Donques que mos favoric era Fortuna e mos ajudèc eth Destin en aquera trauessia, que se tardèc dies e nets, e a tot darrèr, un maitin, arribèrem damb santat ara vista de Bassra, a on non mos arturèrem senon pendent escàs temps, entà pujar per arriu e entrar, ara fin, damb era anma alègra, ena ciutat dera patz, Bagdad, era mia tèrra.