Eth contengut arridolet que ludie tostemp en ròstre d’Anna Pavlovna, encara que non s’avièsse as traits envielhidi deth sòn ròstre, exprimie, coma enes mainatges mimadi, era permanenta consciéncia deth sòn graciós defècte, que d’eth, ne volie, ne podie, ne trapaue eth besonh de corregir-se.