There is a longing in this poem, such a longing that you feel the heart of a person who is separated from his village, the village's spring, rose, and flower: I see a similarity between that tree and human life in the poem "The only tree growing at this crossroads".
Bu şeirdə bir həsrət var, elə bir həsrət ki, kəndindən, o kəndin baharından, gülündən, çiçəyindən ayrı düşən bir insanın könül harayını duyursan: "Bu yol ayrıcında bitən tək ağac" şeiri, o ağacla insan ömrü arasında bir bənzəyiş görürəm.