Përandaj zemërata e Zotit u dhes përpara gjëndëjes’ ati , edhe ndejti dorën’ e ti mbi ata , e u ra atyre ; edhe maletë dridheshinë , edhe kërmat’ e atyreve u bënë posi plehe ndë mest të udhëvet . Mbi gjithë këto zemërata e ati nuk’ u ul , edhe dor’ e ati ( është ) po ndejturë .
