CONDES-ANDERSEN	Mès sustot li semblaue estranhaments beròi qu'aquiu naut, ena tèrra, es flors auessen flaira, pr'amor que non n'auien cap enes prigondors deth mar; e tanben qu'es bòsqui siguessen verds, e qu'es peishi qu'òm vedie passar entre es branques podessen cantar tan viuaments e doçaments, qu'ère un delèit parar-i era aurelha.