WEB-CRIM-E-CASTIG	A jo, seguic Raskolnikov, que semblaue que parlaue de quinsevolh causa mens de cançons, me shaute enténer cantar ath son der òrgue en ua serada de tardor hereda, ombriua e umida, mès que mès umida; ua d’aguestes serades que toti es passejaires amien eth ròstre verdós e trist, e especiauments quan què ua nhèu espessa e verticau qu’eth vent non desvie.