Ingkang sae kadamêl wiji, inggih punika sêmôngka nomêr 1 saking poking uwit, kapiliha ingkang agêng, sanajan botên agêng sangêt, inggih kenging. Lan malih kêdah ingkang sêpuh sarta kulitipun sêmu pêthak. Pamêndhêtipun wiji, sarana kapêcah, isinipun dipun cuthiki, botên kenging kaêmut, amargi wohipun benjing dados kopyor, dene dagingipun kenging katêdha. Isi wau kêdah kaêpe ingkang ngantos garing. Nanging garingipun botên kenging ngêgèt, saenipun sabên enjing kawêdalakên, sampun ngantos kenging bêntèr sangêt. Manawi sampun garing, lajêng dipun simpêni, kabuntêl ing gombalan utawi kawadhahan ing lodhong, sarana kacampuran awu pêthak, supados botên katêdha ing rêngêt. Môngsakala dipun endhangi kabikak. Manawi katingal têlês utawi kumringêt, kêdah dipun êpe malih. Ing môngsa rêndhêng asring dipun tuwèni. Kintên-kintên sabin jêmbar 100 ru, cêkap ngangge wijining sêmôngka sakawan utawi gangsal.