E coma eth pelegrin que se recree contemplant eth temple qu’auie hèt eth vòt de visitar, e demore, en tornar en sòn pais, racondar com ère bastit, atau jo, contemplant era viua lum, passejaua es mies guardades per toti es gradons, ja entà naut, ja entà baish, ja ar entorn, e vedia ròstres qu’excitauen ara caritat, apolididi per d’autes lums e peth sòn arridolet, e en actituds ornades de tota sòrta de gràcia.