Cada dia demoraue damb impaciéncia era ora deth passèg; trapaue a Mario, sentie ua felicitat indicibla e credie exprimir sincèraments tot eth sòn pensament en tot dider-li a Jean Valjean: “Be n’ei de deliciós eth jardin deth Luxembourg!” Mario e Cosette qu’èren ena net er un entar aute.