Then, compared to my father, his father Mammad, who reminded me of the humanists of the Renaissance period, reluctantly gave his documents to "narcosia" and shared the joy of the "2" he got in geography by hugging me, as if washing away his guilt.
Sonra atamla müqayisədə İntibah dövrünün humanistlərini xatırladan atası Məmməd əminin tələbinə "boyun əyərək" sənədlərini könülsüz "narxoza" verib və coğrafiyadan aldığı "2"nin sevincini boynuma sarılmaqla bölüşən Yusifin qarşımda sanki günahını yuyurmuş kimi bəxtəvərçiliyi o qədər də ürəyimcə deyildi.