M'aclapè tant de veir que non podia mentar ua causa qu'eth non auesse hèt ua asenada, que quan vedí qu'arribàuem en Madrid, non me tenguia de content, en tot pensar-me que de vergonha cararie; mès siguec ath revés, donques qu'entà hèr veir çò qu'ère, quilhèc era votz en entrar pes carrèrs.