sadele, nyetater mesine, banjur kanthi alon-alon ninggalake plataran parkir. Nanging isih sempat ninggal lirikan lan esem ngujiwat senajan mung sak keplasan marang aku kang mung bisa nyawang meneng amarikelu, kaya patung kakean semen. Lha kuwi wiwitane aku nganti nandang lara branta kaya ngene. Esuk sore rina wengi wewayangane tansah ngengeridu batin iki. Atiku dadi poyang-payingan, pengin wadul. Wadul karo sopo, anane yo mung disimpen ing jero ati kang paling jero. ooooooooo Dina iki aku mlaku ijen menyang sekolahan. SMA Negeri I kang panggonane watara mung kurang luwih setengah kilo nan saka omahku arah mengetan. Mlaku turut trotoar soko ngarep omah tanpa nyangking tas, dina iki arep nampa pengumuman kelulusan ujian EBTA/EBTANAS. Lan sengaja aku nganggo seragam putih abu-abu ku sing wis lawas. Sing biyen dakenggo nalika sepisanan mlebu SMA telung taun kepungkur. Biasa persiapan kanggo coret-coretan ngrayakake kelulusan, yen lulus he he he…. Jan-jane ngono yo eman klambi kok dicoret-coret, lha nanging piye maneh. Even kaya ngene iki mung sepisan saklawase urip. Idep-idep kanggo pangeling-eling