ingkang tumrap tanah Jawi kakintunakên dhatêng Pêngarasan rumiyin. Pangintunipun saking Sumba dhatêng Têgal wau kabêkta ing kapal K.P.M. Saking Têgal kabêkta numpak sêpur dhatêng Prupuk, tuwin saking Prupuk kabêkta dhatêng Pêngarasan lumampah dharat. Ing salêbêtipun lumampah (ing kapal, ing sêpur tuwin sanès-sanèsipun), gêsanging lêmbu-lêmbu wau kirang sae, wontên ingkang andadosakên sakit tuwin nandhang tatu. Lêmbu ingkang kados makatên punika dipun tahan rumiyin ngantos pintên-pintên minggu utawi pintên-pintên wulan wontên ing Pêngarasan ngantos pulih malih kêkiyatanipun, sasampunipun makatên sawêg kenging kakintunakên dhatêng ingkang mêling. Lêmbu ingkang botên tatu tuwin sakit, inggih punika ingkang saras, limrahipun panahanipun wontên ing Pêngarasan kintên-kintên namung 10 dintên kemawon. Sasampunipun lajêng kakintunakên dhatêng ingkang mêling. Salêbêtipun 10 dintên, lêmbu-lêmbu wau gêsangipun sagêd têntrêm, kenging dipun wastani sampun pulih kêkiyatanipun.