Eth ròstre deth generau s’embaranèc, s’arroncilhèren e tremolèren es sòns pòts; treiguec un quadèrn de nòtes e escriuec ara prèssa damb creion quauques paraules; arrinquèc era huelha, l’autregèc a Kozlovski, s’apressèc ena hièstra, se deishèc quèir en ua cagira e passèc revista as que s’estauen ena sala, coma preguntant-se se per qué lo guardauen.