Tanah Jawi lan Bali punika dipun wigatosakên sangêt dening sang minulya, jalaran saking kawontênanipun candhi-candhi ingkang sampun sami risak lan malih kawontênaning gêsangipun tiyang padintênan ing tanah kêkalih wau, lajêng anelakakên, bilih dhasaring kagunan Hindhu prasasat kapindhah dhatêng tanah sanès. Mila inggih lêrês, bilih samangke dhêdhasaripun kabudayan ing tanah Jawi katutup lan risak, kadosdene kawontênanipun candhi-candhi Barabudhur lan Prambanan, punika ingkang suwau ugi katutup ing rêrumputan ngantos pintên-pintên windu laminipun, nanging saking talatosipun para Walandi ingkang sami ahli barang-barang kina, anggènipun analiti, sadèrèngipun kagunan wau kawêntar kados wontênipun samangke, punika inggih lajêng sagêd dipun pêpulih.