Jo venguí ath sòn darrèr e me’n brembi d’auer vist eth contrast qu’aufric as mèns uelhs aqueth Doctor fin e elegant, de cabeladura empovassada, tan blanca coma era nhèu, de plan viui uelhs neri e manères agradiues e amables, damb aqueri pòcvaus deth camp; e mès que mès damb eth lord, enòrme e repugnant espantaudèths de pirata deth nòste ostau, que se vedie seigut en sòn cornèr de costum, pro auançat ja en aquera ora ena sua embriaguesa diadèra, e recargant es sòns braci musculosi sus era taula.