Era glèisa ath sòn entorn, l’emmarcaue coma un gigantesc boudoir; es vòutes s’inclinauen per çò de recuélher, en ton confidenciau dera ombra, era confession deth sòn amor; es veirines reludien entà illuminar eth ròstre, e es encensèrs cremarien entà que campèsse coma un àngel entre eth bugàs des perhums.