Grija banjur mulih ngloloh anake, sing wis suwe ngarêp-arêp êmbokne, tansah crak crèk, saka kêluwèn. Barêng anake wis warêg, banjur mênêng. Grija bali manèh mênyang pomahan arêp adus, awit awake krasa lungkrah. Satêkaning pomahan kêbênêran wêruh ana tong wis kêbak isi banyu, batine: wong yèn lagi kabênêran, arêp adus bae wis nêmu banyu kimplah-kimplah, iba sêgêre.