Que s'imaginèc, eth malerós, qu'ère hèt de veire, e damb aguest pensament, quan bèth un s'apressaue ada eth, sorrisclaue en tot demanar e pregar damb paraules e rasons convengudes que non s'apressèsse, pr'amor que lo trincarien; que de vertat e reauments eth non ère coma es auti òmes: qu'ère tot de veire de cap a pès.