Se toti es mèns desirs s’auessen realizat, li responí, non seríetz vos dehòra dera umana natura; pr’amor qu’è tostemp fixa ena mia ment, e ara m’entristís veder-la atau, era vòsta estimada, brava e pairau imatge, quan m’ensenhàuetz en mon se com er òme s’immortalize: me creigui, donc, en déuer, tant que visca, de hèr patent damb es mies paraules er arregraïment que vos professi.