Mênggah paedahipun manusa marsudi yoga, punika botên namung adamêl uculing nyawa, supados sagêda angêcakakên samukawis ingkang luhur-luhur kemawon, ugi ngangkah salêbêting misah lan badan, nyawa wau mindhaka daya lan santosanipun, dene yèn botên pinarsudi makatên, badhe botên mitulungi dhatêng kawontênaning gêsang ing sadintên-dintên punika, makatên têtelanipun, lêlampahan ing donya punika asring damêl ngêrêsing manah, rêkaos lan sangsara. Manusa sami miris dhatêng bancana lan pakèwêd ingkang badhe andhatêngi, sanajan bêbaya sampun kêpêngkêr, manusa inggih taksih prihatos lan susah.