Es arrais solars mos herien totafèt en ròstre, pr’amor qu’auíem hèt tau virada ath torn dera montanha, qu’anàuem dirèctaments entara Còga; quan sentí qu’eth resplendor enludernaue es uelhs fòrça mès qu’abans; e en non saber-me’n deth perqué, me quedè estonat; quilhè es mans e formè damb eres ua ombrella sus es mies celhes, qu’ei eth preservatiu contra er excès de lum.