Tan brava e prudenta ère, qu’era fama dera sua beresa e dera sua extraordinària bontat s’espargeren pertot, enquiath punt de qué per tot eth país toti es aimants dera vertut cantauen es sòns elògis (damb era soleta excepción dera Enveja, que s’entristís damb era felicitat des auti e celèbre alègrament es sues penes e malastres).