[...g] tuwin ingkang aos, ingkang gabug kumambang, punika lajêng dipun pêndhêti kabucal, dene gabah ingkang aos kêlêm, punika lajêng kasuntak dipun wadhahi wontên sênik tuwin tumbu, bilih sampun atus sanginggilipun kêdah dipun tutupi godhong pisang tuwin dipun tindhihi sela botênipun banon, supados rapêt sampun ngantos kanginan, amargi bilih kanginan dangu thukulipun, bèntên kalihan ingkang botên kanginan, antawis kalih dintên kalih dalu laminipun bilih wiji ingkang karêndhêm wau sampun sami singit (thukul) lajêng dipun sêbarakên ing papan pawijinan wau. Mênawi wiji pantun cêmpa punika amrih saenipun dhatêng wiji, bilih nyêbar kêdah môngsa kasa, dene pananêmipun wontên môngsa katiga, prayoginipun umur 50 dintên katanêm, mênawi wiji pantun calu punika kapasrah saenipun dhatêng wiji, bilih wurit ugi kêdah wontên môngsa kasa pananêmipun ugi môngsa katiga, prayoginipun umur: 60 dintên katanêm, mênawi wiji pantun slamêt, panguritipun botên wontên môngsa kasa kêdah môngsa kawolu, pananêmipun kêdah môngsa dhêstha, prayoginipun umur 90 dintên katanêm.