Manawi dipunteliti saking kasilipun pangedhukan (penggalian) wonten ing situs arkéologi, séndhok punika sampun langkung rumiyin dipun-ginakaken déning tiyang Koréa tinimbang sumpit. Séndhok sampun dipun-ginakaken déning tiyang Koréa wiwit saking Zaman Perunggu. Lajeng sumpit punika kapanggih saking artefak asalipun saking jaman Tiga Karajan Koréa. Dhaharan utama tiyang Koréa inggih punika sekul kaliyan sup ingkang dipunwastani jjigae utawi ugi guk. Awit saking punika, rumaos sisah sanget bilih tiyang Koréa mau dhahar tanpa ngginakaken séndhok. Bènten kaliyan sumpit Jepang utawi sumpit Cina ingkang padatanipun dipundamel saking bahan kayu. Amargi sendhok lan sumpit tiyang Koréa punika dipundamel saking logam kados ta kuningan, perunggu, pérak , utawi baja ingkang tahan marang karat. Wonten ing kabudayan Koréa ngginakaken séndhok lan sumpit kanthi wekdal ingkang sami punika dipunanggep boten sopan, mliginipun nalika nembé dhahar kaliyan tiyang sepuh. Padatanipun sumpit namung dipunsukaken ing sanginggilipun méja lan boten dipunlebetaken wonten ing sajeroning dhaharan amargi mitosipun punika saged damel sial amargi kados persembahan dhaharan kanggé kuburan para leluhur .