Ara seguida me guardèc fixament, e didec: “Per çò que hè a tu, encara que li deues era tua sauvacion ad aguestes paraules d’Aziza, non te penses qu’ès complètament liure, donques que me cau resvenjar-me de tu e d’aguesta marrida desvergonhada que t’a tengut luenh dera mia companhia.