Sajeroning tradhisi Islam, Ibrahim diprintah déning Allah supaya ninggal garwané Siti Hajar ing ara-ara karo putrané Ismail kang isih bayi minangka ujian tumrap kaimanané. Wektu pasadyan (panganan lan banyu) entèk, Siti Hajar golèk bantuan kanthi ninggal bayiné ing lemah kang saiki dadi sumur Zamzam. Ngarep supaya olèh banyu Siti Hajar munggah bukit kang paling cedhak, Shofa, kangggo ndeleng mbokmanawa ana pitulung utawa banyu ing sacedhaké panggonan mau. Banjur pindhah menyang bukit liyané, Marwah, supaya bisa ndeleng panggonan kang luwih amba nanging tetep ora katon apa kang digoleki mula nganti bola-bali mlayu-mlayu nganti kaping pitu. Nalika bali menyang panggonané Ismail, Siti Hajar ndeleng ana banyu wis mancur saka lemah ing cedhak sikilé bayi Ismail kang lagi nangis.