Guru ingkang tansah ngatingalakên sihipun dhatêng murid, muridipun têmtu animbangi, sadaya pitêdahipun tamtu dipun turut, awit ciptaning manahipun, manawi prentahipun wau botên dipun gêga, badhe adamêl susahipun satunggiling tiyang ingkang dipun trêsnani. Raos ingkang kados makatên punika têmtu langkung saking ajrih wau. Wontên utawi botên wontên ingkang marentah, mêsthi dipun lampahi kalayan suka lêgawaning manah. Dados sêdyaning panggulawênthah punika, kalampahan kalihan gampil tur sakeca, botên tumraping guru kemawon, pun murid inggih makatên ugi, ingkang kagugah sarta dipun santosakakên wijining kasaenanipun lare, sanès ingkang perangan awon.