Nanging watakipun tiyang anèm wau ngêbrèh sangêt, anggènipun angsal arta namung kados madhahi toya wontên ing kalo, botên ngantos kèndêl dangu, dupèh anggènipun pados gampil. Nanging sajatosipun ambarabasing arta wau botên namung dipun bucal tanpa tônja, malah tumônja kangge mitulungi tiyang kasusahan, kathah tiyang ingkang sampun dipun pitulungi dening tiyang anèm wau. Mila pinanggihipun inggih namung ajêg dados tiyang malarat.