buruhan. Awit kaya-kaya, nagara kuwi anggêre murah pangan, wong-wonge nèk ditari dikon nyambut gawe, sing akèh-akèh wangsulane iya tansah: mangke rumiyin. Sanadyan anaa sing gêlêm, nyambute gawe iya jag-jog, ora bisa ajêg. Yèn nyambutgawe sadina wis bisa olèh f 1.- upamane, esuke iya ora gêlêm nyambut gawe, awit turahane dhuwit wingi isih cukup kanggo mangan sadinane manèh, jalaran saka iku banjur ora akèh wong sing butuh nyang pagawean. Ing sarèhning cacahe wong sing gêlêm nyambut gawe kurang, wis mêsthi ta yèn bayaraning buruhan iya banjur mundhak. Rak iya mêngkono, ta, Ma.