Mès, en ajaçar-se tornèc Ido a èster tormentat pes sòns temors, e non auec mès remèdi qu’estar-se tota era net coma un camishèth, damb es mans sarrades sus era cintura, pr’amor que s’en bèra virada qu’ambdús hègen sus eth matalàs era hemna arribaue a tocar eth duro, l’ac treiguie solide, coma tres e dus son cinc.