For the last time, while sitting, he took the pennies out of his pocket with difficulty, he separated the last fifteen pennies from it with his short, thick fingers, and when he handed it to his son, he seemed to read my thoughts from my eyes, "Why are you teaching the child so badly" - sincerely and laughingly, "It's a child, let your heart be." don't screw it up.
Sonuncu dəfə oturmuş vəziyyətdə qəpikləri cibindən çətinliklə çıxartdı, içərisindən axırıncı on beş qəpikliyi qısa, yoğun barmaqlarıyla ayırıb götürdü, oğluna uzadanda elə bil ürəyimdən keçən "uşağı niyə belə pis öyrədirsən" - fikrimi gözlərimdən oxudu" səmimiyyətlə və gülə-gülə "Uşaqdı dana, qoy ürəyini qısırtmasın.