Eth prumèr viatge que cadua des fraies s'auie lheuat aigua ensús, tot qu'auie estat gaujor, de tantes causes naues e polides que campaue; mès que ja mès grana, e damb era libertat d'anar a on volesse, cada ua venguie indiferenta e engüejaue era sua casa: passat un mès, se hè non hè, totes didien que, a tot darrèr, era sua casa e era prigondor ère mielhor que tot: s'i estaue tan ben!