Mès, remetudi d’aguesta prumèra suspresa que trebolaue era cauma conventuau deth pòble, era gent arrie doçament, amorassada pera musica, qu’arribaue entada eri coma era votz d’un mon luenhant, era majestat d’ua vida misteriosa que se desvolòpe mès enlà des aigües dera Albufèra.