Tres mardans amiauen, per tant, a cada baron; mès jo, en veir qu’auie un aute mardan que subergessie entre totes es bèsties, lo monti pera esquia, m’èsguitli enquiath lanut vrente e me demori agarrat damb es dues mans ena plan abondosa lan, en tot estar-me en aguesta postura damb pacienta animositat.