Tiyang pados ngèlmi kasampurnan utawi badhe ngawruhi kawontênan bab pêjah punika sampun samêsthinipun lan wajib, awit tiyang gêsang tamtu badhe anglampahi. Manawi bab punika botên dipun budi lan dipun èngêti, ing benjing sagêd andadosakên kawontênan ingkang botên kalêrêsan. Sintên tiyang ingkang gadhah raos utawi wiraosan: êmbuh burine ing besuk, ngantos babar pisan botên dipun prêduli, makatên punika nama tiyang ingkang supe utawi nyupèkakên gêsangipun. Wontênipun tiyang sami botên mrêduli dhatêng bab punika saking kêtarik kawontênan warni-warni, kados ta: 1. sabab katungkul kasêngsêm ing kadonyan, 2. anggorohakên kawruh-kawruh kasampurnan, 3. rumaos angèl pangudinipun.