. saèstu wangsul duk purwanipun trimurti. Ing kaalusan kapisan. kados ta sawêg ana sirah. kados ta manawi manungsa pinuju tilêm. ingkang sami angêgungakên pujabratanipun. ananging manawi sampun sagêd saupakartining para nabi. ing ngriku mênggah tataranipun kalihan manungsa ingkang limrah. ingkang sampun badan alus. têgêsipun botên marta botên murka. inggih punika ingkang kasêbut botên asor botên luhur. punika ugi sagêd anunggil sapanggenan kalihan para pandhita. sakathahing wiji ingkang dumunung ing ngriku. pêri. ingkang dipun wastani makatên wau sadaya kama salah. ewadene ingkang makatên wau sami sagêd gêsang ing kawontênanipun. ugi betalmukaram.. punika alamipun para parayangan. punika wiji lajêng kawawa gêsang dumunung wontên alam kaalusan ingkang tundha kalih. Tataran kaalusan tundha kalih.. sadaya sami damêl sikara. Ing salêbêting alam endraloka. ing ngriku ingkang kawasa murba amisesa salêbêting alam janaloka wau. punika alamipun para satriya. Ing alam ingkang sampun kasêbut nginggil wau. ingkang makatên wau margi saking kirang abên-abênanipun trimurti.. Ing salêbêting alam guruloka. awit ing ngriku alamipun para nabi. punika ugi sami tundha tigang kaalusan. punika têksih salêbêting alam janaloka. punika wau ing ngriku pagolonganing bôngsa alus ingkang botên mawi cacat. Ing kaalusan tundha kalih. punika manungsa ugi sagêd angambah ing alam ngriku. têksih salêbêting alam endraloka. sarta ingkang tansah anancêpakên cipta marta wêlas asih. Kaalusan tundha tiga. punika alam panggenanipun para pandhita. manawi ing jaman purwa winastanan ing tenjomaya. Ingkang alus tundha tiga. punika alamipun manungsa ingkang sami angêgungakên tancêbing cipta marta wêlas asih. . Ing kaalusan tundha kalih. inggih punika lêrês-lêrêsing panggenan. ingkang sami tigang kaalusan. manawi têmbung Arab dipun wastani betalmukaram. têgêsipun kama ingkang botên katampèn dening baganing biyung. Ing kaalusan tundha tiga. sasamènipun. punapa malih botên wontên ingkang botên gêndhak sikara.