Paguyuban Sumarah iku sawijining aliran kebatinan kang diadegaké taun 1935 lan dibawahi Surono Projo Husodo, lan pimpinan rohaniné Sukirno Kartono. Sifat ajarané wujud katuhanan, éling marang Tuhan, ngrawat kaséhatan lair batin, kakluwargan sarta migatèkaké kabutuhan masarakat (sosial). Minangka langkah kanggo nyucèkaké dhiri, paguyuban iki ngayahi meditasi lan latihan batin kanggo nggayuh katentreman lan katenangan jiwa. Ajaran iki miturut jenengé ya iku Sumarah,kang tegesé tawakal.