bisa manunggal (bersatu) dadi Rukun, iku ibarate (upamane) putrane wong siji kang arep ngabekti marang wong atuwane, nganggo tatacara dewe-dewe, ana kang nganggo tatacara Arab, ana kang nganggo tatacara Eropa, iku matuk tumrap wong tanah aire kang nganggo, mesti ora pada cecongkrahan.