In the finale of the novel, it is understood that everything described is a hallucinatory manifestation of the processes in the memory of a city child lying in the hospital, who thinks in a language with a characteristic color, and therefore, it is not the author's, but the character's opinion.
Romanın finalında isə anlaşılır ki, bütün təsvir olunanlar xəstəxanada yatan, xarakterik koloritə malik bir dillə düşünən şəhər uşağının yaddaşındakı proseslərin qallüsinasiya şəklində təzahürüdür və deməli, müəllif yox, personaj fikrinin ifadələridir.