Sang prabu miyos sinewaka wontên ing sitibêntar, ingkang wontên ngarsa Kyai Patih Janaloka sarta para nayaka wêwolu, sang prabu kèmêngan badra hirawan, dene dèrèng kagungan senapatining prang, para santana sarta para punggawaning praja dèrèng wontên ingkang dados panujuning galih. Sarêng kalihan lampahipun Radèn Sapartitala dumugi ing nagari lajêng anjujug ing alun-alun, pepe wontên sangandhaping wringin sêngkêran, mabukuh muka konjêm ing siti, sang prabu awas ningali, ngandika dhatêng kyai patih, E bapa patih, mata-mata kapèn kaya ana bocah pepe ana sangisoring wringin kêmbar, enggal kongkonana mriksani, sarta kerida ing lakune. Caraka kapanggih Radèn Sapartitala kadangu sarta lajêng kairid sumewa ing ngarsa nata, sang prabu ngandika: