paedahipun supados botên asring gagal. Sasampunipun makatên wiwit dipun lêkasi, inggih punika pancing wau botên kakèndêlakên kemawon, kêdah tansah dipun dhêdhêti, sarta kaplung-plungakên sanginggitsanginggil. toya kemawon, awis kêrêping pandhêdhêtipun sami kalihan êlêting ungêlipun loncèng tembok, dados pratikêl wau kados sacaranipun prêcil gêsang acolot-colot ing lumahipun toya, namung colotipun panggah (manggèn kemawon) pramila tansah nyabawa: plung, plung, plung, plung, satêrusipun ngantos ulam lele, kotès utawi wêlut mirêng, botên dangu murugi sarta ngancang-ancangi badhe nyaut êmpan. Manawi sampun kraos kacaplok saha kasèrèd, nuntên kasiyata (kasêndhal) ulamipun kenging. Dene êmpan wau yèn taksih wêtah kenging kangge malih, tarkadhang prêcil satunggal sagêd ngantos kangge 4-5 rambahan.