DIVINA-COMEDIA-TA-WEB	Virgili se l’apressèc, en tot pregar-li que mos mostrèsse era pujada mès aisida; mès era, sense respóner ara sua pregunta, se volec informar sus eth nòste país e sus era nòsta vida; e en començar eth mèn guida a díder: “Mantua…”, era ombra, qu’abantes ère coma concentrada en era madeisha, correc entada eth, deth lòc que se trapaue, dident: “Ò, mantuan!