tuwin ampak-ampak wau têmah andarbèni daya panggèndènging toya ingkang wontên swasana, ing ngriku lajêng mor sawujud pêtêng angêndhanu, ingkang ugi kawastanan mêndhung, sarêng kasabêt dening bantêring maruta sarta sêsumuking panas, sawarnining toya ingkang jêndhêl wau kawawa ambyar, lajêng dhawah ing siti, inggih punika ingkang dipun wastani jawah.