E quan s‟autrejaue (non solet damb era intelligéncia, damb era sua amna sancèra, damb tot eth sòn èsser) ar objectiu alistat, autant mès gran se hège aguest entada era gràcies ara sua atencion e es sues fòrces li semblauen mès fèbles, mès insignificantes, de sòrta que sajaue de concentrar-les, e ne tansevolhe atau, artenhie a hèr tot çò que li semblaue de besonh.