ilenipun, yekti mambeg kang toya, tan wurung bedhahe nuli, sirna larut salajere ilang, mangkana ngaurip samya, away kumed ing wong miskin, kumed ing pandhita aja, dinukan dening Ywang Widi, ing akir tan prayogi, nemu cilaka tan wurung, mungguh kang para dewa, kang linewihken