Akèh papan utawa kuil kang disajikaké kanggo Apollo ing Yunani lan jajahan Yunani. Dhèwéké nuduhaké panyebaran kultus Apollo lan èvolusi arsitèktur Yunani, kang biasané didhasaraké ing bentuk lan pètungan. Sawetara candhi paling wiwitan, utamané ing Krèta, uga tatanan Yunani. Katon manawa candhi pèripteral pisanan minangka struktur kayu persegi. Èlemen kayu kang bèda dianggep ghaib, lan bentuk kasebut disimpen ing unsur marmer utawa watu ing kuil Doric. Wong Yunani nggunakaké jinis standhar amarga padha precaya manawa jagad iku reroncen wujud khas kang bisa diwakili kanthi sawetara kedadèyan. Kuil kasebut kudu kanonik, lan arsitèk nyoba nggayuh kasampurnan èstètik iki. Wiwit kaping wiwitan ana aturan tartamtu kang ketat diamati ing bangunan peripteral lan prostyle. Bangunan sepisanan dibangun kanthi sempit supaya bisa nahan atap, lan nalika dimènsi diganti sawetara hubungan petungan dadi prelu supaya bisa tetep wujud asli. Iki bisa uga duwé teori Pythagoras, kang precaya manawa ing mburi katon prekara ana prinsip matematika permanen. Pesenan Doric didominasi sajroné abad kaping 6 lan abad 5, nanging ana prekara pètungan babagan posisi triglis, kang ora bisa dirampungaké tanpa ngganti wujud asliné. Parèntah kasebut mèh ditolak amarga tatanan Ionik, nanging kutha krajan Ionik uga nyebabaké prekara kang ora bisa disèlèhaké ing pojok kuil. Loro pesenan kasebut ditolak kanggo tatanan Korinta kanthi bertahap sajroné jaman Hellenistik lan ing Roma.