Manawi angèngêti ubat-ubêting kabêtahan, têtela bilih sadaya punika namung adamêl jalaraning botên têntrêm, kados ta Itali, anggèning gadhah tindak anggêpuk Ngabêsi, punika kêgèndèng anggèning nêdya ngluhurakên nagari, awit luhuring nagari, botên sanès namung jalaran saking daya kakiyatan, dados sintêna ingkang nandukakên kakiyatanipun, manawi kasambadan, tamtu badhe manggih kaluhuran sayêktos. Makatên ugi Ngabêsi, sêdyanipun namung badhe panggah botên niyat purun dipun asorakên, sanadyan kadosa pundi kemawon. Dene katiganipun ingkang cêtha dados urub-urub, punika para ingkang sade dêdamêl, ing ngriku katingal saya ambingahi manawi wontên nagari pasulayan, awit lajêng pajêng dêdaganganipun.