Tuwan pangarsa, kathah têpa palupi ing dalêm babad, ingkang anêdahakên dhatêng kita bôngsa Indhonesiah, bilih luhur lan asoripun nagari punika, gumantung wontên pêrsatuan, utawi manunggilipun kawula ing salêbêting nagari wau. Ing jamanipun Radèn Mas Sait, jamanipun Kangjêng Pangeran Mangkubumi, sagêdipun kasêmbadan sêdyanipun, inggih sêsarêngan kalihan rakyat, ing jaman Mataram, jaman Sutawijaya, sagêdipun madêg kratonipun, inggih saking sumuyuting rakyat.