[...stani] manawi redhakturipun: tuwa bôngka. Koraning tiyang siti ingkang kirang sae tumindakipun, inggih dipun pisuhi lan dipun ece, dipun wastani: koran dhusun, lan sasaminipun, ing pungkasaning pêpisuh wau, mawi dipun èmbèl-èmbèli, supados sami sinaua dhatêng krekot. Para maos ingkang inggil bêbudènipun, ingkang makatên wau inggih lajêng mangrêtos kemawon, pikajêngipun inggih punika: nèk arêp sinau mêmisuh, sinaua bae nyang krekot.