Nanging emanipun, dene sawênèhing para mudha, ingkang sampun anyakup dhatêng kawruh kilenan wau, sok wontên, ingkang anggènipun ngêcakakên kakêndêlanipun kanthi tanpa dugi-dugi, ingkang anjalari: para Walandi lajêng sami ewa, lan bangsanipun piyambak sami kirig-kirig. Awit ing ngriku lajêng namung ngêgungakên kapintêranipun kemawon, kanthi botên ngèngêti, bilih bôngsa kilenan punika ugi anggadhahi unggah-ungguh, tatakrama tuwin udanagara. Dipun kintên manawi sampun sagêd mungêl: dhah, mênir, utawi: nit tuwin ya wèl, ya wèl sampun cêkap, sarta inggih lajêng kenging nyak-nyakan kemawon. Lo, manawi makatên punika, ingkang dipun tiru rak lajêng sanès bôngsa kilenan ingkang pantês dipun tiru ing bôngsa kula sadaya, nanging bôngsa kilenan klas êmbèk kados ingkang sampun kula aturakên ing ngajêng. Lan malih tiyang ingkang makatên punika, inggih lêrês dipun wastani: pintêr, nanging pintêripun wau clola-clolo tanpa tatacara, punapa malih manawi dhatêng caranipun piyambak ngrumaosi sampun kasupèn, punika clola-clolonipun mawi dipun lanjari: clila-clili.