Kaping sanga. Minangka panutuping karangan punika pêrlu kula pratelakakên manawi pasinaon babad ugi sagêd dados sarananipun anyumêrêpi tatacaranipun anggènipun bangsa kula sami gêsang bêbrayan. Kathah tatacara-tatacara ingkang isi piwulang utawi gedachte ingkang inggil-inggil, ingkang samangke sêmunipun botên patos dipun manah, lajêng wontênipun namung mêstani barang kina, kabêkta saking botên sumêrêp isènipun. Nanging lajêng niru barang-barang saking ngamônca ingkang ugi dèrèng dipun sumêrêpi isènipun, wontên ing ngriku tuna dungkapipun lampah lajêng nuwuhakên kawontênan ingkang kirang prayogi. Nitik andharan ing nginggil wau sampun cêtha paedahipun tiyang nyinau babad, awit kenging dados sarana nuntun dhatêng lampahing cipta, rasa karsanipun lare utawi para mudha, ingkang atêgês manggulawênthah [mang...]