[...nyiptaa] têngah-têngahing indhên punika wontên titik ingkang lêmbat sangêt, titik ingkang lêmbat sangêt taksih gadhah têngah malih ngantos botên katingal, titik ingkang botên katingal sajatosipun taksih gadhah têngah malih makatên sapiturutipun. Punapa punika kenging winastan mubêng ingkang lajêng dhawah ngandhap lan nginggil. Makatên mênggahing nalar, manawi nalar dèrèng sagêd marêmakên inggih kêdah pitados kemawon dhatêng kawruh ingkang sakawit, ewadene manawi mêksa kamokalakên inggih sumôngga karsa, anggèn-anggèn wontên ing sariranipun piyambak-piyambak. Sapunika ngrêmbag ingkang dados pasaksènipun tiyang pêjah ingkang sagêd manukma dhatêng bangsaning badan alus. Sampun kêrêp kemawon tiyang ingkang nyipati tiyang pêjah ingkang saking patrap mursal lajêng kubur utawi tilasipun wontên mêmêdi ingkang kadadosanipun saking ingkang pêjah, gandarwo purun ngrêmêni tiyang èstri, awit gandarwo wau nalika taksih dados tiyang rêmên lampah bandrèk jina. Bangsaning dhanyang kenging dipun takèni tiyang ingkang mangrêtos, ngakên bilih saking kadadosaning manusa. Tiyang pêjah kalap ingkang sagêd gêsang malih§ nama dèrèng pêjah ingkang saèstu dipun wastani pêjah ingkang botên saking krana Allah. sagêd nyariyosakên nalika wontên jaman kaalusan, malah nyariyosakên rencangipun punapa ingkang sampun pêjah rumiyin