Wêwatonipun tiyang ngudi ngèlmi kabatosan, punika kêdah ngalusakên bêbudèn, cêthanipun, sajatosipun tiyang punika lôngka sangêt ingkang kêdunungan alus ing budi, jalaran saking anggènipun kêsugihên prabot kamurkan, kamurkanipun namung badhe akajêng: wah, piyambak, upami sumêrêp tiyang manggih kabêgjan, lajêng nacad kemawon: Lo, môngka dhèwèke kuwi wong bodho. Manawi sumêrêp tiyang sugih, lajêng mungêl: