title: Villarroya de los Pinars
text: Villarroya de los Pinars (Villarroya de los Pinares en castellano) ye un municipio aragonés d'a provincia de Teruel, situau en a comarca d'o Mayestrato y partiu chudicial de Teruel.
  
  A suya población ye de  habitants, en una superficie de 66,4 km², con una densidat de población de  hab/km².
  
  Cheografía 
  Ye situau en o semontano norte d'a sierra de Gúdar, chunto a o río Guadalop, a 1.337 metros d'altaria dencima d'o livel d'a mar, a una distancia de 61 km d'a ciudat de Teruel, a capital d'a suya provincia.
  
  Historia 
  Alifonso II d'Aragón reconquerió a localidat de Villarroya de los Pinars y la cedió a l'Orden d'o Hespital. Apareixe en o Libro d'os Feitos de Chaime I como Vila Roja, a on que se diz que o rei teneba una aimant en Villarroya, dita Berenguela Fernandez, y que li donó o castiello de Villaroya de los Pinars en 1263. Bell historiador dice que yera o castiello de Villarroya de la Sierra por error. Manimenos agora se sabe que Berenguela Fernandez existió quantos sieglos dimpués y que tot ye nomás que una leyenda.
  
  Toponimia 
  En o Libro del Reparo del General de 1489-1491 s'escribe Villarroya de los Pinares.
  
  Demografía
  
  Administración
  
  Reparto de concellers
  
  Alcaldes
  
  Molimentos 
  
  Villarroya de los Pinars ye un municipio con una gran riqueza monumental tot y que ye muito chicot. Tien un museu dedicau a l'Orden d'o Hespital en un edificio medieval. Bi ha uns peirons aliniaus d'o sieglo XVI pa que s'orientasen os pastors que podrían estar inspiraus en o Libro d'as Marabillas de Marco Polo, a on que s'indica que en China se plantaban árbols en os camins pa que s'orientasen os mercaders.
  
  En 1982 se declaró a Villarroya de los Pinars Bien d'Intrés Cultural, en a suya modalidat de Conchunto Historico-Artistico.
  
   Ilesia de Nuestra Sinyora de l'Asumpción, protechida legalment dende 2001 con a suya declaración como Bien d'Intrés Cultural. Ye una ilesia d'o sieglo XV, construita en estilo gotico, encara que muit retocada en o sieglo XVII en estilo renaixentista. Tien un intresant abside poligonal. Bi ye apedacau o cardenal Francisco de la Peña. Antiparte, o suyo campanar ye deseparau de l'edificio prencipal.
   Ermita de Sant Benón.
   Runas d'o castiello, que pertenexeba a o rei Chaime I d'Aragón.
  
  Fiestas 
   16 de chunio, Sant Benón.
   25 de chulio, Sant Chaime.
  
  Presonaches 
   A familia de Juan Fernández d'Heredia teneba muita vinculación con Villarroya.
   O cardenal Francisco de la Peña (1540-1612), auditor d'a Santa Rota pa la Corona d'Aragón.
   O cheneral carlista Narciso Alegre.
  
  Vinclos externos
  
  Referencias