Cada viatge que i pensaue se didie que li calie assajà'c, un còp mes, qu'encara i auie esperança de sauvar a Anna damb bondat, persuasion e doçor, en tot hèr-li a compréner era realitat, e cada dia se premanie entà parlar damb era, mès en anar a començar sentie qu'aqueth esperit de fausetat e de malesa qu'auie Anna s'apoderaue tanben d'eth, e alavetz li parlaue non de çò que li volie díder ne de çò que calie hèr, senon damb eth sòn ton de costum, que semblaue burlar-se'n der interlocutor.