16. awit dene sira wus nglakoni | kang kadyèka mulane ta sira | gyanira mlaku dadine | asarana wêtêngmu | lan kang dadi panganirèki | sajêge uripira | iya iku lêbu | lan Ingsun bakal akarya | marang sira lan marang si ula masthi | tansah padha mungsuhan ||