Tàs dètz deth maitin, quan es Rostov baishauen dera sua veitura de shivaus dauant dera gleisòla, se notaue en aire estofant, enes crits des vendeires, enes vestits de colors clars e cridaires, enes huelhes des arbes deth baloard, plies de povàs, ena musica, en pantalon blanc des soldats qu’anauen de relèu, en bronit deth carrèr e ena lum deth solei ardent er enervant languiment der ostiu, era satisfaccion e eth maucontentament deth present, mès notables que de costum enes dies caudi dera ciutat.