Non comprenie qu’es òmes non auessen mès ocupacion qu’odiar-se per pegaries coma era Carta, era democràcia, era legitimitat, era republica, era monarquia, eca, quan i a en aguest mon tantes classes de mossa, d’arbilhons, que podien contemplar, e molons de libres en fulh e enquia e tot en trenta dotzaus que podien huelhetejar.