Ing sawatara nagaraAsia Wétan, seni perang dadi péranganing matèri ujian mlebu bala. Werna-warna pertalan disediaaké. Sajeroning mangsa Sengoku era ing Jepang, sawijining daimyo arané Takeda Shingen (1521-1573) dikabarké mèh ora tau katon ing peperangan tanpa gumantung marang gaman, amarga nyinaoni seni perang. Buku iki malah mènèhi inspirasi tumrap standar perangé kang misuwur: "Fūrinkazan" (Wind, Forest, Fire and Mountain), kang tegesé: rikat kaya angin, sidhem kaya alas, wengis kaya geni lan tangguh kaya gunung.