[...nahipun,] saha rumaos botên kaconggah anglampahi, nanging sarèhning sampun botên sagêd mingkuh, dados wontênipun namung sêndika, sarêng kacobi, saking pangraosipun ingkang sami amirêngakên, pamaosipun kudbahkutbah (dan di tempat lain). swaranipun saya tambah sae, pakêcapanipun cêtha, punapa dene sarêng pamaosipun kudbah wau, sarampungipun lajêng dipun maknani pisan, sadaya ingkang mirêngakên ngantos botên gadhah rumaos bilih sawêg Jumuwahan wontên salêbêting masjid, rumaosipun kados angadhêp wontên pangayunanipun Ingkang Maha Sukci, mila sabên-sabên ingkang maos kutbah prasasat dipun wajibakên dhatêng Bagus Burham wau, para tiyang ingkang sami Jumuwahan dhatêng masjid, paribasan kirang papan langkung tiyang, saking kathahipun ngantos ambalabar dhatêng palataran.