Mênggah dêdongenganipun, ing sacêlaking dhusun ngriku ing jaman wingi-wingi, kacariyos dumadosipun pêkên Barakan wau sampun pintên-pintên dasa taun laminipun, têtiyang kathah sami amastani: pêkên tiban, nanging tiban kadospundi inggih botên cêtha, kajawi namung sumêrêp-sumêrêp ing ngriku lajêng wontên têtiyang sêsadean wanci byar enjing, botên wontên ingkang ngêdêgakên, dintênipun nuju Jumungah Kliwon, wontênipun tiyang sêsadean kados makatên malih inggih pêndhakipun Jumungah Kliwon malih, botên wontên ingkang akèn, dados sami saking kajêngipun piyambak, namung sadaya sêsadeanipun awarni têtêdhan thok mêntah matêng, makatên salaminipun, mila têtiyang kathah lajêng sami mastani pêkên tiban wau, manggènipun sapinggiring dhusun Barakan. Pêkên wau lajêng nama pêkên Barakan, saya dangu lajêng dados papan pakaulan utawi pamidhangan têtiyang padhusunan sacêlaking ngriku. Badhe kasambêtan.