Nalika jaman rumiyin, amargi kekuwatan pulitik lan religius ingkang sejajar wonten ing satunggaling klan, lajeng ketua klan ingkang mimpin anggota klan nalika kegiatan religius utawi saged dipunlampahi déning pehak ingkang gadhah wewenang sanèsipun.[4] Lajeng peran kasebut lajeng mekar dados wujud ingkang langkung khusus lan kapisah. Istilah kasebut dipunsebataken wonten ing kitab Kojiki (680 M) lan Nihon Shoki (720 M).[4] Saben kitab dipunsebatakwn bilih Maharani Jungū lan Kaisar Suijin dados kannushi.[3] Wonten ing kuil ingkang sami, tuladhanipun Ise Jingū utawi Kuil Ōmiwa, wonten maneka jinis kannushi ingkang béda-béda ing wekdal ingkang sami, tuladhanipun Ō-kannushi (