Trombon, asalé saka tembung "Tromba" (trompet) basa Italia lan –an (akhiran kang tegesé “gedhé"), saéngga bisa ditegesi “trompet gedhé”. Trombon duwé bolongan silinder kaya kanca "valvede" tanduk bariton lan béda karo kanca-kanca kang wujudé krucut "valved, Euphonium" lan tanduk orkestra. Kang luwih kereb ditemoni ya iku trombon tenor lan trombon bass, déné E ♭ alto trombone ora patia umum ditemoni mawa teknik tenor didhawakake udakara sadhuwure piranti iku, nanging saiki karya-kaya romantis kang lembut wiwit diajeni. Varian kang paling umum, tenor B ♭, sakoktaf ing ngisore ♭ B lan sakoktaf ing dhuwure B ♭tuba. Musik trombon, bareng karo musik nganggo Euphonium lan tuba, racaké dianggokake ing konser, sanajan racaké ana kang dhewekake, mligi ing arep kabèh piranti musik kuningan ya iku trombon tenor kang digawakake mawa piranti ♭ B.