Çò que m’aclape ei era taca qu’a queigut en mèn aunor e era probabla pèrta dera mia vida.” E era sua esposa li didec: “En realitat, non s’a perdut arren, donques qu’eth rei ignòre enquia e tot era existéncia de Doça-Amiga, e encara mès era pèrta dera sua virginitat.