Hec eth Ciclòp un fòrt e òrre sorriscle, ressonèc era arròca e nosati, espauridi, hugérem ara prèssa; mès eth s’arrinquèc era estaca, tota tacada de sang, la lancèc furiós luenh d’eth e se metec a cridar damb nauti crits as Ciclòps que demorauen enes entorns, laguens de tutes, enes ventosi ticolets.