walês-winalês, nyingkirana pikiran lan tanduk kang kowe ora arêp wêwalêse, iya iku kang diarani têpa sarira. Cêkake: yèn arêp apa-apa sing bakal tumanduk marang wong liya, naria awakmu dhewe dhisik, gêlêm nômpa apa ora marang panyêngguh utawa rêrasan utawa solahbawa kaya kang dadi karêntêging ati iku. Yèn awakmu dhewe ora arêp, kabèh mau aja kosidakake tumanjane ing awaking liyan. Têkan rasaning ati pisan iya tumuli wurungna (ilangna), sanajanta unining ati iku ora katon ing lair, awit gêtêring atimu kang isih duwe panyêngguh apa-apa marang liyan iku kêna tinampan dening [de...]