Sabar lan Mulya tansah padha pandêng-pinandêng, sadhela mandêng mangkok kang kumurêb. Sadhela mandêng marang Si Suwignya. Nganti watara sajam, mêksa durung nêmu reka. Sabar banjur cêlathu: Êmbuh, êmbuh, Wig, aku wis judhêg. Wis trima aku, cik ora mangan roti, êlah. Mangkono ugi Si Mulya.