Abans que cedir-te-la l’autrejaria a un nazarean o a un judiu, encara que m’aumplisses d’aur eth vel que la capère.” E jo didí: “Mès joen, s’ei que non la voi entà jo, senon entath nòste senhor sultan, qu’ei eth nòste sobeiran, eth nòste benfactor.” E en enténer aguestes paraules, en sòrta de cedir s’enforismèc encara mès, tirèc dera brida deth shivau, m’agarrèc ua cama e me lancèc en solèr, e sense hèr-ne cabau dera mia auançada edat ne respectar es mies barbes blanques, comencèc a picar-me e a insultar-me de totes es manères, e acabèc per botar-me en deplorable estat que me vedetz, ò rei brave e just!