mênawi kaparêng nyuwun jaran, utawi: têkaku: aku anjaluk dhuwit. Punika wontên sayêktos, botên namung upami kemawon. Lêlampahan kanisthan ingkang makatên wau namung kasandhang utawi linampahan dening tiyang ingkang karêm madat, tiyang mlarat sanèsipun, awis ingkang purun ngêmis, awit kabêtahanipun kenging dipun sabili ngantos sapikantukipun bêrah, utawi glidhig, nanging tiyang nyêrèt botên makatên, dening botên sagêd nyambut damêl rumiyin, madatipun kantun, kêdah madatipun ingkang rumiyin.