Ingkang kasêbut ing nginggil wau kula botên mêrlokakên ningali, amargi nalika dhatêng ing Batawi ingkang rumiyin, kula sampun ningali sadaya, awit saking punika samangke kula namung mêrlokakên mubêng-mubêng ing kitha kemawon, nyatakakên wontênipun pawartos bilih kitha Batawi rêjanipun saya sangêt, ngêlaripun saya kathah, pinanggihing manah kula, pawartos wau pancèn yêktos, kathah sangêt griya-griya ingkang tabêtipun kawistara bilih mêntas kabangun, langkung malih griya-griya ingkang cêtha bilih iyasan enggal, nêmbe kemawon kababar, kados ta: ing tanah Kondhang Dhiyah, sakampung agêng griya-griyanipun taksih enggal-enggal sadaya, kapara kathah ingkang dèrèng rampung panggarapipun, bakuning wêwangunanipun griya-griya ing ngriku wau sami sadaya, nanging dhapuring wêwujudanipun, satunggal lan satunggilipun griya beda-beda, dening sanès-sanèsipun cacongkokanipun, radinanipun ing ngriku wiyar sangêt, ing pinggir mawi kabatur kangge mapan margi tiyang (trottair) sabên antawis kintên-kintên satus tindak wontên adêg-adêgipun sanggan ting radinan, sadaya griya-griya ing ngriku manawi botên mangku patamanan, inggih kapara kinupêng ing patamanan, mila satunggal-satunggalipun sagêd malela, kasawang saking katêbihan pilah-pilah kados sami [sa...]