Zèus, alavetz, tronèc fòrt des der Ida e manèc ua ardenta beluga as aquèus, que, en veder-la, s’estonèren, estrementidi de palle temor; que ja non gausen a estar-se en camp ne Idomenèu, ne Agammenon, ne es dus Aiaces, ministres de Mart; e solet se demore Nestòr gereni, des aquèus, contra era sua volontat, per çò d’èster mauparat un des shivaus, ath quau eth divin Alexandre, espós de Helena, era de beròia cabeladura, l’auie lançat ua flècha naut de tot deth cap, a on es crins comencen a créisher e es herides son mortaus.