[...kipun] awon, ngrisakakên bawana, wahyunipun lajêng ical, guna sêktinipun botên dados, lajêng nêmahi apês kados Sang Dasamuka. Asring dados pitakènan, ingkang Maha Kawasa, Dewa, Iswara sapanunggilanipun, manawi wontên ingkang mêsu pujabrata, nyuwun sakti mantra mandraguna, nadyan kasuwun sagêda ngasorakên Hyang Wisesa pisan, tamtu dipun pituruti, mênggah katêranganipun, Sang Hyang Wisesa, ingkang winênang, punika paparingipun punapa-punapa, tandukipun beda kalihan jalma manungsa, sarana lung-lungan tangan, sayêktosipun namung nêtêpi kawasanipun wau sarwa-sarwi maringi, ingkang dados baku jêjêripun, punika pribadinipun piyambak-piyambak, punapa pangèsthinipun, sapintên kadayanipun, tamtu kalêksanan, dipun pituruti, sinamun ing sêmu katêmbungakên: awon sae, punika saking pribadinipun piyambak, ingkang andum, ingkang rumêksa. Wusana namung kasumanggakakên.