Era saturnala, aguesta fesomia dera anciana beresa, s’aumente progressiuaments enquia arribar ath dimars de magràs; e era bacanala, en d’auti tempsi coronada de pampols, negada de solei, mostrant un cimeron de marme en ua seminudesa divina, aué entorada enes pelhòts umidi deth nòrd, a vengut a convertir-se en careta.