Mênggah upaminipun, pamanggih ingkang dipun wastani lêrês punika ingkang dipun cocogi ing akathah. Kados ta: puhan lêmbu upaminipun, punika kathah-kathahing tiyang amastani sae sarta mumpangati tumrap kasarasaning badan. Ing sarèhning kathah ingkang mastani makatên, langkung malih miturut panitipriksanipun para ahli pancèn inggih cocog, amila inggih lajêng katêtêpakên, bilih puhan punika sae lan mumpangati. Dene lajêng wontên tiyang ingkang botên anocogi sarta amastani, bilih puhan punika awon, jalaran sintên ingkang ngulinakakên ngombe puhan ambêtipun têmtu lajêng prêngus, lo, tiyang ingkang makatên punika, jalaran anggènipun nyimpang saking pamanggihipun tiyang kathah wau, inggih sok lajêng dipun wastani tiyang nylênèh.