kados ingkang sampun. Amargi saking sangêting wuru sang kusuma tansah kêdabigan, amiwal singêb karaos gêrah katingal sariranipun ingkang pindha kêncana binabar rimbag kriya wantah, ing jagad sunyaruri kapadhangan dening purnama kêmbar, sang prabu enggal anutupakên singêb sarwi ngêrêmakên tingal, ajrih mênawi sumaput kapraban soroting purnama wau, iba rêkaosing galihipun sang prabu anglampahi padamêlan awrat ingkang tanpa timbang, amisesa ajrih mênawi kaputungan galih kados ingkang sampun, nêngga wungunipun raosing galih prasasat angêntosi timbulipun watu itêm, awit botên wontên antawisipun wungu, sarêng anggagat bangun sang prabu karaos sarip, lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang rayi, kêbutipun taksih kaasta, sagêd [sagê...]