Lan ing sêmu kaya anduwèni sêdya kang ora bêcik. Aku ora bisa mêdhot kang dadi lakuku prêlu nututi lakune satriya kiyi sarta sabanjure mêksa nyang satriya iki supaya enggal-enggal ninggal praja Ruslan. Mulane bêcik tak pasrahake nyang kowe bae. Satriya iki enggal-enggal tututana, lan tantangên apêrang tandhing ijèn padha ijèn. Supaya dhèwèke wêruh, yèn ing praja Ruslan kuwi tansah kajaga kêncêng, lan tumrape satriya saka ing môncanagara kang sêdya duwe karêp ala, mokal bisane lumêbu ing praja tanpa kadêngangan. Wis tumuli pangkata, adhi, aku tak ambanjurake lakuku mênyang gunung kramat. Saikine padha andum slamêt bae, lan muga-muga bisaa katêmu manèh ana ing Kiyèf.