Ing larikanipun para pandhita jalêr, ujug-ujug wontên pradondi sami rêbat ngajêng sintên ingkang kêdah wontên ing ngajêng piyambak. Wontên tiyang satunggal ingkang agêng piyambak wujudipun mèmpêr gorilah, punika ingkang lajêng anjorogakên kancanipun ingkang langkung alit. Nanging pandhita ingkang kasingkirakên lajêng nêdha pitulung dhatêng gêgununganing pandhita èstri, wusana sang pandhita pawèstri amarentah sêrêng dhatêng pandhita ingkang anjorogakên kancanipun wau, kapurih ngadêg manggèn wontên ing larikan wingking piyambak. Ing kala punika Tarsan mirêng anggèning bêkah-bêkuh pandhita agêng wau sumingkir dhatêng papan ingkang dipun tuding.