Sedurungé Zaman Meiji (1868–1912), saben dhaérah nduwèni zona wektu dhéwé-dhéwé ing endi penentuané berdasarkan zenith lokal. Nalikane transportasi modhèrn, kaya ta sepur, diadhopsi, pambagéyan wektu kaya ngéné marai mumet sirah. Tuladhané, ana bedané lintang sekitar limang derajat antarané Tokyo lan Osaka. Amarga kui, sepur kang mangkat saka Tokyo bakal tekan ing Osaka 20 menit luwih dhisik daripada wektu ing Tokyo. Ing taun 1886, Ordinansi no. 51 dikeluarké kanggo ngatasi masalah iki, isiné: