19. Sira padha wêruha yèn kabungahan ing dunya iku mung dolanan, nglalèkake kabungahan ing akhirat, lan rêrênggan kang mêsthi rusak, apadene môngkogake ati, sugih bôndha lan sugih anak, padhane udan, iku andadèkake gumune para wong kaphir tani, ênggone bisa minangkani thukule thêthukulan. Sawise ijo banjur sira dêlêng kuning, banjur padha gogrog. Besuk ana ing akhirat, wong kang uripe kaya thêthukulan mangkono mau, padha dipatrapi siksa kang abot.