Istilah mihrab diagem déning Muhammad kanggo njenengaké kamar pribadi panjenengané kanggo ngayahi ibadat. Kamar mau diparingi aksès menyang masjid kang dunungé ana ing sisihé kamar, lan Nabi mlebu masjid liwat kamar mau. Makna asli "mihrab" minangka kamar/ruwang kusus ing ngomah - tetep digunakaké ing kalangan kapitayan Judaism, kang migunakaké "mihrab" kanggo ruwang ibadat pribadi.