Sabab saking rumaosipun Tarsan, Nonah Jinê punika sampun kaanggêp dados gadhahanipun, môngka sumêrêp karangkul ing tiyang jalêr sanès. Miturut wèting wana, saha ingkang dipun lampahi ing sadangunipun, manawi wontên lêlampahan ingkang makatên punika, pangadilanipun namung warni satunggal, inggih punika: ingkang kaanggêp nêrak wèt, ukumipun kêdah namung dipun pêjahi. Tujunipun wêwatêkan sato galak wau, sanalika sagêd kêndhih dening dhasaring wêwatêkanipun kasatriyan, ingkang botên purun angukum tiyang ingkang dèrèng kasumêrêpan cêtha dosanipun, amila kala samantên lajêng sagêd anyandèkakên pikiranipun ingkang awon wau. Ngantos marambah-rambah anggèning Tarsan tansah sukur saha angalêmbana dhatêng awakipun piyambak, dene botên ngantos kalampahan nindakakên pandamêl kados sacaraning sato galak ing wana.