Başta qadimiy yunan edebiyatında er angi bediiy nutuqqa nazm dey ediler. Lâkin bediiylik ıstılasınıñ özü yunan medeniyetinde vezinliknen üzviy bağda edi, ve, böylece, edebiy eserlerniñ çoqusı şiiriy şekilinde yazılğan edi. Keççe vezin tertipli şekline vezinnen bağlı olmağan şekilnen qarşılaştıraraq şiir dep aytmağa başladılar. Quintilianda - ‘oratio prosa’ ifadesi, Senekada - vezinli tekrarlavnen bağlı olmağan, serbest nutuqnı belgilemek içün adiy prosa bar.