Sadurungé madeg minangka Karajan kang swatantra, Sundha minangka bawahan Tarumanagara. Raja Tarumanagara kang pungkasan, Sri Maharaja Linggawarman Atmahariwangsa Panunggalan Tirthabumi (mréntah mung sajeroning tilung taun, 666-669 M), krama karo Déwi Glanggasari saka Indraprahasta. Saka Glanggasari, beliau patutan loro, kang kaloroné putri. Déwi Mlanasih, putri sulung, krama karo Tarusbawa saka Sundha, déné kang kaloro, Sobaklanclana, palakrama karo Dapuntahyang Sri Janayasa, kang sabanjuré ngadegaké Karajan Sriwijaya. Sawisé Linggawarman séda, kakuwasan Tarumanagara tumurun marang mantuné, Tarusbawa. Bab iki njalari panguasa Galuh, Wretiklandayun (612-702) ngraman, nglepasaké dhiri saka Tarumanagara, sarta ngadegaké Galuh kang swatantra. Saka pihak Tarumanagara dhéwé, Tarusbawa uga péngin nerusaké Karajan Tarumanagara. Tarusbawa sabanjuré mindahaké kakuwasané menyang Sundha, déné Tarumanagara diowahi dadi bawahané. Beliau dinobataké minangka ratu Sundha ing dina Radité Pon, 9 Suklapaksa, wulan Yista, taun 519 Saka (kira-kira 18 Mèi 669 M). Sundha lan Galuh iki wewatesan karo tapel wates Karajané ya iku Kali Citarum (Sundha ing sisih kulon, Galuh ing siaih wétan).