Sêsambate Sadi Mantra ora lèrèn-lèrèn, nganti ula naga mau saguh nguripake Kangkeran, nanging kudu janji yèn buntute kang dicolong kabalèkake. Kabèh kalakon kanthi gampang. Sadi Mantra bangêt bungahe, dene anake wis urip manèh. Nanging wêdi, yèn Manik Kangkeran gawe wirang manèh. Kangkeran dilarangi ngambah omahe bapakne, yèn nglakoni ngambah bakal dipatèni. Lan supaya Kangkeran ora nganti nrajang larangane bapakne, ing panggonan ing sisih wetan kang ciyut, Sadi Mantra gawe kalenan ing wêdhi, nuli disori banyu sêgara. Sawise banjur nênuwun marang Bêthara Guru, supaya kalenan mau kagawe ômba. Panuwune Sadi Mantra tinurutan, kalenan mau dadi ômba karan supitan Bali. Wiwit iku Bali pisah karo nêgara Jawa banjur dadi pulo ijèn. Sawise Manik Kangkeran tobat, ora nglakoni ala manèh, main lan adu jago, banjur jumênêng ratu ing pulo Bali.