1 Nalika Apolos isih ana ing Korintus, Paulus wus ndlajahi tanah-tanah pagunungan lan rawuh ing Éfesus. Ana ing kono panjenengané kepanggih karo murid sawatara. 2 Iku padha didangu mangkéné, "Punapa panjenengan sampun sami nampèni Roh Suci, nalika sami pitados?" Nanging banjur padha matur, "Dèrèng, malah kula dèrèng naté sami mireng, bilih Roh Suci punika wonten." 3 Paulus nuli ndangu, "Manawi makaten, panjenengan sami kabaptis nganggé baptisan punapa?" Atur wangsulané, "Nganggé baptisanipun Yohanes." 4 Pangandikané Paulus, "Baptisanipun Yohanes punika baptisan pamratobat, sarta panjenenganipun lajeng ngandika dhateng tiyang kathah, bilih kedah pitados dhateng ingkang rawuhipun kantun, inggih punika Yésus." 5 Nalika padha krungu bab iku, banjur padha kabaptis ing asmané Yésus. 6 Lan nalika Paulus numpangi asta wong-wong mau, banjur padha katedhakan Roh Suci sarta padha wiwit guneman nganggo basa warna-warna tuwin padha medhar wangsit. 7 Wong-wong mau gunggungé kira-kira ana rolas. 8 Sajroning telung sasi, Paulus rawuh ing papan pangibadah lan memulang kanthi tatag; sarana dhébatan mbudi-daya supaya padha kadunungan kayakinan bab Kratoning Allah. 9 Ananging bareng ana sawatara kang wangkot lan tetep ora gelem diyakinaké, malah ngala-ala Margining Pangéran ana ing ngarepé wong akèh, Paulus banjur nilar wong-wong mau, para muridé dipisah saka wong-wong kang wangkot iku, sarta ing saben dinané memulang ana ing papan pamulangané Tiranus. 10 Bab iki ditindakaké rong taun lawasé, satemah wong saisining propinsi Asia kabèh, wong Yahudi lan wong Yunani padha ngrungokaké pangandikané Gusti. 11 Lumantar Paulus, Allah ngawontenaké mukjijat-mukjijat kang ngédab-édabi, 12 malah nganti kacu utawa lawon kang tau diagem déning Paulus ditumpangaké ing wong lara, temahan dadi lan warasé sarta roh-roh jahat padha metu. 13 Ana dhukun Yahudi sawatara kang mider-mider ing tanah kono, kang padha nyoba nyebut