Tau siguec çò que cantèc er gloriós poèta; e mentretant, se consumie Ulisses, e es lèrmes vessauen des sòns uelhs e regolejauen pes sues caròles; dera madeisha manèra que plore ua hemna, abraçada ath sòn marit que queiguec dauant dera sua poblacion e dera sua gent entà que desliuressen deth dia crudèu dera ciuat e des hilhs (en veder-lo moribund e palpitant se li cale ath dessús e s’estarne en crits, es contraris la pataquegen damb es piques ena esquia en tot hèr-li a vier era esclavitud pr’amor de que patisque trabalhs e malastres, e eth dolor des.hè es sues maishères), atau Ulisses vessaue des sòns uelhs tantes lèrmes que botjaue a compasion.