Lakune Tumenggung Jayanegara lan abdine ngalor-ngidul munggah gunung mudhun jurang, ora genah tujuwane. Nganti awake rusak, jalaran kurang pangan lan ngaso. Mula sawetara suwene ing sangisore wit gedhe kang edhum leren, padha mangan saanane kang digawa. Bejane ing kono cedhak sendhang kang bening banyune, mula anggone golek ngombe ora kangelan. Rampung mangan Tumenggung Jayanegara dhawuh, “E, Dhukut, wis sawetara suwe aku lan kowe golek cara nelukake Kompeni, nanging takwawas wektu iki durung wektune, mula mengko aku dherekna sowan menyang Padhepokane Bapa Rajegwesi, kirane kowe isih kelingan dalane”, dhawuhe Tumenggung Jayanegara. “Inggih kula taksih kemutan marginipun, pramila mangga enggal bidhal mumpung taksih wonten surya”, wangsulane Dhukut.