TEMBUNG prasaja iku mengku teges werna-werna. Prasaja iku mengku teges ‘’apa anane, ora goroh utawa ngapusi’’, upamane ing ukara, “Matura sing prasaja.” Prasaja uga nduweni teges ‘’sederhana’’, upamane, “Solah bawa lan sandhang penganggone sarwa prasaja.” Keladuke tembung prasaja iku uga ditegesi “durung moderen” utawa primitif, upamane, “Suku terasing iku kabudayane isih prasaja banget.” Prasaja kanthi teges ‘’sederhana’’ iku jlentrehe ‘’ora digawe-gawe, apa anane, ora sarwa keladuk utawa berlebih-lebihan’’.