Ênggone ngêjur badan awit wis wêruh sajatining lara pati, (iku dudu barang-barang), mula wis ora ana kang disumêlangi, wêkasan ngilangake wêdi. Aja ngrasani pati, aja sêdya matèni, iku ora kêna; akèh bangêt larangane. Sing sapa sêdya matèni, mêsthi uga ginantungan ukum pati, awit ing dunya iku anane mung wêwalêsan.