wus pantes iku ora prelu karumat mangkono. Ujer Allah anggoné ndhapuk badan kita iku kalawan paring pangaji-aji kang linuwih marang pérangan kang rupané ora pantes, 25 supaya ing sajroning badan aja nganti ana pasulayan, nanging kabèh pérangan kang béda-béda kaanané iku malah padha reksa-rineksa. 26 Mulané yèn ana pérangan siji kang lara, pérangan liyané kabèh padha mèlu ngrasakaké; menawa ana siji kang ingajénan, kabèh padha mèlu bungah. 27 Kowé iku padha dadi sarirané Kristus, sarta siji-sijiné padha dadi pérangané. 28 Lan Allah wus netepaké wong sawatara ana ing pasamuwan: sapisan dadi rasul, kapindho dadi nabi, ping teluné dadi guru. Sabanjuré ana kang kaparingan ganjaran nganakaké mukjijat, marasaké, leladi, nenuntun, sarta kabisan migunakaké basa roh. 29 Apa kabèh iku dadi rasul utawa nabi utawa guru? Apa kabèh mau padha tampa peparing nganakaké mukjijat, 30 utawa marasaké, utawa migunakaké basa roh utawa njarwakaké basa roh? 31 Mulané padha nggayuha marang peparing-peparing kang luwih penting. Anadéné aku nuduhaké kowé dalan kang ora ana tandhingé.