kamsiyah kuwi nèk cara Jawaa mono: bangêt panarimane. Omong mono bok sing pangaturan, aja dicompar-campur, mundhak banjur kêpêksa kudu urus-urus, saiki rungokna tak banjurne omongku. Wong urip kuwi yèn wis ngênggoni wêwatêkane sadulur Pandhawa papat kaya kang wis dak critakake mau, banjur kudu ngênggoni wêwatêkane Puntadewa, têgêse kudu banjur mêminta nyang dewa, mungguh karêpe kudu sing pasrah mênyang Kang Kuwasa, dadi yèn kowe wis anglakoni kabèh kabêcikan, utawa manèh apa bae sing wis dadi kuwajibanmu, môngka isih olèh kasalahan, kuwi kowe kudu sing pasrah, aja pisan-pisan ngangluh utawa anggrêsula, amarga pancèn iya wis takdire yèn rêjêkimu kuwi mung tumêka samono.