Pierre ère era soleta persona que li podie condar tot çò qu‟amiaue ath sòn laguens, tot çò que sentie; a viatges hège damb assopliment e valentia plans entà un futur long, en tot remir-se a sacrificar era sua felicitat a un caprici de sa pair, dident qu‟eth vielh prince aprovarie aguest maridatge, qu‟eth artenherie que balhèsse era sua aprovacion, qu‟acabarie per estimar a Natasha e, en cas contrari, deisharie de costat eth sòn permís; d‟auti viatges se meravilhaue deth sentiment que lo negaue coma se siguesse quauquarren estranh, autrú e ath marge d‟eth.