Pòsobné lata zwëkło sã nazywac „złotim stalatim”. To cząd, czej Gduńsk nôleżił do nôbògatszëch i nôwiãcy znaczącëch w Europie miastów. Dostónô w XVI st. wëznaniowô pòjuga ùczëniła gard prôwdzëwim nôrodowòscowim i wëznaniowim tiglã, dającë, dzãka òsoblëwi „wëcmaniznie apartnosców” pòsobny pòdskôcënk do rozwiju. Kùńc dobrim czasom dałë szwedzczé wòjnë i rozbiérë Pòlsczi w XVIII st. Miasto òsta òdcãté òd Rzeczëpòspòliti, a w 1793 rokù włączoné do Prus. Przëszedł cząd pòmalëcznégò ùpôdkù, nôczôrniészi w czejach, przeriwóny leno na sztërk przez napòléòńsczé wòjnë. W rokù 1919, na spòdlim Wersalsczégò Traktatu, pòwstało Wòlné Miasto Gduńsk, wrôcającë tim samim do przédnictwa europejsczich miastów. Le wej ju w 1933 r. władzã przejãlë hitlerówcowie a w miesce narôstôł faszistowsczi teror.