Sêrat botên lajêng dipun waos, namung dipun cêpêng kemawon, awit Radèn Sumarta tansah samar ing manah, awit ngintên, manawi sêrat ingkang panjangipun samantên punika tamtu suraos awon. Nanging saupami lajêng namung dipun kèndêlakên kemawon, manah botên tahan, ambêganipun ngantos sêsêg.