[...sarêngan] sami ambêsmi dupa sarta mêcakakên punapa sêdyanipun piyambak-piyambak kanthi nyuwun pangèstu wilujêng. Dumugi samantên sampun wanci kêlangkung sêrap, tiyang sadaya sami lêrêm wangsul dhatêng bangsal sèng wau malih, nanging sadalu botên wontên ingkang sagêd tilêm, kajawi namung sami ngadhêp latu totor utawi bêdhiyan kemawon saking sami botên kuwawi asrêpipun, utawi sakêdhap-sakêdhap jawah ampuhan.