1 Ing kala purwa Sang Sabda iku wus ana, déné Sang Sabda iku nunggil karo Allah sarta Sang Sabda iku Allah. 2 Panjenengané iku wiwit ing kala purwa wus nunggil karo Allah. 3 Samubarang kabèh katitahaké déning Panjenengané, lan samubarang kang dumadi ora ana sawiji-wijia kang ora katitahaké déning Panjenengané. 4 Ana ing Panjenengané iku dununging urip, sarta urip iku kang dadi pepadhanging manungsa. 5 Pepadhang iku sumunar sajroning pepeteng, sarta ora kalindhih déning pepeteng. 6 Ana priya rawuh kautus déning Allah, asmané Yohanes. 7 Rawuhé dadi seksi, kapatah neksèni bab pepadhang, supaya alantaran panjenengané, wong kabèh padha pracaya. 8 Panjenengané iku dudu pepadhang piyambak, mung kapatah neksèni bab pepadhang. 9 Pepadhang kang sejati kang madhangi saben wong, iku lagi ngrawuhi jagat. 10 Panjenengané wus ana ing jagat, lan jagat iku katitahaké déning Panjenengané, nanging jagat iku ora wanuh marang Panjenengané. 11 Rawuhé murugi kagungané, nanging para kagungané iku ora gelem nampani. 12 Nanging sakèhé wong kang nampani Panjenengané iku kaparingan wewenang dadi para putraning Allah, yaiku wong kabèh kang padha pracaya marang asmané, 13 kang lairé ora saka ing getih, iya ora saka kareping daging utawa saka karepé wong lanang, nanging saka ing Allah. 14 Sang Sabda wus dadi manungsa, sarta dedalem ana ing antara kita, sarta aku lan kowé kabèh wus padha nyawang kamulyané, yaiku kamulyan kang kaparingaké marang Panjenengané yaiku Putra Ontang-