title: Mielsa
text: A mielsa (d'o chermanico < *miltja) u banzo ye un organo de l'abdomen que tien a función de destruir eritrocitos viellos y servir de reservorio de sangre. Ye un centro d'actividat d'o sistema reticuloendotelial, parti d'o sistema immunitario. A suya ausencia predisposa a determinatas infeccions.
  
  Anatomía humana
  A mielsa humana ye situata en a parti ezquierda superior de l'abdomen, por dezaga d'o estomago y chusto debaixo d'o diafragma. En condicions normals, as suyas dimensions son de 125 × 75 × 50 mm y o suyo peso meyo ye de 150 g.
  
  Ye l'organo más gran derivato d'o mesenquima. Ye formata por masas de teixito limfoides d'aspecto granular situatos arredol de venas y arterias.
  
  Alto u baixo, un 10% d'a población presenta una u más mielsas accesorias.
  
  Bi ha diversos ligamentos peritoneals que sirven ta subchectar a mielsa:
   Ligamento gastroesplenico. Conecta o estomago con a mielsa.
   Ligamento esplenorenal. Conecta a mielsa con o rinyón.
   Ligamento frenocolico. Conecta l'anglo esplenico d'o cólon con o diafragma. O centro conecta con a mielsa.
  
  As seccions transversals d'a mielsa amostran una superficie roya que se divide en dos tipus de polpa, con funcions diferents:
  
  Atras funcions d'a mielsa mas importants, mas que mas en adultos sanos, son:
  
   Producción d'opsoninas, d'a properdina y d'a tuftsina (tetrapetido).
   Eritropoyesi. O miollo osio ye o puesto primario a on que se produce a hematopoyesi en l'adulto, encara que, dica o cinqueno mes de chestación, a mielsa tien funcions hematopoyeticas importants. Dimpués d'o naiximiento, no gosa tener función hematopoyetica significativa fueras de bells desordens hematolochicos, como o sindrome mielodisplasico y as hemoglobinopatías.
   Almadacenamiento d'eritrocitos y d'atras celulas sanguinias. Isto nomás ye valido ta bells mamifers como os cans. En sers humans, a mielsa no funciona como un diposito d'eritrocitos, sino que almadacena plaquetas.
  
  Embriolochía humana
  A mielsa tien o suyo orichen en a diferenciación mesenquimatosa d'o mesogastrio dorsal. Mientres d'o desembolique embrionario se pueden formar mielsas accesorias (dica un 30% d'a población en tiene) que son chicotz nodulos y se localizan en un 70% entre a coda d'o páncrias y o hilio esplenico.
  
  A asplenia (ausencia de mielsa) ye una patolochía totalment compatible con a vida, encara que augmenta o numero d'infeccions que tiene a chent que la padeixe y belunas pueden plegar a estar mortals.
  
  Malautías asociatas
  Malautías que causan esplenomegalia:
  Sarcoidosi.
  Malaria.
  Leucemia.
  Leishmaniosi.
  Mononucleosi infecciosa.
  Hemangioma.
  Hemangiosarcoma.
  
  Referencias 
  
  Organos