Quan Abu-Nowas vedec seiguda en lhet e vestida tota de satin blu, e damb eth ròstre caperat per un leugèr vel de seda blua, ad aquera joena de grani uelhs neri que l’arrien ena sua cara, li passèc era embriaguesa, e se sentec alugat d’entosiasme, e de pic improvisèc aguesta estròfa en aunor sòn: