konsumsinipun.[2] Pamanggih dhasar punika inggih pandangan umum, ananging kirang kagungan prabawa kanggé alesan punika. Piyambakipun ngandharaken sapérangan ageng tiyang kepéngin kagungan tingkat konsumsi ingkang lumayan inggil Kanggé tuladha, menawi penghasilanipun rendah wonten ing taun punika, ananging kagungan pangarep inggil wnten ing taun salajengipun, tiyang punika boten purun gesang kados tiyang miskin. Saéngga wonten ing taun-taun kanthi penghasilan inggil, Modigliani ngandharaken, tiyang sami nabung. Panjenenganipun nelasaken langkung saking pemasukanipun wonten ing taun-taun penghasilan andhap. Amargi pendapatan wiwit mandhap kanggé tiyang eném ingkang nembé miwiti, lajeng samsaya tambah wonten ing taun-taun pertengahan, dlan samsaya kirang nalika pensiun, pangandikanipun Modigliani, tiyang eném ngampil kanggé nelasaken pendapatanipun, tiyang sepalih umur kathah ingkang nyimpen, lan tiyang sepuh nelasaken simpenanipun.[3]