Tota era estona que siguí ocupat netejant er interior deth reducte e netejant era vaishèra deth minjar, aguest desengust e aguesta enveja seguiren accentuant-se encara mès, enquia que, a tot darrèr, en trapar a man un tistèr de pan, e en non auer en aqueth moment arrés que me vedesse, m’aumplí de bescuèits totes es pòches e hi damb aquerò eth prumèr pas entath camin dera mia hujuda.