[...dene] ing sapunikanipun para sarjana bôngsa Eropah sampun sagêd ambudi nglêmpak-nglêmpakakên tôndha saksi bayinat ingkang migunani dhatêng pangupadosing katêrangan wau punika. Mênggah wontêning katêrangan ingkang pinanggih pêrlu piyambak, punika bab prakawis ingkang pêpiridan kasusastran, sabab kasusastraan punika, kados sadhengah tiyang sampun sami sumêrêp, minôngka pracihnaning dunungipun guna pangawikan tuwin tatacara kautamèn ingatasing satunggilipun bôngsa, milanipun pangudining nyumêrapi ing wêwatêkanipun satunggaling bôngsa, punapamalih ing sasagêd-sagêd cacriyosaning kasusastranipun, punika anjurungi sangêt, utawi agêng paedahipun tumraping sêsêrêpan kawontênanipun ing satunggil-tunggilipun bôngsa, bab budi pakarti sarta tumêngkaring kawruh tuwin kagunanipun.