Coma que mos estèrem en Salamanca quauqui dies, en tot semblar-li ath mèn patron que non èren es guanhs coma calie, decidic partir d'aquiu, e quan mos calèc pàrtir, jo venguí a tier-li ua vista a ma mair, e ambdús plorant, me balhèc era sua benediccion e didec: