As a rule, those who come to literature from science, distinguished by their tendency to high philological intellectualism, general cultural problematics, philosophy and theory (sometimes even interrupting the literary text with the interpretations given to that text), creating a synthesis (or symbiosis) of scientificity and art, in a word, from the more complex postmodernists ( Unlike Borges, Eco, Cortasar, Pamuk, etc.), representatives of alternative prose are inclined to simple language and galloping style.
Bir qayda olaraq ədəbiyyata elmdən gələn, yüksək filoloji intellektualizmi, ümumi kulturoloji problematika, fəlsəfə və nəzəriyyəçiliyə meylli olmaları ilə seçilən (bəzən hətta bədii mətni həmin mətnəcə verilən interpretasiyalarla kəsən), elmilik və bədiiliyin sintezini (yaxud simbiozunu) yaradan, bir sözlə daha mürəkkəb postmodernistlərdən (Borxes, Eko, Kortasar, Pamuk və s.) fərqli olaraq, alternativ proza təmsilçiləri sadə dil və çaparaq üsluba meyllidirlər.