Garèng : Pancèn iya sok ana wong tuwa kang mangkono kuwi, ananging kuwi rak ora jênêng lumrah, lumrahe wong tuwa kuwi, iya ngupakara iya anrêsnani anake. Dene ana wong tuwa masrahake anake dhewe nyang wong liya, kuwi aja kok anggêp yèn wong tuwa mau ala, bisa uga jalaran kêna aral kang gêdhe kang anjalari ora bisa ngopèni anake klayan samêsthine, kaya ta: jalaran biyunge lara bangêt utawa mati, utawa saka ora duwe, lan liya-liyane aral manèh, têmtune kowe ora bisa anggambar kaya apa laraning atine, kalane wong tuwa pisah karo anake mau. Mulane kang dadi anak iya kudu wajib wêlas marang wong tuwa kang mangkono mau. Utawa manèh iya kudu wajib angajèni apa mêsthine.