Sampun dilalah môngsakala manawi kêdah sawêg rame, tumraping dursila ing Tiongkok inggih majêng sangêt. Ingkang kacariyosakên majêng punika, ing bab ajênging kêkêndêlan, kados ta durjana bangsaning bajag laut, punika panêmpuhing durjana botên namung dhatêng baita alit-alitan, sanadyan kapal api agêng pisan, inggih dipun têmpuh purun, lan sagêd kalampahan amboyong kapal yêktos, tamtunipun tindaking bajag wau inggih botên beda kados tumindaking prajurit kanthi ngakal budi sampurna. Mila tumrapipun ing môngsa punika, kapal ingkang lumampah ing sagantên laladan Tiongkok, botên kenging sêmbrana. Kajawi punika taksih tuwuh caraning durjana nyolong tiyang, namung ngarah pados têbusan. Bab-bab ingkang kados makatên punika, pinanggihipun namung dados têtanggêlanipun ingkang kajibah damêl tata têntrêm. Nanging sarèhning nuju môngsa kados makatên, sadaya wau inggih namung dados prabot ingkang mêwahi dados rêribêd, wusana gêlêngipun ugi lajêng manjing dados panunggilanipun pêpêrangan.