Tatakrama punika kathah ingkang jumbuh kalihan tatakrama kasêbut bab 1, jêr bedanipun inggih namung saking wawasan. Ingkang mawas, manawi botên sadaya kemawon ingkang tumindak ing bêbrayan punika dhawuhing Pangeran, lajêng nggolongakên tatakrama warni-warni ingkang kalêbêt ing bab 1 punika dhatêng bab 2. upaminipun anggêr-anggêr "ora kêna matèni liyan" punika mbotên kalêbêtakên dhawuhing Pangeran, ananging kalêbêtakên kasusilan ingkang kêdah njagi gêsangipun manungsa; makatên ugi "ora kêna nyolong" punika angrêksa darbèking warga bêbrayan. Ananging inggih wontên ingkang mbotên jumbuh, umpaminipun agami ngawisi nyambutakên mawi sarêman, nanging kasusilan namung ngawisi sarêman ingkang kêsangêtên (woeker).