MARIO-WEB	Quinsevolh qu’auesse passat en aquera epòca peth petit bordalat de Vernon, e s’auesse arturat un moment en aqueth polit pònt monumentau, que serà substituit lèu lèu per un pònt de hèr lèg, aurie pogut observar, dirigint era guardada de naut dera barramenta estant, a un òme d’uns cinquanta ans, damb casqueta de pèth de oelha, vestit damb un pantalon e ua sòrta de cassaca de vasta tela grisa, qu’en era amiaue cosuda ua causa auriòla qu’ath sòn temps auie estat ua cinta ròia, cauçat damb espardenhes, torrat peth solei; de sòrta qu’auie era cara lèu nera e eth peu lèu blanc, damb ua grana creta qu’anaue deth front enquiara gauta; acorbaishat, doblegat, envielhit abans de temps, passejant, lèu cada dia, damb ua petita aishada e ua podadoira ena man, per un d’aqueri espacis enrodadi de tàpies, pròchi ath pònt, que s’estenen costejant, coma ua cadia de losats, era arriba quèrra deth Sena; polidi tancats plei de flors, que d’eri se porie díder se siguessen plan mès grani: son jardins; e se siguessen un shinhau mès petits: son nhòquets.