„Vzpomínky z cesty po Uhřích“ (Zeitschrift Lumír, 1854) – Es Weḡbejchl, oda s Vojaschnschurnalzamgschrim nou da ejaschtn Foart (24. April – 14. Moa 1851), hiabt õ mid-n ar Schildarung von n Treffn vo da Němcová mid dan deitschn Dichta u Dramatiker Christian Friedrich Hebbel in n Zuḡ. Es folgt de Foart mid den Zuḡ iwa Gänserndorf af Prešburk (heit Bratislava), nou iwa Galanta, Ostřihom, Nána, Vacov (Vác) a Pešť (wou zen spadan Budapešt ghejat). Bschrim wiad Pešť u Budín, wou sih z dera Zeit nuh Spurn vo d Schiassarein u Kempf (as n ungarischn Afstand u da Revoluzion i d Jouana 1848–1849) gfunna hom. Danou a Foart mid n Fiaka iwa Kerepes, Gödöllő u Hatvan, wou da Weḡ, tradizionella Gwandna u Wandakapelln gschildat wean. Aft de Bschreiwing vo Gyöngyös, es Luab vo d Ackabedn af n Weḡ, furta de Stettl Kövesd, Harsány u Miškovec (Miskolc). I Miskolc had d Němcová a Unordnung gwouad, vo vabaaztn Heisan, Kadavan vo Vejchan af de Gossn u wejtatn Huntnan. Se had owa d ungarischa Kuchn gluabt, bsundas d Villzal vo neipflicktn Obst. Da Text bfasst sih aa mid dea Theamalbadna u Baadna z Tapolca, mid Weinberḡ u Weinkölla bei Eger (Ungarn) un an Bsouch von an Konzeat von n breamtn Roma-Musika Bunko. D Němcová had sih aa gmejt um d Karakterisirung vo Tradiziona u Bsundahaitn: D Ungarn hom nou irna Bschreibung gean bunta Gwandna u Schmuck, u s Rekrutian von an groußn haffa Gsinde, wou nea ummanand lafft, d Ungarn waradn Hitzkepf, barzad oda stolz u leinschaftle, midr ana ugweanle groußn Zal vo poltatn Zamputzarein u gscheatn Woatnan, u mid irna schoflatn Arroganz geng d Schlowakn. Assawendi san s nou da Němcová kloa, stoak, mid broatn Gsicht u tejffa Stian. D ungarisch Gsellschaft houd s als patriarchal bschrim, owa oun an Zwang i da Ej, d wou se eftas af s End still i d Binsn gangad. Es Weḡschurnal schlejßt mit da Foart af Tiszakeszi u nou mi n Kõ iwa d Tisa af Szolnok iwe. 