Ngajêngakên jam pitu, pun Wilis sampun kèndêl tumèmplèk wontên ing pasisir, ingkang binatur inggil môngka kangge nambiri pinggiring palabuhan, sadaya panumpak sami botên kobêr namatakên kawontênanipun palabuhan, amargi sadaya sami ribut anggènipun tata-tata nyadhiyak-nyadhiyakakên barang-barang ingkang badhe dipun bêkta mandhap dhatêng dharatan, ingkang sami badhe nêrusakên lampah sêpuran, bikut anggènipun ngêdal-ngêdalakên pêthi tuwin kopêripun, ingkang isisandhangan kangge santun salêbêtipun wontên ing margi. Dene ingkang badhe mandhap namung sumêdya sumêrêp kawontênanipun kitha Marsèlyê, mêksa inggih tumut ribut, saking anggènipun ngupados katrangan, watawis pintên jam kèndêlipun pun Wilis wontên ing palabuhan, sarampungipun tata-tata, ingkang sami badhe mandhap, nglajêngakên lampahipun sarana numpak sêpur, lajêng gumrubyuk sami dhatêng kamar nêdha pangkat satunggal, pêrlu tumbas karcis sêpur, ingkang kenging kangge têrusan, saking Marsèlyê dumugi kitha ing nagari Walandi, pundi ingkang dipun kajêngakên dados jujuganing lampah pondhokanipun wontên ing bawah nagari Walandi.