“Dasarata! Ucapmu kaya dudu jejering nalendra. Ucapmu kang amung ngecomang-andaleming iku ora nudhuhake lamun sira wus tuwuk marang sarawung lan para brahmana ajar resi kang mesthi sira tuladha! Pawuruking para dwija resi ora katon jroning ucapmu. Kowe kudu mangerti lamun jalma manungsa iku tinitahake amung saderma nglakoni. Kabeh ana kang nitahake. Tindak sapecak omong sakecap kuwi ora liya ana kang nglakokake saka panguwasaning kang maha agung. Kabeh kuwi kedaden ing kene. Aku tumeka ing papan kene iki padha kaya dene sira tumeka ing papan kene uga! Sapa satemene kang ngatur saka panganggepmu? Kuwi marga saka panguwasane kang kawasa ing panguripan lan sejatining ngaurip!”