Ing Dinasti Han , jogèd  akèhé saka obahing tetanèn,  pekarangan utawa panahan manuk. Kajaba iku jogèd  saka dinasti iki akèh saka pranti nyandhang saben dinten kaya lap tangan, sumpit, utawa payung. nggone nambah kangélan saka tari amarga wong jogèd kang dibutuhaké kanggo obahing jogèd lan pribadi perlu saben dina nggunakakené kuwi angèl. Fitur khusus saka tari iki dinasti gerakan mlumpat kang isih akeh prakték ing akeh tari kanggo dina iki.