The sound that makes up the language is perceived on the basis of such a poetic-emotional framework, the sounds of the language, different from the endless sounds that fill nature, determine the speech of all people in the world, the language of all peoples, language families, the kinship and foreignness (non-kinship) of languages: this determination is the air that fills the entire universe. it is caused by filling the lungs - don't say, the tongue is oxygen.
Dili təşkil edən səs belə bir poetik-emosional haşiyənin bazasında qavranır, təbiəti dolduran sonsuz səslərdən fərqlənən dil səsləri dünyadakı bütün insanların nitqini, bütün xalqların dilini, dil ailələrini, dillərin qohumluğunu və yadlığını (qeyri-qohumluğunu) müəyyən edir: bu müəyyənlik bütün kainatı dolduran havanın ciyərə dolmasından yaranır - heç demə, dil oksigen imiş.