Petruk : Rungokna, Rèng, tak banjurne caritaku anggone nonton ana ing Pasar Gambir. Dhèk anu aku durung kôndha nyang kowe, yèn sorene mêntas udan, kang anjalari papane Pasar Gambir rada sausap karo leleran, kang iku jalaran saka akèhing blêthokan, sandhalku wis malih rupa dadi sêpatu. Kajaba saka iku pangkatku saka omah, dak sêngaja ora mangan dhisik, awit aku kêpengin ngiras ana ing salah sawijining resturan. Kalane aku ana ing Pasar Walônda, kira-kira wis jam sêtêngah sanga, dadi wis mangsane nglêngani mêsinku kandhutan, ing môngka ing Pasar Walônda kono ora ana sing adol kang dadi karêmanaku, mulane bokne Si Kamprèt banjur tak cènèng dak ajak lunga saka kono, prêlu golèk resturan. Ora antara suwe aku banjur kapêksa tansah ngêlêgi idu bae, awit ambune sate wêdhus kang lagi dibakar, ngidid wis padha lumêbu ing pôncadriyaku. Mulane tanpa srônta manèh, aku kloron banjur bluwêng lumêbu ing resturan kang cadhak dhewe, sarta banjur enggal-engal nyinau taripe.