human
How would you translate this from Dutch to English: Ik denk niet dat dit een film is die alleen door Aziaten wordt gemaakt, het is gewoon zo dat de personages Aziatisch zijn. Er zijn tinten van culturele familie/generatieverwachtingen, zoals de scènes van Michael en zijn tante. De scène aan de eettafel doet me op de een of andere manier denken aan 'Double Happiness' van de schrijver-regisseur Mina Shum uit 1994, met Chinees-Canadese familiescènes met Sandra Oh in de hoofdrol; het doet me ook denken aan regisseur Wayne Wangs 'Dim Sum: A Little Bit of Heart' uit 1985.Over het geheel genomen heb ik het gevoel dat er overeenkomsten zijn in filmstijl tussen 'Morvern Callar' van Lynne Ramsay en 'Charlotte Sometimes' van Eric Byler.  de waarde van rustige momenten, spaarzame dialoogscènes, minimale belichting en silhouetten; de weergave van eenzame gevoelens, alleen-zijn helemaal door haar/hemzelf; het tonen van liefde, pijn en verlangens die binnen in hem verborgen blijven.
gpt
I don't think this is a film unique to Asians, it just so happened that the characters are Asian. There are hues of cultural family/generational expectations, like the scenes of Michael and his aunt. The dinner table scene somehow reminds me of writer-director Mina Shum's 1994 "Double Happiness," which included Chinese-Canadian family dinner scenes with Sandra Oh in the lead; also brings to mind director Wayne Wang's 1985 "Dim Sum: A Little Bit of Heart." Overall, I felt there are similarities in filmmaking style between Lynne Ramsay's "Morvern Callar" and Eric Byler's "Charlotte Sometimes" - the value of quiet moments, sparse dialog scenes, minimal lighting and silhouette shots; depiction of lonely feelings, alone-ness all by her/himself; loving yet not openly/readily showing sosecrets, pains, longings kept within.