Kawontênan ing dunya punika ewah gingsir, botên wontên barang ingkang langgêng. Kridhaning bawana nuwuhakên lêlampahan ingkang dipun alami titahing Allah, lêlampahan sae lan awon, mulya lan sangsara sarta luhur tuwin asor. Ngèlmunipun Dharwin (1809-1882) bab kamajêngan (epolusi) nyariyosakên bilih dunya punika botên wontên andhêg, jalaran kawontênan-kawontênan ingkang numusi lampahing gêsang punika tansah ewah, mila sabên tiyang kêdah nglarasakên kawontênanipun kalihan ewah-ewahan wau, supados botên kapêjahan margi. Sadhèrèk, sajarah punika kêlêm timbul (de geschiedenis herhaaltz zich) babad suka piwulang, manawi dununging panguwaos punika botên manggèn, nanging pindhah-pindhah kanthi ajêg. De historie leert, dat de macht zich telkens verplaatst met een zekere regelmatigheid tanginipun bôngsa-bôngsa wetanan wêkdal samangke punika kados badhe murwakani lêlampahan pindhahing panguwaos wau. Pancèn botên wontên bôngsa ingkang dipun lairakên ing dunya minôngka dados prentahing liyan ing salami-laminipun, kasinggihan cariyosipun Tuwan P. R. W. van Gesseler Verschuir ing