Ana saperangan pawongan nduweni panemu yen basa ilmiah iku kudu kacampuran basa-basa manca. Penggalihan kaya mangkono iku kurang bener. Asil panaliten ilmiah iku malah kepara kudu dipratelakake kanti basa kang gampang ditampa lan cetha. Kamangka sing mangerteni panganggone tembung-tembung manca iku mung sethithik. Pancen ana saperangan tembung manca sing durung ana padhane ing basa Jawa, utawa basa Indonesia. Tembung ngono mau isih bisa dienggo. Nanging menawa wis ana padhane ing basa pratelan, mesthine luwih prayoga lan trep karo kalungguhane basa. Upamane tembung wawancara utawa interview wis ana padhane ing basa Jawa ngoko wawangunem utawa krama wawanrembag. Tembung pendahuluan utawa introduction wis ana padhane purwaka. Tembung simpulan utawa conclusion sing durung ana padhane ing basa Jawa bisa tetep dienggo basa Indonesiane kanggo sawetara. Tembung-tembung sing durung ana padhane bisa digoleki kanthi tata cara pembentukan istilah basa Indonesia kaya dene sing wis dibabar Pusat Bahasa. Tembung-tembung angel mau bakal ketemu yen wis dipraktikake lan terus digoleki padhanne. Banjur iki tugase sapa?