Sadurungé wektu sajrone korban kewan wis ana ing candhi . Ing ngarsané sedulure, wong tani kasebut ndedonga kebo sadurunge ing dewa-dewa para dewa lan mbelih sirah kebo kanthi bubuk werna abang lan kembang. Kurban getih diparingaké marang para dewa, lan sirahé banjur digedhekaké ing pasucené. Omah kasebut banjur nggotong kebo menyang pawon, supaya diwasoh. Ora ana siji-siji, organ utawa balung, kabèh wis diisi, lan kabèh wis masak kanggo sajian panganan sing enak. Sawétara daging dikirimaké dimasak kanggo mangan bengi ing dina kasebut, lan sisané kudu dikumbah lan diproses mengko ing kulkas, ing duduh, goreng, barbeque, digiling, diwungkus, dikukus. Ing Nepal, wong-wong ora mesthi mangan daging sadurungé urip kutha sing apik karo restoran lan toko, lan yen ana kesempatan, dheweke ora bakal ngisi apa-apa. Ing mangsa panas sing angel, daging garing sing awèt bisa nylametaké nalika nyuplai panganan. Iki minangka kakudunan. Iki saiki ngripta rasa enak.