Non i a arrés que non age observat en eth madeish çò que vam a díder: era amna, aguesta meravilha d’unitat e d’ubicuitat, qu’a era rara aptitud de reflexionar, lèu heredaments, enes extrèms mès violents; e se passe fòrça còps qu’era passion desesperada e era mès prigonda desesperacion, enquia e tot ena agonia des sòns mès funèbres monològs, tracte de cèrts ahèrs e discutissen tesis.