Ing kala punika suryanipun taksih inggil, lan langitipun katingal biru padhang. Dumadakan ujug-ujug lajêng pêtêng, kadosdene suryanipun katutupan ing mega, lan punapa ingkang tiningalan dening Dhobrinya, kadosdene wontên ayang-ayang agêng, ingkang adamêl pêtênging jagad. Dhobrinya lajêng ngungak manginggil, kanthi kagèt tuwin gumun, ing ngriku piyambakipun sumêrêp naga mabur wontên ing awang-awang, klayan anggondhol wanita endah ing warni. Sarêng dipun wawas kanthi wigatos, ing ngriku cêtha bilih wanita ingkang dipun gondhol wau botên sanès kajawi nak dhèrèk nata, Dèwi Pujatisna. Sarêng naga Gurindayêksa sumêrêp dhatêng Dhobrinya, lajêng mabur wontên ing nginggilipun lêrês, saha lajêng kêkitêr wontên ing ngriku. Ing kala punika Dhobrinya lajêng