Ò, com lo protegiria, com li dideria tota era vertat, com denonciaria ad aqueri que l’enganhen!” E Rostov, entà representar-se mès viuaments era sua leiautat e devocion ar Emperaire, s’imaginaue a bèth enemic, o bèth aleman traïdor que non solet aucirie gustosaments, senon que l’estovarie era codena dauant es uelhs der Emperaire, còp sec lo desvelhèc un sorriscle luenhant.