banjur pamitan: "Wis aku arêp mulih mênyang Benang".(Sunan Bonang lalu berpamitan, "Sudah saya akan pulang ke Bonang.")Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya". Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih.(Buta Locaya