Garèng : Lho, hla nèk ana up rêdhaktur duwe patrap rong prakara kang wus kok kandhakake mau, kuwi rak nandhakake kuranging bêbudène lan durung ngrêti marang lungguhing kajurnalisane. Murih utama lan undhaking drajate jurnalis, kuwi ora mangkono dalane, nanging kudu bisa nyakup marang kridhaning wawasan, lan jêmbaring pikirane, kang klawan wêwaton bênêr, lugu, ora cara goroh-gorohan mêngkono. Lan manèh apa rumasane wong-wong sing padha maca koran kuwi padha bodho kabèh, sanyatane sing kaprah, wong kuwi anggêre wis gêlêm maca koran, iya mêsthi wis duwe pangrêti, têgêse akal budine wis urip. Dene nèk mula têmênan, anggone ngarang lan angalêmbana mau mung arêp golèk adpêrtènsi, dadi golèk undhaking rêjêki, kuwi rak banjur ora cocog karo unine dhewe, kang tansah disêbar sabên dina ana ing layang kabare, kaya ta anggone nguman-uman utawa ngala-ala priyayi sing padha dhêmên golèk pêndhok aliyas anjilat marang lêlurahe, kuwi nganti êntèk amèk kurang golèk. Carane priyayi mangkono kuwi rak iya ora beda karo trajange up rêdhaktur sing golèk adpêrtènsi mau.