pun Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya ingkang taksih ngêntosi wontên ing kitha Madiun, rintên dalu ingkang dipun gagas namung anggènipun badhe dhèrèk kangjêng pangeran adipati dhumatêng ing kitha Kadhiri, tumuntên sagêda kalampahan, kiyasipun Ki Tanujaya, botên ngamungakên ing Panaraga kemawon tiyang paguron ingkang sagêd angajar ngaji, kakintên ing kitha Kadhiri kemawon botên kirang, dados ciptaning tiyang kalih wau sampun botên babar pisan manahipun dipun isèni badhe wangsul dhatêng kitha Panaraga, mila sarêng sampun sabibaring bakda Siyam, daganganipun kalithikan sataksih-taksihipun, lajêng kaliyêrakên dhatêng tiyang sanès, prêlunipun samôngsa kangjêng pangeran adipati sampun rawuh ing kitha Madiun, dados sampun botên susah manah bab punika, wasana anggènipun angajêng-ajêng dipun sarantosakên dumugi bakda Sawal mêksa dèrèng rawuh, Ki Tanujaya lajêng ngingsêp-ingsêp pawartos dhatêng pawong mitranipun ingkang griyanipun sacêlaking radinan ingkang asring dipun langkungi bilih kangjêng pangeran adipati sowan dhatêng Surakarta, tuwin kondur saking Surakarta, angsal katrangan bilih kangjêng pangeran adipati sampun wangsul saking nagari Surakarta, malah konduripun kala sadèrèngipun bakda Siyam, [Si...]