human
Could you convert this from English to Dutch for me: It strikes me that this sort of stuff bewitches the French etc at their film festivals because they fatuously see in it a corrective to the Curtis/Grant Cool Britannia, "red London bus school" of UK film-making but in reality it's just as false and fatuous -- all that Leigh's ladelled out here is an unappetising,lardy dollop of council estate ennui, over two hours of it, with precious little action and few of the light comic touches that he usually throws in to keep us engaged. Either he doesn't have it in him anymore or he felt that keeping it unrelentingly bleak this time marks him out as a more serious film maker. Whatever,it's an unwelcome and redundant return to Mean Time territory (now over over 20 years old) that reeks of the late '70s/early '80s and,despite its pretensions has little of the flavour of modern Britain. Everything here feels laughably out-of-date -- from the tarty estate girl (who looks like a refugee from some obscure '50s British black-and-white movie) to the comedy alcoholic mum (who reminds me of the bint in the Fat Les "Vindaloo" video).
gpt
Het valt me op dat dit soort dingen de Fransen op hun filmfestivals betovert omdat ze er stompzinnig een correctie op het Curtis/Grant Cool Britannia, "rode Londense busschool" in zien, maar in werkelijkheid is het net zo vals en stompzinnig  het enige wat Leigh hier heeft uitgespookt is een onappetijtelijke, vettige klodder ennui van de sociale woningbouw, meer dan twee uur lang, met heel weinig actie en weinig van de lichte, komische accenten die hij er meestal in gooit om ons bezig te houden. Het is een onwelkome en overbodige terugkeer naar het gebied van de tijd (dat nu meer dan twintig jaar oud is) dat ruikt naar de late jaren zeventig/vroege jaren tachtig en dat ondanks zijn pretenties weinig van de smaak van het moderne Groot-Brittannië heeft. Alles hier voelt belachelijk ouderwets aan  van het hoerenmeisje (dat eruitziet als een vluchteling uit een obscure Britse zwart-witfilm uit de jaren vijftig) tot de komedie-alcoholische moeder (die me doet denken aan het wijf in de videoclip van 'Vindaloo'). Alleen het onderwerp obesitas geeft het een eigentijds gevoel.