Eth divin Alexandre, espós de Helena, era de beròia cabeladura, vestic ua magnifica armadura; se botèc enes cames elegantes cambères ajustades damb botons d’argent; protegic eth pièch damb coirassa deth sòn frair Licaon, que se l’ajustaue pro ben; pengèc dera espatla ua espada de bronze ornada damb claus d’argent; embracèc eth gran e fòrt escut; caperèc era robusta tèsta damb un polit casco, qu’eth sòn terrible plumachon de peus de shivau ondejaue naut, e agarrèc ua fornida lança que podesse manejar era sua man.