Sasampunipun gôngsa suwuk, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng amêdharakên pangandika dhumatêng ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, anggènipun karaya-raya dhumatêng ing nagari Surakarta punika, prêlunipun anuruti kangêning panggalih dhumatêng ingkang raka, Radèn Tumênggung Sastranagara, sagarwa putra sadaya, ingkang kaping kalih prêlu amasrahakên ingkang wayah Bagus Burham, ingkang kaparingakên kadhawuhan puruhita ngaji dhumatêng kangjêng kyai wontên ing pondhok Gêbang Tinatar, sarèhne ing sapunika sampun sagêd anêtêpi pangajêng-ajêngipun para sêpuh, tampi kanugrahaning Pangeran kados pangèsthining manahipun, sanajan kangjêng kyai namung dados lantaran kangge prabot tampining kanugrahanipun ingkang wayah, ewadene agênging panggalihipun angungkuli jênggêrênging rêdi Lawu, mila kangjêng kyai ngantos kalampahan angêtêrakên piyambak dhumatêng ing nagari Surakarta, amargi saking sakalangkung bingahing panggalihipun, sapunika Bagus [Ba...]