[...laran] kita gêsang kasinungan kêkajêngan ingkang watakipun mulur, liripun upami namung bêtah tilêm ingkang pancènipun sagêd saênggèn-ênggènipun, wusana kêkajênganipun ngajak tilêm sagêda tansah wontên ing griya sae, ing ngriku lajêng tuwuh pikajênganing manusa damêl griya winangun mawarni-warni, makatên sapiturutipun bab anggènipun badhe nyandhang, nêdha, sahwad. Kêkajêngan makatên punika ugêr absah inggih botên dados punapa, kawontênanipun sae kemawon. Ingkang dipun wastani tindak botên absah punika sadaya lampah ingkang awon, upaminipun: nyolong, ngrêbat, ngapusi, tumindak langkung samêsthi, sapiturutipun. Gusti Allah anitahakên kita wontên ing ngalam donya, angèngingakên kemawon suka-suka, nanging ugêr tansah èngêt sarta manêmbah ing Gusti, ngantos benjing dumugi wusananipun kaparêng nunggil wontên ing swarga mulya lan Pangeran. Tiyang supados botên lêpat kaèngêtan sarta panêmbahipun dhatêng Pangeran kêdah puruhita rumiyin kawruh ngèlmi kasampurnan.