Petruk : Piwulang kang mêngkono kuwi iya ana nyatane, nanging iya tumrap wong wadon kang bodho, wong wadon kang ora ngrêti, yèn sangsarane wong lanang kuwi bisa anjalari sangsarane dhewe, aku kôndha yèn kang mêngkono mau tumrap wong wadon kang bodho, lan aku ora pisan-pisan andakwa, yèn wong wadon mau sêngaja madulake wêwadine sing lanang nyang wong liya, utawa andakwa, yèn wong wadon kuwi pancèn sugih omong, awit wong bodho kuwi, ing sarèhning ora duwe kapintêran utawa kawruh apa-apa, sing dirêmbug iya ora ana, kajaba sing diwêruhi sabên dinane. Nèk sing diwêruhi sabên dinane wong main upamane, sing dirêmbug iya kluruking kucing utawa labasing raja, kêntekane ngrêmbug sipat rongpuluh, iya banjur ngrasani tôngga têparone, suwe-suwene banjur ngandhakake apa sing diomongake bojone, lho, mêngkono sabanjure. Wis, wis, samene dhisik, liya dina padha dibanjurake.