Ing ngendi papan, wektu, jaman biyen, saiki nganti tekan besuk kabeh wong padha nindakake tata krama. Mung wae kudu eling papan siji lan sijine, desa siji lan sijine, kutha siji lan sijine malah negara siji lan sijine ana bedane, ora padha cak-cakane. Trep karo unen-unen: desa mawa