Sanajan wis mari Jaka Patohan durung arep bali neng Negara Wiratha. Atine isih tatu niyate becik malah dipatrapi paukuman pinangka pesakitan. Niyate arep golek papan sing becik kanggo adeg Negara dhewe. Lakune tekan ing sawijining papan kang subur, cukup banyu kanggo olah tetanen, lan dibentengi gumuk mubeng. Ing kono Raden Jaka karo abdine mbangun padhukuhan. Saya suwe saya rame marga wong-wong sing padha liwat kono banjur padha pindhah manggon kono kapikat marang Raden Jaka Patohan kang grapyak semanak lan welas asih. Seneng tetulung marang sapa wae kang mbutuhake pitulungan, kalebu marang pangumbara kang teka kono. Dhasar lemahe subur kanggo tetanen, saya suwe saya reja cocok kanggo dedagangan, mula ora suwe pedhukuhan kuwi wis pantes yen munggah drajad dadi Negara, senajan isih negara cilik. Raden Jaka Patohan banjur mbiwarakake adege Negara anyar karan Negara Jimbung. Ratune Prabu Jaka Patohan. Sang Prabu kondhang sekti mandra guna lan mimpin Negara kanthi adil lan banget nggatekake marang katentreman, keamanan, lan kesejahteraane kawulane. Ora mokal yen kuwi kabeh dadi daya tarike wong-wong saka ngendi-endi papan, saengga njalari gemruduge wong-wong sing kepengin melu nempil kamukten manggon ing tlatah Negara Jimbung. Sakliyane kuwi, baguse, gagahe, luhur lan aluse budi basane Prabu Jaka, narik kawigatene para wanita. Akeh para wanita ayu, sugih lan ningrat sing padha ngunggah-unggahi, nanging durung ana sing mlebu ing ati. Dewi Wahdi sing banget nggetuni dumadine prastawa bokor kencana ing Negara Wiratha, tuwuh pengarep-arepe krungu kabar timbule Raden Jaka Patohan ing Negara Jimbung. Luwih-luwih mbareng ngerti yen saiki Raden Jaka wis pulih sukune lan malah jumeneng ratu ing Negara Jimbung. Niyate pengin njaluk ngapura anane kedadeyan sing wis kepungkur. Didherekake abdine cacah papat kakung putri Dewi Wahdi budhal menyang Jimbung kanggo ngunggah-unggahi Prabu Jaka Patohan.