MBOK MENAH : “wis-wis rasah padha ribut, simbok dadi bingung iki (banjur marani Kuning) wis nduk rasah sedih maneh, simbok bakal menehi kowe ijin melu simbok lan para anak-anakku iki, (para klenthing padha protes saur manuk) sssttt… (marang para klenthing) nanging ya kuwi….”