Sabibaripun perang, piyambakipun dados profesor wonten ing babagan kimia ing "Institute for Nuclear Studies". Urey lajeng mbiyantu ngembangaken babagan ngèlmu "cosmochemistry". Piyambakipun lajeng nyerat buku kanthi judhul "The Planets: Their Origin and Development" (1952) ingkang wosipun kasil-kasil panaliténipun. Urey gadhah spekulasi bilih asal-usul atmosfer bumi kasungsun saking amonia, metana lan hidrogen. Bab punika dipuntedahaken déning siswanipun, Stanley L.Miller, bilih manawi campuran mau dipunpaparaken ing radiasi ultraviolet lan toya, badhé ngasilaken asem amino, inggih punika rante pambangun ingkang badhé mbentuk satunggaling pagesangan. Éwadéné makaten, para ilmuwan wonten ing wekdal punika langkung pitados bilih atmosfer bumi wiwitanipun kasungsun saking karbon dioksida lan uwab banyu.