. nanging durung mati. (11) Ora antara suwe Sri Jayabaya banjur jasa rêca ana ing desa Bogêm. nanging yen ora cocog. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut. mangkene caritane. Samuksane Sang Prabu Jayabaya. margane saka lagaran dhisik. kaya adate Raja ing jaman kuna. Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para wadya. nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu. Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati. yen wis mathuk pikire. sanadyan ora kurang ing panjagane. iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. kang kêlumrah wong arêp laki-rabi. besuk sapungkurku. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau. kulon kene bakal ana Ratu. supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”. aja suwe-suwe kaya mêmêdi.mau lungguhe madhêp mangulon. yen wis jaman Nusa Srênggi. Sawise dipangandikani mangkono. sapa kang wêruh marang wujude rêca iku mêsthi banjur padha mangrêti kang dadi tekade wong wadon ing jaman besuk. supaya desa ing ngêndi papan matine