text: wracając z wojny miał już plan
  obmyślił sobie każdy krok
  - najpierw odnowię stary dom w Brougham de Ville
  miał plan lecz nie miał obu nóg
  zostały tylko skrzydła mu
  motyle skrzydła zamiast nóg – co? niezły styl
  był wściekłym psem lecz pragnął grać
  w Armii Zbawienia – byle co
  - swój rybi puzon do dmuchania dam dziewczętom
  choć tonął w mętnych falach snu
  to krzyczał frunąc aż na dno
  urządzę sobie kurwa odlotowe święto
  więc wracał z wojny i miał plan
  dobrze obmyślił każdy krok
  nie krok bo przecież nie miał nóg lecz ruch na pewno
  - urządzę fajerwerki lub
  Bourbonem się zaleję w sztok
  językiem ostrzył swej maczety stal nierdzewną
  przypomniał sobie zapach słów
  szczenięcych wyznań głupi świat
  i płakał – ale kicz – hollywoodzkimi łzami
  i rybi puzon bolał go
  całe dwadzieścia siedem lat
  spędzonych w klitce nad sklepikiem z narzędziami
  on wracał z wojny i miał plan
  do Kalifornii jechać chciał
  na drogę dragów garstkę wziął z tragicznym skutkiem
  na drzewie psy znalazły go
  na bucie jak na banjo grał
  wpatrując się w zamordowaną prostytutkę
  ona nie miała twarzy już
  jej włosów użył zamiast strun
  wyszeptał – kocham cię – i nic nie mówił więcej
  sąd w stanie Oklahoma więc
  dwadzieścia lat wymierzył mu
  a księżyc świecił jeszcze jaśniej niż w piosence
  on wrócił z wojny i miał plan
  a może on nie istniał choć
  ktoś mi ułożył w takim razie ten monolog
  jeśli nie rybi puzon co
  za dnia się wieszał a noc w noc
  wyrzężał w rytmie mambo wściekły swój nekrolog
  aż w końcu gubernator zmiękł
  i w Birmingham się zgodził go
  umieścić gdzie jest najpiękniejszy dom bez klamek
  więc jeśli ktoś mi powie że
  zna lepszą historyjkę to
  na rany boga krzyknę mu szajbusie kłamiesz