kuwi banjur badhar katon asline yaiku Bathara Indra. Sang Prabu ndheprok.“Dhuh Pukulun kawula titah sawantah nyuwun aksami paduka.”“Titah ulun Angger Abiyasa tiba sapadha-padha. Dadia kawruhanira, anggon ulun ngreridhu marang pakenira. Jer pakenira kuwi jejer minangka lancure bawana, ora pantes yen tansah mung ngenggar-enggar penggalih golek kasenenganira pribadi. Sebab isih akeh jejibahanira melu memayu hayune bawana. Ing Pancalaretna sajak ana dahuru. Iku mbutuhake pitulunganira. Wis andum basuki.”Nampa pangandikane Sang Hyang Indra mangkono mau sang nata Kresna Dwipayana digarubyug para panakawan terus wae mangulon tumuju Praja Pancalaretna. Ora antara suwe tekan ara-ara amba. Krasa ana angin sumiyut kaya dudu salumarahe angin. Pranyata iku angin nggendhong satriya loro kumleyang. Sang nata Prabu Abiyasa trengginas nyaut satriya loro kang kabur digawa angin kasebut. Kaget dene satriya iku jebul rayine