Sadaya tiyang tamtunipun sami ngawuningani bilih lombok punika raosipun pêdhês, munpangatipun dhatêng badan botên sapintêna, malah manawi tiyang kêkathahên nêdha lombok, padharanipun mulês, mripat ambaliyur, utawi sok ambalobok. Ing kawruh kadhoktêran, tiyang punika ingawisan nêdha lombok (pêdhês). Ananging rèhning sampun kadhung kabêkta saking kulinanipun tiyang Jawi sami nêdha lombok, inggih punika namung kangge adon-adoning bumbu olah-olahan cara Jawi, tuwin sêgêr-sêgêran nêdha sêkul (kangge sambêl), mila inggih kados wontên prêlunipun saupami bab lombok jêmprit wau kawrat ing udyana ngriki.