Sapunika dumugi ing mangsanipun godhong sadaya kapêndhêtan kabêkta mantuk. Ingkang kadadosakên krosok lajêng dipun sunduki mawi irat-iratan dêling, ing sasunduk-sundukipun wontên sadasa utawi langkung, kaisis supados garing lon-lonan, punika dadosipun krosok sae. Ingkang badhe karajang dipun bêdhodhot rumiyin, inggih punika lêmbaran wau kabèbèr-bèbèr wontên ing blêkêtepe lajêng kagulung sablêkêtepenipun pisan. Anggèning ngêpêp wontên ing ngriku watawis 3 dintên, kawusananipun godhong dados warni jêne. Sapunika wiwit nglilini, têgêsipun lêmbaran wau dipun tata wujud tumpukan lajêng kalêmpit wujudipun kados takir. Sapunika wiwit ngrajang, inggih punika lilinan wau kadèkèk ing pirantos pangrajangan, dipun iris mawi gobèt. Sata iris-irisan kawiwir-wiwir wontên ing rigèn badhe kaêpe, punika kawastanan dipun anjang. Watawis kalih dintên malih sata wau sampun garing, wujudipun cêmêng nanging cêblèh. Sasampunipun makatên, sata wau sabên dalu kaêbun-êbunakên, wujuding sata lajêng dados jêne sumringah. Sasampunipun kêsat lajêng kadadosakên dêlêgan lajêng katilêb, inggih punika katata wontên ing kranjang, sasapipun kêdêbog garing utawi godhong jati. Yèn sasapipun godhong jati kêdah ingkang taksih têlês.