Rumiyin sampun nate kêmirêngan wontên pitakenan: punapa kawruhipun para Journalisten Jawi, punika sampun nyêkapi yêktos kangge pawitan manggèn wontên kursining Redactie ngêmudhèni sêrat kabar? utawi dados pambantu juru ngarang Redakteur medewerker's? Pitakenan punika sagêd ugi saking suwantênipun Pers Walandi, kados kirang parlu kaaturakên priksa: jawabanipun amung wontên pasaksèn ingkang kenging kangge nêrangakên lêrêsing wangsulan, inggih punika: kritig wontên ing sêrat kabar Jawi, punika kathah ingkang lajêng katingal lacutipun, tarkadhang ngicalakên jêjêring nalar ingkang dipun kritig, wêkasan tanduking têtêmbungan angengingi tiyangipun (Persoonlijk) kritig ingkang kados makatên, mêsthi botên sagêd sèlèh sarta botên sagêd damêl sae dhatêng bab ingkang dipun kritig,§ Pancèn inggih makatên, mila para sadhèrèk ingkang sami kaparêng lêlumban ing sagantêning kayurnalisan, mugi sami kaparênga anggalih sagêda uwal saking pangintên-intên: tansah lacut, ngengingi sariranipun ingkang kinritig. langkung malih manawi kangge ngritig tumrap lampahing kaprajan utawi tindaking paprentahan nagari, sagêd ugi malah ambêbawur utawi ngêngisruhi, dados têtela botên maedahi dhatêng sakalih-kalihipun. Sawênèh kêtingalipun malah amung sawarni pangawon-awon utawi nyênyamah.