Kawontênanipun têtiyang wolulas, sasampunipun mandhap saking baita lajêng sami numpak tigang sêkoci wau, manggihipun dharatan namung tigang dintên. Punapa malih kala samantên botên wontên alun babar pisan. Dados anggèning nandhang bêbaya wontên sagantên wau, botên sangsara sangêt-sangêt. Têtiyang wolulas wau, sami anggadhahi pangajêng-ajêng, bilih sêkoci ingkang nomêr sakawan, inggih punika sêkoci ingkang dipun tumpaki Kleton sakancanipun, tamtu badhe angsal pitulungan, dening botên kenging botên tamtu ingupadosan anurut gisiking sagantên. Ing sarèhning sadaya dêdamêl, tuwin sanjata latu dalah obat samimisipun, kala samankênsamantên. sami dipun usungi dhatêng sêkoci ingkang dipun tumpaki Lod Tènington, amila para têtiyangipun ing ngriku inggih sami sagêd angrêksa gêsangipun, punapadene sagêd ambêbêdhag kalihan sasêkecanipun.