Entre creder-se un monstre de marridesa o un èsser innocent e malerós, i auie a viatges er espaci de temps mès brèu o er accident mès simple: que queiguesse ua huelha dera arrama ja passida d’ua planta calant-se sense bronit sus eth tapís; que cantèsse eth canari deth vesin o que passèsse un coche quinsevolh peth carrèr, hènt fòrça bronit.