Garèng: Ma, kaya-kaya wis cukup anggonku ngombe lan ngêmut sêsuguhan paringanmu, saiki tak aturi ngandikakake mungguh katêrangane dene rama bisa mastani, yèn jêjodhoan cara jaman biyèn kuwi bêcik. Awit mungguhing aku wis ora kalêbu nalar babarpisan, ing atase bocahe lanang lan bocahe wadon sadurunge durung tau têpung, malah durung tau sumurup, ana kok barêng dijodhokake: gapyuk banjur bisa cocog bisa atut runtut. Wah, hla kok kaya pitik bae, ma. Hla nèk pitik, sanajan mau-maune durung tau wêruh, jago iku yèn dicêdhakake karo babon, sanalika iya banjur: kukuluruk bêg bêg bêg. Balik manusa, wèh, kok angèl anggonku anggagas.