Lho, coba dipriksani sing titi. Yen ing ati iki ana sak cuwil wae sipat sing ora iklas, wah...., iki bageyane iblis. Apa salah iblise?Temene ya ora! Wong iblis bisane nyasarna wong sing uripe ora iklas. Lha iklas iku apa? Ya, ati kang bersih saka sipat kang ala mau. Iki wis dadi pangertene wong Jawa wektu iku, yen sejatine kitab suci iku ana loro wernane. Kaping siji, apa sing diarani kitab garing. Yaiku kitab suci kayata Al Quran, Injil, Taurat, Weda lll. Kitab suci iki tumurun ana ing bangsa-bangsa sing nampa utusan Ilahi, utawa para nabi lan awatara. Kitab suci mau yen digawa menyang bangsa-bangsa sing ora nampa nabine [sing ngasta kitab], dadine ya wis garing. Tegese wis ora bisa diprak-tekna maneh yen ora dijarwakake. Amarga kitab suci mau wis digawe pas karo Gusti Kang Maha Agung kanggo bangsa sing nampa langsung. Misale, Kitab Suci Al Quran diwahyokake ing Arab, dadi ya nganggo basa Arab lan pangerten, sanepa, kreta basa lll sing uga bisa dipahami ambek wong Arab. Surasane ukara uga pas karo wong Arab.