Mênggah prakawis tangguhing dhuwung punika kula botên sagêd ngaturi katrangan ingkang cêtha, amargi prakawis tangguh wau saking pamanggih kula manut panggenanipun ingkang damêl, môngka pamirêng kula para êmpu ingkang sami damêl dhuwung punika kathah sangêt. Dados bab tangguh wau kenging kawastanan tanpa watês. Dene sagêdipun mastani dhatêng satunggil-satunggiling tangguh, punika namung nitèni dhatêng wujuding dhuwung, ingkang dipun titèni sanès wujud kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil wau (wujud dhapur), nanging ciri-cirinipun awit satunggil-tunggiling êmpu anggènipun damêl dhuwung mawi ciri piyambak-piyambak, môngka kula matur prasaja dhatêng ciri-ciri wau taksih kathah kakilapanipun, pramila ing ngandhap punika kula ngaturakên nami-nami tangguhing dhuwung ingkang sampun misuwur ing akathah, tuwin ingkang kula sumêrêpi, inggih punika: 1. Tangguh Pêjajaran. 2. Tangguh Majapait. 3. Tangguh