Ça que la, coma que ja me trapaua en bòsc que limite era fortalesa, non me semblèc tan dehòra de lòc alentir eth mèn pas e caminar damb mès precaucion, pr’amor que pro qu’aurie estat un trist finau des mies aventures veder-me trauessat per ua bala d’un centinèla deth nòste camp que hesse huec contra jo, sense coneisher-me.