Studi keyahudian wiwitane ana katulis nanging lésan. Para nabi njabarake lan ngrembug hukum lan mbahas Alkitab Ibrani tanpa ana bantuan karya-karya kang katulis (saliyané sakai kitab-kitab ing Kitab Suci). Nanging, situasi kaya iki maleh kanthi drastis amarga ana akibat saka penghancuran komunitas Yahudi ing taun 70 M, lan pergolakan norma-norma sosial lan hukum Yahudi ang ditimbulke. Amarga para rabi dituntut ngadepi kaanan kang saknyatane lan nembé mligi Yudaisme tanpa Bait Suci lan Yudea tanpa otonomi lan wacana hukum lan sistem studi oral kang wis suwi ora bisa dipertahanake. Ing jaman iki metu wacana a rabinik wiwit dicathet kanthi tulis. Hukum lésan tuwa dhéwé kang dicathet dimungkinake ana ing wujud midrashi. Ing kéné diskusi halakhik disusun kanggo tafsiran eksegetis marang Pentateukh. Nanging wujud alternatife, kang digawé miturut topike lan ara miturut ayat-ayat Alkitab, dadi dominan ing taun 200 M. nalika Rabi Judah haNasi ngredaksi Mishnah (משנה).