Irah-irahaning karangan ing nginggil atêgês kasangsaran ingkang pinanggih ing donya, nanging kajêngipun kasangsaran botên tuwuh saking pandamêling tiyang, dados beda kalihan kasangsaran ingkang jalaran kabêsmèn, pêpêrangan tuwin sanès-sanèsipun, sadaya mênggahing gampilanipun dipun wastani gêgayutan saking pandamêling tiyang, lan sarèhning tuwuhipun wau saking pandamêling tiyang, panyirêpipun ugi kenging dipun tindakakên ing tiyang.