Dene marasêpuhipun èstri ing batos wicantên makatên: rak iya mêngkono wong kuwi, dadi kêna diarani têmên-têmên anggone taat marang Pangeran, nang sandhang iya ora pati ngopèni, anggêre katon rêsik wis cukup, nyang ngêndi bae ora tau lali têsbèhe, kuwi ambuktèkake yèn sawanci-wanci tansah eling marang sing nitahake, mulane wong sing wis mêngkono kuwi, ora-orane iya wis mêsthi banjur diêdohi marang kabèh panggodhaning setan. Seje têmên karo mantuku priyayi kuwi, kiraku awakè sakojur dadi pondhokaning setan bae. Mangan nèk ora ana sing dadi doyanane,