Kapal wau kadosdene mangrêtos punapa ingkang dados pikajênganing bêndaranipun, saha lajêng ambêngingèh, sarta anggobag-gabigakên êndhasipun, Ilya lajêng dhatêng ing gêdhogan malih. Wontên ing ngriku piyambakipun amanggih: endhong, pangangge waja tuwin pêdhang sakawan iji. Pangangge waja wau lajêng dipun êngge, saha nitipriksa pêdhang sakawan pundi ingkang taksih sae. Ingkang satunggal dipun cêpêng sarta dipun bêngkêlukakên ing tanganipun ingkang sakalangkung santosa. Pêdhang waja ingkang kiyat wau, sakala punika tugêl dados kalih. Pêdhang ingkang ôngka kalih ugi kacobi makatên, botên beda kalihan ingkaingkang. ôngka satunggal, ugi lajêng tugêl dados kalih. Makatên ugi pêdhang ingkang ôngka tiga. Namung pêdhang ingkang ôngka sêkawan, sanajan dipun bêngkêlak-bêngkêlukakên ngantos rambah-rambah, botên tugêl, pêdhang wau lajêng kacanthèlakên ing lapaking kapalipun. Sasampunipun makatên, Ilya lajêng mêndhêt plepetan waja sawatawis ingkang nuntên kadamêl jêmparing ingkang kalêbêtakên ing endhong wau, kajawi punika piyambakipun ambêkta gandhewa, towok, tuwin gada waja.