jaman kaalusan, wiwit saka ing purwatumekaning pangrantunan, iku iya padha bisa tumitahana ing arcapada kene iki, lan uga padha bisa dadimanungsa. Malah kang ana ing sangisoringpangrantunan, iku terkadhang iya ana kang bisa tumitahdadi manungsa, mung bae kang luwih dhuwur (luwihmulya) pinangkane, iya mesthi luwih luhur bebudene.Kosok baline yen kang luwih asor pinangkane, iya luwihasor bebudene. Lumrahe diarani bodho, iya iku wongkang banget asore watara tikel pindho tinimbang lanpikire kebo utawa sapi. mangkono iku tembung panyédhakang wis kaprah padha dianggo dening wong akeh,nanging