Cêkaking cariyos, sarêng tiyang punika dumugi ing griyaning mitranipun wau, omong-omong ngantos dangu, sarèhning sampun wancinipun tiyang nêdha, ingkang gadhah griya sumêdya nyugata nêdha ing sawontên-wontênipun, botên antawis dangu pasugatan mêdal, nuntên sami nêdha, sadangunipun nêdha tamu wau angraos nikmat panêdhanipun, jalaran saking ecaning sambêlipun, ngantos kawêdal pitakèn dhatêng ingkang gadhah griya, makatên: Sambêl niki, sambêl napa namine. Ingkang gadhah griya mangsuli: Sambêl wijèn, dhi, niki. Tamu nyathêt salêbêting manah.