Qu’ère ua d’aguestes pensions que se trapen en toti es barris dera província, damb uns estables espaciosi, e ues crambes petites, e d’a on se ven es garies deishades ath miei deth pati picotejant es rèstes dera civada per dejós des cars, toti hangosi, des viatjants de comèrç; vielhes pensions engüejades, damb eth balcon de husta cussonada que croishís es nets d’iuèrn, tostemps plies de gent e de minjar, damb es taules neres e pegoses pes tasses de cafè, damb es veires dobles e enlordidi pes mosques, damb es tovalhons umidi plei de taques de vin nere, e que, totes flairoses de pòble coma es mossos de pagès damb vestits de lan, auien un cafè dubèrt en costat deth carrèr, e un uart ben aprovedit de verdures en costat des camps.