– Jesz, jesz… Ë tak më so dwaji òb ną daleką rézã fejn rozpòwiôdelë, jaż pò dniu całim a nocë całi na placu stanãlë. – Serbijô, wëskakiwac! – riknął na całą gôrdzel szczeslëwi brifka. Chwôcył swój kùfer a flot pònëkôł szukac wëchódka. Czej rozładowôł napiãcé, rozezdrzôł sã wkół a rzekł