Si Dama watêke brangasan. Barêng wêruh yèn diantup ing tawon, banjur angraup wêdhi, disawurake marang talaning tawon kang ana ing patamanan kono, tawone atusan bubar ngamuk angantupi. Si Dama bangêt kalaran, anyandhang lara mèh andadèkake patine.