wau dipun wastani krêntêg (katir), krêntêging budi, mahanani ing tuwuhing karsa (niyat), tuwuhing karsa, lajêng mujudakên ing jumêdhuling tênaga lair, jêr lair punika utusaning batin. Amila ing ngriki kados wontên cangkriman: manawi sang budi punika santosa, botên kingguh dening pikajênganipun hawa nafsu, lan was-was, sampun masthi sagêd milihi lan nyondhongi ing ngèlmu-ngèlmu ingkang lêrês-lêrês, lan sae-sae, nampik ingkang lêpat-lêpat, lan awon-awon, wasana manungsa lajêng sagêd nêtêpi ing luhuring bêbudèn, nanging manawi kawon dening hawa nafsu, utawi was-was, sampun masthi lajêng kêplorot ing asoring bêbudèn.