Laudaue fòrça era paciéncia d'un jogaire, que s'estaue tota era net jogant e perdent, e a maugrat d'èster de condicion coleric e endiablat, a tròca de qué eth sòn contrari non se lheuèsse, non badaue boca, e patie çò d'un martir de Barrabàs.