Têmbêm : Rumasa gumun atiku, ngrasakake klakuanamu, ingatase wong tuwa saaku, têka padpindêr sing ditiru. Kang mangkono mau, yèn dinêlêng rak katon saru. Wajibe wong tuwa sakowe iku, ora pantês yèn dadi pandhu, kudune tansah mituhu, le nyêmbah marang Pangeranmu. Dene kang dadi lakumu,