MISERABLES-IV-WEB	Semble que lèu ei possible hèr aguesta pregunta quan se desnishen tantes ombres terribles, tant escurs ròstres entre es egoïstes e es miserables; enes egoïstes, es copacaps, es tenèbres d’ua educacion rica, es talents aumentadi pera embriaguesa, un estavaniment de prosperitat qu’estone, eth temor de patir, qu’en quauqui uns arribe enquiara aversion entàs que patissen, ua satisfaccion implacabla, eth jo tan holat que barre es pòrtes dera amna; enes miserables, era ambicion, era enveja, er òdi, que vie de veir gaudir as auti, es prigondes secodides dera fèra umana entara hartèra des talents, còrs plei de bromadís, era tristor, era fatalitat, eth besonh, era ignorància simpla e impura.