Es sòns uelhs èren mes gausards, es sues expressions mès liures; enquia e tot arribèc ena inconveniéncia de passejar-se damb Rodolphe damb ua cigarreta enes pòts coma se volesse desfisar ara gent; en fin, es qu’encara non s’ac credien esfacèren era darrèra tralha de dobte en veder-la baishar ua tarde dera Arongleta damb eth còs sarrat per un justet, coma se siguesse un òme; e era senhora Bovary mair, que venguec a refugiar-se ena casa deth sòn hilh dempús d’ua espaventosa scèna damb eth sòn marit, non se mostrèc mens escandalizada.