daisy była milczącą i jakby owiana melancholią tylko bagh co chwila czołgała się do niego kładła mu głowę na kolanach i jakoś miłośnie patrzała zielonemi źrenicami mam dzisiaj u bahg jakieś nadzwyczajne łaski ona wie kogo ma niemi darzyć odpowiedziała daisy ogarniając go jakiemś długiem a niewidzącym spojrzeniem