Atau, donc, eth gran camarlenc, sense auer arren a crànher, auie obligat a Kanmakan e ara sua mair a que s’embarrèssen enes sues crambes, e enquia e tot l’auie enebit a Fòrça deth Destin qu’auesse cap tipe de relacion damb eth hilh de Daul’makan; de sòrta qu’era mair e eth hilh viuien fòrça retiradi, demorant qu’Allà se dignèsse entornar es sòns drets ad aqueth que li corresponien.