Sêsambêtanipun kalihan bab punika kenging kangge panimbang, punapa pamerang-pamerang golongan rakyat punika kuwawi tumindak miturut kajêngipun piyambak sarana tuntunan Nèdêrlan, kados ingkang dipun kajêngakên dening ingkang damêl anggêr-anggêr. Mênggahing pitakenan punika, pamarentah aparing wangsulan kanthi anêmênakên, malah langkung saking punika, inggih punika: pamarentah anguningani, bilih kalih bab wau kêdah prêlu sagêt tumindak sêsarêngan. Jalaran ing salêbêtipun abad punika, inggih ing nagari Walandi, makatên ugi ing tanah Indhia ngriki, sampun rambah-rambah dipun janjèni ing bab badhe ngajêngakên tanah Indhia dhatêng bab prakawis pamarentahan, amila sampun wajibipun kêdah anêtêpi prajanjian-prajanjian wau, sarana anyêkajêng dhatêng kamardikaning pulitik tuwin ing bab prakawis sosial, kadosdene ing pundi-pundi saindênging jagad ingkang sampun cêtha prêlu kangge kamajêngan wau. Dene manawi tanpa kamardikan kados nginggil, badhe botên kêcêkap ajênging bêbadan-bêbadan enggal wau, ingkang makatên punika dados sulaya kalihan ingkang damêl anggêr-anggêr ing nagari Walandi, dados inggih lajêng jugag tuwin gèsèh kalihan ingkang kakajêngakên. (Badhe kasambêt)