Qu’ei era ciutat erosa que jamès a patit era arrosada der iuèrn, era ciutat que viu ara ombra des sòn rosèrs, en ua etèrna primauèra, ath miei de flors e de jardins, balancejada peth cant des sues aigües mormolhantes.” E Alí-Nur li balhèc es gràcies ath capitan pes sues bontats pendent eth viatge, li paguèc cinc dinnars d’aur peth passatge, e gessent deth vaishèth seguit de Doça-Amiga, entrèc en Bagdad.