manungsa padha seneng nyimpen apa-apa kang ora kena di-gawa menyang alam kelanggengan. Yaiku alam sawise kita mati. Mulane wis dadi ciri wantine ndonya yen anduwe sipat kang ora transparan. Ndonya seneng ngaling-aling dununge wong urip sejati. Miturut Siti Jenar, kita kang dilahirake ing donya iki asipat “bathang”. Kita durung dadi manungsa jati. Lha, nyatane pancen bener.Kita kabeh iki sejatine lair kanggo antri mati. Apa ana wong sing lair terus kepengin urip terus?