Anuju satunggaling dintên wontên yuyu agêng ing talaga wau ingkang gadhah panêmbung dhatêng pun bango, nêdha dipun ibêrakên dhatêng talaga ingkang kacariyosakên pun bango. Pun bango inggih sagah. Pun yuyu gadhah panêmbung badhe nyapit gulunipun bango alon-alon. Bango inggih nyarujuki. Kalêksanan pun yuyu nyapit gulunipun bango, lajêng kabêkta mibêr. Sarêng anggènipun mabur dumugi ing sacêlaking sela, pun yuyu sumêrêp êri ulam angundhung-undhung wontên ing pucaking sela agêng wau, lajêng anggraita, bilih êri wau êrining ulam ingkang dipun usungi saking talaga, katêdha wontên ing sela ngriku. Pun yuyu