Coma tostemp que viuie solet ua tempsada, auie arremassat en aqueth temps ua grana quantitat de sentiments e idies que non podie compartir damb es que l'entornejauen, e ara parlaue ath sòn amic dera alegria que li costaue era primauèra, des sòns plans de futur restacadi ara sua propietat, des sues mèuques, des sòns pensaments; hège comentaris sus libres qu'auie liejut e li parlèc, mès que mès, dera idia dera sua òbra, qu'era sua basa consistie, a maugrat qu'eth non se n'encuedèsse, en ua critica de totes es òbres ancianes que s'auien escrit sus eth madeish tèma.