Era trendesa des prumèrs moments les entornaue en còr, abondosa e silenciosa, coma er arriu que s’esguitlaue ath sòn dauant, doça coma eth perhum qu’exalauen es seringats, e sentien que projectaue enes respectius rebrembes ues ombres vastes e melancoliques coma es des sauquèrs que se quilhauen ena arriba.