Têtiyang golongan demokrasi libêral (demokrasi mardika) sami mratelakakên, bilih ingkang kados makatên punika ing jaman samangke sampun botên sagêd tumindak. Sampun wiwit kala 20 taunan kapêngkêr imperialisme punika sampun dumugi ing janji ; kacariyosakên, yèn awit saking kawontênan sosial, ekonomi tuwin kabudayan ing nagari-nagari ingkang gadhah jajahan lan ingkang dados jajahan, kakiyataning gêsangipun imperialisme sampun jugrug, imperialisme dados cara ingkang sampun botên cocog kalihan kawontênaning jaman. Para ngudi sêsêrêpan ekonomi tuwin sêsêrêpan bêbrayan gêsang sampun kêrêp anêrangakên, bilih saprasakawan abad kapêngkêr krajan-krajan agêng ing jagat sampun wiwit surêm kasaput ing dalu. M.J. BONN sampun damêl andharan bab "Jugrugipun karajan ing donya", mawi wêwaton sarta wawasan ingkang sakalangkung mitadosi. Kula piyambak wontên ing kalawarti Asia ngriki ugi sampun nate nêdahakên ngalamat-ngalamat badhe jugrugipun imperialisme.