Hilh mèn: gràcies ad aguesta que t’a revestit de plumes entà entamenar tan naut vòl, as satisfèt laguens d’aguesta lum que te parli, un tranquil e long desir de veder-te, originat en jo per auer liejut era tua venguda en gran libre a on non se càmbie jamès lo blanc en nere, ne lo nere en blanc.