title: Pardina de Lorés
text: A pardina de Lorés ye una pardina despoblada d'o municipio de Candarenas, situada en a comarca de l'Alto Galligo (Uesca).
  
  Se troba a 3,5 kilometros a o sureste de Bernués, en o mesmo puesto a on habió d'estar situau o monesterio de Santo Tomás. Bi ha dos grans edificacions rodiadas d'as ruinas d'atros edificios auxiliars.
  
  Toponimia
  L'orichen d'iste toponimo sería l'antroponimo latino LORIUS.
  
  Historia
  A primera mención documental de Lorés ye o 26 de marzo de 992 quan Sancho Garcés Abarca y a suya muller, a castellana Urraca, ceden quantas villas a o monesterio de Santa Cruz d'as Serors, entre as que se trobaban Rompesakos, et Osia et Loresse. En 1065 se fa referencia a un molín d'aceite situau en Loresse.
  
  O día 16 d'agosto de 1097, Pero I d'Aragón cede o lugar de Lorés, que antis perteneixeba a la contesa donya Sancha, a o monesterio de Santa Cruz d'as Serors. Como atros lugars d'a redolada, Lorés tamién fació voto a Sant Indalecio en 1187.
  
  Ya ye o 20 de chinero de 1200 quan Estefanía, abatesa de Santa Cruz d'as Serors, cede a María d'Asnamuerta y a o suyo hillo Domingo as casas y heredat de Lorés, difueras d'a iglesia. Istos a cambeo habrán de bosar tributos a o suyo monesterio, entre atras condicions: "VI arrobos minors tritici et VI arrobos minors avena in mense augusti". Como testigos d'a transacción se trobaban "Garcia, abbati de Lores (...) et de villa de Lores, don Ennecho, fratre de illo abbati de Lores, et don Gil de Lores".
  
  Mientres o sieglo XIV a ilesia de Lorés teneba a categoría de rectoría. Se sabe tamién que l'1 de setiembre de 1405 a parroquia fue vesitada por chents de Uesca pa replegar diners pa la suya seu.
  
  Referencias
  
  Vinclos externos
    En www.despobladosenhuesca.com
  
  Lugars de Candarenas
  Lugars d'a provincia de Uesca
  Despoblaus d'a provincia de Uesca