Mangga, cariyosipun tiyang bindhêng ingkang makatên punika punapa botên badhe nelakakên, bilih tiyang wau botên ngrumaosi babar pisan dhatêng cacadipun piyambak. Kajawi punika inggih sampun nama limrah, bilih manusa punika tansah badhe nutupi punapa ingkang dados cacadipun. Kados ta makatên: tiyang mêtêngan mangangge bêlor thik main triple kalihan têtiyang limrah. Ingkang èstri ambotohi wontên ing wingkingipun. Sarêng pun mêtêngan wau sampun dipun êdumi kêrtos, lajêng bisik-bisik takèn dhatêng ingkang èstri: "Kêpriye mbokne?" Ingkang èstri amangsuli: "njaluk kêrtu manèh, ta pakne." Pun mêtêngan inggih lajêng nêdha kêrtos kanthi sora suwaranipun: "Kaaaar-ret." Salajêngipun dangu anggènipun nguthut kêrtos wau, saha lajêng pitakèn malih dhatêng ingkang èstri kalihan lirih-lirih: "Piye?" Sarêng angsal wangsulan saking ingkang èstri: "O", mati sacêplik, pakne," ing sanalika kêrtosipun tiga lajêng dipun banting sarana wicantên makatên: "Mulane mambu."