122. Dhuh Pangeran kawula, kawula tiyang kalih mugi Tuwan dadosakên tiyang ingkang manut ing Tuwan, punapadene para turun kawula sawatawis, mugi sami Tuwan dadosakên têtiyang ingkang manut ing Tuwan, sarta kawula mugi Tuwan sêrêpakên lampah-lampahipun pangabêkti kawula, saha Tuwan mugi ngapuraa kalêpatan kawula, sayêktosipun Tuwan punika Maha Ngapura tur Maha-asih.