title: Larbesa
text: Larbesa ye un lugar medieval situau en l'actual municipio de Samianigo, en a comarca de l'Alto Galligo. Se trobaría amán d'Ipiés, en o tozal d'as Canyas.
  
  As restas que encara i quedan fan pensar que o lugar yera dividiu en dos nuclios deseparaus por una plana de bells 150 metros de largaria.
  
  Toponimia 
  Podría tener o mismo orichen que Arbisa, significando "cauz d'un río" u venir d'o latín ARVUM, que significa "prau".
  
  Historia 
  Bi ha dica ueito documentos en o Cartulario d'o monesterio de Fanlo que fan referencia iste lugar, totz dataus entre os anyos 958 y 1270.
  
  Arredol d'o 958, o presbitero Fortún concede quantas posesions suyas en Larbesa a o monesterio de Sant Salvador y Sant Andreu de Fanlo (doc. 2). Entre os anyos 1036 y 1057, García Fortunyones de Bailín cede a Sant Andreu de Fanlo o que heba crompau Fortún Garcés en Centenero, citando en o documento a os testigos d'a cesión (doc. 33):
  
  Un atro documento de febrero de 1064 describe como Banzo, abat de Fanlo, merca casas en Chaca; actuando como testigo, entre otros, Lope Velázquez de Larvase (doc. 36). Ya en 1179, o bispe Berenguer de Leida concede a censo a García de Lastiesas y a la suya muller Petra unas propiedatz suyas en Larbesa (doc. 126).
  
  En setiembre de 1205 ye documentau que l'abat d'o monesterio de Mont Aragón, Ferrando, concede por dos cheneracions a Pedro Sanfelipe de Larbesa y a la suya muller Martina, as posesions que teneba o monesterio de Fanlo en Centenero, difueras d'un molín (doc. 138). En l'anyo 1234 serán Domingo Claviger y a suya muller Jordana qui concedan quantas posesions en Larbesa a os monesterios de Fanlo, Sant Veturián y Mont Aragón (doc. 160). Bi ha tamién dos documentos más de l'anyo 1235 (docs. 161 y 162) que fan referencia a heredatz de Gil de Gronostué en Larbesa. Amás en un documento de l'1 d'abril de 1270 se nombra a Adam de Larbessa (doc. 170).
  
  Existe tamién un documento con calendata de 1188, en o que o rei Alifonso II d'Aragón entregaba o castiello d'Atarés con as suyas posesions a o monesterio de Santa Cruz d'as Serors, entre as que se trobaban "Sarasa, Larbesa, Arrasella (...)". A ilesia de Sant Felipe de Larbesa —"iuxta Fanlum monasterium"— fue donada a o monesterio de Sant Chuan d'a Penya por o bispe García, que la heba recibiu antis d'o rei Remiro I d'Aragón.
  
  En a división d'o termin municipal de Samianigo en 1797, a pardina de Larbesa encara feba parti d'os monts de Fanlo.
  
  En los anyos 1960 se tresladó enta la pardina de Larbesa la frontera de la ilesia de Sant Lorient d'Ibor.
  
  Referencias 
  
  Despoblaus d'a provincia de Uesca
  Lugars de Samianigo