Karbohidrat nyawisaké kabutuhan dasar sing diperlokaké badan makluk urip. Monosakarida, khususé glukosa, arupa nutrien utama sel. Contoné, ing vertebrata, glukosa mili sajroning ilèning getih saéngga sumadya kanggo kabèh sel badan. Sel-sel badan kasebut nyerep glukosa lan njupuk tenaga sing kasimpen ing sanjeroning molekul kasebut ing prosès respirasi selular kanggo nglakokaké sel-sel badan. Saliyané iku, ragangan karbon monosakarida uga duwé fungsi minangka bahan baku kanggo sintesis jinis molekul organik cilik liyané, klebu asam amino lan asam lemak.[1]