Bôngsa saturuning Lao Tai, ingkang aslinipun saking kidul kilèn nagari Cina, punika sami pindhahipun mangidul, punika sampun kina sangêt, ananging panêmpuhipun dhatêng bôngsa Siyêm ingkang sisih lèr, sajakipun wontên ing têmbenipun malih, tandhanipun kitha Lampoen inggih punika kitha ing Siyêm ingkang dipun êdêgakên dening bôngsa Lao, punika madêgipun dèrèng patos lami sangêt, inggih punika kintên-kintên ing taun 575. Kintên-kintên inggih ing wêkdal punika, campuripun bôngsa-bôngsa turunan kasbut nginggil wau, jalaran ing abad punika para nata sami nulad wêwatêkanipun bôngsa Lao, saha malih basa Siyêm, sêsêratan lan sanès-sanèsipun tumandukipun inggih wiwit punika, ananging karampunganipun cêcampuran kalihan bôngsa enggal, sarêng bôngsa Lao Tai kausir dening Koe Blai Khan saking nagari Cina sisih kidul kilèn. Ingkang makatên wau amranani dhatêng saindênging tanah Hindhu ngajêng. Salajêngipun tanah Siyêm sisih lèr, sisih kilèn lan kidul kilèn, nuntên dados karajan satunggal, botên watawis dangu lajêng kathah malih nagari-nagari ingkang sami katêlukakên dening karajan nginggil wau, dene kithaning karajan tansah pindhah-pindhah kemawon. Kala punika, inggih punika ing taun 1284 wontên sêsêratan ingkang nyêbutakên, bilih bawahipun karajan Siyêm, kala ingkang