Umumipun, kamlaratan punika kawontenan tiyang ingkang nyandhang gesang mlarat lan boten anggadahi bandha utawi arta lan griya. Kanthi ukara sanèsipun, kamlaratan utawi tiyang boten gadhah punika sebatan kagem tiyang utawi sakempalan tiyang ingkang kekirangan prakawis kagesangan ingkang samurwat. Gesang kecingkrangan (tansah kekirangan) dipun tingali saking prakawis material, inggih punika dhaharan, toya ingkang resik, lan papan padunungan. Kajawi punika, saged ugi katingal saking sumber sosial kadosta aksès informasi, wulang wuruk, kasarasan (kaséhatan), status sosial, lan kakiyatan pulitik.