“Kang nonton wayang” prasemone dolanane bocah ilir-ilir, yasane Kanjeng Sunan Kalijaga : Tegese wong ya tiyang, ya saka ya kawul, iku wong kang isih kosong durung duwe watak kamanungsan, tepa slira iku pada wae karo tutukulan kang tansah katut ombaking angin, tegese kawul iku ora watak antepan ati tansah katut ing ombyaking swara, Tiyang tegese Saka, kang tansah abot sesanggane tansah ora ana marem-mareme, (tentrem) paribasan Jagad arep diempyaki, tegese ahli Nar, tegese ahli panas aten, tegese kemeren marang kabejaning liyan.