Kala tanggal 4 Marêt ingkang kapêngkêr punika, ingkang wicaksana kondur saking anggènipun têdhak saking Sumatrah, amila inggih sampun dados pantêsipun, bilih ingkang wicaksana wau ngaturi angsal-angsalan dalêm wawasan kawontênanipun ing ngrika dhatêng ingkang wicaksana ministêr jajahan, ananging sarèhning tindak dalêm wau namung sawatawis dintên kemawon, têmtunipun inggih botên sagêd ngaturi kêtrangan-kêtrangan ingkang nyêkapi yêktos, mênggah sabab-sababipun ingkang anuwuhakên lêlampahan warni-warni ing tanah Sumatrah sisih kilèn. Ewasamantên katrangan-katrangan dalêm wau kenging kawastanan maton, amargi katrangan-katrangan wau sadaya, kajawi ingkang wicaksana anguningani piyambak, ugi angsal katrangan-katrangan saking para pangagêng ing ngrika, para opsir-opsir lan para partikulir. Tindak dalêm dhatêng Sumatrah punika botên ngêmungakên anjêmbarakên sêsêrêpan dalêm, nanging lajêng nuwuhakên pitakenan, punapa têdhak dalêm punika wontên gunanipun tumrap tanah-tanah ingkang dipun têdhaki wau. Pitakenan ingkang makatên wau, tumrap ing samangke mila dèrèng sagêd kasumêrêpan ing sanès, ananging miturut pangandikanipun para pangagêng ing ngrika, langkung malih miturut pangandikanipun paduka tuwan gupêrnur ing Ngacih, kintên-kintên mila inggih agêng gunanipun. Ing têmbe têmtu inggih badhe kasumêrêpan mênggah wohipun tindak dalêm wau. Ewasamantên samangke sampun kenging katêmtokakên, bilih tindak dalêm wau sagêd angicalakên pamanahing tiyang, bilih pamarentah punika namung amanggalih dhatêng kawontênanipun tanah Jawi lan Madura.