Nuwun, dumugi samantên kemawon anggèn kula reka-reka ambêsut pêthikan cariyos Mahabarata punika, mugi tinêbihna ing tulah sarik, bokbilih wontên kirang langkungipun, ing pangangkah namung kenginga kadamêl pêpiridaning pangothak-athik, inggih punika angothak-athikipun dhatêng pamanahan utawi cipta, katranganipun makatên: