Coma qu'eth besonh ei tan bon mèstre, en veder-me'n jo damb tant, tostemp, net e dia, pensaua ena manèra qu'auia de tier-me tà víuer; e me pensi, que pr'amor de trapar aguesti neri remèdis, que me hège lum era hame, donques que diden qu'er engenh damb era s'esdegue e se passe çò de contrari damb era hartèra, e atau ère cèrt entà jo.