COSETTE-TA-WEB	Quauqui còps, en barrar era net, en crepuscul, ara ora qu’eth jardin ère desèrt, se lo vedie de jolhs ath miei deth passèg qu’entoraue era capelha, dauant dera hièstra per a on auie guardat era prumèra net, virat de cap ath lòc que sabie qu’era fraia que hège era reparacion ère prosternada en oracion.