Ing lèpèn ingkang toyanipun lindhuk, ing rawa utawi sêndhang, punika ngadat kathah ulamipun, saha kathah tiyang ingkang kêpengin ngalap ulam wau, nanging rumaos kawêkèn patrapipun, jalaran toya tansah agung, ngangge pirantos jala, serok, sèsèr utawi sanès-sanèsipun ingkang limrah botên patos mikantuki. Mila yèn lêrês makatên ulam-ulam wau prayogi dipun rekadaya ngangge pirantos ingkang kawastanan rumpon.