Se me la trapi dauant, digui, e me ges damb paraules superdelicades… l’agarri dera cabeladura e atau, atau li balhi torns enquia que l’amorri en soler…” E amassant era accion ara paraula, Mauricia hège contorsions violentes, se destapaue, carrinclaue es dents… e coma que Fortunata non la podie parar, cridèc a Severiana: “Ai, vietz!