title: Livonios
text: Os livonios (en livonio līvlizt, en letón līvi, lībieši) habitan a part més occidental de Letonia. Se calcula que os livonios son menos de 5.000 individuos. Parlan una luenga uralica propia d'a branca finesa quasi desaparexita y son cristianos luteranos.
  
  Luenga 
  
  A luenga livonia s'escribe dende o sieglo XIX y retaculó muito debant d'o letón. Quedando poquismos parlants. Dende a independencia de Letonia o gobierno ha empentato prochectos d'amostranza y recuperación pa evitar a inercia d'o proceso de rusificación que se produció dimpués d'a segunda Guerra Mundial. Chunto con l'aragonés ye una d'as luengas en mayor periglo de desaparición en Europa, pero a situación d'o livonio ye muito més precaria.
  
  Historia 
  Os livonios actuals son os zaguers restos d'un pueblo antigament muito més numeroso y estendillato. En a Edat Meya tenioron una expansión dica Kurishes Haff. O territorio de Livonia, que correspondeba a la metat sur d'a Estonia actual a a la metat norte de Letonia prene nombre d'os livonios, que lo compartiban con atros pueblos finicos y baltos. Este territorio fue conquiesto por os Caballers Portaespatas, que dimpués s'adhibioron a la Orden Teutonica. Os livonios y atros pueblos autoctonos estioron en a subchección d'os nobles d'a tierra alemans dica 1919, quan fue abolita a servitut.
  
  Letonia fue ocupata por l'Exercito Royo Sovietico y en 1940 os livonios fuoron obligatos a abandonar lur tierra, quedando ixemenatos. A zona d'os livonios yera vedata pa os letons. Huei os pocos livonios que quedan se restrinchen a la punta norte de Letonia.
  
  O 4 de febrero de 1992 o gobierno letón encomenzó a executar o prochecto de creyación d'o territorio cultural protechito de Līvõd rānda u "Costa Livonia" a man de Mazirbe que incluye as dotze principals localidatz livas: Lūžņa (livonio: Lūž), Miķeļtornis (Pizā), Lielirbe (Īra), Jaunciems (Ūžkilā), Sīkrags (Sīkrõg), Mazirbe (Irē), Košrags (Kuoštrõg), Pitrags (Pitrõg), Saunags (Sǟnag), Vaide (Vaid), Kolka (Kūolka), y Melnsils (Mustānum).
  
  Referencias
  
  Bibliografía 
    Gonen, Amiram. Diccionario de los pueblos del mundo. Anaya&Mario Muchnik, 1996. ISBN 978-8479793500.
  
  Pueblos finicos
  Etnias de Letonia