Feijoo cridèc entà que li hessen a vier lum, e quan la portèc dòna Paca, era prumèra claror que s’espargic pera cramba li servic ara majordòma entà examinar damb rapida uelhada eth ròstre dera amiga deth senhor, en tot dider-se entada era: “aguesta ei era mala pèça que mo l’a capvirat”.