Sawênèhing dhoktêr kewan wontên ingkang nêrangakên, yèn lêmbu jalêr ugi anggadhahi watêk, manawi lêmbu èstri botên nuju wanci laki, botên purun cakêt, pramila manawi badhe macêk ngambus-ambus rumiyin dhatêng pawèstrèning lêmbu èstri, badhe nyumêrêpi wanci lan botênipun. Katrangan makatên punika ugi kathah nyatanipun, kados ta: ing pangenan ingkang lêmbunipun jalêr èstri sami kêmpal, yèn botên wanci pancèn botên kapacêk, nanging lêmbu pamacêk ingkang pancèn birai, ingkang tansah kacancang ing kandhang, dados botên kaumbar, kadosdene lêmbu pamacêk ing tanah Madura, punika kalakuwanipun sok botên makatên, samôngsa-môngsa wontên lêmbu èstri ingkang kacêlakan lajêng kemawon kapacêk, môngka lêmbu èstri wau dèrèng tamtu yèn wanci laki, pramila kalèntu yèn para pangrèh dhusun utawi priyantunipun samôngsa rêpotan kathahing lêmbu ingkang kapacêkakên kirang, lajêng lêmbu-lêmbu èstri kaklêmpakakên sarta ingkang dèrèng wawrat kapêksa kapacêkakên. Makatên punika tanpa damêl. Ingkang prêlu têtiyang ingkang sami anggadhahi rajakaya kêdah kasumêrêpan dhatêng pamanggihing bôngsa ahli wau, sarta kêdah kapurih angyêktosi ingkang titi dhatêng tôndha-tandhaning wanci laki. Sarèhning dangunipun namung 1-2 dintên, dados wêkdal samantên wau sampun ngantos kasupèn.