Teachers who were invited to Baku (according to Birgen, who knew his countrymen better, most of them were random people who had no influence in Turkey), Turkish officers who worked as instructors in the Azerbaijani army, and even Turkish merchants who traded for their own sake, were treated with care and attention that they could not imagine in their homeland. they were surrounded.
Bakıya dəvət olunan müəllimlər (həmvətənlərini daha yaxşı tanıyan Birgenin fikrincə, onların əksəriyyəti Türkiyədə heç bir nüfuza malik olmayan təsadüfi adamlar idi), Azərbaycan ordusunda təlimatçı kimi çalışan türk zabitlər, hətta öz nəfləri üçün ticarət edən türk tacirləri belə vətənlərində təsəvvürlərinə gətirə bilməyəcəkləri bir qayğı və diqqətlə əhatə olunmuşdular.