Amiem-les, donc, ena practica!” Dempús, abordant era entrada deth conselhèr, non desbrembèc “er aire marciau dera nòsta milicia”, ne “es nòsti mès esdegats conciutadans”, ne “es vielhs damb es caps cauvets, ua sòrta de patriarques, presents en acte, que quauqui uns d’eri, rèstes des nòstes immortaus falanges, sentien bategar encara es sòns còrs ath son viril des tambors”.