Anuju satunggaling dintên pêdhati Jawi, ingkang nama pêdhati kalang, angirit maesa kalih lumampah ing ombaking sagantên. Nalika samantên wontên nangkoda saking ing Atasangin, anama Dhampuawang. Numpak baitanipun ingkang sagêd angambah ing jumantara. Sarêng tukang anggrobag sumêrêp baita wau, lajêng dipun sapa: klèntuning rêmbag dados pabên, tiyang anggrobag mêndhêt pasanganing maesanipun, kabangkolakên dhatêng baita, kenging baita dhawah ing siti, Dhampuawang nyandhak wêlahipun, [wêlah...]