En tu era magnificéncia ei tan junhuda ara gràcia, ara bontat e ara pietat, que tu, solei d’excelléncies, non solet ajudes ad aqueri que te prèguen, senon qu’autanplan abans de qué es òmes solliciten era tua ajuda, soent, per çò dera tua grana bontat, depasses longament es sues pregàries e te convertisses en mètge des sues vides.