Margi antawising Wanagiri kalihan pasitèn Gêduwang kasêbut nginggil, kêrêp sangêt tiyang amrangguli utawi nyumêrêpi, ing lêbêt wana utawi gêgrumbulan sacêlaking margi agêng, katingal wontên tumpukan sandhang panganggenipun tiyang jalêr, dipun tata lêmpitan taksih wêtah, wontên ugi ingkang dipun tumpangi barang sanèsipun, kados ta: golok, cundrik, dhuwung, kitab Kuran utawi sanès-sanèsipun, trêkadhang namung pating klumbruk botên dipun tata. Tiyang-tiyang santri kathah ingkang sami cariyos, bilih sandhangan-sandhangan wau nêmtokakên panganggenipun tiyang dipun môngsa sima, awit sima makatên botên purun môngsa bangke manusa ingkang taksih katutan sandhang panganggenipun. Mila kêdah dipun bikaki rumiyin dening sima ngantos rêsik kantun badan balaka. Mirêng cariyos makatên punika, santri-santri nèm-nèm sami gumun, sawênèh maibên, dene sima têka sagêd ambalèjèdi sandhangan taksih dipun angge tiyang, taksih wêtah botên risak, môngka sima punika dêdamêlipun botên liya kajawi kuku sarta untu ingkang sangêt landhêpipun … wana ngriku mila kêrêp sangêt wontên santri ingkang dipun môngsa sima wêkdal sawêg malampah [mala...]