FORTUNATA-E-JACINTA-III-WEB2	En tot cedir as prècs deth sòn marit e de dòna Lupe s’ajacèc, e quan barraue era net ère mès tranquilla, desvelhada, sense cap apetís, entenent damb desplasença eth bronit des siètes e culhères que venguie deth minjador ara ora de sopar.