Sampeyan amastani kula asli tiyang Bugis, punika kula botên anggrantês, awit kula manah, manawi sampun limrah tiyang èstri punika sok rêmên dhatêng têmbung pêpisuh utawi têmbung ingkang saru-saru, ananging rêmênipun wau ngadat amung ing lair kemawon, ing batos angraosakên lêgining mabên. Kadospundi anggèn kula botên amastanana makatên. Awit sampun kathah têtuladanipun, saha sampun dados kalimrahan, tiyang èstri punika manawi katantun ing têtiyang sêpuhipun badhe kalakèkakên, ingkang kathah lajêng kèndêl kemawon, katingal botên sudi amangsuli pitêmbunganing têtiyang sêpuhipun, malah sawênèh wontên ingkang lajêng cukil-cukil siti, punapa punika botên kenging kawastanan saru, mênawi kapêndhêt saking tata krama inggih ugi saru, ananging sampun dados ngadat tiyang èstri makatên lampahipun, amargi saking isin dhatêng têtiyang sêpuhipun, mila ingkang dados kalimrahaning akathah, manawi anak èstri katantun laki dening têtiyang sêpuhipun, môngka kèndêl kemawon saha lajêng cukil-cukil siti, punika dados pratôndha manawi purun alaki, tiyang sêpuhipun inggih lajêng marêm ing manahipun, kathah kemawon manawi kula pratelakna sadaya bab saruning patrapipun tiyang èstri, ingkang maos sêrat kula punika inggih sampun uninga piyambak, dados [...]Tidak terbaca. sampeyan adrêng mundhut wulang cariyos Bugis, punapa sampeyan badhe krama angsal tiyang Bugis punapa malih sampeyan badhe amradinakên cariyos Bugis dhatêng sanak sadhèrèk, punapa sanak sadhèrèk sampeyan inggih ugi badhe kakramakakên angsal tiyang Bugis. Manawi makatên karsa sampeyan, kula amung angaturi pitêdah kemawon, ing Salatiga utawi ing Samarang kathah saradhadhunipun tiyang Bugis, prayogi sampeyan atindaka dhatêng ing Salatiga utawi Samarang, supados sagêda kadumugèn ing karsa.