Coma quan s’estarne un gran huec en bòsc, eth vent hè oscillar es ahlames e les escampilhe pertot, e es arbilhons cedissen ara violéncia deth huec e quèn damb es sues pròpries arraïcs, dera madeisha manèra queiguien es caps des teucri botadi en hujuda per Agammenon Atrida, e fòrça shivaus de naut còth arrossegauen damb rambalh peth camp es cars uets e trapauen mens as insignes menaires; mès aguesti, estiradi en solèr, èren ja mès apetissents entàs voltors qu’entàs sues pròpries esposes.