amargi para bangsa kula ingkang manah dhatêng tumindaking panggulawênthah wontên ing pamulangan kêdah angakêni, manawi panggulawênthah wau taksih adhêdhasar pamanggih kilenan, manungsa punika gadhah kamardikan sacêkapipun kangge mêkarakên dhasar-dhasaripun piyambak. Wontên ing pamulangan watak jor-joran, watak unggul-unggulan punika taksih kemawon, mila rèhning bangsa kula punika badhe ngancik jaman enggal, punapa botên