E eth gibós damb eth ròstre malerosament tintat d’auriò, li cridèc ath visir: “Maudit sigues tu, maudida era tua hilha, era aimanta des bufles!” E per pòur de qué se l’apareishesse de nauèth er efrit se metec a córrer damb totes es sues fòrces, cridant e sense gausar virar era cara.