przyjmowała je z pokorą pochylała głowę i szła dalej niestrudzenie czyniąc święte dzieło miłosierdzia i litości zenon zatrzymał się przed nią wyciągając rękę podniosła na niego bladą piękną twarz podając mu całą garść kartek przemówił nieśmiało sieje pani niestrudzenie dobre słowo