title: Verb termen
text: Er yezhoniezh e vez implijet an termen verb termen (saoz.: finite verb) evit komz eus ur verb displeget evit merkañ ar gour hag an amzer hervez reolennoù yezhadur ar yezh-mañ'r-yezh. 
  
  Implijet a c'hell bezañ verboù termen evit sevel lavarennoù dizalc'h (pe pennlavarennoù) hag a dalvez dreze o-unan evel frazennoù klok hepmuiken.
  
  En darn vrasañ eus ar yezhoù indezeuropek e rank pep frazenn pe lavarenn reizh e-keñver ar yezhadur bezañ enne ur verb termen, tra ma vez graet rannfrazennoù eus tammoù frazennoù hep ur verb termen enne. E latin hag un nebeud yezhoù romanek hag ivez e brezhoneg ha kembraeg avat, ez eus un nebeud gerioù arbennik a c'hall bezañ implijet evit sevel frazennoù diverb, keñveriit da skouer:
  
   brezhoneg: setu
   kembraeg: dyma, dyna
   latin: ecce
   italianeg ecco
   portugaleg eis
   galizeg: velaquí, velaí
   galleg voici, voilà
  
  ha:
  
   saozneg: here is, there is
  
  E meur a yezh, ar brezhoneg hag an darn vrasañ eus yezhoù all Europa en o zouez, ez eo termen ur verb bennak nemet e doareoù (pe "modoù") resis, da skouer: 
  
   an doare dikuliañ;
   an doare gourc'hemenn;
   an doare sujañ.
  
  Diouzh an tu all avat eo didermen stummoù all ar verboù, da skouer:
  
   an anv-verb;
  
   an anv-gwan-verb (saoz. past participle) hag ar stumm-ober (saoz. present participle);
  
   stumm-ambroug (saoz. gerund) hag an adverb-verb (saoz. gerundive)
  
  Gwelit ivez: 
   Verb didermen
   Verb
  
  Termen
  
  es:Conjugación#Formas personales del verbo