kanggo ngilangi sepining ati, sering methuki Asti kanggo mbusak wewayangane Maharani, sanajan aku ngerti wewayangan iku ora bakal ilang, tresnaku kanggo Maharani selawase, senajan uripku kanggo wong liya. Akhire aku njaluk pindhah saka kantor Surabaya, aku ora kuwat yen kudu tetep kerja ana kantor iki, kantor kang kebak kenangan karo Maharani. Akhire aku pindhah