En moment qu’era divina entre es hemnes arribèc ena cramba e botèc eth pè en lumedan d’ausina qu’en d’auti tempsi auie polit er artesan damb grana adretia e auie adretit mejançant un nivèu, en tot arténher es dus paus qu’en eri auie d’encaishar era esplendida pòrta; desliguèc era correja der anèth, metec era clau e hec córrer es barrolhs dera pòrta, possant-la entà laguens.