Lare-lare punika rêmên sangêt mirêngakên dêdongengan, punika mênggah saking pamanggih kula, mila inggih prayogi sangêt. Awit lajêng sumêrêp tatuladan lampah-lampah ingkang awon utawi ingkang sae, punika prasasat angasah kalantipaning manah. Mila langkung prayogi salêbêtipun andongèng, katêrangna lêlampahan ingkang awon utawi ingkang sae ing dêdongengan wau.