Sanajan nyambut gawé ing RSJ, Éko ora duwé latar buri pawiyatan psikiatri, psikologi, utawa kedokteran, dhèwèké luwih dikenal minangka seniman tari. Pawiyatané sing paling kèri ana ing SMA Negeri 1 Mungkid, Kabupaten Magelang. Wiwit cilik, Éko wis tepang marang kagunan amarga lair ing kulawarga kagunan. Bapaké Éko duwé klompok wayang wong, dadi wiwit cilik dhèwèké wis latian njogèt, nabuh gamelan, lan dadi lakon wayang wong. Dhèwèké uga ajar njoget marang para kagunan sènior ing Magelang, mula lumrah yèn nalika isih kelas 3 SD dhèwèké wis wani tampil wayang wong. Kaprigelané njogèt tambah nalika dhèwèké kuliyah ing jurusan Pawiyatan Seni Tari ing Institut Keguruan dan Ilmu Kependidikan (IKIP) Yogyakarta (saiki jenengé Universitas Negeri Yogyakarta). Kuliyah ing Yogyakarta wiwit 1991, dhèwèké kerep tampil njogèt ing pirang-pirang kutha. Sewulan bisa ana 15 tanggapan njogèt kang ditampa déning Éko. Malah ana kapitayan yèn sing njogèt ing pawiwahan iku dhèwèke, temantèné bakal cepet anggoné duwé momongan. Amarga akèh tanggapan njogèt iku, dhèwèké ora bisa ngrampungaké anggoné kuliyah. Banjur ana ing taun 1999, dhèwèké bali menyang asalé ana ing Dusun Warangan. Saiki dhèwèké manggon ana ing Desa Wanureja, Borobudur. Malah dhèwèké naté melu ing Festival Lima Gunung sing kadhapuk saking masarakat ing sacedhaké limang gunung ing Jawa Tengah, yaiku Merapi, Merbabu, Sumbing, Andhong, lan Menoreh.