If in "Adash" the author has become an invisible-inaudible presence in his work, in the 2nd story he is hidden from view not in himself, but in History.
"Adaş"da müəllif öz işərisində görünməz-duyulmaz varlığa çevrilibsə, 2-ci hekayədə özünün deyil, Tarixin içində gözdən oğurlanıb.