Qu’auec un moment d’alegria infernau; deishèc anar ara sua presa ath sòn dauant, confiat de qué l’auie segura; desirant arrecular tot çò de possible eth moment d’agarrar-la, gaudint d’auer-la cuelhuda e veder-la liura, e caperant-la damb era guardada voluptuosa dera aranha que dèishe volar era mosca e deth gat que dèishe córrer er arrat.