Nalika Sang Prabu Erlangga jumênêng nata ing Kadhiri, wontên satunggaling pandhita ingkang sampun kaloka putus saking kawruhipun kabatosan. Garwanipun sang pandhita nama Rarèng Dirah, inggih kenging kawastanan linangkung, ananging kalangkunganipun wau botên tumuju dhatêng kasampurnan kadosdene tekadipun ingkang raka sang pandhita. ananging ingkang dipun lampahjakên bab panganiaya utawi pitnah dhatêng liyan, cêkakipun ingkang dipun udi wau sadaya pandamêl ingkang sasar. Sarèhning ingkang raka sang pandhita botên sarujuk kalihan tekadipun ingkang rayi, dangu-dangu sang pandhita lajêng angrumiyini wangsul dhatêng jaman kalanggêngan. Sasedanipun ingkang raka, Rarèng Dilah saya amatêngakên [a...]