rumiyin dados arsitèk, sapunika sampun pènsiun. Sarêng sampun diwasa, gêsangipun rêmên miyambak. Tuwan wau kala rumiyin bojonipun tiyang Jawi, sampun dipun kawin wontên ing grija, dipun sêbut nyonyah. Sangajaling bojo, lajêng botên purun momoran tiyang sanès, botên nate sônja dhatêng griyaning tiyang, nanging manawi wontên tiyang ingkang dhatêng ing griyanipun, sanadyan botên rêna, inggih dipun tampèni, tindak kados makatên punika sampun dados adatipun tiyang Prancis.