સરકાર અને સમાજ હિમાચલ - Kumartours
હિમાચલ પ્રદેશનું મૂળભૂત સરકારી માળખું, અન્ય ભારતીય રાજ્યોની જેમ, 1950 ના રાષ્ટ્રીય બંધારણ દ્વારા નક્કી કરવામાં આવે છે. રાજ્ય સરકારનું નેતૃત્વ ભારતના રાષ્ટ્રપતિ દ્વારા નિયુક્ત રાજ્યપાલ દ્વારા કરવામાં આવે છે. મંત્રી પરિષદ, મુખ્ય પ્રધાનની આગેવાની હેઠળ અને સીધી ચૂંટાયેલી વિધાનસભા (વિધાનસભા) માટે જવાબદાર, રાજ્યપાલને મદદ અને સલાહ આપે છે.
રાજ્યને સંખ્યાબંધ જિલ્લાઓમાં વિભાજિત કરવામાં આવ્યું છે, જેમાંથી દરેકનું નેતૃત્વ ડેપ્યુટી કમિશનર કરે છે. જિલ્લાઓમાં, બદલામાં, કેટલાક પેટાવિભાગોનો સમાવેશ થાય છે , જે સ્થાનિક વહીવટના ઘણા વધુ સ્તરોને સ્વીકારે છે. સૌથી નાનું (અને સૌથી અસંખ્ય) વહીવટી એકમ ગામ છે.
20મી સદીના અંતથી, હિમાચલ પ્રદેશે શિક્ષણના વિસ્તરણ માટે ખૂબ જ પ્રયત્નો કર્યા છે. પરિણામે, પ્રાથમિક, માધ્યમિક અને પોસ્ટસેકંડરી સંસ્થાઓની સંખ્યામાં નોંધપાત્ર વધારો થયો છે અને તમામ સ્તરે નોંધણીમાં અનુરૂપ વધારો થયો છે.
હિમાચલ પ્રદેશ યુનિવર્સિટી, 1970 માં શિમલામાં સ્થપાયેલી , રાજ્યની ઉચ્ચ શિક્ષણની પ્રથમ સંસ્થા હતી; તેની પાસે હવે ડઝનબંધ સંલગ્ન અથવા સંકળાયેલ કોલેજો છે. અન્ય મુખ્ય તૃતીય સંસ્થાઓમાં શિમલામાં મેડિકલ કોલેજ, પાલમપુરમાં કૃષિ યુનિવર્સિટી, હમીરપુરમાં એન્જિનિયરિંગ કૉલેજ સોલન નજીક બાગાયત અને વનીકરણ યુનિવર્સિટી અને સોલન જિલ્લામાં ઇન્ફર્મેશન ટેકનોલોજી યુનિવર્સિટીનો સમાવેશ થાય છે.
તેની યુનિવર્સિટીઓ અને કોલેજો ઉપરાંત, હિમાચલ પ્રદેશમાં કેટલાક મહત્વપૂર્ણ સંશોધન કેન્દ્રો છે, જેમાં ખાસ કરીને શિમલામાં ઈન્ડિયન ઈન્સ્ટિટ્યૂટ ઑફ એડવાન્સ સ્ટડી અને કસૌલીમાં સેન્ટ્રલ રિસર્ચ ઈન્સ્ટિટ્યૂટ છે.
ગ્રામીણ સમુદાયોના મેળા અને તહેવારો ગીત, નૃત્ય અને રંગબેરંગી વસ્ત્રોના પ્રદર્શન માટે ઘણા પ્રસંગો પૂરા પાડે છે. આકુલ્લુ ખીણ , જેને દેવતાઓની ખીણ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તે માટે સેટિંગ પ્રદાન કરે છેદશેરાનો તહેવાર દરેક પાનખરમાં રાજકુમાર રામ દ્વારા રાક્ષસ રાજા રાવણની હારની ઉજવણી કરવા માટે યોજવામાં આવતો હતો (જેમ કે પ્રાચીન હિંદુ મહાકાવ્ય રામાયણમાં વર્ણવવામાં આવ્યું છે ).
ઉત્સવ દરમિયાન, વિવિધ મંદિરના દેવોને ઢંકાયેલી પાલખીઓમાં સરઘસમાં લઈ જવામાં આવે છે, જેમાં ગાયકો અને નર્તકોના બેન્ડ સાથે હોય છે. આ અને આવી અન્ય ઉજવણીઓમાં ભાગ લેનારાઓ સામાન્ય રીતે વાઇબ્રન્ટ પોશાકમાં સજ્જ હોય ​​છે, ઘણીવાર કિન્નૌર જિલ્લાની ઉત્કૃષ્ટ ડિઝાઇન કરેલી શાલ, ચંબામાંથી બારીક ભરતકામ કરેલા રૂમાલ અથવા કુલ્લુની વિશિષ્ટ વૂલન ટોપીઓ સાથે ઉચ્ચારવામાં આવે છે.
પડોશી રાજ્યો અને હિમાચલ પ્રદેશની અંદરથી તીર્થયાત્રીઓ સુપ્રસિદ્ધ પ્રાચીન મંદિરોમાં પૂજા કરવા મોટી સંખ્યામાં ભેગા થાય છે. ના નગરધર્મશાળા તાજેતરમાં જ એક પવિત્ર સ્થળ તરીકે ઉભરી આવી છે, ખાસ કરીને તિબેટીયન બૌદ્ધો માટે ; લ્હાસા પર ચીનના કબજાને પગલે 1959માં તિબેટમાંથી નાસી છૂટ્યા બાદ દલાઈ લામા ધર્મશાલામાં જ સ્થાયી થયા હતા .
તેમના તહેવારો અને પવિત્ર સ્થળો સિવાય, શિમલા ટેકરીઓ, કુલ્લુ ખીણ (મનાલી નગર સહિત), અને ડેલહાઉસી લોકપ્રિય પ્રવાસન સ્થળો છે, ખાસ કરીને આઉટડોર મનોરંજન માટે. ખરેખર, સ્કીઇંગ , ગોલ્ફિંગ, ફિશિંગ , ટ્રેકિંગ અને પર્વતારોહણ એ એવી પ્રવૃત્તિઓ છે કે જેના માટે હિમાચલ પ્રદેશ આદર્શ રીતે અનુકૂળ છે.
આ પર્વતીય રાજ્યનો ઇતિહાસ જટિલ અને ખંડિત છે. તે જાણીતું છે કે સંખ્યાબંધ કહેવાતા આર્ય જૂથો વૈદિક સમયગાળા દરમિયાન ( c. 1500 થી 500 બીસી ) વધુ ઉત્પાદક ખીણોમાં ફિલ્ટર થયા હતા અને પૂર્વ-આર્ય વસ્તીને આત્મસાત કરી હતી. પાછળથી, અનુગામી ભારતીય સામ્રાજ્યો – જેમ કે મૌર્ય ( c. 321–185 BCE ), ગુપ્ત ( c. 320–540 CE ), અને મુઘલ (1526–1761), બધાં ઈન્ડો-ગંગાના મેદાનમાં ઉભરી રહ્યાં હતાં – વેપાર અને તીર્થયાત્રા પર નિયંત્રણની વિવિધ ડિગ્રીઓનો ઉપયોગ કરો. આ વિસ્તારમાં અને હિમાલયની પેલે પાર ભારત અને તિબેટ વચ્ચેના માર્ગો .
દૂરસ્થ, મુખ્યત્વે બૌદ્ધ વિસ્તાર કે જે હવે લાહૌલ અને સ્પીતિનો જિલ્લો છે, તે લદ્દાખ દ્વારા મુઘલ સામ્રાજ્યના પતન (લગભગ 18મી સદીના મધ્યભાગ)થી લઈને 1840 ના દાયકાના પ્રારંભ સુધી, જ્યારે તે સંક્ષિપ્તમાં શીખ શાસન હેઠળ આવ્યો ત્યાં સુધી તેનું નિયંત્રણ હતું. ઉપરાંત આ સમયગાળા દરમિયાન, લડતા અર્ધસ્વાયત્ત નાના શાસકોએ વર્તમાન હિમાચલ પ્રદેશના અન્ય વિસ્તારોમાં વેપાર માર્ગો તેમજ ખેતી અને પશુપાલન જમીનના ઇચ્છનીય ભાગોને નિયંત્રિત કર્યા હતા. આ પ્રદેશ પર બ્રિટિશ વર્ચસ્વ 1840ના શીખ યુદ્ધોને અનુસર્યું અને આગામી 100 વર્ષ સુધી પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે ચાલુ રહ્યું.
1947 માં ભારતીય સ્વતંત્રતાના સમયની આસપાસ, આ પ્રદેશમાં સામંતશાહીને સમાપ્ત કરવા માટે એક લોકપ્રિય ચળવળ હતી, અને સુકેત રજવાડાએ શાંતિપૂર્ણ પ્રદર્શનકારોને વર્ચ્યુઅલ રીતે શરણાગતિ સ્વીકારી હતી. ત્યારબાદ, હિમાચલ પ્રદેશની રચના 1948માં એક પ્રાંત તરીકે કરવામાં આવી હતી. તેમાં 30 રજવાડાંનો સમાવેશ થતો હતો અને તેનું સંચાલન મુખ્ય કમિશનર દ્વારા કરવામાં આવતું હતું, જેઓ ભારત સરકારનું પ્રતિનિધિત્વ કરતા હતા.
1948 અને 1971 માં રાજ્યનો દરજ્જો પ્રાપ્ત થયો તે વચ્ચે, હિમાચલ પ્રદેશ કદ અને વહીવટી સ્વરૂપમાં વિવિધ ફેરફારોમાંથી પસાર થયું. તે 1950 ના ભારતીય બંધારણ હેઠળ સબસ્ટેટ બન્યું. 1954 માં તે બિલાસપુર (ભૂતપૂર્વ ભારતીય રાજ્ય અને પછી મુખ્ય કમિશનરનો પ્રાંત) સાથે જોડાયું અને 1956 માં તે કેન્દ્રશાસિત પ્રદેશ બન્યું. હિમાચલ પ્રદેશને 1966માં પંજાબના અસંખ્ય પહાડી વિસ્તારોના વિલીનીકરણ અને શોષણ દ્વારા મોટું કરવામાં આવ્યું હતું, જેમાં શિમલા , કાંગડા અને કુલ્લુની આસપાસના વિસ્તારોનો સમાવેશ થાય છે ; લાહૌલ અને સ્પીતિ જિલ્લો; અને અંબાલા , હોશિયારપુર અને ગુરદાસપુર ખાતે કેન્દ્રિત જિલ્લાઓના ભાગો. 1971ની શરૂઆતમાં, હિમાચલ પ્રદેશ ભારતનું 18મું રાજ્ય બન્યું;વાયએસ પરમાર, જેઓ 1940 ના દાયકાથી હિમાચલ પ્રદેશમાં સ્વ-સરકારની શોધમાં અગ્રેસર હતા, તેઓ રાજ્યના પ્રથમ મુખ્ય પ્રધાન બન્યા.
ડેલહાઉસી , નગર, ઉત્તરપશ્ચિમ હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્ય, ઉત્તરપશ્ચિમ ભારત . તેનું નામ વસાહતી ભારતના બ્રિટિશ વાઇસરોય , લોર્ડ ડેલહાઉસી માટે રાખવામાં આવ્યું હતું . લગભગ 7,500 ફૂટ (2,300 મીટર) ની ઉંચાઈ પર હિમાલયની તળેટીમાં આવેલું, તે પઠાણકોટથી ઉત્તરપૂર્વમાં 26 માઈલ (42 કિમી) દૂર છે, જેની સાથે તે રસ્તા દ્વારા જોડાયેલ છે.
ડેલહાઉસી એક હિલ સ્ટેશન અને લોકપ્રિય ઉનાળુ રિસોર્ટ છે, જે દક્ષિણ તરફના મેદાનની ગરમીથી રાહત આપે છે. પંજાબ યુનિવર્સિટી પાસે તેની સંલગ્ન કોલેજોના શિક્ષકો માટે વેકેશન સેન્ટર છે. ડેલહાઉસી વિસ્તારમાં લોકપ્રિય સ્થળોમાં સત ધારા ("સેવન સ્ટ્રીમ્સ")નો સમાવેશ થાય છે, જે અભ્રકથી સમૃદ્ધ છે અને ક્રાંતિકારી ભગત સિંહનું સ્મારક પંજપુલા ("પાંચ પુલ") ની નીચે વહે છે ; સુભાષ બાઓલી, કુદરતી ઝરણું; અને દૈનકુંડ પીક, જેને સિંગિંગ હિલ તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, જે ત્યાંના વૃક્ષોમાંથી ફૂંકાતા પવનના અવાજને કારણે કહેવાય છે. બાલુન છાવણી માત્ર ઉત્તરમાં છે. કાલાટોપ વન્યજીવન અભયારણ્ય શહેરથી લગભગ 6 માઇલ (10 કિમી) દૂર આવેલું છે.
ચંબા , નગર, ઉત્તરપશ્ચિમ હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્ય, ઉત્તર પશ્ચિમ ભારત . આ નગર રાવી નદી પર બે પર્વતીય શિખરો વચ્ચે આવેલું છે.બાનું સ્વતંત્ર રજવાડું 6ઠ્ઠી સદીમાં સ્થપાયું હતું અને 1846માં બ્રિટિશ ભારતનો ભાગ બનતા પહેલા તે કાશ્મીર , મુઘલ અને શીખ શાસન હેઠળ આવ્યું હતું. તે 1948માં હિમાચલ પ્રદેશ સાથે ભળી ગયું હતું.
ચંબા બે ટેરેસ પર બાંધવામાં આવે છે; નીચેની બાજુએ જાહેર કચેરીઓ અને ભૂરી સિંહ મ્યુઝિયમ છે અને ઉપરના ભાગમાં રહેણાંક વિસ્તાર છે. તેમાં કાપડ વણાટ અને ફાર્માસ્યુટિકલ્સના ઉત્પાદન સહિત કેટલાક ઉદ્યોગો છે, અને કૃષિ પેદાશોમાં સક્રિય વેપાર ધરાવે છે. આ વિસ્તાર તેના 10મી સદીના મંદિરો માટે જાણીતો છે . આસપાસના વિસ્તારની અર્થવ્યવસ્થા લગભગ સંપૂર્ણ રીતે કૃષિ આધારિત છે, અને ત્યાં વિશાળ જંગલ વિસ્તારો છે
કુલુ , કુલુ , અગાઉ સુલતાનપુર , નગર, મધ્ય હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્ય, ઉત્તરપશ્ચિમ ભારતની જોડણી પણ કહે છે . તે રાજ્યની રાજધાની શિમલાની ઉત્તરે લગભગ 60 માઈલ (100 કિમી) દૂર બિયાસ નદી પર આવેલું છે , જેની સાથે તે માર્ગ દ્વારા જોડાયેલ છે.
આ શહેર એક કૃષિ વેપાર કેન્દ્ર છે. હાથથી લૂમ વણાટ એ મુખ્ય ઉદ્યોગ છે, ખાસ કરીને કુલ્લુ કેપ, શાલ, રૂમાલ અને સ્કાર્ફનું ઉત્પાદન. ચા, ફળ, ઘઉં, જવ અને અન્ય પાકો આસપાસના વિસ્તારમાં ઉગાડવામાં આવે છે, જેમાંથી મોટાભાગનો વિસ્તાર જંગલોથી ઘેરાયેલો છે. મધ્યકાલીન સમયમાં આ પ્રદેશ રાજપૂત રાજાઓના મજબૂત રાજ્યનો ભાગ હતો . કુલ્લુ તેના તહેવારો માટે દશેરા (સપ્ટેમ્બર-ઓક્ટોબર) દરમિયાન પ્રખ્યાત છે, જ્યારે મહાકાવ્ય રામાયણની વાર્તા ફરીથી રજૂ કરવામાં આવે છે. આ શહેર મનોહર કુલ્લુ ખીણનું પ્રવેશદ્વાર છે, જે રોહતાંગ પાસ ખાતે બિયાસ નદીના સ્ત્રોત સુધી ઉત્તર તરફ વિસ્તરે છે.
બિલાસપુર , જેને કહલુર પણ કહેવાય છે , નગર, દક્ષિણપશ્ચિમ હિમાચલ પ્રદેશ રાજ્ય, ઉત્તર પશ્ચિમ ભારત . ની ધાર પર નગર આવેલું છેગોવિંદ સાગર, રાજ્યની રાજધાની શિમલાની ઉત્તર-પશ્ચિમમાં એક કૃત્રિમ તળાવ .
બિલાસપુરના મૂળ શહેરની સ્થાપના 1663માં સતલજ (સતલુજ) નદીની દક્ષિણપૂર્વ બાજુએ થઈ હતી . 1782માં ભૂસ્ખલનને કારણે ડેમ તૂટવાથી જૂના મહેલ અને પ્રસિદ્ધ મંદિર સહિત તેનો મોટાભાગનો ભાગ નદીમાં ડૂબી ગયો હતો . વ્યાસ ગુફા સહિત લક્ષ્મી નારાયણ અને રાધેશ્યામ મંદિરો બચી ગયા છે. 1814 સુધી બિલાસપુર એક સ્વતંત્ર પંજાબ પહાડી રાજ્યની રાજધાની હતી, જ્યારે ગુરખાઓએ તેના પર કબજો જમાવ્યો હતો; પછીના વર્ષે અંગ્રેજોએ તેમને હાંકી કાઢ્યા.
બિલાસપુરનું નવું નગર 1950 ના દાયકામાં જૂના શહેરની ઉપર ગોવિંદ સાગર પર ફરીથી બનાવવામાં આવ્યું હતું, જેનું નિર્માણ સતલજ પર ભાખરા ડેમ (1962માં પૂર્ણ થયેલો) વિશ્વના સૌથી ઊંચા બંધોમાંનો એક છે . આ ડેમ મોટાભાગના વિસ્તાર માટે વીજળી ઉત્પન્ન કરે છે.