Here, too, Fuzuli, with the opposite logic, again wanted to bring into consideration the happiness of being disgraced by love and the abundance of trouble, that is, the greatness of being disgraced to the people in the city.
Burada da Füzuli əks məntiqlə yenə də eşqdən rüsvalığın səadətini-bəlanın çoxluğunu, yəni şəhərdə xəlqə rüsva olmağın əzəmətini nəzərə çatdırmaq istəmişdir.