ungkuran mungguh.15. Wayang tuwin gunungane sami, tumancep gadebog, kabeh iku dadi pesemone, kang gunungan urip ing donyeki, saisine sami, dene keliripun.16. Kang minongka jagad swasaneki, wondene balencong, yeku ingkang kinarya suryane, amadangi ing jagad puniki, gadeboge bumi, ringgit kang pinanggung.17. Ugi simpingan ing kanan kering, pan dadya pasemon, pra manungsa kala maksih aneng, alam duryat durung mobah-mosih, lir wayang cumawis, nengga kanggenipun.18. Kinarsaken ing sawanci-wanci, kalane yen kanggo, kari njupuk kang