punapa ingkang dados bêbananipun, badhe dipun lêksanani. Sang rêtna cariyos, botên gadhah cariyos malih kêjawi kados ingkang sampun kaaturakên sang nata: purun kagarwa, anggêr patutanipun mêsthi sumilih ing kaprabon. Sang Dewabrata nyagahi, sariranipun milalah botên badhe jumênêng nata, nanging Sang Rêtna Sêtyawati taksih ngoyak, turunipun Sang Dewabrata, manawi prêlu taksih sagêd jumênêng nata, badhe sagêd nyirnakakên bêbana wau. Awit saking punika, Sang Dewabrata lajêng prasêtya wadat tanpa krama. Sang rêtna lajêng kagarwa ing Rama. Wiwit punika Sang Dewabrata lajêng pinuji ing jagad raya. Para dewa sami ngalêmbana, maringi jêjuluk: Sang Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi.