Sarpedon lheuèc er escut lis, beròi, protegit per plaques de bronze, òbra d’un bronzinaire qu’estaquèc fòrça pèths de buèu damb barres d’aur alongades per ambdús costats enquiath bòrd circular, quilhant, donques, era rodèla e brandint un parelh de lances, se metec en marcha coma eth sauvatge leon que non a tastat carn en fòrça temps, e eth sòn in audaç lo posse a escométer ua vegada de oelhes que van entara pleta solidament bastida; e encara qu’en era trape a òmes que, armadi damb espades e aprovedidi de gossets, sauven es oelhes, que non vò que lo hèsquen enlà der estable sense sajar er atac, enquia que sautant ath laguens, o artenh hèr era presa o ei herit per ua flècha que li lance ua agila man; dera madeisha manèra, eth deiforme Sarpedon se sentie possat pera sua animositat entà assautar eth mur e destruir es barralhes.