Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, sêdyanipun lare jalêr tuwin êmbahipun èstri wau badhe dhatêng Aprikah sisih kilèn. Dene palabuhan alit ingkang dipun kèndêli ing baita wau, sajatosipun inggih wontên ing Aprikah ingkang sisih kilèn, amila tiyang kêkalih wau inggih kêdah mandhap wontên ing ngriku. Tumrapipun lare jalêr kasêbut ing nginggil, kanthi kangelan sarta rêkaos sangêt anggènipun mitulungi ngandhapakên êmbahipun èstri saking baita dhatêng baita jungkung ingkang ambêkta dhatêng ing dharatan. Awit lare wau botên suka tiyang sanès ambiyantu, sadaya-sadaya namung badhe katindakakên piyambak. Nanging danguning-dangu êmbahipun èstri wau inggih sagêd dipun andhapakên wontên ing baita jungkung. Sarêng êmbahipun èstri sampun sagêd angsal papan ingkang sakeca, piyambakipun lajêng linggih anjèjèri. Mênggahing lare neneman punika, jalaran saking tumêmênipun anggèning anjagi êmbahipun èstri wau, ngantos botên sumêrêp, bilih gêbunganipun arta kêrtas dhawah ing sagantên.