menawa Mijil.Rasa kang kaya mengkono iku kang nudhuhake menawa awkmu Mijil( urip lan raga , nyawiji kang saktemene , tansah sesambungan.).Rasa kuwi( rasa mijil ), kudu sing permati dititeni , amarga ingf wektu lan kedadeyan kang biasa, awakmu bisa Mijil tanpa ana obah, sing anane hamung rasa mijil kuwi.Kanggo mijil kang sepisanan,perlu katuntun dening kadhang. Salah kaprah nek dikandhakake mijilake . kamongko saktemene , urip iku mijil karepe dhewe bareng ragane.Mula, luwih sreg nek dikandhakake, menawa kadhang sing luwih dhisik ngayati kuwi, “ Nuntun carane mijil”. Dudu mijilake.Sak banjure, apa to gunane utawa kapan nggunakake mijile kuwi.“ arep tumindhak apa wae, mijil”Arep mangan, arep ngombe, arep mbuang banyu, arep adus, arep nyambut gawe, arep lunga, arep nonton bioskop, pokok e are papa wae, mijil dhisik.Conto:1.kowe arep dolan menyang omahe kanca. Kowe mijil dhisik.(asmo, jenengsiro mijilo, panjenengan ingsun kagungan karso, raganiro “arep dolan menyang omahe susanto”)Sakbanjure mok rasake bener. Apa sing mok rasakake? Menawa rasane ngandhakake “aja”, utawa mok rasakake abot, koyoto ngrendet ngrendheti abot, luwih becik mbok batalake. Menawa kowe tetep lunga, bakal ana macem macem kadadeyan kang ora kepenak kang ora kiniro kiro. Koyoto:koncomu susanto ora ana ing ngomah,utawa kowe ana alangan ing dalan, utawa ketemua yo bakal ngasilake kadadeyan kadaeyan sing ora kepenak, lan kadedeyan liyo liyane kang bisa wae kadaden..Menawa sakwise mijil, sakbanjure sing mbok rasakake, lan rasane ngandhakake “yo “ utawa ora rumangsa ana kang ngrendhet- ngrendheti, enggal lungaa. Mengko kasile bakal nentremake kabeh pihak.2.kowe kepingin nonton film menyang teater.Mijil mu, saktemene sakwise karasakake, kroso koyo di rendhet- rendheti, utawa ora kepareng (enthuk ). Becikke mbok batalake rencanamu. Bisa kadadeyan, arep ana tamu, kang luwih penting tinimbang nonton film. Sebab nonton film iku, isoh seje dina.3 .kowe arep urusan karo wong.Kowe mujil dhisik. Menawa rasa ngandhani “ ojo”, becike urusan karo wong iku mbok batalake. Urip luwih ngerti tinimbang sliramu.Mbok koyo ngapa eguh pertikelmu urusan karo wong iku arep nyenengake, utawa arep nguntungake., ananging menawa urip ngandhakake “ ojo”, biasane undhuh undhuhane ing mburine sing ora apik.Lan warna warno conto liyane kang esoh kanggo conto. Kabeh mau,bakal bisa mbok anggo dhewe, saka pengalaman lan kasunyatan sing mbok alami dhewe.Mulane, samsaya akeh kasunyatan kang mbok alami, menawa urip iku tansah bener, kowe bakal luwih yakin, menawa tansah ngenut pitudhuh saka urip tansah becik lan bener.Sakbanjure, apawae kang di kandhakake menungsa, luwih luwih apa wae kang dikandhakake otak lan nalar ( logika & ratio ) saka awakmu dhewe, dadine sliramu bakal luwih percaya marang apa kang dikandhakake urip.Urip ora esoh tumindhak ala, ora bisa salah. Sing bisa tumindhak ala lan salah menungsane.Kulinakna, are tumindhak apa wae. Ora lali mijil dhisik.kowe bakal mbuktekake dhewe kebecikane lan kebenerane urip. Becik ing wayah iki , lan ing wayah mbesoke.Ukuran apik – ala, becik – luput.Sakdurunge, kita nggunakake ukuran lan patokan mati, bab apik- ala, becik- luput. Sok sok, patokan kuwi dedasar saka kesepakatan menungsa babagan apa kang dianggep becik lan ala lan apa kang dianggep bener lan luput. Kerep kita meruhi, menawa norma ( tata karma ) lan budhi pekerti ( nilai nilai luhur ) kang koyo mengkono iku,” owah gingsir” nurut owah- owahing jaman.Sakliyane kuwi,menawa ana tumindhak kang wis ditetepake becik lan bener, nuli dianggep mesti bener ing sembarang wektu, pendhak pendhak dina, nganti tatakrama lan budhi pekerti iku diowahi.Conto ne, nulung wong kang dianggep becik lan bener. Tanpa kudhu ngerti, apa pitulungan kita ing tembe mburi dianggo sarana tumindhak luput utawa ora. Kamaongko mbyantu wong kang nindhakake tumindhak luput, ateges uga melu tumindhak luput.Amarga saka iku, sakwise kowe bisa mijil, patokan becik- ala, bener –luput, wis ora dadi patokan mati, anangin sing saka patokan ing urip. Ana tumindhak kang dina iki kita tindhake becik lan bener, during mesti nek tumindhak sing padha sesoke, tetep becik lan bener. Kanti mijil dhisik , sakdurunge nindhakake samubarang, kita ora bakal salah menawa dikeparengake dening urip, mesti becik lan bner. Nek ora dikeparengake (ora di idjini ) dening urip, lan tetep kita tindhakake, mesti ala lan luput.Ana wektune, kita kepeksa nindhakake samubarang, contone amarga dikongkon ( diprintah ) dhuwuran, kamongko kita mangerteni menawa tumindhak mau ora becik lan ora bener. Sak wise mijil wae, kita mangerteni, iku ora becik lan ora bener.Sakjroning kadadeyan kang mengkono, mijile koyo mengkene:(asmo), jeneg siro mijilo, panjenegan ingsun kagungan kraso, raganiro arso ” nindhakake perintah.. Tanggung jawab bali marang sing mrintah”Tegese, tanggung jawab marang Gustine. sabanjure tanggung jawab kang sifat lahiriah ( gelar ), kita tetep tanggung jawab marang sing merintah.Dadi, saktemene ora ana wong kang mangerteni, menawa sayektine, tanggung jawab marang Gusti (Tuhan ) wis kita pasrahake marang wong kang merintah kita.Miturut pengalaman, menawa kadaeyan samubarang ing tembe mburine, kita “dhiayomi” dening urip. Cara, dalan lan wujude, kerepe ora mlebu nalar.Sliramu ( awkmu, kowe ), pendhak pendhak tangi turu “ kunci “, arep turu “ kunci”, ana apa apa “ kunci”, ora ana apa apa “ kunci”. Sakbanjure sakdurunge nindhakake samubarang”mijil” luwih dhisik, lan sakwise “mijil”, sliramu tansah miturut karsane Urip (ingsun ), lan ngendhak ( ngasorke ) karsane (karepe) Aku.Tegese, kowe wis dadi penghayat laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil( penghayat Kapribaden ).Kosok baline, sing mbok khayati iku, lagi mlaku ing dalan kang becik lan bener ing donya.. Yaiku dalan kang dikarepake Gusti (Tuhan ) tumrap sliramu.Reribet (kang gawe abote laku,hambatan)Kang dadi reribet ing jroning nindhakake kabeh mau yaiku awakmu dhewe. samsaya pinter uwonge,samsayagede uga reribete. Amarga nalare samsaya pinter anggone mbantah kanti pirang pirang alesan, lan samsaya pinter uga alesane kanggo mbenerake awake dhewe. ( aku –ne). lumrahe nek wis kebenthus ing kedadeyan kang wis enthek nalare, lagi gelem asor marang kuasane Urip. wong pinter, suwe kenthekan nalare.Reribet liyane, menawa kowe dhuwe kuasa lan akeh dhuwit. Koyo koyo kabeh kang angel, perkara perkara, bisa mbok rampungi kanti kuasa lan dhuwit mu. Lagi gelem asor marang kuasane Urip, menawa perkara utawa keruwetan kang di adhepi , ora bisa di pungkasi dening kuasa lan dhuwit sing diduweki.Conto kang sesambungan karo iki akeh banget1. perkara kang diadhepi babagan bebojoan (suami /istri ), utawa anak. Kuasa sing mbok duweni bakal banget nulung kanggone maewu ewu menungsa liyo, ananging ora esoh apa apa kanggo keluargane dhewe.2. sliramu utawa keluwargamu lagi lara.sewayah dokter / ilmu kedokteran isih bisa mbantu kanggo nambani, kowe bakal nggunakake kuasa lan dhuwitmu. Kowe banjur ngganggep kabeh bisa diberesi dening kuasa lan dhuwit. Kosok baline, menawa dokter lan ilmu kedokteran wis ora sanggup,lagi kowe mlayu njaluk tulung menyang wong tuwa, wong pinter. Dai kowe golek sing gaib.Kamongko, tentrem iku dudu nek bisa mrantasi samubarang perkara /persoalan kang gonta ganti, ananging njalani urip lan