Teresa abracèc ara hilha, que, desbrembant eth perilh, s’estrementie de vergonha en vederse en ròba interiora ath miei dera òrta, e se seiguie en un ribàs, preocupada peth pudor, emparant era barba enes jolhs e estirant eth blanc linçò entà que li caperèsse es pès.