પેરાગ્વેને લેટિન અમેરિકાના હૃદય તરીકે ગણવામાં આવે છે. સ્પેનિશ અને પરંપરાગત લોકોની પરંપરાઓના પ્રભાવ હેઠળ વિકસિત સ્થાનિક લોકોની રિવાજો, જે આ પ્રદેશમાં લાંબા સમયથી રહેતા હતા.
પેરાગ્વેની સંસ્કૃતિના લક્ષણો
દેશમાં બે ભાષાઓ સત્તાવાર છે: સ્પેનિશ અને ગુઆરાણી મોટાભાગના આદિવાસી લોકો દ્વારા બોલાતી, કવિઓ કવિતાઓ લખે છે, અને લેખકો - પુસ્તકો અને વાર્તાઓ.
વસ્તીને તેના ઇતિહાસ અને પૂર્વજો પર ગૌરવ છે, તેથી તે પોતાની સંસ્કૃતિનું રક્ષણ કરે છે. કેટલાક એથ્રોનોગ્રાફિકલ અને ભાષાકીય સંશોધન કેન્દ્રો છે, ઉદાહરણ તરીકે, પરાગુઆઅન ઇન્ડિયન એસોસિયેશન અને ગુઅરાણી લેંગ્વેજ એન્ડ કલ્ચર એકેડેમી.
પેરાગ્વેમાં આશરે 95% રહેવાસીઓ હિસ્પેનિક-મેક્સીકન અડધા જાતિઓ છે. વંશીય અર્જેન્ટીના, આરબો, ચીની, જાપાનીઝ, જર્મનો, કોરિયન, ઈટાલિયનો પણ છે જેમણે તેમની સંસ્કૃતિ અને ભાષાને જાળવી રાખી છે. આશરે 90% વસ્તી કૅથલિક ધર્મનો પ્રચાર કરે છે. પાદરીઓ ઘણા સવાલોને ઉકેલતા, ન્યાયનું સંચાલન કરે છે, સમુદાયોનું સંચાલન કરે છે, તેઓ તેમના રહસ્યો અને સમસ્યાઓ સાથે વિશ્વસનીય છે.
દેશમાં ઘણા વિશ્વ સ્વીકારો છે, શાંતિપૂર્ણ એકબીજા સાથે મેળવવામાં રાજ્યના વિવિધ ભાગોમાં સ્થાનિક ધાર્મિક રજાઓ છે, જે રાષ્ટ્રીય ઉજવણી (ઇસ્ટર, નવું વર્ષ, નાતાલ) થી અલગથી ઉજવવામાં આવે છે. આ ઘટનાઓ તેમના પ્રકારની અનન્ય છે અને વિશિષ્ટ કર્મકાંડો દ્વારા અલગ પડે છે.
પેરાગ્વેમાં અસામાન્ય પરંપરાઓ અને રિવાજો
જ્યારે તમે પેરાગ્વે પહોંચશો, ત્યારે તે હકીકત માટે તૈયાર રહો કે અહીંના લોકો તમારા વતનથી તદ્દન અલગ વર્તે છે:
કૌટુંબિક સંબંધો બધાથી ઉપર છે: સ્ટોર્સમાં વેચાણકર્તાઓ લાંબા સમય માટે ખરીદદારને વધુ ધ્યાન આપતા નથી, ફોન પર અથવા વ્યક્તિમાં કોઈની સાથે વાત કરી શકે છે, પરંતુ તમે આમાં ગુનો ન લઈ શકો, પછીથી, આ નજીકના લોકો કુટુંબના સમાચાર શેર કરે છે.
બહારના લોકો માટે, ઘણા પરાગ્વેયસ સાવચેત છે અને શંકાસ્પદ છે
દેશમાં હેન્ડશેકની અજાણ્યા વ્યક્તિઓનું વિનિમય કરવામાં આવે છે, અને ચુંબન અને ગુંજારવું નજીકના મિત્રો અથવા સંબંધીઓ હોઈ શકે છે.
સ્થાનિક રેસ્ટોરેન્ટ્સ અને કાફેમાં, માત્ર સાથી બધા નિયમો દ્વારા સેવા અપાય છે, અને તેઓ અહીં ચા અને કોફી બનાવવા માટે સખત પ્રયત્ન કરતા નથી.
પેરાગ્વેમાં, ગરીબ અને સમૃદ્ધ વચ્ચે કોઈ નાળિયેર અને વિશાળ વિભાગો નથી, કેમ કે મોટા ભાગના રહેવાસીઓ સરળ ભારતીય પરિવારોના વંશજ છે.
ગોડપાર્મેન્ટ્સ તરફ દેશની વિશેષ અભિગમ, પસંદગીની એકદમ જવાબદાર છે. તેઓ અત્યંત આદરણીય, મૂલ્યવાન અને માનવામાં આવતા પરિવારના સભ્યો છે.
"આખા જગત એક થિયેટર છે": આ શબ્દસમૂહ એબોરિજિન્સની પ્રકૃતિને સંપૂર્ણપણે પ્રતિબિંબિત કરે છે, કારણ કે તેમની દરેક ક્રિયામાં, સંદિગ્ધતા અને ચોક્કસ પ્રસંગવશતા છે
ઘણીવાર એક માણસ, સ્ત્રીને સુંદર શબ્દો કહેતા, તેના માટે કંઈ જ લાગતું નથી, તેના માટે તે ફક્ત એક કર્મકાંડ છે, અને અંતિમ પરિણામ તેના માટે અગત્યનું નથી.
પેરાગ્વેમાં, જીવનની ધીમી ગતિએ, કોઈ પણ હરીમાં નથી અને ભાગ્યે જ સમયસર આવે છે (તે માર્ગદર્શિકાઓમાં પણ લાગુ પડે છે).
દેશમાં મનપસંદ રજાઓ કાર્નિવલ છે , જેને ફેબ્રુઆરીમાં દર વર્ષે ઉજવવામાં આવે છે. સ્થાનિક રહેવાસીઓ તેજસ્વી કોસ્ચ્યુમમાં વસ્ત્ર, થિયેટર પર્ફોમન્સ સર્વત્ર થાય છે, મ્યુઝિકલ અને ડાન્સ સમૂહો પ્રદર્શન કરે છે.
આદિવાસી લોકો મૈત્રીપૂર્ણ છે અને પ્રવાસીને મદદ કરવા હંમેશા તૈયાર છે. તેમ છતાં, ધ્યાનમાં રાખો કે, તે જ સમયે, તેના અજ્ઞાનતાના સ્થાનિક નિવાસીને જાણ કરવા માટે શરમજનક છે, અને તે સ્વીકારતા કરતાં અચોક્કસ માહિતી આપશે કે તે કંઈક જાણતો નથી.
પેરગ્વેયન્સ કપડામાં ખૂબ જ રૂઢિચુસ્ત છે અને તેના દેખાવ દ્વારા વ્યક્તિનું મૂલ્યાંકન કરે છે: એક રમતો પોશાક ગરીબીની નિશાની છે, અને એક પુખ્ત વ્યકિત, ટૂંકા શોર્ટ્સ અથવા સ્કર્ટમાં પોશાક પહેર્યો છે, તેને અસંસ્કારી ગણવામાં આવશે.
શ્રેષ્ઠ પોશાક પહેરેમાં ચર્ચ અથવા થિયેટર ડ્રેસમાં જવા માટે અને આધ્યાત્મિક રૂપે રૂપાંતરિત કરવામાં આવે છે, ઉદાહરણ તરીકે, ઘંટડીના પ્રથમ ફટકો પછી, ઘોંઘાટવાળા શેરી વિક્રેતાઓ ઘમંડી હિડ્લોગો અને પાવર મેટ્રન્સમાં ફેરવે છે.
દેશની સૌથી પ્રિય રમત, વર્ગને અનુલક્ષીને, ફૂટબોલ છે થોડી ઓછી લોકપ્રિય વોલીબોલ અને બાસ્કેટબોલ, તેમજ કાર રેસિંગ.
અહીં ઘણીવાર હાર્પ અને ગિટાર વગાડવામાં આવે છે, જ્યારે મધુર ધ્વનિ અને દુ: ખી છે, અને સંગીત મોટેભાગે યુરોપિયન મૂળના છે.
દેશના સ્થાનિક "પેગનની" એ ઓગસ્ટિન બરર્સ હતા, જેમણે લેટિન અમેરિકન શૈલીમાં સંગીત તૈયાર કર્યું હતું અને સંગીત અપનાવ્યું હતું, જે ગુઆરાણી પોશાકમાં પહેર્યો હતો.
રાજ્યમાં પરંપરાગત નૃત્ય બદલે મૂળ અને જીવંત છે, સામાન્ય રીતે તે ક્યાં તો પોલ્કા છે, અથવા માથા પર જહાજ સાથે બોટલ સેટિંગ છે.
સંગ્રહાલયોમાં, બિન પરંપરાગત પેઇન્ટિંગના નમૂનાઓને ઘણી વખત રજૂ કરવામાં આવે છે;
પેરાગુઆએન સ્થાનિક ઉત્પાદનો સાથે રાંધેલા માંસના વાનગીના ખૂબ શોખીન છે, ઉદાહરણ તરીકે, કસાવા અને મકાઈ રાષ્ટ્રીય રસોઈપ્રથાના સૌથી વધુ વાનગીઓમાં ભાગ છે.
દેશમાં 1 99 2 સુધી, દર દસમો આદિવાસીઓ નિરક્ષર હતા, ગામોમાં ઘણી વાર કોઈ શાળા ન હતી. 1 99 5 માં પરિસ્થિતિ બદલાઈ ગઈ અને 90 ટકા વસ્તીએ શિક્ષણ મેળવ્યું.
પેરાગ્વેમાં અન્ય રિવાજો
રાજ્યમાં સૌથી પ્રચલિત પરંપરાગત પ્રવૃત્તિ વણાટ છે, જેને નંદતિ (Ñandutí) કહેવામાં આવે છે અને તેને "કોબવેબ" તરીકે અનુવાદિત કરવામાં આવે છે. આ ઉત્કૃષ્ટ ફીત, હાથ દ્વારા બનાવવામાં આવે છે અને લેનિન, રેશમ અને કપાસના રાઉન્ડના આંકડાઓ સાથે વિવિધ નાજુક વસ્તુઓમાં વપરાય છે. પ્રક્રિયા ખૂબ કપરું છે, તે કેટલાંક અઠવાડિયા લે છે.
સ્થાનિકો હજુ પણ પરંપરાગત ભારતીય સંગીતનાં સાધનો બનાવતા હતા જે વિજય મેળવનારાઓના આગમન પહેલાં લોકપ્રિય હતા. આ ડ્રમ, સિસોટી, માબરકી (ખડખડુ), રૅથેટ્સ, પાઇપ્સ, વીણા અને વાંસળી છે. હાલમાં, સંગીતના ટુકડાઓના ભાગરૂપે, નાના સંગીતનાં જૂથોમાં મધુર ભજવવામાં આવે છે. પેરાગ્વેની સંસ્કૃતિ અનહદ અને બહુપત્નીકૃત છે, તે પ્રવાસીઓ પાસેથી રસ ઉભી કરે છે અને તેની વિચિત્રતા સાથે સંકેત આપે છે.