perangan kaping alih, lurah pekok, inggih punika para lurah ing dhusun-dhusun sapinggiring kitha praja ingkang sampun sami radi ngertos dhateng jejibahanipun. saben dinten tansah ngluhuraken asmaning ratu gustinipun. sadaya dhawuhing ratu gustinipun, tanpa dipunpenggalih rumiyin, lajeng dipuntindakaken kemawon ngantos trekadhang saged dumados benceng ceweng cengkah kaliyan suraosing dhawuh wau. lha rak kojur tenan ta yen mung rubuh-rubuh gedhang. para lurah wau sejatosipun inggih sampun mangertos bilih dhusunipun kebawah ing ratunipun, hananging meksa taksih kathah ingkang boten sumerab wonten ing pundi kedhatonipun lan kados pundi wangunipun.