Sapisan, kula kirang mupakat anggènipun asring ngangge basa pasisir: môngga karsa, kapêtêk, langês, lan sanès-sanèsipun. Botên awit saking kula botên rêmên dhatêng basa pasisir, namung awit saking angèngêti prêlu. Basa utawi têmbung pasisir punika têbanipun kawon jêmbajêmbar. kalihan basa umum, basa ingkang kangge wontên ing pamulangan utawi cêthanipun malih basa Surakarta. Dados sumêrêp sami sumêrêp, tumrapipun tiyang ingkang sinau, langkung sae dipun sumêrêpakên dhatêng ingkang umum, ingkang têbanipun langkung jêmbar.