Ing satunggaling dintên wontên sêrat konjuk Ingkang Sinuhun P. B VII. Ing sarèhning kala samantên ingkang sinuhun sampun sare ing wanci siang, sêrat dèrèng sagêd konjuk. Ing kala punika Bandara Radèn Mas Gusti Duksina, glotha-glathe maos sêrat wau. Satamating pamaos dalêm lajêng dhawah botên èngêt, mênggah nyatanipun sêrat wau nawala dalêm Ingkang Sinuhun Ambanguntapa, ingkang suraosipun angraosi putra dalêm punika. Ing ngriku Bandara Radèn Mas Gusti Duksina sawêg priksa sajatosing sarira dalêm. Bab punika sarêng kauningan ingkang sinuhun karaos ngungun ing panggalih, nanging lajêng pinupus sampun makatên pinanggihing pêcahipun wêwados.