lungayanipun, ingaras êmbun-êmbunanipun, pangandikanipun, kowe apa dadi garwane sang prabu, têka rupamu padha kaya jambe nom sinigar paro, Rara Apyu matur sarwi gumujêng, sang prabu punika wau inggih kula. Lajêng matur lêlampahanipun, purwa madya wasana titi. Sang pangeran dhêlêg-dhêlêg mirêngakên aturipun ingkang putra. Wusana sang putri matur: rama, kaprabon ing Guwasiluman, kula saosakên ing panjênêngan paduka, kula nyuwun kaêmong wontên ing ngatsa dalêm, sarta narimah wahdat tanpa krama bilih botên sagêd panggih kalihan putra dalêm pangeran kula, namung bok ayu Puyi kula suwun dadosa jatukramanipun kakang Gêniroga, dene pun bok sumôngga ing karsa dalêm.