Tumrap ingkang gegayutan kaliyan daya alus, upaminipun manawi ing wanci dalu wonten durjana ingkang nggadhahi sedya awon, adatipun bayi inggih lajeng nangis. Mila makaten awit bayi taksih murni, pangraosipun teksih landhep saged ngraosaken gegetering dayanipun tiyang sanes. Gegetering daya ingkang nggadhahi kajeng boten sae wau tumrap bayi inggih boten nyenengaken lan boten nyococogi, mila lajeng nangis. Dados tangising bayi lair punika boten ateges bilih punika dados pratandhaning nalika manjing suksmanipun. Tiyang sepuh inggih saged nangis, manawi makaten tangis wau pancen sampun kinodrat dados pirantosipun tiyang wiwit lair ngantos dumugi sepuh minangka sarana kangge nglairaken raos.