MISERABLES-IV-WEB	Mès de ressabuda, era idia de qué aquera pèira non auie vengut soleta en banc, de qué quauqu’un l’auie botat aquiu, de que un braç auie passat a trauèrs deth brescat; aguesta idia, didem, se li presentèc, e li costèc pòur; ua pòur vertadèra aguest viatge, pr’amor qu’era pèira ère aquiu e non ère possible dobtar; non la toquèc; hugec sense gausar guardar ath sòn darrèr, se refugièc ena casa, barrèc de seguit damb hustes, damb barres e damb barrolhs era pòrta-hièstra dera escala, e preguntèc ara tia Santos: