1 Para juru-narik-pajeg lan wong dosa padha sowan ing ngarsané Yésus ngrungokaké piwulangé. 2 Para Farisi lan para ahli Torèt padha grundelan, pangucapé, "Wong iku kok nampani para wong dosa lan mangan bebarengan." 3 Panjenengané banjur paring pasemon, mangkéné, 4 "Sapa panunggalanmu, kang duwé wedhus satus, mangka ana siji sing ilang, apa ora banjur nggolèki sing ilang iku nganti saketemuné, sing sangang puluh sanga ditinggal ana ing ara-ara samun? 5 Lan menawa wis ketemu, nuli dipanggul kalawan bungah, 6 sarta satekané ing omahé, banjur ngundangi mitra-mitrané lan tangga-teparoné sarta padha dikandhani: Payo, padha bebarengan bungah-bungah karo aku, sabab wedhusku kang ilang wis ketemu. 7 Aku pitutur marang kowé: Iya kaya mangkono iku ing swarga bakal ana kabungahan gedhé marga ana wong dosa siji kang mratobat, ngluwihi kabungahan kang tumrap wong sangang puluh sanga kang ora usah mratobat." 8 "Samono uga, endi ana wong wadon kang duwé dhuwit dirham sepuluh, mangka ilang siji, kok ora banjur nyumed damar lan nyaponi omahé, nggolèki njlimet nganti saketemuné? 9 Lan menawa wis ketemu, banjur ngundangi mitra-mitrané lan tangga-teparoné sarta padha dikandhani mangkéné: Dhuwitku dirham kang ilang wus ketemu. Payo, padha bungah-bungah bebarengan karo aku. 10 Aku pitutur marang kowé: Samono uga para malaékaté Allah bakal padha bungah-bungah, jalaran ana wong dosa siji kang mratobat." 11 Yésus ngandika manèh, "Ana wong duwé anak lanang loro. 12 Anak kang wuragil matur marang bapakné: Bapak, keparenga kula nyuwun sapéranganing barang darbé ingkang dados panduman kula. Bapakné