[...mung] kawêngku saking kawicaksanan sarta limpading panggalih padhang, kyai patih tansah anglênggêr dangu botên ngaturi wangsulan, para nayaka dhêdhêp tanpa sabawa. Sarèhning kyai patih botên sagêd amaoni karsanipun sang prabu, dhasar kêdah makatên ngadilipun, kyai patih munjuk sandika saha lajêng kabyawarakakên ing tiyang sapanangkilan, rucat sarta jumênêngipun putra putrinipun sang nata. Sarèhning sang pangeran botên sowan, kyai patih lajêng utusan nayaka kêkalih dhatêng kadipatèn, andhawuhakên rucatipun, inggih sampun kalampahan saha sampun ngaturi uninga ing sang prabu, lajêng kabyawarakakên