ફૌજા સિંઘ World વિશ્વની સૌથી જૂની મેરેથોન દોડવીર ડેસબ્લિટ્ઝ
"મારી પાસે જેવું છે તે કરતાં હું વધુ ખાતો નથી. હું પૈસા કે જમીન વિશે વિચારતો નથી, હું ફક્ત મારી જાતને ખુશ રાખું છું."
પંજાબી દંતકથા ફૌજા સિંહે છેલ્લા વીસ વર્ષથી ચાલતી દુનિયાને રોશની કરી છે. એક સો વર્ષની ઉંમરે, ફૌજા સિંહ સંવેદનાપૂર્ણ રીતે સંપૂર્ણ મેરેથોન દોડવાનો સૌથી વૃદ્ધ વ્યક્તિ બન્યો.
તેણે 2011 માં ટોરોન્ટો વોટરફ્રન્ટ મેરેથોન પૂર્ણ કરીને આ વિશિષ્ટ સિદ્ધિ હાંસલ કરી હતી.
ઉપનામો જેવા કમાવવું બાબા ચલાવી રહ્યા છે અને શીખ સુપરમેન, જે નામ દરેક વ્યક્તિ તેને સૌથી વધુ પસંદ કરે છે તે છે પાઘડીયુક્ત ટોર્નાડો.
ચાર બાળકોમાં સૌથી નાના, સિંઘનો જન્મ 19 એપ્રિલ 1911 ના રોજ બ્રિટિશ ભારતના પંજાબ, બિયાસ પિંડમાં થયો હતો. તેમના જન્મનું ચોક્કસ વર્ષ અનિયંત્રિત છે કારણ કે ભારતે 1964 સુધી જન્મ નોંધાવ્યો ન હતો.
ફોજા નામનો અર્થ છે આર્મી. જો કે, તે શરૂઆતમાં જ તેના અઘરા નામ પ્રમાણે જીવી શક્યો નહીં. સિંઘના પગમાં નબળાઇ હતી જેનાથી તે ફક્ત મુશ્કેલીમાં મુકાઈ શક્યા. તેની ગતિશીલતા દસ વર્ષની ઉંમરે સુધરી જ્યારે તે આખરે વધુ મુક્ત રીતે ચાલવામાં સફળ થયો.
તે ખૂબ વ્યંગાત્મક છે કે નબળા પગવાળા આ નાના બાળક વિશ્વના સૌથી જૂના મેરેથોન દોડવીર બન્યા છે. તીવ્ર પ્રતિબદ્ધતા, ઇચ્છાશક્તિ, માનસિક શક્તિ અને સકારાત્મકતા સાથે, સિંઘ તેમના જીવનની કેટલીક મુશ્કેલ યાત્રાઓમાંથી પસાર થયા.
પંજાબ ક્ષેત્રના મોટા ભાગના માણસોની જેમ, ફૌજા સિંહ પણ ખેડૂત બન્યા. સિંહે લગ્ન કર્યા અને તેમને ત્રણ પુત્રો અને ત્રણ પુત્રી હતી. જ્યારે ચલાવવાનો શોખ હતો, 1947 માં ભારત-પાકિસ્તાન ભાગલા અમલમાં આવ્યા ત્યારે તેમણે બંધ કરી દીધું.
1995 માં સિંઘ ગંભીર રીતે દોડી આવ્યા હતા. વ્યક્તિગત દુર્ઘટનાઓનો અનુભવ થયા પછી તેણે પોતાના જુસ્સામાં રાહત માંગી હતી. તેમની પત્ની, જ્ianાન કૌરનું 1992 માં નિધન થયું હતું. તેમ છતાં તેમની વ્યથાને તેમના જીવનની એક ગૌરવપૂર્ણ ઉજવણીથી દિલાસો મળ્યો હતો.
જોકે બે વર્ષ પછી, ફરી એકવાર દુર્ઘટના સર્જાઈ જ્યારે તેમનો પુત્ર કુલદિપ એક બાંધકામ અકસ્માતમાં માર્યો ગયો - આ એક દૃશ્ય જે સિંહે પોતે જોયું. જ્યારે સિંહના બે પુત્રો ભારતથી ચાલ્યા ગયા હતા, કુલદિપ તેમના પિતા સાથે તેમના કુટુંબના ફાર્મમાં કામ કરવા પાછળ રહ્યા હતા.
તેમના પુત્રના મૃત્યુ બાદ અને હતાશાના સ્વરૂપમાં ફસાઈ ગયા બાદ, તેમના બાળકો દ્વારા ફૌજા સિંહને ભારત છોડવાનું કહેવામાં આવ્યું. તેણે યુકેના આઈલ્ફોર્ડ (લંડન) માં તેમના એક પુત્ર સાથે જોડાવાનું પસંદ કર્યું. ગામનો પૂર્વ માણસ રાતોરાત એસેક્સનો છોકરો બની ગયો હતો.
રેડબ્રીજ મ્યુઝિયમ લાઇફ Fફ ફૌજા સિંહની ઉજવણી કરે છે
નવી રૂટિનમાં સ્થાયી થયા પછી તરત જ સિંહને જોયું કે કુલદિપના અકસ્માતની કઠોર યાદો હજી પણ તેને ત્રાસ આપી રહી છે.
આને દૂર કરવામાં સહાય માટે, તે સ્થાનિક સમુદાયમાં જોડાયો અને તેમની સાથે દોડવાનું શરૂ કર્યું - એવું કંઈક જે તેમણે લાંબા સમય સુધી ન કર્યું હોય. સિંઘને આ ઉપચારાત્મક લાગ્યો અને તેને બચવામાં મદદ કરી.
"દોડવાનો મારો સમય અને વિચારો સંભાળ્યા છે, " સિંહે કહ્યું. "તે મને જીવંત રાખવાની અને આજે હું જે છું તે બનાવવાની ભગવાનની રીત હતી અને તેના માટે હું આભારી છું."
તેની પાસે હજુ પણ જે તાકાત અને સહનશક્તિ છે તેનો અહેસાસ કરીને, ફૌજા સિંહે તેની દોડને થોડી વધારે ગંભીરતાથી લેવાનું પસંદ કર્યું. તેની ઉંમર તેને અટકાવ્યો નહીં અને તે હજી પણ એક ફીડલની જેમ ફિટ હતો.
ફેબ્રુઆરી 2000 માં તે કલાપ્રેમી દોડવીર હરમંદર સિંહને મળી અને તરત જ તેને તેના કોચ તરીકે નિયુક્ત કર્યા. જો કોઈ મીઠી રીતે ભોળી થઈ શકે, તો તે ફૌજા સિંહ હશે.
થ્રી પીસ સ્યુટમાં ફેશનેબલ રીતે સજ્જ તેના પ્રથમ તાલીમ સત્ર તરફ વળ્યા પછી, તેની અપેક્ષાઓનું સંચાલન કરવા માટે, તેના ચાલતા ગિયરથી બધું ગોઠવવું પડ્યું. તેને સમજાયું કે મેરેથોન ખરેખર 26 કિલોમીટર નહીં પણ 26 માઇલની છે.
સિંઘની મહત્વાકાંક્ષા ફક્ત બે મહિનામાં જ તેની લંડન મેરીથોનમાં પ્રવેશવાનો હતો, જે તેમણે એપ્રિલ 2000 માં કરી શક્યો. કારકીર્દિ દરમિયાન સિંહે ઘણા મેરેથોન દોડ્યા, જેમાં લંડનમાં છ, ટોરોન્ટોમાં બે અને ન્યૂયોર્કમાં એકનો સમાવેશ થાય છે.
તેમણે લાહોર (પાકિસ્તાન) અને ભારતના જુદા જુદા ભાગોમાં પણ ઘણી સંખ્યામાં રેસમાં ભાગ લીધો હતો. તેની ચાલી રહેલી સિદ્ધિઓનું વર્ણન ફક્ત આશ્ચર્યજનક કંઈ નથી.
તેની તંદુરસ્તી પાછળના રહસ્ય વિશેના સવાલના જવાબમાં સિંહે ડેસબ્લિટ્ઝને વિશેષ રૂપે કહ્યું: "હું જે કરતાં વધારે ખાતો નથી. હું પૈસા કે જમીન વિશે વિચારતો નથી, હું ફક્ત મારી જાતને ખુશ રાખું છું. "
"હું વિવિધ ખોરાક વિશે ખૂબ કાળજી રાખું છું. મારો આહાર સરળ ફૂલકા દાળ, લીલા શાકભાજી, દહીં અને દૂધ છે. હું પરાઠા, પકોરાઓ, ચોખા અથવા કોઈ તળેલું ભોજન સ્પર્શ કરતો નથી. '
તેમની આધ્યાત્મિક બાજુને સ્પર્શતાં સિંહે એમ પણ કહ્યું: "હું મારા રબ્બાનું નામ લેતાં વહેલા સૂઈ જાઉં છું, કેમ કે મારે તે બધા નકારાત્મક વિચારો મારા મગજને પાર ન કરવા માંગતા."
તેની દોડ માટે જાણીતા, તે આશ્ચર્યજનક નથી કે ઓક્ટોબર 2011 માં ફૌજા સિંઘ પેટા અભિયાનમાં સ્થાન મેળવનારો સૌથી વૃદ્ધ વ્યક્તિ બન્યો. 2012 ના લંડન ઓલિમ્પિક્સમાં તેમને મશાલ ધારણ કરનાર હોવાનો સન્માન પણ મળ્યો હતો.
તે જાણતા પહેલા, વૈશ્વિક રમતગમત બ્રાન્ડ idડિદાસે સિંઘને સાથી દંતકથાઓ મુહમ્મદ અલી અને ડેવિડ બેકહામની સાથે મળીને જાહેરાત અભિયાનમાં ભાગ લેવા કહ્યું, 'અશક્ય કંઈ નથી' ના નારાને પ્રોત્સાહન આપવામાં મદદ કરી.
સિંઘે ફેબ્રુઆરી 2013 માં હોંગકોંગ મેરેથોનમાં ભાગ લીધા બાદ સ્પર્ધાત્મક દોડમાંથી નિવૃત્તિ લેવાની તેમની યોજના સાથે આગળ વધ્યા હતા.
નિવૃત્તિ પછી, તે હજી પણ સારા કારણો માટે, આનંદ માટે અને તેના સ્વાસ્થ્યની સારીતા માટે દોડવાનું ચાલુ રાખે છે. તે કહેવાતા જૂથનો સક્રિય સભ્ય છે શહેરમાં શીખ.
તેનું જીવનચરિત્ર, શીર્ષક પાઘડીયુક્ત ટોર્નાડો તેના ઘણા યુવાન અને વૃદ્ધ ચાહકો માટે ખૂબ પ્રેરણાદાયક છે. પુસ્તકમાં લેખક ખુશવંતસિંહે તેના મૂળ અને પ્રવાસનું વર્ણન કર્યું છે, જેમાં ફૌજા સિંહે વૈશ્વિક સ્તરે જે સ્મારક અસર કરી છે તે શામેલ છે.
ફૌજા સિંહ માટે સ્પર્ધાત્મક દોડવું એ ભૂતકાળની વાત હોઈ શકે, પરંતુ લાગે છે કે તેમનામાં પુષ્કળ .ર્જા બાકી છે કારણ કે તેણે દુનિયાને બતાવ્યું કે કંઈ પણ અશક્ય નથી.