ANNA-KARENINA-2-de-tres	Qu'ère era epòca der an qu'eth gran vie ja a èster madur, quan ja li cau premanir-se entara semença dera pròplèu cuelheta; s'aprèsse era sega e eth blat, ja creishut, damb era sua cama verd-grisenca e eth sòn cabelh non venguie encara d'aumplir-se, ondege jos eth vent; era epòca qu'es verdi uerdis, damb es mates d'èrba auriòles que possen, isolades entre eres, s'estenen de manèra irregulara enes semiats tardius; quan se daurís er fajòl e es sòns grans curbissen era tèrra; quan eth baret, caushigat pes animaus e enduresit coma era pèira, que damb era non i pòt era raspa, se ve ja ja damb es sòns socs traçadi enquiara mitat; quan es secs modelhons de hièms amiadi entàs camps a punta de dia e en cogar-se eth solei barregen era sua flaira damb eth perhum des èrbes, e quan enes tèrres baishes, demorant era dalha, s'escampilhen coma un mar immens es prats propèrs damb es neri molons de cames d'agretes arrincades.