E Olmedo ac hège tot tant ath viu e tan segontes eth programa, que s’embriagaue sense que li shautèsse eth vin, cantaue flamenco sense saber cantar, estrossejaue era guitarra e hège toti es asenades que, ena sua pensada, èren eth rite deth perdut; pr’amor qu’ada eth se l’acodic èster perdut, coma a d’autes se les acodís èster maçons o cavalièrs crotzadi, damb er in de desvolopar papèrs e d’auer ua cèrta importància.