Ùprocëmnienié rëbôków do mòrza zastëgło w mnodżich i snôżich metafórach, jakno: mòrze mrëczi jak miedwiédz, rozpùszczô swòje diôblé òrganë, pałãżi sã jak kòt, bùdëje mòstë, pôrscze jak kóń, wërównywô sã jak płôchta. Bôłt zwią babą na pòkùce, bò gôdają tak, że mòrze długò nie pòkùtëje - mało je cëchò. Do Biblie nawlékô zwanié mòrzëcë wòjskò Faraónaa do Hómera mòrskô panna m.jin. w przërównanim spiewac jak mòrzkô panna. Do wierzeniów sygô pòzwanié mòrsczi diôbeł abò kùr diôbeł (Myoxocephalus scorpius). Pòezjã mòrza ùbògacył Trepczik m.jin. wiérztą Hej mòrze, mòrze. 