બે મિત્રો હતા, બાળપણથી જ બંને મિત્રો સાથે જ સ્કૂલમાં ભણતા અને હાઈસ્કુલ સુધી બંને મિત્રો સાથે જ રહ્યા હતા. પરંતુ high school પછી એક મિત્રને શહેરમાં જવાનું થયું એટલે તે મિત્ર શહેરમાં ગયો અને બીજો મિત્ર ગામડામાં જ રહેતો હતો.
શહેર માં રહેનારો મિત્ર ભણી-ગણીને ત્યાં જ સેટ થઈ ગયો, તેનો આખો પરિવાર શહેરમાં રહેવા આવતો રહ્યો હોવાથી તે મિત્રને હવે ગામડે જવાનું ખૂબ જ ઓછું થતું.
અને ગામડા માં રહેનારો મિત્ર પણ ગામડે જ સેટ થઇ ગયો હતો.
પોત પોતાની જીંદગીમાં વ્યસ્ત થઈ જનારા બંને મિત્રો સાથે સમય જતાંની સાથે એકબીજા સાથેનો સંપર્ક ઓછો થતો ગયો. અને થોડા વર્ષો પછી શહેરમાં રહેનાર વ્યક્તિ તે કોઈ કારણોસર તે ગામડા પાસેથી નીકળવાનો હતો એટલે તરત જ તેને તેના બાળપણના મિત્ર ની યાદ આવી ગઈ.
એ મિત્રે મનમાં વિચાર્યું કે ચાલો હું એ મિત્રને મળીને જ આગળ વધુ… એટલે ગામડે પ્રવેશ કર્યા પછી તે પોતાના મિત્રના ઘરે ગયો. ઘરે જઈને તે આશ્ચર્ય પામ્યા કારણ કે તેનો મિત્ર એકદમ ગરીબ અવસ્થામાં જીવન વીતાવી રહ્યો હતો. મિત્રની દરિદ્રતા જોઈને તેને ખૂબ જ આશ્ચર્ય પણ લાગ્યું અને સાથે સાથે મિત્ર નો એક ભાઈ તેમજ તેનો પરિવાર આવી દરિદ્રતા માં જીવી રહ્યો હોવાથી તેને દયા પણ આવી.
મિત્રને મળીને તેની સાથે વાત કરી, ઘણા વર્ષો પહેલાંની વાતો અને યાદો બંને મિત્રોએ તાજી કરી. એવામાં અચાનક જ સાંજ પડતાની સાથે તેનું ધ્યાન પડ્યું કે તેના મિત્રનો ભાઈ ઘરની પાછળ રહેલા વૃક્ષ પરથી થોડો સરગવો તોડી ને લઇ આવ્યો અને બહાર જઈને એ સરગવાને વેચીને થોડા પૈસા ભેગા કરી ઘરે આવ્યો. પૈસા ઓછા હોવાથી મિત્રોના તે ભાઈ એ કહ્યું મારે તો આજે ઉપવાસ છે તમે બંને મિત્ર જમવા બેસી જાઓ.
જો આ સ્ટોરી તમને પસંદ પડી હોય તો દરેક લોકો જોડે શેર કરજો, તેમજ આ સ્ટોરીને કમેન્ટમાં 1 થી 10 ની વચ્ચે રેટિંગ પણ આપજો.