Ta nowina spadła na nas jak grom z jasnégò nieba. Më nie wiedzelë, co ò ni mëslec. Przez òstatné lata wszëtkò bëło kòl nas ùłożoné. Kòżdi doma miôł swój plac. Wszëtczim bëło dobrze tak, jak bëło. Nicht nie wspòminôł, że tak cos, a mòże barżi taczi chtos, jesz nama je pòtrzébny! Jaż dzys më sã ò tim dowiedzelë! Në, cëż terô?