Zèus se desvelhèc e s’aluguèc en ira: mautractaue as dius en palai, me cercaue a jo, e m’aurie hèt desparéisher, en tot lançar-me der etèr en mar, s’era Net, que rend as dius e as òmes, non m’auesse sauvat; m’apressè ada era, e aqueth se tenguec, encara qu’irritat, pr’amor que cranhec hèr quauquarren que non agradèsse ara rapida net.