hawa napsunipun, ingkang tansah ngajak ing budi ingkang kirang sae wau sarana lampah riyalat, ngluwèkakên wêtêng = ngirang-irangi têdha. 3. Wataking malaekat, inggih punika tansah mastuti ring dhawuhing Gusti, ènthèng asung pitulung, andhap asor, tuwin sapanunggilanipun. Dados kajênging nglampahi siyam punika, anyranani murih sagêdipun angangge ing watak kamalaekatanipun, nyirik ing watak kakhewanan, tuwin kasetananipun.