kamuktenipun namung nêmpil. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun. lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”. sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”. jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir. nênggani daging wontên kuburan. amargi nami pêjah.ênggen wontên akhirat. sampun paduka-bêkta ngaler ngidul. Sabdapalon: “Paduka nilar sipat. nalika gêsangipun kados kewan. munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”. sambêl. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. sampun pêpak: akhirat. nunut-nunut. nanging botên tilar jisim. Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat. manawi sampun narimah dados sela. jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair. nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa. Ênggi têgêsipun gawe. yen wis luluh dadi lêbu”. mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat. dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. dadi patiku iya mangkono”. Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa. Nun!” Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”. makatên punika namung sagêd lêma sugih daging. ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”. dados brêkasakan. botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun. Sabdapalon matur: “Akhirat. botên gêsang. tanpa ulam. saênggen. Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk. mênyang suwung. dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon. ora ikhtiar nampik milih. pêjahipun tiyang nistha. daging ingkang sampun luluh dados siti. botên bawa piyambak. swarga. botên sagêd dados roh idlafi enggal. punapa botên cilaka. tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau. botên ngrumaosi yen tinitah linangkung. lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka. Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong. naraka ‘arasy kursi. rêmênipun namung nempel. namung dados gunungan dhêmit”. Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur. nalika tapêl Adam. namung nêdha ngombe lan tilêm. kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng. sakarsane Kang Maha Kuwasa”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar. manusa dipunwênangakên nampik milih. Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. nusa têgêsipun manusa.