Éwadéné migrasi manungsa sampun dumados maéwu-éwu taun, konsèp modhèren imigrasi, khususipun ing abad kaping 19, kakait kaliyan perkembangan nagari-bangsa kanthi kriteria kawarganagaraan ingkang cetha, paspor, pangawasan wewatesan permanèn, sarta hukum kawarganagaraan. Kawarganagaraan saking siji nagari maringi hak-hak mirunggan marang pandunung nagara kasebat, sauntawis para imigran dipunwatesi déning hukum imigrasi. Nagari-bangsa ndamel imigrasi dados siji isu pulitik; per dhéfinisi Nagari-bangsa punika tanah air siji bangsa ingkang dipuntengeri déning pepadhan ètnis lan utawi budaya, éwadéné imigran gadhah ètnis lan budaya ingkang bènten. Perkawis puniki sok njalari siji kategangan sosial, xenofobia, lan konflik idhèntitas nasional ing kathah nagari majeng.