Alavetz venguec a ostejar-se ena aubèrja un cèc, que, en tot semblar-li que jo seria avient entà amiar-lo, me demanèc ara mia mair, e era m'encomanèc ada eth, en tot dider-li qu'èra hilh d'un brave òme, que per exaltar era fe s'auie mòrt ena des Gelves, e qu'era fidaue en Diu que non seria pejor qu'eth mèn pair, e li pregaue que me tractèsse ben e hesse per jo, pr'amor qu'èra orfanèl.