En cada va-e-ven, es orribles anères deishauen anar un sorrolh estrident que se retiraue a un crit de colèra; es mainades s’extasiauen, eth solei cogant participaue d’aquera alegria e arren tan beròi coma eth caprici der edart qu’auie hèt d’ua cadia de titans un balançader de querubins.