Sêmar : Aku iya ora maido, yèn sakabèhing uwong kuwi kang diudi mung nyang kasênêngan, ananging nèk nganti kabèh mung padha ngudi siji bae, donyane rak banjur dadi ora karu-karuwan. Lagine siji-sijine uwong, upamane kasênêngane bisa tansah dituruti, ing môngka têmtune siji-sijining wong kuwi kasênêngane rak dhewe-dhewe, ewadene wusanane sing kuwasa ora bakal banjur ditrima kasih, ananging sabên dinane malah digrêmêngi lan diuni-uni. Amarga donyane rak banjur ora bisa têntrêm lan raharja.