Radio Square was, in fact, a secret meeting place. Sometimes the voices of girls, wives (usually during musical programs) singing and laughing took over the square (sometimes a special laugh was sent to the other side, as a sign to someone), and you looked, the music was over, and the radio's working day was over - Soviet The last roar of Azerbaijan's National Anthem, that's it, snorted and fell silent, and enthusiastic voices - conversations, laughter - can't be stopped from the square.
Radio meydanı, əslində, gizli görüş yeri idi. Hərdən qızların, arvadların (adətən, musiqili verilişlər zamanı) dəstəsindən demək, gülmək səsləri meydanı başına götürür (bəzən bir xüsusi gülüş o biri tərəfə, kiməsə bir işarət kimi göndərilirdi), bir də baxırdın, musiqi də qurtarıb, radionun iş günü də bitib - Sovet Azərbaycanının Dövlət himninin son gurultusudu, budur, xırıldayıb o da susdu, meydandan isə həvəs dolu səslər - söhbətlər, gülüşlər kəsilmək bilmir.