Atau coma a trauèrs de cristaus regdes e transparents o d’aigües netes e tranquilles, encara que non tan prigondes que s’escurisque eth hons, arriben ena nòsta vista es imatges tant aflaquides, qu’ua pèrla en un front blanc non la distinguirien mès feblaments es nòsti uelhs, atau vedí jo fòrça ròstres prèsti a parlar-me; per çò que queiguí en error contrari ad aqueth qu’aluguèc er amor entre un òme e ua hònt107.