Banisrail anggènipun sami wontên sangandhaping rêdi Sina laminipun mèh sataun. Kacariyos ing satunggal dintên tugu mega muluk saking dalêm pasucian. Banisrail lajêng samêkta badhé bidhalan sarta sami abingah-bingah. Panyananipun énggal badhé dumugi ing tanah ingkang sinêdya ing lampah, ananging kathah pangkalanipun. Sawêg angsal lampahan tigang dintên kémawon sami kalêson, wondéné tiyang rucah sami kapéngin ulam, sami nangis lan sambat-sambat: "Sapa kang takjaluki iwak iki, luhung dhèk ana ing Mêsir aku mangan iwak, timun, sêmôngka, kucai, brambang, bawang lan sapanunggalané tanpa tuku. Ing saiki ora ana manèh kang takpangan kaja-[116]ba man iku."