“Satemene kawit atusan atus taun kepungkur aku lan para sedulurku mang­gon ana kene. Wis rumangsa krasan lan tentrem. Nanging krana jaile para manungsa omahku di obrak-abrik nganti ajur ndadekake bingunge atiku lan du­lur-dulurku. Terus arep manggon me­nyang ngendi maneh? Suwe anggonku milang-miling golek papan anyar nganti wusanane aku nemokake ruwangan iki lan dak enggoni gentenan karo dulur-du­lurku. Ewa semono senajan mung ciyut kok ya meksa isih ana manungsa sing