Sampun cuwa kêmba, dene kataman ing pamada, kados pangandikaning priya, ingkang sampun paduka têrangakên piyambak: la kae barêng wus ngadêgake kumpulan, andina-dina namung padha grudag-grudug, cêkakakan urut dalan, makatên ugi pangandikanipun: Kaki Dhoyok, lan Kyai Bancak, ing Kajawèn ôngka 75 makatên: sing tak prihatinake kuwi tumrape prawan yèn kasusilane rada kêlepyan, kok ya ngisin-isini têmênan, tindak-tanduke bok ya rada milih papan, nèk guyu bok aja cêkakakan. Sajatine wong wadon iku nèk guyu ora kêna sêru-sêru, mèsêma bae rasane wis luwih rahayu, malah bisa anglumprukake bayu, tur kasusilane ora layu.