Kêbon kobis salaminipiun kêdah botên kenging garing sitinipun margi kirang toya, nanging ugi kajagia sampun ngantos bacêkên jalaran kaduk toya. Sabên-sabên kêdah kawatun awongsal-wangsul ngantos salami-laminipun tansah katingal rêsik botên katuwuhan rumput, awit rumput punika pangrêbating zad ingkang minôngka têdhaning têtanêman. Ing wanci enjing godhongipun tansah kapetanana kanthi talatos, ulêr alit-alit sarta bôngsa kêpik gêgrêmêt ingkang sami manggèn umpêtan ing ngriku kasirnakna, awit inggih punika pangrisaking tanêman kobis, yèn kirang talatos anggèning tumindak makatên wau, masthi ing têmbe badhe nêmahi kapitunan, amargi kobisipun awon pating kruwis gripis sarta pating carumplêng