[...rèk] tindakipun. Dene wontênipun piwulanging para nabi, wontên ingkang katingalipun botên anênuntun panggayuh dumugi darajat nabi, punika namung saking kadamêl wêrit, amargi wêdharing wêwarah punika, kaukur kalihan kêkiyataning manusa. Ukuraning manusa ingkang limrah, namung kuwawi nampèni piwulang kados ingkang kagêlar kangge ing akathah. Sabên wontên manusa ingkang sampun langkung kêkiyatanipun saking salimrahing manusa, lajêng sagêd kabuka piyambak dhatêng piwulang ingkang kadamêl wêrit. Saya langkung kêkiyatanipun, saya sagêd kabuka dhatêng ingkang langkung wêrit malih, wusana sagêd priksa dhatêng ingkang lêbêt-lêbêt sadaya, ngantos ingkang wêrit-wêrit katingal cêtha, ingkang pêtêng-pêtêng katingal padhang. Dados piwulang ingkang kadamêl wêrit wau, panyimpênipun inggih katitipakên ing piwulang ingkang gumêlar, nanging pilih janma ingkang uninga. Piwulang kasuksman ingkang makatên punika, limrahipun sumêbar [su...]