Tumrap ing bôngsa Jawi nyapih lare punika kalêbêt pandamêl ingkang dipun lampahi kanthi tatacara ingkang kikrik sangêt, malah trêkadhang botên cêkap dipun lampahi ing biyung piyambak, kêpêksa mawi pitulunganipun tiyang sanès, manawi taksih gadhah êmbah (êmbahing lare ingkang dipun sapih), ingkang nyapih inggih êmbahipun, dene manawi botên gadhah, inggih mêndhêt tiyang sanès, ingkang sampun sêpuh umur-umuranipun.