– Ë bez no sto lat Pùcónie mdą mielë na czim sedzec. Ti so ùfùńdowelë pëszną łôwkã, to je mùszi rzec w jejich gôdce – lôwkã, a tak pò prôwdze „lewka” òd lwa – kąsk zapëzglił sã brifka. – Mòżesz pòmùjkac łososa, wsadzec rãkã w gãbã lwa, mòżesz so zrobic na ni òdjimk… Prosto mòżesz so jak człowiek sadnąc, a kùlturalno sedzec. – Cëż të môsz dzysô z tim sedzenim? – Bò w Pëlckòwie ni ma na czim sadnąc! – riknął brifka.