Umat Islam percaya yèn wektu iku Allah wis ngutus malaékat Jibril supaya ngetokaké banyu ing kana. Wektu mirsani banyu kang muncrat mau Siti Hajar banjur nampung sajeroning pasir lan watu. Jeneng Zamzam kang tegesé "mandhega mili", iku ungkapan kang diucapaké makaping kaping déning Siti Hajar wektu ngupayakaké nampung banyu mau. Laladan ing saubengé munculé banyu mau, kang sabanjuré owah dadi sumur, didadèkaké papan panggonan istirahat tumrap para kafilah, lan sabanjuré tuwuh dadi kutha Mekah papan kelairan Muhammad.