A Kolia que non li hège pòur susvelhar era casa, ath delà auie a Perezvon, que l'auie manat que se tenguesse ajaçat, "sense botjar-se", jos eth banc dera neira e que, plan per açò, cada viatge que Kolia, enes sòns va-e-veni pes abitacions, pistaue ena entrada, botjaue eth cap e flocaue damb era coa dus còps fòrts e contondents contra eth solèr; mès, ai!, que non s'entenie ne un fiulet que l'aperèsse.