2010 જૂન « "ફૂલવાડી"
સાંઠ પછી…!
સવારે શું ખાધું-પીધું, આ બધી વાત વિસરાય સાંઠ પછી,
પુરાણી વાત સૌ યાદ રાખી, વગોળીએ મોંમા સાંઠ પછી.
છોકરા-છૈયા સાલા સૌ બદલાયા છે જીભ ફફડે સાંઠ પછી,
કોઈ સાંભળતું નથી મારું, સૌને લાગે બકવાસ સાંઠ પછી.
આ યુવાન પેઢી હવે સાવ બગડી છે , વાત કરે સાંઠ પછી,
ડોસો જંપતો નથી, જંપવા દેતો નથી વહું બોલે સાંઠ પછી.
દવાની બાટલીઓથી જ પેટ ભરવાનું હોય છે સાંઠ પછી.
ફરવા જવા બહાર પગ પણ નથી દેતા સાથ સાંઠ પછી,
નથી દેતા કોઈ સહારો લાકડીનો ઉભા થવા સાંઠ પછી.
દર્દ સતાવે એવા કે માંગ્યું મોત પણ મળે નહીં સાંઠ પછી.
જાણે ભગવાન કઈ સાંભળતો નથી, લાગે સૌને સાંઠ પછી
જૂન 29, 2010 Posted by વિશ્વદીપ બારડ | સ્વરચિત રચના	| 16 ટિપ્પણીઓ
જૂન 17, 2010 Posted by વિશ્વદીપ બારડ | સ્વરચિત રચના	| 4 ટિપ્પણીઓ
જૂન 14, 2010 Posted by વિશ્વદીપ બારડ | ટુંકીવાર્તા, લઘુકથા, સ્વરચિત રચના	| 17 ટિપ્પણીઓ
ચેટનો ચટકો ને નાગનો ડંસ!
આજે પાંચમો દિવસ હતો હજુ ટીનાના કોઈ સમાચાર નથી. તેણીની મધર અંજલીના આંસુ સુકાતાજ નથી.પિતા અલ્પેશ આખો દિવસ પોલીસ, એફ.બી.આઈ સાથે સતત સંપર્કમાં રહે છે.પણ કોઈ જાતનો "positive Response" મળતો નથી.ઘરમાંથી એફ.બી.આઈના લોકો કંમ્પુટર લઈ ગયાં છે અને એમાંથી કંઈ વિગત મળી જાય, સૌ પડોશી અને શહેરના વૉલીન્ટીયર ઘરની બે-માઈલની રેઈન્જમાં ચાલીને ટીનાને શોધવામાં મદદ કરે છે.પોલીસ ડીપાર્ટમેન્ટે હાઈવે પર..missing teenager' ફોટા સાથેની સાઈન મુકી દીધી છે.ઘણાં ફોન આવે છે પણ ૧૬ વરસની છોકરીને અહીં કે ત્યાં જોઈ છે પણ માત્ર અફવા અથવા એ બીજીજ વ્યક્તિ નીકળે. રાતે એક વાગે પોલીસે ફોન કર્યો.."એક સોળવરસની છોકરીની લાશ મળી છે પણ લાશ ઓળખાય એવી નથી..તો Mr/Mrs. Bhatt તમે આવી જોઈ લો".સમાચાર સાંભળી અંજલી તો ઓલમોસ્ટ બેભાન થઈ ગઈ અલ્પેશે મોઢાપર પાણી છાંટી અને ૯૧૧ને ફોન કરી દીધો પણ એ પહેલાંજ એ ભાનમાં આવી ગઈ..બન્ને રાત્રે બે વાગે બનાવની જગ્યાએ પહોંચી ગયાં..નેકેડ અવસ્થામાં લાશ ઓળખાય એવી નહોંતી..પણ કાનમાં ક્રોસના એરીંગ અને ગળામાં જીસસનું માદળીયું હતું..એના પરથી ખ્યાલ આવ્યો અને પોલીસને કહ્યું:ના સાહેબ આ મારી દીકરી નથી." એમ કહી એક લાંબો શ્વાસ લઈ ઈશ્વરનો આભાર માન્યો..
'ડેડી મને મારી બર્થડેમાં એક કમ્પુટર અપાવશો?' ટીના અલ્પેશને ગાલે વહાલથી ચુંબન કરી બોલી. 'બેટી, તને કમ્પુટર ..વચ્ચે વાત કાપી ટીના બોલી..'સ્કુલમાં મેં કમ્પુટર શીખી લીધું છે , હું ત્યાં સ્કુલના પ્રોજેકટ પણ કરું છું.' 'મારી દીકરી હોશિંયાર બની ગઈ છે. મને પણ ખાસ કમ્પુટર ઓપરેટ કરતા આવડતું નથી, માત્ર ઈ-મેલ ઑપન કરતા આવડે છે..' ડેડી હું તમને વર્ડ, એક્સેલ,પાવર-પોઈન્ટ બધું શિખવાડીશ.."Promise?' ' yes, dad, promise.' ટીનાની ઈચ્છા પુરી થઈ. સોળ વરસની ટીના હાઈસ્કુલમાં સોફમોર હતી. ભણવામાં ઘણીજ હોશિયાર અને ચાલાક હતી.દરેક સેમિસ્ટારમાં બધા વિષયમાં 'A' આવેજ અને તેણીનો જી.પી.એ ૪.૫ હતો.મેથેમેટીક્સ, અને સાઈન્સમાં બહુંજ પાવરધી હતી આખા ક્લાસમાં નંબર વન! 'અલ્પેશ આપણે કેટલાં નસીબદાર છીએ. પંદર વરસ પહેંલા અમદાવાદના અનાથ-આશ્રમમાંથી આપણે એડાપ્ટ કરીને લાવ્યા હતાં ત્યારે આપણને ખ્યાલ પણ નહોતો કે આ બાળક એટલું હોશિંયાર નીકળશે અને' .. 'અંજલી, એમાં તારો હિસ્સો ઓછો નથી, તે દિવસ રાત એક સાચી માની જેમ સારા સંસ્કાર અને શિક્ષણ આપ્યું છે. મને ખબર છે કે તું દરરોજ બે કલાક ટીના સાથે બેસી એક સાચા શિક્ષકની જેમ ઘેર ભણાવી છે આ બધા તેના પરિણામ છે.' 'અલ્પેશ આ બધા ઉપરવાળાના આશિષ અને આપણાં સારા નસીબ!'
'અંજલી, રાતના બાર વાગ્યા! હજું ટીનાના રૂમની લાઈટ ચાલુ લાગે છે.' અંજલીને ઊંઘમાંથી ઉઠાડતા અલ્પેશ બોલ્યો..'તમે પણ સુતા નથી અને સુવા દેતા નથી..ખોટી શંકા ના કરો..બિચારી કમ્પુટર પર હોમ-વર્ક કરતી હશે!' 'પણ..'…'પણ-બણ કર્યા સિવાઈ સુઈ જાવ, સવારે જોબ પર જવાનું છે..અને મને પણ સુવા દો!'
સુંદર ગાર્ડન પણ એક વાવાઝોડથી છીન્નભીન્ન થઈ જાયછે. ટીના મોડી રાત સુધી કમ્પુટર પર કોઈની સાથે બેસી ચેટ કરતી બસ હવે બે-ત્રણ કલાક ચેટ ના કરે ત્યાં સુધી ચેન ના પડે.ચેટમાં ઘણાં ગ્રુપ સાથે જોડાઈ હતી. 'કમ્પુટર ચેટપર હજારો આવે, હજારો જાય..કોઈનું ખોટુ આઈડી પણ હોય,ખોટી ઉંમર, જુઠ્ઠા ફોટા,પ્રોફાઈલ સાવ ખોટી હોય. ચેટ પર કલ્પના બહારનું ચીટીંગ થતું હોય છે ! ખ્યાલ પણ ના પડે કે સામી વ્યક્તિ પુરૂષ છે કે સ્ત્રી ? અને એ વ્યક્તિ કેવી છે એના કેરેકટરનો કશો ખ્યાલ પણ ના આવે! એમાં ટીન-એઈજની અવસ્થા બહુંજ ખતરનાક છે..બસ પોતે સાચા બાકી બધા ખોટા ! પોતે મિચ્ચોર છે, બધું સાચુ-ખોટું સમજી શકે છે..કોઈની સલાહની જરૂર નથી..બસ આવુંજ ટીનાના કેસમાં બની ગયું. ચેટનો શિકાર બની.મા-બાપને કહ્યાં વગર બસ એક દિવસ નિકળી પડી પોતાના ચેટ બોય-ફ્રેન્ડને મળવા.
'Mr/Mrs.Bhatt, મીસ ટીનાના બોયફ્રેન્ડને ન્યુ-યોર્કમાંથી એરેસ્ટ કરવામાં આવ્યો છે. કમ્પુટરના ચેટ પરથી એમની બધી મહીતી મળી ગઈ છે' એફ્.બી.આઈના મીસ્ટર બ્રાઉને કહ્યું: ' ચેટ પર એની ઉંમર માત્ર વીસની બતાવે છે.' 'પણ સાહેબ અમારી ટીના કયાં છે? સલામત તો છે ને ?' અલ્પેશ વચ્ચે બોલ્યો. 'અમને એ ખબર નથી…ટીના live છે કે…' 'ના સાહેબ એવું ના કહો..અંજલી રડતા રડતા બોલી. એફ.બી.આઈ, મિસ્ટર બ્રાઉને કહ્યું: 'પહેલાં મારી વાત સાંભળો. વ્યક્તિનું નામ જેફરશન છે પણ ચેટ પર એનું નકલી નામ ..Mike" છે..એ બસ આવાજ ધંધા કરે છે નાની નાની છોકરીઓને ચેટ પર મીઠી, મીઠી વાતો કરી ફસાવે છે અને સેકસ્યુલી હેરાસ કરે છે."He is a sex offender" એની ઉંમર ૪૫ની છે. ચેટ પર એમનો ફોટો ૧૮ વર્ષનો છે અને સૌને એવું લાગે કે એ માત્ર ૧૮ વર્ષનો યુવાન જ છે..હજું બધું તપાસ ચાલું છે અને એમને રીમાન્ડપર પણ લેવામાં આવ્યો છે.કમ્પુટર-ચેટ પરથી માહિતી મળી છે કે ટીનાને ચેટ પર ઘણી લાલચો આપી ભોળવી છે અને કોઈને પણ કહ્યાં વગર ન્યૂયોર્ક આવે અને તેની ટ્રાવેલ આઈટેનરી અને ઈ-ટીકીટ ઈમેલમાં મોકલી આપી . ટીના બસમાં એરપોર્ટ પર આવી હશે અને ન્યૂયોર્ક કૉન્ટીનેનટલ એરમાં ગઈ છે. એર્ર્પોર્ટ પર જેફરશન ઉર્ફે માઈક લેવા આવ્યો હશે ત્યારે ટીનાને એની સાચી ઉંમરની ખબર પડી હશે..પણ ત્યારે ઘણું લેઈટ થઈ ગયું હશે. ત્યાર બાદ ટીના પર જે ગુજરી હશે એ માત્ર કલ્પનાજ કરવાની રહી. જેથી.આશા રાખીએ કે જેફરશન અમને સાચી માહિતી આપે જેથી ટીનાને અમે શોધી શકીએ..બસ ઈશ્વર પર શ્રદ્ધા રાખો!' અંજલીને હગ(આલિંગન) આપતાં અલ્પેશ બોલ્યો: ' હની, Hope for good and prepare for the worse"( આશા રાખીએ કે કશુ ખરાબ ના બને…માઠા સામા્ચાર માટે ઈશ્વર શક્તિ આપે!)..' 'ના અલ્પેશ, આપણી દીકરીને કશું નહી થાય એવી મને અડગ શ્રદ્ધા છે..' ' અંજલી, એક શ્રદ્ધા..એક આશાનો દીપ જળે છે..જે જળતો રહે..અને એજ દીપમાં આપણી આશાનું કિરણ છુપાયેલું છે! ભગવાન પાસે હું પ્રાર્થના કરું છું કે તારી શ્રદ્ધા ફળે!"
' મીસ્ટર ભટ્ટ," I have a good news..Your daughter is alive and safe.."( હું તમને એક સારા સમાચાર આપું છું..તમારી દીકરી જીવીત છે સલામત છે') અમો કાલની ફ્લાઈટમાં ટીનાને લઈને આવીએ છીએ.' રાત્રીના બાર વાગ્યા હતાં..અંજલી અને અલ્પેશ એકબીજાને ભેટી પડ્યા. સવાર પડવાની રાહ જોતાં બેસી રહ્યાં..સવાર પણ જાણે થંભી ગઈ હોય એવું એમને લાગ્યું.. એફ્.બી.આઈ.એ કહ્યું હતું: ' ટીના સેક્સ્યુલ અબ્યુઝની પરિસ્થિતીમાંથી પસાર થઈ છે એના પરથી કહીએ છીએ કે ટીનાને હાલ પુરતો એક પણ સવાલ પૂછતા નહી..તમે નસીબદાર છો કે જેફરશનની બાજુમાં રહેતા પડોશી વૃદ્ધ મીસ્ટર અને મીસીસ પીટરશને જેફરશનના ઘરમાંથી છટકેલી ટીનાને એમના ઘરમાં આસરો આપ્યો. અને એમણે અમોને જાણ કરી…' ' 'હે ઈશ્વર જ્યાં દાનવ છે ત્યાં આજ પણ દેવ જેવા માણસો જીવે છે'.. અંજલી વહેલી સવારે ઘરમાં આરતી ઉતારતી , ઉતારતી બોલી.. ' અંજલી, આ ચેટનો ચટકો કેટલો ખતરનાક છે! ઝેરીલા નાગ જેવો છે, એના ડંસમાંથી આપણી દીકરી બચી ગઈ એ જ આપણાં માટે ઘણું છે. ચાલ તૈયાર થઈજા એરપોર્ટ પર જવાનો સમય થઈ ગયો..honey!' અંજલીએ આપેલ સાકરનો પ્રસાદ હાથમાં લેતા અલ્પેશ બોલ્યો.
આપના અમુલ્ય પ્રતિભાવની પ્રતીક્ષા..
જૂન 7, 2010 Posted by વિશ્વદીપ બારડ | ટુંકીવાર્તા, સ્વરચિત રચના	| 10 ટિપ્પણીઓ
Proud parents of Dr.Ashis Barad
(Dr.Ashis Barad & Sara)
Sara – Crohn's Disease Not Getting in the Way of Growing Up
"Sara had been living with stomach pain and digestive problems for more than a year before we were finally referred to Dr. Barad," says Shawndra, Sara's mother. "But once we saw him, everything started to get better."
When she was 10, Sara began to suffer from heartburn and stomach problems. "It was awful to see my young daughter go through that," Shawndra says. "Sara's energy level dropped; she quit soccer and didn't want to walk our puppy anymore. She also lost 10 pounds – a lot for a sixth-grader her size. I knew something was wrong."
Ashis Barad, MD, a pediatric gastroenterology specialist with Sutter Medical Group, first saw Sara at his clinic in December 2009. "He was incredibly patient and kind. And he's fantastic with kids, Sara is always happy to see him," Shawndra says about Dr. Barad. "But most importantly, he quickly started her down an effective treatment path. Less than a week after our initial appointment, he did a colonoscopy and endoscopy on her at Sutter Memorial Hospital. The procedures revealed that Sara's ulcers were really bad. And a biopsy confirmed that she had Crohn's Disease."
Shawndra and Dr. Barad had suspected Crohn's Disease, not only because of Sara's symptoms, but also because her birth mother had the often-genetic, autoimmune disease which causes inflammation of the gastrointestinal tract. "Dr. Barad had warned us that he might keep Sara in the hospital for a few additional days, depending on what he found during her diagnostic scopes. Sure enough, he kept Sara at Sutter Memorial for four days to give her intravenous antibiotics," Shawndra explains. "Dr. Barad was wonderful. He visited Sara every day she was in the hospital and made us all feel better since we knew Sara was in good hands."
When Sara was discharged, one of her prescribed drugs was prednisone – a drug that reduces inflammation. "A side effect of prednisone is facial swelling, called 'moon face.' But Sara handled that just fine," says Shawndra. "What mattered to her was that she was feeling better. She had more energy. It was good to have her back."
"Sara only takes one pill a day now, she used to take four. Her swelling is gone and she's back to playing soccer and walking the dog. She'll probably be on medication forever, but that's a small price to pay for a normal, healthy life," says Shawndra. "We know that Sara may have flare ups in the future, but we feel confident that she can stay healthy under Dr. Barad's care. I can't say enough about Dr. Barad. He not only healed my daughter, he took care of her with such compassion and personal interest. We consider ourselves very fortunate that he is Sara's doctor."
courtesy:Sutter Health
ભાવાનુઆદ રૂપે ગુજરાતીમાં લખું છું)
બાળ દર્દીની કહાની, બાળ-વિભાગ, સટર મેડિકલ સેન્ટર, સેક્રામેન્ટો. કેલીફૉનિયા.
સેરા( બાળકીનું નામ)
સેરાની માતા શૉન્ડ્રા કહ્યું :"આખરે ડૉ.બારડનો સંપર્ક સાંધતા પહેલાં સારા છેલ્લા એક વરસથી પેટના દર્દ અને નબળી પાચન ક્રિયાથી પિડ્યા રહી હતી.બસ ડો.બારડને સંપર્ક સાંધતાજ સારાના દર્દમાં ઘણી રાહત થતી જોઈ."
સેરા ૧૦ વરસની હતી ત્યારથાજ એ હાર્ટ-બર્ન(એસીડિટી) અને પેટના દર્દની શરૂઆત થઈ."શૉન્ડ્રાએ કહ્યું: મારી નાની દિકરીની આટલી નાની ઉંમરે આ પરિસ્થિતી જોઈ દુ:ખ થાય.શરીરમાં કોઆ શકિત રહી નહોતા,સૉકર રમત રમવાનું છોડી દેવું પડ્યું,ડોગીને બહાર વૉક કરવા લઈ જતી તે પણ બંધ કરી દીધું.સેરાનું ૧૦ પાઉન્ડ વજન ઘટી ગયું.છઠ્ઠા ધોરણમાં ભણતા બાળક માટે આ વધારે પડ્તું કહેવાય..મને શંકા પડી કે કઈ અજકતું બની રહી છે."
આશિષ બારડ,એમ.ડી. પિડિયાટ્રીક ગેસ્ટ્રોએન્ટ્રોલોજી સ્પેસ્યાલીસ્ટ, સટર મેડીલકલ ગ્રુપ, એમણે સેરાને પોતાને કલિનીકમાં ડીસેમબર-૦૯માં તપાસી હતી.."ડો.બારડ, ઘણીજ ધીરજ અને માયાળું સ્વભાવના છે. અને બાળકો સાથે ઓતપ્રોત થઈ જાય. સેરા, એમને જુવે એટલે ખુશ ખુશ! શૉન્ડ્રાએ ડો.બારડ વિશે આગળ કહેતા કહ્યું: મહત્વની વસ્તું એ છે કે એમની સારેવાર નીચે તબિયત ઘણીજ સુધાર પર આવતી જણાય.એક વીકની અંદર એમણે કૉલોનૉસ્કોપી, એન્ડોસ્કોપી નો ટેસ્ટ સટર મેડીકલમાં કર્યો.અને ખબર પડી કે સેરાને પેટ ચાંદા( અલ્સર) સારી પઠે ફેલાય ગયાં હતાં. અને બાયોપ્સીમાં ખબર પડી કે સેરાને ક્રોહન્સ(Crohn's disease)ને દર્દ છે.
શૉન્ડ્રા અને ડૉ. બારડના માનવા મુજબ આ દર્દ ના સિમ્પટૉમ પરકટથી નહી પણ સેરાની જન્મ આપનાર મા ને જનેટીક ઑટોએમ્યુન દર્દને લઈને ગેસટ્રીકનું ઇન્ફ્લમેસન થાય. ડૉ બારડે કહ્યુંકે સેરાના ડાયાગ્નોસ્ટીક સ્કૉપ પરિણામ મુજબ તેણીને કદાક થોડા વધારે દિવસ હોસ્પિટલામાં રાખવી પડશે એજ પ્રમાણે સેરા ચાર દિવસ હોસ્પિટલામાં રાખી intravenous antibiotics આપી. શૉન્ડ્રા વિગત આપતાં કહ્યું:" ડૉ.બારડ અદભૂત ડૉકટર! એ દરરોજ હોસ્પિટલમાં તેણીની મુલાકાત લેતા એથી તેણીને પણ સારું ફીલ થતું તેમજ અમને પણ ખબર હતી ક સેરા એક સારા ડૉકતરની કેરમાં છે."
સેરાને હોસ્પિટલામાંથી રજા આપતી વખતે જે દવા આપી તે PREDNISONE જે ઇન્ફ્લેમશનને ઓછું કરે. અને સાઈડ ઈફેકટ સ્વૉલીગ પણ સેરા એ સહન કરી લેતી હતી. મુખ્યવાત એ છે કે સેરા ને હવે ઘણુંજ સારું હતું અને હવે એનામાં શક્તિ આવી રહી હતી અને ફરી પાછી પોતાને નૉરમલ લાઈફમાં આવી ગઈ.
સેરા હવે માત્ર એકજ પીલ્સ લે છે જે પહેલાં ચાર લેતી હતી. જે સૉજો હતો તે જતો રહ્યો. હવે તેણી સોકર ગેઈમ, ડોગ ને બહાર વૉક કરવા લઈ જઈ શકે છે. હા તેણી ને જીવનભર દવા લેવી પડશે.આવા દર્દમાં તંદુરસ્ત રહેવા જરૂરી છે.પણ અમને ખબર છે કે ડૉ.બારડની સંભાળ નીચે અમારી દીકરીને કશો વાંધો નહી આવે.ડૉ.બારડ વિશે કહું એટલું ઓછું છે. એમણે માત્ર મારી દીકરીની સંભાળ લીધી એટલુંજ નહી પણ એમણે એક પોતાની વ્યક્તિ ગણી જે સારવાર કઈ એના અમો આભારી છીએ. અમે નસીબદાર છીએ કે અમોને ડૉ,બારડ જેવા સેરાને સારા ડોકટર મળ્યા.
દીકરા આશિષ તને અમારા લાખ લાખ આશિષ અને આવીજ રીતે એક ડૉકટર તરીકે સાચા માનવ બની સૌ દર્દી પર વ્યક્તિગત ધ્યાન આપી સેવા કરે અને યશ , જશ અને કિર્તી મળે.એજ પ્રભુ પ્રાર્થના.