duwe dhuwit, mas, lungaa bae ngêmprit. Hara, dadi ing jaman saiki kiyi: dhuwit, sing prêlu êmbahning prêlu. Apamanèh yèn manggon ing kutha gêdhe, kuwi luwih-luwih anggone kudu golèk dhuwit, supaya bisa diuwongake ing sapadhaning umat. Carane golèk dhuwit mau, ana sing nganti paribasane: sadulur kolur, sanak enak, têgêse: sêdulur tinggal sêdulur, sanak tinggal sanak, nèk pancèn kêna dikêlèti, iya kêlètana. Mulane nèk ing jaman saiki, dicara jaman kuna, apa-apa mung dililahi tangala bae, kaya ta pangandikane rama mau kae, dhuwit sing disumbangake kudu dianggêp dhuwit ilang, aja pisan-pisan ngarêp-arêp baline, we, hla, wong kaya ngono kuwi nèk jaman saiki, wusanane bisa kalakon têkênan nyangking bathok têmênan.