Ngemutaken punika pancen sanes prakawis ingkang gampil. Menawi klentu ing panampi malah saged nuwuhaken dredah. Awit saking punika, ngemutaken kedah dipun landhesi katresnan. Katresnan punika mujudaken kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindak gesang kita, kalebet anggen kita ngemutaken sesami kita. Katresnan ugi kedah dipun tindakaken mawi cara lan tumindak ingkang leres. Rasul Paulus nggandhengaken bab nindakaken katresnan punika kaliyan angger-angger Toret. Sanadyan pasamuwan ing Rum dipun kuwaosi angger-anggering Toret, nanging dipun kuwaosi angger-angger katresnan, nanging kados pundi angger-angger katresnan punika dipun tindakaken saged dipun ukur kanthi tumindak ingkang ugi sampun dipun serat ing angger-angger Toret. Kanthi kaukur dening angger-angger Toret, cetha bilih gesanging pasamuwan ing Rum punika saestu boten nuhoni kersanipun Gusti. Laku jina, raja pati lsp., kelampahan ing pasamuwan ing Rum (ayat 9). Ing kawontenan punika, Paulus nedahaken bilih katresnan punika kedah dipun tindakaken kanthi tulus ing gesang padintenan. Katresnan sanes namung wujud kasetyan igkang lamis dhateng pamarintah, nanging dados kekiyatan ingkang ndayani sedaya tumindaking pasamuwan ing Rum. Mekaten ugi ing salebeting ngemutaken sesami, kedah dipun landhesi katrenan ingkang tulus.