Stalinowsczi cząd najich dzejów, to je kùńc lat szterdzestëch ë pierszô pòłowa piãcdzesątëch ùszłégò stalata, béł òsoblëwie drãdżi dlô kaszëbsczi spòlëznë. Ale pierszé lata pò wòjnie mògłë jesz bëc sparłãczoné z jakąs nôdzeją, że mòże ta pòwòjnowô Pòlskô bãdze dlô swòjich kaszëbsczich òbëwatelów lepszô jak przedwòjnowô. W 1946 rokù òdbéł sã doch w Wejrowie Kaszëbsczi Kòngres, a w latach 1945–1947 wëchôda w nym samim gardze òdrodzonô „Zrzësz Kaszëbskô”.