Kacariyos, jêjodhoanipun Sadiya lan satingkêb kala samantên, sagêd runtut lan atut, nanging sabên nglairakên anak, botên sagêd lastari dipun êmong. Ngantos rambah kaping sanga, anak botên ngèngèr sadaya. Saking nalangsaning manah, lajêng sami nênêpi dhatêng satunggaling papan ingkang hanut piyandêlipun sagêd suka pitêdah kasêmbadaning gêgayuhan gadhah momongan. Botên watawis dangu anggènipun nglampahi brata, pun Sadiya tampi wangsit, bilih sagêdipun gadhah momongan supados nyuwun sihwilasaning Nata ingkang Jumênêng ing Karaton Kêdhiri jaman samantên. Ringkêsing cariyos, pun Sadiya dalah semah sami sowan ngarsaning Sang Nata, Prabu Widayaka inggih Prabu Joyoboyo. Awit saking dhawuhipun Sang Prabu, kadhawuhan nyaranani wêrni 3. Inggih punika: 1. Sabên dintên buda sarta Tumpak, kadhawuhan adus grujug têlês sarambutipun, ing wanci sontên sadèrèngipun sêrap-surya. Cidhukipun [Ci...]