E aubirèren un vaishèth que precisament ère a punt de desplegar es veles, e en tot apressar-se vederen ath capitan qu’ère de pès ath miei deth vaishèth, e didie: “Aqueth que non s’age dit adiu qu’ac hèsque ara; aqueth que non age acabat d’aprovedir-se de viures que’acabe de seguit; aqueth que s’age desbrembat bèra causa ena sua casa que vage rapid a cercar-la, donques que ja vam a sarpar.” E toti es viatjaires responeren: “Arren mos rèste entà hèr, capitan; que ja èm prèsti.” Alavetz eth capitan cridèc as sòns òmes: “Au!