Papan ingkang tulèn saking jaman kina, ingkang pinanggih wontên sêratanipun Jawi, punika awujud tugu sela utawi balebekan têmbagi. Wontên ugi ingkang awujud balebekan mas utawi salaka. Mênggah ingkang tumrap sela utawi têmbagi, punika ingkang kathah-kathah ngêmot piyagêm paringipun satunggaling ratu dhatêng sawênèhing dhusun, kaparingan wêwênang ngadêg piyambak, têgêsipun kaparingan autonomie, kados ta wênang botên ambayar pajêg dhatêng nagari; wênang mêndhêt pajêg dhatêng tiyang ingkang dêdunung salêbêting dhusun ngriku saha nêdha beya dhatêng sawarnining pakaryan ing salêbêting wêwêngkonipun, utawi beya lêbêt-wêdaling dêdagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makatên punika ing jaman samangke kenging dipun wastani dhusun mardikan.