astanipun kanan lan kering sami parigêlipun sikêp dêdamêl, sasampunipun ngrasuk kawaca prajuritan, sarwi ngiwa langkap, enggal minggah ing rata paprangan, ingkang pinasangan daludag, kuda sinêngkrak, rata lumarab kadi kilat, wusana durjana ingkang mandung lêmbunipun sang brahmana wau sagadsagêd. kêtututan, lajêng dipun prajaya ing jêmparing, dene lêmbu dèrèng wontên ingkang cicir, mila lajêng katampèkakên dhatêng brahmana ingkang gadhah. Pandamêlanipun Sang Arjuna makatên wau kasumêrêpan ing kathah, mila konduripun dhatêng praja samargi-margi tansah sinurakan, sadumugining kitha Sang Dananjaya lajêng lumêbêt ing kadhaton, wigatos badhe marêk ingkang raka Prabu Yudhisthira. Sasampunipun bage-