Oturub özümü izləməyə başlayanda həqiqətən də nə qədər yorğun, bezmiş olduğumu anlayıram. Amma bir gün bu şəhəri bütovlüklə tərk edəndə bu mənim utancım olmayacaq, heç bir iz buraxmadan. Tək sual. Hara gedəcəm? Özümü heç yerə bağlı hiss edə bilmirəm..Bu daha sıxıcı bir hissdir.