Aja ngandêl marang pituturing wong, mung amarga wus dikandhakake marang kowe, aja ngandêl marang wirayat. Mung sabab wus lawas anane ing kowe, aja ngandêl marang pawarta sarta marang layang-layange para wicaksana, mung amarga para wicaksana mau kang angarang layang iku, aja ngandêl marang carita, kang kêna kokkira yèn iku wasitaning dewa, aja ngandêl marang kira-kira, pêpiritanpêpiridan. saka kanyataan kang kapinujon. Kang pancèn kêna kokgawe dhewe utawa mung sabab katone cocog, tuwin aja ngandêl mung waton rèhning iku lurumu, awit gonku mulang iki ora mung supaya diandêla, amarga wus korungokake, ananging supaya dilakonana sarta sabisa-bisa kang nocogi, samono iku yèn kowe wus angyêktèkake marga wus karasa ing atimu.