yèn ngantosa kula kengguh gusti / lajêng sae iba loking kathah / kula pun wastani lare / lan malih jêng sinuhun / ing panggalih tamtu ngèsêmi / ngapêsakên kawula / kang makatên wau / kawula kêdah santosa / botên kenging kengguh dening pamrayogi / kang saking mêngsah kula //