title: Sant Mitier (Mediano)
text: Iste articlo tracta sobre Sant Mitier, que ye un lugar d'Aragón. Ta altros usos de «Sant Mitier» se veiga Sant Mitier (desambigación).
  
   (oficialment, en castellano, «Samitier») ye un lugar aragonés d'o municipio d'A Fueva, en a comarca de Sobrarbe y a provincia de Uesca. A suya población ye de 12 habitants (2010).
  
  Cheografía y historia
  O lugar de Sant Mitier se troba en as garras d'o tozal de Sant Mitier por a man solana (occidental), en a val d'o río Susía y a poca distancia d'o río Cinca.
  
  Feba parte de a dita ribera de Mediano, que con Mediano en cabeza yera una d'as arias de millor cultura en toda a comarca de Sobrarbe. Manimenos, con a construcción de l'entibo de Mediano en 1969 se cacegó buena cosa d'as fincas, y con más importancia, a capital municipal que yera Mediano.
  
  Tenió un municipio propio dende 1834 dica o periodo intercensal 1842-1857, quan que s'achuntó con o municipio de Mediano. Dende a decada de 1970, Sant Mitier, Mediano y Arasanz fan parte d'o municipio de A Fueva.
  
  Urbanistica
  O casar de Sant Mitier se troba en fendo costera por as garras d'o tozal homonimo, con bellas casas desalpartadas que tansament guardan garra estructura urbana. A plaza d'o lugar ye chicorrona, situada en chunto a la nau d'a ilesia de Sant Miguel Arcánchel, d'o sieglo XVII y que no tiene campanal. En a plaza se troba a emblematica fuent con calavreras.
  
  Un d'os elementos más envistables que se troba en as inmediacions de lugar ye a torre d'a ilesia antiga, que posiblement teneba estilo romanico y que fue destruida. A torre, que ye a sola parte d'ixa ilesia que s'ha puesto guardar, ni an a tamas de trobar-se difuera d'o casar (en una era en a part baixa d'o lugar, por alto d'a carretera A-138) s'ha quiesto fer funcionar ta campanal ta la ilesia de Sant Miguel, que sí que ye bells metros t'alto, en o casco urbano.
  
  Historia medieval
  
  As oríchens historicas de Sant Mitier cal mirar-las en a Edat Meya, y se troban estretament relacionadas con os Castiellos de Sant Mitier, que coronan o cuitiello d'o tozal.
  
  Os castiellos (en verdat no en i hai si que uno, l'altro ye una torre barranya exenta y a demés i hai una ermita) son reconstruccions cristianas sobre una obra anterior d'epoca musulmana (y no purament cristianos, como bellas vegadas s'heba quiesto creyer), feitos en o sieglo XI. S'ha puesto documentar que se trobaban baixo dominación de Sancho lo Mayor cara ta 1030, y se conoix que no se movión ya de mans cristianas en os reinaus posteriors.
  
  O nombre de Sant Mitier dimana probablement de l'advocación de a ilesia (actualment ermita) que teneba o conchunto defensivo. Por a importancia estratechica d'o conchunto d'os castiellos, se'n troba constancia documental como «Sant Emeteri» en a Cronica de Sant Chuan de la Penya (s. XIV). Tamién amaneix con a denominación «Sancto Meterio», latinizada exprofés, en belaltro documento medieval, y como «Sanmitier» (forma previa a la castellanización «Samitier») a partir d'o sieglo XVI. A denominación «Sant Mitier» tamién s'ha trobau en textos aragoneses d'a baixa Edat Meya.
  
  Imáchens
  
  Demografía
  
  Fiestas
  
  17 de chinero, fiesta d'hibierno fendo-le honras a Sant Antón Abat.
  Domingo más aman de o 17 de chinero, primera romería t'a ermita de Sant Antón.
  Domingo más aman de o 3 de marzo, romería t'a ermita de Sant Mitier y Sant Celedonio.
  13 de chunio, segunda romería t'a ermita de Sant Antón.
  15 d'agosto, Fiesta Mayor fendo-le honras a la virchen d'agosto.
  
  Se veiga tamién
  Entremont (desambigación)
  Ermita de Sant Mitier y Sant Celedonio.
  Castiello de Sant Mitier
  
  Referencias
  
  Vinclos externos
  
  Mitier
  Mitier
  Lugars d'a Fueva
  Localidaz d'a diocesi de Balbastro-Monzón en Sobrarbe