punika anyariyosakên bilih ing ngriku badhe kadhatêngan tamu bôngsa Inggris sawatawis. Ing môngka tamu-tamu wau, jalêr lan èstri, badhe watawis dangu wontên ing ngriku. Ingkang adamêl gugup lan bingunging manahipun Mariyam wau, jalaran salaminipun dèrèng nate sêsrawungan kalihan tiyang bôngsa kulit pêthak susila sanèsipun kajawi Bwana sasemahipun. Ing samangke têka badhe kêmpal tunggil sagriya kalihan têtiyang bôngsa Inggris sawatawis. Sanadyan ing batos Mariyam tansah kuwatos bilih patrapipun anggèning kêkêmpalan kalihan para tamu wau dèrèng kados samêsthinipun. Ewasamantên sangêt-sangêt pangajêng-ajêngipun supados para tamu wau tumuntêna enggal-enggal dhatêng, mênggah gagasanipun Mariyam: mênggahing têtamu ingkang badhe dhatêng punika, wêwatêkanipun punapa inggih sami sae kadosdene Bwana sasemahipun, punapa kados bôngsa kulit pêthak sanèsipun, inggih punika, ambêg siya sarta sami asor bêbudènipun. Miturut cariyosing semahipun Bwana, para tamu punika sadaya sami tiyang sae-sae, ingkang wajib ingaji-aji saèstu.