FORTUNATA-E-JACINTA-III-WEB2	Aquerò li provoquèc granes tristeses qu’ara prumeria sajaue de dissimular dauant dera sua estimada; ua tarde qu’èren seigudi en balcon, se l’abaishèren tant es esperits que non podec tier era sua pena e l’ac fidèc ara sua amiga: “Bofona, auràs notat que jo… donques… auràs notat qu’era mia santat non ei bona.