Dilhèu es mies paraules semblen massa gausades, en creir que dèishi darrèr de d’autes delícies eth plaser des beròis uelhs, qu’ena sua contemplacion se padeguen toti es mèns desirs; mès eth que sàpie qu’es viues mèrques de tota beresa l’estampen mès, a mida que son mès nautes e considère qu’aquiu non m’auia virat encara entada eri, poirà desencusar-me de çò que m’acusi per desencusar-me, e saberà que digui era vertat; pr’amor qu’eth sant plaser d’aquera guardada non ei excludit aciu, donques que se hè mès blos a mida que mos lheuam.