Salêbêtipun Lèdhi Blakêne mriksani solah-tingkahipun ingkang raka punapadene Sopêlin wau, ing batos tansah ngungun ing panggalih, dene ingkang raka botên nandangi pun Sopêlin. Awit manawi nitik polatanipun Sêr Blakêne, sanadyan ing ngriku katingalipun namung anggujêng-gujêng, nanging sajatosipun katingal sêngitipun dhatêng mêngsahipun wau. Tumrap sariranipun, ingkang pancèn gagah prakosa, kados botên rêkaos anggènipun badhe anandangi Sopêlin, ingkang ngantos botên sagêd ebah tuwin botên kumêcap, ingkang anjalari Sêr Blakêne lajêng sagêd oncat saking ngriku kanthi wilujêng.