3. Raos trêsna nuwuhakên panjagi ing salêbêtipun mulang utawi kêmpal kalihan murid, inggih punika panjagi supados ing muna-muni lan tindak-tandukipun sampun ngantos adamêl sêrikipun lare. Pandamêl utawi pangandika ingkang nyêrikakên punika nyuda pangaji-ajinipun murid dhatêng guru lan ugi sagêd nyuda kasrêgêpanipun murid malêbêt sakolah. Upaminipun: botên nate ngisin-isin utawi nggêgujêng lare bodho utawi klèntu ginêmipun tuwin njagi sampun ngantos lare wau dipun isin-isin utawi dipun gêgujêng dening kancanipun. Langkung-langkung lare ingkang gadhah cacad upaminipun dheglog, kirang pamirêngipun lan sasaminipun, punika manawi ngantos dipun damêl isin, lajêng saya mangkêrêd, minderwaardigheidsgevoelipun saya kandêl.