Eth lector rebrembarà que Jean Valjean ère erós en convent, tant erós qu’era sua consciéncia acabèc per alarmar-se.Vedie a Cosette cada dia; sentie néisher e desvolopar-se en eth, de man en man, eth sentiment pairau, curbie damb era sua amna aquera mainada e se didie qu’ère sua, qu’arrés l’ac podie trèir, e qu’atau serie tostemp; que Cosette se harie monja, en veder-se doçaments sollicitada cada dia, de sòrta qu’eth convent serie tostemp er univèrs entada eth e entada era; qu’eth, envielhirie aquiu, e era creisherie, e envielhirie e moririe; e, a tot darrèr, consoladora esperança!, que non serie possible cap separacion.