Sawarnining kabudayan, punika mêndhêt tuwin angangge dayaning kabudayan sanès. Upaminipun kabudayan ngukir sela, rêca tuwin sanès-sanèsipun, ing sakawit pinanggih wontên ing mêsir, dangu-dangu tumular dhatêng pulo Kreta, têrus dhatêng Griekenland. Ing sasampunipun 24 abad kabudayan wau mumbul ingkang ing donya tanpa tandhing. Kala ing abad ingkang kaping 23 awit saking kuwaosipun Prabu Iskandar Dzul Karnèn, kabudayan wau kabêkta dhatêng Pèrsi tuwin Indhu. Wontênipun ing Indhu kabudayan wau saya ngrêbda lajêng tumular dhatêng tanah Jawi. Wontênipun ing tanah Jawi mumbulipun ngantos 1000 taun, ngungkuli kala wontên ing Indhu. Ing sêmu, roh tuwin wujuding wohipun kabudayan wau, wontênipun ing tanah Jawi beda sangêt kalihan aslinipun saking nagari-nagari ingkang kula pratelakakên inginggil wau, amargi lajêng kalarasakên kalihan roh Kajawèn. (Wontên lajêngipun)