Mès serà grana era mia pena, ò Menelau, se morisses e arribes ath cap dera tua vida e aja de tornar damb opròbri ena arida Argos; pr’amor qu’es aquèus se’n brembaràn de seguit dera sua tèrra pàtria, deisharam coma trofèu en poder de Priam e des troians ara aquèa Helena, e es sòns uassi se poiriràn en Troia per çò d’ua empresa que non s’a amiat a tèrme.