Ana wong wadon tuwa miskin duwe ingon-ingon babon siji, sabên dina ngêndhog siji-siji, ananging sing duwe ora marêm marang êndhog siji ing sadinane, babone banjur dijuju dilêmokake, ciptane ing sadina-dinane amasthi bisa ngêndhog loro utawa têtêlu, ananging babon mau amarga kinadukan pangan dadi lêmu bangêt, ora ngêndhog-ngêndhog manèh.