human
I need this English sentence translated to Dutch, please: Dreary sequel, despite resetting the narrative to the tale's original location of New Orleans (with flashbacks to the Candyman's grisly fate). This time around, the heroine discovers she's related to the Candyman rather than being a re-incarnation of his white lover; that said, Kelly Rowan is no substitute for Viriginia Madsen! In fact, apart from Tony Todd's titular character (who's even less scary here but, at least, he's intelligible), Michael Culkin's ill-fated professor is the only link to the first film.Other than the requisite gore (and Philip Glass score), again, we have a subplot involving a black child who lives in fear of the Candyman; additionally, however, we get a bit of irrelevant sleaze (this being conveniently set during Mardi Gras)! The presence of veterans Veronica Cartwright and Matt Clark is welcome; predictably, though, they both end up as meat for the Candyman's hook.While director Condon may have started in horror (this is the only one I've watched, actually), he really came into his own when he branched out into other genres  and, quite frankly, I wouldn't have bothered watching this hadn't he been involved...
gpt
Een naargeestig vervolg, ondanks het feit dat het verhaal terugkeert naar de oorspronkelijke locatie van het verhaal, New Orleans (met flashbacks naar het gruwelijke lot van de Candyman). Deze keer ontdekt de heldin dat ze verwant is aan de Candyman in plaats van een reïncarnatie van zijn blanke minnares; dat gezegd hebbende, Kelly Rowan is geen vervanging voor Viriginia Madsen! Sterker nog, afgezien van het personage van Tony Todd (die hier nog minder angstaanjagend is, maar in elk geval begrijpelijk), is de noodlottige professor van Michael Culkin de enige link met de eerste film. Afgezien van het vereiste bloed (en de score van Philip Glass) hebben we opnieuw een subplot met een zwart kind dat in angst leeft voor de Candyman; daarbij komt nog een beetje irrelevante vunzigheid (dat komt goed uit, want het speelt zich af tijdens Mardi Gras). De aanwezigheid van de veteranen Veronica Cartwright en Matt Clark is welkom, maar voorspelbaar genoeg eindigen ze allebei als vlees aan de haak van de Candyman.Hoewel regisseur Condon misschien met afgrijzen is begonnen (dit is de enige film die ik heb gezien), kreeg hij pas echt de smaak te pakken toen hij zich in andere genres ging verdiepen, en eerlijk gezegd zou ik dit niet eens hebben gezien als hij er niet bij betrokken was geweest...