Nuli kang kawêjang dijanjèni, manawa isih urip gurune, ora kêna amêjang, kang wis kalakon andekakeandadèkake. ora prayoga, dene manawa kaburu ing prêlu, ana akrabe kang lara-lara bangêt, mangka durung ngèlmu iku kêna amisik Ananing Dzat bae.