gusti lan kawula, mungguhing kalumrahane ana dunya, kaya ta mantu, jagong, ora diparlokake, janjine gone suwita tinarima ing gusti, manawa kowe ora bisa niru lêlakon kang kaya mangkono iya mirit-mirit, janjine ora kêndhat, atining uwong iku kaya ta banyu mili ora pêdhot-pêdhot ananging mintir kaya ilining banyu, aja kaya mênênging watu, watu iku atose [...](5) mlaku-mlaku kadi yèn mênêng kaya watu atos cubluk bakal ora duwe kaundhakan.