Limrahipun babu punika sae sangêt dhatêng momonganipun. Upaminipun manawi momonganipun tansah nangis kemawon, ribut anggènipun ngênêng-ênêngi, punapa dipun sêkarakên, punapa dipun têdahi barang, lan sanès-sanèsipun malih. Manawi mêksa taksih nangis kemawon, anggènipun ngênêng-ênêngi namung sakêcandhakipun kemawon, waton sagêd kèndêl. Upami dipun ajrih-ajrihi, utawi dipun jajakakên jajanan ing margi, ngangge artanipun babu piyambak. Lare dipun tumbasakên ès, utawi pisang gorèng ingkang sampun wayu, kalih dintên botên pajêng. Utawi têtêdhan sanèsipun ingkang pancènipun kêdah dipun sirik. Kawusananipun, lare ing wanci sontên watuk, badanipun bêntèr lan sapanunggilanipun malih.