E tot se passe atau: qu'en tot cohessar que jo non sò mès sant qu'es vesins, d'aguesta colhonada, qu'en aguest grossièr estil escriui, non me semblarà degrèu que ne cuelhen partida e ne gaudisquen damb aquerò toti es que i trapen gust en era, e veiguen que viu un òme damb tantes fortunes, perilhs e adversitats.