Ing sawijining kesempatan apik-ora ana kang ngawasi polahé Bruno-banjur Bruno nekani panggonan amba terlarang ing mburi omah. Dhèwèké nemokaké kamp sing dibatesi nganggo kawat, uga dhèwèké nemokaké bocah lanang cilik saumuran jenengé Shmuel. Bocah loro kuwi banjur kenalan lan ing dina-dina sawisé seneng anggoné dolanan bareng. Nalika dolanan karo Shmuel, Bruno anduwèni akeh pitakonan marang Shmuel dhéwé, panggonan kuwi, lan kagiyatan apa sing lagi ditindakaké déning para tentara karo pawongan akèh sing nganggo klambi garis-garis ing jero kamp.