Ara-ara wêdhi ing tanah Asiyah têngah tuwin tanah barat, wontên ingkang mêdal sarêmipun, amargi saking kathah utawi wiyaripun ngantos kenging dipun wastani: ara-ara sarêm. Bilih jawah: sarêm wau sami ajèr, sasampunipun garing: ara-ara wau ngantos sapaningal botên sanès ingkang katingal kajawi namung sarêm, sarêm ingkang asal anggènipun andhudhuk, punika kirang sae, sabab ingkang kathah kawoworan siti lêmpung utawi gipês, amila supados sarêm wau rêsik, sarta lajêngipun kenging kadamêl bumbu sasaminipun, kêdah dipun jur wontên ing toya, rêrêgêdipun lajêng kêlêm, sabab siti lêmpung wau botên sagêd ajur sarta gipês, ajuripun namung sawatawis. Sasampunipun kabucal rêrêgêdipun toya sarêm wau lajêng angukus, sarta pilah kristalipun ingkang sawarni kubus, inggih punika ingkang lugu sarêm.