Kathah sesajèn ingkang kedah dipunsamektakaken, gumantung wujud lan wekdalipun. Ancasipun sesaji inggih menika kanggé kaselametaning tiyang. Poerbosoehardjo lan Sutomo (1998) kathah ngrembag bab sesaji, ingkang mirib kalihan Ki Padmosusastro wonten ing Serat Tatacara.