manungsa, nalika ana ing Éfesus aku nganti gelut karo kéwan galak, bab iku apa ta paédahé mungguhing aku? Menawa wong mati padha ora katangèkaké, "Payo padha mangan lan ngombé, awit sésuk kita padha mati." 33 Kowé aja padha kesasar: Pasrawungan kang ala iku ngrusak padatan kang becik. 34 Padha diéling manèh kang temenan lan aja gawé dosa manèh! Sabab ing antaramu ana kang ora wanuh marang Allah. Bab iki dakpituturaké, supaya kowé padha rumangsa isin. 35 Nanging mbokmenawa ana wong kang takon, "Wong mati iku kepriyé anggoné katangèkaké? Lan tekané manèh nganggo badan kang kaya apa?" 36 Hé wong bodho! Apa kang koksebar iku ora bakal thukul sarta urip, menawa ora mati dhisik. 37 Lan apa kang koksebar iku dudu wujuding tanduran kang bakal thukul, nanging wiji las-lasan, upamané wiji gandum utawa wiji liyané. 38 Nanging Allah maringi wujud, kaya kang kinarsakaké, saben wiji, kaparingan wujud dhéwé. 39 Sarupané daging iku ora padha: Daging manungsa béda karo daging kéwan, béda karo daging manuk, béda karo daging iwak. 40 Ana badan kaswargan lan ana badan kadonyan, nanging kamulyané kang kaswargan ora padha karo kang kadonyan. 41 Kamulyaning srengéngé béda karo kamulyaning rembulan, sarta kamulyaning rembulan béda karo kamulyaning lintang-lintang, lan kamulyaning lintang kang siji béda karo kamulyaning lintang sijiné. 42 Mangkono uga mungguh bakal tanginé wong mati. Kang kasebar iku nandhang karusakan, kang katangèkaké