ingkang dadosakên munêk-munêk, jae ugi wontên ananging botên patos kathah, sarta sae tumrapipun padharan, ron salam punika angayêmakên, têmukunci punika angsaripun prayogi tumrap toya pangêjuraning dhêdhaharan, kêncur punika angêngêtakên wadhuk tuwin padharan, dene santên sarta lisah klêntik punika dadosakên murus.