Era vielheta non se dèc per vençuda, e enquia e tot estirada en solèr, s’esdegaue pr’amor d’artenher-lo, mès Petia hec enlà era man dera vielheta damb un jolh, agarrèc eth bescuèit e, coma se cranhesse arribar tard, aclamèc de nauèth ar Emperaire, ja damb votz ronca.