E un dia, un esclau qu’amiaue a Gran-de-Beresa ues plates damb minjar, non se’n brembèc de barrar en gésser era pòrta deth sosterranh; e Gran-de-Beresa, en veir dubèrta era pòrta, qu’en era jamès s’auie fixat per çò d’ample qu’ère eth sosterranh, plen de tapissi e cortines, s’esdeguèc a gésser e pujar en estatge que se trapaue era sua mair enrodada per diuèrses daunes aristocratiques qu’auien vengut a tier-li ua visita.