Era aulor que s’exale dera fruta e era aigua que s’esparg per aguest huelhatge, exciten en nosati eth desir de minjar e béuer, e mès d’un còp se repetís era nòsta pena tant que hèm eth torn ad aguest cercle: qu’è dit pena, en sòrta de díder consolacion; pr’amor qu’eth desir que mos amie entad aguest arbe ei eth madeish qu’amièc a Jesucrist a díder plen de gòi: “Eli”, quan mos redimic damb era sang des sues venes.