Mas Rôngga Pajanganom sakalangkung kayungyun ing panggalihipun mirêngakên cariyosipun Kyai Ajar Wirakôntha wau, osiking panggalih daya-daya lajêng sagêda tumuntên sowan dhatêng Kyai Ajar Sidalaku, sarta botên kasupèn ngaturakên panuwunipun dhatêng Kyai Ajar Wirakôntha, dene suka pitêdah ingkang sagêd anuju dhatêng panggalihipun Mas Rôngga Pajanganom, sarêng sampun bangun enjing, Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, lajêng sami pamitan dhatêng Kyai Ajar kalihan badhe andumugèkakên lampah sêdyaning panggalih lajêng dhatêng padhepokanipun Kyai Ajar Sidalaku, Kyai Ajar Wirakôntha nyuwun badhe andhèrèkakên, ananging sakalihan botên sagêd amituruti pangèsthinipun Ajar Wirakôntha wau, amargi sakalihan botên namung satunggal kemawon ingkang dados tujuning panggalih, ananging taksih badhe mampir-mampir dhatêng ingkang dados panujuning panggalih, Kyai Ajar inggih namung anyumanggakakên,