ધારો કે એક સાંજ આપણે મળ્યા - news
ધારો કે એક સાંજ આપણે મળ્યા
Published: 27th October, 2012 06:57 IST
માણસની અડધી જિંદગી ધારણા પર જ વીતતી હોય છે. માણસ નદીઓને નાથી શક્યો છે, નસીબને નહીં. ભલભલી તોતિંગ સમસ્યાઓ ઉકેલતો મહાકાય કંપનીનો પાવરફુલ સીઈઓ કેટલીક વાર નાનકડી પરિસ્થિતિમાં એવો સપડાઈ જાય જેની ધારણા તેણે કરી જ ન હોય. અણધાર્યો આઘાત પણ મનસ્વી હોય છે. ધારણાનું વિશ્વ અનોખું છે. એમાં ગંભીર છૂટછાટો ઉપલબ્ધ છે. પણ હરદ્વાર ગોસ્વામી કહે છે એ વાત મદ્દેનજર રાખવી જરૂરી છે.
એ પછી સૌ ધારણામાં તું હશે 'હરદ્વાર' પણ
સૌપ્રથમ હોવા વિશેની ધારણા પૂરી કરો
આપણે છીએ એ જણાવવા માટે પુરવાર થવું પડે. પુરવાર થવા માટે પુરુષાર્થ કરવો પડે. આયોજન વગરનો પુરુષાર્થ વૈતરું બની જતાં વાર નથી લાગતી. આયોજન કરીએ તો પણ બધું સમુંસૂતરું પાર પડે એ જરૂરી નથી. છતાં નકશો સ્પષ્ટ હોય તો પ્રવાસ સરળ બને. પ્રતિમા પંડ્યા એક એવી ધારણા તરફ લઈ જાય છે જેનો અંજામ નક્કી કરનાર કોઈ બીજું છે.
ધારણા એવી હતી કેડી નવી કંડારશું
અનુભવ વીતેલા સમયનો હોય. ધારણા આવનારા સમયની હોય. કશુંક મનગમતું થવાની ધારણા એ સુખનું ઍડવાન્સ સ્વરૂપ છે. પ્રેમીજનો માટે ધારણા પ્રતીક્ષાનું રૂપ લેવા તત્પર હોય છે. રશીદ મીર સ્વાગતોત્સુક પંક્તિઓ આપે છે.
પ્રતીક્ષારત ઉઘાડાં બારણાં છે
ધારણા સુધી પહોંચવા માટે પાત્ર હોવું જોઈએ. એને કલ્પો અને પછી એની ફરતે ઘટનાઓ વિચારો. ઘટના નિરાકાર ન હોય. પ્રસંગમાં પાત્ર જોઈએ. અર્થઘટન મનોવ્યાપારનું રૂપ છે. જ્યાં આશાસ્પદ આગમનની જગ્યાએ શંકાસ્પદ આગમનની ધારણા હોય ત્યાં દિના શાહની જેમ આવા સાર ઉપર આવવું પડે.
ક્યાં લગી કો ધારણા સુધી જવું
લઈ પ્રતીક્ષા બારણા સુધી જવું
કોઈની રાહ જોઈને બેસી રહેતું બારણું પણ રાતે તો બંધ થવાનું જ છે. દૂર-દૂર સુધી ફરી વળતી ધારણાને જો અપેક્ષિત ક્ષણો ન દેખાય તો એ નિરાશામાં પલટાઈ જાય છે. ધારણાને લાંબો સમય સમય ટકાવી રાખવામાં વિશ્વાસ જરૂરી છે. બધાને આ ગુણ નથી મળતો. મળવા ને મેળવવાની આશામાં આપણામાંથી પણ કશુંક ચોરાતું જાય છે અને એની ખબર નથી પડતી. દરેક ચીજની એક કિંમત હોય છે. કૅશ અથવા કાઇન્ડમાં ખર્ચાતી લાગણીનો હિસાબકિતાબ ભલે ન રાખીએ, પણ એની સમજ હોવી જોઈએ. ત્યારે તો ખરી જ જ્યારે ધારણાઓ એકપક્ષી હોય. નીતિન વડગામા નૈરાશ્યની ક્ષણો સુધી પહોંચતાં પહેલાં એક અવલોકન કરી લે છે.
સ્હેજ પણ એનાં સગડ ક્યાં સાંપડે છે?
શ્વાસ પણ ખર્ચાય કેવળ ધારણામાં
શ્વાસ ખર્ચાવા માટે જરૂર જન્મ્યા છે, ઉડાડવા માટે નહીં. ધારણાના પાયા હવામાં ન બંધાય. બેઝ વગરની ધારણા કલ્પના બની જાય. પૂર્વઅનુભવ ધારણાને ઘડે છે. કેટલાકમાં અણસાર આવી જાય કે ધારણા હકીકત બનશે કે નહીં. કેટલાકમાં એ અડધીપડધી જ ફળીભૂત થાય છે. ગૌરાંગ ઠાકર આવો અનુભવ આપણી સાથે શૅર કરે છે.
સપના સુધી તો આવશો એ ધારણા હતી
પણ આપ તો ખરાં છો કે પાંપણમાં રહી ગયાં
પાંપણમાં અટકેલી વાત નજરની નદીમાં વહેતી થવી જોઈએ. વહેતાં-વહેતાં એ એવા મુકામે પહોંચવી જોઈએ જ્યાંથી એ સ્પર્શનું રૂપ ધારણ કરે. સ્પર્શમાં શબ્દો કરતાં પણ વધારે તાકાત હોય છે. જરૂરત છે એમાં સંવેદન હોવાની. હક વગરના સંવેદનનું મૂલ્ય ઝાઝું નથી હોતું. સુનીલ શાહ કહે છે એમ ધારણાએ ઘણી વાર અવગણનાની આદત પાડવી પડે છે.