[...wuhan] andèkèkakên wontên sanginggiling meja, sarta lajêng dhawuh dhumatêng ingkang garwa, kadhawuhan anyêpakakên gêlas alit tiga, tuwin kadhawuhan angrukti pisêgah kados adat, sarèhning punika mangke anggènipun sami lêlênggahan badhe dangu, amila kadhawuhan anyêgah dhahar, nanging cêkap kasêkulakên liwêt kemawon, ulamipun sawung kabiri, amiliha ingkang sampun ragi anggajih. Dèrèng ngantos dumugi anggènipun adhawuh-dhawuh dhumatêng ingkang rayi, jêdhul, katungka rawuhipun Tuwan Pèdrik Wintêr, kalihan Radèn Mas Arya Gôndakusuma, Radèn Ngabèi Rônggawarsita amapagakên kalayan padhanging pasuryan tuwin sakalangkung anaraga,anoraga. lajêng sami dipun ancarani lênggah ing kursi, Tuwan Pèdrik Wintêr sadèrèngipun lênggah, mawi angiling-ilingi kursi ingkang badhe dipun lênggahi wau, kalihan matur, kursi punika pundhutan saking pundi, dene sae têmên, gagragipun anyar, wêrninipun bagus, èmpêripun kados damêlan tukang Walandi, mirit saening garapanipun, kados wêdalan saking Samarang, Radèn Ngabèi Rônggawarsita matur kalihan sêmu gumujêng, anggènipun maringi Kangjêng Tuwan Residhèn