Garèng: Wah, rugi tênan aku, Truk. Anggonku sajak kêcap-kêcap mau mèmpêr têmênan, sabab pancèn ana sing tak anggo kêcap-kêcap yaiku: sate sacuwil sing isih tak êmut, nanging saka dening kêdadak anggonku kêcap-kêcap mau, ujug-ujug banjur mrucut: cêkik, kêlêg, Truk. Wah, rugi sasayahe aku, kelangan êmut-êmutan.