E sent, ath delà, qu'en sòn còr creish ua trendesa coma jamès l'auie coneishut, autant que lèu s'estarne de plorar, qu'a desirs de hèr quauquarren per eri, entà qu'eth mainatjòt non plore mès, entà que non plore mès era mair deth mainatjòt, nera e resseca, entà que dempús aqueth moment arrés torne a vessar lèrmes, e ac vò hèr de seguit, sense pèrder un instant, sense arturar-se, damb tot eth vam karamazovian.