Tarkadhang kita asring ngrembag bab kabudayan. Namung kemawon, kaprahipun menawi ngrembag kabudayan lajeng namung tumuju dhateng kesenian. Menika kirang trep. Kesenian namung perangan alit saking kabudayan. Ingkang dipun wastani kabudayan menika jembar tebanipun. Kabudayan menika tegesipun: sedaya pambudidayaning manungsa ingkang awujud kapitadosan, kawruh, basa, pakarti ‘tingkah laku’, tatacara, pirantos-pirantos saha barang wewangunan ingkang tumanjanipun kangge ngrampungi sedaya prekawis lan kapreluwan gesanging manungsa. Mila kabudayan menika wujudipun sakelangkung kathah, kados ta: ‘kapitadosan’ kangge ngrampungi kapreluwanipun manungsa sesambetan kaliyan Gusti Allah; basa, tatasusila lan tatakrama kangge ngrampungi kapreluwan pasrawunganipun manungsa kaliyan manungsa; teknologi wohing kabudayan kangge nggampilaken pakaryan; griya kangge ngrampungi kapreluwanipun manungsa murih boten kodanan lan kepanasen; resep masakan wohing kabudayan kangge ngrampungi kapreluwanipun ibu-ibu ngladosi dhaharan ingkang miraos kangge kulawarga; lan sapanunggilanipun.