Manawi angèngêti ebah-ebahaning jaman, pasulayan punika nama pinanggih umum, tuwin kados sampun dados tata ngadating donya, kêdah wontên pasulayan. Pangudaraos ingkang kados makatên wau pinanggih kapara nyata, awit mèh botên wontên kêndhatipun, tansah wontên pasulayan kemawon. Môngka mênggahing pasulayan, punika pindhanipun kadosdene uribing latu, sanadyan pinanggih sampun sirêp, nanging tabêting bêntèr tamtu taksih wontên.