Awit becik wekasan tan becik, karsa mirungga atilar ngadat, kang wus kalakon beciké, saking pangrasanipun, amuwuhi ing dat kang becik, kasor kaworan harda, kudu wuwuh-wuwuh, yèn harda binanjurena, wekasané tan wurung ala pinanggih, balasak dadi rusak.