Ara manèra qu’es gargolhes quan criden damb eth cap dehòra dera aigua, ena sason qu’era vilania sónie qu’espigue, atau estauen aqueres ombres ploroses e livides, en gèu enquiath lòc a on campe era vergonha, en tot costar damb es sòns dents eth madeish son qu’era cigonha damb eth sòn bèc.