title: Güé
text: Güé u Bue estió un lugar medieval, hue ye desapareixiu, situau en Sobremont, a l'ueste d'Escuer, en l'actual municipio de Biescas (Alto Galligo).
  
  Ye situau a una altaria important, baixo a punta Güé. Nomás i queda una muntonada de piedras de l'antigo lugar, situadas a o sud d'una antiga construcción rectangular que probablement yera una buerda. Baixo o pedregal bi ha restas de sepolturas de losa talladas por l'actual pista forestal.
  
  Toponimia
  Encluye o sufixo preindoeuropeu de posesión -ué.
  
  Historia
  Apareixe por primera vegada en a documentación medieval como Bue o 26 de marzo de 992 en o Cartulario de Sant Chuan d'a Penya, en un documento en que o conte Sancho Garcés II y a suya muller Urraca donan propiedatz a o monesterio de Santa Cruz d'as Serors:
  
  En l'anyo 1100, o rei Pero I atorga atra vegada posesions en istas mesmas tierras a o monesterio de Santa Cruz d'as Serors:
  
  En 1125 se nombra a Ximino Garcez de Bue y ya en 1280 apareixe documentada a ilesia d'o lugar como perteneixient a la sacristía de Chaca. En 1299 Martín Pérez de Arbeca prene posesión d'a  torre de Larrés, recibindo amás os lugars de Cartirana, Borrés, Buey y Varbenuta.
  
  O día 29 d'aviento de 1317, o monesterio de Sant Chuan d'a Penya cede a Sancho de Orós a-saber-las posesions en a redolada de Senegüé:
  
  Mientres os sieglos XIII y XIV a suya ilesia parroquial teneba o títol de rectoría y igual que atros lugars d'a redolada o 27 de setiembre de 1405, contribuyó con doce sueldos chaqueses a las obras d'a Seu de Santa María de Uesca.
  
  Ya en l'anyo 1785 se rechistra como propiedat d'o senyorío secular, pa perteneixer dimpués a o marqués d'Ayerbe y dimpués a don Sixto Palacios, resident en Chaca, que lo
  vendió en a decada de 1960 a o Patrimonio Forestal d'o Estau.
  
  Se veiga tamién
   Punta Güé
  
  Referencias
  
  Despoblaus d'a provincia de Uesca
  Lugars de Biescas