Jare simbah, roti kuwi sing mangan mung landa lan sinyo utawa nonike. Wong Jawa, ora ana sing bisa gawe roti, apa maneh kabisan kudu mung winates tumrap wong pribumi. Sekolah angger wis bisa maca lan ngerti angka ya uwis. Kuwi wae pilih-pilih wong, paling ora anak perangkat desa. Beda karo jaman saiki. Lanang wadon, janji nduwe ragad bisa sekolah dhuwur mencit nganti entuk gelar. Roti-roti, saiki dudu panganan mewah, angger wong sasat bisa gawe roti, malah jare wis padha jeleh. Yen mertamu suguhane pepak, sing dijupuk mesthi pangan sing tradhisionil, ya kuwi sing jeneng obah-owahing jaman. Olehe padha ngarani ?Nut jaman kelakone? utawa manut jantraning jaman.