Têmbung sira punika têgêsipun piyambak, panjênêngane, beliau nanging manawi dumunung ing sawingkinging ana, lajêng atêgês sawijining, kados ta: ana sira ratu dibya = ana sawijining ratu kaya dewa, Ramayana I, 1; ana sira gadhisuta rêsi = ana sawijining rêsi trahe sang gadhi, Ram I 38. sapanunggilanipun.