title: Orós Alto
text: Orós Alto ye un chicot lugar d'a provincia de Uesca situato en a Tierra de Biescas. Se troba a 1 km. d'o vecín Orós Baixo, en a marguin ezquierda d'o río Galligo y amán d'o barranco de Sía.
  
  Perteneixió a Olibán en chunto con Casbas y Orós Baixo entre 1860-1873, d'antis más formaba dende l'anyo 1834 un municipio independient con Orós Alto e dende 1845 tamién con Casbas.
  
  En o sieglo XV yera Orós de Suso y teneba 5 fuegos. A primer vegata que se documenta o lugar ye en a "Colección Diplomatica de Uesca", en 1149, a on diz "Acenar, abbate de Oros et Espier".
  
  O chentilicio d'Orós Alto ye orosino, pero les dicen en a redolada "colers". As casas d'o lugar son Antón, Canyardo, Jacinto, Puértolas, Piquero, Tejedor, Catalán y Navarro.
  
  Luengas y parlas 
  Francho Nagore publicó un estudio sobre l'aragonés charrato por una familia orosina que da a conoixer bell rasgo d'a parla d'iste lugar, bien que ta quitar-ne conclusions s'ha de fer cuenta que a duenya d'a familia yera venida de Pandicosa.
  
  Molimentos 
  Ilesia de Sant Istevan d'Orós Alto, una ilesia con una sola nau adedicada a Sant Istevan que se construyó en o sieglo XVI y dimpués se reformó en o sieglo XIX. Ye la ilesia parroquial d'o lugar, encara que en la web d'a Diocesi de Chaca adxedicada a l'Arcipestrau de Biescas d'o que en fa parte en dicen que ye consagrada a Nuestra Sinyora.
  
  No destacan guaire a resta de construccions ya que quasi totas se destruyoron en a Guerra Civil.
  
  Bibliografía 
   Zapater, Alfonso: Aragón pueblo a pueblo, 4. Mainer Til Editores, S.L.'' ISBN 84-89122-03-2.
  
  Referencias 
  
  Lugars de Biescas
  Lugars d'a provincia de Uesca
  Localidaz d'a diocesi de Chaca en l'Alto Galligo