Bangkité biokimia diwiwiti kanthi panemonan sepisanan molekul enzim, diastase, ing taun 1833 déning Anselme Payen. Taun 1828, Friedrich Wöhler nerbitaké sawijining buku ngenani sintesis urea, sing mbuktèkaké yèn senyawa organik bias digawé kanthi mandhiri. Panemon iki tulak wuri kaliyan pamahaman umum ing wektu iku sing yakin yèn senyawa organik mung bisa digawé déning organisme. Istilah "biokimia" sepisanan ditelakaké taun 1903 déning Karl Neuber, sawijining kimiawan Jerman|Jerman. Wiwit wektu iku, biokimia tansaya ngrembaka, mligi wiwit tengahing abad kaping 20, kanthi tinemu tèknik-tèknik anyar kaya déné kromatografi, difraksi sinar X, èlèktroforesis, RMI ("nuclear magnetic resonance", NMR), palabèlan radioisotop, mikroskop èlèktron, lan simulasi dinamika molekular. Tèknik-tèknik iki mungelaké panemon lan analisis sing luwih jero ngenani manéka warna molekul lan jalur métabolik sel, kaya déné glikolisis lan siklus Krebs. Perkembangan èlmu anyar kaya bioinformatika uga akèh mbiyantu ing paramalan lan pamodhèlan struktur molekul raksasa.