Se l’acodien causes tant estranhes coma profitar es pòqui moments de distraccion des mairs entà dider-se secrets damb era sua estimada e dider-li que non credesse en aquerò dera Pentecòsta, figuracion alegorica solet, pr’amor que non auec ne ac podec auer taus lengües de huec ne plan mens; ahigent, se podie, qu’era vida contemplatiua ère era mès estèrle que se posque imaginar, enquia e tot coma preparacion entara immortalitat, pr’amor qu’es lutes deth mon e es déuers sociaus ben complits son çò que mès purifique e ennoblís as amnes.