Alavetz, sedusida pera poesia deth papèr que l’invadie, s’esbugassauen totes es sues velleitats de denigrament, e, arrossegada de cap ar òme per çò dera illusion deth personatge, sagèc de hèr-se’n ua idia dera sua vida, d’aquera vida rambalhosa, esplendida e extraordinària qu’era tanben aurie pogut amiar s’atau ac auesse volut er edart.