pawongan mesthi wae wis tau nindakake geguneman , lan saben dinane mesthi nglakoni wawan pangandikan marang wong liya kanggo ndungkapake pauneg – uneg utawa gagasan kang ana sajroning penggalih. Mula yen nindakake wawan pangandikan utawa geguneman marang wong liya iku kudu nggatekake paugeran – paugeran kaya ing ngisor iki : 1. Kudu nggunakake basa kang trep, tegese karo sapa anggone matur supaya trep anggone basa, kanggo sikep tansah paring pakurmatan marang wong kang diajak wawan pangandikan. 2. Anggone matur sanajang basane wis trep uga kudu nggunakake solah bawa kang leres, upamane yen matur marang sapa wae ya kudu sumeh lan tansah ngunggulake rasa andhap asor. 3. Pamature ya kudu nggunakake intosani kang trep supaya gampang dimangerteni dening pawongan kang diajak wawan pangandikan. Basa iku minangka sarana kanggo komunikasi, kanggo nglantarake marang sawijining maksud utawa kekarepan marang wong sing diajak guneman. Basa uga dadi sarana kanggo nglairake panguneg-uneg kanthi cara nulis utawa maca. Mula anggone nggunaake basa kudu trep ora kena tumpang suh, kudu mangerteni marang sapa sing diajak guneman. Mula basa iku duweni unggah-ungguh. Dene unggah-ungguhing basa iku sabenere akeh banget nanging sing lumrah digunakake iku ana 4 yaiku: 1. Ngoko lugu 2. Ngoko alus 3. Karma lugu 4. Karma alus 1. Basa Ngoko Lugu Wujude: Tembunge ngoko kabeh ora ana kramane. Panganggone: a. Menyang sapadha-padha kang wis kulina banget. RPP Bahasa Jawa Kelas VIII Semester 1 Disusun oleh Suradi, S.Pd Hal 9