Têtanggêlan ingkang samantên wau, sampun tamtu ambêkta panguwasa. Têtiyang ingkang sami anggadhahi kuwajiban nindakakên satunggiling padamêlan ingkang mêsthi, punika sami anggadhahi kamardikan agêng sangêt tumrap ngawontênakên pranatan-pranatan, ingkang sumêdya badhe kaêcakakên. Tindak sawênang-wênang dumèh nyêpêng panguwasa, punika ing tanah Ruslan kenging katamtokakên yèn botên kirang tinimbang ing pundi panggenan, malah kosokwangsulipun. Sêrêgan umum, ingkang kêrêp kêmirêngan, inggih punika bab pangayoman. Sabên tiyang ingkang gadhah panguwaos sakêdhik kemawon, manawi wontên lowongan padamêlan ingkang bayaranipun pantês sawatawis, lajêng nglêbêtakên sadhèrèkipun, kancanipun, lan... pamitranipun èstri. Sabên-sabên tiyang maos sêrêgan tuwin cariyosan ing bab punika ing sêrat-sêrat kabar Sophyèt, inggih wontên têtiyang ingkang lajêng dipun ukum jalaran ingkang makatên wau, ananging punapa dayanipun, manawi tiyang ingkang nindakakên kados ingkang makatên wau ngantos atusan, tuwin manawi bab punika katampi kanthi prasajan kemawon.