Sarêng sampun gantos abad malih, pangolahing sêkul lajêng sarana dipun êdang, punika dipun anggêp pangolah ingkang sae piyambak, wontên ingkang pangolahipun sarana dipun liwêt wontên ing kêndhil utawi wontên ing panci. Olah-olahan ingkang makatên wau dipun wastani: kayu, nanging beda kalihan kayu ingkang awarni bubur cuwèr kados ingkang pinanggih ing jaman sapunika, ananging awujud sêkul limrah.