As can be seen from the plot of the story, J.Salimov finally gets rid of the psychological shocks and the sad nostalgia caused by it and picks up the phone and calls the number 22-76-84, which he has been spinning in his mind throughout the work.
Hekayənin süjet axarından göründüyü kimi, nəhayət, C.Səlimov psixoloji sarsıntılardan və onun yaratdığı qəmli nostalgiyadan xilas olur və telefonun dəstəyini götürüb əsər boyu beynində fırlatdığı 22-76-84 nömrəsinə zəng edir.