En veder-la era Samaruca s’esblancossic, e instintiuament arreculèc d’esquia entara pòrta; mès a penes sagèc de retirar-se, l’artenhèc un bohet de Neleta, e es dues hemnes s’agarrèren des peus mudament, damb sorda ràbia, agitant-se, anant d’un costat en aute, tumant contra es parets, hènt rodar es mòbles damb es mans crispades agarrades ath peu, coma dues vaques junhudes que se pelegèssen damb es caps amassa sense poder separar-se.