Qu’auie dobtes era, dera sabença d’aqueth mètge lèu ambulant, (trist jornalèr dera sciéncia que venguie dus còps per setmana en Palmar, conselhant era quinina a tota maquina, coma se non coneishesse un aute medicament) e depassant era creishenta guitèra deth sòn marit, lo vestie coma a un mainatge petit, en tot plaçar-li cada pèça entre queishes e protèstes de reumatic, e l’amiaue entà Valencia pr’amor de qué l’examinèssen es mètges de fama.