E volec eth Destin qu’en aqueth moment eth gran visir, qu’auie gessut a balhar-li compdes ath rei der estat deth règne, siguesse guardant pera hièstra que daue entath mar, e en veir ad aqueth joen qu’arribaue de tau sòrta, manèc as esclaus qu’anèssen a ajudar- lo, e que se lo hessen a vier, non sense auer-li proporcionat ròba entà mudar-se e dar-li un veire de sorbet entà padegar eth sòn esperit.