[...nyang] Surabaya. Sanadyan pangkate sêpur sing nyang Surabaya kuwi jam 10, ewadene pangkatku lan Makne Kamprèt saka Karanggayam, kanthi dijujugake kaipe sajodho, kira-kira jam 7, awit ana ing Karanganyar sadhela-sadhela aku sumêdya ngadhêp ingkang bupati, lan Makne Kamprèt arêp marak Bêndara Radèn Ayu Adipati. Ing sarèhning aku kiyi arêp ngadhêp priyayi gêdhêm, sadurunge iya mêsthi tak tata bangêt, tak jaga kanthi kêras aja nganti aku dipanggalih dening ingkang bupati, yèn aku kiyi sawijining wong sing ora ngrêti adat lan ora sumurup pangajaran, mulane kalane arêp munggah rolak kabupatèn, aku iya ora lali anggonku maca: patekah, utawa: kulhu, dalasan anggonku anggêgêm jêmpol sarta maca: sukmum bukmum omyum phahum layarjion bae, iya mêksa ora kalalèn. Satêkaku ana ing ngarsane ingkang bupati, aku banjur andhodhok: prok, nyêmbah: trèthèk, kala samono mèh bae aku pacak gulu: glothak, awit nalika iku andadak aku anduwèni rumasa kayadene: Bambang Sêmantri nalikane sowan nyang Prabu Arjuna Sasrabau. Kacèke mung sathithik, kala samono aku ujug-ujug banjur didhawuhi mêthongkrong ana ing kursi. Wah, Kang Garèng, saka wêdiku wêktu iku anggonku nyêmbah iya sedhokan tanpa lèrèn kae. Kang