Petruk: upama nyata ora kêna didawak-dawakake ana ing layang kabar, kuwi iya ana apike. Jalaran sing wis kêtatalan, olèhe padha ngandharake bab pacêklik kuwi ora barès, pène ora dituntun ing budine, mung dituntun ing rasa êndhêm-êndhêmane. Dadi andharane digawe ebat, anggêgirisi, tur nganggo dibumboni sing angêt-angêt, dene prêlune, ora kok arêp anggugah ati wong akèh supaya gêlêm têtulung, mung niyat arêp ngala-ala wong sing kêpopoh, môngka sanyatane, kang Garèng, prakara sing dadi lajêring pangala-ala kuwi, yèn diurut-urut digolèki salasilahe bisa ambalik namani sing padha ngala-ala kuwi.