Panjênêngan ratu kang isih jumênêng mung tansah ingalêm marang kawulane, kosokbaline panjênêngan patih kang isih misesani bang-bang pangalum-aluming nagara mung tansah cinacad dening kawula dalêm, awit pangrasaning wong: ratu mung anggêganjar, patih mung mêrês pamêtune wong cilik, ora wêruh yèn kang angganjar sarta mêrês pamêtu mau iya sang ratu, lali yèn ana unèn-unèn: sotya lan êmbanan.