Pr'amor qu'èm de natura destibada, èm Karamazov, aciu ei a on voi vier, capables d'auer toti es extrèms possibles e de contemplar ath còp dus abismes, un ath dessús de nosati, er abisme des grani ideaus, e un aute ath dejós, er abisme dera decadéncia mès vulgar e pudesenca.