Istiyar ingkang kaprah kangge ngrika-ngriki, barang têtêdhan ingkang pandèkèkipun namung blak-blakan botên kasumpêt ing lodhong sasaminipun, punika adhakanipun namung dipun rambang ing toya, murih sêmut-sêmut wau botên sagêd marambat dhatêng wadhahing têtêdhan, panulak sêmut sarana rambangan toya ing piring, mangkok utawi sanès-sanèsipun, punika sayêktosipun taksih dèrèng mikantuki lan dèrèng sapintêna mênggah paedahipun. Namung jam-jaman kemawon toyanipun lajêng kataman rêgêd balêdug sasaminipun, mila bilih dede toya bêntèr, sêmut-sêmut taksih sagêd narajang anglangèni, wêkasan marambat dhatêng wadhah ngantos dumugi panggenaning têtêdhan. Kaping kalih toya sagêd wutah, anêlêsi utawi ngrêgêdi meja pandèkèkaning rambangan, kaping tiganipun bilih rambangan ingkang badhe dangu kanggenipun, sabên dintên toyanipun kêdah santun enggal ingkang bêntèr utawi rêsik, bilih botên dipun santuni anggônda kêcut