mangrèh dunya punika para dewa, manawi dewa angluhurakên têtiyanganipun satunggaling nagari, punika tamtu ganjaran anggènipun sami lampah sae. Ingkang makatên wau lampah ing anggêr kasusilan. Manawi tiyang sami lampah awon, nadyan suwaunipun bôngsa agêng inggih lajêng dados alit. Dene bôngsa alit ingkang lampah sae, lajêng dipun luhurakên.