ingkang satunggal kok kathah èmpêripun kalihan potrèting bapakipun nalika taksih ênèm, manahipun kraos ragi botên sakeca, pangunandikanipun: mêngko Sudarsi kuwi gèk adhiku dhewe, bapak biyèn ngandika yèn aku iki kalairan ing Klathèn sarta isih duwe ibu sarta adhi wadon. Pêpuntoning tekad lajêng nêrangakên dhatêng ibunipun Sudarsi, kalihan anjatosakên asal-usulipun piyambak. Sarêng ibunipun Sudarsi dipun jarwani asal-usulipun Sudarsa lajêng anjêngêr, sakêdhap botên wicantên punapa-punapa, lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr katingal gawang-gawangan kados dèrèng dangu. Ing sanalika wau manahing ibunipun kados dipun rujit-rujit, wasana lajêng wicantên sêrêt kalihan ambrêbês mili: O, ya talah, dadi samene kaelokaning lêlakon, wêruha, ya, gèr, Sudarsa karo Sudarsi, wis karsane Hyang Maha Agung kowe ing dina lêbaran iki padha katêmu sadulurmu dhewe, ora liwat anggonmu trêsna-tinrêsnan aja siwah kaya mau-mau…