kalawan tapsiran agama, tapsiran logika lan tapsiran ilmu pengetahuan modhern. Nalika warga bebrayan papan uripe mitos pedhanyangan iku ora kuwawa ngadhepi kabeh kuwi mau, kearifan lokal kasebut banjur ditinggalake lan wusana cures.Amarga cures, sabanjure akeh kedadeyan sendhang utawa tuk sumber banyu ing sawijining desa ora kerumat maneh lan suwening suwe mampet, ora mili banyune maneh. Ana uga alas sing banjur sakkepenake dhewe ditegori wite, kayune didol menyang kutha, tanpa dikantheni upaya reboisasi.Lan emane maneh, budaya manca sing lumebu, tapsiran agama sing lumebu lan ilmu pengetahuan modhern sing ngalahake mitos pedhanyangan kasebut ora nggawa tapsiran anyar sing guna lan dayane padha kalawan kearifan lokal mitos pedhanyangan sing kuwawa njaga lestarine alam lingkungan kasebut.Gegayutan kalawan kahanan kasebut, ing sawijining wicarana ing Pendhapa Pura Mangkunagaran, sawetara dina kapungkur, arkeolog saka Universitas