Era petita, era convenguda, era des òmes, era que càmbie constantament, era qu’escridasse e s’agite abaish, a pè de tèrra, coma aquera còlha de pècs que vedem, e era auta, era etèrna, era qu’auem ath nòste entorn e per dessús de nosati, coma eth paisatge que mos enròde e eth cèu blau que mos illumine.