ototipun, gadhah mripat tuwin sungut, ingkang wujudipun ros-rosan, ingkang kathah-kathah suku nênêm, bongsa khewan punika ingkang kathah sami gadhah pratingkah anèh, inggih punika anggènipun santun sipat, sasampunipun mêcah tiganipun, mêdal khewanipun alit ingkang beda sangêt kalihan ingkang sampun sêpuh, inggih punika ingkang dipun wastani: ulêr, gêndhon, urèt, gana sasaminipun. Khewan wau lajêng dados ênthung, salêbêtipun makatên punika prasasat pêjah, mèh botên sagêd mobah mosik, namung kulitipun ingkang garing kemawon, sawênèh wontên ingkang ngangge brongsongan lamat anggènipun damêl piyambak, lami-lami ênthung wau sagêd malih dados khewan gumrêmêt ingkang mawa lar, lar punika mêdal saking kulitipun ingkang sampun garing wau.