Téyori Behavoristik ya iku téyori kang nganggep manawa kasil sinau (owah-owahan lelaku) iku ora disebabna déning kemampuan internal manungsa, "insight", nanging amarga faktor "stimulus" kang nganakna "respons". Téyori iki dimotori déning B.F Skinner kanthi bukuné "Verbal Behavior" (1957). Téyori iki, adhédhasar kaliyan téyori sinau "stimulus-respons" (S-R). Téyori Behavioristik ya iku salah sawiji saka telu aliran psikologi pendhidhikan kang thukul lan ngrembaka kanthi cara runtut saka pèriode ning pèriode.