human
Could you convert this from English to Dutch for me: I came away from Dead Man's Shoes with a sense of pride; a sense of acknowledgment; a feeling that British film at its lowest budget level and at its grittiest and simplest is very much alive and active. The reaction I had also affected the way I perceive Hollywood a little bit more; it's true that films like Zodiac, Blood Diamond and Apocalypto occupy my top three of 2007 but even some of them and the many others on that list do not match the fondness and recognition that I had for Dead Man's Shoes upon seeing it  the great thing is, this was extensively levelled down in terms of funding but pumped up in terms of quality. Make no mistake, Dead Man's Shoes is very good.I suppose in order to identify this film, I'd have to borrow from America somewhat but that is no shame; this film is 1988's Rain Man meets a hard as nails, gritty revenge film  perhaps something staring James Cagney in his pomp. But it is a revenge film with an air of indifference; the film is often funny, often touching and often heart-warming in its portrayal of inept small time crooks, its nasty flashbacks of bullying and its small inclusion of scenes in which someone with special needs is present and displaying his innocence.
gpt
Ik verliet Dead Man's Shoes met een gevoel van trots, een gevoel van erkenning, een gevoel dat de Britse film op zijn laagste budget en op zijn griebeligste en simpelste niveau nog springlevend is. De reactie had ook invloed op de manier waarop ik Hollywood nu bekijk; het is waar dat films als Zodiac, Blood Diamond en Apocalypto in mijn top drie van 2007 voorkomen, maar zelfs sommige van die films en de vele andere op die lijst passen niet bij de voorliefde en erkenning die ik voor Dead Man's Shoes voelde toen ik ze zag, en het geweldige is dat die voor een groot deel op een laag pitje werd gezet in termen van financiering, maar omhoog werd gepompt in termen van kwaliteit. Vergis je niet, Dead Man's Shoes is heel goed.Ik neem aan dat ik, om deze film te herkennen, iets uit Amerika zou moeten lenen, maar dat is geen schande; deze film is Rain Man meets een keiharde, ruige wraakfilm, misschien iets wat James Cagney in zijn pracht en praal voor ogen stond. Maar het is een wraakfilm met een air van onverschilligheid; de film is vaak grappig, vaak ontroerend en vaak hartverwarmend in zijn weergave van onbekwame kleine tijdschurken, zijn akelige flashbacks van bullebakken en zijn geringe invoeging van scènes waarin iemand met speciale behoeften aanwezig is en zijn onschuld toont.