lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan.Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita,mula para guru anggone aweh pituduh, kaaumpamakake mengkene :Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lansesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasanlan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung ingsun.Yen durung bisa mengerteni wewejangan mau prayoga den tlateni marsudi maksude surasa, ngimpun sakehing wejangan kabeh, miturut kawruh kang sanyata kaya ingisor iki :Sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing marcapada lan maksapada (donya lan akerat), iku kang disik mung urip kita, jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sak temene ya urip kita, kang tetep sinuksma ing pageran kita, mula den bisa pada rumeksa ing urip