Sing imbal wae ono semene sak wontoro nganti nyenyel koyo orong-orong kepijet. Ana pawongan kang ngadeg nuli clathu “Kulo sagah ki…….. sak umpami kulo pejah kepepet genter…………… saget ngingoni…….. ………. sami ngginakaken toyo meniko, nanging ………….. tetep kulo suwun sak meniko. “ O…. yo.. yen sliramu tekan pati, anak putumu tak gawe bedho wektu keduri/ mangan bareng ing kene” Ngendikane Jogoboyo banjur jago kapasrahake pawongan mau, nuli lungguh ing sak duwure genter karo umak umik mboh opo sing diomongake ora keprungu sopo wae. Ndang nglumpukake watu kang wis disediake, nuli jago ……. godheng langsung pawongan mau noto watu kang wis dicepakake nuli kepepet jago kang dibuntel godhonglangsung sel…… genter kepepet banyu mampet. Bareng digremengi kiro-kiro wis kuat, pawongan mau nuli nglangi munggah. Sing podho deleng kabeh lego, singmaune mekak ambegan gek-gek pawongan mau kepepet genter.