In one of his notes, he admits that he sees his favorite heroes even in his dreams, and worries about them like old, native friends: Tolstoy's Anna Karenina, Shakespeare's King Lear, Cervantes's Don Quixote, Sholokhov's Aksinya... Great literature and the characters of this world appear in his dreams, by chance. he does not leave the writer alone during his free hours, in a restaurant during some family ceremonies, even in a theater or a symphony concert.
Qeydlərindən birində o, sevimli qəhrəmanlarını hətta yuxuda da gördüyünü, onlarla qədim, doğma dostlar kimi dərdləşdiyini etiraf edir: Tolstoyun Anna Kareninası, Şekspirin kral Liri, Servantesin Don Kixotu, Şoloxovun Aksinyası ilə... Böyük ədəbiyyat və bu aləmin personajları yuxusunda, təsadüfdən-təsadüfə düşən istirahət olan saatlarında, hansısa ailəvi mərasimlər zamanı restoranda, hətta teatrda, yaxud hansısa simfonik konsertdə belə yazıçını rahat buraxmır.