Atau ei, donc, qu’a londeman non s’estonèc, ne plan mens, eth mèn frair Bacbuk quan vedec entrar ena botiga ath proprietari dera casa, qu’amiaue dejós deth braç ua beròia pèça de hiu estropada en un mocador de seda, e li didec: “Te hèsqui a vier aguesta pèça de tela entà que me talhes ues camises.” Alavetz Bacbuk non dobtèc qu’aqueth òme ère aquiu enviat pera sua hemna, e responec: “Sus es mèns uelhs e sus eth mèn cap!