Mès tanlèu auec prononciat aguestes paraules eth sòn ròstre s’escuric de ressabuda, coma se se vedesse cuelhut per ua idia ingrata; sarrèc era mia man damb gran fòrça entre es sues e lheuèc eth dit guinhaire dauant des mèns uelhs damb un gèst menaçaire dident: