It is also true that the process itself was more interesting to us children than the love of eating the bald fruits (sometimes ripe ones) that we plundered at the cost of our blood, as it seemed to us at that time. If I say that this operation boosted our confidence a little, don't doubt it for a moment - it was real. On the right side of the water mill adjacent to the yard of our school, on the lower bank of the thick, wide ditch, a two-story dormitory building faced Köndelan and the same Qibla.
Orası da bir həqiqətdir ki, biz uşaqlara, o vaxt bizə elə gəldiyi kimi, qanımız bahasına talan elədiyimiz kal meyvələri (bəzən də yetişmiş) yemək eşqindən daha çox prosesin özü maraqlı idi. Desəm ki, bu əməliyyat bir az da özümüzə inamımızı gücləndirirdi, zərrə qədər də şübhə eləməyin - bu, gerçək idi. Məktəbimizin həyətinə bitişik su dəyirmanının sağ tərəfində, gur, enli arxın aşağı yaxasında isə iki mərtəbəli yataqxana binası üzü Köndələnə, həm də elə üzü Qibləyə ağara-ağara gendən çağırırdı.