Jawi, Walandi, satêmbungipun pisan, lajêng botên rumaos angèl maos kitab Kuran, dalah samaknanipun pisan, Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangrêtos dhatêng wicantênipun kutu-kutu walang angataga,antaga. nanging sarèhne labanipun tiyang sêpuh ingkang sampun botên kewran dhatêng sadaya kagunan, dados wêwahing kanugrahan wau manahipun saya sakalangkung mênêp.