bangêt, awit sajatine manusa iku anduwèni daya tarik-tinarik, dadi saupama kanane sêngit, ananging kowe tansah dhêmên, suwe-suwe kanane iya banjur mari sêngite, lan nuli anduwèni tancêp trêsna lan têmên. Wis, wis, kok banjur nyêbal pathokan, wong ngrêmbug kêndêl, kok banjur slewengan nyang warung barang.