Ing salugunipun imperialisme ingkang asipat dhemokrasi-liberal punika sampun ngandhut wijining sêsakit ingkang badhe ngrisakakên badanipun piyambak. Sapisan, yèn nagari kapitalis saya dangu saya dhemokratis, botên kenging botên, saya dangu inggih badhe saya ngênggèni kamanungsan tuwin saya asipat mradini, inggih wontên ing nagarinipun piyambak inggih wontên ing tanah jajahanipun. Bab punika sampun kêdah makatên. Saya dangu, inggih punika manawi tiyang kathah winênangakên nampik milih kanthi mardika, mêsthi saya sami milih botên pêrang kemawon ; sami kêpengin gêsang sakeca sarta sae, lan inggih sami purun nggêsangi tiyang sanès. Kaping kalihipun, rèhning pangajaran ing tanah jajahan dipun sukakên, têmtu lajêng tuwuh ebah-ebahan kabudayan tuwin pulitik ingkang gadhah dêrêng nêdya nggayuh kamardikan ingkang sampurna. Inggris piyambak ugi botên sagêd nyurês ebah-ebahan makatên wau, sanajana sampun bêngok-bêngok anyagahi, bilih pantog-pantoganing pamrentahipun badhe suka panguwaos ngêrèh piyambak dhatêng tanah jajahan wau. Ugi margi punika, ebah-ebahan wau botên dipun tumpês. Ebah-ebahan wau dipun togakên tuwuhipun sarta inggih dipun pinangkani sawatawis panêdhanipun. Ing pawingkingipun ebah-ebahan wau botên dipun sêngaja lajêng tampi pambiyantunipun kapital mardika, jêr kapital punika bêtah pêkên, bêtah njêmbarakên têbanipun Ian inggih bêtah pados kauntugan.kauntungan.