જે ઘરમાં ભગવાનની મૂર્ત‍િ ન હોય તે ઘર સ્મશાન તુલ્‍ય ગણાય.
પણ મૂર્ત‍િને બીજા ફોટાની જેમ દિવાલ ઉપર જ્યાં ત્‍યાં લટકાવીને ન રખાય. આપણે શીખી ગયા કે મહારાજની મૂર્ત‍િ એ મહારાજનું સ્વરુપ છે. તે સાક્ષાત્ ભગવાન છે. એમ જાણ્‍યું હોય તો એક સુંદર વ્યવસ્‍થ‍િત સિંહાસન કે કબાટ બનાવવામાં આવે અને તેમાં મહારાજની મૂર્ત‍િ પધરાવવામાં આવે; તેને કહેવાય ઘરમંદિર.
ટૂંકમાં સમાજના કે સંપ્રદાયના દરેક સભ્યોને ભેગા મળી ભગવાન ભજવાનું સ્થાન એટલે મંદિર અને એક ઘરના તમામ નાના મોટા સભ્‍યોએ ભેગા મળી ભગવાન ભજવાનું સ્થાન એટલે ઘરમંદિર.
આવા સુંદર રીતે બનાવેલા કબાટમાં કે સિંહાસનમાં સુંદર રીતે અને સ્વચ્છ આસન પર ઘનશ્યામ મહારાજ, બાપાશ્રી અને તેમના મુક્તોની મૂર્ત‍િઓ પધરાવવી જોઇએ.
મહારાજ અને મુક્તો સાક્ષાત્ છે. માટે તેમને ગરમી ન લાગે તે રીતે પંખાની વ્યવસ્‍થા પણ હોવી જોઇએ. વળી જેમ આપણા ઘરમાં આપણને બરાબર હવા ઉજાશ મળી રહે, તેવી કાળજી રાખીએ છીએ. તેમ ઘરમંદિરનું સ્થાન પણ યોગ્ય હવા અને પ્રકાશની અવર જવર થાય, તેવી રીતે પસંદ કરવુ જોઇએ.
ઋતુ ઋતુ પ્રમાણે મહારાજને જગાડવા, પોઢાડવા માટેના પડદા અને જરુર લાગે ત્‍યારે મચ્છરદાની તથા ગોદડીની વ્યવસ્‍થા પણ હોવી જોઇએ.
�યથા દેહા તથા દેવા.�
�જેવું દેહને તેવું દેવને� એ સૂત્ર મુજબ આપણને ઠંડી લાગે તેમ મહારાજનેય લાગે. એવી એકેએક ક્રિયામાં પ્રગટભાવની દ્રઢતા થવી જોઇએ.
હવે પ્રશ્ન થાય છે કે ઘરમંદિરની સેવા કેવી રીતે કરવી? તો સવારમાં ઊઠી, સ્નાનાદિક વિધિ પતાવી, ગદ્ગદ્ કંઠે અને વિનય વચને, �જાગો... જાગો... મારા નાથ! હે અધર્મ ઉધ્‍ધારક પ્રભુ! જાગો... દયાળુ! પ્રભાત ગયું છે. પ્રાણ પ્‍યારા જાગો... � કહી મહારાજને પ્રભાતિયાં સાથે પડદો ખોલી, ટોકરીના મધુર રણકાર સાથે જગાડવા.
શુધ્‍ધ સારા વસ્‍ત્રથી મહારાજની મૂર્ત‍િઓને હળવે હાથે, મારા પ્રિયતમને નેત્રમાં વાગી ન જાય, વસમુ ન લાગે એવા સતત ખટકા સાથે લુછવી. તથા મૂર્ત‍િની આજુબાજુ પણ બે ત્રણ દિવસે સ્વચ્‍છતા જળવાય તેની કાળજી રાખવી.
મહારાજને જગાડવા પછી ભાવથી સાષ્‍ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરી આર્તનાદે પ્રભુની આરતી કરવી.
સવારમાં મહારાજને ઋતુ ઋતુ પ્રમાણે દૂધની સાથે હળવો નાસ્‍તો ધરાવવો પછી પુષ્‍પ હાર પહેરાવવા.
બપોરે રસોઇ તૈયાર થતાં પ્રેમથી થાળ બોલી ભગવાનને જમાડવા. પછી જળ ધરાવવું અને લગભગ ૧૨ વાગે પોઢાડી દેવા.
વળી સાંજે ચાર વાગે મહારાજને ફળ કે સુકોમેવો એવું કંઇક ધરાવી જગાડવા.
સંધ્‍યા સમયે સંધ્‍યા ભોગ ધરાવી, શક્ય હોય તો ઘરના તમામ સભ્‍યોએ ભેગા મળી સંધ્‍યા આરતી કરવી. ધૂન્‍ય, અષ્‍ટક, સ્તુતિ, પ્રાર્થના વગેરે નિત્‍ય નિયમનાં પદો બોલવાં. અને રાત્રે જળ ધરાવી ગદ્ગદ્ કંઠે પ્રાર્થના કરી, પોઢાડવા.