Mès quan Preciosa vedec a senhor Juan sarrat e encadenat damb ua tan grana cadia, esblancossit eth ròstre e damb es uelhs damb mina d'auer plorat, se li sarrèc eth còr, e s'apressèc ath braç de sa mair, que s'estaue ath sòn cant, que, en tot abraçar-la, li didec: