Hakikatten de Menlisılüv avır ayaklı eken. Toktamay col ketediler. Künler, aylar geşip ketedi. Bir kün kula tüzde bikesi loksa bolup bir ul tabadı. Baladı cuvmaga suvları cok eken. Narik arabadan tüsüp suv izlep cüredi. Karay karay bir mal tuyagı şukırında toplangan bürtüküy suv tabadı. Balasın kuşagına alıp ol yerge aketedi de onı so suvmunan cuvup baslaydı. Baslaydı da balasının bir ayagının ökşesi birden cerge tiyedi. Balanın ökşesi tiygen yerden birden Hak tarafından şapdırılıp suv şıkbaga baslaydı. Baladı tertemiz etip cuvadılar. Cavlukları bolmaganı üşin arabadın işindeki cünge orap kundaklaydılar. Narik bek kuvanıp balasına karap karap toyalmay: “Batır balam batır cün cabınıp catır, ulumdun atı Şora bolsın, Batır bolsın” diydi. Sondan son özleri de barıp so suvda cuvunadılar. Cengillesip arabalarına minip gene colga tüsediler. Kete kete kecenin bir şagında üyken bir avulga baradılar. Baradılar da bir azbar kapısın kagıp