Chcącë-niechcącë wpùscył jem gò bënë. Kò wpùscył! Jô, stôropëlckòwsczim zwëkã, dwiérzi nie sztëkajã. Nen mógł klëczkã nacësnąc a wlôzc tak, jak wiedno to robił. Mòże naju brifka w nëch nowòrocznëch ùdbach mô téż jaczi pùńkt, co tikô sã bëlnégò a kùlturalnégò zachòwaniô? Kò za nim nie trafi. Tak czë jinak, rozsôdł sã òn jak trôt w paradny jizbie kòle stołu, na jaczi wëłożił wiôldżi sztëk papiórë zapisóny drobnyma lëtrama.