જિપ્સીની ડાયરી: મૃદ્ગંધ...
Posted by Capt. Narendra at 6:55 AM
Satish chaudhari January 22, 2015 at 8:31 PM
Sir tamaro sangit pratye no prem niraro se
આજના અંકમાં લહેર છલકાઈ જાય એવો મીઠો ખજાનો તમે મોકલ્યો છે - એનો આનંદ ઉપરના ચિત્રમાં તો થોડોક જ વ્યક્ત થાય છે. સવારથી એના સ્વર અને આલાપમાં ખોવાઈ ગયો છું. યાદીમાં લખેલા કામ, આવતા ટેલિફોન અને બેલ વગાડતા મુલાકાતીઓ વાટ જોઈ જોઈને ભલે ખોવાઈ જાય !
તમારું અને તમે પસંદ કરેલા 'મૃદ્ગંધ' હોય કે 'કર્ણફૂલ', 'મન મોર હુઆ મતવાલા' ગાય કે ગીતોનું શબ્દ ભંડોળ પણ અદ્ભૂત છે - કે 'કોઈ ચૂપકે સે આકે અપના બનાકે' હોય, સૂર ને લયની દુનિયામાં ખોવાઈ જવાય એવી, ૭૫-૮૦ વર્ષની સમૃદ્ધિ મોકલી છે તમે ! એમાંયે જૂનાં, ખોવાયેલાં અણમોલ ગીતો 'સપના બન સાજન આયે', 'તુમ ક્યા જાનો,' આરઝૂ ક્યા હૈ - ગુફ્તગૂ ક્યા હૈ 'અને કલાકાર સુરૈયા કે રઝિયા સુલતાના - અરે લતાનું 'ઉનકો યહ શિકાયત હૈ' - બસ હું કંઠ અને સૂર, લફ્ઝ અને રાગની અલૌકિક દુનિયામાં ખોવાઈ ગયો ! જ્યુથિકાનું 'મેરી વીણા' તો વધારે એટલા માટે સ્પર્શી ગયું કે ૮૦ વર્ષ પહેલાં અમારા નાનકડા ઘરમાં ૭૮ rpm ની જ્યુથિકાની ત્રણ રેકર્ડ hmv ના ચાવી વાળા વાજામાં રોજ સવારે મારા પિતાજી વગાડતા ચાર વર્ષનો હું સાંભળતો - એ વાજું અને રેકોર્ડ અત્યારે શીકાગોમાં મારા દીકરા પાસે છે !
ત્રણજ શબ્દોમાં - "મઝા પડી ગઈ !"
- સુધાકરના સ્મરણો
Capt. Narendra (Gypsy) January 23, 2015 at 7:41 AM
આ પ્રતિભાવ આપીને આપે જિપ્સીને ભાવવિભોર કરી નાખ્યો! આવો સુંદર પત્ર આપણી યાત્રાના સહયાત્રીકો સાથે વહેંચ્યા વગર રહી ન શક્યો અને અહીં તે રજુ કર્યો છે. આભાર શબ્દ સાવ ઊણો પડે છે.
- નરેન
Niranjan K February 4, 2015 at 9:32 PM
સોનું જેમ ક્યારેય ફિક્કું થતું નથી તેવીજ રીતે જમાનાના હિન્દી ગીતો એવાજ કર્ણપ્રિય રહે છે. તે જમાનાના ગીતોમાં કવિ, સંગીતકાર કે ગાયક પૈકી કોણ ચડીયાતું છે તે નિર્ણય કરવો મુશ્કેલ જ નહિ પરંતુ લગભગ અશક્ય છે. આપણા આવા અમુલ્ય ગીતોને હજુ પણ આવનાર સેંકડો વર્ષ સુધી પાનખર નથી આવવાની જ્યાં સુધી આપના રસિકો જળ સિંચન કરતાં રહશે.