1.Ngelmu sarengat puniku dadi, wawadhah kang yektos, kawruh telu pan winengku kabeh, kang sarengat kanggo lair batin, pramilane sami, sarengat rumuhun.2.Ngelmu tarekat punika dadi, dedalan kang yektos, lamun arsa wruh ing Pangerane, luwih angel marga saking sulit, ati sanubari, sejatine iku.3.Ngelmu kakekat puniku pasthi, weruh kang sayektos, ing wujude Pangeran sipate, nanging Allah tan kena kadeling, katingale ugi, neng sipatireku.4.Dene ngelmu makripat kang luwih, weruh kang samelok, den rumangsa iku ing uripe, sebab urip napas manjing mijil, yaiku sayekti, weruh kang satuhu.5.Lamun merem sipate Hyang Widi, katingal mancorong, lamun melek katingal ing Date, ing salwiring kang katingal kabeh, jembar padhang iki, pratandha Hyang Agung.6.Lamun sira kabeh wus mangerti, ngelmu papat manggon, poma aja mencungul ungase, dipun gemi tanapi den rempit, sayektiku wadi, lir gandrung mangun kung.Katrangan :Tembung sarengat, saking tembung syari’at (Arab) kang asale tembung syara’a. dene tegese tembung syara’a yaiku dalan kang tumuju marang sumbering banyu kang ora ana enteke. Syari’at uga ateges dalan sing lempeng, ora menggak-menggok, uga ateges dalan gedhe. Tembung syari’at miturut istilah tegese sakabehe pranatan agama sing ditetepake dening Gusti Allah kanggo ummat Islam saka Al Qur’an utawa Sunnah Rasulullah saw, sing arupa pangandikan, tingkah solah, utawa takrir ( katetepan).Maqom (tataran, kedudukan) kang paling awal kanggo nggayuh ma’rifat. Minangka dhasar lumadi (mengabdi) marang Gusti Allah, manungsa kudu ngerti dhasare yaiku sarengat (syari’at). Sarengat kanggo ngatur sesambungan manungsa kalawan Gusti Allah, sesambungane manungsa karo manungsa liyane, lan sesambungane manungsa karo jagad saisine. Ngelmune sarengat yaiku ngelmu fiqih, yaiku ngelmu tata carane ngibadah kang bener, ngelmu