Mès lèu me trapè cara a cara damb aguest saaluk, e li desirè era patz e li didí: “Sò estrangèr.” E eth me responec: “Jo tanben.” E èrem en tot parlar, quan vedérem apressar-se ad aguest tresau saaluk, que mos desirèc era patz e mos didec: “Que sò estrangèr.” E li responérem: “Tanben n’èm nosati.” E caminèrem amassa enquia que mos cuelheren es tenèbres.