Es nets de tempèsta, escures e plojoses, que demoraue er oncle Paloma coma ua benediccion, per èster es des granes pesques, les passauen Tonet e Sangsuga botadi ena barraca d’aguest, refugiadi en un cornèr, pr’amor qu’era aigua entraue a gisclets pes henerecles dera teulada.