Aksara Tamil, kaya déné aksara-aksara ing Asia Kidul liyané, tumurun saka aksara Brahmi. Prasasti-prasasti kuna sing ginuritan aksara Tamil wiwitan wis ana ora suwé kawit pungkasing mangsa Asoka. Aksara sing ginurit ana ing prasasti-prasasti iki wiyahé diarani aksara Tamil-Brahmi utawa "aksara Tamili". Aksara iki diarani mangkono awit guritan aksarané wis akèh bédané saka aksara Brahmi ing mangsa Asoka. Contoné, aksara Tamil-Brahmi wis nduwé pranata dhéwé kanggo mbédakaké hurup wyanjana wantah (contoné "m") saka hurup wyanjana mawa swara (contoné "ma"). Saliyané iku, miturut panemu Iravatham Mahadevan, (1) aksara Tamil Brahmi wiwitan duwé sandhangan sing rada béda, (2) duwé hurup-hurup mirunggan kanggo nulisaké uni-uni sing ora ana ing basa Sangsekerta, lan (3) nyingkiraké hurup-hurup sing ora kanggo marang basa Tamil kaya ta hurup kanggo uni wyanjana sinwara lan uni aspirat. Prasasti saka abad kapindho nganggo gagrag aksara Tamil-Brahmi sing liya, sing udakara padha karo aksara sing dianggo ing "Tolkāppiyam" utawa paramasastra Tamil kuna. Gagrag iki nganggo sandhangan "puḷḷi" minangka pangkon. Aksara Tamil sabanjuré owah rupané dadi luwih mlengkung, lan wiwit abad kalima utawa kanem owah dadi aksara sing kawentar mawa aran "Vaṭṭeḻuttu wiwitan".