September 27, 2010 – 3:45 pm Ajaran adi luhung kados dene punika, yektosipun perlu sanget dipun mangertosi dening kita sadaya utaminipun tiyang jawi, ingkang supados budaya adi luhung punika tetep rumesep ing sanubari. Kanthi mekaten kita mboten katut kentir ing ilining kawontenan ingkang samangke sansaya katingal risak. Namung kados pundi caranipun anggen kita badhe nata kawontenan supados saget wangsul tumata malih? Liripun, punapa budaya jawi ingkang adi luhung punika badhe ical lan gantos budaya sanes, malah kepara badhe wangsul dhumateng alam “biadab” ingkang tebih saking tatanan tata krami? Dhuh Gusti nyuwun pepajar.