inggih punika mèh sabên sapêndhak, pramila wontênipun kojah sabên taun mêsthi kagungan damêl, inggih dipun pitados kemawon. Mila sabên-sabên kagungan damêl mantu punika jalaran putra mantu têmtu botên kiyat dhatêng putra sang rinajaputra, kajawi punika wontên cêcriyosan malih mênggah bangsaning lêlêmbat punika tan kênaning pati, pramila saking kacriyos asring rawuh cangkrama martuwi dhatêng para nata, wontênipun kathah ingkang pitados. Bab sadaya wau sampun mêsthi tumraping têtiyang ingkang cèthèk pamanggihipun, tumrap ingkang sampun jêmbar sêsêrêpanipun tamtu botên badhe ngandêl. Cêcriyosan kados makatên punika tumrap lare kirang prayogi, pramila sampun nyariyosakên bangsaning aèng-aèng wontên ing pangajênganing lare, punika sagêd kêdhasar manahing lare wasana lajêng gadhah manah gugon-tuhon, punika nama kapitunan.