Tuwan S. Miharja, panjurung panjênêngan botên kapacak, amargi namung nyariyosakên kawontênanipun tiyang satunggal. Bab pakabaran sampun kasèp. Dene bab kaparêng panjênêngan badhe dados lêngganan Kajawèn, prayogi lajêng ngintunana arta rêginipun rumiyin.