Ing jaman rumiyin wonten satunggaling pasangan simbah kakung lan simbah putri. Saben simbah kakung makarya wonten ing wana, tanuki dugi lan nganggu kanthi nyanyi-nyanyi. Lirik tembang ingkang dipuntembangaken déning tanuki isinipum kutukan supados panenipun boten kasil. Boten punika kemawon, tanuki ugi ngedhuk lemah lajeng mangan bibit uwi ingkang dipuntandur déning simbah kakung ing wana. Simbah kakung dukha sanget lajeng masang kala (perangkap). Tanuki mlebet ing perangkap kasebut lajeng dipuntaleni lan dipunbeta kondur. Wonten ing griya dipunmapanaken wonten ing pawon, simbah kakung kondur ing wana. Simbah putri ingkang kepanggih kalihan tanuki purun mbebasaken tanuki kanthi syarat kedah mbiyantu ngresiki griya ananging tanuki namung ngapusi. Bibar icul, tanuki lajeng nggebuki lan simbah putri kasebut séda. Daging simbah putri dipunolah dados sup. Nalika simbah kakung kondur dipunsambut déning tanuki ingkang sampun nyamar dados simbah putri. SImbah kakung nedhi sup, lajeng bibar sup kasebut telas simbah putri banjur kondur dados tanuki lan nyariosaken bilih sadaya. Tanuki kondur dhateng gunung kanthi bungah sanget[1].