4. Nitik kawontênan ingkang sampun kasêbut ing ôngka 1, 2, sarta 3, saking pamanggih kula sampun têtela, bilih sastra Jawi punika sampun kirang jumbuh kalihan kamajênganing jaman, awit jaman sapunika jamanipun tiyang kêdah mubêt panyêpênging arta, jamanipun tiyang kêdah cekat-cèkêt ing damêl, sarta jamanipun tiyang ambudi kawruh, daya-daya majênga. Môngka sastra Jawi botên kenging kangge sarana nindakakên pandamêlan ingkang [ing...]