Rikala kula dhatêng ing sêndhang Sidamulya ngriku nuju ing dintên Ngahad jam 3 siyang, nyumêrêpi tiyang-tiyang sami nênêpi wontên ing bangsal panêpèn, wontên ing langgar, ugi wontên ingkang tilêm wontên ing jogan sawingking langgar tanpa lèmèk punapa-punapa, sajakipun kok inggih katingal sêkeca (isis) jrambah wau nyata pancèn rêsik gumrining angrêsêpakên, katatanan pasangan sela ampyangan. Dene tiyang-tiyang ingkang prêlu adus saha mêndhêt toya pancuran tanpa wontên kêndhatipun, sami arêbat ngajêng. Wontên tiyang tiga saking Pundhong (Ngayogya) ingkang satunggal sakit mripat, dhatêngipun mriku sarana katuntun, kônca ingkang kalih sami gadhah panuwun piyambak-piyambak, kajawi namung badanipun piyambak ingkang mangrêtos. Tiyang ingkang wuta wau sampun sipêng tigang dalu, padamêlanipun namung tansah adus saha ngunjuk toya pancuran wau. Wusana sapunika lajêng sagêd sumêrêp rêgêmênging tiyang, wit-witan saha tanêman, minggah mandhapipun dhatêng lèpèn tanpa dipun tuntun malih sampun sagêd lumampah piyambak.