Era-Iliada_web	Mès tanlèu coma eth divin Aquilles siguec assadorat de plors e eth desir de somicar cessèc en sòn còr, se lheuèc dera cagira, cuelhec dera man ath vielh entà que se lheuèsse, e guardant pietós eth cap e era barba peublanca, li didec aguestes alades paraules: