A viatges, quan non i a un covard que cride “èm perdudi!” e se met a córrer, senon un òme valerós e alègre que cride “òsca!”, un destacament de cinc mil òmes vau per un de trenta mil, coma se passèc en Schoengraben; d’auti còps, cinquanta mil òmes hugen dauant de ueit mil, coma en 6 Òc, òc: qué mès cau explicar?