Ara, quan Levin non la shordaue, sabie pro ben çò que li calie hèr, e sense guardar as sòns pès, estramuncant damb es pòsti de tèrra que trapaue peth camin e en.honsant-se ena aigua, mès lheuant-se ath punt damb ua fòrta possada des sues pautes elastiques e fòrtes, comencèc a hèr rondèus ar entorn d'un punt determinat.