Basa kramantara (uga diarani basa krama lugu ing buku "Ngéngréngan Kasusastran Djawa I" ) iku basa krama kang nganggo tembung, ater-ater, lan panambang krama. Ater-ater lan panambang krama ana: "dipun-", "-(n)ipun", lan "-(k)aken". Basa kramantara mèmper basa wredha krama, mung béda ing panganggoning ater-ater lan panambang. Madyama purusané nganggo tembung "keng sarira," déné utama purusané nganggo tembung "kula"."" Panganggoning basa kramantara padatané ing guneming wong-wong kang tatarané (kalungguhané, pangkaté, sekolahé, utawa umuré) padha, priyayi kang pangkat luhur marang priyayi kang pangkat asor kang luwih tuwa, lan wong tuwa marang wong nom kang tanpa pangkat (dudu sadulur). Ing sor iki conto ukara ing basa kramantara.