Ua tarde ère dòna Lupe e Fortunata ena sala cosent ues anères as magnifiques cortines de seda que s’auie quedat era senhora per çò d’un prèst non satisfèt, quan Papitos, qu’auie pistat en balcon tà despenjar era ròba botada a secar, comencèc a hèr sorriscles: “Senhores, vietz, vietz, guardatz… guaira gent!…