Qu’ère aqueth un trabalh lent e fatigós ath delà, e ça que la, sentia que guanhaua terren; autant que, tanlèu mos apressàuem en Cap dera Seuva, encara que vedia que non m’ère dable de moment guanhar aquera punta, podí veir damb alegria que ja auia auançat coma ues cent iardes entà tèrra, entar Èst.