Aquilles ploraue, en tot brembar-se’n deth companh estimat, sense qu’era sòn, que tot ac venç, lo podesse véncer ada eth; hège torns aciu e delà e damb amarum se hège a vier ena memòria eth vigor e era gran animositat de Patrocle, tot aquerò qu’auien amiat a tèrme es dus amassa, es penalitats qu’auien patit, ja combatent damb es òmes, ja regant es temibles ondades.