Di wayah jaman Yunani bahari, kata sipat atheos (, baasal matan awalan ἀ- +  tuhan) baarti kada batuhan. Kata nangini batumat manunjuk lawan manampikakan tuhan nang disinghajaakan dan batumat aktip wayah abad ka-5 SM, mamakai définisi mamagat hubungan lawan tuhan/diwa atawa manampik tuhan/diwa. Tarjamahan modérn di téks-téks klasik bahanu manarjamahakan  sabagai atéistik. Sabagai nomina abstrak, taulih jua  (), nang baarti atéisma. Cicero mantransliterasi kata Yunani naitu ka dalam bahasa Latin . Istilah naini rancak digunaakan wayah bapapandiran antara umat Kerestén awal lawan bubuhan umat agama Yunani Kuna (Helenis), nang basasambatan sabagai atéis sacara marandahakan.