Quan, cansat d’aguesti jòcs, amiaue era sua vegada entar aute costat dera planhèra, era sèrp lo seguie coma un gosset, e en tot enrodar-se enes sues cames li pujaue enquiath còth, en tot estar-se aquiu coma mòrta e queiguda, damb es sòns uelhs de diamant tachadi en pastor, en tot erisar-li era borra dera cara damb eth fiulet dera sua boca triangulara.