Dempús eth recitèc eth Misereatur e er Indulgentiam, se banhèc eth pòdo dret damb er òli e comencèc es oncions: prumèr, es uelhs, que tant auien desirat es somptuositats terrenaus; dempús, eth nas, golafre de brises tebes e de flaires amoroses; dempús, era boca, soent dubèrta ara mentida, qu’auie gemegat d’orgulh e cridat de luxuria; dempus, es mans, per auer-se deleitat damb es contactes suaus; fin finau, era planta des pès, tan leugèrs entà córrer, abans, entara satisfaccion des sòns desirs, e que ja ara non caminarien mès.