Z kòscołów dochôdają głosë mòdlëtwë, szasą jadą aùta, tam-sam jaczi niecerpliwc nacësnie klaksón, knôp z dzéwczãcem jidą òbjãti przez rënk, grzejącë sã swòją miłotą, czile młodëch sedzy kòl latowégò baru, zgniło pòpijającë piwkò, chtos, pewno jaczi letnik, zdrzi rôz na fòntannã, rôz na rôtësz. Zwëkłi, niedzelny, słunkòwi dzéń. Wnenczas tak spòkójno na gwës nie bëło…