agêng malaisê dèrèng wontên lamuk-lamukipun badhe mêndha, nanging malah katingal saya andadra, dayanipun ngantos amêpêsakên dhatêng manah, rahayunipun ing samangke upami tiyang badhe kêkesahan makatên, pirantosipun sampun sarwa samapta, dados radi ènthèng sawatawis dhatêng manah tur sagêd prigêl panindakipun, liripun, sadhengah tiyang sampun sami gadhah gêgolongan (pakêmpalan) tumrapipun para putra santana gumolong wontên Narpawandawa, dene tumrapipun para abdi dalêm gumolong wontên Pangrèh Praja Bon (P.P.B.) Trêsna Praja, Garap Bon (G.B.S.) tuwin sanès-sanèsipun, ing ngriku para warga sami sagêd anglairakên saraosing panggalih, bab anggènipun nêdya andhèrèk mêmayu hayuning praja, kayakinan kula piyambak, sampun malih têtiyang kathah botêna saya agêng dayanipun, cacak tiyang satunggal, kalih tiga sakawan kemawon, ugêr gumêlêng ciptanipun, tamtu gadhah daya, amila sampun sami kêmba pangrekadayanipun, kanthi santosa lan waspada, tumrapipun pangrèh Narpawandawa kula sampun ngalêmbana anggèning cekat-cèkêlcekat-cèkêt. lajêng tumandang ing damêl, ngaturakên pamrayogi dhatêng nagari kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun katitimangsan kaping 31 Januari 1935 ôngka 11/477 (kawrat ing organ ôngka 3) malah pamirêng kula botên namung kèndêl samantên kemawon, ugi lajêng caos unjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, sanadyan sampun samantên pangrekadayanipun, ewadene mêksa taksih kaparêng angêmpali wontên ing parêpatan campuranipun para abdi dalêm (combinatie vergadering) nalika angrêmbag indhaking asilipun nagari, nanging ingkang botên ngindhakakên sêsanggènipun para kawula dalêm, upaminipun, nyuda wêdaling arta waragad nagari, tuwin nagih walêdan pajêgipun para kabudidayan, ingkang dumunung nyambut, sarta ingkang botên dumunung