Ing sawênèhipun tiyang manawi ningali kuli nglabur pipaning pabrik gêndhis, krêtêg-krêtêg ban sêpur ingkang inggil, utawi mênara tuwin sapanunggilanipun, ing manah amasthi gadhah raos ênir-ênir, awit tumut nguwatosakên ambokbilih tukang labur wau dhawah saking ngriku, utawi nyamarakên pêdhoting tampar ingkang kangge nêncang bangkekanipun, jalaran saking inggiling barang ingkang dipun labur. Ing batos amastani bilih padamêlan punika sasat botên ilok katindakakên dening tiyang, malah sawênèh ngantos kawêdal wicantênipun makatên: dhuh Gusti nyuwun ngapura, kok mêmêlas têmên kowe sadulur tukang nglabur, anggonmu golèk sêga sapiring minôngka isining wêtêng têka nganti korewangi nancang bangkekan, munggah mènèk samono dhuwure, kathik anggawa piranti kanggo ngêcakake gawene, adhuh, saiba susahe anak bojomu, saupama kowe nganti tiba saka kono bakal dadi apa, tur ambokmanawa balanjamu ora nyumbuti, ah têka ngêrês bangêt atiku.