Dinamiczny rozwij hańdlu, rëbaczeniô i rzemiãsniczëch wëcmaniznów chùtkò dôł miastu nôwôżniészą pòzycjã na Pòmòrzu. W ji ùtrzëmanim nie przeszkòdzëło nawetkã przejãcé Gduńska przez Krzëżôków w 1308 rokù. Miasto dali rëszno sã rozwijało. Przëstąpienié do Związkù Hanzeticczëch Miastów (òd 1361 r.), chùtkò pòstãpiwającô rozbùdowa pòrtu, to leno niechtërné z dzejników zagwësniwającëch Gduńskòwi mòcną pòzycją w Europie. Pò 1410 rokù i przegróny Krzëżôków pòd Grunwaldã miasto òpòwiedzało sã za pòlsczim królã. Do Rzeczëpòspòliti przëszło dopiérze w 1457 rokù, czedë to krój Kazmierz Jagiellończik dokònôł jinkòrpòracji Gduńska do Kòrunë i ùwôżającë zôsłudżi gduńsczich mieszczónów, nadôł Gduńskòwi wielné przëwileje, rozpòczinającë tim samim dërchający trzësta lat cząd prosperitë.