Tanpòc podie, totun, dobtar dera rason d’aquera pregària que se liegie de jolhs, s’estrementie de terror dauant era menaça deth castig que demore as òmes, pes sòns pecats, e sustot pes sòns pròpis, e pregaue tu per tu a Diu que la perdonèsse ada era, e as auti, tanti crims e les autregèsse serenitat e felicitat en aguesta vida.