kasukman, ka-Allahan, iku kawruh apa ta, lan apa ta kanggone. Wong iku janji wis nyambut gawe, golèk dhuwit, rak wis cukup ta. Sawênèh ingkang sawêg kèrêm dhatêng kawruh kabatinan, asring ngucap: donya iku sapele. Wong nèng donya bêbasan mung mampir ngombe, ora langgêng, kang langgêng iku urip ing ngakerat. Ucap kalih warni punika mlèsèd saking kanyataan ingkang dipun lampahi. Ingkang asring kalacut ing ginêm, nyapèlèkakên kawruh kabatinan, ing sadintên-dintên raosing manah ugi bêtah dhatêng kamarêman utawi katêntrêman. Ing môngka saugi manah punika tansah kêlèt lèngkèt kalihan kawontênan lair punika, saèstu angèl lan têbih saking raos ingkang têntrêm, amargi kawontênan donya punika mila molak-malik botên ajêg nyênêngakên.