manut maratuwa èstri | ingsun mulih marang nagri Ngarab | anèng kene tanpa gawe | môngsa wurunga lampus | tur tan bisa ngêlar agami | lah iya ucapêna | enggal gothak-gathuk | yèn sira lêstarèkêna | gènnya ngrusak karaton ing Majapait | amungsuh bapa raja ||