Bareng sepure wis mlebu, aku lan Pak Pram munggah gerbong 2 nggoleki kursi 10 C. Sawise kursine ketemu lan barang wis diunggahke nduwur bagasi, aku nyawang penumpang kenya merak ati kang bakal dadi kancane Pak Pram lenggah. Ana rasa ewa ing atiku, yagene dudu aku sing njejeri penjenengane tumuju