Imam Jalal Suyuti ngandika makatên: Ngadil (jêjêging) nata, iku luwih bêcik tumrap umuming manungsa, tinimbang murahing sandhang pangan, kang ingasta nata ora adil. Coba (kasangsaraning) umum iku, lamun kapanujon ngalami akèh wong-wong pintêr, kang ora padha bêcik bêbudène (adat klakuane).