Amarga lungguhan ing bis wis kebak, dheweke kepeksa ngadeg. “ Ora apa- apalah ngadheg pa’a. Muga – muga cepet tekan sekolah.” Gunem Neli ing jero ati.Ing sekolahan Neli duwe kanca kang wis akrab banget , yaiku Siti lan Indri. Telu karone paribasane “ tumbu oleh tutup “, wong kekancan sing cocok banget. Nanging sejatine Neli bocahe yen kancanan karo sapa wae, ora milih - milih kanca. Namung sing wis akrab ya karo bocah loro kuwi mau. Bareng tekan sekolah, Neli cepet – cepet mlebu gerbang supaya ora telat anggone mlebu kelas. Pelajaran baka pelajaran dilakoni nganti bel wayahe bali keprungu..Sorene maneh Neli ana kegiyatan kumpulan organisasi pemuda ing desa. Iki kumpulan pertama kang dianakake, amarga maune organisasi pemuda ing desane macet amarga cah – cah enome akeh sing padha kerja , dadine ora ana wektu kanggo nggerakake organisasi iki. Bocah lanang wadon padha kumpul bebarengan ana ing bale desa.“ Ehemm….dhewekan Nel ? “ pitakone bocah lanang karo nyodhorake teh gelas marang Neli.“ Oh iya mas, kanca – kancaku akeh sing ora teka, lagi padha sibuk jare.”“ Oh ngono ya. Ya wis ora apa-apa. Sesok maneh kon mangkat kumpulan ya. Supaya organisasi iki aktif maneh, dhewe kudu sregep. Organisasi iki rak ya akeh manfaate kanggo dhewe lan wong liya. Dhewe isa mbantu – mbantu wong liya amarga ana organisasi iki. Organisasi sosial lan kemanusiaan. Ngono lho Nel.hee…hee….”Neli mung manthuk – manthuk tok. Dheweke bingung arep ngomong apa. Lha kon ora bingung piye. Lha wong dheweke dicedhaki karo Anto, ketua organisasine. Umure kacek lima taunan karo Neli. Wis wonge bagus, pinter, solah bawane apik. Cah wadon sapa wae yen weroh mas Anto mesthi ora kemedhep. Mas Anto kuwi ibarate Arjunane desa iki.Wektu Anto lagi pidhato sambutan ing ngarep, Neli blas ora pisan – pisan mbuang raine ing ngendi – ngendi kajaba mung mandengi priya iku. Malah sok – sok pikirane mblandrang adoh. Yen dheweke mboh kapan mangsane duwe kekarepan bisa dadi bojone.Pidhatone wis rampung, banjur Anto jumangkah nyedhaki Neli. “ Dhooor….”“ Astaghfirullah..” Neli kaget ora karuan lan nembe sadhar yen dheweke kuwi ngalamun.“ Sajake kok lagi seneng.Wiwit mau tak delok kok ya mesam – mesem