Tiyang kêndêl kêrêngan, punika gadhah panganggêp, bilih mêngsahipun namung katingal kados sêmut, tamtu kemawon mêngsahipun kawon prabawa. Kêndêl dhatêng ulah wicara, wicaranipun badhe sagêd ambônda ginêming liyan. Kêndêl dhatêng baya pakèwêd, badhe dipun singkiri ing kasamaran. Kêndêl ngambah dhatêng papan ingkang sêpên, pinanggihipun: