En tornar ena barraca, barrada ja era net, s’estirauen ena sua jaça damb es uassi adoloridi, en tot esclipsar-se peth dromilhon deth cansament, mès eth sòn pensament volaue calculant entre es bromes deth saunei es barques de tèrra qu’encara mancauen enes sòns camps e es quantitats que li calie balhar as creditors abans de considerar-se patron d’uns arrossars creadi damb era sua sudor pam a pam.