. Kados lepating pamawasipun para tiyang Saduki ingkang nganggep pamanggihipun bab gesang ing swarga punika leres. sanes Allahipun tiyang pejah. Karana punika. 13-17) dados satunggaling serat panglipur dhumateng pasamuwan ing Tesalonika ingkang saweg nandhang kasangsaran lan dados serat wangsulan ing babagan piwulang (dogmatis) lan tumindaking padintenan (moral) ing satengahing Pasamuwan. Kanthi mekaten. Iskak lan Yakub. Allah ingkang Gesang punika nyirnakaken gegambaraning kamanungsan tumrap Panjenenganipun ingkang asring lepat. Pangentasan 3: 1-6. Nabi Musa pitados bilih tetiganipun gesang. mila Gusti Yesus ugi methik saking Kitabing Nabi Musa. Gesang ing swarga kados dene para malaekat. Panandhang lan panganiaya punika sangsaya ketingal nalika pasamuwan kaajak ningali kanthi mawas dhateng ingkang nama parousia (rawuhipun Gusti Yesus ingkang kaping kalih). inggih punika ngatingalaken kaadilanipun Allah/Teodise (II Tes. lan pungkasanipun tumuju ing kamulyanipun Allah tumrap pasamuwanipun ingkang tetep setya dhumateng Sang Kristus ingkang gesang lan ingkang badhe rawuh malih. ingkang nembe katilar dening Rasul Paulus kanthi kesesa. inggih punika sami kaliyan tata cara gesang ing donya. Miturut Gusti Yesus. ingkang Tan Kena Kinaya Ngapa. Ing ngrika boten bakal wonten sesemahan malih. Suwarga lan donya punika beda sanget kawontenanipun. Mustikaning waosan kita. Dene waosan II kita (II Tesalonika 2: 1-5. Gusti Yesus nandhesaken bilih sampun ngantos nggambaraken gesang sasampunipun gesang ing donya punika sami kemawon. bab ”pepanggihanipun Nabi Musa kaliyan Gusti Allah” ing pucaking redi nalika Nabi Musa nyumerepi urubing latu ing satengahing grumbul eri. 1: 6). sanes Allahipun tiyang pejah.dhumateng Sang Murbeng Jagad. awit piyambakipun nyebat Allah minangka Allahipun Rama Abraham.