Qu'ei mès: era justícia e eth castig terrenau dilhèu, enquia e tot, solatgen eth castig dera natura, en aguesti moments son imprescindibles entara amna deth criminau, entà sauvar-la dera desesperacion, pr'amor que ne me posqui imaginar er orror e es patiments moraus de Karamazov quan se'n sabec qu'era l'estimaue, que per eth renonciaue ar "anterior" e "indiscutible", qu'ère ada eth, a Mitia, que convidaue ara sua vida renauida, que li prometie era felicitat.