SWT. WEWARAH 04 Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.WEWARAH 05 Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.WEWARAH 06 Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan. WEWARAH 07 Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.WEWARAH 08 Iku poma