donyo kito tinggal sedoyo… Yen manungsa sampun pejah, Uwal saking griya sawah, lemah, donyo brono, Najan nangis anak bojo, keluargo, moro sepah, kempal ugi mboten wetah…. Sanajan banda-donyo ketilar ing donyo, Mori mung telung amba kagem sandangan kito marak mring Kang Moho Kuwaos…. Anak bojo mara tuwa, kadang sedoyo sak sampunipun ngurug lajeng kesah…..