Garèng: Kang kaya mangkono kuwi kowe ora kêna gumun, Truk. Ngèlingana, yèn jaman saiki kiyi jaman reklamê, iya jaman mamèrake. Sing dipamèr-pamèrake kuwi ora ngêmungake barang-barang dagangan, murih bisane payu, sanadyan kapintêran ing jaman saiki kiyi, iya kudu dipamèrake, supaya wong liya bisa nyumurupi. Anane wong sok nacad utawa mada marang kapintêrane wong liya, kuwi ana sing karêpe kayadene sawijining reklamê tumraping awake dhewe, arêp ngatonake yèn kapintêrane ing bab kuwi ora bakal kalah karo wong sing dicacad mau. Upamane bae aku nacad marang karangan Rônggawarsitan, kuwi ing kono aku arêp ngreklamêkake awakku dhewe, yèn ing bab ngarang aku ora bakal kalah karo Rônggawarsitan. Nanging apa sing nacad mau luwih pintêr katimbang sing dicacad, hla, kuwi cara santrine: Wallahu Alam.