Tradhisi lésan utawa kawruh lésan iku wujud sesambunganing manungsa kang minangka sarana nampa, ngurip-urip, lan nularaké kawruh, kagunan, lan gagasan saka siji génerasi marang génerasi liyané. Anggoné nularaké kanthi sarana guneman utawa lelagon kang bisa wujud carita, parikan, tembang, utawa suluk. Kanthi cara iki, bebrayan agung bisa nularaké babad, sastra, pranata, lan kawruh liyané sarana lésan saka siji génerasi marang génerasi liyané sanajan tanpa sarana aksara, nanging isih saèmper aksara. Agama kaya ta Buda, Indhu, lan Jain nganggo tradhisi lésan, mbarengi panganggoning aksara, saperlu nularaké kitab-kitab agama, kawruh kabuwanan kaya ta Sushruta Samhita, tetembangan lan carita rakyat kanthi ngambahi sawatara génerasi.