Kajaba panambang, ana anasir wuwuhan kang diarani ater-ater, ya iku anasir wuwuhan kang mapané dumunung ing sangarepé anasir dhasar utawa lingga. Lumrahé, ater-ater ing basa Jawa iku mung adhapur nyawanda (sawanda), kaya ta "dak-, kok-, di-, ka-, pa, sa-, pra-, a-, pi-," nanging ana uga kang adhapur ngrong wanda, kaya ta dipun-, kapi-, kami-, kuma-. Déné "dipun-" kang kalebu éwoning ater-ater ing basa Jawa iku mung adhapur nyawanda (sawanda), kaya ta "dak-, kok-, di-, ka-, pa-, sa-, pra-, a-, pi-," nanging ana uga kang adhapur tembung krama kriya tanggap pratama purusa ("verba pasif persona ketiga"). Manut paugeran, panulising ater-ater iku kudu digandhèng, disambung, utawa diraketaké karo anasir dhasar utawa linggané. Kanthi mangkono, panulisé ater-ater "dipun-" kuwi sing bener kudu diraketaké karo "suwun", dadi "dipunsuwun". Conto panulisé tembung kang mawa ater-ater "dipun" tumrap ing ukara mangkene.