23. nanging wiwit Sinta Gara Kasih | Rêbonipun tampining pangluwar | kang takon katon èsême | ki tamu têka rikuh | wau mula kula tuturi | yèn seje lan wong kathah | Ki Wisma angrapu | inggih kakang kula nular | ing ngèlminta kula badhe atêtèki | malar dados wasiyat ||