tuwin anakipun, sarta sabibaripun nêdha anglajêngakên anggènipun sami ginêman. Sarêng sampun jam satêngah sanga, kados adat sabênipun Nyonyah Hèldhêring akèn dhatêng Idhah supados tilêm. Ingkang sampun, sabên dipun êkèn ing mamahipun makatên pun Idhah miturut, nanging sapisan punika botên, dipun êkèn ngantos kaping kalih, malah ngantos kaping tiga, namung mengkat-mengkot kemawon, wusana lajêng dipun pêksa kanthi têmbung sêrêng. Samangke pun Idhah ngrêtos bilih prentahing mamahipun kêdah dipun turut. Kanthi prihatos ing manah Idhah mandhap saking kursi palinggihanipun, lumampah ngênêr dhatêng kamaripun badhe mapan tilêm, nanging kala ambikak lawang dados girap-girap sarta nangis, mlajêng wangsul dhatêng panggènaning mamahipun. Mamahipun takèn. Ana apa, ana apa. Wangsulanipun Idhah: Ula.