Wonten ing sisih ingkang sanès, sampun dipunbentuk kota prajanjèn ingkang sampun dipunsarujuki sadanguning Éra Pertengahan, saking raja piyambak, utawi bangsawan lokal (kados dènè kutha Toulouse ingkang dipunsarujuki déning bangsawan Toulouse). Kutha-kutha kasebut dipundhirikaken saking sapèrangan paroki (dumugi atusan paroki kanggé kutha Paris[51]), lan dipunklilingi déning tembok pertahanan. Kutha-kutha punika sampun kabébasaken saking kakuwasanipun tuan tanah rikala abad kaping 12 lan kaping 13, ingkang sampun kagungan badan kotamadya ingkang ngatur kutha, lan kamiripan kaliyan komune ingkang sampun kabangun sadanguning Revolusi Peranis kejawi kanggé kalih titik wigati: 1- badan kotamadya punika boten démokratis, ingkang limrah dipuntangani déning kulawarga bourgeois ingkang sugih, ingkang kasugihanipun ngundhang kathah perkawis, saèngga kulwarga punika dipuncap minangka kelompok ingkang kagungan kuasa tinimbang dhémokrasi kotamadya; 2- boten wonten status seragam kanggé kutha prajanjèn punika, ingkang kagungan status piyambak-piyambak lan organisasi tartamtu.