Pun tuma anggènipun nampèni sarta manggihi pun tinggi sumanak, tur sarèh, suka wêwulang, kapurih sarèh sarta ngatos-atos, tuwin angèn môngsa, sampun ngantos kasêsa ing tindak, kajawi punika pun tinggi dipun cariyosi. Kêdah sagêd nyandhêt pikajêngan, utawi pêpenginan ingkang botên cundhuk kalihan kalamangsanipun, sampun ngantos pêpenginan wau adamêl kêndhoning pangatos-atos, mindhak kados cariyosipun pêksi bango ingkang manggih tiwas, amargi anjurungi pêpenginanipun, botên mawi ngatos-atos, tinggi pitakèn: kadospundi cariyosipun, pun tuma lajêng cariyos makatên: