Mès tard, Fiódor Pávlovich, jurèc e perjurèc qu'aquera net se n'auie anat damb es auti; dilhèu siguec atau reauments, arrés ac poirà saber de cèrt ne ac saberà jamès, mès cinc o sies mesi dempús toti, ena ciutat, comencèren a parlar damb sincèra e extraordinària indignacion de qué Lizaveta ère prenhs; preguntauen, hègen investigacions: de qui ère eth pecat?