[...pakara,] sami risak. Ingkang sampun-sampun saha samangke, yêyasan wau ingkang kathah lajêng dipun dandosi malih sarana gugur-gunung, sampun mêsthi sarêng paprentahanipun ical, lajêng botên wontên tiyang satunggal-satunggala ingkang sami purun nyambutdamêl mriku. Ing ngriku pambrontakan ngatingalakên trangginasipun anggèning sakêdhap kemawon sagêd ngrisak dêdamêlaning tiyang, ingkang panggarapipun kanthi sabar pintên-pintên taun laminipun. Ing taun 1921 dèrèng wontên sapradasanipun siti-siti ingkang kabagian toya, namung pasabinan ingkang dunungipun cêlak kalihan wadhuk-wadhuk ingkang dèrèng risak babarpisan, punika ingkang sagêd angsal toya sawatawis, ing ngriku têtiyang lajêng sami nanêmi gandum, prêlunipun sakêdhik-sakêdhik sagêda nêdha, lan salajêngipun botên wontên tiyang ingkang amanah sumêdya nanêm kapas.