Reviu eth terrible 18 de junh; era faussa montanha monumentau s’esbugasse, eth leon se dissipe, e eth camp de batalha torne a cuélher era sua realitat; linhes d’infantaria ondegen ena planhèra, galaups furiosi crotzen er orizon; er estrementit soniador ve era ludentor des sabres, eth resplendor des baionetes, er ahlamat esclaire des bombes e eth monstruós crotzament des trons; enten coma ua espècia d’arranguilh que ges deth hons d’ua hòssa, eth vague clamor dera batalha hantauma; aguestes ombres son es granadèrs, aguesti resplendors son es coirassadi; aquera esqueleta ei Napoleon; aqueth aute ei Wellington; tot aquerò, que ja non existís, e totun, encara se tume e se combat, e es barrancs se tinten de sang, e es arbes s’estrementissen, e enquia e tot es bromes alenden resvenja; e quan arribe era ora des tenèbres, totes aqueres nautades herotges, Mont-Saint-Jean, Hougomont, Frischemont, Papelotte e Plancenoit, apareishen coronades confusaments per revolums d’espèctres que s’exterminen.