Samôngsa abuhipun lan sakitipun tatu sampun sawatawis ical, suku utautawi. tangan wau tumuntên enggal dipun ebahakên, utawi dipun urut sawatawis, wiwit saking sakêdhik sabên dintên saya dipun kêrêpi, yèn abuhipun katawis botên kimat lajêng dipun têrusakên. Upami dipun sarantosakên ngantos ical babar pisan abuh lan sakitipun punika lajêng kasèp, suku utawi tangan wau sagêd dados mangkêrêt, tumrap tangan lan drijinipun, sagêd dados kithing utawi ambêngkêluk, yèn sikut sagêd dados ceko, yèn suku kangge mlampah pincang utawi kêdhingklangan, amargi otot-ototipun sami mêngkêrêt utawi salah kêdaden.