140. Nuwun ajrih ing duraka | botên nêdya angêpoti | owêl pot wêktu palilah | kawula tos-atos yêkti | têlês kula puniki | inggih bakdanipun Subuh | Jayèngwèsthi ngandika | marang nikèn Rarasati | apa nyata (m)bok-ipe mangkono ika ||