lajêng yakin sayêktos, bilih sang putri punika botên anandhang dosa. Kala punika kyana patih lajêng nyêmbah sarwi matur: Dhuh gusti, mugi panjênêngan karsaa paring gênging pangaksama dhatêng badan kula, dene kula kumawani badhe nyidra dhatêng paduka, kula namung drêmi anglampahi, awit manawi kula cidra dhatêng dhawuhipung nata, sampun tamtu tugêling jôngga kula minôngka dados gêntosipun. Ingkang punika panjênênganipun sang putri mugi-mugi samangke kêrsaa andhahar dhatêng atur kula, inggih punika panjênêngan kula dhèrèkakên tindak dhatêng pulo alit ingkang katingal saking ngriki punika, sarta salajêngipun karsaa dêdalêm ing ngrika, dene kula piyambak botên badhe wangsul dhatêng nagari malih, ananging tansah badhe ngawat-awati dhatêng panjênênganipun sang putri. Mênggah panuwun kula, manawi panjênênganipun sang putri sampun dumugi mangsanipun ambabar, kula aturi anjêjak siti kaping tiga, ing mangke kula tamtu lajêng sowan wontên ing ngarsa panjênêngan.