[...njaluk] ukuman, ing pamburine banjur dadi wong ngati-ati, wêdi ing salah. Wong kang dhêmên dijaluki ngapura, nyihnani yèn dhèwèke dhêmên diapura, iya iku wong ènthèng têkade, wong wani nglakoni ora bênêr, sabab ngandêlake bisane anjaluk ngapura. Wong dhêmên anjaluk ngapura iku wong ora duwe kapok, wong kang awèh pangapura: prasasat ngajani wong supaya nglakonana kasalahan manèh. Padha-padha olèh ngamal amasthi dipilih sing sarana laku salah olèh ngapura, tinimbang sarana laku bênêr tur kangelan. Mulane têtêp pangapura iku ngajani kasalahan, upama ora ana pangapura, donya iki wis bagus luwih saka saiki.