E tant qu'aquerò se passaue, me venguec entath cap era coardia e hloishèra que hi e que per era me maudidia, e siguec non deishar-lo sense nas, donques qu'auí tan de temps entà hè'c, qu'era mitat deth camin ja ère hèt; que solet damb sarrar es dents se m'aurie demorat en casa, e en èster d'aqueth maudit, dilhèu lo retenguesse mielhor eth mèn estomac que retenguec era saucissa, e non campant aguesta siguessa en condicions de remir era demana.