godhogan ulam wau kalatonana malih, yèn sampun umob, jangananipun kacêmplungna rumiyin, kaumobakên, lajêng bumbunipun saumoban malih, nuntên santênipun, kaangkaha ingkang kêpara cuwèr, namung klombyar-klombyar kemawon, têrus kakêbura kemawon saumobipun sampun ngantos gang. Godhogan ulam wau kaolaha kangge êmpal utawi punapa: abon, abul, sate madura ing sakaparêngipun. Jangan padhamara wau, bilih kagêm dhahar, kêdah mawi sambêl kêmiri kagorèng sangan. Raosipun jangan padhamara wau tumrap para raos Jawi asli: mêstani: sêgêr sumyah. Manawi cara para neneman sapunika, duduh ulam namung dipun kêla kados makatên punika mêsthi sami dipun gêgujêng: gene kok botên dipun sop. Nanging mugi kauningana, sop punika wragadipun kêdah kathah, kados ta: ampasipun: sayuran, ulam, lan kêdah mawi martega. Sop tanpa mrêtega punika: angur jangan loncom, balik kinêla padhamara, sapisan: irid, kaping kalih: babar, liripun, ulamipun kenging kagêm lawuhan dhahar ing wanci sontên, kaping tiga: kaol Jawi: migatosakên nêdha rêrambanan: punika sagêd murugakên bagas saras