Qu’a eth sòn monstre fabulós, damb escaumes en vrente sense èster un ludèrt, damb vertelhs ena esquia sense èster un grapaud, que s’està enes horats des horns vielhs de caudea e des potzi secs; nere, pelut, viscós, que s’arrossègue, ja lenta, ja rapidaments; que non cride, mès que guarde; tan terrible, qu’arrés l’a vist jamès.