S'amaguec lèu Loaysa, e era mestressa s'estèc atentiua entà veir s'eth patron venguie; e, en non enténer cap de bronit, s'encoratgèc, e pòga a pòc, de man en man, s'anèc apressant ena cramba qu'eth sòn patron dormie e entenec que roncaue coma ara prumeria; e, assegurada de qué dormie, se lheuèc era pèlha e tornèc corrent a balhar notícies ara sua senhora deth sòn deth sòn marit, que les ac balhèc de bona volentat.