Qu'ère er arrir de toti tan gran qu'era gent que passaue peth carrèr entraue pr'amor de veir era hèsta; mès condaue damb tanta gràcia e alegria eth cèc es mies hètes que, a maugrat que jo èra fòrça tan mautractat e plorant, me semblaue que non ère de justícia que non les arrissa.