Saka kabèh sastra tradhisional Nusantara, sastra Jawa iku sing paling unggul lan paling akèh kasimpen karya sastrané. Ananging sawisé proklamasi RI, taun 1945 sastra Jawa rada dianggep kaya anak kuwalon ing Nagara Kesatuan RI. Amarga sing diutamakaké iku rasa manunggaling (kesatuan) bangsa Indonésia.