Quan acabèc de parlar, passèc per dessús sòn, entara dreta, ua agla qu’amiaue enes ungles ua auca domestica, blanca, enòrma, agarrada de bèth corrau; la seguien, cridant, òmes e hemnes; e, en arribar ath costat deth car, virèc era volada entara dreta, dauant madeish des shivaus; en veder-la s’alegrèren; a toti se les alegrèc era sua animositat en pièch, e Pisistrate Nestorida didec d’agueta sòrta: