Sing uwis, ya uwis, ya Sumarta. Sabanjure aja ngrasani ing bab lêlakon kang wis kapungkur. Aku ngapura mênyang dosamu, ing bab anggonmu duwe tindak sêmbrana, kang nganti ngilangake panganggêpku mênyang kowe kaya sadulur tuwa. (Badhe kasambêtan)