Pangarangipun babad punika namung wêwaton pèngêt-pèngêtan ingkang taksih sagêd pinanggih ing parimatanipun waris, dados sagêd ugi wontên ingkang kècèr, upaminipun, wontên satunggaling lêlampahan, ingkang waris piyambak botên anyumêrêpi, punika tamtu sagêd pinanggih kêkiranganipun utawi gèsèhipun, manawi têmên wontên makatên punika ingkang angarang botên badhe anyelaki, nanging malah bingah sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang kaparêng nglêrêsakên, ewadene pangintênipun ingkang ngarang cêcariyosan babad punika kados-kados sampun anyêkapi tumrap lêlampahan salêbêting sugêngipun sang pujôngga.