Que ja non te’n brembes des molti maus qu’ath torn d’Ilion patírem es dus, solets entre es dius, quan enviadi per Zèus trebalhèrem pendent un an sancer entath supèrb Laomedont; eth quau, damb era promesa d’autrejar-mos era sodada convenguda, mos manaue coma un senhor.