Me botè sus es amples espatles dera fèra, e volí díder: “Tie compde de sostier- me”; mès, contra çò que me demoraua, me manquéc era votz; encara qu’eth, que ja anterioraments m’auie ajudat en toti es perilhs, a penes montè, me sarrèc e me tenguec entre es sòns braci.