Que siguec enténer aquerò, e toti ar unisson s'estarnèren d'arrir a arridalhades: "Qu'ac poiríetz auer dit abantes, ara tot qu'ei clar, non se pòt jutjar a un monge", non parauen d'arrir, mès non arrien en ton de burla, senon damb trendesa, divertidi; de ressabuda, toti m'auien cuelhut afècte, autanplan es que m'auien acusat damb mès fervor; dempús, en mes que se passèc enquia que m'autregèren era renonciacion, m'amièren en paumet dera man: "Ai, eth nòste monge", didien.