Petruk: dadi karêpmu, tanah kene kudu gawe plan karèt, kêna diular-ulur sasire bae. Yèn kaya mêngkono, alahdene gawe plan. Ora susah nganggo plan-planan, anggêr niyat ingsun ngundhakake karaharjan têmênan, gawe rêrigên têmênan, lan iya ditindakake têmênan, wis cukup kang Garèng. Sing padha gawe rêrigên, lan sing nindakake rêrigên, kuwi dudu wong sabarangan. Kabèh pilihan sing ampuh-ampuh têmênan. Aku kowe iki klêbu golongane wong kang dirigên-rigênake, anane mung kari kudu ngrêti olèhku padha dirigênake. Yèn ora ngrêti, sanajan rêrigêne cêsplênga dikayangapa, iya tanpa guna. Saiki, kang Garèng, ing kutha-kutha kang prêlu dianani kantor kanggo awèh iguh lan pituduh marang wong cilik, bab têtanèn, kopêrasi, padagangan, lan karajinan, kuwi bêcik padha dipigunakake, dadi bisa ngundhuh wohe sathithik-sathithik. Bangsane dhewe kudu srêgêp lan wani takon mrono, anjaluk rêmbug bab panggaotan utawa bab padagangan.