title: Punta de Treserols
text: La punta de Treserols (ocasionalment Mont Perdito, oficialment Punta de Treserols / Monte Perdido, en francés Mont Perdu) ye una punta d'es Pireneus centrals adintro d'a provincia de Uesca, en a comarca de Sobrarbe. La suya altaria maxima sobre lo nivel d'el mar ye de 3.355 m y ye la punta mes altera d'el macizo de las Tres Serols, lo macizo calsinoso mes voluminoso d'Europa. La punta de Treserols ye la tercera punta mes altera de tot el Pireneu, no rebasando-la que l'Aneto (3404)y la punta de Lardana (3375 m) y igualata en altaria a la punta d'Astorg. En a suya cima bi ha un vértiz cheodesico.
  
  Toponimia
  L'adchetivo «perdito» d'el suyo nombre le'l metió lo pireneísta francés Louis Ramond de Carbonnières, lo primer a puyar-ie alto, per no poder-se veyer esta punta dende la vesant francesa per a on que ell inició l'ascenso, en es prencipios d'el sieglo XIX (1802).
  
  No existiba un termino patrimonial ta designar lo pico concreto de la punta de Treserols en garra variedat de l'aragonés, que se'l deciba como parte de las Tres Serols, estando la denominación «Monte Perdito» una adopción d'es naturals de la valle de Bielsa a partir de la expresión orichinal de De Carbonnières y es suyos companyers, que el baltizoren como «Mont Perdu», en francés. Ta comprender esto cal pensar de como feban de poco interesants ta la vida d'antes las puntas, es picos y las alturas, a on que tradicionalment no se i puyaba se no ye que fués preciso ta bell menester, y que gosaban tener nombre sólo en es casos que fuesen puntas isolatas que marcasen bel·la fita cheografica que ise bien a denominar. En el caso d'el macizo de las Tres Serols, que se troba muto més t'alto que no garra nuclio poblato, en o cul de Pineta, y que per l'altaria que tiene ye petroso y no tiene tampoco garra estiva que le faiga intrés ganader, el nombre popular que ostentaba no feba referencia sique a la montanya (macizo) entera de la que fa parte, que ye las Tres Serols. Ixo ye, que no se feba garra diferenciación d'entre es tres picos que composan el macizo.
  
  Ciento diez anyos dimpués que De Carbonnières i puyás, en l'anyo 1912, lo macizo de las Tres Serols el nombroren en chunto con a valle d'Ordesa (que i tiene la cul pe'l costato de ponient) lo segundo parque nacional d'Espanya, baixo el nombre de «Parque Nacional d'Ordesa y d'as Tres Serols».
  
  En a valle de Bielsa ye conoixito localment como punta de las Tres Herodes.
  
  Qualques imachens
  
  Referencias
  
  Vinclos externos
  
    Fuella d'o vértiz cheodesico
  
  Treserols
  Treserols
  Treserols
  Patrimonio d'a Humanidat en Aragón
  Treserols
  Treserols
  Treserols
  Treserols
  As Tres Serols
  Vertices cheodesicos d'Aragón
  Montanyas de Sobrarbe