Garèng : Lho, Petruk kiyi apa ngalêmbana apa nacad, dhisike diumbul-umbulake, dul, dul, mèh nganti nyundhul langit, wusanane têka kok banjur dibanting: ngèk, mèh nganti mêcèdhèl mêtu ampase. Kowe aja kliru surup, Truk, dak tuturi. Wis jamak lumrah, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha kang ana gumintêne, kuwi padha ngangluh marang tumindake gumintê anggone ngliwakakenglirwakake. mênyang dalan-dalan kampung kang dadi wêwêngkone. Kang mangkono mau ora kêna dipaido, nanging mungguh sanyatane sabab-sababe mangkene: kutha-kutha kang wis dicêkêl ing gumintê, kuwi kaanane mula ya dadi wajibing gumintê, kaya ta: gumintê wajib nganakake banyu ombèn, lampu-lampu, tatanan omah, tatanan têtunggangan, ambêcikake dalan lan sapiturute, ananging bab kaananing pakampungan, kuwi isih dadi tanggungane pangrèh praja, dadi sing wajib ambêcikake kaananing pakampungan mau, iya pangrèh praja dhewe, iya bênêr wis ana ada-ada, yèn gumintê bakal ngliyêr kampung-kampung ing sajroning gêmintê mau supaya bisa ngupakara murih bêcike, nanging nganti tumêka saprene bab iki isih dadi rêmbug bae, dadi durung ana karampungane. Wis, samene dhisik bae, liya dina padha dibanjurake.