Sêrat Babad Tanah Jawi punika kathah. Ingkang sampun kaêcap, kaumumakên wontên, ingkang dèrèng kaêcap utawi botên badhe kaêcap pintên-pintên, pinanggih wontên ing pasimpênanipun para sêpuh, ingkang angsalipun saking tilaranipun para lêluhur ingkang sampun botên wontên, sarta ingkang badhenipun kawarisakên dhatêng anak putu ingkang kantun. Dene para lêluhur anggènipun sami simpên Sêrat Babad Tanah Jawi wau, sakawit inggih saking nurun sêrat babad gadhahanipun sanès. Turunanipun gêntos katurun ingkang sami kapengin gadhah, lajêng katêdhak ing sanès, lumunta-lunta ngantos dados pintên-pintên kadosdene wontênipun samangke.