Para guru tuwin pamomong punika prêlu kêdah ngudi murih lare-lare sagêd mangrêtos bilih piyambakipun punika gadhah watak lêgawa tuwin trêsna. Watak pambêgan kasar kêdah sirna, sarta sadaya ingkang dipun prentahakên, punika kêdah jangkêp sarta cêtha. Mila manawi prentah punapa-punapa dhatêng lare, kêdah dipun pitakèni, sampun mangrêtos punapa dèrèng, murih sampun ngantos kalèntu anggènipun nindakakên. Wontên sambêtipun.