ingkang ambônda tanganipun. Nalika Tarsan makatên wau, gêgununganing pandhita èstri botên sumêrêp, jalaran pandhita èstri wau, dening bêbaya ingkang angancam ing saliranipun, lajêng supe dhatêng kurbanipun. Nalika sang soroh amuk anglangkungi Tarsan mêncolot nêdya nubruk pandhita èstri, Tarsan angêtog karosan nêdya anguwalakên tangsul ingkang analikung wau. Sabab saking anggènipun polah wau, Tarsan dhawah gaglundhung mangandhap. Dhawahipun wau kaprênah ngandhap sangajênging papan pakurbanan. Wusana sarêng Tarsan gumregah tangi, tangsul badanipun uwal, nanging ing kala punika nyumêrêpi, bilih wontên ing kamar sukci ngriku kantun piyambakan, gêgununganing pandhita èstri lan sang soroh amuk sampun botên wontên.