Instintiuament, botjada peth dolor, s’agarrèc tanben as ròis peus dera filadora, e pendent quauqui menutes se les vedec as dues acorbaishades, cridant de dolor e de ràbia, damb es fronts près deth solèr, en tot arrossegar-se mutuaument damb es crudèus tirassades que cada ua daue ara cabeladura dera auta.