GUÈRRA-E-PATZ-III-WEB	Quan contemplaue eth ròstre dera imatge, illuminat pes candèles e era lum dera auba que se filtraue a trauèrs des veiraus, Natasha se sentie cuelhuda per un prigond sentiment d’umilitat dauant de çò incomprensible e inabordable; damb eth madeish sentiment seguie es oficis, que sajaue de compréner, e quan ac artenhie, es sòns mès intims pensaments s’amassauen damb nuances pròpies ara oracion; se non les comprenie, encara l’ère mès doç pensar qu’eth sòn desir de comprenè’c tot non ère senon orgulh, que comprenè’c tot, ère impossible e non auie mès remèdi que creir e autrejar-se a Diu, qu’en aqueri moments (atau ac sentie), ère en tot dirigir era sua amna.