Hla critane Nabi Ibrahim dinawuhan dening Pangeran nyembeleh putrane, banjur liniru cempe, iku mung pangupaman bae ; panjenengane ngebotake bektine marang Pangeran tinimbang bangeting tresna marang putrane. Pangeran ora nate dawuh marang titahe mengkono iku, lan ora nate main sulapan bocah liniru cempe. Dene critane Nabi Musa digegila dening ula sepirang-pirang saka para tukang sihire Sang Fir’aun, iku satemene Nabi Musa banjur ngoncalake tekene bares-baresan bae, amarga saka gilane. Wusana teken mau banjur katon ngamuk nguntali ula sapirang-pirang mau. Yaiku kang diarani mukjijating Nabi.