kajaba mung rasane ‘asmara jati’ bae kang tansah bisa jumbuh. Jumbuhing asmara jati iku, bisa anggendeng kaanan pirang-pirang, sarta bisa ngendhegake kekedhere Guruning Ngadadi. Tempuke daya kaanan pirang-pirang karo kekedher mau, andadekake ‘jêjêr’ (adeg-adeg) ana ing kalbuning Ad-haama, kang ing tembe bakal amengku sakehing daya ing sajroning kalbu kono.Sangkan Paran #22Bareng wis ana ing sajroning karaton kono, wus wuwuh kadunungan ‘jêjêr’ (wengkuning daya), banjur anjalari wuwuhing bobote. Mulane bareng kataman dening kekedhere Guruning Ngadadi, iya gampang kabuncange maneh, sarta tumedhak ing karaton Antarapada kang kapindho, arane ‘dwipada’. Ana ing kono saya gampang anggone kataman dening dayane kaanan dumadi, kayata: dayaning Pramana lumebu sajroning kalbu, tempuk lan soroting Guruning Ngadadi sarta soroting surya, kawawa urip ana ing sjroning jêjêr kono, banjur arupa geni, diarani ‘Pramana Tunggal’. Awit iku mau iya uga pramana nanging tunggal kaanane karo kalbu kita pribadi, rupane cahya lapis telu, dhasare kang kapisan katon kuning mancorong. Iku kedadeyan saka sorote Guruning Ngadadi. Dhasaring lapis kapindho abang mrengangah, iku saka soroting surya. Kang ing njaba warnane abang semu biru, iku saka soroting Pramana. Pramana Tunggal iku sejatine geni kang dumunung ana sajroning kalbu kita pribadi, kang nguripi sakehing piranti ing sajroning kalbu.Ana maneh kang saka soroting lintang, gathuk karo soroting Guruning Ngadadi, kawuwuhan daya jiwaning urip kang ana ing Antarapada. Iku uga banjur kawawa urip ana ing sajroning jejer kono, arupa cahya iya lapis telu. Dhasare ing jero dhewe kuning enom, lapise maneh ijo pupus, iku kang saka dayaning urip kang ana ing karaton Antarapada. Kang ing njaba biru, iku kadadeyan saka kedhering lintang sore. Dumadining kaanan kang mangkono iku diarani ‘wasesa’, yaiku angin kang dumunung ing kalbu kita pribadi, anjalari dadining ambegan (napas). Mulane diarani ‘wasesa’, awit iku kang marakake kuwat lan yen ora kabeneran bisa andadekake rusak.Ana maneh kang saka kekedhering ‘lintang panjer’, kawuwuhan sorot samburate uruning Ngadadi sarta dayaning rembulan, uga bisa urip ana ing sajroning jejer kono. Dene dhasare arupa kuning enom mancorong, lapise maneh kuning kaya kunir, kadadeyane saka dayaning rembulan, kang ing njaba wungu enom: iku kang asale saka lintang panjer, yaiku kang diarani ‘jati’, langgeng tan masesa lan tan amurba, tan kawasesa tan kapurba. Yaiku banyu sajroning kalbu kita pribadi (banyuning kamanungsan). Mulane diarani mangkono, awit iku kang tansah dadi ancur (panglengket) pirantining urip kita nalika urip nyandhang raga ana ing arcapada iki. Iku ora kena diowahi lan iya ora ngowahi. Dununge ora ana ing njaba, nanging iya ora ing njero, ora ngrusak lan ora kena rinusak. Dene anggone diarani ‘banyu kamanungsan’, awit iku rupane iya banyu sarta kang dadi lantaraning ‘anu-asmara-rasa-jati’, dumunung ana ing badan kita iki.Ana maneh kang kadadeyan saka dayaning ‘Jan’, kawuwuhan saka soroting ‘lintang rena’ sarta dayaning ‘pramana jati’. Iku uga banjur bisa dadi kaanan lan urip ana ing jejer kono, rupane cahya lapis telu. Dhasare kuning semu abang, yaiku saka ‘pramana jati’: lapise maneh ijo maya-maya, iku saka dayaning ‘lintang rena’; kang ing njaba abang semu biru, iku saka dayaning Jan. Kaanan kang mangkono iku diarani ‘Purba-jati’. Iku kang nguwati sakabehing urip kang ana ing sajroning kalbu kita pribadi sarta dadi panuntuning kaanan urip iku kabeh. Mulane diarani mangkono, awit iku kang dayane ngluwihi santosa tinimbang karo dayaning kaanan urip kang ana ing sajroning kalbu kita iku mau, sarehning rupane luwih dening alus, ora kena wineruhan dening pamawasing netra karo kang kasar iki. Mulane iya uga banjur diarani ‘Suksma’. Dene suksma-suksma kang wus ingsun caritakake iku kabeh, tansah jinatenan dening Guruning Ngadadi. Sawise kadadeyan mangkono, sarirane Ad-haama banjur gampang katute dening lakuning sorote Guruning Ngadadi, satemah tumiba ing jroning karaton Pangrantunan. Ana ing kono banjur kandheg watara suwe sarta kawuwuhan dayaning jiwa pirang-pirang. Iya ing kono panggonaning rimbagan (cithakan) bakal sarirane kang diarani wadhag (raga), kang bakal disandhang ing arcapada kene iki, apa dene dumadining rupa lanang lawan wadon. Samene bae dhisik ngger ! Banjure bakal kacarita ing mburi lan ingsun nduweni pangarep-arep supaya sira ing tembe padha bisa mengku kautaman.Redaksi Djawa Boedi Moerni (Durma) :Datan mundur nggèn