Sata ingkang nêmbe angsalipun mêthik kêdah dipun garingakên rumiyin, caranipun kabudidayan sata agêng, kêdah kaupakara wontên ing gudhang jawi, inggih punika gudhang-gudhang ingkang pating plêncat wontên ing patêgilan sata, punika adamêl rancaging padamêlan, gampil anggènipun anglêmpakakên, awit sata têlês punika kathah godhanipun, upaminipun: botên kenging kambêtan toya jawah lan sanès-sanèsipun malih. Lêmbaran ugi kêdah kajagi sampun kêmèk ing tangan, punika ing têmbe, dadosipun pating blêntong, punika dados awoning sata. Awit ingkang punika ingkang kenging kaêmak-êmèk supados botên dados awoning sata kajawi namung gagangipun. Wontên ing gudhang sata-sata wau lajêng dipun rèntèngi nyèkêt-nyèkêt, tangsulipun rami, ingkang dipun coblos gagangipun, lajêng dipun pênthèng ing dêling wuluh utawi kajêng rancak ingkang panjangipun kintên-kintên 6 kaki. Sakaki kiwa têngên dipun lowahi, awit punika badhe tumumpang ing panggenan ingkang sampun dipun tata kangge narang wontên salêbêting gudhang. Yèn ing môngsa têrangan jandhela-jandhela dipun bikak wiwit [wi...]