human
Could you convert this from Dutch to English for me: Het zou altijd een uitdaging blijven om de voortreffelijkheid van Shusuke Kaneko's Death Note-films te evenaren. De makers van deze film reageerden op deze uitdaging door die te vermijden.De prominente banden die de film heeft met zijn voorgangers, met name de toevoeging van verschillende personages en gebeurtenissen, zijn volkomen oppervlakkig, en ik had de stellige indruk dat Nakata vooral een bioterrorisme-thriller wilde maken, waarbij de Death Note-films en het personage L slechts als springplanken dienden.Nadat ze de moeite hebben genomen om verschillende acteurs te huren om hun rollen te herhalen (zoals Erika Toda als Misa, Asaka Seto als Naomi Misora en Shunji Fujimura), worden hun personages crimineel weinig gebruikt. Dit is niet alleen lui, het is wreed. Het is net zoiets als eten voor een uitgehongerde hond laten bungelen om het vervolgens weg te trekken nadat je het alleen maar hebt laten likken. Zelfs de onoplettende kijker kan zien dat dit schaamteloze pogingen zijn om een verband te fingeren dat in wezen niet bestaat.De omvang van de verwaarloosde kansen om te profiteren van de rijkdom aan plot en karakter die door de Death Note-films is gecreëerd, is verbijsterend.
gpt
Living up to the excellence of Shusuke Kaneko's Death Note films was always going to be a daunting task. The makers of this film responded to this challenge by avoiding it.The film's prominent ties to its predecessors, most notably the inclusion of several characters and events from them, are entirely superficial, and I was left with the distinct impression that Nakata's primary desire was to make a bioterrorism thriller, with the Death Note movies and the character of L serving merely as convenient springboards.After going to the trouble of hiring several actors to reprise their roles, (Such as Erika Toda as Misa, Asaka Seto as Naomi Misora, and Shunji Fujimura) their characters are criminally underused. This is not just lazy, it is cruel. It's the equivalent of dangling food in front of a starving dog only to pull it away after only letting them lick it. Even the unperceptive viewer can tell these are blatant attempts to fake a connection which is essentially nonexistent.The sheer magnitude of neglected opportunities to capitalise on the wealth of plot and character established by the Death Note films is staggering.