Wiwit milenium kaping 6 SM kadadosan pergeseran pola pagesangan pendhudhuk ing Barat. Wiwit jaman punika Prancis kénging kalih prabawa ingkang salajengipun dados ciri ajeg sajarah inggih punika arus prabawa ingkang dhateng saking kawasan Laut Tengah lumantar pangrembakan pelayaran maritim paling wiwitan, lan arus prabawa saking kawasan lembah Kali Danube ing Éropah Tengah. Lumantar kaling alur hubugan punika ingkang asalaipun saking Wétan. Sanajan kadar prabawa ing saben wewengkon bènten-bènten, nanging asil patemon kanthi unsur-unsur njawi punika dadosaken sadaya ing satunggal tipé évolusi ingkang sami, inggih punika komunitas-komunitas wong tani purba ingkang nglompok mbentuk "ékan-ékan" dhusun, sarta nerapaken satunggaling sistem produksi campuran antawisipun peternakan, pertanian, lan kerajinan, tuladhanipun pandamelan tembikar. Kawontenan punika ngeteraken tiyang-tiyang ingkang kathah-kathahipun taksih nindakaken pola pagesangan pindhah-pindhah punika sangsaya dadosaken masarakat nindakaken pola pagesangan kanthi ajeg. Kanthi ajeg wonten satunggaling wewengkon tartemtu, ingkang strukturipun dipuntemtokaken piyambak, pramila kadadosan ewahing tata pagesangan ingkang utami sanget salebeting komunitas-komunitas padusunan punika kanthi nerapaken pola hierarki sosial ingkang dhedhasar paclathon, jinising pagaweyan, lan peranan saben-saben tiyang. Kanthi cara punika dadosaken tiga ékan wewengkon ageng ing gadhah ciri kas.