human
How would you translate this from Dutch to English: We zijn allemaal bekend met de beelden die in het voorjaar van 2004 uit de Abu Ghraib-gevangenis begonnen te stromen  foto's van gevangenen (sommige terroristen, andere ongetwijfeld niet) die met een kap over hun hoofd en in hun blootje gedwongen werden pijnlijke en/of vernederende posities in te nemen, vaak urenlang, met Amerikaanse soldaten die vrolijk in de buurt poseerden, glimlachten en hun duim opstaken voor de camera. Toen de foto's eenmaal op internet verschenen, symboliseerden ze niet alleen de mislukte operatie die de oorlog in Irak was, maar ook het fundamentele falen van het Amerikaanse leger om vrienden te maken en mensen te beïnvloeden in een land dat volgens de regering-Bush 'bevrijd' moest worden.In 'Standard Operating Procedure' van de beroemde documentairemaker Errol Morris ('The Thin Blue Line'). 1) pogingen om de waarheid achter die foto's te achterhalen, voornamelijk door degenen die het nauwst bij het schandaal betrokken waren het verhaal in hun eigen woorden te laten vertellen (waaronder soldaat eerste klas Lynndie England, die, al dan niet terecht, als het enige duidelijk herkenbare 'gezicht' en 'huishoudelijke naam' uit het schandaal naar voren kwam).
gpt
We're all familiar with the images that began flowing out of Abu Ghraib Prison in the spring of 2004 - photos showing detainees (some terrorists, others undoubtedly not) hooded and stripped, forced to assume painful and/or humiliating positions, often for hours on end, with American soldiers posing gleefully nearby, smiling and flashing thumbs-up signs for the camera. Once the pictures went viral, they came to symbolize not only the botched operation that was the Iraq war, but the fundamental failure of the U.S. military to win friends and influence people in a land the Bush administration claimed vehemently to be "liberating." In "Standard Operating Procedure," famed documentary filmmaker Errol Morris ("The Thin Blue Line") attempts to uncover the truth behind those photographs, mainly by allowing those who were most closely involved with the scandal to tell the story in their own words (including Private First Class Lynndie England, who, whether fairly or unfairly, emerged as the one clearly identifiable "face" and household name from the scandal).