Pungkasan abad kaping 20 kang nulis karya babagan kamulyan kalebu Mortimer Adler lan Alan Gewirth. Pandhangan Gewirth babagan martabat manungsa biasané dibandhingaké lan kontras karo Kant, amarga kaya Kant, dhèwéké duwé tèori manawa martabat manungsa ana saka agènsi. Nanging nalika nuduhaké pandangan Kant yèn hak-hak mula saka kamulyan, Gewirth fokus luwih akèh tinimbang Kant ing kewajiban positif kang ditindakaké martabat manungsa, supaya moral ora mung kanggo nyegah gawégolék piala nanging kanthi aktif nulung siji-sijiné kanggo nggayuh lan njaga kahanan kanthi becik." Antarané topik liyané, kalebu martabat tenaga kerja, Adler njelajahi pitakonan kesetaraan manungsa lan hak kangg padha karo kamulyan. Miturut Adler, pitakon manawa apa manungsa duwé hak padha martabat tanpa wates ing pitakonan apa manungsa iku sejatiné padha karo awaké dhèwé, mula awaké dhèwé bakal dadi pitakonan apa manungsa ing kelas kang bèda saka kabèh perkara, kalebu kèwan. utawa bèda-bèda saka prekara liya mung miturut sudut ngelmuné. Adler nyerat manawa siji-sijiné kedadeyan kang sejatiné kabèh manungsa padha. "Kamulyan manungsa," ujare, "kamulyan manungsa minangka pribadèn, martabat iku adil lan padha." Kanggo Adler, gagal ngakoni bedaé nantang hak manungsa supaya padha kamulyan lan perawatan kang padha. 