Garèng : wis mangrêti aku, Truk, ora prêlu omongmu kok banjurake, aku wis nyandhak. Mula wis dadi saradanamu, nèk wêruh wong wadon upamane, yèn wujude ala, jarene mêlas bangêt, nanging yèn wujude ayu, kêpengin ngajak nyang dalême mas pêngulu, dadi anggêr wong wadon, karêpe: mau samah sekali. Kosokbaline yèn wêruh wong lanang, nèk ala rupane, jarene arêp mutah, nanging nèk bagus, kudu arêp nyongkol, apa karêpe: wong lanang kudu ora ana kabèh, mung dhèwèke dhewe bae sing lanang. Gênah-gênahe karo sing dadi Radèn Trunajaya, apa ati panas, kaya ta lêpo sapi. Kuwi iya mèmpêr, sabab, aku iya ora arêp ngalêm, sing dadi Radèn Trunajaya kuwi pancèn iya brêgas, trêngginas, canthas, kathik luwês, gandês, kèwês, lan mlêpês, pantês saupama diunèkake sri panggunge pamain kêthoprak kono.