Jamès s’a sabut eth nòm dera persona que parlèc atau; quauqu’ un d’aguesti que van jargadi damb blòda, ignorat, desconeishut, desbrembat; un eròi deth moment; aguest gran anonim que se barrege tostemp enes crisis umanes e enes genesis sociaus, e que, en un moment determinat, pronóncie damb ton sublim es paraules decisiues, esbugassant-se enes tenèbres, dempús de representar pendent ua menuta, era claror d’un relampit, ath pòble e a Diu.