human
How would you translate this from English to Dutch: Extremely few comedians are successful, even fewer for more than a year or two and the majority of those few that are still working the large venues, who prove themselves to be other than just some flash-in-the-pan dressed up in an ill-fitting suit of success by an aggressive publicity team and a gullible, entertainment starved audience; usually build their careers on one or two jokes that they've turned into their shtick: they have a quirky personality that is charming or, at least, familiar. Essentially they're one-trick-ponies with long legs. This isn't something I was really thinking about in much detail until I watched the exception to all these rules: George Carlin in Life Is Worth Losing. Here is a man who is nearing seventy years old (as of this writing), his fiftieth year in show business and he presents us with his finest, most polished work of all.
gpt
Er zijn maar heel weinig komieken die succes hebben, en zelfs nog minder in de loop van een jaar of twee, en de meesten van hen werken nog steeds in grote theaters, waar ze bewijzen dat ze meer zijn dan een in het oog springende verschijning, opgetut in een slecht zittend pak van succes door een agressief publiciteitsteam en een goedgelovig, naar amusement snakkend publiek; meestal bouwen ze hun carrière op een of twee moppen die ze tot hun shtick hebben gemaakt: ze hebben een eigenzinnige persoonlijkheid die charmant is, of op zijn minst bekend. In wezen zijn het één-trick-pony's met lange benen. Dat is niet iets waar ik echt uitgebreid over nadacht tot ik de uitzondering op al die regels zag: George Carlin in Life Is Worth Losing. Dit is een man die op zijn zeventigste (zoals ik dit schrijf) zijn vijftigste jaar in de showbusiness ingaat en ons zijn mooiste, meest gepolijste werk van allemaal aanbiedt.