Manawi lakirabi sampun sagêd anglênggahi watak wajibipun piyambak-piyambak, pamanah kula kados sampun cêkap, amargi tamtu badhe tinêbihan ing sambekala, sanadyan wontêna rubeda nanging tamtu botên badhe anêdhasi, climènipun wanita manawi sampun adhêdhasar watak gêmi, nastiti, surti lan ngati-ati kados sampun kêdah anggènipun angladosi ing priyanipun, amila tiyang sêsemahan punika manawi sampun sami jodhonipun, kenging binasakakên: curiga manjing warôngka, warôngka manjing curiga. Liripun sadaya tindak-tanduk, golonging manah kabêtahan sampun botên wontên sulayanipun. Malah tumrapipun para priyayi punika bilih sampun angsal têtimbangan ingkang marêmakên manahipun, murka arda angkaraning manah tamtu lajêng lêrêm, têmahan athiluk-thiluk, têtuladaning dêdongenganipun kados ingkang kawrat ing sêrat kabar D.K. ingkang nêmbe mêdal, pêthikanipun kados ing ngandhap punika: