Nalika jaman kadewan, wontên tiyang jalêr ingkang padamêlanipun namung andèrès arèn. Tiyang dèrès makatên tamtunipun rak inggih bangsanipun tiyang botên gadhah. Wusana sagêd dados tiyang sugih, kenging winastan anêtêpi têtêmbungan: wolak-waliking jaman = janma wau, cariyosing lêlampahan kula pêthik kados ing ngandhap punika: