kandhakaké? Apa kita kepareng padha ndlarung ing sajroning dosa, supaya wuwuha gedhéné sih-rahmat? 2 Babar pisan ora! Kita rak wis mati tumraping dosa, kepriyé anggon kita isih padha bisa urip ing sajroning dosa mau? 3 Apa kowé padha ora mangerti, yèn kita kang wus padha kabaptis ana ing Kristus Yésus, iku wis padha kabaptis ana ing sédané? 4 Dadi, kita wus padha ndhèrèk kakubur kalawan Panjenengané, sarana baptising pati mau, supaya padha kayadéné Kristus wus kawungokaké saka ing antarané wong mati déning kamulyaning Sang Rama, mangkono uga kita bakal urip ana ing sajroning urip kang anyar. 5 Sabab yèn kita wis padha nunggal kalawan apa kang padha karo sédané, kita iya bakal padha nunggal kalawan apa kang padha karo wunguné. 6 Amarga kita padha mangerti yèn kamanungsan kita kang lawas iku wis ndhèrèk sinalib, supaya si dosa sirna pangwasané, lan kita padha ora ngawula marang dosa manèh. 7 Sabab, sapa kang wis mati, iku wis luwar saka ing dosa. 8 Dadi menawa kita wis padha ndhèrèk mati karo Kristus kita padha ngandel yèn iya bakal padha urip karo Panjenengané. 9 Amarga kita padha mangerti, yèn Kristus sawisé kawungokaké saka ing antarané wong mati, ora séda manèh: Pati wis ora ngwasani Panjenengané manèh. 10 Awit sédané iku, séda tumraping dosa, mung sapisan kanggo salawasé; lan gesangé iku gesang lumados marang Allah. 11 Samono uga anggonmu mawas iya mangkénéa: Kowé wis padha mati tumraping dosa, nanging kowé padha urip lumados marang Allah ana ing Kristus Yésus. 12 Mulané dosa aja nganti ngwasani badanmu kang kena ing pati manèh, supaya kowé aja nganti nuruti pepénginané. 13 Sarta kowé aja masrahaké gegelitaning badanmu marang si dosa kanggo gegamaning kadurakan, nanging badanmu saosna marang Allah, kaya wong kang mauné mati, nanging saiki urip. Sarta gegelitaning badanmu iku saosna marang Allah, minangka gegaman kanggo nindakaké