mêsthi wontên pêpalangipun, namung mêmalangi utawi botên. Jêr ing donya punika pancèn kêbak pêpalang, tuwin manungsa punika asipat apês saha supe, anjalari sagêd kenging pêpalang. Amila prayoginipun manungsa punika kêdah sumungkêm ing Gusti saha kêdah wêweka. Sadaya pêpalang punika manawi dipun mangrêtosi, upamia mêmènèk dados pancadan, mênggahing têtanêman minôngka pandhangiripun, upami ngasah dêdamêl prasasat wungkalipun, mênggahing tiyang mangudi pangawikan dados panggurendaning nalar, mênggahing tiyang tapa brata saha nindakakên kautamèn minôngka pandadar, makatên sapiturutipun.