Nganti meh rong jam suwening pitongtonan iku fakir iku tansah tetep enggone linggih anteng sabanjure mega kang terang kalawan sajroning tangan-tangan mau banjur pada mlayang-mlayang kakiteraning sajroning kamar iku kalawan ngepet ngepetake epek-epeke, nyawurake kembang kembang, nenulis ing dhedhuwuran mujudake aksara aksara kang mawa cahya kaya deni geni, antarane mujudake tetembungan sanskrit kang unine mangkene : Diayavapur gatra, kang tegese mangkene : “Aku padha nglimputi badan kalawan daging cuwer”.