sanes alam kaliyan manusa. lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun. manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên. Aji Saka tiyang saka Hindhu. sumbêr toya ing Mêdhang saurutipun dipunbêkta minggat sadaya. sarta susahe jalma lan dhêmit. tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam. calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja. lajêng tumindak sakarsa-karsa botên toleh kalêpatan. dene kok kaya bocah cilik padha tukaran. Kula niki bangsaning lêlêmbut. banjur nêpsu maneh. saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari. siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpalmumpal. Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune.wangsulna sapunika.