wau ing sapunika kaawisan. Dados têtela bilih kangge bôngsa wetanan pêjah punika sanès punapa-punapa, ing tanah Indhu kathah sangêt tuladha- tuladha ingkang nelakakên manawi pêjah tuwin gêsang punika botên sagêd misahakên jalêr tuwin èstri ingkang sampun sih-sinihan. Tuladha malih bilih pêjah punika sanès punapa-punapa, inggih punika kala pêrang Cina kalihan Jêpang nêmbe punika, wontên sawênèhing bètèng Cina ingkang santosa sangêt angèl dipun bêdhah, andadosakên judhêging wadya bala Jêpang, lajêng wontên saradhadhu neneman bôngsa Jêpang cacah nênêm ingkang sami sagah sêsabuk bom badhe nêmpuh bètèng wau, sarêng mlêbêt ing bètèng kaêdrèl, bom ingkang kangge sabuk wau pêcah sampun têmtu kemawon tiyang