Mès que ja è dit que non mos calie que l'ac demanèssem, pr'amor que dormie mès d'aquerò qu'ère de besonh; e s'eth ac entenesse e dilhèu responesse, non poirie dar mielhor responsa que rufar es espatles e estirar es celhes e díder: "Tot aquerò ac esbaucèc dès es fondaments era astúcia, sivans me pensi, d'un gojat guiterós e viciós, e era malícia d'ua faussa mestressa, damb era innocéncia d'ua gojata pregada e persuadida!".