Petruk : Lho, kuwi mangkene: yèn kowe kabênêr olèh kabungahan, têka banjur koêdhèng-êdhèngake nyang wong liya, iya yèn wong mau cocog karo kowe, nèk ora, têmtune nang buri rak banjur ngomong sing ora kapenak tumrape awakmu, kaya ta: hêh, wong rupane ora kabênêran ngono kathik olèh kabungahan samono, la iya wis masthi bae banjur mêndêm, lan banjur ora eling yèn asale saka lêmah sarta besuk kudu bali nyang lêmah manèh, rumasane awake kuwi putrane Bêndara Gusti Allah. Muni-muni mangkono mau tuwuhe mêsthi saka ati panas, apa wong kuwi ora olèh kadosan kang gêdhe, jalaran mêmisuhi titahing Pangeran, mangkono uga kowe sathithik-sathithik iya mèlu kacèprètan dosa mau, amarga kowe sing awèh marga wong mau banjur mêmisuh nyang awakmu. Kosokbaline, yèn kowe anglairake susahmu nyang wong sing ora cocog nyang kowe, têmtune nang buri wong mau ora mêlas nyang kowe, ananging malah anggêguyu, nyokurake utawa ngerang-erang nyang awakmu. Anggêguyu lan ngerang-erang nyang padhaning manusa, kuwi rak padha bae karo anggêguyu utawa ngerang-erang mênyang gaweyane kang kuwasa, apa wong mau banjur ora kadosan nyang Pangeran, mêngkono sabanjure.