Ingkang pêrlu sangêt mênggahing para guru kêdah kêdunungan manah trêsna sayêktos dhatêng tanahipun tanpa pamelik, malah purun ngurbanakên salira murih rahajênging bôngsa. Para guru kêdah sanès guru ingkang namung kawajiban mulang ing salêbêting wêkdal ingkang sampun kapêsthi, nanging kados tiyang ingkang asipat pamardi ing samudayanipun.