wenang, kagambaraken kancil ingkang saged sasap kaliyan macan utawi baya, lsp ( Asdi S Dipojoyo, 1966 : 15 ). Sewau dongeng mekaten namung kaanggep minangka ngisi wekdal senggang kewala, malah kaanggep kagem nilemaken lare. Pramila mboten aneh lajeng wonten ungal-ungal : ”ojo ndongeng sore-sore, ndakne gelius wengi”.