Sarèhning sêrat cariyos bab lêlampahipun Radèn Mas Arya Purwalêlana punika saèstu sae tuwin kathah amikantuki dhatêng ingkang angungêlakên, awit anyariyosakên kawontênaning satunggil-tunggilipun pagenan,panggenan (dan di tempat lain). ananging kuciwanipun, ingkang sapindhah têtêmbungan saha ukaranipun sawatawis kirang prayogi, ingkang kaping kalih, panyêratipun satêmbung-têmbungipun mawi dipun pêgatakên, inggih lêrês pangraosing kang nyêrat mindhak gampilipun tiyang ingkang sami maos sêrat wau, ananging salêrêsipun botên. Awit andadosakên kithaling têtiyang ingkang sami angungêlakên, amêrgi katêmbèn amaos sêrat ingkang makatên, awit botên wontên sêrat ingkang kasêrat kados punika, tuwin ingkang kaping tiga, sawatawis wontên pagenan ingkang kapratelakakên ing sêrat wau, kang ing mangke sampun sami wontên ewahipun, [ewahipu...]