Szesc lat dzejaniô téatru to bòkadosc nié blós w lëczbach pòkôzków na wszelejaczich binach, a téż w jich fòrmach, midze chtërnyma nalezc mòże krótczé, lżészé dokazë i téż dramë. Dobiéranié kaszëbsczich tekstów, cãżkô robòta reżisérów i aktorów, a przede wszëtczim chãcë do dzejaniô i miłota do téatru – ò tim wszëtczim mógł jem sã doznac òb czas pòtkaniô z aktorama w Chònicach w czerwińcu tegò rokù. Lëdze z Amatorsczégò Kaszëbsczégò Téatru KPZ w Chònicach twòrzą wëspół bëlné karno, chtërno chce wëspółdzejac nié dlô ambicje pòkazaniô sã na binie, a dlô chãcë zrobieniô wôrtnégò kaszëbsczégò téatru. A dzejôrzów, chtërny robią tuwò, je wiele – nié blós aktorzë, ale téż ti, chtërnëch nie je widzec z binë. Mògã leno przeprosëc za to, że nie gôdóm ò wszëtczich z miona a nôzwëska, bò je jich baro wiele, a wszëtcë dzãka swòji robòce i starze mielë abò wcyg mają cësk na zwënédżi téatru. Nen tekst to pòkôzanié pòczestnoscë dlô wszëtczich. Przëmiar: Kòsedowscë