Miturut ngandikanipun para sêpuh, tiyang ngudi dhatêng babagan kasunyatan ingkang yêktos, punika mawi ngambah margi ingkang gawat, tuwin malih dununging kasunyatan ingkang sayêktos, inggih punika ingkang gêgayutan kalihan Pangeranan, gawatipun kalangkung-langkung, dipun têmbungakên bilih ing ngriku mawi bètèng ingkang sakalangkung kandêl.