Si macan banjur lunga saka kono arêp nêmoni gunung. Satêkane kono, calathu: "Gunung sing pinunjul! Têkaku ing kene iki prêlu duwe panjaluk karo kowe. Manawa lêga atimu, kowe bakal tak aku dadia biyungku. Sabab aku iki wujudku mangkene, jêbul mung duwe biyung kucing tuwèk kang ala dhapure mêngkono. Anane mung ngisin-isini. Dene yèn kowe dadi biyungku iku wis mungguh bangêt, sabab mung kowe kang kêna takarani tanpa tandhing kêkuwatanmu."