Lembah Kathmandu mbok menawi nembé dipundunungi antawis taun 300 SM, amari barang ingkang paling sepuh ingkang kapanggihaken ing lembah punika dipunprakirakaken asalipun saking atusan taun sadéréngipun masehi. Cathetan awal asalipun saking taun 185 Masehi. Bangunan paling sepuh ingkang wonten ing lembah ingkang asring ngalami lindhu punika kirang langkung kagungan yuswa 1992 taun. Sekawan stupa ingkang wonten ing sakitar kutha Patan, miturut prakiran dipunbangun déning satunggaling Charumati tartamtu, satunggaling tiyang ingkang ngakoni minangka putri Raja Ashoka ingkang Agung, satunggaling raja Maurya, nalika abad ke-3, ngandharaken sajarah kuno ingkang wonten ing salebeting lembah sapunika. Lan babagan cariyos kunjungan Sang Buddha, boten wonten bukti pendhukung babagan kunjungan Ashoka, ananging stupa-stupa kasebut mungkin asalipun saking abad kasebut. Suku Kirant minangka suku kapisanan ingkang acathet minangka panguwasa Lembah Kathamandu, peninggalan istana wartanipun wonten ing Patan caket Hiranyavarna Mahavihara (dipunsebut "Patukodon"). Dinasti Licchavi ingkang miturut cathetan awal nalika taun 464 Masehi inggih punika panerus dados pamimpinipun ing lembah punika lan kagungan hubungan ingkang caket kaliyan Dinasti Gupta saking India. Dinasti Malla, mimpin Lembah Kathmandu lan laladan sakitaripun wiwit saking abad ke-12 dumugi abad ke-18 Masehi, nalika Dinasti Shah ingkang dipunpimpin déning Prithvi Narayan Shah ngasoraken lembah lan niptakaken Nepal (ingkang dipunkenal sapunika). Sapérangan ageng Arsitektur Nepali kuno ingkang wonten ing Nepal sapunika aslipun saking masa pamaréntahan Malla.[2]