WEB-Fortunata-e-Jacinta-IV	Ara que ja non viu, la contempli liura des transformacions qu’eth mon e eth contacte deth mau l’imprimien; ara non cranhi era infidelitat, qu’ei ua heregada damb es fòrces dera Natura que passen peth nòste costat; ara non cranhi es traïcions, que son projeccions d’ombra per còssi opaqui que s’aprèssen; ara tot qu’ei libertat, lum; despareisheren es porcaries dera realitat, e viui damb era mia idòla ena mia idia, e mos adoram damb puretat e santetat sublimes en talamus incorruptible deth mèn pensament.