terus dicekel dilebokne toples terus digowo ninggone sing nduwe. Ning koncoku mau, carane alus, nggo nyadarne sing duwe tuyul mau.Bareng tekan nggone, Ki Marjuni mau nontok kahanan ning ngomah yo karo mesam-mesem, ketoke kok wes ngerti ono pora mahluke tuyul mau. Banjur kon njupukne lombok. Sing duwe omah mung duwe lombok werno ijo, tur banjur didilat kok kurang pedes, akhire kon nggolekne sing werno abang. "Lha iki cocok...!"Yo mung sederhana, lomboke mung ditoto ning lepek isi banyu, dijejer terus digolekno koco, terus dideleh ning ngarep koco ing salah sijine kamar omah. Terus ditunggoni ae. Wes ben opo karepe aku ora ngerti.Mergo wes rodo wengi, yo akhire aku balik kabeh. Mung pesene, "Awakmu gak usah nyekel tuyule, ben ngko rak tonggo teparomu ono sing ngerti dhewe, sopo sing duwe tuyul". Aku yo malah bingung, jare tuyule ngko lak ngomong dhewe karo wong ning njobo omah. Karepe sing duwe ben sadar, kuwi tumindak ora apik. Wong koncoku kuwi duwe anak papat, sing mbarep kelas 2 SMP. Gek mboke lungo dadi TKW, mergo pancen songgone urip yo abot. Nganti tau nglakoni ora mangan sego,