Dene ingkang dados jalaranipun, sapisan saking botên teganan angèndêlakên lare nangis cêngèr-cêngèr, ingkang pancèn gampil lajêng kèndêl dening dipun sêsêpi, malah kêladuking panampinipun pun biyung, rumaos manawi pun lare punika anggènipun nangis anangisi barang gadhahanipun piyambak, pun biyung sadrêmi namung anggadhuh utawi kanggenan pangombening lare, mila manawi dipun têdha (dipun tangisi) wajib lajêng nyukakakên. Kaping kalihipun, jalaran namung saking mirid kacêkaping prêlu, awit tumrapipun tiyang limrah, ngopèni lare alit punika satunggaling padamêlan ingkang awrat sangêt, manawi botên sagêd rapih larenipun, saèstu badhe ngèthèrakên padamêlan sanès-sanèsipun, môngka tumraping tiyang èstri, thêk kêliwêring bale griya punika kêjibah dados wajibipun sadaya. Mila murih gampilipun inggih namung nindakakên rekadaya dhatêng kèndêling lare, inggih punika sabên nangis dipun sêsêpi.