WEB-Fortunata-e-Jacinta-IV	E entà qu’atau conste jo juri dauant de Diu e des òmes, que perdoni damb tot eth mèn còr ad aguesta malerosa qu’estimè mès qu’ara mia vida, e que me hec tant de mau; jo la perdoni e hèsqui enlà de jo tota idia rancurosa, e netegi eth mèn esperit de tota malesa, e non voi auer cap pensament que non vage entath ben e entara vertut… eth mon s’a acabat entà jo.