wus mulih, pan lêstari sapraptane wisma, amomong wau putrane, kelangkung dennya muwun, Kyai Gêdhe nyandhak lung uwi, nuli kinarya gêlang, dadi kêncana gung, ingênggokkên2 kang putêra, mêksih nangis Ki Gêdhe ngandika aris, marang ing putranira.