Ni mògã nie rzeknąc tuwò ò białce, chtërny dzejanié je baro wôżné dlô karna chònicczich aktorów. Ju na zôczątkù najégò pòtkaniô mòżna bëło ùzdrzec, chto trzimie wszëtkò krótkò, chòc na białczëny ôrt. To Janina Kòsedowskô – cepłô i spòkójnô białka, chtërna mùszi wiedzec, jak rozëmno czerowac aktorama, a téż jak so radzëc z jiwrama, a czasã z niepòkórnyma charakterama lëdzy. Człowiek, chtëren wié, co zrobic, bë grało sã lepi. Rozmieje jednac karno, a téż trzëmac pòrządk. A nie je to letkò robòta, òsoblëwò dlôte, że Kòsedowskô je téż aktorką (grającą czãsto przédné role), a terô téż reżisérą. Tak dobrégò téatru gwësno nie dałobë sã zrobic, czejbë nié znanczi bëlny szkólny, chtërną z warkù òna je. Szkólnô, co rozmieje zrzeszëc w jednym karnie rozmajitëch lëdzy: młodëch, dozdrzeniałëch i téż starszich.