Qu’ère ja era ora que s’attrendís eth còr des navegants, e renèish eth sòn desir d’abraçar as estimats amics, que d’eri s’a dit adiu eth madeish dia, e qu’en eth eth nauèth viatjaire se entristís d’amor, s’enten ena luenhor quauqua campana, que semble plànher ath moribond dia; quan deishè d’enténer, comencè a guardar a ua d’aqueres amnes, que, botada de pès, hège senhaus damb era man damb era intencion de qué es autes l’escotèssen.