human
How would you translate this from English to Dutch: Eternally entrancing firebrand actress Yvette Mimieux scores her best, strongest, most commanding and effective role to date as a smart, classy, fiercely self-sufficient no bulls**t Los Angeles businesswoman who runs afoul of psycho hicks and rapist redneck cops when she goes down South during her cross country trek from California to New York. Poor Yvette has one of those days which justifies the age-old cliché "sometimes it's better to stay home in bed": her car is stolen by a creepy backwoods hick nutjob (an intense, jittery Robert Carradine, who's genuinely frightening in a rare full-blooded sicko fruitcake part), she's wrongly put in the hoosegow by the local yokel cops after loutish bartender Britt Leach tries to sexually assault her, kills one particularly unpleasant hillbilly fuzzball after he brutally rapes her (the rape scene itself is quite graphic and upsetting), breaks out of jail and subsequently goes on the lam with tough, but tender-hearted career criminal Tommy Lee Jones."Jackson County Jail" qualifies as one of those great legendary rarities: it's a 70's redneck drive-in exploitation movie that not only delivers the goods and then some, but also the kind of gritty, top-notch, fairly plausible flick that both wholly earns and completely lives up to its killer cult status. Mark Miller's remarkably artful and assured direction plays a key role in making the film the grind-house classic that it is: the quick, unrelenting pace never let's up for a minute, the action scenes are rousing and marvelously choreographed, and the solid, pretty complicated and arresting narrative hooks the viewer from the get-go. Moreover, the film's astute depiction of the relative differences and similarities between cops and criminals is wickedly subversive: The crooks for the most part are loyal, honorable and compassionate folks while a majority of the police are total a**holes.
gpt
De eeuwig betoverende, opvliegende actrice Yvette Mimieux speelt haar beste, sterkste, meest gezaghebbende en effectiefste rol tot nu toe: die van een slimme, stijlvolle, onafhankelijke zakenvrouw uit Los Angeles die in botsing komt met psychopathische boerenkinkels en verkrachtende boerenkinkels als ze tijdens haar trektocht van Californië naar New York door het Zuiden trekt. De arme Yvette heeft zo'n dag waarop het eeuwenoude cliché'soms is het beter om thuis in bed te blijven' op zijn plaats is: haar auto wordt gestolen door een griezelige boerenkinkel uit de rimboe (een intense, zenuwachtige Robert Carradine, die echt angstaanjagend is in een van die zeldzame volbloed zieke mafkezenfilms), en ze gaat naar huis. Het is ten onrechte door de plaatselijke boerenkinkels in de bak gestopt, nadat de pummelige barkeeper Britt Leach haar seksueel probeert te misbruiken, een bijzonder onaangename boerenkinkel van een vent vermoordt nadat hij haar bruut verkracht heeft (de verkrachtingsscène op zich is nogal beeldend en schokkend), uit de gevangenis ontsnapt en vervolgens op de vlucht slaat met de geharde, maar zachtaardige beroepscrimineel Tommy Lee Jones. De opmerkelijk gekunstelde en zelfverzekerde regie speelt een sleutelrol in het feit dat de film de klassieker wordt die hij is: het snelle, onverbiddelijke tempo houdt geen minuut aan, de actiescènes zijn opwindend en prachtig gechoreografeerd, en het solide, tamelijk gecompliceerde en boeiende verhaal grijpt de kijker vanaf het begin bij de kladden.