title: Cofradía del Descendimiento de la Cruz y Lágrimas de Nuestra Señora
text: A Cofradía del Descendimiento de la Cruz y Lágrimas de Nuestra Señora (en aragonés Cofadría d'a Baixata d'a Cruz y as Glarimas d'a Nuestra Sinyora) ye una cofadría d'a Semana Santa zaragozana.
  
  Historia
  A primera vegata que sale a cofadría por as carreras de Zaragoza ye en l'anyo 1940, en a procesión d'o Santo Entierro con o paso d'o Descendimiento. Establita por a Real Congregación de la Anunciación de Ntra. Sra. y de Sant Luis Gonzaga con o nombre de Cofradía del Descendimiento de la Cruz y Lágrimas de Nuestra Señora teneba a suya seu en a carrera Requeté Aragonés 12, actual carrera Cinco de Marzo.
  
  A primera procesión d'a cofadría sería en o siguient anyo, en 1941 o Martes Santo, dende a Ilesia de Santa María Madalena enta la Ilesia de Santa Isabel de Portugal. Dende l'anyo 1943 prencipia a salir-se d'a Ilesia d'o Sagrado Corazón. En 1950 s'incorpora o paso d'as Lágrimas de Nuestra Señora. En 1959 s'incluyó a sección de tambors con 10 cofadres que tocaban tambors y 2 mas con timbals.
  
  Dende 1963 cambeo lo día de salida d'a cofadría a lo Chueves Santo. Mientres totz istos anyos nomás se saliba un día d'a Semana Santa, dica 1968 quan l'arcebispato premitió salir tamién en a procesión d'o Santo Entierro. Ya en 1972 se creyó a procesión d'as Glarimas o día de Martes Santo en a que se fan cinco predicacions y se canta cinco hotas a la Virchen. Antimás dende iste mesmo anyo as mullers tamién pueden participar en qualsiquier sección d'a cofadría.
  
  A Cofradía del Descendimiento de la Cruz y Lágrimas de Nuestra Señora ye ligata a lo Colegio del Salvador (Chesuitas) de Zaragoza a on ye a suya seu. Con mas d'un millar de cofadres ye actualment una d'as cofadrías mas grans d'a ciudat, famosa por a calidat d'a suya sección de tambors ganadora en quantas ocasions d'o "Concurso de Tambors" de Zaragoza, y por a organización d'as suyas procesions.
  
  Pasos
  Ye una d'as cofadrías que portan dos pasos:
  
  Paso del Descendimiento de la Cruz: representa la baixata d'a cruz de Chesús dezaga d'a suya muerte. Ye una d'as esculturas mas importants d'o sieglo XIX en Aragón. Estió a chermandat d'a Sangre de Cristo a que mandó fer o conchunto escultorico, ya que os anteriors pasos que ista teneba fuoron destruitos en a Guerra d'a Independencia espanyola, quan os franceses bombardioron o convento de Sant Francisco o 10 de febrero de 1809 a on teneba a seu a chermandat. O escultor esleito estió José Alegre por un pre de ueitomil reyals de bellón, mil reyals por cada una d'as feguras que forman a obra en o suyo primer boceto. As quatro primeras feguras yeran rematatas o 4 de mayo de 1848: Cristo, un chóven sobre a Cruz, un hombre viello sobre a Cruz y Sant Chuan, por o que le se pagó a lo escultor quatromil reyals. As siguients feguras que se facioron estioron Nicodemo y dimpués a Virchen María y Santa María Malena. A la fin o 8 de mayo de 1851 li se perpagó por a sietena y zaguera fegura que fació lo escultor. L'autor s'ispiró en a obra de Rubens que bi ha en a seu d'Anvers. O conchunto final ye formato por dos grupos, estando a cruz l'eixe central. En o primero bi ye un hombre alto, talment Longinus seguntes os evanchelios apocrifos, en l'atro brazo d'a cruz Chusé d'Arimatia, Chesús en a cruz y abaixo Nicodemo y Sant Chuan. D'atra mán i son a Virchen y María Madalena formando o segundo grupo escultorico. En 1940 a Real Congregación de Nuestra Señora y Sant Luis Gonzaga s'encarga d'iste paso, que yera propiedat d'a Sangre de Cristo, creyando-se a cofadría como filial d'a dita chermandat. En 1944 o paso estió restaurato por os chermanos Albareda.
  Paso de la Virgen de las Lágrimas: representa a la Virchen María plorando con cinco glarimas en suya cara. En 1949 estió Arturo Guillén Urzaiz quí regaló a la cofadría o rostro d'a Virchen d'a escuela de Salcillo. Os chermans José y Joaquín Albareda facioron a resta d'o cuerpo. Quan se remató lo paso estió a primera Virchen que saliba en una procesión zaragozana baixo palio como ya se feba en a tradición d'a Semana Santa andaluza.
  
  Uniforme y emblema
  Os habitos d'a cofadría son de color morada, con botons blancos y cordón blanco ta zarrar o cuello y guantes tamién blancos. Levan tamién una faixa blanca nugata a la ezquierda, a lo estilo d'os chesuitas. En a capeza tercerol blanco os chermans d'a sección de bombos y chermán portaestandarte y caperucho blanca a resta de cofadres, totz con o emblema d'a cofadría. A sección infantil en cuentas d'a caperucho leva en a capeza un birret romano de color blanca y un babero blanco con o emblema d'a cofadría en o cuello.
  
  O emblema d'a cofadría ye un hexagono con os anagramas de Chesús y María de color morada sobre fundo blanco.
   
  
  Descendimiento