DIVINA-COMEDIA-TA-WEB	Passi, donc, entath moment que me desvelhè, e digui qu’un resplendor estarnèc eth vel deth mèn sòmi, ath còp que me cridaue ua votz: “Lhèua-te, qué hès?” Coma Pèir, Joan e Jacobo, amiadi a veir es floretes deth pomèr, que hè as angels cobejosi dera sua fruta e perpetuaus es nòces en cèu; e espauridi peth resplendor divin, se remeteren en enténer era paraula qu’a interromput sòns majors, e vederen era sua companhia amendrida pera abséncia de Moisés e Elies, e cambiada era tunica deth sòn Mèstre, atau me desvelhè jo, en veir inclinada sus jo aquera pietosa hemna qu’auie guidat anterioraments es mèns passi entar arriu; plen d’inquietud, didí: