Qu’auie admirables peus castanhs, matisadi damb reflèxi d’aur; un front que semblaue hèt de marme; caròles que semblauen hètes de huelhes de ròsa; un color rosat palle; ua blancor que revelaue ua cèrta emocion interiora; ua boca de forma esquista que d’era se despenie era arridalha coma ua lum e era paraula coma ua musica; Un cap que Rafael l’aurie autrejat a Maria, plaçat sus un còth que Joan Goujon aurie autrejat a Venus.