Sêrat katitimasan kaping 12 Pèbruwari 1927 ôngka 371/II D/3 sakanthinipun, sampun katampèn ing kumisi, bab anggènipun kantor Radyapustaka botên gadhah liburan, punika lêrês, kantoripun pancèn botên gadhah liburan, nanging garapipun inggih mawi libur saminggu sapisan gêgêntosan, kados ingkang sampun kapratelakakên ing prêbalipun kumisi, dados pamanggihipun kumisi tumrap garapipun inggih sami gadhah liburan saminggu sapisan kados garap kantor Kapatihan, makatên malih sarèhning ing Radyapustaka wau ugi kantor, sarta ingkang nindakakên inggih garap, tatananipun inggih kapiridakên kantor Kapatihan, kantor Kapatihan inggih wontên ingkang garapipun panèwu tanpa mantri, inggih punika kantor têtuku. Bab panindakipun padamêlan padintênan, pamanggihipun kumisi garapipun sampun cêkap kados panimbangipun kumisi. Dene manawi panèwunipun pinuju pamit, makatên wau pamanggihipun kumisi namung kala-kala, dene manawi carik taksih pakèwêd dipun pasrahi têtanggêlan pangrêksaning barang manawi panèwu panuju pamit wau, prayogi matah panèwu mantri lidipun Radyapustaka kemawon, supados nindhihi utawi ngawat-awati panindakipun carik wau, salêbêtipun kapatah kaparingan tulah.