iku ati kang ngadhangi | ambuntoni marang kabêcikan | kang irêng iku gawene | dene kang abang iku | iya tuduh napsu tan bêcik | sakèhing pêpenginan | mêtu saking ngriku | panastèn panas baranan | ambuntoni marang ati ingkang eling | marang ing kawaspadan ||