Tuwan Anu: Bangêt trimaku, dêmang, aja dadi atimu, aku ing saiki nampik pêsuguhmu, yèn isih padha ginanjar sêlamêt, besuk aku kêtêmu manèh karo kowe, lan aku sumêja nginêp ing omahmu, ing saiki maklumu bae sing dak jaluk.