Jo, coma qu'èra hèt ath vin, me moria per eth, e en tot veir qu'aqueth remèdi dera palha ja non me profitaue ne valie, decidí hèr ua petita hònt e horat subtil en cu dera gèrla, e doçaments damb ua prima capa de cera tapar-lo, e ara ora de minjar, en tot hèr veir qu'auia hered, me calaua entre es cames deth trist cèc pr'amor d'escauhar-me en praube huec qu'auíem, e ath sòn calor se delie era cera, donques que n'auie pòca, començaue era honteta a destillar-me ena boca, que jo botaua de tau sòrta que ne ua soleta gota se perdie.