Sadurungé madeg minangka Karajan sing mandhiri, Sundha minangka bawahan Tarumanagara. Raja Tarumanagara sing pungkasan, Sri Maharaja Linggawarman Atmahariwangsa Panunggalan Tirthabumi (mrintah mung sajroning tilung taun, 666-669 M), krama karo Déwi Glanggasari saka Indraprahasta. Saka Glanggasari, beliau kagungan putra loro, sing kaloroné putri. Déwi Mlanasih, putri sulung, krama karo Tarusbawa saka Sundha, déné sing kaloro, Sobaklanclana, palakrama karo Dapuntahyang Sri Janayasa, sing sabanjuré ngadegaké Karajan Sriwijaya. Sawisé Linggawarman séda, kakuwasan Tarumanagara tumurun marang mantuné, Tarusbawa. Bab iki nyebabaké panguasa Galuh, Wretiklandayun (612-702) mbrontak, nglepasaké dhiri saka Tarumanagara, sarta ngadegaké Galuh sing mandhiri. Saka pihak Tarumanagara dhéwé, Tarusbawa uga kepingin nerusaké Karajan Tarumanagara. Tarusbawa sabanjuré mindahaké kakuwasané menyang Sundha, déné Tarumanagara diowahi dadi bawahané. Beliau dinobataké minangka raja Sundha ing dina Radité Pon, 9 Suklapaksa, wulan Yista, taun 519 Saka (kira-kira 18 Mei 669 M). Sundha lan Galuh iki wewatesan karo tapel wates Karajané ya iku Kali Citarum (Sundha ing sisih kulon, Galuh ing siaih wétan).