human
Can you translate this from English to Dutch: The motley coed crew of a spaceflight to Venus are forced to fend for themselves and determine the future of mankind after the Earth gets destroyed in a nuclear holocaust. The flat, fumbling direction by Harry Hope and Lee Sholem, Stuart J. Byrne's tediously talky and uneventful script, the dull performances and the slower than two aged turtles walking uphill pace suck all the fun and vitality out of this excruciatingly leaden science fiction clunker. The Hall of Shame Faded Name cast makes for pretty sad viewing: former Tarzan Denny Miller as a stern, no-nonsense colonel, Grant ("The Monolith Monsters") Williams as the lecherous jerk captain, veteran TV actress Mala Powers as a feisty Russian astronaut, song and dance man Bobby Van as an obnoxious hipster, Henry Wilcoxon as a crusty old-timer, Top Forty radio disc jockey Casey Kasem as a Mission Control announcer, and future "M.A.S.H." TV series regular Mike Farrell as a TV reporter. Stanley Cortez's ratty photography, the terrible tin-eared dialogue ("He's not really a fink; he just acts like one"), the droning, monotonously rattling stock film library score, David L. Hewitt's crummy (substantially less than) special effects, and the groan-inducing surprise twist ending add extra abject insult to already appalling injury.
gpt
De bonte, studentikoze bemanning van een ruimtevlucht naar Venus is gedwongen voor zichzelf te zorgen en de toekomst van de mensheid te bepalen nadat de Aarde in een nucleaire holocaust is vernietigd. De vlakke, stuntelige regie van Harry Hope en Lee Sholem, het langdradige, spraakzame en weinig boeiende scenario van Stuart J. Byrne, de saaie voorstellingen en de trager dan twee oude schildpadden die heuvelopwaarts lopen, zuigen alle plezier en vitaliteit uit deze tergend loden sciencefictionklungel. De rol van Hall of Shame Faded Name zorgt voor een nogal trieste aanblik: voormalig Tarzan Denny Miller als een strenge, nuchtere kolonel, Grant ('The Monolith Monsters') Williams als de wellustige hufterkapitein, de ervaren tv-actrice Mala Powers als een opvliegende Russische astronaut, de zanger-danser Bobby Van als een irritante hipster, Henry Wilcoxon als een chagrijnige oude rot, de radiopresentator van Top 40-hits Casey Kasem als de omroeper van de vluchtleiding, en de toekomstige 'M.A.S.H. '-tv-serie met Mike Farrell als tv-verslaggever. De smoezelige foto's van Stanley Cortez, de verschrikkelijke dialogen met hun blikkerige stemgeluid ('Hij is niet echt een hufter, hij gedraagt zich alleen maar als een hufter'), de eentonige, monotoon rammelende geluidsband van de filmbibliotheek, David L. Hewitts prullerige (veel minder dan) special effects, en het einde dat een kreun van verbazing ontlokt, maken de toch al schandalige schade nog erger.