Króm czile gramaticznëch mòrfemów w dôwnëch tekstach, niżódna lëtera ni mòże sama jedna reprezentowac elementu pisma kòrejańsczégò jãzëka. Miast tegò, jamo są grupòwóne w szlabizowe bloczi, w chtërnëch je 2 abò wicy lëter: spółzwãk, abò grëpa spółzwãków zwóne pòczątkòwima (ang. initial, kòr. 초성, 初聲, choseong), samòzwãk abò diftong zwóny strzédnym (ang. medial, kòr. 중성, 中聲 jungseong), a téż, òptacëjno, spółzwãk abò grëpa półzwãków na kùńc szlabizë, zwóne kùńcowima (ang. final, kòr. 종성, 終聲 jongseong). Czéde szlabiza nié mô wstãpnegò samòzwãkù, brëkùje sã pùstégò zaczątkù ㅇ ieung (nie brëkùje sã gò na kùńcu). Dlôte, szlabizowi blok mô nie mni nigle dwie jamo.