On rainy days, when there was no chance to play in the yard, when the city lights went out due to lightning, our window facing the street replaced the TV, when we could not watch the most humane cartoons produced by a country that the world saw in the eyes of the world.
Yağışlı günlərdə, həyətdə oynamağa imkan olmayanda, ildırım vurar deyə şəhər işıqları söndüyündən dünyanın əcinnə gözündə gördüyü bir ölkənin istehsal elədiyi, Yer üzünün bəlkə də ən humanist cizgi filmlərinə baxa bilməyəndə aynası küçəyə açılan pəncərəmiz televizoru əvəz eləyirdi.