Era-barraca-WEB	Era senhora Pepa, damb un vestit un shinhau rosigat de lan e ua gran mantilha d’un nere ja auriolenc, entrèc solemnament ena barraca, e dempús de quauques frases vistoses agarrades ath vòl ath sòn marit, placèc era sua robusta umanitat en un fautulh de còrda e aquiu se quedèc, muda e coma somnolenta, contemplant eth taüt.