– Dlô waju jô tegò nie zrobiã, nawetka nié dlô se, le dlô Pëlckòwa! Żlë bez mie bë ni mielë negò czerënkù òtemknąc, tej jô sã pòswiãcã – pòdniósł dwa pôlce do górë a ùroczësto rzekł: – Òswiôdczajã, że skłôdajã swòją głowã, swój czas a swòje dëtczi na wôłtôrzu pëlckòwsczi sprawë.