mungguh kang masthi diarani ora kapenak iku: iya tumandang ing gawe lan nyambutgawe. Diubang-ubênga dikaya apa, wong arêp urip iku mêksa nglakoni tumandang gawe utawa nrajang ora kapenak mau, êmbuh abot êmbuh sathithik. Dene urip iku lastarine saka mangan, anane wong mangan kagawa obahe awak kang banjur gêrang mau, obahe awak iku: gawe, môngka mangan iku iya tanduking gawe. Pancèn urip, obah (gawe) lan mangan iku ora bisa pisah. Môngka uwong masthi mangan, yèn mangkono masthi nyambutgawe (kangelan tumandang gawe).