Wong Bugis utawa Suku Bugis iku kalebu klompok ètnik kang laladan asalé ing Sulawesi Kidul.[1] Suku Bugis bisa dititèni saka basa lan adat-istiadat.[1] Wong-wong Melayu lan Minangkabau kang ngulandara ing Sulawesi wiwit abad kaping 15 lan dadi pedagang lan tenaga administrasi ing Kerajaan Gowa kang wis ngalami akulturasi,uga bisa diarani wong Bugis.[1] Miturut sensus pendhudhuk Indonésia taun 2000, populasi wong Bugis akehé nem yuta wong.[1] Saiki wong-wong iki sumebar ing propinsi-propinsi liyané ing Indonésia kayata ing Sulawesi Tenggara, Sulawesi Tengah, Papua, Kalimantan Timur, lan Kalimantan Selatan.[1] Saliyane iku, wong Bugis uga akèh kang merantau ing mancanagara.[1] Bugis iku suku kang kagolong ing suku-suku Melayu Deutero.[1] Mlebu ing Nusantara sawise gelombang migrasi kang sepisanan saka daratan Asia ya iku ing Yunan.[1] Tembung Bugis asale saka tembung To Ugi, kang tegese wong Bugis.[1] Jeneng ugi uga jenenge raja kang sepisanan ing krajaan Cina kang manggon ing Pammana, Kabupatèn Wajo saiki ya iku La Sattumpugi.[1] Nalika rakyat La Sattumpugi jenengi awaké, rakyat iku ngarah ing rajané, Jeneng To Ugi tegesé wong-wong kang melu mring La Sattumpugi.[1] La Sattumpugi iku bapak saka We Cudai lan isih sadulur karo Batara Lattu, bapak saka Sawerigading.[1] Sawerigading iku bojoné We Cudai kang nglairaké anak kalebu La Galigo kang nggawé karya sastra kang paling gedhé kang cacahé kurang luwih 9000 folio.[1]Sawerigading Opunna Ware (Yang dipertuan ing Ware) iku kisah kang