saking tulusipun ingkang sarwa tinanêm tuwin sarwa ginarap. Kocapa sémahipun Potifar punika baléré, asring anggonjak Yusuf kaajak pulang rêsmi. Nanging wangsulanipun Yusuf: "Kados pundi anggèn kula nglampahi prakawis punika, sarèhning kalêbêt dosa agêng maring Allah?" Éwa samantên taksih tansah dipunarih-arih ké-[59]mawon, ananging Yusuf maksa kêncêng botên purun angladosi, ngantos kalampahan badhé dipunwasésa sarana dipuncêpêngi rasukanipun. Yusuf lajêng anilar rasukanipun sarta lumajêng. Sakonduripun Potifar lajêng dipunwaduli ingkang garwa, aturipun: "Abdi sampéyan têtumbasan tiyang Ngibrani sampun purun-purun nyêmbranani dhatêng kula. Déné sarêng kula ajêlih-jêlih sarta nimbali tiyang,