Pitêmbungan padhami sapanunggilanipun, ingkang atêgês nyirêp pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, limrah dipun ucapakên, nanging mênggahing nyatanipun, inggih namung dados ucap-ucapan kemawon, upami dipun perang, malah kathah botênipun, awit, kawontênan ing Sjanghai ingkang umumipun dipun wastani dados têlênging padhamèn, nyatanipun malah lajêng nuwuhakên darêdah ingkang tuwuh saking bôngsa sami bôngsa, inggih punika bôngsa Tionghwa, dening ngrumaosi pikantukipun namung damêl kapitunan. Malah miturut sêratipun Tiongkok dhatêng Polkênbon, nêrangakên bilih kawontênanipun wadya Jêpan ing Mansjoerie langkung kathah tinimbang kalihan palapuranipun komisi Polkênbon ing bab punika, lan Tiongkok anganggêp, bilih wadya wau kanthi tatanan ingkang langkung prayogi. Bab punika dados nocogi kados pangintên, sirêping paprangan ing Sjanghai atêges namung ngingêr papan kemawon. Malah ing pangintên, ing salajêngipun Jêpan gadhah sêdya badhe nêtêpakên paprentahan militèr wontên ing Mansjoerie saha salajêngipun ngêlar dhatêng jajahan sanèsipun.