human
I need this English sentence translated to Dutch, please: Araki has Gen X irony/detachment down to a T. His characters are so apathetic that they say, "whatev", instead of "whatever." That one bit of dialogue alone I believe makes him a genius. I can't claim to understand the whole movie in a unified sense--it's as jarring, overwhelming, prolific, fast-paced, and difficult to digest as pop culture. But particular scenes seem very deliberate and well-crafted. For instance, the three main characters go through a drive-through, which resembles a nuclear power plant, terribly unnatural.
gpt
Araki heeft Gen X-symboliek/afwisseling tot een T. Zijn personages zijn zo apathisch dat ze 'watje' zeggen in plaats van 'watje'. Dat ene stukje dialoog alleen al maakt hem volgens mij een genie. Ik kan niet beweren dat ik de hele film in een gemeenschappelijke zin begrijp: hij is net zo schokkend, overweldigend, productief, snel en moeilijk te verteren als de popcultuur. Maar bepaalde scènes lijken heel doelbewust en goed gemaakt. De drie hoofdpersonen gaan bijvoorbeeld door een drive-inbioscoop, die lijkt op een kerncentrale, heel onnatuurlijk.