En aqueth temps que Juno, per tòrt de Semele, ère irritat contra era sang tebana, coma ac demostrèc mès d’un còp, Atamas se tornèc tant asenat que, en veir apressar-se ara sua hemna, en tot amiar dera man as sòns dus hilhs, exclamèc: “Botem es hilats de sòrta que jo agarra, ath sòn pas, ara leona damb es sòn cadèths; ” e estenent dempús es sues despietadoses mans n’agarrèc a un d’eri, que se cridaue Learco, li hec balhar viroletes en aire e l’estampèc contra ua ròca: era mair s’estofèc damb er aute hilh.