Ath miei deth mar i a un país arroïnat, me didec alavetz, que se cride Creta, e auec un rei, que jos eth sòn emperi eth mon siguec vertuós: en eth i a un monte, cridat Ida, qu’en d’auti tempsi siguec deliciós pes sues aigües e pera sua espessor de huelham, e aué ei desèrt, coma totes es causes ancianes.