De seguit cuelhec as naus ua tempèsta e les amièc entath mar: eri plorauen, en veder-se luenh dera pàtria; e jo, rebrembant, meditè en mèn irreprochable esperit, se m’auia de lançar deth vaishèth e morir en mar, o pati’c tot en silenci e demorar-me entre es vius.