Tuladha : Kang wis kalumrah dosane dhewe kang gedhe didhelikake, diumpet-umpetake aja nganti kawruhan ing liyan, nanging yen wong liya sing luput, sanadyan mung sethithik diuthik-uthik, diobral ing wong akeh. Lan maneh seneng atine yen weruh wong liya kataman susah, meri menawa wong liya nemu kabungahan, digolek-golekake lupute supaya tiba ing kasusahan. Nesu yen dicacad,