Although his hard facial features, high-pitched voice, posture, and especially his strange accent seemed rather coarse for the "hardening" city school like No. 1, he soon not only got used to the environment, he kept up with the children, he talked a lot, joined the ranks of the excellent ones, he was even chosen for his special ability in class or school.
Sərt sifət cizgisi, uca və yoğun səsi, oturuş-duruşu, xüsusilə qəribə ləhcəsi 1 nömrəli kimi "bərkgedən" şəhər məktəbi üçün kifayət qədər qaba görünsə də, tezliklə o, nəinki mühitə öyrəşdi, uşaqlarla ayaqlaşdı, çox ağzıgöyçəyin ağzından vurdu, əlaçılar sırasına qoşuldu, hətta istər sinif, istərsə də məktəbdə xüsusi qabiliyyətiylə seçildi.