Garèng : Mangke rumiyin ta dhimas, sampun kalèntu tampi. Pêjah ing ngriku botên tumanduk dhatêng pamulanganipun luhur, namung tumanduk dhatêng sêmangatipun neneman kita, ingkang sami sinau wontên ing pamulangan luhur wau. Enggal mangke kula maos andharanipun Drs. S.H. Subrata wontên ing sêrat kabar Pêmandhangan. Suraosipun ngoncèki baya punapa ingkang dados sabab-sababipun dene para sagêd wêdalan pamulangan luhur punika kathah ingkang dèrèng sagêd gêsang piyambak wontên ing masarakat. Môngka wontên ing pamulangan luhur pancèn sami kagala tumandang piyambak, nyambutdamêl piyambak, sinau piyambak, cêkakipun sruwa-sruwi dhewe. Namung ingkang lajêng sagêd sarta gêsang dhewe têmênan, mêksa botên kathah. Pêpuntoning pamanggih, ingkang anjalari kirang apa-apa dhewe wau, margi sêmangatipun purun lan wani tumandang piyambak - ondernemingsgeest - kirang kiyat. Makatên panyuraos kula dhatêng andharanipun Drs. S.H. Subrata wau. Dene bab lêrês lêpatipun, sumôngga, dhimas.