From these sincere memories, the audience realized that S. Rzayev was a happy artist - without enemies, without graves, loving from the heart, despite the fact that 24 years had passed, he did not believe in his death, and he had art and life friends who considered him great.
Bu səmimi xatirələrdən tamaşaçılar anladılar ki, S.Rzayev xoşbəxt sənətkar olub - düşmənsiz, mərdimazarsız, qəlbən sevən, aradan 24 il ötməsinə baxmayaraq, ölümünə inanmayan, onu özlərinə böyük bilən sənət, həyat dostları ilə.