Manusa ingkang sampun pêjah, ingkang nêdya gêsang malih prasasat tiyang ingkang kasatan, kapengin ngombe toya sagantên, môngka toya satètès ingkang kaombe saking sagantên ingkang mawi wisa punika, sampun mêsthi botên anyirnakakên ngêlak, malah amêwahi ngorong. Ewasamantên kathah-kathahing manusa tansah botên kêndhat-kêndhat anggènipun ngombe, sabên-sabên inggih sêsambat ngêlak.