anana wawilengan keur akeh, selagi durung nyata yekti umpetan apana wewilangan kang sawiji mangka krana ilu lah wong akhlulkhak iku padha ngucap; Krana setuhune kang maujut iku kabeh saking arah apa ing dalem kakekate, mangka iya iku angandika Allah Ta’alla: KUNTUKAN JAN MUKASIYAN