Garèng : Kuwi sabab saka ngayawarane rêmbugmu mau, Truk. Ewasamono saiki padha dibanjurake rêmbuge ing ngarêp. Pangudi murih bocah wêdi nyang Gusti Allah, hla, iki aku cocog bangêt, Truk. Awit, bocah sing wiwit cilik disinau kon wêdi bangêt nyang Gusti Allah kuwi gêdhe tuwane ing besuk mêsthi bakal slamêt. Jalaran rumasane: Gusti Allah kuwi ana ing ngêndi-êndi, mulane kabèh tandang tanduke, Gusti Allah tansah anguningani. Ing sarèhne duwe rumasa Gusti Allah anguningani kabèh solah-tingkahe, arêp tumindak apa bae, luwih dhisik takon nyang atine dhewe mangkene upamane: aku nglakoni iki, kira-kirane apa ora didukani karo ndara Gusti Allah, hla, sabanjure nuli ana timbangane, sabab wêdi bangêt karo Gusti Allah, yèn arêp anglakoni apa-apa sing kira-kira dadi dukane Gusti Allah, iya banjur ora wani nglakoni. Sabanjure sing dilakoni kuwi iya ngêmungake sing dadi krêsane Gusti Allah bae. Mara, apa iya ora bakal slamêt uripe.