Pakarti kang ora becik iku mesthi ana undhuh-undhuhane. Mula manungsa iku kudu bisa mawas dhiri, pakarti apa bae sing wis katindakake sing undhuh-undhuhane bisa gawe ora kepenaking uripe. Kanthi mangkono manungsa ora bakal gampang nyalahake wong liya, nyalahake nasib, nyalahake takdir, sing ateges uga nyalahake Sing Gawe Urip.