title: Articlo partitivo
text: L'articlo partitivo ye una subcategoría de determinant indefiniu cerca de l'articlo indefiniu singular emplegada debant de substantivos que expresan una cantidat masiva u noción contina, ye dicir un referent incontable.
  
  Como l'articlo indefiniu, l'articlo partitivo participa en l'actualización d'o substantivo nuclio indicando que bi ha referent.
  
  L'articlo partitivo en occitán
  
  En occitán l'articlo partitivo ye de (d debant d'una vocal) independientment d'o chenero y/o numero:
   de pan ("pan")   
  d'aigo ("augua") .
  
  L'articlo partitivo en francés 
  
   Determinant partitivo singular 
  Dende o punto de vista morfolochico, l'articlo partitivo "singular" ye o mesmo que l'articlo definiu singular precediu d'a preposición de:
   Forma masculina contracta : « du » ; 
   Forma feminina : « de la » ;
   Forma epicena : « de l' » (debant una palabra que encomienza foneticament por vocal) :
  Je bois du lait, de l'orgeat, de la grenadine et de l'eau.
  "Yo bebo leit, horchata, granadina y augua".
   Las formas « de la » y « de l' » son compuestos flexivos deseparaus.
  
  O singular se combina con un substantivo incontable pa designar-ne por un regular un d'inanimau (du sable, "arena"). Si en designa un d'animau (un animal millor que un ser humán), lo transforma en materia consumible: Un veau [articlo indefiniu] (un vediello); le veau [articlo definiu] ; du veau [articlo partitivo].
  
  L'articlo partitivo presenta una forma identica a la d'a preposición de. Con tot y con ixo no s'ha de confundir-los:Je parle de l'eau. / Je veux de l'eau.
  En o primer eixemplo, « de l'  » ye l'articlo definiu precediu d'a preposition « de » (« eau » ye doncas C.O.I. d'o verbo « parle »). En o segundo, « de l'  » ye un articlo partitivo (« eau » ye doncas complemento directo d'o verbo « veux », ya que no bi ha preposición). La diferencia ye significativa en o pronombre relativo: L'eau dont je parle / L'eau que je veux. Manimenos, por atracción con a forma preposicional, o pronombre obchecto no concuerda con o COD: J'ai mis de l'eau sur la table / L'eau que j'ai mise / J'en ai mis.
  
   Determinant partitivo plural 
  Como designant d'una part no contable d'un continuum, l'articlo partitivo no habría de tener que formas singulars.
   
   Manimenos dende l'inte que substantivo en qüestión no existe que en plural (pluralia tantum), se fa servir a forma epicena de l'articlo indefiniu des, devez calcada dende l'articlo definiu plural precedida d'a preposición de (devez una forma contracta):Des archives ("archivos"), des cendres ("cenisas"), des décombres ("enruna"), des rillettes (un plato francés pareixiu a las chichorras), des ténèbres, des vivres…
  
  De fueras d'estos casos particulars, un sintagma actualizau por un articlo partitivo singular no puede dicir-se en plural sin cambiar semanticament:
  
  Por eixemplo, « des eaux » ye o plural de « une eau », y no pas o de « de l'eau », que normalment no en tien.
  
  L'articlo partitivo plural debant un COD quasi siempre ye convertiu en « de » por un verbo en forma negativa :
  ''Il mange des rillettes / Il ne mange jamais de' rillettes.
  
  L'articlo partitivo en italiano
  
  L'articlo partitivo tamién existe en italiano. As suyas formas son prou pareixidas a las d'o francés y l'occitán:
  
  Manimenos, se nota diferencias notables entre o francés y l'italiano en o emplego d'este articlo: en efecto en italiano siempre bi habrá a posibilidat d'omitir-lo y reemplazar-lo. O emplego d'o partitivo singular en italiano ye menos freqüent que en francés.
  
  Referencias