[...babipun.] Panyambutdamêlipun kanthi pangaturan saha kanthi dipun ulat-ulatakên dening para pangajêng tuwin para mandhoripun, dene para pangajêng saha mandhor wau salajêngipun ugi sami kabawah dening para punggawa ingkang ahli dhatêng padamêlan kriya saha para punggawa administrasi ingkang langkung inggil malih, sabagian agêng sami têtiyang rumiyin, sadèrèngipun tuwuh gegeran, dene panampinipun pangkat-pangkat ingkang sami lowong, punika namung sakêdhik sangêt anggèning nampi saking antawisipun para kaum buruh. Ananging ingkang katêtêpakên ingkang kathah têtiyang ingkang nampi pangajaran ingkang prêlu kangge wontên ing ngriku, têtiyang wau sampun kenging katêmtokakên sami angsal pangkat ingkang inggil-inggil. Dèrèng paja-paja Nep wau dipun wontênakên, sampun kagiyarakên, bilih para kaum buruh punika kêdah anyambutdamêl, botên kenging omong-omongan, lan salêbêtipun wontên ing panggaotan ngriku, têtiyang wau kêdah ingkang sami ambangun turut.