FORTUNATA-E-JACINTA-III-WEB2	Guairi viatges pensam mau d’un individú, basant-mos en parlòtes dera plèba o en quinsevolh dada pòc segura, coma per exemple un boton, un peu; en resumit, hilha mia, qu’aquerò qu’aparentament ei desaunèst, pòt èster que non ne sigue, e qu’era realitat, en sòrta de calar era vergonha sus eth subjècte, çò que hè ei ennautir-lo e dilhèu aunorar-lo.