Ing sawijining dina bok randha arêp anggawa jagung mênyang panggonane sudagar ing kutha. Nanging jagunge rada akèh, dadi anake dikon ngrewangi anggawa. Anake mau bangêt ora sênênge dikon nyunggi jagung lan iya uga isin nginthil êmbokne. Barêng wong loro mau têkan omahe sudagar, banjur padha dikon lumêbu lan banjur disuguh wedhang.wedang. Ora lêt suwe anake clathu karo kang duwe omah mangkene: "Pak Siman, kula matur nuwun sangêt dika suguh, nanging bok êmpun rêkasa-rêkasa ngopèni tiyang niku. "Anggone calathu mangkono iku karo nudingi bokne. Bacuting gunême: "Niku batur kula." Bok randha banjur dikon mênyang burine.