Ambdús gesseren d’un madeish còs; e encara que recorres tota era Caina, non traparàs ua ombra mès digna d’èster submergida en gèu, ne autanplan era d’aqueth qu’era man d’Artur li trinquèc d’un patac eth pièch e era ombra, ne era de Focaccia, ne era d’aguest que m’empedís damb eth sòn cap veir mès luenh, e que se cridèc Sassolo Mascheroni: s’ès toscan, pro que saberàs se qui ei.