Quan atau auec parlat, Minerva, era des ludents uelhs, se n’anèc entar Olimp, a on diden qu’ei era casa perenna e segura des divinitats, qu’ada era ne l’agiten es vents, ne era ploja la banhe, ne era nhèu la capère (pr’amor qu’eth temps ei de contunh seren e sense bromes), e en cambi, l’enròde esplendorosa claretat: en era gaudissen de perdurabla felicitat es benauradi dius.