Populasi spèsiès akeh-akehé (udakara 80%) ing Nurwègen lan Èslan. Nalika taun 2000-an populasi spèsiès iki dilaporaké mudhun. Wiwit 2003, saben tauné upaya kanggo ngawinaké spèsiès iki ora kasil, nanging ing wates lor prosès kawiné bisa ditindakaké. Klompok spèsiès kang gedhé dhéwé ing Nurwègen bisa ditemoni ing Røst. Nanging ing papan iku populasi Puffin Atlantik mudhun saka 1.500.000 pasang (taun 1979) dadi 289.000 pasang (taun 2005), saliyané iku ing 9 taun ora neteské anakan. Akèh-akèhé klompok spèsiès ing Nurwègen mudhun, kaya ta ing Runde, lan klompok spèsiès liyané uga ora diawasi. Gungung spèsiès ing pasisir kidul segara Barents. Cacah munggahé iku padha marang cacah mudhuné ing Nurwègen (kira-kira 33%). Ing lapuran taun 2015, populasi spèsiès iki mudhun ing Grunlan lan Kapuloan Pharur (Dhènèmarken). Dilapuraké menawa ing taun 1969-2000 gunggung populasiné munggah ing Inggris, lan ing Segara Lor populasiné bisa dianggep tetep amarga anané tambahan populasi sawisé mudhuné populasi ing mangsa salju.Ing Pulo Fair gunggung populasiné mudhun saka 20.200 ing taun 1986 mudhun dadi 10.700 ing taun 2012. Kadadéan iku disebabaké déning Puffin Atlantik kang ora bisa ngembang saka anak-anak dadi déwasa. Spèsiès déwasa bisa urip nganti umur 27 taun, nanging kaasilan panaliten, upaya kawin, lan gunggung iwak kanggo pakan samsaya mudhun. Populasi spèsiès ing laladan Amérikah Lor iki étungané ora mesti, mliginé ing pulo Great. Ing taun 1979 lan 1994 populasiné munggah, nanging bisa duwé potènsi mudhun. Ing laladan pasisir Maine nganakaké proyèk restorasi, lan pungkasané proyèk iki kasil.