Coma aqueth que dilhèu vie de Croacia entà veir era nòsta Veronica, e non se canse de contemplar-la per çò dera sua anciana fama, mèsalèu ditz ath sòn laguens tant que l’ac mòstren: “Senhor mèn Jesucrist, Diu vertadèr, ère atau eth vòste ròstre?,” madeish èra jo en tot guardar era viua caritat d’aqueth, qu’autrejat ara contemplacion, tastèc en mon es delícies qu’ara gaudís.