Pitakenan lan raos ingkang sami ugi dipun-raosaken dening sang nabi Yeremia lan Sang Prabu Daud. Yeremia saestu ngraosaken bilih piyambakipun punika sampun saestu ngladosi pasamuwan lan Gusti kanti sae. Jejering pribadi, Yeremia rumaos dados tiyang ingkang tansah nindakaken karsanipun Gusti, tansah mirengaken pangandikanipun Gusti, tansah nyinau pangandikanipun Gusti lan nebih saking pakempalanipun tiyang nasar. Ing salebeting pangaraos bilih gesangipun boten nindakaken kalepatan punika, Yeremia nggigat Gusti. Kenging punapa gesangipun tuwin bangsanipun ngalami panganiaya. Bangsa Israel ingkang dipun-ladosi, bangsa pilihanipun Gusti, kedah gesang ing tanah pangawulan. Sami kados ingkang dipun raosaken Dawud. Dawud ugi rumaos dados tiyang sae lan leres. Nanging kenging punapa taksih kedah sangsara dipun bujeng dening Saul. Dawud malah rumaos prelu nyuwun kaadilanipun Gusti.