Petruk: Lo, kang mangkono kuwi cara Tionghwane kowe lan aku rak wajib anglairake: kamsiyah, awit, kowe dhewe ing ngarêp wis nêrangake, yèn wong Jawa kuwi sing sabagian gêdhe bangêt, wis ora padha duwe lêmah. Jalaran saka iku têmtune iya banjur akèh wong Jawa sing wis ora kulina mênyang anggarap sawah, sabanjure anggone golèk pangan iya sarana: buruh. Mulane anane pabrik-pabrik, apa ora kêna diarani sawijining kauntungan tumrap wong-wong sing panguripane sarana buruh mau.