Que hège dues ores e mieja qu’èren ena taula, e era sirventa Artemise, arrossegant negligentament es sabates de tela, anaue e venguie traginant es siètes, desbrembant-se de tot, non entenent arren de çò que li didien e deishant cada còp era pòrta deth bilhard dubèrta, que non paraue de dar patacs ena paret damb era punta dera bauda.