Mès, ja mès suenhós e mès graduaument, me calè ara fin en vertadèr carrèr dera mia arribada, guidant eth mèn esquif bordejant es granes ondades e sense poder empedir, a maugrat de tot, qu’era crèsta de bèra ondada foetèsse era proa deth mèn canòt e esposquèsse eth mèn ròstre damb era sua destrantalhada esgluma.