Sapa wonge sing ora marem. Ing wektu aku ngedhaki mangsa pensiun, anak telu wis cemanthol kabeh arepa mung dadi PNS. Lan sing luwih agawe marem bocah telu kuwi mbiyen mlebune PNS kanthi lewat seleksi murni. Aku ora umuk, anakku cacah telu najan kabeh wadon nanging uteges encer-encer. Mbarepe, si Retno, dadi guru SMP. Wes omah lan duwe anak siji. Sing nomer loro, Sita, dadi staf pengajar ing LPMBK Malang. Pinaringan anak siji lan banjur omah neng daerah Sukun cedhak maratuwane.Lan sing ragil, Intan Pramesti, sing sanajan uga wes nyambut gawe, nanging durung ketemu jodhone. Pokoke, sing jenenge jodho, pati lan rejeki iku pancen urusane Gusti. Embuh kapan kono, Intan mesthi ketemu jodhone.