Yèn wis mandhêg banjur karangkèta manèh kang abangêt kanthi panguring-uring, nanging ngarêp kakêmbanana, têgêse apuse diklowong utawa di kêndhoni, têngahe dikothongi, têgêse kang nunggang kudu kêmba, sanadyan pangrangkète nganti bangêt, wis mêsthi ora gêlêm nêmpuh manèh, dipilaur bêgogok karo gêrêng-gêrêng, yèn jaran iku wis katon andharêdhêg pangrangkète dilèrènana ing nalika iku kawaspadakna. Kang wis kalakon jaran mau sok banjur awèh sasmita§ mungguh sasmitaning jaran mau titikane sawise karangkèt ana kang pêndhapan, ana kang jojog, utawa mung lumaku bae. marang kang nunggang, yèn ta bisa angucap, anjaluk [anjalu...]