WEB-SERVENTA	Qu'ère extrèmaments beròia, e eth silenci, era soletat, era ocasion, desvelhèren en jo un desitge mès atrevit qu'aunèst; e, sense hèr discreti discursi, barrè era pòrta darrèr mèn e, apressant-me ada era, la desvelhè; e, en tot tier-la agarrada fòrtaments, li didí: Vòsta mercé, senhora mia, que non sorriscle, qu'es votzes que balhèsse seràn pregonères deth vòste desaunor: arrés m'a vist entrar en aguesta estança; qu'era mia sòrt, entà que l'aja plan bona en possedir-vos, l'an auut en sòmis toti es vòsti vailets, e quan eri acodisquen, pes vòstes votzes, non poiràn que trèir-me era vida, e aquerò serà enes vòsti madeishi braci, e non pera mia mòrt deisharà de demorar en pensament era vòsta fama.