human
I need this Dutch sentence translated to English, please: Deze film zou absoluut niet 'The Razor's Edge' mogen heten. Dat deze film die titel gebruikt, doet afbreuk aan de voortreffelijke roman die zo goed geschreven is door de schrijver W. Somerset Maugham. Wat het boek juist zo geweldig maakt, is dat het verhaal wordt verteld door een bron van buiten  zodat Larry altijd alleen maar een constructie is van iemand anders, iemand die we nooit echt kennen, die net zo mysterieus blijft als zijn zoektocht en zijn gevoel van verlichting. Met Murrays film hebben we niet eens het personage dat geacht wordt het verhaal te vertellen  het is alsof je probeert The Great Gatsby te filmen, maar dan zonder Nick Carraway. De film vervangt de geweldige eigenschappen die Maugham in Larry heeft geïnvesteerd  een onbeschrijflijke glimlach die de warmte en edelmoedigheid van zijn hart toont; een geest die nooit in woede uitbarst, die een Christusachtige waardigheid aanneemt die de zuiverste versie van altruïsme suggereert die bekend is, onbezoedeld door eigenbelang; een ongrijpbaar soort dat we nooit kunnen inkapselen  en verandert ze in Murrays eigen sterke punten: geestige replieken gericht aan saaie mensen, lage emoties, alcoholisme in combinatie met uitbarstingen, clownesk voor de camera.
gpt
By no means should this movie be called "The Razor's Edge." That this movie uses that title demeans the excellent novel so well crafted by the novelist W. Somerset Maugham. Part of what makes the book wonderful is the frame narration by an outside source--so that Larry is always just a construction by another, a person we never really know, who remains as mysterious as his quest and his sense of enlightenment. With Murray's movie, we don't even have the character who is supposed to tell the story--it is like trying to film The Great Gatsby, except without Nick Carraway.The movie transmogrifies the wonderful qualities that Maugham invests in Larry--an indescribable smile that shows the warmth and generosity of his heart; a spirit that never rises to anger, that gives in a Christ-like manor which suggests the purest version of altruism known, untainted by self-interest; an elusive sort that we never can encapsulate--and changes them into Murray's own strong suits: witty retorts directed at dull people, low emotion alcoholism coupled with outbursts, clowning for the camera. Murray's Larry is not the pure soul who captivated a famous writer--he is the man from "Ghostbusters," trying every now and then to be serious.