dateng kawula, pan /101/ inggih ing benjing akhir, ing donya sampun ketawis, asihe kang maha agung, dumateng kawula nira, kang sinung iman sayekti, pinaringan hidayah saking Pangeran. ۩۩۩ 07 ۩۩۩ Edane kawula ika, dumateng kang maha suci, ora edan zawal ngakal, balik edan donya mikir, maring ingkang maha suci, mung satunggal wujudipun, ananging kawula nira, satingkah polahe pesthi, bebarengan ing Allah kang maha mulya. ۩۩۩ 08 ۩۩۩ Tegese ngelmu makripat, lamun sira arep uneng, dumateng Allah tangala, aningalaha ing dhiri, bisa wujud peribadine, sumerta wujude suwung, cangkeme tan bisa ngucap, mata kalih tan ningali, sumerta badane /102/ tan bisa polah. ۩۩۩ 09 ۩۩۩ Sedaya tingkah jalma, miwah ngocap lan ningali, punika Allah karya, manusa iya barengi, ananging datan dayani, kawula pertikahipun, mung Allah kang maha mulya, anduweni sifat qodir, pan pinesthi wiyude Allah tangala. ۩۩۩ 10 ۩۩۩ Ngelmu sufi