Totun, jo non posqui arribar ath hons dera qüestion coma aqueth sant teològ Sant Agustin, Boecio o eth bisbe Bradwardine e dider-vos s’era divina presciéncia de Diu ahisque necessariament a un tà que realize quinsevolh acte en particular (quan digui “necessariament” voi díder “sense mès” o s’un ei en situación de decidir liurament çò que hará o deisharà de hèr, autanplan quan Diu sap per auança qu’er acte en qüestion aurà lòc o s’eth hèt de què ac sàpie non obligue en absolut exceptat per “necessitat condicionau”).