Es camarades der oficiau se n’encuedèren que i auie en aqueth jardin “en vestit de marcha” e darrèr d’aqueth lèg brescat ua polida mainada qu’ère aquiu lèu tostemp que passaue er elegant tenent, que non ei desconeishut entath lector; donques que se cridaue Teodul Guillenormand.