Sudagar mirêng wangsulaning pawèstri semahipun, sarta gugatipun kyai juragan, sangsaya putêk manahipun. Rumaos kijenan, botên wontên tiyang ingkang sagêd mitulungi rêmbag, têbih sanak, têbih kadang. Têtiyang ingkang pancènipun sagêd nêksèni pêjahipun tiyang èstri wau têbih sangêt panggenanipun. Wasana lajêng nudingi pawèstri wau kalihan wicantên: he, wong wadon druhaka, wis katog ênggonku nyabarake kowe, wis tutug ênggonku ngelingake kowe. Wis ora kêkurangan ênggonku awèh pitutur murih bêcikmu. Atimu mêksa atos kaya watu itêm. Kowe melik rajabrana, banjur kêpengin dadi bojone juragan iku, kobandhani goroh atumpa-tumpa. Saiki aku kijènên, ora ana sing bisa awèh pitulung rêmbug, aku nolèh ngiwa nêngên, ngarêp buri wis sêpi, mung kari tumênga ing tawang. Iku kang bakal paring pitulung marang wong kang kasangsara. Tak suwun bali umurku rongpuluh taun sing tak wènèhake marang