Lah ing kono, ramene wong nangis saya bangêt. Krungu nèk bapakne mati ana ing paprangan, adhine, kakangne lan liya-liyane. Dadi nalika samana rasane atine wong-wong ora karuwan, ana bungahe, jalaran mênang olèhe pêrang, nanging iya ana susah, kelangan sanak-sadulur utawa wong tuwa.