Sakathahing bôngsa ing jaman kina sami anêdahi para tiyang sêkti, para maharsi tuwin para prawira, ingkang kados makatên wau, sarta akèn marsudi kawruhipun bab sêrat-sêrat waosan, bab yayasan griya sapanunggilanipun. Bab anggêr-anggêr pranataning nagari, tuwin sanès-sanèsipun.