Labùda tak ùjął ewòlucjã jãzëka: ...mòże gadac ò lëteracczi kaszëbiznie dzelący sã na baro gwarową i òglową. Pierszô jinaczi sã òd drëdżi tim, że przëjimô wszëtczé dodôwné swòjiznë wszëtczich gwar [...] Znaczącą znanką ti drëdżi je téż ji wikszô apartnota w ùprocëmnienim do lëteracczi pòlaszëznë[...] Jini pisôrze bëlë w sztãdze sã ùniesc nad domôcą gwarã i ùsôdzają w òglowy kaszëbiznie, czemù zôczątk delë znóny lëteratowie [...] Dokôz Majkòwsczégò pt. Żëcé i przigodë Remusa je klasykòwym przëmiôrã prozë gwôsno lëteracczi, a Nowotné spiéwë Bùdzësza – pòezji. Òdezdrzëwają jich pisôrze młodszégò pòkòleniô, jak Jan Trepczik, Jan Rómpsczi i jini, zbiérający sã wkół cządnika Zrzesz Kaszëbskôjaczi tekstë zasługiwają na miono kaszëbiznë òglowy, tj. gwôsno lëteracczi... (1937). 