samênwèrkêng kuwi, bojomu sing ngolah, kowe sing idêr ngêdolake jêbul-jêbul kathik mung mikir enake dhewe. Wis, wis, rungokna, luwih dhisik aku tak crita mungguh wawasane Radèn Sutama ing bab pangerang-erange bôngsa siji lan sijine, tanpa aniti priksa kang dadi sabab-sababe. Kaya ta: bôngsa liya ngerang-erang nyang bôngsa Baduwi, diunèkake bôngsa kang kêmproh, ora tau adus. Ananging kang ngerang-erang mau, ora ngèlingi babarpisan, yèn bôngsa Baduwi mau dununge ana ing tanah pasisir kang kurang banyune. Lagi kanggo ngombe bae wis kurang, apa manèh kanggo adus, kang iku rak iya wis dadi jamake, nèk bôngsa mau sabisa-bisa iya banjur ngurangi aduse.