Ngilo-ilo punika pêtêng, dados upami katutan punapa-punapa saèstu botên sumêrêp, makatên malih yèn nêdhanipun kirang tata, kados ta: kêsêsa: puluk dhêkêm, lawuh ingkang kirang prayogi lan sanèsipun, botên kasumêrêpan dhatêng tiyang sêpuhipun.