11. Wayang Potèhi Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik.[4] Critanè mangsa jaman kraton Tar-Tar utawa Babad Cina.[4] Thio Tiong Giè ya iku salah sijining dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah kang manggon ing Dèsa Pesantrèn, Kalurahan Purwodinatan.[5] Dhèwèkè nduwèni prinsip paribasan Cina Tiongkok kang dadi semangate kanggo nglestarekake Wayang potèhi iki ya iku:”TAK ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[5] Yen ta wayangan dhèwèkè nggunakakè basa Indonèsia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhè sing biyèn nggonakakè basa Cina.[5] Ciri khasè dhewèkè uga kerep nggunakakè tembang campursari.[5] Thio Tiong Gie saiki umurè wis 76 taun, akèh prihatinè mikirakè kabudayanè sing mung didelok dèning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingakè karo jaman biyèn.[5] Langka banget sing kepèngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasinè mung siji ntok wongè ya iku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn ta wayangan.[5] Para niyaganè adoh banget ya iku saka Surabaya[5] Dhèwèkè menehi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèkè bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahè digawè dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepèling-pèling kang manfaati tumrap uripè manungsa."[5]