Sampun dangu kula botên ngobrol wontên ing udyana Kajawèn ngriki, botên punapaa, tiyang namung nama ngobrol, manawi kêkêrêpên mindhak dados bosênipun para maos. Dene ingkang badhe kula obrolakên wontên ing ngriki samangke, anggèn kula rumaos ambupatèni salêbêtipun tigang dintên, inggih punika wiwit malêm 14 dumuginipun malêm 16 ing wulan punika. Hara, dèrèng-dèrèng têka sampun wontên antawisipun para maos ingkang: mèsêm, mènjêp sajak ewa andalit. Mangke rumiyin, kaparênga kula ngaturi katêrangan sakêdhik. Anggèn kula matur rumaos ambupatèni, punika jalaran salêbêtipun tigang dintên wau, wawênang kula dipun samèkakên kalihan para bupati, têgêsipun: para bupati sami ngadhêp Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, kula inggih makatên, bedanipun lênggahipun para bupati sami wontên ing ngajêng, kula wontên bontot piyambak. Para bupati sami mriksani bêksan paring dalêm sumbangan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ing Surakarta, kula inggih sami kemawon, bedanipun ngêmungakên tumrap punapa-punapa ingkang gêgayutan kalihan ambucal waragad, kados ta: rawuhipun para bupati wontên ing papan pahargyan, sami nitih oto: pontiyak, biyuk, piyat, lan sasaminipun, kula kêdah narimah numpak oto ingkang lampahipun sarana dipun tarik kapal, alias numpak andhong. Unjuk-unjukan tuwin dhaharan wêlinganipun para bupati, sadaya sami èdi-èdi lan kathah rêginipun, kados ta: sampanyê, anggur, ès pare-pare, dhêdhaharanipun kintên-kintên inggih: sêpèkuk, tarcis lan sasaminipun. Dene ombèn-ombèn kula narimah ès sêtrup, ingkang rêginipun namung sêkêthip sagêlasipun. Kajawi punika, bawanipun kula punika anak turunipun tiyang maratapa, dados sadaya wau plaur kula rencangi siyam, botên nêdha punapa-punapa. Dalasan pangagêmipun pisan para bupati inggih botên patos beda kalihan pangangge kula, inggih punika para bupati ingkang