Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku. Aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên. Manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa. Lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku wis kondur marang jaman kalanggêngan, sarekna ing Majapahit sa-lor-wetane