Ingkang dipun wastani panon punika toya sari. Saringaning utêg, ingkang dumunung wontên têlênging manik. Panon botên kawawa katahman panusuping wiji, têmahan kawêdalakên. Dene wiji ingkang sumusup wor sarahsa kalawan pramana, ingkang tamtu lajêng tuwuh karsanipun ingkang dhatêng sacumbana, môngka cinêgah, punika muhung amimbuhi urubing pramana, tuwin muncaring pangèksi kemawon. Yèn kalajêngakên saèstu dados putra, mênggah dumunungipun makatên, manusa mênawi karsa sacumbana, môngka lampahing napas ingkang pinuju santêr ing kiwa, punika mratandhani bilih wiji wau anggènipun cumithak wontên ing utêg ingkang têngên, inggih punika kêkandhanganing wiji jalêr, dene mênawi ingkang santêr pinuju ing têngên, mratandhani bilih wiji wau cumithak ing utêg sisih kiwa, inggih punika kêkandhanganing wiji èstri, wondene mênawi napas wau sami santêripun ing kiwa têngên, mratandhani yèn wiji cumithak ing samadyaning [sa...]