dadi jarahan. 23 Sing sapa ora nyarujuki Aku, iku nglawan marang Aku sarta sing sapa ora nglumpukaké bebarengan karo Aku, iku mbuyaraké." 24 "Samangsa roh jahat iku wus metu saka ing wong, banjur nglembara menyang papan-papan kang suwung kanggo manggon, nanging sarèhné ora olèh, nuli muni mangkéné: dakbalènané manèh omah kang wis daktinggal. 25 Banjur bali, omahé ketemu wis disaponi resik lan tumata becik. 26 Tumuli metu, lunga ngajak roh liyané cacahé pitu kang luwih jahat, sarta banjur padha mlebu lan manggon ana ing kono, satemah wong mau alané ngluwihi katimbang sadurungé." 27 Nalika Yésus isih ngandika, ana wong wadon kang nguwuh marang Panjenengané saka ing satengahé wong akèh, unjuké, "Rahayu ibu ingkang sampun nggarbini saha ingkang nesepi Panjenengan." 28 Nanging Yésus banjur ngandika, "Kang rahayu iku wong-wong kang padha ngrungokaké lan nggatèkaké pangandikaning Allah." 29 Bareng wong akèh padha ngrubung Panjenengané, Yésus nuli ngandika, "Wong-wong ing jaman iki, iku ala, padha nyuwun pratandha, nanging ora bakal kaparingan kajaba mung pratandhané Yunus. 30 Sabab kayadéné Yunus anggoné dadi pratandha tumrap wong-wong ing kutha Niniwé, samono uga Putraning Manungsa iya bakal dadi pratandha tumrap wong-wong ing jaman iki. 31 Bésuk ing dinané pangadilan, ratu kang saka ing tanah Kidul iku bakal wungu bareng karo wong-wong jaman iki lan bakal ngadili wong-wong iku. Amarga ratu iki rawuh saka ing pungkasaning bumi arep mirengaké kawicaksanané Salomo, mangka satemené kang ana ing kéné iki ngungkuli Salomo. 32 Bésuk ing dina pangadilan, wong-wong ing Niniwé bakal padha tangi bebarengan karo wong-wong jaman iki, lan bakal ngadili wong-wong iki. Amarga wong-wong Niniwé iku bareng ngrungokaké pituturé Yunus banjur padha mratobat, mangka satemené kang ana ing kéné iki ngungkuli Yunus." 33 "Ora ana wong nyumed lampu kang banjur disèlèhaké ing panggonan kang ndhelik utawa ditutupi genthong, nanging ditumpangaké ing cagak-lampu, supaya wong kabèh kang mlebu omah bisa ndeleng padhangé. 34 Mripatmu iku dadi lampuning badanmu. Menawa mripatmu becik, badanmu sakojur dadi padhang, nanging menawa mripatmu jahat, badanmu dadi peteng. 35 Mulané padha diwaspada, pepadhang kang ana ing kowé iku aja nganti dadi peteng. 36 Menawa badanmu sakojur padhang lan ora ana pérangané kang peteng, mesthi kabèh dadi padhang, iya kaya yèn kowé kena ing soroting lampu." 37 Bareng Yésus wus rampung anggoné memulang, ana wong Farisi ngaturi dhahar ana ing omahé. Panjenengané iya banjur lumebet sarta lenggah dhahar. 38 Wong Farisi mau bareng weruh Yésus kok ora wijik dhisik sadurungé dhahar, dadi gumun. 39 Nanging Yésus banjur ngandika marang wong-wong mau, "Kowé para Farisi, kowé padha ngresiki jabaning tuwung lan pinggan, nanging ing jeromu kebak rampasan lan piala. 40 Hé, wong-wong bodho, Panjenengané kang nitahaké sisih jabané iku apa iya ora nitahaké njeroné? 41 Mung baé isiné iku danakna, lah ing mengko sakabèhé bakal dadi resik tumrap kowé. 42 Nanging bilai kowé, hé, para Farisi, amarga kowé padha mbayar pra-sapuluhan saka godhong merdinah, inggu lan sawarnané jejanganan, nanging kowé padha nglirwakaké kaadilan lan katresnaning Allah. Prakara-prakara iku kudu dilakoni, tanpa nglirwakaké sing liyané. 43 Bilai kowé, hé, para Farisi, amarga ana ing papan pangibadah kowé padha seneng linggih ing ngarep lan seneng tampa pakurmatan ana ing pasar. 44 Bilai kowé, amarga kowé iku kayadéné kuburan kang tanpa tenger; wong-wong kang lumaku ing sandhuwuré padha ora weruh." 45 Tumuli ana sawijiné ahli Torèt kang mangsuli, aturé, "Guru, menawi Panjenengan ngandika makaten punika, ateges ugi ngrèmèhaken golongan kula." 46 Nanging Panjenengané banjur mangsuli, pangandikané, "Kowé iya padha bilai, hé, para ahli Torèt, amarga kowé padha ngemoti wong kalawan momotan kang ora bisa kaangkat, nanging kowé dhéwé ora nganti ndumuk momotan iku nganggo drijimu siji baé. 47 Bilai kowé; amarga kowé padha mbangun pasaréané para nabi, mangka leluhurmu dhéwé