babam ölən ilin yayında nənəm bağda oturub ağacdan qopardığı quru budaqla arxası üstə düşüb çapalayan qara qurdları çevirirdi. ev telefonu da yanında olardı. kimsə zəng vurub soruşanda ki, neynirsən, necəsən? deyirdi, heç nə, odu söndürüb közü ilə oynayıram