barêng uwis kalakon saiki / banthèng mati kabèh padha bungah / sang prabu lêga galihe / ing batos bangêt gumun / dene êmung wong tani bêntil / asli saking ing desa / olèh gawe rampung / nanging ya rumaos bêgja / nadyan Wêkêl bênêr asline wong cilik / pêng-pêngane katara //