Era sua concòrdia e es sòns agradius ròstres, eth sòn meravilhós amor e es sues doces guardades inspirauen sants pensaments a d’auti; de tau sòrta qu’eth venerable Bernat siguec eth prumèr que se descaucèc entà córrer darrèr de tanta patz, e enquia e tot corrent li semblaue arribar tard.