Non ère cap eth prumèr còp que se trapauen jos es arbes, ne que vedien eth cèu e era èrba verda, ne qu’escotauen eth mormolh dera aigua e eth pas deth vent entre eth huelham; jamès ac auien admirat, totun; coma s’abans era natura non auesse existit o non auesse començat a èster beròia enquia dempús dera satisfaccion des sòns desirs.