Umpak-umpak ing situs mantingan piyambak ukuranipun ageng-ageng kalebet ugi bilah kayu ingkang dados sangganipun. Ing kirang langkung satunggal mèter saking umpak lan lapir reca kasebat ugi kapanggih reca nandi ingkang sampun boten jangkep malih. Pérangan reca nandi kasebat namung kantun pérangan weteng lan sikil ngajengipun kemawon ingkang taksih katingal cetha. Manawi dipuntingali saking jinising reca ingkang wonten, mila saged dipunpadosi dudutan bilih situs mantingan punika kala rumiyin inggih dipun-ginakaken kanggé papan ngibadah umat hindhu, kados ugi candhi gunung wukir ingkang mapan ing laladan boten tebih saking mantingan, ingkang ugi kagolong jinis candhi agama Hindhu. Kanthi kapanggih Candhi mantingan utawi saged dipunsebat situs mantingan punika, mila prakawis punika saged dados tandha kiyat lan wiyaripun panguasaning Dinasti Sanjaya nalika jaman samanten. Lan ugi kanthi punika ugi mratandhakaken bilih agama Hindhu ugi sampun ngrembaka ing masarakat wewengkon désa Mantingan.