Ukara (1) kabeh tetembungane ngoko (yaiku tembung kowe, duwe, kamus, basa, Jawa, lan ora). Mula, ukara mau diarani ukara kang nggunakake basa ngoko (ngoko lugu). Dene ukara (2) iku tetembungane ngoko (yaiku uwis, saka, lan kantor), nanging kecampuran krama inggil, yaiku tembung kondur. Tembung kondur iku basa ngokone bali/mulih. Tembung bali/mulih ora digunakake ing ukara iku amarga kanggo ngajeni wong sing digunemake (orang ke-III), yaiku Bapak. Yen tembung kondur kaganti nganggo tembung bali/mulih, kurang trep karo undha-usuk utawa unggah-ungguh basa.