marangpanduming dumadi.Ana dene mungguh tumuruning wiji kang rumasuke dadititah ana ing arcapada, kang ora ngrasuk bebadanmanungsa utawa kewan, nanging rumasuk marang bebadanwadhag kang tanpa nyawa, kaya kang wus ingsuncaritakake biyen, samengko bakal ingsun pratelakakemaneh, murih terang babar pisan.Kang kapisan: ‘wahyu’, iku ora saben manungsa jiwaneasal saka ‘wahyu’. Lan iya ora saben manungsa bisakaserenan wiji wahyu mau, amarga mapaning wiji iku oraninggal dayane. Sarehning wahyu mau luwih dening sucitinimbang wiji liyane, dadi kang bisa kanggonan, ikuiya kang timbang sucine utawa mulyane: mulane wahyumau ora bisa manjing marang raganing sato, amarga satoiku ora ana kang bisa nuceni awake utawa rasanekayadene manungsa.Kang mangkono mau manawa jiwaning wahyu tumurun,kabener ora ana manungsa kang timbang sucine, ikuamasthi mbanjur lumebu marang sajroning watu, kangbebadane bening, lan banjur anjalari watu mau sangsayawuwuh cahyane nganti padha pinilala dening manungsa.Lumrahe watu kang mangkonio iku, wong Jawa padhangarani ‘watu hernawa’ utawa ‘inten’. Iku sanyatanesaka tembung: ‘her’, ‘ana’ lan ‘jiwa’, werdine watukang kayadene kaisen banyu, sarta ana jiwane utawaurip.Wahyu kang tumurune ngrasuk bebadan manungsa, ikuterange mangkene: manawa ana sawijining manungsa kangbanget weninging rasane, sarta kang mulus atine lankang luhur bebudene, mangka tansah mangun tapa,anyawijekake karep ambudi rahayuning jagad, iku dayanebis sumrambah marang saindhenging bawana. Malahsaking lepasing dayane, kongsi bisa anggepok marangjiwa kang isih ana ing ‘karaton purwa’, temahan unusan(sempalan) Guruning Ngadadi kang ana ing kono bisakagendeng dening daya kukuwatane.Bareng sorot Guruning Ngadadi tumurun, jiwa maumbanjur gampang katute; lakune angliwati marangsakabehing panggonan kang padha ingsun terangakebiyen, nanging ora mandheg-mandheg, amarga ginendengdening dayaning manungsa kang suci mau. Mulane lakuneiya cumlorot banget rikate, ngungkuli lakuning paratitah kabeh.Satekane ing arcapada, kang masthi iya mbanjur ngenermarang dununging manungsa suci iku, amarga sajatinewahyu iku durung kadunungan daya panggendeng, dadimbanjur kalebu marang sajroning badane manungsa sucimau.Pangrumpaka Redaksi Djawa Boedi Moerni (Mijil) :1. Yèn