Es autes tres, mens timides, sivans ja auem dit, anauen descotades, çò qu’en ostiu, damb chapèus caperadi de flors, a fòrça gràcia e fòrça atraccion; mès ath costat d’aguesti vestits sarradi eth canesú dera ròia Fantina, damb era sua transparéncia, es sues indiscrecions, es sues reticéncies, amagant e ensenhant ath còp, semblaue ua invencion provocatiua dera decéncia.