In Fuzuli, grief is the path that leads the lover to the truth: "Hüsn is too sweet, the people of love are already poor // Whatever the amount of happiness, the amount of love" opens the way for grief.
Füzulidə qəm aşiqi haqqa doğru aparan yoldur: "Hüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olur // Hüsn nə miqdar olursa, eşq ol miqdar olur" düsturundan sonra qəm üçün meydan açılır.