Quan es oficiaus aueren begut e trincat es veires, Kirsten n’aumplic d’auti e, en manja de camisa, eth veire ena man, s’apressèc entàs fogueirons des soldats e en postura majestuosa, era man entà naut, se posèc dauant un fogueiron damb era sua longa mostacha grisa e era camisa dubèrta, qu’ara lum deth huec deishaue veir un piech blanc.