Carita Ramayana ing "Serat Rama" béda saka carita mawa irah-irahan kang padha anggitané Walmiki kang ingaran carita Ramayana kang mulabuka (orisinil). Minangka gubahan, "Serat Rama" iku karya kang sumberé saka babon Ramayana kang tuwa dhéwé ing Indonésia, ya iku "Kakawin Ramayana", kang tinulis ing basa Jawa Kuna mawa wujud kekawin. "Kakawin Ramayana" sumberé dudu saka carita Ramayana anggitané Walmiki, nanging saka "Ravanavadha" anggitané Bhatti saka Indhu. Ing "Kakawin Ramayana" saha balèt Ramayana Prambanan ora ana "kāṇḍa" (bab) kang kapisan, Balakāṇḍa, lan kang kapitu, Uttarakāṇḍa. Mula, caritané rampung sawisé Sinta ngambah geni saperlu nélakaké yèn dhèwèké iku suci. Purbacaraka wènèh panemu manawa "Kakawin Ramayana" inganggit sawisé Candhi Prambanan kayasa amarga kang nulis anggoné nulis ngangen-angen pacandhèn Siwah ing sangarepé. 