Sayêktosipun tumraping tiyang padhusunan, limrahipun ingkang mlarat, kêrêp sangêt kawartosakên wontên tiyang gadhah anak kêmbar, nanging awis ingkang sagêd lulus wilujêng. Wontênipun makatên, bokmanawi jalaran saking botên kêcêkaping anggènipun ngopèni, awit ingatasipun tiyang malarat, sawêg ngopèni bayi satunggal kemawon sampun kêtingal anggènipun rêkaos, saya malih manawi ngantos kalih, punika kajawi kèthèr ing bab pangupakara, ugi gêgayutan prakawis sêsêpan, badhe dipun sêsêpi piyambak botên kuwagang, badhe dipun êdhot botên mangrêtos utawi kêkirangan sarananipun, wusana lajêng adhakan manggih sabab.