Sanadyan manungsa wau sampun nama titah ingkang luhur piyambak, ananging manawi dipun tandhing kalihan sasamining manungsa ugi beda-beda, wontên manungsa ingkang asor sarta luhur kawruh saha budinipun, punika wau gumantung saking pangajaran saha pakulinanipun. Kaluhuraning manungsa punika saking gagapaning manah kula, manawi botên kalintu, namung gumantung saking utamining budinipun. Sanadyan sampun pêjah, manungsa têksih tilar gônda ingkang anggambrat arum, ingkang dados pocapan sae, sarta sadaya pandamêlanipun, dados têtuladan ing ngakathah.