Amargi manawi babagan kalih punika botên dipun opèni, bangsa kula ugi badhe manggih lêlampahan kados ingkang dipun alami Eropa. Amargi kridhaning pamikir punika asring nuwuhakên agênging kamurkan ing babagan lair lan batos, têgêsipun murka dhatêng kadonyan, murka dhatêng pangaji-aji lsp. Awit saking punika pêrlu katêrangakên ing ngriki, bilih manungsa punika pêrlu katêrangakên ing ngriki, bilih manungsa punika gadhah kamardikan angudi kawruh punapa kemawon, kangge sangunipun tiyang gêsang ing donya. Nanging kêdah tansah èngêt dhatêng panganggenipun kawruh-kawruh wau, têgêsipun panganggenipun kêdah mawi kawicaksanan, awit kawruh punika namung dados srana anggènipun manungsa badhe mêmayu hayuning bêbrayan. Manawi makatên anggènipun ngolah budi bangsa kula, bokmanawi ing têmbe sagêd dados sumbangan dhatêng karahayoning jagad.