Petruk : Ora ngono, karêpku mung ngarani, yèn ing Surakarta kuwi wong-wonge isih nindakake basa lan tatakrama sing dêlês durung kêmomoran, kuwi wis ora kêna kok selaki manèh. Mara titènana bae, ana ing ngêndi bae yèn kowe kêpêthuk wong sing basane alus, luwês, gandês, kèwês, tur ngèsès, lan tatakramane lêmês, mêmês, sêdhêp, sing akèh-akèh iya mêsthi wong Surakarta. Ewadene nèk aku kabênêr lêlungan, kadhangkala ana sing sok ngarani aku ki wong Sala, sanajan ta Sala pinggir.