Anuju satunggiling dintên wontên sima pêthak agêngipun sadipôngga, ing sadhatêngipun sima pêthak wau para tiyang ingkang sumêrêp sami lumajêng, ananging pun sima lajêng wicantên tata janma, têmbungipun, hèh sakabèhaning wong aja ana padha wêdi, sanadyan aku iki macan, ananging ora nêdya gawe piala,