sabab kajèn utawa ora kajène bôngsa, iku katitik ana pasarawungane para bôngsa. Bôngsa sing ora kajèn iku kojur, padha babae. karo srawungane uwong padha uwong, êndi sing ora kajèn iya banjur kêlara-lara, rumasa nistha. Môngka satêmêne olèhe disapèlèkake mau mung saka panggawene dhewe. Wong iku bisane kajèn kèringan, rak iya kudu duwe lêlabuhan sing ebat, nganti kiwa têngêne misungsung pangaji-aji. Dadi bêbundhêlane: kudu duwe watak lan pakarti sing bisa anjunjung dhirine nganti tumêka sabôngsa pisan, iki voor grond sing dadi gêgayuhan, dene sababe iya cêtha lan mêlok, yaiku: tiba unyik iku sangsara bangê.bangêt.