Adjectius que jamès poirien auer plurau en -i son es que an acabament singular en -a, e donques plurau en -es (ipocrites); es acabadi en -ble (amables, sensibles, febles, solubles); es acabadi en -aire (charraires); es acabadi en -au, -èu, -iu (abituaus, grèus, mediterranèus, agradius; mès naui); acabaments en -e diuèrsi: simples, bilingües, liures, solemnes, alègres… (mès n’i a que non seguissen aquerò: praubi, bravi, neri, guauri, quauqui, nòsti, vòsti…); acabaments en -òi: beròi, ròi.