Ewasamantên mênggahing pamanggih kula, botên amung gumantung saking ungguling kawruh kilenan utawi mantêping anggènipun nindakakên agaminipun, nanging ugi gumantung dhatêng kaantêpaning manahipun. Tandhanipun kula piyambak gadhah pitêpangan ingkang sampun unggul sayêktos kawruhipun kilenan, sarta kêrêp sangêt nyariyosakên, bilih mêmêdi punika botên wontên, nanging ing satunggiling dalu, sarêng piyambakipun piyambak kapêksa kêdah lumampah anglangkungi pakuburan ingkang dipun kabarakên kathah mêmêdinipun, jêbul lumajêng sipat kuping kanthi cincing-cincing sanginggiling dhêngkul, rumaosipun, bilih mêmêdi punika ajrih kalihan tiyang ingkang cincing.