Quan era carn siguec ja rostida, l’ac hec a vier a Ulisses, cauda encara e enes madeishi rostidors, en tot esposcar-la de blanca haria; botèc en ua copa de gèdra vin doç coma era mèu, se seiguec dauant d’Ulisses, e, en tot convidar-lo, li parlèc d’aguesta sòrta: