Учора я мяняў грошы ў мінскім абменніку. У ім быў састарэлы прынтар, які стракатаў, бы цвыркун, але над дзяўчынай-касіркай вісела ажно дзве камеры. Дзве, разумееце?! Адна кантралявала яе дзеянні, другая — мае. І яшчэ быў дыктафон, які запіша ўсю нашу камунікацыю “ў мэтах маёй бяспекі”, пра што паслужліва папярэджвала асобная шыльдачка.