Dhuh, Ilya, aja pisan andadèkake gêlaning pikirmu, aku ora bisa mituruti kang dadi parentahmu, sabab gorokaku garing, lan lambeku kêkancing ing gêtih garing. Kowe wis nibakake panah kang ngênani mripatku kang sisih têngên, panah mau têmbus ing kupingku kang sisih kiwa. Tumêkane saiki tatune isih mênga lan gêtihe uga isih têrus mili. Mulane suwuna anggur nyang sang prabu dhisik. Ing mêngko yèn aku wis ngombe anggur kuwi mau, kiraku tatuku bisa mari lan cangkêmku bisa mênga manèh, lan ingkono mêngko aku wis mêsthi bisa ngêrik kaya rasêksa, ngakak kaya naga, lan anggêrêng kaya sato galak, kang bisa agawe lêganing panggalihe sang prabu sarta para tamune kabèh.