—————————————————Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso wonten ing djagat meniko. Gusti engkang welas asih lan moho pangaksumo. Ing dinten sak meniko, kawulo nyaksekake dumateng udjuting rogo kang sampon pandjenengan pisahake deneng sukmo, bali sempurno marang kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Sedulor papat engkang manggen, wonten ing ngadjeng, ugi engkang manggen wonten ing wingkeng. Sarto engkang wonten, kiwo lan tengenipon rogo kang sampon kapisah deneng sukmo, bali sempurno ngiringi udjuting sukmo, wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Gusti engkang moho pangaksumo. Kawulo nyuwon, pangaksumo dumateng pandjenengan, ing dinten sak meniko. Kagem sukmo kang moho sutji kang kondor wonten ing ngarso pandjenengan kagem sak lawase. Pandjenengan paringi pangaksumo, ugi panggenan engkang sahe wonten ngarso pandjenengan. Paringono katentreman dumateng keluarginipon engkang dipon tinggalaken, engkang sak meniko taseh gesang. Supados piyambakipon meniko, saget mirengaken, menopo engkang dados panyuwon pandjenengan. Gusti engkang moho kuwoso, ugi pandjenengan engkang moho pangaksumo. Among pandjenengan panutanipon kawulo, kang mekso ukom kagem djalmo manungso, kondor wonten ing kahananipon pandjenengan kang moho sentoso. Moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon: Nuwon. Wedjangan marang sabdhoning Gusti