[...gêm,] utawi ingkang ngangge, dados pikêkah saha kêncênging paningsêtanipun kampuhan utawi nyampingan, wujudipun èpèk awarni-warni: cêmêng, abrit, ijêm, saha sanès-sanèsipun. Ingkang kadamêl wontên anaman rambut, utawi pita, bênang saye, bludru utawi wacucal tuwin sanès-sanèsipun, wontên ingkang dipun burdir ing bênang mas, wontên ingkang dipun sulam ing songa sutra utawi bênang saye, wondene timang wontên ingkang saking jêne (êmas) salaka, simping, tosan saha sanès-sanèsipun, wontên ingkang kapasangan sêsotya, mênggah wanguning timang, ulan-ulan, gandhosan, biku-biku, saha sinom tuwin sanès-sanèsipun, dados pangagêman utawi panganggèn tumrap bôngsa Jawi. Wontên ugi sasaminipun timang, inggih punika nama saha wujud cathokan, dhapur pasagèn ing têngah radi balêndhuk, pojok sakawan mawi kapingul utawi namung buwêng, bêbadhèn saking simping, dipun wêngkoni jêne suwasa utawi slaka, wontên ingkang blêg jêne sadaya, utawi salaka tuwin sanès-sanèsipun, ing têngah wontên ingkang kacêplok mawi sêsotya, cathokan punika ugi asring dados [da...]