Nalika Bagus Burham dèrèng nampèni kanugrahaning Pangeran, rumaosipun Ki Tanujaya botên kados sapunika awrating manahipun, kala rumiyin sabên dintên plêng-plêngan ngantos sadintên muput, manahipun botên gadhah sumêlang sakêdhik-kêdhika, sarta botên nate dipun upadosi, nanging sapunika prasasat botên sagêd pisah, sabên botên katingal sakêdhap kemawon, lajêng bingung anggènipun amadosi, sadintên-dintên wontênipun namung samar, raosing manahipun kados anilar rare ingkang sawêg sagêd ambarangkang kasèlèhakên [kasè...]