[...nanipun,] manawi sampun dumugi saèstu rumaos byar wontên ing kasampurnan. Lampahipun dumugi ing kasampurnan punika botên saking anggènipun mêntas nampik lan gadhah pamilih, awit sanajan nampika manawi mêsthinipun kasasar jalaran saking kirang santosaning lampah nalika gêsangipun, saèstu inggih botên sagêd selak. Sapunika sanajana botên milih, nanging manawi rumiyin santosa ing lampah kasêmbuh rahsanipun, sampun angakêni dhatêng gêsangipun ingkang sajati, saèstu katarik dening dayaning kajatèn, lajêng waluya nunggil lan gêsanging Pangeran.