title: Jak wykonać nakłucie lędźwiowe i przeanalizować wyniki w celu zdiagnozowania bakteryjnego zapalenia opon mózgowych?

text: KONTEKST Diagnostyczne nakłucie lędźwiowe (LP), powszechnie stosowane w celu wykluczenia zapalenia opon mózgowych, wiąże się ze zdarzeniami niepożądanymi. CEL: Systematyczny przegląd dowodów dotyczących technik diagnostycznych LP, które mogą zmniejszyć ryzyko zdarzeń niepożądanych, oraz dowodów dotyczących dokładności badania płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) u dorosłych pacjentów z podejrzeniem bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. ŹRÓDŁA DANYCH Przeszukaliśmy bibliotekę Cochrane, MEDLINE (przy użyciu Ovid i PubMed) od 1966 do stycznia 2006 oraz EMBASE od 1980 do stycznia 2006 bez ograniczeń językowych w celu zidentyfikowania odpowiednich badań i zidentyfikowania innych z bibliografii wyszukanych artykułów. WYBÓR BADANIA Włączyliśmy randomizowane badania pacjentów w wieku 18 lat lub starszych poddawanych interwencjom mającym na celu ułatwienie skutecznej diagnostyki LP lub potencjalnego ograniczenia działań niepożądanych. Zidentyfikowano również badania oceniające dokładność analizy biochemicznej płynu mózgowo-rdzeniowego pod kątem możliwego bakteryjnego zapalenia opon mózgowych. EKSTRAKCJA DANYCH Dwóch badaczy niezależnie oceniło jakość badania i pozyskało odpowiednie dane. Do badań techniki LP pobrano dane dotyczące interwencji i wyniku. Do badań diagnostyki laboratoryjnej bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wyodrębniono dane dotyczące wzorca referencyjnego i dokładności testu. SYNTEZA DANYCH Znaleźliśmy 15 randomizowanych badań. Do syntezy ilościowej zastosowano model efektów losowych. W pięciu badaniach z udziałem 587 pacjentów porównywano atraumatyczne igły z igłami standardowymi i stwierdzono nieznaczne zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia bólu głowy po atraumatycznej igle (bezwzględne zmniejszenie ryzyka [ARR], 12,3%; 95% przedział ufności [CI], -1,72% do 26,2% ). Ponowne wprowadzenie mandrynu przed usunięciem igły zmniejszyło ryzyko bólu głowy (ARR, 11,3%; 95% CI, 6,50%-16,2%). Połączone wyniki z 4 badań z udziałem 717 pacjentów wykazały nieistotne zmniejszenie bólu głowy u pacjentów, którzy zostali zmobilizowani po LP (ARR, 2,9%; 95% CI, -3,4 do 9,3%). Cztery badania dotyczące dokładności analizy biochemicznej płynu mózgowo-rdzeniowego u pacjentów z podejrzeniem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych spełniły kryteria włączenia. Stosunek glukozy do płynu mózgowo-rdzeniowego 0,4 lub mniej (iloraz wiarygodności [LR], 18; 95% CI, 12-27]), liczba białych krwinek w płynie mózgowo-rdzeniowym 500/mL lub wyższa (LR, 15; 95% CI, 10 -22), a poziom mleczanu w płynie mózgowo-rdzeniowym 31,53 mg/dl lub więcej (> lub =3,5 mmol/l; LR, 21; 95% CI, 14-32) prawidłowo zdiagnozował bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. WNIOSKI Dane te sugerują, że małe, atraumatyczne igły mogą zmniejszać ryzyko bólu głowy po diagnostycznym LP. Powinno nastąpić ponowne wprowadzenie mandrynu przed usunięciem igły, a pacjenci nie wymagają leżenia w łóżku po zabiegu. Przyszłe badania powinny koncentrować się na ocenie interwencji, aby zoptymalizować powodzenie diagnostycznego LP i wzmocnić szkolenie w zakresie umiejętności proceduralnych.


title: Wytyczne dotyczące stosowania i interpretacji testów do monitorowania autofagii.

text: W 2008 roku opublikowaliśmy pierwszy zestaw wytycznych dotyczących standaryzacji badań nad autofagią. Od tego czasu badania na ten temat nadal przyspieszają, a wielu nowych naukowców weszło w tę dziedzinę. Rozwija się również nasza baza wiedzy i odpowiednie nowe technologie. W związku z tym ważna jest aktualizacja niniejszych wytycznych dotyczących monitorowania autofagii w różnych organizmach. Różne przeglądy opisują zakres testów, które zostały użyte w tym celu. Niemniej jednak nadal istnieje niejasność co do akceptowalnych metod pomiaru autofagii, zwłaszcza u wielokomórkowych eukariontów. Kluczową kwestią, którą należy podkreślić, jest to, że istnieje różnica między pomiarami, które monitorują liczbę lub objętość elementów autofagicznych (np. autofagosomów lub autolizosomów) na dowolnym etapie procesu autofagicznego a tymi, które mierzą przepływ przez szlak autofagii ( tj. cały proces); w związku z tym blok w makroautofagii, który skutkuje akumulacją autofagosomów, należy odróżnić od bodźców, które powodują zwiększoną aktywność autofagiczną, definiowaną jako zwiększona indukcja autofagii połączona ze zwiększonym dostarczaniem i degradacją w lizosomach (u większości wyższych eukariontów i niektórych protistów, takich jak Dictyostelium) lub wakuoli (w roślinach i grzybach). Innymi słowy, szczególnie ważne jest, aby badacze nowi w tej dziedzinie zrozumieli, że pojawienie się większej liczby autofagosomów niekoniecznie oznacza większą liczbę autofagii. W rzeczywistości w wielu przypadkach autofagosomy gromadzą się z powodu blokady w przemyce do lizosomów bez jednoczesnej zmiany w biogenezie autofagosomów, podczas gdy wzrost autolizosomów może odzwierciedlać zmniejszenie aktywności degradacyjnej. W tym miejscu przedstawiamy zestaw wytycznych dotyczących wyboru i interpretacji metod do zastosowania przez badaczy, których celem jest zbadanie makroautofagii i procesów pokrewnych, a także dla recenzentów, którzy muszą przedstawić realistyczną i rozsądną krytykę prac skoncentrowanych na tych procesach. Wytyczne te nie mają stanowić formułowanego zestawu zasad, ponieważ odpowiednie testy zależą częściowo od zadawanego pytania i używanego systemu. Ponadto podkreślamy, że żaden pojedynczy test nie gwarantuje, że będzie najbardziej odpowiedni w każdej sytuacji, i zdecydowanie zalecamy stosowanie wielu testów do monitorowania autofagii. W niniejszych wytycznych rozważamy te różne metody oceny autofagii i jakie informacje można lub nie można z nich uzyskać. Wreszcie, omawiając zalety i ograniczenia poszczególnych testów autofagii, mamy nadzieję zachęcić do innowacji technicznych w tej dziedzinie.


title: Obalanie ogólnoustrojowego metabolizmu glukozy jako mechanizmu wspomagającego wzrost komórek białaczkowych.

text: Z perspektywy organizmu populacje komórek rakowych można uznać za analogiczne do pasożytów, które konkurują z gospodarzem o niezbędne zasoby ogólnoustrojowe, takie jak glukoza. Tutaj zastosowaliśmy modele białaczki i próbki ludzkiej białaczki, aby udokumentować formę adaptacyjnej homeostazy, w której komórki złośliwe zmieniają fizjologię ogólnoustrojową poprzez upośledzenie zarówno wrażliwości na insulinę, jak i wydzielania insuliny, aby zapewnić guzom zwiększony poziom glukozy. Mechanicznie komórki nowotworowe indukują wytwarzanie IGFBP1 na wysokim poziomie z tkanki tłuszczowej, aby pośredniczyć w wrażliwości na insulinę. Co więcej, wywołana białaczką dysbioza jelit, utrata serotoniny i inaktywacja inkretyny łączą się w celu zahamowania wydzielania insuliny. Co ważne, osłabienie progresji choroby i przedłużone przeżycie uzyskuje się poprzez zakłócenie wywołanej białaczką homeostazy adaptacyjnej. Nasze badania stanowią paradygmat systemowego postępowania w chorobie białaczkowej.


title: Egzosomy pochodzące z guza indukują polaryzację N2 neutrofili, aby promować migrację komórek raka żołądka

text: TŁO Egzosomy to pęcherzyki zewnątrzkomórkowe, które pośredniczą w komunikacji komórkowej w zdrowiu i chorobach. Neutrofile mogą być spolaryzowane do fenotypu pro-guzowego przez nowotwór. Funkcja egzosomów pochodzących z guza w regulacji neutrofili pozostaje niejasna. METODY Zbadaliśmy wpływ egzosomów pochodzących z komórek raka żołądka (GC-Ex) na aktywację pronowotworowych neutrofili i wyjaśniliśmy mechanizmy leżące u ich podstaw. WYNIKI GC-Ex przedłużał przeżywalność neutrofili i indukował ekspresję czynników zapalnych w neutrofilach. Neutrofile aktywowane GC-Ex z kolei promowały migrację komórek raka żołądka. GC-Ex transportował box-1 o wysokiej mobilności (HMGB1), który aktywował szlak NF-κB poprzez interakcję z TLR4, powodując zwiększoną odpowiedź autofagiczną w neutrofilach. Blokowanie interakcji HMGB1/TLR4, szlaku NF-κB i autofagii odwracało aktywację neutrofili indukowaną przez GC-Ex. Wyciszanie HMGB1 w komórkach raka żołądka potwierdziło, że HMGB1 jest kluczowym czynnikiem aktywacji neutrofili za pośrednictwem GC-Ex. Ponadto ekspresja HMGB1 była podwyższona w tkankach raka żołądka. Zwiększona ekspresja HMGB1 była związana ze złym rokowaniem u pacjentów z rakiem żołądka. Wreszcie egzosomy pochodzące z tkanki raka żołądka zachowywały się podobnie jak egzosomy pochodzące z linii komórkowych raka żołądka w aktywacji neutrofili. WNIOSEK Wykazujemy, że egzosomy pochodzące z komórek raka żołądka indukują autofagię i aktywację pro-guz neutrofili za pośrednictwem sygnalizacji HMGB1/TLR4/NF-κB, co zapewnia nowy wgląd w mechanizmy regulacji neutrofili w raku i rzuca światło na wieloaspektową rolę egzosomów w przekształcanie mikrośrodowiska guza.


title: Indukowane przez ROS pętle R wyzwalają sprzężony z transkrypcją, ale niezależny od BRCA1/2 szlak rekombinacji homologicznej przez CSB

text: Aktywnie transkrybowane regiony genomu są chronione przez mechanizmy naprawy DNA sprzężone z transkrypcją, w tym rekombinację homologiczną sprzężoną z transkrypcją (TC-HR). Tutaj użyliśmy reaktywnych form tlenu (ROS) do indukcji i scharakteryzowania TC-HR w transkrybowanym locus w ludzkich komórkach. Jako kanoniczny HR, TC-HR wymaga RAD51. Jednak lokalizacja RAD51 w miejscach uszkodzenia podczas TC-HR nie wymaga BRCA1 i BRCA2, ale opiera się na RAD52 i białku zespołu Cockayne B (CSB). Podczas TC-HR RAD52 jest rekrutowany przez CSB przez domenę kwasową. Z kolei CSB jest rekrutowany przez pętle R, które są silnie indukowane przez ROS w transkrybowanych regionach. Warto zauważyć, że CSB wykazuje silne powinowactwo do hybryd DNA:RNA in vitro, co sugeruje, że jest to czujnik pętli R indukowanych przez ROS. Tak więc TC-HR jest wyzwalany przez pętle R, zainicjowane przez CSB i prowadzone przez oś CSB-RAD52-RAD51, ustanawiając niezależny od BRCA1/2 alternatywny szlak HR chroniący transkrybowany genom.


title: Autofagia i jej silne modulatory z fitochemikaliów w leczeniu raka

text: Autofagia to wszechobecny proces kataboliczny, w którym uszkodzone lub szkodliwe składniki wewnątrzkomórkowe są dostarczane do lizosomów w celu samotrawienia i recyklingu. Ma kluczowe znaczenie w leczeniu raka. Autofagia indukowana terapią działa głównie jako mechanizm sprzyjający przeżyciu, ale postępująca autofagia może prowadzić do nieapoptotycznej śmierci komórki, znanej również jako autofagiczna śmierć komórki. Rośliny lub zioła zawierają różne naturalne związki, które znajdują szerokie zastosowanie w leczeniu wielu rodzajów nowotworów. Pojawiające się dowody wskazują, że fitochemikalia ukierunkowane na szlak autofagiczny są obiecującymi środkami w leczeniu raka. Jednak związki te odgrywają różne role w autofagii. W tym przeglądzie omówiliśmy rolę autofagii w rozwoju i terapii nowotworów i skupiliśmy się na wyjaśnieniu przeciwnowotworowych aktywności modulatorów autofagicznych, zwłaszcza fitochemikaliów. W szczególności opisaliśmy nowe założenie, że dynamiczna rola fitochemikaliów powinna być oceniana w regulacji autofagii w raku.


title: Egzosomalny miR-99a-5p jest podwyższony w surowicy pacjentów z rakiem jajnika i sprzyja inwazji komórek nowotworowych poprzez zwiększenie ekspresji fibronektyny i witronektyny w sąsiednich komórkach mezotelium otrzewnej

text: TŁO MikroRNA (miRNA) stabilnie występują w krążącej krwi i są kapsułkowane w pęcherzykach zewnątrzkomórkowych, takich jak egzosomy. Celem tego badania było zidentyfikowanie, które egzosomalne miRNA są w wysokim stopniu wytwarzane z komórek nabłonkowego raka jajnika (EOC), przeanalizowanie, czy miRNA surowicy można wykorzystać do odróżnienia pacjentów z EOC od zdrowych ochotników oraz zbadanie funkcjonalnej roli egzosomalnych miRNA w progresja raka jajnika. METODY Egzosomy zebrano z pożywek hodowlanych linii komórek surowiczego raka jajnika, a mianowicie komórek TYK-nu i HeyA8. Egzosomalna mikromacierz miRNA ujawniła, że kilka miRNA, w tym miR-99a-5p, było specyficznie podwyższone w egzosomach pochodzących z EOC. Poziomy ekspresji miR-99a-5p w surowicy u 62 pacjentek z EOC, 26 pacjentek z łagodnymi nowotworami jajnika i 20 zdrowych ochotniczek określono metodą ilościowej reakcji łańcuchowej polimerazy z odwrotną transkrypcją miRNA. Aby zbadać rolę egzosomalnego miR-99a-5p w rozsiewie do otrzewnej, sąsiadujące ludzkie komórki mezotelium otrzewnej (HPMC) potraktowano egzosomami pochodzącymi z EOC, a następnie zbadano poziomy ekspresji miR-99a-5p. Ponadto naśladowcy miR-99a-5p transfekowano do HPMC i analizowano wpływ miR-99a-5p na inwazję raka przy użyciu modelu hodowli 3D. Analizę proteomiczną metodą tandemowego znacznika masy przeprowadzono na HPMCs transfekowanych miR-99a-5p, a następnie zbadano potencjalne geny docelowe miR-99a-5p. WYNIKI Poziomy miR-99a-5p w surowicy były istotnie zwiększone u pacjentów z EOC w porównaniu z tymi u pacjentów z łagodnymi nowotworami i zdrowymi ochotnikami (odpowiednio 1,7-krotnie i 2,8-krotnie). Analiza krzywej charakterystyki działania odbiornika wykazała z wartością odcięcia 1,41 i wykazała czułość i swoistość odpowiednio 0,85 i 0,75 w wykrywaniu EOC (obszar pod krzywą = 0,88). Poziomy ekspresji miR-99a-5p w surowicy były znacząco obniżone po operacjach EOC (1,8 do 1,3, p = 0,002), co wskazuje, że miR-99a-5p odzwierciedla obciążenie nowotworem. Traktowanie egzosomami pochodzącymi z EOC znacząco zwiększyło ekspresję miR-99a-5p w HPMC. HPMC transfekowane miR-99a-5p promowały inwazję raka jajnika i wykazywały zwiększone poziomy ekspresji fibronektyny i witronektyny. WNIOSKI Surowica miR-99a-5p jest istotnie podwyższona u chorych na raka jajnika. Egzosomalne miR-99a-5p z komórek EOC promuje inwazję komórek poprzez wpływ na HPMC poprzez regulację w górę fibronektyny i witronektyny i może służyć jako cel dla hamowania progresji raka jajnika.


title: Baza danych rodzin białek Pfam.

text: Pfam to szeroko stosowana baza danych rodzin białek, zawierająca obecnie ponad 13 000 ręcznie wyselekcjonowanych rodzin białek od wydania 26.0. Pfam jest dostępny za pośrednictwem serwerów w Wielkiej Brytanii (http://pfam.sanger.ac.uk/), USA (http://pfam.janelia.org/) i Szwecji (http://pfam.sbc.su. se/). Tutaj informujemy o zmianach, które nastąpiły od czasu naszego artykułu NAR 2010 (wydanie 24.0). W ciągu ostatnich 2 lat wygenerowaliśmy 1840 nowych rodzin i zwiększyliśmy zasięg Bazy Wiedzy UniProt (UniProtKB) do prawie 80%. W szczególności podjęliśmy krok, aby otworzyć adnotacje naszych rodzin w społeczności Wikipedii, łącząc rodziny Pfam z odpowiednimi stronami Wikipedii i zachęcając społeczności Pfam i Wikipedia do ulepszania i rozszerzania tych stron. Stale ulepszamy witrynę Pfam i dodajemy nowe wizualizacje, takie jak „sunburst” reprezentacja taksonomicznego rozkładu rodzin. W tej pracy dodatkowo poruszamy dwa tematy, które będą szczególnie interesujące dla społeczności Pfam. Najpierw wyjaśnimy definicję i zastosowanie specyficznych dla rodziny, ręcznie wybranych progów gromadzenia. Po drugie, omówimy niektóre cechy domen o nieznanej funkcji (znanych również jako DUF), które stanowią szybko rosnącą klasę rodzin w ramach Pfam.


title: Ćwiczenia jako podejście terapeutyczne do poprawy ciśnienia krwi u pacjentów z chorobą tętnic obwodowych: aktualna literatura i przyszłe kierunki.

text: WSTĘP Pacjenci z objawową chorobą tętnic obwodowych (PAD) wykazują zmniejszoną wydolność czynnościową i zwiększoną śmiertelność z powodu chorób układu krążenia. Chociaż ćwiczenia są podstawą leczenia klinicznego mającego na celu poprawę zdolności chodzenia u pacjentów z objawową PAD, ich wpływ na parametry sercowo-naczyniowe nie został dokładnie zbadany. Omówione obszary: Niniejszy przegląd analizuje rolę ćwiczeń fizycznych w poprawie ciśnienia tętniczego u pacjentów z objawową PAD i podsumowuje aktualne dane dotyczące ostrego (pojedyncza seria ćwiczeń) i przewlekłego wpływu chodzenia i ćwiczeń oporowych na ciśnienie krwi i jego czynniki warunkujące. Komentarz eksperta: U pacjentów z objawową PAD ćwiczenia fizyczne sprzyjają ostremu i przewlekłemu obniżeniu ciśnienia krwi. Efekty te zaobserwowano zwłaszcza po chodzeniu i ćwiczeniach oporowych. Niezbędne są dalsze badania w celu zbadania wpływu innych metod ćwiczeń, zwłaszcza ćwiczeń niebolesnych, na czynność układu krążenia u pacjentów z objawową PAD.


title: Morin wykazuje działanie przeciwzapalne na stymulowane przez IL-1β ludzkie chondrocyty z chorobą zwyrodnieniową stawów poprzez aktywację szlaku sygnałowego Nrf2

text: Wstęp/cele: Choroba zwyrodnieniowa stawów (OA) jest wieloczynnikową chorobą związaną ze stanem zapalnym stawów. Celem niniejszego badania było zbadanie działania przeciwzapalnego i mechanizmu morinu na ludzkie chondrocyty z chorobą zwyrodnieniową stawów stymulowane przez IL-1β. Metody: Poziomy NO i PGE2 mierzono metodą Griessa i ELISA. Poziomy MMP1, MMP3 i MMP13 zmierzono również metodą ELISA. Wyniki: Wyniki wykazały, że IL-1β znacząco zwiększyła produkcję NO, PGE2, MMP1, MMP3 i MMP13. Dodatkowo wzrosty zostały znacznie osłabione przez leczenie morinem. Ponadto, indukowana przez IL-1β aktywacja NF-κB była tłumiona przez morin. Ponadto ekspresja Nrf2 i HO-1 została zwiększona przez morin, a knockdown Nrf2 mógł zapobiec przeciwzapalnym skutkom morinu. Wniosek: Podsumowując, badanie to sugerowało, że morin łagodził stan zapalny wywołany przez IL-1β poprzez aktywację szlaku sygnałowego Nrf2.


title: Wpływ zmienności ciśnienia krwi na zdarzenia sercowo-naczyniowe u starszych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.

text: Zmienność ciśnienia krwi jest jedną z charakterystycznych cech nadciśnienia tętniczego u osób starszych. Jednak jego znaczenie kliniczne pozostaje do ustalenia. Zbadaliśmy zatem wpływ zmienności ciśnienia krwi na rozwój zdarzeń sercowo-naczyniowych u starszych pacjentów z nadciśnieniem. Łącznie 106 kolejnych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wieku powyżej 60 lat (średnia wieku 73,9 +/- 8,1 lat; mężczyźni 54%), z których wszyscy byli poddawani całodobowemu ambulatoryjnemu monitorowaniu ciśnienia krwi (mediana 34 miesięcy; zakres 3-60 miesięcy). W okresie obserwacji zaobserwowano 39 incydentów sercowo-naczyniowych, w tym 14 przypadków zawału mózgu i 7 przypadków ostrego zawału mięśnia sercowego. Jako wskaźnik zmienności ciśnienia krwi zastosowano współczynnik zmienności (CV) wartości 24-godzinnego skurczowego ciśnienia krwi (SBP). Pacjenci wykazywali średnią wartość CV 10,6% i zostali podzieleni na dwie grupy według tej średniej wartości jako punktu odcięcia: grupa z wysokim CV (n = 46) i grupa z niskim CV (n = 60). Chociaż wyjściowa charakterystyka kliniczna była podobna w obu grupach, wykresy Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od zdarzeń wykazały, że częstość incydentów sercowo-naczyniowych była istotnie wyższa w grupie z wysokim CV niż w grupie z niskim CV (p < 0,05). Analiza proporcjonalnych hazardów Coxa wykazała, że zwiększona zmienność ciśnienia krwi (wysoka wartość CV 24-godzinnego SBP) była niezależną zmienną predykcyjną dla zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wartość CV SBP w ciągu dnia oraz wartość SD zarówno SBP dobowego, jak i SBP w ciągu dnia również wykazywały dodatnią korelację z wystąpieniem incydentów sercowo-naczyniowych. Wyniki te sugerują, że zwiększona zmienność ciśnienia krwi może być niezależnym czynnikiem ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u starszych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.


title: Przeprogramowanie doprowadziło mysie komórki krwi do indukowanych hematopoetycznych komórek macierzystych z określonymi czynnikami.

text: Hematopoetyczne komórki macierzyste (HSC) podtrzymują tworzenie krwi przez całe życie i są funkcjonalnymi jednostkami przeszczepu szpiku kostnego. Pokazujemy, że przejściowa ekspresja sześciu czynników transkrypcyjnych Run1t1, Hlf, Lmo2, Prdm5, Pbx1 i Zfp37 nadaje potencjał przeszczepu wieloliniowego innym zaangażowanym limfoidalnym i szpikowym komórkom progenitorowym oraz efektorowym komórkom szpiku. Włączenie Mycn i Meis1 oraz wykorzystanie wirusów policistronowych zwiększa skuteczność przeprogramowania. Przeprogramowane komórki, nazwane indukowanymi HSC (iHSC), posiadają potencjał do wieloliniowego różnicowania klonów, odtwarzają przedziały macierzyste/progenitorowe i są seryjnie przeszczepiane. Analiza pojedynczych komórek wykazała, że iHSC uzyskane w optymalnych warunkach wykazują profil ekspresji genów, który jest bardzo podobny do endogennych HSC. Odkrycia te pokazują, że ekspresja zestawu określonych czynników jest wystarczająca do aktywacji sieci genów rządzących funkcjonalną tożsamością HSC w zaangażowanych komórkach krwi. Nasze wyniki stwarzają perspektywę, że przeprogramowanie komórek krwi może być strategią pozyskiwania przeszczepialnych komórek macierzystych do zastosowań klinicznych.


title: Zmienność genetyczna w zamrożonej partii komórek MCF-7 niewidoczna w rutynowym uwierzytelnianiu wpływająca na funkcję komórki

text: Wspólne zalecenia dotyczące uwierzytelniania linii komórkowych, adnotacji i kontroli jakości nie odnoszą się do heterogeniczności genetycznej. W ramach Human Toxome Project pokazujemy, że w pojedynczej partii linii komórkowej ludzkiego gruczolakoraka piersi MCF-7, uzyskanej bezpośrednio z banku komórek, które są niewidoczne przy zwykłym uwierzytelnianiu komórek za pomocą krótkich powtórzeń tandemowych, można wykazać niejednorodność komórkową i fenotypową ( STR) znaczniki. Profilowanie STR po prostu spełnia cel testowania uwierzytelniania, którym jest wykrycie znacznego zanieczyszczenia krzyżowego i błędnej identyfikacji linii komórkowej. Niejednorodność należy zbadać za pomocą dodatkowych metod. Ta heterogeniczność może mieć poważne konsekwencje dla powtarzalności eksperymentów, co pokazuje morfologia, odpowiedź na dawkę wzrostu estrogenu, ekspresja genów całego genomu i nieukierunkowana metabolomika spektroskopii masowej dla komórek MCF-7. Stosując porównawczą hybrydyzację genomową (CGH), różnice zostały prześledzone do genetycznej heterogeniczności już w komórkach z oryginalnych zamrożonych fiolek z tej samej partii ATCC, jednak markery STR nie różniły się od odniesienia ATCC dla żadnej próbki. Odkrycia te podkreślają potrzebę dodatkowego zapewnienia jakości w Dobrej Praktyki Hodowli Komórkowej i charakteryzacji komórek, zwłaszcza przy użyciu innych metod, takich jak CGH, w celu ujawnienia możliwej heterogeniczności genomowej i dryfów genetycznych w obrębie linii komórkowych.


title: Swoiste dla ssaków białko Armcx1 reguluje transport mitochondrialny podczas regeneracji aksonów

text: Transport mitochondrialny ma kluczowe znaczenie dla fizjologii neuronów i aksonów. Jednak, czy i jak wpływa na reakcje na uszkodzenia neuronów, takie jak przeżycie neuronów i regeneracja aksonów, pozostaje w dużej mierze nieznane. W ustalonym modelu mysim z silną regeneracją aksonów, pokazujemy, że Armcx1, specyficzny dla ssaków gen kodujący białko zlokalizowane w mitochondriach, ulega regulacji w górę po aksotomii w tych warunkach wysokiej regeneracji. Nadekspresja Armcx1 zwiększa transport mitochondrialny w dorosłych komórkach zwojowych siatkówki (RGC). Co ważne, Armcx1 promuje również przeżycie neuronów i regenerację aksonów po urazie, a efekty te zależą od ich lokalizacji w mitochondriach. Co więcej, knockdown Armcx1 osłabia zarówno przeżycie neuronów, jak i regenerację aksonów w modelu o wysokiej zdolności regeneracyjnej, dodatkowo wspierając kluczową rolę Armcx1 w regulowaniu odpowiedzi na uszkodzenia neuronów w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) dorosłych. Nasze odkrycia sugerują, że Armcx1 kontroluje transport mitochondrialny podczas naprawy neuronów.


title: Różnorodność wersji beta: prostowanie koncepcji, która się nie powiodła. Część 1. Definiowanie zróżnicowania beta jako funkcji zróżnicowania alfa i gamma

text: Termin „zróżnicowanie beta” jest używany w odniesieniu do szerokiej gamy zjawisk. Chociaż wszystkie one obejmują pewien rodzaj kompozycyjnej heterogeniczności między miejscami, wiele z nich nie jest ze sobą powiązanych w żaden przewidywalny sposób. Niniejszy dwuczęściowy przegląd ma na celu umieszczenie różnych zjawisk, które nazwano różnorodnością beta, we wspólnych ramach koncepcyjnych i wyjaśnienie, co każdy z nich mierzy. W tej pierwszej części skupimy się na zdefiniowaniu komponentu beta różnorodności. Obejmuje to decydowanie, czym jest różnorodność i jak obserwowana różnorodność całkowita lub gamma (g) jest podzielona na składniki alfa (a) i beta (b). W literaturze ekologicznej zastosowano kilka różnych definicji „różnorodności beta”, które wynikają z tych decyzji. Prawdziwą różnorodność beta uzyskuje się, gdy całkowita efektywna liczba gatunków w zbiorze danych (rzeczywista różnorodność gamma g) jest multiplikatywnie podzielona na efektywną liczbę gatunków na różniące się składem


title: Międzykulturowe badanie konsumentów wina pod kątem korzyści zdrowotnych wina

text: Celem niniejszego badania było zbadanie preferencji konsumentów i zachowań konsumpcyjnych w odniesieniu do korzyści zdrowotnych wina dla dwóch kontekstowo i kulturowo zróżnicowanych grup konsumentów, a mianowicie Koreańczyków i Australijczyków. Uczestnicy musieli być konsumentami wina w wieku powyżej 18 lat. Odpowiedzi zbierano za pomocą ankiety internetowej. Wyniki wskazują, że postrzegane korzyści zdrowotne czerwonego wina były wyższe w próbce australijskiej niż próbce koreańskiej. Podobnie konsumenci australijscy mieli większą wiedzę na temat wina w zakresie zdrowia niż konsumenci koreańscy. Czerwone wino było preferowanym stylem wina zarówno dla konsumentów koreańskich, jak i australijskich; jednak odsetek preferencji dla czerwonego wina był znacznie wyższy w próbce koreańskiej. Jeśli chodzi o wydatki na produkty winiarskie, preferowanym przedziałem cenowym dla obu grup był 11–19 USD. Wyniki wskazują również, że wino prozdrowotne jest bardziej atrakcyjne dla konsumentów koreańskich niż konsumentów australijskich. W odniesieniu do płci Koreanki preferowały czerwone wino tak samo jak mężczyźni, ale Australijki spożywały znacznie więcej białego wina niż mężczyźni. Takie ustalenia informują winiarzy i sprzedawców wina o stosowności ważenia produkcji wina i marketingu do aspektów zdrowotnych w celu maksymalizacji konsumenta


title: OBLIGACJE DIASPORY: PODBIJANIE DIASPORY W TRUDNYCH CZASACH

text: Indie i Izrael zebrały ponad 35 miliardów dolarów, korzystając z bogactwa swoich społeczności diaspory. Te obligacje diaspory stanowią stabilne i tanie źródło finansowania zewnętrznego, często wtedy, gdy kraje utraciły dostęp do międzynarodowych rynków kapitałowych. Dla inwestorów z diaspory te obligacje oferują możliwość pomocy krajowi pochodzenia, a jednocześnie dają możliwość inwestowania. Potencjał dla więzi diaspory jest znaczący dla wielu krajów z dużymi diasporami za granicą. Emisja obligacji diaspory z krajów o słabym zarządzaniu i wysokim ryzyku związanym z suwerennością może jednak wymagać wsparcia na rzecz budowania zdolności instytucjonalnych i poprawy jakości kredytowej ze strony agencji wielostronnych lub dwustronnych. Na przykład Haiti mogłoby pozyskać kilkaset milionów dolarów, emitując obligacje diaspory, pod warunkiem stworzenia struktury gwarancyjnej budującej zaufanie do krajowych instytucji publicznych.


title: Agonista receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów gamma (PPARγ) Rozyglitazon łagodzi stan zapalny dróg oddechowych poprzez hamowanie receptora Toll-podobnego 2 (TLR2)/receptora węzłowego z domeną pirynową zawierającą 3 (NLRP3) aktywacji ciałek zapalnych u myszy z astmą

text: TŁO Celem tego badania było zbadanie funkcji i mechanizmu agonisty receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów (PPARγ) w receptorze Toll-podobnym 2 (TLR2)/receptorze nod-podobnym z domeną pirynową zawierającą 3 (NLRP3) szlaku ciałka zapalnego u astmatyków myszy. MATERIAŁ I METODY Osiemnaście samic myszy (C57) podzielono losowo na 4 grupy: grupę kontrolną, grupę modelową astmy prowokowaną albuminą jaja kurzego (OVA), grupę rozyglitazonu i grupę leczoną rozyglitazonem agonistą PPARγ. Barwieniem hematoksyliną i eozyną oraz kwasem nadjodowym metodą Schiffa obserwowano naciekanie okołooskrzelowych komórek zapalnych oraz proliferację i wydzielanie śluzu z komórek kubkowych nabłonka oskrzeli. Do wykrywania poziomów ekspresji TLR2, PPARγ, jądrowego czynnika kappa B (NF-kappaB), NLRP3 i ASC [związanego z apoptozą białka przypominającego plamkę, zawierającego domenę rekrutacji kaspazy C-końcowej [CARD]] zastosowano analizę Western blot. WYNIKI Liczba komórek zapalnych i eozynofili oraz poziomy OVA IgE, interleukiny-4 (IL-4) i IL-13 były istotnie wyższe w grupie z astmą C57 w porównaniu z grupą kontrolną C57 i leczoną (P< 0,05). Naciek komórek zapalnych okołooskrzelikowych, pogrubienie ścian, przerost komórek kubkowych i wydzielanie śluzu w grupie leczonej były znacząco zmniejszone w porównaniu z grupą z astmą. Ekspresja PPARg w grupie leczonej była istotnie wyższa w porównaniu z grupą z astmą i grupą kontrolną (P<0,05). Poziomy ekspresji białek TLR2, NF-kappaB, NLRP3 i ASC były istotnie niższe w porównaniu z grupą astmy, ale wyższe w porównaniu z grupą kontrolną (P<0,05). WNIOSKI Rozyglitazon PPARγ łagodzi zapalenie dróg oddechowych przez hamowanie ekspresji NF-kappaB u myszy z astmą, a ponadto hamuje aktywację krwinek zapalnych TLR2/NLRP3.


title: Omi/HtrA2 uczestniczy w związanym z wiekiem niedoborem autofagicznym w wątrobie szczura

text: Wątroba jest ważnym organem pełniącym wiele ważnych funkcji, a utrzymanie prawidłowego funkcjonowania wątroby jest niezbędne dla zdrowia. Jako niezbędny mechanizm utrzymania homeostazy komórkowej, autofagia odgrywa ważną rolę w zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania narządów. Badania wykazały, że degeneracja funkcji wątroby jest związana z niedoborem autofagii w starzejącej się wątrobie. Jednak podstawowe mechanizmy nadal pozostają niejasne. Proteaza serynowa Omi/HtrA2 należy do rodziny HtrA i promuje apoptozę poprzez szlak zależny od kaspazy lub niezależny od kaspazy. Myszy pozbawione Omi/HtrA2 wykazywały objawy progerii (przedwczesne starzenie), które były podobne do cech niewydolności autofagicznej. W tym badaniu wykazaliśmy, że zarówno poziom białka Omi/HtrA2 w wątrobie, jak i czynności wątroby zmniejszał się wraz z wiekiem szczurów i istniała między nimi pozytywna korelacja. Co więcej, kilka białek związanych z autofagią (LC3II/I, Beclin-1 i LAMP2) w wątrobie szczura uległo znacznemu zmniejszeniu wraz z wiekiem. Wreszcie, hamowanie Omi/HtrA2 spowodowało zmniejszenie autofagii i dysfunkcji wątroby. Podsumowując, wyniki te sugerują, że Omi/HtrA2 uczestniczy w związanym z wiekiem niedoborze autofagicznym w wątrobie szczura. Badanie to może zaoferować nowy wgląd w mechanizm związany ze starzeniem się wątroby.


title: Makrosomia i hipoglikemia hiperinsulinemiczna u pacjentów z heterozygotycznymi mutacjami genu HNF4A

text: Tło Makrosomia wiąże się ze znaczną zachorowalnością noworodków i matek. Czynniki prognozujące makrosomię są słabo poznane. W zwiększeniu częstości makrosomii u potomstwa ciężarnych z cukrzycą i wrodzoną hiperinsulinemią pośredniczy zwiększone wydzielanie insuliny przez płody. Oceniliśmy in utero i noworodkową rolę dwóch kluczowych regulatorów wydzielania insuliny przez trzustkę, badając masę urodzeniową i częstość hipoglikemii noworodków u pacjentów z heterozygotycznymi mutacjami w cukrzycy o początku dojrzałości młodych (MODY) genów HNF4A (kodujących HNF-4α). i HNF1A/TCF1 (kodujący HNF-1α) oraz wpływ trzustkowej delecji Hnf4a na wydzielanie insuliny przez płody i noworodki u myszy.


title: Kluby przestrzegania ART: strategia długoterminowej retencji dla klinicznie stabilnych pacjentów otrzymujących terapię przeciwretrowirusową

text: Opisany tutaj model klubu adherencji ART zapewnia przyjazny dla pacjenta dostęp do terapii antyretrowirusowej (ART) dla pacjentów stabilnych klinicznie. Zmniejsza obciążenie, jakie stabilni pacjenci nakładają na placówki opieki zdrowotnej, zwiększając kliniczne zasoby ludzkie dla nowych pacjentów oraz pacjentów niestabilnych klinicznie i zagrożonych niepowodzeniem leczenia. W modelu 30 pacjentów jest przydzielonych do klubu ART. Grupa spotyka się w placówce lub lokalu społecznościowym przez mniej niż godzinę co 2 miesiące. Spotkania grupowe są ułatwiane przez facylitatora świeckiego klubu, który zapewnia szybką ocenę kliniczną, w razie potrzeby skierowanie i rozdaje gotowe opakowania ART. Od stycznia 2011 r. do grudnia 2012 r., po przyjęciu do stopniowego wdrażania przez rząd Przylądka Zachodniego, w Kapsztadzie powstało ponad 600 klubów ART, zapewniających opiekę ART ponad 16 000 pacjentom. To szeroko zakrojone, szybkie wdrożenie pokazuje aktywne poparcie ze strony pacjentów i personelu placówki. Republika Południowej Afryki powinna rozważyć podobny model wdrażania na szczeblu krajowym.


title: FNDC5/iryzyna powiązana z ćwiczeniami ratuje plastyczność synaptyczną i wady pamięci w modelach choroby Alzheimera

text: Wadliwa sygnalizacja hormonalna mózgu została powiązana z chorobą Alzheimera (AD), zaburzeniem charakteryzującym się niewydolnością synaps i pamięci. Iryzyna jest wywołaną wysiłkiem miokiną uwalnianą po rozszczepieniu związanego z błoną białka prekursorowego fibronektyny typu III zawierającego domenę 5 (FNDC5), również wyrażanej w hipokampie. Tutaj pokazujemy, że poziomy FNDC5/iryzyny są obniżone w hipokampie AD i płynie mózgowo-rdzeniowym oraz w eksperymentalnych modelach AD. Uderzenie mózgu FNDC5/iryzyna osłabia długotrwałe wzmocnienie i pamięć rozpoznawania nowych obiektów u myszy. I odwrotnie, zwiększenie poziomu FNDC5/iryzyny w mózgu ratuje plastyczność synaptyczną i pamięć w mysich modelach AD. Obwodowa nadekspresja FNDC5/iryzyna ratuje zaburzenia pamięci, podczas gdy blokada obwodowego lub mózgowego FNDC5/iryzyna osłabia neuroprotekcyjne działania ćwiczeń fizycznych na plastyczność synaptyczną i pamięć u myszy z AD. Pokazując, że FNDC5/iryzyna jest ważnym mediatorem korzystnych efektów ćwiczeń w modelach AD, nasze odkrycia umieszczają FNDC5/iryzyna jako nowy czynnik zdolny do przeciwdziałania niewydolności synaps i upośledzeniu pamięci w AD.


title: Wpływ terapii przeciwdepresyjnej na zwolnienia lekarskie w podstawowej opiece zdrowotnej: ADAS, porównawcze badanie obserwacyjne

text: Kontekst W porównaniu z innymi krajami europejskimi roczne wydatki na zwolnienia chorobowe w Szwecji są umiarkowane. Powszechne zaburzenia psychiczne (CMD) są ważnymi przyczynami zwolnień chorobowych, dotykając 10-15% dorosłej populacji. Badanie oparte na szwedzkim rejestrze wskazuje, że terapia antydepresyjna pacjentów przebywających na długoterminowym zwolnieniu chorobowym z powodu CMD prowadzi do dłuższego zwolnienia chorobowego i większej częstotliwości nieograniczonych czasowo zasiłków chorobowych w porównaniu z psychoterapią, rehabilitacją zorientowaną na pracę i innymi terapiami. Cel Sprawdzenie, czy pacjenci poddawani terapii antydepresyjnej i przebywający na długotrwałych zwolnieniu lekarskim z powodu depresji, lęku i zaburzeń psychicznych związanych ze stresem mają dłuższe zwolnienie chorobowe niż pacjenci leczeni innymi terapiami. Metoda Prospektywne, obserwacyjne badanie w 28 ośrodkach podstawowej opieki zdrowotnej w regionie Västra Götaland, Szwecja, obejmujące 192 pacjentów na zwolnieniu chorobowym z powodu CMD. Miernikami wyników były dni zwolnienia chorobowego brutto i netto. Interpretacja Porównując pacjentów leczonych i nieleczonych lekami przeciwdepresyjnymi w 12-miesięcznym okresie obserwacji, nie stwierdzono istotnych różnic w liczbie dni zwolnienia lekarskiego (brutto lub netto) z powodu CMD. Grupy różniły się wyjściowo jedynie pod względem częstości występowania zaburzeń wyczerpania, przy czym wyższa częstość zaburzeń wyczerpania występowała w grupie bez leków przeciwdepresyjnych. Analiza innych możliwych czynników związanych z krótszym lub dłuższym zwolnieniem lekarskim wykazała jedynie powiązania z własnym postrzeganiem przez pacjenta możliwości powrotu do pracy w bliższej i dalszej przyszłości. Ważnym czynnikiem związanym z dłuższymi zwolnieniami lekarskimi była własna percepcja przez pacjenta możliwości powrotu do dotychczasowego miejsca pracy. Ponieważ CMD są ważnymi przyczynami zwolnień chorobowych i kosztów zwolnień chorobowych, czynnik ten powinien zostać podkreślony w przyszłych badaniach nad procesem rehabilitacji.


title: CDX2 hamuje proliferację i tworzenie guza komórek raka okrężnicy poprzez tłumienie sygnalizacji Wnt/β-katenina poprzez transaktywację ekspresji GSK-3β i Aksyny2

text: Ogonowy czynnik transkrypcyjny homeobox 2 (CDX2), jądrowy czynnik transkrypcyjny specyficzny dla jelita, jest silnie związany z powstawaniem nowotworów w różnych ludzkich nowotworach. Jednak funkcjonalna rola CDX2 w rozwoju i progresji raka jelita grubego (CRC) nie jest dobrze poznana. W tym badaniu, knockdown CDX2 w komórkach raka okrężnicy promował proliferację komórek in vitro, przyspieszał tworzenie guza in vivo i indukował przejście cyklu komórkowego z fazy G0/G1 do fazy S, podczas gdy nadekspresja CDX2 hamowała proliferację komórek. Test reporterowy TOP/FOP-Flash wykazał, że knockdown CDX2 lub nadekspresja CDX2 znacząco zwiększyła lub zmniejszyła aktywność sygnalizacyjną Wnt. Test Western blot wykazał, że dalsze cele sygnalizacji Wnt, w tym β-katenina, cyklina D1 i c-myc, były regulowane w górę lub w dół w komórkach raka okrężnicy z nokautem CDX2 lub nadekspresją CDX2. Ponadto, supresja sygnalizacji Wnt przez XAV-939 doprowadziła do wyraźnego stłumienia proliferacji komórek wzmocnionej przez knockdown CDX2, podczas gdy aktywacja tej sygnalizacji przez CHIR-99021 znacząco wzmogła proliferację komórek hamowaną przez nadekspresję CDX2. Testy reporterowe podwójnej lucyferazy i ilościowa immunoprecypitacja chromatyny (qChIP) dodatkowo potwierdziły, że CDX2 aktywuje transkrypcyjnie kinazę syntazy glikogenu-3β (GSK-3β) i hamuje ekspresję białka 2 (Aksyna2) poprzez bezpośrednie wiązanie z promotorem GSK-3β i wzmacniacz Aksyny2. Podsumowując, wyniki te wskazują, że CDX2 hamuje proliferację i tworzenie guza komórek raka okrężnicy poprzez tłumienie sygnalizacji Wnt/β-katenina.


title: Prostaglandyna E2 pośredniczy w regulacji nerwów czuciowych w homeostazie kości

text: Nie wiadomo, czy nerw czuciowy może wyczuwać gęstość kości lub aktywność metaboliczną w celu kontrolowania homeostazy kości. Tutaj odkryliśmy, że prostaglandyna E2 (PGE2) wydzielana przez komórki osteoblastyczne aktywuje receptor 4 PGE2 (EP4) w nerwach czuciowych w celu regulacji tworzenia kości poprzez hamowanie aktywności współczulnej przez ośrodkowy układ nerwowy. PGE2 wydzielana przez osteoblasty wzrasta, gdy gęstość kości spada, jak wykazano w osteoporotycznych modelach zwierzęcych. Ablacja nerwów czuciowych niszczy integralność szkieletu. W szczególności nokaut genu EP4 w nerwach czuciowych lub cyklooksygenazy-2 (COX2) w komórkach osteoblastycznych znacząco zmniejsza objętość kości u dorosłych myszy. W modelach odnerwienia czuciowego napięcie współczulne jest zwiększone, a propranolol, antagonista receptorów β2-adrenergicznych, zapobiega utracie masy kostnej. Co więcej, wstrzyknięcie SW033291, małej cząsteczki do miejscowego zwiększania poziomu PGE2, znacząco pobudza tworzenie kości, podczas gdy efekt jest zahamowany u myszy z nokautem EP4. W ten sposób pokazujemy, że PGE2 pośredniczy w nerwie czuciowym, aby kontrolować homeostazę kości i promować regenerację.


title: Dekada kości i stawów 2000-2010.

text: Światowa Organizacja Zdrowia ogłosiła lata 2000-2010 Dekadą Kości i Wspólnych. To jest rzeczywiście aktualne i właściwe. Setki milionów ludzi na świecie jest dziś nękanych wieloma niepełnosprawnościami spowodowanymi traumą, starzeniem się i degeneracją oraz innymi dolegliwościami układu mięśniowo-szkieletowego. Dzięki najnowocześniejszej chirurgii ortopedycznej i reumatologii osoby cierpiące na niesprawność kości i stawów wiele skorzystały z postępów w farmakologii, nowszych technik obrazowania, chirurgii i sztucznych materiałów zastępujących chorą lub uszkodzoną kość i chrząstkę. Jednak materiały wytworzone przez człowieka, jako nieożywione, ulegają zużyciu i obluzowaniu w kości żywiciela. W miarę zbliżania się do Dekady Kości i Stawów dalsza poprawa leczenia chorób kości i stawów polega na bardziej podstawowych badaniach nad chrząstką i kością. Projekt genomu ludzkiego zapewnił nam lepsze zrozumienie genów chorób i możliwości manipulacji genami w celu zapobiegania i leczenia określonych chorób. Hodowla i przeszczep komórek chrzęstnych to już rzeczywistość. Zapoczątkowana w latach 80. inżynieria tkankowa, czyli hodowanie komórek w trójwymiarowych podłożach kolagenowych lub syntetycznych biodegradowalnych polimerów, będzie w przyszłości wykorzystywana do zastępowania uszkodzonych części kości i chrząstki odpowiednio żywymi oraz tkankami kostnymi i chrzęstnymi. Podjęto pierwsze kroki; należy przeprowadzić więcej badań. I nie jest nierozsądne oczekiwać znaczącego przełomu w leczeniu chorób kości i stawów pod koniec tej dekady. Ann Acad z Singapuru 2002; 31:621-2


title: Rozpowszechnienie depresji późnego życia i luki w korzystaniu z usług zdrowia psychicznego w regionach europejskich.

text: Kontekst Celem naszego badania było określenie częstości występowania i luki w korzystaniu z usług zdrowia psychicznego w przypadku depresji w późnym okresie życia w czterech regionach Europy (Europa Zachodnia, Skandynawia, Europa Południowa i Europa Środkowo-Wschodnia) oraz zbadanie czynników społeczno-demograficznych, społecznych i zdrowotnych powiązany z tym. Metody Przeprowadziliśmy badanie przekrojowe w oparciu o dane z badania ankietowego dotyczącego zdrowia, starzenia się i emerytury w Europie. Uczestnikami była próba populacyjna 28 796 osób (53% kobiet, średni wiek 74 lata) mieszkających w Europie. Korzystanie ze służby zdrowia psychicznego oszacowano na podstawie informacji o diagnozie lub leczeniu depresji. Wyniki Częstość występowania depresji późnego życia wyniosła 29% w całej próbie i była najwyższa w Europie Południowej (35%), następnie w Europie Środkowo-Wschodniej (32%), Europie Zachodniej (26%) i najniższa w Skandynawii (17%). ). Czynniki, które miały najsilniejszy związek z depresją, to całkowita liczba chorób przewlekłych, ból, ograniczenia w codziennych czynnościach instrumentalnych, siła chwytu i zaburzenia poznawcze. Luka w korzystaniu z usług zdrowia psychicznego wyniosła 79%. Wnioski Sugerujemy, aby interwencje mające na celu zmniejszenie obciążenia depresją w późnym okresie życia były skierowane do osób dotkniętych przewlekłymi chorobami współistniejącymi i o ograniczonym funkcjonowaniu psychicznym i fizycznym. Promowanie szukania pomocy osób starszych, destygmatyzacja chorób psychicznych i edukacja lekarzy ogólnych mogą pomóc zmniejszyć lukę w korzystaniu z usług zdrowia psychicznego.


title: Właściwości impedancji i granicy faz ogniwa słonecznego Al/Methyl-Red/p-InP

text: Ogniwo słoneczne Al/metylo-czerwień/p-InP zostało wyprodukowane metodą przetwarzania roztworu i zostało scharakteryzowane za pomocą pomiarów prąd-napięcie (I-V) i pojemność-napięcie-częstotliwość (C-V-f) w temperaturze pokojowej. Z ciemnych charakterystyk I-V obliczono wartości współczynnika idealności i wysokości bariery urządzenia odpowiednio na 1,11 eV i 2,02. Zaobserwowano, że urządzenie wykazywało dobre zachowanie fotowoltaiczne przy maksymalnym napięciu obwodu otwartego 0,38 V i prądzie zwarciowym 2,8 nA przy natężeniu światła tylko 200 lx. Wysokość bariery i wartości stężenia nośnika akceptorowego dla urządzeń Al/metylo-czerwień/p-InP wyekstrahowano odpowiednio jako 1,27 eV iz liniowego obszaru jego charakterystyki. Różnicę pomiędzy (I-V) i (C-V) dla urządzenia Al/metylo-czerwień/p-InP przypisywano różnym charakterom pomiarów I-V i C-V. Z eksperymentalnych właściwości przewodnictwa struktury Al/metylo-czerwień/p-InP w temperaturze pokojowej uzyskano również krzywe rozkładu energii stanów granicznych i ich stałe czasowe. Gęstości stanów interfejsu i ich czasy relaksacji urządzenia wahały się odpowiednio od i s przy (1,11-) eV do i s przy (0,79-) eV. Zaobserwowano, że zarówno gęstość stanów granicznych, jak i czas relaksacji stanów granicznych zmniejszyły się wraz z napięciem polaryzacji na podstawie wyników eksperymentalnych.


title: R: Język analizy danych i grafiki

text: Streszczenie W tym artykule omawiamy nasze doświadczenia w projektowaniu i wdrażaniu języka obliczeń statystycznych. Opracowując ten nowy język, staraliśmy się połączyć to, co uważaliśmy za przydatne funkcje dwóch istniejących języków komputerowych. Uważamy, że nowy język zapewnia korzyści w obszarach przenośności, wydajności obliczeniowej, zarządzania pamięcią i określania zakresu.


„Mózg myszy we współrzędnych stereotaktycznych” jest najczęściej używanym i cytowanym atlasem mózgu myszy w druku. Zapewnia naukowcom i studentom zarówno dokładne współrzędne stereotaktyczne do użytku laboratoryjnego, jak i szczegółowe nakreślenie i indeksowanie struktur w celach informacyjnych. Dołączona płyta DVD zawiera rysunki struktur mózgowych, które można wykorzystać jako szablony do tworzenia figur do publikacji. Trzecia edycja jest zarówno główną zmianą, jak i rozszerzeniem poprzednich edycji. Nakreślenia i fotografie w płaszczyźnie poziomej przekroju uzupełniają teraz serie koronalne i strzałkowe, a wszystkie przekroje tkanek są teraz pokazane w wysokiej rozdzielczości cyfrowej kolorowej fotografii. Zdjęcia sekcji i sekcji pośrednich znajdują się również na dołączonej płycie DVD w formacie JP 2000 o wysokiej rozdzielczości. Wyznaczenia struktur zostały zmienione, a konwencje nazewnictwa ujednolicone z Paxinosem i Watsonem „Rat Brain in Stereotaxic Coordinates, 6th Edition”. Trzecia edycja tego atlasu jest teraz w bardziej praktycznym formacie 14"x11", co ułatwia korzystanie z laboratorium. Ta edycja jest w pełnym kolorze. Zawiera płytę CD ze wszystkimi płytami i diagramami, a także pliki Adobe Illustrator z diagramami oraz szereg dodatkowych przydatnych materiałów. Diagramy koronalne i strzałkowe zostały całkowicie przerobione i zaktualizowane. Granice rombomeryczne są uwzględnione w figurach strzałkowych, po raz pierwszy u ssaków. Płytki mikroskopowe są skanowane nową metodą w znacznie wyższej jakości.


ggplot2: Elegancka grafika do analizy danych to nowy dodatek do User! serii Springera, prawdopodobnie najszybciej rozwijającego się obecnie źródła zasobów statystyki obliczeniowej. Wszystkie książki z tej serii są powiązane z językiem R, prezentując nowy pakiet opracowany przez własnych autorów książki lub opisując, jak zastosować techniki statystyczne z różnymi pakietami dostępnymi w R. ggplot2 jest implementacją w R z The Grammar of Graphics (Wilkinson 2005) systematyczne podejście do specyfikacji grafiki statystycznej, które zostało wprowadzone w książce recenzowanej wcześniej przez Coxa w Journal of Statistical Software (2007). Ta implementacja została opracowana przez Hadley Wickham, która jest również autorem recenzowanej tutaj książki.


title: Wielokrotna imputacja za brak odpowiedzi w ankietach

text: wielokrotne imputacje za brak odpowiedzi w ankietach są dostępne w naszym księgozbiorze, a dostęp online do nich jest ustawiony jako publiczny, dzięki czemu można je natychmiast pobrać. Nasze serwery książek są hostowane w wielu lokalizacjach, co pozwala skrócić czas oczekiwania na pobranie dowolnej z naszych książek, takich jak ta. Krótko mówiąc, wielokrotne przypisywanie braku odpowiedzi w ankietach jest uniwersalnie kompatybilne z dowolnymi urządzeniami do odczytania.


title: Hamowanie dipeptydylopeptydazy DPP4 (CD26) ujawnia zależną od IL-33 kontrolę wzrostu guza, w której pośredniczy IL-33

text: Wykazano, że potranslacyjna modyfikacja chemokin pośredniczona przez dipeptydylopeptydazę DPP4 (CD26) ujemnie reguluje przemieszczanie się limfocytów, a jej hamowanie zwiększa migrację limfocytów T i odporność na nowotwór przez zachowanie funkcjonalnej chemokiny CXCL10. Rozszerzając te wstępne odkrycia na przedkliniczne modele raka wątrobowokomórkowego i raka piersi, odkryliśmy odrębny mechanizm, dzięki któremu hamowanie DPP4 poprawia odpowiedzi przeciwnowotworowe. Podawanie sitagliptyny, inhibitora DPP4, skutkowało wyższymi stężeniami chemokiny CCL11 i zwiększoną migracją eozynofili do guzów litych. Zwiększona kontrola guza została zachowana u myszy pozbawionych limfocytów i została usunięta po wyczerpaniu eozynofili lub leczeniu inhibitorami degranulacji. Ponadto wykazaliśmy, że ekspresja alarmyny IL-33 w komórkach nowotworowych była konieczna i wystarczająca dla odpowiedzi przeciwnowotworowych, w których pośredniczą eozynofile, oraz że ten mechanizm przyczynił się do skuteczności terapii inhibitorami punktów kontrolnych. Odkrycia te dostarczają wglądu w kontrolę guza za pośrednictwem IL-33 i eozynofili, ujawnioną, gdy hamowane są endogenne mechanizmy immunoregulacji DPP4. Eozynofile zostały opisane głównie w warunkach alergii, ale są coraz bardziej doceniane jako zaangażowane w inne aspekty odporności. Albert i współpracownicy stosują klinicznie zatwierdzony inhibitor dipeptydylopeptydazy DPP4, aby ułatwić rekrutację eozynofili do guzów myszy, gdzie są one niezbędne do niszczenia guza.


title: Cykliczny stan spoczynku w komórkach glejaka opornego na temozolomid jest częściowo wyjaśniony przez zmniejszenie poziomu cykliny D, w którym pośredniczy mikroRNA-93 i -193

text: Glioblastoma multiforme (GBM) jest śmiertelnym nowotworem ośrodkowego układu nerwowego, często związanym z chemioopornością. Środek alkilujący Temozolomid (TMZ) jest głównym środkiem chemioterapeutycznym i przeszedł intensywne badania nad opornością. Badania te donosiły o regulacji w górę genu naprawy niedopasowania, wypływie leków ukierunkowanych na ABC i zmianach w cyklu komórkowym. Mechanizm, za pomocą którego TMZ indukuje zatrzymanie cyklu komórkowego, nie został dobrze poznany. Komórki GBM oporne na TMZ zostały połączone z mikroRNA (miRNA) i egzosomami. Macierz miRNA cyklu komórkowego zidentyfikowała różne miRNA tylko w egzosomach z linii komórkowych GBM opornych na TMZ i sfer pierwotnych. Zawęziliśmy miR do miR-93 i -193 i wykazaliśmy w analizach obliczeniowych, że mogą one celować w Cyklinę D1. Ponieważ cyklina D1 jest głównym regulatorem progresji cyklu komórkowego, przeprowadziliśmy badania przyczynowo-skutkowe i wykazaliśmy stępienie efektów miR-93 i -193 w ekspresji Cykliny D1. Te dwa miR zmniejszyły również stan spoczynku cyklu komórkowego i wywołały oporność na TMZ. Podsumowując, nasze dane dostarczają mechanizmu, dzięki któremu komórki GBM mogą wykazywać oporność indukowaną przez TMZ poprzez ukierunkowanie miRNA na cyklinę D1. Dane dostarczają wielu podejść terapeutycznych do odwrócenia chemiooporności w punktach miRNA, egzosomach i cyklu komórkowym.


title: Zmiany podłużne matczynej kory i środkoworegionalnego przedsionkowego peptydu natriuretycznego u kobiet z ryzykiem stanu przedrzucawkowego

text: Cele Stwierdzono, że Corin, przedsionkowy enzym konwertujący peptyd natriuretyczny, sprzyja inwazji trofoblastów i przebudowie tętnic spiralnych. W ciążach powikłanych PE opisywano obniżony poziom przedsionkowego peptydu natriuretycznego (ANP) w osoczu matki i podwyższony poziom kory. Celem tego badania było zbadanie zmian podłużnych stężeń matczynych stężeń kory i środkoworegionalnego przedsionkowego peptydu natriuretycznego (MR-PANP) w ciążach, u których występuje stan przedrzucawkowy (PE) i nadciśnienie ciążowe (GH). Metody Zagnieżdżone badanie porównawcze przypadków zaczerpnięte z większego prospektywnego badania podłużnego dotyczącego ciąż pojedynczych, zidentyfikowanych na podstawie badań przesiewowych w 11.+0-13+6. tygodniu ciąży jako obarczone wysokim ryzykiem wystąpienia PE. Próbki krwi pobierano co cztery tygodnie aż do porodu. Wartości porównano w ciążach, w których wystąpiła przedwczesna PE (wymagająca porodu przed 37. tygodniem), o czasie PE, GH oraz w tych, które pozostały normotensyjne. Rozkład matczynej plazmy corin i PANP uzyskano za pomocą Gaussa po transformacji log10. Przeprowadzono analizę powtarzanych pomiarów z wielopoziomowym modelem liniowym efektów mieszanych (efekty stałe i efekty losowe). Model wielopoziomowy porównano z modelem jednopoziomowym za pomocą testu radia prawdopodobieństwa (LR). Wyniki W sumie przeanalizowano 471 próbek od 122 kobiet, w tym 85 z prawidłowym ciśnieniem, 12 z GH, 13 z PE w terminie i 12 z PE przed terminem. W grupie normotensyjnej poziomy log10corin były związane z wiekiem ciążowym (p p = 0,001). W grupach GH i term-PE corin nie różnił się istotnie od grupy normotensyjnej (odpowiednio p = 0,64 i p = 0,16). W porównaniu z grupą z prawidłowym ciśnieniem, poziomy MR-PANP były istotnie wyższe w ciążach, w których wystąpiła przedwczesna PE i GH (odpowiednio p = 0,046 i p = 0,019), ale nie doroczna PE (p = 0,47). Wnioski Corin osocza matki i MR-PANP mogą być potencjalnie użytecznymi biomarkerami do przewidywania przedwczesnego PE. Ujawnienia A. Khalil: Odbiorca wsparcia badawczego; Zainteresowania handlowe: USCOM, Roche, Alere, NICOM, Q-fFN; Prowadzący: Roche.


title: Fizjologia ćwiczeń dla dzieci

text: Zreorganizowana i na nowo zrewidowana „Fizjologia ćwiczeń dla dzieci, wydanie drugie” przedstawia najbardziej aktualne badania, metodologię i podejścia związane z fizjologicznymi reakcjami dzieci na ćwiczenia. Książka analizuje nie tylko aktualne główne problemy, które oddzielają dzieci od dorosłych, ale także mechanizmy leżące u podstaw tych różnic. Czytelnicy dowiedzą się, co sprawia, że dzieci różnią się fizjologicznie od dorosłych – takie jak wielkość, różnice biochemiczne, nerwowo-mięśniowe oraz brak dojrzewania płciowego i hormonalnego – oraz jakie są przyczyny tych różnic. Osoby zajmujące się młodymi sportowcami, leczeniem chorób i promocją zdrowia uzyskają cenny wgląd w fizjologiczne determinanty wydajności ćwiczeń. Fizjologia ćwiczeń dla dzieci to szybko rozwijająca się dziedzina. W ciągu ośmiu lat od opublikowania pierwszego wydania tej książki pojawiło się wiele nowych informacji. To usprawnione nowe wydanie zawiera 13 zamiast 15 rozdziałów, wprowadzenie i zaktualizowane funkcje: -Cele rozdziałów, pytania do dyskusji i kierunki badawcze oraz słowniczek terminów promujących naukę. -Zreorganizowany spis treści usprawnia przepływ od rozdziału do rozdziału. - Nowy, końcowy rozdział obejmuje rolę ośrodkowego układu nerwowego. Uwzględniono również pogłębione omówienie uwarunkowań wydolności tlenowej i kinetyki VO2 oraz znaczenia maksymalnej mocy tlenowej u dzieci. Dzięki ulepszonym rozdziałom na temat termoregulacji oraz reakcji metabolicznych i endokrynologicznych na ćwiczenia możesz mieć pewność, że otrzymujesz najnowsze informacje dzięki „Fizjologii ćwiczeń dla dzieci, wydanie drugie”.


title: Opłacalność w zdrowiu i medycynie

text: 1. Analiza efektywności kosztowej jako przewodnik po alokacji zasobów w ochronie zdrowia: role i ograniczenia 2. Teoretyczne podstawy analizy efektywności kosztowej 3. Ramy i projektowanie analizy efektywności kosztowej 4. Identyfikacja i wycena wyników 5. Ocena efektywności zdrowia Interwencje 6. Szacowanie kosztów w analizie opłacalności 7. Preferencje czasowe 8. Odzwierciedlenie niepewności w analizie opłacalności 9. Raportowanie badań i wyników opłacalności kosztów Załącznik A: Podsumowanie zaleceń dla przypadku referencyjnego Załącznik B: Opłacalność strategii zapobieganie wadom cewy nerwowej Załącznik C: Opłacalność terapii dietetycznej i farmakologicznej w celu obniżenia poziomu cholesterolu u dorosłych


title: Przybieranie na wadze w czasie ciąży: ponowne przeanalizowanie wytycznych.

text: Ponieważ kobiety w wieku rozrodczym stają się coraz cięższe, coraz trudniej jest pogodzić kompromis między zdrowiem matki i dziecka, spowodowany różnicami w przybieraniu na wadze podczas ciąży. Przyrost masy ciała podczas ciąży jest odpowiedzią na potrzebę ponownego przeanalizowania wytycznych Instytutu Medycyny z 1990 r. dotyczących przyrostu masy ciała w czasie ciąży. Opiera się na ramach koncepcyjnych, które podkreślały wytyczne dotyczące przyrostu masy ciała z 1990 r., i uwzględnia potrzebę ich aktualizacji poprzez kompleksowy przegląd literatury i niezależne analizy istniejących baz danych. Książka bada związki między przyrostem masy ciała w czasie ciąży a różnymi czynnikami (np. wagą i wzrostem matki przed ciążą) i umieszcza to w kontekście zdrowia niemowlęcia i matki, przedstawiając konkretne, zaktualizowane zakresy docelowe dla przyrostu masy ciała. w ciąży i wytyczne dotyczące prawidłowego pomiaru. Nowe cechy tej książki obejmują określony zakres zalecanych przyrostów dla otyłych kobiet. Przyrost masy ciała podczas ciąży ma na celu pomóc praktykom, którzy opiekują się kobietami w wieku rozrodczym, decydentom, nauczycielom, naukowcom i samym kobietom w ciąży w zrozumieniu roli przyrostu masy ciała podczas ciąży i zapewnieniu im narzędzi potrzebnych do promowania optymalnych wyników ciąży .


title: Błądzić jest rzeczą ludzką. Budowanie bezpieczniejszego systemu opieki zdrowotnej

text: Ludzie popełniają błędy Służba zdrowia to złożona branża podatna na wypadki. Raport IOM [1] wskazuje, że niektóre systemy są bardziej podatne na wypadki niż inne. Gdy system ulegnie awarii, często występuje wiele usterek. W opiece zdrowotnej błędy ludzkie w największym stopniu przyczyniają się do wypadków, jednak gdy winę za błąd należy obwiniać, często zależy to od awarii systemu. Te błędy istnieją w systemie przed wystąpieniem błędu, podobnie jak w przypadku ukrytych błędów, które są trudne do zidentyfikowania, ponieważ mogą być ukryte w komputerach lub w różnych warstwach zarządzania. Większości błędów można zapobiec, projektując systemy, które utrudniają ludziom robienie niewłaściwych rzeczy i ułatwiają ludziom robienie rzeczy właściwych. W opiece zdrowotnej oznacza to projektowanie procesów, które są w stanie zapewnić pacjentom bezpieczeństwo przed przypadkowymi obrażeniami. W miarę jak opieka zdrowotna i system, który ją zapewnia, stają się coraz bardziej złożone, pojawia się mnóstwo okazji do błędów. Raport IOM „To Err is Human” proponuje podejście do redukcji błędów medycznych i poprawy bezpieczeństwa pacjentów. Środowisko, w którym ma to miejsce, ma decydujący wpływ na jakość. Ten wpływ może zawierać dwa wymiary; pierwsza to domena jakości, która obejmuje praktykę zgodną z aktualną wiedzą medyczną. Drugi wymiar obejmuje siły w środowisku zewnętrznym, które mogą napędzać poprawę jakości systemu dostarczania. Chociaż ryzyko śmierci w wyniku błędu medycznego znacznie przewyższa ryzyko śmierci w wypadku lotniczym, uwaga opinii publicznej skupiła się bardziej na poprawie bezpieczeństwa w branży lotniczej niż w systemach opieki zdrowotnej. Ze względu na brak znormalizowanej nomenklatury ważne jest, aby zdefiniować, czym jest błąd, a co zdarzeniem niepożądanym, Raport IOM definiuje je w następujący sposób: „Błąd to niepowodzenie zaplanowanego działania, które nie zostało zrealizowane zgodnie z przeznaczeniem lub wykorzystanie złego planu do osiągnięcia celu. „Zdarzeniem niepożądanym jest uraz spowodowany postępowaniem medycznym, a nie podstawowym stanem pacjenta. Zdarzenie niepożądane, które można przypisać błędowi, to „zdarzenie niepożądane, któremu można zapobiec”.


title: Nadmierne ryzyko chłoniaków, białaczki i szpiczaka u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów

text: Zapadalność na nowotwory złośliwe wśród 11 483 mężczyzn i 34 618 kobiet z reumatoidalnym zapaleniem stawów zbadano przy użyciu dwóch odrębnych ogólnokrajowych rejestrów danych obejmujących całą populację fińską: Rejestru Danych Populacyjnych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych9, który zawiera informacje o lekach na niektóre choroby przewlekłe oraz Fiński Rejestr Nowotworów, zawierający dane dotyczące wszystkich pacjentów z rakiem zdiagnozowanych w Finlandii. Obserwacja obejmowała łącznie 213 911 osobolat. Całkowita zapadalność na wszystkie nowotwory złośliwe była wyższa u mężczyzn i na poziomie oczekiwanym u kobiet. Oczekiwana liczba przypadków białaczki, chłoniaków, choroby Hodgkina i szpiczaka u obu płci wyniosła 59,6 w porównaniu do zaobserwowanych 130 przypadków. Ta różnica jest statystycznie wysoce istotna (p


title: Zaawansowane żywienie człowieka

text: Advanced Human Nutrition, wydanie drugie, zapewnia dogłębny przegląd ludzkiego ciała i szczegóły, dlaczego składniki odżywcze są ważne z perspektywy biochemicznej, fizjologicznej i molekularnej. Ryciny pomagają zilustrować treść i ożywić sens, aby zwiększyć zrozumienie czytelnika. Na przykład złożone ścieżki są przedstawione w sposób przyjazny dla uczniów, podobnie jak diagramy ilustrujące metabolizm i funkcje molekularne składników odżywczych. Wiele elementów w tekście, takich jak „Tutaj, gdzie byłeś” i „Tutaj, dokąd zmierzasz”, pomaga wskazać kluczowe punkty z rozdziału i dostarczyć przykładów z życia wziętych, aby ożywić treść. Poruszane tematy obejmują: * starzenie się komórek, uszkodzenia i systemy naprawcze * odżywianie, trawienie i wchłanianie człowieka w odniesieniu do narządów, funkcje zewnątrzwydzielnicze i hormonalne, histologię i czynności absorpcyjne * mikroflorę i mechanizmy sytości/głodu * makroskładniki podczas ćwiczeń i rolę płyny i napoje dla sportowców * choroby rozpowszechnione w kulturach zachodnich, takie jak choroba wieńcowa, rak i osteoporoza. Podręcznik instruktora, prezentacje PowerPoint i TestBank są dostępne do bezpłatnego pobrania.


title: Śródbłonek: modulator funkcji układu sercowo-naczyniowego

text: Wstęp. Metody badania odpowiedzi zależnych od śródbłonka. Relaksujący czynnik pochodzenia śródbłonkowego. Działania fizjologiczne. Inne substancje relaksujące uwalniane przez śródbłonek. Produkcja Agentów Kontraktujących. Lokalna regulacja odpowiedzi zależnych od śródbłonka. Regulacja neurohumoralna. Heterogeniczność i modulacja przewlekła. Choroba. Implikacje terapeutyczne. Bibliografia. Indeks tematyczny.


title: Dieta wegetariańska a konwencjonalna dieta cukrzycowa – roczna obserwacja

text: Streszczenie Cel Nasze poprzednie 6-miesięczne, randomizowane badanie wykazało korzystny wpływ diety wegetariańskiej (V) w porównaniu z konwencjonalną dietą (C) o podobnym ograniczeniu kalorii na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z cukrzycą typu 2 (T2D), a mianowicie zwiększoną wrażliwość na insulinę , zmniejszona masa ciała, zmniejszona objętość tłuszczu trzewnego i podskórnego, obniżony poziom cholesterolu LDL oraz poprawa markerów stresu oksydacyjnego i wybranych adipokin. Przeprowadziliśmy monitorowanie po badaniu, aby ustalić, czy lepsze wyniki utrzymywały się 1 rok po zakończeniu badania. Metody 62 pacjentów z T2D, którzy ukończyli badanie, poproszono o przybycie na 1 rok obserwacji w celu zmierzenia masy ciała, obwodu talii, HbA1c i stężenia lipidów we krwi. Nie podjęto żadnych prób utrzymania wcześniej przydzielonych diet. Wyniki 44 pacjentów (71%) uczestniczyło w monitorowaniu po badaniu. Leki hipoglikemizujące wzrosły o 14% w V i o 26% w C; insulinoterapię włączono u 5% u V i u 13% u C rok po zakończeniu interwencji. Ani waga, ani obwód talii nie zmieniły się znacząco w obu grupach. HbA1c wzrosła (p ≤ 0,05) podobnie w obu grupach (+0,49 ± 1,04% w V vs +0,42 ± 0,8% w C). Lipidy we krwi nie zmieniły się w żadnej z grup. Wnioski Rok po zakończeniu interwencji pozytywny wpływ diety wegetariańskiej na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego w porównaniu z dietą konwencjonalną został częściowo utrzymany.


title: Alkohol, wino i zdrowie

text: Streszczenie Wstęp: W ciągu ostatnich 20 lat liczne badania epidemiologiczne korelowały spożywanie alkoholu z różnymi stanami chorobowymi: ogólną śmiertelnością, miażdżycowymi chorobami naczyń, nadciśnieniem, nowotworami, wrzodami trawiennymi, infekcjami dróg oddechowych, kamieniami żółciowymi, kamicą nerkową, związanymi z wiekiem zwyrodnienie plamki żółtej, gęstość kości i funkcje poznawcze. Metody: Przegląd tych artykułów pokazuje, że w każdym z tych badań porównywano wyniki osób na różnych poziomach spożycia alkoholu z wynikami abstynencji. Wyniki: Każda analiza zidentyfikowała krzywą w kształcie litery U lub J o obniżonym względnym ryzyku dla danego stanu chorobowego w porównaniu z abstynentami. Oczywista staje się jasna definicja spożycia z umiarem: dla mężczyzn nie powinna ona przekraczać 2 do 4 drinków dziennie, a dla kobiet nie powinna przekraczać 1 do 2 drinków dziennie. Wnioski: Sam alkohol korzystnie wpływa na poziom cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości oraz hamuje agregację płytek krwi. Wino, szczególnie wino czerwone, ma wysoki poziom związków fenolowych, które korzystnie wpływają na wiele układów biochemicznych, takich jak podwyższony poziom cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości, aktywność przeciwutleniająca, zmniejszona agregacja płytek krwi i adhezja śródbłonka, hamowanie wzrostu komórek rakowych i promowanie produkcji tlenku azotu .


title: Praktyki antykoncepcyjne kobiet żądających przerwania ciąży: badanie z Chin

text: Streszczenie Aby opracować program zapobiegania niechcianym ciążom, w okresie od marca przeprowadziliśmy ankietę dotyczącą praktyk antykoncepcyjnych i przyczyn niepowodzeń antykoncepcji 1520 kobiet starających się o aborcję w ośmiu dużych szpitalach w mieście Zheng Zhou w prowincji Henan w Chinach. 1996 do maja 1996. Najczęstszą przyczyną nieplanowanej ciąży było niepowodzenie antykoncepcji (71,9%); 61,7% (938) tych obecnych ciąż było potencjalnie przewidywalnych na podstawie niestosowania antykoncepcji (427) lub rozpoznania niepowodzeń antykoncepcji (511). Wśród niepowodzeń antykoncepcji największy był odsetek wpadek prezerwatywy (29,7%), następnie niepowodzenia wkładki (23,5%), a następnie błędne obliczenia rytmu (15,9%). Większość osób ubiegających się o aborcję (77,1%) stosowała wcześniej pewne metody antykoncepcji. Jednak tylko 19,7% z nich stosowało metodę antykoncepcji podczas pierwszego stosunku płciowego. Spośród 1520 osób ubiegających się o aborcję 57,6% używało wcześniej prezerwatyw; 50,9% użytkowników prezerwatyw miało co najmniej jeden wypadek z prezerwatywą. Metodę rytmiczną stosowało wcześniej 31,7% osób ubiegających się o aborcję; 59,1% użytkowników rytmu miało co najmniej jeden przypadek awarii rytmu. Spośród 16,8% osób ubiegających się o aborcję, które stosowały pigułki, 58,0% miało ich niepowodzenie. Wśród niepowodzeń prezerwatyw i pigułek większość z nich (46,4% użytkowników prezerwatyw i 56,0% użytkowników pigułek) należała do kategorii niepowodzeń użytkowników (słaba współudziała). Spośród osób ubiegających się o aborcję 56,4% doświadczyło co najmniej jednego przypadku wcześniejszej aborcji; 5,3% doświadczyło poprzednich aborcji co najmniej dwa razy. Antykoncepcję awaryjną stosowało tylko 10 pacjentek przed obecną ciążą.


title: Postrzeganie przez onkologów wpływu towarzyszących pacjentom onkologów na interakcje lekarz-pacjent

text: Aby określić postrzeganie przez lekarzy wpływu, jaki towarzysze pacjentów chorych na raka mają na komunikację lekarz-pacjent, przeprowadzono częściowo ustrukturyzowane wywiady z 12 onkologami (6 medycznymi, 4 chirurgicznymi i 2 napromieniającymi) z łącznej populacji 21 onkologów. Lekarze oszacowali, że trzy czwarte ich pacjentów przyprowadzało ze sobą osoby towarzyszące na konsultacje i stwierdzili, że konsultacje te były dla lekarza bardziej skomplikowane. Zachowania towarzyszy różniły się od dominacji do biernego robienia notatek, a towarzysze, którzy byli młodymi zawodowymi mężczyznami lub starszymi kobietami towarzyszącymi swoim mężom, byli najbardziej asertywni i zadawali najwięcej pytań. Wszystkie możliwe koalicje były obserwowane podczas wizyt lekarskich. Lekarze zauważyli, że towarzysze i pacjenci często mieli różne plany i zauważyli różnice w zachowaniu towarzyszy w zależności od płci i tego, czy mieszkali na obszarach wiejskich czy miejskich.


title: Ból głowy Wolffa i inny ból głowy.

text: Nigdy nie było książki o bólu głowy, która byłaby podobna do książki zmarłego Harolda Wolffa. Drugie wydanie ukazało się 10 lat temu; było i jest arcydziełem pisarstwa, wyczerpującym, ale wciągającym zarysem długich studiów Wolffa i zrozumienia bólu głowy. Nowe wydanie, poprawione przez Dalessio, ma na celu zaktualizowanie niektórych aspektów bólu głowy, z których większość dotyczy terapii lekowej. Zachowano jednak nacisk na całkowitą terapię, a nie tylko na terapię lekową. Dalessio zmienił nieco formę książki, chociaż „nowe rozdziały” o klasterowych bólach głowy i nerwobólach nerwu trójdzielnego to jedynie przeszczepy z innych części oryginału. Migrena, główna część książki, została przebudowana, usunięto niektóre anegdotyczne fragmenty, ale niewiele zostało dodanych. Interesujące jest to, że nic w części dotyczącej obserwacji metysergidu (UML-491 w Wolff's


title: Ansichten von Hausärzten zur Versorgung von unheilbar kranken Patienten am Lebensende - Ergebnisse einer Befragung in Niedersachsen

text: Wstęp: Lekarze rodzinni odgrywają ważną rolę w opiece zdrowotnej nad terminalnie chorymi i pacjentami. Obecny poziom opieki paliatywnej w Niemczech jest ostro krytykowany, jednak dane empiryczne są przerażające, zwłaszcza w odniesieniu do lekarzy rodzinnych. Metody: W związku z tym postawy lekarzy rodzinnych (próba: n=257) w czterech reprezentatywnych regionach Dolnej Saksonii zbadano za pomocą częściowo ustrukturyzowanych wywiadów telefonicznych. Była to część raportu ekspertów badaczy systemów opieki zdrowotnej. Wyniki: Można było przeprowadzić wywiad z 71 lekarzami (28%). Średnio opiekowali się w tym czasie czterema pacjentami paliatywnymi z chorobami nowotworowymi i ośmioma pacjentami paliatywnymi z innymi chorobami niż rak. Wielu lekarzy było dostępnych dla swoich pacjentów przez całą dobę, szczególnie w końcowej fazie. Za główny obszar do poprawy uznano wsparcie psychospołeczne – a nie terapię bólu, która jest zwykle skoncentrowana. Ponadto wykazano dużą otwartość na tworzenie nowych struktur opieki paliatywnej. Wniosek: Lekarze rodzinni są bardzo zmotywowani do opieki paliatywnej i otwarci na ulepszenia. Należy przy tym szanować i brać pod uwagę zróżnicowanie opinii między zawodami i dyscyplinami na temat aktualnej sytuacji i dalszego rozwoju opieki paliatywnej.


title: Nowe czynniki ryzyka miażdżycy układowej: porównanie białka C-reaktywnego, fibrynogenu, homocysteiny, lipoproteiny(a) i standardowego badania przesiewowego cholesterolu jako predyktorów choroby tętnic obwodowych

text: Kontekst Ostatnio zaproponowano kilka nowych czynników ryzyka miażdżycy, ale istnieje niewiele danych porównawczych, które mogłyby ukierunkować kliniczne zastosowanie tych pojawiających się biomarkerów. Cel Porównanie wartości predykcyjnej 11 biomarkerów lipidowych i nielipidowych jako czynników ryzyka rozwoju objawowej choroby tętnic obwodowych (PAD). Projekt, otoczenie i uczestnicy Zagnieżdżone badanie kliniczno-kontrolne z wykorzystaniem próbek osocza pobranych na początku badania z prospektywnej kohorty 14 916 początkowo zdrowych Amerykańscy lekarze płci męskiej w wieku od 40 do 84 lat, z których u 140 następnie rozwinęła się objawowa PAD (przypadki); Do grupy kontrolnej wybrano losowo 140 mężczyzn dobranych pod względem wieku i statusu palenia, którzy pozostali wolni od choroby naczyniowej podczas średnio 9-letniego okresu obserwacji. Miara głównego wyniku Zdarzenie PAD, określone przez wyjściowy cholesterol całkowity, cholesterol w lipoproteinach o wysokiej gęstości (HDL-C), cholesterol w lipoproteinach o niskiej gęstości (LDL-C), stosunek cholesterolu całkowitego do HDL-C, triglicerydy, homocysteinę, białko C-reaktywne (CRP), lipoproteina (a), fibrynogen i apolipoproteiny (apo) A-I i B-100.WynikiW analizach jednoczynnikowych, poziomy cholesterolu całkowitego w osoczu (P<0,001), LDL-C (P = 0,001), triglicerydów ( P = 0,001, apo B-100 (p = 0,001), fibrynogen (p = 0,02), CRP (p = 0,006) oraz stosunek cholesterolu całkowitego do HDL-C (p < 0,001). istotnie wyższe na początku badania wśród mężczyzn, u których następnie rozwinęła się PAD w porównaniu z tymi, u których nie wystąpiła, podczas gdy poziomy HDL-C (p = 0,009) i apo A-I (p = 0,05) były niższe. Zaobserwowano nieistotne wyjściowe podwyższenie poziomu lipoproteiny (a) (P = 0,40) i homocysteiny (P = 0,90). W analizach wieloczynnikowych stosunek cholesterolu całkowitego do HDL-C był najsilniejszym lipidowym predyktorem ryzyka (ryzyko względne [RR] dla osób w najwyższym i najniższym kwartylu, 3,9; 95% przedział ufności [CI], 1,7-8,6), podczas gdy CRP był najsilniejszym predyktorem nielipidowym (RR dla najwyższego i najniższego kwartyla, 2,8; 95% CI, 1,3-5,9). W ocenie wpływu na stawy dodanie CRP do standardowych badań przesiewowych lipidów znacząco poprawiło modele przewidywania ryzyka oparte na samym badaniu przesiewowym lipidów (P<0,001). niezależne czynniki prognostyczne rozwoju choroby tętnic obwodowych. Białko C-reaktywne dostarczało dodatkowych informacji prognostycznych w porównaniu ze standardowymi pomiarami lipidów.


title: Ocena osób starszych: Samodzielne i instrumentalne czynności życia codziennego.

text: STOSOWANIE formalnych narzędzi do oceny funkcji staje się standardem w agencjach obsługujących osoby starsze. W niedawnym badaniu kontraktowym Towarzystwa Gerontologicznego na temat oceny funkcjonalnej (Howell, 1968) z łatwością zebrano duży asortyment skal ocen, list kontrolnych i innych technik stosowanych w stosowanych warunkach. Obecny stan zawodu wydaje się być taki, w którym każdy badacz lub praktykujący odczuwa wewnętrzną potrzebę stworzenia własnej skali i płacze, że inne istniejące skale nie mogą pasować do jego własnego otoczenia. Autorzy dołączają do tej grupy, prezentując dwie skale najpierw standaryzowane na ich własnej populacji (Lawton, 1969). Pociesza ich jednak fakt, że jedna skala, Skala Samoopieki Fizycznej (PSMS), jest w dużej mierze skalą opracowaną i używaną przez innych badaczy (Lowenthal, 1964), która została zaadaptowana do użytku w naszej własnej instytucji. Druga ze skal, Skala Instrumentalnych Czynności Życia Codziennego (IADL), mierzy poziom funkcjonowania dotychczas niewystarczająco reprezentowany w próbach oceny codziennych kompetencji funkcjonalnych. Obie skale zostały przetestowane pod kątem ich przydatności w różnego rodzaju instytucjach i innych placówkach służących starszym mieszkańcom społeczności. Zanim szczegółowo opiszemy zachowania mierzone tymi dwiema skalami, krótko opiszemy schemat kompetencji, do którego te zachowania pasują (Lawton, 1969). Zachowanie ludzkie jest postrzegane jako różniące się stopniem złożoności wymaganym do funkcjonowania w różnych zadaniach. Najniższy poziom nazywany jest utrzymaniem życia, za nim następują kolejno bardziej złożone poziomy funkcji


title: Cukrzyca w ciąży: postępowanie w cukrzycy i jej powikłaniach od okresu przedkoncepcyjnego do okresu poporodowego (NG3)

text: W lutym 2015 r. National Institute for Health and Care Excellence (NICE) opublikował nowe wytyczne (NG3) dotyczące leczenia cukrzycy w ciąży. Zespoły opiekuńcze muszą być świadome tych wytycznych i wdrażać ich zalecenia. Obejmują one opiekę przed poczęciem z docelową wartością HbA1c 48 mmol/mol. Kobiety zagrożone cukrzycą ciążową (GDM) powinny mieć 75 g doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT). Kryteria diagnostyczne dla GDM zmieniły się na glikemię na czczo 5,6 mmol/l lub wyższą lub glikemię w ciągu 2 godzin równą 7,8 mmol/l lub wyższą. Cele glikemiczne we wszystkich ciążach z cukrzycą zmieniły się na glikemię na czczo poniżej 5,3 mmol/l (4–5,2 mmol/l w przypadku insuliny) i 1 godzinę po posiłku poniżej 7,8 mmol/l, jeśli można je bezpiecznie osiągnąć. Ciągłe monitorowanie glikemii i terapia pompą insulinową nie powinny być stosowane rutynowo, ale mogą być stosowane w przypadku problemów z kontrolą glikemii. Włośniczkowe badanie ciał ketonowych powinno być rutynowe u kobiet z cukrzycą typu 1 w stanie hiperglikemii oraz u wszystkich kobiet z cukrzycą, w tym z GDM w przypadku ostrego złego samopoczucia. Oferowana jest większa elastyczność w zakresie zalecanego terminu porodu: od 37+0 tygodni do 38+6 tygodni dla kobiet z cukrzycą typu 1 i 2; przed 40+6 w GDM (i wcześniej, jeśli pojawią się komplikacje). Badanie poporodowe po GSM powinno być wykonywane na czczo (nie OGTT) w 6–13 tygodniu po porodzie. Testowanie później może wykorzystać HbA1c. Wprowadzenie tych zmian będzie miało wpływ na zasoby, w tym prawdopodobny wzrost liczby kobiet, u których zdiagnozowano GDM.


title: Problemy ze zdrowiem psychicznym w korzystaniu ze świadczeń opieki zdrowotnej w dzieciństwie i w zakresie zdrowia psychicznego: wnioski z długookresowego badania populacyjnego.

text: TŁO W ciągu ostatnich 20 lat rozpowszechnienie zaburzeń psychicznych dzieci i młodzieży w krajach o wysokim dochodzie nie zmieniło się pomimo zwiększonych inwestycji w usługi w zakresie zdrowia psychicznego. Niewystarczający kontakt ze służbami zdrowia psychicznego może być czynnikiem przyczyniającym się do tego; jednak nie wiadomo, jaki odsetek dzieci ma wystarczający kontakt z pracownikami służby zdrowia, aby zapewnić leczenie spełniające minimalne wytyczne dotyczące praktyki klinicznej, ani jak długo dzieci doświadczają objawów przed otrzymaniem leczenia. Cele Zbadanie poziomu opieki psychiatrycznej, jaką otrzymują australijskie dzieci w wieku od 4 do 14 lat. METODA Trajektorie objawów zdrowia psychicznego zostały zmapowane za pomocą Kwestionariusza Mocnych Stron i Trudności. Zgłoszenia personelu medycznego i wydawane leki psychotropowe zostały zidentyfikowane na podstawie połączonych krajowych rejestrów Medicare Benefits Schedule (MBS) i Pharmaceutical Benefits Scheme. WYNIKI Zidentyfikowano cztery trajektorie objawów zdrowia psychicznego (niską, silnie malejącą, umiarkowanie narastającą i silnie narastającą). Większość dzieci z objawami zdrowia psychicznego miała niewielką liczbę wizyt w zakresie zdrowia psychicznego MBS, a tylko mniejszość otrzymywała opiekę spełniającą kryteria badania minimalnie odpowiedniego leczenia. Dzieci na trajektoriach o wysokim i umiarkowanym wzroście miały większe szanse na dostęp do opieki, ale nie było dowodów na poprawę objawów. WNIOSKI Ważne jest, aby dzieci i młodzież z problemami zdrowia psychicznego były leczone zgodnie z wytycznymi dotyczącymi minimalnej praktyki. Potrzebne są dalsze badania, aby określić jakość opieki obecnie świadczonej dzieciom z problemami ze zdrowiem psychicznym oraz jak najlepiej finansować i wspierać klinicystów, aby zapewnić opiekę spełniającą minimalne wytyczne dotyczące praktyki. Deklaracja interesówBrak.


title: Rembrandt Scholz

text: Niniejszy artykuł analizuje potencjalny wpływ zmian w opiece medycznej na zmianę stanu zdrowia populacji na Litwie, Węgrzech i w Rumunii, z uwzględnieniem zachodnich Niemiec dla porównania. Posłużyliśmy się pojęciem zgonów z pewnych przyczyn, które nie powinny wystąpić w obecności terminowej i skutecznej opieki zdrowotnej (śmiertelność możliwa do załatwienia) i obliczyliśmy udział zmian śmiertelności z tych warunków do zmian średniej długości życia między narodzinami a 75 rokiem życia [e ( 0-75)] dla okresów 1980/81 do 1988 i 1992 do 1997. Tymczasowa średnia długość życia stale się poprawiała w Niemczech Zachodnich (mężczyźni: 2,7 lat, kobiety: 1,6 roku). Z kolei w pozostałych krajach przyrosty były stosunkowo niewielkie, z wyjątkiem Węgrów, które zyskały 1,3 roku. Rumuni stracili 1,3 roku. W latach 80. spadająca śmiertelność niemowląt w znacznym stopniu przyczyniła się do poprawy tymczasowej średniej długości życia we wszystkich krajach, o około ćwierć do pół roku. Z tego ponad połowę można przypisać sprzyjającym warunkom. W starszym wieku spadająca śmiertelność możliwa do uniknięcia stanowiła około 40% wśród osób w wieku powyżej 40 lat w Niemczech i, w mniejszym stopniu, na Węgrzech, powodując jednocześnie skrócenie średniej długości życia w Rumunii. W latach 90. poprawa umieralności niemowląt nadal miała znaczący wpływ na oczekiwaną długość życia na Litwie i na Węgrzech, ale miała niewielki wpływ ani w Niemczech, ani w Rumunii. Wśród dorosłych poprawa umieralności, której można uniknąć, nadal przynosiła korzyści Węgrom i Niemcom zachodnim. Na Litwie nawet dwie trzecie wydłużenia tymczasowej średniej długości życia można przypisać spadkowi śmiertelności z powodu choroby niedokrwiennej serca, podczas gdy opieka medyczna wydaje się mieć negatywny wpływ. Rumuńscy mężczyźni i kobiety doświadczyli wzrostu śmiertelności możliwej do uniknięcia, która przyczyniła się do połowy całkowitej średniej długości życia. Nasze wyniki sugerują, że w ciągu ostatnich 20 lat zmiany w opiece medycznej miały istotny wpływ, zarówno pozytywny, jak i negatywny, na zmianę śmiertelności w wybranych krajach Europy Środkowej i Wschodniej.


title: Międzyagencyjne badanie HIV wśród kobiet

text: Women's Interagency HIV Study obejmuje największą jak dotąd w USA kohortę kobiet seropozytywnych z ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) (N = 2058) z porównawczą kohortą kobiet seronegatywnych (N = 568). Opisano metodologię, szkolenia i zastosowane działania związane z zapewnieniem jakości. Badanie pop


title: Rozpowszechnienie zespołu metabolicznego wśród nas dorosłych: wyniki trzeciego ogólnokrajowego badania zdrowia i odżywiania

text: Zespół metaboliczny rozpoznaje się, gdy spełnione są co najmniej trzy z następujących kryteriów: otyłość brzuszna (obwód w talii powyżej 102 cm u mężczyzn i 88 cm u kobiet); hipertriglicerydemia 150 mg/dl lub powyżej; poziom cholesterolu HDL poniżej 40 mg/dl u mężczyzn lub 50 mg/dl u kobiet; ciśnienie krwi 130/85 mm Hg lub wyższe; lub poziom glukozy na czczo co najmniej 110 mg/dl. Osoby z zespołem metabolicznym są bardziej niż inne narażone na cukrzycę i choroby sercowo-naczyniowe oraz mają zwiększoną śmiertelność ze wszystkich przyczyn (w szczególności z powodu chorób sercowo-naczyniowych). Badacze podjęli próbę określenia częstości występowania tego zespołu w Stanach Zjednoczonych, analizując dane dotyczące 8814 mężczyzn i kobiet w wieku 20 lat lub starszych, którzy wzięli udział w Trzecim Narodowym Badaniu Zdrowia i Żywienia w latach 1988-1994. przekrojowe badanie stanu zdrowia na próbie niezinstytucjonalizowanej cywilnej populacji amerykańskiej. Ogólna częstość występowania zespołu metabolicznego skorygowana względem wieku wyniosła 23,7%. Częstość występowania wzrosła z 6,7% u osób w wieku od 20 do 29 lat do 42% u osób w wieku 70 lat i więcej. Nie było praktycznie żadnej różnicy we wskaźnikach chorobowości związanych z płcią dla połączonych grup rasowych. Zespół metaboliczny był najbardziej rozpowszechniony u meksykańskich Amerykanów, a najmniej u białych, Afro-Amerykanów i „innych”. Zarówno wśród Afroamerykanów, jak i Meksykańczyków kobiety miały wyższe wskaźniki chorobowości niż mężczyźni. Ekstrapolując na podstawie wskaźników chorobowości specyficznych dla wieku i spisu ludności w USA z 2000 r., 47 milionów mieszkańców USA ma zespół metaboliczny. Biorąc pod uwagę jego rozpowszechnienie, istotne wydaje się oszacowanie bezpośrednich kosztów medycznych zespołu metabolicznego. W zdecydowanej większości przypadków krytycznymi przyczynami są niewłaściwe odżywianie i niewystarczająca aktywność fizyczna, co podkreśla wagę kontrolowania otyłości i zachęcania do aktywności fizycznej w Stanach Zjednoczonych.


title: Wyjściowa cytologia, testy na wirusa brodawczaka ludzkiego i ryzyko neoplazji szyjki macicy: 10-letnia analiza kohortowa

text: Ponieważ coraz więcej dowiadujemy się o rozwoju raka szyjki macicy, kwestionowana jest wartość corocznego badania cytologicznego cytologii dla wszystkich kobiet. Badanie to przeprowadzono w celu zbadania, czy kobiety o wyższym ryzyku rozwoju raka szyjki macicy można zidentyfikować za pomocą testów na obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) w rozmazie z szyjki macicy. Kobiety te mogą być obserwowane corocznie, a odstępy między badaniami przesiewowymi wymazów cytologicznych u kobiet o niższym ryzyku można by wydłużyć. Uczestnikami badania były kobiety objęte planem opieki zdrowotnej Kaiser Permanente w Portland w stanie Oregon, które poddawały się corocznemu badaniu cytologicznemu cytologicznemu w okresie od kwietnia 1989 r. do listopada 1990 r. Ponad 20 000 kobiet (20 810 z 23 702) miało zadowalające rozmazy z szyjki macicy z wystarczającą ilością próbek do testów na obecność wirusa HPV, który został przeprowadzony przy użyciu metody opartej na reakcji łańcuchowej polimerazy ze starterami MYO9/11. Większość kobiet (83,6%) miała co najmniej jeden wymaz kontrolny w okresie badania; jednak kobiety z atypowymi komórkami płaskonabłonkowymi (ASC) lub gorzej miały więcej rozmazów niż kobiety z prawidłowymi wynikami (średnia 4,4 vs 3,3). Kontynuację prowadzono mniej więcej raz w roku przez łączny okres 122 miesięcy. Wyniki HPV nie były wykorzystywane przy podejmowaniu decyzji o postępowaniu z pacjentem. Dziewięćdziesiąt sześć procent z 20 810 wyjściowych rozmazów cytologicznych zostało zdiagnozowanych jako ujemne (N = 20 156). Trzynaście procent tych pacjentów miało pozytywny wynik testu na HPV. Rozmazy wyjściowe 654 z 20 810 kobiet (3,1%) zostały sklasyfikowane jako ASC lub gorsze. Spośród tych 654 rozmazów 417 (63,8%) było dodatnich w kierunku HPV. Sto siedemdziesiąt osiem kobiet miało zdiagnozowaną cytologicznie zmianę śródnabłonkową niskiego stopnia lub gorszą; z nich 143 (80,3%) miało pozytywny wynik testu na HPV. W ciągu 10 lat obserwacji u 171 pacjentów rozwinęła się śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy (CIN) 3 lub rak szyjki macicy. Wyjściowy rozmaz był prawidłowy u 112 z tych kobiet, a ASC lub gorszy u 59 (34,5%). Tylko połowa (49,2%) z 58 pacjentów zdiagnozowanych w ciągu pierwszych 45 miesięcy obserwacji miała nieprawidłowy rozmaz wyjściowy. W ciągu pierwszych 45 miesięcy u 7,85% kobiet, u których początkowy wynik testu Pap wykazał co najmniej ASC, zdiagnozowano CIN 3 lub raka. Skumulowana częstość występowania po 10 latach obserwacji wyniosła 10,2%. Sześćdziesiąt ze 171 kobiet z CIN 3 lub rakiem szyjki macicy miało ujemny wynik wyjściowy testu HPV. Spośród 118 kobiet, które zostały zdiagnozowane w ciągu pierwszych 45 miesięcy obserwacji, 89 (79,4%) było początkowo dodatnich pod względem wirusa HPV. Skumulowana częstość występowania CIN 3 lub raka w grupie z dodatnim wyjściowym testem HPV wyniosła 6,92% w ciągu 10 lat, ale tylko 1,73% po 45 miesiącach. Ryzyko rozwoju CIN 3 lub raka pozostawało podwyższone przez cały czas trwania badania u kobiet z dodatnim wyjściowym testem HPV. Zdolność predykcyjna wyjściowego rozmazu cytologicznego zmniejszała się wraz ze wzrostem okresu obserwacji. Piętnaście procent pacjentów (N = 3216) miało pozytywny wynik cytologii, pozytywny test HPV lub oba te czynniki podczas wstępnego badania. Sto dwadzieścia trzy (71,9%) znalazły się wśród 171 kobiet, u których rozwinął się CIN 3 lub nowotwór. Osiemdziesiąt sześć procent (102 ze 123) pacjentów, u których zdiagnozowano w ciągu pierwszych 45 miesięcy, miało pozytywny wynik przynajmniej w jednym z badań przesiewowych. Skumulowana częstość występowania w ciągu 45 miesięcy u kobiet z dodatnim wynikiem testu HPV i/lub nieprawidłowymi wynikami cytologii wyniosła 4,54%. U kobiet z ujemnymi wynikami w obu badaniach przesiewowych skumulowane ryzyko w tym samym okresie wynosiło 0,16%. Po 10 latach skumulowana częstość występowania ryzyka dla tych dwóch grup wynosiła odpowiednio 6,83% i 0,79%, dając ujemną wartość predykcyjną 99,1% dla testów łączonych.


title: Opieka przed poczęciem i ryzyko wad wrodzonych u potomstwa kobiet z cukrzycą: metaanaliza

text: Opieka przedkoncepcyjna (PCC) i ścisła kontrola glikemii okołokoncepcyjnej są stosowane w celu zminimalizowania ryzyka wrodzonych wad wrodzonych u potomstwa kobiet z cukrzycą typu 1 lub typu 2 (DM). Te wady rozwojowe przypisuje się w dużej mierze słabej kontroli okołokoncepcyjnej. W badaniu tym oceniano PCC za pomocą metaanalizy opublikowanych badań PCC u kobiet z DM, opublikowanych w latach 1970-2000. Dwóch recenzentów niezależnie wyodrębniło dane, a częstość i względne ryzyko (RR) poważnych i mniejszych wad rozwojowych połączono z kwalifikujących się badania z wykorzystaniem modelu efektów losowych. Zarejestrowano wczesne wartości hemoglobiny glikozylowanej w pierwszym trymestrze. Uwzględniono osiem retrospektywnych i osiem prospektywnych badań kohortowych; zostały przeprowadzone w Europie, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Izraelu. Większość uczestników miała cukrzycę typu 1, ale trzy badania obejmowały kobiety z cukrzycą typu 2. Kobiety, którym podawano PCC, były średnio o około 2 lata starsze od pozostałych. Metody PCC były dość zróżnicowane, chociaż większość ośrodków zapewniała matkom informacje na temat ryzyka ciąży związanego ze słabą kontrolą glikemii. W siedmiu badaniach, w których doniesiono o wartościach hemoglobiny glikozylowanej we wczesnym okresie ciąży, średnie poziomy były konsekwentnie niższe u pacjentek z PCC. Wśród 2104 potomstwa, łączny odsetek poważnych i mniejszych anomalii wyniósł 2,4% w grupie PCC i 7,7% u biorców bez PCC, dla łącznego RR 0,32. Wśród 2651 potomstwa poważne wady rozwojowe występowały rzadziej w grupie PCC (2,1 vs 6,5%; zbiorcze RR = 0,36). Porównywalne wyniki uzyskano, gdy analizowano tylko badania prospektywne oraz w badaniach, w których badający niemowlęta nie byli świadomi statusu PCC matek. Najniższe ryzyko poważnych anomalii stwierdzono w badaniu, w którym kwas foliowy podawano w okresie okołokoncepcyjnym biorcom PCC; RR wynosił 0,11. Ta metaanaliza, która obejmowała zarówno badania retrospektywne, jak i prospektywne, wykazuje związek PCC z istotnie niższym ryzykiem wad wrodzonych u potomstwa kobiet z rozpoznaną cukrzycą. Obniżonemu ryzyku towarzyszyły istotnie niższe wartości hemoglobiny glikozylowanej w I trymestrze u biorców PCC.


title: Choroba Behçeta związana z zaburzeniem limfoproliferacyjnym, mieszaną krioglobulinemią i zapaleniem naczyń, w którym pośredniczy kompleks immunologiczny.

text: Streszczenie Kobieta, obecnie 59 lat, była obserwowana od 13 lat z kilkoma objawami choroby Behceta. Były to aftowe zapalenie jamy ustnej, wrzody narządów płciowych, zapalenie błony naczyniowej oka powodujące ślepotę, nawracający rumień guzowaty i zapalenie błony maziowej. W 1970 roku pojawił się słabo zróżnicowany chłoniak rozlany, który został poddany radioterapii. W 1976 roku zachorowała na mieszaną krioglobulinemię i zapalenie naczyń związane z kompleksami immunologicznymi, objawiające się plamicą i neuropatią, które poprawiły się po terapii prednizonem i chlorambucylem. Późniejszy przebieg jej choroby limfoproliferacyjnej sugeruje, że w rzeczywistości była ona łagodna.


title: Osoby starsze u kresu życia: opieka i potrzeby poprawy z perspektywy krewnych w żałobie

text: TŁO W związku ze zmianami demograficznymi związanymi z rosnącą liczbą osób starszych z chorobami przewlekłymi i wielochorobowymi, opieka paliatywna nad pacjentami geriatrycznymi nabiera coraz większego znaczenia. Celem tego badania było poznanie perspektywy bliskich osób w żałobie w odniesieniu do ich doświadczeń i oczekiwań dotyczących świadczenia opieki osobom starszym w ostatniej fazie życia. METODY Wywiady jakościowe z 12 krewnymi zmarłych starszych pacjentów (w wieku 60 lat lub starszych). Wywiady zostały nagrane, przepisane, zakodowane i przeanalizowane z zastosowaniem podejścia jakościowej analizy treści wg Mayringa. WYNIKI Krewni w żałobie uznali, że opieka nad pacjentami geriatrycznymi w ostatniej fazie życia była pod wieloma względami niewłaściwa. Krytykowali nadmierną terapię (np. diagnostykę raka skóry) oraz niezaspokojone potrzeby (np. leczenie bólu, opiekę skoncentrowaną na pacjencie, komunikację). Lekarze rodzinni byli postrzegani jako podstawowe osoby kontaktowe w zawodowym systemie opieki zdrowotnej. WNIOSKI Z perspektywy bliskich osób w żałobie opieka nad osobami starszymi w ostatniej fazie życia ma poważne deficyty. Krytykują niewłaściwe ustalanie priorytetów i lekceważenie opieki paliatywnej. Istnieje potrzeba lepszej komunikacji i wymiany informacji dotyczących potrzeb i oczekiwań pacjentów i ich krewnych oraz celów leczenia. Dlatego pomocne może być intensywniejsze stosowanie dyrektyw zaawansowanych. Ponadto wydaje się konieczne wzmocnienie ogólnej opieki paliatywnej, szczególnie sprawowanej przez lekarzy rodzinnych i pielęgniarki środowiskowe.


title: Rola skomputeryzowanych systemów wprowadzania zamówień lekarzy w ułatwianiu błędów w lekach

text: w porównaniu z 103 (8,2%) w grupie kontrolnej; szacunki Kaplana-Meiera dotyczące prawdopodobieństwa braku zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej po 90 dniach wyniosły 94,1 procent (95% przedział ufności, 92,5 do 95,4 procent) i 90,6 procent (95% przedział ufności, 88,7 do 92,2 procent). odpowiednio (P 0,001). Alarm komputerowy zmniejszył ryzyko zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej po 90 dniach o 41 procent (współczynnik ryzyka 0,59; 95% przedział ufności, 0,43 do 0,81; p 0,001). WNIOSKI Wprowadzenie komputerowego programu alarmowego zwiększyło stosowanie profilaktyki przez lekarzy i znacznie zmniejszyło częstość występowania zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej wśród hospitalizowanych pacjentów z grupy ryzyka. Komentarz redakcyjny: Większość szpitali wdrożyła elektroniczne systemy ostrzegania lekarzy o interakcjach z lekami lub możliwych substytucjach, a także inne środki mające na celu poprawę jakości opieki i zmniejszenie wydatków. Podejście to poszli o krok dalej przez tych autorów, którzy ocenili, czy powiadamianie lekarzy, że ich pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zmniejszyłoby częstość występowania zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Założenie było takie, że samo powiadomienie lekarza zwiększy zastosowanie odpowiednich środków profilaktycznych. Poważny zabieg chirurgiczny (definiowany jako wszystko, co wymaga znieczulenia ogólnego), nowotwór i wiek powyżej 75 lat zostały uwzględnione wśród czynników ryzyka, z których każdy często dotyczy populacji urologicznej. W rzeczywistości ponad 13% pacjentów w grupie interwencyjnej miało znaną diagnozę raka układu moczowo-płciowego. Alarm komputerowy zmniejszył ryzyko zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej o 41%. Z tego badania urolodzy mogą wyciągnąć dwie lekcje. Po pierwsze, u wielu pacjentów urologicznych występuje zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i należy stosować odpowiednią profilaktykę. Ponadto, chociaż komputerowe systemy alarmowe mogą czasami wydawać się inwazyjne, klinicyści mogą spodziewać się, że będą widzieć ich coraz więcej, jeśli istnieje dalsza dokumentacja, że poprawiają jakość opieki.


title: Oscylacje w paśmie beta – sygnalizujące status quo?

text: W tym przeglądzie rozważamy potencjalną funkcjonalną rolę oscylacji pasma beta, która obecnie nie jest jeszcze dobrze poznana. Omawiamy dowody z ostatnich badań dotyczących odgórnych mechanizmów zaangażowanych w przetwarzanie poznawcze, układu ruchowego i patofizjologii zaburzeń ruchu, które sugerują jednoczącą hipotezę: aktywność pasma beta wydaje się być związana z utrzymaniem aktualnego stanu sensomotorycznego lub poznawczego. Stawiamy hipotezę, że oscylacje beta i/lub sprzężenia w paśmie beta są wyrażane silniej, jeśli zamierzone lub przewidywane jest utrzymanie status quo, niż jeśli spodziewana jest zmiana. Ponadto sugerujemy, że patologiczne wzmocnienie aktywności pasma beta może skutkować nieprawidłowym utrzymywaniem się status quo i pogorszeniem elastycznej kontroli behawioralnej i poznawczej.


title: Bezpieczeństwo, farmakokinetyka i skuteczność IMCgp100, pierwszego w swojej klasie rozpuszczalnego biswoistego przekierowania limfocytów TCR-antyCD3 z aktywnością guza litego: wyniki badania FIH w czerniaku.

text: 3016Tło: Bispecyficzne czynniki oparte na limfocytach T wykazały aktywność w nowotworach hematologicznych, ale skuteczność guza litego pozostaje nieuchwytna. IMCgp100 jest bispecyficznym lekiem biologicznym zawierającym TCR o zwiększonym powinowactwie specyficznym dla gp100 i scFV anty-CD3. In vitro, IMCgp100 wiąże komórki czerniaka gp100+, powodując przekierowanie cytotoksyczności i indukcję silnych efektów immunologicznych. Metody: Fazę I przeprowadzono u pacjentów HLA-A2+ z zaawansowanym czerniakiem, stosując układ 3+3 do zdefiniowania MTD. Pacjenci byli leczeni IMCgp100 (iv) co tydzień (QW, Ramię 1) lub codziennie (4QD3W, Ramię 2) w celu oceny bezpieczeństwa, farmakokinetyki i skuteczności. Zdefiniowano zalecany schemat fazy 2 (RP2D-QW). Wyniki: W fazie eskalacji dawki Ph I 31 pacjentów otrzymało dawki od 5 ng/kg do 900 ng/kg. W ramieniu 1 zaobserwowano ograniczającą dawkę toksyczność gr. 3 lub 4 niedociśnienie tętnicze związane z szybkim przemieszczaniem limfocytów obwodowych do skóry i guza. Ustalono, że MTD wynosi 600 ng/kg QW. IMCgp100 ma w przybliżeniu proporcjonalny do dawki profil z T1/2 w osoczu wynoszącym 5-6 godzin przy RP2...


title: Najgorsze pigułki: niepokojąca historia leków przeciwpsychotycznych

text: © Joanna Moncrieff 2013. Wszelkie prawa zastrzeżone. Trudna ponowna ocena historii leków przeciwpsychotycznych, ujawniająca, w jaki sposób zostały one przekształcone z trucizn neurologicznych w magiczne lekarstwa, ich korzyści zostały wyolbrzymione, a ich toksyczne skutki zminimalizowane lub zignorowane.


title: Zmienne wpływające na kinetykę minimalnego usuwania choroby resztkowej u dzieci z białaczką limfoblastyczną; Wyniki Protokołów Brytyjskiej Rady ds. Badań Medycznych (UK MRC) ALL97, ALL97/99 i ALL2003.

text: Zbadaliśmy wpływ pacjenta, białaczki i charakterystyki leczenia na kinetykę klirensu minimalnej choroby resztkowej (MRD) u dzieci z białaczką limfoblastyczną leczonych metodą intensywnej stratyfikowanej ryzyka. W protokole UK MRC ALL97 (1997-1999) i jego poprawionej wersji ALL 97/99 (1999-2002) porównano skuteczność i toksyczność deksametazonu (DEX) z prednizolonem (PRED) i 6-tioguaniną (TG) z 6- Merkaptopuryna (MP) w losowy sposób. Badanie wykazało 5-letnie przeżycie wolne od zdarzeń (EFS) na poziomie 80%, z lepszymi wynikami systemowymi i ośrodkowym układem nerwowym w DEX w porównaniu z biorcami PRED, ale bez różnicy między biorcami TG i MP. Kilka zmian w stratyfikacji ryzyka i schematach leczenia w okresie trwania badania umożliwiło określenie ich wpływu na klirens MRD. Porównaliśmy to z klirensem u osób leczonych w kolejnym badaniu ALL 2003 (bardziej intensywna indukcja zawierająca DEX i pegylowaną asparaginazę). Zmienne badane pod kątem ich potencjalnego wpływu na stan MRD pod koniec indukcji (EOI) to: Ryzyko NCI; Intensywność asparaginazy (Erwinia Asparaginaza [ERW] w ALL 97 i wczesna część ALL97/99 vs natywna lub pegylowana asparaginaza E. Coli [E. Coli] w późniejszej części ALL 97/99 i ALL2003); DEX vs PRED; i odpowiedź szpiku w dniu 8/15 indukcji (powolna wczesna odpowiedź [SER] > 25% blastów w porównaniu z szybką wczesną odpowiedzią [RER] ⩽ 25% blastów). MRD oceniano za pomocą półilościowej reakcji PCR specyficznej dla sekwencji (ALL97) lub PCR w czasie rzeczywistym (ALL99 i ALL 2003) rearanżacji genów receptora antygenu przy EOI. Status MRD zdefiniowano jako NEG, jeśli nie wykryto MRD przez dwa markery wrażliwe na 10-4; POS, jeśli > 10 -4 , i dodatni poza zakresem ilościowym (POQR), jeśli dodatni -4 . Wyniki były dostępne z badań retrospektywnych u 66 pacjentów z ALL97 i 76 z ALL97/99 oraz 204 pacjentów z ALL2003 monitorowanych prospektywnie. Nie było istotnej różnicy w proporcjach pacjentów MRD NEG, POS lub POQR w podgrupach sterydowych lub NCI. Znacząco więcej biorców asparaginazy ERW było MRD POS w porównaniu z E. Coli (p-4 w EOI mają tak samo niskie ryzyko nawrotu jak ci, którzy mają niewykrywalną MRD.


title: Liczby chromosomów w niektórych indyjskich gatunkach Utricularia L. (Lentibulariaceae)

text: Liczby chromosomów z badań mejotycznych odnotowano dla następujących gatunków Utricularia: U. aurea Lour. (n=21);U. baouleensis A. Chev. (n=10);U. caerulea L. (n=20);U. inflexa var.stellaris (Linn.f.) P. Taylor (n=21);U. minutissima Vahl (n=8);U. skandens Benj. (n=6, 7); i Ty. stricticaulis Stapf (n=7). W U są dwie rasy cyto. skandeny.