nggagas nganti nangis, saka susahing atine, awit êmoh marang kacrabaan. Ing kiwa têngên kêbak panggawe ala kang ora ngêblak. Ana kang andhap asor lan ngayêm-ayêmi ati, jêbul duwe pamrih lan melik. Tiwas gawe bungah nganti kurang pangati-ati.