Non, guardatz, senhor (Maksimov se virèc entada eth), jo, senhor, que me referia qu'aqueres panienki…tan beròies…tan lèu dançàuen ua mazurca damb un des nòsti ulans…tan lèu ua dançaue ua mazurca damb eth , li pujaue en un bot enes jolhs, tau qu'ua gateta, tau qu'ua gateta, senhor…tota blanqueta, senhor…e eth pan-ojciec e era pani-matka ac vedien tot e ac consentien…ac consentien, senhor…e er ulan ath londeman venguie e li demanaue era man…atau ei, senhor…li demanaue era man!, hu, hu, hu!, Maksimov acabèc damb es sues risetes nervioses.