Nabi Elia kondhang dados nabi agung pahlawanipun Allah, lumantar pakaryanipun ngekahi ing bab kasetyanipun umat dhumateng Gusti Allah, piyambakipun mejahi kawan atus seket nabi baal. Nanging nabi Elia boten lajeng rumaos bingah karana sampun mrajaya nabi-nabi baal wau, pranyata Sang Putri Izebel garwanipun Prabu Akhab boten saged nampi tumindakipun nabi Elia, sang nabi lajeng pikantuk pangancamipun Sang Putri Izebel, satemah keplajar ngungsi gesang ngantos plajaripun tebih sanget dumugi wewengkon pasamunan Bersyeba, inggih punika tlatah sisih kidul karajan Yehuda. Plajaripun tebih dumugi ing tengahing pasamunan wau, ing ngriku sang nabi nyuwun kapulunga nyawanipun, kanthi tembung sanes piyambakipun kepingin seda, ananging karana pangrimatipun Allah, sang nabi kaparingan daya kakiyatan mlampah tumuju dhateng redi Horeb. Pucaking cariyosipun nabi Elia, sang nabi kaparingan dhawuh kangge mranata gesangipun umat Israel. Dhawuh punika ngengetaken tiyang dhateng dhawuh ingkang katampi dening nabi Musa, duk ing uni wekdal ingkang sampun kapengker, kangge nuntun bangsa Israel nglajengaken gesang kanthi pepaken-pepakenipun Allah.