panandhang, inggih punika sarana èngêt dhatêng kawêninganing manah. Tuwuhing wêning saking mênêp, manawi manah sampun mênêp, saèstu botên kacampuran rêgêding pamikir. Môngka ingkang nama dosa punika têgêsipun: nyulayani. Samôngsa manah sampun wêning, janji lumarap tansah mencok botên nate cidra tuwin sulaya. Dados tiyang ingkang ngêningakên [ngêningakê...]