text: Edna Million strój zabójczy ma.
  Lila-róż łagodzi metra huk.
  Za dwa dolce kupię colty dwa.
  Byle deszcz zapędzi mnie w kozi róg.
  Mord szesnaście ze mną pije rum
  Na umrzyka skrzyni, jego mać!
  Skąd dwie pary nóg i w głowie szum?
  Bourbon mnie wypełnia. Nie mogę wstać!
  Hej, ptaszku, mam wiadomość złą:
  Twój dom się pali, a dzieci same są!
  Smutno patrzy zza kubańskich krat
  Marny uwodziciel cudzych żon.
  Przez księżyca pełnię głupio wpadł,
  Na ostrzu noża plamy krwi – oto plon.
  Ktoś butelką po łbie wali mnie.
  Nadepnąłem na diabelski chwost.
  Falming brodzi w kryształowym szkle.
  Świat piękniejszy jest niż Brookliński most!
  Hej, ptaszku, mam wiadomość złą:
  Twój dom się pali, a dzieci same są!
  Żółta pościel zatem to Hong-kong –
  Gdzie prowadzi Wędrowniczek Jaś.
  Wrócę w Karnawale, zdarty long.
  Sto dolarów daj i światło zgaś.
  Mord szesnaście ze mną pije rum
  Na umrzyka skrzyni – kurwa mać!
  Skąd dwie pary nóg i w głowie szum?
  Bourbon mnie wypełnia. Nie mogę wstać!
  Hej, ptaszku, mam wiadomość złą:
  Twój dom się pali, a dzieci same są!