sadaya pikajênganing manusa mêsthi sagêd kalêksanan, sadaya manusa mêsthi kapengin dhatêng kabêgjan, sarèhning manusa punika sagêd amujudakên punapa sasêdyanipun tuwin punapa ingkang dipun pengini, dados manawi badhe pikantuk kabêgjan, budi lan pangangên-angênipun piyambak kêdah kadamêl bêgja utawi sae, lah punika sarananipun.