Ua d’eres, gessent deth Lunfèrn a on arrés se convertís a Diu de bon voler, tornèc a abitar eth sòn còs coma recompensa d’ua viua esperança; d’ua viua esperança, que preguèc ferventaments a Diu entà resuscitar-la, pr’amor de qué era sua volentat podesse èster botjada.