Tarsan lajêng anggagapi sela itêm dhasaring griya ing panggenan lompongan margining hawa wau, ing wusana sagêd manggih sela itêm ingkang gampil dipun angkat. Sarêng sela satunggal wau sampun kenging kaangkat, salajêngipun ugi gampil ngangkati sanès-sanèsipun. Sarêng Tarsan sampun sagêd adamêl bolongan ingkang sawatawis wiyar, lajêng nyobi tanganipun kabrobosakên mêdal ing jawi, saha adamêl gumuning manahipun, dene ing jawi karaos botên wontên punapa-punapanipun.