FORTUNATA-E-JACINTA-III-WEB2	Qu’ei vertat qu’entara mia dignitat hèsqui veir que m’espaurisqui, e digui: “quina asenada, òme, quina asenada!” Mès ath mèn laguens me n’arrisqui e digui: “que camine eth mon e que creishe era espècia, qu’èm entad aquerò”…