dhatêng para siswanipun, inggih punika para Kurawa tuwin kadang Pandhawa, angandika dhumatêng Sang Duryudana makatên: Suwawi anggèr kula aturi miwiti anjêmparing, awit panjênêngan ingkang kaprênah sêpuh wajib angrumiyini, dene jêmparing kaêlèsna dhatêng pêpêthan pêksi garudha ingkang sampun kula panjêr sapucaking mandera punika, kasipata sirahipun, nanging panyuwun kula: Jêmparing sampun kasêsa lajêng dipun lêpasakên sadèrèngipun kula aturi anglêpas, poma dipun