Bocah loro mau mêsthine ya ora sênêng. Lha wong biyèn mukti, saiki kok dadi nistha. Nanging tujune padha pêng-pêngan kabèh, ora gêlêm bêkah-bêkuh utawa ngrêsula, malah padha cancut ngrewangi wong tuwane golèk rêjêki. Bapakne olèh pagawean ing kutha sacêdhake kono, dadi boekhouder. Mung sabên Sabtu bae mulih nunggang bus tilik anak bojo. Biyunge buruh dondom-dondom, dene sadulur mau saka karêpe dhewe adol koran ana ing desa kono, utawa buruh ana ing omahe tangga têparone, lumayan bisa olèh sakêthip rong kêthip, utawa roti, kênthang, susu lan liya-liyane.