Eth sorrolh des cars, eth carrinclar des tramvies, tot eth tarrabastalh dera vida modèrna passaue, sense heregar ne botjar ad aguesta institucion plan anciana, coma aqueth que se trape ena sua casa, insensible ath pas deth temps, sense fixar-se en cambi radicau de tot aquerò que l’enrodaue, incapable de deguna refòrma.