Un òme, inferior peth sòn aspècte, receb d’ua divinitat er ornament dera eloqüéncia e ja toti se compladen en guardar-lo, quan les arengue damb fèrma votz e doça modéstia, e lo contemplen coma a un musa se va caminant pera ciutat; mentre que, ath contrari, un aute se retire as immortaus pera sua portadura e non a cap gràcia ena forma de parlar.