dèrèng, kados langkung prayogi manawi samangke kula blakani. Mênggah sajatosipun, kula punika anakipun Mikula. Bapak punika anakipun kalih èstri sadaya, ingkang sêpuh samangke sampun emah-emah, dene ingkang anèm inggih kula punika. Dene padamêlan kula rintên dalu, punika botên sanès, kajawi namung anjajah ngidêri ing papan ingkang wingit lan wêrit, punapadene ingkang sêpên, srêluprêlu. ngupados mêngsah, ingkang purun aprang tandhing ijèn sami ijèn kalihan kula, sintên ingkang sagêd ngawonakên kula, punika ingkang kula akêni, pantês dados jatukrama kula. Dumadakan samangke kula kapanggih panjênêngan ijèn sami ijèn. Lan dumadakan wujud panjênêngan punika amranani manah kula, amila panuwun kula dhatêng panjênêngan, punapa panjênêngan krêsa kula ladosi, dene manawi panjênêngan nampik punapa ingkang dados panuwun kula wau, môngga sami aprang tandhing, ngantos salah satunggal dhawah ing tiwas. Awit salajêngipun ing donya punika jiwanipun badhe kêkathahên satunggal, amila punapa panjênêngan ingkang kêdah seda, punapa kula ingkang kêdah tiwas.