વૃદ્ધિ અહેવાલની મર્યાદાઓ અને તેના પર્યાવરણ પર અસર - એનવાયકે દૈનિક
મુખ્ય પૃષ્ઠ વૈશિષ્ટિકૃત પોસ્ટ્સ વૃદ્ધિ અહેવાલની મર્યાદાઓ અને તે પર્યાવરણ પર અસર છે
વૃદ્ધિ અહેવાલની મર્યાદાઓ અને તે પર્યાવરણ પર અસર છે
ક્લબ ઓફ રોમ વૈજ્ .ાનિકો અને વિચારકોની એક સમિતિની રચના કરી કે જેણે સાથે મળીને 1972 માં 'વિકાસની મર્યાદાઓ' નામનો એક અહેવાલ બનાવ્યો, જે સંસાધનોના મર્યાદિત પુરવઠાને ધ્યાનમાં રાખીને ઘાતાંકીય આર્થિક અને વસ્તી વૃદ્ધિ સાથે સંબંધિત છે. આ અહેવાલમાં વધતી વસ્તી અને તેઓને પોતાને સંપૂર્ણ રીતે ટકાવી રાખવા માટે જરૂરી સંસાધનોની મર્યાદાઓ અને મર્યાદાઓ અંગે થોડું પ્રકાશ પાડવા માટે રચવામાં આવી હતી.
કમ્પ્યુટર મોડેલ વર્લ્ડ 3 નો ઉપયોગ માણસ અને પૃથ્વી વચ્ચેના વિવિધ ક્રિયાપ્રતિક્રિયાઓનું અનુકરણ કરવા માટે કરવામાં આવ્યું હતું, આ કમ્પ્યુટર મોડેલમાં પાંચ ચલોનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો છે જે નીચે મુજબ છે:
ઔદ્યોગિકરણ
બિન-નવીનીકરણીય સંસાધનોનો વપરાશ.
લેખકોએ કુલ ત્રણ દૃશ્યોની શોધ કરી હતી, જેમાંથી 21 ના ​​મધ્ય અથવા પછીના ભાગ દ્વારા વૈશ્વિક સિસ્ટમના ઓવરશૂટ અને પતનને જોયું હતું.st સદી જ્યારે એક દૃશ્ય વૈશ્વિક સિસ્ટમ "સ્થિર" તરીકે જોયું.
અહેવાલના કેટલાક નિષ્કર્ષ
જો વર્તમાન વૃદ્ધિનો વલણ યથાવત રહે છે, તો 2072 સુધીમાં પૃથ્વી વૃદ્ધિની મર્યાદાને જોશે અને વસ્તી અને industrialદ્યોગિક ક્ષમતામાં અચાનક અને અનિયંત્રિત ઘટાડો થશે.
માથાદીઠ ખોરાક અને સેવાઓ 2020 માં શિખર પર પહોંચશે, ત્યારબાદ ઝડપથી ઘટાડો થશે.
2030 સુધીમાં વૈશ્વિક વસ્તી ટોચ પર પહોંચશે, ત્યારબાદ ઝડપથી ઘટાડો થશે.
અહેવાલની ટીકા
લેખકોએ ક્ષેત્રમાં તકનીકી પ્રગતિઓને અવગણ્યા વૈકલ્પિક energyર્જા સંસાધનો અને વધારવાની અન્ય ઘણી રીતો ખોરાક ઉત્પાદન ધ્યાનમાં લેવામાં આવ્યા ન હતા.
લેખકોએ પૃથ્વીને વિવિધ પ્રદેશોમાં વહેંચવાને બદલે એક એકલ એન્ટિટી તરીકે વર્ણવ્યું છે.
લેખકોએ તકનીકોના વિકાસની અવગણના કરી હતી જે પ્રદૂષણ ઘટાડવામાં અને પ્રદૂષણના સ્તરને મોનિટર કરવામાં મદદ કરશે.
વિચારવું વિચાર્યું
લગભગ 10,000 વર્ષ પહેલાં પૃથ્વી પર ફક્ત 5 મિલિયન લોકો હતા, જેમાંથી બધા શિકારી ભેગા થયા હતા. 14 દ્વારા કૃષિના ઉત્ક્રાંતિ પછીthએકંદરે, વસ્તી 500 મિલિયન સુધી પહોંચી અને ત્યારથી તે 1850 થી 1950 ની વચ્ચે theદ્યોગિક ક્રાંતિ સુધી સ્થિર રહ્યું. વૈશ્વિક વસ્તી 2 અબજ સુધી પહોંચી ગઈ અને ત્યાં સુધીમાં ઘાતક વસ્તી વૃદ્ધિ થઈ, 5 માં તે 1987 અબજ સુધી પહોંચી ગઈ. . પછી 1999 માં વસ્તી આખરે 6 ના વર્તમાન આંકડા પર પહોંચીને 2020 અબજ સુધી પહોંચી ગઈ, જે લગભગ 7.3 અબજ છે. તેથી હવે અમે દર 1 થી 10 વર્ષે વસ્તીમાં 12 અબજ ઉમેરીએ છીએ. તેમ છતાં, એવી આગાહી કરવામાં આવી રહી છે કે 2050 સુધીમાં આગામી દાયકાઓમાં વિકાસ દર ઘટશે, પરંતુ આપણે 9.6 અબજ સુધી પહોંચવાની ધારણા છે.
તેથી જો આપણે વિકાસની મર્યાદાના સિદ્ધાંતની અવગણના કરીએ છીએ, તો પછી એક મોટો પ્રશ્ન જે આપણે પૂછવાની જરૂર છે તે છે કે આપણે પહેલેથી જ 1.5 ની ઇકોલોજીકલ ફૂટપ્રિન્ટ ધરાવતા આટલી વિશાળ વસ્તીને કેવી રીતે ખવડાવીશું અને તેમનું જીવનનિર્વાહ કેવી રીતે કરવું જોઈએ, એટલે કે આજે આપણને 50 ની જરૂર છે. પૃથ્વી પ્રદાન કરી શકે તેના કરતા વધુ%.
પહેલ કે જે બાબત છે
યુએન હ્યુમન સેટલમેન્ટ પ્રોગ્રામ દ્વારા 'શહેરો અને.' નામે એક અહેવાલ બહાર પાડવામાં આવ્યો હતો વાતાવરણ મા ફેરફાર: માનવ સમાધાનો અંગેનો વૈશ્વિક અહેવાલ '. તેમાં એક આંકડો બહાર આવ્યો જે આપણને ગ્રીનહાઉસ ગેસના ઉત્સાહ વિશેની થોડી માહિતી આપે છે, જે શહેરોમાંથી પરિણમે છે, જે 40-70% ની વચ્ચે હોય છે, વીજળી ઉત્પાદન, પરિવહન, industrialદ્યોગિક ઉત્પાદન, ગંદાપાણીની સારવાર, wasteર્જા દ્વારા કરવામાં આવતી energyર્જા પુરવઠામાંથી ઉત્સર્જનને કારણે. વ્યાપારી અને રહેણાંક મકાનો.
આ મૂંઝવણમાંથી બહાર નીકળવાનો એક રસ્તો ઇકોલોજીકલ આર્કિટેક્ચર જેવા સ્વિચ કરવું છે લીલી ઇમારતો જે શુદ્ધ energyર્જા ઉત્પન્ન કરવામાં મદદ કરે છે તે તકનીકોનો ઉપયોગ કરીને ઇકોલોજીકલ પદચિહ્નને ઘટાડવામાં મદદ કરે છે. સોલર ફોટોવોલ્ટેઇક સિસ્ટમ હિસ્સેદારોને લાભની સારી શ્રેણી પ્રદાન કરવા સાથે વૈકલ્પિક energyર્જા વિકલ્પ તરીકે ગણી શકાય.
અન્ય પહેલ કે જે હું સૂચવવા માંગું છું તેનો વ્યાપક ઉપયોગ છે હાઇડ્રોપોનિક્સ ખેતી, ખેતી કરવાની પદ્ધતિ કે જે માટી ઓછી છે અને પરંપરાગત ખેતી કરતા ઓછી જગ્યા અને પાણીની જરૂર પડે છે, જેથી તમે ભવિષ્યમાં પછીથી "સારી રીતે વાંચી અને સારી રીતે મેળવાય".
જ્યારે તે આવે છે ભારત, ચિત્ર ખૂબ રોઝી નથી, આપણી પાસે ઘણા બધા પેટ છે જે આપણને ખવડાવવાની જરૂર છે. 2050 સુધીમાં આપણને પેટ ભરવા માટે સૌથી વધુ સંખ્યા મળશે, જેમાં તીવ્ર વધારો અને વસ્તી અને શહેરી છવાઈ જશે. કુટુંબ શરૂ કરવા માટેનો પ્રથમ દેશ હોવા છતાં આયોજન 1952 માં પ્રોગ્રામ, આપણે આપણા રોજિંદા જીવનમાં 'ટકાઉ' શબ્દનો સમાવેશ કરવાની જરૂર છે. ભારત સરકારે પણ પ્રયાસ કર્યો છે પહેલ તેમની અનુગામી પંચવર્ષીય યોજનાઓમાં જે નાગરિકની તરફેણથી યોગ્ય સમર્થનના અભાવને લીધે ક્યાંય તરફ દોરી જતું નથી. મને લાગે છે કે આજે આપણે વૈશ્વિક છબિ અને મહત્તમ યુવા વસ્તીવાળા એક નવું રાષ્ટ્ર છીએ - આપણે ફક્ત આ દેશના યુવાનોની શક્યતાઓ અને અવ્યવસ્થિત સંભાવનાઓનું અન્વેષણ કરવાની જરૂર છે. જો આવું થાય, તો મને લાગે છે કે ભવિષ્યમાં વિશ્વને અન્ન અને ઘરો પ્રદાન કરવું શક્ય બનશે.