Qu'as rason, o Preciosa!, didec en aguest punt Andrés; e atau, se vòs que t'assegura es tòns temors e esbugassa es tues sospeches jurant-te que non gesserè ne un solet punt des ordes que me botèsses, guarda se quin jurament vòs que hèsca, o quin aute gatge posqui balhar-te; qu'a tot me traparàs dispausat.