nie nie jestem okropnie zdenerwowany obejrzał się trwożliwie i zaczął mówić prędko jakby chcąc się zagłuszyć chciał być swobodny silił się nawet na serdeczność ale jej obaw nie rozproszył ni zbudził umierającą nadzieję bo jego słowa były lodowate przypadkowe i krążyły na oślep niby płatki błądzące w ciemnościach