Wiyosing pangandika nata ingkang kados makatên punika anocogi sangêt kalihan lêlampahanipun sang putri ing wêkdal punika, kawontênanipun namung tansah adamêl risaking panggalihanipun sang prabu. Èwêd pakèwêdipun tansah pinanggih. Yèn mirid dhumawahing pamisesa, sang prabu wênang nindakakên, tanpa èwêd pakèwêd, nanging manawi ngèngêti raosing tiyang sêpuh dhatêng anak, tindak pamisesa punika adhakan nuwuhakên raos ingkang gêgayutan katrêsnan, saya tumrap sang prabu, dhasar putra namung satunggal, raosing misesa putra, karaos kados masesa sarira piyambak. Kados makatên raos rêkaosipun tiyang sêpuh.