Era-barraca-WEB	Pepeta, sense hèr-ne cabau d’aguest desvelhament que campaue cada dia, seguie era sua marcha, cada còp mès ara prèssa, eth vrente uet, es cames adolorides e era ròba interiora impregnada d’ua sudor de feblesa pròpria dera sua sang blanca e prauba, que dilhèu s’escapaue pendent setmanes sanceres, en tot contrariar es règles dera natura.