Jean Valjean agarrèc a Javert dera ròba, tau que s’agarrarie a ua somèr dera brida, arrossegant-lo ath sòn darrèr, gessec dera tauèrna tot doç, pr’amor que Javert, per çò des sues traves qu’amiaue botades enes cames, non podie hèr senon passi plan cuerts.