mbok rengeng-rengengi ngono?”“Inggih kangmas…”“Biyuuung…biyuuung , wong ayu sak ngalam ndonya kok ora ana sing padha , tur eseme…aku …adhuh biyuuung…biyuuung…biyung, lagi dilirik wae aku wis kejungkel-jungkel.., wong ayu… kok ya dipek dhewe…, ning…aku kok kon sare terus kok rengeng-rengengi …”“inggih kangmas, pancenipun , pundhen kula..”“terus sing mbok senengi sindhen sapa ? ““Kula piyambak mawon kangmas..”“Biyuuuung…mendah mareme penggalihku, hayo coba nembanga cah ayu …”Gendhing Dhandhang Gula“Raja Jobin…, sak iki kowe aja keplok tangan mbanting sikil , sejatine kowe tak lipur sing kaya mangkene aku nduweni pamrih pedang, sak iki pedhang wis ana tanganku, yen pancen ora trima tututana Siti Muninggar , tak gawa