Ingkang angsal biji sae manawi lampahipun lêmpêng, sampun têmtu lajêng sagêd nuju dhatêng gapura, salajêngipun ambrobos lan nuntên mêdal ing kalangan sawingkinging gapura, ing sangajêngipun para tamu-tamu ingkang sawêg lênggahan. Makatên ugi juru nimbang lajêng ngrampungi awon saenipun, ingkang angsal pangalêmbana buntuting lêmbu lajêng dipun kanthil-kanthili kacu, ingkang ragi ambaludag kacunipun sutra, plangi sasaminipun, punika sadaya dados tanggêlanipun ingkang atur-atur (gadhah damêl), pramila bab sêsêgah ugi kagolong dados tanggêlanipun.