Tanlèu se trapèren es dus cara a cara, s’escometèren, e er Atrida manquèc eth còp pr’amor qu’era lança se li desvièc; Pisandre fotèc un còp ena rodèla deth gloriós Menelau, mès non podec trauessar eth bronze: resistic er ample escut e se trinquèc era lança ena asta quan aqueth s’alegraue ath laguens deth sòn còr damb era esperança de gésser victoriós.