basa utawa jarwa dhosok dadi “di gugu lan di tiru”, uga “yen Minggu turu”, ana maneh “wagu tur kuru”, sing rada repot yen “guru …. mutan”. Nalika aku sekolah guru biyen aku nate oleh wulangan saka guruku : yen kowe kepingin sugih aja dadi guru. Pegawean (profesi) guru mono dudu profesi kanggo golek pesugihan -- ee…. kleru -- supaya bisa dadi sugih.Profesi guru iku pengabdian.Guru pancene kudu bisa digugu lan ditiru sabarang tindake, kudu dadi panutan. Mula profesi guru sawijining profesi kang mulya, luhur, jalaran guru ana ing panggonan kang ngarep dhewe kanggo kamajuwaning bangsa lan Negara. Maju lan munduring bangsa ditemtokake dening mutu pendidikan sing diemban dening para guru. Mula nalika isih cilik biyen aku kepingin kaya pak guru. Kira-kira tahun suwidakan nganti pitung puluhan ing desaku yen wektu riyaya Lebaran isih akeh wong-tuwa-tuwa sing sowan menyang daleme pak guru perlu ngaturake keluputan sanajanta guru mau isih enom. Mesthine sing enom mara menyang sing luwih