Peth maitin, quan era tauèrna se daurie, Neleta se mostraue darrèr deth taulèr tranquilla, arridolenta, fresca, guardant a toti cara a cara, coma aqueth que non a arren que repotegar-se; e fòrça temps dempús, Tonet, campaue coma per art d’encantament, sense qu’es parroquians sabessen exactament s’auie entrat pera pòrta que daue entath carrèr o pera deth canau.