Eth tòn oncle me susprenec en aquera ora de quietud, e en tot hèr-se a vier damb eth un saler de licor verinós, vèsse ena mia aurelha era verinosa destilacion, que de tau manèra ei contrària ara sang der òme, que semblable ena subtilesa ath mercuri, s’esparg per totes es entrades e conductes deth còs, e l’ocupe damb sobta fòrça, en tot colistrar era mès pura e robusta sang, coma era lèit damb es gotes acides.