Sang prabu Dawud lajêng amujèkakên kathah-kathah dhatêng Suléman. Saha lajêng angajak tiyang sapasamuan angluhurakên asmaning Pangéran, ngiras damêl bujana pisan. Botên antawis lami sang prabu Dawud lajêng séda, kasarékakên wontên ing kitha Yêrusalèm. Wondéné anggènipun mêngku kaprabon laminipun kawandasa taun.[177]