1. Nagari prêlu kaparênga mundhut walêdaning pajêgipun para kabudidayan, ingkang dumunung nyambut, sarta walêdan ingkang botên dumunung nyambut. Kalayan katindakakên punapa mêsthinipun, amargi sapisan prajangjian limrah, tumrap tiyang satunggal lan satunggalipun punika kemawon wajib kêdah dipun têtêpi, langkung malih prajangjianipun para kabudidayan kalihan nagari, ingkang mawi dipun sêksèni wakilipun kangjêng guprêmèn (convertiebeschikking) mêsthinipun inggih saya kêdah dipun têtêpi. Kaping kalihipun, kajawi ing wêkdal punika nagari sawêg kêkirangan arta piyambak, lêrêsipun sambutan sarta walêdan wau inggih kêdah katagih, sanadyan pamanahipun parêpatan badhe wontên èwêd-pakèwêdipun, saèstunipun èwêd-pakèwêd wau ugi kêdah kamanah sagêdipun prayogi, awit jêjêripun panata sarta panindak punika amung murih prayoginipun.