Mès que non se tardèc eth joièr a supausar qu’ère ora de mestrar as sòns òstes, e ajudat pera esclaua s’esdeguèc a hèr-les a vier en prumèr lòc es perhums agradius, que les premaniren entà tastar era parva, es frutes e es beuendes, qu’èren abondoses e de prumèra qualitat.