Sasirêping tiyang anggêntang, ing wetan rêdi botên wontên sabawa walang salisik. Ki Agêng Mangge karsa manggihi ingkang putra: Rara Kandrêman, sarêng sampun pêpanggihan, andangu makatên: Gêndhuk, saupama mêngko Ki Agêng Mangli mrene anjaluk kowe, kapriye. Aturipun Rara Kandrêman: Kula manawi ngantos kenging kagêpok dening Ki Agêng Mangli, kula aluwung botên sumêrêp padhanging surya kemawon. Amilalu pêjah tinimbang kula angsal jatukrama ingkang botên timbang nèm sêpuhipun kalihan jasat kula. Punapa ta namung sagodhong kelor wiyaring jagad, dene ko jasat kula pikantuk jatukrama tiyang sampun lungse.