Sang Hyang Guru angandika, bênêr kaya aturira, nanging kang sira pêlêng iku tekatira kang êndi, apa kang manungsa, apa kang jim. Aturipun Bathara Wisnu, kawula angge lair batos, ing batos manungsa, ing lair jim. Awit kawula turutakên asalipun jiwa raga, kamanungsan kawula saking lêluri priya, mila kawula anggêp kabatosan, amargi priya dados lêlantaran angwontênakên jiwa, kajiman kawula saking lêluri èstri, awit Sang Hyang Nurcahya kamantu dening