ngungun, sarta panggalihipun inggih sakalangkung bingah, dene kawontênanipun sampun pinanggih wilujêng, namung sajatosipun, nalika Radèn Ngabèi Rônggawarsita dados êmbaning juru ngarang Bramartani, panggalihipun pancèn botên cocog, amargi pandamêlan juru ngarang punika dipun upamèkakên ancik-ancik pucuking êri, manawi botên ngatos-atos sagêd tumancêp sukunipun piyambak, uwohipun namung dipun sigèni ing para kônca, ing mangke Tuwan Pèdrik Wintêr andhèrèk bingah sarêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun kèndêl anggèning dados êmbaning juru ngarang, mawi nyariyosakên kathah-kathah bilih tumrapipun bôngsa kulit pêthak, dados juru ngarang makatên, dipun anggêp pandamêlan ingkang sakalangkung gawat, mila ingkang sami dados juru ngarang punika balanjanipun inggih botên sakêdhik, kabêkta saking gawatipun pandamêlan wau.