S’era pensada des mortaus se horavie a on era clau des sentits non pòt daurir, non aurien en realitat de ponchar-te ara es flèches dera admiracion; pr’amor que ves que, s’era rason seguís as sentits, a d’auer fòrça cuertes es ales; mès ditz-me se qué ei çò que penses respecte ad aquerò.