[...re] murugi, sarta lajêng sami linggih sangajêngipun Danawôngsa, pitakènipun Danawôngsa: Piring sarta cangkirmu iku arêp kogawa mênyang ngêndi. Lare mangsuli: Pancèn inggih kula bêkta mriki mawon, pêrlu kula aturi numbas awit bapak sawêg sakit, botên sagêd madosakên têdha kula, pramila punika sadaya kapurih nyade. Danawôngsa awicantên: Iki gawanên bali kabèh, ênya iki dhuwit nêm mang, ênggonên jajan kambi adhi-adhimu, sarta kôndhaa mênyang bapakmu, mêngko sadhela êngkas aku mrana. Lare sami mantuk kalihan bingah ing manah.