Mênggah babading nagari, Mêsir punika kagolong sêpuh piyambak. Wiwit kintên-kintên 4000 taun sadèrèngipun Kangjêng Nabi Ngisa miyos, sampun wontên ingkang jumênêng nata ngantos turun-maturun pintên-pintên nata. Ananging nagari Mêsir punika tansah kalurugan ing karajan saha katêlukakên, kados ta: kalurugan ing praja Suriah, ngantos ingkang jumênêng nata ing ngriku ugi bangsaning tiyang Suriah. Ing wêkdal punika karajan Mêsir katingal majêng sangêt, jalaran saking anggènipun tansah agêgulêtan kalihan bôngsa Grik, kathah tiyang Mêsir ingkang sami nulad kawruh tuwin kabudayanipun tiyang Grik. Nanging pangêsuripun karajan Suriah wau botên langgêng, [lang...]