Kula lajêng umatur: Dhuh sang putri, mugi kaparênga mundhut wangsul jêjimat punika, ingkang kaparingakên ngampil dhatêng kula, minôngka kapitadosanipun sang putri dhumatêng kula. Kauningana, bilih saking dayaning sêsupe punika, kula sagêd ajak-ajak mriki punika dhatêng sadhèrèk kula, ingkang samangke katawan ing mêngsah tuwin mangrêtos dhatêng sadaya ingkang gêgayutan kalihan bab-bab kina. Dene kônca kula wau sagêd ajak-ajak dhatêng Kapitan Orme ingkang ngadêg wontên ngarsa panjênêngan, tuwin dipun kanthèni dening rencangipun, inggih saradhadhu punika.