D’aguesta manèra artenhí amagar era enganha e qu’es mies paraules siguessen creigudes pes aquèus pendent tres ans; mès, a penes arribèc eth quatau an e tornèren a succedir-se es sasons, dempús de passar es mesi e de passar molti dies, alavetz, gràcies as gossetes des mies esclaues que d’arren ne hèn cabau, vengueren a susprener-me e me repoteguèren damb es sues paraules.