Sadèrèngipun para tani acak anggarap sabinipun, sami ambêkta upêt mêrang rumiyin dhatêng sabin, prêlu kangge dêdupa (ambêsmi dupa) kanthi sêsaji. Sajènipun gêcok mêntah dipun isèni sêkar, jênang bloca, klapa cikalan mawi gêndhis abrit, tuwin lintingan sêdhah (gantal). Dipun sèlèh ing pojokaning sabin ingkang badhe kagarap, kaêmor kalihan dupa. Mênggah kajêngipun, nyênyuwun dhatêng ingkang Maha Kuwaos supados kaparingana wilujêng anggèning anggarap sabinipun. Tuwin malih kanthi anjawab dhatêng kiyai dhanyang nyai dhanyang yèn papan ngriku badhe kagarap, sampun ngantos kagèt lan angganggu damêl. Yèn sampun makatên, têtiyang wau sawêg purun wiwit nindakakên padamêlanipun.