Petruk: Panêmumu kang mangkono iku ambuktèkake cupêting budimu, Kang Garèng. Awit wong urip kuwi kudu mêruhi jamane. Ing jaman saiki, saupama bangsaku banjur miturut uripe cara ing jaman kuna, e, rak iya sida kalakon tumpês bangsaku kiyi. Mulane aku iya tansah ambênêrake, dene nagara tanpa kêndhat anggone gawe propagandhah ing bab ngèlmu kadhoktêran, supaya para kawulane kabèh tumuli padha ngrêti mungguh paedahe, kang gêgayutan karo kaslamêtane.