Wayang kulit minangka seni tradhisional Indonesia sing utamane dikembangake ing Jawa. Wayang iki asal saka tembung 'Ma Hyang' sing tegese budhal roh, dewa, utawa Gusti Allah SWT. Ana uga wong sing nggambarake wayang minangka istilah Jawa sing tegese 'bayangan', amarga penonton uga bisa nonton wayang saka mburi layar utawa mung bayangan. Wayang kulit dimainake dening dalang sing uga dadi juru pidato dialog tokoh-tokoh wayang, diiringi musik gamelan sing dimainake dening kelompok nayaga lan tembang sing diarani pesinden. Dalang ngunekne wayang sing ana ing layar, yaiku layar sing digawé saka kain putih, déné ing buri dheweke yaiku lampu listrik utawa lampu minyak (blencong), supaya para penonton ing sisi liya bisa ndeleng bayangan wayang sing mudhun menyang layar. Kanggo bisa mangerteni crita wayang (dolanan), penonton kudu duwe kawruh babagan karakter wayang sing katon bayang-bayang ing layar.