Lêrês, kula botên badhe maibên, bilih tiyang jalêr wajibipun kêdah rêrêmbagan langkung rumiyin kalihan ingkang èstri, manawi badhe ngêndhêg dhahar tamu. Amung kemawon kula tiyang èstri kêdah angèngêti, bilih tiyang jalêr punika botên mêsthi sagêd nyumêrêpi langkung rumiyin punapa tamu badhe dangu utawi botên. Kados ta upaminipun, anggènipun mêrtamu wau ngantos dhawah ing wancinipun dhahar, saupami cara Walandi ambokmanawi sagêd lajêng wicantên dhatêng tamu wau makatên: lênggah rumiyin, kula badhe nêdha. Utawi: sampun dados panggalih, kula botên sagêd manggihi dangu-dangu, sabab kula badhe nêdha. Ananging manawi kangge adat Jawi têmtunipun rak inggih botên mêntala ta ngêdalakên têtêmbungan kados makatên wau.