Lêpasing panggalihanipun Dèwi Warasumbadra ingkang samantên wau ngatingalakên bilih wanita punika pancèn rêmit kabatosanipun, dados punapa tindakipun ingkang dhêdhasar kaalusan, punika katumamanipun dhatêng jalêr langkung aningsêti. Makatên malih, kaalusaning wêwatêkaning Dèwi Warasumbadra punika katêbihakên dhatêng tindak lêpat, kados Radèn Pamade, kaping pintên kemawon anggèning ngangkah guguring panggalihipun Dèwi Warasumbadra, botên nate dumugi, pinanggihipun malah namung damêl ajrihipun Radèn Pamadi. Sampun malih tindak ingkang linampahan kasamar, sagêda dumugi utawi tinampi ing kaalusanipun Dèwi Warasumbadra, sawêg ucap ingkang anggêpok dhatêng Radèn Pamade kemawon, sintên ingkang ngucapakên lajêng dipun satru. Ing ngriku lajêng katingal, bilih kabatosanipun Dèwi Warasumbadra dhatêng Radèn Pamade punika wontên, nanging kasusilan angawisi ngucapakên.