Garèng : Anggonmu panas atimu, sabab wis ora bisa palêsir-palêsir: bêrdhuah karo kaum pupuran sing dudu akrabe, kuwi bok tumuli dicanthèlake pagêr, ngisin-isini, Truk. Ambok yèn ana lêlakon sing kaya ngono kuwi, kok pupus bae: cikbèn, sabab wong tuwane ing sêmu ngucap: alhamdulillah, anakku payu, ana sing kasdu ngajak palêsir-palêsir. Dene bocahe wadon dhewe, têmtune iya ngucap: alhamdulillah manèh, awit uripe ora ambosêni, ana sing kanggo lêlipure. Rak iya mêngkono wong urip kuwi, ora prêlu ngopèni kalakuane wong liya. Saiki ambalèni caritamu ing bab anane: Theater Nitisêmito ing Kudus. Iki ambuktèkake yèn Tuwan Nitisêmita dudu wong bodho. Awit wong ing jaman saiki kuwi umume padha dhêmên nyang gambar idhup. Mulane panggonan-panggonane gambar idhup kuwi mêsthi narik wong nonton akèh, dadi mêsthi payune. Mulane yèn ing sajêrone kutha ana wong ngêdêgake gêdhong gambar idhup, kuwi gêdhonge mêsthi ora tau kothong, têrus langganan disewa ajêgan, apa manèh yèn nganakake gambar idhup dhewe, dhuwite mêsthi masuk têrus, kaya wong... sugih duwe gawe kae.