Ing kitha kina Jakarta ingkang samangke kanamakakên Bêtawi punika wontên sirah utawi cumplung tiyang kasundukakên ing dêdamêl waos, katumpangakên ing sanginggiling pagêr banon pinggir margi, ananging cumplung wau kaisenan gamping sarta dipun labur pêthak, mila botên katingal pathakipun, ing sangandhapipun pathak wau wontên sêratanipun Jawi kina, sanès sangêt rupining aksaranipun yèn tinimbang kalihan aksara sêrataning tiyang sapunika, mila tiyang samangke mèh botên sagêd angungêlakên, sagêdipun angungêlakên manawi sangêt pangijanipun. Mila dangu anggèn kula angija ing sêratan wau, dangu-dangu inggih ugi pinanggih ing ungêlipun, dene saking pamanggih kula ungêlipun kados ing ngandhap punika: