E tot aquerò creirà qui sabesse çò que me condèc eth mosso de Cabra, en tot díder qu'un Quareme tumèc damb fòrça òmes, es uns botant es pès, es auti es mans e es auti tot eth còs en lumedar dera sua casa, e aquerò pendent fòrça estona, e fòrça gent venguie solet entad açò deth dehòra; e en tot preguntar un dia a un se qué volie (pr'amor que Cabra s'embestièc de qué l'ac demanèssa) responec qu'uns auien ronha e es auti sidoles e que en botar-les en aguesta casa se morien de hame, de sòrta que ja non minjauen d'aciu entà deuant.