[...mrênahake] aku ana ing panggonan, kang ora nganti kawruhan ing uwong, aku iya gêlêm. Wangsulane Si Sariman. Lah mayo mênyang ing buritan, padha mangan jênang ing kono. Si Tumpak amangsuli, ana ing kono amasthi kawruhan ing wong tôngga kang nyigari kayu. Si Sariman sumambung, lah mayo padha mênyang ing pawon. Ing kono ana guci siji kêbak isi madu, padha dipangan karo roti. Si Tumpak sumaur, ana ing kono kawruhan ing wong tôngga wadon, kang ngantih cêdhak lawang. Si Sariman calathu manèh: yèn mangkono ayo padha mangan jêruk ana ing sênthong, ing kono pêtêng, amasthi ora kawruhan marang sawijining wong. Si Tumpak sumaur, E Sariman, apa kowe ngira, ana ing kono ora ana kang wêruh. Apa kowe ora sumurup, yèn ing