Anuju sawijining dina, sawise kyai sudagar rada lipur atine, banjur ngundang anake lanang, dituturi mangkene: "Thole, aja tansah dipikir bab patine êmbokmu, awit wis pêsthine lan wis dadi kêrsane sing Kuwasa, saiki mung muji, êmbokmu bisaa olèh dalan kang kêpenak. Ananging ati sêdhih, panlangsa lan liya-liyane kang dadi ora bêcik, iku ilangana kabèh, sawijèkna pikiranmu, karo udinên pasinaon lan pasuwitanmu.''