Софокл
Софокл (,  497/496, Колонос, Аттика —  406 оршом, Афина), Эртын Грециин зүжэг зохёолшо ирагуу найрагша, эртын трагедиин түлөөлэгшэ, сагаараа ба шэнжэ шанараараа Эсхил ба Еврипидэй хоорондо һуури эзэлдэг. Софоклын дэлхэйн хараса ба дархалал шэнэ болон хуушан тэнсэбэрижүүлхэ эрмэлзэлгэтэй: сүлөөтэ хүнэй хүсэниие магтаһан, «бурханай хуулиие», ондоогоор хэлэбэл, уламжалалта шажанай ба эрхэтэн амидаралай заншалые, зүршэхэһөө һэргылээ; сэдьхэл зүйн шэнжэ шанарые хүндэрүүлхэтэй адли композициин болон дүрсын дурасхал шанарые хадагалба. Софоклын бэшэһэн трагединүүд («Эдип хаан», «Антигона», «Электра» гэхэ мэтэ) — тус жанрын һунгадаг классика бүтээлнүүд юм.

Үлэһэн зүжэгүүд 
 «Трахинайхид» ( 450—435 оршом)
 «Аякс» («Эант», «Флагеллат») ( 450-аад ба 440-аад хоорондо)
 «Антигона» ( 442—441 оршом)
 «Эдип хаан» («Эдип-тиран») ( 429—426 оршом)
 «Электра» ( 415 оршом)
 «Филоктет» ( 409 оршом)
 «Колондохи Эдип» ( 406 оршом, табилга:  401)
 «Мүршэд»

Эртын Грециин зохёолшод