Sêmar : La iya wis mêsthi bae, yèn kaya mêngkono kuwi ora andadèkake rênane panggêdhe utawa manèh kônca-kancamu, wong mèsêm utawa mrêngut kuwi kudu ana kala mangsane. Aja kok mèsêm têrus-têrusan utawa mrêngut dhur-dhuran. Upamane kowe lagi didunung-dunungake dening panggêdhemu tumrap ing pagaweanmu, ing môngka kowe tungkul mèsêm-mèsêm bae, wis mêsthi kowe banjur olèh sêkrobi, awit dikira yèn kowe kurang ajar lan ora mikir apa dhawuhe panggêdhe mau. Mêngkono uga yèn kowe mrêngut, kuwi kowe bisa dikira, yèn ora sênêng didunung-dunungake pagaweanmu dening panggêdhemu, dadi kabèh-kabèh mau kudu sing samadya bae, aja