19. saking èmênge kang manah mangkin | mila kawula tari andika | pan tan wontên prayogine | kang madhangênèng kalbu | liya saking pun kaki ugi | kang jungjung awak ingwang | tan ana lyanipun | mung pun eyang ing Kajoran | ingkang yogya mangkê kawula tangisi | sampuning maca surat ||