kawruhan manusa, kèhe lagi sawatara, nanging sathithik iku yèn digothak-gathukake: pêncar dadi akèh. Upamane mangkene: watêk ênggon-ênggone jagat iki langgêng, salawase panggah, ora ana kang bisa ngowahi. Kaanan utawa wujud kêna owah, ewasamono isih kapurba ing watêk langgêng iku. Apa kang wis ana, ora bakal ilang, sing ora ana: ora bakal têka anyar. Iya ana rêrupan anyar, nanging iku satêmêne mung thuk-thukane apa-apa sing wis ana lawas, kacèk ora padha [pa...]