mawi dipun èmbèl-èmbèli katrangan ingkang ngantos salêsih sangêt bab panggandhènging têmbung ingkang kangge wontên ing sêkar. Sasampunipun, Tuwan Kohen Sêtiwar wau lajêng angwêdalakên Sêrat Bratayuda, ingkang botên ngêmungakên mawi kasisihan têmbung Walandi kemawon, nanging murih suraosipun sagêda kasumêrêpan ing akathah, ugi mawi kawêwahan bêbuka ingkang sakalangkung moncèr.§ Énget lampahing oekara welandi! Ing dalêm bêbuka wau Tuwan Kohen Sêtiwar anêrangakên, bilih cariyos Bratayuda punika mèh ngêplêki gancaring cariyos ingkang kasêbut ing satunggaling peranganipun Sêrat Mahabarata ing têmbung Sansêkrit, sarta cariyos ing sadèrèngipun prang Bratayuda ingkang kapratelakakên ing bageaning Sêrat Mahabarata ingkang kasêbut ing nginggil wau, punika kathah sangêt cocogipun kalihan lampahan ringgit purwa. Dene urut-urutanipun lampahan ringgit purwa ugi kapratelakakên pisan wontên ing bêbuka wau.