Wondene nagari ing Ngayogyakarta asring sulaya pratelanipun, dene anggèn kula mratelakakên ing Sêrat Pananggalan punika: ingkang kadamêl waton ing ngajêng: inggih pratelanipun tuwan jurubasa sêpuh ing Ngayogya, tur amèh sami kados ing Sala, wasana asring wontên ingkang mêmaoni, dipun wastani sulaya kalayan adat Ngayogya ingkang sampun kalampahan. Kados ta wontên ingkang pratela: nama kangjêng punika pancèn dados awisan dalêm Ingkang Sinuhun. Sanajan para ratu para pangeran dipati: salêrêsipun botên sênêng kasêbut kangjêng, satêngah amastani manawi putra dalêm kakung ingkang pambajêng patutan saking garwa padmi: punapa dene para ratu inggih ugi kasêbut kangjêng. Mênggah nama gusti wontên ing cariyos, salêrêsipun namung putra dalêm kakung putri ingkang saking ngajêng: sanajan pangeran dipati utawi panêmbahan, yèn dede putra dalêm saking ngajêng: botên nama gusti, anjawi wontên sih dalêm. Dene para putri sarêng krama: ambucal nama gusti, namung anama ratu anu kemawon. Wontên ingkang cariyos, para putri punika sanajan sampun krama: taksih têtêp nama gusti ratu anu, malah putra dalêm saking wingking ingkang pambajêng tumut nama gusti. Wondene nama arya punika wontên ingkang ngamungakên para pangeran putra saking wingking, minôngka lirunipun nama gusti, manawi pangeran santana utawi angkatan, namung nama pangeran kemawon. Satêngah pratela kados ing Surakarta wau, anggêr pangeran inggih kasêbut arya.