A tu, Fortunata, te guardè damb indulgéncia entre es hòraviades, pr’amor que viraues entà Jo es tòns uelhs bèth còp, e jo vedí en tu desirs d’emendament; mès ara, hilha, me gesses damb que òc, seràs aunèsta, tot çò d’aunèsta que Jo volga, tostemp que te balha er òme que t’agrade…