[...n,] sanajan lare ingkang badhe kacakot sawêr wau sampun oncat saking bêbaya, kagèting manahipun nyumêrêpi rêrupèn ingkang anggêgirisi punika sagêd nuwuhakên was-wasing manah ing salami-laminipun. Amila ibunipun lajêng nyukani usada kangge ngicalakên kêkantunaning kagèt wau, sarta lajêng criyos makatên: ênggèr coba rêmna mripatmu lan gambarên ing batin, ula sapuluh kang arêp padha anggubêd èpèk-èpèkmu. Sarêng pitêdah punika dipun lampahi dangu-dangu lare wau sagêd anggôntha sawêr ingkang anggubêt èpèk-èpèkipun wau, têmahan sadhèrèkipun Mokêrji wau sagêd ngicalakên kagèting manah, manawi kapapagan sawêr. Wontên prayoginipun manawi lare badhe tilêm punika ajêg dipun dongèngi isining Sêrat Bagawat Gita ingkang nênuntun dhatêng pangèsthi ingkang têtêp, kados ta katrangakên bilih Dhêstharastra punika sayêktosipun gambaraning paningalipun manungsa ingkang sêjati, sanadyan mripat kalih pisan botên sagêd sumêrêp, manawi lêbda dhatêng panyipta isining jagad badhe kaèksi,