Wiyosipun, kacariyos malih, sarêng para pangeran anggènipun tugur wontên salêbêting karaton Kartasura, sampun sawatawis dangu, Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sasurudipun ingkang rama tansah karêrantan, awit saking rumaos katêmpah sêpuh, môngka ingkang rayi-rayi kathah saha taksih sami timur, mila sakalangkung kapêtêk putêking galih, wêkasan pamitan dhatêng Adipati Danurêja: Uwa patih, aku lilanana arêp mêtu marang jaba, nêdya ngenggar-enggar pikir sadhela.