Sêmar : Yah, kathik kok pindhakake wong liya barang, kabèh kaanan sing kaya mangkono kuwi rak wis tinêmu ana titike Si Garèng kabèh, tumraping ukuring dêdêg rada kurang, wis mêsthi bae kurange mau iya numusi mênyang kuranging ombèr mungguh wêwatêkane. Nanging kapriye ta, kang kaya ngono kuwi wong wis jênêng lumrah, sok lali ngukur awake dhewe, kilane sok kanggo ngilani wong liya, dene panganggêpe sajagad ora ana sing madhani. Kaya ta anggone ngala-ala alaning têtêmbungan Jawa ing koran mau, apa manèh isine, kuwi rak mung arêp nuduhake nèk pintêr nyang têmbung Jawa, lan saupama dadia tukang ngêtokake layang kabar, iya mêngku karêp arêp [a...]