[...tên] wau botên sanès ingkang kathah jalaranipun saking pakartinipun tiyang sêpuh. Kula sumêrêp piyambak satunggaling anakipun tiyang mulya, sae kalakuanipun, sarêng sampun tinilar tiyang sêpuhipun, satunggiling wêktu manggih aral ingkang botên sapintêna sababipun, wasana botên nyana anak wau lajêng nampi patrapan sapudhêndhaning Pangeran ingkang agêng, inggih punika ingkang anjalari andadosakên lan asoring drajad tuwin icaling têdhanipun, cêkakipun lajêng dados papa sangsara. Nanging sarêng kula taliti kula sumêrêp bilih anak wau katranganipun kenging kukum batos saking pandamêling tiyang sêpuh ing nguni, awit tiyang sêpuh wau nadyan mulya nalika gêsangipun gadhah padatan asring rêmên ngèmèhakên tiyang tuwin nyakitakên manahipun tiyang. Anak makatên wau punapa botên nama mêmêlas. Dene botên rumaos dosa lajêng nampèni patrapan ingkang agêng.