nanging nèk aku muni: wah, rasane... rohmating Pangeran, gêdhening atine iya sagumuk têmênan. Utawa manèh yèn mêntas motongi klambi, aku banjur rasanan: E, kok rada nyikil gajah alias ambalêmbêng. Sanalika klambine iya banjur: wè... k, dadi sêjinah potong. Kosokbaline nèk banjur tak unèkake: Wadhuh, potongane kathik andhandhing kaya leo, hla, kuwi saka bungahe, nganti wis turu kêpati, aku mêksa isih dijaki mèsêm. Luwih-luwih, Truk, nèk wis pupuran, kok banjur tak aruh-aruhi: Wadhuh, le klimis, le alus, nganti lêmut mencok, bisa kêplèsèt. Lo, kuwi saka bungah lan gêdhening atine, nganti wis tau kalakon, pupure... pindhah nang raiku kabèh.