[...(wa)] ing jaman sapunika tumrapipun ing paramasastra sampun botên kangge sarta botên anggadhahi daya dhatêng têmbung ingkang dipun pangajêngi, ananging tumrapipun ing jaman kina têksih wontên tilasipun yèn pangajêng: wa (wa) wau pancèn anggadhahi daya, kados ta: ingkang pinanggih ing têmbung: wahiri (wahiri) artosipun: mèri, drêngki, èpèh, srèi, mênawi katandhing kalihan Day (?) bahiri (bahiri), yèn makatên têmbung Jawi: wayang artosipun: mlampah wongsal-wangsul = wira-wiri, botên manggèn têtêp, sumamar, rêmêng-rêmêng, dados têmbungipun aran ugi: wayang saha wayangan. Pangrimbagipun têmbung ingkang makatên wau tamtu sampun wiwit ing jaman kina, ing nalika aksara purwaning lingga (pangajêng): wa (wa) têksih anggadhahi daya kadosdene atêr-atêr.