Òstatnô tekstowô zdrzadniô to zjawienié sã nôbarżi òtrzaskónégò w swiatowëch sprawach mieszkańca Pôrzëna – Zblewsczégò, chtëren pò rozprawienim sã z jesz jinym, biwałim w miastowëch spòlëznach i wësztôłconym Kaszëbą dorôdzô chłopóm, żebë napiselë pòspólny lëst do ùbezpieczeniowi stowôrë i wëpòwiedzelë ùmòwã. Taczé rozwiązanié dôwô letkòwiérnym gbùróm nôdzejã, że ju dali nie mdą mùszelë òpłacac ùbezpieczeniowi skłôdczi, ale i tak je jima żôl tegò, że z pierszi ratë mùszą sã wërëchtowac w całoscë. Slédny wizyjny dzél zdrzadni przedstôwiô redosny krôjmalënk kaszëbsczich lasów, a w nich rozbrzmiéwô terkòtanié wòzów fùl lëdzy, chtërny jadą do kòscoła w Lesnie. Dôwô to pòmëszlënié, że w taczi spòsób Aùtorka chca zaznaczëc w dokazu jegò dobré zakùńczenié.