19. Ing seje dina ana wong dagang sawatara saka ing Madyan, sumêja marang nagara Mêsir, lakune kêsasar têka ing sumur kang isi Nabi Yusuph mau, wong dagang mau barêng wêruh ana sumur, banjur akon kancane kang padha dagang kang bisa nimba: aran juragan Malik, dipurih apèk banyu marang sumur. Juragan Malik banjur ngudhunake timbane marang sajroning sumur. Nabi Yusuph banjur gondhelan dhadhunging timba. Juragan Malik luwih dening kagèt narik dhadhunge abot bangêt, nanging panarike dirosani bae, barêng wêruh ana bocah lanang luwih dening bagus, gondhelan dhadhung, sangsaya wuwuh kagète. Pangucape marang kancane: Adhuh bêgja têmên, iki aku nêmu bocah bagus rupane. Nabi Yusuph banjur diêntasake saka ing sumur. Nalika iku para sadulure Nabi Yusuph pinuju ana ing kono, banjur calathu marang juragan Malik: Lare punika rencang kula tumbasan minggat, mênawi condhong sampeyan tumbas kemawon, rêgi kalihdasa dirham. Allah nguningani barang kang wis padha dilakoni dening para sadulure Nabi Yusuph.