Tant que s’aluenhaue, lèu ath tròt, pes desèrti carrèrs, Mavra Kuzminishna se demorèc ua longa estona dauant dera pòrta barrada, damb eth cap clin e cogitosa, estrementida per un sobte sentiment de trendesa mairau e de pietat entad aqueth joen oficiau que jamès auie vist.