[...nsah] ewah-ewah, amargi pikajêngipun tonil punika ingkang suwau inggih magêpokan bab agami, lajêng santun angluhurakên lêlabêtanipun para satriya ingkang linangkung (jaman kasatriyan). Awit saking ewahing jaman, tonil wau lajêng dados têtingalan ingkang mêngku pikajêng suka pasêmon utawi têpa-palupi, amitontonakên lêlabêtanipun para satriya ingkang pantês sinudarsana utawi nyariyosakên lêlampahan ingkang sae tuwin ingkang awon, dangu-dangu lajêng santun nyariyosakên lêlampahan ingkang cocog kalihan wontênipun ingkang tumindak ing sadintên-dintên.