[...rana] adol gamping utawa kayu saka gunung, asarana buruh glidhig, adol layang anggitan, ngalap bathi saka dêdagangan, lan sapanunggalane. Yèn mangkono, uwong kudu duwe pagawean. Dhèk jaman kawitan, rupane pagawean mung sathithik, kaya ta: luru apa-apa kang sarwa kêna dipangan ing alas, ambêburu, golèk iwak. Barêng jaman wus rame kaya saiki, ora karuwan kèhing pagawean, kaya ta: têtanèn, dêdagangan, gêgawean, nênukang, nganggit-anggit, itung-itung, mêmulang. Iku sarana ngêmpakake pikiran lan karosan salah siji, utawa karo pisan.