Ing ngriku manahing lare saya ngrêbda angkaranipun, punapa-punapa sarwa nêdha ugungan, dalah badhe têtak kemawon, yèn anaka jalêr, ugi gadhah panêdha: aku ya gêlêm têtak yèn nganggo jès bèn. Tiyang sêpuhipun inggih namung sarwa mituruti, sanadyan garunêngan: e, arêp têtak bae nganggo anjaluk jès bèn. Nanging sênêng.