Wruhanira iku laki mami, lajeng nyiram marang kaki tuwa, nulya na swara jumebret, kunjara wesi sampun, bubrah sirna wong kaki-kaki, kelawan nini tuwa, sareng tan kadulu, kunjara pating balengkrah, ingkang kemit sedaya kalenger sami, wus dangu nglilir samya.