Ara rapiditat que me botgè li deuí era mia sauvacion; era daga auie pataquejat a miei pè de distància, dejós de jo, mentre eth mèn trabalh d’ascension anaue progressant; mès a tot darrèr, aquiu qu’ère Hands, damb era boca dubèrta e damb era cara virada entà jo, en ua actitud que me hège veder-lo coma era perfècta estatua dera suspresa e dera contrarietat.