Quan pensaue ena sua mainadesa, sentie madeish que se rebrembèsse que non auesse auut ath sòn entorn que centcames, aranhes e serps; e quan meditaue sus totes aguestes causes de nets, abans d’esclipsar-se, coma que non n’ère segura d’èster era hilha de Jean Valjean, pensaue qu’era amna de sa mair s’auie calat en còs d’aqueth òme e auie vengut a estar-se ath sòn costat.