Wratsangka sowan ngabyantara keng rama. Prabu Durgandana dalah para sentana padha bungah penggalihe dene kang dinuta bisa mboyong keng raka Raden Setta. Nanging bareng didangu dening keng rama, Raden Setta kuwi mung mbisu wae. Mula banjur dipulasara, ora lidok badhar sejatine wujud dadi uwit gedhang emas. Duka yayah sinebit jajane Sang Prabu Durgandana. Rumangsa diremehake dening keng putra Raden Untara lan Raden Wratsangka. Mula putra loro-lorone kuwi banjur digetak kabur, lan disotake dadi wanara.Kacarita lampahe Raden Setta katon kloyongan saparan-paran. Awak krasa sayah kasulayah. Pikiran liwung kaya wong bingung. Rumangsa kijenan ora sanak ora kadang kabur kanginan urip tanpa rowang. Atine krasa keranta-ranta sebit rontang-ranting owang-awing. Penggalihe banjur dadi temlawung.Yen ditutake rasane kaya kepengin kendhat nganyut tuwuh. Nanging kapinujon isih eling yen wong kang palastra nganyut tuwuh iku kalebu pati kang sasar duwe undhuh-undhuhan mlebu ing neraka kang kebak dahana. Apa maneh banjur eling kalamun dheweke kuwi jejer minangka satriya linuwih kang kudune duwe panalaran kang luwih omber lan sampurna. Kajaba kuwi, uga eling yen dheweke kuwi kalebu trah Wiratha kang kombak kombul minangka negara kang gedhe kawibawane. Atine bingung.Nanging bawane satriya tama rembesing madu, mula banjur kagugah penggalihe madulake lelakone kang kasangsaya iki marang Kang Gawe Urip. Sarana kanggo madulake lelakon iku ora ana maneh kejaba dhepe-dhepe marang Gusti Kang Akarya Gesang. Sang Bagus Harya Setta nuli ngayati mertapa pasrah jiwa raga sawutuhe marang Pangeran Jati. Kluyur-kluyur golek panggonan kanggo maneges marang Pangeran Tetungguling Raos Welas Asih.Raden Setta weruh watu wis lumuten memper kebo andanu. Satriya tama putra Wiratha iku banjur ngloyor marani watu lumuten kasebut. Kepeneran kena dipanggoni kanggo maneges nyuwun pangayoman. Raden Setta lungguh ana watu mau. Lenggah sedhakep sila ngedhepes ngenepake pancadriyane kang semrawut.Anggone mertapa wus pirang-pirang wulan suwene. Pikiran wus mantheng mandhuwur tumuju marang pangeran pangwasane jagad. Raden Setta babarpisan ora krasa lamun sejatine watu memper kebo kang kebak lumut iku sejatine dudu watu lumrah. Iku mono sejatine saweneh makhluk kang kebeneran uga mertapa. Mula bareng dilungguhi endhase