Ingatasipun pakaryan ing jaman têntrêm, prakawis punika sangêt gawat tuwin ruwêt, mila kajawi kapêndhêt uruting naluri kados kasêbut ing ngajêng, inggih dening amung radèn ngabêi punika ingkang kagalih mêmpan saha cêkap dhatêng kalimpatan tuwin sasêrêpan sapêrlunipun prakawis wau, mila radèn ngabèi punika lajêng katêtêpakên dados pramukaning para panitya, mawi dipun kanthèni