Bunda Lia Duh Awak wangsulana yo cobo pitakone roso iki, Saka ngendi sira iku sejatine, jur arep menyang ngendi tujuanmu. Jur neng ngendi niro urop, wektu iki sadina-dina, Manungsa urip iku tanpa nyana, Pramilo ampun ngantos gadhah seja, Sedoyo meniko namung karsane Kang Moho Kuwasa, Gesang meniko namung sa’derma…. Gesang kito meniko sak meniko wonten ngalam donya, Donya ngalam karameyan, Nopo malih Isine katah kang apus-apusan…. nopo sakestu sampun supe …??? Yen sampun dumugi mangsa, sowan Kang Kuwasa, Gesang lan pejahing manungsa sinten ingkang nyono ??? Duh poro kadang kawulo sedoyo kang kawulo asihi…. manungsa meniko lak njih namung sa’dermi….. mbenjang menawi sampun pari purnaning yuswo kundur mring Gusti Allah SWT Pangeran kito sedoyo, sinten ingkang dadi kanca kito, Ugi nopo ingkang kito asto ??? Lan malih sinten ingkang nylametaken kito…. ???Pramilo kito mangken sowan mring