sapinggiring lèpèn Gangga kangge palenggaran sabên môngsa bêntèr, sarta lajêng anyuruhi para Pandhawa badhe kaajak bujana. Ing salêbêtipun ôndrawina, Duryudana katingal prayogi sangêt anggènipun among tamu, nanging Bima kasêgah dening têtêdhan ingkang sampun kadekekan wisa dening Duryudana piyambak, saparipurnaning anggènipun sami bujana, para rajaputra sami siram ing lèpèn, dene Bima wiwit karaos dayaning wisa, lajêng anjungkêp ing siti. Ing nalika para kadangipun sami lêrêm wontên ing suyasa adi wau, Duryudana ngantuni, sarta nalika Bima dhawah kalêngêr, enggal katangsulan ing oyoding kêkajêngan, lajêng kacêmplungakên ing lèpèn, Bima silêm, ngantos dumugi karatonipun taksaka raja, ingkang asêsilih Prabu Naga, mila lajêng kacakot, wisaning naga kawawa anyabarakên wisaning têtuwuhan ingkang kadèkèk ing têtêdhan, mila Bima lajêng èngêt, oyod ingkang ambalêbêd ing sariranipun kinirigakên rantas sadaya, sarta mrawasa sawêr wau, ingkang lajêng sêsambat dhatêng ratunipun Prabu Wasuki. Ing antawisipun para taksaka raja, wontên satunggal lêluhuripun Bima saking kang ibu. Saking panyuwuning