Sadurungé agama-agama teka ing Jawa, masyarakat Jawa wis nduwèni kepercayaan yén Gusti Pangéran iku ana. Gusti Kang Akarya Jagad digambaraké “cedhak tanpa sénggolan, adoh tanpa wangenan” lan ngenani wujudé yaiku “ tan kena kinaya ngapa”, sing tegesé ora bisa dibayangké wujudé kaya apa. Kuwi mau ancas supaya manungsa tansah tambah imané lan ora lali marang kang wis nyiptakaké. Manungsa diciptakaké ing Donya supaya tansah nindakakaké tumindak kanthi becik lumantar akal. Akal mau bisa kanggo mbedakaké marang makhluk liya sing ana ing donya iki lan kanggo nyiptakaké kabudayan sing luhur supaya tansah éling marang Gusti.