text: całą noc na potłuczonym szkle
  w szafce z lekarstwami tkwię
  hotel nad świr – ziemne morze spadł
  gwizdnął łbem o biurka blat
  pod sufitem małpa na wentylato
  za dolara na niebiesko osła po
  miałem dziś telefon z Istambułu lila – róż
  dobrze że do domu wracasz już
  czy mi sprzedasz działkę gdy się zetnę tak jak ty
  przeskoczyła iskra co nie ufasz mi
  wkurza mnie twojego niebieskiego płaszcza luz
  jesteś martwy lepiej w domu zostaw wóz
  hasło: jest sobota więc festiwal ciągle trwa
  odzew: perła w piątek może być ze szkła
  włosy blond przepustką do Buelah mogą być
  ale twarz za kwefem musisz skryć
  suchy jak wyschłego morza brzeg
  czujny jak wytrawny szpieg
  zszedłem na dół chciałem smoking ku
  byłem w samym kapelu
  na czerwonym świetle wyrósł policjanta cień
  znów wyciąłem z życiorysu jeden dzień
  miałem dziś telefon z Istambułu lila – róż
  dobrze że do domu wracasz już