52. Lan sira dhawuha manèh: He wong munaphèk, kowe môngsa bisa angarêp-arêp mungguh gêgantungane ênggonku pêrang iki kajaba salah sijine bêcik rong prakara, (1. mênang lan anjêjarah, 2. mati sahid tur olèh pangapura), nanging kowe padha tak titèni, mêsthi katêmpuh salah sijine bêbaya rong prakara, iya iku kowe ditungkêbi siksa dening Allah piyambak, utawa lantaran saka tanganku, iya padha titèn-titenan bae aku lan kowe.