Tumrapipun patêgilan laladan tanah kabudidayan sata, anggènipun nanêmi sawindu (wolung taun) sapisan, inggih punika salêbaripun katanêman sata. Dados têgil punika, salêbaripun katanêman pantun, lajêng kabêrakakên ngantos pitung taun, mila kajêng ing satêngah-têngahipun pagagèn ngriku, ingkang lêtipun watawis tiga sakawan mètêr, dipun ingah kemawon, botên tumut kawatun, minôngka kajêng bibit ing wana bêbêran punika. Sarèhning antawisipun nanêmi punika dangu sangêt, dados prasasat tansah nanêmi siti enggal, mila botên anggumunakên manawi wêdalipun sagêd sae. Mênggah dhapuranipun pantun agêng-agêng, sadhapur ngantos kalih dasa utawi salawe uwit. Inggilipun radin-radin sadêdêgipun tiyang, malah wontên ugi ingkang nglangkungi. Manawi pantun sampun jêne katingal saking katêbihan kados babut kagêlar ing kamar ingkang pagêripun ijêm, [ijê...]