Per çò d’aute, semblèc qu’auie artenhut eth motiu que se prepausaue en passèg; Cosette, que guardaue coma ua obligacion agradar a sa pair, e qu’entada eth ère nau quinsevolh espectacle, acceptèc era distraccion damb era bona gràcia, aisida e leugèra dera adolescéncia, e non hec ne un solet gèst menspredós dauant d’aguesta bacina d’alegria que se cride ua hesta publica; de sòrta que Jean Valjean podec creir qu’auie artenhut esfaçar tota tralha dera repugnanta vision.