Masyarakat Indonesia iku satemene isih kudu prihatin. Ora mung marga anane krisis keuangan global, nanging uga amarga utange saya akeh, anane bencana alam kang matumpa-tumpa, produksi narkoba gedhen kang ngancam generasi muda, lan liya-liyane. Keprihatinan iku perlu diwujudi srana urip prasaja, senajan ana ya ora perlu hidup bermewah-mewah lan pamer kemewahan. Urip prasaja iku