Wah, lha ora kêna diitung, kaluputan-kaluputan sing dakbon sajrone sataun ya wis akèh. Mulane rèhning saiki dina Lêbaran, kabèh kaluputanku mau padha ngapuranên. Sadurung Ian sawise kowe ya wis dak-apura kabèh. Lan padha donga-dinonga, taun ngarêp iki pinaringana slamêt, Bu Mar isih pinaringan bisa momong kowe kabèh, Ian kowe uga lêstari olèhe dadi kêponakane Bu Mar. Sanajan ing dina Lêbaran iki kowe ora padha têka nyang nggonku, ning nèng angên-angênku, aku kêmbul kowe kabèh. Kowe ketok kabèh, sajak bingar-bingar, nyandhang sarwa anyar, sing tapihan, rok-rokan, sing pantalonan lan sing blangkon, wah rupa-rupa, brêgas-brêgas Ian ayu-ayu.