Corneval wicantên malih: O, sampun kasêsa, satriya, sanajan paduka tansah rinêksa ing Pangeran, sarta kajurungakên kangge malês dhatêng têtiyang wau, nanging sapintên kiyatipun tiyang satunggal mêngsah tiyang samantên kathahipun. Paduka saèstu botên badhe sagêd nyêlaki papan pangobongan ingkang dipun jagi ing tiyang kathah, ingkang sami ajrih dhatêng ing sang prabu. Sanajan kathah tiyang ingkang kapengin mitulungi dhatêng sampeyan, nanging sadaya wau badhe amrêjaya sampeyan, pramila sae dipun êntosi kemawon sawatawis dangunipun. Sayaktosipun lêrês cariyosing tiyang makatên: Bèring kawanèn ingkang kirang dugi prayogi punika, dene wataking satriya ingkang limpad ing budi.