In Sabir's photo, I don't feel the cry of his heart swelling "from the hands of sorrows", that photo shows a very simple person, but the depth of this simplicity is visible.
Sabirin fotosunda da onun "Arizi-qəmlər əlindən" şişən ürəyinin fəryadını hiss eləmirəm, o fotodan çox sadə, amma bu sadəlikdə dərinliyi görünən bir insan boylanır.