[...n.] Punika kajawi botên sagêd, jalaran ing wêwaton bab 2 sampun nêmtokakên: anjagi wilujêng saha prayoginipun nagari tuwin karaton dalêm ing Surakarta, kabatosanipun inggih dosa sangêt. Awit angèngêtana bilih para warga Narpawandawa punika sami putra santananipun panjênêngan dalêm nata, ing môngka nata kawajiban amêngku praja, dados botên ketang namung sakêdhik sangêt pandumanipun, para putra santana wau ugi tumut anggadhahi kawajiban, anjagi murih wilujêng sarta lastarinipun praja tuwin karaton dalêm ing Surakarta. Dene pundi ingkang kêdah katindakakên rumiyin, kawontênan maligi bêtahipun santana piyambak punapa ingkang gandhèng kalihan praja. (politiek) punika pamanggih kula rèhne pulitikipun wau ugi bêtahipun para santana piyambak, inggih pundi ingkang parlu kamanah rumiyin, karumiyinakên.