111. dene andika paman ing mangkin | kêdah tumut maring putra dika | kang sampun umadêg rajèng | inggih ta sampun tanggung | sêdhêng dika milwa kakaji | kang sampun madêg nata | kuwawia munjung | amuktèkakên wong tuwa | pan kawula puniki dadi wong cilik | tur miskin tanpa karya ||