Arturè es mèns passi, e trauessè damb era vista aqueth arriuet, entà admirar era grana varietat des sòns fresqui arberatges, quan se m’apareishec, coma s’apareish còp sec ua causa meravilhosa que desvie dera nòsta ment quinsevolh aute pensament, ua hemna soleta, qu’anaue cantant e arremassant flors des moltes qu’ère esmaltat tot eth sòn camin.