byli jak te drzewa obumarłe w czas zimowy i wynurzające się z mgieł pierwszej budzącej się wiosny któreż z nich wie którem jest i gdzie bezwiednie chciał wsiąść do jednego z nią przedziału ale nim doszedł zamknęła drzwi więc siadł do sąsiedniego i stał w oknie całą drogę