– Wiész të co – pòwiôdôł mie czedës zajiscony. – Pò anielskù tima ùnuzlãtama letkò przëchôdô rzec dzãkùjã, wëbaczë i proszã, a pò pëlckòwskù òne jakbë nëch słowów nie znałë. Të ni môsz pòjãcégò, jak mie to gòrzi! Zdrzi, jaką jô móm pajã, òd negò dërchnégò dolmaczeniô, spùchłą.