human
I need this Dutch sentence translated to English, please: Een van de betere drama's met een homothema uit de afgelopen jaren, GET REAL, volgt een gevestigde formule (geïdentificeerd in sommige van de andere berichten hier), en heeft dus niet veel originaliteit, maar heeft wel een paar mooie scènes en weet  op subtiele wijze  andere kwesties aan te snijden die helpen om de roze romantiek die het grootste deel van het verhaal omringt, te doorbreken.minderjarigenIk was blij dat ik een zelfbewuste jonge homofiguur zag  er zijn er nog steeds niet genoeg  en vond de in tweestrijd verkerende vriend (John) ook heel interessant  hij bracht (in veel scènes) de verbanden tot leven tussen homofobie, geweld, sociale druk en een algemeen gebrek aan zelfbewustzijn. De eerste toespraak had scherper kunnen zijn (dit zou de emotionele spanning van de scène misschien hebben verhoogd), maar verder vond ik het einde heel bevredigend  Steven, als jonge homo met zelfbewustzijn, bezit een kracht en zelfverzekerdheid die hem ver voor John plaatsen, wiens lafhartige terugtrekking in geweld een verwarring verraadt die alleen maar problemen in het leven van andere mensen zal veroorzaken tot hij de kracht heeft gevonden om zelf tot een oplossing te komen. Geen enkel sterk, zelfbewust menselijk wezen zou het ooit in zijn hoofd moeten halen om letterlijk te worden afgetuigd, iets wat Steven slim genoeg is om al te weten, wat ook de reden is waarom hij zonder liefde maar vol zelfvertrouwen de zonsondergang tegemoet kan rijden  zo'n bevrijd einde (hoewel er geen 'gelukkig-tot-in-de-eeuw'-romance aan te pas komt) onderstreept de incidentele 'na-de-school-special'-momenten die eraan voorafgingen meer dan goed.Er zijn hier veel momenten die de basis zouden kunnen vormen voor een groot aantal provocerende vervolgen: de tegenstrijdigheden van John, of de relaties  ondersteunend of anderszins  met ouders (gruwelijk onderschat in het homodrama) of met leraren.
gpt
One of the better gay-themed dramas from recent years, GET REAL follows a well-established formula (identified in some of the other posts here), and thus is a bit short on originality, but does feature some fine performances, and - in subtle ways - does manage to touch upon other issues which help to cut through the rose-colored romance that frames much of the story.**MINOR SPOILERS** I was glad to see a self-aware young gay character - there still aren't enough, and found the conflicted boyfriend (John) to be quite an interesting character as well - bringing to life (in many scenes) the connections between homophobia, violence, social pressure and generalized lack of self-awareness. The rather complex ending had its' good and bad points - the coming-out speech could've been sharper (this would've perhaps heightened the emotional tension of the scene), but I found the ending to be otherwise quite satisfactory - Steven, as a self-aware young gay man, possesses a strength and self-assurance that places him far ahead of John, whose cowardly retreats into violence betray a confusion that will only create problems in other people's lives until he gains the strength to work things out for himself. No strong, self-aware human being should ever need to put up with getting literally kicked around, which Steven is smart enough to already know, which his why he can ride off into the sunset loveless but confident - such a liberated ending (while no 'happily-ever-after' romance) more than validates the occasional 'after-school-special' moments that preceded it.There are many moments here that could form the basis for any number of provocative follow-ups: the contradictions of John, or the relationships - supportive or otherwise - with parents (grossly under-explored in gay drama) or teachers.