abab utawi angababi, sarèhning pangintunipun prana punika sarana kakiyataning cipta. Dados manawi ngintunakên kêdah cipta niyat ngintunakên, ing môngka ingkang minôngka dados marginipun punika mripat, amila manawi anyipta ngintunakên prana, mripat kêdah tumuju dhatêng papan ingkang badhe dipun kintuni. Anjampèni tiyang sakit dadi asta kaungkulakên wontên peranganing badan ingkang sakit punika langkung dening mandi, manawi kalanipun angungkulakên asta sarwi amêlêng cipta lajêng niyat prana kakintunakên mriku (dhatêng panggenan ingkang sakit) punapadene mripatipun kêdah kapêlêngakên kangge mirsani ingkang sakit, sarta dhatêng sèlên supados sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.