title: Bressuire
text: Bressuire (en petavín-santonchés Brseùre u Beurseure) ye un municipio francés, situau en o departamento  de Deux-Sèvres y a rechión Nueva Aquitania. Ye o segundo polo industrial y artesanal d'a rechión.
  
  Ye a capital d'o Pays du Bocage Bressuirais, que incluye os municipios de Bressuire, Moncoutant, Cerizay, Argenton-les-Encletes y Mauléon. A ciudat ye miembro y aculle a siede d'a comunidat d'aglomeración Bocage. Ye achirmanada dende 1982 con a localidat aragonesa de Mequinenza, estando un d'os achirmanamientos mas lonchevos y duraders de toda Europa.
  
  Cheografía 
  A ciudat de Bressuire se troba en o corazón d'o Bocage bressuirais, en o nordueste d'o departamento de Deux-Sevres, a uns 30 kilometros de Parthenay (sudeste) ya uns 25 kilometros de Thouars (nord-este) ya 40 kilometros de Cholet (nordueste). O municipio de Bressuire ye formau por ueito municipios vecinos: Terveu, Noirterre, Saint-Sauveur-de-Givré-en-Mai, Chambroutet, Noirlieu, Clazay, Breuil-Chausée y Beaulieu-sous-Bressuire.
  
  Bressuire limita con Nueil-les-Auviers, Brétignolles, Voulmetin, Saint-Auvinen-du-Plain, Argentonnay, Coulonges-Thouarsais, Luité-Thouarsais, Cirières, Geay, Faye-l'Abbesse, A Forêt-sud-Sèvre, Courlay, Chanteloup, Chiché y Boismé.
  
  Comunicacions 
  A ciudat de Bressuire se troba a aproximadament una hora en auto d'as prencipals ciudatz d'o ueste: Nantes, Poitiers, Angers, por a carretera nacional 149 (Y62) - futura RN 249 - que enlaza Nantes con Piteus.  A estación de Bressuire tiene servicio de connexions diarias a Tours vía Saumur y en A Roche-sud-Yon con TER, asinas como Les Sables-d'Olonne as fins de semana de mayo a setiembre y diariament de chulio y agosto.
  
  Politica ambiental 
  En 2017, Bressuire recibió a distinción "dos flors" por parte d'o Consello Nacional de Villes et Villages fleuris de Francia por as suyas politicas ambientals.
  
  Toponimo 
  O nombre d'a ciudat ye documentau como que Segora en o sieglo IV, y en as formas latinizadas Berzoriacum ent'o 1030 y Berzorium entre 1073 y 1100, Brochorium en 1150, dimpués Bressuyre o 1376. A primera forma latinizada pareixe poco rigorosa, pero a segunda (Berzoriacum) permite explicar a evolución enta "Bressuire". Lo toponimo ye composau por briva ( "puent") y Segora, que prebablement sía o nombre antigo d'o Dolo, río que cruceya Bressuire. A vía romana de Poitiers-Nantes trascruzaba iste río en iste punto; d'astí o nombre de "puent sobre o Segor". En petavín, Bressuire se denomina "Bercher".
  
  Heraldica
  
  Historia 
  Bressuire ye talment dende a epoca celta y a epoca galorromanos un cruce de carreteras. Manimenos, as primeras prebas d'a existencia d'a ciudat se remontan solament en o sieglo XI, con a mención d'a capiella de Saint-Cyprien. A ciudat medieval ( "Castrum Berzoriacum") dependeba d'o Vizcondado de Thouars y incluiba, en o sieglo X, tres parroquias: Notre Da-me, Saint-Jean y Saint-Nicolas. Iste zaguer situau dentro d'as murallas d'o castiello y agora desapareixiu (os fundamentos d'a cripta encara son enronaus baixo tierra) dependient de l'abadía de Saint-Jouin d'o Marne.
  
  A ilesia Saint-Jean se trobaba amán d'o molín de Peyre, amán d'una carretera transitada. O priorato de Saint-Jacques yera un puesto de celebración pa os pelegrins de paso o día d'a fiesta d'o santo. Tamién i heba a Ilesia d'os Cordeliers que se trobaba chunto a o monesterio d'o mesmo nombre en o centro d'a ciudat. O suyo castiello medieval (actualment en ruinas) ye situau en una ladera d'a montanya con vistas a o casco antigo. O recinto exterior d'o castiello se construyó en o sieglo XIII con una muralla fortificada, con torres y cinco puertas que rodeya as dos parroquias situadas difuera d'o castiello (Notre Da-me y Saint-Jean). A familia Beaumont-Bressuire, sinyors de Bressuire dica o sieglo XVI, concedioron privilechios a la ciudat o 1190. Tamién devantoron a ilesia de Notre-Da-me d'o 1090 que se remató a primers d'o XVI, que se convirtió en un autentico faro d'a ciudat. Dende a Edat Meya dica o sieglo XV, a ciudat tenió una gran reputación por a suya actividat textil.
  
  A Guerra d'os Cient Anyos mete a preba o castiello y a ciudat. A zaguers de 1370, Du Guesclin conquirió o puesto alavez en mans d'os angleses. Entre iste terrible conflicto, os franciscanos establioron o primer convento d'a ciudat: o monesterio de Cordeliers, que estió destruiu en 1820 por a construcción de l'actual concello. En o sieglo XV, baixo os vizcondes Pierre II de Amboise y Louis de Amboise, a ciudat prospera economicament. As guerras de relichión en o sieglo XVI y a destrucción d'a ciudat en 1568, marcan a decadencia de Bressuire. Ye o comienzo d'os anyos foscos y a población disminuye dica os 2.000 habitants. Manimenos, Bressuire desembolicará un negocio de teixius y podemos decir que a epoca dorada d'ista industria de teixius será o sieglo XVII y prencipios d'o XVIII. A especialidat de Bressuire yera a tiretaine, vendida en tot l'Occidente, Normandía y París.
  
  Entre a Rechirada d'a Vendée, a ciudat resiste a os primers asaltos labradors d'agosto de 1792 y estió preso en 1793 por l'exercito catolico y real. L'anyo siguient l'orden republicano intentará estar restabliu por Westermann. Manimenos, a infernal columna republicana de Grignon cremó a ciudat en a primavera de 1794, matando, violando y deixando #poco casas intactas. A población no tiene mas remedio que refuchiar-se en a redolada. Istos refuchiaus d'a Vendée inicialment ganarán Airvault, a o este, Saumur, a o norte y Niort, a o sud, Os habitants de Bressuire van a Piteus, pero tamién a la val d'o Loira, Blois y mesmo Orleans. Istas columnas infernals heban estau a ideya d'o rechimen d'a terror, para erradicar a rebelde Vendée. Seis columnas, cadaguna comandada por dos chenerals, heban de practicar una busca sistematica con a misión de matar hombres, mullers, ninos y incendiar campos, lugars, castiellos y granchas. O cheneral Louis Marie Turreau yera o instigador y comandante en chefe. O suyo nombre ye gravau en o Arco de Triunfo de París. Como que resultau de tot ixo, o periodo d'estancamiento será largo y en 1841 a ciudat tendrá solament 2.685 habitants.
  
  Con a plegada d'o ferrocarril en 1866, o paisache urbano se modificará considerablement, con conseqüencias muito mas favorables. A ciudat se convierte en un nodo ferroviario rechional con cinco ramas: connectada a la Roche-sud-Yon, Niort, Piteus vía Parthenay, Thouars, Cholet, A Rochelle vía Fontenay-le-Comte. A estación de Bressuire yera o cruce de dos linias expreso de viajeros: Nantes-Limoges y Paris-Sables-d'Olonne dica 1971. Gracias a os modernos intercambeos comercials y tecnicos, Bressuire y a suya rechión se desembolican, tanto en agricultura como que en industria. Ye en iste momento que as ferias de Bressuire adquieren fama. I hai una planta de gas, asinas como a estación de mercaderías, o matadero, las salas y o teatro a zaguers d'o sieglo XIX. A o 1886, a ciudat conta con 4.200 habitants.
  
  En o periodo 1900-1950, os dos conflictos mundials afectan a la rechión como que en a resta d'o país. A ciudat aduerme, as solas accions significativas son a construcción d'o nuevo matadero moderno (1938-1939) connectau a o ret ferroviario a traviés d'o como o mercau de París ubre a la carne de Bocage por meyo d'os primers autos refrigerados de l'Interpresa Grimaud. cal destacar a obridura d'un chardín publico y a plegada d'una fabrica agroalimentaria, a conservera de Dolo. Ye a partir d'o decenio de 1950 que Bressuire trobó a suya vitalidat con a plegada de muitas chicotas industrias encara activas (fabricación, fusta, transformación de carne, fabricación de metales, mecanica de soldadura, metalurchia, etc.); En ixe momento a población tiene 8.500 habitants. En os anyos setanta, Bressuire amanará a os municipios perifericos y se convertirá en o que hue clamamos Grand Bressuire. A o mesmo tiempo, o sieglo XX suposó o descenso d'o negocio ferroviario, con o zarre de muitas linias a o tráfico de pasachers primer y dimpués a la mercadería que pasaba por Bressuire entre 1960 y 1982. Hue solament queda una linia destinada a o tráfico de pasachers y mercaderías. por ferrocarril, que tamién estió o primer en servicio a Bressuire: A Roche-sud-Yon-Saumur que yera l'antiga linia París-Austerlitz-Les Sables-d'Olonne, a traviés d'a quala se transportaba o transporte de mercaderías y TER destín d'a Roche-sud-Yon u Saumur y Tours, permitindo plegar a París y tornar dos vegadas a o día. Os de demás destins agora se troban por carretera por meyo d'o ret TER BUS en as rechions de Nueva Aquitania y a Loira u por o ret RDS BUS d'o departamento de Deux-Sèvres.
  
  As actividatz terciario (escuela, administración, transporte, salut ...) convierten hue en día en Bressuire, un departamento prospero d'a subprefectura, que s'ha convertiu en un polo d'atracción important d'o norte de Deux-Sèvres con bella cosa menos de 20 000 habitants. Combina una actividat dinamica y un denso ret asociativo. A ciudat realiza nuevas zonas d'actividatz en o nordueste y a o este d'a ciudat: zona Alphaparc y zona de Bocapole. A cadena de televisión publica France 3 Poitou-Charentes ubrió un polo emisor allí dende finals d'o 2008 para Norte Deux-Sèvres y Vendée oriental.
  
  Comunas asociadas 
  A comuna incluye ueito comunas asociadas (communes associées) incorporadas en 1972.
  
  Ciudatz achirmanadas 
  
  A población de Bressuire ye achirmanada con ueito poblacions, siet europeas, una africana y una americana. L'achirmanamiento con Mequinenza, realizau en 1982, ye un d'os mas antigos en activo d'Europa. As dos poblacions realizan anyalment viaches y intercambeos culturals y esportivos empentaus ​​por os respectivos Comités d'Achirmanamiento. En 2017, se celebroron os 35 anyos en o Hôtel de Ville d'a localidat francesa con representants de todas dos poblacions. Bressuire mantiene un achirmanamiento de ciudatz con:
  
   Mequinenza, Provincia de Zaragoza, Aragón, Espanya. (1982)
   Fraserburgh, Escocia, Reino Unido. (1990)
   Hodac, Mureș, Rumanía. (1990)
   Palimé, Altiplano. Togo. (1991)
   Friedberg. Alemania. (1992)
   Leixlip, Kildare, Irlanda. (1996)
   Riazán, Central, Rusia. (1997)
   Arica, Arica y Parinacota, Chile. (1997)
   Parczew. Polonia. (1998)
  
  Referencias 
  
  Localidaz de Deux-Sèvres