human
Can you translate this from English to Dutch: this movie was horrible. Or *is* horrible, I should say, as I'm sure it is still playing at a theatre near you.Basically--and yes I need a new paragraph for this--I simply can't stand it when a movie is not a movie, but instead a stock car race of plot vehicles vrooming around a track, racing to get to the great, meaningful, dramatic, thematic finish. To wit: the mother of the poetess, whom we see only rarely in the first thirty-five minutes, comes off as a mostly absent entity whose only purpose is to arrive home waaay late every night and give our long-suffering hero a hard time for not taking proper care of her little sister (read: yet another obstacle for our poet hero to overcome on her way to heartfelt expository writing). Vroom. And as for that little sister, let me tell you what *she* does: she looks forlorn, cuts herself, starves herself, looks forlorn and hungry, acts like an angel on the altar in the middle of church, passes out during said performance, dot dot dot, and finally jumps out her psych ward window to her death (and if you think I'm being callous then that's because you didn't see the film's eleven second treatment of her death).
gpt
'Deze film was afschuwelijk. Of _is_ afschuwelijk, moet ik eigenlijk zeggen, want ik weet zeker dat hij nog steeds in een bioscoop bij jou in de buurt draait. 'In wezen  en ja, daar heb ik een nieuwe alinea voor nodig  kan ik er gewoon niet tegen als een film geen film is, maar in plaats daarvan een stockcarrace van decorvoertuigen die over een baan racen om de grote, betekenisvolle, dramatische, thematische finale te bereiken. Te weten: de moeder van de dichteres, die we maar zelden zien in de eerste vijfendertig minuten, komt over als een grotendeels afwezige entiteit, wier enige doel is om elke avond laat thuis te komen en onze lankmoedige held het leven zuur te maken omdat ze niet goed voor haar zusje zorgt (lees: nog een obstakel dat onze dichteres moet overwinnen op weg naar een hartgrondig, onthullend schrift). En wat dat zusje betreft, laat me je vertellen wat zij doet: ze ziet er verloren uit, snijdt zich, hongert zich uit, ziet er verloren en hongerig uit, gedraagt zich als een engel op het altaar midden in de kerk, valt flauw tijdens voornoemde voorstelling, stipt stipt, en springt ten slotte uit het raam van haar psychiatrische afdeling naar haar dood (en als je denkt dat ik gevoelloos ben, dan komt dat doordat je de elf seconden durende filmopname van haar dood niet hebt gezien).