CONDES-ANDERSEN	E quan, ath finau dera vrespada, s'estèc ena hièstra dubèrta e campèc en aire, a trauèrs dera aigua escura blua, pensèc ena grana ciutat damb tot eth sòn sarabat e tapatge, e s'imaginèc qu'enquia e tot sentie eth son des campanes dera glèisa.