Era-barraca-WEB	Botaue era pòca parva en tistèr, se passaue un piente pes peus d’un ròi clar, coma s’eth solei s’auesse avalat eth sòn color, se nudaue eth mocador jos era barba, e abans de gésser se viraue coraument entà veir s’es mainatges èren ben caperadi, inquieta per çò d’aguesta gent menuda, que dormie en solèr deth sòn madeish estudi, e ajaçada en orde de màger a mendre (dès eth granòt Batistet enquiath petitonh qu’a penes parlaue), semblaue era canoada d’un òrgue.