Jo pensaua ath mèn laguens: “Dilhèu aguesta agla age eth costum de caçar aciu solet, e pòt èster qu’en un aute lòc se desdenhe de quilhar entà naut era presa damb es sues garres.” Dempús me semblèc que, en hèr quauques virades, baishaue terribla coma un pericle, e me cuelhie enquia e tot era esfèra deth huec, semblaue qu’usclàuem es dus; e de tau sòrta m’usclaue aqueth huec imaginari, que s’interrompec còp sec eth mèn sòmi.