Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih sajumênêngipun Prabu Chulalonkorn, praja Siyêm wiwit ngambah kamajêngan, sampun tamtu kemawon kamajêngan wau dipun lajêngakên saha dipun sampurnakakên dening prabu rama VI suwargi tuwin prabu rama VII, inggih nata ingkang jumênêng sapunika, punika sami putranipun Prabu Chulalonkorn. Kawontênaning rencang tumbasan dipun icali, pakaryan irigasi dipun wontênakên, ing pundi-pundi dipun wontênakên tèlêgram tuwin tèlêpun, pranatan nata praja dipun ewahi cara kilenan, dipun wontêni ministêr-ministêr tuwin pakaryan gupêrmèn. Murih kasêmbadaning kamajêngan wau, sang prabu andhatêngakên para ahli, sakawit saking Eropah, dangu-dangu lajêng saking Amerikah, dipun patah dados adpisiring pakaryan nagari. Kajawi punika sang nata nyadhiyani arta kangge waragat para mudha Siyêm ingkang nglajêngakên sinau dhatêng Eropah, dene para pangeran, sadaya kemawon sami angsal pangajaran wontên Eropah, wontên ingkang sinau ing pamulangan luhur utawi sinau wontên ing pamulangan upsir.