kapağındaki resmi bile  görür görmez etkilenmiştim. ama içeriği çok daha fazlasını içeriyor. setterhan, zehra, serbülend hepsi sanki benim de hayatımın içine girdi.kitabımın bitmesine çok az kaldı. ama hiç bitmesin, sonu hiç gelmesin istiyorum. nazan bekiroğlu da sanırım kitabın sonuna geldiğinde aynı hisleri duymuş. o da ben nasıl ayrılacağım o iki ırmak birleşince onlara veda etmem gerekecek diyor. kendisini böyle güzel bir kitap yazdığı için canı gönülden kutluyorum. harkese bu güzel kitabı okumasını şiddetle tavsiye ediyorum...