Okeh sing digayuh,koyo-koyo ndonyo iki iso dipecaki,Podo ora ngerti,yen manungso iku sejatine ringkih,ora duwe doyo,Sing kudu kito weruhi,sing jenenge manungso iku dititahake podoDek wiwit biyen ngati saiki,ojo ngunggung marang sapodo-podone titahYen kito iki diparingi weruh krungu lan kroso samumbarang iku wis kinodratLan tansah melu mbarengi karo mlakune kahanan.Dadi siro ora usah kuwatir,piye lan piye.Kabeh iku, elek apike kahanan ndonyo,Gusti Ingkang Moho Kuwoso sing ngersakake.Ayo ngetutne ae koyo miline banyu,Duweni gegahuyuan iku ora kudu dijaluk,disuwun ningIsoo dimangerteni ubah musike kahanan iki lan iso ngetukne kanthi bener.Sing kudu siro weruhi ndonyo iki ora langgengDadi yen rumongso urung kaleksanan anggoneNggayuh kamulyanning ndonyo,ojo cilik ati.Mulo soko iku onone beban nang alam ndoyo iki,ayo podo dipasrahne marang Gusti Kang Murbeng Dumadi.Gusti Alloh wis weruh sekabehe.“Duh Gusti Ingkang Moho Agung,Matur sembah nuwun sangetSekathahe kanugrahan,kamulyan,Ingkang sampun panjenengan paring aken dumaten kulo,Soho kulo tansah nyuwun gungnge pangapunten ingkang AgungSakathahe doso lan kalepatan kulo.Matur nuwun”