Mênggah pangaran-aran ingkang makatên wau, kados ta balakanipun: têtiyang Jawi ingkang malarat ing budi pangêrtos, tuna ing panggayuh dhatêng kawruh ingkang inggil-inggil, sagêdipun namung nêniru, samobah-mosikipun bôngsa Indhu, ingkang kala ing jaman samantên sampun kadunungan budi pangêrtos, saha inggil kawruhipun tinimbang têtiyang Jawi, upaminipun tiyang Jawi namung kadosdene pirantos ingkang botên sagêd ebah saking pikajênganipun piyambak, punapa kapara yêktos.