Sasampunipun pamêdhar sabda anyêthakakên mênggah ingkang dados dhêdhasaranipun Parindra punapadene ancasipun Narpawandawa, anglairakên cocogipun dhatêng wosing sêsorahipun pamêdhar sabda Dhoktêr Sutama, inggih punika para darah kêdah gandhèng kalihan rakyat. Lupiya ingkang sampun cêtha wela-wela, anggêr gusti lan kawulanipun botên manunggil, praja mêsthi jatuh, rakyatipun risak. Jaman risakipun Majapait pindhah dhatêng Dêmak, jalaranipun inggih saking kawula lan gustinipun botên manunggil, Dêmak dhatêng Mataram inggih makatên. Jaman Sultan Agung mulya sakêdhap, nanging inggih lajêng jatuh malih, sabab inggih saking botên manunggil. Mataram dhatêng Kartasura, dumugi Surakarta tiyang Jawi têrus kaplorot, jalaranipun inggih saking congkrah kalihan bangsanipun piyambak. Sadaya punika pancènipun sampun dados piwulang ingkang mursid tumrap kita tiyang Jawi manawi purun ngraosakên sayêktos.