dipun pêndhêt wau, manawi sampun nyuwun pangapuntên kalihan Kyai Ajar, patraping panyuwunipun pangapuntên, kados dene abdi dhatêng gustinipun, ingkang èstri lajêng dipun purih aningali tiyang kathah ingkang sami ngadhêp dhatêng Kyai Ajar punika, wiwitipun anggèning kèlu kèdhêp dhatêng Kyai Ajar wau, inggih saking dayaning kêmatipun kados ingkang dipun cariyosakên wau. Ingkang èstri lajêng pitakèn dhatêng ingkang jalêr, kêmat punika wujud punapa, têka dayanipun anggêgirisi, punapa punika saking mandining upasipun, ingkang jalêr amangsuli kalayan gumujêng. Kêmat makatên botên gadhah wujud, nanging saking cipta utawi sabda, manawi sampun dipun lampahi punapa saciptanipun dhatêng, sasabdanipun dados, nanging manawi sampun sumêrêp pagêdhonganipun, ingkang dipun wastani bikakanipun, badhe dipun pasangi kêmat kados punapa, kêmatipun cabar botên dados, saupami piyambakipun katitahakên doyan dhatêng woh-wohan, ambok inggih badhe anêlasakên woh-wohan sapakarangan punika, sagêd kemawon, langkung malih manawi tinitah dados manungsa, badhe nêlasakên jêram sapakarangan punika sadaya, namung sakêdhap kemawon, amargi nalika Kyai Ajar punika sawêg dipun wêjang dening gurunipun, kala samantên sawêg nuju tilêm wontên sanginggilipun anggèning mêjang, dêrkuku èstri katingal kalêgan manahipun, sinambi [sina...]