Ing ngriku wontên pranatan, bilih kengingipun adamêl parêpatan, utawi kengingipun adamêl karampungan, punika bilih dipun jênêngi sapalihing satunggal-satunggaling golongan kawêwahan apês-apêsipun warga satunggal malih. Ananging pranatan punika tumindakipun botên patos dipun gatosakên, pangarsaning parêpatan botên tansah nitipriksa punapa para warga ing parêpatan wau sampun anyêkapi kados pranatan ing nginggil. Manawi sampun wancinipun kabikak, saha para warga sampun sami napak astani wontên ing buku, inggih lajêng dipun wiwiti.