title: Ducau de Brabant
text: O ducau de Brabant  yera un feudo d'o Sacro Imperio Romano Chermanico, situato entre o prencipau de Lidje, o condau de Namur, o condau de Flandres y o condau d'Hainaut. As suyas ciudatz prencipals yeran Bruselas, Anvers,  Mechelen, Leuven, 's Hertogenbosch y Breda.
  
  Toponimia
  En os textos comercials escritos en Zaragoza en o sieglo XV se veye Barbant. Tamién veyemos una referencia como Brabán en a traducción aragonesa d'o "Libro d'as Marabillas d'o Mundo":
  
  Historia
  
  En l'anyo 1085 o fedo imperial pasó a o conte Henrique III de Leuven. Frederico I d'o Sacro Imperio Romano Chermanico dito Barbarroya creyó o títol hereditario de duque de Brabant en 1183. Barbarroya lo atorgó por primera vegata a Henrique I de Brabant. En primeras yera un territorio mas chicot entre os ríos Zenne y Dender y os duques lo enamploron progresivament. Godofré I de Leuven, duque de Brabant adhibió o Marquesau d'Anvers, en 1106. Dende alavez, o marquesau esdevinió una unión personal d'o duque de Brabant. En 1200, Breda s'integró en o marquesau y por tanto a o ducau.
  
  O Ducau de Brabant adquirió o país de Dalhem en 1244. Dimpués d'a suya victoria en a Batalla de Woeringen en 1288, s'adhibio o ducau de Limburgo y a senyoría de 's Hertogenrade y en zaguerías o país de Valkenburg en 1347, propiedatz «dillá d'o Mosa» visto dende a capital d'o ducau. En 1354, o duque Chuan III de Brabant atorgó una carta de libertatz a os ciudadans d'o suyo feudo. En 1430, o duque Felipe III de Borgonya heredó os ducaus de Limburgo; os Países dillá d'o Mosa y o Brabant. Dende alavez, o ducau fació parti d'a unión personal d'es Decisiet Provincias.
  
  Dimpués de 1549 será un d'os Países Baixos espanyols y dende 1713 austriacos. A republica d'as Siet Provincias Unitas ocupó a parti septentrional que se convirtió en una tierra d'a Cheneralidat (que dende 1815 será a provincia d'o Brabant septentrional. En 1795, Francia anexionó o ducau que dimpués se convertirá en Departamento d'o Dyle y Departamento d'os dos Nethes.
  
  Dimpués d'o Congreso de Viena y o Tractau de París, o ducau s'integró en o Reino Uniu d'os Países Baixos.
  
  En 1830 a parti meridional pasó a Belchica.
  
  Lista de duques
  
  Dinastía d'os Idulfingos, contes de Leuven 
  
   Lamberto I de Leuven 1003-1015
   Henrique I de Leuven 1015-1038
   Otón de Leuven 1038-1041
   Lamberto II de Leuven 1041-1062
   Henrique II de Leuven 1062-1079
   Henrique III de Leuven 1079-1095
   Godofré o Barbuto 1095-1139 (1106 duque de Baixa Lorena)
   Godofré II de Brabant 1139-1142
   Godofré o Nino 1142-1186
   Henrique I o Piadoso de Brabant 1186-1235
   Henrique II o Magnanimo 1235-1248
   Henrique III de Brabant 1248-1261
   Henrique IV de Brabant 1261-1267
   Chuan I de Brabant 1267-1294
   Chuan II de Brabant 1294-1312
   Chuan III de Brabant 1312-1355
   Chuana de Brabant 1355-1404
   Wenceslau de Luxemburgo, consort
   Margalida III de Flandres 1404-1405 (contesa de Flandres y duquesa de Luxemburgo)
   Felipe II de Borgonya, consort
  
  Dinastia borgonyona 
  Borgonya
  Antonio de Borgonya, duque de Brabant  1405-1415
  Chuan IV de Brabant  1415-1427
  Felipe I de Brabant 1427-1429 
  Felipe II de Brabant 1429-1467 (duque de Borgonya)
  Carlos I de Brabant 1467-1477 (III de Borgonya)
  María de Borgonya 1477-1482
  Maximilián d'Austria, consort 
  Felipe III de Brabant 1482-1506 (duque de Borgonya, Felipe I de Castiella)
  Carlos II 1506-1555 (duque de Borgonya, Carlos I de Castiella y d'Aragón)
  Países Baixos espanyols
  Felipe IV de Brabant 1555-1598 (Felipe II de Castella y I d'Aragón)
  Isabel Clara Euchenia 1598-1621
  Alberto d'Austria 1598-1621
  Felipe V de Brabant 1621-1665 (Felipe IV de Castiella y III d'Aragón)
  Carlos III de Brabant 1665-1700 (Carlos II de Castiella y d'Aragón)
  Felipe VI de Brabant 1700-1714 (Felipe V de Castiella y IV d'Aragón) 
  Países Baixos austriacos 1714-1795
  Francia 1795-1815
  Reino Uniu d'os Países Baixos 1815
  
  Referencias 
  
  Brabant
  Estaus desapareixius