Sarjana : Makatên adhi, saking katranganipun ngulama Budda, Sang Minulya Subadra Biksu, manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, anêrangakên bilih sadaya titah gêsang, ingkang sampun sagêd dumugi ing tataraning kawruh adiluhung, tuwin kasampurnaning kasusilanipun batos ingkang luhur piyambak, punika inggih sagêd dumugi saha ngrasuk pêpadhang langgêng wau, mila lajêng sinêbut: Budda: amargi sampun pinadhangan (kapurnaman) jagadipun, dados lajêng sagêd amadhangi pêpêtênging bawana, mila Budda inggih ugi atêgês: kang amadhangi, kang angasta (ngrasuk) pêpadhang. Dene anggènipun sagêd angrasuk punapa asarira pêpadhang wau, amargi aling-aling kabodhoanipun, ingkang nyinggêt panunggalipun sadaya gêsang, sampun sagêd sumilak dening kawicaksananipun, kadosdene sumoroting padhangipun surya, ingkang anyilakakên pêpêtêng ingkang angêmuli bawana. Awit saking punika Budda ugi anggadhahi têgês: ingkang botên sare, punapa ingkang winastan botên sare wau, inggih punika wunguning gêsang sajati ing têlênging batosipun.