Waskita piyambak ingkang mungel ngaten. Menawi kimat piyambakipun dados wengis, lajeng bengok-bengok. Macem-macem ingkang dipun cariyosaken tur dipun ambali kados barang. Diuncalake mrana-mrene. Dititipake ! Apa kuwi. Setan ! Kaya barang. Aku ora perlu kowe kabeh. Ngaten, Bu.”