Suwiyah iku patrape wong kang rumasa duwe kaluwihan tumrap marang wong liya kang dianggêp sor-sorane, arêp nuduhake yèn ora ering utawa ora pêrlu ngajèni. Wong kang bisa têpa sarira, ora gêlêm kanggonan watêk suwiyah. Suwiyah iku lire rupa-rupa, yaiku suwiyah bab têmbung, suwiyah bab patrap, lan suwiyah bab panganggêp. Ing ngarêp wus ana kang pituduh, yèn lakune donya iku anjaluk padha-padha, mulane aja ngatokake yèn kowe duwe kaci apa-apa. Sanajan wong duwea pangkat kang luwih pisan, ora pêrlu ngatokake luwihe. Wong kang ngatok-ngatokake, awèh tôndha yèn ora kêlar kanggonan kang dikatokake iku, ajine kang têmênan mung sangisore. Yèn pangkat iku sanyata anggon-anggoning awake, sanajan ora dituduhna: wong liya masthi wis wêruh dhewe. Wong suwiyah iku kalêbu wong ngina, yaiku nganggêp asor saka andêlêng wujud. Lumrahing manusa ora bisa andêlêng dayane uwong, wujud kang kokira kêkandhangane [kêka...]