Lampahipun dumugi Bêkonang kraos kêtagihan, lajêng kèndêl wontên ing wande: pawedangan, tumbas candu kalih umpling kasêrèt têlas, taksih kirang tumbas malih kalih umpling êngkas kasèrêt têlas, ulatipun mangar-mangar sampun karaos mêndêm, arta panumbas wedang sarta panganan dipun bayar lajêng dhatêng griyanipun bakul sinjang ingkang badhe dipun purugi, nanging pinanggih sêpên, griya dipun kancing saking jawi, pitakèn tangganipun, dipun wangsuli kesah dhatêng nagari, dados dhapur kêtlisipan lampah, kêdangon anggènipun nyêrèt wontên wande, sarèhning badhe kadangon dipun êntosi, sae lajêng wangsul mantuk kemawon.