Jabur 116:1-2,12-19; Waosan II: II Korinta 11: 23-26; Waosan III: Injil Yokhanan 13:1-17, 31b-35 v Khotbah Jangkep Pasamuwan ingkang kinasih, T umrap tiyang ingkang gesang ing jagad punika kasangsaran satunggaling peranganing gesang. Sedaya tiyang boten wonten ingkang saged uwal saking kasangsaran. Kadospundi raosing manah kita lan kadospundi sikep kita menawi ing sawijining wekdal kita ngadhepi kasangsaran? Nalika kasangsaran punika kasandhang, sesakit ingkang boten mantun, masalah ingkang kathah, utawi ngadhepi pepejah, wonten ingkang ajrih, bingung ngantos wusananipun nglokro lan nyingkir saking masyarakat. Nanging wonten ugi ingkang nggadahi sikep ingkang tabah lan tatag, pitados bilih ing salebeting kasangsaran punika wonten prakawis ingkang dipun kersakaken dening Gusti. Tiyang ingkang kados mekaten saged tabah lan ngadhepi tanggel jawabipun kanthi sae. Kados pundi sikap kita minangka tiyang ingkang pitados dhateng Gusti menawi kedah nampi kasangsaran? Wekdal punika kita ngraos-ngraosaken kados pundi Gusti Yesus anggenipun nanggapi panandhang ingkang katampi nalika Panjenenganipun badhe nglampahi seda. Pengetan lelampahanipun Gusti Yesus dalu saderengipun kasalib saged kasebat dinten Kamis Putih. Ingkang baken, dalu saderengipun Gusti Yesus karangket, dipun adili, lan kasalib, Panjenenganipun ngraosaken kasangsaran ingkang saestu awrat. Kadospundi boten sedhih lan sangsara? Panjenenganipun pirsa bilih ing benjang badhe nglampahi seda ing kajeng salib. Sinten ingkang boten ajrih ngadhepi pepejah? Kadosdene menawi kita ningali pawartos ing TV menawi wonten satunggaling tiyang ingkang badhe nampi paukuman pejah, dalu saderengipun dipun sengkuyung dening rohaniwan supados ing salebeting ngadhepi pepejah punika saged ngadhepi kanthi tentrem. Pasamuwan ingkang dipun tresnani Gusti Yesus, Nalika semanten para sekabat boten kraos bilih Gusti Yesus badhe nglampahi seda, sanadyan Gusti Yesus sampun paring pangandika lumantar tembung-tembung ingkang kapangandikakaken. Kanthi tembung sanes, Gusti Yesus anggenipun ngraosaken kasangsaran batos ingkang awrat punika boten wonten ingkang sami preduli lan nyengkuyung. Malah, ing salebeting nandhang kasangsaran ingkang kados mekaten Panjenenganipun nggatosaken lan preduli dhateng para sekabat. Lumantar Yokanan 13: 1-17, kita saget ningali bilih Gusti Yesus sampun badhe nilar jagad tumuju dhateng Sang Rama. Sacara kamanungsan, prakawis ingkang kados mekaten punika badhe nuwuhaken raos ajrih, sedih, lsp. Nanging, ing salebeting kawontenan ingkang kados mekaten Gusti Yesus saestu tatag ngadhepi kasangsaran punika. Panjenenganipun ngwijiki sukunipun para sekabat. Miturut tradisi jaman semanten, ngwijiki suku (sikil) punika satunggaling ritual (upacara) ingkang katindakaken dening tiyang ingkang badhe mlebet dhateng griya sasampunipun lelampahan tebih. Margi ing daerah Palestina nalika semanten dereng dipun aspal satemah ketinggal kotor sanget. Ing mangsa ketiga kathah lebu lan ing mangsa rendheng marginipun kathah blethokipun (lumpur). Pramila, saben griya mesthi dipuncawisi genthong kangge wadhah toya lan padatan ing ngajeng griya sampun wonten abdi ingkang badhe ngwijiki bendara utawi tamu (menawi wonten tamu). Gusti Yesus sarombongan boten kagungan abdi, pramila sedaya pedamelan kedah dipun tandangi dening para sekabat. Awit saking para sekabat ing salebeting pecawisan bujana sami rebat ngajeng pramila lajeng kesupen punapa ingkang kedah dipuntindakaken sasampunipun lelampahan tebih lan kedah cecawis sami kembul ing bujana. Gusti Yesus kersa ngleresaken punapa ingkang boten dipunlampahi dening para sekabat. Anggenipun ngleresaken tumindak ingkang boten sae punika katindakaken dening Gusti Yesus lumantar tumindak ingkang nyata inggih punika ngwijiki sukunipun para sekabat. Supados Panjenenganipun saged ngwijiki sukunipun para sekabat, Panjenenganipun kedah ndhingkluk lan ngasoraken sarira lajeng Panjenenganipun ngelap suku punika. Prakawis punika badhe nggambaraken kadospundi anggenipun Gusti Yesus saestu kanthi sukarila ngasoraken sarira kangge para sekabat. Panjenenganipun kersa dados abdi tumrap para sekabat. Panjenenganipun menggalihaken kepentinganipun para sekabat. Lumantar lelampahan punika kita saged ningali bilih ing salebeting kasangsaran, malah ing salebeting swasana ingkang tintrim, Panjenenganipun kersa ngwijiki sukunipun para sekabat. Punika ngemu teges, sinaosa Gusti Yesus nandhang kasangsaran nanging Panjenenganipun tetep mulang lan preduli dhumateng para sekabat. Panjenenganipun boten mentingaken dhirinipun nanging mentingaken kabetahanipun liyan. Pasamuwan ingkang kinasih, Punapa ingkang katindakaken dening Gusti Yesus punika ngengetaken kita dhateng riyaya Paskah wonten ing Prajanjian lami. Samangsa badhe mengeti dinten Paskah, umat Israel sami ngaturaken korban dhumateng Gusti ing pedaleman suci. Kurban ingkang kaaturaken punika kurban ingkang sae. Pisungsung ingkang kaaturaken dening umat punika minangka peladosan umat dhumateng Gusti. Peladosan punika boten namung ing salebeting pangibadah nanging kedah maujud ing salebeting peladosan sadinten-dinten. Peladosan dhateng sesami punika inggih peladosan dhateng Gusti ugi. Peladosan dhumateng Gusti Yesus ingkang kawujudaken ing salebeting peladosan dhateng sesami ugi katindakaken dening Paulus. Ing satengahing gesang, Paulus lelados kagem Gusti Yesus Kristus ingkang sampun paring kawilujengan dhumateng piyambakipun. Raos sokur awit kamirahan lan kasaenanipun Gusti punika kawujudaken ing salebeting peladosan. Ing salebeting peladosan, Paulus kedah ngraosaken kawontenan ingkang boten ngremenaken, piyambakipun ngraosaken kasangsaran ugi. Paulus dipun gebugi dening tiyang ingkang boten remen dhateng piyambakipun, dipun benturi sela lan ngadhepi pambengan ing satengahing gesangipun. Sianosa mekaten, piyambakipun boten nate kesel anggenipun lelados dhumateng Gusti Yesus Kristus. Pasamuwan ingkang kinasih Ing salebeting Gusti Yesus ngalami kawontenan kritis, Panjenenganipun mratelakaken sikap ngasoraken sarira kadosdene abdi ingkang ngwijiki bendaranipun. Mekaten ugi, ing salebeting gesang, Paulus tetep lelados wonten ngarsanipun Gusti sinaosa kedah nandhang kasangsaran. Kadospundi gesang kita samangke? Punapa kita sampun nulad dhateng Gusti Yesus ingkang sampun preduli ing satengahing kawontenan ingkang winates? Ing salebeting kita ngalami kasisahan lan kasangsaran, kita asring ngraosaken angel menawi kedah preduli lan nresnani tiyang sanes. Punapa malih ing satengahing kasangsaran, angel sanget tumrap kita nggadhahi sikap andhap asor wonten ngajengipun tiyan g sanes. Ingkang kelampahan biasanipun nepsu satemah kita boten saged nggadhahi sikap andhap asor wonten ing sangajenging tiyang sanes. Ing satengahing kawontenan ingkang boten untung, asring sanget kita mbandhingaken kawontenan kita kaliyan kawontenanipun tiyang sanes satemah rumaos bilih gesang ingkang kita lampahi punika nglami kondisi ingkang boten adil. Malahan, asring sanget kita nggadhahi pamanggih bilih Gusti punika boten adil ing satengahing gesang ingkang kelampahan punika. Ing satengahing kawontenan ingkang kados mekaten, angel menawi badhe ngasoraken dhiri lan preduli lan nresnani tiyang sanes. Ing satengahing kawontenan ingkang boten ngremenaken, asring sanget kita nuntut dipungatosaken dening tiyang sanes. Ing satengahing kasisahan, kita langkung nggadhahi pangajeng-ajeng supados tiyang ing sakiwa-tengen kita nglipur, nyengkuyung, nunggal raos, lan welas asih dhateng dhiri kita. Menawi tiyang sanes boten preduli lan nglipur saha nyengkuyung panandhang kita, asring kita lajeng nepsu. Pasamuwan ingkang dipun tresnani dening Gusti, Lelampahan ing dalu ndhungkap Gusti Yesus seda utawi kasebat pengetan Kamis Putih punika boten namung ritual pengetan Gusti Yesus ngwijiki sukunipun para sekabat. Pengetan punika boten wonten ginanipun lan muspra menawi boten kawujudaken ing salebeting gesang ingkang sami lados-linadosan, boten mbereg tiyang sanes nggatosaken kita, nanging ngupadi nggatosaken tiyang sanes langkung rumiyin. Boten namung mbereg tiyang sanes mangertos punapa ingkang kita raosaken nanging nyumurupi punapa ingkang karaosaken dening tiyang sanes. Kados pundi caranipun mujudaken kawigatosan dhateng sesame ing salebeting panandhang? Sumangga kita ningali Manungsa ingkang sampun nglampahi sangsara lan tetep nggatosaken sesaminipun. Nulad dhateng Gusti Yesus punika ingkang kedah kita tindakaken. Purun ningali sesami kita ingkang ngraosaken panandhang langkung awrat tinimbang dhiri kita. Kanthi mekaten kita boten badhe nggresula, nanging malah saged nggatosaken sesami ingkang mbetahaken kawigatosan. Sumangga kita sami mbudidaya nulad lan nindakaken punapa ingkang sampun katindakaken dening Gusti Yesus. Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Pitedah Gesang