51. Wiraguna dahat gêlèng ati | sang paksaraja aris ngandika | ora dadi pikir manèh | môngsa wurunga iku | iya dening prakara iki | lah wa sira mêtua | mêpêka wong ingsun | ing jro kabèh undhangana | asiyaga pêpak anèng pôncaniti | pan ingsun miyos agya ||