Manungsa ingkang ndarbeni pangraos kados dene Sang Kristus mesthinipun gesangipun nulad Yesus Kristus piyambak. Kamursidan ingkang dipun lampahi dening Gusti Yesus ketingal ing gesang umatipun lan tundhanipun umat migunani ing salebeting pakaryanipun Gusti milujengaken jagad. Tugasipun umat kados ingkang dipun wucalaken Gusti Yesus wonten ing Mateus 5:13-20, ing pundi umat tinimbalan dados sarem lan pepadhanging jagad (ayat 13-16). Sarem punika njangkepi satunggaling tetedhan supados eca raosipun nalika dipun tedha. Tanpa sarem, satunggaling tedhan karaos anyep (boten eca, boten wonten raosipun). Sarem punika wujudipun boten sae, prasaja sanget malah kepara mirah reginipun. Nanging sarem kasebat dados gambaran mirunggan magepokan kaliyan kapitadosan kita ing pundi tiyang pitados tinimbalan supados gesangipun punika munpangati, migunani lan saged mbabar ewah-ewahan ngener dhateng tentrem rahayu. Kajawi punika, gambaran pepadhang punika ugi dados timbalan tumrap umatipun Gusti. Pepadhang punika salah satunggaling cahya ingkang boten namung munpangati tumrap dhirinipun piyambak (contonipun lilin ingkang gesang boten kangge badanipun piyambak). Cahya punika sumbering pepadhang ingkang ngewohaken lampahing gesang tinata runtut (contonipun srengenge ingkang sumunar njalari lampahing gesang ing jagad punika tinata runtut, cobi dipun bayangaken menawi srengenge boten sumunar!). Mila, pepadhang punika wigati sanget tumrap gesangipun manungsa.