mungguhe ing Bêtawi, bangsane demmo-bemmo. mubêng-mubêng ndêlok kaananing kutha. Wah saya suwe omah gêdhong ing Surabaya iku saya mundhak, kang anyar pirang-pirang, mangka sewane iya ora larang kaya ing Bêtawi. Tumrap wong omah-omah, ing Surabaya pancèn iya sênêng, marga sewan omah ora larang, priyayine rukun-rukun, lan kabutuhan buri sarwa murah; dodolan panganan sarwa enak. Beda karo ing Bêtawi. Yèn kowe anyaran ana ing Bêtawi, banjur jajan, wah mêsthi mèncêpe ta. Ananging yèn ngèlingi panasing hawa ing Surabaya, iya kurang sênêng. Ing Bêtawi wis panas, Surabaya luwih panas manèh. Mbokmanawa: sabab Bu Mar mênyang Surabaya sapisanan, banjur ana ing Pacarkeling,