Çò de mès gran e çò de mès petit; es èssers que vaguen dehòra de tot, demorant ua escadença, gitanos, gent sense mestièr, vagabonds des horcalhs, es que dormissen de nets en un desèrt de cases, sense mès tet qu’es heredes bromes deth cèu, es que demanen cada dia eth sòn pan ar edart e non ath trabalh, es desconeishudi dera misèria e der arren, es braci nudi, es pès descauci, apertien ara revòuta.