tumuwuh, sun-kiro luwih mono pangrawuhe Guru santri. Dene iku isih bödhö kurang nalar. Durung podo durung timbang. Yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur. Yen mangkono sun-kiro, ingkang muruk tanpo budi. Iku nyoto setan ingkang mindho janmo. Lamun wulange manungso, mesthine podho mangreti, mring dugo lawan prayögo. Aywo karem karyo serik. Mulane kudu eling. Eling marang Ingkang Asung. Asung urip kamulyan. Upayanen den kapanggih, yen pinanggih padhang terang sagang nalar. Yen padhang tegese gesang, lamun peteng iku mati. Janmo ingkang duwe nalar aran manungso sajati, yen luwih wus ngarani. Agal myang alus cinakup, tan koyo Guru tigo. Bödhöne kepati-pati, cupet kawruh peteng nalar ma’naniro.”