Eth sòn cap s’en.honsèc ena hanga, avalant-se eth liguid terrós e roienc; credec morir, quedar-se josterrat en aqueth lhet de hanga, e fin finau, damb un esfòrç poderós, artenhec lheuar-se, treiguent dehòra dera aigua es sòns uelhs cècs deth tarcum, era sua boca qu’aspiraue desirosa eth vent dera net.