bêntèripun dhatêng langit, enjingipun kabênteran malih, ananging dalunipun bêntèr wau ugi kawangsulakên malih, makatên salajêngipun, bilih siyang tampi, dalu ambucal, amila bêntèr wau botên wêwah. Saupami tansah siyang kemawon, inggih punika srêngenga srêngenge. botên sêrap-sêrap, bêntèripun tamtu mindhak.