Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên, bilih saking krêsanipun Sang Èmir ing Aphganistan, ingkang samangke sawêg lêlana dhatêng tanah Eropah, Sang Minulya Kêmal Pasyah badhe kadhaupakên kalihan sadhèrèkipun putri, Sang Prinsès Nurul Siradj. Dene wontênipun sang minulya, sanadyan sampun watawis yuswa, badhe dhaup kalihan Sang Prinsès Nurul Siradj ingkang taksih kênya punika botên saking anggènipun nuruti ardaning panggalih, ananaging lêlampahan makatên punika dados satunggiling pulitik, ingkang sêdyanipun murih angrakêtakên antawising praja Turki lan praja Aphganistan. Punapa malih sang prinsès punika satunggiling wanita ing jagad kaislaman, ingkang sampun angsal wulangan cara kilenan sagêd basa Prasman, Inggris lan sasaminipun, pramila saya mathuk sangêt tumrap tujuanipun karajan Turki, anggènipun badhe anjêmbarakên têbanipun.