Yen para mudha saiki wiwit apatis marang budaya apa maneh basa Jawa, iku pancen ora bisa dialang-alangi maneh. Sebab, nyata kabeh mau ana gayutane karo era globalisasi lan modhernisasi kang nuntut sarwa-sarwi serba maju. Emane dadi kemajuan kang ninggalake tradhisine. Beda lamun negara Jepang, maju nanging ora nglalekake aspek nilai tradhisionale. Mbok menawa akeh para mudha utamane wong Jawa kang ora gelem diarani nJawani, Jawa iku kuna, ndesa, lan luwih seneng diarani wong modhern, nadyan laire, cilike, lan gedhene aneng tanah Jawa. Sing paling penting jenenge budaya iku pancen asipat dinamis, tansah golek bentuk anyar nuting jaman kalakone. Contone, ing jaman Jawa Kuna, mbok menawa biyen uga ana rasa sumelang yen ta basa Jawa Kuna bakal surut, amarga masarakate akeh kang ora bisa maneh matur nganggo basa Jawa Kuna. Mula saka iku basa Jawa Kuna banjur owah lan ganti dadi basa Jawa Tengahan. Basa Jawa Tengahan dhewe banjur owah lan ganti dadi Basa Jawa gagrag Anyar kaya dene basa Jawa kang saiki kanggo. Ora mokal, yen masarakat Jawa dhewe saiki wiwit ninggalake basa lan budayane, mbok menawa bakal thukul bentuk basa lan budaya anyar bacute periodhe Jawa Anyar, amarga sipate budaya kang ora statis mau.