Ges era amna de mans deth sòn Creador que l’amorasse abans de qué existisque, semblabla ath mainage que gasulhe entre eth plor e era arridalha; e ei alavetz un nonarren, que non sap arren, e solet botjada per instint dera felicitat, s’incline gostosa entad aquerò que la contente e alègre.