Es auti teucri e aquèus, de beròies armadures, liures dera escurina, pelejauen jos eth cèu seren: es viui arrais deth solei herien eth camp, sense qu’apareishesse cap broma sus era tèrra ne enes montanhes, e eri combatien e descansauen alternatiuament, en tot trapar-se a grana distància es uns des auti e sajar de desliurar-se des traits que les dirigien es contraris.