And the name, indeed, justified itself, the marks on the inscription (so called by the copyists) resembled the petals of a flower; each sign was a petal. (Where did the man Bahram get this exact name - he didn't know) The number of petals changed, the length of the flowers, the thinness and thickness of the flowers changed, they didn't look like flowers, but every sign was still a flower, nothing else - the roughness of the cave smelling of this cut , was a colorless flower painted in paint on a curved stone wall. At first, all the employees of the Institute started to read the flowery article.
Ad isə, həqiqətən, özünü doğruldurdu, yazıdakı (bunu yazının surətini çıxaranlar deyirdilər) işarətlər çiçək ləçəklərini xatırladırdı; hər işarət bir ləçək idi. (Bəhram kişi bu dəqiq adı hardan tapmışdı - özü də bilmirdi) Ləçəklərin sayı dəyişirdi, çiçəklərin boyu-buxunu, nazikliyi-qalınlığı dəyişirdi, çiçək-çiçəyə bənzəmirdi, amma hər işarət yenə də çiçək idi, başqa şey deyildi - bu kəsif iyi verən mağaranın nahamvar, əyri çıxıntılı daş divarına boyaboy həkk edilmiş rəngsiz çiçək idi. Çiçəkli yazını oxumağa əvvəl-əvvəl İnstitutun bütün əməkdaşları birdən girişdi.