Aqueric totafèt era consciéncia dera sua beresa en ua menuta, coma quan s’alugue ua grana lum; es auti ac notauen, era tia Santos ac didie; ada era, plan que òc, s’auie referit eth caminaire, que ja non podie dobtar; baishèc en jardin en tot creder-se reina, entenec cantar as audèths; ère iuèrn, guardèc eth cèu daurat, eth solei enes arbes, es flors enes bartassi, esmoiguda, hòla, en ua embriaguesa inefabla.