Since these parallels are already shown in J.Ramazanov's article "The first novel in the competition, "A" is plagiarism", we want to focus on the most general structural similarities without going into details: - both novels are examples of alternative prose; - both novels are written in a light, rambling style, rich in vulgarisms, which is an expression of disregard for classical prose traditions; - the hero of both novels has a duality: the hero of "Fight Club" associates himself with a person named Tyler: the hero of "A" is Anar with A: towards the end it becomes clear that Tyler is the alter ego of the hero of "Fight Club" and A is Anar , is the hidden, inner me; - the idea of both novels is similar: to destroy the world and build it again, more justly; acting from a counterculture position against the previously formed, petrified, stereotyped thinking; that is, the Nietzschean-anarchist spirit is typical for the heroes of both novels.
Bu parallelər C.Ramazanovun "Azadlıq.orq" saytına yerləşdirilmiş "Müsabiqədə birinci olan "A" romanı plagiatdır" yazısında qədərincə göstərildiyindən təfərrüatlara getməyb ən ümumi struktur oxşarlıqları üstündə durmaq istəyirik: - hər iki roman alternativ nəsr nümunəsidir; - hər iki roman klassik nəsr ənənələrinə etinasızlığın ifadəsi olan yüngül, çaparaq üslubda, vulqarizmlərlə zəngin dildə yazılıb; - hər iki romanın qəhrəmanında ikiləşmə baş verir: "Döyüş klubu"nun qəhrəmanı özünü Tayler adlı bir nəfərlə əlaqələndirir: "A"nın qəhrəmanı Anar isə A ilə: finala doğru məlum olur ki, Tayler "Döyüş" klubunun qəhrəmanının, A isə Anarın alter eqosu, gizli, daxili mənidir; - hər iki romanın ideyası da oxşardır: dünyanı dağıtmaq və yenidən, daha ədalətlə qurmaq; indiyə qədər formalaşmış, daşlaşmış, stereotipləşmiş düşüncəyə qarşı kontrkultura mövqeyindən çıxış etmək; odur ki, hər iki romanın qəhrəmanları üçün nitsşeçi-anarxist ruh səciyyəvidir.