Sanadyan panganggêpipun tiyang kathah datêng bab ringgitan punika dening sumêbaripun agami Islam ing tanah Jawi sampun suda, sarta sampun kathah tatananipun ingkang kala ing kina kaanggêp prêlu sampun kabucal, ewadene nitik mangsanipun anggènipun ringgitan ing wanci dalu, punapadene cara caranipun, punika amratandhani bilih ringgitan punika taksih mêngku sêdya ingkang gêgayutan kalihan babagan agami ing jaman kina, kados ta manawi pinuju gadhah damêl mantu, tingkêban, puputan sasaminipun, taksih kathah tiyang Jawi ingkang mrêlokakên ringgitan. Manawi angluwari ujar kaul inggih ringgitan, botên siwah kados caranipun tiyang kina manawi kadumugèn kajêngipun, lajêng suka panarimah dhatêng para lêluhuripun, sarana ngaturi dhahar utawi pêpuji. Makatên ugi manawi pinuju bibar panèn, kônca tani inggih kathah ingkang ringgitan (brêsih dhusun), ingkang dipun angge sarana anulak [anula...]