Kabeh kuwi nuwuhake pengarep-arep. Nanging pengarep-arep sing melik-melik, kebat-kebit, cat murub cat ora. Luwih-luwih yen ngelingi wis rong periode kalungguhan Lurah, dheweke ora tau nyrawungi kanthi becik kanca-kanca sing ndhisik tau ndhukung dheweke ing pencalonan Lurah periode kapisan. Merga rumangsa dikhianati, ing pencalonane periode kaping loro kanca-kanca kuwi wis malik ndhukung calon liya. Untung kanthi bantuan bala-balane saka golongane preman kampung, Pak Marno isih bisa menangake pilihan kanthi cara nindakake ancaman marang warga desa sing lugu lan kurang pendidikan. Nanging cara kaya mengkono kuwi wektu iki apa isih ampuh katindakake kanggo menangake pencalonane garwane senajan mung mungsuh Kotak Kosong? Politik premanisme desa sing ditindakake Pak Marno wis kasil nggawe pilihan Lurah wektu iki mung muncul jago tunggal tanpa pesaing. Nanging apa bisa politike kuwi nggawe jago tunggal dadi jago kapilih? Pak Marno ora patiya yakin. Atine isih sangga runggi yen ngelingi kedadeyan sing kagelar ing malam midodareni mau bengi. ”Muga-muga kanca-kancaku isih eling kekancane marang aku gek jaman semana, lan banjur gelem nyoblos gambar Pari, ” mengkono wola-wali pengarep-arepe Pak Marno kanthi rasa kang ampang.