title: Castiello d'o Elsón
text: Iste articlo tracta sobre o castiello d'o Elsón. Ta atros articlos que contienen «o Elsón» en ista Biquipedia, se veiga O Elsón (desambigación).
  
  O castiello d'o Elsón ye un castiello d'Aragón que se troba en o lugar d'o Elsón, en o termin municipal de l'Aínsa-Sobrarbe, en a zona en sud de a comarca de Sobrarbe que se conoix como Viello Sobrarbe.
  
  Se troba en o tozal que domina a población d'o Elsón, chusto dezaga d'a ilesia de Santa Olaria conforme se i puya. Por a suya posición, tiene envistas sobre toda a valle d'o Susía, por o que se suposa que debeba tener una función estratechica en a protección d'os intereses en a dita valle.
  
  Arquitectura
  
  O castiello o debantón en bell momento desconoixiu, anque bell autor como l'historiador Adolfo Castán han dau como valida la probable epoca de o reinau de Remiro I, quan que se nombró o primer tinent que se saba: Fortún Velázquez, en 1055.
  
  Se troba en o punto mas altero d'un tozal que sinyorea o nuclio d'Elsón, de forma que, caso d'atacar-lo, os hostigadors hesen d'arremeter abant t'alto por qualsiquier d'os quatro costaus.
  
  Se conserva un perimetro de bells 15x15 metros d'enrunas de o que pudon estar os muros exteriors d'o recinto. En o recolón mas en sudeste ye a on se troba os solos muros que encara i ha en piet, con bells 2,05 metros d'altaria. En a resta d'o perimetro, o lienzo u bien ha desapareixiu en bells trozos u no se'n aguanta sique pocas fileras de piedras, en cheneral en muit mal estau.
  
  As restas de a torre, que debeba estar de planta quadrada, concaben una cambra baixa con teito de vuelta de canyón ta la qual se dentra por una portiecha con arco de meyo punto. Diz que os vecinos d'Elsón creyen que ixa cambra se fizo servir de prisión en sieglos recients.
  
  Historia
  
  O primer tinent conoixiu ye Fortún Velázquez, que gubernó lo castiello dende 1055 dica 1074. Belatros tinents fuen Fortún Galíndz, Don Frontín de Bergua, y Pero de Sant Vicente (1178-1182).
  
  En l'anyo 1083, Sancho Remíriz se trobó en o castiello de «Eleson» con don Raimundo Dalmacio, o bispe de Roda, ta concertar as condicions d'una paz en o conflicto que confrontaba a iste segundo con o bispe de Chaca. Tamién Don Remiro lo Monche vesitó lo castiello de «lo Elson» en 1135. En 1295 yera una propiedat directa d'o rei.
  
  Dende o sieglo XV apareix en os documentos como posesión d'os barons de Monclús, anque igual como pasó con o castiello de Trillo, en 1458 Chuan II ordenó que l'ocupasen as tropas reyals y deposasen a'l tinent que a par d'alavetz i heba. Como tamién pasó con Trillo, dimpués d'ixo le'n vendión a Rodrigo de Rebolledo, que en contando con a simpatía d'o rei ostentó istes dos y belatros castiellos.
  
  Imáchens
  
  Se veiga tamién
  O Elsón (municipio)
  Mondot
  Chabierre d'o Elsón
  
  Belatras fortificacions en a redolada
  Castiello d'o Castellar
  Castiello de l'Arcusa
  Torre d'Escaniella
  Castiello de Sant Mitier
  Castiello d'Espluguiello
  Castiello d'a Zaba
  
  Atros edificios singulars en a redolada
  Ilesia de Santa Olaria d'o Elsón
  Ilesia de Santa María de l'Asumpción de Castillón de Sobrarbe
  
  Referencias
  
  Vinclos externos
  
  Elsón, castiello d'o
  Elsón, castiello d'o
  Biens d'Intrés Cultural d'Aragón
  O Elsón