Yèn ana janma sacumbana, môngka lakuning napas, pinuju santêr lènging grana kang kiwa, amratandhani manawa wiji mau gone cumithak ana panon kang têmên,têngên. iku kandhanganing wiji kang lanang, manawa panuju lènging irung kang têngên, iku mratandhani yèn wiji mau cumithak ana panon kang kiwa, iya iku kandhanganing wiji kang wadon, manawa napas kang kiwa lan têngên padha santêre, iku mratandhani yèn wiji iku cumithak ana satêngahing panon, yèn têmbung Jawa têngahing panon iku diarani manon, manawa ing têmbung Arap, diarani insan kamil, ing têmbung Walônda diarani ambrèktên is, têgêse kumpuling rêrêmbêsan, sarta paguting rêrêmbês, ingkang mangkono iku ing têmbe bakal mahanani putra wandu, kang diarani wandu iku dudu wadon dudu lanang, iya wadon iya lanang.