Pati iku ora nyirnakake kamelikan utawa luamahing manusa kang wus dilakoni ing salawase urip ana ing donya iki. Mung kacèke dene manusa kang mati mêsthi ora bisa andurusi kamelikan lan pêpenginane, sabab ragane wadhag wus oncat, dadi sawuse mati manusa ora bisa nutugake pakarêmane ngombe ombèn-ombèn kang ngêndêmi, ora bisa anuruti kabungahane kaya nalikane ana ing donya iki. Para drêngki ora bisa namakake pitênahe marang sapêpadhane manusa. Sarta manèh luamahing manusa kang watak mangkono iya isih, nanging samubarang kang dipengini sirna. Mulane barêng ana sajroning alam kang asor, prasasat nyawa mau kinrubut utawa disiyalat dening kamelikane dhewe. Mangkono uga sanadyan nyawa [nya...]