Zrzeszéńcowie ùznelë zasłëdżi Cenôwë, dzãka chtërnémù lud przëbôcziwô mowę tatków przódë i Majkòwsczégò, że skażonô gôdka sta sã nama sjãtô – słowama Bieszka, co pisôł téż: Dzél poétów z Labudą i Trepczikę przédnyma (Karnowsczim, Bilotã, Bùdzëszã, Patokã) stworzëlë jistnô dlô se mowę lëteracką o dobëtnëch céchach swojsczëch. Proces zéńdzeniô kaszëbsczich dijalektów w jednę oglowokaszëbską mowę ni mógł jesz dóńc. Bo element rëbacczi (nordowy), nôwôżniészi bodôj, mô chdze môl (1937). Strach ò kawel jãzëka przewijô sã ù Rómpsczégò.