Tot eth temps que se passèc er ostalièr en tot parlar damb eth Corregidor e eth temps qu'ocupèc Costança quan la cridèren, estèc Tomás dehòra de se, escometuda era amna de mil diuèrsi pensaments, sense endonviar-ne jamès cap deth sòn gost; mès quan vedec qu'eth Corregidor partie e que Costança se demoraue, alendèc eth sòn esperit e li remeteren es possi, que ja lèu l'auien abandonat.