5 Êngês. Bab êngês punika amujudakên gêgambaraning raos susah, kados ta susahipun satriya Rama nalika pisah kalihan garwa, putêking panggalihipun ngantos mujudakên kados angganing tiyang kênganglangan. Makatên ugi kala Dèwi Sinta wontên ing taman Argasoka dipun adhêp ing Dèwi Trijatha, ing ngriku katingal anglêsing panggalihipun Dèwi Sinta, saking anggèning sampun botên kagungan pangajêng-ajêng pinanggih kalihan ingkang raka malih, ing ngriku cêtha kasantosaning panggalihipun Dèwi Sinta ingkang tansah gêgandhengan kalihan panalôngsa, nêtêpi watêking putri utama. Panalangsanipun Dèwi Sinta wau kacêtha wontên ing sêkar Mijil, ingkang ungêlipun makatên: