title: Verbos frecuentativos en aragonés
text: Os verbos freqüentativos en aragonés indican accions que se repiten u iterativas. Muitos d'os verbos freqüentativos presentan a terminación en -iar u en -eyar. En aragonés tamién bi ha verbos freqüentativos remataus en -car u -gar y en -tar y -lar.
  
  Verbos freqüentativos en -iar u -eyar 
  
  A terminación -iar deriva d'o latín -IDIARE. A forma -eyar ye a evolución lochica de -IDIARE por a fonetica aragonesa y d'atras luengas romances, como rayo de RADIO, pero no ye a més freqüent. A terminación -iar ya se troba en beluns d'os primers textos escritos en romanz navarro-aragonés, y se puet trobar en atros textos medievals coexistindo con formas en -eyar y -ear.
  
  Talment por perder-se a epentesi antihiatica tamién s'haiga produeito un retacule d'as formar en -eyar d'os verbos freqüentativos a favor d'as formas en -iar.
  
  A forma en -iar ye a més extendillada en aragonés, y tamién se troba en castellano d'Aragón, que ha heredau a tendencia antihiatica de l'aragonés.
  
  Sustantivos derivaus 
  Os substantivos verbals que derivan d'os verbos freqüentativos rematan en -eyo. Manimenos s'ha de fer notar que a -y- intervocalica en este y atros casos aragonés ye suave y no se pronuncia d'igual traza que en as luengas circunvecinas castellano y catalán. Adaptacions dende o castellano de parabras que derivan de verbos castellanos en -ear se pueden adaptar correctament en aragonés con -eyo: seseyo, ceceyo, ecetra.
  
  Verbos freqüentativos en -gar y -car 
  
  Os verbos en -icar, -ecar y -ucar pueden tener un matiz despectivo que s'anyade a la valura freqüentativa. En qualques variants d'aragonés como o benasqués beluns d'estos verbos se pueden presentar como -egar.
  Arrocegar.
  Chemecar.
  Esbelegar.
  Esberrecar.
  Esgramucar/Esbramucar/Esbramegar.
  Esperrecar.
  Estosegar.
  
  Substantivos derivaus 
  Son substantivos derivaus de verbos en -gar u -car:
  Chemeco/chomeco.
  Perreque.
  
  Doble freqüentatividat 
  En relación a estos verbos y os anteriors bi ha un infixo verbal -uc- que se situa entre a radiz y o sufixo verbal -iar:
  Barduquiar.
  Minchuquiar.
  Manuquiar.
  Esmenuquiar.
  Barducaliar.
  
  Referencias
  
  Se veiga tamién 
  Sufixos verbals en francés.
  
  Frequentativos