Time passes, the poets who keep the people's language alive become petrified, petrified, become street, they become a heritage, a deposit, which is as valuable as the language itself - a deposit that hides the shades and meanings of "keeping the time", "transmitting to the future", "aman" and so on.
Vaxt keçir, xalqın dilini-diriliyini yaşadan şairlər daşlaşırlar, qayalaşırlar, küçələşirlər, elə o dil qədər qiymətli irsə, əmanətə çevrilirlər - içində "müvəqqəti saxlamaq", "gələcəyə ötürmək", "aman" və sairə çalarları, mənaları gizlədən əmanətə.