pangraos wontên swara nguwuh-uwuh makatên: hèh kônca-kônca, mula nyata, paningal bisa bawera, sorot baskara mawèh kêngkênging angga, aja kakehan pangrasa, enggal padha mêtua, mumpung tan ana parangmuka, ambarêngana lan wimbaning sasôngka, iku luwih utama. Manawi sampun mratak katêmpuh ing samirana ing sêmu pating craèk sami nyuwara: ayo kônca-kônca enggal cekat-cèkêt padha tumungkul, sapa sing kurang