Sanadyan Gusti Kangjêng Ratu Kancana wau sampun lungse, taksih tansah mawi ampilan sampur, (sondhèr), mila manawi nuju badhayan, kêrêp kadhawuhan bêksa dening ingkang sinuhun, dhawuh dalêm ajêg makatên: dhenok aku kangên jogèdmu, kowe anjogèda ya nok, tak bonangi. Atur wangsulanipun Gusti Kangjêng Ratu inggih ajêg makatên: ah Kangjêng Sinuhun ki wong wis tuwa kok pijêr dikakke jogèd wae. Ngandika makatên punika kalihan jumênêng mundhut sampur lajêng badhe bêksa, ingkang sinuhun gumujêng lajêng tindak ngasta bonang.