Ana sawatara ancangan ngenani sangkané aran "Terengganu". Salah sijiné mratélakaké manawa sangakané saka pitembungan "terang ganu", kang ing cara Malayu tegesé 'kuwung sumunar'. Ana lakon, kang ujaré dicaritakaké déning Sultan Trengganu ping sanga aran Bagéndha Umar, ngenani sagrombolan gurma saka Payang. Para gurma iku ngubengi lan mbebujung ing laladan kang saiki kalebu iring kidul Trengganu. Salah siji gurma iku weruh ana siyung kéwan kang gedhé nggléthak ing lemah. Nuli kancané mitakon yèn siyung iku saka kéwan apa. Gurma iku, kang ora ngerti apa-apa, mung wangsulan "taring anu "(cara Malay: 'siyungé anu'). Grombolan iku banjur bali Payang nggawa akèh beburon, wulu kéwan, lan kayu cendhana. Gegawané iku ngagumaké tangga teparoné kang padha pitakon saka endi asalé. Para gurma iku mangsuli yèn gegawané iku saka laladan "taring anu" kang banjur salin lan kondhang dari "Terengganu". Trengganu diarani Trangkanu (cara Thai: ตรังกานู) déning wong Siyam nalika wewengkon Trengganu kabawah Siyam.