Wontênipun têtêmbungan suwarga nunut, punika atêgês nunuting tiyang èstri dhatêng kawibawaning guru lakinipun, dados suwarganipun tiyang jalêr punika inggih suwarganipun tiyang èstri, tiyang jalêr tansah angsal pamênang. Tujunipun botên wontên bêbasan: naraka nunut, saupami wontêna, tiyang jalêr sagêd ugi angsal nama awon, awit botên kirang tiyang jalêr ingkang kalêbêt naraka, upaminipun, ugi ngatutakên tiyang èstri. Sarèhning bêbasan kados makatên punika botên wontên, tiyang jalêr ajêg anggènipun gadhah pamênang.