Ath sòn torn, Ifito anaue ara cèrca de dotze ègües de vrente damb es sòns polins, pacientes en trabalh, qu’abans l’auien panat e que dempús auie d’èster era encausa dera sua mòrt e miserable destin; pr’amor que, en auer vengut Hercules, hilh de Zèus, baron d’animositat esforçada que sabie hèr granes hètes, aguest l’aucic ena sua madeisha casa, a maugrat d’auer-lo coma òste.