katanêm, amargi mênawi pamêndhêtipun wiji wau kalintu ingkang golor sulak abrit kurang sae, inggih punika ingkang dipun wastani golor cacing, enggal gêsang saha kathah indhikipun ananging botên sagêd carangan, manawi sampun pamêndhêtipun wiji lajêng katanêma ing luwangan wau, patrapipun pananêm makatên: papan ingkang badhe kangge nanêm sêdhah wau lajêng kaurugana ingkang 10 cM lajêng kasukanana toya sawatawis, siti lajêng kapênêda ingkang lêmbat, sasampunipun wiji sêdhah kacêmplungna ing luwangan, ananging dipun lêkêra watawis 2 utawi 4 êros supados kathah tuwuhing oyodipun, lajêng kablêsêkna ingkang tandhês, sarta kaurugana ing siti dhudhukanipun siti wau kalayan dipun wowori lêmèn (rabuk) kakintêna saparasakawan, pangurugipun kalayan dipun sarêngi toya supados madhêt ngiras kangge nyiram, sêdhah ingkang katanêman katangsulana ing gadêbog garing angsal kajêng lanjaran sarta lajêng anglothokana gadêbog ingkang taksih sae lajêng katutupna ing sêdhah, ingkang ngandhap katancêbna, sabên enjing sontên sêdhah wau kasiramana, mênawi sampun wontên antawisipun gêsang, gadêbog tutup wau kabucala supados sêdhahipun angsal hawa bêntèr, sabên 15 dintên pucukipun sêdhah wau katangsulana angsal kajêng lanjaran, supados lêstantun marambat watawis 6 utawi 7 wulan tamtu sampun carangan [ca...]