Bancak: E, wong urip yèn lagi apês mangkene, dikapakna ya mung ora enak bae, saupama aku dadia wong duwe, ora wurung maling koyok saba kene. Yèn ngèlingi anggonku malarat iki, rina wêngi mung sambèn marêbês mili, la: wong lagi duwe bêras mung sapithi, wis ditutke tôngga sing ngutangi pari. Dhasar manggon kulon gunung wetan gunung, cêglig-cêglig ora tau krungu nang-nung, yèn duwea dhuwit sathithik, ya tanggung, digo butuh kana-kene ora rampung. Nanging kabèh mau rak jênêng gagasan, amikiri nalar sing padha klambrangan, môngka cêtha ujaring para budiman, wong anggagas iku sasat ngumbar setan. Nanging priye upama aku mung mênêng, apa dhêmên bèn diarani wong gêndhêng, lah yèn ngono bêcike tak rêngêng-rêngêng, bokmanawa ana wahyu têka nglênêng.