human
Could you convert this from English to Dutch for me: Yes, it's time to travel back to the dying days of Lew Grade's ITC Films, an age of darkness, of low-budgets and even lower-tech special effects, of bad acting and even worse writing: a world where clichés run rampant and Hawk the Slayer and his mindsword set the cause of sword-and-sorcery back several years. Shot almost entirely on a single Abbey set in Pinewood and the woods surrounding the studios in the heart of Autumn, this demented no-budget British spaghetti sword-opera  a sort of would-be A Fistful of Swords  pits John Terry's virtuous hero against his evil one-eyed brother with a taste for Darth Vaderesque headgear Jack Palance after the latter kills their badly dubbed dad Ferdy Mayne in a squabble over "The power that is rightly mmmmiiiiiiinnnnnnneee!" That power being a magical mindsword with a glowing green handle that can fall into your hand if you think about it (and run the film backwards).Mind you, as flashbacks later reveal, the evil Darth Voltan (okay, he's not really called Darth) has already killed the love of Hawk's life, something which almost shocks one-time Felix Leiter (in The Living Daylights) John Terry into changing his expression, before moving on to underline what a bad egg he is by kidnapping guest star Annette Crosbie's Mother Superior, prompting Hawk into action. Well, not exactly action, more riding around the same stretch of woodlands while ineffectually ripping off The Magnificent Seven and A Fistful of Dollars (you half expect John Terry to say "My pony don't like Begin' laughed at.") as he assembles his A-Team  a giant played by Carry On veteran Bernard Bresslaw, an elfin bowman who talks like a constipated Dalek, a not particularly short dwarf and Patricia Quinn's witch with a particularly naff line in sorcery involving, er, smokey eggs.
gpt
Ja, het is tijd om terug te gaan naar de laatste dagen van Lew Grades ITC Films, een tijdperk van duisternis, van lowbudgets en zelfs nog minder geavanceerde special effects, van slecht acteerwerk en nog slechtere boeken: een wereld waarin clichés de boventoon voeren en Hawk de Slachter met zijn zwaard en zijn geestzwaard de zaak van zwaard-en-tovenarij een aantal jaren terug hebben gebracht. Bijna geheel gebaseerd op één enkele Abbey in Pinewood en de bossen rond de studio's in het hart van de herfst, deze gestoorde, lowbudget Britse spaghettiwestern over een soort would-be Vuistvol van Zwaarden die John Terry's dood veroorzaakt. s deugdzame held tegen zijn kwaadaardige eenogige broer met een voorliefde voor Darth Vader-achtige hoofddeksels, Jack Palance, nadat laatstgenoemde hun slechtgepromoveerde vader Ferdy Mayne doodt in een ruzie over 'De macht die terecht mmmmiiiiiiinnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn Moeder Superior, die Havik tot actie aanspoort. Nou ja, niet echt tot actie, eerder rondrijden door dezelfde bossen terwijl hij zonder veel succes _De Geweldige Zeven_ en _Een Vuist vol Dollars_ afpikt (je verwacht half dat John Terry zal zeggen: 'Mijn pony houdt niet van Begin' waar hij om wordt uitgelachen) terwijl hij zijn A-team samenstelt: een reus die wordt gespeeld door veteraan Bernard Bresslaw, een elfachtige boogschutter die praat als een geconstipeerde Dalek, een niet al te kleine dwerg en Patricia Quinns heks met een niet al te beste reputatie op het gebied van tovenarij waar, eh, rookeieren aan te pas komen. Het strekt zich in feite uit tot zelfs de goedkoopste special effects, met name die waarbij de camera stilstaat en opnieuw begint nadat de acteurs het beeld hebben verlaten, naast een magische neonhoelahoop die is overgebleven uit een of andere discofilm, een paar Spock-oren uit een snuisterijenwinkel en, in een van de gedenkwaardigste moorden, een dwaze sliert (of zoals het dvd-hoofdstuk het 'de dwaze sliert des doods' noemt).