ing kasaenanipun jasmani dhumatêng piyambakipun, inggih punika nyêkapi kabêtahanipun jasmani, kados ta : têdha, ombèn-ombèn, panganggè, pangrukti, panjagên ing kawilujênganipun. l.s.p. Manawi rohani botên adil (nglirwakakên) ing kuwajibanipun wau; sampun mêsthi lajêng pinrakawis ing pangadilan kodrating ngalam, sarta tinêtêpan ing ukuman, kados ta : siniksa manggèn ing jasmani ingkang sêsakitên, lêmbèk, ina (cacad), botên jangkêp pancadriyanipun, t.s.s. ingkang sadaya wau, sagêd maanani ing kasusahanipun rohani. Mênggah sêsambêtanipun badan rohani kalihan jasmaninipun punika kenging kasanepakakên kados angganing sasambêtanipun undhagi Ian bêkakasipun. Pun jasmani sampun kinodrat mêsthi mbangun miturut ing rohaninipun, kajawi manawi wontên sabab sukêr sakit sasaminipun. Mila manawi wontên kirang saening jasmani, dhawahing kalêpatan Ian patrapan, dhumatêng pun rohani.