Muhitdin Birgen was aware that in 1937, many of his former students were imprisoned and sent to exile on unjust charges, sentenced to death. His strength was only to express his respect for their memory: "The greatest pleasure and pleasure in my life are the lessons I gave to Azeri students.
Mühitdin Birgen 1937-ci ildə bir çox keçmiş tələbələrinin haqsız ittihamlarla həbs və sürgünlərə göndərildiyindən, ölüm cəzasına məhkum olunduğundan xəbərdar idi. Gücü yalnız onların xatirəsinə ehtiramını dilə gətirməyə çatırdı: "Həyatımda ən böyük həzz və ləzzət Azəri tələbəsinə verdiyim dərslərdir.