ભારતીય સંસ્કૃતી.. « "ફૂલવાડી"
ભારતીય સંસ્કૃતી..
પાપી,દુર્ગુણી,દુરાચારી પતિઓની સેવા પણ ભારતીય સ્ત્રી કરતી હોય છે. એકવાર જેમની સાથે ગાંઠ બંધાઈ હોયછે તે છોડવાની કઈ રીતે! કેટલીક જાતીઓમાં છેડો ફાડવાની પ્રથા હોય છે. પણ છેડો ફાડવો કંઈ સંસ્કારિતાનું લક્ષણ ગણાતું નથી… પતિ ખરાબ વૃતીવાળો હોય તોપણ કંઈ એને છોડી ઓછો દેવાય? એકવાર એને મેં મારો કહ્યો છે.પોતીકાપણાનો નાતો એ પારસમણી છે…અ ઘર હું મારા પતિ માટે અને મારાં બાળકો માટે પ્રેમથી ભરેલું રાખીશ. ભારતીય સ્ત્રીની આ દ્રસ્ટી છે… ભારતી સંસ્કૃતીમાં એક એવી કથા છે કે માંડવ્ય ઋષિને એમની પત્ની વેશ્યા પાસે જાય છે.આ આદર્શની પરાકાષ્ઠા છે. આ ત્યાગની, આ ધેર્યની કલ્પના પણ ન કરી શકાય…પરંતુ આદર્શની હું કલ્પના કરી શકતો નથી,ભારતીય સતીનો આદર્શ દૂબળો ન હોવો જોઈએ એમ મને લાગે છે..પતિની સાથે જ ચઢીશ અથવા પડીશ, જ્યાં પતિ ત્યાં હું. જ્યાં એની ઈચ્છા હોય ત્યાં હું. આ આદર્શ સામે મારી આંખો મીચાઈ જાય છે. મને તમ્મર આવે છે!…ભારતીય સ્ત્રીઓના વ્રતમાંથી નબળાઈ દૂર થઈને પ્રખરતા આવે , તે જ પ્રમાણે એમની પ્રેમવૃતીમાં વિશાળતા આવે એ હું ઈચ્છું છું.