Jo sai pro ben, quan eth sang borís, damb guaira prodigalitat prèste era amna juraments ara lengua; mès que son relampits, hilha mia, que balhen mès lum que calor: aguesti e aqueri s’escandissen lèu, e non les as de cuélher coma huec vertadèr ne enquia e tot en moment madeish que te semble qu’es sues promeses se van a complir.