mêngkono parang iku amêsthi mêtu banyu." Nabi Musa lan Arun tumuntên sami anglêmpakakên sakathahing tiyang, lajêng angandika: "Héh wong wangkot, padha ngrungokna! Aku apa mêtokaké banyu saka parang iki?" Môngka nabi Musa angayatakên astanipun lajêng anjojoh parang mawi têkênipun rambah kaping kalih. Sanalika parang wau lajêng medal toya kathah. Tiyang Banisrail dalah khéwanipun kéwanipun* lajêng sami ngombé. Pangéran tumuntên ngandika dhumatêng Nabi Musa lan Arun: "Sarèhning sira wus anglirwakaké paréntahing-Sun sarta ora ngajèni marang Ingsun ana ing pasamuan, mulané gonira ngirid Banisrail iku bakal ora kongsi tumêkané ing tanah Kênangan." Wondéné sêndhang punika winastan: MaribaMeriba #, têgêsipun: toya pabên.