[...adi,] dupèh kêkajênganipun punika pangraosipun lêrês utawi sae, lajêng mancahi utawi nyanthulani dhatêng dhawuhipun tiyang sêpuh. Awit racakipun lare punika namung ambujêng sênêng, botên pisan manah badhe kadadosanipun (anggêgulang andhap-asor, ambangun miturut, pitados dhatêng tiyang sêpuh).