Saking bingah-bingahipun ing kala punika Jak ujug-ujug nabok sirahipun Akut. Akut ragi nêpsu, nanging ugi satêngah gêgujêngan. Akut ambalik saha lajêng mringisakên untunipun, tanganipun kalih ingkang panjang kaslonongakên nêdya nyandhak badanipun Jak. Lan botên watawis dangu, kados padatan, Jak tuwin Akut lajêng sami gêlut-gêlutan, banting-binanting, jotos-jinotos, tuwin cokot-cinokot, nanging anggènipun cokot-cokotan wau botên yêktosan, ngêmungakên ethok-ethokan kemawon. Manawi kalêrês makatên punika, limrahipun Jak lajêng migunakakên kaprigêlanipun bantingan ingkang dipun sinau ing kala sêkolah. Kapintêranipun Jak ingkang makatên punika, ugi lajêng katiru dening Akut. Kosokwangsulipun Jak ugi kathah anggènipun angliyêr kasagêdanipun Akut.