داستایفسکی تجربه‌اش از بیماری رو در قالب پرنس میشکین یا همون «ابله» به شکل عجیبی توصیف می‌کنه بدین‌شکل که عود کردن صرع رو آذرخشی کوتاه و نورانی می‌دیده که شور زندگی و آگاهی‌ش رو برای لحظاتی ده‌چندان می‌کرده لحظاتی که به نهایت درجه به وجود خودش آگاه می‌شده