Próba ùsôdzkòwëch mòców „Parzyn” je pierszim napisónym przez Annã Łajming dokazã, mòże tej zdrzec na niegò jakno na òsoblëwą próbã ùsôdzkòwëch mòców. Analizëjącë sprawë genologiczné, cãżkò je gò jednoznaczeniowò zarechòwac do klasyczno rozmiónégò lëteracczégò ôrtu i gatënkù. Nôblëżi òn stoji naturalisticzny dramaturgii, bò nadczidczi didaskaliów są përzinkòwé i krótëchné, leno dlô zaznaczeniô, czë gôdô chłop abò białka i òznaczeniô wëpòwiôdającëch sã bòhaterów. Trzë dzéle dokazu mòże brac za pòsobné zdrzadnie dramatu. We wszëtczich dzélach widzec felënk akcji, pòstacje są baro staticzné, kùreszce cemnica w drëdżim i na pòczątkù trzecégò dzéla dokazu czerëje fòrmã negò dramatu barżi w stronã słëchòwiszcza, kò nie je téatralnym ùmëslënkã wsadzëc dzesãc sztëk lëdzy w jednã cemną gbùrską jizbã. Dëcht żebë chcec bronic realisticzny ùdbë Aùtorczi, a ze słowów pòzebrónëch doznôwómë sã, że je ju noc, przë czim nicht nie wzął ze sobą swiéczczi czë lãpë, wnenczas nót bë bëło przesedzec z bòhaterama pôrãnôsce, a mòże i kąsk wiãcy minut czësto òpòcemkù, żebë jesz lepi do òbzérôcza-słëchińca docarłë wëpòwiôdóné słowa.