WEB-Fortunata-e-Jacinta-IV	Non se dèc per vençuda era orgulhosa veuda der alabardèr, e tornèc ara madeisha, dus o tres còps mès, d’aguesta sòrta: “S’eth praube Maxi siguesse ben, eth que t’amiarie en soquèr coma li cau hèr quinsevolh òme que s’estime; mès que non n’ei, e me cau cuélher jo peth mèn compde era dignitat dera familha.