ERA-ISLA-DETH-TRESOR-WEB	Supausi qu’aqueri marridi s’an imaginat que tot ère desembarcar e quèir sense mès ne mès sus eth tresòr, pr’amor qu’en un instant toti eri deishèren anar era mala encolia e s’estarnèren en un aplaudiment e en un òsca espontanèu, tan rambalhós, que desvelhèc es ressons adormidi des montanhes luenhanes e costèc un nau lheuament d’audèths que volategèren e cridèren un aute còp en nombre infinit ath nòste entorn.