Gaya Kafka wis kerep dipadhakaké marang gayané Kleist, saawal-awalé ing taun 1916, sajeroning resènsi "Die Verwandlung" lan "Der Heizer" déinng Oscar Walzel ing "Berliner Beiträge". Sipaté karyané Kafka bisa marahi surasa kang béda-béda lan para kritikus mérang karyané ing sawatara gaya sekolah kasusastran kang béda-béda. Kaum Marxis, contoné nduwé panemu kang séjé-séjé manawa nyurasani karya Kafka Ana kang nyalahaké Kafka manawa dhèwèké muter balik réalita, kamangka uga ana kang nduwé panemu yèn Kafka iku ngritik kapitalisme. Absurditas lan ora anané pangarepan kang kas ana ing karya Kafka iku dideleng minangka simbuling èksistènsialisme. Sawetara buku-bukuné dipangaribawani obahan èksprèsionis, kamangka akèh-akèhé kasil karya sastrané digabungaké marang "genre" modernis èkspèrimèntal. Kafka uga sithik ndemok téma konflik manungsa nglawan birokrasi. William Burrows ngeklaim manawa karya sastra kaya ngono iku ndarbèni fokus marang pangudi, rasa lara, rasa ijèn lan kabutuhan marang gegayutan karo wong. Wong liya, kaya Thomas Mann, nganggep karya Kafka minangka siji carita pasemon utawa alégor: siji pangumbaran métafisik kanggo nggolèki Allah.