[...ta] ing panggonan liyane iya wis tau lan wis kêrêp ana jôngka kaya ngono, nganti padha ngêdêgake kumpulan ana Mardibasa, Mardisastra, Mardipujôngga, Mardigunabasa, ènsoprut, ning iya banjur ana sing salah kêdadèn dadi kumpulan mardipèi lan mardidhomino. Maune anggêr gandringan mêsthi ngrêmbug layang Jawa, êmbuh maca lan nyurasa Wedhatama, êmbuh Pustakaraja, êmbuh Cêmporèt. Anggêr mrêgoki têmbung angèl utawa ora ngrêti surasane, banjur padha dipadu ngantèk gayêng. Dene gêgamane, sing lumrah bausastra Wintêr utawa Roordhah, arang-arang bangêt sing duwe bausastra Kawi Bali. Kang akèh-akèh, padha duwe panganggêp yèn sinau basa Jawa kuwi gêgamane sing nomêr siji ming bausastra. Anggêr wis ngadhêp bausastra, wis patohan bangêt. Môngka bausastra kuwi sajatine mung jinising srana, lan isih akèh bangêt srana-srana liyane sing luwih prêlu. Kumpulanku mardibasa biyèn, bubrahe marga banjur malih dadi kumpulan pèi. Dhèk wiwitan,