A viatges pensaue damb ira en plaser de veir era pòur d’aqueth òme petit, fèble e capinaut, botat a posita dera sua pistòla; d’auti còps, damb vertadèr estupor, sentie que, de toti es òmes qu’auie coneishut, non desiraue auer coma amic senon ad aqueth ajudantet de camp qu’autant odiaue.