Bureikō inggih punika pista dhahar ingkang boten mirsani pangkat lan kalungguhan. Minangka masarakat agraris mawi dhaharan pokok wujud serealia (beras). Tiyang Jepang pitados bilih pari (lan serealia) gadhah jiwa amargi wonten rohipun. Bibar saben dinten beras dipun-dang (dikukus) dados séda, tenaga roh saking beras saged dados lemah saéngga jiwa tiyang ingkang nedhi ugi ndhèrèk lemah. Awit saking punika tiyang Jepang ngawontenaken masturi kanggé "memulihkan" kekuwatan roh beras. Beras ketan dipuntumbuk dados mochi, lan beras dipundamel sake. Barang kekalih punika lajeng dipundhahar lan dipununjuk supados kekuwatan jiwa manungsa ingkang nedhi dados kuwat. Nalika ngawontenaken masturi, mochi lan sake dados sajen ing kuil Shinto. Upacara utawi wujud nedhi mochi lan ngunjuk sake minangka sajen dipunpitadosi saged ngraketaken antawisipun manungsa kaliyan déwa-déwa amargi déwa lan manungsa nedhi mochi lan ngunjuk sake sesarengan. Tiyang ingkang ngunjuk sake rumaos bungah saéngga dipunpitadosi dados raket kaliyan déwa-déwa.