Ing ngajêng tiyang pados intên punika sami pados piyambak-piyambak, nanging pinanggihipun sok botên urup, dene botên têmtu angsalipun, dangu-dangu lajêng ngawontênakên tindak sêsarêngan, sarana ngêdum waradin angsal-angsalanipun, saha wujud panggaotan.