[...nipun,] amargi raosipun pancèn botên eca, katôndha mênawi tiyang ngombe inuman kêras, irungipun nyungir lajêng idu: cah-cuh, sawênèh wontên ingkang lajêng dipun gontor ing toya utawi wedang, supados ical tilasing raosipun pait. Ingkang nganggit punika kêrêp anglampahi piyambak, namung èngêtipun dèrèng nate sinau wurudawa, sawêg cêlak-cêlakan kemawon, punika inggih botên sumêrêp têgêsipun, taksih grubyuk tembo. Dados sampun têtela têrang yèn piwulang punika botên dipun endahakên. Rukun Agawe Santosa, tiyang sampun sumêrêp yèn: ru, ra: dipun suku, kun, ka: dipun suku mêjahi: na, makatên salajêngipun, panampining tiyang kalis kados lisah kalihan toya, awit watêking manungsa lumuh anglampahi pakèning tiyang, rêmên anggêga kajêngipun piyambak, mulang: purun, dipun wulang: suthik.