ERA-ISLA-DETH-TRESOR-WEB	Dilhèu siguec per aquerò; dilhèu siguec per aspècte dera isla damb es sòns cendrosi e melancolics bòsqui, damb es sues sauvatges espiraus d’arròques e damb era sua marèa que podíem veir e enténer trincant-se, tronanta e esglumosa ena escalabrosa còsta; eth cas ei que, encara qu’eth solei ludie clar e ardent e es audèths dera còsta pescauen e cridauen alègrament ath nòste entorn, e enquia e tot credíem que dempús de tanti dies de non veir mès qu’aigua e cèu, toti s’aurien de sénter contents de sautar en tèrra, era mia animositat e tota era mia sang, coma ditz era dita, auien baishat enquias talons, e des deth prumèr moment qu’es mèns uelhs la vedien, aquera demorada Isla deth Tresòr m’inspiraue eth mès prigond e corau engüeg.