title: Farasdués
text: Farasdués ye un lugar d'o municipio d'Exeya d'os Caballers, en a comarca de Cinco Villas, provincia de Zaragoza y partiu chudicial d'Exeya d'os Caballers.
  
  Toponimia 
  A primera mención de Farasdués ye de 1301 en un documento de concordia entre l'archidiacono de la Val d'Onsella y o concello de Luesia con os suyos lugars de Farasdués, Orés y Yérzol:
  
  Ye un caso de toponimo rematato en -ués, que acompanya a os antroponimos d'antigos propietarios d'o periodo romano. As posibilidatz son en base a Farax u Faradius:
  FARAXOSSUS > *Faraxuese > *Farasduese > Farasdués.
  FARADIOSE > *Faraduese > Faradués (1546) > Farardués, Farasdués.
  
  Bi ha un despoblau tamién relacionato con latifundistas romanos, Miana, rematau en -ana, que proveniría de Villa Mediana, u siga A villa de Medius. Tamién puet estar una indicación d'un lugar situato entre otros dos (ye decir, un lugar meianus en latín u meyano en aragonés moderno, en un punto en a vía romana que bi trescruzaba).
  
  Historia 
  
  A villa de Luesia, igual como los lugars d'Orés, Farasdués y Asín, perteneixioron a la corona reyal dica l'anyo 1270, alto u baixo, reservando-se ta ella os diezmos y primicias d'os mesmos. Por ixos anyos fación donación o rei Don Chaime I d'istas poblacions, con as suyas primicias respectivas, a Donya Teresa Gil de Vidaure y a o suyo fillo Don Pero.
  
  Orés se separó d'ista churisdicción de Luesia en chinero de 1337, por orden de Pero IV, estando confiscada a Pedro d'Exerica (nieto de l'anterior) y dada a Beltrán del Valle, encara que sería recuperada dimpués por Don Pero.
  
  Don Pero, nieto de Donya Teresa, o 27 d'abril de 1368 donó por testamento a villa de Luesia y os lugars d'Orés y Farasdués a lo bispe de Zaragoza (Don Lope Ferrández de Luna, IV arcebispe de Zaragoza).
  
  Dimpués de 642 anyos sin primicias, en 1575 as ilesias d'istos lugars consiguioron con bula papal que s'ingresasen en as suyas cuentas 500 ducaus d'as primicias que s'empochaba l'arcebispe. Isto ye prou important, dau que, encara que a propiedat d'as tierras perteneixió succesivament a las personas y entidatz debanditas, os lugars pendeban, eclesiasticament, primero en a diocesi de Pamplona (dende o sieglo X dica o XVIII) y dimpués en a diocesi de Chaca.
  
  Ditos 
   Secreto de Rivas, publicau en Farasdués, ta referir-se a bella cosa que totz conoixen menos qui la ye explicando.
  
  Molimentos 
   Ilesia de Nuestra Sinyora de l'Asperanza de Farasdués, una ilesia d'o sieglo XVI en estilo gotico con una frontera en estilo renaixentista. Adedicada a Nuestra Sinyora de l'Asperanza, ye la ilesia parroquial d'o lugar.
  
  Presonaches 
   Francisco Antonio Ebassún Martínez, dito Martincho, un famoso torero d'o sieglo XVIII.
  
  Referencias 
  
  Lugars d'Exeya d'os Caballers
  Municipios d'Aragón desapareixius