E s’emparèc en un arbe que i auie aquiu, de pès, damb es dus braci peth dessús deth sòn cap, damb eth front ena crospa, sense sénter ne era rugositat que l’engarrapaue eth front, ne era fèbre que li pataquejaue es possi, immobil, e pròche a quèir en solèr coma era estatua dera Desesperacion.