Kabudayan punika sipatipun utawi babaripun warni-warni, namung kemawon, rèhning sadaya wau wohipun kasusilan, mila kabudayan punika sipatipun tansah mêngku: têrtib, pèni, maedahi, adiluhung (luhur) sarta mahanani raos sênêng, têntrêm, bêgja lan sapanunggilanipun. Sipat-sipat wau katitik wontên ing alamipun manungsa ingkang sampun susila utawi gadhah kasusilan. Pambudidaya ing bab kagunan warni-warni, kados ta: gêndhing, jogèd, nggambar, damêl rêca lan sapanunggilanipun. Milanipun ingkang makatên punika, kabudayan utawi kagunan punika tansah dados titikan lan ukuran tumrap asor luhuripun kasusilanipun satunggal-tunggaling bangsa.