Azer Turan's luck is that just as the earth yearns for the sky, the spring for the river, and the river for the sea, he yearns to meet Javid Efendi, to melt in Javid, to get lost in Javid, so that in this loss he can find his great truth - Javid.
Azər Turanın bəxti onda gətirib ki, yer göyə, bulaq çaya, çay dənizə can atan kimi o da Cavid Əfəndiyə qovuşmağa, Caviddə əriməyə, Caviddə itməyə can atıb ki, bu itkidə özünün böyük həqiqətini - Cavidini tapa bilsin.