Eth solei s‟auie cogat hège temps; s‟aluguèren en cèu quauques esteles e eth ròi resplendor deth plen, coma eth reflèx d‟un incendi luenhant, s‟estenec peth cèu; era enòrma bòla ròia se balançaue en aquera grisa penombra coma se siguesse magica.