“Nalika Dewa Brahma nyipta dewa-dewa lan raseksa liyane, ing antarane dewa lan raseksa tansah padha padudon. Pungkasane Dewa Brahma duka, para dewa kang mahanani padudon utawa madeg kraman dipapanake ing sisih wetan, lan dijenengi setan. Jalaran gunggunge manungsa ing donya saya tambah akeh, sabanjure setan dipindhah manggon ing perangan langit, lan ora bisa disawang manungsa. Dewa Brahma nuli netepake wektu lan dina mirunggan, kapan para setan iku metu lan mudhun ing bumi kanggo golek mangsa (nggodha manungsa). Mula banjur ana ‘ilmu pe­tungan” minangka gegebengan kanggo ngendhani/nulak saka panggodhane setan kasebut.”