E per moments que l'ère estranh, donques qu'eth madeish auie escrit era sua senténcia en un papèr: "Me castigui e me condemni", e eth papèr ère ena sua pòcha, prèst, e era pistòla ja ère cargada, pr'amor que ja auie decidit se com receberie eth dia a vier eth prumèr caud arrai deth "roienc Febo"; mès, totun açò, que non podie hèr es patzes damb çò que s'auie passat, damb tot açò qu'auie deishat endarrèr, e aquerò lo tormentaue, aguesta idia s'aganchaue ena sua amna e lo desesperaue.