Ing antawisipun tiyang ingkang nyobi ngatur pamaréntahan nalika Sang Raja boten saged, rayinipun Sang Raja, Louis I saking Orléans lan prunanipun (keponakan) Jean I saking Burgundia. Mungsuhan Orléans kaliyan Burgundia dumugi titik krisis nalika sang pemimpin dipunpejahi nalika taun 1407. Sengitinipun sansaya inggil lan masa perang sedhèrèk kadadosan. Ingkang njurung pungkasan sang Adipati punika kondhang minangka Armagnac. Henry V saking Inggris mendhet untung saking masalah ing sajeroning karajan lajeng nyerang pasisir "barat laut" Perancis . Piyambakipun ngirim gaman perang dhateng Agincourt. Kathahipun sedaya génerasi pemimpin militèr pejah utawi dipunsandra satunggal dinten. Jean I ingkang boten naté ajrih punika taksih mungsuhi kulawarga karajan lan Armagnacs tansah nétral amargi Henry V saged naklukaken kutha-kutha ing lèr Perancis. Sapérangan ageng kalih welas laré-laré Isabeau boten saged tahan gesang dumugi ageng. Boten dangu saking punika laré ingkang kaping gangsal lan pungkasan dipunparingi gelar dauphin minangka pewaris tahta karajan, 16 taun Charles VII saking Perancis lajeng ngawontenaken "negosiasi" kaliyan Jean sans Peur nalika taun 1419. Pejabat rumah tangga dauphin mejahi Jean nalika pepanggihan wonten ing satunggaling kreteg ing ngandhaping "perlindungan" Charles .