Mirêng dhawuh pangandikanipun sang nata ingkang makatên wau, kyana patih saklangkung kagèt, ewasamantên inggih botên badhe suwala sarta inggih badhe nyêndikani. Sang putri lajêng kairit dening kyana patih mêdal saking karaton dhatêng pasisiring sagantên. Sanadyan kyana patih ing batos botên pitados bilih sang putri anggadhahi dosa, ananging saking awrating dhawah pangandikanipun sang nata, amila inggih badhe dipun lêksanani, amargi manawi dhawuhing nata wau botên dipun tindakakên, sampun tamtu ing têmbe jangganipun piyambak ingkang dados gêntosipun. Sarêng lampahipun wau sampun dumugi ing pasisir sagantên, kyana patih enggal anarik pêdhangipun sumêdya amrêjaya dhatêng sang putri, baya karsaning Pangeran ingkang Kuwasa, pêdhang ingkang dipun cêpêngi kyana patih wau ujug-ujug lajêng dhawah tanpa karana. Ingkang makatên wau ngantos rambah kaping tiga, sabên kyana patih badhe namakakên pêdhangipun dhatêng sang putri, dumadakan lajêng dhawah ing siti. Ingkang punika kyana patih