Punggawa pinisêpuh andangu malih, kêpriye dene kowe banjur mênêng bae, ora amangsuli manèh ing pandangu dalêm. Mênawa kowe ora duwe atur apa-apa manèh, têgêse wis angakoni ing kadurjananmu, amasthi kowe bakal pinatèn, pandung sakti wiwit amangsuli atur malih, kawula kakêrsakakên pinêjahan inggih sumôngga, ing atasipun panjênêngan nata langkung waspaos, botên kasamaran dhumatêng lampah kang samar-samar, kawula botên langkung namung darbe atur panuwun, mênawi kawula kapêjahan, jisim kawula: sampun ngantos kabucal cara jisim pandung, mugi wontêna karsa dalêm andhawuhna nyandhi kados dening tiyang sae, punggawa kang amariksa: mangsuli pangandika, iya aja sumêlang, amasthi bakal kalakon ing sapanuwunmu iku, pandung matur malih, kawula darbe jimat, warni sela watu pêthak kulimis, gêngipun satigan pêksi dara, mênggah kuwasanipun, mênawi wontên sato wana kang suku pat, môngka gêring: ingusapan jimat punika, sanalika lajêng saras, kuwat langkas kados kang wau-wau, mênawi sato wana kang suku pat sampun pêjah, ingusapan jimat punika: sanalika gêsang malih, sarèhning kawula badhe kapêjahan, ing mangke jimat punika: kaunjukna ing sang nata, minôngka atur-atur kawula, para punggawa kang miyarsa utawi sang nata, sakalangkung sukaning wardaya, midhangêt aturing pandung bab jimat, lajêng kapundhut, dene jimat wau ing salami-laminipun, ênggènipun nyimpên kaêmut wontên ing cêthak, kala sêmantên jimat kautahakên saking cêthak lajêng malêsat amblês ing siti: dados sumbêr, cêlak ing rêdi Kêthu ngriku, pandung lajêng pinêjahan, kacandhi ing rêdi Kêthu ngriku ugi, ananging candhinipun botên kados candhi ing Parambanan, namung katumpukan sela ing sawatawis, lajêng karan Candhi Maling.