Nôbarżi jasnô jinosc zanôlegô na tim, że do héklôwaniô  ùżëwô sã jednégò héklôcza zakùńczënégò hôczykã, a nie dwùch spiców. W héklowanim aktiwnô je blós jedna zôdzerzga, czej we wiãzenim na spicach robi sã  narôz na côłim rzãdze zôdzerzgów.  Spùszczone zôdzerzgi mogą sprawic rozplecenie wiãzëdła. Jinaczi je w przëpôdkù héklowaniô, tu spuszczenie zôdzedzgów nie je wiôldżim zadanim. Sprôwiô to jinosc bùdaceji midze tima spòsobama. We wiãzëdle wërôbianym na spicach kòżdé òczkò  pòdtrzëmëwóne je bez òczkò z wëższégò rządu.  Zôs w héklowniém zôdzerzgi parłãczają  są strónką.