Dhuh anakku gèr, mênawa kowe wis laki sing bêkti marang lakimu, nalikane jaman Kangjêng Nabi Mukhamad, ana sawijining wong wadon jênênge: Imra Atulkotob,Abdulkotob (dan di tempat lain). bangêt bêkti marang lakine, têgêse nglakoni panggawe patang prakara, siji mantêp sarta wêdi lair batin, loro nglakoni apa prentahe kang lanang, sarta kang miturut prentahing sarak, têlu bisa nyimpên wadine wong lanang, papat mêruhi kang dadi kêkarêmane kang lanang, Imra Atulkotob iku saka bêktine marang laki sabên dina pakaryane golèk kayu marang alas, sakwise olèh banjur diêdol pisan, yèn wis payu dhuwite ginawe balônja kabutuhane ngomah, sarta karêmane bojone, amarga lakine ora tau nyambut gawe kajaba mung ngibadah bae, mula nganti karan Imra Atulkotob, têgêse iya wong wadon kang golèk kayu.