Kacariyos ing satunggal dintên, Yakub anggodhog kacang. Sarêng Ésaf mantuk saking ambêbêdhag, sariranipun karaos sayah. Tumuntên anêmbung dhatêng Yakub: "Aku jaluk godhogamu godhoganmu* kacang iku marga aku sayah." Yakub lajêng amangsuli prajanji: "Saiki ênggonmu dadi pambarêp êdolên marang aku! Awit pambarêb iku mungguhing aku ana paédahé[43] kang gêdhé." Wicantênipun Ésaf: "Lah aku môngsa