Ing ngriku umuring lare sampun ngambah sumêrêp ing lêrês lêpat, nanging dèrèng mulur kados panggagasipun tiyang diwasa, mila cacahing piwulang, saupami warni prajurit, tansah pêpêrangan tandhing, lumuh yèn kasorana. Nanging wantuning dhawahing piwulang saking tiyang sanès punika mawi kinanthenan daya, sagêd mêpêrakên dhatêng ingkang kawon dayanipun, mila pun kawon daya (lare) inggih tansah kêsêsêr kemawon, wêkasan manut miturut sapangrèhipun ingkang suka pitutur, tuwin lajêng nama tiyang kêdhasaran ing piwulang. Inggih punika wujuding lare manawi sampun kêtumpangan wulanging tiyang sêpuh utawi gurunipun.