Encara non hège guaire deth sòn neishement, quan aqueth Solei comencèc a hèr qu’era Tèrra sentesse quauqua consolacion damb era sua grana vertut; pr’amor que, en èster encara plan joen, queiguec ena colèra de sa pair per çò d’inclinar-se a ua dauna,134qu’ada era, coma ara mòrt, arrés acuelh damb gust; e dauant dera cort espirituau “et coram patre” s’amassèc ada era, en tot estimar-la dempús mès e mès cada dia.