human
Can you translate this from English to Dutch: I don't know what it was, maybe it was going through some of his own trials and tribulations (addiction and rehab), but George Carlin seems to be, well, different this time around. In a way I should've expected this- I remember reading a couple of years back when he was planning the special that it would be more based around language (if nothing else he is the single greatest linguist in the history of post-modern stand-up), and on that level the special isn't a disappointment. There are three things, however, that make the film not necessarily bad or over-wrought, but just, well, different, like a musician or band we all know through and through trying a little something new. This time, with Life is Worth Losing, there is a lot more philosophy in some ways, and also a little bit of loss in some of the timing for a few good laughs.The first thing is that his delivery is a little different; usually it'll seem like he'll go for his three topics (the little things in life 'Seinfeld' style, words and expressions, and the "big" world), but much of the special this time is with a delivery that doesn't (at least some of the time, maybe not for the most part maybe so) have that much of the same strange skepticism.
gpt
Ik weet niet wat het was, misschien had het te maken met een van zijn eigen beproevingen en beproevingen (verslaving en ontwenningsverschijnselen), maar George Carlin lijkt deze keer, nou ja, anders te zijn. In zekere zin had ik dit kunnen verwachten  ik herinner me dat ik een paar jaar geleden, toen hij de special voorbereidde, las dat die meer gebaseerd zou zijn op taal (al is hij in elk geval de grootste taalkundige in de geschiedenis van de postmoderne stand-up)  en op dat niveau is de special geen teleurstelling. Er zijn echter drie dingen die de special niet noodzakelijkerwijs slecht of overtrokken maken, maar gewoon, nou ja, anders, als een muzikant of band die we allemaal door en door kennen en die iets nieuws probeert. Deze keer, met Leven is Verliezen, is er in sommige opzichten veel meer filosofie, en ook een beetje verlies in de timing van een paar goede grappen.Het eerste is dat zijn presentatie een beetje anders is; meestal zal het lijken alsof hij kiest voor zijn drie onderwerpen (de kleine dingen in het leven in de 'Seinfeld-stijl', woorden en uitdrukkingen, en de 'grote' wereld), maar een groot deel van de specialiteit van deze keer is een presentatie die niet (tenminste een deel van de tijd, misschien niet voor het grootste deel misschien) dezelfde vreemde scepsis heeft.