Sasampunipun kula sadaya dandos kados panganggening bôngsa Abati ingkang pangkat luhur, lajêng kairid dhatêng papan, ingkang ing papan ngriku sampun dipun sadhiyani unta pintên-pintên, sarêng kula ningali kewan-kewanipun, sanalika punika kula sagêd sumêrêp, bilih unta wau ing saindênging nagari ingkang sae piyambak, lan rêginipun awis sangêt, malah unta ingkang dipun paringakên dhatêng Olivier punika unta kêkasihipun sang putri, ingkang dipun titihi sang putri kalanipun wontên pasamuan agêng-agêngan, minôngka gêgêntosipun kapal. Sanalika punika Orme ugi ningali dhatêng unta wau, jalaran saking kasaenanipun sang putri wau, Orme rumaos isin.