Petruk: Wiyah, wiyah, bok aja anggêdabrul mêngkono. Nèk wis samono playune, têgêse: wong Jawa wis warata padha sênêng nganggo lurik-lurikan, kang anjalari akèh pabrik lurik, akèh wong nênun minôngka kanggo pagawean sambèn, akèh wong tani padha nênandur kapas, saikine mêsthi banjur butuh wong-wong sing padha agawe kapas mau dadine lawe, yaiku sing diarani tukang ngantih. Hara, tuwuhing golongan tukang ngantih ana ing donya Jawa kiyi, apa ora nyuda cacahe wong-wong nganggur. Jalaran saka apa sing wis dak andharake kabèh kiyi, yèn wong Jawa wis umum padha dhêmên nyang lurik-lurikan, rak cêtha bangêt gêdhening pigunane tumrap nagara wutah gêtihe lan wong-wonge. Nanging rêmbuge bab kiyi padha dicuthêl samene bae, liya dina rêmbugan bab liya manèh.