dadi tinimbang ngrasakake sathithik aluwung ngrasakake akèh babar pisan, dosane toh padha bae. Ha mara, omongan mêngkono kuwi apa dudu omongane wong kasambêd arane. Ing môngka rak iya wis ana unèn-unène, mangan pêpanganan larangan, yèn pancèn ora disêngaja, têgêse pancèn ora wêruh têmênan, yèn kuwi pangan larangan, tamtune rak iya dingapura. Sêmono uga Si Garèng, yèn banjur gêlêm anglakoni pasa, sokur bage gêlêm nyaur salawase ora pasa, kuwi rak iya wis aran nêtêpi apa sing diwajibake dening agamane.