Mario deishèc as sòns amics en balh, e entornèc a pè, solet, cansat, febriu, damb es uelhs treboladi e tristi ena net, estalamordit peth tapatge e peth povàs costat pes alègri coches plei de persones que tornauen cantant dera hèsta, e passauen ath sòn costat, tant qu’eth, descoratjat, aspiraue entà refrescar-se eth cap, era acra flaira des noguèrs deth camin.