Pancen, dikapak-kapaknya yen wis kadhung kocap minangka wong agung, bakal tetep agung apa-apane. Nalika isih urip entuk sebutan gung, kapara ketambahan binathara. Nalika wis ora ana, ora sethithik kang bajur padha ngoyak sawabe. Ana-ana pawadane. Ana sing mung dhapur ngurmati sing wis ora ana, ana sing jarene mung kepengin mikul dhuwur mendhem jero. Sing cetha, pralayane sang nata wis kuwawa ngluluhake ati kang atos, mbukak rasa sing sekawit tinutup dadi tinarbuka. Kaya-kaya pati dadi pambukane warana kanggo ngranggeh kawiryan liya ing donya.