Pòc a pòc anauen arribant es amics, aqueri frairs dera sua amna, qu’ena solitud que Plácido se trapaue li semblauen quauquarren atau coma ua paloma dera arca, pr’amor que li hègen a vier en bèc quauquarren mès qu’ua arrama d’olivèr, li hègen a vier era paraula, eth plan saborós frut e era flor dera vida, er alcoòl dera amna, que damb eth peishie eth sòn vici…