De seguit, per a on auie vengut abantes, vedí ara agla baishar enquiara caisha deth car, e deishar-la caperada des sues plumes: e parièr ara votz que ges d’un còr entristit, gessec deth cèu ua votz que didie: “ Ai, vaishèth mèn, guaire mau cargada ès!” Dempús me semblèc que se daurie era tèrra entre es dues arròdes, e vedí gésser un dragon que calèc era sua maligna coa en car, e retirant-la dempús coma era abelha eth sòn visperon, se hec a vier damb era ua part deth hons, e s’aluenhèc fòrça content.