Masalah batur tukon iku sajeroning sujarah di Gréja Katulik diurusi kanthi saksama. Sajeroning sajarah kamanungsan batur tukon dipraktèkaké lan ditampa akèh budaya lan agama saindhenging donya. Sawetara fragmèn ing Prajanji Lawas ngurusu sawatara wujud batur tukon lan Prajanjian Anyar ngajaraké batur tukon supaya nggugu bendarané. Sawisé Agama Kristen diabsahaké ing sangisoring Kakaisaran Romawi, ana pangrasa sing tumuwuh manawa batur tukon iku ora cocog karo ajaran Kristen ngenani amal lan kaadilan. Sawetara wong nduwé panemu nentang kabèh jinising batur tukon, kamangka sing liyané kaya ta Thomas Aquinas sing ndarbèni pangaribawa gedhé nduwé panemu manawa batur tukon kudu perlu diwatesi ing kaanan tartamtu.