Umur iku kaetung saka sadina. Yèn kowe isih urip ing dina iki, apa masthi durung mati ing dina sesuk. Uwong ora wêruh dina patine, lan uga ora wêruh dawa cêndhaking umure. Nanging mêrtak-mêrtakna, wong umur satus taun iku wus arang bangêt. Lumrahe wong mati umur pitung puluh taun, diarani mati tuwa. Manusa ana ing donya lawase iku masthi kalêbon pangan sabên dina, ananging ora masthi migunakake uripe, têrkadhang malah ngrusak. Sadina ana patlikur jam, saêjam saprapatlikur