MISERABLES-IV-WEB	Quan gessec eth solei (tietz en compde que eth solei quan ges, a era vertut de hèr-mos arrir de toti es nòsti temors nueitius, e er arrir que mos còste ei totemp proporcionat ara pòur que s’a auut), en gésser eth solei, didem, se desvelhèc Cosette, pensèc en sòn saunei damb espant, e se didec: “Qué è soniat?