Dhek jaman biyèn Pasanggaran iku sejatiné Alas Gung Liwang-Liwung. Sabanjuré ana wong lelana saka Tlatah Mentaram kang mbabad Tlatah iku lan mbudidaya mbangun Pasanggrahan. Pasanggrahan iku dadi panggonan kanggo para lelana saka Kulon, mula saka kuwi warga masyarakat Pesanggaran ngagem basa Jawa Mentaraman. Saka tembung Pasanggrahan iku suwé-suwé sinebut dadi Pesanggaran, lan wong kang mbabad Pesanggaran iku asring diarani Mbah Sanggar ya Mbah Sanggrah. Petilasané isih ana manggon ing Dhusun Mulyoasri, Désa Sumbermulya, Kecamatan Pesanggaran.