Ara prumeria non vedia dauant de jo qu’un esbòç, mès nere encara qu’era madeisha escurina; dempús, casco, paus e cordatges comencèren a cuélher ua forma desparièra dauant des mèns uelhs e un moment dempús (que non siguec mès pr’amor qu’eth corrent dera marèa m’arrossegaue cada viatge damb màger violéncia) ja ère eth mèn petit canòt ath costat deth cable que d’eth m’agarrè de seguit.