Qu’ère, donc, vertat que i auie excepcions, qu’era autoritat podie desconcertar-se, qu’era règla podie arrecular duant d’un hèt, que tot non cabie en tèxt dera lei, que çò imprevist se hège aubedir, qu’era vertut d’un presoèr podie esténer un ligam ara vertut d’un emplegat public, que çò monstruós podie èster divin, qu’eth destin auie emboscades d’aguesta classa, e qu’eth madeish Javert non ère ar arrecès d’ua suspresa!