title: Mesón de Ligüerre
text: O Mesón de Ligüerre ye una aldeya aragonesa d'o municipio de l'Abizanda, en a provincia de Uesca y a comarca de Sobrarbe. A suya población yera de 3 habitants en 2016.
  
  Yera una aldeya de Ligüerre d'a Cinca, naixida en a carretera tradicional que une Balbastro con l'Aínsa, en a que se brindaba servicios a os viachers a piet de carretera. Se troba a 2 km de Ligüerre.
  
  Cheografía
  
  O Mesón de Ligüerre se troba en a ribera d'o río Susía, en o zaguer trampo d'antes que desemboque en l'pantano de o Grau, en a man solana de o tozal de Sant Mitier. Quan o pantano ye altero, l'augua d'a coda gosa penetrar dica debaixo d'o puent d'a carretera, a ran de lugar. No ye adintro d'a valle d'a Cinca porque a parte a on ye se troba deseparada d'o corso d'ixe río por o tozal de Sant Mitier.
  
  Atraviesa o nuclio un troz de l'antiga carretera Balbastro-l'Aínsa, en una curva d'a qual se trobaba o Mesón. A carretera actual, l'A-138, esnaviesa bells metros por difuera de lugar.
  
  Estructura urbana
  
  Forman o nuclio tres edificios, un por cada costau de a chuntura d'a carretera de Ligüerre con l'antiga carretera Balbastro-l'Aínsa. Con a cesión d'os edificios y terrenos a'l sendicato UGT, en os anyos 1980, os edificiós se recontruyón y se plantificón ta que fuesen a dentrada d'o complexo vacacional de Ligüerre d'a Cinca, a piet de carretera porque o lugar ye un poquet más luent, y se les i adhibió un cámping.
  
  Una d'as casas ye l'antiga masadería, reconvertida en albergue. Adebant d'ella i ha la recepción d'o complexo vacacional de Ligüerre, que tamién ofreix servicios de bar. A tercer construcción ye l'antiga ferrería, reconvertida en un centro social.
  
  Historia
  O Mesón de Ligüerre naixió, probablement y como o suyo nombre indica, como un mesón en a carretera d'entre Balbastro y l'Aínsa, a on que se daba servicio a os viachers. Pendeba de l'achuntamiento de Ligüerre, a suya cabecera tradicional.
  
  Dende meyanías d'o sieglo XX, a progresiva motorización d'os transportes fizo que, cada vegada, a chent precisase menos paradas y hospedaches en a carretera, por o que o Mesón fue cayendo de fumo. En a decada de 1960, a expropiación d'o nuclio de Ligüerre, con vistas a la inauguración d'o pantano de o Grau, fizo que as casas se zarrasen definitivament. A Confederación Hidrografica de l'Ebro s'expropió os edificios y as fincas agricolas, por o que a partir d'alavetz fizon parte d'o patrimonio de a Confederación.
  
  Dende 1986, en que a Confederación Hidrografica fizo efectiva a cesión d'os terrenos a la Unión General de Trabajadores, en o Mesón de Ligüerre s'ha feito obras d'adequación d'os edificios, que no se trobaban en estau tan ruinoso como beluns en Ligüerre, ta adaptar-los a la suya función actual.
  
  En l'actualidat, o Mesón cuenta con un cámping de 150 parcelas, bungalows y servicios, un albergue-fonda, con habitacions, un bar restaurant y un centro social.
  
  Demografía
  
  Imáchens
  
  Fiestas
  15 d'agosto, Fiesta Mayor fendo-le honras a l'Asumpción de María, que tradicionalment se celebraba en chunto con os habitants de Ligüerre.
  
  Referencias
  
  Vinclos externos
  
  Lugars de l'Abizanda
  Lugars afectaus por l'entibo de lo Grau
  Localidaz d'Aragón con fiestas patronals ta l'Asumpción
  Localidaz d'a diocesi de Balbastro-Monzón en Sobrarbe