Sedanipun sang putri ingkang prasasat andadak, punapadene ngajalipun Senapati Abdullah, saèstu adamêl ngêrêsing manah. Saha manawi dipun raosakên kanthi angèngêti dhatêng lêlampahanipun, namung badhe nuwuhakên raos mêmêlas. O, dene rumêksanipun sang putri dhatêng kautamèn têka ngantos adamêl tiwasing sarinipunsariranipun. piyambak. Mênggah tuwuhing manah pamurina, gampilanipun lajêng sagêd amastani, jalaranipun saking Abdullah. Nanging tumraping lêlampahan ingkang sampun kalajêng, punapa malih lêlampahan ingkang sampun pinanggih kados makatên, tiyang wajib anutup, sampun angraosi malih, awit mênggahing tiyang ingkang sampun nilar jaman karamean, yèn ta upami anggadhahi dosa, kenging tinampi kados sampun ngêsrahakên dosanipun, namung wajib angsal pangapura. Ing ngriki prêlu nyêlani cariyos sakêdhik ingkang prayogi tinrapakên wontên ing dongèng, inggih punika ngajalipun Senapati Abdullah, sajatosipun sampun anêtêpi janji, jangkêping pêpetangan umuripun namung kantun kawan taun, punika kenging kangge pamarêm tumrap ingkang nêdya murinani dhatêng Abdullah.