Nalika panjênênganipun Mr. R.T. Wôngsanagara bupati nayaka ing Surakarta taksih sinau wontên ing Bêtawi, wontên sadhèrèk têtiga saking Surakarta sowan ing dalêmipun, prêlu badhe ningali salah satunggiling selat ingkang sampun misuwur ing Bêtawi, lêstantun lajêng cobèn-cobèn kalihan sadhèrèk Bêtawi ingkang gadhah selat punika, nami Sabêni. Selat punika lugunipun kêdah ngantêm, ananging ing wêkdal punika dipun awisi angantêm, dados prasasat ical akalipun sapalih, ewadene sadhèrèk saking Surakarta punika botên wontên ingkang sagêd andhawahakên utawi angawonakên sadhèrèk Sabêni, malah sami dhawah piyambak. Sapintên kasagêdanipun sadhèrèk-sadhèrèk saking Surakarta kasêbut ing bab prakawis selat, kula botên sumêrêp, nanging tiyang ingkang purun dipun bên kalihan tiyang ingkang sampun kacêluk sagêd kados sadhèrèk Sabêni, tamtu sampun rumaos manawi kasagêdanipun sampun cêkap.