Li balhèc ua gran destrau que podesse manejar, de bronze, ahilada des dus costats, damb un beròi mange d’olivèr ben ajustat; l’autregèc dempús ua aissa ben ornada; e se lo hec a vier en extrèm dera isla, a on auien creishut nauti arbes (pibos, ambars, e auets que pugen entath cèu) toti es quaus èren secs de hège fòrça temps e èren plan durs e a prepaus entà mantier-se enes aigües.