Joan Prauvaire ère encamardat, cultivaue un tèst, tocaue era flaüta, hège vèrsi, estimaue ath pòble, auie pietat dera hemna, ploraue damb es mainatges, confonie ena madeisha esperança er avier e Diu, e censuraue ara revolucion per auer talhat un cap reiau, eth d’Andrés Chernier6.