sudaning barang-barang ingkang kawêdalakên, utawi sambutanipun Inggris kêdah tumuntên kabayar, makatên sapiturutipun. Jalaran ingkang makatên punika Inggris lajêng kuwatos, bilih ing praja botên wande tamtu badhe kêkirangan êmas, ingkang anjalari sudaning rêginipun wissel, awit jalaran saking kiranging êmas wau, ing têmbe aosipun têmtu mindhak, nanging rêginipun wissel ingkang lajêng mandhap. Kangge anjagi murih sampun ngantos kadadosan ingkang makatên wau, ujug-ujug wêdaling êmas kaêndhêg lan kuwajibanipun bank adamêl arta êmas, kacabut. Wiwit punika lajêng angèl sangêt wêdalipun arta êmas saking Inggris, nanging inggih wiwit punika kapitadosanipun bank-bank sanès praja dhatêng Inggris lajêng mundur. Jalaran saking punika rêrêgènipun wissel, têgêsipun ajining pondsterling inggih lajêng mundur. Salajêngipun tiyang inggih taksih purun numbas sêrat tagihan (wissel) dhatêng Inggris, nanging sarana rêrêgèn ingkang sakalangkung andhap katimbang ingkang sampun-sampun. Sintên ingkang badhe mêndhêt artanipun wontên ing Inggris, ing mangka kêdah sarana tumbas wissel, tumrap 1 ponsterlingipun ingkang suwaunipun rêgi 12 rupiyah, lajêng namung dipun ajèni 7 rupiyah.