If he had described his female figures as "free from all kinds of faults and flaws", "fighter", "resolute step", "courageous", "doesn't cry, doesn't moan", he would follow the path of "raw writers" and more. It would not be Jalil Mammadguluzade.
O da öz qadın surətlərini "hər cür eyb və nöqsandan ari", "mübariz", "qəti addım atan", "cəsarətli", "ağlamayan, inləməyən" adamlar kimi təsvir etsəydi, "bir para xam yazıçılar"ın yolu ilə gedər, daha Cəlil Məmmədquluzadə olmazdı.