Se’n van Ricard e Guilhèm) E tu, Anglatèrra, s’estimes pro era mia amistat (que dera sua importància t’avise eth mèn poder), donques qu’encara guardes sagnoses es herides que receberes der acèr dinamarqués, e en docil temor me pagues tributs, non dèishes heredar-se era execusion dera mia suprèma volontat, que per cartes escrites entad aguesta fin te demane tu per tu era rapida mòrt de Hamlet.