ngatingalaken lurusing badan sarta tajemipun, dene ringgit kedhelen minggah, tangan ngajeng katekuk, mendhet sawangan santosaning badan, dados mathentheng utawi sereng; ngapurancang ingkang kantun punika murih mboten ewah-ewah, tuding karangkus, kaslempitaken sawingking suku. 9) Ringgitan punika debogipun ngangge kalih, panatanipun ing wingking langkung inggil, debog ingkang ngandhap punika kangge tanceban ingkang kedah ngaosi. 10) Nancebaken ringgit sapisan punika, kedah kaangkah papanipun cekap manawi mangke kangge malih. 11) Manawi tangan kiwa tengen nyepeng ringgit, samangsa badhe nancebaken, punika tengen rumiyin nancebna, katata saprayoginipun, kiwa taksih kapanjer, sarampungipun tangan tengen saweg kiwa. 12) Nancebaken kedah angon iramaning gendhing, tumancebipun ngangkaha dhumawahing gong, punapa kenong, kempul utawi methuk. 13) Adegan ingkang mawi gendhing: a) Tumancebipun ringgit ingkang luhur piyambak ngangkah dhawah gong. b) Tumancebipun ringgit ingkang kantun piyambak ngangkah dhawah kethuk bibar gong, kethuk kalih kasirep: nyembah (kajantur). Nalika kenong tiga dhalang sasmita seseging gendhing ndhodhog ngganter, gong, ringgit medal nyembah, kethuk tumanceb, kethuk kalih nyembah malih lajeng ngapurancang, sirep. Punika manawi gendhing kethuk kalih kerep, kenong tiga (4, gong). 14) Ringgit ingkang kaadegaken punika, ingkang dados pangageng, sasampunipun tumanceb, supados mboten katingal kemba utawi suwung, ambenakaken pangangge utawi rambut ingkang pantes dipun serengaken, kaliyan capeng, ngelus gumbala saprayoginipun.