padagangan, punika dipun gatosakên sangêt, awit saupami padaganganipun botên katingal, kirang anggèning nênarik manahipun tiyang sanès, punika pancèn wontên èmpêripun. Tôndha yêktinipun kalaning nagari wontên sêsakit ingkang sagêd nular, punika wontên pamardi murih sawarnining sêsadean ingkang dipun dhasarakên, sami dipun tutupi, mênggah pikantukipun inggih ngrêsêpakên, nanging tumraping sawangan, botên adamêl panarik, wusananipun inggih wangsul kados suwaunipun malih.