[...n] kalampahan, manah kula têbih dhatêng wanodya, malah anggadhahi cipta botên badhe krama, dening anon wanodya tansah adamêl ewaning paningal, saking solah bawanipun kumini, botên mêrak ati. Beda têmên kalihan anggèn kula ningali wayahipun kangjêng eyang, manah kula kados sinêgrok rêntah dhawah ing siti.