[...galing] ratu, kawula sarta ingidènan ing bumi pratiwi. Liripun, tosan aji punika tuwuhipun saking siti. Pasêgsèn malih: Êmpu Gandring, suwita karaton ing alam jumênêngipun Sang Prabu Mahadewa Buda. Êmpu Ramayadi, ing jaman Purwacarita. Êmpu Kêlêng ingkang yasa Kyai Kopèk awit saking dhawuhing nata ing jaman Pajajaran. Ing jaman Majapait, para ratu angabdekakên Êmpu Jigjo, Êmpu Supa Mandrangi. Ing jaman Dêmak, Êmpu Sidayu, Êmpu Supa. Jaman Pajang sampun katêrangakên ing ngajêng: Êmpu Ki Umyang. Jaman Mataram, Êmpu Kyai Têpas, Kyai Tundhung, Êmpu Ki Anom suwita Sinuhun Sultan Agung, sarênganipun Êmpu Ki Guling, ingkang kadhawuhan damêl Kyai Singakrêsna. Jaman Kartasura, Êmpu Kyai Lujuguna, minangka sisihanipun Êmpu Ki Brajaguna. Dumugi Surakarta, Ki Anom, Ki Jaka Sukatga, Êmpu Singawijaya lan taksih wontên tunggilipun. Ingkang sadayanipun para êmpu wau, sami kasuwitakakên ing karaton. Dados têtela, pêngagêman sarana prabot jangkêp dhuwung, punika inggih awit saking kaparêngipun pada Panjêngêngan dalêm nata. Mila ingkang taksih sêntosa kapitadosanipun dhatêng budaya kêjawèn, racak dèrèng wani nêrak punapa ingkang dados yasaning para ratu. Langkung-langkung ing bab dhuwung kados katêrangakên punika wau.