Since the ugliness of time and society infects everything, he lives in panic, he wants to remember his God, to whom he takes refuge, and tries to appear as he is in his eyes.
Zamanın, cəmiyyətin çirkinliyi hər şeyə siraət etdiyindən, vahimə içərisində yaşadığından sığındığı Tanrısının yadına düşmək istəyir, onun gözündə olduğu kimi görünməyə çalışır.