Era lum passaue a trauès deth brescat; es huelhes diboishauen es sues ombres en sable, eth jansemin qu’ère tot flaira, eth cèu esplendid, es cantarides bronzinauen ath torn des liris florits, e Charles s’estofaue coma un adolescent enes vagui efluvis amorosi que holauen eth sòn còr entristit.