1 Amarga karepku, supaya kowé padha sumurup, sapira gedhéné kangèlanku kang dakalami kanggo kowé lan para wong kang ana ing Laodikia, lan iya kanggo sapa baé kang durung tau ngreti marang pribadiku, 2 supaya padha kalipur atiné, lan padha manunggal sajroning katresnan, satemah bisa nggayuh aji sarta kayakinaning pangertèn apadéné nyumurupi kekerané Allah yaiku Kristus, 3 sabab ana ing Panjenengané sumimpen sakèhing ajiné kawicaksanan lan kawruh. 4 Bab iki dakwedharaké marang kowé, supaya aja nganti ana wong kang mbebujuk kowé nganggo pitembungan kang éndah. 5 Sabab sanadyan aku dhéwé ora ana ing satengahmu, nanging ana ing sajroné roh aku lan kowé padha tetunggalan, lan aku rumangsa bungah nyumurupi uripmu kang tumata lan pracayamu kang santosa ana ing Kristus. 6 Kowé wis padha nampani Kristus Yésus, Gusti kita, mulané uripmu tetepa ana ing Panjenengané. 7 Padha dinganti ngoyod ana ing Panjenengané lan kabanguna lelandhesan Panjenengané, saya wuwuha santosaning pracayamu, kayadéné kang wis kawulangaké marang kowé lan atimu kebak panuwun. 8 Diprayitna, aja nganti ana kang nawan kowé nganggo ngèlmu filsafaté kang ngayawara lan manut piwulang turun-temurun lan roh-rohing jagat, kang ora manut marang Kristus. 9 Sabab ana ing Panjenengané iku, sawetahé kasampurnaning kaallahané Allah dedalem ana ing sarirané, 10 lan kowé wis padha kapenuhan ana ing Panjenengané, kang jumeneng mustakané sarupaning pamaréntah lan pangwasa. 11 Ana ing Panjenengané anggonmu padha katetakan, dudu tetak kang katindakaké déning manungsa, nanging sarana supité Kristus kang awujud pangrucating badan kang dosa, 12 marga ana ing Panjenengané kowé padha ndhèrèk kakubur sarana baptis, lan ana ing Panjenengane ndhèrèk katangèkaké uga lantaran pracayamu marang pakaryané kwasaning Allah, kang wis mungokaké Panjenengané saka antarané wong mati. 13 Mangkono uga kowé, sanadyan ing mauné kowé padha mati déning panerakmu lan ora tetak sacara lair, wis diuripaké déning Allah bareng karo Panjenengané, yaiku sawisé Panjenengané ngapura sakèhing panerak kita, 14 sarana mbatalaké layang pratandha utang, kang adhedhasar katemtuan-katemtuaning angger-angger kang ndakwa lan ngancam marang kita. Déné iku wis kalebur sarana kapaku ana ing kayu salib. 15 Panjenengané wis mblèjèdi para pamaréntah lan para pangwasa sarta padha kadadèkaké tontonan umum, ana ing arak-arakan kaunggulané. 16 Marga kang mangkono, aja nganti ana wong kang ngadili kowé bab mangan lan ngombé, utawa bab dina riyaya, sasi anyar lan dina Sabat. 17 Sabab iku kabèh mung dadi wewayangané apa kang bakal kelakon, déné wujudé yaiku Kristus. 18 Aja nganti kaunggulanmu iku diwurungaké déning wong kang katoné andhap-asor lan ngibadah marang malaékat, sarta manèh ngegung-egungaké wangsit bab kaanan kang ora katon, apadéné