[...dum] sarpin, 2: ngèlmu Satariyah, 3: ngèlmu Sirasab, 4: ngèlmu Charajêk, 5: ngèlmu Majalis, 6: ngèlmu Fatakurrahman, 7: ngèlmu Sufi, 8: ngèlmu Chafi, 9: ngèlmu Nakisbandiyah, diarani Nakisbandiyahtu'lchak, kabèh iku panggonane amung piranti amujudake malaikat kang dadi tandhaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo rahsaning ngèlmu kasampurnan, umpama katunggalake karo pêpangkataning ngèlmu kang sajati, mangka salah-surupe kang angrasakake, bokmanawa anêkakake pamaido, pamaido mau mundhak dadi padu, para padon iku saka isih kêkurangan, kêkurangan iku kang amarakake kapanasan, ikukapanasan iku. amarakake para bantah karo sêsualan, para sêsualan iku pakolèhe amung rêbut unggul ing pangawruh, rêbut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadèkake pasulayan, mulane para sujana kang putus têmênan iku ora sêdya sêsualan, amarga ora darbe ati kapanasan jatmikane rèhne wis amumpuni saliring pangawruh, dene manawa ana kang sumêdya amadoni muga dikalahana bae, aja nganti lumawan