human
Can you translate this from Dutch to English: Omdat ik Sur Mes levres had gezien en het een heel goede film vond, en omdat ik recensies over deze film had gelezen die hem nog beter deden lijken, had ik hoge verwachtingen.Helaas werd mijn aanvankelijke teleurstelling over de openingsscènes bevestigd naarmate de film vorderde. Ik kon geen enkel personage geloven, behalve de matresse van de vader, Christine, gespeeld door Emmanuelle Devos, die de film levendig maakte voor de twee korte scènes waarin ze verscheen. De eerste daarvan was vrij vroeg in de film en ik dacht dat de film zich zou herstellen en in iets echt goeds zou veranderen; maar toen verdween ze tot een andere korte scène vlak voor het einde.Ik vond het optreden van Romain Duris saai. Hij was niet slecht in de gangsterfragmenten, denk ik; maar als klassiek pianist was hij gnant om naar te kijken. Om eerlijk te zijn was het personage gewoon niet geloofwaardig  je kunt niet op het idee komen concertpianist te worden als je 28 jaar bent en 10 jaar niet hebt geoefend  maar al dat gezwaai en gehang en gebulder van pijn waren zo belachelijk dat ik soms moeite had om naar hem te blijven kijken.Ik heb geen idee wat de regisseur dacht dat hij probeerde duidelijk te maken, en ik denk dat hij er zelf ook niet veel van begreep.
gpt
Having seen Sur mes levres and liked it a lot, and having read reviews of this one that made it sound even better, I had high expectations.Alas, my initial disappointment with the opening scenes was confirmed as the film went on. I couldn't believe a single character except the father's mistress, Christine, played by Emmanuelle Devos, who made the film live for the two brief scenes in which she appeared. The first of those was quite early on, and I thought that the film was going to pull itself together and turn into something really good; but she disappeared then until another short scene quite close to the end.I found Romain Duris' performance tedious. He was not bad at the gangster bits, I suppose; but as a classical pianist, he was embarrassing to watch. To be fair, the character was just not credible -- you can't think of becoming a concert pianist if you are 28 years old and haven't practised for 10 years -- but all the swaying and drooping and bellows of anguish were so ridiculous that at times I had difficulty continuing to watch.I have no idea what point the director thought he was trying to make, and I don't think he had much of an idea either.