wanodya ayu iku ora ngoncati. Kepara malah ndhadha tumibane pusaka dibya kuwi. Bareng ketaman senjata dibya iku, sanalika badhar wujud asline kang ora liya Dewi Durga. Sang Prabu Kencana Ginurit kaget banget banjur ndheprok.“Dhuh Sang Bathari kawula nyuwun aksami, awit kalepyan.”“Kulup Prabu Kencana Ginurit! Nora dadi baya pengapa. Kepara ulun kang njaluk pangapura marang sira. Ulun pancen nyoba marang sira.”“Ohh Sang Dewi Bathari Durga! Kawula dipunuji punapa?”“Lah mangkene kulup! Dadia kawruhanira jenengpara iku ratu gedhe drajate. Aja kesuwen anggonira anglakoni bujangan. Ora apik kedadeyane. Mula enggala palakrama. Kebeneran aneng kalungguhan dina iki Praja Pancalaretna adeg sayembara alap-alapan Dewi Kanekawati. Iku putri ayu linuwih tur pantes dadi garwane narendra dibya kaya jenengpara kuwi. Mula jenengpara nglebonana sayembara kasebut. Muga bisa kasil.”Sawise paring wejangan akeh-akeh marang Sang Prabu Kencana Ginurit, Bathari Durga banjur kondur makahyangan. Sang Prabu Kencana Ginurit age-age ndangu Patih Salakawangsa.“Kakang Patih Salakawangsa, apa sira weruh Pancalaretna? Pancalaretna iku sawenehing nagara ing tlatah pulo Jawa.”“Oooo...inggih-inggih! Pancalaretna punika kocapipun negari kagunganipun Sang Prabu Dewakusuma. Lahh wonten napa, Nun?”Sang Prabu Kencana Ginurit manggut-manggut kalegan. Sang nata nuli utusan Patih Salakawangsa lan manggalayuda Salakajaya dalah prajurit sabregada nglamar Dewi Kanekawati ing Pancalaretna. Patih Salakawangsa nyembah sesedhokan nuli budhalan.NALIKA iku kahanane jagad raya katon padhang trawangan. Langit resik gumrining katon biru maya nyenengake kang andulu. Angin sumilir seger nyrambahi alam lan badan sakojur. Ora mung manungsa wae kang bungah-bungah mapag tekane swasana kang endah edi kuwi. Sakabehing tetuwuhan lan kewan uga melu suka parisuka ngenyam nikmate sunaring surya ngantarani. Kang ana ing padhusunan Karang Kedhempel, Kyai Lurah Semar, Nala Gareng, Ronggung Jiwan, lan Bawor Jombloito uga padha bingar polatane. Mula banjur padha imbal gunem, swara bening.“Ehh ehh.....thole Nala Gareng, Petruk, lan Bagong, ing mangsakala iki lha kok kadingaren swasanane alam nyegereke ya, Le?”“Lho kok alas-alas dadi ijo royo-royo kuwi jalarane apa, Le?”Oleh pitakonan mangkono mau Petruk Kanthong Bolong nuli nyuwara mawa tembang gagrag anyar lelagon Kalpataru: Pancen nyata para kawula gumregut. Sengkud nindakake carangan ijo-ijoan.