Tec to nié wedle dëtka Romùald Wiczk ùdbôł wrócëc bëtowsczim lasóm jich dôwnëch mieszkańców. Nemù bëtowsczémù pszczelôrzowi nigdë nie je za wiele doznawaniô sã co nowégò ò robòtnëch òwadach, próbòwaniô, pòdezdrzëwaniô, żebë le zlepszëc swòjã wiédzã. Temù nie je dzywné to, że wëstrzód pszczelôrzów nazywają gò „Profesorã”, ani to, że z wiôlgą cekawòscą dwa lata dowsladë òbzérôł program ò Kazachach, co w daleczich bòrach mają starã ò lesné pszczołë. Przëjachalë do naszégò kraju ùczëc swòjégò fachù lëdzy òd Spałë (wòj. łódzczé). Dlôcze i ù nas tak cos nie zrëchtowac, jem tedë pòmëslôł – wspòminô bëtowión. Tak jął czëtac a sznëkrowac pò internece. Trafił téż na młodégò lesnégò Michała Sudoła, chtërnémù ùdba wróceniô bartników w zôpadnokaszëbsczé bòrë sã ùwidzała.