Nggatosaken tembung. punika nedahaken bilih pangandika punika saestu badhe kalampahan. supados saged ngraosaken pangluwaran ing tembenipun. Amos saweg ngrumiyinaken kabetahaning bangsanipun. “mulane saiki” ing ayat 7. Pancen punapa ingkang dipun ngendikakaken Amos keras. nanging sejatosipun pemut punika minangka pambereg supados nyawisaken dhiri. Pitedah ingkang dipun paringaken kawiwitan kanthi nyumerepaken perkawis ingkang asring dados panggodha ingkang paling kiyat. Sedaya pemimpin punika tetep kasuwun supados tetep mimpin sinaosa wontening pambuwangan.” Kangge ngadhepi panggodha. awit sedaya katindakaken minangka pangabekti konjuk dhumateng Gusti Allah. Boten dipun telakaken kangge mangke. Timotius dipun emutaken supados ambangun patrap ngibadah ing gesangipun. kasuwun supados sami nyengkuyung setunggal lan setunggalipun. Supados namung ningali Gusti Allah ingkang wigati ing gesangipun. para pemimpin ingkang sampun kawawas boten sae tetep kapapanaken minangka pangarsa. Rasul Paul nandhesaken bab panggodha kepingin sugih kanthi ngginakaken tembung “karem arta. Kenging punapa patrap ngibadah ingkang dipun ginakaken kangge ngawonaken panggodha? Awit ing patrapaning ngibadah manungsa katuntun netepi enering manah ingkang utami. Kados pundi saged mbangun niat ingkang burus lan bakuh kados Amos. Kanthi makaten Timotius kawulang supados ngeneraken gesangipun dhateng Gusti Allah kemawon. Manungsa pangabektinipun boten badhe pinanggih leres menawi manahipun nyawang dhateng papan-pan sanes temtunipun.