Se tutejaue damb toti que damb eri beuie champanha un solet viatge, e coma que ne beuie damb toti, quan en preséncia des sòns subordinats se trapaue damb quauqu'un d'aqueri "tus", coma solie cridar de badinada a taus amics, des que s'auesse d'avergonhar, sabie defugir, gràcies ara sua traça naturau, çò qu'aquerò podesse auer de menspredable entàs sòns subordinats.