Salajêngipun ing dintên punika Abdul sumêrêp, bilih tiyang nêm ingkang sami numpak kapal wau lampahipun tansah tut wingking, botên anêbihi lan ugi botên anyakêti. Manawi Tarsan sakônca wau kadhangkala kèndêl ngaso, têtiyang nêm punika botên lajêng nyakêt, nanging inggih lajêng tumut kèndêl ngaso wontên ing katêbihan.