Era-Iliada_web	Dit aquerò, eth ròi Menelau partic virant es uelhs pertot coma era agla (er audèth, sivans diden, de guardada mès perspicaça entre totes es que vòlen peth cèu), ara quau, enquia e tot estant enes nautades, non li passe inavertida ua lèbe de pès leugèrs estirada dejós d’un arbilhon espés, e se lance sus era e en un virament de uelhs l’agarre e li trè era vida; dera madeisha manèra, ò Menelau, escolan de Zèus, es tòns ludents uelhs se dirigien entà toti es costats, entre eth revolum de gent des sòns companhs, pr’amor de veir se podie trapar viu ath hilh de Nestòr.