Kula ngraos eman sangêt, dene botên wontên pèngêtanipun satunggal-satunggaling para êmpu ingkang kacathêt asmanipun, awit miturut mêgaring kawontênan ingkang samantên kathahipun punika mokal sangêt manawi namung dipun sarirani êmpu satunggal kalih kemawon. Sanadyan Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Buminata punika êmpuning karawitan ingkang agêng, ananging bab punapa ingkang cêtha mêdal saking pamanggih dalêm, punika botên têrang, awit botên dipun pèngêti, makatên ugi êmpu sanèsipun, inggih tanpa pèngêtan, dados kamêgaran wau lajêng botên kenging kangge ngluhurakên asmanipun ingkang kagungan pamanggih, awit sintên botên kantênan. Kados ta ingkang mulang jogèd dhatêng Gusti Kangjêng Ratu Kancana (Bok Lara Bêruk) punika sintên, botên wontên pèngêtanipun, manawi kasagêdan ingkang kados makatên wau tanpa guru rak inggih mokal. Sanadyan gurunipun wau botên sampurna panjogèdipun, nanging rak inggih nama tiyang linangkung, awit sagêd ngrakit tataning solah ingkang kathah sêsambêtanipun, ngantos katindakakên sak jam dangunipun. Dene saening jogèdipun kawon kalihan ingkang dipun wulang punika, dene nalar ingkang anèh, awit saening jogèd wau botên namung saking mêmêting wulangan, ananging wontên bab ingkang dede prakawis wulangan, inggih punika, 1. Saening pasariran, 2. Saening pasuryan (rai), 3. Kajatmikan wingiting polatan ingkang sajak ngandhut wêweka, 4. Cak-cakan tandhuking raos nglêbêt dados saening jogèd punika kajawi mêmêting wulangan, ugi gandhèng kalihan dhêdhasaran kodrating tiyangipun, mila sanadyan jogèdipun sampun nama mêmêt kaprigêlan lan wêwilêtan lêlêmêsaning solah gathukipun kalihan wiramaning gêndhing, nanging manawi pawakanipun awon, jogèdipun inggih awon. Sanadyan jogèdipun sarwa lêrês, tur pawakanipun sae, nanging manawi rainipun kêpu, bêngêp, perot, domblèh, manyul, mlolo, pèsèk, mrongos, kincêr utawi cacad sanèsipun, jogèdipun inggih awon. Sanadyan pawakan, pasuryan lan solahing panjogèd sampun lêrês sadaya, nanging manawi polatanipun kopong utawi bêsêngut, punapadene jlalatan, trêkadhang lambenipun prengas-prèngès, klomat-klamêt, klecam-klècêm, punika jogèdipun inggih awon, sanadyan sakawan bab wau (solah-bawa, pawakan, praean, polatan) sampun sarwa lêrês lan manggèn (lêbda), ananging manawi cak-cakaning raos ing nglêbêt kêkêncêngên, utawi kêkêndhon, punapadene grag-grêg sajak ing nglêbêt botên isi raosing jogèd lan gêndhing, punika dipun sawang inggih botên sae, saya malih manawi ing nglabêtnglêbêt. isi pamèr utawi mêmpêng, punika lajêng dados jogèd wadhag, groboh,