Mès se me sarre eth còr peth prudent e malerós Ulisses, que, hè força temps, patís penes luenh des sòns, en ua isla pataquejada pes ondades, en centre deth mar; isla poblada d’arbes, qu’en era a eth sòn ostau ua divessa, era hilha deth terrible Atlant, que se’n sap de totes es prigondors deth mar e sostie es granes colomnes que separen era tèrra e eth cèu.