Quan es dus eròis se trapèren cara a cara, s’escometèren, e Atrida manquèc era balestada, pr’amor qu’era lança se li desvièc; Ifidamant fotèc damb era pica un còp ena cintura d’Agammenon, per dejós dera coirassa, e encara que possèc eth mange damb tota era fòrça deth sòn braç, non artenhèc trauessar eth hargat baudrièr, donques qu’era punta, en tumar contra era huelha d’argent se torcèc coma eth plomb.