Gusti Allah mboten nate kesupen kaliyan prasetyanipun. Awit saking punika kita kedah yakin pitados estu. Wonten satengahing kiyating arus jaman lan pacoben ingkang matubi-tubi, para kagunganipun Gusti mboten badhe kecalan pengajeng-ajeng. Pengajeng-ajeng ingkang kados punika kedah katingal wonten ing salebeting gesang padintenan. Kita pitados bilih pacoben punika dhatengipun saking nglebeting dhiri kita, badhe andadosaken kita remek, ananging menawi pacoben punika dhatengipun saking sajawining diri kita malah badhe ndadosaken iman lan kapitadosan kita langkung kiyat. Mekaten ugi kaliyan kita ing dinten punika, menawi kita kedah aben-ajeng kaliyan alang-alang, malah ugi asring kita dados korban anarkisme, kita mboten badhe semplah lan kecalan pengajeng-ajeng. Kita pitados bilih Gusti Allah mboten negakaken kita piyambakan. Wonten sepenggal kisah lare remaja putri, Dalinah naminipun. Kalahiraken saking brayat miskin, malah kangge sekolah kedah dados buruh cuci lan setrika. Nanging Dalinah mboten mindher, mboten semplah, lan mboten kecalan pengajeng-ajeng. Dalinah tetap berjuang, mbudidaya murih saged kasil gesangipun. Ing sisih sanes Dalinah ugi sregep peladosan