Umpan balik wigati liyané ya iku ilangé kamampuan mantulaké cahya (albedo) déning ès.[5] Nalika suhu hawa global mundhak, ès sing ana ing cedhak kutub mencair kanthi kacepetan sing terus ningkat. Bebarengan karo melelehé ès kasebut, dharatan utawa banyu ing ngisoré bakal kabuka. Dharatan utawa banyu nduwèni kamampuan mantulaké cahya luwih sethithik yèn dibandhingaké karo ès, lan akibaté bakal nyerep luwih akèh radiasi srengéngé. Bab iki bakal nambah pamanasan lan nyebabaké luwih akèh manèh ès sing mencair, dadi sawijining siklus sing sambung-sinambung. Umpan balik positif akibat uculé CO2 lan CH4 saka prosès dadi empuké tanah beku (permafrost) iku mekanisme liyané sing mènèhi kontribusi marang pamanasan. Saliyané iku, ès sing melèlèh uga bakal nguculaké CH4 sing uga nimbulaké umpan balik positif. Kamampuan segara kanggo nyerep karbon uga bakal suda yèn banyuné tansaya anget, bab iki diakibataké déning mudhuné tingkat nutrien ing zona mesopelagic saéngga mbatesi tuwuhing diatom saka fitoplankton sing dadi penyerap karbon sing rendah .[6]