sang aprabu agumujêng lirih / lan ngandika Wêkêl yèn nagara / iki lun-alun jênênge / wis lumrah sabên ratu / mêsthi ana sing ngene iki / yèn nuju pasamuwan / kêbak uwong iku / apa manèh kanggo ajar / sakabèhing prajurit bèn padha ngrêti / nyang caraning pêrangan //