Mès dempús, quan s’a abandonat era patria, un se’n sap de qué aqueri carrèrs son objècte d’afeccion; se sent era manca d’aqueres hièstres, d’aqueri losats e d’aqueres pòrtes; se ve qu’aqueres parets son de besonh; qu’aqueri arbes son estimadi; qu’en aqueres cases qu’eth sòn lumedan non se caushigaue, s’entraue cada dia, e qu’eth despatriat a deishat era sua sang e eth sòn còr en aqueth solèr.