prayitna marang sasmitaning Pangeran, kadhangkala sok disaranani pacak gulu, kuwi jarene gèdhèg: durung mas, durung, têgêse: durung ana sasmita apa-apa, mulane iya mung owah adêge bae, nanging ora ngalih saka panggonane. Dene nèk anggone anjogèd anggarudha iki wis têlung rambahan, kêndhang banjur muni ngungkung: thung thung, blang, thung thung, blang, iki jarene: sasmitaning Pangeran yèn wis kaparêng ambanjurake lakune, mulane wiwit kuwi panjogède kêna tumindak maju, yaiku sing diarani anjogèd: lampah sêkar.