Qu’ère de naturau alègre e bontadós, mès es sues desaventures e era mala sòrt que l’acaçaue li hègen desirar tan furiosaments era patz e eth benèster, qu’eth mendre trebuc la capviraue, e alavetz, as esperances mès ludentes e fantastiques succedien es malediccions, e esbocinaue e esbauçaue tot çò que queiguie enes sues mans, e acabaue balhant còps de cap enes parets.