Klenthing utawa sok diarani jun ya iku piranti utawa wadhah banyu kang digawé saka lemah lempung. Mupangaté kanggo njupuk banyu utawa ing tlatah Jawa sinebut ngangsu, ana ing sumur, sendhang utawa belik lan digawa mulih kanggo adus, adang (basa Indonésia: "menanak"), ngombé, lan sapanunggalané. Klenthing uga piranti kang biyasa digawa déningg wong wadon. Semana uga klenthing nggawané kudu digéndhong ing bangkèkan nganggo sayuk utawa dicekeli nganggo tangan. Ana ing nagara India klenthing cara nggawané disunggi ing sirah. Wujudé klenthing iku bunder duwé gulu lan lambé klenthing. Mumpangaté klenthing saliyané kanggo ngangsu déning wong wadon, uga bisa dianggo kotèkan/thèthèk. Carané ya iku dithuthuki nganggo sandhal lan bisa ngasilaké swara kang apik. Manut kemajuan jaman, klenthing saiki wis langka amarga kalah karo anané èmbèr kang digawé saka bahan plastik. Èmbèr luwih praktis tinimbang klething, amarga luwih mupangati. Èmbèr bisa kanggo wadhah bahan saliyané banyu lan èmber uga ora gampang pecah utawa luwih elastis tinimbang klenthing. Klenthing uga duwé aji sajarah lan kaéndahan kang luwih dhuwur tinimbang émber. Amarga saka iku saiki klenthing kerep dianggo minangka pepaès ètnik ing omah utawa panggonan liyané.