Parêpatan, pangraos kula sampun cêkap anggèn kula nêrangakên pokok-pokoking panggulawênthah sarta tujuanipun, ingkang dèrèng kula andharakên punika amung badhe tindak-tandukipun, tamtunipun saya prayogi bilih ing wingkingipun wontên ingkang sêsorah bab tindak-tanduk wau, cêkakipun tuju panggulawênthah kados ingkang kula usulakên punika, wosipun kêdah ngênêr sagêda pribadinipun mandhirèng sayêktos, liripun: wiji gêsang ingkang asipat karsa sagêd santosa, sarta uninganipun sagêd pana, pirantosing pribadinipun laras, amargi punika badhe nindakakên, dados sagêda badan kuwawa, napsu prayoga, pikiran sanyata. Mênggah wontênipun tujuan panggulawênthah sapunika, ingkang sampun kula sumêrêpi nama sawêg dumugi pikir, dados dèrèng bontos angênêr dhatêng pribadinipun, sarta taksih mawi manah gandhèngipun kadonyan, têgêsipun taksih nama katanêman utawi katarik ing hawa napsu, môngka pamanggih kula, manawi pribadinipun sampun mandhirèng sayêktos, dening sampun gadhah kawaspadan, pirantosipun sampun sae sadaya, was sumêlang tamtu sirna, punika dhatênga ing pundi-pundi, tindak-tanduk punapa-punapa, tamtu badhe lobok, kajawi punika dhatênging wahyu kawiryan, kawibawan sapanunggilanipun, tamtu badhe klayan murni. Ewadene sarèhning kula punika sanès ahli (deskundige) dhatêng bab panggulawênthah, bokmanawi wontên lêpat utawi kêkiranganipun namung nyuwun pangapuntên, wondene wontênipun kula wani sêsorah punika sajatosipun namung katarik ing kayakinan kula, inggih punika bôngsa kita tangèh mulya sayêktos, yèn botên ginulawênthah ingkang sanyata, liripun: ginulawênthah ingkang cocog lan kawontênan