Jean Valjean s’estaue ena sòrta de porteria que i auie ath hons deth pati, damb un matalàs en un lhet plegable, ua taula de husta blanca, dues cagires de palha, ua gèrra de faiança, quauqui libres en ua taula, e era sua estimada mala en un cornèr; aquiu jamès i auie lum.