Tristes creatures sense nòm, sense edat, sense sèxe, qu’entada eres non ei ja possible ne eth ben ne eth mau; e qu’en gésser dera mainadesa non possedissen ja arren en aguest mon, ne libertat, ne vertut, ne responsabilitat; amnes dubèrtes ager, passides aué, semblables ad aguestes flors queigudes en carrèr, plapades per tota sòrta de hanga tant qu’arribe ua arròda que les estronhe.