upomo siro iku didadekake dening Allah rupo nafsu kang tanpo Ruh, siro temtu namung maksiat tanpo tho’at. Songko iku siro didadekake dening Allah menuso kang ono atine, ono Ruh e, ono nafsune, lan ono hawane. Padane tawon madu , didadekake dening Allah ono entupe lan ono madune, songko iku tawon madu iku macem2 sifate, anane madu kanthi pameksane Allah. Dadi Allah Ta’ala ngersaake pecahe ajakane nafsu iku kanthi ono anane ati. Lan pecahe ajakane ati iku kanthi anane nafsu.Hay kawulone Allah!! Allah Ta’ala numperih sangking siro supoyo siroiku dadi kawulane Allah. Nanging siro emoh, kejobo namung sebagian ( siro kang dadi Pengerane).Hal 101------------------------------ Madep niro marang Allah yoiku yen siro nyuwijikake ibadah niro kerono Allah. Nuli peparangan Allah Ta’ala kok ridho marang siro, yen siro iku ibadah (nyembah) marang liyane Allah. Dadi upamane siro iku teko marang Ingsun sarono nuperi peparing sangking Ingsun. Siro temtu ora gawe insaf (sadar) marang Ingsun, nuli keperiye Allah Ta’ala kok ridho nalikane siro madep marang sak liyane Ingsun.Dunyo iku mandek ono ing dalane akhirat, nuli biso ngenggokake tumeko marang akhirat. Akhirat iku madek ono ing dalane Allah, nuli biso nyegaha tumeko marang makrifate Allah.Hal 102----------------------------------Setengah sangking welase Allah marang siro yoiku yen siro dibukakake celo2ne awak niro lan celo2ne iku ditutupi sangking masyarakat.Kanjeng Rosulullah saw, iku wus dawuh kang artine: Sedino dunyo iku biso ngelalekake dalane akhirat.Hal 103-------------------------Siji dino ono bojo wadone siji Ulama, matur marang bojo lanang, Aku iki ora kuat yen sampeyan tinggal lungo lan ketungkul karo liyane aku, nuli ono suoro diundangake mengkene: Yen bojo wadon nironiku ora wong kang gawe lan wong kang sujud ake niro, sedeng deweke seneng yen ati niro tansah seneng karo deweke, nuli kepriye Ingsun kok ora demen yen siro iku ngumpulake ati niro marang demen Ingsun?.Hal 104-------------------------------------------Siji wwektu Ingsun ono ing ngesane Syeh Abu Abbas Mursid ra. Nuli ono ing ati Ingsun utak atik macem2 perkoro, nuli Pnjenengane Syeh abu Abbas dawuh: yen nafsu niro iku ono ing keluarga niro siro keno nindakae opo bahe sak karep niro kanthi nafsu niro. Nanging kang mengkono iku ora bakal siro tindakake.Nuli Syeh Abu Abbas dawuh: nafsu iku koyo wong wadon, semongso niro ngakeh2 ake madon, wong wadon, dewekne ugo ngakeh2 ake madon siro. Songko iku nafsu niro supoyosiro serehake marang Pangeran. Pangeran bakal nindakae opo kang dikersaake marang nafsu niro. Terkadang siro iku payah2 (kangelan) ngatur nafsu niro lan or gelem nurut marang siro.Hal 105-------------------------Siro ngertiyo, kanga ran wong Islama yoiku wong kang gelem masrahake awake marang Allah Ta’ala. Kanthi dalil dawuhe Allah Ta’ala kang artine:Temenan Allah Ta’ala iku ngersaake tuku awake wong mukmin lan harta bendane, deweke bakal oleh Sowargo, yen gelem nyerahake awake lan harta bendane.Yen siro iku wong kang den demen dening bendarane (Allah), konco2 nori mesti mengo sangking siro, sehinggo siro ora katungkul marang deweke, ninggalake bendoro lan hubungan iro karo mahkul mesti putus dening Allah, sehinggo siro bali marang Allah Ta’ala.Hal 106------------------------------Kaping piro bahe siro ngajak nafsu niro supoyo gelem tho’at, nanging nafsu niro andoparek ora gelem tandang. Kang mengkene iki mestine siro butuh tombone nafsu iku. Ono ing kawitane yen nafsu iku ngerasaake nikmat, nafsu mesti teko nanggone kanthi pilihan. Dadi roso manise kang dirasakake nafsu nalikane maksiat iku ugo dirasaake nafsu nalikane tho’at.Sifate iman iku ono ing ati koyo wit-witan kang ijo, yen ono wit2an iman iku akeh maksiate, wit iku mesti garing lan entek saluran2ne.Hal 107----------------------------------Sopo2 wong kang meneng tansah biso tenang nindakake kewajiban2. Wong iku bisoho ninggalake pekoro kang haram, lan sopo2 wong kang ninggalake pekoro kang mahkruh bakal oleh pitulung biso ngasilae kebagusan2 kang akeh. Sopo2 wong kang ninggalake ngerungokake opo bahe kang diharamke, wong iku mesti sitikgunemanne, Nanging