Mès era petita Doniazada, era des caròles tostemps blanques, s’auie rogit tota, mès que mès quan s’acabèc era istòria e es uelhs se l’auien agranit de plaser, de curiosèr e tanben de confusion, e auie acabat en tot tapar-se era cara damb es mans, encara que guardant a trauèrs d’eres.