Non èm ja en aqueri tempsi qu’es orribles palpitacions interiores hègen ua irrupcion, que s’entenie jos es pès er escur rumor d’un bronit sord, qu’apareishien ena superfícia dera civilizacion cèrtans levatges de galaries secretes; qu’eth solèr se daurie; que se daurien es vòutes des cavèrnes e se vedie gésser de pic, dera tèrra, caps monstruosi.