sawetawis dangu para abdi nayaka ngabayantara sahandap paduka, nanging menapa darunanipun dene pasewakan dereng tumunten kawiwitan ?""Paman marmane panjenengan ingsun dereng enggal mbabar wigatining pasewakan labet kegawa nelangsaneati !""Duh sinuwun wonten perkawis ingkang pundi ? menawi saged kababaring akathah mugi enggal paringa dhawuh, ingkang paman ing kepatihan nedya nganglungaken jangga nilingaken karna""Atiku kula gempung yen ngelingi nasibe adi-adi kula para Kurawa, paman""Menawi saking pamawas kula ngger, ari paduka para Kurawa menika rak sami manggih bagya mulya inggih awit saking pangrengkuh tuwin kawicaksanan njeng padukendra!""Nggih paman, niku mung tata lair nanging cobi yen digagas ,adi-adi kula para Kurawa menika ing lelampahan menapa kemawon tansah apes! Kaya ngoten niku namine dewa ora adil ..paman!""Lole-lole sumela atur ngger""Mangga Bapa Panembahan Durna""Kula aturi enget ngger, paduka menika satunggaling nata gung binathara, Ngestina menika klebet negari ingkang bawera, sadaya kalawau muhung nugrahaning jawata ingkang kedah dipun syukuri, pramila ageng walatipun menawi angger prabu lajeng ngundamana adiling dewa""Sing kula rembag niku sanes Ngestina, nanging Kurawane, nasibe Kurawa niku ing lakon napa mawon rak mesthi tiba apes,ta!, nggelar perang ora tahu menang, nggayuh wahyu cabar ing laku, ngayunake putri didohi""Lha menawi perkawis menika ngger, rumaos kula underaning perkawis malah wonten kakang Durna!""Lole…lole,adi Cuni! kowe kok malah nutuh aku dadi sumbering perkara kuwi kepiye, hara?""Wakne Gondel kuwi rak kondang dadi gurune Pandhawa uga gurune Kurawa,ta! , nanging yagene kakang tumindak ora adil, kakang luwih nengenake Pandhawa, mesthi wae Pandhawa banjur dadi bocah pinter dene Kurawa dadi bodho mula nasibe ya banjur apes!""Panemumu kuwi kleru adi Cuni ! Ora ana guru kok mbedak-mbedakake muride, perkara pinter-bodho kuwi ora merga saka gurune, nanging gumantung saka temen orane para murid mau anggone padha sinau piwulang saka gurune""Ora kakang yen miturut aku merga saka gurune !Aku nduwe panemu kaya ngono kuwi ana dhasare, aku tau ngonangi wakne Gondhel anggere wis nggladhi Arjuna ulah kridaning warastra kaya ora angon wayah nganti para Kurawa ora kapaelu!""Menapa leres ature paman Sakuni ,bapa?""Mekaten ngger, Nalika taksih sami-sami-sami ing pamulangan, menawi wanci dalu nalika para Kurawa sami tilem kepati Janaka sok gladhen ulah kridaning warastra, pramila kula badhe dipun wastani guru ingkang cubluk menawi mboten maelu tuwin njurung pikajengikun murid kados si Arjuna kalawau,,nanging mboten kok lajeng nyuda kawigatosan kula dateng anak-anak kula para Kurawa kados ature adi Cuni""Ora mung kuwi kakang ! aku uga tau ngintip Wakne Gondel mejang ngelmu kasampurnan marang si Werkudara. Menapa anak Prabu Duryudana inggih dipun wucal ngelmu kasampurnan ?""Mboten paman !""Mila ngger, menika bukti menawi kakang Durna sampun tumindak mban cinde mban siladan!""Yen perkara kuwi pun kakang mung nuruti karepe si Werkudara !""Piye ta wakne Gondel, guru kok mung nuruti karepe murid hara ? Yen siji diwulang mesthine kabeh rak ya kudu diwulang, ta!""Ora bisa mengkono adhi Cuni; Ilmu Kasampurnan kuwi piwulang sangkan-paran, mula klebu ilmu kasuksman, ora saben siswa bisa nampa""Dadi sing bisa nampa mung Werkudara ? apa ngono kakang ? yen ngono cetha wakne Gondhel nyepelekake anak Prabu Duryudana lan para Kurawa ! amarga tumindake kakang Durna sing ora adil mau padha wae kakang wis gawe reng-rengan yen suk ing perang Bharatayuda Jayabinangun sing menang mesthi para Pandawa !"Abang