E gràcies ara entrada de Segunda se botèc punt e finau ara situacion; e madeish siguec veir a Rubin, qu’alugar-se deishant anar grapauds e sèrps e balhant eth tòrt de tot a sa frair e ath galapian e inutil d’Ido, que, en veder-se escarnit, ena sua pensada sense cap motiu, hège contraccions lèu inversemblables damb es muscles dera cara, amassant un uelh damb era boca, pujant er aute enquiara arraïc deth peu.