Jeżlë jesmë przë gòrącym wiodrze ë latownikach, téj rzeknijmë so ò jesz jednym słowie. Kòl Zëchtë najdze słowò sromiątczi (S V 144). Òznôczô òno, dlô nëch co nie wiedzą, ne bùksczi do kąpaniô. Trepczik nie znaje taczégò, piãknégò słowa, dôwô za to kąpné bùksczi. Bãdącë ju na sztrãdze czë to jezornym czë mòrsczim, chcemë le jesz pò kaszëbskù nazwac to, co wikszosc latowników hénë robi. Zëchta notérëje pëszné słowò pieglëc sã (S IV 246), jaczé przódë doticzëło kùrów czë jinszëch ptôchów domòwëch, jaczé wëlégałë sã na słuncu. Tuwò je jemù dóné nowé znôczenié. Trepczik we swòjim słowôrzu téż mô ne słowò, ale zbògôcô naju słowiznã pòdôwającë jegò synonimë: brunic sã ë òpôlëwac sã (ë dokònóné fòrmë ùbrunic sã ë òpôlëc sã).