demikian, “… ….Kahanan jaman semono sajatine wus katetepake ana wewujudane panguwasaning Nagari Demak. Para wali ngersakake Raden Patah supaya tansah paring tuladha sahingga anggone mangun nagari kawula-kawula tansah rengkut lan nyengkuyung kang tundone katrepake ular-ular kanggo para raja utawa punggawaning praja kanti adedasar Ing Ngaro Sung Tuladha, Ing Madya Mangun Karsa lan Ngetut Wuri Handayani. Kanti kang kaya mengkono kang dikarepake supaya para raja nduweni watak bir budi bawa leksana, asah-asih-asuh. Raja iku kudu bisa nuntun kawulane. Paring tuntunan kang becik iku ora mung paring dhawuh nanging kudu kanti conto utawa tepa palupi. Apa bae kang ditindakake dening punggawaning praja kudu tansah dadi kaca benggala tumpraping para kawula. Ing Madya Mangun Karsa ateges raja utawa punggawaning praja ana satengahing para kawula kudu bisa gawe becike uripe para kawula. Kebutuhane para kawula kudu tansah pinikirake. Raja dadi pepayunging kawula tansah paring pitulung marang kawula kang mbutuhake saha bisa gawe tentrem ayom-eyeming kawula. Kang kaya mangkono iku ibarat aweh boga wong kang kaluwen, aweh sandang kang kawudan, aweh teken marang wong kang wuta uatawa aweh obor marang pawongan kang nandang pepeteng. Ngetut Wuri Handayani iku kang luwih trep. Awit raja anggone momong kawulane ora mung tansah ngetut wuri.Amarga yen para punggawaning praja among ngetut wuri malah ora becik wusanane. Raja kudu bisa