Un dia er aire ère tèbe, eth Luxemburg negat d’ombra e de solei; eth cèu blos coma s’es angels l’auessen netejat peth maitin, es auderèths cantauen alègraments jocadi en ramatge des castanhèrs, Mario auie daurit tota era sua amna ara natura, non pensaue en arren, viuie e alendaue.