ewonan. Têmtune krêsanane iya beda-beda. Ana sing sênêng maos: dongèng kuna-kuna, nanging kosokbaline, ana sing sênêng maos: dongèng-dongèng sing modhèrên, pangandikane, nèk dongèng sing kuna-kuna kuwi, cara bêstike jare wis bisa mlaku dhewe, jalaran wis kêbak rêngêt. Ana manèh sing sênêng bangêt maos: karangan-karangan sing gêgayutan karo ngèlmu têtanèn, nanging liyane malah jêlèh bosên, awit jarene sanadyan nganti ditêmoni kirun wanakirun pisan, ora bakal arêp buruh macul. Ana uga sing sênêng nyang: ngèlmu kasarasan, ning iya ana sing sênêng nyang: ngèlmu kasampurnan, utawa ngèlmu krawitan, bêksa, malah ana sing sênêng nyang: ngèlmu impling, ciyu ...