Kabèh padha nyirnakna angkara, wêdi lan kanêpsone, tansah angelingana ingsun, amitulungana ingsun, sarana bantêring pangudi (tapan) kirang langkung kadi para pandhita§ Bokmanawi kajêngipun tapa brata. sarta sêsuci, lantaran kawicaksanan, ing kono bakal têkan ing kaananingsun.