obah sing urip, urip sing atma agung, marmanira endog lan pitik, tita yen tuwa tigan, iradad kang sepuh, panggaweku luwih tuwa, yen katimbang karo kang sinebut pasti, tumraping kawruh donya.29. Jati pasti cuteling pakarti, nanging mungguhing kang Maha Kwasa, syekti disik pitike, kang tuwa kodratipun, pasti iku kang pirsa disik, tan liya mung Pangeran, ingkang sipat agung, mangkana batanganira, tri cangkriman ingkang winedar si kaki, kakek kekel alatah.30. Gya pinugel denira anggurit, panglalaring prakawis gunungan, ya kayon wayang purwane, kang