Awit apa kang daktindakaké iku mau dudu kang dakkarepaké; nanging apa kang daksengiti, iku kang daktindakaké. 16 Dadi menawa aku nindakaké bab kang ora dakkarepaké, iku ateges aku ngakoni yèn angger-anggering Torèt iku becik. 17 Menawa mangkono dudu aku manèh kang nindakaké, nanging dosa kang ana ing sajroning atiku. 18 Sabab aku mangerti, yèn ing aku iki, yaiku aku cara kadagingan, ora ana kang becik. Sabab karep nindakaké kang becik pancèn ana ing aku, nanging nglakoni apa kang becik, ora. 19 Sabab dudu kang dakkarepaké, yaiku kang becik, kang daktindakaké, nanging kang ora dakkarepaké, yaiku kang ala, kang daktindakaké. 20 Dadi yèn aku nindakaké apa kang ora dakkarepaké, ateges dudu aku manèh kang nindakaké, nanging si dosa kang dumunung ana ing aku. 21 Kang iku, aku nemu wewaton mangkéné: Menawa aku kepéngin nindakaké kang becik, kang ala wis cumepak ana ing aku. 22 Sabab sajroning batinku, aku seneng marang angger-anggeré Allah, 23 nanging ana ing gegelitaning badanku weruh ana angger-angger liya kang cengkah karo angger-anggering akal-budiku, sarta njalari aku dadi tawananing angger-anggeré dosa kang ana ing gegelitaning badanku. 24 Aku iki pancèn wong