Ing pakêmpalan ngriku lajêng katingal usrêg, lan pating bêkithi, para sakabat sami arêbat ngacungakên tanganipun, badhe ngaturi usul. Ingkang sami badhe usul atur pamrayogi, lajêng kadhawuhan mêdharakên pamanggihipun saking satunggal. Ing ngriku pamanggihipun warni-warni, sawênèh sakabat wontên ingkang usul: yèn sampun manjing wêktuning sêmbahyang, prayogi dipun wontêni têngara ngèrèk bandera ingkang inggil, supados kasumêrêpan ing ngakathah. Usul punika botên katampi dening pakêmpalan, amargi bandera wau kamanah taksih kirang piguna, jalaran tumrapipun tiyang ingkang sawêg pinuju tilêm utawi katungkul padamêlan, botên mangrêtos.