Wiele je jesz lëdzy, co pamiãtają probòszcza Witolda Chilewsczégò. Wdôrzają òni gò baro mile, nôczãscy równak, czej gôdôł: „W niedzelã i swiãta nie wòlno robic trzech rzeczi: rąbic drzewa na spôlenié, wòzëc wòdë ze stëdni, a téż dawac zôrobkù”. Wiém jedno, że za tegò probòszcza dzejãło sã tu wiele, baro wiele. Na pewno bëło tu wiesoło – z ùsmiéchã kôrbi ks. Halman.