Pr’amor qu’endónvii ena tua cara fòrça causes.” Mès jo li didí: “Se te platz!, estauvia- me era pena de condà’c.” E era se petèc en somics e didec: “Ja veigui que t’as cansat de jo, donques que non ès damb jo coma abans.” E vessèc abondoses lèrmes barrejades damb alendades, e de quan en quan interrompie es sòns planhs entà hèr-me preguntes, que demorauen sense responsa; e atau mos estèrem enquiara net.