Saka kauletane Al-Albani lan saka taufik saka Allah, karya tulise dhèwèké wiwit diterbitake sajeroning pirang-pirang disiplin ngèlmu, kaya ta fikih, akidah lan liya-liyané, luwih-luwih ngèlmu hadits kang pancen wis dadi spesifikasine dhèwèké. Iku mau minangka ambané ngèlmu kang wis diwènèhake saka Allah kanggo dhèwèké wujud seserepan kang shahih, ngèlmu kang amba, lan kajian kang jero ing babagan hadits. Katambahan manèh manhaje dhèwèké kang lurus, kang ndadèkaké al-Qur'an lan as-Sunat dadi dhasar ing kabèh hal. Kabèh mau ndadèkaké Al-Albani dadi rujukan ahli ngèlmu lan kanthi rikat kautaman kang ana ing dhèwèké kaloka wong-wong. Mula nalika Universitas Islam Madinah wiwit dirintis, kang dipelopori déning Syaikh al-Allamah Muhammad bin Ibrahim Alu asy-Syaikh, kang nalika iku dadi Mufti Umum Karajan Saudi Arabia, Syaikh al-Albani langsung dadi pilian kanggo dadi guru besar Babagan Studi Hadits.