Ing satunggaling wêkdal Dèwi Rêngganis amêng-amêng dhatêng patamanan wau, mêthik sêkar, madunipun dipun dhahar, lajêng kesah malih. Pangeran Kelan tampi palapuran bilih sêkar ing patamanan kêrêp ical; ingkang mêndhêt dipun têlik, wasana kêpanggih: Dèwi Rêngganis; sang radèn kedanan sangêt. Sang dèwi dipun grêgik dening sang radèn karsaa dados garwa, nanging sang dèwi botên karsa yèn botên dipun maru kaliyan putri ing Mukadam, nama Dèwi Kadarmanik.