if you mix your poetics with each other, and if you resort to the postmodern novel experience (I ran out of exclamation points) and still say, in the end, you "leave the road open", "forever" as it is said in some song... Maybe we are not talking about a young man taking his first steps in literature , from the academician M. Selimovich, who shocked the world by writing "Dervish and Death" after the age of 60, or from U. Eco, who taught semiotics for 30 years and included "The Name of the Rose" among world bestsellers at the age of 50?
poetikalarını bir-birinə qarışdırasan, üstəgəl postmodern roman təcrübəsinə (nida ehtiyatım tükəndi) əl atasan və hələ desən, axırda da "yolu açıq qoyasan", hansısa bir mahnıda deyildiyi kimi "sonsuza kadar"... Bəlkə söhbət ədəbiyyatda ilk addımlarını atan bir gənc yox, 60 yaşdan sonra "Dərviş və ölüm"ü yazıb dünyanı şoka salan akademik M.Selimoviçdən, ya da 30 il semiotikadan dərs deyib 50 yaşında dünya bestsellerləri sırasına "Qızılgülün adı"ını daxil edən U.Ekodan gedir?