Encara qu’en 1812, Napoleon siguesse mès que jamès convençut que d’eth depenie vessar o non verser le sang de ses peuples (coma l’escriuec Alexandre ena sua darrèra carta), era vertat ei que jamès coma abantes auie estat tan estacat as inevitables leis que lo forçauen (encara que li semblèsse obrar liuraments) a realizar entara causa comuna, entara istòria, çò que li calie complir-se.