Sabubare kadadeyan kui mau, aku ora gampang mlebu ing sakjrone omong-omongane wong landha loro kui, paling-paling yo esem-eseman nganti tekan sore mau. Ing acara mangan bengi mau, landha kui menehi bolpoin biru sing tulisane CARAN d’ACHE, swiss made marang kabeh wong sak omah. Bolpoin-e bentukke biasa, malah kaya bolpoin dolanan cah SD. Bali maneh, aku banjur mikir, bolpoin bae kok diwenehake dadi barang kenang-kenangan. Ana ing kene, bolpoin wis akeh lan model-e mawarna-warna. Amarga pancen ora ngerti, aku mesem lan kadha matur nuwun banget amarga wis diwenehi bolpoin. Ing kamar, aku banjur ngothak-uthik bolpoin kui mau, tak bukak lan tak ilang-iling. Jebul luwih abot tinimbang bolpoin CINA sing mlebu neng Indonesia. Tak coba kanggo nulis lan tak ceklak-ceklekke, jebul luwih empuk lan alus. Wah, bolpoin apik iki. Ora puas, aku banjur nggoleki