Ananging kanyatan kêkarêpaning manungsa iku ora mêsthi tinurutan kanthi kêpenak, mêngkono uga sêdulur loro iki. Samsudin lan Nuridin padha pasulayan nganti bangêt, banjur padha pêpisahan kanthi pangunêg-unêging ati, mlêbu kamare dhewe-dhewe, Samsudin rèhning sêdulur tuwa, anduwèni panguwasa, mula banjur arêp mêksa adhine supaya gêlêm ngrujuki pêrkara sing maune ora dadi cocoging ati. Anggone mêksa mau karo ngancam.