Fortunata-e-Jacinta-I-TA-WEB	Te’n brembaràs que s’estèc damb eth miei duro ena man, aufrint-lo e retirant-lo, enquia qu’ara fin era sua avaricia podec mès qu’era ambicion, e didec: “Entad aquerò que jo n’è de trèir, que vau mès que tenga eth mèn escudet en anisi…” Tè, anisi!