En fila, sense gausar virar es uelhs, era sua apassionada exaltacion li hège sénter era proximitat deth Sobeiran non peth bronit des cascos des shivaus, senon perque, a mida que s’apressaue, ath sòn entorn se hège tot mès clar, mès alègre, gran e solemne; qu’ère coma se s’apressèsse eth solei vessant arrais de lum agradiua e esplendida, qu’en eri ja se sentie entornejat.