[...wanipun] sukakna ing tiyang sanès, têgêsipun Yudhisthira ingkang badhe amrawasa dhatêng Karna, dados prasêtya sampun tinêtêpan. Kesawa sangêt manêtah dhatêng Dananjaya, dene ngantos angunus sabêt nêdya mrawasa sadhèrèkipun sêpuh ingkang jumênêng nata. Ing nalika wau Sri Krêsna nyariyosakên salah satunggaling lêlampahanipun tiyang nêrak kasusilan, kamipurun nêdya amêjahi sadhèrèkipun ingkang sêpuh piyambak. Amargi nêrak kasusilan ingkang makatên, mila nandhang sangsara angungkuli pêjah. Wasana tiyang wau lajêng anyungkêmi sukuning sadhèrèkipun sêpuh, nyuwun pangaksama. Ing nalika wau Arjuna nglênggana dhatêng kalêpatanipun, nanging amargi saking winasesa dening raos kaduwung anggènipun nêrak kasusilan, mila lajêng anarik sabêt malih, badhe kangge suduk jiwa, minôngka paukumaning dosanipun. Kalayan aris Kesawa anggènipun amambêngi sêdyanipun Arjuna, sarta Arjuna lajêng kadhawuhan anyungkêmi padanipun kang raka nyuwun pangaksama, sasampunipun enggal anêtêpana kasagahanipun amêjahi Karna. Dupi Yudhisthira rumaos piduwung dene ngantos kawiyos pangandikanipun ingkang kirang prayogi, lajêng badhe sèlèh makutha, awit sariranipun rumaos dosa dhatêng kadangipun. Guwenda angrêrapu [angrêra...]