Tiyang gadhah damêl ingkang sarwa kasêmbadan, punika tumrap ingkang ngawaki (ingkang gadhah damêl), pancèn angrumaosi manawi manggih kasênêngan agêng, awit punapa sêdyanipun namung sarwa kadumugèn, dene ingkang kangge upami ing ngriki tumrap tiyang gadhah damêl mantu, awit punika ingkang agêng piyambak, kados ta: