Mas Danasatata amastani, yèn rumaos kula sampun manggih sarat amurih kèndêlipun Wignya Panitisastra, punika nasar, bilih makatêna mas, ingkang nasarakên inggih pitêmbungan sampeyan, sumôngga sampeyan kula aturi maos malih wangsulan sampeyan ingkang kapacak ing Jurumartani ôngka 51. Sanadyana Wignya Panitisastra juligipun ing pabên anglangkungi, kula inggih purun anyêmbadani, sabab tiyang julig dèrèng sagêd anyêpêng wêlut ingkang dipun lisahi, Mas Danasatata anyukani pamrayogi, ing sadèrèngipun kula anglêgani pikarêman kula pabên akalihan tiyang kathah, mugia mèmutemut. rumiyin dhatêng pitêmbungan tigang bab, kula badhe pitakèn ing sampeyan mas, ingkang sampeyan wastani tiyang kathah, cintênsintên. kula botên rumaos badhe pabênan akalihan tiyang kathah, wah kula sampeyan lolohi ungêl-ungêlan tigang bab punika, karsa sampeyan kemawon punapa, wong bocah wingi sore bae reka-reka amènèhi pamrayoga marang si kaki, sakêdhik damêlipun mas, tur angêbak-êbaki lêlowongan Jurumartani, môngka kula manawi amirêngakên utawi amaos pitêmbungan ingkang kados makatên, sumêja badhe luntak, apêsipun inggih mulês. Sêrat pêpali utawi Darma Wasita sakpanunggilanipun, ingkang dipun gêpok amung Wulangrèh kemawon, tur ingkang nganggit botên kadugi anglampahi piyambak. Mila pandhita manawi khutbah asring ngêdalakên pitêmbungan makatên. Kowe kabèh padha anggugua pêpituturku, aja miturut ing kalakuanaku, ananging bokmanawi awit saking andhap asoring budi.