human
Could you convert this from English to Dutch for me: What's most amazing about this film is how easily you forget you are watching a movie, and not just two friends having dinner. An eccentric theater director and old friend (whose been avoiding the dinner for years) a struggling playwright, have dinner and discuss...well just about everything. Roger Ebert called this 'the only movie without clichés", and while it's not completely true(what really could be), it does manage to invert any expectations of characterization or plot.The conversation is NOT random either, all ideas explored here get re-integrated into the film later on, what begins with the "director" telling the details of his breakdown and bizarre attempts at spiritual and artistic fulfillment, in a cross between the most pretentious theater professor you have ever seen and the most interesting man in the world from those "Dos Euis"commercials. The play-write....don't know why I keep calling them by these titles, the characters names are their names in real life Andre Gregory and Wallace Shawn (who it's nice to see in a serious role after his mad scientist Southland Tales bit)...anyway Shawn mostly listens to Andre who obviously loves attention and hearing himself speak, but later interrogates, contradicts, and adds much needed balance to Andre's new age excesses and paranoia. Not that it comes out as clearly or as neatly as Andre's monologue, Shawn is a writer, more comfortable on paper than in real life(there's an Ingmar Bergman quote about this idea early on), and you can literally see the thoughts and reactions building behind his eyes, even as he can't fully express them.
gpt
Wat het meest verbazingwekkende aan deze film is, is hoe gemakkelijk je vergeet dat je naar een film zit te kijken, en niet naar twee vrienden die zitten te eten. Een excentrieke theaterregisseur en oude vriend (die het etentje al jaren ontloopt) en een worstelende toneelschrijver, zitten te eten en bespreken... nou ja, zo ongeveer alles. Roger Ebert noemde dit 'de enige film zonder clichés', en hoewel het niet helemaal waar is (wat echt zou kunnen), slaagt hij er wel in om elke verwachting van karakterisering of plot om te keren.Het gesprek is ook NIET willekeurig, alle ideeën die hier zijn onderzocht, worden later in de film verwerkt, wat begint met de'regisseur'. De tekst... ik weet niet waarom ik ze zo blijf noemen, de namen van de personages zijn hun namen in het echte leven, Andre Gregory en Wallace Shawn (die het leuk vindt om hem in een serieuze rol te zien na zijn idiote rol in _Southland Tales_ )... Hoe dan ook, Shawn luistert voornamelijk naar Andre, die duidelijk dol is op aandacht en die zichzelf hoort praten, maar die hem later ondervraagt, tegenspreekt en die het noodzakelijke evenwicht aanbrengt in Andre's excessen en paranoia. Niet dat het er zo duidelijk of zo keurig uitkomt als Andre's tekst.