pating srèwèh mili ngalêmpak anjog ing lêlêngkèh tinambêng ing sela tala lubèr mili dhatêng ing patapan, angubêngi capuri sarta wontên ingkang kasudhèt malêbêt ing yasa kambang, angoncori sêkar-sêkar ing udyana, wêdalipun toya gumrojog anjog ing jêjurang mawur kados dhawahing warsa, antawis pitung wulan anggènipun sang prabu wontên ing asrama, pambobotipun Dèwi Angin-angin sampun dumugi ing wanci, dados wontên ing nagari sawêg bobot kalih wulan, karaos nyakiti badhe kagungan putra, ingkang raka sangêt marmamirma. dhumatêng ingkang rayi, tumuntên ambabar miyos kakung bagus ing warni, pamulunipun manis, paningalipun gumilar kados kaca, kaparingan nama Radèn Timur, kasok sihing rama ibu, Radèn Timur kalawun-lawun, diwasanipun wontên ing pratapan.