sakiwa têngênipun ngriku katingal sêpên nyênyêt sarta angajrih-ajrihi, ewasamantên samargi-margi botên wontên sato galak ingkang ngrêridhu dhatêng lampahipun wau. sarêng sampun mèh sirêp surya, lampahipun satriya kalih wau dumugi ing margi pratigan, wontên ing pojoking margi ngriku wontên selanipun agêng mawi sêratan. Ing kala punika Alyasa lajêng wicantên dhatêng mitranipun: