[...wuh] wangsulanipun Hyang Yama: Sawitri kang bêkti marang priya, lan antuk nugrahaning kasutapan. Mula sira bisa andulu para dewa, kawruhana Sawitri, ingsun iki Yama,§ Yama, wrêdinipun, anggèning mangrèh punika wêwaton anggêr-anggêr. dene praptaningsun ing kene, marga lakinira Si Satyawan, dina iki wus êntèk wêwangên pamanggone ana marcapada, mula uripe lakinira sêdya ingsun irup nganggo sarana tali iki. Rikala mirêng pangandikanipun Hyang Yama makatên wau, Dèwi Sawitri nêmbah sarwi matur: dhuh, ratuning dewa, sangking pamirêng kula, ingkang sami ngukut gêsanging manungsa punika, amung para kawula paduka, lajêng punapa wigatosipun, dene sarêng badhe ngukut gêsangipun laki kula, têka pukulun ngrawuhi piyambak ing ngriki. Kabêkta sangking anggènipun badhe damêl bingahipun sang dèwi, Bathara Yama mangsuli pangandika: rajaputra iki ambêke utama, rupane bagus, sarta sinung kaluwihan pira-pira, dadi ora patut upama kang mapag oncate saka marcapada, iku dudu jênêng ingsun dhewe. Sami sanalika wau, wontên cahya magana mêdal sangking badanipun Sang Satyawan, agêngipun sajêmpol asta, lajêng dipun tangsuli dhatêng Bathara Yama, sarana tangsul babêktanipun. Sawêdalipun cahya magana, saliranipun Sang Satyawan katingal pucêt, botên ambêgan, gumlethak wontên ing siti. Sasampunipun bêkta jiwanipun Sang Satyawan, Bathara Yama lajêng lumampah mangidul, Dèwi Sawitri tut wuntat, kalihan sakalangkung sungkawa. Dupi Bathara Yama priksa Dèwi Sawitri tut wuntat lajêng kèndêl, sarwi ngandika: Sawitri balia, banjur ngruktènana kunarpane lakinira, dadi sira wus ngrampungake kawajiban tumrap priyanira, anggonira kêkinthil salakuningsun wus têkan ing dunung kang ora kêna diambah ing manungsa. Atur wangsulanipun Dèwi Sawitri: ing pundi purugipun laki kula, saèstu kula tut wuntat, mila sanadyan paduka kabêktaa dhatêng ing pundi kemawon, kula botên kadugi kantun, makatên wau kawajibanipun pawèstri sae dhatêng priyanipun, sampun saèstu botên wontên pangwasa ingkang sagêd dados