[...ncèn] kosok-wangsulipun. Inggih wulanga, inggih parentaha, inggih ginêmana limrah, manawi ngangge ingkang sae, sampun tamtu kemawon adamêl rêsêpipun ingkang mirêngakên, wêkasan mikantuki dhatêng sadayanipun. Nanging mênggahing tiyang, adhakan angênggèni dhatêng kosokwangsulipun, dening kajêngipun ingkang nglampahi makatên wau, botên liya inggih namung nêdya badhe pados kasaenan, awit salugunipun botên wontên tiyang ingkang nêdya pados awon, nanging kêkilapan, sêdyanipun pados sae wau kêlintu ing patrap, botên sumêrêp manawi ingkang sae punika namung têtêp sae ing salami-laminipun.