telung puluh manuk mau nyedaki takhta ngrenungi refleksi saka awaké dhewe, nyadari manawa manuk-manuk mau padha karo Simorgh, lan Simorgh karo manuk-manuk mau padha.[1] Mula iku, pujangga allegorises ning tahap akhiré ya iku kamajuan Sufi (ndadi siji karo Gusti).[1]