Se lheuèc, aluguec era lum, baishèc tara crompa, e de botiga en botiga pensaue que Maximiliano podie hèr un estirada, botar mès pitrau e mès carns, èster mès òme, en resumit, e guarir-se d’aqueth maudit raumàs cronic que l’obligaue a estar-se mocant de contunh.