Rikala Drona midhangêt ucapipun Wrêkudara, môngka Yudhisthira ugi amastani bilih putranipun sirna, enggal ambucal gandhewanipun, lajêng asêmadi wontên sanginggiling rata. Ing nalika punika Drêstajumna malumpat saking rata anarik pêdhang, marêpêki senapati ingkang sampun ambucal dêdamêlipun, sarta lajêng tinigas utamangganipun. Oncatipun saking sarira wadhag, suksmanipun Drona katingal sumorot anêlahi, wêkdal samantên ing gêgana kadi wontên surya kêmbar. Sarêng sampun kaoncatan, kunarpanipun dhawah saking rata, patrap panigasipun Drêstajumna dhatêng jangganipun senapati agêng ingkang yuswanipun sampun wolungdasa gangsal taun punika, rikmanipun ingkang pêthak kaukêl ing asta kiwa, lajêng sirah kapisah saking sariranipun, sirahing guru ingkang para siswanipun sami dados têtindhihing prang agêng punika. Arjuna amambêngi: guru iku pasrahna urip, aja kasirnakake, panjênêngane aja kongsi tumêkèng lena. Nanging botên kapaèlu dening Drêstajumna, sang maharêsi sampun oncat saking papa sangsara, ingkang sinangkulakên, lajêng ambangun kamulyan ing alaming brahma, (Brahmapura), ing ngriku sampun botên katêmpuh kasangsaran ing dunya. (§ 186-193)