Dwi Sulistyorini nduwéni pemanggih ngenani kurangé kritikus-kritikus sastra jawa sing bisa nambahi kemajuané kreativitas sastra. Sanajan ana iku isih kalebu kritikan saka kanca seangkatan wae. Nanging Dwi Sulistyorini tetep kukuh sastra jawa bakal terus ngrembaka kabuktèake akèh sastrawan sing wis ana kaya Daniel tito, Bonani Nabonenar, Widodo Basuki lan sakteruse.