De sòrta que coma qu’aguesta carn ei de prètz tan naut, mès que mès quan ei ben escuelhuda e per encargue, e coma que non i a cap fortuna que posque resistir indefinidament ues afeccions tan costoses, er òme mentat, que jamès se cansaue d’eres e se deishaue amiar pera intemperància des sòns desirs (pr’amor que solet er excès ei reprensible), acabèc per arroïnar-se complètament.