saking riwayat wiosipun Kyai Nur Iman Mlangi ( KGPH. RM. Sandeyo ) ngantos dumugi surutipun Kyai Guru Luning ( RM. Mansyur Muhyidin Arrofi’i ). Dipunwiwiti saking silsilahipun, Kyai Nur Iman Mlangi punika putranipun RM. Surya Putra / Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV kaliyan Garwa I ingkang asma RA. Retno Susilowati ( putrinipun Adipati Wiranegara / Untung Surapati ). RM. Surya Putra punika putranipun Pangeran Puger / Pakubuwana I / Amangkurat II Kartasura kaliyan Garwa Ratu Mas Blitar ( tedhak turunipun Pangeran Juminah bin Panembahan Senopati kaliyan garwa Retno Dumilah putri Madiun ).Riwayatipun Kyai Nur Iman Mlangi kathah gegandenganipun kaliyan sejarah perjuangan bongsa kita. Wonten ing tanggal 06 Juli 1704, Pangeran Puger ingkang kagungan asma RM. Drajat ( putranipun Kanjeng Gusti Sinuwun Amangkurat I kaliyan garwa saking keturunan Kajoran ) dipunwisuda jumeneng nata “ Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Tanah Jawa “ utawi Pakubuwana I. Miturut seratan sejarah, Pangeran Puger ugi nate jumeneng nata Amangkurat II amargi Keng Rama kaliyan kangmasipun ingkang asma RM. Rahmat crah. Pramila Pangeran Puger lajeng kawisuda dados putra mahkota. Wontenipun kraman Trunajaya ing warsa 1677, RM. Rahmat nampik dawuhipun Keng Rama ( Amangkurat I ) supados hanjagi Kraton Mataram Kertasura ingkang wekdal semanten kutarajanipun wonten ing Plered. Panjenenganipun jengkar ngili mangilen.Pangeran Puger lajeng mandhegani ngayahi dhawuhipun Keng Rama kagem bukti bilih mboten sedaya keluarga Kajoran hambiyantu Trunajaya. Kanti kedadosan punika wau Pangeran Puger jumeneng nata Amangkurat II. Ananging amargi kekiyatanipun mengsah ingkang sanget ageng, Panjenenganipun lajeng jengkar dhateng Jenar. Wonten ing Jenar Panjenenganipun yasa Kraton Purwakanda ingkang pusatipun wonten ing Jenar. Panjenenganipun jumeneng nata kanti gelar “ Susuhunan Ing Ngalaga “. Sak sampunipun Trunajaya wangsul dhateng Kediri, Plered dipunrebut malih dening Susuhunan Ingalaga ( Pangeran Puger ) lan ngusir sedaya prajuritipun Trunajaya ingkang taksih wonten ing mriku.Amangkurat I seda wonten ing laladan Tegalwangi / Tegal Arum. RM. Rahmat jumeneng nata Amangurat II tanpa tahta amargi Plered ingkang dados kutaraja Mataram wekdal semanten dipunjagi lan dipunlenggahi dening Pangeran Puger ingkang mboten kersa ngili.Amangkurat II RM. Rahmat yasa kraton enggal kanti asma Kertasura wonten ing wulan September 1680. Panjenenganipun lajeng nimbali Amangkurat II ( Pangeran Puger ) supados dados setunggal kaliyan Panjenenganipun, ananging Pangeran Puger mboten kersa. Pramila lajeng wonten kedadosan perang sedherek wonten ing tanggal 28 November 1681.Susuhunan Ing Ngalaga Amangkurat II ( Pangeran Puger ) nyerah dhateng Jacob Couper, pimpinanipun VOC., ingkang hambiyantu Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Susuhunan Ing Ngalaga lajeng jumeneng nata kanti asma Pangeran Puger malih, wondene RM. Rahmat jumeneng nata Amangkurat II.Sikap lan solahbawanipun Pangeran Puger kaliyan RM. Rahmat punika benten Sanget. Amangkurat II langkung alit manahipun lan mboten jejeg tekadipun, wondene Pangeran Puger punika Sanget tegas. Pramila gelar Amangkurat II wekdal semanten kados dene pralambang ( simbol ) kemawon amargi ingkang langkung kathah nglampahaken roda pemerintahan inggih Panjenenganipun Pangeran Puger ingkang panci dipundadosaken astatengenipun Amangkurat II ( RM. Rahmat ). Pangeran Puger Surut wonten ing warsa 1719.Salahsetunggaling putranipun Pangeran Puger inggih punika RM. Surya Putra. Panjenenganipun lolos keprabon saking kraton amargi mboten remen kaliyan kawontenaning kraton wekdal semanten ingkang sampun kenging pakerti adudombanipun Walandi ingkang handadosaken keluarga kraton sami crah lan rebut panguwaos. Panjenenganipun tindak dhateng pernah wetan / brang wetan ngantos dumugi pesantren Gedangan Surabaya ingkang dipunasta dening Panjenenganipun Kyai Abdullah Muhsin. RM. Surya Putra lajeng nyantri wonten ing mriku lan hanggantos nami Muhammad Ihsan.Wonten ing satunggaling wekdal, pesantren Gedangan ngawontenaken pengaosan selapanan ingkang wekdal semanten dipunrawuhi ugi dening Adipati Wiranegara ( punika gelar paringan Amangkurat II dhateng Untung Surapati ingkang sampun tumut hambiyantu mejahi Pimpinan Kompeni ingkang asma Kapten Tack ). Muh. Ihsan dados ketua santri lan dherek ngladosi daharan kagem pra tamu. Wekdal M. Ihsan ngladosi daharan wonten ngarsanipun Adipati, Panjenenganipun dipunpriksani kanti taliti dening Sang adipati wau. Adipati Wiranegara yakin sanget bilih sampun nate kepanggih kaliyan Muh. Ihsan lan Panjenenganipun punika wau salahsetunggaling bangsawan. Pramila sakcekapipun pengaosan, Sang Adipati mboten lajeng kondur, ananging lajeng handhawuhi Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun nimbali santri ingkang asma Muh. Ihsan punika wau. Saksampunipun pepanggihan lan wawansabdha, lajeng dipunmangertosi bilih Muh. Ihsan punika panci salahsetunggaling bangsawan. Panjenenganipun Muh. Ihsan lan Adipati Wiranegara lajeng dhawuh dhumateng Kyai Abdullah Muhsin supados Panjenenganipun Kyai kersa hanjagi wadosipun Muh. Ihsan, supados kulawarga kraton mboten mangertos. Sakderengipun kondur, Sang Adipati ugi nyuwun kanti sanget supados Panjenenganipun Muh. Ihsan kaliyan Kyai Abdullah Muhsin kersa tindak dhateng kadipaten. Sak sampunipun Muh. Ihsan rawuh wonten ing kadipaten kaliyan Kyai Abdullah Muhsin, Panjenenganipun dhawuh dhumateng Adipati supados hanjagi wadosipun. Sanesipun punika, Sang Adipati lan Kyai Abdullah Muhsin ugi nyuwun kanti sanget supados Muh. Ihsan kersa dipunpundhut putramantu dening Adipati Wiranegara. Akhiripun Muh. Ihsan dipunkramakaken kaliyan putrinipun Adipati Wiranegara ingkang asma RA. Retno Susilowati. Saksampunipun krama, Keng Garwa wau lajeng dipunboyong dhateng pesantren Gedhangan.Gantos carios, sakpungkuripun RM. Surya Putra lolos keprabon, Kraton Matram langkung awon kawontenanipun. Dumugi satunggaling wekdal, lenggahipun RM. Surya Putra dipunmangertosi dening kulawarga Kraton. Sinuwun Nata lajeng utusan supados manggihi RM. Surya Putra wonten ing Gedhangan lan dipunsuwun supadhos kondur dhateng Kraton. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Surya Putra wonten ing pesantren Gedhangan, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Surya Putra kondur. Amargi punika wau dhawuhipun Sang Nata, pramila RM. Surya Putra mboten wantun nampik. Panjenenganipun lajeng pamitan dhateng Kyai Abdullah Muhsin lan ndherek titip Keng Garwa ingkang wekdal semanten mboten saged dipunboyong dhateng Kraton amargi saweg ngandhut sepuh. RM. Surya Putra ugi dhawuh dhateng Kyai Abdullah Muhsin supados mbenjang menawi putranipun sampun miyos, lan menawi miyosipun kakung supados dipunparingi asma RM. Sandeyo, wondene menawi putri sumangga Kyai anggenipun maringi asma. Sanesipun wau Kyai ugi dipunsuwun supados ngrimat lan hanggulawentah Keng putra kanti sae lan saestu amargi mbenjang menawi sampun dhiwasa badhe dipunpundhut kondhur dhateng Kraton. Sakduginipun RM. Surya Putra wonten ing Kraton, Panjenenganipun lajeng kawisuda jumeneng nata “ Sinuwun Amangkurat Jawi / Amangkurat IV “. Panjenenganipun jumeneng nata wiwit 1719 dumugi 1726. Sak pungkuripun RM Surya Putra punika wau kondhur dhateng Mataram, saestu putranipun miyos kakung. Dening Kyai Abdullah Muhsin lajeng dipunparingi asma RM. Sandeyo kados dhawuhipun RM. Surya Putra. Sanesipun punika, dening Kyai Abdullah Muhsin, lare punika ugi dipunparingi asma Nur Iman. Kyai yakin sanget bilih benjang menawi sampun titiwancinipun, Nur Iman badhe dados ulama ingkang misuwur luhuripun.Satunggaling wekdal, Sinuwun Amangkurat Jawi kengetan bilih Panjenenganipun kagungan garwa ingkang dipuntilar wonten ing pesantren Gedhangan, ingkang wekdal semanten saweg ngandhut sepuh. Menawi miyos lan sugeng ngantos wekdal semanten, mbok bilih putranipun sampun dhiwasa. Sang Nata lajeng utusan supados madhosi Keng putra wonten ing pesantren Gedhangan, mbok bilih dipunparingi sugeng. Saksampunipun kepanggih lan wawansabdha kaliyan RM. Sandeyo ingkang saestu taksih sugeng lan sampun dhiwasa, utusan wau lajeng nyuwun supados RM. Sandeyo wau kersa kondur dhateng Mataram kadhos dhawuhipun Sang Nata ( Keng Rama ). RM. Sandeyo kersa kondur ananging mboten kersa sesarengan kaliyan utusan wau. Sakderengipun kondur, Panjenenganipun midhangetaken sedaya aturipun Keng Ibu lan Kyai Abdullah Muhsin ingkang sampun nggulawentah wiwit miyos. Sakcekapipun punika wau RM.,Sandeyo lajeng nyuwun pamit. Konduripun RM. Sandeyo dhateng Mataram dipundherekaken dening rencang raketipun kalih ingkang asma Sanusi lan Tanmisani. Wonten ing margi, Panjenenganipun RM. Sandeyo kaliyan rencang kekalih wau tansah nyebaraken syiar agami Islam kados dhawuhipun Kyai Abdullah Muhsin. Panjenenganipun yasa pinten – pinten pesantren, pramila duginipun wonten ing Mataram radi dangu. Pesantren – pesantren yasanipun Kyai Nur Iman punika wau wonten ing Ponorogo, Sepanjang lan Pacitan.Sakduginipun wonten kraton, RM. Sandeyo lajeng sungkem dhateng Keng Rama lan lajeng dipuntepangaken kaliyan sedaya kulawarga lan rayinipun. Panjenenganipun lajeng dipunwisuda dening Keng Rama ( Amangkurat Jawi ) dados “ Nayaka Agung ( Kanjeng Gusti Pangeran Hangabehi Kertasura ) lan lenggah wonten ing Sukowati.Amargi wiwit alit dumugi dhiwasa RM. Sandeyo punika ingkang dipun udhi ing saben dintenipun inggih babagan agami Islam lan mesuh luhuring budhi, pramila Panjenenganipun RM. Sandeyo mboten kersa kaliyan ulahkaprajan. Panjenenganipun namung kepingin damel pesantren kagem mucali agami Islam. Kedadosan makaten ingkang akhiripun handadosaken RM. Sandeyo lolos keprabon dipundherekaken abdi kekalih ngleresi wekdal wontenipun perang sedherek ( antawisipun RM. Said / Pangeran Sambernyawa kaliyan Pangeran Mangkubumi / RM. Sujono ) . RM. Sandeyo tindak mangilen pados panggenan ingkang sae lan berkah kagem dipundamel pesantren. RM. Sandeyo tansah mucali Agami Islam lan nuwuhaken tresna dhateng Negari, dhateng sinten kemawon tiyang ingkang dipunpanggihi. Dumugi ing satunggaling wekdal, Panjenenganipun lajeng nglampahi tapa brata dipunderekaken abdi kekalih. RM. Sandeyo nyuwun dhumateng Gusti Kang Maha Agung supados dipunparingi sasmita panggenan punika. Akhiripun wonten ing wanci Duha, Panjenenganipun pikantuk sasmita panggenan ingkang manter mawa cahya ugi hamambet arum. Sak sampunipun pikantuk sasmita makaten, RM. Sandeyo lajeng kendel tapanipun lan damel slametan saking bubur jagung ingkang dipuncampur kaliyan ingkung. Sak sampunipun damel selametan makaten, siti ingkang taksih awujud wana punika lajeng dipunbabad lan dipundamel pesantren Ageng, masjid lan palenggahanipun ( Panggenan tapa wau lajeng dipundadosaken pasujudanipun RM. Sandeyo ingkang sak mangke wonten ing tengahipun Saka Guru Mesjid Mlangi, dene palenggahanipun RM. Sandeyo sakmangke wonten ing pernah kilen kidulipun mesjid Mlangi, ugi ingkang dados pondhokipun Kyai Nawawi ).Saksampunipun dados dhusun, panggenan punika lajeng kaparingan asma Dhusun Mlangi amargi panggenanipun mulangi ( mucali ) ngaos agami Islam lan mambet wangi ( arum ). Wondene panggenan lenggahipun Abdi kekalih inggih wonten ing sakkidulipun dhusun Mlangi ingkang sakterusipun kawastan Dukuh.Wiwit dinten punika RM. Sandeyo kasebat Kyai Nur Iman Mlangi. Wonten ing setunggaling wekdal, Kyai Nur Iman tindak mengilen ngantos dumugi laladan ingkang kawastan Kulon Progo. Rawuhipun Kyai Nur Iman dipuntampi kanti sae sanget dening Demang ingkang asma Hadiwangsa ( panguwaos laladan Gegulu ). Demang sakkulawarganipun lajeng ngrasuk Agami Islam. Dening Demang wau, Kyai Nur Iman lajeng dipunsuwun supados kersa dipunpundhut putramantunipun. Kyai Nur Iman lajeng dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Mursalah, dene rencangipun ingkang asma Sanusi dipunkramakaken kaliyan putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Maemunah. Tanmisani ugi pikantuk putrinipun Demang Gegulu ingkang asma Romlah.Gantos carios, crahipun kekalih rayinipun Kyai Nur Iman saged dipunleremaken kanti setunggal perjanjian wonten ing dhusun Giyanti, pramila lajeng katelah perjanjian Giyanti ( wonten ing warsa 1755 ) ingkang isinipun :1.Kraton Mataram Kertasura dipunbagi dados kalih; Saking Prambanan mangetan dados kagunganipun Susuhunan Paku Buwana III, dene saking Prambanan mangilen dados kagunganipun Pangeran Mangkubumi, kutharaja wonten ing Ngayogjakarta.2.RM. Said / Pangeran Sambernyawa dipun paringi palenggahan dados Adipati Mangkunegara I lan dipunparengaken yasa pura ingkang saklajengipun kawastan Pura Mangkunegaran.Wekdal Kyai Nur Iman tindak dhateng pernah wetanipun Kali Progo, wonten ing dhusun Kerisan, Panjenenganipun kepanggih kaliyan Pangeran Mangkubumi. Kyai Nur Iman dipunsuwun supadhos kondur dhateng kraton Ngayogjakarta, ananging Panjenenganipun mboten kersa.Wonten ing warsa 1776 ngleresi jumenenganipun Pangeran Mangkubumi Nata Mataram Ngayogjakarta Hadiningrat kanti asma Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Khalifatullah Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang Jumeneng Sepisan, ingkang lajeng katelah Hamengku Buwana I, siti Palenggahanipun Kyai Nur Iman inggih punika dhusun Mlangi dipundadosaken Siti Perdhikan Mlangi.Jamanipun Hamengku Buwana I punika katelah jaman Rejanipun / Jaman Kencananipun Kraton Ngayogjakarta. Sak surutipun Hamengku Buwana I, ingkang hanggantos nata inggih punika putranipun ingkang asma RM. Sundoro ingkang kawisuda jumeneng nata Hamengku Buwana II. Panjenenganipun sanget tresna dhateng negari lan rakyat. Punika ketingal saking saenipun lelabetan antawis Ulama kaliyan Umaro. Wekdal punika Kyai Nur Iman ngaturi pemanggih dhateng Hamengku Buwana II supadhos yasa sekawan mesjid Ageng kagem jangkepi lan handampingi mesjid ingkang sampun wonten inggih punika mesjid wonten ing kampung Kauman / wonten ing sisihipun Kraton. Mesjid ingkang badhe dipundamel punika wonten ing sekawan pernah lan dipunwastani Masjid Patok Nagari. Sekawan Mesjid wau inggih punika :1.Ingkang wonten ing pernah Kilen, wonten ing Dhusun Mlangi ( sak derengipun sampun wonten ananging taksih alit lan sederhana, inggih punika mesjidipun Kyai Nur Iman ) dipunasta dening Kyai Nur Iman ;2.Ingkang wonten ing pernah Wetan, wonten ing Dhusun Babadan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Ageng Karang Besari ;3.Ingkang wonten ing pernah Ler, wonten ing dhusun Ploso Kuning, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Mursodo ;4.Ingkang wonten ing pernah Kidul, wonten ing dhusun Dongkelan, dipunasta dening putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Hasan Beshari.Sekawan mesjid wau lajeng kawastanan mesjid Kagungan Dalem utawi masjid Kasultanan. Sedaya pengurus mesjid wau wekdal semanten kadadosaken abdi kraton.Perang DiponegoroPangeran Diponegoro punika putranipun Hamengku Buwana III kaliyan garwa Ampeyan ingkang asma RA. Mangkarawati. Wiwit alit Pangeran Diponegoro mboten dipungulawentah tiyang sepuhipun, ananging dening Eyang Buyut Putrinipun ingkang asma Ratu Ageng ( garwanipun HamengkuBuwana I ), wonten ing Perdhikan Mlangi. Pangeran Diponegoro kagungan semangat Jihad Fisabilillah ingkang ageng sanget. Punika katingal saking agemanipun. Perang Diponegoro ingkang dipunwiwiti saking warsa 1825 ngantos dumugi ing warsa 1830 punika kathah sanget gegandhenganipun kaliyan pra putra Kyai Nur Iman. Putranipun Kyai Nur Iman ingkang asma Kyai Salim gugur wonten ing dhusun Ndimoyo lajeng katelah Kyai Sahid. Lereping perang Diponegoro punika kanti pakarti licikipun Walandi ingkang nglampahaken perundingan. Putranipun Kyai Nur Iman Ingkang asma Kyai Hasan Beshari ingkang dados pengawal pribadinipun Pangeran Diponegoro ugi ndherek dipuncepeng lan dipunkunjara wonten ing Manado ngantos dumugi sedanipun.Sak surutipun Perang Diponegoro, Walandi ngadhep Hamengku Buwan III lan mitenah kanti matur bilih Pangeran Diponegoro sakpenderekipun punika pemberontak. Kedadosan makaten wau ingkang dadosaken pra prajuritipun Pangeran Diponegoro kalebet ugi pra putra wayahipun Kyai Nur Iman mboten wantun kondur dhateng Mlangi. Pundi panggenan ingkang dipunanggep aman lajeng dipunlenggahi. Punika ndadosaken sumebaripun pra turunipun Kyai Nur Iman, mboten namung wonten ing Jawi Tengah lan Ngayogjakarta kemawon. Wondene Kyai Nur Iman tetep lenggah wonten ing dhusun Mlangi ngantos dhumugi sedanipun. Pangupajiwanipun Kyai Nur Iman Mlangi inggih saking pamedal tetanen sabin. Wiyaripun sabin Kyai Nur Iman inggih sakwiyaripun suwanten bedug taksih kapireng. Sanesipun saking tetanen, Kyai Nur Iman ugi pikantuk kasil saking Kraton Ngajogjakarta. Punika amargi wekdal awal adegipun Kraton Ngayogjakarta inggih sebab wontenipun perjanjian Giyanti taun 1755 M, Kyai Nur Iman dipunwisuda Jumeneng nata “ Ingkang Sinuwun Hamengku Buwana I Ngayogjakarta “ ananging mboten kapanjang, amargi sayektosipun Kyai Nur Iman mboten kersa., namung karana kawontenan nagari wekdal semanten ingkang mboten aman, pramila sedaya nyuwun kanti sanget supados Kyai Nur Iman ingkang Jumeneng Nata Raja Ngayogjakarta ingkang sepindah, kagem ngalap berkahipun Kyai Nur Iman. Kyai Nur Iman Jumeneng Nata Hamengku Buwana I namung tiga setengah ( 3,5 ) taun. Sakterusipun lajeng kondur dhateng Mlangi. Sanajan sampun kondur dhateng Mlangi, Kyai Nur Iman taksih hambiyantu amrih katentremanipun Kraton Ngayogjakarta, pramila Panjenenganipun taksih nampi kasil saking Kraton Ngayogjakarta ngantos dumugi putranipun, inggih punika Kyai Nawawi.Kyai Nur Iman katelah Kyai Ageng Nurman utawi Kyai Ageng Nyabrang Sapisan Miturut Pra Ulami Sepuh Jawi Tengah, dipuncariosaken bilih anggenipun Kyai Nur Iman Mlangi katelah Kyai Ageng Nyabrang Sapisan lan Kyai Nawawi Katelah Kyai Ageng Nyabrang II inggih amargi kawontenanipun kedadosan Perang Diponegoro.Sajatosipun, perang Diponegoro punika wau asal saking pamanggihipin ( inisiatif ) Kyai Nur Iman Mlangi. Namung, amargi Panjenenganipun sampun sepuh, lajeng handhawuhaken dhateng Pangeran Diponegoro / RM. Antawirya ingkang taksih kapernah buyut lan santrinipun, supados nglampahaken yudha lawan Walandi. Sanajan sampun sepuh, Panjenenganipun Kyai Nur Iman lan sedaya putranipun ugi nderek yudha wonten ing ngalaga. Wonten ing satunggaling wekdal, Kyai Nur Iman lan Kyai Nawawi ( putranipun ) kepepek dipunkepung dening Walandi wonten ing tepining seganten ngantos mboten saged mlajar malih. Kyai Nur Iman lajeng hanggelar sorbanipun ingkang awarni abrit lan lajeng lenggah wonten ing sak inggiling sorban wau. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih, sorban wau mboten kerem, ananging lajeng kumambang wonten ing nginggiling toya seganten. Kyai Nur Iman lajeng nyabrang seganten nitih sorban wau lan ngical. Walandi ngantos sami gumun, pramila Kyai Nur Iman lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang sapisan. Wondene Kyai Nawawi ugi lajeng nyusul Keng Rama kanti nitih sepet. Kuwaosipun Gusti ingkang Maha Asih sepet punika wau ugi mboten kerem. Pramila Kyai Nawawi lajeng katelah Kyai Ageng Nyabrang II.Satunggaling wekdal, wonten pawestri Cina ( tedhak Campa ) asal saking daerah Kuwojo Purworejo ( ananging mlebet wilayah Ngayogjakarta ) ingkang taksih enem lan indah ing warni, ngawula lan ngaos dhateng Kyai Nur Iman Mlangi. Salajengipun pawestri wau dipun garwa dening Kyai Nur Iman Mlangi ( inggih punika ingkang dados ibunipun Kyai Guru Luning Muhyidin Arrofi’i )Kyai Nur Iman seda wonten ing Mlangi lan dipunsarekaken wonten ing Kilen pangimaman mesjid Mlangi. Pesarehan wau lajeng dipunwastani Pesarehan Pangeran Bei / Pesarehan Kagungan Dalem Kasultanan, pramila gapura wonten ing sakngajengipun margi ingkang kagem mlebet pesarehan wau dipundamel kados Gapura Kraton. Kados dene pesarehanipun pra Auliya lan Ulama ageng sanesipun, pesarehanipun Kyai Nur Iman ugi kathah dipunziarahi dening tiyang saking Ngayogjakarta lan sanes – sanesipun.Khoulipun Kyai Nur Iman Mlangi dipunwontenaken ing saben malem tanggal 15 wonten ing wulan Sura / Muharram.Ngantos dumugi sak punika ing dhusun Mlangi wonten pinten – pinten pesantren kadosta :1. PP. Al Miftah dipunasta dening Kyai Sirrudin lan dipunterusaken dening KH. Munahar2. PP As Salafiyyah dipunasta dening Kyai Masduqi lan dipunterusaken dening KH. Suja'i Masduqi3. PP. Al Falahiyyah, dipunasta dening KH. Zamrudin lan dipunterusaken dening Nyai hj. Zamrudin4. PP. Al Huda dipunasta dening KH. Muchtar Dawam5. PP. Mlangi Timur dipunasta dening KH. Wafirudin lan dipunterusaken dening