Tiyang sêpuh ingkang anggadhahi prawan, manahipun tansah akêtir-kêtir, panjaginipun dhatêng anak ngatos-atos sangêt, botên kenging weya sakêdhik-kêdhika. Panjagi ingkang kados makatên punika dipun paribasakakên: lir satru munggwing cangklakan. Têgêsipun: saking agênging sujananipun saha sangêting pangatos-atosipun, supados wilujênging anak saha badanipun piyambak, ngantos kadosdene anjagi satru sêkti sampun ngantos adamêl tiwasing badanipun. Mila makatên, awit manawi anakipun èstri ngantos ucul saking kêkêran, cara dhusunipun ngantos kêtronggongan, gèk saiba wirangipun tiyang sêpuh.