Dene mareme umpama duwe guru kang linuwih iku, ora liya mung ngandelake piyandel, yen kita iki disidikara dening titah kang wis kecedak karo kang nitahake, – kang Maha Kuwasa – mulane iya kasinungan kuwasa : kinacek karo sapadaning tumitah. Mengkono uga luwih prayogane saupama kita bisa ketularan duwe kaluwihan setitik-satitik, ora liya iya jalaran kita ngrumangsani : maune kalimputan ing pepeteng, jalaran saka tuntunaning guru banjur oleh pepadang sawetara.