DIVINA-COMEDIA-TA-WEB	Anàuem caminant damb passi lents e compdadi, e jo botaua tota era mia atencion enes ombres, en tot entener-les pietosaments plorar e planher-se; quan, per edart, entení exclamar damb adolorida votz, semblabla ara d’ua hemna pròcha ara sua jasilha: “Doça Maria!” E de seguit: “sigueres tan prauba coma se pòt veir per aqueth estable quan depausères eth tòn sant frut.” Ara seguida entení: “Ò brave Fabrici!, preferires èster praube e vertuós, abans que possedir granes riqueses queiguent en vici.!