human
Please help me translate this Dutch text into English: Ik weet dat deze film zijn verdedigers heeft, en de openingsscènes zijn veelbelovend, maar ik moet zeggen dat ik Two Seconds uiteindelijk onbevredigend vond, ondanks enkele interessante elementen. Edward G. Robinson is een acteur die ik bijna altijd bewonder, zelfs als zijn materiaal niet aan de eisen voldoet, maar in de laatste scènes hier is zijn vertolking overspannen en niet overtuigend. Voor de finale gooit hij alle terughoudendheid overboord en geeft hij zich over aan overdreven theatraal gedoe, alsof hij een script dat niet bij de gelegenheid paste wil compenseren. Om eerlijk te zijn was hij niet geschikt voor de rol van de naïeve, simpele bouwvakker John Allen; Robinson liep tegen de veertig toen deze film werd gemaakt en zijn kinderlijke uitspraken in de eerste scènes lijken gewoon niet te kloppen. Als deze film in de jaren veertig was gemaakt, zou Broderick Crawford of zelfs Lon Chaney jr. deze figuur misschien geloofwaardig hebben kunnen maken, maar Robinsons intelligentie is te duidelijk om hem te kunnen zien als een merkwaardig maagdelijke arbeider die moordzuchtig wordt.De premisse is dat wat we zien de gedachten vertegenwoordigt in de geest van een veroordeelde gedurende de laatste twee seconden dat zijn hersenen nog functioneren, terwijl hij sterft in de elektrische stoel.
gpt
I know this film has its defenders, and the opening scenes are promising, but I have to say that in the end I found Two Seconds unsatisfying, despite some interesting elements along the way. Edward G. Robinson is an actor I almost always admire, even when his material isn't up to par, but in the final scenes here his performance is overwrought and unconvincing. For the finale he throws all restraint out the window and indulges himself in over-the-top histrionics, as if to compensate for a script that didn't rise to the occasion. To be fair, he was miscast in the role of naive, simple-minded construction worker John Allen; Robinson was pushing 40 when this film was made and his childlike pronouncements in the early scenes just don't ring true. If this had been made in the 1940s perhaps Broderick Crawford or even Lon Chaney Jr. might have made this character credible, but Robinson's intelligence shines through too plainly for us to accept him as an oddly virginal blue-collar guy who turns homicidal.The premise is that what we are seeing represents the thoughts in a condemned man's mind during the last two seconds that his brain still functions, as he dies in the electric chair.