Es-mil-e-ua-net-V	A penes amiaue aquiu uns instants, quan arribèc enes sues aurelhes un mormolh de seda que ressonaue ena vòuta, e vedec entrar per ua des pòrtes lateraus a ua joena d’aspècte reiau, sense mès ròba qu’era interiora, sense vel ena cara ne mocador ena cabeladura e la seguie ua esclaua plan beròia, damb es pès descauci, qu’amiaue flors en cap e ena man un laüt de husta de sicomòr.