The gentle smile on his face, the sunken cheeks were still in place as they were then. The only thing that changed was time. I noticed him carefully, after thinking about it a lot in my mind, I decided to approach him.
Çöhrəsindəki mülayim təbəssüm, batan yanaqlar o zaman olduğu kimi yenə də yerində idi. Dəyişən sadəcə zaman idi. Onu diqqətlə sezdim, beynimdə çox götür-qoy etdikdən sonra ona yaxınlaşmağa qərar verdim.