Pasitènipun ing tanah Jawi punika kenging dipun wastani siti kancana, wontênipun dipun upamèkakên makatên, kabêkta saking lohipun. Dene ingkang dipun wastani loh punika, sitinipun manawi dipun tanêmi, asiling pamêdalipun kathah, lan mênggahing cocogipun, bakuning pamêdal ingkang dipun wastani loh wau, pamêdaling pantun, awit botên wontên tanêman baku mênggahing tiyang Jawi kajawi pantun. Wontênipun tanêman sanès, kados ta kênthang kacang bangsaning palawija, punika namung mêndhêt sasêlaning tanêman pantun. Dene bab wontênipun tanêman rosan, sata tuwin sanès-sanèsipun, inggih punika têtanêmanipun kabudidayan-kabudidayan ngamônca, jalaraning kathah, botên liya inggih mirid saking lohing siti ingkang kenging katanêman pantun, bakunipun mêndhêt saking siti malumah ingkang koncoran toya.