Vos prègui que me digatz per qué toti ètz bòrnis e per qué vos botatz cendre en cap, carbon e cosmetic, donques que, per Allà!, m’estimi mès era mòrt qu'era incertitud que m’auetz metut.” Alavetz eri repliquèren: “Sabes qu’aquerò que demanes ei era tua perdicion?” E jo reponí: “Que vengue era mia perdicion, abans qu’eth dobte.” Mès eri me dideren: “Compde damb eth tòn uelh quèr!” E jo responí: “Que non me cau eth uelh quèr s’è de seguir en aguesta perplexitat.” E fin finau exclamèren: “Que se complisque eth tòn destin!