Tanggal 11Oktober, Valckenier ngakon opsir-opsir Walanda kanggo nglèrènaké jarah rayah, nanging ora kasil. Ngesuké Dhéwan Hindhia nemtokaké yèn saben wong kang nggawa ndas wong Tionghoa arep diregani rong dukat; iku mau gawé mancing wong suku liya supaya mèlu mbantai wong Tionghoa. Akibaté, wong Tionghoa kang slamet saka serangan kapisan wiwit digoleki “bandit” kang kepengen marang hadiahé. Panguwasa Walanda lan golongan pribumi bareng-bareng ing Batavia; grenadir Bugis lan Bali kang dikirim kanggo nguwataké prajurit Walanda tanggal 14 Oktober. Tanggal 22 Oktober, Valckenier mrentahke supaya pambantéan dilereni. Ing surat kang isiné kesalahan kabèh saka wong Tionghoa nalika ontran-ontran ing Batavia, dhèwèké ngajak wong Tionghoa damai, kajaba pamimpin pamberontakan, dhèwèke ngajokaké pangaji 500 rijksdaalder kanggo saben pemimpin kang dipatèni. Ing pinggiran kutha ontran-ontran cilik isih ana antarané wong Tiongha lan widyabala Walanda. Tanggal 28 Oktober, sawisé rong minggu, ontran-ontran cilik mau kadadéan, 500 wong Tionghoa mangkat ing Cadouwang (saiki Angke), nanging diusir déning kavaleri kang pimpinané "Ridmeester" Christoffel Moll sarta Kornet Daniel Chits lan Pieter Donker. Ngesuké kavaleri iku, kang anggotané 1.594 widyabala Walanda lan pribumi iku nyedhaki markasé wong Tionghoa ing Pabrik Gula Salapadjang. Ana ing kana widyabala Walnda iku ngumpul ing alas, banjur ngobong Pabrik kang isiné wong Tionghoa; salah sawijiné pabrik liya ing Boedjong Renje diobong déning widyabala Walanda liyané. Amarga wedi karo widyabala Walanda wong-wong Tionghoa ngungsi ing pabrik gula ing Kampung Malayu, kang kira-kira patang jam saka Salapadjang; nanging markas iki banjur diobong Walanda kanthi pimpinan Kapten Jan George Crummel. Sawisé ngalahaké wong Tionghoa, wadyabala Walanda bali menyang Batavia.Sauntara iku, wong Tionghoa dikurung, 3.000 prajurit saka Kasultanan Banten, mlayu ngétan nuruti pasisir lor tanah Jawa; 30 Oktober ana lapuran manawa wong Tionghoa wis ngliwati Tangerang. 