Mèh sabên tiyang tamtu botên sagêd anggulawênthah dhatêng anakipun piyambak, jalaranipun saking kawratên ing wajib utawi botên kobêr. Saupami sabên tiyang kobêr anggulawênthah dhatêng anakipun piyambak-piyambak, wohipun tamtu langkung miraos sarta mikantuki, tinimbang kalihan kasambatakên ing tiyang sanès. Punika sampun tamtu amargi tiyang sêpuhipun tamtu langkung mangrêtos dhatêng dhêdhasaring anakipun, môngka lampahing panggulawênthah punika, inggih kêdah makatên wau, kêdah sagêd salaras kalihan dhêdhasaring lare. Dhawahing panggulawênthah ingkang sagêd nocogi kalihan dhêdhasaring lare, kadosdene andhêdhêr wiji ingkang sae wontên pasitèn ingkang êloh, tuwuhipun badhe subur ngrêmbaka.