Petruk : Ora, Kang Garèng, kabèh-kabèh mau pranatane mula iya bêcik, nanging aku ora pati gumun. Dene sing tak gumuni nganti rindhil kuwi, patrape pulisi sing ngatur mêdhune kaum kolonis saka kapal, mênyang kantor Dhuanê, nganti tumêkane munggah sêpur, hla, kuwi, wèh jêmpol têmênan, Kang Garèng.