title: Materialismo
text: O termin materialismo designa una disposición d'o esprito que consiste en servir-se d'a realidat tanchible u "materia" como base d'o saper y o conoiximiento y, por extensión, d'una visión d'a vida.
  
  Historia 
  O termin fue inventato per Leibniz en 1702 y ye reivindicato por primera vegata por La Mettrie en 1748. Manimenos, dende un punto d'anvista retrospectivo, os primers materialistas estioron bells filosofos de l'antigüidat: Heraclito, Democrito, Leucipo, Diochenes d'Apolonia, Epicuro y Lucrecio. A filosofía tradicional ha redueito mientres muito tiempo lo materialismo d'os filosofos de l'antigüidat a qüestions de pura fisica, como por eixemplo sobre a continuidat d'a materia: bi ha grans de materia? os atomos evolucionan en o vueito?...
  
  Manimenos, consultando Diochenes Laerzi, se compreba que as obras escritas por os pensadors materialistas de l'antigüidat son más bien obras d'etica: asinas, dende l'antigüidat, os materialistas pedrican o emplego d'a materia u d'a realidat tanchible como base fundamental ta esplanicar os fenomenos, filosofar y producir o saper. Ta os materialistas, no bi ha más que materia y o funcionamiento d'o mundo no puet estar comprendito más que partindo d'aquello que ye u será obserbable. Ye allora o prencipio fundamental d'o desembolique d'os conoiximientos scientificos, en un sentito amplo, a on que reside o nuclio d'o materialismo.
  
  A oposición ye radical con Parmenides, Platón, os estoicos, dimpués os pais cristianos y, a la fin, con o ideyalismo alemán de Kant y Hegel, ta os qualos o mundo verdadero y perfecto existe difuera de tota materia y de tota realidat observable: a verdat d'o mundo no puet meter ficacio más que en o pensamiento; a realidat tanchible u a materia no ye más que una representación y una aproximación imperfecta d'a verdat. Ista diferencia fundamental que existe dende l'antigüidat puet entender-se como a distinción irreductible entre a corrient ideyalista y a corrient materialista.
  
  Corrients filosoficas