Uler dadi amaning tetanduran, ngrikiti godhong nganti pundhes, tanpa welas marang wit kang nguripi awake, suprandene bareng tekaning mangsa tuwa eling marang panggawe becik, tobat maring Pangeran, tapa brata nyuwun pangapura: angenthung, lawas-lawas narima ambabar dadi kupu, bisa ngambah ing gegana sarta salin pakareman mung ngisep maduning kusuma, gek kepriye yen manungsa kang duwe kalakuan ala ora bisa mari nganti tumeka ing pati, apa kalah karo pakartining khewan cilik.