Gusti pirsa bot-repotipun manungsa. Ananging inggih ing salebeting karepotan punika tiyang-tiyang kalawau nampi timbalan lelados ing pakaryanipun Gusti. Nalika Petrus, Andreas, Yakobus lan Yohanes katimbalan kangge dados sakabatipun Gusti Yesus, prentahipun namung setunggal: “Padha melua Aku!” Tanpa protes, tanpa pitaken, tiyang-tiyang kalawau inggih lajeng ndherek Gusti dados sakabatipun. Tamtunipun prekawis punika sanes kados hipnotis ingkang ndadosaken tiyang-tiyang kalawau boten enget lan boten mangertos keputusanipun. Tamtunipun tiyang-tiyang kalawau sampun mengertos ing bab sinten Yesus Kristus punika ing tlatah ngriku. Pramila, satunggaling kaurmatan kangge tiyang-tiyang punika awit sampun kapilih dados sakabatipun Gusti. Tumrap tiyang-tiyang kalawau, dipun dangu supados ndherek Gusti punika dados prekawis ingkang wigati (prioritas), awit Gusti Yesus boten saben wekdal langkung ing tlatah ngriku. Pramila, tiyang-tiyang kalawau nampi timbalan punika kanthi bingah, boten rumaos kepeksa kangge nilar pedamelanipun. Tumrap tiyang-tiyang kalawau, satunggaling wewengan (kesempatan) kangge ndherek Gusti Yesus, dados sakabatipun lan ugi ndherek lelados ing pakaryanipun Gusti.