Cakramanggilingan, mubeng tan ana pedhote, ora ngerti ngendi purwa ngendi wusa¬nane. Beja cilaka iku wus ginaris, bareng ruji-rujining rodha. Bungah lan susah ora kena den merekake, yen wus pesthine bakal teka dhewe, yen durung pesthine dioyaka ora bakal kecekel. Ora usah nggege mangsa, menawa wus wancine… sapa kang bisa selak ? Pecut dadi panjurung ing laku, uga dadi tandha lan ngelingake manawa lakuning urip ora lumaku ing dalaning bebener.