Que me cau díder que jo ja non m'estaua a on abantes, pr'amor qu'en presentar era mia renóncia me cambiè ena casa d'ua hemna màger, veuda d'un foncionari, que botèc tanben es sòns vailets ara mia disposicion; eth mèn cambi ad aguest nau abitatge s'auie costat solet pr'amor que, sonque tornar deth düèl, aguest madeish dia, manè a Afanasi que tornèsse ena sua companhia: me hège vergonha guardar-lo enes uelhs dempús deth mèn nauèth anament damb eth; enquia un tau punt ei capable d'avergonhar-se, encara que sigue dera causa mès justa, er òme de mon pòc premanit.