Tiyang sêpuh lajêng murugi dhatêng panggenaning putu-putunipun kalihan wicantên: Enakna anggonmu mangan, aja padha kêsusu, aku wis ngrêmbugi, èsprès mêksa ora mandhêg ing kene. Putunipun ingkang mabêni kala wingi wicantên: Rak inggih lêrês kula ta bah. Iya nanging barang sing durung ana nyatane ora kêna diugêmi.