From this point of view, Elnara's comments on the dimensions of realistic prose - "incompleteness of images", lack of "typing and generalization", "incongruence of transitions from one situation to another", events being "the product of unrealistic, imaginary thinking", "violation of logical sequence", "space -time confusion" etc. Such accusations automatically lose their significance and turn against the critic himself.
Bu rakursdan yanaşanda Elnarənin realist nəsrin ölçüləriylə bağlı - "obrazların yarımçıqlığı", "tipikləşdirmə və ümumiləşdirmə"nin yoxluğu, bir situasiyadan digərinə "keçidlərin uzlaşmaması", hadisələrin "qeyri-real, xəyali düşüncənin məhsulu olması", "məntiqi ardıcıllığın pozulması", "məkan-zaman qarışıqlığı" və s. kimi ittihamları avtomatik olaraq öz önəmini itirir və tənqidçinin özünə qarşı çevrilir.