Although Mubariz occasionally chopped a small onion for his joy (sometimes he forced a guest to sleep in his house - he couldn't take it anymore), he was "jealous, jealous, jealousy was in his soul, in his blood", Bahram did not care about this, he told the guests from Baku (Institute employees , he took special pleasure in serving and serving the district workers who accompanied them, as well as Mubariz himself.
Mübariz ara-sıra onun bu sevincinə balaca soğan doğrasa da (hərdən zorla çəkib hansısa qonağı öz evinə yatmağa aparırdı - bundan artığına gücü çatmırdı) "qısqanır, qısqanır, qısqanclıq bunun canındadı, qanındadı", Bəhram bunu vecinə almır, Bakıdan gələn qonaqlara (İnstitut əməkdaşlarına, onları müşayiət edən rayon işçilərinə, elə Mübarizin özünə) qulluq etməkdən, xidmətlərində durmaqdan xüsusi zövq duyurdu.