E ara, imaginatz-vos que non è dit arren, que sò eth senhor Fauchelevent, que demori ena vòsta casa, que sò dera familha, qu’è eth mèn quarto, que vos acompanhi en esdejoar en blòda, qu’ena tarde anam es tres entath teatre, qu’acompanhi ara senhora Pontmercy entàs Tulheries e entara plaça Reiau; en resumit, que me credetz parièr a vos; e eth dia mens pensat, quan sigam amassa, tant que parlam, tant qu’arrim, entenetz prononciar eth nòm de Jean Valjean, e vedetz gésser dera ombra era man espaventosa dera policia que m’arrinque bruscaments deth vòste costat.