Komunitas Negeri Poci mboten éwah saking kawontenanipun sastrawan angkatan 1966, Piek Ardijanto Soeprijadi, ingkang nailka dasawarsa 1970-an sampun misuwur minangka panggurit, ingkang pakaryanipun kamot wonten sawenèh ariwarta lan kalawarta nasional. Kajawi nyerat geguritan, Piek ugi nyerat artikel sastra mliginipun babagan geguritan para panggurit nèm. Rumaos pikantuk pangalembana saking panggurit sepuh, Adri Darmadji, Kurniawan Junaedhie lan rencang-rencangipun sansaya sumangat. Saking sesambetan miyos seratan punika, para panggurit nèm pungkasanipun kasil ngawontenaken sesambetan pribadi miyos patemon kaliyan Piek Ardijanto. Wonten sesambetan punika, Piek langkung dipunanggep minangka guru ingkang maringi arahan dhumateng para panggurit nèm. Para panggurit punika, asring mertamu wonten griyanipun Piek ing Kutha Tegal, saperlu silaturahmi lan ngangsu kawruh babagan geguritan. Saking asringipun patemon punika, lajeng tuwuh pamikiran ngadegaken Komunitas Negeri Poci, kanthi mbabaraken kempalan geguritan jejudhul "Dari Negeri Poci", ngandhut geguritanipun 12 panggurit, taun 1993.