2008) poem is dedicated to the last three years of the life of the late social and political figure Ramiz Ahmadov, full of pain and suffering, to the physical and spiritual endurance of a person struggling with pain, and to the tragic fate of a proud personality.
2008) poeması mərhum ictimai-siyasi xadim Ramiz Əhmədovun ömrünün son üç illik, əzablarla dolu xəstə həyatına, onun simasında ağrı ilə mübarizə edən insanın fiziki və mənəvi dözümünə, qürurlu şəxsiyyətin faciəvi taleyinə həsr olunub.