MISERABLES-IV-WEB	Aquerò que non ac hec un òme, non ac heren quauqui òmes; ac hec era França, era França sancera, era França victoriosa e embriagada damb era victòria, que semblaue rebrembar, e que practiquèc dauant es uelhs deth mon sancer aguestes grèus paraules de Guilhem du Vair, dempús dera jornada des barralhes: “ei plan aisit tàs que s’an acostumat a profitar-se’n des favors des grans, e a sautar coma un audèth d’arrama en arrama, d’ua situacion aflictiua a ua auta florida, manifestar-se atrevidi contra eth sòn prince ena adversitat; mès, per çò que hè a jo, era sòrt des mèns reis me serà tostemp venerabla, e mès que mès era des malerosi.” Es Borbons queigueren damb respècte, mès sense sentiment; coma ja auem dit, eth sòn malastre siguec màger qu’eri; e despareisheren en orizon.