title: Baixo lusacián
text: O baixo lusacián (en alemán Niederlausitzisch) ye un dialecto de l'alto alemán central oriental parlau en o norte de Saxonia y o sud de Brandemburgo en as rechions de Baixa Lusacia (Cottbus) y a parti norte de l'Alta Lusacia (Hoyerswerda). Ye prou esferenciau d'os dialectos baixo alemans charraus arredol y en o norte de Berlin asinas como d'o grupo de dialectos saxons charraus en Saxonia y a luenga eslava d'os sorabos.
  
  As dos rechions tenioron muitas influyencias de diferents dialectos, mas que mas dimpués d'a Segunda Guerra Mundial. Refuchiaus plegaus de Prusia Oriental y Silesia s'estableixioron en istas zonas dimpués d'estar forachitaus d'as suyas rechions d'orichen. Dimpués d'a fundación d'a Republica Democratica Alemana y d'un gran desenvolique economico prevocau por a puyada d'as extraccions de lignito, chents de Mecklemburgo, Turinchia, Saxonia y Saxonia-Anhalt se tresladoron enta a rechión de Lusacia ta aproveitar-sen d'o desenvolique. Debiu a ista influyencia d'atros dialectos alemans, o baixo lusacián nunca no ha estau muit diferent de l'alemán stándard.
  
  Caracteristicas
  O baixo lusacián no tien guaires parolas propias. Son tipicos os sincopes y apocopes que tamién se fan servir en os dialectos vecins. Cal destacar en l'articulación que a ⟨r⟩ gutural, que en alemán stándard ye ⟨er⟩  en baixo lusacián ye ⟨a⟩ :
  
  En prencipio de parola a ⟨r⟩ siempre se pronuncia, encara que quasi no se siente quan ye en mel meyo d'una parola. O mesmo efecto puet veyer-se en a letra ⟨e⟩  que tamién se fa mas feble en as rematanzas, o cambeo de ⟨au⟩  por ⟨o(h)⟩/⟨oo⟩ , y l'alargamiento de ⟨ei⟩/⟨ai⟩  a ⟨ee⟩ :
  
  A ⟨i⟩  curta se pronuncia alto u baixo como a ⟨ü⟩ ( u ) de l'alemán stándard:
  
  Existe amás una forma diferent ta o preterito perfecto:
  
  Vinclos externos
    Astrid Stedje (1987). Deutsche Sprache gestern und heute. Universitätstaschenbuchverlag
    Columnas d'un periodico rechional escrito en baixo lusacián
  
  Baixo lusacián