human
Could you convert this from English to Dutch for me: Jean Renoir's homage to the Paris of the late 19th century is beautiful in many ways. Not only does it appear to have been photographed by Toulouse-Lautrec and Mucha, it portrays the geographic Paris; the streets accessible only by staircases, the unpleasant end of fleeting popularity, and the sexual opportunism of men with a product to sell, in an uncompromising picture of show business that is in stark contrast with the picture painted by Hollywood. There is an obvious comparison to be made with Lloyd Bacon's "42nd Street," which had been made about 20 years before, featuring Ruby Keeler as a dancing sensation, a fresh-faced kid from the sticks who had come to New York to get into show business, who saves the show when the star fails--"You're going out there a kid from the chorus, but you've got to come back a STAR!!" Warner Baxter's "Julian Marsh" is a director who suffers for his art and is unappreciated. Jean Gabin's "Danglard" keeps running afoul of genital politics, but when he talks about the show he is more like Knute Rockne than like Julian Marsh.
gpt
Jean Renoirs hulde aan het Parijs aan het eind van de negentiende eeuw is in veel opzichten prachtig. Niet alleen lijkt het alsof het door Toulouse-Lautrec en Mucha is gefotografeerd, het geeft ook een beeld van het geografische Parijs: de straten die alleen bereikbaar zijn via trappen, het onplezierige einde van de vluchtige populariteit en het seksuele opportunisme van mannen die een product te verkopen hebben, in een onwrikbaar beeld van de showbusiness dat in schril contrast staat met het door Hollywood geschilderde beeld. Er kan een duidelijke vergelijking worden gemaakt met Lloyd Bacons '42nd Street'. 'Julian Marsh' van Warner Baxter is een regisseur die lijdt onder zijn kunst en die niet gewaardeerd wordt. Jean Gabins 'Danglard' heeft voortdurend last van genitale politiek, maar als hij over de show praat, lijkt hij meer op Knute Rockne dan op Julian Marsh.