utawa ngirengaké rambutmu saeler baé. 37 Yèn iya, kandhaa: Iya, yèn ora, kandhaa: Ora. Saluwihé saka iku, asalé saka pangawak dursila." 38 "Kowé wis padha krungu pangandika mangkéné: Mripat winales mripat, untu winales untu. 39 Nanging Aku pitutur marang kowé: Kowé aja nglawan marang wong kang gawé piala marang kowé, malah sapa kang napuk pipimu tengen, pipimu kiwa ulungna pisan. 40 Lan menawa ana wong kang arep prakaran karo kowé, sedyané ngepèk klambimu, jubahmu pasrahna pisan. 41 Apadéné menawa kowé dipeksa dikon ngiringaké lakuné wong samil, iringna nganti rong mil. 42 Yèn ana wong njejaluk marang kowé, wènèhana lan aja nulak wong kang arep utang marang kowé." 43 "Kowé iya wis padha krungu pangandika: Sira tresnaa marang sapepadhanira lan sengita marang mungsuhira! 44 Nanging aku malah pitutur marang kowé: Padha tresnaa marang mungsuhmu; wong kang nganiaya kowé padha dongakna slamet, 45 sarana mangkono kowé padha dadi putrané Ramamu kang ana ing swarga, kang mlethèkaké srengéngé marang wong ala lan wong becik, sarta nurunaké udan marang wong kang ambek adil lan kang ora. 46 Déné menawa kowé tresna marang wong kang nresnani kowé, iku kowé olèh pituwas apa? Para juru-mupu-béya rak ya tumindak mangkono, ta? 47 Lan menawa kowé awèh salam mung marang sadulur-sadulurmu baé, kaluwihanmu apa? Wong kang ora wanuh marang Allah rak ya tumindak mangkono, ta? 48 Mulané kowé padha sampurnaa, kaya Ramamu ing swarga iya sampurna."