Era mainada, mèsalèu lèja, mès fòrça esdegada, auie es uelhs neri, era boca grana e amiaue nudes es espatles de mainada, gessudes deth corsatge per tòrt dera rapida carrèra, qu’auie esperluat es sòns cargolhs neri en tot hèr-les a vier entà darrèr; es braci, nudi, tanben èren prims e es sues cames emboishades en pantalons de dentela deishauen ath descubèrt uns pès cauçadi damb escarpins; qu’ère en aquera edat encantadora qu’era joeneta ja non ère ua mainada e era mainada non ère encara ua joena.