Era tua paraula, saumeta, que vau ua moneda d'aur e te la manarè aué madeish, mès, totun açò, per çò d'aute, mentisses, mentisses e mentisses; te cau saber, pèc, que s'aciu non credem ei solet per frivolitat, pr'amor que non auem temps: prumèr, mos shorden es ocupacions e, dusau, Diu que mos a balhat pòc de temps, solet vint-e-quate ores ath dia, atau que ne tansevolhe mos arribe entà dormir pro, non digui ja entà penaïr-mos.