[...lêm,] dados ingkang kawula bêkta namung panjênêngan dalêm. Sang prabu anjêtung sarta gumun dhatêng kawicaksananipun ingkang garwa, rumaos kawon budi. Wêkasan lajêng dhawuh makatên: Wis wis, ayo kondur nyang kraton, aku sêlak ora bêtah ana ing kene. Wusana Dèwi Aisah lajêng kondur kalihan sang prabu dhatêng kadhaton. Wêkasanipun Dèwi Aisah lêstantun dados pramèswarinipun sinuhun ing Mêsir Prabu Abdul Muluk, kanthi raharja nyrambahi para kawula, jalaran saking kawicaksananipun sang prabu sarta sang pramèswari Dèwi Aisah wau.