– Jak të mògła? To bëłë mòje ùlëdóné i mòżna je bëło jesz do szewca zaniesc – rzekł Òn z głãbòczim żôlã w głosu, pò czim nasta gòdzëna czôrny rozpaczë i górz na miã bez tidzéń. Bò Òn je z nëch zortu – trzëmac, bò sã jesz przëdô. Jak jô pierwi. Krótkò pò tim jô sã jesz dowiedzała, że zelonô jaka téż bëła òd tëch nôlepszich, a jô jem tracôrką i niszczã naju piãkną zemiã, i jak to tak dali bãdze, tej bez nã kònsumpcjã wnetka nama energie, surowców i taczich tam jinszich zafelëje.