Que i a ores avientes entà longui relats e ores destinades ath saunei; mès s’encara as era volontat d’escotar-me, non me remisqui a referir-te d’auti hèts encara mès miserables: es malastres des mèns companhs que, dempús d’auer escapat dera luctuosa guèrra contra es teucri, moriren quan tornauen ena sua pàtria pr’amor qu’atau ac volec ua hemna pervèrsa.