Rôz czedës jem zabéł, że brifce-melomanowi ni mòże w słëchanim wadzëc. Jô tedë nawetka nick nie rzekł, le czichnął pò ti jegò swójsczi tobace (gwës ny z pieprzã, co nią letników czestëje), a nen rozgòrzony bez dwie niedzele ze mną nie gôdôł. Pòchwôlony nie rzekł a lëstë ë gazétë pòd dwiérze szmërgôł. Jô tam jegò znajã, temù mie to nick nie robiło, kò wiedzôł jem, że kùreszce brifka sã òbdô. Ë sã òbdôł. Przëszedł w mòje chëcze, ë jak to w jegò zwëkù bëło, sôdł w zeslu, a mie nic tobie nic, rozkôzôł