Mênggahing tiyang punika pamanggih tuwin pangraosipun beda-beda. Ingkang satunggalipun mastani eca upaminipun, dèrèng kantênan bilih sanèsipun ugi mastani eca. Makatên ugi manawi satunggalipun amrayogèkakên dhatêng salah satunggiling prakawis, bokmanawi sanèsipun malah mênthèng kèlèk aliyas botên anocogi. Kados ta: Radèn Mas Hirman utawi nyo Wellem upaminipun, punika nêdha punapa kemawon, manawi botên mawi mêrtega, inggih botên ngraosakên nikmat, dados ing ngriku cêtha, bilih Radèn Mas tuwin nyo Wellem wau anggadhahi raos yèn mêrtega punika eca. Nanging kosokwangsulipun Sarimin, punapa malih nêdha ngantos kalêbêtan mêrtega, botêna munêg-munêg padharanipun, sawêg mambêt kemawon bokmanawi sampun blokeran. Dados ing bab mêrtega punika sang Radèn Mas utawi sang nyo Wellem sampun beda pamanggih tuwin pangraosipun kalihan pun Sarimin.