"Aku pracaya yèn bebener iku kaya lemah tanpa dalan; mula, ora bisa dicandhak sarana dalan apa waé, agama, utawa paguyuban apa waé. Iki kang dakpracaya. Bebener iku ora nduwé wates lan angger-angger, ora bisa dicandhak sarana dalan apa waé; mula ora olèh ana paguyuban kang péngin nggawa utawa maksa manungsa menyang bebener. Aku ora gelem wong-wong mèlu aku. Yèn wong wiwit mèlu wong liyané, dhèwèké wis ora mèlu bebener manèh. Aku ora ngurus yèn kowé kabèh ngrungokaké aku apa ora. Ana bab siji waé kang péngin dakgawé lan arep dakgawé: nggawé manungsa dadi mardika. Aku péngin ngamardika manungsa saka kabèh kunjarané, kabèh wediné; ora péngin nggawé agama, paguyuban, rumus utawa filosofi anyar."