[...kang] pêrlu, nanging mênawi tanpa sabab kados para èstri sampun sami miturut dhatêng suraosing sêrat wau, inggih punika bilih sampun wawrat sêpuh sabên badhe wawratan, langkung prayogi sadintên sapisan dhatêng wingking, tinimbang wawratan wontên ing pêthi, punapa malih ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih tiyang nyakiti kapêksa kêrêp têtoyan, dados saupami ngangge pirantos wau tanpa damêl, awit wadhah toya taksih kothong, dene mênawi padharan isi rêrêgêd punika botên sagêd angandhêg-andhêgi lairing bayi, awit bayi bilih badhe lair sagêd anulak rêrêgêd wau.