Petruk : Kuwi ora liya sababe: wong kowe ora sok gêlêm nênitèni lan angrasakake, yèn kowe gêlêma nênitèni lan ngrasakake, mêsthi sênêng andêlêng sêsawangan ing pagunungan kang kabèh-kabèh sarwa adi lan sarwa asri, yèn kowe gêlêm nênitèni, ana ing alas upamane, kowe mêsthi banjur anduwèni pangrasa kayadene kabèh wit-witan, kabèh têtanduran kuwi iya urip kayadene aku kowe iki. Obahing