Petruk: Mara, apa kuwi karêpe, kang Garèng. Geneya wong wadon nyang wong lanang têka ora dikon nyêbut: pak cilik, siwa, simbah, hla kok: kakang utawa: kang mas. Iki iya mêsthi ana karêpe. Mênyang bapakne cilik, wakne utawa êmbahne, kuwi wajib kudu andhap asor lan ngajèni bangêt, nanging marang wong sing mung disêbut: mas, utawa kakang, yaiku sing mung dipadhakake sadulur tuwa bae, tangkêpe kêna sakêpenake, nanging mêksa iya kudu ngajèni samurwate, dadi karêpe mungguhing wong Jawa, wadon nyang sing lanang kudu nyêbut: kakang utawa kangmas, mau atêgês: wong wadon, ora kêna ora, wajib kudu ngajèni marang wong lanang, nanging iya ora prêlu bangêt-bangêt kayadene karo wong sing kaprênah luwih tuwa bangêt mau.