Panyaruwe ingkang makatên punika pancèn inggih lêrês sangêt. Malah kenging dipun wêwahi rêmbag, supados para punggawaning nagari samia kablanja saperangan mawi: wos upaminipun, awit sanadyan ndara-ndara priyantun rak ugi ambêtahakên uwos ing sabên dintênipun. Punika inggih lêrês malih. Nanging badhe sapintên ing têmbe repotipun, kados-kados angèl gagapanipun. Kaparênga kula mratelakakên sawatawis mênggah ingkang dados karepotanipun nagari, manawi para priyantun saperangan saking blanjanipun kabayar mawi wos upaminipun.