dhatêng Bahrawa, prêlu mriksa Gusti Muhamad Hèrucakra aliyas Albert Dietz. Gusti Hèru wau kadosdene tiyang ingkang sakalangkung elok, sagêd mêca bêgja cilakaning tiyang. Wontênipun dipun priksa, jalaran kadakwa prakawis apus. Mirid pakulitanipun tuwin nama, têtela bilih bôngsa Eropah, ewadene angakên manawi bôngsa Jawi utawi Mênadho, nanging botên sagêd dhatêng basanipun. Wontênipun ing ngriku piyambakipun gadhah daya dipun ajrihi ing tiyang, têtiyang ing kanan keringipun ngriku sami munjung têtêdhan tuwin ngêsrahakên bau, nyambut damêl wontên ing panggenanipun. Sarêng kagledhah ing griya tuwin pêthi agêng, pinanggih tumbak tuwin dhuwung kathah, pêdhang sawatawis, sanjata satunggal tuwin rêpolpêr satunggal, punapa malih gudhang isi dêdamêl sawatawis. Pangakênipun Cakra, barang-barang wau gadhahanipun ingkang èstri. Sarêng dipun galedhah, ing badanipun pinanggih dhuwung alit, kakintên bilih dhuwung wau ingkang nuwuhakên piandêl warni-warni. Wusana Hèrucakra lajêng dipun tahan badhe kapriksa prakawisipun.