Jaman ingkang sampun kalampahan, malah dumugi sapunika taksih makantar-kantar, anama jaman tèhnik, inggih punika kabudayan awujud yêyasan ingkang ngedab-edabi. Pamarsudinipun ngantos sagêd miyak wêwadi: lampah anggêgana makatên tumrapipun ingkang kasêmbadan, dede barang-barang, radhio saya sampurna, ngantos ing jagad botên wontên ingkang katingal têbih,