Non ei admirable qu’aguest autor, en ua fabula, en ua ficcion, posque dirigir tant ath sòn plaser era animositat, qu’atau s’agite e desfigure eth ròstre ena declamacion, vessant lèrmes des sòns uelhs, era votz aflaquida, e totes es accions tant acomodades ad aquerò que vò exprimir?