Tembung salafiyah dipunpendhet saking tembung "Salaf" inggih punika cekakan saking "Salaf al-Ṣāliḥ" (Arab: السلف الصالح), ingkang tegesipun "ingkang ngrumiyini". Miturut terminologi Islam, limrahipun dipunangge kanggé nedahaken dhateng tigang génerasi ingkang saé piyambak umat Islam, inggih punika shohabat, tabi'in, tabi'ut tabi'in. Tigang génerasi punika dipunanggep minangka patuladhan ingkang saé piyambak kanggé praktek agami Islam.