Tumrap tiyang Jawi kadhangkala kasumêrêpan, bilih ing salêbêting rad kawula, panyaruwe dhatêng tataning pamaretah punika asring kathah sangêt, dene manawi jalaran saking punika, môngka lajêng wontên ingkang nêtêpakên, bilih rad kawula imbang-imbangan kalihan pamarentah, punika botên ngèngêti lênggahipun rad kawula wontên ing tataning mangrèh praja. Jalaran saking kawontênanipun rad kawula kados ing nginggil wau, satêmah pasulayaning golongan ingkang ngrujuki dhatêng pamarentah lan ingkang botên angrujuki, sagêd lêrêm, kados caraning parlêmèn ingkang sampun sampurna. Pramila panyedaning panyêpêngipun paprentahan ing ngriki botên kenging kaêndhêgakên, kados ingkang kadadosan wontên ing parlêmèn ingkang sampun kapratelakakên wau. Dene bab pamanggih tumrap têtanggêlanipun prakawis pulitik, jalaran saking wontênipun sawênèhing nalar, têmahan ingkang sami botên nyulayani wau sagêd kapêksa nayogyani kawajibaning pamarentah. Ananging ing ngrika pancèn botên gadhah niyat sêdya atêtulung dhatêng pamarentah, bilih botên sarana dipun sêtèm.