Ingkang dados kuwajibanipun ngagêsang punika kathah sangêt, mila inggih kêdah dipun sumêrêpi. Ing sêrat-sêrat piwulang sampun kathah sangêt ingkang mratelakakên bab kuwajiban wau, tuwin para guru utawi para sugih kawruh inggih sampun asring nyêthakakên. Mila ing ngriki kula namung badhe nêrangakên sawatawis ingkang bôngsa kita Jawi limrahipun botên ngopèni utawi botên patos mrêlokakên, prasasat kadosdene sampun botên dipun anggêp dados wajib, inggih punika: 1. ngudi kawruh lan mêncarakên kawruh, 2. ngajak-ajak dhatêng lampah sae lan nyêgah dhatêng lampah ingkang awon. Mênggah katranganipun kados makatên: