bekas pacarku mbiyen eman-eman tenan kerenmu mung kanggo obralan obral-obral janji le durung mesti uripmu mulyo mulo aku wes kondo melu pakmu urip nang deso ngiwangi nggawe boto, menek kelopo nyeblok bongko mak iki anakmu perawan wiwit mbiyen ono ing perantauan melu ngewangi neng kantin sekolahan telung sasi mak aku urung bayaran mak dongamu mandhi tenan diijabahi marang gusti pengeran koyok ngene rasane wong ora duwe nduwe pisan diece karo kancane eling-eling manungso bakale mati yen wes mati