jenengku Wongso Bojro. Aku wong Jawa kang tetep ngugemi marganing urip Kabuddhan Jawi. Aku rumangsa perlu gawe blog iki kangga miranteni sesambungane para kadang Buddha, mligine wong Jawa Buddha, ing pangangkah bisaa dadi sarana tambahing kaweruh. Awit aku mangerteni yen pranyata ora gampang nggoleki piwulang Kabuddhan kang sayekti tetinggalane para sujana tapa Jawa jaman kawuri. Mula saka iku aku wis mbudidaya ngumpulake seratan piwulang Kabuddhan mau, sing akehe saka Gedung Kirtya, Bali. Nanging uga ana seratan mau kang tak kumpulake saka maneka warna jurnal, artikel, sisipan pustaka, disertasi lan sak panunggalane. Sakehing seratan kang tak pacak ing blog iki, durung tak werdekake. Saperangane malah wus ana kang semebar ing masyarakat kanthi werdi basa Indonesia; kayata Negarakrtagama, Pararaton lan Sanghyang Kamahayanikan. Aku tansah nglegana, menawa bangsa Jawa saiki meh wae keseser ing jagating bebrayan ageng (masyarakat ndunya). Wang Jawa arang banget duweni kabisan kang munjul ing tataran apa wae, malah basa lan kabudayan Jawa kena diarani wis meh surup surya. Minangka wang Jawa Buddha, aku tansah nelangsa mahanani kahanan kang kaya mengkana. Pramila aku ngajak marang para kadang Buddha Jawa, ayo pada nglestantunake basa lan kabudayan kita. Wis ora usah di ceritakake maneh kayangapa gumune bangsa manca marang duwure kabudayan kita. Gamelan, wayang, sandang panganggo, candi, tata trapsila lan sapepadane. Kabeh mau tansah oleh kawigaten gede saka bebrayan ageng.