Quan es elevades casquetes de peu des granadèrs dera Garda, damb era ampla placa qu’ère escultada era agla, campèren entre era broma d’aqueth agitat mar, simetriques, tranquilles, alinhades, er enemic sentec respècte pera França, credec veir entrar vint victòries en camp de batalha damb es ales desplegades, e es qu’èren venceires heren repè en tot creder- se vençudi; mès Wellington cridèc: “De pè, Gardes, e bona afustada!” Eth regiment vermelh de gardes anglesi que se trapaue estirat darrèr deth romegàs se lheuèc e ua broma de metralha crivilhèc era bandèra tricolor qu’ondejaue ar entorn des nòstes agles; toti se precipitèren es uns contra es auti e comencèc eth masèl.