Ora antara suwe bok randha têkan bêlik, kang banyune maune antêng, nanging saiki ana tuke gêdhe karo mumpal-mumpal kaya wong sambat: "Bok, bok!" bok randha banjur ndodok ngrungokake, ya krungu manèh kaya kang uwis. Bok randha banjur ngêrti bae yèn anake ilange ana kono, nuli nangis karo nênuwun marang Pangeran. Nanging wis ora ana gawene, awit wis kasèp. Mula banyune bêlik mau dadi panas, kuwi kira-kira luhe bocah mau, tandhane kêduwung.