E eth vagabond, damb ua exaltacion qu’en era entraue parièr era embriaguesa e era sua estranha fe, se quilhaue guardant entar orizon, e pera vòra deth canau, a on se trincauen es darrèrs arrais de solei, credie veir era figura eleganta deth Desirat, coma ua linha violeta, auançant sense botjar es pès ne heregar es èrbes, damb un alò de lum que hège brilhar era sua cabeladura daurada de suaus ondulacions.