Prumèr siguec un punt de huec, dempús ua brasa, ara seguida ua ahlamada, enquia que fin finau trinquèc coma un formidable incendi que holaue eth sòn cap, en tot menaçar-lo damb un crebament, mentre ua sudor gelada s’espargie peth sòn front coma se siguesse era respiracion d’aguest remolin.