Gêsang ingkang anglimputi raga punika anggêsangi pirantosing raga sadaya, inggih punika kawontênanipun kita sagêd gêsang, nanging gêsang wau taksih ginêsangan, dene ingkang anggêsangi inggih punika gêsang ingkang sajati, sajatining gêsang inggih punika gêsang ingkang sampun sagêd sampurna. Gêsang ingkang sampun oncat saking raga, punika dados maligining gêsang, têgêsipun gêsang ingkang botên kawoworan utawi kêmpal kalihan pirantosing raga, sêmantên wau manawi sagêd sampurna. Dene manawi botên sagêd sampurna, sagêd ugi botên tumimbal lair malih sarana badan wadhag, nanging gêsang ngangge badan alus. Gêsang ingkang abadan alus punika, kados ta: jin, setan, dhanyang, pêri, prayangan. Ing wingking badhe katêrangakên bab gêsang sampurna, gêsang lair lan ingkang dhatêng badan alus.§ wontên ing Sêrat Pandom Pralaya sambêtipun punika.