banjur nrima bae, ananging kudu ana ihtiyare, mungguh sing dadi ihtiyare, ya kuwi anglakoni kabèh wêwatêkane sadulur Pandhawa papat mau. Dadi anggone ngihtiyari iya wis jênêng cukup bangêt, ewadene nèk isih mêksa olèh kasalahan, iya kapriye manèh, kajaba mung pasrah mênyang Pangeran bae. Padhane wong lara bangêt, kuwi kudu diihtiyari sing têmênan supaya bisane mari, dene wis diihtiyari sakêmênge, mêksa mati, ora liwat [liwa...]