[...sanipun,] punika tiyang kados Radèn Sutama wau, rintên dalu kêdah tansah ngatos-atos tuwin anjagi dhatêng tondak-tandukipun sabên dintên, awit manawi malèsèd sakêdhik kemawon, sanadyan paribasanipun namung samrutu agêngipun, nanging wusananipun sagêd kalampahan dados sagajah tèji sayêktos.