têbanipun, sagêd lumêbêt dhatêng punapa-punapa, kados ta: kagunan, kabudayan, tatacara, tatakrama, basa, adat, watak lan babudèn. Sadaya wau botên pisah kalihan kasusilan. Punapa-punapa ingkang nyimpang saking tatanan sae, lajêng kaanggêp botên susila. Dados gêrbanipun kasusilan punika sadaya tindak lan tanduk, patrap lan pangucap ingkang sae. Bêbudèn ingkang alus lan ngrêsêpakên, ngantos dumugi ambêg ingkang utami.