Korak nyêngkutakên lampahipun, daya-daya dumugi ing panggenan ingkang dipun tuju, wontên ing satêngahing margi, kèndêl, nolah-nolèh ngiwa nêngên, margi mirêng swaraning kapal kathah lumampah. Korak lajêng nusup ing gêgrumbulan kanthi ngatos-atos sangêt, badhe ningali têtiyang ingkang sami numpak kapal punika. Sarêng sumêrêp Morison, Korak botên pangling, yèn tiyang neneman punika ingkang sarêng kalihan lare èstri kala anu punika. Pangunandikanipun: Wong iki gênah sing barêng karo bocah wadon kae. Bocahe wadon mêsthi ana ing omahe. Bakda ngunandika makatên, Korak mancungul saking ing gêgrumbulan, têrus tut wingking salampahipun Morison sakancanipun. Gagasanipun manawi sampun dumugi ing palêrêbanipun Morison tamtu sagêd sumêrêp lare èstri ingkang cukat trangginas mèmpêr Mariyam punika.