En veir qu’ Ulisses s’apressaue, lo saludèc damb era coa e deishèc quèir ambdues aurelhes, mès ja non podec gésser ar encontre deth sòn patron; e aguest, quan lo vedec, se shuguèc ua lèrma qu’aisidament artenhec amagar-li a Eumèu, ath quau hec dempús aguesta pregunta: