mêngsahipun, ingkang kaajab-ajab amung jarahaning prang, mila Duryudana enggal angêdalana, dados lajêng sagêd ambuka wiwaraning kanugrahanipun. Wangsulanipun Duryudana: ijèn, ora darbe rata lan jaran, tanpa kanthi, tanpa gêgaman, kapriye bisane angêtoni prang, lumawan mungsuh kang tanpa wilangan kèhe, samêkta sagêgamane, lan padha wahana rata, dadi kanggêging kasudiran mung saka kasangsaran, apa aku ijèn kuat nadhahi mungsuh kang maèwu-èwu iku. Ewadene yèn maju siji-siji aku ora bakal angunduri. Yudhisthira sagah, manawi Duryudana sagêd amêjahi Pandhawa salah satunggal, kaprabonipun kakêkapa. Ing nalika wau