saged nampik, nalika lair, kita sampun kapapanaken ing satengahing brayat, pasamuwan lan masyarakat. Sadaya sampun nggadhahi tatanan gesang ingkang mbalung-sumsum. Contonipun wonten ing antawis kita wonten ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang taberi ngayahi paladosan lan temen anggenipun ngibadah saben Minggu. Nanging, wonten ing antawis kita wonten ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben Minggu kemawon. Ing sisih sanes, wonten ugi ing antawis kita ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben Bujana Suci kaladosaken kemawon. Pungkasan, bok bilih wonten ugi ing antawis kita ingkang kalairaken ing satengahing brayat ingkang namung ngibadah saben riyaya Natal lan Paskah kemawon. Sadaya sampun nggadhahi tatanan gesang ingkang kados-kados boten gampil dipun ewahi. Sadaya nggadhahi tatanan gesang ingkang mbalung sumsum. Timbalan ingkang kapratelakaken nabi Yeremia, sejatosipun minangka wujuding timbalan tumrap bangsa Israel lumebet ing tatanan gesang anyar inggih punika satunggaling tatanan gesang ingkang kebak raos sokur dhateng Allah (Yeremia 31:7). Allah punika Gusti ingkang pantes kamulyakaken, awit sih kadarmanipun langgeng ing salami-laminipun (Jabur 118:1-2). Ing salebetipun kasaenan lan kasetyanipun Allah, kita kaengetaken malih dhateng jatining agesang ing ngarsanipun Gusti. Panjenenganipun tansah ngayomi lan ngreksa kita tetep gesang ing salebetipun pengajeng-ajeng. Pramila limrah menawi atur panuwun lan kabingahan kita kedah tansah katelakaken ing ngarsanipun Allah lan sesami, kados dene sang juru masmur munjuk: Aku bakal ora mati, nanging urip lan aku bakal nyritakake pakaryaning Sang Yehuwah (Mazmur 118:17). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Dinten wungunipun Gusti punika, saged kawastanan dinten kamardikan tumraping manungsa. Iki dina kang katitahake dening Pangeran Yehuwah, ayo padha bungah-bungah lan sukarena (Jabur 118:24). Paskah ngengetaken dhateng kita bilih Allah mbabar gesang sejati tumrap sadaya manugsa. Karahayon punika dipun paringaken kangge sadaya manungsa (Para Rasul 10:34). Saben tiyang ingkang kagolong bangsa punapa kemawon, ingkang ngabekti dhateng Pangeran saha ingkang nindakaken kaleresan, punika ndadosaken ing keparengipun Gusti Allah (Para Rasul 10:35). Tanggel jawab kita samangke inggih punika, nglajengaken wartos kabingahan punika kabiwarakaken dhateng sadaya tiyang. Kita kedah dados seksi bilih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi dening Gusti Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah (Para Rasul 10:39-42). Kita saged miwiti kanthi gesang caket dhateng Allah. Rumiyin para rasul nggadhahi sesambetan ingkang caket kaliyan Gusti. Bab punika saged katitik saking lelampahan kembul bujana sesarengan kaliyan Gusti, sasampunipun Panjenenganipun wungu saking antawisipun tiyang pejah. Wekdal samangke, kita ugi pikantuk wewengan ingkang sami kangge gesang caket kaliyan Gusti, satemah kita saged martosaken dhateng sadaya bangsa lan nekseni bilih Panjenenganipun punika ingkang pinasthi dening Gusti Allah dados Hakim tumrap tiyang ingkang gesang saha ingkang pejah. Inggih Panjenenganipun punika ingkang dipun sekseni para nabi sadaya, bilih sinten ingkang pitados dhateng Panjenenganipun, badhe tampi pangapuntening dosa margi saking asmanipun (Para Rasul 10:43). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Perlu kauningan sepisan malih, bilih boten gampil anggen kita nglampahi jejibahan kangge mbangun lan ndandosi gesang, awit kita gesang ing satengahing tatanan ingkang sampun mapan. Bab punika saged kita raosaken lumantar paseksi saking Injil Yokanan 20:1-20. Wekdal semanten, ing dina kapisan ing minggu iku esuk umun-umun, nalika isih peteng, Maryam Magdalena menyang pasarean lan dheweke weruh Manawa watu tutupe guwa wus kasingkirake saka ing pasarean. Tumuli lumayu nemoni Simon Petrus lan sakabat liyane kang dikasihi dening Gusti Yesus, padha diwartani: "Gusti dipun pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep wonten ing pundi anggenipun nyarekaken" (Yokanan 20:1-2). Para siswa ingkang nampi pawartos saking Maryam enggal-enggal tumuju dhateng pasarean. Satunggal mbaka satunggal sami nginguk dhateng guwa, ”...banjur ndeleng sarta pracaya” (Yokanan 20:8). Para sakabat pitados dhateng Maryam, bilih Gusti dipun pendhet ing tiyang saking pasarean, lan kula boten sumerep wonten ing pundi anggenipun nyarekaken. Para sakabat dereng sami mangertos bilih Panjenenganipun sampun wungu saking antawisipun tiyang pejah. Inggih punika ingkang kawastanan tatanan ingkang mapan. Saben tiyang nggadhahi pamanggih menawi tiyang ingkang pejah punika boten badhe tangi malih. Menawi guwanipun kosong, mokal Gusti wungu malih. Temtunipun wonten tiyang ingkang mendhet layonipun. Pamawas punika lajeng kaetrapaken mekaten kemawon dhateng Gusti Yesus, awit salawase sakabat-sakabat mau durung padha mangreti isine Kitab Suci kang mratelakake, yen Gusti Yesus pinesthi wungu saka ing antarane wong mati (Yohanes 20:9). Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Sesambetan ingkang caket kaliyan Gusti, nyagedaken kita ngraosaken panganthinipun Allah ing gesang punika. Tatanan jagad, asring kalampahan njalari kita tumindak ingkang boten leres. Kados-kados sampun limrah menawi pangembating praja punika kedah gadhah semah kathah. Sampun limrah menawi saben ayahan punika kedah sinarengan beselan (sogokan, uang lelah). Wusananipun, kita kajiret lumebet ing pola kapitalisme. Sinaosa ingkang kita lampahi punika sejatosipun kalebet peranganing ayahan kamanungsan lan paladosan gesang dhateng masyarakat, nanging kita malah mban cindhe mban ciladan. Kita lajeng mbedakaken wontenipun paladosan tumrap tiyang miskin lan sugih. Menawi kita kirang setiti, lelampahan punika saged nyrambahi dhateng ayahan paladosaning pasamuwan, arta dados ukuran kangge nindakaken sakathahing ayahan. Para sedherek ingkang kinasih ing patunggilanipun Gusti, Dinten punika kita pengeti minangka dinten wungunipun Gusti. Dinten punika kawastanan dinten kamardikan tumraping manungsa. Riyaya Paskah ngengetaken dhateng kita bilih kita kedah nggadhahi sesambetan ingkang sae kaliyan Gusti. Sesambetan punika njalari kita nggadhahi pangajeng-ajeng ing satengahing momotan, kangge ndandosi tatanan jagad ingkang mapan, sinarengan paseksi awit aku wus ndeleng Gusti! Amin. v Rancangan Waosan Kitab Suci: Pawartos Sih Rahmat : Yeremia 31:2-3 Pitedah Gesang