Sadaya pangandikanipun sadhèrèk Siti Suharti punika, lêrês pancèn inggih makatên, bilih wanita manawi kadhasaran manah mantêp ingkang tamtu inggih sêtyatuhu ing wacana, botên ambalenjani, saha ugi dipun wujudi. Anamung kaantêpaning priya sanadyan sampun kêwêdal prasêtyanipun dhatêng wanita, ewadene ugi asring dipun cidrani, saha namung kangge sêkar lathi kemawon. Ingkang makatên wau saking pamanggih kula bokmanawi saking kathahing godha-rêncana ingkang tumanduk ing sanubarinipun. Awit priya punika botên namung wontên ing griya kemawon, ananging kathah têbanipun saha wiyar polatanipun. Dados botên kados wanita namung tansah ngundhêr wontên griya kemawon (lo punika manawi ingkang taksih ngênggèni kaum kolot).