Existentialists, who were afraid of fascism, answered all these questions (Sartre, "Being and non-existence") and came to the conclusion of their philosophy of life - life is nothing but a meaningless and fruitless Sisyphean labor, and the only way out is to take refuge in oneself, to believe in oneself (Camus, "Sisyphus ").
Faşizmdən xoflanan ekzistensialistlər bütün bu soruları belə cavablandırdılar (Sartr, "Varlıq və yoxluq") və öz həyat fəlsəfələrinin sonucuna vardılar - həyat mənasız və nəticəsiz Sizif əməyindən başqa bir şey deyil və yeganə çıxış yolu insanın öz içinə sığınması, özünə inanmasıdır (Kamyü, "Sizif").