Sense pèrder un instant, se n’anèc entara cramba hargada peth sòn hilh Vulcan (qu’auie ua solida pòrta damb clauadura amagada que cap auta divinitat sabie daurir), entrèc, e en auer ajustat era pòrta, se lauèc damb ambrosia eth còr beròi e lo unhèc damb un òli greishós, divin, suau e tan flairós que, en botjar-lo peth palai de Zèus, erigit sus bronze, era sua fragància se difusèc peth cèu e pera tèrra.