Qu’ei clar que nosati non mo n’encuedèrem alavetz des inconvenents que podie auer en tot aquerò, encara qu’era mia cosia, ère mès escarrabilhada que jo en aguesti ahèrs, e mès instruida e mès expèrta, coma me’n sabí dempús, en pensar ena sua manèra d’enrodar-me damb es sòns braci e de sarrar es cueishes quan dormie ath mèn costat.