Era concubina deth vielh Titon, deishada anar des braci deth sòn doç amic, se diboishaue ja enes termières orientaus, reludent eth sòn front de rica peiraria plaçada ena forma deth hered animau que secodís ara gent damb era coa;56 e ja per aquiu a on mos trapàuem auie balhat era Net dus des passi que puge, e eth tresau inclinaue entà baish eth sòn vel, quan jo, qu’auia eth flaquitge d’Adam, vençut pera sòn, m’estirè ena èrba qu’èrem seigudi es cinc.