2. Kula piyambak mastani dhatêng pakêmpalan punika sae, ugêr ing ngriku gadhah pikajêngan angajêngakên kawontênan, sarta tumindak ingkang limrahipun dipun wastani prayogi, ing babad-babad sampun dumuki mênggah wijining bêbrayan utawi kamajêngan, punika kathah saking pakêmpalan, sanadyan sakawit pamanggih saking salah satunggaling tiyang. Wontênipun makatên, awit adêging bêbrayan pancèn kathah sarta warni-warni bêtahipun, mila bilih badhe ngenggalakên ajênging bêbrayan, inggih kêdah dipun sanggi pakêmpalan kathah sarta warni-warni, ing ngriku kula badhe mratelakakên sakêdhik bab wijining bêbrayan dumugi adêging praja, supados panjênêngan sami sagêd têrang dhatêng pikajêng kula.