Elkhan Khazar, as a patriotic son of Azerbaijan whose word and deed are perfect, and whose actions are the same as his verses, was more worried about the failures that happened on the Karabakh fronts, and this concern was not like words spoken from the throat, but like verses with the smell of gunpowder filtered through the heart with a burning heart.
Sözü ilə əməli bütöv, misraları ilə hərəkəti eynilik təşkil edən vətənpərvər Azərbaycan oğlu kimi Elxan Xəzəri Qarabağ cəbhələrində baş verən uğursuzluqlar daha çox narahat edirdi və bu narahatlıq boğazdan yuxarı deyilmiş sözlər kimi yox, qəlb yanğısı ilə təbdən süzülmüş barıt qoxulu misralar kimi vərəqlərdə sıralanırdı.