Petruk: Lo, kuwi rak teorine, Kang Garèng, mula iya nyata, sing wajib dadi kêpala somah: wong lanang, nanging praktike, kaanane sing tênan, tumrape cara kulonan, mêksa rada catho-catho saupama arêp ngarani sing cêsplêng, iki sing dadi kêpala somah. Seje karo cara wetanan, lagi wêruh mung sa si-yut, ngono bae, wis bisa nêtêpake: iki kêpala somahe. Sêmono kuwi iya tumrape cara wetanan sing dêlês kae. Aja manèh nganti bisa nêmoni sarta bisa wawan rêmbug, oraa banjur bisa sumurup sanalika, lagi mlaku-mlaku bae, nèk padha sakalihan, tumrape bôngsa wetanan, iya banjur bisa wêruh bae êndi sing dadi kêpala somah.