karo kôndha kabèh bae apik / wis ta kana padha dolan-dolan / ananging sing rukun bae / aja dolan nyang lurung / akèh montor anyênyamari / bêcik ana ngarêpan / lan kônca-kancamu / bocah loro kêkanthenan / nanging barêng têkan jaba ketok sêpi / sing dolan ora ana //