Prabu Tristan ngandika malih: Hèrtoh, ganjaran ingkang paduka dhawuhakên punika menginakên sangêt. Sayaktosipun namung satriya ingkang bèr ing kawanèn ingkang sagêd adamêl wilujêng tuwin santosaning nagari. Sayaktosipun kula kêpengin sangêt amêjahi ditya ingkang jail pambêkanipun punika. Sanajan saupami wontên tiyang ingkang badhe nyukakakên sadaya pamêdaling êmas ing Milan nanging angalang-alangi anggèn kula badhe ananggulangi ditya punika, saèstu botên badhe wande sêdya kula wau.