Manawi sampun rampung anggènipun madhahi, ing nginggil piyambak ugi dipun tutupi ngangge godhong tawa malih sarta dipun tindhihi sela utawi barang ingkang awrat, lajêng kadèkèkakên ing panggenan ingkang kiwa sarta eyup. Watawis satunggal jam dangunipun saking anggèning andèkèkakên gadhung wau sampun ragi lêmês, amargi toyanipun yiyid sampun kathah ingkang mêdal, dados dipun idak botên rêmuk, lajêng wiwit kaidak-idak tindhihipun kenging kaangkat rumiyin, nanging manawi sampun katindhihakên malih. Namung pangidakipun kêdah dipun èngêt-èngêt, botên kenging mingar-mingêr, dados saupami sampun majêng ngalèr, satêrusipun inggih kêdah majêng ngalèr kemawon. Amargi manawi botên makatên, miturut cariyosipun ingkang sampun kulina ngocal gadhung, taksih sagêd ngêndêmi. (mirid ing nalar, pamênêtipun supados ajêg) danguning pangidak wau botên mawi wangênan, namung sok ugi sampun kathah mêdalipun toya yiyid inggih lajêng dipun sampuni, nanging kêdah rambah-rambah, kenging sabên watawis kalih jam sapisan, makatên salajêngipun ngantos kasipêngakên sadalu. Namung wanci dalu sampun botên prêlu kaidak-idak malih.