title: Gian Gastone de' Medici
text: Gian Gastone de' Medici (1671 - 1737) a voe dug-meur Toskana goude marv e dad Cosimo III de' Medici, a voe an diwezhañ Medici o ren.
  
  E vuhez
  Nec'het e oa e dad, an dug-meur Cosimo III de' Medici, o soñjal e oa poent kaout ur pennhêr, rak bugel ebet n'o doa bet e zaou vab henañ. Abalamour da se e reas d'e drede mab Gian Gastone dimeziñ d'un intañvez alaman, ar gontez Anna Maria Franziska von Sachsen-Lauenburg, a oa mamm d'ur verc'hig. E 1697 e voe graet an eured. 
  
  Bevañ a reas Gian Gastone ganti e Bohemia e kastell Ploschkowitz, ma kavas hir e amzer. Dizemglev a oa en ti, chabouz alies, ha bugel ebet ne voe graet. A-benn ar fin e oa troet Gian Gastone gant ar boeson hag ar baotred. 
  
  E 1723 e varvas Cosimo, ha setu Gian Gastone lakaet da zug-veur. E gwirionez e oa e vignoned e penn ar vro. Degemer a reas infant Spagn, Don Carlos, en 1731, evel pennhêr kurunenn Toskana.
  
  Met un emglev all a voe etre an Impalaeriezh Santel ha Bro-C'hall diwar-benn dazont an dugelezh, pa voe echuet Brezel Hêrezh Pologn, war ginnig ar c'hardinal Fleury. Hervez feur-emglev Vienna (1738) e voe roet Dugelezh-veur Toskana da Franz III Stefan, dug Loren ha Bar, ha hennezh a rankas leuskel e zugelezh gant roue diroueet Pologn, Stanislas Leszczyński, a oa tad-kaer roue Bro-C'hall .
  
  E varv 
  Mervel a reas divugel e 1737. Goude e varv ne chomas nemet Anna Maria Luisa de' Medici (1667-1743) evel Medici ken war an douar. 
  
  François de Lorraine, mab-kaer d'an Impalaer santel Karl VI an Impalaeriezh santel, a voe lakaet da zug-meur hervez an emglev, hag anvet Francisco II .
  
  Levrlennadur 
   Harold Acton, The Last Medici, edit. Macmillan, Londres, 1980, .
   Robert Aldrich, Garry Wotherspoon, Who's Who in Gay and Lesbian History: From Antiquity to World War II [volume 1 Who's Who]: From Antiquity to the Mid-twentieth Century Vol 1, Routledge, Londres: (2000). .
   J.R. Hale, Florence and the Medici, Orion, Londres, 1977), .
   Carl Levy, Italian Regionalism: History, Identity and Politics, Berg, Oxford: 1996. .
   Paul Strathern, The Medici: Godfathers of the Renaissance, Vintage, Londres, 2003. .
   G.F. Young, The Medici: Volume II, John Murray, Londres, 1920,
   Alberto Bruschi, Gian Gastone. Un trono di solitudine nella caligine di un crepuscolo, SP, Florence, 1995.
   Alberto Bruschi, Giuliano Dami. Aiutante di Camera del granduca Gian Gastone de' Medici, Opus libri, Florence, 1997.
   Alberto Bruschi, Paolino Dolci. Nobile ruspante fiorentino, Falciani, Florence, 2000.
   Alberto Bruschi, Anita Valentini, Delle orazioni in morte di S.A.R. Gian Gastone de’ Medici VII Granduca di Toscana e delle lodi in vita di Giuliano Dami e compagni. Un manoscritto inedito della metà del XVIII secolo, Falciani, s.l. ma Florence, 1997.
   Giuseppe Conti, Firenze, dai Medici ai Lorena, Bemporad, Florence, 1909.
   Luigi Gualtieri, Storia della nobile e reale famiglia de' Medici. Edito come: Luca Ombrosi (sic), Vita dei Medici sodomiti, Canesi, Milan, 1965.
   Indro Montanelli - Roberto Gervaso, L'Italia del settecento Rizzoli, Milan, 1970
   Luca Ombrosi (sic), Vita di Gio. Gastone 1., settimo ed ultimo granduca della R. Casa de' Medici: con la lista dei Provvisionati di Camera, dal volgo detti i Ruspanti, « Il giornale di erudizione », Florence 1886. Re impression: Forni, Bologne, 1967.
  
  Gian Gastone
  Gian Gastone2
  Tud Firenze
  Ganedigezhioù 1671
  Marvioù 1737