Olumlu Düşünme Öz Güvenini Arttırma Kendini Dış Dünyaya Atma Alışkanlık Edinme
İçe dönük olmakla bir partide biriyle bir sohbet yapamayacak kadar çok utangaç olmak arasındaki fark vardır. İçe dönüklük bir kişilik özelliğidir: Bu, seni mutlu ve rahat ettiren bir özelliktir. Diğer taraftan utangaçlıksa, diğerleriyle etkileşime girmek hakkında korku ve tedirginlik yaşamaktan gelir. İçe dönük mü yoksa sadece utangaç mı olup olmadığını bilmek, kabuğunu kırmak konusunda sana yardımcı olabilir.  İçe dönük kişiler, yalnızlıktan keyif alma eğilimindedirler. Yalnız olarak “yeniden şarj olmuş” gibi hissederler. İnsanlarla takılmayı sevseler de, küçük gruplarla çıkmaktan hoşlanırlar ve büyük partiler yerine sessiz toplanmaları severler. Eğer kendi kendine kaldığın zaman mutlu ve rahatsan ve bir bakıma bu ihtiyacın olan durumsa, içe dönük olabilirsin.  Utangaçlık, diğerleriyle etkileşim kurma nedeniyle tedirginliğe neden olabilir. Yalnız olmaktan hoşlanan içe dönüklerin aksine utangaç olan insanlar, diğerleriyle daha çok etkileşime girebilmeyi “isterler,” ama bunu yapmaktan da korkarlar.  Araştırmalar, utangaçlık ile içe dönüklük arasında çok düşük bir ilişki olduğunu gösteriyor. Bir başka deyişle utangaç olmak demek içe dönük olduğun anlamına gelmez ve içe dönük olmak demek de “insanlardan nefret ettiğin” manasını çıkarmaz. Diğerlerinin, seninle ilgili her şeyi sorguladığını hissederken, kabuğundan çıkmak oldukça zor olur. Fakat bilim, çoğu zaman kendimize karşı en acımasız eleştirmenin, yine kendimiz olduğunu gösteriyor. Felaketsel olduğunu düşündüğümüz hatalarımız, diğerleri tarafından fark edilmez bile. Hareketlerini, eleştiri yerine bir kabullenme ve anlayış noktasından ele almayı öğren.  Öz bilinç, mahcubiyet ve utanmanın olduğu bir yerden gelir. Diğerlerinin, hatalarımız ve dil sürçmelerimiz için bizi en az kendimizi yargıladığımız kadar yargıladıkları konusunda endişeleniriz. Örneğin bir öz bilinç düşüncesi, “Az önce bunu söylediğime inanamıyorum. Tam bir aptal gibi göründüm” şeklinde olabilir. Bu düşünce, seni yargılar ve gelecek için hiçbir fayda sunmaz. Öz farkındalık düşüncesi ise, “Eyvah, bu kişinin ismi tamamen aklımdan çıkmış! Diğerlerinin isimlerini hatırlamak için bazı stratejiler bulmalıyım” şeklinde olabilir. Bu düşünce, bir gaf yaptığının farkına varırken, bunu dünyanın sonu gibi de sunmaz. Ayrıca, gelecekte benzer durumlara farklı yaklaşımlar geliştirmen gerektiği gerçeğinin de farkına vardırır. Kabuklarından çıkmak konusunda sorun yaşayan insanlar, etraflarındaki insanların onları izledikleri ve hata yapmalarını kolladıkları şeklinde bir düşünceye kapılırlar. Sosyal bir etkinliğe katıldığın zaman, vaktini odadaki her insanın her bir hareketini sorgulayarak mı harcıyorsun? Elbette ki de hayır. Senin için gerçekten de önemli olan şeylere yoğunlaşmak ile çok meşgul olursun. Ve tahmin et bakalım. Birçok insan da aynısını yapar.  “Kişiselleştirme,” sık görülen algısal bir sapmadır veya beyninin bir alışkanlık yaptığı faydasız bir düşünme yoludur. Kişiselleştirme, seni aslında senin sorumluluğun olmayan şeyler için suçlar. Kişiselleştirme nedeniyle seninle ilgisi olmayan şeyleri daha kişisel olarak almaya başlarsın.  Kişiselleştirmeye, aslında her meselenin seninle ilgili olmadığını kendine hatırlatarak meydan oku. Dostça selamına yanıt vermeyen o iş arkadaşın muhtemelen sana kızgın değildi. Seni görmemiş veya kötü bir gün geçiyor ya da senin farkında olmadığın şeyler nedeniyle endişeli olabilir. Herkesin zengin iç hayat düşünceleri, duyguları, ihtiyaçları ve arzuları olduğunu bilmek, birçok insanın seni sorgulamak konusunda zaman harcamaktansa çok yoğun olduklarını kendine hatırlatmanı sağlar. Kabuğundan çıkmaya korkuyor olabilirsin, çünkü kendine sürekli bir sosyal durumda işleri berbat ettiğinle ilgili tüm şeyleri hatırlatıyorsundur. Şu şekilde düşünerek uzaklaşıyor olabilirsin: “Çok sessizdim” veya “Yaptığım tek yorum da çok aptalcaydı” ya da “Sanırım şunu veya bunu incittim...” Kuşkusuz, hepimiz sosyal potlar kırarız, ama aynı zamanda sosyal olarak da başarılı oluruz. Yapmış veya yapmamış olduğun en kötü şeyleri takıntı haline getirmektense, olumlu düşüncelere yoğunlaş. Kendine insanları güldürebildiğini, seni gördüklerinde içten bir şekilde sevindiklerini veya bir konu hakkında müthiş bir noktaya parmak bastığını hatırlat.  “Filtreleme” de bir başta sık görülen algısal sapmadır. Sadece neyin yanlış gittiğine yoğunlaştığın ve iyi giden her şeyi görmezden geldiğin zaman meydana gelir. Bu, doğal bir insani eğilimdir.  Deneyimlerin hakkında daha dikkatli ve neyin iyi gittiğinin etkin olarak farkında olarak filtrelemeye karşı savaş. Kendin hakkında küçük bir not defteri tutabilir ve sana her ne kadar küçük görünse de, ne zaman olumlu bir şey olursa bunu yazabilirsin. Bu küçük anları kaydetmek için bir Twitter veya Instagram hesabı bile açabilirsin. Kendini olumsuzluğa yoğunlaşan düşünceler hakkında düşünürken bulduğun zaman, olumlu şeyler hakkındaki listeni çıkar ve kendine birçok konuda iyi şeyler yaptığını hatırlat. Ve şu an mükemmel olamadığın konuyu öğrenebilirsin! Eğer kabuğundan çıkmak istiyorsan, o zaman kendine güvenini geliştirmeli ve kim olduğunla mutlu olmalısın. Eğer kim olduğunla mutluysan, diğer insanlarla kim olduğunu daha kolay paylaşırsın. Seni özel yapan şeyler hakkında düşün. Bunlar, alışılmadık espri kabiliyetin, seyahatlerinde edindiğin deneyimler, çok fazla kitap okumaktan kazandığın zekâ olabilir. Seni sen yapan özelliklerle gurur duy ve kendine dış dünyaya bir sonraki sefer açıldığın zaman paylaşmaya değer niteliklere sahip olduğunu hatırlat.  Kendinle bir şekilde gurur duymanı sağlayan tüm şeyler hakkında bir liste yap. Bu liste için hiçbir şey çok “küçük” değildir! Genelde yeteneklerimizi ve başarılarımızı küçümsemek gibi bir alışkanlığımız vardır. (Bu da, başka bir algısal sapmadır.) Bildiğimiz şeylerin, diğerlerinin bildikleri kadar havalı olmadığını varsayarız. Fakat herkes kitara çalmayı veya müthiş yağda yumurta yapmayı ya da en iyi alışveriş fırsatlarını bulmayı bilmez. Ne yapabiliyorsan, onunla gurur duy. Bir sosyal duruma girmeden önce, bir odaya gururlu ve övünerek girdiğini, diğer insanların seni gördükleri için içten mutlu olduklarını ve seninle bir sosyal etkileşime girmek için olumlu hareket ettiklerini resmet. Kendini ilginin merkezi gibi resmetmen gerekmiyor (aslında bu, isteyeceğin en son şey olur), ama istediğin sonucu resmetmelisin. Böylece bu başarmana yardımcı olur.  İki tip görselleştirme bulunur ve en iyi sonuç için her ikisini de kullanman gerekir. “Sonuç görselleştirmesi” ile hedeflerini başardığını hayal edersin. Gözlerini kapat ve bir sonraki etkileşiminin ne kadar eğlenceli ve keyifli olacağını düşün. Vücut dilini, kelimelerini ve hareketlerini resmet ve aynı zaman diğer insanların olumlu tepkilerini de hayal et. Onların sana gülümsediklerini, şakalarına kahkahalar attıklarını ve seninle takıldıkları için içten mutlu olduklarını düşün. “Süreç görselleştirmesi” ile hedeflerini başarmak için atman gereken adımlar hayal etmelisin. Örneğin o kolay ve rahat sosyal etkileşime ulaşmak için hangi teorik geleceği yaratırsın? Birkaç “hoşbeş etme” konusu hazırladın mı? Kendini birkaç olumlu onaylama ile önceden şişirdin mi? Başarı olasılığını hangi hareketler arttırabilir? Görselleştirme, temelde zihinsel “provadır.” Bir durumundan geçmeden önce bunu “pratik yapmana” imkan verir. Ayrıca potansiyel köstekleri belirleyebilir ve bunları aşmak için yollarla ortaya çıkabilirsin. Görselleştirme, hedeflerini başarmana yardımcı olur, çünkü beynine bu hedefleri zaten başardığın doğrultusunda oyun oynayabilir. Öz güvenini arttırmanın ve diğer insanlarla konuşmaya istekli olmanın bir başka yolu da yeni bir şeyler öğrenmektir. Bu, buz pateninden yaratıcı yazarlığa ve İtalyan yemekleri pişirmeye kadar her şey olabilir. Bu hobilerde dünyanın en iyisi olman da gerekmez. Önemli olan üzerinde çalışıyor ve başarılarını kabul ediyor olmandır. Bir şeyde ustalaşmak öz güvenini sadece arttırmakla kalmaz, aynı zamanda diğerleriyle konuşacak daha çok şeyin olmasını ve ayrıca ustalaşırken yeni arkadaşlar edinmeni de sağlar.  Eğer hâlihazırda bir şeyde iyiysen bu, mükemmeldir. Bunu, seni eşsiz yapanlar listesine ekle. Ve başka bir şey denemekten de korkma. Yeni beceriler öğrenmek ayrıca, beyninin de keskin olmasını sağlar. Beynine, yeni bilgiler ve görevlerle meydan okunduğu zaman, daha esnek ve adapte olabilir hale gelir ve bu, kabuğunu kırabilmen için müthiştir.  Bir kursa kaydol! Bu ister yeni başlayanlar için yoga olsun, isterse de İtalyan yemekleri atölyesi, kurslar kendileri için yeni bir şeyler öğrenen diğer kişilerle bağ kurmak için mükemmeldir. Ustalığa giden yolda herkesin hata yapabileceğini görecek ve yeni bulduğun tutkun sayesinde insanlarla bağ kurabileceksin. Kabuğunda kalmak, rahat olabilir. Ne konuda iyi olduğunu biliyorsun ve seni dehşete düşüren ya da rahatsız eden hiçbir şeyi asla yapmadın. Fakat olay şu ki, rahatlık alanında kalmak, yaratıcılığı ve kâşifliği öldürür. Daha önce asla yapmadığın şeyleri yapmak kabuğundan çıkmana yardımcı olur.  Kendini rahatlık alanının dışına itmek, korku ve belirsizliğin var olduğunu ve bu duyguları hissetmenin normal olduğunu kabul etmek anlamına gelir. Bu duyguların dünyayı keşfetmene engel olmasına izin veremezsin. Biraz korkmuş olsan da, riskler almayı göze alırsan, bu riskleri almaya devam etmenin çok daha kolay olduğunu görürsün.  Psikologlar, daha yaratıcı işler yapabilmen için aslında biraz tedirginliğe ihtiyacın olduğunu keşfettiler. İnsanlar, kendilerini daha iyi bir performansa sevk eden azıcık belirsiz durumlar karşısında daha sıkı çalışırlar.  Diğer taraftan hemen çok fazla çaba göstermeyi de istemezsin. Çok fazla tedirginlik halinde beynin kendisini kapatır. Bu yüzden her seferinde kendini biraz daha zorla, ama kendine karşı sabırlı ol.  Bu, eğer ikinci kattaki bir balkonda durmaktan korkuyorsan, serbest paraşüt yapman anlamına gelmiyor. Ancak ister salsa dansı denemek olsun, ister doğa yürüyüşüne gitmek veya kendi suşini kendin yapmak olsun, kendine rahatlık alanın dışında bir şeyler yapacağın konusunda söz ver. Kendini bir sosyal geri sıçramayla mahkum etmenin bir başka nedeni de mükemmeliyeti hemen beklemektir. Bunun yerine kendini meydan okuyucu, ama yapılabilir bazı hedeflere göre konumla. Öz güven seviyen yükseldikçe, kendini daha zor hedeflere hazırlayabilirsin.  Bir sosyal etkinlikte sadece bir kişi ile konuşmaya çalış. Bir sosyal etkinlikte tüm “odaya yönelik çalışmaya” ve herkesle etkileşime geçmeye mecbur olduğunu varsayan bir durum içine girmek, hele de kabuğundan yeni çıkıyorsan oldukça zorlayıcı olabilir. Bunun yerine sadece bir kişi ile konuşmayı planla. Bu, tamamen yapılabilir bir durumdur. Ve yaptığın zaman bunu, zihinsel “başarı kabuğuna” ekleyebilirsin.  Utangaç olabilecek diğer insanları ara. Kabuğundan çıkmak konusunda sorun yaşayan dünyadaki tek insan sen değilsin! Bir sosyal etkinlikteki sonraki seferinde, kendini rahat hissetmiyormuş gibi görünen veya köşede tek başına duran başka birilerini ara. Yanına git ve kendini tanıt. Bu şekilde onların da kendi kabuklarından çıkmaları gerektiği konusunda sen de biraz ilham kaynağı olabilirsin. Her etkileşim senin istediğin gibi gitmeyecektir. Herkes senin yakınlaşmalarına yanıt vermeyecektir. Bazen öyle bir şey söyleyeceksin ki, aslında pek de yerinde olmayacaktır. Fakat bu, tamamen normaldir! Belirsizlik ihtimalini ve planladığından farklı sonuçları kabul etmek, diğerleriyle bağ kurmak konusunda açık kalmanı sağlar.  Geri sıçramaları ve meydan okumaları, öğrenme deneyimleri olarak yeniden biçimlendirmek ayrıca, onları (veya kendini) bir “başarısızlık” gibi görmene de engel olmaya yardımcı olur. Kendimizle ilgili ne zaman başarısız bir insan olduğumuzu yanlış bir şekilde düşünsek, denemeyi sürdürmek konusunda motivasyonumuz sıfırlanır. Çünkü denemenin bir anlamı kalmaz, değil mi? Bunun yerine her bir durumdan, rahatsızlık verici veya umduğum gibi gitmemiş olsalar da, ne öğrenebildiğine yoğunlaş. Örneğin bir partide kendini birine tanıtmaya çalışıyorsun ve bu kişi seninle pek ilgilenmiyor ve arkasını dönüp gidiyor. Gerçekten de berbat bir durum. Ama tahmin et bakalım ne var? Bu bir başarısızlık değil; gerçekte bir hata da değil. Çünkü kendini ortaya koymak için güce ve cesarete sahiptin. Bu deneyimden, o sırada bir sohbete girmekle ilgilenmeyen birisinin işaretlerini okumak veya diğer insanların nasıl hareket ettiklerinin senin hatan olmadığının farkına varmak gibi bir şeyler de öğrenebilirsin. Kendini bir durum nedeniyle utanmış olarak hissettiğin zaman, kendine herkesin hata yapabileceğini hatırlat. Belki birisine, herkes kız arkadaşının onu iki hafta önce terk ettiğini bilirken, terk eden sevgilisinin nasıl olduğunu sordun. Veya belki de köpeklerle ilgili çocukluk takıntın konusunda çok fazla konuştun. Bunların tamamı normaldir ve hepimiz bu hataları yaptık. Burada önemli olan yere devrildin, ama kalkmasını da bildin. Sadece bir sosyal hatanın seni gelecekte denemekten alıkoymasına izin verme. Kabuğundan çıkmanın bir başka parçası da, insanların senle konuşmak istemelerini sağlamaktır. İnsanların, sırf utangaçsın ve bu nedenle onlara olumlu bir onaylama veremiyorsun diye seni burnu havada veya kaba olarak düşünmeleri şaşırtıcı olabilir. Bu, bugün değişebilir. Bir sonraki sefere birisi sana yaklaştığı veya seninle konuşmaya başladığı zaman, bu kişiye büyük bir tebessüm et, dik dur, kolların yanlarda olsun ve hevesli bir şekilde halini hatırını sor. Kabuğuna çekilmeye alışık olduğun zaman kendini arkadaş canlısı görünmek zaman alır, ama bunu yapabilirsin.  Eğer utangaçsan, bir kitaba veya cep telefonuna kendini verebilirsin, ama bu, insanlara onlarla konuşmayacak şekilde meşgul olduğun izlenimi verir. Utangaç dahi olsan, yaklaşılabilir ve ilgili olabilirsin. Pek fazla konuşmasan da, başınla selam vermenin, göz teması kurmanın, doğru zamanlarda gülümsemenin ve genelde iyi zaman geçiriyor gibi görünmenin hepsi, “etkin bir dinleyici” olduğunun sinyalleridir. Etkin olarak dinleme, insanların senin sohbete ilgi duyduğunu ve dahil olduğunu hissetmelerine yol açar. Eğer kendini geri tutar ve gözlerini yere dikersen, insanlar orada olduğunu unutabilir. Bir sohbetten birkaç önemli fikri, senin katkın için temel olarak tekrarlamayı dene. Bu, sadece dinliyor olduğunu göstermez, aynı zamanda insanların farklarına varıldıklarını hissetmelerini de sağlar. Örneğin Hindistan'a yolculuğu hakkında konuşan birisini dinliyorsan, “Kulağa inanılmaz geliyor! Hindistan'a hiç gitmedim, ama Hatay'a gittim” diye ortamı ısıtabilirsin. Eğer kendin hakkında konuşmak şu an çok zor geliyorsa, sohbete katkı sunman kendinle ilgili biraz daha bilgi paylaşmak konusunda rahat hissedinceye değin taktiğin olabilir. İnsanlarla sohbet etmeye başladığın zaman, mükemmel bir  başlangıç yöntemi, ister kendileri hakkında, ister planları veya ne hakkında konuşuyorlarsa o konu hakkında birkaç soru sormaktır. Sorular sokmak ayrıca, daha düşük baskılı bir sosyal etkileşim şeklidir, çünkü kendin hakkında çok fazla konuşuyor olmazsın. Ancak ilgi gösteriyor ve sohbeti ilerletiyor olursun. Bir kişiye milyonlarca soru sorman veya dedektif olman ve onları rahatsız etmen gerekmez. Sadece, sohbet sırasında bir sessizlik olduğunda, arkadaşça bir soru sor.  Açıkça utangaç insanlar için hemen açılmak ve kendileri hakkında konuşmaya başlamak zordur. Arkadaşça bir soru sormak başlangıç için iyi bir başlangıçtır. “Evet” ve “hayır” soruları yerine kullanılan açık uçlu sorular, diğer insanları kendileri hakkında bir şeyler paylaşmaya davet eder. Açık uçlu soruların bazıları şunlar olabilir: “Bu enfes tişörtü nereden buldun?” veya “Favori kitabın ne ve neden?” veya “Buralarda en iyi kahveyi nerede bulabilirim?” Konuştuğun insanlarla veya arkadaşlarınla daha rahat olduğun zaman, yavaş yavaş kendini açmaya başlayabilirsin. Besbelli en gizli, karanlık sırlarını hemen paylaşman gerekmiyor, ama bazı şeyleri yavaş yavaş ortaya çıkarmaya başlayabilirsin. Baskıyı azalt. Öğretmenlerinden biri hakkında komik bir hikaye anlat. Tavşanın Pıtırcık'ın tatlı bir fotoğrafını göster. Eğer birisi Bodrum'a seyahati hakkında konuşuyorsa, bir zamanlar buraya ailenle yaptığın garip yolculuğu anlat. Emeklemek burada anahtardır.  “Ben de” veya “Ne demek istediğini tam olarak biliyorum. Bir keresinde ben...” gibi küçük şeyler paylaşarak başlayabilirsin. Aptalca anekdotlar veya küçük ayrıntılar dahi paylaşmak, seni kabuğundan çıkarmaya hazırlayabilir. Söylediklerin için insanlar sana olumlu onay verdikleri an, kendini açmaya daha meyilli olursun. Biraz kişisel bir şey paylaşmak konusunda ilk insan olman gerekmiyor. İlk önce birkaç insanın kendilerini açmalarını bekleyebilirsin. Kendin hakkında aralıksız olarak konuşmak açıkça kaba olsa da, kendini tamamen kapatmak da aynı derecede kaba olabilir. Eğer bir kişi seninle çok şey paylaşıyorsa ve senin de tek dediğin, “Hmmm” ise, bu durumda karşındaki insan, kendinle ilgili bir şeyler paylaşmak konusunda kendini rahat hissetmediğini düşünerek incinebilir. Sadece “Ben de!” demek bile diğerlerinin sana karşı daha ilgili olmalarını sağlar. Havadan sudan konuşmanın küçümsenecek hiçbir tarafı yoktur. Birçok mükemmel arkadaşlık ve ilişki, hava veya yerel spor takımı hakkında bir sohbetin ardından başlar. Bazı insanlar, “hoşbeş yapmam” der; çünkü bunun yüzeysel ve zaman kaybı olduğunu düşünürler. Fakat yeni insanlarla düşük baskısı olan basit sohbetler açabilmek, onları daha derin bir seviyede tanımak için bir tuğla koymak anlamına gelir. Hoşbeş şeklindeki sohbetler aslında insanlara, çok kişisel olmayan konuları kullanarak sosyalleşme şansı verir. İnsanlar birbirleriyle ilk tanıştıklarında, kendileri hakkında “güvenli” olarak gördükleri bilgileri paylaşıp paylaşmamak konusunda karar verirler. Hoşbeş yapmak, güvenli bilgi paylaşmak için birçok fırsat sunarken, aynı zamanda güven tesis etmek için de küçük adımlar atmayı sağlar. Hoşbeş yapmak için karşındaki insanı nasıl rahat ettireceğini bilmen, kibarca sorular sorman, kendinle ilgili bir şeyler paylaşman ve istikrarlı bir sohbet akışını koruman gerekir.  Sohbet sırasında yeni insanlara adlarıyla hitap et. Böylece bu insanlara, onların senin için önemli oldukları izlenimi verirsin. Bir sohbet başlatmak için ipuçlarını kullan. Eğer bir kişi Galatasaray forması giriyorsa, takımı veya nasıl taraftar olduğu hakkında sorular sorabilirsin. Ardından bir sorunun geldiği basit bir ifade kullan. Örneğin şöyle diyebilirsin: “Birader, yağmur beni tüm hafta evde tuttu. Bir sürü ev işi konusunda anneme yardım etmek zorunda kaldım. Sen ne yaptın? Heyecanlı bir şeyler yaptın mı?” İnsanları okumak, daha iyi sohbet edebilmeni sağlamana ve kabuğundan çıkmana yardımcı olacak bir sosyal beceridir. Bir insanın heyecanlı ve konuşmaya hazır veya dikkati dağınık ya da kötü bir ruh halinde olup olmadığını hissetmek, ne hakkında konuşacağını bulmak veya bu insanla konuşup konuşmamaya karar vermek hakkında yardımcı olabilir.  Grup dinamiklerini anlamak da zorunluluktur. Bir grup insanın, sadece kendilerinin anladığı şakaları var mı ve diğerlerini kabul etmek konusunda zorluklar yaşıyorlar mı veya herhangi bir şey için hazırlar mı? Bu soruları bilmek kendini ne ölçüde ortaya koyman gerektiği konusunda faydalı olabilir. Eğer birisi gülümsüyorsa ve sanki gidecek hiçbir yeri yok gibi yavaş yürüyüyorsa, o halde ecel terleri döken, öfkeli bir şekilde metin mesajlarını kaydıran veya dakikada bir kilometre yürüyen birindense seninle konuşmayı tercih eder. İnsanlarla konuşurken, ne olduğuna odaklan. Mesela sohbetin doğası, karşındaki kişinin suratındaki ifade, sohbete katılan herkesin ne katkıda bulundukları ve daha pek çoğu gibi. Bir yorumla sohbete katılabilecekken beş dakika önce söylediğin veya beş dakika sonra söyleyeceğin şeyi dert etme. Öz bilincinin gitmesine izin vermen hakkındaki bölümü hatırladın mı? O zaman bunun sadece günlük düşüncelerin için değil, aynı zamanda bir sohbet sırasındaki zihniyetin için de geçerli olduğunu unutma.   Söylediğin veya söyleyeceğin her şeylerle çok fazla meşgul olursan, o zaman sohbete daha az ilgi gösterirsin veya daha az katkı yaparsın. Eğer kafan dağınık veya gerginsen, diğer insanlar bunu anlayacaktır. Eğer sohbet ederken kendini gerçekten de dağılmış veya endişeli hissedersen, o halde (kuşkusuz sohbetin ucunu kaçırmadan!) 10'a veya 20'ye kadar sayıncaya değin kendi kendine nefesini say. Böylece an hakkında kendini daha farkında ve diğer detaylar hakkında daha az takıntılı hissedersin. Eğer kabuğundan çıkmayı bir alışkanlık haline getirmek istiyorsan, o zaman bu sadece andaki sosyal oyununda ustalaşman anlamına gelmez. Aynı zamanda insanlarla takılmayı, yeni etkinliklere katılmayı ve sosyal hayatını etkin tutmayı alışkanlık haline getirmelisin. Sosyal durumlardan korktuğun için bazı tekliflere hayır diyebilir, etkinlikte yeteri kadar kişi tanımadığın için kendini garip hissetmemeyi isteyebilir veya diğerleriyle zaman geçirmektense kendi kendine takılmayı seçebilirsin. Pekâlâ, artık bahaneler bugün bitmeli.   Birisi, sana yeniden bir şey yapmayı sorduğunda, kendine sadece korkun veya tembelliğin nedeniyle mi hayır dediğini veya geçerli sebepler için mi reddettiğini düşün. Eğer seni geride tutan korkuysa, korkuya “hayır” de ve dışarı çık! Sınıfındaki rastgele bir kızın “Böcek Sevenler Derneği” teklifine evet demek veya senden istenen her şeyi yapmak zorunda değilsin. Sadece daha fazla evet deme hedefi koy. Bunu yapabilirsin. Kabuğundan çıkmanın bir parçası, sadece diğerlerinin istediklerini kabul etmek değil, aynı zamanda kendi planlarını da yapmaktır. Eğer daha sosyal bir kişi olarak tanınmak ve kendini ortaya çıkarmak istiyorsan, o halde bazen inisiyatifi alan kişi sen olmalısın. Sadece pizza yemek ve Survivor izlemek için bile insanları davet etsen de veya sınıftan bir arkadaşını bir kahve içmeye çağırsan da, sosyalleşme yolunda bir kişi olarak bilineceksin.  Kuşkusuz o tarif edilemez reddedilme duygusu, tüylerini yeniden diken diken ediyor olabilir. İnsanlar hayır diyebilir, ama bu muhtemelen meşgul olduklarından kaynaklanıyordur. Ayrıca, eğer insanları bir şeyler yapmak için davet ediyorsan, bu durumda onların da seni bir şeyler yapmak için davet etme olasılığı yüksektir. Eğer inanılmaz şekilde utangaç, içe dönük bir insansan o halde evet, bir ayın sonunda büyük muhabbet insanı olman küçük bir ihtimaldir. İçe dönük insanlar özellikle bir gecede gerçek dışa dönük kişiler haline gelemezler, ama kuşkusuz davranışlarını ve tavırlarını kesinlikle değiştirebilirler. Nitekim kabuğundan çıkmak ve en iyi niteliklerine vurgu yapmak için tamamen dışa dönük veya odadaki en alemci kişi olman da gerekmez. Eğer masalar üzerinde dans etmek için kendini ortaya atmıyorsan ve görünürdeki herkesi büyüleyemiyorsan hemen hayal kırıklığına uğrama. Zaten bunu istemezsin de. Eğer cidden de içe dönük bir tipsen, bir sosyal etkinlikten sonra veya sosyal etkinlik nedeniyle pillerini yeniden şarj etmek için zamana ihtiyacın olacak. Klasik dışa dönükler, enerjilerini diğer insanlardan alırken, içe dönüklerse aslında diğer insanların etrafında olarak enerjilerini tüketirler. Ve eğer pillin bittiyse, kendine birkaç saat yalnız zaman ayırarak şarj olman gerekir. Sosyal takvimini doldurmak konusuna çok odaklanmış olsan da, çok ikna edici görünmese bile biraz “ben saatine” bağlanman gerektiğini her zaman hatırla. Gerçekle yüzleşelim. Günün sonunda, tamamen yabancı birine karşı belki de hiçbir zaman kabuğundan çıkamayacaksın. Fakat kabuğundan çıkmak konusunda giderek rahat olmaya başlayarak, gerçekten de seni anlayan ve seni gerçekten de rahat hissettiren insanları bulabilirsin. Belki de bu, gerçekten de gerginliğini alan, aptalca şarkı söylemeni veya “Macarena” dansı yapmanı umursamayan beş kişilik bir arkadaş topluluğudur. Ama bu öz grup, iş toplumun geneline gelince kendini öne çıkarmanı sağlamana yardımcı olabilir. Kendi insanlarını bulmak, kendinle daha rahat olmana yardımcı olacak ve uzun vadede kabuğundan çıkmanı sağlayacaktır. Bundan daha iyisi ne olabilir ki? Eğer kabuğundan çıkmak konusunda sorun yaşıyorsan bu, ne zaman kendini rahatsız hissetsen odayı terk etme eğiliminde olmandan kaynaklanıyor olabilir. Kendini fazla insanı tanımadığın, duruma çok fazla katkıda bulunamadığın veya sadece kendini yabancı hissettiğin bir sosyal durumda bulursan, ayrılma eğiliminde olabilir, eve erken gitmek için bir bahane uydurabilir veya sadece sessizce sahneden çekilebilirsin. Ama artık işler sarpa sarınca yürüyüp gitme vakti geçti. Bunun yerine kendini rahatsızlığına ver ve bu durumun düşündüğün kadar kötü olmadığını göreceksin. İşler sarpa sarınca üstüne gitmeyi alışkanlık haline ne kadar getirirsen, bir sonraki sefere aynı şey olduğunda daha az endişelenirsin. Sadece derin bir nefes al, kendine bunun dünyanın sonu olmadığını söyle ve bir sohbet başlatmak veya sadece iyi vakit geçirdiğini görmek için bir yol bul.
İçe dönüklük ile utangaçlık arasındaki farkı öğren. Öz bilincini, öz farkındalığa dönüştür. Kimsenin seni, senin izlediğin kadar yakından izlemediğini unutma. Kendinde kusur bulan düşüncelere meydan oku. Seni eşsiz kılan özellikleri bul. Başarıyı görselleştir. Bir şeyde ustalaş. Kendini rahatlık alanının dışına it. Kendine bazı “kolay” hedefler belirle. Hata yapma olasılığını içselleştir. Kendini yaklaşılabilir bir biçimde konumlandır. İnsanlara açık uçlu sorular sor. Kendinle ilgili şeyleri paylaşmaya başla. Hoşbeş sohbet ustası ol. İnsanları okumak konusunda çalış. Ana odaklan. “Evet” demeye başla ve bahanelere son ver. Daha fazla davetiye gönder. Şunu bil tamamen değişemezsin. Pillerini yeniden şarj etmeyi unutma. İnsanlarını bul. Rahatsız durumları fırsatı çevir.
https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell https://www.wikihow.com/Come-out-of-One%27s-Shell
Thinking Positively Boosting Your Confidence Putting Yourself Out There Making It Stick