Sasampunipun punika, dangu botên kamirêngan suwara punapa-punapa, ing wêkdal punika Tarsan botên sagêd amastani, punapa mêngsahipun wau mundur babar pisan, jalaran sampun kecalan kônca kalih, punapa nêdya nyêgat wontên ing margi ingkang anjog dhatêng Busaadah. Nanging manahipun Tarsan ingkang sêmang-sêmang wau botên dangu, awit saking katêbihan kamirêngan wontên panêmpuhan enggal. Ing sêmu mêngsahipun wau dipun têmpuh saking wingking dening têtiyang sanès.