Albertus Magnus (1193? – 15 November 1280), uga ditepungi minangka Santo Albertus Agung lan Albert saka Koln iku siji biarawan Ordo Dominikan sing dadi misuwur amarga kawruh universalé lan advokasi kaanan tentrem antarané èlmiah lan agama. Panjenengané dianggep salah siji filsuf Jerman gedhé dhéwé lan teolog saka Jaman Patengahan. Panjenengané wujud murid pisanan saka Jaman Patengahan sing migunakaké filosofi Aristoteles sajeroning pamikiran Kristen nalika mangsa iku. Katulik ngurmati panjenengané minangka Dhoktor Gréja, siji ing antarané 33 wong mawa gelar mau.