I understand that in order to escape from the battle of this mad speed, I have to move to my writing area, which flows alongside me, and I have to jump from one galloping horse to another, I prepare all my strength and skill for this fateful leap... AWAKENING on an ordinary day - a warm summer evening when I went for a walk in the suburbs with my wife and children, I suddenly sensed and panicked at the nearest distance the great passage of TIME in which we would disappear together with these relatives around me, we would all be drowned and disappear into dust particles alone in the magnificent air chasms, but at that very moment , I was horrified to realize that these dear family members, whom I considered to be my son, daughter, husband, who will be scattered and displaced in the dark, bottomless voids of that eternal NOTHING, are ordinary, mortal people who have nothing to do with me...
Bu dəli sürətin cəngindən qurtulmaqdan ötrü, yaxınlığımda - mənimlə yanaşı axan Yazı Ərazimə keçməli olduğumu, ora - yanaşı qaçan çaparaq atların birindən o birinə atılan tək atılmalı olduğumu anlayır, bütün qüvvə və bacarığımı bu taleyüklü sıçrayışa hazırlayıram... OYANIŞ Xırda, yorucu məişət qayğılarıyla yükləndiyim sıravi günlərin birində - həyat yoldaşım və uşaqlarımla şəhərkənarı gəzintiyə çıxdığım ilıq bir yay axşamı qəfildən, ətrafımdakı bu doğmalarımla birgə yoxa çıxacağımız, hamılıqla qərq olub, möhtəşəm hava uçurumlarında toz zərrəcikləri tək əriyib itəcəyimiz böyük ZAMAN kəsiyini ən yaxın məsafələrdə hiss edib vahimələndimsə də, elə həmin an, o əbədi HEÇLİY-in qaranlıq, dibsiz boşluqlarında pərən-pərən olub didərgin düşəcək bu mehriban ailə üzvlərimin - oğlum, qızım, ərim sandığım bu doğmalarımın, mənə heç bir aidiyyəti olmayan, sıravi, ölümlü insanlar olduğunu anlayıb dəhşətə gəldim...