Têtiyang ingkang nglêlantih nyambut damêl misah nyawanipun saking ing badan, nyawa lajêng matuh pisah botên kêrèh ing badan, milanipun kêdah dipun lêlantih makatên, amargi yèn badanipun ing pangaran-aran botên kalêrês anglilir, nyawanipun kuwasa ucal salajêngipun anjajah alam alus ingkang botên kenging tiningalan.