title: La Garrotxa
text: La Garrotxa ye una comarca chironesa prepirinenca que muga con as comarcas de Ripollés, Osona, Selva, Chironés, Plan d'o Estanyo, Alto Empordán y Vallespir. Tiene una extensión de 735,39 km² y una población de 55.439 habitants (2010). Comprende l'alta cuenca d'o Fluvià y as cabeceras d'os ríos Brugent y Llémena. O nombre "garrotxa" significa "tierra aspra, rota, por a on se camina malament" y se troba tamién en a toponimia aragonesa, como a sierra de la Garrocha. Posiblement ista comarca prene o nombre d'ista parola, ya que lo suyo relieu ye muit montanyoso, con bells paraches como los que se troban en a zona volcanica d'Olot, capital d'a comarca, de gran intrés cheolochico y natural.
  
  Cheografía 
  O territorio no ye homochenio y se puet considerar, tanto dende o punto d'anvista fisico como humán, como dos subcomarcas: o sector que s'extiende a o norte d'a val d'o Fluvià, denominau a sobén Alta Garrotxa, y o que ocupa la parti meridional, conoixiu corrientment como comarca d'Olot.
  
  En o sector occidental, a foya d'Olot-Santa Pau, a presencia de materials volcanicos contribuye a dar gran personalidat a lo paisache. As formas que mas resaltan en o paisache son los conos volcanicos, bells 40, entre los que destacan o Croscat y o volcán de Santa Margarida.
  
  O Fluvià, de rechimen mediterranio, tiene un cabal no guaire important (1,07 m³/s en Olot).
  
  La Garrotxa contrasta con as comarcas vecinas por a suya elevada humidat. A plevia anyal oscila arredol d'os 1.000 mm. I hai un refrán que diz "si no plou a Olot, no plou enlloc" (en aragonés "si no pleve en Olot, no pleve en garra cabo")
  
  Respective a las temperaturas, en Olot a minima de chinero ye de 0,09 °C, y la maxima d'agosto, de 27,7 °C. O terreno en forma de foyetas i ocasiona inversions termicas, y o relieu en l'Alta Garrotxa y o Puigsacalm, particularment, una variant climatica de montanya, con importancia d'as precipitacions de nieu.
  
  A vechetación sigue as linias d'o clima. I hai un sector de caracter mediterranio, que s'extiende por l'Alta Garrotxa y este d'a comarca, mientres que a resta ye cubierta por vechetación submediterrania que pasa a atlantica en os puntos mas humidos.
  
  Demografía 
  
  Garrotxa