“Dhuh Sang Prabu Santanu ingkang sakalangkung mêmêlas, saking agênging cobi, paduka ngantos kasupèn dhatêng dhawuhipun kang rama.” Atur wangsulanipun kang garwa: “putra punika botên badhe kula pêjahi, ananging angèngêtana prajanji nalika pêpanggihan sapisan, dados samangke dumugi mangsanipun kula anilar panduka. Kawuningana kula Gangga putrinipun Bathara Janu”. Ing ngriku Dèwi Gangga anyariyosakên lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr dangu, kawontênanipun dewa wolu anggènipun mandung lêmbu kamulyan, nama Nandhini, gadhahanipun Maharêsi. Ing antawisipun wasu wolu wau wontên satunggal ingkang nama Dyahu, inggih punika ingkang têmên angawaki mandung. Maharêsi angêsotakên, manawi para wasu badhe katurunakên dhatêng ing dunya minôngka paukumaning dosanipun. Para wasu sami angasih-asih nyuwun pangaksama. Maharêsi marêngakên, manawi para wasu wau badhe lajêng luwar ing warsa anggènipun linairakên dhatêng ing dunya, kajawi pun, Dyahu, awit dosanipun agêng, kêdah dangu pamanggènipun wontên ing dunya. Nalika wau para wasu lajêng manggihi Dèwi Gangga sarta prasabên, bilih Dèwi Gangga dados parawaning manungsa, para wasu badhe dados putranipun, supados sasampunipun lair [la…]