pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit. lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak. kulit kisut gêgêr wungkuk. ingsun njaluk biyantu prajurit Cina. namung nyuwun pangaksama paduka. rahayunipun para putra wayah sadaya. mukul pêrang tanpa panantang. sabab murtat wani ing bapa kapindhone Ratu. mungsuh ratu pindho bapa. ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah. lan arsa ingsun-kon nimbali para Raja kanan kering tanah jawa. karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu.kinurmatan sinuwunan idi wilujêngipun wontên ing bumi. sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun. banjur wani mungsuh bapa Ratu. sun-jaluk lilane anake arêp ingsun pateni. ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing. lan ingsun arsa angsung wikan marang Hongte ing Cina. sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?” Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali. aninggal carane wong agung. yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji. putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka. lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki. putra paduka nyaosakên pêjah gêsang.” Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing