Ulam-ulam sami bingah sarta suka panarimah, dene bango gadhah sêdya ingkang makatên. Ing batos sami rumaos badhe oncat saking bilahi. Pun bango kalêksanan sagêd ngusungi ulam wau. Sabên dintên ambêkta ulam ingkang lêma-lêma pintên-pintên, awit saking panêdhanipun ulam piyambak, anamung botên kabêkta dhatêng talaga sanès, kabêkta dhatêng sela agêng sarta inggil, wontên ing ngriku ulam wau dipun têdha sasêkecanipun, botên gadhah kuwatos sarta botên kasêsa. Lami-lami ing sela ngriku kathah êri sarta balungipun ulam, ngantos atumpuk-tumpuk. Anamung ulam ingkang sae-sae ing talaga wau sangsaya nipis sangêt. Taksih wontên sambêtipun.