awit mungguh anane dèn kaji / jênêng têtêp aran uwong tuwa / wiwit nindakke pikire / mêmardi mênyang turun / ing têmbene supaya bêcik / iku luwih rêkasa / ora kêna kliru / awit yèn ta kalakona / nganti luput uwong tuwane sing rugi / wong liya kari nyawang //