wontên ing korining langit, ing donya lajêng pêtêng andhêdhêt. Raja Jêpang punika ugi dipun anggêp têdhaking srêngenge, lan wisesanipun dipun samèkakên kados soroting srêngenge amadhangi jagad botên mawi pilih papan. Kala jaman kinanipun têtiyang bôngsa Cina, manawi mastani Jêpang: Sipon, mênggah têgêsipun: aslining srêngenge, dene nagarinipun: nagari panggenanipun srêngenge mlêthèk. Nama Sipon wau, dening para ingkang sami ngumbara ing jaman kina, kados ta: Marco Polo lan sanès-sanèsipun, dipun sêbut: Sipangu, danguning dangu lajêng dipun wastani Jêpang. Dados Jêpang utawi Sipon inggih punika miturut sêsêbutanipun têtiyang Jêpang piyambak, punika anggadhahi têgês: asalipun srêngenge. Dumugining dintên samangke, têtiyang Jêpang ing padhusunan taksih kathah anyêmbahyangi srêngenge. Ingkang punika amila inggih botên anggumunakên, bilih pamlêthèking srêngenge punika salajêngipun nuntên dados gambar pasêmoning kabangsan.