[...pami] tiyang rumaos dados turuning priyantun, inggih lajêng kapengin nelad kados caraning priyantun, punapa ta ingkang nama caraning priyantun, inggih punika bab alusing bêbudèn. Mênggahing bêbudèn, tiyang botên sagêd nyamèkakên dupèh sami tiyang, punika tamtu wontên pilah-pilahipun. Beda kalihan kapintêran, punika sagêd sumrambah dhatêng sintên kemawon. Upaminipun kemawon lare pintêr sami pintêr, têgêsipun kapintêranipun sami, nanging bêbudènipun dèrèng tamtu. Inggih lêrês bêbudèn punika kenging dipun udi murih ewahipun, nanging sagêd ugi taksih kandhêgan sarining budi ingkang taksih nabêt kemawon. Upaminipun kemawon makatên: