Mênggah panggaotan ing tanah Ruslan punika, anèhipun, dene pamêdalipun botên sagêd anyêkapi punapa ingkang dados kabêtahaning umum, jalaran lumêbêtipun dagangan saking sanès nagari dipun cumpi sangêt. Jalaran saking punika, panggaotan ing ngrika lajêng sagêd anêmtokakên rêrêgènipun punapa kemawon, lan para ingkang prêlu ngangge inggih lajêng kêdah ambayar kemawon, sanadyan rêrêgènipun tikêl tiga, malah ngantos tikêl gangsal kathahipun tinimbang rêrêgèn umumipun ing sanès nagari. Ingkang punika lajêng tuwuh lêlampahan-lêlampahan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika kalanipun adamêl rancangan taunan, satunggal-satunggaling panggaotan sami mêmpêng anggènipun nginggil-inggilakên panêpsiring wragadipun. Mênggah ingkang dados prêlunipun, supados sagêd katêmtokakên, murih panyadening barang-barangipun sagêda langkung awis, manawi botên sagêd angsal pitulungan kangge anutupi karugianing panggaotanipun. Ingkang makatên wau, tiyang lajêng pangkat dhatêng têlênging nagari, upaminipun kemawon dhatêng Mosko, saha lajêng miwiti rêrêmbagan kalihan para insinyur-insinyuripun apdhèling saking rad ing bab ekonomi ingkang inggil piyambak, inggih punika ingkang ambawahakên panggaotan wau. Para insinyur-insinyur wau lajêng anocogakên sakêdhik dhatêng wontênipun cacah-cacah ingkang kalapurakên wau, ngantos kawontênaning cacah-cacah wau, ing sadaya panggaotan, ingkang sami dêdamêlanipun, wusananipun inggih mèh sami kemawon. Sadaya-sadaya sami tumut angindhakakên wragad-wragad ingkang dipun wêdalakên, jalaran saking punika rêrêgèning barang-barang saindênging nagari sakêdhik-kêdhikipun mindhak 20% katimbang upami lampahing panuntuning panggaotan wau kanthi salêrêsipun. Mênggah ing bab agênging wêdalipun panggaotan, punika botên karembag panjang, sabab salaminipun tansah kêsêkêdhikên, ingatasipun ing ngriki tansah kakirangan barang, ananging ing sarèhning panggaotan-panggaotan wau tansah amratelakakên, bilih barang samantên punika sampun kathah-kathahipun ingkang kagarap, amila inggih botên sagêd kaewahan malih.