[...s] gampil sangêt dipun ewahi ing liyan. Yudhisthira wicantên sora: Aswatama pêjah, lajêng wicantên lirih: Aswatama gajah, ingkang makatên têmên ing lair, nanging batosipun cidra, kajêngipun murih sampun ngantos cidra lair batosipun. Wiwit purun cidra, rata sarakitanipun ingkang salami-laminipun botên anapak siti, punika lajêng sumèlèh ing siti kados limrahing akathah, ingkang makatên pratandhaning kuciwanipun. Sarta margi saking wigaring subrata, saha prihatosipun sadanguning gêsang, (karantên sirnaning gurunipun ajalaran saking cidranipun) adamêl sirnaning watakipun Yudhisthira ingkang tanpa kêkêncêngan wau. Kayêktèn nalika Yudhisthira badhe murut dhatêng kahanan jati, wontên cobaning dewa malih, inggih punika Yudhisthira kadhawuhan anilar sêgawonipun ingkang sangêt sêtya, Yudhisthira kawawa nampèni coba, puguh botên purun nilar, Yudhisthira manjing ing kaswargan, lêstantun wontên ing ngriku ngantos dumugi satêlasing wêwangên. Manawi dewa anggodha manungsa ngantosa pêntoging kasantosanipun, punika amung murih