Sztefan Bieszk (1895-1964), ùrodzony we Fribùrgù (Badenia). Òn béł teòretikiem Zrzeszéńców - pòétnégò karna, zebrónégò wkół cządnika Zrzesz Kaszëbskô (1933-1939), a pòtemù midzë załóżcama Kaszëbsczégò Zrzeszeniégò. Òn pisôł òd 1934 rokù w Zrzeszi Kaszëbsczi ò kaszëbsczim pisënkù. Napisôł słôwiącé snôżotã swòji tatczëznë Sonety kaszubskie (1986) pò kaszëbskù i pò pòlskù. W 1954 rokù béł w sôdzë jakno niedrëch Lëdowi Pòlsczi. W 1959 rokù ùsadzył gwôsny pisënk, pòstulëjącë òpiarcé lëteracczégò jãzëka na dialektach mającëch nôwicy apartnëch znank i w slédnëch dzesãclatach nôbarżi rëszné w ùróbkù, „a je to gromada dialektów centralnëch zôchódnëch”. Usôdzôł téż dramë.