En enténer aguesti vèrsi, admirablament rimadi, eth beduin, qu’adoraue instintivament era poesia, se sentec esmoigut de pietat entara beròia joena malerosa, e s’apressèc ada era, li sequèc es lèrmes, li dèc ua galeta de civada, e li didec: “Un aute viatge non me respones quan siga emmaliciat, pr’amor qu’era mia ràbia non ac pòt tier.