nayub lan sanak-sanaknya | kang para upêsir kabèh | kumêndhan sigra mundur | saking ngarsanirèng narpati | wus mêdal sing jro pura | sigra dènnya muwus | kumêndhan mring Pringgalaya | yèn sang nata nayub nèng bangsal pangapit | inggih ing dintên benjang ||