Ing kala punika dumadakan sang putri èngêt dhatêng kawontênanipun ingkang raka, ingkang jalaran dipun pisakit dening para prajurit, katingal lêmês sariranipun. Kalayan sêmu ajrih lan kuwatos sang putri umatur makatên: Nanging kêpriye saiki raose sariramu, anggone mêntas dipilara ing para prajurit mau.