[...mur] kang bêcik rupane iku, sanajan abang ambranang, lan kaya tinarètès ing mirah, satêmêne luwih ampuh, sapa sing mangan amasthi mati. Dene sing rupane blawus, kuciwa ing pandêlêng, kang kotampik mau, sanajan rupane kiwa, iku satêmêne kang bêcik dhewe. Mêngkono uga: ênggèr, sarupane kang ana ing ngalam donya iki, akèh pratingkah kautaman, kang ora pati dadi pangungakaning akèh, ananging pratingkah ala akèh kang agawe kèlune wong gêmblung, dalasan panggawe maksiyat, kang agêgèndèng ing manusa, nganggo anggêlari pêpenginan.