Ea-mil-e-ua-net-IV	Alavetz li condè ara joena çò que m’auie arribat damb era mia enamorada deth jardin e damb era prauba Aziza, hilha deth mèn oncle; e era, en enténer eth nòm d’Aziza, cuelhec pietat dera mia cosia, enquia e tot se metec a plorar damb totes es lèrmes des sòns uelhs, e me didec: “Allà t’autrege es sòns beneficis, ò Aziz!