The poet, who is grateful for what God has given him, opens his hands to his spacious palace... "God, thank you, thank you very much... I am not satisfied with what you have given me, I have opened my hands before you, I have not done deeds worthy of your Dargah, I am not, my reward is little, my sins are many, Forgive me, don't take your shadow from me for a moment."
Rəbinin verdiklərinə şükür edən şair əllərini onun lə-məkan sarayına açıb diləyir... "Allah, verdiyinə şükür, çox şükür... Narazı deyiləm verdiklərindən, Yenə də qarşında əl açmışam mən Dərgahına layiq əməllərim yox, Neynim, savabım az, günahlarım çox, Əfv et Sən məni, Götürmə üstümdən bir an kölgəni".