[...mtune] uripku ana ing Batawi kene iya bakal cilaka kêras. Awit ing Batawi kuwi sêsrawungane wong Jawa sing akèh-akèh rada nganèh-anèhi. Sing bisa cara Walônda, nèk kêkumpulan iya nganggo: yah nir, nin, nir, ngono kae. Dene sing ora bisa cara Walônda, gunêmane iya nganggo Mlayu-mlayu. Dalasan nèk cara Jawa bae, kuwi lageyane iya wis beda. Kaya ta upamane: yèn ana wong pêpêthukan, lo kuwi anggone nyêbawa iya ora: badhe tindak pundi, utawa saking tindak pundi, nanging jêbul: sugêng enjing, utawa: sugêng sontên, lan sapêpadhane.