“Ing akhire abad rongpuluh iki bangsa kita isih urip sarana ngagul-agulake otote, nuduhake kekuwatan marga akehe balane, kaya wong Ngastina, dene bangsa liya dadi warga Pendhawa, urip kepenak migunakake akale, budayane, tehnologine. Ilmu lan kawruh anyar cara-carane nata urip kepenak durung padha disinau dening bangsa kita. Sing dipeng-pengake mung ngotot teori tradhisional, praktek lan teori jaman kuna sing biyen wis tau sukses dienggo panguripane bangsa………..”“Ing ngendi-endi, ing pérangan jagad ngendi wae, wong sing pinter, sing gelem sinau sarana maca buku, kuwi sing dadi wong kuwasa lan sugih. Wong bodho kaya bangsa kita sing ora nduweni budaya maca buku tansah