S’aventuraue era a condar-li tot çò que l’arribaue, e fòrça causes qu’ara lum deth dia non gausaue díder, les didie ena intimitat e solitud conjugaus, pr’amor qu’aquiu venguien coma de mòtle, pr’amor qu’aquiu se didien sense cap esfòrç coma se se didessen soletes, pr’amor que, a tot darrèr, es comentaris sus era succession auien coma ua basa ena renovacion des probabilitats d’era.