Wong bisa sinau anyegah, sarana lair tuwin batin, nanging panyegah ing dalem batin iku luwih rekasa. Wong ora bisa dadi yogi mung sarana panganggo kang katon, ananing mung saka jejeging suksma tuwin pedhoting tali pepenginan. Wong bisa dadi yogi kalayan panganggo kapriye bae, sarta ora kudu nganggo panganggoning pandhita. Nadyan ana satengahing sadhengah uwong uga bisa ora kasengsem. Nadyan uripe mulya, wong ora bisa kabanda dening kamulyan. Nadyan linimputan ing kasugihan, wong bisa ora karasa, iku darbeke. Mung janma mangkono mau kang kaluhurake dening Dewa tuwin para wicaksana, kang batine yogi, iku sajatining sanyasi.