Tath finau dera cauhada, totun, a mida qu‟eth ròstre dera esposa s‟alugaue mès, e se hège mès animat, eth deth marit semblaue hèr-se mès trist e seriós, coma s‟era animacion siguesse comuna entada eri dus e era deth marit amendrisse ath temps qu‟aumentaue era dera sua esposa.