Òdwiedzywóm smãtôrze w mòjim gardze, rôd wchôdóm téż za brómë smãtôrzów w cëzëch gardach i wsach, jeżlë òbczas rézë je dosc czasu. Z zamkłosców epitafiów i fòrmë grobników dochôdóm do wërozmieniów ò môlowëch zwëkach, ùwidzeniach i kùńszce kamianników, zatrzëmiwóm zdrok na stôrëch nôgróbkach, colemało prôwdzëwëch dokazach kùńsztu – rzezbach, reliefach, krucyfiksach. Czëtóm miona i nôzwëska ùmarłëch, pòwtôrzającé sã w gwësny môlëznie – jiné w Pùckù, jiné w Kartuzach, jiné w Brusach. Na òbù chònicczich smãtôrzach wiele je nôzwësków znónëch kaszëbsczich rodów, wiele z przënôleżnyma przitómkama. To ùdokôznienié, że pò òbù wiôldżich wòjnach przëchôdało do gardu w pierszi rédze lëdztwò z nordowégò dzélu pòwiatu i z dalszich òbéńdów Kaszub. Chòdzącë westrzód grobów, przestôwóm z nima wszëtczima, chtërny szlë przed nama drogą do wiecznoscë....