Eth, qu’ac comprenec confusa, mès prigondaments, dempús es prumères paraules que prononcièc Javert en entrar en sòn quarto; e quan entenec prononciar eth nòm qu’auie sepultat jos uns vels tant espessi, demorèc arraulit d’estupor, e coma capvirat dauant tan sinistre e inesperat còp deth destin.