En ua ocasión, en trapar-se en plen despoblat, ara ora qu’eth solei què mès a plomb sus es vielhes lantèrnes argentades, se dauric pas jos es cortinetes de tela auriòla e lancèc uns papèrs esbocinats que s’escampilhèren ath vent e anèren a quèir darrèr, tau qu’ues parpalhòles blanques, sus un camp de trefols vermelhs complètament florits.