Vagif Bahmanli does not live with the experiences of the only time dimension in this world, he has long distanced his life from the time of ordinariness, or he manages the concept of ordinariness as he wants with the concept of poetry and poetry.
Vaqif Bəhmənli bu dünyada yeganə zaman ölçüsünün yaşantıları ilə yaşamır, ömrünü adilik zamanından çoxdan uzaqlaşdırıb, ya da ki, o Poeziya, şeir anlayışı ilə adilik anlayışını istədiyi kimi idarə edir.