Spiéwôł chùr, spiéwała młodzëzna na binie, spiéwelë òbzérnicë. Pòtemù za swiécącą gwiôzdą redosnym kòrowòdã òrszôk pòspiéwôł do stajenczi. Tam westrzód żëwëch zwierzãtów Józef i Marija przëjãlë darënczi w miono Dzecątka Jezës. Na kùńc biskùp Wiesłôw Smigiel pòbłogòsławił wszëtczich przëszłëch. Niebò rozwidniwałë dzesątczi sztëcznëch ògniów. Òczarzënkóm nie bëło kùńca. Tradicjô òsta wprowadzonô w żëcé.