kanggo nuduhaké kapemimpinan politik saka kelas pekerja jroning revolusi demokratik, nanging diwangun déning Gramsci dadi sawijining analisi kang akut kanggo maratélakaké kenapa revolusi sosialis kang ora bisa disélaki kang diramalaké déning Marxisme ortodhok ora kadadéyan ing wiwitan abad ka-20. Intelèktual lan pendhidhikan Gramsci awèh pamikiran kang akèh bab peran intelèktual jroning masyarakat. Kang misuwur, dhèwèké mratélakaké yèn kabêh wong kuwi intelèktual, saéngga kabèh duwé pemikiran intelèktual lan rasional, nanging ora kabèh duwé fungsi sosial jroning para intelèktual. Dhèwèké nganggep yèn para intelèktual modern ora mung tukang wicara, nanging minangka pangarah lan pangorganisasi kang mbiyantu mangun masyarakat lan ngasilaké hegemoni liwat alat ideologi kayata pendhidhikan lan