Alexandre I, eth pacificador d‟Euròpa, er òme que d‟era sua joenesa solet desiraue eth benèster des pòbles, eth prumèr iniciador des reformes liberaus ena sua patria, ara que campe revestit deth sòn poder e, per tant, de màger possibilitat d‟arténher eth ben des sòns subdits (tant que Napoleon imagine en sòn despatriament projèctes mainadencs e enganhosi sus era felicitat que balharie as òmes se tornesse en poder), un còp complida era sua mission sent sus eth madeish era man de Diu, arreconeish era insignificança de tot aqueth poder aparent, se dessepare d‟eth, l‟autrege a òmes menspredables e qu‟eth madeish mensprède e solet ditz: