HINZÓW JURK - Moje wioldźe kaszebscze wesele Kò to mòże bëc nié do ùwierzeniô dlô młodszich czëtińców, ale czedës zdrzélniczi ni miałë pilotów, i jak chtos chcôł kanał zmienic, tej mùszôł ze zofë wstac i do zdrzélnika pòdéńc. Dlôte, jak kòmùs sã nie chcało z placu rëszëc, tej w jizbie grało to, co Programòwô Radzëzna Telewizje mia prawie do òbzéraniô przërëchtowóné. Òkróm tegò, to le dało pôrã kanałów (słowò „pôra” je tuwò ùżëté w jegò spòdlowim znaczenim: „dwa”), a fùnkcjô telewizje bëła barżi wëchòwawczô niżlë rozriwkòwô, i më za wiele do gôdaniô w sprawie tegò, co bëło nadôwóné, ni mielë. Pòzdze, pò 1989, czej ùstawa ò radiu i telewizje ju zezwôla na zakłôdanié priwatnëch stacjów radiowëch i telewizyjnëch, kanałów nama zaczãło przëbëwac chùdzy jak grzëbów pò deszczu. Na szczescé nowé (ju w systemie PAL) zdrzélniczi szło kùpic z pilotama, i lëdze zaczãlë sã kòncentrérowac na czwiczenim wiôldżégò pôlca ù dominëjący rãczi (np. przë zmianie kanałów òb czas zachãcbë bezalkòhòlowégò piwa).