– Wejleszcze! Mądri knôpela… dzãka bògù za tatkã nie je padłi. Mie le jiscą ne trzë czerënczi. Dô òn so radã? Kò na sztudérsczé żëcé jemù czasu nie zbiegnie. Wiész, jô jakno òjc, prôwdac blós chrzestny, mùszã miec starã ò bëlny rozwij mòjégò, jakbë to rzec, sëna.