E se Diu m’a acuelhut ena sua gràcia, de tau sòrta que vò que jo veiga era sua cort d’ua forma tan desparipera de çò qu’ei normau, non m’amagues se qui sigueres abans de morir, senon ditz-m’ac: ditz-me tanben se vau ben per aciu entara pujada, e es tues paraules mos serviràn de guida.