Garèng: Wis ma, tumuli banjurna anggonmu paring pangandika marang putramu sing mêthinthing kiyi. Sanadyan saikine wis rada kasèp kanggo anglakoni apa sing wis lan sing bakal kok dhawuhake, nanging mêksa iya tak pundhi ana ing pucuke sinthinganaku. Lan sabisa-bisa ing besuk mêsthi bakal tak lakoni kanthi têmên-têmên, sêmono kuwi yèn aku pinaringan ... mrungsungi manèh.