Tiyang ambathik punika tumindakipun botên beda kalihan tiyang sinau nyêrat sastra, caking tangan anggènipun nyêpêng canthing, dhumawahing cucuk canthing wontên ing montên, punapadene ênèm sêpuh saha wêdaling malam, punika manawi dèrèng kulina, pinanggihipun wontên ing sêratan inggih lajêng katingal, ukêlipun kakên, dhawahing malam kandêl tipis utawi sok nyêmlok, tuwin wujuding malam ingkang dhumawah wontên ingkang cêmêng, wontên ingkang jêne ingkang mahanani badhe botên sae dadosing sinjang.