doa (i dua, mia dean/dàn, és deaz/dàz, de dàn, Kj. i dàd oder i dàdad) – dô (tun; steht historisch aussahoib vo d Owlautklassn. dàd wead in da Regl stod dt. würde fian periphrastischn Konjunktiv heagnumma)