E a tot darrèr, s’esclipsauen damb eth prepaus de des.hèir a londeman tot eth mau costat, de vier a aufrir-se ara familha, a plorar sus eth praube mainatge; e entre es bromes deth saunei les semblaue veir a Pasqualet, blanc e ludent coma un àngel, guardant damb uelhs de repotec ad aqueri que tan durs auien estat damb eth e damb era sua familha.