Pr’amor qu’era senhora Guillermina, qu’ei tan brava, mos ajudèc damb bons de carn e pan e a Nicanora l’autregèc ua ahlaçada, que mos va coma ua benediccion de Diu, pr’amor qu’en lhet mos abrigam damb tota era mia ròba e era sua, botada sus es linçòs…