E coma es naufrags qu’agonizen de hame e de set, qu’enes sòns delèris sonque ven taules de hestaus e clars manantiaus, Batiste contemplèc damb era imaginacion camps sancers de horment damb es tiges verdes e quilhades e era aigua entrant a gorgolhs pes boques des ribassi, en tot estener-se damb ua tremolor luminosa, coma s’arrisse doçament en sénter es gatalhèues dera tèrra assedegada.