Quan era vòsta natura sancera pequèc en sòn gèrme, se vedec despolhada d’aguesta dignitat e lançada dehòra deth Paradís, e non les aurie pogut recuperar (s’ac campes subtilaments) per cap camin, sense passar per un d’aguesti dus guàs: o perque Diu, ena sua bontat, perdonèsse eth pecat, o perque er òme per eth madeish redimisse era sua fauta.