nanging mung ana ing lambe, bae, ora têrus ing ati, môngsa bisaa ngêlus atine wong Madura yèn kataman ing têmbung sêngak bisa sabar, mari brangasan, mangkono uga ngêndhak atine wong Surakarta mari duwe watêk umuk, lan ngelikake atine wong Mataram mari duwe watêk dhêmên ambêbujuk, kaya kang wis kiniyas dening pujôngga ing jaman kuna, yèn kowe maido wêcane wong pintêr, padha uga karo kowe maido watêking kudratullah.