Sawise nyanthèlake lampu, awake dhewe banjur lungguh, arêp ngaso kambi nggagas-nggagas lêlakone ing dina iku. Lagi bae srêg lungguh, krungu suwarane wong mlaku, mêtu saka sênthong paturone marani lawang sing ana ing têngêne panggonan lungguh. Martin mengo ngawasake. Ing kono rumangsane wêruh wong sawatara padha ngadêg ana ing têngah lawang, nanging ora cêtha siji-sijine. Banjur ana siji sing undang-undang : "Tin ! Martin! Apa kowe pangling karo aku ?"