Nalika jaman aku cilik, aku ditukokna sarung karo ibuku. Sarung batik Pekalongan, iku kangga cawisan yan tiba titi wancine tetakan manukku. Dadi sawetara wektu sarunge disimpen ning lemari. Nduweni sarung kuwi ana rasa mongkok ing ati, rasane ora kanthi selak pingin nganggo.