Kula kala wau matur rêmên dhatêng arta. Rêmên ing ngriki kula têgêsi rêmên thok, botên kaparêng nindakakên dayaning arta ingkang mêdal margi dhêdhasar kasatriyaning panggalih, awit tiyang ingkang rêmên arta punika lacutipun lajêng nama mangeran dhatêng arta. Punika adatipun malèsètipun lajêng malêbêt dhatêng watêk waisa. Manawi sampun ngancik dhatêng laladan mriku, dhêdhasaring kasatriyan lajêng saya katutup, ingkang wusananipun lajêng sagêd ical babarpisan. Ing ngriku watêk ingkang amung buru bêtahipun piyambak (egoisme), pintêr dhewe, brêgas dhewe, sugih dhewe, etc. saya kandêl, sampun [sampu...]