Jedzemë na Hél. Pò drodze, w kaszëbsczich gardach, zabiérómë do aùtobùsu nastãpnëch ùczãstników warkòwniów. Òb czas rézë spiéwiemë so kaszëbsczé piesnie. I ju jesmë na placu. Swiéżi mòrsczi lëft pômôgô nama zaniesc naje paczétë do Òstrzódka Cassubia, w jaczim bãdzemë spac. Mòżna sadnąc, òdpòcząc. Ale chto bë sedzôł za wiele w jizbie? Kò trzeba sã pòznac, pògadac. Jidzemë tej na integracyjny wieczór do tak zwóny sécarni.