wis misuwur têmênan anggone bisa ngênomake uwong. Ya iku kayadene sing wis dikandhakake ing ngarêp, sarana mindhah klanjêring kêthèk mênyang badaning manusa. Dene nyobane mangkono-mangkono mau nalika taun 1920. Sing kanggo coban-coban wong wis umur 74 taun. Wong mau luwih dhisik dibêdhèl, pambêdhèle kurang luwih 40 mênit. Jalaran saka dibêdhèl mau, wong sing wis umur 74 taun mau, jarene tandang-tanduke, kacikatane lan kaprigêlane banjur padha karo uwong sing umur-umurane kurang luwih lagi 45 taun.Garèng: Wah, hla malah ukuman tumrape wong mau, sabab tôngga-tanggane mêsthine iya wis padha wêruh kabèh, yèn wong mau bakune wis thikluk-thikluk, kabèh-kabèh panyêbute mêsthi iya simbah. Nanging si simbah saiki rumasa kaya wong sing umur 45 taun, wong iya olèh sudan kok nganti 29 taun, têmtune rumasane iya bali kêmlancur manèh, sabanjure nuli kêpengin ... rabi manèh. Nanging anggêr niyate pêtengtang-pêtèntèng nêdya anglèncèri, sabên wong wadon pitakone: êmbah, tindak pundi, êmbah. Hara, apa ora bisa gawe kalêngêr kiyi ... Sêmar: Wiyah, kowe mono, sing mung kalêbu ing pikiranamu kuwi ora liya mung le arêp rabi manèh. Apa ing donya kuwi ora ana kanikmatan utawa kasênêngan liya-liyane manèh kajaba rabi. Nèk aku wis rumasa nikmat lan mupangat yèn sabên dinane bisa tanpa gothang anggonku nyêmbah marang Ingkang Kuwasa. 1 92 7Garèng: Wah, mula iya mathuk bangêt pangandikamu kuwi, ma, mula iya kudu mangkono kuwi pangandikane priyayi sing wis ... jêmpo. Nanging tumrape wong sing kaya aku kiyi, isih ngarah bangêt mênyang ganjaran lan bokbanawa bokmanawaiya saka gêdhening wêlasanaku. Yèn ana wong wadon sing durung omah-omah, kuwi atiku mung banjur wêlas thok bae, upama bisaa