19. Brahala banjur padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, Tuwan punika Mahasuci, kawula botên pisan-pisan mangeran dhatêng sanèsipun Tuwan (kadospundi yèn kawula kamipurun angakèn tiyang nyêmbah dhumatêng kawula), nanging tiyang kaphir punika dalah para lêluhuripun, sami botên praduli ngèngêti anggènipun dados kawula Tuwan, kêlimput dening pêparing Tuwan kabingahan dhumatêng pun kaphir wau. Mila sapunika sami dados tiyang cilaka sangêt.