Garèng: Ora, Truk, nèk tak rasak-rasakake kaanane ing jaman saiki kiyi têka iya anèh. Jarene saiki iki diunèkake jaman kamajuan, akèh wong pintêr, akèh wong sugih kawruh, akèh bôngsa kaum têlèk sing ngrêti nyang apa-apa. Nanging sing agawe gumunku kuwi, barêng anane kawruh saya rupa-rupa, saya warna-warna, lêlara kok iya ngamini bae, têgêse: anane lêlara kuwi, kok iya banjur saya rupa-rupa, saya warna-warna. Mara, pikirên Truk, dhèk jaman biyèn kuwi, lêlara mung ana warna lima utawa nêm, kaya ta: lara ngêlu, lara wêtêng, lara panas, korèngên, lan lara setanên, yaiku: lêlara sing jalaran kêna aral dening setan. Tur kabèh-kabèh tambane sing akèh mung: jêruk pêcêl, kok iya mari. Kaya ta: