In "Ephemerida", from a butterfly that lives for a day to endless galaxies, all nature is interconnected and perceived through each other, so language grows from a single sound to a capacious sentence and becomes a being, a social galaxy.
"Efemerida"da bir günlük ömür yaşayan kəpənəkdən tutmuş ucsuz-bucaqsız qalaktikalara qədər bütün təbiət bir-birinə bağlandığı və bir-birinin vasitəsilə qavrandığı kimi, dil də bir səsdən tutmuş tutumlu cümləyə qədər böyüyür və bir varlığa çevrilir, bir ictimai qalaktika olur.