Qu’ei cèrt, ac cohèssi, qu’es cabals de ta pair sigueren eth prumèr motiu que m’encaminèren a aufrir-te es mèns aumenatges; mès, quan hèja per manèra d’agradar-te, de seguit te trapè fòrça mès valuosa qu’er aur amonedat, o es riqueses que se sarren laguens des saques; e ara ja non voi mès fortuna qu’era de gaudir-te.