botên sapintêna ngupadosipun kadunyan, punika kangge ngopèni raganipun, namung prêlu supados botên dhapur ngluluh raga utawi amilalu, ingkang wigatosipun dhapur kasêsa oncat saking raga. Awit ingatasing panjênênganipun, sampun oncat saking raga tinimbang kalihan dèrèng, punika sami kemawon, mila botên kasêsa oncat, inggih botên karakêt ing raga. Sintên ingkang kasêsa oncat, punika pratôndha botên mêdal margi kawicaksanan, sintên ingkang ajrih kangelan, punika pratôndha taksih kabônda ing trêsna raga, ajrih lan sisah dhatêng risaking raga. Inggih awit saking punika mila taksih ngopèni raganipun. Dene ingkang ngrosani ngupadosipun kadunyan, punika amargi tumrapipun tiyang ingkang sampun sampurna kawicaksananipun, bab ngopèni raga ingkang muhung sawatawis, kalihan ingkang kalayan sae-sae, punika sami [sa...]