Sawijining dina bokne Darsinah lara bangêt. Wadhahe wowohan saiki ora ana sing ngisèni. Darsinah nuli susah, sabab ora ana kang dipangan, banjur têturon, tanpa ngopèni bokne sing lagi lara bangêt. Barêng sore bapakne têka saka pagaweyane, durung ana sêga. Dhèwèke nêsu bangêt, anake dikon olah-olah. Ananging sarèhning Darsinah ora tau gêlêm sinau olah-olah, ora ngêrti kapriye patrape wong olah-olah sarta adang, mulane kabèh kang diolah ora kêna dipangan.