Mès eth mès petit, Pasqualet, un mainatge grasset e vrentut, que sonque auie cinc ans, e qu’era sua mair adoraue per çò dera sua doçor e mansuetud, promentent-se hèr-lo prèire, ploraue a penes vedie as sòns frairs embolhadi en terribla peleja damb es auti escolans.