Alavetz entení cantar en sen d’aqueth gran ardor: “Summae Deus clementiae”83; çò qu’ahisquec en jo un desir non mens ardent de virar-me, e vedí a diuèrsi esperits caminar pera ahlama: jo les guardaua, mès tachant alternatiuaments era vista, ja enes sòns passi, ja enes mèns.