muni, utawa ula kang panêmbure amisani, iku kudu kaanggêp ora kêna linawan, mulane aja kongsi mêmungsuhan lan wong kang ora darbe karosan, wong kang ora darbe karosan kudu sira anggêp wong kang tansah nalôngsa, diprayitna aja kongsi maripating wong mau ambrastha ing sira lan darbèkira. Wijining bôngsa kang kobar dening netraning wong ringkih, bôngsa mau banjur curês. Pandulune wong mangkono bisa ambrastha bôngsa nganti ora ana [a...]