[...gi] kabangsan ingkang kula kajêngakên punika botên raos kabangsan ingkang rupak (geen eng nasionalisme) utawi sanès exclusief nasionalisme. Dados têgêsipun botên andhêdhêr raos cêcongkrahan dhatêng bôngsa sanèsipun. Saking pamanggih kula nasionalisme punika kêdah dipun têgêsi nyumêrêpi dhatêng kawontênanipun piyambak, amargi satunggal-tunggalipun bôngsa punika gadhah cipta rasa lan karsa piyambak, dene tumangkaripun daya têtiga wau kadayan dening kawontênanipun papan ingkang dipun ênggèni. Makatên ugi satunggaling bôngsa punika sampun gadhah lêlampahan piyambak utawi babad piyambak, tuwin malih ugi gadhah biologische geschiedenis piyambak ingkang nuwuhakên kabudayan piyambak ingkang salaras kalihan kawontênaning padununganipun. Manawi punika dipun sumêrêpi kalayan têrang dados nyumêrêpi gadhahanipun piyambak, lampahipun gampil. Dados kangge kamajênganipun satunggal-tunggaling bôngsa mêdal gadhahanipun piyambak punika rancag lampahipun. Wontên ing ngriki punika paedahipun nasionalisme ingkang kula kajêngakên. Dados babarpisan botên angêmu raos sêngit utawi cêcongkrahan kalihan bôngsa sanèsipun. Pêrlu kula aturakên ing ngriki, bilih nasionalisme ingkang sami dipun antêpi dening mèh sadaya bôngsa punika eng nasionalisme utawi imperialistische nasionalisme.