– Cëż zôs? Ną razą pò prôwdze! – drëszk wnet spôdł z kòła, czedë parkòwôł kòle łôwczi, na chtërny jem sedzôł, chwôtającë parmiénie majewégò słunuszka. – Tej jaczi to znôwù kùńc swiata të môsz wëmëszloné? – spitôł jem zgniło.