kakang Narpati”.“Kekiranganipun menapa praja Ngestina, teka ajrih kalayan tiyang-tiyang Ndarawati menika ? Menawi yayi Prabu dawuh kedah mbedah negari Ndarawati, sak menika ugi rakapara sagah ndepani bantala minangka bebanten ,yayi Prabu!”.“Bombong raosing manah kula kakang Narpati nampi kasagahan ndika, nanging bapa …bapa Pandita Durna kadi pundi menggah pamanggih bapa ngenani ature paman patih kalawau?”“Nggih ngger, keparenga kula wicantenan kaliyan Adi Cuni”.“Mangga Bapa”.“Adi Cuni !”“Kepiye, kakang?”“Kowe tak kandhani ya, yen wangsit utawa pralampita kuwi adile mung kudu dilakoni tumrape wong sing percaya. Mbok menawa si Adi ora lali lelakone si Brantasena. Nalika aku oleh wangsit supaya Brantasena kudu njegur segara deweke ora suwala, yen si Brantasena kuwi banjur mikir-mikir kaya patrape adi Cuni mesthi bakal nduwe pandakwa yen aku njlomprongake dheweke, nanging jagad nyekseni yen anggone Brantasena bisa ketemu dewane Sang Ruci Bathara iku ya merga anggone njegur segara nuhoni dawuhing guru”.Tidhem premanem suasana ing pasewakan. Kabeh padha nyuraos lelakon kang