tamunipun ingkang kanthi sae, awit rahabing tamu punika salêrêsipun botên mêsthi jalaran saking saening pasugatan, nanging ingkang kathah saking patrap solahipun ingkang gadhah griya. Sanadyan sêgahanipun marik-marik kathik sarwa èdi lan eca, manawi ingkang gadhah griya tansah prêngat-prêngut, utawi botên kanthi lêjaring manahipun, têmtunipun pun tamu inggih malah botên sagêd kalêbêtan punapa-punapa. Kosokwangsulipun, sanadyana sêgahanipun kenging kaparibasakakên namung sêkul kalihan sarêm kemawon, nanging manawi anggènipun nawèkakên kanthi rahab, ambokmanawi anggènipun dhahar pun tamu inggih sagêd ngêthèmêl. Dados saupami sêsêgahipun wau pinuju kalêrês kirang pêpak lawuhanipun, botên dados punapa, asal anggènipun ngujubakên katingal rêsêp. Sanadyan namung makatên, punika inggih sampun nama dados pambudidaya pangrêksanipun dhatêng namaning tiyang jalêr.