human
Could you convert this from English to Dutch for me: I expected more by this movie, and let's admit that after having watched Fandango, I was a little disappointed, although some good elements are to be appreciated. Especially the beginning is a little slow and probably indulges in insignificant details (the party at Leroy's is too long, we perfectly know what kind of mood dominated those guys). Moreover, the story covers twelve years, from 1962 to 1974, a time-length during which the three boys should have been touched by the events of their personal lives and by history as well, on the contrary they remain a little underdeveloped till the very end. Obviously, it is impossible not to sympathize with them, they are really cute, captivating, but I expected more psychological insight. As it approaches the end, the movie gains rhythm; the final, in every sense, encounter with the big wave is rendered greatly, surfing action is truly gripping, we perceive the strong emotion when facing and struggling against this force of nature, and we also get more intimate with the characters's inner emotional world, probably because the confrontation between man and nature, with the undeniable sense of human finiteness as compared to the greatness of nature, always reveals the real quality of human life.
gpt
Ik had meer verwacht van deze film, en ik moet toegeven dat ik, nadat ik Fandango had gezien, een beetje teleurgesteld was, hoewel er een paar goede elementen in zitten. Vooral het begin is een beetje traag en zal zich waarschijnlijk te goed doen aan onbeduidende details (het feest bij Leroy is te lang, we weten heel goed in wat voor stemming die jongens verkeerden). Bovendien beslaat het verhaal twaalf jaar, van 1962 tot 1974, een tijdsspanne waarin de drie jongens geraakt hadden moeten worden door de gebeurtenissen in hun privéleven en door de geschiedenis, integendeel, ze blijven tot het allerlaatst een beetje onderontwikkeld. Het is natuurlijk onmogelijk niet met ze mee te voelen, ze zijn echt schattig, fascinerend, maar ik had meer psychologisch inzicht verwacht. Naarmate het einde nadert, krijgt de film meer ritme; de uiteindelijke confrontatie met de grote golf wordt in alle opzichten sterk weergegeven, de surfactie is werkelijk pakkend, we zien de sterke emotie wanneer we tegenover deze natuurkracht staan en ons ertegen verzetten, en we worden ook intiemer met de innerlijke emotionele wereld van de personages, waarschijnlijk omdat de confrontatie tussen mens en natuur, met het onmiskenbare gevoel van menselijke eindigheid in vergelijking met de grootheid van de natuur, altijd de ware kwaliteit van het menselijk leven toont.