godhoganing kupang ingkang kapisan wau sasampuning kasaring isi kupangipun, kagodhog malih ngangge latu ingkang antèr urubipun, mawi kacolok gêndhis tuwin galêpung trigu utawi galêpung uwos sakêdhik, yèn kirang asin kawêwahan sarêm sawatawis, ing ngriku tansah kinêbur tanpa kèndêl, kados sacaraning tiyang damêl lisah kalêntik. Dangu-dangu toya asat, lajêng kantun pathinipun, inggih punika pêtis, kawastanan pêtis kupang, nuntên kaêntasa sarta winadhahan ingkang sae.