Ing palataran sangajênging pasanggrahanipun Prabu Artur sampun bineberan babut tuwin sutra-sutra wêdalan ing Nicea, tumumpang ing sanginggiling pasukêtan. Balung-balunging bôngsa kramat inggih sampun kawêdalakên saking ing lêmantun panggenan nyimpên barang-barang ingkang malati wau, kadèlèh wontên ing babut, dipun jagi dening Sang Walewein, Griflet saha Sang Keye. Ing sacêlaking barang-barang ingkang amalati kacawisan latu agêng kangge ambêsmi tosan, ingkang kala samantên sampun mêngangah kados wongwa. Sasampunipun mêmuji dhatêng Ingkang Maha Kawasa, sang pramèswari lajêng angrucat kalung tuwin gêlang ingkang awis sangêt rêginipun punika, awit kajawi saking êmas, agêm-agêman punika sami tinarètès ing sêsotya adi. Nuntên kaparingakên dhatêng kere-kere ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriku. Makatên ugi agêm-agêmanipun mêkêna, mantêl, sêpatu, tuwin sanès-sanèsipun inggih dipun rucati, kaparingakên dhatêng kere-kere wau, namung kantun angagêm agêm-agêman rangkêpan ingkang tanpa lêngênan. Sasampunipun makatên lajêng anyakêti papan palênggahanipun