Sing sapa tumandang ing gawe, ora kobêr golèk kabêgjaning urip sarana ngolak-alik isèn-isèning atine. Jalaran, wong kang tumandang mau, atêgês wis krasa yèn awake dhewe duwe kakuwatan. Lan yèn wis krasa yèn duwe kakuwatan, iku uga atêgês wis krasa yèn awake sinungan kabêgjan.