Ing papan nyambut gawene Tarmi ora sumringah. Awit saka omah raine wis mbleret surem, kaya senthir entek lengane. Kamangka kanca-kancane padha geguyon lan cekikikan ana sandhinge. Dheweke mung meneng ngrungokake kanca-kancane padha rerasan. Wis biyasa yen wong wadon padha ngumpul isine mung ngrumpi, ngrasani wong liya. Sing kerep dirasani wong ndhuwuran!