Se bèth còp se passe qu’eth poèma sagrat qu’en eth an botat es sues mans eth Cèu e era Tèrra, e que m’a hèt aflaquir pendent fòrça ans, trionfe dera crudeutat que me tie aluenhat dera beròia pleta, a on dormí coma anheret enemic des lops que li hèn era guèrra; alavetz tornarè coma poèta damb ua auta votz e uns auti peus, e cuelherè era corona de laurèr sus es mèns hònts baptismaus: pr’amor qu’aquiu entrè ena fe que hè as amnes familhars a Diu, e que per era m’enrodèc Pèir d’aquera sòrta eth mèn front.