Mila tiyang ingkang mangrêtos punika gampil dipun tata, lan gampil nampi rêmbag ingkang lêrês, beda tiyang ingkang cotho bab sêsêrêpan yèn dipun rêmbagi ingkang lêrês sae utawi migunani dhatêng badanipun piyambak utawi umum, punika asring kalintu panampi, utawi lajêng manut gugon tuhon botên gathuk kalihan pamanggih umum, kados ta suntikan mayit ing wêkdal wontên pagêblug sêsakit pès, prêlunipun suntikan mêndhêt êrah kangge nêtêpakên sêsakitipun lêrês punapa botên, yèn êrah angsalipun saking suntikan wau kapriksa pinanggih wontên baksilipun pès, têtiyang ingkang gêpokan utawi sêsrawungan kalihan ingkang sakit (pêjah) lajêng dipun pisah dipun barak sawatawis dintên, prêlunipun manawi têtiyang wau sampun katularan sêsakitipun môngka lajêng sêsrawungan utawi kêmpal kalihan ingkang saras inggih sagêd nulari, dados salajêngipun ngômbra-ômbra.