Ara seguida, quan aqueres ombres s’aluenhèren tant de nosati, que non les podíem veir, m’assautèc ua naua idia, que d’era ne nèisheren d’autes diuèrses; e era mia imaginacion comencèc a divagar de tau sòrta d’ua en auta, que per allucinacion cluquè es uelhs, e eth mèn pensament se cambièc lèu en saunei.