human
Could you convert this from Dutch to English for me: De film uit 1942, _The Man Who came to Diner_, was misschien wel de beste komedie waarin Bette Davis ooit heeft gespeeld, maar terwijl zij de hoofdrol speelde in de aftiteling van de film, was de echte ster (die als gevolg daarvan naar de stad kwam) de geweldige Monty Woolley, die zijn magnifieke zuurpruim van een Sheridan Whiteside nabootste. Het was een van de zeldzame keren dat een belangrijke toneelopvoering op film werd bewaard.Achtenzestig jaar later (waarbij PBS een rampzalige televisieversie met Orson Welles in de rol van Whiteside in 1972 vergat) toonde het een heropvoering van het toneelstuk met Nathan Lane in de rol van Whiteside. Lane speelde de rol perfect en baseerde hem (lichamelijk) dichter bij de oorspronkelijke figuur op wie Whiteside gebaseerd is: schrijver, criticus, acteur, radiopersoonlijkheid en Algonquin Round Table Wit Alexander Woolcott. Zijn uiterlijk omvatte ook het dragen van de ronde bril met glazen die Woolcott altijd droeg. Lane had niet de korstige, oude scherpte van de grote Woolley, maar hij had wel een kwaadaardige, elfachtige charme die Als Shakespeare in een van zijn stukken verwijst naar 'de Grote Sophie', dan is het naar een lang geleden vergeten Engelse reiziger en diplomaat genaamd Shirley, die naar Perzië ging.
gpt
The 1942 film THE MAN WHO CAME TO DINNER was possibly the best comedy film that Bette Davis ever appeared in, but while she got starring position in the film's credits, the real star (who went to town as a result) was the great Monty Woolley, recreating his magnificent acid tongued curmudgeon Sheridan Whiteside. It was one of the rare occasions when a stage performance of importance was saved on film. Fifty eight years later (forgetting one disastrous television version with Orson Welles as Whiteside in 1972) PBS showed this production of the stage revival of the play with Nathan Lane in the Whiteside role. Lane played the role perfectly, basing it (physically) closer to the original figure Whiteside is based on - writer, critic, actor, radio personality, and Algonquin Round Table Wit Alexander Woolcott. His facial appearance included wearing the round eye frame glasses that Woolcott wore all the time.