Kutha kuna Bet-Semes ("omah srengéngé" utawa "kuil srengéngé" sajeroning basa Ibrani) wiwitané dijenengi miturut dèwi srengéngé wong Kanaan, "Shapash", sing dipuja sadurungé mlebuné wong Israèl menyang Kanaan. Ing Alkitab Bet-Semes wiwitané karan ing Kitab Yosua pasal 15 minangka siji kutha sajeroning wewengkon suku Yehuda ing tapel-wates karo suku Dan. Banjur ing Yosua 21 Bet-Semes kalebu siji kutha sing diwènèhaké marang imam-imam saka suku Lewi. Kutha iki duwé peran wigati sajeroning cathetan Kitab 1 Samuel pasal 6, amarga dadi papan mandhegé sapi penarik kréta sing ngamot Tabut Perjanjèn ing wektu dibalèkaké déning wong Filistin menyang wewengkon Israèl. Sajeroning Kitab 2 Raja-raja, Bet-Semes dicathet minangka papan pertempuran raja Amazia saka Karajan Yehudakaro raja Yoas saka Karajan Israèl Utara.