In a moment, I activated all my linguistic senses and saw that, Nurlana, you are already in the past tense of the verb, your hands, hair, and face became invisible in front of my eyes like an abstract noun.
Bir anın içində bütün dilçilik duyumumu işə salıb, gördüm ki, Nurlana, sən artıq felin keçmiş zamanındasan, əllərin, saçların, üzün gözlərimin qarşısında mücərrəd isim kimi görünməz olub.