Wisaning sêsakit wau tuwuhipun amor kalihan rahipun tiyang, ing sakawit maruntus-maruntus ingkang anjalari rêndhêtipun lampahing rah botên sagêd ajêg. Karaosipun ing badan kirang sakeca, ananging dèrèng patosa sangêt. Bilih botên tumuntên kausadanan, sangsaya dangu wisa punika tamtu sangsaya andados tuwin angômbra-ômbra, tiyang ingkang sakit ugi wêwah rêkaos.