Nyonyah Dhorah ningali jam sampun jam kalih langkung saprapat, wancinipun ingkang jalêr mantuk saking padamêlan. Lajêng wicantên: Iki wis jam loro liwat saprapat, mak, bojoku wis mèh mulih, kowe êndang balia, aja nganti kêpêthuk dhèwèke.