bebasan madosi susuhing angin), werit (tebih sarta awrat kajangka gegayuhanipun), wedharanipun rerumpakan “merema (mripat) sing ndhipet” punika mengku suraos bilih nalika laku patrap semedi, meleng cipta, manembah lan memuji asmaning Hyang Suksma Kawekas, tiyang kedah resik ing pangangen-angenipun, nora kasisiban ing pangajeng-ajeng, ateges estu kedah suwung tanpa paminta punapa-punapa.Sanadyan ta gelenging pikir namung angesthi kanugrahaning Gusti, punika sayegtosipun teksih saged kinaran minangka salah satunggiling patrap ingkang taksih ngemu pamrih. Manawi taksih jelalatan gicu, pamawasipun saged benten kaliyan panggraitanipun, ingkang sami winejang meksa taksih badhe wonten bundhel nalaripun, temahan sami salang-surup dereng saged hanampeni sasmitaning ngelmi ingkang winedhar.Patrap mesubrata utawi mesuraga kedah estu-estu namung sumarah wasesane Hyang Kang Akarya Jagad ngantos weninging jiwa karaos wus nyep ubaling napsu kekajenganipun, sucining jiwa akarya nyawiji mring Hyang Widdhi, kawastanan Loroning Atunggal. Tentreming batin dumunung ana ing sireping karep. Manawi hardhaning karep wus kinekes, ing pangajab sageda manjing ing alam Sunya-ruri. Wonten pepenget mrih samya waspadha kang dinulu, amargi jejering Suksma Murba, inggih dzat ora kasad mata, ora sipat, ora asma, tan kena kinaya ngapa, punika anglimputi sabarang kalir ingkang gumelar ing jagad raya.Ngeremake mripat sadhipet tamtu mboten ateges nglirwakaken