Garèng : Nèk aku pancèn wis dhasar manawane, mêlas asih nyang sapadha-padha kuwi. Hla, kae bae, lho, Mas Jaya, aku mêlas bangêt, lha wong jarite mung siji, mêksa digadhèkake kabèh. Malah wingi nêmbung utang aku têlung kêthip.