Es lillàs decantauen es sòns brots ath laguens madeish dera aigua, e ath dauant sòn, eth solei ludent escauhaue e alegraue, e eth hège bronzinar es sues plomes e lheuaue en aire eth sòn còth naut, en tot díder peth laguens, plen de jòia: jamès non auia soniat tanta fortuna quan èra eth Litet lèg!