Que non serie era prumèra ocasión que me sò acarat damb Aquilles, eth des pès leugèrs: en d’auti tempsi, quan venguec a on peishien es nòstes vaques e cuelhec a Limese e a Pedaso, en tot perseguir-me peth Ida damb era sua lança; e Zèus me sauvèc, en balhar-me fòrces e agilitat as mèns jolhs.