3. Tumrap tiyang ingkang kacêkapan, tansah anglêksanani panêdhanipun anak prêlu utawi botên, punika inggih kirang prayogi, jalaran kajawi nênuntun dhatêng kaborosan, ugi mijèni dhatêng watak ugungan, rêmên anênêdha, lumuh ing damêl, ngêndêlakên pawèhing tiyang sêpuhipun. Amila kathah lare ingkang sampun diwasa, ingkang pancènipun sampun sagêd nyambut damêl piyambak, taksih tansah angrêsahi tiyang sêpuhipun, dumuginipun sampun anak-anak taksih nunggil sagriya, ingkang bot karepotanipun dados têtanggêlaning tiyang sêpuhipun. Amila prayoginipun, ngangge cara ayam kemawon, anak manawi dèrèng diwasa dados têtanggêlaning tiyang sêpuhipun, dene manawi sampun diwasa kêdah misah, ngupados sandhang têdha piyambak.