pundi soroging pêthi arta, sang pangeran kèndêl kemawon, ing batos taksih kagungan rumaos owêl, kagunganipun arta kathah sangêt, anggènipun kêklêmpak saking sakêdhik dipun rencangi kangelan sarta cêgah dhahar eca badhe dipun pêndhêt malaha dhatêng bajag, nanging owêlipun wau damêl sangsaraning sarira, sang pangeran lajêng dipun gêbagi ing panjalin ngantos ngêmu rah, saking botên sagêd anahanakên sakit, lajêng blaka ing pandèkèkipun, wiwit punika sang pangeran sumêrêp dhumawahing bilai agêng ingkang kasandhang amargi saking kasugihanipun, sarta sumêrêp yèn pituturipun ingkang rama awanti-wanti ingkang tansah dipun tulak, punika lêrês sadaya, punapadene sumêrêp yèn kaluhuraning panjênêngan nata beda utawi dede iribanipun kalihan kaluhuraning sudagar sugih, awit têntrêming sudagar namung bilih kaayoman prabawaning ratu wontên salêbêting nagari, [na...]