Although Afag Masud evaluates the writer's talented writing skills with the analogy of "having a bright room", I have "Sparrows", "Saturday Night", "The Death of a Rabbit", "The Empire of Emotions", "He Loves Me" and other works, although it is strange. , created a completely opposite idea: it seems that Mrs. Afag did not write these works in a "lit room" as she said, but instead searched for light in a dark room and put her feelings, herself, into literal lines during these searches... Someone among the young people wrote "Emotions of Mrs. Afag what color is it?"
Afaq Məsud yazıçının istedadlı yazmaq bacarığını "işıqlı bir otağa malik olmaq" bənzətməsi ilə qiymətləndirsə də, "Sərçələr", "Şənbə gecəsi", "Dovşanın ölümü", "Duyğular imperiyası", "O məni sevir" və başqa əsərləri məndə, qəribə də olsa, tamamilə əks bir fikir yaradırdı: elə bil, Afaq xanım bu əsərləri özünün dediyi kimi "işıqlı otaqda" yazmır, əksinə qaranlıq otaqda işığı axtarır və bu axtarışlar zamanı keçirdiyi hissləri, özünü, hərfbəhərf sətirlərə düzürdü... Gənclər arasından kimsə "Afaq xanımın duyğuları nə rəngdədir?"