tiyang pitu mudhun sami / amurugi dhateng ngarsa panembahan. 26. Tiyang pitu aturira / galap gangsul kula Kiyai / kawula nuwun ngapura / anembah angasih-asih / kawula boten uning / dhateng ing sampeyan wau / panembahan ngandika / ora dadi apa iki / wus jamake wong wadon ana nasibnya.Pupuh XIIIMegatruh 1. Yata wau penembahan nulya kondur / mahesanipun angiring / tiyang pitu atut pungkur / nyegati kanan kering / lampahira alon-alon. 2. Tan winarna prapteng dhusun saking wau / kapinujon wonten (kila?) / panembahan dhawuhipun / mahesa kinen ngedusi / tiyang pitu guyang kosok. 3. Sampun bersih tiyang pitu guyang wau / panembahan amriksani / ing granane singatipun / dene dhaplang angluwihi / kaya amedeni uwong. 4. Sesek lawang yen mungguh lawang aciyut / sadhap sisih tur lincip / yen den angon bocah iku / amesthi padha awedi / yen isih sungu mangkono. 5. Panembahan reseksana singatipun / cinepeng ing kanan kering / anulya wau thinuthuk / dhateng icik sekar mulih / singat lajeng amangisor. 6. Dyan mahesa lajeng singatnya adhungkul / anuju dhateng ing siti / malah yen anedha rumput / lamun boten dhateng rawi / datan saget lamun nyenggot. 7. Cangkemipun boten saget nyenggut rumput / margi singat nujah bumi / mahesa wus karan dhungkul / ireng mulus wernaneki / putihe gulu tan katon. 8. Panembahan pangandika arum / dhateng tiyang pitu nenggih / eis padha sireku / asanget panrima mami / gonmu padha ngatur mring ngong. 9. Pan wis tutug kali tengah iya ingsun / wong pitu ngater mring mami / wis padha baliya iku / besuk bae tilik mami / iya marang enggon ingong. 10. Tiyang pitu nembah sareng pamitipun / sedaya pan samya mulih / panembahan lajeng kondur / mahesa dhungkul ing wingking / sampun rawuh wismeng Landhoh. 11. Garwanira kapang-kapang apan methuk / sami bingah ing tyasneki / dene angsal kebo dhungkul / agengnya pan anglangkungi / dyan mahesa dhungkul manggon. 12. Enjangipun nenggih wau kebo dhungkul / arsa binekta ing sabin /