Sarêng sampun angsal kawandasa taun lumampah, Banisrail lajêng dumugi ing tanahipun tiyang Édom, inggih punika turunipun Ésaf, putraning nabi Iskhak. Môngka tiyang Édom wau sami botên suka yèn Banisrail langkunga medal ing tanahipun, mila Banisrail lajêng sami nyimpang. Sarêng[123] wontên ing margi lajêng sami anggarundêl malih, wicantênipun: "Ing kéné ora ana roti lan banyu, môngka aku wis padha bosên mangan man iku." Saksana Pangéran lajêng andhatêngakên wêwêlak awarni sawêr kathah saha mandi-mandi sami anyakot tiyang Banisrail, têmahan kathah ingkang sami pêjah. Sakathahing tiyang lajêng sami umarêk dhatêng nabi Musa sarwi umatur: "Kula sampun sami rumaos kalêpatan, sampéyan mugi andongakna kula maring Pangéran, sawêr punika kabirata saking ngriki." Nabi Musa lajêng andongakakên Banisrail.