Qu’auie pintada ena sua cara era ansietat mès terribla; era sua pèth qu’ère coma era crospa d’un limon poirit, es sòns uelhs d’espèctre, e quan s’apressaue ena taula des espiritistes, se retiraue a un d’aqueri èssers mòrts hè milèrs d’ans, que vien ara per aguesti barris, cridadi pera atraccion dera pauta d’ua tauleta.