sarta asring rêmbagan bab kawontênaning gêsang, rêkaosing panandhang, angsal ular-ular katrangan miturut larasaning kawruh teyosopi, gêsang punika langgêng, ngangge prabot badan wadhag, sarta badan-badan alus. Jêjêring manungsa, punika gêsang ingkang ngrasuk pirantos, utawi badan alus sangêt. Katêmbungakên: Atma, budi, manas, utawi gêsang ngrasuk badan cahya, (papadhang, budi) sarta pamikir. Sanèsipun badan wau, kalêbêt peranganing badan wadhag, sami risak miturut kalamangsanipun piyambak-piyambak. Atma, budi, manas, ing kadados jêjêring manungsa punika langgêng, makarti, nanêm, sarta ngundhuh wohing pandamêlipun. Badanipun wadhag, badan rangkêpan, badan pangraos, tuwin badan pamikir asor, punika ingkang risak, sontan-santun, miturut jêjêring pakarti, pangèsthi, lan kawontênanipun, makatên kawontênaning panandhang, saking pakartinipun manungsa piyambak, lajêng dados papasthèn, cocog kalihan wawaton ingkang katêmbungakên: sapa nandur bakal ngundhuh.