Sumuking swasana ing Eropah dumugi akiring wulan Sèptèmbêr tansah adamêl gêtêr jagad, dening kandêling mêndhung paprangan sampun gumandhul, mèh sadaya praja sami nyiyagakakên wadyabala, samêkta sadêdamêling yuda, ingkang botên sakêdhik waragadipun. Ngakathah taksih kèngêtan, gênging kasangsaran ingkang sinandhang kala pêrang agêng 1914-1918 ingkang ngantos sapriki dèrèng nama pulih babarpisan. Gèk badhe kados punapa mangke kadadosanipun, manawi èstu wontên paprangan malih. Para jêjêngguling praja wontên ingkang gadhah panyuwun dhatêng sang raja pandhita ing Romê, karsa anênuwun maring Allah, sandening Baratayuda. Panyuwun wau dipun parêngakên, kalampahan mèh sadaya greja sami nênuwun sandening pêrang. Kuwasaning Allah botên kenging dinugi, dening pêpanggihanipun para pramugarining praja agung sakawan wontên ing Mênsên, mêndhung paprangan ingkang gumandhul wau sanalika sagêd kabuncang ing maruta. Sanajan ngangge bêbantên kamardikaning praja Cekoslawakiyê, nanging sanalika ngriku pun mêndhung sagêd sumilak rêsik. Dhadha lêga, ambêkan panjang. Sandening pêrang têtêp saking pangawasa gaib.