You can't see from my face, the pain is inside me, the anger I'm squeezing in my teeth is inside me, I'm laughing, I'm crushing my determination inside, The near ones, the far ones are lost inside... Don't join me, the head is not mine, The stone I collected in the skirt is not mine, Neither this eye nor that eyebrow is mine , I walk in a rolled-up soul... Chingiz Alioglu's creativity is the framelessness of the frame or the framelessness of the frame...
Üzümdən görməzsən, əzab içimdə, Dişimdə sıxdığım qəzəb içimdə, Gülürəm, əzmimi əzib içimdə, Yaxınlar, uzaqlar azıb içində... Sən mənə baş qoşma, baş mənim deyil, Ətəyə yığdığım daş mənim deyil, Nə bu göz, nə də ki qaş mənim deyil, Gəzirəm prokat bir can içində... Çingiz Əlioğlunun yaradıcılığı çərçivənin çərçivəsizliyi və ya çərçivəsizliyin çərçivəsidir...