I think like this: loneliness is solitude, solitude between a person and himself; I enjoy this solitude because my best interviewee is myself; for no one can understand me but myself, just as I cannot understand others as they do; The concept of loneliness is a requirement of human life - if you don't understand it, tragedy happens, and when you understand it, everything will be in order", of course, questions whether the person who experienced loneliness has risen to the level of self-awareness at the same time.
Mən belə fikirləşirəm: tənhalıq - təkbətəklikdir, insanın özü ilə özü arasındakı təkbətəklik; mən bu təkbətəklikdən zövq alıram, çünki mənim ən yaxşı müsahibim mən özüməm; çünki özümdən başqa heç kim məni başa düşməz, necə ki, mən başqalarını özləri kimi başa düşə bilmirəm; tənhalıq deyilən anlayış insan ömrünün tələbatıdır - bunu dərk etmədikdə faciə baş verir, dərk etdikdə isə hər şey öz qaydasına düşür" kimi qənaətlər, əlbəttə ki, tənhalığı yaşamış şəxsin eyni zamanda özünüdərk məqamına yüksəldiyindən soraq verir.