Ing tradhisi Yahudi, Saadiah (d. 942), Ibn Ezra (d. Sekitar taun 1164), Maimonides (1135-1204) lan Obadiah ben Abraham (1465–1515) ngenali "ezov sing" kasebut ing Alkitab Ibrani ( Ibrani : אזוב, Ibrani Samaria : ࠀࠉࠆࠅࠁ) kanthi tembung Arab "za'atar". Ezov / za'atar khusus digandhengake karo upacara kemurnian ritual, kayata nyiyapake awu saka sapi abang (Nomer 19: 6) lan nangani kontaminasi awak (Imamat 14: 4, 6, 51-52; Nomer 20:18). Bani Israel uga dikatutake nggunakake gumpalan ezov / za'atar gagang kanggo nutupi getih korban Paschal ing tiang lawang omah sadurunge ninggalake budak ing Mesir (Pangentasan 12:22). Raja Daud nyebut kekuwatan sing ngresiki ramuan ing Jabur 51: 7, "Ngresiki aku nganggo ezov / za'atar lan aku bakal diresiki." Suwe-suwe mengko, ezov / za'atar katon ing abad kaping 2 Mishnah minangka bahan panganan nalika semana ing Yudea ('Uktzin 2: 2), dene ing papan liya ing Talmud ana nyebutake ramuan herbal sing dadi minyak (persiyapan diarani "mish'cha t'china" ing basa Aram, basa Arab), nanging ora ditemtokake manawa iki kaya campuran za'atar sing dingerteni saiki. Ing abad kaping 12, Maimonides nggambarake panggunaan za'atar (צצתרר, heع identified he he he identified) sing dikenal ing masakan kontemporer, kanthi nyathet manawa " "ezov sing" disebutake ing Torah yaiku "ezov" sing dipangan para "pamilik" omah lan ngombe panganan." ( Mishneh Torah, Parah Adumah 3: 2) Bebarengan karo uyah sing dibumbui liyane, za'atar digunakake minangka panganan utama masakan Arab wiwit jaman pertengahan nganti saiki. 