Petruk : Wong ora urus kok saya andadi mêngkono, wong arêp lumêbu ing ngomah uwong kuwi bok iya nyêbawa dhisik, apa: kula nuwun, apa: asalamu ngalekum, nèk cara Walônda iya: sêpadhah, ora-orane bok iya muni: hal-lo, dadi aku wêruh sapa sing têka, ujug-ujug kok mak bêdhêngus bae, dak arani wong arêp nagih utang, nganti atiku lap-lapan kaya wong kelangan bêdudan.