Sarèhning sabibaripun pêrang sampun kêrêp dipun kuwatosakên, punapa malih dening kangjêng susuhunan ingkang salêbêtipun wontên pêrang lêstantun sêtya dhatêng guprêmèn Walandi, manawi sudaning siti wêwêngkon badhe damêl pinggêting manah, sarta sagêd ugi lajêng nuwuhakên rêrêsah malih, amila panguwasa tumrap siti-siti wêwêngkon ingkang kapasrahakên dhatêng guprêmèn punika ta samudananipun taksih lêstantun kaasta kangjêng susuhunan. Awit saking punika wontên pêpacak anèh ingkang kawrat ing bab 2 tuwin 3 ing sêrat prajanjian katitimasan kaping 22 Juni 1830. Inggih punika: tumrap siti sanèsipun ing salêbêting karajan, panguwasanipun ingkang sinuhun kangjêng susuhunan badhe katindakakên dening guprêmèn Walandi atas asma dalêm ingkang sinuhun wau. Awit saking punika guprêmèn Walandi ingkang badhe misudha para narapraja ingkang prêlu tumrap panindaking paprentahan, tuwin badhe nindakakên tatanan ingkang prêlu-prêlu tumrap yustisi (pangadilan) tuwin pulisi. Makatên ugi para bupati tuwin pangagêng sanès-sanèsipun, badhe kawisudha dening guprêmèn Walandi, ananging kajawi sasagêd-sagêd badhe kapilih saking têtiyang ingkang lêrêsipun gadhah wêwênang kawisudha dening kasêtyan utawi lêlabêtanipun sae,