dèrèng sumêrêp kawontênanipun ing Jawi Têngah, tamtu maibên, bilih tiyang èstri punika inggih pintêr pados têdha, saya tumrap ing Ngayogyakarta tuwin Surakarta, punika mênggahing sudagar, tiyang ingkang nêmbe sumêrêp tamtu gumun, dene wontên tiyang èstri têka sagêd sêsadean barang dagangan, kados ta ingkang nama dagang sinjang, punika ngantos kêtingal tharik-tharik bêbanjêngan, ingkang sêsadean sami prigêl-prigêl sagêd angladosi dhatêng para mundhut, wiwit saking sakêdhik ngantos dumugi ingkang kathah pisan, tur sadaya wau botên wontên ingkang sami saking wulangan, namung saking kulina nindakakên wiwit alit. Malah mênggahing ingar-ingêring lampah dagang ing ngênggèn ngriku, tiyang jalêr rumaos kawon, awit rêmbagipun kawon sagêd, kawon prigêl, tuwin mrantasi. Mila botên anèh mênggah loking ngakathah, amastani bilih ing Jawi Têngah punika ingkang pados têdha tiyang èstri, tiyang jalêr kantun ngeca-eca. Punika sayêktosipun botên makatên, inggih sami nyambut damêl sêsarêngan, wontênipun dipun wastani makatên punika, botên manawi namung saking nyumêrêpi sadlèrèngan, kados ta wontênipun sudagar [su...]