title: Carlos III d'Aragón
text: L'archiduque Carlos d'Austria (Viena, Sacro Imperio Romano Chermanico 1 d'octubre de 1685 - id. 20 d'octubre de 1740) estió pretendient a la cadiera reyal de la Monarquia Hispanica mientres a Guerra de Succesión Espanyola, conseguindo o refirme d'Aragón y de Valencia (1706-1707 / 1714), de Mallorca (1706-1715), de Cerdenya (1706-1720) y de Catalunya (1706-1714), a on que gobernó con o nombre de Carlos III d'Aragón, y de Sicilia (1706-1714 / 1720-1738) y de Nápols (1706-1738), a on estió Carlos IV. Mientres a guerra se yera desembolicando recayó en ell a corona imperial, estando nombrato Carlos VI d'o Sacro Imperio Romano Chermanico (1711-1740).
  
  Orígens familiars 
  Naixió l'1 d'octubre de 1685 d'a cort imperial de Viena y estió o segundo fillo de l'emperador Leopoldo I d'o Sacro Imperio Romano Chermanico y a suya tercera esposa Alionor d'o Palatinato-Neuburg. Yera nieto por linia paterna d'o tamién emperador Ferrando III d'o Sacro Imperio Romano Chermanico y d'a infanta María Ana d'Espanya, y por linia materna d'o elector Felipe Guillén I y d'a landgravina Isabel-Amalia de Hessen-Darmstadt
  
  Núpcias y descendients 
  Se casó l'1 d'agosto de 1708 en a Seu de Barcelona con Isabel-Cristina de Brunswick-Wolfenbüttel (1691-1750). D'ista unión naixioron:
   o prencipe Leopoldo d'Habsburgo (1716),
   María-Tresa I d'Austria (1717-1780), emperatriz d'o Sacro Imperio Romano Chermanico,
   a princesa María-Ana d'Habsburgo (1718-1744), casata en 1744 con Carlos de Lorena,
   a princesa María-Amalia d'Habsburgo (1724-1730).
  
  Guerra de Succesión Espanyola 
  
  En morir o rei Carlos II d'Aragón sin succesión en 1700, l'archiduque Carlos yera suposadament o candidato a la corona hispana en virtut d'un antigo pacto entre o rei Carlos II, o zaguer Habsburgo, que estipulaba a suya succesión en un atro miembro d'a Dinastía Habsburgo. Pero Carlos III testó a favor de Felipe d'Anchú, nieto d'o rey Loís XIV de Francia y biznieto de Felipe IV de Castiella, como succesor, por o que s'inició un conflicto entre os dos pretendients, conoixito con o nombre de Guerra de Succesión Espanyola.
  
  En 1705, l'archiduque Carlos embarcó con un exercito aliato en Lisbona en dirección a la Mediterrania. S'aturó en Alteya, y o 17 d'agosto os aliatos proclamaron rei a l'archiduque Carlos en a ciudat de Denia, con o refirme d'a población civil y a revuelta valenciana d'os maulets s'estendilló liderata por Joan Baptista Basset. Mientres soldatos armatos zarran o paso a os borbonicos en a plana de Vic. A flota de l'Archiduque arribó a Barcelona o 22 d'agosto de 1705. Barcelona, rodiata d'as tropas aliatas rebló o 9 d'octubre y o Virrei de Catalunya Francisco Antonio Fernández de Velasco y Tovar sinyó a capitulación. O 22 d'octubre entra en Barcelona l'Archiduque Carlos, que o 7 de noviembre de 1705 chura as constitucions catalanas, y ye proclamato rei adoptando o nombre de Carlos III d'Habsburgo.
  
  En 1706, l'archiduque Carlos ye proclamato rei en Zaragoza. A reacción belica de Felipe d'Anchú a anyo siguient levó a o prencipal exercito pro-Habsburgo a la peninsula, o duque d'Anchú ganó a iniciativa y James Fitz-James Stuart se dirichió enta l'Ebro mientres François Bidal d'Asfeld recibió o encargo de prener as villas d'o sud d'o Reino de Valencia tenendo como conseqüencia a conquiesta d'os reinos de Valencia y d'Aragón, dimpués d'a batalla d'Almansa o 25 d'abril de 1707.
  
  En a peninsula, a guerra se desembolica entre ataques y contraataques d'os dos bandos. Carlos III ocupó Madrit, pero Felipe V la recuperó. Tan y mientres, Anglaterra, que no perdeba de vista as suyas ambicions d'instalar-se permament en a Mediterrania ocupó Menorca en nombre de Carlos III o 29 de setiembre de 1708.
  
  Estando a guerra en curso y en un punto critico, quan Carlos perdeba en a península y os suyos aliatos ganaban en l'exterior, su chermano, o emperador Chusé I, morió de pronto, por o que a succesión a la cadiera imperial recayo en l'archiduque, feito que prevocó un cambio de refirmes d'as potencias europeas.
  
  Emperador d'o Sacro Imperio Romano Chermanico 
  
  En 1711 fue coronato emperador d'o Sacro Imperio Romano Chermanico, y no estió dica 1725 quan renunció por ixe motivo a la corona hispana, en o Tractau de Viena, por ell y por os suyos descendients, encara que mantenindo dica a suya muerte os títols que heba preso en prencipiar o conflicto succesorio.
  
  En puyar a la cadiera imperial habió de fer frent a os ataques d'os otomans entre 1716-1718, conquerindo parti d'as tierras otomanas en Vlaquia y Serbia, as qualas, manimenos, perdió entre 1737 y 1739. Introdució en l'Imperio o protocolo espanyol (Spanische Hofreitschule). Mientres o suyo reinau se construyoron a Biblioteca Nacional y as obras mas importants d'o barroco en Viena. Tamien teneba aficions musicals: fació composicions y en ocasions dirichiba a orquesta d'a cort.
  
  En 1713, debant d'a manca de fillos masclos, promulgó a Pragmatica Sanción, que establiba a indivisibilidat d'o reino asinas como permitiba l'acceso d'as mullers a la cadiera imperial.
  
  Carlos VI d'Austria morío o 20 d'octubre de 1740 en Viena. Se mantiene a teoría de que morió a causa d'una intoxicación alimentaria por setas, probablement por Amanita phalloides.
  
  Títols, cargos y succesors 
  L'archiduque Carlos ye nombrato primero como rei Carlos III de Castiella, Leyón, Aragón y as dos Sicilias, entre atros, y a partir de 1711 como Carlos VI electus Romanorum Imperator semper Augustus. Tamién estió titular d'o ducau de Parma (1735-1740) como Carlos II de Parma.
  
  Vinclos externos
  
  Referencias 
  
  Reis d'Aragón
  Reis de Nápols
  Reis de Sicilia
  Emperadors d'o Sacro Imperio Romano Chermanico
  Naixius de Viena
  1685 (naixencias)
  1740 (muertes)
  Casa d'Habsburgo