25. mêloke ujar iku | yèn wus ilang sumêlanging kalbu | amung kandêl-kumandêl marang ing takdir | iku dèn awas dèn emut | dèn mêmêt yèn arsa momot ||§ Sawênèh ing sêrat-sêratan wontên sambêtanipun Sêrat Wedhatama ungêlipun kados ingkang cumandhak ing sawalik punika.