title: Aimants de Teruel
text: A historia u leyenda d'os Aimants de Teruel reconta la historia d'aimor entre dos chóvens teruelanos, Isabel de Segura y Chuan Martínez de Marciella, conoixito dende as recreyacions d'o teatro barroco como "Diego". Dende 1996 se celebra en Teruel, ta remerar a tradición, a festividat d'as Vodas d'Isabel de Segura.
  
  A historia 
  
  A leyenda d'os Aimants de Teruel viene d'una antiga tradición.
  
  En 1555 se descubrioron as momias apedecatas en a capiella de Sant Cosme y Sant Damián. Chunto a ellas, seguntes o testimonio posterior d'o notario Yagüe de Salas, apareixió un documento antigo que reculliba o escaicimiento.
  
  Juan de Ávalos esculpió as estatuas chacents baixo as que hue i son as momias. A freda serenidat d'os Aimants, que as mans no en gosan chuntar-sen, ye simbolo d'un aimor que sobreixe os conceptos humans.
  
  As restas d'os Aimants se pueden vesitar en o Mausoleu d'os Aimants. Un edificio de nueva construcción a on que amás de poder veyer as esculturas d'Ávalos, se i troba o mural realizato por Jorge Gay Un amor nuevo, asinas como un d'os bocetos d'o cuadro de Muñoz Degraín que se troba en o Museu d'o Prado y cuantas obras musicals, literarias, cinematograficas que s'han creyato partindo d'a historia d'os Aimants.
  
  A leyenda 
  
  En os primers anyos d'o sieglo XIII viviban en a ciudat de Teruel Chuan Diago de Marciella y Isabel de Segura, y a suya temprana amistanza se tornó luego en aimor. No quiesto por a familia d'Isabel, debito a que no teneba prous biens materials, o pretendient consiguió un plazo de 5 anyos ta enriquir-se. Asinas, pues se'n fuó ta la guerra y tornó ta Teruel chusto cuan s'heba rematato lo plazo. Por ixas envueltas, Isabel ya yera muller d'un chermano d'o sinyor d'Albarracín. A tamas d'iste feito, Chuan Diago consiguió veyer a Isabel en a su casa y le demandó un beso; ella lo se negó y allora o chóven morió de dolor. A lo día siguient se facioron os funerals d'o chóven en Sant Per; alavez, una muller vestita de luto s'amanó ta l'atabul: yera Isabel, que quereba dar a lo defunto lo beso que le negó en vida; a chóven posó los suyos labios sobre os d'o muerto y de golpe cayó muerta chunto a éll.
  
  Escritors 
  A-saber-los autores han escrito sobre ista historia, entre éls os siguients:
  Antonio Serón.
  Andrés Rey de Artieda.
  Tirso de Molina.
  Tomás Bretón.
  Juan Eugenio Hartzenbusch.
  
  Vinclos externos 
  
   Mausoleu d'os Aimants
   Fiestas d'os Aimants
   Canción d'os Aimants
  
  Cultura de Teruel
  Leyendas aragonesas