[...kan] sih, lajêng andhawuhakên pangandika: lah Untari, ingsun durung tau angucapake wicara kang ora nyata, pangandikaningsun pasthi katumusan, ingsun bakal anguripake manèh bêbayi iki, dimèn bisa manjing pasamuwaning dumadi, ingsun ora tau sêmbranan, ingsun asih bangêt marang adil, ingsun asih bangêt marang para brahmana, sutane Abimanyu kang mati, sangkaning lair sun uripake manèh, pamitraningsun lan Wijaya (Arjuna) durung tau ana gangsule, dadi uripe manèh bêbayi iki saka pangwasaning kasêtyan, têtela yèn kasunyatan sarta adil iku pinangkane saka batiningsun, iku kang bakal anguripake manèh sutane Abimanyu saka anggone mati. Kayadene Kôngsa lan Kèsi, wusana adile mati dening ingsun, sutanira bakal urip dina iki saka pangwasaning adil.