Alavetz en.honsè en agradiu dromilhon era ment de Zèus, qu’amie era egida, en tot botar-me doçament ath sòn entorn; e tu, que te prepausaues costàr mau a Hercules, artenheres qu’es vents impetuosi bohèssen sus eth mar e l’amièssen ena populosa Cos, luenh des sòns amics.