Sepi mamring, kabeh kegawa karo alam pikirane dhewe-dhewe. Sawise jagongan ngalor ngidul, akhire sawise nuntasake pesenane maem, Rani nyuwun pamit, merga wis bengi. Aku uga pamit yen sesuk kudu bali menyang Balikpapan merga tugasku wis rampung. Lan aku ngajab liya dina bisa ketemu maneh. Dak tawani mulih bareng tibake dheweke wis nggawa mobil dhewe. Lan nalika dheweke nawani ngeterake aku menyang hotel dak tolak alus, ora pantes jejere wong lanang di terake wanita wis bengi pisan. Lan aku milih mbalik menyang hotel numpak taksi. Dak sawang mobil kijang Innova iku tleser-tleser ninggalake parkiran kafe. Ninggal atiku kang bali sepi. Rani ora salah, aku saiki kuru merga ora kaurus. Ah saupama dheweke isih legan, isih dhewekan mungkin wengi iki bakal ana crita anyar antarane aku lan dheweke, amerga Asti tilas pacanganku sing dadi bojoku tilar donya setaun sawise omah-omah. Kena kanker ati. Dadi pancen aku durung sempat diparingi momongan wis kedhisikan Asti tinimbalan ing ngarsaNe. Lan sawise iku aku nyoba nggoleki Rani, nanging kaya ana sing menging nganti sepuluh taun aku lagi ketemu Rani maneh. Nanging critane wis seje, dheweke wis urip mulya karo anak bojone. Lan aku bakal bali sepi maneh ngadhepi dina-dinaku.