Lampah kalih warni punika ngatawisi sangêt, yèn pikajênging tiyang sêpuh wau ambage utawi amranata pambagening ngamalipun. Nanging têksih wontên tindak sanès, ingkang saprepetan botên ngatawisi yèn tiyang sêpuh ambage utawi amranata pambagening ngamalipun, ewadene sajatosipun inggih kapetang amarisakên, inggih punika lampah ingkang ôngka 3. Sampun dados kalimrahan ing pundi-pundi, yèn tiyang gadhah anak ingkang sampun jêjodhoan punika, sasampuning anak wau karayat sawatawis wêkdal, upami: 1 utawi 2, 3 taun, lajêng dipun pêncarakên, utawi dipun êntasakên, utawi dipun pindhah, utawi dipun pisah (warni-warni anggènipun mastani), ingkang têgêsipun: dipun griyakakên piyambak, limrahipun lajêng dipun sukani griya, utawi dipun sukani griya lan karas (karang, pakarangan, pemahan), têrkadhang dipun kanthèni sabin pisan.