Quan er efrit Dahnasch entenec aguesti vèrsi de Maimuna, s’extasièc enquiath limit der extasi, e dempús convulsèc enquiath limit dera convulsion, autant entà rénder omenatge ath talent dera efrita coma entà exprimir era emocion que l’auie costat ritmes tan afinadi; mès que non se tardèc a apressar-se ara sua amiga Budur, entà inclinar-se entàs sòns pièchs nudi e depositar en eri ua amorassa; e inspirat pes sòns encantaments, didec en tot guardar-la: