Eth laurador anec treiguent dera sua faisha tota aquera indigestion d’estauvis que li holaue eth vrente: un bilhet que l’auie prestat eth patron, ues quantes pèces de duro, un sarpat de plata menuda estropada en un cornet de papèr; e quan eth compde siguec complèt non se podec desliurar de vier damb eth gitano entath tendolet pr’amor de convidar-lo a ua copa e balhar uns quants sòs a Monote per çò des sòns tròts.