gone duwe pikir ngono kuwi / awit saka Abdulah rumasa / bangêt apês ing uripe / bênêr ketoke patut / sadulure sugih ngluwihi / nanging mungguh Abdulah / ora pisan cukup / malah kapetung wong mlarat / kabèh-kabèh ambarabas tanpa kèri / donyane tanpa tilas //