De quan en quan, tanben, li parlaue des causes qu’auie liejut, d’un passatge dera novèla, d’ua òbra de teatre o d’ua anecdòta deth gran mon trapada en un huelheton; donques que, a tot darrèr, Charles non ère un quinsevolh, sabie auer ua aurelha atentiua e tostemp ua aprobacion a punt.