Pòchôdô z 1603 rokù, jegò titel to Thesaurus Polyglotus, jegò aùtór Heronymùs Megiser òpisywôł znóné so jãzëczi, w tim lëtewsczi jaczi béł témą sympòzjum na nederlandzczim ùniwersytece. Szczestlëwie sã złożëło, że profesór ze XVII stalata zakwalifikòwôł gò do słowiańsczi familie, dzãka czemù spòmniôł ò jinëch mòwach Słowianów. Czëstim przëpôdkã prawie strona, dze figùrëje kaszëbsczi jãzëk bëła pòkôzónô na prezentacje dlô sztudérów lingwisticzi. I czëstim przëpôdkã strzód nich je Kaszëba Macéj Bańdur, jaczi zarô zmerkôł, że kaszëbsczi jãzëk je òpisóny ò 180 lat rëchli niżle nama sã wëdôwô. Relacjonëje sensacjowé òdkrëcé Macéj Bańdur. Dodôwô, że mùszimë pamiãtac, co 17-stalatny lingwista òpisywôł kaszëbiznã czej òna wëstãpiwa na szerszim jak dzysô terenie, bò ùżiwónô bëła téż pòwszédno w òkòlim Słëpska, a jesz dali – dogadac sã mógł w Darłowie, Sławnie, a mòże i Kòszalënie. Tekst z 1603 rokù wëzbiwô naju wątplëwòtów – ùczałi ju dôwno wiedzelë że kaszëbsczi to je òsóbny jãzëk – cwierdzy Macéj Bańdur. Sztudéra lingwisticzi je dbë, że w archiwach w zôpadny Eùropie to mòże nalézc jesz wiele tekstów jaczé òpisywają kaszëbsczi jãzëk sprzed pôrãset lat.