otwarte szeroko oczy patrzyły nieruchomie szklisto a czujnie napięte strasznem oczekiwaniem widzenia parł się zwolna z siebie wydzierał z więzów ciała smagał z nieubłagalnością własnego trupa szponami woli wyłupywał z siebie własną duszę stwarzając z niej drugi swój własny i tylko przez siebie widziany i czuty byt