Coma quan ena aigua o en un miralh repompís er arrai luminós, pujant en costat opausat de identica manèra que baishe, e desviant-se per ambdús costats ara madeisha distància dera queiguda dera pèira, segontes demòstren era experiéncia e er art, atau me semblèc èster herit per ua lum que se reflectie ath mèn dauant; per çò que hi enlà es uelhs d’era ath mès córrer.