Gegurutan kuwi prinsipe pada karo puisi Indonesia modern. Ana geguritan kang sifate peteng (prismatis) ana uga kang asifat padhang (transparan). Kuwi manut angel lan gampange anggone maca nganti mudheng (pemahaman).Nanging kudu dingerteni yen prinsip nulis geguritan kuwi ya ora beda karo nulis karya sastra liyane, kayata prosa. Kudu disiyagakae saka ngarep: (1) gagasan apa kang arep diwedharake (tema lan amanat), (2) terus ditata nganggo alur sing runtut, dadi ora mencolot mrana mrene, (3)dilakoke nganggo tokoh sapa, aku lirik apa wong liya (aku lirik ora kudu pada karo aku penulis), (4) sukur ana pidakane setting wektu lan panggunan sing cetha, (5)terus disimpen ing gaya bunyi, gaya kata, gaya kalimat, lan majas kayadene metafora lan personifikasi. Sing banget mbedakake antarane geguritan lan prosa, punjere mung ana ing tembung SINIMPEN, tegese ora blaka.Bonari Nabonenar:G U R I Tgurit mung papan kanggo istirahkayadene gubug ciliking tengah sawah ing antarane kemreceke manuk emprit ngonceki gabahgurit mung papan kanggo istirahkanggo sayah apa kanggo kang makarya wegahgurit mung papan kanggo istirahkayadene gubug cilik ing tengah sawahramerame mbakar jagung nyadhong wangsitgendhakan dhedhemitangendhakan karo dhemitdhemit gendhakaning gubug cilik ing tengah sawahgurit mung papan kanggo istirahtembungtembug ukaraukara padha sayahsawise