Ingkang punika, sarèhning pawartos wau sumêbaripun sampun mèh sakadhistrikan Jatinom, sagêd ugi tular-tumularipun anglanjak dhatêng sanès kadhistrikan utawi sanès residhènsi, mila sangêt panyuwun kula dhatêng para nupiksa, bilih amrangguli pawartos ingkang lalawora kados ing nginggil, kêparênga lajêng anyêrêp-nyêrêpakên sampun ngantos kalajêng kalintu panampi, mawi awêwaton kasbut dhawuh pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana (Kajawèn ôngka 61) saha awêwaton buku panuntun cacah jiwa ciri Peta Adjaib karanganipun Radèn Martasukarta: jalaran manawi kalampahan tumindaking tèlêr, môngka taksih nyarêngi ing dhusun-dhusun kathah tiyangipun ingkang kalintu panampi, saèstunipun lajêng andamêl randhating panindakipun tèlêr, saha botên sagêd salaras kalihan karsaning nagari, ingkang rintên saha dalu botên kêndhat namung tansah angudi wilujênging kawulanipun. Wasana namung punika atur kula.