sênênging manah kaanggêp kamulyan, dene ingkang kaanggêp sangsara, punika sakit tuwin sisah. Kados makatên nalika dèrèng majêng kawruhipun. Nanging manawi sampun majêng kawruhipun, lajêng santun panganggêpipun, sakit sakeca, bingah sisah, punika sadaya lajêng kaanggêp sami wujuding sangsara. Dene ingkang kaanggêp kamulyan, inggih punika kamulyan ingkang sajati, punika botên mawi sakit, botên