Jangkep satus kasor kang prajurit, katawan neng madyaning ngalaga, away ngaku pandhitane, yen durung sang awiku, ngasorken satus pra resi, laan angumpulena, kang bisa wong sewu, tur ingkang padha pandhita, ingkang sewu prandene kasoran dening, wong ingkang widayaka.