mudhun saka panggung, surake penonton prasasat mabta rubuh. Gemi si pesindhen dadakan uga melu keplok kebak semangat, tanpa maelu yen mikropun sing dienggo mau tumumpang ana pangkone. Kedadeyan wis cetha, suwara keploke Gemi keprungu banter banget ing corong sing ditaleni ana pang wit nangka ing pojok plataran.Sateruse adegan mbaka adegan bisa lumaku kanthi becik. Ngadhepake parak esuk iringane gamelan wis tekan pathet manyura. Ing dhuwur pangggung lagi nyuguhake adegan paling pokok, Prabu Anom Gathutkaca lagi adhep-adhepan karo Bomanarakasura. Sugeng sing nalika melu latihan sepisanan gawe gelane wong akeh, bareng wis main tenan kok bisa luwih apik. Antawecanane uga wis ora pating slengkrah. Sing kaya ngono mau jalran saka tlatene mister Suhadi sing tansah aweh pituduh lan mbenerake sing kurang apik. Tujune Sugeng sing maune rumangsa pinter kok banjur manut.Gemi sing isih timpuh cedhak panjak kendhang prasasat kedhep tesmak olehe nyawang sapari polahe si Boma Sugeng. Dene Gathutkaca sing sandhangane luwih mabyor maung disawang arang kadhing. Lucune, jroning batin Gemi kok malah njagokake supaya Boma sing bakal unggul jurite senajan wis ngerti yen mengkone ratu Trajutrisna kuwi bakal kasoran. Nanging embuh, batine kok tetep ngeyel mujekake supaya Boma sing menang.Kaya lumrahe pagelaran wayang, sadurunge perang tandhing antarane wayang-wayang gedhe keh-kehe diwiwiti nganggo nembang isi panantang. Semono uga perang tandhinge Boma mungsuh Arimbiatmaja nalika kuwi. Boma ndhisiki nembang kanthi solah briga-brigi.“Keparat si GathutkacaArsa ngrayah praja mami ...!”Nanging nalika