Ibumu gusti banjur ngêndika: "Takkandhani ya Gud, ragaku wis ora kuwat. Aku suwuna ngapura bapak. Bapak aja kok aturi têdhak mrene, wis sêpuh, mundhak akèh-akèh kang digalih ! opènana bapak, amarga ragaku wis ora kuwat. Raga kuwi kêdadèan saka têlu. Iki dudu duwèkku, silihan kabèh, dadi aku kudu mbalèkake mênyang kang duwe dhewe-dhewe". Ature sadulurmu Saparto: "La sing duwe dhewe-dhewe niku sintên, gèk olèhe mbalèkake pripun bu ?". Wangsulane ibumu gusti: "Iya sing duwe dhewe-dhewe iya dibalèkake, wong barang silihan kok!".