Vos pensatz que non è hèt era reflexion de qué non se tractaue d’un ahèr coma eth de Champmathieu, de qué, amagant eth mèn nòm, ad arrés damnatjaua, de qué eth nòm de Fauchelevent m’autorizèc a amiar-lo eth vertadèr Fauchelevent, en recompensa d’un servici, de qué podia plan ben seguir tient-lo, e èster erós en quarto que m’aufrítz, sense shordar ad arrés, damb era soleta idia de qué, tant que vos auíetz a Cosette, jo demoraua jos eth madeish tet qu’era.