Kacariyos Dèwi Satyawati nalika mirêng, bilih raka nata seda ing paprangan, ing wanci dalu sang dèwi lajêng amadosi kunarpaning kakung, tindakipun sang putri nuju wanci pêtêng andhêdhêt, samargi-margi tansah anyandhung wangke ingkang gumlethak saênggèn-ênggèn, awit ing kala punika nuju pêrang agêng, inggih punika pêrang bratayuda. Tratabing galihipun sang putri ing kalanipun anyandhung wangke, botên jalaran saking ajrih, nanging saking tumratab ngintên bokmanawi wangke wau kunarpanipun sang prabu, mila sakêdhap-sakêdhap tansah ngiling-ilingi.