Tot aquerò que l’enrodaue d’ua manèra immediata, eth poblet anujós, es petits borgèsi imbecils, era mediocritat dera existéncia, li semblaue ua excepcion, un edart particular qu’en eth era se trapaue presoèra, tant que dehòra d’aquiu s’estenie immens e sense limits eth país des felicitats e des passions.