Mario comprenie que probablaments, cossent damb era sua hujuda dera vesilha, dera sua precipitacion, deth sòn terror e des paraules que les auie entenut en calò, aqueres maleroses auien ath delà sabi pas quines ombriues ocupacions, e que tot aquerò auie costat, en miei dera societat umana tau qu’ei formada, dus miserables èssers, que non èren ne mainades, ne puncèles, ne hemnes, espècia de monstres impurs o innocents costadi pera misèria.