Ing pawiyatan luhur saben mahasiswa supaya bisa lulus gelem ora gelem kudu gawe tugas akhir sing kerep diarani skripsi. Gawe skripsi mujudake pakaryan kang ora gampang, amarga kudu didhasari kanthi panaliten sing pener lan bener miturut paugeran ilmiah. Paugeran ilmiah iku mengku sipat jumbuh karo kanyatan sabenere utawa objektif, dudu pamikirane dhewe, bisa ngudhari masalah kanthi metodhe sing sistematis, lan basane kudu runtut, baku, lan terwaca. Mengkono saora-orane syarat supaya skripsi bisa kawujud. Perkara kaya mangkono iku wis ora dadi masalah tumrap mahasiswa tingkat akhir amarga cara lan metodhe nulis skripsi sing bener wis dibimbing karo para dhosene dhewe-dhewe, apa maneh tumrap mahasiswa basa lan sastra.