Manawi tiyang sampun asring angicipi arak kalih tigang gêlas, ing salajêngipun sagêd ngraosakên bilih arak punika adamêl sakecaning badan, sabab raosipun ing badan angêt, ototipun katingal pating prêngkênêng, sarta badanipun karaos bagas kasarasan, mila lajêng kakulinakakên sabên badhe nêdha, ngombe arak rumiyin kalih tigang gêlas, supados ecaa anggènipun nêdha, sanajan panêdhanipun tanpa lawuh. Wêwah-wêwah manawi kathah lawuhipun. Sambatipun: mara dakngombe, murih enake ênggonku mangan, awit ora ana lawuhe. dene manawi kathah ulamipun: mara dakngombe, mupung akèh lawuhe, supaya saya enak pamanganku.