E me’n brembè alavetz de tot çò que m’auie arribat, des deth principi enquiath finau, com m’auien deishat san e en bona santat es arabs deth desèrt, eth mèn viatge e es mies fatigues pendent un mes, era mia entrada ena ciutat coma estrangèr, er encontre damb eth sarte, era entrevista e era intimitat damb aquera joena deth sosterrenh, era manèra d’escapar-me des mans der efrit que me volie aucir, tot, a tot darrèr, sense desbrembar era mia transformacion en monard ath servici dempús deth capitan mercant, era mia crompa a naut prètz peth rei per çò dera mia letra, eth mèn desencantament, e tot!