ora nganggo kupat luwar. Tumpêng robyong sidadadi, diparingake marang wong têlu, aku, Garèng, Petruk. Mulane diparingi tumpêng, dipundhuti bakahbarkah. supangate, mèlu andêdonga, kraton Surakarta têtêp lêstari têkan ing akhiring jaman. Têbu congkok tumpêng, mralambangi yèn adêging praja kuwi, santosane saka kawula cilik, paman tani saanakputune kabèh. Têbu patang têngkêr kuwi diparingake marang para kawula keblat papat. Mulane diparingi, iya dipundhuti panjurung donga kuwat slamêt. Êndhog kamal kuwi pralambang para nom-noman sing bakal nêrusake lêlakone wong tuwane, êndhog diparingake marang para nom-noman, sing wis dadi manungsa karo sing bakal dadi manungsa. Mulane diparingi êndhog, iya dipundhuti panjurung donga, bisaa mèlu anjaga ruwêt rêntênging praja sumarambah marang bangsane dhewe kabèh. Ing têmbe bisaa dadi bôngsa sing rada kajèn, sugih kupiya, sugih