E entà parlar particularament de cada un d’eri, mos cau díder que Fòrça deth Destin amassaue tot çò de besonh entà hèr tornar lhòco a quinsevolh, donques qu’ena sua reiau solitut, e isolada de totes es guardades, era blancor deth sòn ròstre s’auie hèt sublima, era sua cintura s’auie aprimat precisament çò que li calie, e campaue dreta coma era letra aleph; es sues anques eren absoludament adorables ena sua massissa pompa, e per çò deth sabor dera sua saliua, ò lèit, ò vins, ò doci!