Kados ingkang dipun cariyosakên dening Shadrach punika pancèn lêrês, saya dangu undhak-undhakanipun saya sae, ananging sajakipun undhak-undhakan wau tanpa wêkasan, amargi saking pangetang kula, lampah kula sadaya mangandhap wau kados-kados sampun wontên sèwu kalih atus kaki, sarêng kula prasasat mèh botên sagêd anggulawat malih, sarta uswanipun sang putri sampun cêkak sangêt, ngantos sang putri