human
Can you translate this from English to Dutch: Directed by David Schwimmer, Run Fatboy Run is a warm hearted comedy that does nothing new for the genre but merely follows in the footsteps of previous offerings. The film tells of how Dennis (Simon Pegg) runs away from his fiancé Libby (Thandie Newton) and his unborn child only to have a sense of resolve five years later (now that he's grown up). And, here's the twist, in order to prove that he is now worthy of ex-fiancés hand he embarks on an attempt at the London marathon.Regrettably any negative preconceptions of this film are confirmed from the outset, for example, in sticking firmly to genre conventions and expectation the film quickly establishes David as an unfit wimp by him being outwitted by a shop-lifting transvestite (clearly only a transvestite to elicit a smile), it also stereotypes his Pakistani landlord to the point of it being cringe worthy and it reacquaints us with the clichéd "smooth boyfriend" character - brilliantly played by Hank Azaria.The film concentrates on Dennis and the struggles and pitfalls he encounters on his quest to win back his ex-fiancé, but in doing so it tiresomely emulates the media's obsession with sporting underdogs and how they are always winners on some level. Its chosen plot is something that has been played out, many, many times in cinema and it is disconcerting to see a contemporary comedy with bright actors and a fresh director regress to such tedious story-telling.In a nutshell the film parodies modern masculine anxieties, from the worry of marriage, commitment and fatherhood to the ever more popular and relevant... "am I getting a belly". In satirising these notions the film epitomizes the generic conventions of all those films that have preceded it, from Big Daddy to the more recent Knocked Up.
gpt
Run Fatboy Run, geregisseerd door David Schwimmer, is een hartverwarmende komedie die niets nieuws toevoegt aan het genre, maar slechts in de voetsporen treedt van eerdere producties. De film vertelt hoe Dennis (Simon Pegg) wegloopt van zijn verloofde Libby (Thandie Newton) en zijn ongeboren kind, om vijf jaar later (nu hij volwassen is) een vastberaden gevoel te krijgen. En nu komt het: om te bewijzen dat hij nu de hand van een ex-verloofde waardig is, waagt hij zich aan een poging tot de marathon van Londen. Helaas worden alle negatieve vooroordelen over deze film van het begin af aan bevestigd, bijvoorbeeld door zich stevig aan genreconventies en verwachtingen te houden, waardoor David al snel een ongeschikt watje wordt omdat hij te slim af is door een travestiet die winkeldiefstal pleegt (duidelijk alleen maar een travestiet om een glimlach op zijn gezicht te toveren), en zijn Pakistaanse huisbaas zo stereotypeert dat hij een kruiperd waardig is, en ons opnieuw kennis laat maken met het clichématige'slimme vriendje'-personage  briljant gespeeld door Hank Azaria.De film concentreert zich op Dennis en de worstelingen en valkuilen die hij tegenkomt bij zijn poging zijn ex-verloofde terug te winnen, maar door dat te doen bootst de film vermoeiend de obsessie van de media met sportieve underdogs na, die op een bepaald niveau altijd winnen. De gekozen plot is iets dat al vele, vele malen in de bioscoop is vertoond, en het is verontrustend om een eigentijdse komedie te zien met intelligente acteurs en een nieuwe regisseur die teruggrijpt op zulke saaie verhalen.In een notendop parodieert de film moderne, mannelijke zorgen, van de zorgen om een huwelijk, betrokkenheid en vaderschap tot de steeds populairder en relevanter wordende vragen: 'Krijg ik een buikje?'