krasa atine, yèn awake mau kayadene: gagak sing nganggo wulu mêrak kae. Karêpe: sanadyan wong Jawa kuwi kapintêrane, tatacara utawa pakulinane wis ngungkuli Walônda pisan, nanging balunge, gêtihe, sungsume, cêkake awake sakojur, iya isih wong Jawa bae. Nanging iya wong Jawa sing wis ilang kae, têgêse: wong Jawa sing wis ora ngrêti nyang apa-apane dhewe. Mulane mungguhing panêmuku iya salah bangêt, yèn ana wong tuwa mrêsudi anake nyara kulonan grès, kanthi nglirwakake duwèke dhewe babarpisan.