I. Bab Tarup, tarup punika wiwit jaman kina dumugi jaman samangke, mênggah pirukunanipun botên kathah ewah-ewahipun, tiyang ingkang badhe gadhah damêl kêdah lapur dhatêng lurah ingkang ambawahakên, nyuwun supados kônca ingkang dados pundhak panggulipun sami dhatêng griyanipun ambêkta pêngarip-arip, inggih punika: klapa, kalihan blarak, ingkang botên gadhah wit klapa, kenging nyukani dêling utawi arta, dene kathah sakêdhiking urunan manut pirukunanipun. Manawi sampun rampung tarup lajêng ngêdalakên gêndhuri rasulan, utawi tumbasan pêkên, jongkong inthil dhawêt, mênggah pikajêngipun wilujêngan punika: tumbasan pêkên, anggènipun gadhah damêl sagêda tamunipun kados tiyang