Ing sarèhning Si Sutrisna kuwi / ijèn bae anèng pondhokira / mula dhenok prayogane / ingsun têrke sirèku / dadi ora asônggarunggi / lan bêcik dulunira / wit pacangan iku / tumrape ing bôngsa Jawa / durung kaprah lawan akèh kang ngewani / wit kêrêp kadrawasan //