watu iku bahan, satekane panggonan dipapanake makaping-kaping ora mung pisan manggonomah dhines. Mengkono uga aku Ian kulawargaku, anak Toro karo si¬sihanku ibune bocah-bocah.Nalika semana aku lagi bae teka dhog saka Jakarta dhines urusan gaweyan. Ibune ora lapuran kahanane bocah-bocah nanging gita-gita ngandhakake kanthi emosi menawa omahe mentas dikrutuki watu.Kasus omah dikrutuki watu iku makaping-kaping ora mung pisan pindho. Luwih-luwih yen mbeneri aku ora ana ngomah. Nanging merga ibu¬ne karo bocah-bocah wis dakwenehi pangerten karo meneh padha mbuktekake dhewe menawa ora ana ujude, mula suwe-suwe wani ilang wedine. Yen pas keprungu ana gangguan kabeh padha nglumpuk dadi siji njur berdoa bareng-bareng dipimpin ibune bocah-bocah.Sepisan aku mrangguli gangguan swara tanpa rupa iku yaiku nalika aku sakulawarga lagi bebarengan makam malam. Durung nganti ilang swarane krikil ngglindhing ana ndhuwur seng payon omah (payone seng dudu gendheng), aku wis brabat nyandhang lampu senter mbukak lawang mlayu metu. Payon omah lan sakiwa tengene karo ancer-ancer pernah tibaning watu daksoroti lampu karo dakjinggleng pandheng. Omah dakubengi bola-bali nganti kesel tetep ora ana tandha-tandha kang bisa kanggo ngudhari swara misterius iku. Anane sawise kedadeyan ing wengi iku gangguan swara tanpa rupa ilang musna sanalika tanpa ninggal tandha lan tilas sithitik-sithika.Telung sasi saka kedadeyan iku, aku rumangsa anggonku nindakake kuwajiban luwih mantep semono uga kahanan kulawargaku katon teteg. Kaya adat perkulinanku saben bengi dakperlokake sembahyang nyuwun kewilujengan tumrap kabeh kulawargaku lan gancar lancaring pegaweyan.Ing sawijining wengi nalika aku lagi sembahyang githokku mengkorok rumangsa ana glibeting uwong luwih saka siji ana mburiku. Wulu githokku nganti njegrik padha ngadeg. Merga rasane cedhak banget ana mburiku kepeksa aku noleh memburi kepingin ngerti sisihanku apa bocah-bocah kang nusul. Bareng cetha ora ana sapa-sapa aku nginguk ranjang peturonku, ibune bocah-bocah isih angler anggone ngaso. Anakku Eko lan Wiwit isih padha turu ana kamar liya. Cetha yen dudu kula-wargaku aku bali mapan ngrampungake anggonku sembahyang nganti tutug. Esuke aku ora crita karo ibune bocah-bocah nanging aku wiwit nggolek sisih melik sejarah pembangunane kantor lan perumahan klebu mula bukane asal usul lemahe sadurunge dibangun kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor. Nanging umume kanca-kanca kantor ora ana sing ngerti, para senior kang luwih tuwa wis pensiun tur akeh kang wis kapundhut