Garèng : Hla, judhêg saiki anggonku ngrasakake, amarga apa sing wis kok anggêp ala, kuwi rumasaku ora dadi ngapa, ing têmbe nèk talatèn anggone nyinau, têmtu bisa dadi lan apike. Mara têrangna bae, apa sing ora dadi cocoging atimu.