Dites aguestes paraules, era joena se treiguec dera hauda ua borsa plia de dinnars e l’ac balhèc a Amin, en tot dider-li: “Era mia patrona te prègue que despenes tot çò que calgue, sense estauviar arren.” Mès Amin refusèc era borsa, dident: “Valgui tan pòc as uelhs dera tua patrona, ò joena esclaua!