Era-barraca-WEB	Ath hons, sus es escures montanhes, se colorejauen es bromes damb resplendor d’incendi luenhant; pera part deth mar tremolauen en infinit es prumères esteles; lairauen es gossets tristament; damb eth cant monotòn de gargolhes e grilhs se confonie eth sorriscle des cars invisibles que s’aluenhauen per toti es camins dera immensa planhèra.