Wuruking bapa biyung marang anake, sanadyan winêlêg kaya panglolohing manuk, iya tanpa gawe ora bisa kêcanthèl, dening tanpa wisesa sarta anake sumurup yèn ditrêsnani. Beda karo wuruking guru marang murid-muride, amêsthi bisa tumancêp ing ati, dening nindakake wisesa sarta ora trêsna kaya mênyang anake. Mulane aja tan ora nyakolahake anak, zie W. B. wuruk.