Nuwun, alal bihalal punika kalêbêt saperanganing sarana kangge ngicalakên sêsakit congkrah lan pasulayan, lan kenging dipun angge ngrukunakên para manungsa. Namung emanipun prakawis ingkang kados makatên saenipun punika têrkadhang namung dipun angge adat lan sajakipun dipun sapèlèkakên dening tiyang kathah, anggènipun damêl alal bihalal namung patut-patute. Mila wontên ing ngriki Narpawandawa pêrlu nêrangakên kadospundi sèlèhipun alal bihalal ingkang saèstu, tuwin kadospundi ingkang nama alal bihalal ingkang tinarimah dalah titikanipun pisan, sampun kula aturakên ing ngajêng bilih para manungsa punika tansah dipun godha dening kawontênan, supados êcrah lan pasulayan, punika panulakipun botên liya kajawi para manungsa punika tansah dipun rukunakên, ing môngka alal bihalal punika satunggaling sarana kangge angrukunakên para manungsa, nitik saking têgêsipun têmbung, nyambung sih: sarta: apura-ingapura. Mila pêrlu kula angaturakên punapa têgêsipun rukun, wontên ingkang nyuraos bilih ingkang nama rukun punika, kêmpaling tiyang sawatawis, ingkang nuju dhatêng satunggaling bab,