Sakathahing sasêratanipun Radèn Panji Puspawilaga ingkang sampun kalampahan kapacak wontên ing Jurumartani, punika dèrèng anelakakên yèn Radèn Panji Puspawilaga sampun putus ing têmbung Jawi, wangsul Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggènipun botên macak sasêratan ing Jurumartani ugi botên anelakakên yèn botên kalêbêt sagêd. Bokmanawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun asring macak sêrat ing Jurumartani, ananging botên mawi tôndha astanipun, utawi manawi asilih nama, punika sampun limrah yèn tiyang sagêd, mênggah kayêktosanipun sumôngga. Wignya Panitisastra kula aturi maos sêrat, Pustakaraja ingkang kalêbêtakên ing sêrat pananggalan taun 1866 punika, ing ngriku wontên asmanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ananging kang sampun sinamur salêbêting ukara, lah punika damêlanipun tiyang ingkang pantês kaanggêp pujôngga, pangangkahipun sampun ngantos kasumêrêpan ing akathah, sintên ingkang nganggit. Sanadyan botên amacak sêrat ing Jurumartani para priyantun ing Kudus, dene sami sumêrêp yèn Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalêbêt sagêd, punika saking pundi.