Kakurung ing antarané patang témbokku dhéwé, aku nemokaké awakku dhéwé minangka sawijining wong neneka sing dikunjara ing nagara ngamanca; ... I ndeleng kulawargaku dhéwé kata wong asing, sing padatné, tradisi lan basané ora takngertèni babar belas; ... senadyan aku ora gelem, kabèh padha meksa aku supaya mèlu ritus-ritus sing anèh; ... aku ora bisa nglawan.[145]