Ten nieùbëtny duch nalôzł sã w Pariżu w 1877 r., a wiãc tej, czej béł 25 lat stôri. Nie òznôczô to równak, że ni miôł warkòwégò i żëcowégò doswiôdczeniô. Przed zaczãcym zôróbkòwi robòtë zarechòwôł jaż szesc szkòłów. Pierszô to spòdlecznô we Wielu, slédnô – gimnazjum w Òlsztinkù, w chtërnym wierã w 1870 rokù dostôł swiadectwò dozdrzeniałoscë. Do dzysdnia swiadectwò nie òstało nalazłé. Zmianë szkòłów nie bëłë wëchôdënkã tegò, że béł òn zgniłim ùczniã, a jegò rozëm nie béł w sztãdze przëswòjiwac wiédzë. Prawie procëmno, wiedno dostôwôł òn pòzytiwné òcenë i wëapartniwôł sã doprzińdzeniama wëchôdającyma bùten zwëczajnëch szkòłowëch òbrzészków. Relegòwanié ze szkòłów miało swòjã przëczënã w jegò nieùbëtnym dëchù, chôłpiznie przigòdów, nadzwëkòwi wrażlëwòce i niezgòdze na jistniejący pòliticzny pòrządk. Gwësno cësk na ùksztôłcenié sã jegò òsobòwòscë i òkazywanié nôremnégò charakteru miało to, że jakno dzewiãc lat stôri knôp òstał òn pòzbëti matczënégò cepła i atmòsferë rodzëznowi chëczë. Pò maturze nie wëbrôł òn ksydzëznowi drodżi, ò jaczi brzątwiła dlô niegò i ò jaką miała starã rodzëzna, dlôte téż strij, ks. Jón Derdowsczi, wstrzimôł ùdëtkòwienié jegò dalszi ùczbë.