MISERABLES-IV-WEB	Quauqui uns mès alègres auien ena boca canons de pluma, que damb eri bohant lançauen era misèria ara multitud, mès que mès as hemnes; era auròra mercaue damb era ecurina des ombres aqueri tristi perfils; non i auie entre toti aqueri òmes un de solet que non siguesse hastigós per çò dera sua misèria; e ère aqueth un ensems tan monstruós, que se poirie díder qu’escambiaue era claror deth solei pera lum d’un relampit.