Tiyang kêdah ngintunakên arta saking nagari Walandi dhatêng Inggris. Ingkang makatên wau sêring sangêt kalampahan, upaminipun kemawon jalaran kêdah ambayari barang-barang ingkang katumbas wontên ing Inggris, utawi kêpengin nglampahakên artanipun wontên ing Inggris, makatên sapiturutipun. Caranipun anggèning ngintunakên arta, tiyang wau lajêng anumbas wissel, inggih punika satunggiling katêrangan ingkang mratelakakên kêdah ambayar dhatêng tiyang ingkang anggadhahi sêrat katêrangan wau. Dene ingkang dipun wajibakên anyade sêrat-sêrat katêrangan (wissel) wau, inggih punika: kantor-kantor bank, nanging kosokwangsulipun kantor-kantor bank wau ugi dipun wajibakên ambayar wissel ingkang dipun tampèkakên, kajawi punika ugi anyade wissel-wissel wau dhatêng kantor-kantor bank liyanipun, makatên sapiturutipun. Samantên ugi têtiyang ing tanah Inggris, manawi badhe ngintunakên arta dhatêng nagari Walandi inggih sarana tumbas wissel kados inginggil, saha ingkang dipun kintunakên inggih wissel wau. Salajêngipun wissel-wissel wau dening kantor-kantor bank lajêng kangge dêdagangan. Jalaran saking punika kantor-kantor bank sok sagêd angsal bathi, awit ajining wissel punika botên mêsthi sami kemawon. Sagêd ugi kalampahan, bilih tiyang ingkang tumbas wissel pangaos 1000 pondsterling, ingkang kêdah kabayarakên wontên ing Inggris, pambayaripun langkung saking 12000 rupiyah utawi kirang. Saya kathah tiyang migunakakên wissel wontên ing satunggiling nagari, saya inggih aji(kurs)nipun wissel wau. Kosokwangsulipun: saya kirang tiyang migunakakên wissel wontên ing satunggiling nagari, saya suda ajining (kursipun) wissel. Inggih tindak utawi cara ingkang makatên punika dipun wastani wisselpolitiek.