Ara vedie eth sòn ròstre; non ère eth qu’auie coneishut tostemp, e que tostemp auie vist de luenh, senon un ròstre timid e fèble, que vedec per prumèr viatge, damb totes es sues arrupes e totes es sues particularitats, tant que s’inclinaue entà enténer tot çò que didie.