|| હરિ ૐ || તેજ ગતિ સાથે દોડતી મોટરસાયકલ...એક બસનોે ડાબી બાજુથી ઓવરટેક કરવાનો પ્રયાસ...સામેથી આવતી લોખંડના સળિયા ભરેલી ટ્રક...રસ્તામાં ફેલાયેલી રેતી...બ્રેક ફેઇલ...સામે મૃત્યુ જ દેખાય...પરંતુ તેના ચોપડામાં મૃત્યુ માટે હસ્તાક્ષર થયેલાં ના હોય તો 'એ' વચ્ચે આવે જ છે અને મોટરસાયકલ અચાનક ઉભુ રહી જાય છે...મૃત્યુને પણ શરમ આવે...આવો જ કંઇક અનુભવ થાય છે...વારંવાર થાય છે...આજે હું પરમ પૂજ્ય બાપુનાં સાંનિધ્યમાં...
આપણે બાપુનો હાથ દૃઢતાપૂર્વક પકડી રાખવાનો છે.. - ચંદ્રકાંત વઝે, રત્નાગિરી.
॥ હરિ ૐ ॥ એક ગામમાં વિઠ્ઠલ મંદિરમાં આયોજીત કરવામાં આવેલ અષાઢી એકાદશીનો કાર્યક્રમ...જોશપૂર્વક ચાલતી નામગજર...પ્રચંડ ગિરદી...એક શ્રદ્ધાવાન ભક્તની વીંટી ખોવાઈ જવી...આટલી બધી ગિરદીમાં વિશાળ પરિસદમાંથી નાની અમથી વીંટી કેવી રીતે મળે...ખરેખર શ્રદ્ધાવાન ભક્ત માટે આવી રીતે અસંભવ લાગતી વાતો પણ સંભવ થાય છે...પરંતુ આ માટે...અમારા ગામમાં દર વર્ષે વિઠ્ઠલ મંદિરમાં ચોવીસ કલાક માટે નામગજરનાં કાર્યક્રમનું...
|| હરિ ૐ || પરમ પૂજ્ય બાપુનાં નવ વચન પૈકી એક વચન છે કે જે પ્રેમપૂર્વક બાપુનું સ્મરણ કરે છે, તેનાં માટે બાપુ અસંભવને સંભવ કરે છે. આ વાતનો અમે પ્રત્યક્ષ અનુભવ કર્યો છે અને અમારા મનમાં દ્રઢ વિશ્ર્વાસ બંધાઇ ગયો છે કે આપણા માટે ઉચિત હશે તે સદ્ગુરુ કરશે જ.મહાશિવરાત્રીનાં દિવસે અમારા કેન્દ્રમાંથી એક બસ શ્રીઅનિરુદ્ધગુરુક્ષેત્રંમાં પરમ પૂજ્ય બાપુનાં હસ્તે ઉદી લેવા માટે નીકળવાની હતી. મેં આ પહેલાં...
આટલું વિશાળ મુંબઇ ! આટલી મોટી ભીડભાડ ! એમ છતાં મારુ પાકીટ સહી સલામત હતું. માત્ર રુપિયા જ કાઢી લેવાયા હતા. બાકીની બધી વસ્તુઓ બરાબર વ્યવસ્થિત જ હતી. એ સમયે મનમાં વિચાર આવ્યો કે બાપુ, કદાચ મારા પાકીટના એ ૫૦૦ રુપિયાની એ વ્યક્તિને જરુર હશે. બધાને ખુશ રાખો. બધાને તમારો જ સહારો છે. હું પરમ પૂજ્ય અનિરુધ્ધ બાપુજીનો ઋણી છું. એમના કૃપાશીર્વાદને કારણે જ હું આજે અમેરિકામાં ત્રણ મહિનાની ટ્રેનિંગ ...
ભગવાનની કુતહૂલતાનું વર્ણન કેવી રીતે થાય!
મારા જીવનની સૌથી આનંદની પળ કઇ? પંચમી પરીક્ષાના પરિણામની જાહેરાત કરતા સમયે સદ્ગુરુનાં સુમુખેથી મારા જેવા ગરીબ ભક્તનું નામ જાહેર કર્યુ! આ વિશ્ર્વમાં આથી વધુ ખુશીની વાત કઇ હોય શકે?આ સાંભળીને મારા પરિવારજનો પણ ખુશ થયાં.ઉપાસના કેન્દ્રમાં પણ બધા ભક્તાએ મને અભિનંદન આપ્યાં. એ ઉપરાંત પારિતોષિક સમારોહમાં આનંદ ચરમસીમાં પર જ હતો. ન્યુ ઇંગ્લીશ સ્કુલમાં પારિતોષિક વિતરણ સમારોહમાં મારુ પ્રમાણપત્ર...
અવિસ્મરણીય અનુભવ
નિમિષ પણ દોડીને આવી ગયો. બસ મળી ગઇ. અમે ઉપાસના સ્થળે પહોંચી ગયા. ઉપાસના કરીને ઘરે પાછા ફર્યા તો જોયું તો દરવાજે તાળુ જ નહોતુ. ક્ષણવારમાં તો જાણે કેટલાંય વિચારોથી મન ઘેરાઇ ગયું. પરમ પૂજ્ય બાપુજીનું નામસ્મરણ કરતા કરતા ઘરમાં પ્રવેશ કર્યો. બધી જ વસ્તુ પહેલાની જેમ વ્યવસ્થિત હતી. સાંજે ૫.૦૦ થી રાત્રે ૧૦.૦૦ વાગ્યા સુધી દરવાજા ખુલ્લા જ રહ્યાં હતાં. સદ્‌ગુરુ જ ઘરમાં રહેતા હોય તો કોની હિમંત છે...
દરેક સંકટથી અધિક મારા બાપુજી છે !
બપોરે ડો.અટલકર ચેકઅપ માટે આવ્યા ત્યારે કહ્યું કે હવે બધુ બરાબર છે એટલે કહેવામાં કોઇ વાંધો નથી; જન્મ સમયે બાળક બિલકુલ હલનચલન કરતુ નહોતુ. આ કેસ હાથમાથી નીકળી ગયો હતો. સિઝેરિયન કરવા પછી પણ તમારે નિ:સંતાન રહેવાનો વારો આવી શકે એમ હતો પણ ચમત્કાર જ થઇ ગયો. બીજા ડોક્ટરે કહ્યું કે આ મેજિક બેબી છે. પતિએ શ્રી પ્રવિણસિંહ વાઘને ફોન કરીને વાત કરી ત્યારે એમણે પાંચ વાર રામરક્ષાનું પઠણ કરવાનું કહ્યું....
મત્યુના દરવાજામાંથી ઉગાર્યા!
૧૩ માર્ચ ૨૦૦૮, ગુરુવાર્ન દિવસે સદગુરૂ પરમ પૂજ્ય બાપુજીએ એમના અકારણ કારુણ્યના પ્રવાહથી અમારા પરિવારજનોનાં મન ભરી દિધા હતાં, મનમાં વિચાર આવ્યો કે અમે બાપુજ માટે શું કરિએ છીએ...સેવા? ભક્તિ? જે થોડુ ઘણુ કરીએ છીયે એ પ્ણ બાપુજી જ કરાવે છે. - સંગિતા લોકેગાંવકર પૂરો અનુભવ વાંચવા માટે અહીં ક્લીક કરો...