[...ipun] dhatêng kautamèn, upaminipun tansah kawawa mênggak krêntêging manahipun ingkang awon, wasana ngantos dados watêk (budi). Makatên wau srananipun kêdah tlatos sabar panggilutipun, botên beda kados caraning para siswa marsudi piwulang ing pawiyatan. Angsalipun namung saking sakêdhik, nanging ajêg sarta tlatos.