MISERABLES-IV-WEB	Er òme que s’escape, ac tornam a díder, qu’ei inspirat; i a quauquarren des esteles e des relampits en misteriós fulgor dera hujuda: er esfòrç entara libertat non ei mens estonant qu’eth vòl entà çò de sublim; e se ditz d’un lairon escapat: “Com a pogut escalar aguesta paret?” Madeish que se ditz de Corneille: “Qui l’a inspirat tau scèna?” Siguesse coma siguesse, Thenardier, gotejant de sudor, banhat pera ploja, estarnadi es vestits, maumetudes es mans, sagnants es codes, espeladi es jolhs, auie arribat ad açò qu’es mainatges en sòn lengatge figurat criden eth talh dera paret roïnosa, e aquiu, en tot mancar-li era fòrça, s’auie estirat ath long.