Petruk : Bab kuwi tumraping aku prakara kêcil, awit pangkat dhirèktur up rêdhaktur kuwi rak kuwasa, têgêse dadi aku anduwèni wênang anêtêpake punggawa-punggawaku dhewe. Sabanjure aku banjur ngincêr bae, nèk-nèke ana wong pintêr, sing durung olèh pagaweyan sing maton, sokur wêton sêkolahan sing pêng-pêngan, la kuwi banjur tak ojok-ojoki supaya gêlêm nyambutgawe karo aku, kanthi tak pêpengin, yèn gêlêm rak banjur jênêng mèlu ambantu ajuning bangsane. Ya kuwi utama-utamaning pagaweyan ing donya kene kiyi. Wis mêsthi ta nèk wong mau olèh blônja, sanajan balanjane ora ana sapratêlone blanjanku, awit aku: dhirèktur up rêdhaktur. Yèn dhwèwèke wis saguh, banjur tak angkat dadi: redhaktur. Sauwise pagaweyan sing angèl-angèl lan sing dakik-dakik banjur tak pasrahake nyang dhèwèke, ing sarèhning sing dipacak nang korane mung jênênge dhirèktur up rêdhakture, dadi wis mêsthi ta yèn sing olèh nama mau, iya mung aku dhewe, lan wong ing jaba masa bakala wêruh marang punggawaku [pungga...]