Rêmbag ingkang kula aturakên ing nginggil punika manawi namung kawawas sakêdhèp netra kados namung sakêdhik paedahipun, awit sampun wola-wali karêmbag wontên ing pasamuwan utawi ing kalawarti-kalawarti, ananging manawi kula sadaya sami purun nyumêrapi kawontênan ingkang nyata, atur kula ing nginggil wau taksih pêrlu sangêt dados panggalihanipun para panggulawênthah tuwin para tiyang sêpuh. Kula namung badhe ngaturakên tuladha satunggal, kula manah sampun cêkap kangge buktèkakên pêrlunipun bab punika.