Istilah ruwatan såkå tembung ‘ruwat’, ditȇgȇsi tembung ruwat kuwi cedhak karo tembung ‘lukat’, tȇgȇsé (ngilangaké, ngrȇsiki). Misalé ing ukårå ‘kunang iki papa ni nghulun agong ring apan lukata’. tȇgȇsé “Wondéné kasangsårån kawulå menikå agȇng, kados pundi caranipun ngilangaken?” Kutipan menikå ménéhi tȇgȇs bilih tȇgȇsing ruwatan ing jaman biyèn nganti saiki isih pådhå. Ing båså jåwå kunå ånå tȇmbung sukȇrta kang ånå gayutè karo ruwatan. Ing adat Jåwå ugå ånå tembung bocah sukertå, sokreta utåwå sukreta ing kakawin Gatotkacarya, luwih nggatèkaké bilih sukertå dadi sumber uriping wong akèh, kapribadén apik utåwå èlèk, nyababaké wong dadi èlèk åpå apik, sȇnȇng lan sedhih.