Nazim Hikmet was a poet of crazy love, longing and separations from his youth, and he always had "the gift of love from Majnun".
Nazim Hikmət gənclik çağlarından dəli bir sevda, həsrət və ayrılıqlar şairi olub, onda "Məcnundan füzun aşiqlik istedadı" olub həmişə.