wong nganiaya awake dhewe, apa ing dunya mung wong magang bae sing kebener uripe,cacak sing wis dadi priyayi akeh sing sothal-sathil, dene sing aran kebeneran iku mung wong nyeret, kang kacukupan, kalemahan ana kasur yen wis mendem rasane kaya diiyun bandul, ora ana kanikmatan ing dunya kaya wong nyeret. Yen wis mendem rasaning ati kaya bisa nguntal jagad (kalintu nguntal kelbu) panemuku mung anggere aku bias ngapusi biyung amaling bapa kang wis ura ana bias, tumiba ing anak kabeh, anake bapak mung loro aku, siji wadon, iku prakara gampang, gampang apus-apusane, apa sakandhaku amesthiditurut.