“Manawi pangawasaning suksma sampun ambabar pancadriya, sarta ambuka wiwaraning pramana, lajeng anggrejetaken hawa nafsu, anuwuhaken pangraosing cipta katampen ing budi ngantos sumrambah ing ndalem jasat kita, lajeng uninga malih dhateng saniskara ingkang katingal ing ngalam ndonya, dipun pralambangi ANENUN SENTEG PISAN ANIGAS, tegesipun saweg sekedhap paningaling ngalam supena, lajeng saged wangsul uninga ingkang katingalan ing ngalam donya malih” (SERAT PURBA JATI). Iki sing dijenengi sak suwek layang, lha aku dhewe ora weruh sambungane hare. Nanging yen diwaca sing teliti, kayaning serat iki mulangi wong kang lagi ngalami “manunggaling kawula kalawan Gusti”, utawa ‘wihdatul wujud’ kang dadi pitakone Mas Setiawan.