Radèn Purnama satamating mirêngakên wicantênipun Radèn Suryawardaya, lajêng ngadêg saking kursi ngabêkti dhatêng Radèn Suryawardaya sarwi matur nuwun kathah-kathah. Botên watawis dangu katungka Sri Têmon mêdal saking griya cariyos bilih dhaharan sampun cumawis, lajêng sami malêbêt ing griya kêmbul dhahar. Radèn Purnama botên kaur dhahar nanging tansah nyawang dhatêng wujudipun Sri Têmon, prasasat kêdhèp têsmak pamandêngipun, rampung anggèning sami dhahar lajêng ngandikan malih ngantos têngah dalu sawêg sami mapan tilêm. Ing wanci jam 7 enjing, wêlinganipun kareta Radèn Purnama kala wingi sampun cumawis wontên ing ngajêngan, Radèn Purnama lajêng pamitan badhe andumugèkakên lampah dhatêng Bêtawi. Radèn Surya Wardaya sakalihan sami suka pamuji dhatêng Radèn Purnama, wilujênga lampahipun ngantos dumugi ing purug ingkang sinêdya, sadaya lajêng sami sêsalaman. Nalika Radèn Purnama sêsalaman kalihan Sri Têmon, maripatipun katingal kaca-kaca ngêmbêng luh. Lampahing kareta ngantos sawatawis têbih, Radèn Purnama taksih katingal ngibarakên kacunipun.