Мухаммед
Мухаммед — лалын шажанай үндэһэлэгшэ болон лалашууд тэрэнь Аллахай үгые дамжуулагша гэжэ үзэдэг. Лалын шажанай үмэнэхи үедэ Аравиин хахад аралай обог аймагууд өөрһэдэйхөө эбээгшэ бурхадта мүргэдэг байба. Мухаммед өөрын этигэл һүһэглэлээ нэгэ Аллахда даатган тунхаглаба. Тэрээр уур хилэн, хардалга сэрдлэг, догшин хатуутай тулгараха болоо.

Худалдаашан эрэ Мухаммед өөрын нэрэ хүндээ 610 дугаар ондо хүлээн абаа. Энэ үедэ Аллахай номлогшо Жабраил тэрэниие Аллахай элшэ хэмээн нэрэлжэ, хүмүүные бүхы ниитын Аллахые һүһэглэн дагахые уряалха, Бүтээгшын үгые тэдэн дамжуулхые этигэжэ байгаа хэлэһэн гэдэг. Тэрэ һүниһөөнь эхилэн Мухаммед Жабраилай ядхан этигүүлһэнээр Аллахай хүсэлые хүлээн абаха болоо. Тэрэнэй хүлээн абаһан элгээлтэнүүд араб хэлэнэй “уншаха”, “уран уншаха” гэһэн удхатай Коран номлолой ариин бэшэлгые бүрилдүүлдэг. Мухаммедай шажанай замаар анха түрүүн тэрэнэй гэр бүлынхэн, ойро дотонын нүхэдынь ороо. Гэбэшь өөрын обог аймагтаа курайшиитүүдэй эрхэ баригша Меккын зүгһөө амидаралдань заналхиилһэн эсэргүүсэлтэй тулгараба. Тэрээр бүхы обог аймгуудай заагые арилгаһан, нэгэдэмэл нэгэ шүтэлгэдэ ниигэмые Мухаммед бүрилдүүлхээр оролдожо байна хэмээн заналхиилбэ. Мухаммед Медина хотын түрэ баригшаһаа тэндэ ерэжэ, һургаха урилга хүлээн абаа. Мухаммед өөрын һүһэгтэнүүдэй хамтаар Меккые нюусаар орхин Медина руу ябаа. Тэдэнэй энэ нүүдэлые хижра хэмээн нэрэлдэг ба энэнь ислам шажанай он тоололой үндэһые табяаа.