Długòwiecznosc i machtny wëzdrzatk dãbów òd stalatów robiłë na lëdzach wiôldżé wrażenié. Stôré òkazë tczóné bëłë jakno bóstwò bez wikszosc pierwòsznëch lëdów Eùropë. Przódëczasny Rzëmióne i Grecë  wierzëlë, że dąb je sedzbą jich nôwëższich bóstwów –Jowisza i Zeùsa.  Dlôte téż Rzëm wińcowôł swojich nadzwëczajnëch obëwateli za zasłëdżi  /zawdzãczi /wińcã z dãbòwëch lëstów.