Gunêmmu iku mung nêdya arêp ambalondrongake. Rak wis lumrah ta gèr, wong tuwa iku awatak dhêmên anggunggung anake, awit sakabèhing rêkasane wong tuwa, iya mung ditanjakake mênyang anake, anggone biyung ngurang-ngurangi mangan, saha mrihatinake, supaya anake bisa mangan, anggone labuh ora nyandhang, saka kapengin nyandhangi anake, kaya mangkono sapanunggalane, dene ing batine, ora kêndhat mung nênuwun mênyang Pangeran, supaya anake sêgêr kuwarasan lan kapenaka uripe. (Badhe kasambêtan)