Sadhèrèk, sasumêrêp kula, kabudayan têtilaranipun para lêluhur kita ing tanah Jawi, punika ingkang nama lêstari, prasasat tanpa rubeda dhumawahipun ing kita, namung yêyasan garapanipun kônca kêmasan, sanès-sanèsipun botên makatên, kados ta upaminipun pangruktining prunggu ingkang nalika jaman samantên sampun awig sangêt, punika dumugining kita sampun namung kantun iyasa gamêlan kemawon, bab ukir-ukiran sela ingkang sapunika taksih wontên, katingal sakalangkung ngebat-ebati awigipun, salinggaripun kraton Majapait sirna babarpisan. Kawontênanipun ringgit wacucal ingkang kacariyos sêpuh sangêt, punika sajatosipun taksih kirang pasaksèn ingkang gumathok. Bab punika kula sigêg samantên kemawon, wêktu punika kula namung parlu ngatingalakên bingahing manah kula dene wontên ada ngwontênakên panggiyaran punika, jalaran lajêng sagêd nandhing dêdamêlan kina lan samangke, sanajan namung saking tanah kajawèn kemawon.