Sampun kêlimrah ing pundi-pundi, adi-adining dêdagangan ing pêkên, punika manawi tumrap têtêdhan inggih bangsaning wowohan. Manawi nuju kalamangsanipun awis, pundi wowohan ingkang wontênipun nyalandri inggih kathah rêginipun. Upaminipun dèrèng usum pêlêm, môngka ing pêkên sampun wontên pêlêm, punika rêginipun ngantos langkung saking mêsthi, mila tumrap tiyang ingkang ahli dagang wowohan, nyumêrêpi sangêt dhatêng lampahing wowohan ingkang sagêd pajêng kathah dipun sade wontên satunggaling nagari sanès, sarana andhatêngakên wowohan ingkang pancèn sanès asli wêdalan ing nagari ngriku, upaminipun kemawon ing Batawi, punika lôngka wontênipun pêlêm sae, ewadene manawi nuju kalamangsanipun usum pêlêm ing tanah Jawi Wetan, inggih punika nagari pêlêm, ing Batawi inggih sampun wontên, dene rêginipun sampun têmtu kemawon awis, ewadene inggih badhe botên bubruk, mêksa pajêng kemawon. Kosokwangsulipun