Ing sapunika ing bab kewanipun ingkang dados isèn-isènipun kêbon raja, punika têtela sangêt bilih kêdah dipun tindakakên dening tiyang ahli kewan, awit mênggahing kewanipun botên ngêmungakên kewan wêdalan ing nagari ngriku kemawon, limrahipun mawi ngawontênakên kewan-kewan saking nagari ngamônca, ingkang beda kawontênaning hawanipun, apêsipun kemawon mêndhêt kewan galak. Dados sanadyan kewan tunggil nagari, sarèhning galak, inggih nama angèl anggènipun angopèni. Môngka mênggah ngopèni kewan punika kêdah nocogi kalihan kabêtahanipun. Upaminipun bab têdha, samôngsa botên cocog, kewanipun inggih dados gêring.