Karya Ramón y Cajal ingkang paling misuwur inggih punika babagan struktur sistem saraf pusat. Cajal migunakaken téknik histologis ingkang dipunkembangaken déning Camillo Golgi. Golgi manggihaken bilih kanthi maringi larutan pérak kromat wonten ing jaringan polo, saged ndadosaken relatif sakedhik neuron (sel saraf) ingkang reged. Cara makaten nggampilaken Golgi ngamati langkung detail saking struktur neuron lan maringi sawijining dudutan bilih jaringan saraf inggih punika sawijining retikulum (jaringan) ingkang "berkesinambungan" saking sel-sel ingkang sami gegayutan.