Aja wêdi marang baksil, atimu mundhak cilik, satêmêne ora ana makluking Pangeran kang urip ana ing awang-awang banjur malêbu marang cangkêming manungsa, sok ana urip, iya ana pencokane, ananing baksil iya tuwuh dhewe saka jroning wêtêngmu, bakale apa? golèkana dhewe. Mulane dingati-ati yèn pinuju môngsa kolerah.