Miturut dêdongengan, punapa malih mirid suraosing sêrat-sêrat babad, kados botên wontên bôngsa ingkang luhur drajatipun, jalaran têtiyangipun sami wayuh. Kaprahipun tiyang ingkang sagêd anggadhahi turun utami, punika inggih tiyang ingkang abojo namung satunggal. Ing môngka panggayuhipun jaman, sadhengah tiyang punika sami kapengin anggadhahana turun ingkang utami. Lah kadospundi sagêdipun kalêksanan panggayuhipun, bilih