bisane apa. mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa. kaya dene wong wadon kang nutu mau.pisan ngaku pintêr. iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina. Mula wêlingku marang kowe. amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. kaelokane Gusti Allah. yen ngrumasani pintêr. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana. mula katone banjur kaya dene ora pintêr. êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut. tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela. sabanjure dipilah-pilah. yen manusa iku rumasa pintêr. kowe pancen wong linuwih. mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni. akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane. mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa. miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. sawise. bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa. uripmu dadi bisa slamêt.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki. kang misesa marang kawulane. nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis. Ki Darmagandhul banjur matur maneh. gabah kang ana kabur kabeh. pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna. banjur dadi beda-beda. iya iku candhi Prudhung. Yen kowe bisa mangreh marang manusa. Dene kowe. kabeh mau bisa ilang sanalika. wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. ora kêna ginayuh ing manusa. lan rêca buta wadon. dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna. dene pasanggrahan Sabda. amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku. iya iku rêca kang diputung tangane dening Sunan