Me lheui ara fin e pisti; veigui qu'era hièstra dera quèrra deth quarto deth senhor ei dubèrta, e balhi uns passi en aguesta direccion, entà escotar se contunhe viu aquiu laguens, e l'enteni botjar-se e planher-se, de sòrta que li calie èster viu, senhor.