Ua vielha que i auie entre era gent les mostraue damb eth dit a un mainatge de cinc ans, e li didie: “apren, coquin!” Coma qu’es cants e es renecs anauen en aument, eth que semblaue capitan dera escota hec sonar eth soriac, e ad aguest senhau, ua sòrta d’orribles còps de verga que semblaue ua peiregada, queiguec sus es sèt carretes; fòrça deishèren anar un bram e lancèren esgluma de ràbia, causa que redoblèc eth sarabat des tafurèls qu’auien acodit coma ua broma de mosques sus aqueres nafres.