kita dipun paringi ampilan pikukuh, kita kêdah têtêp rumêksa ing kaluhuranipun panjênêngan dalêm nata sakukubanipun. Mênggah ingkang kula kajêngakên rumêksa wau, dede bangsanipun rumêksa ingkang kangge badanipun piyambak, utawi dede bangsanipun rumêksa ingkang namung mêndhêg- mêndhêg nun inggih lan kasinggihan, nanging sajatosing rumêksa ingkang kula kajêngakên, dene sajatosing rumêksa wau botên susah kula gamblangakên, ambokmanawi para maos langkung malih juru pamongipun Narpawandawa, tamtu botên badhe kêkilapan,§ Pangandikanipun satunggiling sarjana, mênggah bakunipun, sajatining rumêksa