[...te] ora ngingêt-ingêtake apa kang payu didol larang, sabanjure. Maksud siji diarah ing ati limang prakara mau, tamtune gampang lan luwih enggal kênane katimbang diarah ing ati siji bae. Mulane kacarita ing wayang, wong kang duwe karêp gêdhe: yèn sidhakêp suku tunggal anutupi babahan hawa sanga, enggal tômpa sasmita olèh kang dikarêpake, amarga awak, ati, pandêlêng, pangrungu, pangrasa, lan puji kabèh bêbarêngan diêmpakake ngarah barang siji. Yèn pangarahe iku disambi ambarang ura-ura, masthi tikêl lawase. Wong sakolah yèn arêp enggal pintêr, kudu srêgêp maca, ngapalake, ngrungokake ênggone nêrangake guru, ngeling-eling lan nyênyathêti. Aja maca karo nganggit gêndhing, utawa etung kasambi andhalang.