CONDES-ANDERSEN	Quan es fraies mès granes pujauen atau, damb es braci enlaçadi, en èster vrespe, era mès petita demoraue darrèr tota soleta, guardant se com se n'anauen, coma se siguesse a mand de plorar; mès es puncèles dera mar non tien lèrmes, e per aquerò patissen mès.