Sarêng sampun malêthèk surya, tuwin sang putri wungu sare lajêng ambikak jandhela, kagètipun tanpa upami kala anguningani ing ngajênging kaputrèn wontên griya têtiga ingkang sakalangkung asri wujudipun wau. Sang putri botên nyana bilih ing ngriku wontên wêwujudan ingkang samantên saenipun, amila rumaosipun inggih lajêng kadosdene nyupêna kemawon. Ngantos rambah-rambah sang putri ngucêg-ucêg tingalipun, nanging wêwujudaning griya tiga wau botên ical. Ingkang punika sang putri sawêg cêtha bilih ingkang katingal punika griya sayêktos. Salajêngipun sang putri nuntên animbali para parêkanipun sarwi ngandika makatên: