serce poczyna się znowu trwożyć a świadomość podnosi beznadziejnie smutne oczy i pyta co to właściwie było oprzytomnił go dźwięk własnego głosu i znowu otwarł oczy szary przemglony poranek zalewa pokój a ulice już szumią zwykłą melodyją ruchu taki sam dzień jak wczoraj