Mênawi wontên tiyang sagêd, sae manahipun, andhap asor utawi sumêrêp ing tatakrama, ananging tansah sêsakitên, sampun tamtu gêsangipun kirang sampurna, awit tiyang punika kakirangan sanguning badan ingkang maedahi sangêt, inggih punika kabagas kasarasan.