Donques qu’eth nòste Emperaire t’autrege era gràcia de qué te trapes abans dera tua mòrt, ena estança mès secreta deth sòn palai, damb es sòns comdes, damb era fin de qué en auer vist era vertat d’aguesta cort, vos encoratge a tu e as auti era Esperança que tant enamore aquiu baish, ditz- me en qué consistís aguesta; ditz-me com florís ena tua ment e d’a on te vie.