Prayagung kêkalih matur nuwun kapundhi, Pangeran Mangkunagara matur: Kawula nuwun, gusti, bilih makatên kêdah wontên ingkang dados sarananipun, awit sampun dados limrahipun rêmbag prakawis karaton Jawi punika, kêdah andangu dhatêng para pangeran utawi dhatêng bupati nayaka sarta pêpatih karaton, sarèhipun sampeyan dalêm bab prakawis punika sampun botên sagêd selak, prayoginipun sampeyan dalêm amasrahakên prayagung ingkang sampun ambêbangus utawi angojok-ojoki ing sampeyan dalêm, lampah ingkang awon, ing saèstu sampeyan dalêm sagêd uwal saking kalêpatan.