sing pêrih lan susah kowe, dudu mitramu kang wus mati. Nyawane mitramu anane ing alam swarga ora duwe pangrasa kêkelangan mitra, lan ora rumôngsa pêpisahan karo pawong mitrane, dene kang duwe rumôngsa mangkono iku kowe dhewe. Nyawa kang ana ing alam swarga, nadyan pangiramu pisah, saka kowe dhewe, dhèwèke ora rumôngsa adoh dhèwèke lan bisa magêpokan karo nyawamu. Dadi kowe kang dumunung raga wadhagmu, ora kadunungan pangrasa kang mangkono.