Dongèng punika cêtha anggèning anggambarakên kawontênaning tiyang ingkang sagêd nyimpên wados, dene kuwawi nyimpên ngantos mèh dumugi ing janji. Awit kintên-kintên saupami ngantos kêprojola kala rumiyin, sagêd ugi damêl kirang sakecanipun ingkang nglampahi dados wados, tuwin sarèhning tiyang wau kêtingal gadhah dhêdhasar suci ing manah, mila pêcahing wêwadosipun inggih dilalah dhawah ing tiyang ingkang ugi dhêdhasar suci, mila wilujêng ingkang pinanggih.