WEB-ODISSEA	A jo que me da un diu ua pena immensa, pr’amor que pendent eth dia me complasi en plorar, somicar e hèr es mies labors e era des sirventes dera casa; mès, a penes arribe era net, e toti s’ajacen, me cali en mèn lhet e fòrtes e ponhentes inquietuds me assetgen eth sarrat còr e m’ahisquen es somics.