Dene pangombenipun tumrap lare, wedang wau kêdah kaasrêpakên rumiyin, saenipun saking cèrèt kapindhah ing lantingan, kangge ombèn-ombèn sabên lare nêdha badhe ngombe, kados adat yèn ngombe toya limrah, sarta kaombèkakên bibar nêdha kados adatipun ugi langkung prayogi, sarta malih sanadyan asring ngombe, inggih botên dados pambêngan. Manawi lare sampun kaombenan rambah kaping tiga utawi kaping sakawan, adhakan manawi ambêbucal sêsukêripun mêdal nyarêngi kalihan krêmi, ingkang maujud pating krêmbik, dalah ing dalunipun lare salêbêting tilêm ugi sagêd mêdal krêminipun, katut ing angin (êntut), mila lare ingkang sawêg salêbêting jêjampi wau, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên, tilêmipun kêdah kalèmèkan [kalèmèka...]