Alavetz, en tot hèr-se era esposa e era vertuosa, s’alugaue pensant en aqueth cap de peus neri, torçadi en un cargòlh que li queiguie sus eth front bronzat, d’aquera manèra ath còp rubusta e eleganta, en fin, que tanta experiéncia auie en jutjament des causes e tant d’afogament en desir.