Mênggah anggèn kula anggêlar pamarsudinipun ing kasaenan para linangkung kasêbut ing nginggil wau, tujuning pikajêng kula namung mugi sagêda dados panglimbanging panggalihipun para pamarsudi dhatêng kanyataaning raos kamanungsan, mugi-mugi sami panujua ing karsa kaparêng anyaèkakên dhatêng sadaya pandamêl ingkang sami taksih nawung piawoning pandamêl. Amargi miturut kanyataaning raos kamanungsan, babarpisan botên anggadhahi mêngsah dhatêng sasami (sadaya manungsa) sanadyan silih mêngsah pisan: inggih sasaminipun, dados inggih taksih kêdah tansah pinarsudi supados sagêda dados sae, akalihan sarana pandamêl sae ugi.