અમે અમેરીકન ગુજરાતી કે અમે ગુજરાતી અમેરીકન ? | Axaypatra/અક્ષયપાત્ર
← અર્થ
My Experiences in India during 2009: →
અમે અમેરીકન ગુજરાતી કે અમે ગુજરાતી અમેરીકન ?
Posted on ફેબ્રુવારી 15, 2010 by અક્ષયપાત્ર/Axaypatra
Robert frost રચિત કાવ્ય "The Gift Outright" વિષે કવિ શ્રી નિરંજન ભગતે ગુર્જરીના જાન્યુઆરી-1997 ના અંકમાં હ્રદય સોંસરવો ઉતરે તેવો ચિંતનીય લેખ લખેલ છે. મને તે એટલો સ્પર્શી ગયેલ કે મેં તે અંક સાચવીને ઘણા મિત્રો સાથે ફરી ફરીને વાંચ્યો છે. આ કારણે અહીંની ભૂમિને પોતાની કરવાનું ઘણુ આસાન થયું એટલુ જ નહી લાગણીઓનો વ્યાપ અને વિસ્તાર વધવાને કારણે દ્રષ્ટિ પણ વિશાળ થઈ અને પશ્ચિમી સંસ્કૃતિના ઉત્તમ ગુણો પ્રત્યે આદર વધ્યો. એક આડઅસર એ પણ થઈ કે જાણ્યા જોયા કે અનુભવ્યા વગર ફક્ત ઉપલકીયા જ્ઞાનને આધારે પશ્ચિમી સંસ્કૃતિને વખોડી કાઢતા લોકો પ્રત્યે આદર ઘટ્યો. આપણી પૂર્વીય ઉત્તમ સંસ્કૃતિના ઉત્તમ ધોરણ મુજબ જોઈએ તો અન્ય કોઈ પણ સંસ્કૃતિ ઉતરતી છે જ નહી. કોઈ બે સંસ્કૃતિની સરખામણી કરી એકને ઉતારી પાડવી તે જ સંકુચિતતા છે. શ્રી નિરંજન ભગતનો આ લેખ સ્વીકારનો ભાવ પ્રબળ કરી સંકુચિતતા દૂર કરવામાં સહાય કરે છે.
મિત્રોને વંચાવવાના ઉદ્દેશથી આ લેખના કેટલાક અંશો ગુર્જરી સામાયિકમાંથી આભાર સાથે લઈ અહીં મૂક્યા છે.
એક ભૂમિમાંથી નિર્મૂળ થવું અને અન્ય ભૂમિમાં સમૂળ થવું , એક ભૂમિમાંથી સ્થળાંતર કરવું અને અન્ય ભૂમિમાં સ્થિર થવું સધ્ધર અને સમૃદ્ધ થવું એ એક મોટું સાહસ છે. યુગોથી અસંખ્ય મનુષ્યોએ આ સાહસ કર્યુ છે. મનુષ્યજાતિની અધઝાઝેરી પ્રગતિ આ સાહસિકોના પુરુષાર્થ અને પરિશ્રમને આભારી છે. આ સાહસિકોને સલામ !
આ કાવ્યમાં ત્રણ – ચાર સૈકા પૂર્વે કેટલાક અંગ્રેજોએ ઈંગ્લેંન્ડમાંથી સ્થળાંતર કર્યુ તે સમયની વાત છે. આપણે ભૂમિના હતા તે પૂર્વે ભૂમિ આપણી હતી. આપણે અમેરીકાના હતા તે પૂર્વે અમેરીકા આપણું હતું. ટૂંકમાં અમેરીકાએ આપણને અપનાવ્યા હતા પણ આપણે અમેરીકાને અપનાવ્યું ન હતું. સો થી પણ વધુ વરસ સુધી એ આપણી ભૂમિ હતી પણ આપણે એ ભૂમિના ન હતા. મેસેચ્યુસેટ્સ આપણું હતું, વર્જિનિયા આપણું હતું પણ આપણે તો ઈંગ્લેન્ડના જ હતા. આપણે તો હજુ સંસ્થાનવાસી જ હતાં. "અમે તો ઈંગ્લેન્ડના, અમે અમેરીકાના નહી ! અમે તો અંગ્રેજ, અમે અમેરીકન નહી ! એવો આપણને વળગાડ હતો. આપણે જેને બાંધ્યું તેનાથી આપણે બંધાયા નહી, ઉલ્ટાનું આપણે જેને ત્યજી દીધું એનાથી આપણે બંધાયેલા રહ્યા. આપણે કોઈકને કશાકથી વંચિત રાખ્યું હતું, એથી આપણે જ નિર્બળ રહ્યા. પણ જ્યાં આપણને સૂઝ્યું કે જે ભૂમિના અન્નજળ અને તેજ વાયુથી આપણું પોષણ-રક્ષણ કરીએ છીએ એ ભૂમિને જ આપણે આપણી જાતથી વંચિત રાખી છે, ત્યાં જ આપણે એ ભૂમિને આપણી જાતનું સમર્પણ કર્યું અને ત્યાં જ આપણો મોક્ષ થયો. આ સમર્પણ એ જ ભક્તિ અને આ મોક્ષ એ જ ભક્તિ દ્વારા મુક્તિ !
(આ વિષય પર આપનું ચિંતન અને વિચારો જણાવવા વિનંતિ)
19 Responses to અમે અમેરીકન ગુજરાતી કે અમે ગુજરાતી અમેરીકન ?
એપ્રિલ 4, 2010 પર 6:36 એ એમ (am)
Very good reading…Like bhai Suresh said…many knows the same " ધીરે ધીરે માણસ સમજતો જશે…..If i learn who am I…
HU MANAVI MANAV THAU TO GHANU.
એપ્રિલ 4, 2010 પર 6:41 એ એમ (am)
માર્ચ 21, 2010 પર 5:25 પી એમ(pm)
Very thought provoking article…
ફેબ્રુવારી 28, 2010 પર 2:55 પી એમ(pm)
વિચારવા લાયક લેખ.
ફેબ્રુવારી 26, 2010 પર 5:41 એ એમ (am)
nice to read all this…
ફેબ્રુવારી 17, 2010 પર 8:18 પી એમ(pm)
આપણી બદલાયેલી પરિસ્થિતિનો ખયાલ કરોઃ
તમે અહીં પરદેશી કહેવાવ અને તમે ભારત પાછા જાવ તો ત્યાં તમેને અમેરિકન છો એવૂ કહે.
ફેબ્રુવારી 16, 2010 પર 6:41 પી એમ(pm)
Your Post had inspired MANY to share their VIEWS…That's nice ! Keep up your good work, Rekhaben !
Rekhaben thanks for your recent visits/comments om my Blog Chandrapukar…please do REVISIT !
ફેબ્રુવારી 16, 2010 પર 1:35 પી એમ(pm)
ધીરે ધીરે માણસ સમજતો જશે કે તે અમેરીકન પણ નથી અને ગુજરાતી પણ નથી. પાર્થિવ દેહથી બનેલો છે ત્યાં સુધી પૃથ્વિવાસી. મનનો ઉપયોગ કરે છે ત્યાં સુધી માનવી, પ્રાણ સાથે પનારો પડ્યો છે તેથી પ્રાણી. સમાજમાં રહે છે તેથી સામાજિક.
માણસ ઉપાધિને પોતાની ઉપર આરોપિત કરે છે અને પછી ગુંચવાઈ જાય છે. જેમ કે તબીબી વિદ્યા ભણેલો પોતાને ડોક્ટર માને, ઈજનેરી વિદ્યા ભણેલ પોતાને ઈજનેર, ભગવા કપડા પહેરેલો મનને ભગવું ન કર્યું હોય તો યે પોતાને સંન્યાસી માને, કોઈ પોતાને પુરુષ માને, કોઈ સ્ત્રી અને કોઈ બાળક. આ બધી ઉપાધીઓ છે અને જ્યારે આ ઉપાધિનો ત્યાગ થાય છે ત્યારે જ મુક્તિ મળે છે.
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 3:35 પી એમ(pm)
નિરંજન ભગતની જીવન ઝાંખી વાંચો –
http://sureshbjani.wordpress.com/2006/10/05/niranjan-bhagat/
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 1:44 પી એમ(pm)
કશું ના સમજાય તો કઈ નહિ અમેરિકામાં રહીને અમેરિકા ને ગાળો દેવી બંધ કરીએ તો બહુ છે.અહી આવ્યા પછી બે પ્રકાર ના માણસો મેં જોયા છે.એક તો સતત અમેરિકાને ગાળો દે છે.કેવા દેશમાં આવી ગયા?કશું ઠેકાણું નથી.રોજ હવામાન બદલાય.લોકો પણ અહીના ખરાબ.બીજા એવા લોકો છે જે ભારત ને ગાળો દીધા કરે છે.મારે આ બંને પ્રકાર ના લોકો જોડે બોલવાનું થાય છે.જે અમેરિકા ને ગાળો દે છે એને હું કહું છું અહી શું કામ પડી રહ્યા છો જાવ ને ભારત માં.અહી કોઈ ક્લીન્ટન કે બુશ તમને આમંત્રણ આપવા આવેલા.કે ભાઈ તમારા પવન પગલા અમારા દેશ માં પાડો.જે ભારત ને ગાળો દે છે એને હું કહું છું કોડા જન્મ્યો તો ભારત માં છે ને?અહી જનમવું હતું ને?અને આ ભારતીય બૈરી ૨૫ વર્ષ થી શું કામ ઘર માં રાખીને બેઠો છે?જરા અમેરિકન બૈરી રાખી તો જો?
ફેબ્રુવારી 18, 2010 પર 9:44 એ એમ (am)
ભાઈશ્રી ભુપેન્દ્રસિંહજીની વાત સાથે હું સહમત છું!
અમેરિકામાં આવ્યા છતાં અમેરિકા(અહિં પરદેશ વાંચો)ને ગાળ દેનારા ઓછા નથી! તમને કોણે તમારો દેશત્યાગ કરવા કહેલ?
જે દેશમાં વસો છો, શ્વસો છો, ખાઓ છો, પાંગરો છો, કમાઓ છો અને એને જ કોસ્યા કરો એ તો ક્યાંનો ન્યાય. તમે એ દેશને જ નહિ, તમારી જાતને પણ કોસ્યા કરો છો.
કોઈ ચોખા મુકવા નોતું આવ્યું કે આવો અમેરિકા!
સ્વદેશ(ભારત) કરતા આ (પર)દેશ ચોક્કસ આગળ પડતો છે. આધુનિક છે. સવલત/સગવડ વાળો છે. હાડમારી વિનાનો છે. અછત વિનાનો છે. અછત છે તો એને અપનાવી લેવાની.
જેણે અપનાવ્યો છે એને એ ફળ્યો જ છે.
એવું નથી કે તમારી માતૃભુમિને વિસારી દેવી. પણ એને ગળે વળગાળીને રાખવાની જરૂર નથી જ.
ભલે આર્થિક ઉપાધિ આવી છે પણ આ જ દેશ એને ઊકેલી શકે. ૯-૧૧માંથી આ જ દેશ આટલો જલ્દી ઊભો થઈ શકે. આંતકવાદને દબાવી શક્યો છે. દેશીઓના હાથમાં મેડિકલ બિઝનેસની બાગડોર છે. સોફ્ટવેર/પ્રોગામરની મોનોપોલી કોની છે? ભારતિયોની.
જે દેશના છો/નાગરિક છો તો નાગરિક ધર્મ બજાવો.
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 1:20 પી એમ(pm)
you all know ? UMA SHANKAR said hu gurjar bharat vaasi.
gujaratis OUT OF GUJ. ARE GURJAR VISHVA NIVASI. you all need to maintain the flora & fauna of guj & to aquire ,adap[t & excebit the smell of the soil where you have been living for 5,10 or 20 years.
never leave guj culture but do mix withe the people & accept what is in tune with true human beings of INDIA & GUJ MONEY MAKING IS OK BUT GETTING MIXED WITH FOREIGN OIL IS DOUBLE OKpar bhom ne pan banaavo potani bhom jay jagat
ફેબ્રુવારી 17, 2010 પર 4:34 એ એમ (am)
શ્રી ઉમાશંકર જોશીનું હું ગુર્જર ભારતવાસી કાવ્ય વાંચવા નીચેની લિન્ક ઉપર ક્લિક કરશો.
http://bhajanamrutwani.wordpress.com/2008/11/25/hu-gurjar-bharatvasi/
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 11:49 એ એમ (am)
It is like a "making a hole in the plate in which you eat." Which is totally wrong. If Bharat is a "janmbhumi"
so "America" is a Karmbhumi. That doesnot mean you are faithful to one and not the other. Your 'Roots' are Indian
yoy 'flourished' in 'US'. You have best of both the countries. Grab the opportunity and live life.
"Sanskars" are hard to die. People migrated from Bharat
know all the facts. Now days we experience "marriage between
Indian and American". They are also Family oriented people.
But remamber "East is East and West is West". Use discimination and live life with "PEACE".
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 7:39 એ એમ (am)
એમની પાસે ભારતીયતાની અપેક્ષા રાખવી , અકુદરતી છે. તો જ એ પેઢીનો યોગ વીકાસ થશે.
આમ વાંચવા વીનંતી ..
એમની પાસે ભારતીયતાની અપેક્ષા રાખવી , અકુદરતી છે. એવી અપેક્ષા છોડીએ, તો જ એ પેઢીનો યોગ્ય વીકાસ થશે.
ફેબ્રુવારી 16, 2010 પર 9:03 પી એમ(pm)
kharekhar kahun to apane ahin pan apani dharmik ane adhyatmik je kaho te pravrutti o chhodata j nath. ulta nu apana balako ne pan e pravrutti ma jodava ni jeed karie chhie.
mandir bandhava, swadhyay ane biji pravrutti chalavavi e shun shobhe chhe ahin rahi ne? balako ne jem jivavun hoy tem jivava deva joiye.
sha mate temana par atlun dabaan karavun joiye?
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 7:37 એ એમ (am)
બહુ જ વીચારતા કરી દે તેવી રચના.
હું તો દસ જ વર્ષથી અહીં છું; પણ હજી એ ભારતીયતા છોડવી મુશ્કેલ લાગે છે.
આ ચાર વાર વાંચ્યા છતાં અર્થ ન સમજાયો; પણ શ્રી. નિરંજન ભગતે કરેલો અનુવાદ બહુ ગમ્યો …
"અમે તો ઈંગ્લેન્ડના, અમે અમેરીકાના નહી! અમે તો અંગ્રેજ, અમે અમેરીકન નહી ! એવો આપણને વળગાડ હતો. આપણે જેને બાંધ્યું તેનાથી આપણે બંધાયા નહી, ઉલ્ટાનું આપણે જેને ત્યજી દીધું એનાથી.
અમેરીકા અંગેની ઠીક ઠીક ચોપડીઓ વાંચી છે; પણ હજુ આ આત્મીયતા નથી આવતી. કદાચ આ સ્વાભાવીક હશે. પણ આપણા જેવા ભારતીય મુળના લોકોએ એક વાત તો સમજવી જ રહી કે, આપણાં કુટુમ્બોમાં જન્મેલાં બાળકો તળ અમેરીકન છે – ભારતીય નથી ; એ વાત મગજમાં ઠાંસવી જ રહી. એમની પાસે ભારતીયતાની અપેક્ષા રાખવી , અકુદરતી છે. તો જ એ પેઢીનો યોગ વીકાસ થશે.
જો કે, વીશ્વ જ્યારે સાવ નાનકડું બની રહ્યું છે; ત્યારે રાષ્ટ્રીયતા કરતાં અનેક ગણો વધારે ઉમદા, વીશ્વબંધુત્વનો ભાવ ઉજાગર બને; એમાં જ સૌને માટે ઉજળા ભવીષ્યની શક્યતા છે.
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 5:43 એ એમ (am)
જેટલું વહેલું એમનું સમર્પણ એટલો વહેલો એમનો સામાજિક, માનસિક અને આધ્યાત્મિક મોક્ષ !
A true vision,nice lekh.
ફેબ્રુવારી 15, 2010 પર 4:11 એ એમ (am)
romamaa rahevu ane roman thavu ke nahee tenee dveedhaa no sundar vichar karataa kareemuke tevo lekh…