De toti es extrèms dera plana arribauen croishides d’arròdes, cançons guiteroses interrompudes pes crits d’arri as bèsties, e de quan en quan, coma sonor còp de trompeta dera aubada, trincaue er espaci un furiós bram deth saumet, coma protèsta deth dur trabalh que pesaue sus eth, sonque trincar eth dia.