human
Could you convert this from Dutch to English for me: Deze film heeft een zeer open einde  net zoals je in de echte zaak waarop de film is gebaseerd niet weet of Madeleine haar minnaar wel of niet heeft vermoord, zoals de jury een unieke Schotse uitspraak doet van "niet bewezen" die het verschil tussen rechtstreekse vrijspraak en veroordeling verdeelt. Zo'n film zou in die tijd in Amerika moeilijk te maken zijn geweest, omdat de Amerikaanse productiecode uit die tijd duidelijke schurken en helden eiste en een snelle en zekere straf voor de schurken.'' In deze film wordt veel gebruik gemaakt van belichting en schaduw, waardoor de scènes in de donkere steegjes waarin Madeleine haar arme minnaar stiekem ontmoet, in feite worden gescheiden van die in de goed verlichte balzaal en de scènes overdag waarin ze het hof wordt gemaakt door haar door de familie goedgekeurde aanbidder, William Minnoch. Ann Todd geeft hier een zeer behoedzame rol als Madeleine, en misschien was dat nodig om mysterie toe te voegen aan wat en hoe ze over haar hachelijke situatie dacht.Ik was vooral onder de indruk van Ivan Desny als Madeleines minnaar in een achterbuurt, Emile L'Anglier. Hij deed me sterk denken aan Orson Welles in zijn uiterlijk en zelfs aan zijn acteerstijl. Desny's optreden is ook subtiel, maar niet zo subtiel dat je het kunt zien.'
gpt
This film has a very open ending - just as in the true case upon which the film is based you don't know whether or not Madeleine killed her lover, as the jury renders a uniquely Scottish verdict of "not proved" which splits the difference between outright acquittal and conviction. Such a film would have been difficult to make in America at the time, as the U.S. production code of the period so demanded clear villains and heroes and swift and sure punishment of the villains.There's a great use of lighting and shadow in this film, effectively differentiating the dark back-alley scenes where Madeleine meets her poor lover on the sly from those well-lighted ballroom and daytime scenes where she is courted by her family-approved suitor, William Minnoch. Ann Todd gives a very guarded performance here as Madeleine, and maybe that was necessary to add mystery to what and how she was thinking about her predicament.I was particularly impressed by Ivan Desny as Madeleine's backstreet lover, Emile L'Anglier. He reminded me a great deal of Orson Welles in his physical features and even some in his acting style. Desny's performance is also subtle, but not so subtle that you can't see that his character is more in love with the idea of becoming a moneyed gentleman again than he ever could be with Madeleine herself.This is one of David Lean's early films, and there is one scene in particular that reminded me of his last - "A Passage to India".