Lah iku sajatining kabungahaning nyawa, kang kawawa urip ana ing alam kaswargan, sadhengah manusa kang ditrêsnani, mêsthi iya ana ing kono, ora ana siji bae kang kaliwatan, mungguh kaananing pangrasa ing alaming nyawa kang sajati mau mangkene: kang dhisik rumôngsa kabêgjan kang luwih dening gêdhe, tumuli bisa tatêmon lan nunggal karo samubarang kang ditrêsnani.