human
Can you translate this from English to Dutch: Ashutosh Gowariker's "Jodhaa Akbar" is the most ambitious film to emerge from Bollywood's stables in quite a while. Based on the historical alliance between India's greatest Mughal emperor and a Rajput Hindu princess, Gowariker models his film on the Shakespearean mould of palace intrigue with its collection of warring power brokers, plotting princes, distant queen mothers, bitchy but loyal eunuchs, and concubines galore. It's also something of a gamble: Gowariker has never treaded the historical epic in his earlier features, especially one about India's first attempt at religious pluralism. The results are mixed but laudable, largely because the script adheres to the golden rule about bringing historical episodes to film: know the history, but print the legend.Romeo and Juliet, Hamlet, and Pocahontas were all real people whose life stories have been told and retold in popular Hollywood films, each retelling adding and embellishing elements of the story which have helped the stories attain the status of pseudoreligious myth. India certainly has a rich history of quasi-historical legends: Anarkali, Heer-Ranjha, Umrao Jaan, Devdas, and now Jodhaa-Akbar.Let there be no doubt: this is not a documentary nor do the filmmakers make any overt attempt at a documentary characterization of Akbar.
gpt
Ashutosh Gowarikers 'Jodhaa Akbar' is de meest ambitieuze film die in tijden uit de stallen van Bollywood te voorschijn is gekomen. Gebaseerd op het historische verbond tussen de grootste Mughal-keizer van India en een hindoeprinses uit Rajput, baseert Gowariker zijn film op de shakespeariaanse structuur van paleisintriges, met zijn verzameling machtsmakelaars, intrigerende prinsen, verre koningin-moeders, krengerige maar loyale eunuchen en concubines in overvloed. Het is ook een beetje een gok: Gowariker heeft nooit het historische epos in zijn eerdere werk gevolgd, en al helemaal niet in een film over India's eerste poging tot religieus pluralisme. De resultaten zijn gemengd maar prijzenswaardig, voornamelijk omdat het script zich aan de gouden regel houdt: ken de geschiedenis, maar schrijf de legende. Romeo en Julia, Hamlet en Pocahontas waren allemaal echte mensen van wie de levensverhalen in populaire Hollywoodfilms werden verteld en naverteld, waarbij elk van hen elementen van het verhaal toevoegde en verfraaide die de verhalen de status van pseudo-religieuze mythe hebben geholpen.