gandanipun arum angambar, dhasar manis èsêmipun, wanodya wau atmajanipun juru misaya mina, nama Dèwi Satyawati, sang prabu dahat kagiwang ing galih, kapencut ngantos akêdhèp têsmak anggèning mandêng, wêkasan mosik panggalihipun, kaparêng badhe anggarwa dhatêng wanodya wau, nanging sarêng kadhawuhakên dhatêng sudarmanipun sang dèwi, awrat sangêt kêkudangan utawi bêbananipun juru misaya mina, inggih punika manawi sang prabu karsa anggarwa sutanipun èstri, ing têmbe bilih pêputra kakung dipun wênangna jumênêng nata gumantos kaprabon, sarta sang prabu sampun ngantos damêl calon sanèsipun, kajawi atmajanipun Dèwi Satyawati. Sasampunipun sang prabu midhangêt aturipun juru misaya mina, sanadyan kasmaranipun dhatêng sang dèwi sakalangkung sangêt, ewadene panyuwunipun juru misaya