No joke, one day I should ask Ekrem Aylisli if any of his relatives came to our village in search of bread from Ordubad - I will ask... Maybe our past has become familiar... Starting from the collective farm yard and passing between the village of Kokhali and Kara Kuzey, with food, Gobu, filled with wild birds like sedge, shrike, gangal, gazey, camel's heel, licorice, guzhgonmaz, cinjilim, unnuja, violet, ergulac, anduz, kalaver, bush-kos, and partridge, stretches three to four kilometers to Agdam-Fuzuli (Garabulaq). ) was standing in his way.
Zarafatsız, gərək bir gün Əkrəm Əylislidən soruşum görüm, Ordubaddan, onun qohum-əqrəbasından bizim kəndə çörək dalınca gələn olub olmayıb - soruşacam... Bəlkə elə keçmişimiz tanış çıxdı... Kolxoz həyətindən başlayıb Koxalı obası ilə Qara Quzeyin arasından keçib gedən, yemiliklə, mərəçöyüd, quşəppəyi, qanqal, qazəyağı, dəvədabanı, biyan, quşqonmaz, cincilim, unnuca, bənövşə, yerqulacı, anduz, kələvər, kol-kos və alabəzək çöl quşlarının civiltisi ilə tıxılı-təpili Qobu, üç-dörd kilometr uzanıb Ağdam-Füzuli (Qarabulaq) yoluna dirənirdi.