lajêng nindakakên padamêlan griya, inggih ingkang jalêr wau. Têgêsipun: inggih lare jalêr wau ingkang kêdah ngrigên-ngrigênakên sadhengah kabêtahanipun griya. Dados ing ngriku si jalêr wau lajêng kêdah nindakakên padamêlanipun tiyang èstri kados ing samangke punika. Kula pitados, bilih ingkang makatên wau têmtu sagêd kalampahan. Nanging samangke mênggahing kodrat, punapa inggih badhe amarêngakên. Jalaran wontên sawatawis lêlampahan ingkang amakèwêdi tumrap tumindaking wêwênang sasami-sami wau. Mila mênggahing panampi kula samining wêwênangipun jalêr tuwin èstri wau, mawia êmpan papan. Kados ta upaminipun makatên: tiyang jalêr punika, botên beda kalihan tiyang èstri, inggih gadhah wêwênang anggulawênthah lare, nanging ing sarèhning tiyang jalêr wau kaprahipun awis wontên ing griya sabab kêdah pados têdha, dados padamêlan anggulawênthah lare wau, inggih dados paprincèn kuwajibaning èstri, ingkang tansah wontên ing griya tuwin nyumêrêpi lare-lare ing sabên dintênipun. Ingkang makatên punika sampun têmtu mêndhêt kawontênan ingkang limrah, mêsthinipun inggih botên tumanduk dhatêng lare èstri ingkang pados têdha piyambak saha ingkang ngantos pènsiun botên purun laki.