Prayoga wong kang bisa mangan enak lan turu kapenak, nanging ala bangêt wong kang mangan turu. Pangan karasa enak iku ora saka laranging rêgane, akèhing bumbune, utawa aènging pangolahe, lan kèhe kang lumêbu ing wadhuk. Nanging jalaran ora kurang sarine kang mathuk marang butuhing raga lan kabênêran mêthuk karo luwening wadhuk. Wong duwe luwe marga sari isining awake kalong mêtu dening kangelan anyambutgawe. Sari kang mêtu iku jogana sarana pangan, yaiku kang rupa banyu, bôngsa sarkara (gula), garêm (uyah), lênga, lan kang diarani eiwit ing basa Walônda. Ora mung mêrtega bae kang isi lênga, krambil, kacang sabangsane iya mawa lênga. Eiwit iku panganan bangsane putihing êndhog, kaya ta: daging, kèju. Nanging ora kurang [ku...]