27. Ewadene aku ngajak sasar marang kowe, sarta kowe wis padha gêlêm manut: iya wis, kowe aja padha nutuh marang aku, nutuha awakmu dhewe. Aku ora nulungi kowe, kowe ora nulung iaku. Enggonmu padha ngadêgake aku dadi têtimbanganing Allah biyèn, saiki tak selaki. Satêmêne wong kang duraka kaphir iku wis bênêre padha disiksa kang nglarani.