Seni ukir awal mulané ana ing Indonésia kanggo ngèndahake omah utawa bangunan kayata lawang,cendela, gebyok utawa bagean salah sijiné kang ana ing omah.Seni ukir uga ana ing sakjroning perahu, perisai, lan wujud liyané kang bisa diukir utawa dihiasi karo ukiran.Bangsa Hindu ing Indonésia, lan ing mangsa bangsa kahanan panguripan isih primitip, wiwit iku bangsa Indonésia ngenal ukiran lan wis pinter ngukir ana ing kayu, watu, wesi lan waja. Corak ukir primitip bisa ditemukake ing piranti-piranti kang dimumpanggatake kanggo upacara-upacara adat.Kahanan kaya mengkana kawujud ana ing laladan Sumatra Kulon lan Toraja kang dihiasi warna-warna seni ukir.Ing Irian Jaya ngiasi omah karo ukiran tembus karo motif manungsa lan kèwan kang dilambangake lan dianggep leluhur (nenek moyang).Wujud perahu kang ana ing Bugis, Madura, lan Lombok asring dihiasi karo ukiran kang ngambarake panguripan ana ing segara. Ing Jawa lan Ing Bali bisa uga ditemukake oamah utawa piranti (alat) kang dihiasi karo ukiran-ukiran.