nututi supaya padhaa. Nanging patrapmu aja agawe cilakaning liyan, aja kanthi ngalakake kang kotututi. Ewasamono ing donya masthi ana beda, asor lan unggul nanging mung tumrap ing kabêgjan, iya iku kaanan kang dikapingini ing manusa (dadi yèn mangkono bedane iku mung panêmune manusa dhewe). Aja maoni donya dening ora padha kamulyaning manusa kabèh, malah luhurna, sabab iya bedaning kamulyan lan kabêgjan iku kang marakake ana kamajuan.