R. Guliyev says that in the environment where he was born and grew up, there were high-level family traditions, special treatment for adults and children, and regardless of who they were, everyone made it their duty to respect their parents: "Education was an important condition for everyone. For example, at that time, parents sent to school would come, if the child interfered in the conversation between the teacher and the parent and spoke before him, it would be considered a very bad case.
R.Quliyev deyir ki, onun doğulub-böyüdüyü mühitdə yüksək səviyyəli ailə ənənələri, böyük-kiçiyə xüsusi münasibət olub, kimliyindən asılı olmayaraq, valideynə hörmət etməyi hamı özünə borc bilib: "Tərbiyə hər kəs üçün vacib şərt idi. Məsələn, o dövrdə valideyn məktəbə gələrdi, əgər uşaq müəllimlə valideynin söhbətinə qarışıb, ondan əvvəl danışardısa, bu çox pis hal sayılardı.