Mès aqueres amnes, qu’èren nudes e fatigades, tanlèu enteneren aguestes terribles paraules, cambièren de color, carrinclant es dents, renegant de Diu, de sa pairs, dera espècia umana, deth lòc e deth dia deth sòn neishement, dera descendéncia dera sua descendéncia, e dera sua descendéncia: dempús se retireren totes amassa, plorant damb totes es lèrmes des sòns uelhs, de cap ara arriba a on se demore a tot aqueth que non cranh a Diu.