Mès aquerò que non ei tot: venguec d'afirmar que, en cada individú, coma, per exemple, quinsevolh de nosati ara, que non credesse en Diu ne ena sua pròpia immortalitat, era lei morau dera natura li calerie cambiar-se de seguit en un sens completaments opausat ath dera lei anteriora, ath dera lei religiosa, e qu'er egoïsme, en arribar autaplan en crim, non solet li calerie èster permetut, senon que s'aurie d'acceptar coma ua gessuda inevitabla, era mès rasonabla e pòc mens qu'era mès nòbla entà quinsevolh que se trapèsse en aguesta situacion.