Manawi sampun apil saha sampun mantun dipun tuntun, inggih lajêng dipun wêwahi sapada malih urutipun. Mila makatên, jalaran kamanah manawi namung sapada punika kemawon, sêratanipun dèrèng pêpak, pamulangipun inggih kados ingkang rumiyin. Manawi kalih pada punika sampun apil sayêktos, tandhanipun: sampun sagêd ura-ura piyambak, angglènggèng nyêkar Sinom. Lare lajêng kasukanan uran-uran apilan malih, nanging santun sêkar. Santunipun wau inggih sasênêngipun ingkang sêpuh. Dene ingkang limrah kasantunakên inggih punika sêkar dhandhanggêndhis, mêndhêt saking cariyos lêlabêtanipun Patih Suwônda, patihipun Prabu Sasrabahu ing nagari Maèspati. Inggih punika uran-uran [uran-ura...]