[...wa] nêpsu, amargi manawi botên makatên ingkang gadhah lajêng botên uman, dening kawon rumiyin kalihan tiyang ingkang sampun kawijèn sugih pamrih, sanadyan sampun dipun sêrung tuwin dipun têngga, ewadene manawi ingkang nêngga wau sawêg eman èwêt, tiyang ingkang sampun kawijèn sugih pamrih wau, pamêndhêtipun tanpa ngèngèh-ngèngèh, ngantos kados amêndhêti dhatêng tanêmanipun piyambak.