jaman ingkang tansaya ngrembaka anjalari sedaya peranganing ngagesang ngalami owah gingsir, kalebet unggah-ungguh, subasita, watak, saha lagak lageyaning para manungsa. Pangaribawa teknologi lan informasi celak sanget kaliyan generasi mudha, tundhanipun budaya manca saged tuwuh ngrembaka sarta boten mokal bilih kapribaden budaya Jawa tansaya ketingal luntur. Wekdal samenika kathah kedadosan ingkang cengkah kaliyan budayanipun piyambak, kadosta: kathah generasi mudha ingkang boten ngertos unggah-ngguh sarta nilaraken tata krami, dumadosing padudon ing antawisipun para siswa/mahasiswa, kajujuran kados-kados sampun boten wonten reginipun, lan sanes-sanesipun. Tiyang sepuh rumaos kuwalahan anggonipun badhe nggulawenthah kapribaden ingkang pinuji sarta anggenipun badhe nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para putra. Kangge ngawekani kahanan ingkang kados ngaten punika, prelu sanget ngregadaya kados pundi caranipun nggegulang pendhidhikan budi pakarti dhumateng para generasi ingkang ketingalipun tansaya mlorot. Jejering tiyang sepuh, guru, tokoh masyarakat sarta para pangarsaning praja kedah saged nggegulang budi pakarti tumrap generasi mudha lumantar piwucalan basa Jawi ingkang sampun kabukten saged maringi daya pangaribawa sarta ningkataken moral sarta pakartining generasi mudha. Kejawi saking punika para generasi sepuh kedah saged paring patuladhan dhumateng para generasi mudha sarta kersa mraktekaken nilai-nilai adi luhunging basa Jawi ing salebetipun pagesangan minangka sarana kangge nggegulang budi pakarti, supados para putra dados generasi ingkang nggadhahi watak pinuji kapribaden sejati ingkang kiyat (sentosa), luhur bebudenipun, asih tresna mring sesami, bisa dados sarjana sujananing budi, sarta dados satriya pinandhita. Tembung Wigatos